PRKnın açılımı photorefraktif keratektomidir Anlamı ışık kullanarak korneayı kesmektir. Excimer lazer ile gözün odaklama sisteminin önemli bir kısmı olan korneanın eğimi değiştirilir. Halen en yaygın şekilde kullanılan Lasik tekniğinden farklı olarak PRK da korneada kapak açılmaz, lazer direkt olarak dış yüzeyden başlar.

Ameliyatın bitiminde tahriş olan yüzeyin daha kolay iyileşmesi ve rahatsızlığı azaltmak amacı ile birkaç gün için kontakt lens takılır. İyileşme tamamlanıncaya kadar görme bulanık olur. Görmenin tamamen normalleşmesi Lasikin aksine birkaç hafta alabilir.

Ayrıca bakınız
 Hipermetropi
 Mercek
 Göz

Dış bağlantılar
 PRK ve diğer yöntemlerle ilgili genel bilgiler
 Göz Sağlığı Merkezi- PRK Hakkında Bilgi

Göz cerrahisi

PRK


La microrregión del Medio Parnaíba Piauiense es una de las microrregiones del estado brasileño del Piauí perteneciente a la mesorregión Centro-Norte Piauiense. Su población según el censo de 2010 es de 130.789 habitantes y está dividida en diecisiete municipios. Posee un área total de 8.334,228 km². La población de la microrregión está formada por una mayoría de negros y mulatos 69.5 y minorías de blancos de origen portugués y árabe 18.7, caboclos (mestizo de indio y blanco)11.4, asiáticos 0.4 y viven en la microrregión 54 indígenas.

Municipios

 Agricolândia
 Água Branca
 Amarante
 Angical do Piauí
 Arraial
 Barro Duro
 Curralinhos
 Demerval Lobão
 Francisco Ayres
 Hugo Napoleão
 Jardim do Mulato
 Lagoa do Piauí
 Lagoinha do Piauí
 Miguel Leão
 Monsenhor Gil
 Olho d'Água do Piauí
 Palmeirais
 Passagem Franca do Piauí
 Regeneração
 Santo Antônio dos Milagres
 São Gonçalo do Piauí
 São Pedro do Piauí

Medio Parnaíba Piauiense

Microrregión del Medio Parnaíba Piauiense


Monica Elena Ungureanu (n. 9 ianuarie 1988, Craiova) este o judoka română legitimată la CS Dinamo, laureată cu bronz la Campionatul European din 2016 de la Kazan.

S-a apucat de judo la vârsta de 11 ani la CSM Craiova sub îndrumarea lui Mihai Voinea. S-a mutat în 2003 la CSM Club, apoi la CS Dinamo. Începând cu 2006 s-a alăturat lotului olimpic. În 2014 a câștigat Grand Prix-ul de la Zagreb și cel de la Qingdao. În anul următor a câștigat Grand Slam-ul de la Baku și s-a clasat pe locul 7 la Campionatul Mondial.

Referințe

Legături externe
 Monica Ungureanu la Comitetul Olimpic și Sportiv Român
 Prezentare la CS Dinamo

Judocani români
Judocani la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Craioveni

Monica Ungureanu


Güney Afrika tilkisi (Vulpes chama), Gümüş tilki ya da Kap tilkisi olarak da bilinir, köpekgiller (Canidae) familyasından Güney Afrika'da bulunan bir tilki türü.

Özellikleri
Güney Afrika tilkisi siyah ve gümüşümsü bir gri renk arası bir rengi vardır. Yanlarında ve karnında hafif sarımsıdır. Kuyruğunun ucu daima siyahtır. Uzunluğu 45–61 cm (+ 30–40 cm kuyruk), ayakta dururken boyu 28–33 cm ve ağırlığı 5–6 kg varır.

Yaşam alanı
Afrika'nın güneyinde, Zimbabve'den Angola'ya kadar varan bir bölgede, açık bölgelerde ve yarı çöllerde yayılım gösterir.

Yaşam şekli

Çoğu tilki gibi gece aktif olan bir her şey yiyicidir. Açık alanlarda yalnız ya da çift olarak görülürler. Küçük memeliler ve meyveler ile beslenir.

Asgari endişe altındaki hayvanlar
Tilkiler

Güney Afrika tilkisi


II. razred nogometnog Prvenstva Zagreba je bila liga 6. stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije za sezonu 1955./56. Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bio ''"Sloga".

Ljestvica

Povezani članci
 Zagrebačka nogometna liga 1955./56.
 I. razred nogometnog Prvenstva Zagreba 1955./56.

Vanjske poveznice
 nk-maksimir.hr

Izvori

1955
1955
Zagreb-3

II. razred nogometnog Prvenstva Zagreba 1955./56.


Le Süddeutscher Postillon (par moments aussi le Süd-Deutscher Postillon) est un magazine satirique allemand fondé à Munich en 1882 par Louis Viereck et Max Kegel et publié jusqu'en 1910. L'éditeur était Maximin Ernst, qui imprimait également le journal illégal de Lénine Iskra.

Profil
Le Süddeutscher Postillon est considéré comme le « prolétaire » parmi les magazines satiriques publiés à Munich.

Eduard Fuchs juge que son magazine « se différencie de Der wahre Jakob par un ton beaucoup plus vif, par une culture plus énergique de la satire politique ».

La « mascotte » du journal qui orne certaines couvertures et pages intérieures est un chérubin sans aile, coiffé d'un chapeau-claque à ruban, armé d'un fouet et disposant d'un petit cor de chasse en bandoulière. Il est souvent représenté à califourchon sur un pot à bière allemand ailé.

Historique
L'apogée du magazine se situe entre 1892 et 1901, lorsque le magazine est dirigé par Eduard Fuchs. Cependant, il a toujours eu moins de succès que le journal rival de Stuttgart, Der Wahre Jacob. , spécialiste allemande de la communication et professeure à l'Université Louis-et-Maximilien de Munich, considère le Süddeutscher Postillon comme le « parent pauvre du SPD » comparé à Der Wahre Jacob.

Lectorat
Les lecteurs sont principalement des travailleurs adultes et engagés politiquement de Bavière, de Saxe et de Thuringe.

Bibliographie
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Notes et références

Liens externes
  : site web avec informations, textes et images du Süddeutscher Postillon.
 .

Titre de presse disparu en 1910
Titre de presse créé en 1882
Presse satirique en Allemagne

Süddeutscher Postillon


Mappō (末法 Çince: mòfǎ; Japonca: mappō), Dharma'nın sonu ya da Şerli çağ, Budizm'de tanımlanan Üç çağın sonuncusu, Dharma'nın gerilemeye girdiği, Budizmin bozulmaya başladığı çağdır. İlk iki çağ Doğru Dharma Çağı (正法 Çince: zhèngfǎ; Jp: shōbō) ve Sözde Dharma Çağı (像法 Çn: xiàngfǎ; Jp: zōbō)'dır. Bu çözünme çağında insanlar Şakyamuni Buda'nın sözleriyle aydınlanmaya ulaşamayacaklar, toplum ahlakı çürüyecektir. Budist düşünceye göre Buda'nın öğretileri bu çağda da doğruluğunu koruyacak, ancak insanlar öğretileri takip etme yeteneklerini kaybedeceklerdir.

Budist kutsal metinlerinde Dharma'nın sonu
 Lotus Sutra 13

"Dharma'nın sonu geldiğinde yaşayan varlıklar iyi niteliklerini yitirecek, kibirleri artacak, kazanç ve şöhrete göz dikecek, kötü yönlerini geliştirecek ve kurtuluştan uzaklaştırılacaklar."

 Digha Nikaya iii. 71-72

"Ahlaksız eylemler olağanüstü artacak, insanlar arasında ahlak diye bir kelime kalmayacak, ahlaklı kimselerin sayısı azalacak. Bu tip insanlar arasında bugün olduğunun aksine hürmet ve methü sena meşru yöneticiye değil evlat ve dindarlıktan yoksun kimselere gösterilecek."

Budist felsefe

Mappo


Inshallah (;  ), also spelled In shaa Allah, In sha Allah, Insya Allah and İn şa Allah is an Arabic-language expression meaning "if God wills" or "God willing". It was mentioned in the Quran which required the use of it when speaking on future events. In an Islamic context, it expresses the belief that nothing happens unless God wills it, and that his will supersedes all human will; however, more generally the phrase is commonly used by Muslims, Arab Christians and Arabic speakers of other religions to refer to events that one hopes will happen in the future, having the same meaning as the English word "hopefully".

The phrase can take on an ironic context, implying that something will never happen and is left to God's hands, or can be used as a gentle way of declining invitations.

Other languages
In Adyghe, the terms ,  and ,  are widely used by Circassians, with the meaning "hopefully" or "if God wills".
The Spanish word  and the words  in Asturleonese and Galician (more rarely in this language ), all come from the Arabic  () from the time of Muslim presence and rule on the Iberian Peninsula. It means "we hope", "I hope", "we wish", "I wish". In Andalusia the expression "tomara" that comes from "atamma 'Llah" in Arabic with the original meaning similar to "The God will is that" is used in Andalusian Spanish. The expression oxalá also exists in Portuguese with a similar meaning, but has become an archaism, the common equivalent is "Deus queira".
The Bulgarian and Macedonian / and Serbo-Croatian  () are the South Slav versions of the expression, calqued from Arabic, owing to Ottoman rule over the Balkans. They are used extensively in Bulgaria, Bosnia and Herzegovina, Serbia, Croatia, Slovenia, North Macedonia, and Montenegro, even sometimes by non-theists. They are also widely used in Ukraine and Russia.
In Cypriot Greek, the word  () is used with the meaning "hopefully".
In Esperanto,  means "God willing".
Finnish interjection: Jos Luoja suo, meaning "God willing", is used by some artists in popular music to express leaving life to chance/faith/luck.
The term is used in the Indonesian and Malay languages with very similar meanings and spellings, i.e.  (Indonesian) and  (Malay), and is used in the same manner, meaning "God willing". It is a very common expression in both languages.
A similar expression exists in Maltese:  ("if God wills it"). Maltese is descended from Siculo-Arabic, the Arabic dialect that developed in Sicily and later in Malta between the end of the 9th century and the end of the 12th century.
In Persian language the phrase is nearly the same, , being pronounced formally as , or colloquially as .
In Polish,  and  are similar expressions to the South Slav versions. They mean "God, give" and "if God will give/allow".
In Romanian,  or  means the same.
In Russian,  () is a similar expression with the meaning "God, give!".
In Tagalog,  means "I hope" or "we hope". It is the synonym of the Tagalog word .
In Turkish, the word  or  is used in its literal meaning, "If God wishes and grants", but is also used in an ironic context when the speaker does not put too much faith in something.
In Urdu, the word is used with the meaning "God willing".
In Hebrew the same term is used, borrowed from Arabic (אינשאללה). The original Hebrew term is בעזרת השם (with G-d's help).

See also

 Besiyata Dishmaya
 By the Grace of God
 Deo volente
 Dhikr
 Mashallah
 Predestination in Islam
 Shahada
 Tahmid
 Tahlil
 Takbir
 Tasbih

References

External links

Arabic words and phrases
Destiny
Religious terminology
Islamic terminology

Inshallah


Intermedia puede referirse a:

 Intermedia concepto en arte
 Segunda División de Paraguay clasificación de fútbol
 La Intermedia, municipio argentino

Intermedia


De gule veste (,  ) er en politisk bevægelse, som blev etableret via internettet i maj 2018. De gule veste benyttes som et symbol, der henviser til, at trafikanter i Frankrig ifølge en lov fra 2008 skal medbringe veste, der er synlige.

Baggrunden for etableringen af bevægelsen var protester mod den franske præsident Emmanuel Macron og den franske regering, især planerne om at øge energibeskatningen. Bevægelsen arrangerede store demonstrationer, som startede i Frankrig den 17. november 2018 men hurtigt spredte sig til Belgien og Holland, hvor det imidlertid ikke var afgifterne, men en generel frustration over den øgede afstand mellem politikerne og befolkningen, der udløste demonstrationerne. De følgende weekender gentog urolighederne sig, og den 14. december var der registreret mere end 1400 tilskadekomne demonstranter og 717 kvæstede politibetjente og brandfolk.Bevægelsen hævder, at Macrons politik især rammer middel- og arbejderklassen, fortrinsvis i provinsen og landdistrikterne.  Demonstranterne krævede nedsættelse af oliebeskatningen, øget formuebeskatning og forhøjelse af mindstelønnen. Macron reagerede med at love afgiftslettelser og forhøjelse af mindstelønnen, men opfordrede samtidig til, at demonstranterne forholder sig rolige fremover.

Efter at have gennemgået billedmateriale fra urolighederne, appellerede Amnesty International til de franske myndigheder om at undgå brugen af gummikugler og hårdhændede anholdelser.

Noter

Eksterne henvisninger
 Fransk politi er forberedt på nye uroligheder i weekenden , Information 14. december 2018
 De Gule Veste spreder sig til Belgien og Holland , DR Nyheder, 8- december 2018

Politik

De gule veste


Ayukawa ist der Familienname folgender Personen:

 Mana Ayukawa (* 1994), japanische Tennisspielerin
 Ayukawa Nobuo (1920–1986), japanischer Schriftsteller und Literaturkritiker
 Shun Ayukawa (* 2001), japanischer Fußballspieler
 Yukihiro Ayukawa (* 1998), japanischer Fußballspieler

Ayukawa


Yüzgeç, balığın su içeresindeki hareketine yardımcı olan organlardır. Balıklarda yüzgeçler kara hayvanlarındaki kol ve bacaklara eşdeğerdir. Balığın su içerisindeki yüzme işlemi büyük ölçüde kaslarla sağlanır. Bu harekete farklı yüzgeçli değişik görevler için yardımcı olurlar.

Tek yüzgeçler
 Sırt yüzgeci (Dorsal yüzgeç)
 Kuyruk yüzgeci (Kaudal yüzgeç)
 Anal yüzgeçler
 Adipoz (yağ) yüzgeçler

Çift yüzgeçler
 Göğüs yüzgeci (pektoral yüzgeç)
 Karın yüzgeci (ventral yüzgeç) 3'e ayrılır:
 Abdominal tipte : Pektoral yüzgeçler önde, ventral yüzgeçler arkadadır. Çoğu balık bu tipte ventral yüzgeç taşır (hamsi, kefal, alabalık).
 Torasik tipte : Pektoral yüzgeç ve ventral yüzgeçlerin her ikisi de aynı hizadadır (çipura, dülger, iskorpit).
 Jugular tipte : Ventral yüzgeçler önde, pektoral yüzgeçler arkadadır (fener balığı, dil balığı, pisi balığı).

Yüzgeçler, iki katlı bir deri kıvrımıyla onu destekleyen elemanlardan oluşmuştur. Destek elemanları segmentsiz, tek parçalı, sert ve sivri uçlu dikey ışınlar ile segmentli ve çoğunlukla uçları çatallanmış yumuşak ışınlardır. Bazı balık türlerinde, özellikle alabalıklarda, sırt yüzgeci ile kuyruk yüzgeci arasında bir yağ yüzgeci (adipöz yüzgeç) bulunmaktadır. Bu yüzgeç diğer yüzgeçlerde bulunan yüzgeç ışınlarını ihtiva etmez.

Kuyruk sapının ucuna bağlanan ve kuyruk kısmını çevreleyen yüzgece kuyruk yüzgeci (kaudal) denir. Bu yüzgeç balık türleri arasında değişik şekillerde gösterilir.

Diffuserk tip
Omurganın ucu düz olarak, hiçbir kıvrım yapmadan kuyruk ucuna kadar uzanır, kuyruğu iki eşit parçaya ayırır. Dolayısıyla kuyruk yüzgeci tek parça ve sonu sivri olan bir görünümü arz eder. (örnek : Agnatha, Dipnoi)

Homoserk tip
Çatallı kuyruklu balıklarda kuyruktaki iki lob birbirine eşit olmasına homoserk tip kuyruk yüzgeci denir. (örnek : Hamsi, İstavrit, Levrek)

Heteroserk tip
Kuyruk yüzgecinin iki lobu birbirinden farklı büyüklükte olmakta ve son kuyruk omurları üst loba doğru yönelmiş bulunmaktadır. (örnek : Squaliformes (köpekbalıkları), Mersinbalıkları)

Bazı balıkların erkeklerinin anal yüzgeci değişikliğe uğrayarak uzanmış bir cinsiyet (kopulasyon) organı oluşmuştur. Bazı balıklarda gerek sırt yüzgeci ile kuyruk yüzgeci arasında gerekse anal yüzgeçle kuyruk yüzgeci arasında çok sayıda küçük kolayca sağa sola dönebilen yüzgeçler bulunur. Bunlara yalancı yüzgeç adı verilir.

Ayrıca bakınız
 Yağ yüzgeci

Balık morfolojisi
Balık anatomisi
Biyolojik evrim

Yüzgeç


es un mangaka nacido el 16 de diciembre de 1970 en Hokkaidō (Japón), conocido por sus series de manga  Pretty Face y Mx0.

Trabajos

Series
Black City (1992)
Pretty Face (2002)
Tokyo Ants (2003)
Mx0 (2006)
Snow in the Dark (2007)
Kagami no Kuni no Harisugawa (2011)
Kiruru Kill Me (2020-presente)

One-shots
Midnight Magic
MP0
She Monkey
Doki Doki Summer Beach (2008)
LOOP (2009)
Akazukin Eliza (2009)
 Brand New School Day

Enlaces externos

Referencias

Yasuhiro Kanō


هذه الصفحة تحتوي على توضيح لصفحات تتحدث عن كلمة مهدي:

المهدي
 المهدي: وفق المَنظور الشامل لشخصية تخرج في آخر الزمان وفق دين الإسلام.
 محمد بن عبد الله المهدي: شخصية مِحوريّة في آخر الزمان وفق مُعتَقَد أهل السنة والجماعة.
 محمد بن الحسن المهدي: الإمام الثاني العشر الذي سيظهر وفق مُعتَقَد الشيعة الإثني عشرية.

أخرى

شخصيات
 أبي عبد الله مُحَمَّد اَلمَهديّ: الخليفة العبَّاسي الثالث.

صفحات توضيح أشخاص

المهدي (توضيح)


Erzsébet Gindert (* 4. Februar 1959 in Budapest) ist eine ungarische Badmintonspielerin.

Karriere
Erzsébet Gindert gewann 1976 die ungarischen Juniorenmeisterschaften im Dameneinzel und 1977 den Titel im Mixed mit György Vörös. 1981 siegte sie ebenfalls in der Mannschaftsmeisterschaft, wobei sie mit dem Team des Honvéd Zrínyi SE erfolgreich war.

Sportliche Erfolge

Referenzen
Ki kicsoda a magyar sportéletben? Band 1 (A–H). Szekszárd, Babits Kiadó, 1994. ISBN 963-7806-90-3

Badmintonspieler (Ungarn)
Ungar
Geboren 1959
Frau

Erzsébet Gindert


عمر بن قدور المشهور بابن قدور (ولد سنة 1887م وتوفي سنة 1930م) من رواد الصحافة العربية في الجزائر.

سيرة
أضاف لاسمه الشخصي صفة (الجزائري) التي التصقت به سريعاً وبقيت معه: اعتزازاً بوطنه، وعملاً له، فعلاً وقولاً بالمقالة وبالقصيدة.
عاش في مطلع القرن العشرين إرهاصات الحس الوطني العربي المتوثب، كما شهد أولاً نذر التكالب على الخلافة العثمانية في الآستانة كرمز، فحذّر من العواقب، قبل أن يشهد ثانياً حصول ما حذّر، بسقوط الخلافة، رمزاً لوحدة المسلمين، تحت معاول الهيمنة الغربية، وبقيادة حزب التتريك بزعامة مصطفى كمال أتاتورك.
حتى وإن كانت تلك الخلافة المطاح بها أو المنهارة اسماً بلا مسمّى وجسداً بلا روح، فالمقصود بالضربة أساساً الأمة الإسلامية، وفتح ثغرة فيها عميقة بالتمكين للصهيونية الفاعلة، الحالمة بوطن في فلسطين، فلم يتأخر ذلك الحلم لأن يكون واقعاً صارخاً مستفزاً دامياً، نازفاً. حتى اليوم.
كان عمر بن قدور الجزائري من الذين بكّروا بالتحذير من مخططات الصهيونية والمؤامرات الأوروبية، فسخّر قلمه للدفاع عن وطنه الصغير (الجزائر) وانتمائه الحضاري، كما سخّره للدفاع عن قضايا الأمة الإسلامية عامة، خصوصاً في جريدة الفاروق التي أسسها والتي كان من بين شعاراتها الدائمة تحت عنوانها (الفاروق) بيت لعمر بن قدور نفسه:
ديني ووجداني وحبّ بلادي ***** قلمي لسان ثلاثة بفؤادي

انجازاته
يعتبر عمر بن قدور من رواد الصحافة العربية في الجزائر أنشأ عدة صحف، أهمها وأشهرها جريدة الفاروق التي دامت سلسلتها الأولى بين سنة 1913م وسنة 1915م حين أوقفتها إدارة الاحتلال الفرنسي في الجزائر وأبعدت صاحبها –منفياً- أثناء الحرب العالمية الأولى، إلى مدينة الأغواط في الجنوب الجزائري، حتى نهاية تلك الحرب، حين عاد (ابن قدور) لإصدار السلسلة الثانية من الفاروق التي لم تعمّر طويلاً، بين سنة 1920م وسنة 1921م فتوقفت تحت مختلف الضغوط، ضغوط المحتلين، وبعض الآفات السياسية في المحيط، ليلوذ الرجل بعزلة تامة، وصمت كئيب بعد الخيبات المتلاحقة وطنياً وإسلامياً حتى لقي ربّه في الجزائر سنة 1930م.
غير أن أثر الرجل وصداه بقي، لجرأته، وطموحه، وهو الرجل الذي دخل عصره بآرائه وأفكاره التي تضمنت كثيراً من الاقتراحات والتصورات، مثل دعوته سنة 1914م إلى تأسيس «جماعة التعارف الإسلامي في شمال أفريقيا» التي كانت كلها في قبضة الاحتلال الفرنسي، وربما كانت وراء دعوته أبعاد سياسية ودولية وكذا الدعوة إلى تأسيس شركات اقتصادية، وجمعيات خيرية، ونواد أدبية ومدارس عربية حرة، سنة 1920م.
وإن أصيب الرجل بالإحباط والانكسار في أكثر من منعرج، فإن الواقع «لم يخذلـه في قيام أول مدرسة عربية حرة في عاصمة الجزائر، سنة 1923م –مدرسة الشبيبة الإسلامية- وكان عمر بن قدور أول مناد بها، وكانت هذه المدرسة أول لبنة تربوية ثقافية أدبية في النهضة الإصلاحية عروبة وإسلاماً في الجزائر العاصمة» وهي التي لم تلبث حتى باتت بوتقة للنضال بالكلمة العربية، في عمق (العاصمة) التي حرص الاستعمار على مسخها: عمراناً، ولغة، وحياة اجتماعية، وعادات وتقاليد.
لقد كان عمر بن قدور المفكر، والصحفي، والشاعر صوتاً وطنياً عروبياً إسلامياً مخلصاً ومؤثراً، مؤمناً صادقاً بانتسابه إلى مجال حضاري يختلف عن المجال الغربي الأوروبي، سداه ولحمته: العروبة والإسلام الذي يعتزّ به أيّما اعتزاز، ومنه يستمد القيم والمبادئ التي تغنيه عما لدى الغربيين وفي مقدمتهم الفرنسيين، فهو القائل في إحدى مقالاته: «لنا قومية عروتها متينة، وملّة قيمتها ثمينة، وإن أصيب أعضاؤها بخدر أنتجته الحوادث، فالأمل أنه خدر قصير المدة، وسينقطع وتتحرك أعضاؤنا بنشاط تام، فما لنا رغبة في الاندماج بفرنسا، ولا بغيرها من الأجناس، وما لنا رغبة في نيل حقوق تجرّ علينا الويل والدمار».

بعض أشعاره
بروحه الإسلامية تألم لحال أمته الإسلامية، فتحسّر كثيراً لذلك، وكله أسى للسهام المصوبة للمسلمين، وهم خانعون اتكاليون، فضيّعهم نظام مهترئ في (الآستانة) ارتدى جلباب الخلافة؛ فأضاعها ممكناً لأعداء الإسلام بذلك للنيل من أبناء الأمة الإسلامية، وهو ما عبّرت عن مقالاته المدوية، وأشعاره ذات النغم الحزين، كحال قصيدته (دمعة على الملة) التي يقول فيها:
وقد دوّخ السّمحاء هول فناها ****
		أيا قوم ما تحلو لقلبي حياته

شداداً وقد همّ القضاء لقاها ****
		أضيعت فضاع المجد منا ولم نكن

قصيدة يا شرق

ثم تأتي مشاعر الانكسار بائسة كليلة سنة 1913م في قصيدته «يا شرق» التي عكست الصورة العامة مما لحق أبناء الأمة العربية والإسلامية من خذلان، لقصور رجال سياسة وفكر ودين، لم يتعاونوا، بل تنازعوا، فأعانوا المستعمر على أنفسهم؛ فجاءت تأوهاته التي يقول فيها:

 يا شرقنا إني ظننتك ناهضاً *** فجعلت ظني الماء وسط المخل
 يا شرق ما لعقول قومك لا تعي *** نصحا من الماضي إلى المستقبل
 يا شرقنا يكفيك ما هو حاصل *** فأعد فعال السالفين البُسّل
 وانهض فديتك واتخذ لك قوّة *** مقرونة بالسعي دون تمهّل

لقد كان هذا المفكر العملاق الرائد عمر بن قدور الجزائري صاحب موقف ورأي جريء من موقع المسؤولية الفكرية؛ صحفياً، وكاتباً، وشاعراً بحسّ وطني، وقومي وإسلامي، ناضج.

انظر أيضا
 عبد الحميد بن باديس
 جمعية العلماء المسلمين الجزائريين

المصادر
 أعلام الفكر والثقافة عند العرب للمؤلف عمر بن قينة

شعراء جزائريون في القرن 20
صحفيون جزائريون
صفحات تحتاج تصنيف سنة الوفاة
علماء دين سنة جنوب إفريقيون
مواليد 1887
وفيات القرن 20

عمر بن قدور


Los protorotirídidos (Protorothyrididae) son una familia extinta de pequeños reptiles similares a lagartos. Como ocurre en las tortugas modernas, los cráneos de los protorotirídidos no tienen fenestras.

Vivieron desde el Pensilvánico (finales del período Carbonífero) hasta el Asseliense (principios del Pérmico) en lo que ahora es América del Norte. También vivieron en lo que ahora es Europa.

Muchos géneros de reptiles primitivos fueron considerados como protorotirídidos. Brouffia, Coelostegus, Hylonomus y Paleothyris, por ejemplo, han sido considerados recientemente como eurreptiles basales.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Protorothyrididae en el sitio "Paleobiology Database" ("Base de datos de paleobiología"). En inglés.

 Mapa de hallazgos de Protorothyrididae.

Captorhinida
Fósiles del Carbonífero
Fósiles del Pérmico
Fósiles de América
Fósiles de Europa

Protorothyrididae


سماك داون ضد راو 2010 (بالإنجليزية:WWE Smackdown Vs Raw 2010) لعبة المـصارعة الـحرة التي يجري تطويرها حاليا من قبل شركة Yuke's، والتي نشرت من قبل شركة تي إتش كيو THQ للبلاي ستيشن 2، بلاي ستيشن 3، بلاي ستيشن المحمولة، نينتندو وي وإكس بوكس 360.وقد اصدرت اللعبة في 20 أكتوبر في أمريكا، 23 أكتوبر في أوروبا، 22 أكتوبر في أستراليا.

اللعبة هي الحادية عشر من سلسلة WWE Smackdown، وهي تتمه لسابقتها smackdown vs raw 2009 والتي تجمع كلا من عروض الراو والسماك داون والإي سي دبليو.

الروستر
 روستر الراو
 ايفان بورن
 بيث فينكس
 بيغ شو
 كارليتو
 تشافو غريرو
 كودي رودز
 فيستس
 غيل كيم
 جاك سواجر
 جون سينا
 كيلي كيلي
 كوفي كنغستون
 مارك هينري
 ماريس
 ميكي جيمس
 ام في بي
 بريمو
 راندي اورتن
 سانتينو ماريلا
 شون مايكلز
 تيد ديبياسي الابن
 ذا ميز
 تربل اتش
 رويستر السماك داون
 باتيستا
 كريس جركو
 سي ام بنك
 دولف زيغلر
 ايدج
 ايف
 فينلي
 سين كارا
 جون موريسون
 جي تي جي
 كين
 ماريا
 مات هاردي
 ميلينا
 ميشيل مكول
 مايك نوكس
 ناتاليا
 آر تروث
 ري ميستيريو
 شاد
 ذا غريت كالي
 الأندرتيكر
 روستر الاي سي دبليو
 بري بيلا
 كريستيان
 ازيكيل جاكسون
 غولدست
 نكي بيلا
 شيلتون بنجامين
 تومي دريمر
 فلادمير كوزلوف
 ويليام ريغال
 الاساطير
 بوب اورتون
 دستي رودز
 ستون كولد ستيف أوستن(غير متواجد على الـPS2)
 تيد دبياسي
 ذا روك
 فينس ماكمان
 آخرون
 برايان كيندريك
 جي بي ال
 جيف هاردي
 مستر كندي
 اوماجا

طور طريق إلى راسمينيا

Brand Warfare
 لفتح دخلة الـDX والـHardy ودخلة Morrison and the Miz
في الأسبوع الثاني، يجب عليك الفوز في معركة Battle Royal أما Triple H أو John Cena
 لفتح لبس John Cena
الأسبوع الرابع، يجب كسر الطاولة على Kane أقل من 2:30 بـ John Cena
 لفتح لبس DX : Triple H
الأسبوع السادس، يجب عليك الفوز في المباراة لديك أقل من 3 دقائق بـ Triple H
 لفتح لبس Morrison and the Miz وفتح كواليس الـDirt Sheet
الأسبوع الحادي عشر، يجب عليك الفوز في مباراة Handicap إما Triple H أو John Cena
لفتح حزام بطالبلال الأبطال
فوز في ريستليمانيا

CAW
 لفتح Ezekiel Jackson
الأسبوع الثالث، أرمي الخصم خارج الحلبة.. ليقضي دقيقة واحد على الأقل
 بديل ملابس MR.McMahon
الاسبوع الخامس، كن خارج الحلبة لمدة لاتقل عن دقيقة
 الكواليس بلاهياط مكتب MR.McMahon
الأسبوع السادس، يجب عليك الفوز في المباراة عن طريق استخدام كل الاشياء الموجودة في مكتب مكمان
 قصة Santino Marella صمم قصة
الأسبوع الحادي عشر، اجعل درجة الحرارة تصل إلى 500 درجة ما لا يقل عن أربع مرات ضد kane
 بديل ملابس Santino Marella
الأسبوع الثاني عشر، أجعل الهجمات من أعلى السلم ناجحه
 بديل ملابس MR.McMahon (رأس الدجاجة)
فوز في ريستليمانيا

ايدج
 لفتح Jesse
الأسبوع الثاني، اضرب كل الخصوم الثلاثة بحركتك القاضية finisher
 بديل لباس Mr. Kennedy
خرج Mr. Kennedy. من مباراة Royal Rumble بنفسك
 بديل ملابس Edge
أسبوع السادس، فوز في أقل من 3 دقائق
 كواليس غرفة خلع الملابس
في No Way Out (ستكون الحكم) : أسحب Mr. Kennedy وضعه فوق ال Big Show ثم عد للثلاثة.
 فتح السيد مكمان
الأسبوع الحادي عشر، ضع Triple H فوق إحدى طاولات المذيعين وحطمها عليه.
 لفتح The Rock
أكمل طريق Edge لريستلمانيا

مكي جيمس
 لفتح Eve
الأسبوع الثاني، ثبت أو أجعل Maryse تستسلم
 لفتح طاولات المعلقين
الأسبوع السادس، أهزم Michelle McCool في أقل من 3 دقائق
 بديل ملابس Natalya
الأسبوع التاسع، اختر Kendrick على Natalya
الأسبوع العاشر، الفوز في المباراة وأعمل Signature Move أو Finisher
 لفتح Trish Stratus
أكمل طريق Mickies لريستلمانيا

راندي اورتن
 لفتح الأخضر والأحمر
الأسبوع الثالث، أرفض مساعدة Codys ومن ثم عكس ثلاثة هجمات من Batista
 لبس Randy Orton
في No Way Out، أعمل حركة RKO على Dusty Rhodes
 لفتح Cowboy Bob Orton
الأسبوع التاسع، لا تستخدم أي ضربات في مباراة الخاص بك

خاصية Road to Wrestlemania Event Skip

الأسبوع الثاني عشر، أقل من 2 دقيقة على الحلبة اخترق القانون
 لفتح Dusty Rhodes
فوز على Cody Rhodes في ريستليمانيا وDusty KO بعد المباراة
 لفتح Ted DiBiase Sr
فوز على Ted DiBiase في ريستليمانيا وTed DiBiase Sr. KO بعد المباراة

=== لريستلمانيا

المصادر

 ويكيبيديا الإنجليزية
 ركن العاب المصارعة بمنتديات كورة
 الموقع الرسمي للعبة
 صفحة اللعبة في موقع IGN

ألعاب آي أو إس
ألعاب المصارعة الحرة دبليو دبليو إي
ألعاب المصارعة المحترفة
ألعاب الهاتف المحمول
ألعاب إكس بوكس 360
ألعاب بلاي ستيشن 2
ألعاب بلاي ستيشن 3
ألعاب بلاي ستيشن بورتبل
ألعاب تي إتش كيو
ألعاب جماعية عبر الإنترنت
ألعاب شركة توسي
ألعاب شركة يوكز
ألعاب فيديو 2009
ألعاب فيديو استخدمت محرك هافوك
ألعاب فيديو حول دبليو دبليو إي
ألعاب فيديو حول دبليو دبليو إي سماك داون
ألعاب فيديو رياضية تحتوي على طور المهنة
ألعاب فيديو فردية وجماعية
ألعاب فيديو قتالية
ألعاب فيديو مطورة في اليابان
ألعاب نينتندو دي أس
ألعاب وي
إي سي دبليو (علامة تجارية لدبليو دبليو إي)

سماك داون ضد راو 2010


Valentin Djènontin-Agossou, né  à Covè au Bénin, est un homme politique béninois. Il occupe plusieurs postes ministériels avant d'être élu député à l'Assemblée nationale du Bénin en .

Bibliographie

Formation
Titulaire d'un diplôme des Cadres supérieurs en Management des Services Publics à l'ENA en 2002, il dispose aussi d'un certificat Science Po : Géopolitique de l'Europe.

Carrière politique
Le , Valentin Djènontin-Agossou est nommé Ministre de la culture, de l'alphabétisation, de l'artisanat et du Tourisme en remplacement de Claudine Prudencio et Ganiou Soglo.

Le , Valentin Djènontin-Agossou est nommé Ministre Délégué auprès du Président de la République Chargé de l'économie Maritime, des Transports Maritimes et des infrastructures portuaires en remplacement de Jean-Michel Abimbola.

Le , Valentin Djènontin-Agossou est nommé Garde des sceaux, Ministre de la Justice, de la Législation des Droits de l'Homme du Bénin en remplacement de Reckya Madougou.

En , Valentin Djènontin-Agossou est élu député à l'Assemblée Nationale du Bénin.

Secrétaire exécutif national du parti Force cauris pour un Bénin émergent (FCBE), Valentin Djènontin-Agossou est à l'étranger lorsque la police le convoque en  ; il vit depuis en France, s'exprimant régulièrement sur la gouvernance de Patrice Talon. En , l'ancien ministre, proche de Thomas Boni Yayi, est condamné à deux ans de prison ferme avec mandat d'arrêt et deux millions de francs CFA d'amende pour « vol et diffusion de documents administratifs ». Djènontin-Agossou dénonce un acharnement et une justice politique. En 2021, il signe une tribune dans Mediapart qui appelle au rétablissement de la démocratie au Bénin.

Notes et références

Naissance en février 1967
Naissance au Bénin
Député béninois
Ministre béninois de l'Artisanat
Ministre béninois de la Culture
Ministre béninois des Droits de l'homme
Ministre béninois de la Justice
Ministre béninois du Tourisme

Valentin Djènontin-Agossou


الحديث الآحاد. في علم الحديث، من حيث عدد رواة الحديث النبوي، ينقسم إلى آحاد ومتواتر.

الحديث الآحاد يُعرف بأنه: «ما لم توجد فيه شروط المتواتر سواء أكان الراوي واحدا أو أكثر»، وعلى مذهب الجمهور فإنهم يقولون بظنّية خبر الآحاد.

رأي العلماء في خبر الآحاد
«إذا ثبت ذلك فلا بدّ أن يزيد هذا العدد على أربعة، خلافا لأحمد وابن خويز منداذ وداود في قولهم: إن خبر الواحد يقع به العلم... والذي عندي أن الغلط إنما دخل على هذه الطائفة من أن العمل بأخبار الآحاد معلوم وجوبه بالقطع واليقين، وأما ما يتضمنه من الأخبار فمظنون؛ فلم يتميز لنا العلم بوجوب العمل من العلم بصحة الخبر. وقد قال أبو تمام البصري: إن مذهب مالك في أخبار الآحاد أنها توجب العمل دون العلم؛ وعلى هذا فقهاء الأمصار والآفاق، وبه قال جماعة من أصحابنا، القاضي أبو الحسن والقاضي أبو محمد والقاضي أبو الفرج والقاضي أبو بكر محمد بن الطيب والشيخ أبو بكر الأبهري وسائر أصحابنا إلا من ذكرناه. وبه قال أصحاب الشافعي وأصحاب أبي حنيفة وعامة العلماء».

قال ابن عبد البر: «واختلف أصحابنا وغيرهم في خبر الواحد هل يوجب العلم والعمل جميعا، أم يوجب العمل دون العلم؟ والذي عليه أكثر أهل العلم منهم: أنه يوجب العمل دون العلم، وهو قول الشافعي وجمهور أهل الفقه والنظر، ولا يوجب العلم عندهم إلا ما شهد به على الله، وقطع العذر بمجيئه قطعا ولا خلاف فيه، وقال قوم كثير من أهل الأثر وبعض أهل النظر: إنه يوجب العلم الظاهر والعمل جميعا، منهم الحسين الكرابيسي وغيره، وذكر ابن خواز بنداذ أن هذا القول يخرج على مذهب مالك».في

· وقال النووي: «وأما خبر الواحد فهو ما لم يوجد فيه شروط المتواتر سواء كان الراوي له واحدا أو أكثر، واختلف في حكمه، فالذي عليه جماهير المسلمين من الصحابة والتابعين فمن بعدهم من المحدثين والفقهاء وأصحاب الأصول أن خبر الواحد الثقة حجة من حجج الشرع يلزم العمل بها ويفيد الظن ولا يفيد العلم، وأن وجوب العمل به عرفناه بالشرع لا بالعقل».

· وقال السرخسي: «قال فقهاء الأمصار: خبر الواحد العدل حجة للعمل به في أمر الدين ولا يثبت به علم اليقين. وقال بعض من لا يعتد بقوله: خبر الواحد لا يكون حجة في الدين أصلا. وقال بعض أهل الحديث: يثبت بخبر الواحد علم اليقين...».

· وقال الشوكاني: «الآحاد وهو خبر لا يفيد بنفسه العلم سواء كان لا يفيده أصلا أو يفيده بالقرائن الخارجة عنه فلا واسطة بين المتواتر والآحاد، وهذا قول الجمهور، وقال أحمد بن حنبل إن خبر الواحد يفيد بنفسه العلم وحكاه ابن حزم في كتاب الأحكام عن داود الظاهري والحسين بن علي الكرابيسي والحارث المحاسبي. قال وبه نقول، وحكاه ابن خواز منداد عن مالك بن أنس واختاره وأطال في تقريره...».

· وقال ابن حزم الأندلسي: «إن خبر الواحد العدل عن مثله إلى الرسول محمد يوجب العلم والعمل معا، وبهذا نقول، وقد ذكر هذا القول أحمد بن إسحاق المعروف بابن خويذ منذاد عن مالك بن أنس وقال الحنفيون والشافعيون وجمهور المالكيين وجميع المعتزلة والخوارج إن خبر الواحد لا يوجب العلم...».في

وتنقسم باعتبار الطرق إلى ثلاثة أقسام:
 مشهور، وهو ما رواه ثلاثة فأكثر، ولم يبلغ حد التواتر.
 عزيز، وهو ما رواه اثنان فقط.
 غريب، وهو نوعان:
 الغريب المطلق: هو ما وقع التفرد به في أصل السند.
 الغريب النسبي: هو الذي حصل التفرد فيه أثناء السند.

كتب متعلقة بخبر آحاد
 الأدلة والشواهد على وجوب الأخذ بخبر الواحد في الأحكام والعقائد للشيخ سليم الهلالي
 الحديث حجة بنفسه في الأحكام والعقائد للشيخ ناصر الدين ألباني
 "" كتاب الاستدلال بالظني في العقيدة: لفتحي محمد سليم.. (أحد أعضاء حزب التحرير).

مصادر

مصطلحات الحديث

آحاد (حديث)


Orinoco Flow, Enya'nın 1988 yılında yayımlanan Watermark albümünden bir şarkıdır. Şarkının sözleri Enya'ya, bestesi Roma Ryan'a aittir.

Şarkı listesi
 "Orinoco Flow (Sail Away)" - 4:25
 "Smaoitím..." – 6:07
 "Out Of The Blue" – 3:12

Enya şarkıları
1988 single'ları

Orinoco Flow


Klaus Holse (født 9. februar 1961) er en dansk direktør og bestyrelsesformand.

Klaus Holse har en baggrund som europæisk og global leder i Microsoft – dog med base i Danmark. Førhen var han 12 år i Oracle med bopæl i Redwood i Californien. Han er uddannet datalog, men især hans internationale erfaring med softwaresalg har nok gjort udslaget.

Han har siden 2012 været administrerende direktør for SimCorp, og inden det var han Corporate Vice President ved Microsoft, hvor han havde ansvaret for Vesteuropa. Han har desuden været bestyrelsesformand for EG A/S, Delegate A/S og Lessor.

Han har 3 børn fra tidligere ægteskab og har været gift med Susanne Bechmann Holse siden 2004.

Referencer

Han skal føre SimCorp over dammen 13. marts 2013 på berlingske.dk

Erhvervsfolk fra Danmark
Danskere i 1900-tallet
Danskere i 2000-tallet
Personer i Kraks Blå Bog

Klaus Holse


Maite Emily Nkoana-Mashabane (Ga-Makanye, Provincia de Limpopo, 30 de septiembre de 1963) es una política sudafricana. Ha sido Ministra sudafricana de Relaciones Internacionales y Cooperación desde2009, relevando a Nkosazana Dlamini-Zuma, Ministra de Desarrollo Rural y Reforma de la Tierra desde 2018 y Ministra de la Presidencia para las Mujeres, Jóvenes y Personas con Discapacidades desde 2019.

Es miembro del Comité Ejecutivo Nacional del Congreso Nacional Africano (ANC), partido político sudafricano en el que milita. Ha formado parte del Parlamento en la Asamblea Nacional y ha ocupado cargos de diplomacia internacional.

Trayectoria
Nkoana-Mashabane nació en Ga-Makanye, provincia de Limpopo. Durante la época del apartheid fue una activista del Frente Democrático Unido (UDF). Después pasó a ser designada como Alta Comisionada del Sur de África a la India y Malasia. Su exesposo Norman Mashabane, Embajador de Indonesia, fue acusado de acoso sexual.

Fue miembro del Parlamento en la Asamblea Nacional entre 1994 y 1995 y posteriormente fue enviada a misiones diplomáticas en países como la India, Malasia y las Maldivas.

Entre sus referencias políticas, destaca a las mujeres que protagonizaron la Marcha de 1956, encabezada por Lilian Ngoyi, Helen Joseph, Albertina Sisulu y Sophia Williams-De Bruyn.

Nkoana-Mashabane nombrada Ministra de Relaciones Internacionales y Cooperación de Sudáfrica el 11 de mayo de 2009 por el presidente Jacob Zuma. Fue Presidenta de la Conferencia de las Naciones Unidas  de 2011 sobre Cambio Climático, celebrada en la localidad sudafricana de Durban del 28 de noviembre al 11 de diciembre.

Ocupó las carteras de Ministra de Relaciones Internacionales y Cooperación desde el 26 de mayo de 2014 hasta el 26 de febrero de 2018 y de Ministra de Desarrollo Rural y Reforma Agraria el 27 de febrero de 2018.

El 30 de mayo de 2019 se hizo cargo del Ministerio de la Presidencia para las Mujeres, Jóvenes y Personas con Discapacidades.

Referencias

Enlaces externos

Políticas de Sudáfrica
Ministros de Relaciones Exteriores de Sudáfrica
Ministras de Relaciones Exteriores
Ministros de Agricultura
Ministras de Sudáfrica
Feministas de Sudáfrica
Políticos de Sudáfrica del siglo XXI
Sudafricanas del siglo XXI
Miembros del Congreso Nacional Africano

Maite Nkoana-Mashabane


În electromagnetism, sunt cunoscute două tipuri de dipoli:
Un dipol electric, o distribuție polarizată spațială de sarcini electrice.
Un dipol magnetic

Dipolii pot fi caracterizați prin momentul electric dipolar și momentul magnetic, care sunt mărimi fizice vectoriale.

Dipoli moleculari

Multe molecule sunt caracterizate de un moment dipolar, care se datorează distribuției neuniforme între sarcinile negative și pozitive ale diferiților atomi constituenți. Astfel de compuși sunt cei cu molecule polare, precum fluorura de hidrogen HF, în care densitatea electronică este inegal distribuită între atomi.

Chimistul-fizician Peter Debye a fost primul care a studiat conceptul de moment electric dipolar aplicat la nivel molecular, iar în onoarea sa momentul dipolar se măsoară în debye. Valorile momentelor dipolare pot fi calculate prin măsurarea constantei dielectrice. Câteva exemple de valori pentru faza gazoasă, măsurate în debye, sunt:

 dioxid de carbon: 0
 monoxid de carbon: 0.112 D
 ozon: 0.53 D
 fosgen: 1.17 D

Astfel, pentru molecule se definesc trei tipuri de dipoli:
Dipol permanent, datorat diferenței mari de electronegativitate dintre atomii moleculei
Dipol instantaneu, vezi forță de dispersie London
Dipol indus, datorat "inducerii de dipol" într-o moleculă de către un dipol permanent

Vezi și
Polaritate
Dipol indus
Electret
Forță intermoleculară

Referințe

Electromagnetism

Dipol


Bátovce este o comună slovacă, aflată în districtul Levice din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.148 de locuitori.

Istoric
Localitatea Bátovce este atestată documentar din 1037.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Bátovce


Chinese Daily News may refer to the following:

 The English subtitle of the World Journal, in North America.
 The former name of the United Daily, Sarawak Tribune's sister newspaper, in Malaysia.

See also
 China Daily News (disambiguation)

Chinese Daily News


Zeliha Sevim Burak (d.26 Haziran 1931, İstanbul - ö.31 Aralık 1983, İstanbul), Türk yazardır.

Tiyatro, roman, anı-mektup gibi türlerde eserleri bulunan sanatçı, en çok öykücü kimliği ile ön plana çıkmıştır. Mevcut edebiyat topluluklarının hiçbirinin içinde yer almamış, kendi edebiyat dilini oluşturmaya çalışmış bir yazardır. Eserlerinde gerçeküstücülük akımının izlerini görmek mümkündür.

Yaşamı

26 Haziran 1931'de İstanbul, Ortaköy'de dünyaya geldi. Babası bir gemi kaptanı olan Mehmet Seyfullah Burak; annesi 1910'lı yıllarda Bulgaristan'dan göçmüş Yahudi asıllı bir ailenin kızı olan ev hanımı Aysel Kudret Hanım (Marie Mandil)'dır. Ailenin ikinci çocuğudur.

İlkokula 1938 yılında babasının görevi nedeniyle bulundukları Çanakkale'de başladı. İlköğrenimini Kuzguncuk'taki Süleyman Şefik Paşa Nakkaştepe 45. İlkokulu'nda tamamladı. 21 yaşına kadar yaşadığı Kuzguncuk, hikâyelerinde azınlık kültürünün yaşlı insanlarına ağırlık vermesinde etkili oldu. Ortaokulu Alman Lisesi'nde tamamladıktan sonra okul hayatına son verdi.

Annesini 17 yaşında iken kaybetti. İlk evliliğini 18 yaşında, keman sanatçısı Orhan Borar ile yaptı (1949). 1950'de Olgunlaşma Enstitüsü'nde mankenliğe başladı. Dönemin Amerikan Büyükelçisi Mc Ghee'nin öncülüğünde düzenlenen kültür etkinlikleri kapsamında Amerika'ya giderek, orada defilelere çıktı. Amerika dönüşünde kendine ait bir modaevi ve atölye açtı.

Orhan Borar ile evliliğinden oğlu Karaca Borar dünyaya geldi (1955). Bu evliliği sırasında romancı Peyami Safa ile bir aşk yaşadığı iddia edilir. Yakınlarına Peyami Bey ile ilişkisini arkadaş olarak koruduğunu söylemiştir. Sanatçının öykü dünyasının şekillenmesinde bu ilişki etkili oldu; eserlerinde kahramanları da bu ilişkiye benzeyen yasak aşklar yaşadı. 1958 yılında ilk eşinden boşandı. Bu dönemde amatör hikayeler yazmaya başladı.

İkinci evliliğini ressam Ömer Uluç'la yaptı; bu evlilikten Elfe Uluç adındaki kızı dünyaya geldi. 1960 ihtilalinden sonra bozulan ekonomi nedeniyle işyerini kapattı ve tamamen hikâye yazarlığı üstüne yoğunlaştı.

İlk hikâye kitabı "Yanık Saraylar"ı 1965'te yayımladı. Kapalı ve alışılmadık biçimsel üslubu nedeniyle kitap çok tartışıldı. Sait Faik Ödülü'ne aday oldu, ancak ödülü alamadı. Kitabının aforoz edildiğini düşünen Burak, bu kitaptan sonra on yedi yıl boyunca edebiyat piyasasından çekildi.  Bu süre içinde "Mach 1" adını verdiği romanı üzerinde çalıştı.

Yazar, çocukluğunda geçirdiği kalp romatizması tekrarladığı için 1970'li yıllarda bir tedavi sürecine girdi; ancak eşinin Nijerya'ya atanması üzerine olması gereken kalp kapakçığı ameliyatını geciktirerek 1976'da  Nijerya'ya  gitti ve bir buçuk yıl orada yaşadı. Bu dönem dışında tüm yaşamını İstanbul'da geçirdi. 1980 yılında İstanbul'da bir ameliyat geçiren Sevim Burak, ameliyata girerken aldığı karar sonucu Ömer Uluç'tan ayrıldı. Kızı Elfe Uluç diyor ki: "Ömer Uluç'un Afrika'ya gitmesi geciktirmemiş, tam tersi ameliyat için imkan sağlamış, bu sayede İngiltere'de Hammersimth Hastanesi'nde o dönem için maddi olarak çok zor olan ilk açık kalp ameliyatı olmuştur. Boşanması da ameliyatın ardından değil, yıllar sonra başka saiklerle olmuştur."

Yeniden yazılarını yayımlamaya başlayan sanatçı, 1982 yılında "Sahibinin Sesi" adlı oyunu yayımladı. Aynı yıl "Palyaço Ruşen" isimli öyküsüyle Sabahattin Ali Öykü yarışmasına katıldıysa da, hak ettiğini düşündüğü bu ödülü alamadı ve tepki olarak hikâyelerini yayımlayacak antolojiden çekti . 1983'te "Afrika Dansı" adlı öykü kitabı yayımlandı. Çok farklı teknikler denediği bu kitap, edebiyat dünyasında büyük tartışmalara neden oldu.  Aynı yıl "Everest My Lord (İşte Baş, İşte Gövde, İşte Kanatlar)" adlı kitabını yazdı ve romanını yazmayı sürdürdü.

Yeni bir kalp ameliyatı geçirmek üzere yattığı Haseki Hastanesi'nde 31 Aralık 1983 günü ameliyat edilemeden hayatını kaybetti. 5 Ocak 1984 günü Kuzguncuk Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Nakkaştepe Mezarlığı'na defnedildi.

"Everest My Lord (İşte Baş, İşte Gövde, İşte Kanatlar)" (1984) adlı oyunu ve son öykü kitabı "Palyaço Ruşen" (1993) ölümünden sonra yayımlandı. Ayrıca oğluna yazdığı mektuplar "Mach I'dan Mektuplar" adıyla kitaplaştırıldı (1990).

Genellikle azınlık toplumlar ile kadın sorunlarını anlattığı yapıtlarında şiirsel bir dil kullanmıştır.

Dış Bağlantılar

 "Edebiyatın yanık saraylarında... Sevim Burak!" Nihat Ziyalan, 12 Ağustos 2021, Cumhuriyet gazetesi

Kaynakça

Nakkaştepe Mezarlığı'na defnedilenler
1931 doğumlular
1983 yılında ölenler
Özel Alman Lisesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk yazarları
Resim aranan yazarlar
20. yüzyıl Türk kadın yazarları

Sevim Burak


تشارلز لندبرغ  هو طيّار ومهندس أمريكي، ويعتبر أول شخص عبر المحيط الأطلسي على متن طائرة، حائزاً على إعجاب الناس حول العالم.

ولد لندبرغ في ديترويت بولاية ميشيغان في 4 فبراير 1902. بدأ تعلم الطيران في 1922 عندما كان عمره 20 سنة. التحق لندبرغ بسلاح الجو الأمريكي ليتعلم المزيد من الطيران. قرر لندبرغ المحاولة للفوز بجائزة الأورتيغ التي قدرت قيمتها بـ25،000$. بمساعدة سكان مدينة سانت لويس، قام لندبرغ بتجهيز طائرة قامت بالمهمة في 20-21 مايو 1927.

عمل لندبرغ في مجال هندسة الطائرات خلال الحرب العالمية الثانية، كما كان مناصراً لحقوق الحيوان. توفي تشارلز لندبرغ في جزيرة ماوي في 26 أغسطس 1974.

روابط خارجية

مراجع

الطيران في 1927
أشخاص من ليتل فولز
أعضاء قاعة مشاهير الطيران الوطني
أفراد عسكريون من ديترويت
أمريكيون معادون للشيوعية
أمريكيون من أصل سويدي
أمريكيون مناهضون للشيوعية
العنصرية في الولايات المتحدة
اليمين القديم
بيئيون أمريكيون
تاريخ الطيران في الولايات المتحدة
حائزون على جائزة بوليتزر
حائزون على صليب الطيران المتميز (الولايات المتحدة)
حائزون على ميدالية الكونغرس الذهبية
حاصلون على ميدالية الشرف غير مقاتلون
حاصلون على وسام جوقة الشرف
حاصلون على وسام شرف جيش الولايات المتحدة
خريجو كلية الهندسة بجامعة ويسكونسن-ماديسون
رواد الطيران
شخصية العام حسب مجلة تايم
ضباط بالقوات الجوية الأمريكية
طيارون من ميشيغان
طيارون من واشنطن العاصمة
عدم التدخل
عسكريون أمريكيون في الحرب العالمية الثانية
قوميون أمريكيون
كتاب أمريكيون في القرن 20
كتاب غير روائيين أمريكيون في القرن 20
كتاب غير روائيين ذكور أمريكيون
كتاب من ديترويت
كتاب وكاتبات أمريكيون
كتاب وكاتبات أمريكيون في القرن 20
لوثريون أمريكيون
محافظون أمريكيون
مخترعون أمريكيون
مستكشفون من الولايات المتحدة
معاداة السامية في الولايات المتحدة
معارضون أمريكيون
مواليد 1902
مواليد في ديترويت
ناشطون أمريكيون مناهضون للحرب
وفيات 1974
وفيات السرطان في هاواي
وفيات بسبب اللمفوما

تشارلز لندبرغ


An Shibataea lancifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cheng Hua Hu. An Shibataea lancifolia in nahilalakip ha genus nga Shibataea, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Shibataea

Shibataea lancifolia


Vampyromorphida is an order of cephalopods comprising one known extant species (Vampyroteuthis infernalis) and many extinct taxa. Physically, they somewhat resemble octopuses (their closest relatives), but are often called vampire squids. Unlike octopuses, their eight arms are united by a web of skin, and two smaller cilia are also present. Properly speaking, the vampire squid does not possess cilia, but cirri (cilia-like projections).

Classification
Order Vampyromorphida
Suborder †Kelaenina
Family †Muensterellidae
Suborder †Prototeuthina
Family †Loligosepiidae
Family †Geopeltididae
Family †Lioteuthididae
Family †Mastigophoridae
Suborder †Mesoteuthina
Family †Palaeololiginidae
Subfamily †Teudopseinae
Subfamily †Palaeololigininae
Suborder Vampyromorphina
Family Vampyroteuthidae

The following taxa were long considered to belong to Vampyromorphida, but this placement may be incorrect:
Family †Plesioteuthididae
Family †Leptotheuthididae
Family †Trachyteuthididae
Subfamily †Trachyteuthidinae
Subfamily †Actinosepiinae

References

The Taxonomicon: Order Vampyromorphida
Mikko's Phylogeny Archive: Vampyromorpha

Octopodiformes
Cephalopod orders

Vampyromorphida


Strelka (en ruso Стрелка) es el extremo oriental de la isla Vasílievski en San Petersburgo (Rusia), uno de los conjuntos arquitectónicos más atractivos de la ciudad, que armoniza con la arquitectura del paisaje de la orilla del río Nevá.

El nombre ruso de Strelka (literalmente 'flecha') hace referencia al espolón que se forma en la confluencia o divergencia de dos ríos o afluentes, en este caso donde se unen los dos brazos principales del Nevá, el Nevá Grande (Bolshaya) y el Nevá Pequeño (Málaya). También son conocidas la Strelka de Nizhni Nóvgorod, en la confluencia del río Volga y el río Oká, y de Yaroslavl, donde el río Volga se une con el río Kótorosl.

Historia

La isla Vasílievski se empezó a edificar en tiempos de Pedro I de Rusia. En 1716 se aprobó el proyecto inicial del arquitecto italiano Domenico Trezzini, según el cual se debía crear una plaza trapezoidal cerrada, rodeada por el perímetro de las casas. Pero Trezzini lo tuvo que modificar entre 1719 y 1721 a instancias del zar, que quería hacer de la punta de la isla el centro cultural y de negocios de la ciudad. Así, se decidió crear los Doce Colegios (conjunto de edificios que alojaban los diversos ministerios del Gobierno y el Senado, y actualmente sede de la Universidad de San Petersburgo), la Bolsa, las galerías comerciales y la catedral.

A comienzos de la década del 1720, cerca de la orilla sur del Strelka (la que da al Gran Nevá) se construyeron la Kunstkámera o gabinete de curiosidades y el palacio de la zarina Praskovia Saltykova, que fue concedido a la Academia de Ciencias. Pero la orilla norte no resultó tan bien equipada. Allí, junto al Pequeño Nevá, Trezzini proyectó las galerías comerciales o Gostini Dvor (1722-1735, se conserva una parte) y las residencias de varias familias nobles como los Apraksin, los Demídov, los Naryshkin y Lopujín. En la década del 1730 esta zona fue concedida al puerto y los edificios alojaron la lonja, la aduana y varios almacenes. Entre las dos orillas quedaba un gran solar vacío.

Continuación del proyecto urbanístico
A mediados del , en la parte central había el proyecto de hacer un pabellón para colocar en ella el Globo de Gottorf, un gran globo terráqueo, que resultó gravemente dañado en un incendio en 1747. Según el plan de ordenación aprobado en 1767 por la Comisión de Urbanismo, la planta del solar central había de remodelarse en forma de herradura. En los seis años que van del 1783 al 1789 el arquitecto italiano Giacomo Quarenghi construyó junto al Gran Nevá el edificio de la  Academia de Ciencias de San Petersburgo, y posteriormente una parte de los almacenes del Norte (1795-97).

Entre 1805 y 1810 el arquitecto francés Thomas de Thomon construyó en el espacio que quedaba vacío entre estos dos edificios la nueva Bolsa, que debía satisfacer las necesidades de la creciente economía rusa. El majestuoso edificio es de estilo neoclásico, emulando los antiguos templos griegos. Enfrente, el arquitecto levantó dos columnas rostrales con figuras alegóricas en la base, que representan los grandes ríos rusos: el Volga, el Dniéper, el Nevá y el Vóljov. El conjunto se completó con varios edificios y almacenes, obra de Iván Luchini (1826-1832).

Un nuevo panorama desde el 2008

En 2008, la apariencia histórica del Strelka de la isla Vasílievski ha perdido irremisiblemente a raíz de la construcción de altos edificios de la nueva Bolsa y el complejo residencial cercano al Palacio de la Cultura Kírov, que sobresalen tras la horizonte y dañan el panorama tradicional que se aprecia desde el Nevá. Además, está el proyecto del Frente Marítimo, un nuevo complejo de viviendas en la otra punta de la isla, que aún puede empeorar el panorama armonioso del Strelka.

Referencias

Bibliografía
Recueil des façades des principaux monuments construits à Saint-Pétersbourg par Jean-François Thomas de Thomon, Saint-Pétersbourg, 1806 (en francés)

Enlaces externos

Arquitectura de San Petersburgo
Geografía de San Petersburgo

Strelka


Ferdinand V is the name of:
Ferdinand II of Aragon, Ferdinand V of Castile, the Catholic king of Castile, Aragon and Naples
Ferdinand I of Austria, Ferdinand V of Hungary and Bohemia.

Ferdinand V


Ryuolivier Iwamoto (født 3. april 1996) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Júbilo Iwata, Vanraure Hachinohe og Gainare Tottori.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Ryuolivier Iwamoto


Ferdinando Crespi, né à Bologne en 1709 et mort en 1754 dans la même ville, est un peintre miniaturiste néo-classique italien.

Biographie
Ferdinando Crespi naît en 1709. Il est le fils du peintre et graveur Giuseppe Maria Crespi, qui a aussi eu Carlo Antonio Crespi et Luigi Crespi, tous deux devenus peintres. Sa mère est Giovanna Cuppini.

Il devient peintre de miniature et reproduit très bien les plans de son père.

Ferdinando rejoint les Franciscains en 1744 et prend le nom de religion de frère Danielle da Bologna. Il meurt en 1754 au couvent de l'Abrenunzia, dans le diocèse de Nonantola.

Œuvres
Dans l', il peint un San Vincenzo Ferreri dans la première chapelle, d'après un original de son père.

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Articles connexes
 Liste de peintres italiens

Bibliographie
 .
 .
 .
 .

Liens externes

Peintre italien du XVIIIe siècle
Peintre néo-classique italien
Miniaturiste italien
Naissance en 1709
Naissance à Bologne
Naissance dans les États pontificaux
Décès en 1754
Décès à Bologne
Décès dans les États pontificaux

Ferdinando Crespi


Kotar Bregenz je jedan od 94 austrijskih kotara od 132.915 stanovnika. Sjedište kotara je istoimeni grad Bregenz.

Zemljopisne karakteristike
Kotar Bregenz leži na zapadu Austrije u Saveznoj državi Vorarlberg, na sjeveru graniči s Bavarskom (Njemačka), na zapada s Švicarskom, Lihtenštajnom, kotarima Dornbirn i Feldkirch, na jugu s Italijom i kotarom Bludenz, na istoku s Tirolom.

Administrativna podjela kotara

Administrativni centar kotara je grad Bregenz.

Kotar je administrativno podjeljen na 40 općina od kojih 1 ima status grada, 4
status trgovišta a njih 35 su općine.

Gradovi
 Bregenz

Trgovišta
 Bezau
 Hard
 Lauterach
 Wolfurt

Općine

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena stranica

Kotari u Austriji

Bregenz (kotar)


Magic: the Gathering, Wizards of the Coast şirketinin kurucusu bir matematik profesörü olan Richard Garfield tarafından 1993 yılında yaratılmış bir stratejik kart oyunudur. Magic 2011 itibarıyla 12 milyon oyuncusuyla giderek büyüyen bir oyuncu kapasitesine ulaşmıştır. Türkiye'de ise ilk olarak 1995 yılında oynanmaya başlanmıştır.

Oyunun amacı 20  puanla başlayan rakip iki oyuncunun birbirlerini çeşitli kartlar ve stratejiler kullanarak 0 veya altına indirmektir. Rakip de bu sırada kendi yöntemleriyle kendini savunabilir veya karşı saldırılar yapabilir.

Oyun bazı temel kuralları :

- Bir destede kart sayısı en az 60 olmalıdır ve hemen hemen herkes bu sayıyı tercih eder.
- Bir desteye aynı isimli karttan (landler hariç) en fazla 4 tane konulabilir.
- Her sıra sana geçtiğinde sadece bir land oynayabilirsin.

- Oyunda sıra sende olsa bile belli bir sıralamayı izlemek durumdasın. Bu fazlar

 Untap : Büyü yapmak için "tap" edilen landlerin açılma safhasıdır.
 Upkeep: Daha önce yapılan büyülerin ödenmesi gereken can veya manalarının ödendiği safha.
 Draw: Kütüphaneden kart çekilir.
 Main phase1: Bu fazda land oynayabilir ve her büyüyü yapabilirsiniz.
 Combat phase: Bu fazda da karşıya saldırı yapabilirsiniz.
 Main phase2: Bu turnde eğer bir önceki main phasede land oynamadıysanız land oynayabilir ve bütün büyülerinizi yapabilirsiniz.
 End phase: Oyun sırasını rakibe verdiğiniz fazdır.

Bir kartı açmak için (Land'ler dışında)o kartın mana bedeli ödenmelidir. Kart ne kadar güçlüyse, bedeli o kadar büyüktür. Oyunda 6 farklı kart türü vardır. Bunlar; land (toprak parçası), creature (yaratık), instant (anlık), sorcery (sihir), enchantment (tılsım) ve artifact (nesne)'dır. Her kart türünün özellikleri farklıdır. Tüm bu büyü kartları temel olarak 5 renkle ve/veya renksiz kâğıtlarla tanımlanırlar. Siyah - Ölümü ve karanlığı simgeler. Şeytani ve karanlık yaratıkların güçlü olduğu bir destedir, ancak bu güçleriyle sahiplerine de çoğu zaman zarar verirler. Kırmızı - Kaosu ve savaşı simgeler. Saldırgan bir renktir, yaratıkları hızlıdır ve etkilidir. Yeşil - Doğayı ve yaşamı simgeler. Yaratık konusunda uzman olan renktir. Mana elde edebilmek kolaydır. Varolan yaratıkları her zaman güçlendirme olanağınız vardır. Mavi - Bilgeliği ve düşleri simgeler. Büyü konusunda usta kartlardır. Rakibin hamlelerini büyülerle kısıtlayabilir ve daha fazla kart sahibi olabilirsiniz. Beyaz - Seçimi ve korumayı simgeler. bu büyüler daha çok sahibine güç kazandırır. Kendi yaratıklarının defansı güçlüdür. Genel olarak sahiplerini veya başka yaratıkları korumaya çalışır. Bir deste oluşturulurken birden fazla renk kullanılarak farklı renklerin avantajları kullanılabilir.

Land: Oyun daki manaların elde edildiği kartlardır. bu kartlar oyundaki non-spell (büyülü olmayan) ve renksiz kartlardır. Deste kurulan oyun stratejisine göre istenildiği kadar koyulabilir. landler diğer kartlara farklı olarak her turn de sadece bir tane çıkartılabilir. Taplendiği (kapatıldığı zaman) Swamp (Bataklık) siyah; Mountian (Dağ) kırmızı; Forest (Orman) yeşil; Island (Ada) mavi ve Plain (Düzlük) beyaz mana kazanırsınız. Yok edilene kadar oyunda kalır. Yok etme büyüsünde aksi bir metin yoksa kart yok edildikten sonra Graveyard (Mezarlık) kısmına geçer.

Creature: Creature (Yaratık) kartları ise oyundaki saldırı ve size gelen saldırıları karşı savunma yapan kartlardır. Sizin ordunuzu temsil eder. Her yaratık kartının sağ alt köşesinde bir defans bir de saldırı gücü vardır. Eğer yaratık savaş sırasında veya karşı tarafın yaptığı damege (hasar) büyüleri tarafından defans gücünden daha yüksek bir hasar alırsa oyundaki graveyard (mezarlık) kısmına geçer.

Instant: Instant (Anlık Büyüler) bu büyüler oyuna sıra ister rakipte isterse sizde olsun istenildiği anda oyuna sokulabilir. Bu büyülerle direkt olarak karşıdaki oyuncuya hasar verebilir bir yaratığınız veya bütün yaratıklarınızı güçlendirebilir veya onlara savaşta avantaj kazandıracak özelliklere verebilir hatta rakibiniz bir büyüyü yaparken baştan engelleyebilir bunun gibi küçük ama etkili birçok büyü yapabilirsiniz.bu büyü kartları oynandıktan sonra direkt olarak Graveyard (Mezarlık)'a döner.

Sorcery: Bu kartlarda aynı instantlar gibi anlık büyülerdir. Bu kartları ancak kendi sıranızda kullanabilirsiniz. Bu kartlar instanlara nazaran genelde daha etkili kartlardır. Bu kartlar da oynandıktan sonra Graveyard'a dönerler.

Enchantment: Bu büyü kartları sahip oldukları özelliğe göre oyun içinde bulunan herhangi bir karta hatta başka bir Enchantmant'a takılabilabiği gibi oyuncu kendine de takabilir.Yok edilene kadar oyun içinde kalarak size değişik şekillerde hatta oyunun kurallarını bile değiştirerek avantaj sağlayabilir.

Artifact: Bu kartlar oyundaki renksiz kartlardır. Bu kartlar bazen bir creature bazen enchantment gibi oyunun kurallarını değiştirebilen kartlar olabilirler. Mana Coastları diğer kartlara oranla daha fazladır. Yok edilene kadar oyunda kalırlar.

Oyun sahası olarak; library (kütüphane), graveyard (mezarlık) ve oyun alanı olarak 3 alan bulunur. Libary destesinizi simgeler, kartları buradan çekersiniz. Graveyard ise kullanmış olduğunuz büyüler veya yok edilmiş kartlarınızın toplandığı alanı temsil eder.

Bağlantılar
 Üreticinin Resmi Sitesi
 Oyunun Türkçe Açıklaması

Kart oyunları
Rol yapma oyunları
MicroProse oyunları

Magic: The Gathering


164586 Arlette este un asteroid din centura principală.

Descoperirea asteroidului
Asteroidul a fost descoperit de astronomul  elvețian amator Peter Kocher, la 14 iulie 2007, la Marly, în Elveția.

Caracteristici
Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă majoră egală cu 2,5290477 u.a. și de o excentricitate de 0,1280942, înclinată cu 6,91133°, în raport cu ecliptica.

Denumirea asteroidului
Asteroidul a primit numele în onoarea soției descoperitorului, Arlette Naef (n. 1949). La descoperire asteroidul primise denumirea provizorie 2007 NL4.

Note

Legături externe
 Minor Planet Center
 JPL Small-Body Database Browser164586 Arlette (2007 NL4)

Centura de asteroizi
Obiecte astronomice descoperite în 2007
Asteroizi cu nume de oameni

164586 Arlette


Der Bezirk Bruck-Mürzzuschlag ist ein politischer Bezirk des Landes Steiermark. Er entstand am 1. Jänner 2013 durch Zusammenlegung der Bezirke Bruck an der Mur und Mürzzuschlag und ist flächenmäßig der viertgrößte Bezirk Österreichs.

In Mürzzuschlag haben die Referate Sicherheit und Forstwesen ihren Sitz, in Bruck an der Mur die Referate Anlagen, Soziales, Gesundheit und Veterinär. Bürgerservicestellen einschließlich Ausstellung von Reisedokumenten und Führerscheinen gibt es in beiden Städten.

Nachbarbezirke

Angehörige Gemeinden
Im Rahmen der Gemeindestrukturreform 2014/15 wurde die Zahl der Gemeinden im Bezirk ab 2015 deutlich verringert. Seit 1. Jänner 2015 umfasst der Bezirk  km² und besteht aus 19 Gemeinden, darunter fünf Städten und zehn Marktgemeinden.

Liste der Gemeinden im Bezirk Bruck-Mürzzuschlag
 Die Einwohnerzahlen der Tabelle stammen vom ,
 Regionen sind Kleinregionen der Steiermark

Bevölkerungsentwicklung

Weblinks

 bh-bruck-muerzzuschlag.steiermark.at Bezirkshauptmannschaft Bruck-Mürzzuschlag

Einzelnachweise

Gegründet 2013

Bezirk Bruck-Mürzzuschlag


Das Evangelisch-Lutherische Dekanat Bad Windsheim ist eines der 19 Dekanate des Kirchenkreises Ansbach-Würzburg. Karin Hüttel wurde am  28. September 2014 als Nachfolgerin von Gisela Bornowski in das Amt der Dekanin eingeführt.

Geschichte

Pfarreien und Kirchengemeinden
Die Kirchengemeinden im Dekanatsbezirk können auf eine evangelische Tradition seit der Reformation zurückblicken. Die Landesherrschaft lag im Wesentlichen bei der Markgrafschaft Brandenburg-Ansbach, der Reichsstadt Windsheim und dem Freiherrn v. Seckendorff-Aberdar.
Im Fürstentum Ansbach wurde 1528 die Reformation eingeführt. Im Jahr 1522 wurde in Windsheim ein evangelischer Prediger eingesetzt. Am 12. März 1525 wurde das Kirchpatronat von der Stadt erworben. Zusammen mit den Ortschaften Külsheim, Oberntief und Wiebelsheim wurde Windsheim danach evangelisch. 1591 erwarb die Reichsstadt Windsheim die zweite Hälfte von Illesheim, wo die Reformation bereits um 1528 eingeführt worden war, von den v. Berlichingen.  Die Landesherrschaft über Ickelheim lag beim Deutschen Orden, ausgeübt durch die Kommende Virnsberg. Der Grundherr war allerdings der Freiherr v. Seckendorff-Aberdar, der auch die Landeshoheit in Unternzenn allein, in Obernzenn gemeinsam mit dem Freiherrn v. Seckendorff-Gudent besaß. In diesen Orten konnte mit Unterstützung Markgrafschaft Brandenburg-Ansbach 1528 die Reformation durchgesetzt werden. Egenhausen wurde erst 1552 vom Freiherrn v. Seckendorff-Aberdar die Landeshoheit vom Stift Spalt erworben. Die Reformation soll dort aber bereits vor 1544 eingeführt worden sein. In Unteraltenbernheim war der Deutsche Orden Landesherr. Dennoch konnte dort 1525 die Reformation Fuß fassen. 1595 war die Gegenreformation teilweise erfolgreich. Die katholischen und evangelischen Einwohner waren damals durch den Zennbach getrennt. Die beiden Kirchen stehen fast nebeneinander.

Dekanat
Die Markgrafschaft Brandenburg-Ansbach wurde 1792 durch Verkauf an Preußen angegliedert. In Windsheim wurde, nach der Mediatisierung am 15. März 1806 eine preußische Superintendentur eingerichtet. Darin ging die Superintendentur Burgbernheim auf. Aus der Superintendentur Neustadt an der Aisch kamen weitere Pfarreien hinzu. Das bayerische Dekanat wurde am 7. Dezember 1810 errichtet.

Zum 1. Januar 2020 haben sich die Kirchengemeinden Sugenheim und Neundorf (bisher Dekanat Neustadt/Aisch), die Kirchengemeinden Krautostheim, Ingolstadt und Deutenheim (bisher Dekanat Bad Windsheim) sowie die Kirchengemeinden Markt Nordheim, Krassolzheim und Ezelheim (bisher Dekanat Markt Einersheim) zur Pfarrei Ehegrund zusammengeschlossen. Die neue Pfarrei gehört zum Dekanat Markt Einersheim.

Museum Kirche in Franken
Seit den 70er Jahren wurde die Spitalkirche zum Heiligen Geist nicht mehr als Kirche genutzt. Im Juli 2006 wurde nach der Renovierung und Umbau der Spitalkirche dort das Museum Kirche in Franken als Außenstelle des Fränkischen Freilandmuseums Bad Windsheim eröffnet.

Kirchengemeinden
Zum Dekanatsbezirk Bad Windsheim gehören 28 Kirchengemeinden, die in 13 Pfarreien zusammengefasst sind. In den Gemeinden leben ca. 13.500 Gemeindeglieder. Im Folgenden sind die Pfarreien und Kirchengemeinden sowie deren Kirchengebäude aufgeführt.
 Bad Windsheim
 Kirchengemeinde Bad Windsheim, drei Pfarrsprengel, Stadtpfarrkirche St. Kilian (um 1735), Seekapelle (1402), Spitalkirche (1421, seit 2006 Museum)
 Pfarrei Burgbernheim
 Kirchengemeinde Burgbernheim, Pfarrkirche St. Johannis
 Pfarrei Ergersheim
 Kirchengemeinde Ergersheim, Pfarrkirche St. Ursula (um 1400), Kapelle St. Stephanus (um 1400)
 Kirchengemeinde Buchheim, Filialkirche St. Blasius
 Kirchengemeinde Pfaffenhofen, Filialkirche St. Nikolaus
 Kirchengemeinde Wiebelsheim, Filialkirche St. Nikolaus
 Pfarrei Ickelheim/Lenkersheim
 Kirchengemeinde Ickelheim, Pfarrkirche St. Georg
 Kirchengemeinde Lenkersheim, Zur Heiligen Dreifaltigkeit
 Pfarrei Illesheim
 Kirchengemeinde Illesheim, Pfarrkirche St. Maria und Wendel
 Kirchengemeinde Schwebheim, Filialkirche St. Laurentius
 Kirchengemeinde Urfersheim, Filialkirche St. Bartholomäus
 Kirchengemeinde Westheim, Filialkirche St. Gumbertus
 Pfarrei Ipsheim
 Kirchengemeinde Ipsheim, Pfarrkirche St. Johannes der Täufer, Friedhofskapelle Zum Heiligen Kreuz, Filialkirche St. Kilian in Oberndorf
 Tiefgrundpfarrei
 Kirchengemeinde Kaubenheim, Bergkirche St. Michael, Gemeindezentrum St. Laurentius
 Kirchengemeinde Berolzheim, Kirche St. Jakobus
 Kirchengemeinde Humprechtsau, Kirche St. Marien
 Kirchengemeinde Külsheim, Kirche St. Walburga
 Kirchengemeinde Oberntief, Kirche St. Marien
 Kirchengemeinde Rüdisbronn, Kirche St. Marien
 Pfarrei Marktbergel
 Kirchengemeinde Marktbergel, Pfarrkirche St. Veit, Nebenkirche (Gemeindehaus) St. Kilian
 Kirchengemeinde Ottenhofen, Filialkirche St. Gumbertus und Urban
 Pfarrei Obernzenn
 Kirchengemeinde Obernzenn, Pfarrkirche St. Gertraud
 Kirchengemeinde Urphertshofen, St. Jakobus und Nikolaus, Bestelmeyerkapelle
 Pfarrei Unteraltenbernheim
 Kirchengemeinde Unteraltenbernheim, St. Martin
 Kirchengemeinde Unternzenn, Filialkirche St. Maria
 Kirchengemeinde Egenhausen, Allerheiligenkirche

Literatur

Weblinks

 Offizielle Homepage des Dekanats

Bad Windsheim
evang.-luth. Dekanat Bad Windsheim
Bad Windsheim
Christentum im Landkreis Neustadt an der Aisch-Bad Windsheim
Wikipedia:Gründungsdatum ungeklärt

Evangelisch-Lutherisches Dekanat Bad Windsheim


In mathematics, algebraically compact modules, also called pure-injective modules, are modules that have a certain "nice" property which allows the solution of infinite systems of equations in the module by finitary means.  The solutions to these systems allow the extension of certain kinds of module homomorphisms.  These algebraically compact modules are analogous to injective modules, where one can extend all module homomorphisms.  All injective modules are algebraically compact, and the analogy between the two is made quite precise by a category embedding.

Definitions

Let  be a ring, and  a left -module. Consider a system of infinitely many linear equations

where both sets  and  may be infinite,  and for each  the number of nonzero  is finite.

The goal is to decide whether such a system has a solution, that is whether there exist elements  of  such that all the equations of the system are simultaneously satisfied. (It is not required that only finitely many  are non-zero.)

The module M is algebraically compact if, for all such systems, if every subsystem formed by a finite number of the equations has a solution, then the whole system has a solution. (The solutions to the various subsystems may be different.)

On the other hand, a module homomorphism  is a pure embedding if the induced homomorphism between the tensor products  is injective for every right -module . The module  is pure-injective if any pure injective homomorphism  splits (that is, there exists  with ).

It turns out that a module is algebraically compact if and only if it is pure-injective.

Examples

All modules with finitely many elements are algebraically compact.

Every vector space is algebraically compact (since it is pure-injective). More generally, every injective module is algebraically compact, for the same reason.

If R is an associative algebra with 1 over some field k, then every R-module with finite k-dimension is algebraically compact. This, together with the fact that all finite modules are algebraically compact, gives rise to the intuition that algebraically compact modules are those (possibly "large") modules which share the nice properties of "small" modules.

The Prüfer groups are algebraically compact abelian groups (i.e. Z-modules). The ring of p-adic integers for each prime p is algebraically compact as both a module over itself and a module over Z. The rational numbers are algebraically compact as a Z-module. Together with the indecomposable finite modules over Z, this is a complete list of indecomposable algebraically compact modules.

Many algebraically compact modules can be produced using the injective cogenerator Q/Z of abelian groups. If H is a right module over the ring R, one forms the (algebraic) character module H* consisting of all group homomorphisms from H to Q/Z. This is then a left R-module, and the *-operation yields a faithful contravariant functor from right R-modules to left R-modules.
Every module of the form H* is algebraically compact. Furthermore, there are pure injective homomorphisms H → H**, natural in H. One can often simplify a problem by first applying the *-functor, since algebraically compact modules are easier to deal with.

Facts

The following condition is equivalent to M being algebraically compact:
 For every index set I, the addition map M(I) → M can be extended to a module homomorphism MI → M (here M(I) denotes the direct sum of copies of M, one for each element of I; MI denotes the product of copies of M, one for each element of I).

Every indecomposable algebraically compact module has a local endomorphism ring.

Algebraically compact modules share many other properties with injective objects because of the following: there exists an embedding of R-Mod into a Grothendieck category G under which the algebraically compact R-modules precisely correspond to the injective objects in G.

Every R-module is elementary equivalent to an algebraically compact R-module and to a direct sum of indecomposable algebraically compact R-modules.

References

 C.U. Jensen and H. Lenzing: Model Theoretic Algebra, Gordon and Breach, 1989

Module theory
Model theory

Algebraically compact module


An Amorphophallus rhizomatosus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilbert Leonard Anna Hetterscheid. An Amorphophallus rhizomatosus in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Amorphophallus

Amorphophallus rhizomatosus


La sologamie est le fait de se marier avec soi-même.

Légalité
La sologamie n'est reconnue par la loi dans aucun pays. La définition légale du mariage est qu'il est l'union de deux personnes.

Cérémonie

Histoire
La sologamie est documentée dès les . En 1993, Linda Baker s'est mariée publiquement, ce qui a servi de modèle au film Mon mariage avec moi de 2007. Le mariage avec soi a également été célébré lors du festival Burning Man à la fin des .

Au , il a gagné en popularité, en particulier auprès des femmes aisées, et plusieurs agences proposent des forfaits.

Personnalités sologames
Gabrielle Penabaz, artiste new-yorkaise.

Divorce
Il ne semble pas y avoir déjà eu de cas de divorce d'avec soi-même.

La sologamie dans la culture populaire

Séries
Plusieurs séries télévisées ont mis en scène des personnages qui se sont mariés avec eux-mêmes.
 2003 : Sex and the City : dans l'épisode A Woman's Right to Shoes, Carrie Bradshaw annonce s'être épousée.
 2010 : Glee : Sue Sylvester se marie avec elle-même.
 2021 : La Meilleure Version de moi-même : dans cette autofiction et ce faux documentaire, Blanche Gardin finit par s'épouser.

Films
 2016 : Zoolander 2 de Ben Stiller : le mannequin transgenre All (interprété par Benedict Cumberbatch) est marié à lui-même, car on apprend que "le monomariage est enfin légal en Italie".
 2020 : Le Mariage de Rosa d'Icíar Bollaín : Rosa, costumière pour le cinéma, demande à sa famille proche de la rejoindre à Benicàssim pour son mariage avec elle-même.

Téléfilms
 2007 : Mon mariage avec moi de Craig Pryce.

Références

Type de mariage

Sologamie


An Polytoca wallichiana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni George Bentham. An Polytoca wallichiana in nahilalakip ha genus nga Polytoca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Polytoca

Polytoca wallichiana


This is a list of American Sabreurs. (Only noted and contemporary American sabreurs are included):

Armitage, Norman
Becker, Christine
Green, Charlotte "Sherry"
Jacobson, Emily
Jacobson, Sada
Kovacs, Stephen (1972–2022)
Kwartler, Allan S.
Lee, Ivan
Morehouse, Tim
Muhammad, Ibtihaj
Rogers, Jason
Smart, Keeth
Spencer-El, Akhi
Thompson, Caity
Ward, Rebecca
Westbrook, Peter
Williams, James
Worth, George
Zagunis, Mariel

See also
Sabre
Fencing
List of American epee fencers
List of American foil fencers
USFA
USFA Hall of Fame

Sabre

List of American sabre fencers


Campos Racing je španjolska automobilistička momčad osnovana 1998. u Valenciji, a trenutno se natječe u FIA Formula 2 prvenstvu, FIA Formula 3 prvenstvu i Španjolskoj Formuli 4.

Naslovi

Vozački

Momčadski

Vanjske poveznice
 CamposRacing.com - Official website

Automobilizam u Španjolskoj
Momčadi Formule 2
Momčadi Formule 3

Campos Racing


Kütahya Antlaşması, Osmanlı İmparatorluğu ile Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa arasında 14 Mayıs 1833 tarihinde imzalanan, Birinci Mısır-Osmanlı Savaşını sona erdirip Şam, Girit ve Adana vilayetlerinin yeni statüsünü belirleyen bir barış ve düzenleme antlaşmasıdır.

Antlaşmanın sebepleri
Osmanlı İmparatorluğu Mora isyanını bastırmak için Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa'dan yardım istemişti. Mehmet Ali Paşa Bu yardımına karşılık Mora'yı istedi. Fakat Yunanistan bağımsız olunca Mora da Yunanistan'a katıldı ve Mehmet Ali Paşa bu sefer Suriye valiliğini istedi. Osmanlılar Suriye'yi Mehmet Ali Paşa'ya vermek istemeyince Mehmet Ali Paşa saldırıya geçti ve önce Konya, sonra da Kütahya'ya kadar ilerledi. Meselenin iyice püsküllü bir hal alması Sultan II. Mahmud'u şaşırttığından, o sırada Rusya Devleti tarafından sunulan yardım teklifi kabul edildi ve Hünkar İskelesi Antlaşması imzalandı. İstanbul'a bir grup Rus askeri geldi. Osmanlı Hükûmeti'nin bu suretle Rusya'nın kucağına atılması İngiltere ve Avusturya'yı telaşa düşürdüğünden Mısır meselesi bir Avrupa meselesi halini aldı ve nihayet bazı vaziyetlerden sonra Mehmet Ali Paşa'nın barış sonucuna varması mecbur edildi.

Antlaşmanın sonuçları
Mustafa Reşit Paşa ve Fransa sefiri Mösyö Varen Kütahya'ya giderek Mehmet Ali Paşa'nın istediği veraset ve tazminat maddeleri geri kalmak şartıyla Beriyyetüşşam ile Adana ve Mısır valilikleri sorumluluğunda kalmak üzere anlaşma sağlandı ve Anadolu'da Mısırlılar'a yardım dolayısıyla itham edilen şahıslar hakkında af ilan edildi ve 1833 Mayısı'nda bir ferman ile Mehmet Ali Paşa hakkında padişah affı ilan edildi.

Mehmet Ali Paşa hakkındaki padişah affını kendisine bildirmek üzere Tophane müşiri Halil Rıfat Paşa ile Âmetci Mustafa Reşit Bey evvela Mısır'a daha sonra Kütahya'ya giderek Mehmet Ali ve İbrahim Paşalara anlaşmayı tebliğ ettikleri gibi Adana Eyaleti'nin İbrahim Paşa yönetimine verilmesine dair olan ferman da mühimmatı harbiye nazırı Mehmet Emin Seyda Efendi ile Kütahya'ya gönderilmiştir.

Kavalalı İbrahim Paşa, Kütahya'dan ileri geçmeyerek iki buçuk ay burada kaldıktan sonra 24 Mayıs 1833 günü Kütahya'dan Adana taraflarına çekilmiştir.

II. Mahmut kendisini valisi karşısında küçük düşüren ve önemli toprak kaybına neden olan Kütahya Antlaşmasını kabullenememişti. İlk fırsatta Mehmet Ali Paşa'dan Suriye, Filistin ve hatta mümkünse Mısır'ı geri almayı istiyordu. Yani Kütahya Antlaşması aslında Sultan ile Mısır Valisi arasında sorunları çözen bir barış değil, her an sonlanabilecek bir mütarekeydi. Bu durumun farkında olan İngilizler muhtemel bir savaşı engellemek için çaba harcadılar.

Mısırlıların Kütahya'ya gelmelerini Kütahyalılar "Arapların geldikleri zaman" diye zikrederler.

Antlaşmanın önemli maddeleri şunlardır:

 Mehmet Ali Paşa'ya Mısır ve Girit valiliklerinin yanı sıra Şam valiliği verilecekti.
 Oğlu İbrahim Paşa'ya Cidde valiliği ile Adana muhassıllığı (vergi toplama hakkı) verilecekti.

 Bu antlaşma her iki tarafı da memnun etmemiştir.
 Mısır sorunu geçici olarak Kütahya Antlaşması ile tamamen ise Londra Antlaşması ile çözüme kavuşmuştur.

Kaynakça

II. Mahmud
Mısır Eyaleti antlaşmaları
Osmanlı İmparatorluğu'nun antlaşmaları
Antlaşma
1833'te Mısır
1833'te antlaşmalar
VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler
1833'te Osmanlı İmparatorluğu

Kütahya Antlaşması


Reboot (engelsk for "genstart") er et udtryk, der i forbindelse med fiktion indenfor litteratur og film benyttes om ændringer i kronologien i et fiktivt univers. Der kan være flere grunde til at reboote en serie:
Seriens forløb over tid betyder, at personerne er ældede ud over det sandsynlige, eller at seriens oprindelige verdensbillede er kommet ud af takt med tiden.
En filmatisering har oversprunget nogle episoder i det litterære forlæg, og producerne forsøger at etablere en ny kronologi.
En eller flere skuespillere trækker sig ud af projektet.

Noter

Film
Litteratur

Reboot (fiktion)


Agave moranii ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist "Moran's Agave".

Beschreibung
Agave moranii wächst solitär mit kurzem Stamm. Die großen Rosetten sind 100 bis 150 cm hoch und bis 200 cm breit. Die dreieckigen, steifen, rinnigen, grüngefärbten bis bläulichen, lanzettenförmig, unregelmäßig angeordneten Blätter sind 70 bis 120 cm lang und 8 bis 12 cm breit. Die weiß gefärbten, hornigen Blattränder sind variabel hellgrau gezahnt. Der kräftige Enddorn ist 4 bis 6 cm lang.

Der rispige, kräftige Blütenstand wird 4 bis 5 m hoch. Die zahlreichen gelben Blüten sind 50 bis 70 mm lang und erscheinen in der Mitte bis zur Spitze des Blütenstandes an unregelmäßig angeordneten Verzweigungen. Die breit trichterige Blütenröhre ist 4 bis 6 mm lang.

Die länglichen gelben bis braunen dreikammerigen Kapselfrüchte sind 50 bis 70 mm lang und 16 bis 20 mm breit.
Die variabel geformten, schwarzen, glänzenden Samen sind 7 bis 8 mm lang und 5 bis 6 mm breit.

Die Blütezeit reicht von Mai bis Juli.

Systematik und Verbreitung
Agave moranii wächst in Mexiko, in Baja California Norte, in begrenzten Wüstenzonen in 450 bis 1850 m Höhe. Sie ist vergesellschaftet mit Sukkulenten und Kakteen Arten.

Die Erstbeschreibung durch Gentry ist 1978 veröffentlicht worden.

Agave moranii ist ein Vertreter der Deserticolae-Gruppe. Sie wächst an den westlichen Hängen der Sierra San Pedro Martir und nahe davon. Typisch sind die großen, einzelnen Rosetten, mit den steifen, variabel angeordneten Blätter, den weiß gefärbten hornigen Blatträndern und den langen Enddornen. Agave moranii ist eng verknüpft mit den weiteren Mitgliedern der Deserticolae-Gruppe: Agave avellanidens und Agave gigantensis. Sie ist nahe verwandt mit Agave turneri, jedoch sind Unterschiede in Blüten- und Blattstruktur erkennbar. In der Arroyo-el-Alamar-Region sind Hybriden zwischen Agave moranii und Agave desertii var.  pringlei bekannt.

Agave moranii wird im Arizona-Sonora Desert Museum, in Tucson kultiviert.

Literatur
 Howard Scott Gentry: Agaves of Continental North America. University of Arizona Press, Tucson 1982, ISBN 0-8165-0775-9, S. 356, 393–395.

Einzelnachweise

Agaven
Moranii

Agave moranii


An Nemum atracuminatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Larridon, Reynders ngan Paul Goetghebeur. An Nemum atracuminatum in nahilalakip ha genus nga Nemum, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Nemum

Nemum atracuminatum


الشفرة هو فيلم وثائقي فنلندي عن نظام تشغيل لينكس من إصدار 2001 . كتبه وأنتجه Hannou Puttonen مستعرضاً فيه بعض أكثر الشخصيات تأثيراً في حركة البرمجيات الحرة .

انظر أيضًا
 نظام التشغيل الثوري

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي للفيلم .
 الفيلم كاملاً على Google Video .

أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام إنتاج 2001
أفلام عن الحواسيب
أفلام فنلندية
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام وثائقية عقد 2000
لينكس
وثائقيات عن التقنية
أفلام وثائقية فنلندية
أفلام وثائقية 2001
أفلام وثائقية عن برمجيات حرة

الشفرة (فيلم)


Magda Frank Fischer (Cluj-Napoca, 20. srpnja 1914. – Buenos Aires, 23. lipnja 2010.), mađarsko-argentinska kiparica.

Rođena je u Cluj-Napoci (mađ.  Kolozsvár) u Transilvaniji, tada dijelu Ugarske. Početkom 1930-ih odlazi u Budimpeštu. Zbog nacističkih progona Židova tijekom Drugog svjetskog rata, napušta Mađarsku i nastanjuje se u Švicarskoj, u njezin glavni grad Bern, iz kojeg ubrzo odlazi za Pariz. U Parizu se obrazuje na privatnoj Akademiji Julian.

Godine 1950. odlazi u Buenos Aires u posjetu bratu, jedinom preživjelom članu obitelji. Tamo dobiva mjesto profesora pri Školi vizualnih umjetnosti te izlaže svoja djela u Galeriji Pizzaro. Dobitnica je nagrade Argentinskog senata i Nagrade »Benito Quinquela Martín«.

Radovi su joj izloženi u sklopu stalnog postava Nacionalnog muzeja moderne umjetnosti (fr. Musée National d'Art Moderne) i Nacionalnog muzeja primijenjenih umjetnosti u Parizu, kao i Nacionalnog muzeja primijenjenih umjetnosti u Buenos Airesu. Nakon života na pravcu Pariz - Buenos Aires, 1995. se nastanjuje u Buenos Airesu, gdje je izgradila muzej Kuća Magde Frank (Casa Museo Magda Frank).

Svoja djela izlagala je u Orleansu, Limogesu, Grenobleu i Toulouseu, kao i u pariškom Louvreu.

Umrla je u Buenos Airesu u lipnju 2010. godine.

Djela
(nepotpun popis)

 Maternidad (1953.)
 El hombre grande (1952.)
 Progresión geométrica (1960.)
 Angeles osos (1970.)

Jedna od skulptura nalazi se u slovenskom gradu Portorožu.

Izvori

Vanjske poveznice
 Djela na artnet-u
 Muzej Magda Frank  službene stranice

Mađarski likovni umjetnici
Argentinski umjetnici
Kipari
Židovi u Mađarskoj

Magda Frank


Alþýðulýðveldið Donetsk var ríki á Donbas-svæðinu í Úkraínu sem lýsti yfir sjálfstæði þann 11. maí 2014 og var formlega innlimað í Rússland árið 2022. Höfuðborg og stærsta borg ríkisins var Donetsk og Denís Púshílín var forseti þess frá árinu 2018 til ársins 2022. Á meðan ríkið hélt fram sjálfstæði sínu var almennt litið á það sem rússneskt leppríki.

Aðskilnaðarsinnar í Donetsk, sem aðhylltust nánara samband við Rússland, klufu sig frá Úkraínu í kjölfar úkraínsku byltingarinnar og Krímskagakreppunnar árið 2014. Haldin var atkvæðagreiðsla um sjálfstæði héraðanna Donetsk og Lúhansk þann 11. maí 2014. Í kjölfarið tilkynntu skipuleggjendur atkvæðagreiðslunnar að kjósendur hefðu samþykkt sjálfstæði með um 80 prósentum atkvæða og 75 prósenta kjörsókn. Engir óháðir eftirlitsmenn gátu staðfest niðurstöðu atkvæðagreiðslunnar og ekkert erlent ríki viðurkenndi lögmæti hennar.

Úkraínsk stjórnvöld viðurkenndu ekki lögmæti atkvæðagreiðslunnar og bentu á að stjórnarskrá landsins heimilaði ekki breytingar á yfirráðasvæði í atkvæðagreiðslu nema öllum landsmönnum væri leyft að kjósa. Rússneskir hermenn fóru inn í Donbas í ágúst 2014 og hafa hjálpað stjórnvöldum þar að verjast tilraunum Úkraínumanna til að endurheimta stjórn í Donetsk og Luhansk. Lítil breyting varð á yfirráðasvæði í hernaðardeilum um héruðin á næstu árum og gjarnan var fjallað um átökin sem "frosin átök."

Ríkisstjórn Úkraínu hefur ekki viðurkennt sjálfstæði Donetsk og lítur á ríkið og leiðtoga þess sem uppreisnarmenn. Þorri alþjóðasamfélagsins skilgreinir Donetsk jafnframt sem hluta af Úkraínu. Rússland varð fyrst ríkja til að viðurkenna sjálfstæði Donetsk þann 21. febrúar 2022. Alþýðulýðveldið Donetsk er þátttakandi í innrás Rússa í Úkraínu sem hófst 24. febrúar 2022.

Þann 21. september tilkynnti stjórn Alþýðulýðveldisins Donetsk, ásamt leppstjórnum Rússa á hernámssvæðum þeirra í Lúhansk, Kherson og Zaporízjzja, að þær hygðust halda atkvæðagreiðslur um það að gerast hluti af Rússneska sambandsríkinu líkt og hafði verið gert á Krímskaga árið 2014. Atkvæðagreiðslurnar hófust tveimur dögum síðar. Eftir fjóra daga tilkynntu stjórnirnar að yfirgnæfandi meirihlutar kjósenda hefðu samþykkt að héruðin skyldu sameinast Rússlandi. Ýmsir erlendir þjóðarleiðtogar fordæmdu atkvæðagreiðslurnar og sögðu niðurstöður þeirra hafa verið ákveðnar fyrirfram. Volodymyr Zelenskyj Úkraínuforseti sagði þær markleysu og að þær myndu engu breyta um þær fyrirætlanir Úkraínumanna að endurheimta héruðin.

Vladímír Pútín, forseti Rússlands, tilkynnti formlega innlimun héraðanna fjögurra í Rússland þann 30. september 2022 á stórviðburði á Rauða torginu í Moskvu. Þegar Pútín tilkynnti þetta stjórnuðu Rússar engu af héruðunum fjórum í heild sinni.

Tilvísanir

Stríð Rússlands og Úkraínu
Óviðurkennd ríki

Alþýðulýðveldið Donetsk


13 er en dansk kortfilm fra 2011 instrueret af Malou Reymann.

Handling

Emma kommer hjem til sin far for at fejre sin 13 års fødselsdag, men han er ikke hjemme. Det er til gengæld hans kæreste Casper, som Emma aldrig har mødt. Casper overtaler Emma til at blive, hvilket viser sig at være en lige så stor udfordring for ham som for hende.

Medvirkende

 Marie Hammer Boda, Emma
 Nicolei Faber, Casper, Fars ven
 Rasmus Botoft, Far

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2011

13 (film)


Deauville ist der Name folgenden Ortes:
 Deauville, ein französisches Seebad im Département Calvados

Deauville steht für:
 Deauville Cars, ehemaliger britischer Automobilhersteller
 eine viertürige Limousine des italienischen Automobilherstellers De Tomaso, siehe De Tomaso Deauville
 einen Geländewagen des italienischen Automobilherstellers De Tomaso, siehe De Tomaso Deauville (2011)
 ein Tourenmotorrad der Mittelklasse des japanischen Fahrzeugherstellers Honda, siehe Honda NT 650V Deauville und Honda NT 700V Deauville

Deauville (Begriffsklärung)


The year 1743 in science and technology involved some significant events.

Astronomy
  November 29 – Discovery of C/1743 X1, the 'Great Comet of 1744' (sic.), by Jan de Munck at Middelburg and subsequently by de Chéseaux and Klinkenberg.

Geology
 Sir Christopher Packe produces a geological map of south-east England.

Metrology
 May 19 – French physicist Jean-Pierre Christin of Lyon publishes the design of a mercury thermometer with a centigrade scale running from 0 representing the freezing point of water and 100 its boiling point.

Physiology and medicine
 June 2 – British surgeon William Hunter presents his paper "Of the structure and diseases of articulating cartilages".

Awards
 Copley Medal: Abraham Trembley

Births
 February 13 – Joseph Banks, English botanist (died 1820)
 February 28 – René Just Haüy, French mineralogist (died 1822)
 April 13 (April 2 O.S.) – Thomas Jefferson, Founding Father and 3rd President of the United States and inventor (died 1826)
 June 3 – Lucia Galeazzi Galvani, Italian scientist (died 1788)
 August 17 – Eberhard August Wilhelm von Zimmermann, German geographer and zoologist (died 1815)
 August 26 – Antoine Lavoisier, French chemist (died 1794)
 September 17 – Marquis de Condorcet, French mathematician, philosopher and political scientist (died 1794)
 October 20 – François Chopart, French surgeon (died 1795)
 November 11 – Carl Peter Thunberg, Swedish botanist (died 1828)
 December 1 – Martin Heinrich Klaproth, German chemist (died 1817)
 Elisabeth Christina von Linné, Swedish botanist  (died 1782)

Deaths

References

18th century in science
1740s in science

1743 in science


Uta Eckhardt (verheiratete Tortell; * 17. August 1967) ist eine ehemalige deutsche Mittelstreckenläuferin, die sich auf die 1500-Meter-Distanz spezialisiert hatte.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1987 in Liévin wurde sie Sechste.

1988 wurde sie Deutsche Vizemeisterin in der Halle.

Uta Eckhardt startete für Eintracht Frankfurt.

Persönliche Bestzeiten

 800 m: 2:04,79 min, 21. Juli 1985, Berlin
 1000 m (Halle): 2:41,22 min, 1. Februar 1987, Stuttgart
 1500 m: 4:15,07 min, 10. August 1986, Schweinfurt
 3000 m: 9:22,10 min, 15. August 1987, Hamburg
 3000 m (Halle): 9:05,2 min, 17. Januar 1987, Stadtallendorf

Weblinks

 Uta Eckhardt bei der Association of Road Racing Statisticians (englisch)

1500-Meter-Läufer (Deutschland)
Deutscher
Frau
Geboren 1967

Uta Eckhardt


الخانقاه (معرب فارسية: خانگاه) هو المكان الذي ينقطع فيه المتصوف للعبادة، اقتضت وظيفتها أن يكون لها تخطيط خاص، فهي تجمع بين تخطيط المسجد والمدرسة ويضاف إلى هذين التخطيطين الغرف التي يختلي أو ينقطع بها المتصوف للعبادة والتي عرفت في العمارة الإسلامية باسم الخلاوي. في العصر المملوكي اطلقت كلمة خانقاه على المجموعات الدينية الكاملة للسلاطين مثل خانقاه السلطان بيبرس الجاشنكير ومسجد الأشرف برسباي وضريحه بقرافة المماليك.

يفصل المقريزي شرح الخوانك:

أشهر الخوانق
 مسجد الخانقاة (الزواية الصلاحية) وهو مسجد أثري يقع داخل أسوار البلدة القديمة لمدينة القدس، في حارة النصارى، بالقرب من كنيسة القيامة. أنشاها صلاح الدين الأيوبي إثر تحرير القدس من الفرنجة في سنة (583هـ/1187م). وبعد عامين، وقفها على الصوفية وقد بنى شيخ الخانقاه الصلاحية برهان الدين بن غانم مئذنة جميلة لها في سنة (840هـ/1436م). والخانقاه الصلاحية عبارة عن مجمع معماري متكامل، يتألف من مسجد وغرف للسكن ومرافق عامة. وتحفل سجلات محكمة القدس الشرعية بالحجج التي تتناول شؤونها الوقفية والإدارية والتعليمية، وشؤون موظفيها اليومية والاجتماعية.ومن ذلك وقفيتها التي تفيد وقف صلاح الدين الأيوبي حمام البطريك وبركته، وبركة ماملا وأراضي زراعية في البقعة، إضافة إلى مجموعة من الحواكير والدور والدكاكين، علاوة على وظائفها التي برز فيها عائلات مقدسية مشهورة مثل العلمي وعناية الله الغزي وبني غانم والمهندس. البناء يحوي على مسجد ومدرسة ومكان عام للجلوس وصالة للطعام وكان يحوي مكان للتدريب العسكري، فكانت الخانقاه مركزًا إسلاميًا مهم في مدينة القدس ومركز إشعاع حضاري في فلسطين وتعايش ديني نظرًا لقربه من كنيسة القيامة. يبلغ طول المسجد 20 متر وعرضه ستة أمتار.
خانقاه سعيد السعداء أول خانقاه أنشئت في مصر وهي التي ينقطع فيها الشيخ للعبادة فترة غير قصيرة، ووقفها كان من الملوك الصالحين، ووقف وقفها بإذن النبى صلى الله عليه وسلم " تقع هذه الخانقاه بخط رحبة باب العيد من القاهرة كما يقول المقريزى: حي الجمالية الآن وكانت أول دار تعرف في عصر الدولة الفاطمية بدار سعيد السعداء، وهو كما يقول ابن ميسر، (بيان) ولقبه سعيد السعداء أحد الأستاذين المحنكين خدام قصر الخليفة المستنصر بالله الفاطمى. وكانت هذه الدار مقابل دار الوزارة فلما تولى الصالح طلائع الوزارة سكنها وفتح من دار الوزارة إليها سردابا تحت الأرض ليمر فيها. فلما استولى صلاح الدين الأيوبى على مصر وقف هذه الدار على الفقراء الصوفية الوافدين من البلاد النائية وذلك في سنة 569هـ وولى عليهم شيخا ووقف عليهم كثيرا من الأوقاف عقاريه بالقاهرة وزراعية بالبهنسا بالمنيا الآن وقد جاء في شرط الوقفية أن من مات من الصوفية وترك عشرين دينارا فما دونها كانت للفقراء ولا يتعرض لها الديوان السلطانى، ومن أراد منهم السفر يعطى تسفيرة ورتب للصوفية في كل يوم طعاما ولحما وخبزا وبنى لهم حماما بجوارهم، وهنا يقول المقريزى: فكانت أول خانقاه عملت بديار مصر وعرفت باسم (دويرة) الصوفية ونعت شيخها بشيخ الشيوخ
 خانقاه السلطان برقوق تقع بقرافة المماليك، أنشأها السلطان الملك الناصر أبو السعادات فرج بن برقوق فشرع في بنائها سنة 801 هجرية/ 1398- 1399م، في المكان الذي أوصى والده السلطان برقوق بدفنه به، وأتمها سنة 813 هجرية / 1411م، وساهم في بعض الأعمال التكميلية بها أخوه الملك المنصور عبد العزيز عندما ولى الملك لفترة قصيرة سنة 808 هجرية /1405م.وقد توفر في هذا المبنى من أغراض دينية وخيرية ما لم يتوفر في أي مبنى أثرى آخر، فقد اشتمل فضلا عن كونه خانقاه للصوفية على مسجد فسيح وتربتين لأسرة برقوق، وسبيلين وكتابين لتعليم القرآن الكريم.كما حوى من المميزات العمارية ما لم يحوه أي أثر آخر ففيه منارتان متماثلتان وسبيلان يعلوهما كتابان وقبتان كبيرتان تتوسطهما قبة ثالثة صغيرة أعلى المحراب.وتخطيطه عبارة عن صحن مكشوف تحيط به أربعة إيوانات أكبرها إيوان القبلة يقابله إيوان آخر مماثل له وأقل منه اتساعا ويتكون سقفاهما من قباب نصف كروية محمولة على عقود ترتكز على أعمدة حجرية مثمنة القطاع، أما الإيوانان الجانبيان فمتماثلان ومتساويان وتقوم خلفهما أبنية الخانقاه من خلاو وغرف علوية أعدت لإيواء الصوفية وطلاب العلم.
 «جامع وخانقاه علاء الدين البندقداري الصالحي البخمي» (683هـ)، والتي عرفت بالخانقاه البندقدارية.
 «مدرسة وخانقاه بيبرس الجاشنكير» (708هـ).
 جامع وتكية خانقاه الخالدية من مساجد العراق الأثرية ويعتبر من الجوامع القديمة في محافظة أربيل، ويقع في قلب المدينة ومقابلهُ مركز تجاري، وتبلغ مساحة الجامع 1218م2، ولقد أسسه وبناه الشيخ ملا هداية الله الأربيلي.
 جامع خانقاه الحموي وهو من مساجد العراق الأثرية والتراثية، ويقع في مركز السليمانية في شارع الحموي، ولقد شيد في عام 1309هـ/1891م، من قبل الحاج ملا محمد بن عثمان الملقب بالحموي ولقد طلب من السلطان العثماني عبد الحميد الثاني المساعدة في بناءه فوافق على ذلك وعمرهُ أحسن تعمير، ووسع بناؤه ولا يزال المسجد بيد أحفادهِ، وكان الملا محمد الحموي شاعراً وأديباً ولهُ دواوين شعر وتراجم من اللغة الفارسية إلى اللغتين الكردية والعربية، ولقد بقي مبنى حرم الجامع القديم على نفس طرازهِ الأثري القديم وتم بناء مدرسة فيه عبارة عن خمس قاعات للتدريس باسم (مدرسة الحموي للعلوم الدينية).
 مسجد خانقاه الحاج ملا علي وهو من تكايا ومساجد السليمانية التراثية القديمة الواقعة في شمال العراق ويقع في منطقة سرشقام، وتقام فيهِ الصلوات الخمس، ولقد شيدهُ الحاج ملا عثمان عام 1261هـ/1845م، في عهد الدولة العثمانية، والمسجد واسع المساحة حيث تبلغ مساحته الكلية حوالي 1700م2، وتعلو المسجد منارتان مبنيتان وفق الطراز المعماري الإسلامي من الطابوق ويحتوي على غرفة تحتوي على عدة قبور، وفي فناءه ساحة واسعة.

مصادر
 خطط المقريزي
 موسوعة مساجد مصر
 وزارة الأوقاف المصرية المجلس الأعلى للشئون الإسلامية

انظر أيضًا
 تكية
 كُتّاب
 زاوية (مدرسة)
 الشيوخ في الصوفية

مراجع

التعليم الإسلامي
الصوفية في الهند
الصوفية في باكستان
تصوف
دخيل فارسي
عمارة إسلامية
مصطلحات إسلامية

خانقاه


es una empresa con sede en Shinagawa, Tokio, Japón especializada en la fabricación de conectores. Fue fundada en 1937 y comenzó a vender internacionalmente en 1968. Cuenta con 3.865 empleados en 2011 Ha logrado un reconocimiento especial por sus conectores RJ-45 para cable de par trenzado ofreciendo consejos sobre el uso de herramientas de corrugar.

Historia
 La empresa fue fundada el 15 de agosto de 1937 por Keizo Hirose (広瀬銈三, Hirose Keizō, † 1971) en Tokio como Hirose Shōkai (広瀬商会)
 En junio de 1948 se funda Hirose Shokai Factory Co., Ltd.
 En agosto de 1963 cambia al nombre actual
 En diciembre de 1972 comienza a cotizar en la bolsa de Tokio
 En noviembre de 1984 entra a formar parte del índice de valores
 En febrero de 1988 se funda la filial HIROSE Electric GmbH en Ostfildern

Subsidiarias
 TOHOKU HIROSE ELECTRIC CO., LTD. (Miyako, prefectura de Iwate, Japón)
 KORIYAMA HIROSE ELECTRIC CO., LTD. (Koriyama, prefectura de Fukushima, Japón)
 ICHINOSEKI HIROSE ELECTRIC CO., LTD. (Ichinoseki, prefectura de Iwate, Japón)
 HST CO., LTD. (Yokohama, prefectura de Kanagawa, Japón)
 HIROSE ELECTRIC (U.S.A.), INC. (U.S.A.)
 HIROSE ELECTRIC EUROPE B.V. (Holanda)
 HIROSE ELECTRIC MALAYSIA SDN.BHD. (Malaysia)
 HIROSE ELECTRIC TAIWÁN CO., LTD. (Taiwán)
 PT. HIROSE ELECTRIC INDONESIA (Indonesia)
 HIROSE KOREA CO., LTD. (Corea del sur)
 HIROSE ELECTRIC SINGAPORE PTE.LTD. (Singapur)
 HIROSE HONG KONG CO., LTD. (Hong Kong)
 HIROSE ELECTRIC HONG KONG TRADING CO.,LTD. (Hong Kong)
 HIROSE ELECTRIC (SHANGHÁI)CO., LTD. (China)
 HIROSE ELECTRIC TECHNOLOGIES (SHENZHEN) CO., LTD. (China)
 HIROSE ELECTRIC (DONGGUAN)CO., LTD. (China)
 HIROSE ELECTRIC (SUZHOU)CO., LTD. (China)

Véase también
 Hirose U.FL, un tipo de conector usado en equipos Wi-Fi

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial
 Hirose Taiwan
 Hirose China
 Hirose HongKong
 Hirose Singapur
 Hirose Electric Europe B.V.

Empresas de Japón
Marcas japonesas

Hirose Electric


Mannlífsefni ársins er verðlaunaflokkur á Edduverðlaununum sem var tekinn upp árið 2015 þegar flokknum Menningar- eða lífstílsþáttur ársins var skipt í tvennt. Upphaflega nefndist þessi flokkur "lífstílsþáttur ársins" en 2018 var því breytt í "mannlífsþáttur ársins" sem varð "mannlífsefni" árið 2023. Fyrstu þættirnir sem fengu þessi verðlaun voru Hæpið í umsjón Katrínar Ásmundsdóttur og Unnsteins Manuels Stefánssonar.

Edduverðlaunin

Mannlífsefni ársins


Une vie démente est une comédie dramatique belge coécrite et réalisée par Ann Sirot et Raphaël Balboni, sortie en 2020.

Il s'agit de leur premier film. Il met en scène Jo Deseure, Jean Le Peltier et Lucie Debay. Il est sélectionné et présenté pour la première fois au Festival de Namur en octobre 2020, où il reçoit un excellent accueil critique. Il est ensuite présenté dans de nombreux autres festivals.

Le film a récolté un record de douze nominations lorsque de la  des Magritte du cinéma, et est reparti avec 7 récompenses, incluant celle du meilleur film, de la meilleure actrice et du meilleur acteur.

Synopsis
Alex et Noémie, la trentaine, voudraient avoir un enfant. Leurs plans sont chamboulés car la mère d'Alex, Suzanne, agit de manière de plus en plus farfelue. Atteinte de démence dégénérative, elle ne peut désormais plus se gérer seule. La vie devient de plus en plus difficile pour le couple, qui va devoir apprendre à trouver un nouvel équilibre dans sa vie. Entre l'enfant désiré et l'enfant que Suzanne redevient, tout s'emmêle. C'est l'histoire d'un rodéo, la traversée agitée d'un couple qui découvre la parentalité à l'envers.

Fiche technique
 Titre original : Une vie démente
 Titre international : Madly in life
 Réalisation : Ann Sirot et Raphaël Balboni
 Décors : Lisa Etienne
 Costumes : Frédérick Denis
 Scénario : Ann Sirot et Raphaël Balboni
 Photographie : Jorge Piquer Rodríguez
 Son : Bruno Schweisguth, Julien Mizac, Philippe Charbonnel
 Montage : Sophie Vercruysse, Raphaël Balboni
 Production : Julie Esparbes

 Sociétés de production : Hélicotronc
 Sociétés de distribution  : Arizona Distribution
 Pays d'origine :
 Langue originale : français
 Format : couleur
 Genre : comédie dramatique
 Durée : 87 minutes
 Dates de sortie :
 Belgique : 4 novembre 2020
 France : 10 novembre 2021

Distribution
 Jo Deseure : Suzanne, la mère
 Jean Le Peltier : Alex, le fils
 Lucie Debay : Noémie, la petite-amie
 Gilles Remiche : Kevin, l'aide-soignant

Accueil
Une vie démente reçoit un accueil globalement positif de la part de la critique et du public. Sur le site français Allociné, le film obtient un résultat de 3,5/5 de moyenne de la part des critiques presses recensées, et 4/5 de la part des spectateurs.

Le critique de cinéma belge Hugues Dayez commente le film pour la RTBF, « Il y a trois personnages principaux et peu de décors dans Une vie démente. Rien de spectaculaire donc, mais une justesse d'écriture, qui parvient à montrer le tragicomique de la situation : Suzanne est malade, certes, mais elle est tellement désinhibée qu'elle provoque parfois des situations très pittoresques, à la grande honte de son fils. Dans ce rôle casse-gueule, l'actrice de théâtre Jo Deseure fait des étincelles. Et pour incarner le jeune couple désemparé, Jean Le Peltier et Lucie Debay sont formidablement crédibles. Entre rire et émotion, Une vie démente est une surprise très enthousiasmante ».

Distinctions
 Magritte 2022 :
 Meilleur film
 Meilleur scénario original ou adaptation : Ann Sirot et Raphaël Balboni
 Meilleure actrice : Jo Deseure
 Meilleur acteur : Jean Le Peltier
 Meilleur acteur dans un second rôle : Gilles Remiche
 Meilleurs décors : Lisa Etienne
 Meilleurs costumes : Frédérick Denis
 Chistera 2021 :
 Meilleure réalisation : Ann Sirot et Raphaël Balboni
 Meilleure actrice : Jo Deseure
 Prix du Jury des Jeunes

Nominations
 Chistera 2021 : Meilleur film
 Magritte 2022 :
 Meilleur premier film
 Meilleure réalisation : Ann Sirot et Raphaël Balboni
 Meilleure actrice : Lucie Debay
 Meilleur son : Bruno Schweisguth, Julien Mizac, Philippe Charbonnel
 Meilleur montage : Sophie Vercruysse, Raphaël Balboni

Notes et références

Liens externes

Film belge sorti en 2020
Comédie dramatique belge
Film sur la vieillesse
Film sur la maladie d'Alzheimer
Premier long métrage sorti en 2020
Magritte du meilleur film

Une vie démente