Genco Erkal (28 Mart 1938, İstanbul - ), Türk tiyatrocu ve sinema oyuncusudur.

1959 yılından başlayarak Türkiye'nin önemli özel tiyatro topluluklarında oyuncu ve yönetmen olarak çalıştı. 1969 yılında, bugün de sanat yönetmeni olduğu ve Türkiye'de politik tiyatronun gelişiminde öncü rol üstlenen Dostlar Tiyatrosu'nu kurdu.

1965 yılında Nikolay Gogol'un Bir Delinin Hatıra Defteri adlı öyküsünü tiyatroya uyarlayıp Türkiye'de Batılı anlamda metne dayalı sahnelenen ilk tek kişilik oyun olarak sahneledi. Yıllar boyunca üç farklı yorumla sahnelediği bu eser, onunla özdeşleşti. Erkal, tek kişilik oyunların ustası olarak tanındı.

Sanatçı, Aziz Nesin'den Haldun Taner'e, Nâzım Hikmet'ten Behiç Ak'a ve Yaşar Kemal'e  birçok sanatçının eserlerini tiyatroya uyarladı. Senfonik konserlerde birçok yapıtı anlatıcı olarak seslendirdi. Sinemada 1982 yılında At ve 1983 yılında Faize Hücum filmleri ile "en iyi erkek oyuncu" dalında Antalya Film Festivali'nde iki kez Altın Portakal aldı.

Yaşamı
28 Mart 1938'de İstanbul'da doğdu. Babası deniz subayı Reşat Bey, annesi moda tasarımcısı ve terzi  Nebahat Erkal (Şerbetçi) idi. Galatasaray Lisesi İlkokulu'nda yatılı okuduktan sonra orta öğrenimini Robert Kolej'de, yükseköğrenimini İstanbul Üniversitesinin Psikoloji Bölümü'nde tamamladı.

Tiyatroya küçük yaştan itibaren ilgi duydu. Robert Kolej'deki öğrencilik günlerinde tiyatro ile yoğun olarak ilgilendi. Ailesi tiyatroculuk yapmasını onaylamadığı için üniversitede psikoloji eğitimi aldı, tiyatro ile amatör olarak uğraştı. 1957'de amatör bir oyuncu olarak Genç Oyuncular topluluğunun kuruluşunda yer aldı.

Profesyonel tiyatroya başlaması, Muhsin Ertuğrul'dan gelen teklifle oldu. İlk profesyonel oyunu Kenter Tiyatrosu'nda sahnelenen Çöl Faresi adlı oyundaki rolü idi. İlk profesyonel rejisi de Kenter Tiyatrosu'nda Ionesco'nun tek perdelik "İskemleler" ve "Ders" oyunlarına yaptığı reji oldu.
Oyunculuk yaşamına Kenter Tiyatrosu'ndan sonra Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu'nda ve Ankara'da askerlik yaparken temas ettiği Ankara Sanat Tiyatrosu'nda devam etti. 1963'te Arena Tiyatrosu'nda sahnelenen Aslan Asker Şvayk oyunundaki Şvayk rolü ile dönemin tek tiyatro ödülü İlhan İskender Ödülü'nü kazandı. Ardından Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu'nda Keşanlı Ali Destanı'nı yönetti.

Nikolay Gogol'un Bir Delinin Hatıra Defteri adlı öyküsünü tiyatroya uyarladı ve Türkiye'de oynanan ilk tek kişilik oyun olarak 1965 yılında Ankara Sanat Tiyatrosu'nda sahneledi. 1969, 1992 ve 2014'te farklı yorumla sahnelediği bu eser, onunla özdeşleşti.  Ankara Tiyatrosu'nda Asaf Çiğiltepe'nin sahnelediği "Arturo Ui'nin Önlenebilir Yükselişi" oyunu ile Brecht tiyatrosu ile tanıştı.

On yıl değişik tiyatrolarda oyuncu ve yönetmen olarak çalıştıktan sonra 1969 yılında Mehmet Akan, Şevket Altuğ, Ferit Erkal, Arif Erkin Güzelbeyoğlu ve Nurten Tunç ile birlikte  devrimci bir tiyatro topluluğu olan Dostlar Tiyatrosu'nu kurdu. Genç Oyuncular'ın devamı olarak kurulan Dostlar Tiyatrosu'nun ilk oyunu 15 Ekim 1969'da sahneye konan Ha Me Ka Ha Ha Pe idi.  "Durdurun Dünyayı İnecek Var"'ın ardından 1970'te sahnelenen "Rosenbergler Ölmemeliydi" ekibin çıkış oyunu oldu. Bu oyunu "Asiye Nasıl Kurtulur" (1971), "Havana Duruşması" (1971) adlı belgesel oyun, Kafkas Tebeşir Dairesi uyarlaması "Analık Davası" (1971), "Azizname (1973) ve "Alpagut Olayı" (1974) izledi. Turhan Selçuk'un Abdülcanbaz çizgi romanının,   Nâzım Hikmet'in Kerem Gibi şiirinin uyarlamalarını sahneye koydu.  1978 yılında Brecht'in oyunlarından uyarladığı "Brecht Kabare"'yi sahneledi. Dostlar Tiyatrosu'nun kadrosu salonsuzluk ve bütçe sorunları sebebiyle 1980'lerde dağıldı ve Dostlar, prodüksiyon tiyatrosu olarak oyunlar sahnelemeye devam etti.

Yaroslav Haşek'ten Aslan Asker Şvayk, Gogol'den Bir Delinin Hatıra Defteri, Bertolt Brecht'ten Galileo, Maxwell Anderson'dan Yalınayak Sokrates, Nâzım Hikmet'ten Kerem Gibi, Can Yücel'den Can çeşitli ödüller kazandığı ünlü rolleri arasında yer alır. Oyuncu ve tiyatro yönetmeni olarak birçok ödüle değer görüldü; çeşitli kurumlar tarafından yaşam boyu başarı ödülü ile ödüllendirildi.

1993-1998 yılları arasında, Paris'te ve Avignon Festivali'nde Fransızca da oynamaya başlayan Genco Erkal, üç Fransız yapımında rol aldı: Nâzım Hikmet'ten Sevdalı Bulut, Philippe Minyana'''dan Ou vas-tu Jérémie? ve Paulo Coelho'nun ünlü romanından uyarlanan Simyacı.

Senfonik konserlerde Prokofiev'in Peter ile Kurt, Stravinski'nin Askerin Öyküsü, Fazıl Say'ın Nâzım adlı yapıtlarını anlatıcı olarak seslendirdi.

Önemli uluslararası film festivallerinde gösterilen ve birçok ödül kazanan At, Faize Hücum, Hakkâri'de Bir Mevsim, Camdan Kalp ve uzun bir aradan sonra 2008 yılında çevrilen Pazar: Bir Ticaret Masalı, Çağan Irmak'ın senaryosunu yazdığı ve yönettiği, 2010 yılında vizyona giren Prensesin Uykusu filminde  filmlerinin başrolünde oynadı.  1982 yılında At ve 1983 yılında Faize Hücum filmleri ile "en iyi erkek oyuncu" dalında Antalya Film Festivali'nde iki kez Altın Portakal aldı.  TRT televizyonu için Haldun Taner'in ünlü müzikli oyunu Keşanlı Ali Destanı'nı yönetti ve oynadı.

2008 senesinde Sivas'93 isimli belgesel tiyatro oyununu yazdı ve yönetti. Oyuncuların birden fazla role girdiği bir epik tiyatro örneği
olan bu oyunda, 1993 yılında Sivas Madımak Oteli'nde çıkarılan bir yangın sonucu öldürülen otuz üç kişinin hikâyesini konu edindi. Oyun, Türkiye ve Avrupa genelinde sahnelendi.

2009 senesinde, Amerikalı tarihçi ve tiyatro yazarı Howard Zinn tarafından 1999 yılında yazılan Marx in Soho adlı tek kişilik tiyatro oyununu güncelleyerek Marx'ın Dönüşü adıyla sahneledi.

Sanat yaşamı, Ayşe Yüksel tarafından "Güneşin Sofrasında - Genco Erkal'ın Dostlar Tiyatrosu Serüveni" (2020) adıyla kitaplaştırılmıştır.

Ağustos 2021'de İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Suçları Bürosu tarafından 5 yıl önce gelen bir ihbar ile başlatılan soruşturma sonucunda, hakkında "Cumhurbaşkanı'na hakaret" suçundan 1 yıl 2 aydan 4 yıl 8 aya kadar hapis cezası istemiyle sonuçlanan bir iddianame hazırlandı. İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi'ne sunulan iddianamede olay konusu olan yorumlarından birkaçı aşağıdaki kendisine ait olan iki tweeti oldu:

 Tiyatro oyunları
 Rol aldığı oyunlar
 1964: Keşanlı Ali Destanı : Haldun Taner - Gülriz Sururi Engin Cezzar Tiyatrosu
 1964: Sırça Kümes : Tenessee Williams - Kent Oyuncuları
 1965: Arturo Ui'nin Önlenebilir Tırmanışı : Bertolt Brecht - Ankara Sanat Tiyatrosu
 1965: Keloğlan : Birkan Özdemir - Ankara Sanat Tiyatrosu
 1966: Durdurun Dünyayı İnecek Var : Anthony Newley / Leslie Bricusse - Ankara Sanat Tiyatrosu
 1969: Durdurun Dünyayı İnecek Var : Anthony Newley / Leslie Bricusse - Dostlar Tiyatrosu
 1969: Ha Me Ka Ha Ha Pe : Ali Tahsin - Dostlar Tiyatrosu
 1969: Rosenbergler Ölmemeli : Alain Decaux - Dostlar Tiyatrosu
 1970: Asiye Nasıl Kurtulur? : Vasıf Öngören - Dostlar Tiyatrosu
 1970: Havana Duruşması : H.M. Enzensberger - Dostlar Tiyatrosu
 1970: Nekrasof : Jean Paul Sartre - Dostlar Tiyatrosu
 1971: Analık Davası : Bertolt Brecht / Mehmet Akan - Dostlar Tiyatrosu
 1971: Aslan Asker Şvayk : Yaroslav Hasek / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1971: Soruşturma : Peter Weiss - Dostlar Tiyatrosu
 1971: Zemberek : Başar Sabuncu - Dostlar Tiyatrosu
 1972: Abdülcanbaz : Turhan Selçuk / Mehmet Akan / Engin Ardıç / Genco Erkal / Macit Koper - Dostlar Tiyatrosu
 1973: Azizname : Aziz Nesin / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1973: Büyük Dümen : Art Buchwald - Dostlar Tiyatrosu
 1973: Şili'de Av : Orhan Asena - Dostlar Tiyatrosu
 1974: Alpagut Olayı : Haşmet Zeybek /  Dostlar Tiyatrosu İşçi Kolu - Dostlar Tiyatrosu
 1974: Düşmanlar : Yavuzer Çetinkaya / Maksim Gorki - Dostlar Tiyatrosu
 1974: Kerem Gibi : Nâzım Hikmet / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1975: Ezenler Ezilenler : Mehmet Akan - Dostlar Tiyatrosu
 1975: Ortak : Bilgesu Erenus - Dostlar Tiyatrosu
 1975: Sabotaj Oyunu : Macit Koper - Dostlar Tiyatrosu
 1976: Bitmeyen Kavga : John Steinbeck - Dostlar Tiyatrosu
 1976: Gün Dönerken : Yavuzer Çetinkaya - Dostlar Tiyatrosu
 1977: Devrik Süleyman : Aydın Engin - Dostlar Tiyatrosu
 1977: İkili Oyun : Bilgesu Erenus - Dostlar Tiyatrosu
 1978: Brecht - Kabare : Bertolt Brecht / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1979: Kafkas Tebeşir Dairesi : Bertolt Brecht - Dostlar Tiyatrosu
 1980: Her gün Yeni Baştan : Nâzım Hikmet-Aziz Nesin-Haldun Taner-Bertolt Brecht - Dostlar Tiyatrosu
 1981: Ağrı Dağı Efsanesi : Yaşar Kemal - Dostlar Tiyatrosu
 1983: Galileo Galilei : Bertolt Brecht - Dostlar Tiyatrosu
 1984: Yalınayak Sokrates : Maxwell Anderson - Dostlar Tiyatrosu
 1985: Yaz : Edward Bond - Dostlar Tiyatrosu
 1986: Ben, Bertolt Brecht : Bertolt Brecht / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1987: Bay Puntila ile Uşağı Matti : Bertolt Brecht - Dostlar Tiyatrosu
 1988: Üzbik Baba : Alfred Jarry - Orhan Duru - Dostlar Tiyatrosu
 1989: Buruk Ezgi : Vaclav Havel - Dostlar Tiyatrosu
 1990: Aslan Asker Şvayk : Yaroslav Hasek / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1990: Merhaba : Aziz Nesin / Haldun Taner / Nâzım Hikmet / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1991: Sevdalı Bulut : Nâzım Hikmet / Mehmet Ulusoy - Dostlar Tiyatrosu
 1992: Bir Delinin Hatıra Defteri : Nikolay Gogol - Dostlar Tiyatrosu
 1993: İnsanlarım : Nâzım Hikmet / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1994: Birtakım Azizlikler : Aziz Nesin / Genco Erkal- Dostlar Tiyatrosu
 1995: İçimdeki Çığlık: Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1996: Simyacı : Paulo Coelho - Dostlar Tiyatrosu
 1997: Yosma : Bertolt Brecht / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 1998: Yalınayak Sokrates : Maxwell Anderson - Dostlar Tiyatrosu
 1999: Can : Can Yücel / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 2000: Oyuncu : Tankred Dorst - Dostlar Tiyatrosu
 2001: Yarışma : Laurent Baffie / Umur Bugay - Dostlar Tiyatrosu
 2002: Yaşasın Savaş : Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 2003: Fay Hattı : Behiç Ak - Dostlar Tiyatrosu
 2004: Buluşma : Terry Johnson - Dostlar Tiyatrosu
 2005: Aymazoğlu ile Kundakçılar : Max Frisch / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 2006: Oyun Sonu : Samuel Beckett - Dostlar Tiyatrosu
 2007: Sivas '93 : Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 2008: Marks'ın Dönüşü : Howard Zinn - Dostlar Tiyatrosu
 2009: Kerem Gibi : Nâzım Hikmet / Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 2010: Nereye Gidiyoruz : Aziz Nesin / Genco Erkal- Dostlar Tiyatrosu
 2011: Ben Bertolt Brecht : Bertolt Brecht  Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 2021: Şahdamarım : Ahmed Arif - Genco Erkal - Dostlar Tiyatrosu
 xxxx: Othello : William Shakespeare - Gülriz Sururi Engin Cezzar Tiyatrosu

 Yönettiği oyunlar
 1965: Pazar Gezintisi : George Mitchele - Ankara Sanat Tiyatrosu
 1966: Durdurun Dünyayı İnecek Var : Anthony Newley ve Leslie Bricusse - Ankara Sanat Tiyatrosu

 Filmografi
 1974: Bir Delinin Hatıra Defteri : TV filmi
 1982: At : Ali Özgentürk
 1982: Faize Hücum : Zeki Ökten
 1983: Hakkâri'de Bir Mevsim : Erden Kıral - Dostlar Tiyatrosu
 1988: Keşanlı Ali Destanı : Genco Erkal
 1990: Camdan Kalp : Fehmi Yasar
 2008: Pazar: Bir Ticaret Masalı : Ben Hopkins
 2010: Prensesin Uykusu : Çağan Irmak

 Ödülleri
 1966: 1965-1966 Dönemi Sanat Sevenler Derneği Ödülleri - En İyi Erkek Oyuncu (Bir Delinin Hatıra Defteri)
 1967: 1966-1967 Dönemi Sanat Sevenler Derneği Ödülleri - Övgüye Değer Görülenler (Pazar Gezintisi ve Durdurun Dünyayı İnecek Var) 1982: 19. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu - At
 1983: 20. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu - Faize Hücum
 1986: 1985-1986 Dönemi Sanat Kurumu Ödülleri - En İyi Erkek Oyuncu (Yalınayak Sokrates)
 1998. 2. Afife Tiyatro Ödülleri - Yılın En Başarılı Erkek Oyuncusu Ödülü (Simyacı, Dostlar Tiyatrosu)
 1998: İsmail Dümbüllü Ödülü
 2000: 5. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - En Başarılı Erkek Oyuncu (Can, Dostlar Tiyatrosu)
 2000: 4. Afife Tiyatro Ödülleri - Muhsin Ertuğrul Özel Ödülü (Yaşamı Boyunca Tiyatro Dalında Başarılı Çizgisini Sürdürmüş ya da Tiyatro Sanatına Katkıları Bulunmuş Kişi)
 2000: Avni Dilligil Ödülleri - Yaşam Boyu Başarı Ödülü
 2008: Pertevniyal Lisesi - Yılın en iyi tiyatro ödülü (Sivas 93 oyunu ile)
 2014: 47. Sinema Yazarları Derneği Ödülleri - Onur Ödülü
 2015: 20. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Seçici Kurul Üstün Performans Ödülü (Bir Delinin Hatıra Defteri, Dostlar Tiyatrosu)
 2019: 24. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri - Sinema Onur Ödülü

Ayrıca bakınız
 Ali Paşa Hanı

Kaynakça

Dış bağlantılar

 BBC Türkçe, Genco Erdal, 2008 - 2015

1938 doğumlular
Altın Portakal Ödülü sahibi oyuncular
İstanbul doğumlu erkek oyuncular
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
Muhsin Ertuğrul Özel Ödülü kazananlar
Robert Lisesinde öğrenim görenler
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Türk erkek sinema oyuncuları
Yaşayan insanlar

Genco Erkal


Cohutta est une ville américaine située dans le comté de Whitfield, en Géorgie. Selon le recensement de 2020, sa population est de .

Liens externes

Town en Géorgie (États-Unis)
Comté de Whitfield

Cohutta (Géorgie)


المتحف الوطني في العاصمة اليمنية صنعاء: يعود تاريخه إلى بداية السبعينيات ويقع مقره في أمانة العاصمة بالقرب من ميدان التحرير.

تاريخ المتحف

تأسس المتحف الوطني بصنعاء، اليمن عام 1971م في دار يسمى دار الشكر وهو أحد القصور الإمامية ويقع بالقرب من باب السباح بجوار جامع قبة المتوكل في ميدان التحرير مركز مدينة صنعاء. كان المتحف آنذاك يحوي قسمين رئيسين أحدهما للآثار القديمة والآخر للتراث الشعبي ثم تلا ذلك إعداد قسم للآثار الإسلامية.

انتقل المتحف مؤخراً إلى مبنى دار السعادة الواقع بجانب دار الشكر وقد اختير دار السعادة ليكون متحفاً وطنياً للجمهورية اليمنية نظراً لاتساعه بما يكفي لاستيعاب المقتنيات الأثرية المتزايدة ولأهمية موقعه حيث تم ترميمه ليتسع لآثار الممالك اليمنية القديمة والدول الإسلامية ومراحلها في البلاد، ويجرى تخطيط لتوسيعه وبشكل حديث. أما دار الشكر ومع أنه أصبح متحفاً للموروث الشعبي عام 1991م إلا أنه مغلق منذ سنوات بحجة عدم وجود دعم وتجهيزات كافية.

خضع المتحف مطلع العام 2000 لأعمال ترميم وصيانة شاملة لمختلف المباني التاريخية. تم افتتاح المتحف مرة أخرى 28 مايو 2006 بعد استكمال عمليات الترميم وإضافة الكثير من الآثار النادرة، وإعادة هيكلة المتحف.

أقسام المتحف
يحتوي المتحف على آثار يمنية قديمة جمعت من مواقع أثرية مختلفة. كان المتحف الوطني يتكون من أربعة طوابق خصصت غرفة لعرض التحف والآثار النادرة. وتشمل معروضاته آثاراً يمنية خاصة جاءت من موقع غيمان والنخلة الحمراء والحقة، وكذا آثار مأرب. بعدها تم تقسيم المتحف إلى ثلاثة أقسام رئيسية هي:

قسم ما قبل الإسلام
يتكون هذا القسم من 7 قاعات هي:
 قاعة ذمار علي يهبر.
 قاعة الخط المسند.
 قاعة مملكة معين.
 قاعة مملكة حضرموت.
 قاعة مملكة سبأ.
 قاعة مملكة حمير.
 قاعة هدايا رئيس الجمهورية.

قسم العصر الإسلامي
يحتوي على 7 قاعات:
 قاعة المخطوطات.
 قاعة الأدوات النحاسية.
 قاعة الجوامع (المساجد).
 قاعتي المسكوكات.
 قاعة الإنارة.
 قاعة الأسلحة (عتاد حربي).
 قاعة كسوة الكعبة.

قسم الموروث الشعبي
يتألف من 10 قاعات:
 قاعة الزراعة.
 قاعة فن العمارة اليمنية.
 قاعة عشة من تهامة.
 قاعة الأزياء (الملابس النسائية).
 قاعة اللون الأزرق (النيلي).
 قاعة العرس الصنعاني.
 قاعة النسيج التهامي.
 قاعة الحلي الفضية.
 قاعة عمل السلال.
 قاعة الأعمال الخشبية.

إحصائيات
وصل عدد زوار المتحف خلال العام 2009 إلى 38,682 منهم (3931) زائراً أجنبياً و(29631) زائراً محلياً و(4700) زائر من المدارس و(420) من الوفود الرسمية وكان أبرز شخصيات ذلك العام الملك مسواتي الثالث ملك مملكة سوازيلاند، والأمير الوليد بن طلال بن عبدالعزيز آل سعود، وفؤاد السنيورة رئيس الوزراء اللبناني الأسبق ووفود رسمية منها وفد الأكاديمية العسكرية الأردنية. كان هذا العدد قد وصل إلى 42551 خلال العام 2008 إلا أنه تراجع بسبب أوضاع الحرب وبعض عمليات التخريب التي تعيشها اليمن.

صور من المتحف

المصادر
 سلسلة مقالات للأستاذ عبد العزيز الجنداري، أمين عام المتحف الوطني.

وصلات خارجية
 صحيفة 26سبتمبر- المتحف الوطني يفتح أبوابه بعد غياب طويل
 دليل صنعاء السياحي

تأسيسات سنة 1971 في اليمن
مبان ومنشآت في صنعاء
متاحف أسست سنة 1971
ص
متاحف وطنية

المتحف الوطني (صنعاء)


Silvia Navarro Giménez (født 20. marts 1979 i Valencia) er en spansk håndboldspiller, som spiller for Rocasa Gran Canaria ACE og Spaniens håndboldlandshold. Hun er målvogter.

Landshold
Hun har været med til at vinde bronze ved VM i håndbold 2011.

OL
Navarro har deltaget ved tre olympiske lege. Første gang var hun med Spanien til OL 2012 i London, hvor holdet efter en tredjeplads i gruppespillet i kvartfinalen besejrede , men tabte derefter knebent til  i semifinalen. I kampen om tredjepladsen vandt Spanien over  og sikrede sig dermed bronzemedaljerne.

Ved OL 2016 i Rio de Janeiro blev Spanien igen nummer tre i gruppespillet, men tabte derpå til  i kvartfinalen efter forlænget spilletid og endte på sjettepladsen.

Hun var også med ved OL 2020.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Spanien
Håndboldspillere fra SCM Râmnicu Vâlcea
Deltagere for Spanien ved sommer-OL 2012
Deltagere for Spanien ved sommer-OL 2016
Deltagere for Spanien ved sommer-OL 2020
Håndboldspillere ved sommer-OL 2012
Håndboldspillere ved sommer-OL 2016
Håndboldspillere ved sommer-OL 2020
Personer fra Valencia
Olympiske bronzemedaljevindere fra Spanien
Medaljevindere ved sommer-OL 2012

Silvia Navarro


Die Augusta-Schule in Cottbus wurde 1873 durch Adolf Rothenbücher als Lehranstalt für Mädchen gegründet und nach der damaligen deutschen Kaiserin Augusta benannt. Ihr 1907–1912 entstandenes Gebäude an der heutigen Puschkinpromenade ist ein Cottbuser Baudenkmal, das architekturgeschichtlich zu den herausragenden Vertretern des Kommunalbaus um 1910 in der Niederlausitz zählt und seit 1982 das Konservatorium beherbergt.

Geschichte
Zum Schuljahrsbeginn Ostern 1895 kam die bis dahin privat geführte Schule in die Verwaltung der Stadt Cottbus. 1906 setzten Planungen für einen Neubau ein, der auch ein Lehrerinnenseminar umfassen sollte. Das für den Neubau vorgesehene Grundstück an der Promenade grenzte im Nordosten an das des alten Schulgebäudes (Turnstraße, heute Friedrich-Ludwig-Jahn-Straße 15). Das Baugeschäft Hermann Pabel & Co. gewann die Ausschreibung und führte 1907–1908 den kleineren östlichen Bauteil als ersten Bauabschnitt aus. 1909 wurde die Schule als Oberlyzeum anerkannt. Für den 1911–1912 errichteten größeren zweiten Bauabschnitt zog das städtische Bauamt den renommierten, zuvor bereits in Cottbus tätig gewesenen Dresdner Architekten Julius Graebner als Berater hinzu. Auf seine Anregung wurden die Pläne in Einzelheiten geändert und auch der erste Bauabschnitt in Details daran angepasst. Die Turnhalle sowie die Flure wurden etwas aufwändiger ausgestaltet und der Bau der Wandelhalle erfolgte in robusterer Massivbauweise. Bis zum Jahr 1982 diente das Haus als Schule, dann wurde es vom Konservatorium Cottbus übernommen. Bereits Ende 1980 begann der Umbau der Turnhalle in einen Konzertsaal mit 300 Plätzen, dessen Prunkstück eine Sauer-Orgel ist. In den Jahren von 2006 bis 2012 erfolgte der Einbau eines Aufzugs und der Bau eines barrierefreien Zuganges.

Beschreibung
Das dreigeschossige Schulgebäude mit hohem Sockelgeschoss hat eine insgesamt asymmetrische Gestalt. Die Straßenansicht ist geprägt durch eng gereihte, mehrteilige Sprossenfenster mit differenziert geschmückten Sturzzonen. Ein kräftiges, von einem Klötzchenfries begleitetes Gesims trennt das Erdgeschoss von den beiden Obergeschossen; Sohlbankgesimse verbinden die Fenster zu Gruppen. Der östliche Bauabschnitt unter dem Walmdach reicht bis zum überkuppelten Treppenhaus-Risalit mit Rundbogenportal. Dieses ist gerahmt von Pilastern mit Putten-Reliefs. Der Türsturz ist geschwungen und von Rankenwerk bekrönt. Der westliche Bauabschnitt setzt sich aus einem sechsachsigen, traufständigen Teil und einem vorspringenden, ebenfalls sechsachsigen Giebelbau zusammen. Unter dem ornamentalen Fries im großen Giebelfeld befindet sich ein vierteiliges Fensterband. Drei Relieffiguren sind zwischen den Fenstern angebracht, sie stellen Musikantinnen in klassischen Gewändern dar. Über diesem Fensterband steht der Schriftzug "Augusta-Schule", das Stadtwappen und die Jahreszahl "AD 1911". Die Treppenhäuser und Mittelflure sind durch zahlreiche Decken- und Wanddekorationen geschmückt. Das Turnhallengebäude hat eine Grundfläche von 338 m² und schließt sich nördlich an den ersten Bauabschnitt an. Durch einen Verbindungstrakt sind beide Häuser verbunden. Die Verbindung zum Grundstück des Altbaus der Augusta-Schule (Friedrich-Ludwig-Jahn-Straße 15) bildet eine offene, pfeilergestützte Wandelhalle unter einem Pultdach, mit zwei Zwischenbauten und einem zentralen Portikus. Der große Dreiecksgiebel des Portikus ist mit Ranken- und Vogelmotiven verziert. Die Architektur folgt den Vorstellungen der Reformarchitektur des frühen 20. Jahrhunderts, Neubarock wurde mit Jugendstilformen kombiniert.

Literatur
 Gerhard Vinken et al. (Bearb.): Dehio-Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler, Brandenburg. Deutscher Kunstverlag, München / Berlin 2000, ISBN 3-422-03054-9.
 Irmgard Ackermann, Marcus Cante, Antje Mues: Stadt Cottbus, Teil 1: Altstadt, Mühleninsel, Neustadt und Ostrow, innere Spremberger Vorstadt, "Stadtpromenade", westliche Stadterweiterung, historisches Brunschwig. (= Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland, Denkmale in Brandenburg, Band 2.1.) Wernersche Verlagsgesellschaft, Worms 2001, ISBN 3-88462-176-9, S. 410 ff.

Weblinks

Baudenkmal in Cottbus
Bauwerk der Moderne in Cottbus
Schule in Cottbus
Schule nach Namensgeber
Musikschule in Deutschland
Augusta von Sachsen-Weimar-Eisenach als Namensgeber
Ehemalige Schule in Brandenburg
Gegründet 1873

Augusta-Schule (Cottbus)


Tabaklı, Samsun ilinin Kavak ilçesine bağlı bir mahalledir.Okul ve sağlık ocağı vardır ama doktor veya öğretmen yoktur. Geçinimini tarım ve hayvancılık ile yapmaktadır.2020 yılı resmî olmayan sonuçlar ile nüfus 60'tır.

Coğrafya
Samsun iline 47 km, Kavak ilçesine 5 km uzaklıktadır. Bölgede Karadeniz İklimi yaşanmaktadır.

Nüfus
2016:160

2017:100

2018:70

2019:69

2020:60

Kavak'ın mahalleleri

Tabaklı, Kavak


Wish.com er en amerikansk mobil- og webtjeneste for elektronisk handel. Den blev grundlagt i San Francisco i 2011. I 2017 var det verdens sjette største selskab indenfor elektronisk handel.

På portalen kan man primært finde produkter fra over 100.000 kinesiske producenter, hvor Wish formidler kontakten mellem kunde og producent.

Globalt benytter 300 millioner Wish.coms mobilapp. I 2017 opnåede man to millioner daglige handler. I Danmark er portalen en af de mest benyttede online handelssteder.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel hjemmeside

Virksomheder i San Francisco
Websteder
Mobilsoftware
Etableret i 2011

Wish.com


Nebojša Jovanović (Loznica, 1963.) srpski povjesničar i književnik. U Loznici je završio osnovnu i srednju školu, a u Beogradu je na Filozofskom fakultetu diplomirao je, magistrirao i doktorirao povijest na Odeljenju za istoriju. Godinu 2003. proveo je na usavršavanju u Institutu "Georg Ekert" u Braunschweigu i istraživanju u arhivima u Beču i Temišvaru. Objavio je više stručnih članaka i prikaza u vezi s poviješću beogradskih i srijemskih Židova te nacionalnom poviješću 19. i 20 stoljeća.

Djela

Stručna djela

 Gde je bila Kinamova Tara (koautor Kosta Nikolić), "Aleteja", br. 1, Filozofski fakultet, Beograd, 1988., str. 105-133;
 Pregled istorije beogradskih Jevreja do sticanja građanske ravnopravnosti (1888.), "Zbornik radova Jevrejskog istorijskog muzeja", br. 6, Beograd, 1992., str. 115-165
 Loznički šanac i borbe na njemu u Prvom ustanku (1807-1813), "Spomenica zadužbinskog društva Prvi srpski ustanak", Beograd, 1996., str. 99-117
Leksikon ličnosti u udžbenicima istorije, Novi Sad, Platoneum, 2001/2004, str. 1-449.
 Jevrem Obrenović – skica jedne političke karijere, "Istorijski glasnik" (L), Beograd, 2004., str. 99-133
 Aleksandar Karađorđević, knez Srbije (1842. – 1858.), skica za biografiju, "Danica za 2006. godinu", Beograd, 2005., str. 94-111
 Knez Aleksandar Karađorđević (1806. – 1885.), Biografija, Beograd, 2010., str. 1-318
 Dvor kneza Aleksandra Karađorđevića (1842-1858), Beograd, Laguna, 2010, str. 1-424.
Pohod 169. motorizovane brigade JNA u Hrvatskoj 1991. godine, Istorija 20. veka (2/2011), Institut za savremenu istoriju, Beograd, 2011, str. 111-119.
Rektori beogradskog Liceja (1838-1863), Zbornik radova "Kazivanja o Srbima kroz vekove", Beograd, Draslar pres, 2015, str. 133-168.
Enciklopedija Prvog svetskog rata (1914-1918), Novi Sad, Platoneum, 2014, str. 1-621.
 Prvi svjetski rat, dvostrani leksikon, hrvatski i srpski pogled, (urednik srpskog stupca, gl. urednik Josip Pavičić, urednik hrvatskog stupca Željko Holjevac), Naklada Pavičić, Zagreb, 2016.,
Pogled istoričara: u potrazi za oblikom jednog vremena, O romanu "Vučji nakot" Janka Vujinovića, Zbornik radova "Unutrašnje putovanje Janka Vujinovića" (priredili: Marko Nedić, Milan Lukić), Beograd, Filip Višnjić, 2018, str. 141-152.
Knez u senci istorije - Aleksandar Karađorđević, Beograd, Nedeljnik, 2018, str. 1-66.
Portret jednog kralja - Milan Obrenović IV, Beograd, Hera Edu, 2019, str. 1-178.
Dvor gospodara Jevrema Obrenovića (1816-1842), Beograd, Laguna, 2020, str. 1-228.

Književnost

 Idemo na Zagreb (Beograd, 1998., 2003.), objavljen je u Zagrebu (Naklada Pavičić) u 11 izdanja (2001. – 2008.), preveden je i na francuski jezik: A nous Zagreb, Actes sud, Arlles, 2003.

Izvori

Srbijanski povjesničari

Nebojša Jovanović


Normal for Norfolk (or NFN) is a slang term used in some parts of England for something that is peculiar, or odd.

The term comes from the inventive language created by doctors the world over to insult their patients.  Utilised by doctors and Social Services in Norfolk and elsewhere to depict patients of lesser intellect, some were moved to record the letters 'NFN' against the personal details of certain clients, where they were considered to be a bit strange or had peculiar habits.  According to the urban myth, such clients were so common in that area that they were considered normal as far as Norfolk was concerned.

The term is considered derogatory because it portrays people from Norfolk as normally being strange, or peculiar with an inference that they are in-bred. The portrayal of people from Norfolk in this light is a common stereotype in England.

Within Norfolk itself, the phrase may also be known as "Normal for Wisbech", which is in neighbouring Cambridgeshire.  In addition, most areas of the country have a regional variation of NFN, e.g. in North-West England, NFS (Normal for Stoke) may be heard.

Normal for Norfolk, was also used as the title of a BBC series, about farmer Desmond MacCarthy, trying to keep Wiveton Hall, his 17th Century manor house, going. This ran for 2 series (4 episodes and 6 episodes) in 2016 and 2018.

References

Norfolk
medical slang

Normal for Norfolk


Events from the year 2004 in Nepal.

Incumbents
Monarch: Gyanendra
Prime Minister: Surya Bahadur Thapa (until 3 June), Sher Bahadur Deuba (starting 3 June)
Chief Justice: Kedar Nath Upadhyaya (until 21 January), Govinda Bahadur Shrestha (starting 22 January)

Events

March 3 - Maoists attack a telecommunications tower guarded by security forces in Bhojpur District in eastern Nepal, killing 39 government troops while losing 10 of their cadres overnight in one of the fiercest gunbattles between the two sides.
March 21 - At least 500 Maoist rebels, 11 soldiers and 7 policemen are killed and 200 injured in one of the bloodiest gunfights with security forces in Myagdi District in western Nepal, 450 km west of Kathmandu where the rebels attacked a district headquarters, freed some prisoners from a jail and looted a bank, according to the Nepalese army. However, Nepal's Maoist rebels denied these claims.
March 29 - Maoist leader Mohan Baidya is arrested in Siliguri, India.
April 1 - In the largest such incident in the country, armed Maoists abduct approximately 1,000 villagers from seven villages in a single district  of Western Nepal
April 3 - Maoists explode a powerful bomb at the house of the home minister of Nepal damaging the house and injuring security guards.
April 4 - Maoists reportedly set ablaze nine Indian vehicles and opened fire on three Indians a few hours after the rebels bombed the house of home minister of Nepal, Mr. Kamal Thapa.
August 31-September 6  - Riots ensue over the Nepal hostage crisis, when 12 Nepalis were taken as hostages in Iraq.
September 8 - Qatar Airways resumes flights to Kathmandu after shutting down operations after an attack on its office in the capital the previous week.
September 8 - Spice Cell Nepal granted license to operate the first private sector mobile phone service in Nepal.

Births

Deaths

References

Years of the 21st century in Nepal
Nepal

2004 in Nepal


Das Bezirksgericht Suhl war ein ehemaliges Bezirksgericht in der DDR mit Sitz in Meiningen. Vorgänger und Nachfolger war das Landgericht Meiningen.

Mit dem Gerichtsverfassungsgesetz der DDR aus dem Jahr 1952 wurden die bisherigen Amtsgerichte und Landgerichte aufgelöst und auf Ebene der Bezirke neue Bezirksgerichte gebildet. Sie bestanden bis 1990. Im Bezirk Suhl wurde das Bezirksgericht Suhl mit Sitz in Meiningen gebildet. Im November 1990 erfolgte die Rückbenennung nach Landgericht Meiningen.

Dem Bezirksgericht Suhl waren folgende Kreisgerichte untergeordnet:

 Kreisgericht Bad Salzungen
 Kreisgericht Hildburghausen
 Kreisgericht Ilmenau
 Kreisgericht Meiningen
 Kreisgericht Neuhaus
 Kreisgericht Schmalkalden
 Kreisgericht Sonneberg
 Kreisgericht Suhl

Dem Bezirksgericht Suhl übergeordnet war das Oberste Gericht der DDR.

Verfahren
 1960: Strafverfahren gegen Volker Frommann

Weblinks
 Gerichtsverfassungsgesetz 1952
 Informationen zum Bestand des Staatsarchivs Meiningen im Archivportal Thüringen

Meininger Geschichte
Suhl
Bezirk Suhl

Bezirksgericht Suhl


Alina Chan est une biologiste moléculaire canadienne spécialisée dans la thérapie génique et le génie cellulaire au Broad Institute du MIT et de Harvard, où elle est postdoctorante. Dès les débuts de la pandémie de COVID-19, elle s'est fait connaitre comme « l'une des premières voix scientifiques » à remettre en question du consensus dominant sur les origines du virus. Elle juge nécessaire que l'on examine sérieusement l'hypothèse d'un accident de laboratoire ou d'une contamination lors de la collecte d'échantillons par les membres de l'Institut de virologie de Wuhan.

Liens externes

Références

Biologiste canadien du XXIe siècle
Femme biologiste

Alina Chan


Hesteslægten (Equus) er en slægt af uparrettåede hovdyr. Det er den eneste slægt med nulevende arter inden for hestefamilien (Equidae). Arter fra andre slægter i denne familie er kun kendt fra fossiler. Til slægten Equus hører heste, æsler og zebraer. Afgrænsningen af arterne er stadig omdiskuteret, men oftest skelnes mellem syv arter, af hvilke de fleste er mere eller mindre truet af udryddelse. Tamhesten og tamæslet, de tæmmede former af henholdsvis vildhesten og det afrikanske vildæsel, spiller en stor rolle som pakdyr og ridedyr og er udbredt over hele verden.

Udseende og anatomi
Hesteslægten udvikledes over 50 millioner år fra den lille skovboende Eohippus. Arter i hesteslægten er robuste dyr med aflangt hoved og forholdsvis lange ben. Et af de mest karakteristiske træk  er det reducerede antal tæer; alle nulevende arter har nu kun en funktionel tå. Det er den tredje tå, resten af tæerne er rudimentære. Hoven dækker fuldstændig det sidste tåled. Ved gang træder dyret kun på underlaget med dette sidste tåled.

Størrelse og vægt varierer. Længden af hoved og krop er mellem 200 og 300 centimeter, halen bliver 30 til 60 centimeter lang. Skulderhøjden er hos de mindre arter såsom onager og afrikansk vildæsel mellem 110 og 140 cm ved en vægt mellem  200 og 275 kg, mens skulderhøjden hos den største nulevende art  Grevys zebra (Equus grevyi) er op til 150 cm ved en vægt mellem 350 og 430 kg, undtagelsvis indtil 450 kg. Pelsen er tæt og oftest kort, dog har de fleste arter længere hår i nakken, på toppen af hovedet og på halen, der enten ender i en hårdusk eller har lange bølgende hår nær roden. Pelsfarven er hos de fleste arter grå eller brun på oversiden med en mørk rygstribe og hvidlig-grå på undersiden. Striber på skuldre og ben kan være til stede hos flere arter. De tre zebraarter adskiller sig ved deres påfaldende sort-hvide stribning.

Den højeste alder ligger på omkring 40 år for vildtlevende arter, mens dyr i fangenskab kan blive knap 50 år gamle.

Ørerne er bevægelige, så slægtens arter bedre kan lokalisere en lydkilde. Synet er dikromatisk, det vil sige at de kan adskille to farver. Øjnene er placeret langt tilbage på hovedet, hvilket giver dem et stort synsfelt, men de har dog også delvist et binokulært syn. I ganen findes jacobsons organ, der udnyttes af hingsten, når den løfter overlæben og vejrer om en potentiel partner er i brunst i nærheden. Arterne i hesteslægten er sammen med mennesker de eneste pattedyr, der kan producere store mængder sved med et varmeregulerende formål, hvilket blandt andet udnyttes, når de har brug for at bevæge sig hurtigt over store afstande.

Til forskel fra drøvtyggere med deres komplekse maver, så nedbryder disse arter cellulosen i føden ved hjælp af blindtarmen. De kan have op til 44 tænder. Der findes altid tre fortænder i hver kæbehalvdel for over- og underkæbe. Hjørnetænder findes som regel kun hos hanner, mens de helt mangler eller er meget små hos hunner. Der findes tre (sjældnere fire) forkindtænder (præmolarer) og tre bagkindtænder (molarer). Forkindtænder og bagkindtænder minder om hinanden og er velegnede til at tygge planteføden. Fortænderne anvendes især til at overbide græs, men bruges også til at forsvare sig over for rovdyr eller til at etablere hierarkiet i flokken.

Levevis

Arterne i hesteslægten forekommer generelt i åbent terræn, fra slette og savanne til bjergområder og ørken. De er planteædere og lever især af fiberrig føde som græs og halvgræs. De kan også leve af andre plantedele som træers blade, frugter og bark.

De er sociale dyr som lever i flokke eller mindre grupper. Heste og zebraer lever i permanente flokke, som ofte består af en enkelt han og en gruppe hunner, mens øvrige hanner danner "ungkarleflokke". Øvrige arter i slægten danner midlertidige  flokke som ofte kun eksisterer i et par måneder og som enten er blandede flokke af hanner og hunner eller kun består af det ene køn. I alle grupperinger råder et strengt hierarki mellem individerne. Oftest er det den dominante hun som kontrollerer adgang til føden, mens den dominante han kontrollerer muligheden for parring.

Drægtighedsperioden er 330 til 410 dage – længst hos Grevys zebra og kortest hos tamhesten. I reglen fødes en enkelt unge, der vejer relativt meget (9 til 13 procent af morens vægt) og er meget udviklet, den kan følge moren blot få timer efter fødslen. Efter et halvt til halvandet år fravænnes ungen. Kønsmodenheden indtræffer efter to til seks år, men hingste forplanter sig dog senere end hopper på grund af den sociale struktur. Der kendes hybrider mellem arterne. En krydsning mellem en zebra og en anden hesteart kaldes f.eks. en zebroid.

Arter
Arter i slægten Equus:
 Equus caballus (Vildhest) - tamhesten regnes som underart.
 Equus africanus (Afrikansk vildæsel) - tamæslet regnes som en underart.
 Equus hemionus (Onager)
 Equus kiang (Kiang)
 Equus quagga (Almindelig zebra)
 Equus zebra (Bjergzebra)
 Equus grevyi (Grevys zebra)

Noter

Se også
 Fjordhest

Eksterne henvisninger

Hesteslægten


Monitorul Apărării și Securității este un site lansat de către agenția de presă Mediafax, în aprilie 2018, în colaborare cu doi reprezentanți ai elitei militare, general (r) Ștefan Dănilă, fost șef al Statului Major General al Armatei României și general-locotenent (r) Cristian Dincovici, fost diplomat militar și șef al Direcției Informații Militare.

Pe lângă analizele publicate, site-ul are o componentă de agregare știri din domeniul militar, din mai multe surse online, împărțite pe categorii specifice: Apărare, Bugete, Comerț cu Armament, Securitate internațională, Crize internaționale, Organizații Internaționale, Ordine publică, Terorism, Intelligence, Război informațional, Securitate cibernetică și Legislație.

Istoric
Site-ul Monitorul Apărării și Securității a fost lansat oficial la data de 2 aprilie 2018 în cadrul expoziției BSDA 2018.  Acesta este un produs media care pune la dispoziția instituțiilor publice și private, factorilor de decizie politico-militari, mediului de afaceri și al celui academic, și tuturor celor interesați, informații de fond, analize strategice, previziuni și scenarii viitoare din domeniul de apărare și securitate.

Inițial, proiectul s-a remarcat prin componenta sa de agregare știri, având la bază tehnologia utilizată în Monitorul de Știri, dar și cu analizele și rapoartele speciale publicate de către colaboratori, care au fost preluate sau citate de mai multe site-uri de știri sau de nișă.

La scurt timp după lansare, în site-ul Monitorul Apărării și Securității a fost deschisă o secțiune dedicată pentru materiale în limba engleză care, ulterior, s-a transformat într-o versiune distinctă a site-ului. De-a lungul timpului, proiectului i-au fost asociate mai multe sectiuni, produse si subproiecte precum MASTalks (emisiuni și interviuri difuzate online), secțiunea video, posibilitatea de înregistrare și abonare la varianta premium ce include dreptul de republicare, MAS Conferences (conferințe organizate de Monitorul Apărării și Securității) si Revista MAS (varianta printată a publicației).

Jurnaliști și colaboratori

Pionierii proiectului

 Andra Voiculescu - Project Manager (actualmente Publisher pentru Divizia General a Mediafax)
 Indira Crasnea - fost redactor-șef al publicației (a părăsit grupul de presă Mediafax în aprilie 2019)
 Dorin Oancea - jurnalist, editor senior
 General (r) Ștefan Dănilă, fost șef al Statului Major General al Armatei României
 General-locotenent (r) Cristian Dincovici, fost diplomat militar și șef al Direcției Informații Militare

Colaboratori actuali

 Mihai Draghici - redactor-șef
Andreea Soare - editor și traducator
 General (r) Ștefan Dănilă, fost șef al Statului Major General al Armatei României
 General-locotenent (r) Cristian Dincovici, fost diplomat militar și șef al Direcției Informații Militare
 General (r) Sergiu Medar, fost consilier prezidențial și șef al Comunității Naționale de Informații
 General (r) Ștefan Oprea, fost reprezentant militar al României la NATO și Uniunea Europeană
 Prof. Niculae Iancu, fost rector al Academiei Naționale de Informații "Mihai Viteazul"
 General-maior (r) Cristian Eremia, manager al Programului Mediul Internațional de Securitate din cadrul Institutului pentru Studii Politice de Apărare și Istorie Militară (ISPAIM) și fost locțiitor al secretarului de stat pentru politica de apărare, planificare și relații internaționale din Ministerul Apărării Naționale
 Laurențiu Sfinteș, fost diplomat militar, membru al Uniunii Ziariștilor Profesioniști din România
Colonel (r) Daniel Ilie, fost comandant al Componenței Operații Speciale din Armata României

Jurnaliști

Mihai Draghici - redactor-șef
Mircea Olteanu - redactor
Nicolae Oprea - reporter
Marinela Sârbu - redactor

Proiecte derivate

MASTalks
MASTalks reprezintă o serie de interviuri și emisiuni online organizate de Monitorul Apărării și Securității care analizează temele și subiectele momentului din domeniile apărării și securității, din perspectiva politcii externe, relațiilor internationale, economică.              Emisiunea se difuzează săptămânal și este distribuită pe site-urile Monitorul Apărării și Securității, Mediafax, Gândul și paginile de Facebook asociate acestor publicații. Printre cele mai notabile personalități interviate în cadrul emisiunii se numără:

 Gabriel Leș,  senator român și ministru al apărării din 20 noiembrie 2018
 Cristian Diaconescu, fost ministru de externe în guvernul Mihai Răzvan Ungureanu
 Ovidiu Raețchi, vicepreședinte al Comisiei pentru Apărare a Camerei Deputaților
 Ion Jinga, ambasadorul României la ONU
 Victor Negrescu, fost ministru-delegat pentru Afaceri Europene in guvernele Mihai Tudose si Viorica Dăncilă
 Marius-Ioan Piso, președintele Agenției Spațiale Române

MAS Conferences
MAS Conferences este platforma de conferințe organizate de Monitorul Apărării și Securității. Printre cele mai notabile conferințe organizate se numără:

 Continuitate și discontinuitate în strategia de apărare a României pe parcursul celor 100 de ani de la înfăptuirea Marii Uniri - 20 noiembrie 2018
 Punți de securitate transatlantică pe fondul discrepanțelor dintre marile strategii de securitate - Viziunea României - 16 aprilie 2019

Revista MAS
Revista MAS este varianta printată a publicației, lansată în toamna anului 2018. Aceasta cuprinde o selecție a articolelor publicate pe site, împreună cu traducerile acestora în limba engleză și este publicată trimestrial.

Note

Vezi și
 Mediafax
Mediafax Group
Armata României
Statul Major General
Ministerul Apărării Naționale
Forțele Terestre Române
Forțele Aeriene Române
Forțele Navale Române

Legături externe

 monitorulapararii.ro - Site web oficial
 en.monitorulapararii.ro - Versiunea în engleză a site-ului oficial
 MAS Conferences
 Agenția de presă Mediafax lansează Monitorul Apărării și Securității

Site-uri web
Mass-media
Site-uri web de știri
Publicații militare
Publicații online din România
Mediafax Group

Monitorul Apărării și Securității


Biyosiyaset, Michel Foucault'nun yaptığı bir çözümleme olarak, 18. yüzyıldan başlayarak, yaşayan insanların, nüfus olarak tanımlanması ve bu nüfusun kontrolüne ve düzenlenmesine verilen addır.

Biyoetik
Michel Foucault

Biyosiyaset


Trial division is the most laborious but easiest to understand of the integer factorization algorithms.  The essential idea behind trial division tests to see if an integer n, the integer to be factored, can be divided by each number in turn that is less than n.  For example, for the integer , the only numbers that divide it are 1, 2, 3, 4, 6, 12.  Selecting only the largest powers of primes in this list gives that .

Trial division was first described by Fibonacci in his book Liber Abaci (1202).

Method
Given an integer n (n refers to "the integer to be factored"), the trial division consists of systematically testing whether n is divisible by any smaller number. Clearly, it is only worthwhile to test candidate factors less than n, and in order from two upwards because an arbitrary n is more likely to be divisible by two than by three, and so on. With this ordering, there is no point in testing for divisibility by four if the number has already been determined not divisible by two, and so on for three and any multiple of three, etc.  Therefore, the effort can be reduced by selecting only prime numbers as candidate factors. Furthermore, the trial factors need go no further than  because, if n is divisible by some number p, then n = p × q and if q were smaller than p, n would have been detected earlier as being divisible by q or by a prime factor of q.

A definite bound on the prime factors is possible. Suppose  is the 'th prime, so that P1 = 2, P2 = 3, P3 = 5, etc. Then the last prime number worth testing as a possible factor of n is  where ; equality here would mean that  is a factor. Thus, testing with 2, 3, and 5 suffices up to n = 48 not just 25 because the square of the next prime is 49, and below n = 25 just 2 and 3 are sufficient. Should the square root of n be an integer, then it is a factor and n is a perfect square.

An example of the trial division algorithm, using successive integers as trial factors, is as follows (in Python):
def trial_division(n: int) -> list[int]:
    """Return a list of the prime factors for a natural number."""
    a = []               # Prepare an empty list.
    f = 2                # The first possible factor.
    while n > 1:         # While n still has remaining factors...
        if n % f == 0:   # The remainder of n divided by f might be zero.
            a.append(f)  # If so, it divides n. Add f to the list.
            n //= f      # Divide that factor out of n.
        else:            # But if f is not a factor of n,
            f += 1       # Add one to f and try again.
    return a             # Prime factors may be repeated: 12 factors to 2,2,3.
Or 2x more efficient:
def trial_division(n: int) -> list[int]:
    a = []
    while n % 2 == 0:
        a.append(2)
        n //= 2
    f = 3
    while f * f <= n:
        if n % f == 0:
            a.append(f)
            n //= f
        else:
            f += 2
    if n != 1: a.append(n)
    # Only odd number is possible
    return a

These versions of trial division are guaranteed to find a factor of n if there is one since they check all possible factors of n  and if n is a prime number, this means trial factors all the way up to n. Thus, if the algorithm finds one factor only, n, it is proof that n is a prime. If more than one factor is found, then n is a composite integer. A more computationally advantageous way of saying this is, if any prime whose square does not exceed n divides it without a remainder, then n is not prime.

Below is a version in C++ (without squaring f)
template <class T, class U>
vector<T> TrialDivision(U n)
{
    vector<T> v; T f;
    f = 2;
    while (n % 2 == 0) { v.push_back(f); n /= 2; }
    f = 3;
    while (n % 3 == 0) { v.push_back(f); n /= 3; }
    f = 5;
    T ac = 9, temp = 16;
    do {
        ac += temp; // Assume addition does not cause overflow with U type
        if (ac > n) break;
        if (n % f == 0) {
            v.push_back(f);
            n /= f;
            ac -= temp;
        }
        else {
            f += 2;
            temp += 8;
        }
    } while (1);
    if (n != 1) v.push_back(n);
    return v;
}

Speed
In the worst case, trial division is a laborious algorithm. For a base-2 n digit number a, if it starts from two and works up only to the square root of a, the algorithm requires

trial divisions, where  denotes the prime-counting function, the number of primes less than x. This does not take into account the overhead of primality testing to obtain the prime numbers as candidate factors. A useful table need not be large: P(3512) = 32749, the last prime that fits into a sixteen-bit signed integer and P(6542) = 65521 for unsigned sixteen-bit integers. That would suffice to test primality for numbers up to 655372 = 4,295,098,369. Preparing such a table (usually via the Sieve of Eratosthenes) would only be worthwhile if many numbers were to be tested. If instead a variant is used without primality testing, but simply dividing by every odd number less than the square root the base-2 n digit number a, prime or not, it can take up to about:

In both cases, the required time grows exponentially with the digits of the number.

Even so, this is a quite satisfactory method, considering that even the best-known algorithms have exponential time growth. For a chosen uniformly at random from integers of a given length, there is a 50% chance that 2 is a factor of a and a 33% chance that 3 is a factor of a, and so on. It can be shown that 88% of all positive integers have a factor under 100 and that 92% have a factor under 1000. Thus, when confronted by an arbitrary large a, it is worthwhile to check for divisibility by the small primes, since for , in base-2 .

However, many-digit numbers that do not have factors in the small primes can require days or months to factor with the trial division. In such cases other methods are used such as the quadratic sieve and the general number field sieve (GNFS). Because these methods also have superpolynomial time growth a practical limit of n digits is reached very quickly. For this reason, in public key cryptography, values for a are chosen to have large prime factors of similar size so that they cannot be factored by any publicly known method in a useful time period on any available computer system or computer cluster such as supercomputers and computer grids. The largest cryptography-grade number that has been factored is RSA-250, a 250 digits number, using the GNFS and resources of several supercomputers. The running time was 2700 core years.

References

External links
 Wikiversity offers a lesson on prime factorization using trial division with Python.
 Fast JavaScript Prime Factor Calculator using trial division. Can handle numbers up to about 253
 Trial Division in Java, C and JavaScript

Integer factorization algorithms
Division (mathematics)
Articles with example Python (programming language) code

Trial division


Rubén Francisco Menini , (Buenos Aires; -) fue un jugador argentino de baloncesto.

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en sports reference

Baloncestistas de Argentina
Baloncestistas de la selección de Argentina
Baloncestistas campeones del mundo

Campeón del mundo con la selección argentina de básquet.

Rubén Menini


කාර්තිකේය (සංස්කෘත:कार्तिकेय), ස්කන්ධ, කුමාර, සුබ්‍රමන්‍ය, ෂන්මුඛ, මුරුගන් ආදී නම් වලින් හඳුන්වනු ලබන්නේ යුද්ධයට අධිපති හින්දු දෙවියන් වේ. ඔහු ශිව සහ පාර්වතී දේවියගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා වන අතර ගණේෂගේ සහෝදරයා ය. පුරාණ කාලයේ සිටම ඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේ වැදගත් දෙවියෙකු වන කාර්තිකේය දකුණු ඉන්දියාව, ශ්‍රී ලංකාව, සිංගප්පූරුව සහ මැලේසියාව යන රටවල විශේෂයෙන් ජනප්‍රිය වූ අතර ප්‍රධාන වශයෙන් මුරුගන් ලෙස වන්දනාමාන කරයි.

කාර්තිකේය යනු වෛදික යුගයට අයත් පුරාණ දෙවියෙකි. 1වන සියවසේ සහ ඊට පෙර, ඔහු හින්දු දෙවියකු වන අග්නි සමඟ හමුවන පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි අනුව ඔහු මුල් හින්දු ආගමේ සැලකිය යුතු දෙවියෙකු වූ බව හැඟවේ. එතුමා එල්ලෝරා ගුහා සහ එලිෆන්ටා ගුහා වැනි ඉන්දියාව පුරා බොහෝ මධ්‍යකාලීන විහාරස්ථානවල දක්නට ලැබේ.

ස්කන්ද නිරූපකය සැලකිය යුතු ලෙස වෙනස් වේ. එතුමා සාමාන්‍යයෙන් නිරූපනය වන්නේ පරවානි නමින් හැඳින්වෙන ඉන්දියානු මොණරෙකු පිට නැගී හෝ අසල සිටින සදාකාලික යොවුන් කුමාරයෙකු ලෙසය. ඇතැම් විට ආයුධ වලින් සැරසී සිටින අතර ඇතැම් විට ඔහු දරා සිටින කොඩියේ කුකුළෙකු ඇත. බොහෝ විට එක් හිසකිනුත්, ඇතැම් විට හිස් හයකිනුත් පෙන්නුම් කෙරේ.

ආශ්‍රේයයන්

ස්කන්ද


قائمة بالأبطال في بطولة 1996 أمريكا المفتوحة:

الكبار

فردي رجال

 بيت سامبراس هزم  مايكل تشانج ، 6-1, 6-4, 7-6

فردي سيدات

 شتيفي غراف هزم  مونيكا سيليش ، 7-5, 6-4

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1996
أحداث أغسطس 1996 الرياضية في الولايات المتحدة
أحداث سبتمبر 1996 الرياضية في الولايات المتحدة
أمريكا المفتوحة حسب السنة (كرة مضرب)
كرة المضرب في 1996
كرة مضرب أمريكية في 1996

أمريكا المفتوحة 1996 (كرة مضرب)


O Henley Passport Index (Índice de Passaportes Henley), abreviado como HPI, é uma classificação global de países de acordo com a liberdade de viagem desfrutada pelos titulares do passaporte comum daquele país para seus cidadãos. Ele começou em 2006 como Henley & Partners Visa Restrictions Index (HVRI)  e foi modificado e renomeado em janeiro de 2018.

Vistos
Documentos
Turismo

Henley Passport Index


Stephan Helmich, in der Literatur auch als Hellmich, Helwik, Helwek, Helwig und Hellig bezeichnet  (* um 1734 in Zinnwald, Böhmen, heute Cínovec, Tschechien; † 10. Februar 1812 in Sankt Marx (Wien)), war ein österreichischer Klavier- und Orgelbauer. Am 6. Februar 1779 legte er in Wien den Bürgereid ab; er verstarb mittellos.

Stephan Helmich ehelichte 1773 nach dem Tod von Matthias Jesswagner dessen Witwe Rosalia, geb. Gutmayr aus Stockerau und führte zunächst unter dem Namen Johann Hencke dessen Orgelbaubetrieb fort. Erst 1779 erhielt er eine eigene Berechtigung zur Führung eines eigenen Orgelbaubetriebes.

Helmich war vorwiegend für den Servitenorden tätig. Nachgewiesen ist, dass er 1777 eine Orgel für die Wiener Servitenkirche (heute Roßauer Pfarrkirche) fertigte, die jedoch 1862 durch einen Neubau ersetzt wurde. 1778 baute er eine Orgel mit 19 Register für die Wallfahrtskirche Mariahilfberg in Gutenstein und 1782 eine 17-registrige Orgel für die Wallfahrtskirche Maria Langegg in Maria Langegg, heute zur Gemeinde Bergern im Dunkelsteinerwald gehörend.

Werkliste

Literatur
 Günter Lade: Orgeln in Wien. Lade, Wien 1990, ISBN 3-9500017-0-0.
 Karl Schütz: Der Wiener Orgelbau in der zweiten Hälfte des 18. Jh. Diss. Notring, Wien 1969, .

Weblinks

 Organ index: Stephan Helmich

Einzelnachweise

Orgelbauer (18. Jahrhundert)
Orgelbauer (Österreich)
Person (Habsburgermonarchie vor 1804)
Geboren im 18. Jahrhundert
Gestorben 1812
Mann

Stephan Helmich


The Finnish Cannabis Association (FCA; ; , commonly referred to by the acronym SKY) is a Finnish non-governmental organisation whose purpose is to advocate legalisation or decriminalisation of cannabis.

The FCA started operating in 1990 and was officially established in 1991. According its mission statement, the purpose of the association is to influence the Finnish legislation so that adults could legally use, obtain and cultivate cannabis for personal use. The FCA also studies the use of cannabis in different cultures during different times.

The association had 36 members in 1991, and about 650 in 2000.

History

Background
Over the years the FCA has faced many hardships in Finland, where a lot of the population do not make practically any distinction between different illegal drugs (huumeet), such as cannabis and heroin. Reasons for this include the fact that the use of cannabis has generally been much less common in Finland than in other EU countries, and that the tradition of "drug education", based mainly in intimidation and modeled after practices from the United States and Sweden, is still quite strong in schools and the media. According to the traditional Finnish mindset, it is preferable to lose control with alcohol or to even use it excessively over long periods of time, than to experiment with cannabis, which is seen both as very dangerous in itself and as a "gateway drug".

Legal status
The Finnish Cannabis Association first applied for the status of a registered association (rekisteröity yhdistys, ry) in 1991, but the association register office maintained by the Finnish Ministry of Justice, and later the Supreme Administrative Court have rejected the application. The ministry based their rejection, in 1993, on the grounds that the purpose of FCA is "against good customs so that the expressed purpose is contrary to the views about justice and morality prevailing in our society". As of 2005, the FCA still has not obtained the status of a registered association.

In 1991 two members of the Finnish parliament representing the Finnish Agrarian Party (now True Finns) made an inquiry on the legality of the operation of FCA, with the aim of putting an end to the cannabis organisation.  The Ministry of the Interior, which carried out the inspection, responded that "the association has not operated fundamentally against the law or good customs".

Activities
The FCA has attained some credibility, by e.g. taking part in public drug policy discussions and debates, and occasionally co-operating governmental health sector organisations as well as with other harm reduction groups. However, a long-standing problem for the association has been that it is not always taken seriously, and instead is dismissed by many as a "bunch of drugged-out hippies".

In recent years perhaps the most visible FCA activity has been the annual cannabis march (Hamppumarssi, part of the global Million Marijuana March demonstrations) in Helsinki. (Similar marches in other Finnish cities have been organised by other loose pro-cannabis groups, perhaps reflecting a Helsinki-centric nature of the FCA.) However, among the rising, largely internet-based, cannabis "subculture" in Finland, the FCA has sometimes been criticised for stagnating and lack of activity.

See also

 Cannabis in Finland

External links
 www.suomenkannabisyhdistys.org – Official site
 www.sky.org – Official site (old version)
 English presentation of FCA

Cannabis law reform organizations
Political advocacy groups in Finland
Organizations established in 1990
1990 establishments in Finland
Cannabis in Finland
1990 in cannabis
Cannabis activism

Finnish Cannabis Association


شهدت تصفيات كأس آسيا 2011 مشاركة بلدان عديدة لتحديد 10 بطاقات إلى المسابقة النهائية في قطر بموجب نظام التأهل الجديد الذي وضعه الاتحاد لآسيوي لكرة القدم.

تأهلت ست فرق أخرى أيضًا إلى النهائيات، حتى لو لم يشاركوا في التصفيات:
 البلد المضيف: قطر؛
 الثلاثة الأوائل في مسابقة 2007: العراق، السعودية وكوريا الجنوبية؛
 الفائز بكأس التحدي الآسيوي 2008: الهند؛
 الفائز بكأس التحدي الآسيوي 2010: كوريا الشمالية.

الفرق المتأهلة

1 الخط السميك يشير إلى بطل تلك السنة

التصنيف
في 6 ديسمبر 2007 أعلن الاتحاد الآسيوي لكرة القدم تصنيف الجولة التمهيدية لمسابقة 2011:

 الفرق المعلمة '*' انسحبت قبيل القرعة. All of them participated in the 2008 and كأس التحدي الآسيوي 2010, and therefore had a chance to qualify via those two tournaments.
 الهند (معلمة '**') were drawn into Group C of the qualifiers, but withdrew from the qualifiers following their victory in the كأس التحدي الآسيوي 2008 which automatically qualified them for the final tournament.
 جزر المالديف (marked '***') were the only other team that entered the Asian Cup qualifiers who could also qualify via the كأس التحدي الآسيوي 2010, but they were eliminated from the Asian Cup qualifiers before the group stage.
 The following teams did not enter main qualification, but could qualify via the AFC Challenge Cups if they chose to enter:

الجولة التمهيدية
The preliminary round reduced the number of non-automatic qualifiers to 20. عقب انسحاب كوريا الشمالية، ميانمار وتركمانستان، لم يشارك سوى فريقين. أدنى فريقين آسيويين من حيث الترتيب، لبنان والمالديف، لعبوا مباراتي ذهاب وإياب في أبريل 2008.. The قانون أهداف خارج الديار would be applied, and وقت إضافي and ركلات جزاء ترجيحية (كرة قدم) would be used to decide the winner if necessary. The winner of the preliminary round advanced to the qualifying round, where it was joined by the 19 teams seeded 4th to 22nd.

|}

فاز لبنان 6–1 بالإجمالي وصعد إلى مرحلة المجموعات.

الجولة التأهيلية
قسمت الفرق الـ20 إلى خمس مجموعات من أربعة فرق. Teams played each other home and way in a دورة روبن. The top two in each group advanced to the 2011 tournament where they were joined by the other qualifiers — قطر، العراق، السعودية، كوريا الجنوبية، الهند، كوريا الشمالية.

التصنيف
تم تقسيم هذه الفرق في هذه الجولة:

معايير كسر التعادل
The teams are ranked according to  (3 points for a win, 1 point for a tie, 0 points for a loss) and tie breakers are in following order:
 Greater number of points obtained in the group matches between the teams concerned;
 فارق الأهداف resulting from the group matches between the teams concerned;
 Greater number of goals نتيجة d in the group matches between the teams concerned;
 Goal difference in all the group matches;
 Greater number of goals نتيجة d in all the group matches;
 ركلات جزاء ترجيحية (كرة قدم) if only two teams are involved and they are both on the field of play;
 Drawing of lots.

المجموعة أ

المجموعة ب

المجموعة ج
عقب فوزه بكأس التحدي الآسيوي 2008، منحت الهند إعفاءًا إلى المسابقة النهائية وشطبت من هذه المجموعة قبيل المباراة الأولى. ولم يتم استبدالها.

المجموعة د

Group E

مسجلوا الأهداف
6 أهداف
  شينجي أوكازاكي

5 أهداف
  إسماعيل عبد اللطيف

3 أهداف

  غاو لين
  سوتا هيراياما
  نوح علم شاه

هدفين

  لوك ويلكشير
  سلمان عيسى
  عبد الله فتاي
  تشو بو
  دو وي
  محمد نوري (لاعب كرة قدم)
  غلام رضا رضائي
  جواد نكونام
  بدر المطوع
  محمود العلي
  ماهر السيد
  فراس الخطيب
  جهاد الحسين
  سوتي سوكسومكيت
  محمد عمر (لاعب كرة قدم)
  إسماعيل مطر
  أحمد خليل
  ألكساندر غينريخ
  Nguyễn Vũ Phong
  لي كونغ فينه
  زاهر فريد الفضلي
  علي النونو

هدف واحد

  تيم كاهيل
  دين هيفيرنان
  بريت إيمرتون
  مارك ميليغان
  حسين سلمان
  سيد محمد عدنان
  هاو جونغمين
  جيانغ نينغ
  ليو جيان
  يو هاي
  يانغ زو
  جانغ لينبينغ
  تشينغ سيو واي
  بامبانغ بامونغكاس
  بواز سولوسا
  بودي سودارسونو
  Majid Gholamnejad
  كريم باقري
  مازيار زارع
  هادي عقيلي
  مهرزاد معدنتشي
  يوجي ناكازاوا
  ماركوس توليو تاناكا
  يوتو ناغاتومو
  تاتسويا تاناكا
  ماكوتو هاسيبي
  شونسوكي ناكامورا
  هيساتو ساتو
  كيسوكي هوندا
  حاتم عقل
  عامر ذيب
  عدي الصيفي
  أنس بني ياسين
  مساعد ندا
  أحمد عجب
  فايز بندر
  يوسف ناصر
  نصرت الجمل
  أكرم المغربي
  Ali Yaacoub
  عباس أحمد عطوي
  محمد غدار
  محمد قرهاني

  بادرول باختيار
  شامفيل قاسم
  خليفة عايل
  حسن ربيع
  فوزي بشير
  إسماعيل العجمي
  اغو كاسمير
  مصطفيتش فخر الدين
  ألكساندر جوريتش
  عبد الرزاق الحسين
  رجا رافع
  محمد زينو
  عبد الفتاح الآغا
  ثردساك تشايمان
  سلطان برغش
  فرهاد تاجييف
  سرفر جباروف
  انفار غافوروف
  بهادر نسيموف
  تيمور كابادزه
  Nguyễn Minh Phương
  Phạm Thành Lương
  سامي كرامة عبود
  أكرم السلوي
  محمد العبيدي

هدف ذاتي
  عارف آل دالي (1) (لعب ضد البحرين)

المراجع

وصلات خارجية
 Schedule & Results

تصفيات كأس آسيا
كأس آسيا 2011
كرة القدم الآسيوية في 2009
كرة القدم الآسيوية في 2010

تصفيات كأس آسيا 2011


රයිගම් ටෙලීස් හොඳම රූපවාහිනී දේශපාලන වැඩසටහන් සම්මානය වාර්ෂිකව ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී තිරයේ හොඳම ශ්‍රී ලාංකේය රූපවාහිනී දේශපාලන වැඩසටහන සඳහා බොහෝ වාණිජ සන්නාම සමඟ සම්බන්ධ රයිගම් රාජධානිය විසින් පිරිනමනු ලැබේ.

මෙම සම්මානය ප්‍රථම වරට ලබා දුන්නේ 2005 වසරේදීය. එතැන් සිට මෙම කීර්තිමත් ශූරතාව දිනාගත් අයගේ ලැයිස්තුවක් පහත දැක්වේ.

සෑම වසරකම සම්මාන ලැයිස්තුව

යොමු කිරීම්

රයිගම් ටෙලි හොඳම රූපවාහිනී දේශපාලන වැඩසටහන සම්මානය


Kino Vino, tidligere Kino 1+2, er en biograf, der ligger i Nyborg på Østfyn.

I slutningen af 2016 fik biografen fik nye ejere, som ombyggede den og etablerede en vinbar. Den åbnede i oktober dette år efter at have været lukket i omkring 3 måneder.
KinoVino er også udstyret med 3D.

Referencer

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Nyborg
Biografer i Danmark
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Nyborg Kommune
Kultur i Nyborg

Kino Vino


الزيوت النباتية هي الدهون الثلاثية المستخرجة من النباتات. وكانت هذه الزيوت جزءا من الثقافة الإنسانية لآلاف السنين. وتستخدم الزيوت النباتية الصالحة للأكل في الغذاء، سواء في الطبخ كما تستخدم في صورة مكمل غذائي وفي العديد من الزيوت الغذائية يتم إستتخدامها كوقود وفي الإضاءة مثل المصباح النفطي وكبديل عن مواد الوقود البترولية. بعض من كثير من الاستخدامات الأخرى تشمل تشطيبات الخشب، الطلاء الزيتي، والعناية بالبشرة.

هناك ثلاث طرق رئيسية لاستخراج الزيوت النباتية. حيث يوضع الجزء ذي الصلة من النبات تحت الضغط لاستخراج الزيت، وهو ما يعطي إستخراج الزيت ويمكن أيضا استخراج الزيوت من النباتات عن طريق إذابة أجزاء من النباتات في الماء أو أي مذيب آخر ويجوز فصل المحلول من المواد النباتية والمركزة، وهو ما يعطي استخراج الزيت بواسطة التسريب ويمكن أيضا أن يفصل الخليط عن طريق تقطير الزيت بعيدا عن المواد النباتية. وتسمى الزيوت المستخرجة بواسطة هذا الأسلوب الأخير الزيوت العطرية والزيوت العطرية في كثير من الأحيان لها خصائص واستخدامات مختلفة عن الزيوت النباتية المستخرجة بالضغط أو التسريب. زيوت macerated تتم عن طريق غمر أجزاء من النباتات في قاعدة زيتية، وهي عملية تسمى استخراج السائل بالسائل.

مصطلح «الزيوت النباتية» يمكن تعريفه على أضيق نطاق إشارة فقط للمواد التي تكون سائلة في درجة حرارة الغرفة، أو تعريفها على نطاق واسع دون النظر إلى حالة المادة وعند درجة حرارة معينة. لهذا السبب، بعض البنود في هذه القائمة لاينبغى تطبيق تسميتها من الزيوت النباتية وفقا لجميع التفاهمات لهذا المصطلح.

الزيوت الصالحة للأكل

الزيوت الرئيسية
هذه الزيوت تشكل جزءا كبيرا من إنتاج زيت الطعام في جميع أنحاء العالم. وتستخدم أيضا كلها كزيت للوقود.
 زيت جوز الهند، هو زيت طهي، مع كثير من التطبيقات الطبية والصناعية كذلك.وهو يستخرج من نواة أو من قلب ثمرة نخيل جوز الهند.وهو شائع في المناطق المدارية، وغير عادي في تكوينه، مع سلسلة الأحماض الدهنية المتوسطة.
 زيت الذرة، واحدة من الزيوت الأساسية التي تباع باسم زيت سلطة وزيت الطهي
 زيت بذرة القطن، كما يستخدم كزيت سلطة وزيت الطهي، سواء محليا وصناعيا.
 زيت الزيتون، ويستخدم في الطبخ، ومستحضرات التجميل، الصابون، وكوقود لمصابيح النفط التقليدية.
 زيت النخيل، أكثر الزيوت إنتاجا على نطاق واسع في المناطق الاستوائية. شعبية في غرب أفريقيا والمطبخ البرازيلى  كما يستخدم لصنع الوقود الحيوي
 زيت الفول السوداني (زيت الجوز الأرضي)، هو زيت نقى شفاف مع بعض التطبيقات لصنع أطباق السلاطة، ونظرا لارتفاع نقطة تبخره، فإنه يستخدم خصوصا لالقلي.
 زيت بذور اللفت، بما في ذلك زيت الكانولا، واحدا من الزيوت الأكثر استخداما على نطاق واسع.
 زيت العصفر، حتى 1960 كان يستخدم في صناعة الطلاء، والآن في الغالب يعد إستخدامه بمثابة زيت للطهي.
 زيت السمسم، حين يستخلص بالضغط البارد يستخدم مثل زيت الطبخ الخفيف، وحين يستخلص بالضغط الساخن يعطى لنكهة أقوى ويكون أكثر قتامة.
 زيت فول الصويا، ينتج كمنتج ثانوي من تجهيز علف الصويا.
 زيت عباد الشمس، وهو يعد من أكثر زيوت الطهي شيوعا، ويستخدم أيضا لجعل وقود الديزل الحيوي.
 زيت الخردل، ويستخدم لأغراض الطهي

زيت البندق

وتستخدم زيوت الجوز عموما في الطبخ، نظرا لالنكهة القوية. معظمها مكلف للغاية، وذلك بسبب صعوبة استخراج الزيت.
 زيت اللوز، تستخدم أساسا زيت للطعام، ولكن في المقام الأول في صناعة مستحضرات التجميل * زيت اللوز، ايستعمل باعتباره زيت للطعام، ولكن في المقام الأول في تصنيع مستحضرات التجميل.
 الزان زيت الجوز، من فاغوس sylvatica المكسرات، هو زيت يعتبر جيدا للأكل في أوروبا، ويستخدم للسلطات والطبخ.
 زيت الكاجو، مماثلة إلى حد ما لزيت الزيتون. قد يكون له قيمة لمكافحة تجاويف الأسنان.
 زيت البندق، ويستخدم أساسا لنكهته. كما يستخدم في العناية بالبشرة، وذلك بسبب طفيف تأثيره القابض الطبيعى.
 زيت المكاديميا، مع نكهة الجوز خفيفة ونقطة تبخر عالية
 زيت  (أوزيت manketti )، من بذور rautanenii Schinziophyton، الشجرة التي تنمو في جنوب أفريقيا. عالية في فيتامين E. كما تستخدم في العناية بالبشرة.
 زيت جوز البقان، تقدر قيمتها باعتبارها زيت الطعام، ولكن بتطلب البقان كونه طازجا للحصول على زيت ذى نوعية جيدة.

زيوت الجوز

زيوت من بذور القرع والبطيخ

مضافات غذائية
عدد من الزيوت مستخدمة ك مواد مضافة للطعام، لمحتواها المغذّي أو تأثيرها الطبي.

زيوت أخرى صالحة للأكل

زيوت مستخدمة كوقود

زيوت متعددة الأهداف تستخدم كوقود حيوي

زيوت غير صالحة للأكل تستخدم فقط أو بشكل أساسي كوقود حيوي

تجفيف الزيوت

زيوت أخرى
عدد من الزيوت النباتية المضغوطة ليست صالحة للأكل، أو ليست مستخدمة كزيت صالح للأكل.

زيوت الحمضيات

وهناك عدد من الزيوت لنباتات الحمضيات تنتج بالضغط. مثل الليمون وزيت البرتقال، وتستخدم مثل الزيوت العطرية، والتي هي غير مألوفة للزيوت الناتجة بواسطة الضغط.<ref
 group="note">Lime oil, for example, is distilled, not pressed. See Jackson, p. 131 </ref> بذور العديد من النباتات إن لم تكن من أفراد عائلة الحمضيات تعطى زيوتا صالحة للإستخدام.

 استخراج بذور زنباع زيت بذور الجريب فروت، المستخرج من بذور الجريب فروت (حمضيات × باراديسى ).الجريب فروت تم استخراج زيت بذور الجريب فروت تجريبيا في عام 1930، وتبين أنه يكون مناسبا لصناعة الصابون.
 زيت الليمون، تشبه في العطر فاكهة الليمون. واحدة من عدد قليل من الزيوت الأساسية المستخرجة بالضغط. يستخدم كمادة منكهة والعلاج بالزيوت العطرية.
 زيت البرتقال، مثل زيت الليمون، يتم الحصول عليه بالضغط بدلا من التقطير. يتكون من 90٪ lk د- الليمونين الذي يستخدم في صناعة العطور، وفي منتجات التنظيف والأطعمة المنكهة.

انظر أيضا

مراجع عامّة

ملاحظات ومراجع

مراجع

زيوت نباتية
شحوم الطهي
قوائم النباتات
قوائم كيميائية
وقود حيوي

قائمة الزيوت النباتية


Füruğ Ferruhzad (Farsça: فروغ فرخزاد, Forough Farrokhzad) (5 Ocak 1935 - 13 Şubat 1967), İranlı şair, yazar, oyuncu, yönetmen, ressam. 20. yüzyılda İran'da yetişmiş en önemli şairlerindendir.

Yaşamı
Babası Albay Muhammed Ferruhzad ve annesi Turan Veziri-Taber'in yedi çocuğundan üçüncüsüydü. Mahalle mektebinde 9. sınıfa kadar devam ettikten sonra kız sanat okuluna gitti. Burada resim, dikiş-nakış ve el sanatları öğrendi. Hicivci şair Füruğ, 16 ya da 17 yaşlarına geldiğinde Perviz Şapur ile evlendi. Eğitimine kocasının yanında Ahvaz'da devam etti. Bir yıl sonra tek çocuğu olan Kāmyār'ı dünyaya getirdi. Evliliğinden iki yıl sonra 1954 yılında Füruğ, eşinden ayrıldı. Mahkeme Kāmyār'ın velayetini babasına verdi.

Füruğ, Tahran'a geri dönüp şiir yazmaya devam etti ve Esir adını verdiği ilk kitabını yayınladı.

1958 yılında İbrahim Gülistan'la tanıştı ve dokuz ayını Avrupa'da geçirdi. Şair bu dönemde yaşamının esin kaynağı olan şiirlerine devam etti ve hızla iki kitap daha çıkardı. Bunlardan ilki Duvar ve diğeri de İsyandır.

İranlı cüzzam hastalarını ve onların sorunları ile ilgili olarak Tebriz'de film yapar. 1962 yılında filmi  Kara Ev  adını verdiği filmiyle dünyanın çeşitli yerlerinde ödüller kazanır. Film çekimi sırasında cüzzamlılar evinde tanıştığı Hüseyin Mansur isimli çocuğu evlat edinir.

1963 yılında Füruğ, Yeniden Doğuş adlı eserini yayınlar. Artık şiirde olgunlaşma dönemidir ve sanatsal düzeyi yüksektir. Bu kitabıyla şair, İran şiirinde derin ve etkileyici değişikliklere yol açmıştır.

13 Şubat 1967 tarihinde öğleden sonra saat 14.30'da stüdyoya gitmek için hızla seyir halindeyken karşısına çıkan okul aracına çarpamamak için direksiyonu kıran Füruğ, aracından fırlayıp, boynunun kırılmasıyla 32 yaşında hayata gözlerini yummuştur.

Modern İran şiirine önemli katkılar sağlayan şairin ölümünden sonra çalışmaları Soğuk Mevsim adıyla çıkarılan kitapta toplandı. Michael Hillman, Yalnız Kadın adıyla onun hayatını ve şiirlerini 1987 yılında yayınladı. Şairin şiirleri ve yaşamı hakkında daha pek çok makale ve kitap yayınlandı, hayatını konu eden film yapıldı.

Füruğ Ferruhzad şiirlerinde derin bir yalnızlık duygusu dikkat çeker. Bunun yanında, şiirlerinde kadınların sorunlarını ele almakta ve İran toplumunun kadınlara karşı uyguladığı ayrımcılığı eleştirmektedir. Bu fikirleri zaman zaman şiddetli tartışmalara yol açmıştır. İran'da kadınların yaşamlarının daha iyi hak ve koşullara kavuşmasını savunan şair, Şah'ın despotluğuna da karşı çıkmıştır. Şiirleri kimi zaman İran toplumunda erotik bulunmuştur.

İranlı yönetmen Abbas Kiyarüstemi'nin 1999 yapımı Rüzgâr Bizi Sürükleyecek filminin adı, şairin bir dizesinden alıntıdır.

Fransız müzik grubu Noir Désir'in Le Vent Nous Portera (Rüzgâr bizi götürecek), şairin bir şiirinden ilham alınarak yazılmıştır.

Şebnem İşigüzel, Yaralarım Aşktandır tiyatro oyununda yazarın hayatını konu almış ve bu oyunda kendisini Nazan Kesal canlandırmıştır.

Kitapları
 Tutsak (Esir) (1952)
 Duvar (1957)
 İsyan (1959)
 Yeniden Doğuş (1964)
 İnanalım Soğuk Mevsimin Başlangıcına (Bu kitabı tamamlayamadan 1967'de öldü.)

Ödülleri
 1962 yılında yaptığı belgeselle İtalya Belgesel Filmler Festivali'nde birincilik kazandı.
 1963 yılında "Kara Ev" filmiyle, Almanya'daki Oberhausen Film Festivali'nde en iyi film ödülünü kazandı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

A Brief Note on Forugh Farrukhzad's Life
The most famous woman in the history of Persian literature

İranlı film yönetmenleri
1935 doğumlular
Tahran doğumlular
1967 yılında ölenler
20. yüzyıl şairleri
İranlı şairler
İranlı belgesel film yapımcıları
Farsça eser veren şairler
İran'da trafik kazasında ölenler

Füruğ Ferruhzad


الرتبة: مرتبة تصنيفية في علم التصنيف

 الرتبة العسكرية في تسلسل الرتب في جيوش العالم

رتبة (توضيح)


Fearless (estilizado em letras maiúsculas) é o primeiro extended play do grupo feminino sul-coreano Le Sserafim. Foi lançado digitalmente em 2 de maio de 2022 pela Source Music.

Antecedentes
Em 14 de março de 2022, a Source Music anunciou que estrearia um novo grupo feminino em colaboração com a Hybe Corporation.  Uma semana depois, a Hybe Corporation anunciou que o grupo estrearia em maio. Em 13 de abril, foi anunciado que o grupo lançaria seu EP de estreia Fearless em 2 de maio. Em 25 de abril, a lista de faixas foi lançada, com "Fearless" anunciado como o primeiro single.  Dois dias depois, o vídeo do medley de destaque foi lançado. Teasers de videoclipe para o single principal foram lançados em 29 de abril e 1 de maio, respectivamente.

Composição
A faixa de abertura, "The World is My Oyster", é caracterizada por "um ritmo forte e um clima psicodélico que [é] uma reminiscência da passarela de um desfile de moda". O primeiro single "Fearless" é uma música pop funk e alternativa com letras sobre "avançar sem ser abalado pelo passado". A terceira faixa "Blue Flame" é uma música disco-punk com "uma melodia sofisticada e uma atmosfera misteriosa". A quarta faixa "The Little Mermaid" foi descrita como uma releitura do conto de fadas A Pequena Sereia "da perspectiva de Le Sserafim". A faixa final "Sour Grapes" foi "inspirada na fábula The Fox and the Grapes de Aesop" e apresenta letras detalhando "[a] psicologia da pura curiosidade sobre o amor e o lado egoísta de se valorizar mais".

Promoção
Após o lançamento de Fearless, Le Sserafim realizou um showcase ao vivo na mesma data para apresentar o extended play e se comunicar com seus fãs. O grupo cantou "Fearless" e "Blue Flame" durante o showcase.

Lista de faixas

Notas
 Todas as faixas foram produzidas por 13.

Desempenho nas tabelas

Tabelas semanais

Tabelas mensais

EP de 2022
EPs em língua coreana
EPs de K-pop
Le Sserafim

Fearless (EP)


Afričko kontinentalno područje slobodne trgovine (AfCFTA), (eng: African Continental Free Trade Area) je područje slobodne trgovine osnovano 2018. godine, a trgovina je započela 1. siječnja 2021. Stvoreno je Afričkim kontinentalnim sporazumom o slobodnoj trgovini između 54 od 55 država Afričke unije. Područje slobodne trgovine najveće je na svijetu po broju zemalja sudionica od formiranja Svjetske trgovinske organizacije. Akra služi kao tajništvo AfCFTA-e, a predsjednica Gane Nana Akufo-Addo naručila ju je i predala AU 17. kolovoza 2020. u Akri.

Sporazum je posredovala Afrička unija, a potpisale su ga 44 od svojih 55 država članica u Kigaliju u Ruandi 21. ožujka 2018. Sporazum u početku zahtijeva od članova da uklone carine s 90% robe, omogućujući slobodan pristup robama i uslugama širom kontinenta. Ekonomsko povjerenstvo Ujedinjenih naroda za Afriku procjenjuje da će sporazum povećati unutarnju afričku trgovinu za 52 posto do 2022. godine. Prijedlog je trebao stupiti na snagu 30 dana nakon ratifikacije od strane 22 države potpisnice. 2. travnja 2019. Gambija je postala 22. država koja je ratificirala sporazum, a 29. travnja Republika Saharawi položila je 22. polog ratifikacijskih instrumenata; sporazum je stupio na snagu 30. svibnja, a u operativnu fazu ušao je nakon summita 7. srpnja 2019.

Povijest
Na summitu Afričke unije 2012. u Addis Abebi, čelnici su se dogovorili da će stvoriti novo kontinentalno područje slobodne trgovine do 2017. Na summitu AU 2015. u Johannesburgu, summit je pristao započeti pregovore. Time je započela serija od deset pregovaračkih sesija koje su se održavale u sljedeće tri godine.

Prvi pregovarački forum održan je u veljači 2016. i održao je osam sastanaka do summita u ožujku 2018. u Kigaliju. Od veljače 2017. tehničke radne skupine održale su četiri sastanka, na kojima se raspravljalo o tehničkim pitanjima i implementiralo ih u nacrt. 8. – 9. ožujka 2018. ministri trgovine Afričke unije odobrili su nacrt.

U ožujku 2018., na 10. izvanrednom zasjedanju Afričke unije o AfCFTA, potpisana su tri odvojena sporazuma: Afrički kontinentalni sporazum o slobodnoj trgovini, Deklaracija iz Kigalija; i Protokol o slobodnom kretanju osoba. Protokol o slobodnom kretanju osoba želi uspostaviti zonu bez viza unutar zemalja AfCFTA-e i podržati stvaranje putovnice Afričke unije. Na summitu u Kigaliju 21. ožujka 2018. godine 44 zemlje potpisale su AfCFTA, 47 potpisale Kigali deklaraciju, a 30 Protokol o slobodnom kretanju ljudi. Iako su uspjeli, bila su dva značajna zadržavanja: Nigerija i Južna Afrika, dvije najveće ekonomije u Africi.

Jedan od komplicirajućih čimbenika u pregovorima bio je taj što je Afrika već bila podijeljena u osam zasebnih područja slobodne trgovine i / ili carinskih unija, od kojih svaka ima različite propise. Ova regionalna tijela i dalje će postojati; Afrički kontinentalni sporazum o slobodnoj trgovini u početku nastoji smanjiti trgovinske zapreke između različitih stupova Afričke ekonomske zajednice, a na kraju te regionalne organizacije koristi kao gradivne blokove za krajnji cilj carinske unije širom Afrike.

Provedba
AfCFTA će se provoditi u fazama, a neke od budućih faza još se pregovaraju.

Na summitu u Kigaliju pronađena su područja dogovora oko trgovinskih protokola, postupaka rješavanja sporova, carinske suradnje, olakšavanja trgovine i pravila o podrijetlu. Ovo je bio dio I. faze sporazuma, koja pokriva liberalizaciju robe i usluga. Također je postignut dogovor o smanjenju carina na 90% sve robe. Svaka država smije izuzeti 3% robe iz ovog sporazuma.

12. izvanredno zasjedanje Afričke unije o AfCFTA pozvano je da pokrene novi sporazum u njegovu operativnu fazu, koje je bilo domaćin u Niameyu 7. srpnja 2019.

Prilikom pokretanja aktivirano je pet operativnih instrumenata koji će upravljati AfCFTA-om: "pravila o podrijetlu; mrežni pregovarački forum; nadzor i uklanjanje necarinskih zapreka; digitalni sustav plaćanja; i Afrički trgovinski opservatorij."

Neka pitanja prve faze o kojima ostaje pregovarati uključuju raspored tarifnih koncesija i druge specifične obveze. U tijeku su i pregovori o tome koji će grad biti domaćin AfCFTA-e.

Pregovori za fazu II započeli su u veljači 2019. Ti će pregovori obuhvaćati protokole za konkurenciju, intelektualno vlasništvo i ulaganja. Očekuje se da će pregovori o pitanjima faze II završiti 2020. godine.

Nakon višemjesečnog kašnjenja zbog pandemije COVID-19 u Africi, AfCFTA je službeno, ali uglavnom simbolično, pokrenuta 1. siječnja 2021. godine.

Vidi još

 Afrička unija
 Afrika
 Slobodna trgovina
 Europska unija
 Schengenski prostor

Izvori

Afrika
Međunarodne trgovinske organizacije


Zermelov poučak je poučak iz teorije skupova. Glasi: svaki skup može se dobro urediti.

Izvori
Prirodoslovno matematički fakultet u Zagrebu  Mladen Vuković: Neki osnovni pojmovi teorije skupova, 2004. str.  6 (pristupljeno 20. studenoga 2019.)

Binarne relacije
 Matematički poučci

Zermelov poučak


Åke Anders "Acka" Andersson (* 2. Januar 1937 in Skellefteå; † 15. Dezember 1989 ebenda) war ein schwedischer Eishockeyspieler.

Karriere
Anders Andersson begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt beim Skellefteå AIK, für dessen Profimannschaft er von 1955 bis 1966 in der Division 1, der damals höchsten schwedischen Spielklasse, aktiv war. In der Saison 1967/68 lief der Angreifer für den Ligarivalen Färjestad BK auf, ehe er zur Saison 1968/69 zu seinem Heimatverein Skellefteå AIK zurückkehrte, bei dem er anschließend im Alter von 32 Jahren seine Karriere beendete. In den Jahren 1961 und 1962 gewann er jeweils den Guldpucken als Schwedens Eishockeyspieler des Jahres.

International
Für Schweden nahm Andersson an den Olympischen Winterspielen 1960 in Squaw Valley und 1964 in Innsbruck teil. Bei den Winterspielen 1964 gewann er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille. Zudem stand er im Aufgebot seines Landes bei den Weltmeisterschaften 1957, 1962 und 1965. Bei den Weltmeisterschaften 1957 und 1962 gewann er mit seiner Mannschaft jeweils die Goldmedaille. Als bestes europäisches Team wurde Schweden zudem jeweils Europameister. Bei der WM 1965 gewann er mit seinem Land die Bronzemedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 1961 Guldpucken
 1962 Guldpucken

International
 1957 Goldmedaille bei der Weltmeisterschaft
 1962 Goldmedaille bei der Weltmeisterschaft
 1964 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen
 1965 Bronzemedaille bei der Weltmeisterschaft

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Schweden)
Olympiateilnehmer (Schweden)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1960
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1964
Europameister (Eishockey)
Weltmeister (Eishockey)
Mitglied der Schwedischen Eishockey-Ruhmeshalle
Geboren 1937
Gestorben 1989
Mann
Schwede
Eishockeyspieler (Skellefteå AIK)
Eishockeyspieler (Färjestad BK)

Anders Andersson (Eishockeyspieler)


Petchenihy () est une commune urbaine de l'oblast de Kharkiv, au nord-est de l'Ukraine. Elle comptait  en 2021.

Elle est située à une cinquantaine de kilomètres à l'est-sud-est de Kharkiv, la deuxième ville du pays.

Implantée sur la rive droite de la Donets, elle dispose d'un lac artificiel  qui sert de réservoir d'eau douce pour l'agglomération de Kharkiv.

Histoire
Petchenihy est un village construit sur le cours de la Donets, qui à l'époque de l'Empire russe dépend du gouvernement de Kharkov.

De 1825 à 1890, le village s'appelle Novo-Bilhorod (Novobilhorod ou Novobrlgorod).

Elle devient une commune urbaine en 1957.

De 1958 à 1962, un barrage est édifié côté nord-est de la ville, sur la Donets, qui engendre la formation d'un lac-réservoir de  en amont. Depuis, le réservoir approvisionne en eau douce l'agglomération de Kharkov (renommée Kharkiv après 1992).

Jusqu'en 2020, la ville est le centre administratif du , mais le raïon disparaît lors de la réorganisation de l'oblast de Kharkiv de  qui réduit leur nombre à sept : il est alors intégré au raïon de Tchouhouïv.

Lieux d'intérêt

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Kharkiv

Petchenihy


Mesobuthus kaftani est une espèce de scorpions de la famille des Buthidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de la province du Khorassan-e Razavi en Iran. Elle se rencontre vers Gonabad.

Description
La femelle holotype mesure .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Kovařík, Fet, Gantenbein, Graham, Yağmur, Šťáhlavský, Poverenni et Nouvruzov en 2022.

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur de Milan Kaftan.

Publication originale
 Kovařík, Fet, Gantenbein, Graham, Yağmur, Šťáhlavský, Poverenni & Nouvruzov, 2022 : « A revision of the genus Mesobuthus Vachon, 1950, with a description of 14 new species (Scorpiones: Buthidae). » Euscorpius, ,  (texte intégral).

Liens externes
 The Scorpion Files : Jan Ove Rein, Trondheim, Norwegian University of Science and Technology

Notes et références

Buthidae
Espèce de scorpions (nom scientifique)
Faune endémique d'Iran

Mesobuthus kaftani


An Prosthechea widgrenii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Wesley Ervin Higgins. An Prosthechea widgrenii in nahilalakip ha genus nga Prosthechea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prosthechea

Prosthechea widgrenii


Urânia es un municipio brasileño del estado de São Paulo. Se localiza a una latitud 20º14'46" sur y a una longitud 50º38'35" oeste, estando a una altitud de 458 metros. La ciudad tiene una población de 8.836 habitantes (IBGE/2010) y un área de 208,9 km². Urânia pertenece a la Microrregión de Jales.

Geografía

Carreteras
 SP-320

Demografía
Datos del Censo - 2010

Población total: 8.836
 Urbana: 7.436
 Rural: 1.400
 Hombres: 4.395
 Mujeres: 4.441

Densidad demográfica (hab./km²): 42,29

Administración
 Prefecto: Francisco Airton Saracuza (2009/2012)
 Viceprefecto: Odair Bezerra Días (2009/2012)
 Presidente de la cámara: Donizete Mussato(2009/2010)

Referencias

Enlaces externos

Urania

Urânia (São Paulo)


Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET) (), üyelerinin ekonomik entegrasyonunu hedefleyen bölgesel bir kuruluş. 1957'de Roma Antlaşması ile kuruldu. 1993'te Avrupa Birliği'nin (AB) kurulmasıyla Avrupa Topluluğu (AT) adını aldı ve AB'ye dâhil edildi. 2009'da ise tamamen AB'ye devredildi ve varlığı sona erdi.

Topluluğun başlangıçtaki hedefi tek pazar ve gümrük birliği de dâhil olmak üzere altı kurucu üyesi Batı Almanya, Belçika, Fransa, Hollanda, İtalya ve Lüksemburg'u ekonomik açıdan bütünleştirmekti. 1965 tarihli Brüksel Antlaşması sonucunda Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu (AKÇT) ve Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu (AAET) ile birlikte Avrupa Topluluklarından bir tanesi olarak bazı kurumlara sahip oldu. 1993'te AET içerisindeki eşyaların, sermayenin, hizmetlerin ve kişilerin serbest dolaşımına olanak tanıyan ve iç pazar olarak da anılan tam bir tek pazar oluşturuldu. İç pazar, 1994'te AEA Anlaşması ile resmiyet kazandı. Bu anlaşma iç pazarı Avrupa Serbest Ticaret Birliği üyesi ülkelerin çoğunu kapsayacak şekilde genişletti ve on beş ülkeden oluşan Avrupa Ekonomik Alanı'nı kurdu.

1993'te Maastricht Antlaşması'nın yürürlüğe girmesiyle AET, ekonomik politikalardan daha geniş bir alanı ele aldığını yansıtmak amacıyla Avrupa Topluluğu adını aldı. Ayrıca antlaşma ile AT, Avrupa Birliği'nin üç sütununundan birincisini oluşturan Avrupa Toplulukları arasındaki yerini aldı. Bu şekilde varlığını sürdürmeye devam eden AT, 2009 tarihli Lizbon Antlaşması ile tamamen AB'ye devredildi ve sona erdi.

Dış bağlantılar
 EEC hakkında bilgi için
 Europedia: Guide to European policies and legislation

Avrupa Birliği tarihi
Avrupa uluslararası kuruluşları
Eski uluslararası kuruluşlar
1958'de kurulan kuruluşlar
1993'te feshedilmiş oluşumlar
Bilgi kutusu bulunmayan sayfalar

Avrupa Ekonomik Topluluğu


An Aloe greatheadii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Selmar Schönland. An Aloe greatheadii in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. g. davyana
 A. g. greatheadii

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Aloe

Aloe greatheadii


දෑකැත්ත යනු මිනිසා විසින් අතින් ගොයම් කැපීමේ දී ගොයම් කැපීම සදහා භාවිතා කරන උපකරණය හෙවත් ආයුධ යයි.

දෑකැත්ත


Hannah Fry (nascida em fevereiro de 1984) é uma matemática, autora, conferencista, apresentadora de rádio e televisão, podcaster e palestrante pública britânica. Ela estuda os padrões de comportamento humano, como relacionamentos interpessoais e namoro, e como a matemática pode se aplicar a eles.  Fry proferiu as Palestras de Natal da Royal Institution de 2019.

Infância e educação
Fry é de ascendência irlandesa. Ela frequentou a Escola Presdales em Ware, Hertfordshire, Inglaterra, onde um professor a inspirou a estudar matemática. Posteriormente, ela se formou na University College London (UCL). Em 2011, ela recebeu o título de PhD em dinâmica de fluidos pela UCL.

Carreira
Fry foi nomeada professora da University College London em 2012.   ela é professora sênior do Centro de Análise Espacial Avançada da universidade.

Rádio, podcasts e televisão
Fry aparece regularmente na BBC Radio 4 no Reino Unido, incluindo em programas como Computing Britain (2015, 12 episódios)  e The Curious Cases of Rutherford & Fry (com Adam Rutherford), cuja 17a temporada foi ao ar em 2020/21.

Fry apresentou vários programas de televisão da BBC. Em 2015, Fry apresentou uma biografia cinematográfica da BBC Four sobre a matemática Ada Lovelace. Em 2016, ela coapresentou Trainspotting Live com Peter Snow, uma série de três partes sobre trens e trenspotting, para o mesmo canal. Na série City in the Sky da BBC Two, Fry estudou a logística da aviação. Ela também hospedou The Joy of Data no BBC Four, que examina a história e o impacto humano dos dados. Outro crédito em 2016 foi como co-apresentadora de um episódio da série Horizon com o Dr. Xand van Tulleken, intitulado "How to Find Love Online" (como encontrar amor online). Em 2017, Fry apresentou um episódio da Horizon intitulado "10 coisas que você precisa saber sobre o futuro".

Em 2020, Fry apresentou o The Great British Intelligence Test e o Coronavirus Special - Part 2 com Michael Mosley na BBC Two. Ela apresentou outros programas para a BBC explicando a matemática por trás do COVID-19 e pandemias relacionadas.

Publicações

 The Mathematics of Love (2015),
 The Indisputable Existence of Santa Claus (2017),
 Hello World: How to be Human in the Age of the Machine (2019),

Prêmios e honras
Em 2018, o Instituto de Matemática e suas Aplicações e a Sociedade de Matemática de Londres anunciaram que Fry havia ganhado a Medalha Christopher Zeeman daquele ano "por suas contribuições para a compreensão pública das ciências matemáticas".

Educadores matemáticos
Popularizadores da matemática
Alunos da University College London
Professores da University College London
Mulheres cientistas do século XXI
Matemáticas do século XXI
Pessoas vivas
Nascidos na década de 1980

Hannah Fry


Muradiye (Osmanlıca: بارکری / Bargiri), Van ilinin tarihi bakımdan en eski ilçelerinden birisidir. Muradiye Şelalesi, Şeytan Köprüsü ve Saint Stefanos Kilisesi vardır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Muradiye Belediyesi

Muradiye