الغطاسيات أو الغواصيّات هي رتبة من الطيور تضمُّ فصيلتين، إحداهما منقرضة والأخرى حية. يعود نوعان من الفصيلة المنقرضة إلى العصر الطباشيري المبكر في إنكلترا، وعرفا من بعض عظام الساق فحسب، كما يوجد نوعان آخران من العصر الطباشيري المتأخر في وايومنغ، معروفان من بعض عظام الساق والجناح.

تعتبر الغطاسيات من طيور المياه العذبة الموزعة على نطاق واسع، مع وجود بعض الأنواع أيضًا في الموائل البحرية أثناء الهجرة والشتاء. يحتوي الترتيب على عائلة واحدة، Podicipedidae، والتي تضم 22 نوعًا في ستة أجناس موجودة.

وصف
غطاسيات صغيرة إلى متوسطة الحجم في الحجم، بها أصابع مفصصة، وهي سباح وغواص ممتازون. على الرغم من أنه يمكنهم الركض لمسافة قصيرة، إلا أنهم عرضة للسقوط، حيث يتم وضع أقدامهم بعيدًا عن الجسم.

جريب لها أجنحة ضيقة، وبعض الأنواع تحجم عن الطيران؛ في الواقع، نوعان من أمريكا الجنوبية لا يطيران تمامًا. يستجيبون للخطر من خلال الغوص بدلاً من الطيران، وهم على أي حال أقل حذرًا من البط. تتراوح الأنواع الموجودة في الحجم من أنواع اقل جريب، عند 120 جرام (4.3 أوقية) و23.5 سم (9.3 بوصة)، إلى غطاس كبير، عند 1.7 كجم (3.8 رطل) و71 سم (28 بوصة).

تعتبر جميع الأنواع في أمريكا الشمالية وأوراسيا بالضرورة، مهاجرة عبر معظم أو كل نطاقاتها، وتلك الأنواع التي تعيش في فصل الشتاء في البحر تُرى أيضًا أثناء الطيران بانتظام. حتى الغريب الصغير ذو المنقار في المياه العذبة في أمريكا الشمالية حدث كمتشرد عبر المحيط الأطلسي إلى أوروبا في أكثر من 30 مناسبة.

تختلف المناقير من قصيرة وسميكة إلى طويلة ومدببة، اعتمادًا على النظام الغذائي الذي يتراوح من الأسماك إلى حشرات المياه العذبة والقشريات. القدمان كبيرة دائمًا، مع فصوص عريضة على أصابع القدم وشبكات صغيرة تربط أصابع القدم الأمامية الثلاثة. يحتوي إصبع القدم الخلفية أيضًا على فص صغير. وقد أظهرت العمل التجريبي مؤخرا أن هذه الفصوص تعمل مثل الحوامة شفرات المروحة. من الغريب أن نفس الآلية تطورت على ما يبدو بشكل مستقل في العصر الطباشيري المنقرض طيور الغرب وأشباهها، وهي طيور غير مرتبطة تمامًا.

جريبس لها ريش غير عادي. إنه كثيف ومقاوم للماء، وعلى الجانب السفلي يكون الريش بزاوية قائمة على الجلد، ويبرز مباشرة ليبدأ ويتجعد عند الطرف. عن طريق الضغط على ريشها على الجسم، يمكن للجريبس تعديل قابليتها للطفو. في كثير من الأحيان، يسبحون على ارتفاع منخفض في الماء مع كشف الرأس والرقبة فقط. يسبحون عن طريق فرد القدمين وإحضارهم للداخل في نفس الوقت مع توسيع الحزام لإنتاج الدفع إلى الأمام بنفس طريقة الضفادع.

في غير موسم التكاثر، يكون لون الجريبس عاديًا باللون البني الداكن والأبيض. ومع ذلك، فإن معظمها لديها ريش تكاثر مزخرف ومميز، وغالبًا ما تضع علامات كستنائية على منطقة الرأس، وتؤدي طقوس عرض متقنة. غالبًا ما يتم تخطيط الصغار، وخاصةً من جنس رأس كبير، ويحتفظون ببعض ريش الأحداث حتى بعد الوصول إلى الحجم الكامل. في موسم التكاثر، يتزاوجون في بحيرات وبرك المياه العذبة، لكن بعض الأنواع تقضي موسم عدم التكاثر على طول السواحل البحرية.

عند التحضير، تأكل الجريبس ريشها، وتطعمه لصغارها. وظيفة هذا السلوك غير مؤكدة ولكن يعتقد أنها تساعد في تكوين الحبيبات،  وتقليل تعرضهم للطفيليات المعدية.

يصنع الغطاسيات أعشاشًا طافية من مادة نباتية مخبأة بين القصب على سطح الماء. الصغار في مرحلة الطفولة المبكرة، وقادرون على السباحة منذ الولادة.

التصنيف والحياة والتطور

تضمُّ الفصيلة 12 نوع، منهم 4 أحياء يقطنون نصف الكرة الأرضية الشمالي. تعود بعض الأنواع المنقرضة إلى أوائل العصر البليوسيني في فرنسا. تتناسل هذه الطيور في المياه العذبة، وتقضي الشتاء في المياه المالحة، وهي طيور مهاجرة.

الغطاسيات طيور قويّة، وسبّاحات ماهرة. تسبح باستخدام قدميها، وهي تأكل الأسماك وبعض الحشرات والقشريات. تبني أعشاشها على الأرض بالقرب من المسطحات المائية، وتضع الأنثى بيضتين بنيَّتي اللون ومرقَّطتين ببقع سوداء. ويحضن البيض كلا الوالدين ويتعاونان على رعاية الفراخ.

الغريبس هي مجموعة متميزة جذريًا من الطيور فيما يتعلق بتشريحها. وفقا لذلك، وكانوا في المعتقد أولا أن تكون ذات صلة البط الغواص، والتي هي أيضا قدم القذائف الطيور الغوص، وكانت كل أسرة مرة واحدة تصنف معا في ظل النظام القولونيات، في وقت مبكر من ثلاثينيات القرن الماضي، تم تحديد هذا ليكون مثالًا للتطور المتقارب من خلال القوى الانتقائية القوية التي تواجهها الطيور غير ذات الصلة التي تشترك في نفس نمط الحياة في أوقات مختلفة وفي بيئات مختلفة. يتم تصنيف الغطاسيات واللونس الآن بشكل منفصل من أوامر بوديسبيديفورميس وجافيفورميس، على التوالي.

وكلاديسيات مقابل الفينيقيا النقاش من منتصف القرن 20 إحياء الاهتمام العلمي في تعميم المقارنات. نتيجة لذلك، تمت مناقشة الرابط المشوه بين أوزة مرة أخرى. حتى أن هذا ذهب إلى حد اقتراح أحادي النمط للغريبس، والبط الغواص، وطيور الغرب وأشباهها المسننة. بالعودة إلى الوراء، تكمن القيمة العلمية للنقاش أكثر في تقديم أمثلة على أن المنهجية لا تتعارض مع عقيدة علمية ظاهرية شاملة، وبالتالي، ببساطة لأن بعض الدراسات «تستخدم علم التشكل» ، فإنها لا تضمن نتائج متفوقة.

الدراسات الجزيئية مثل تهجين الحمض النووي وتحليلات التسلسل تفشل في حل علاقات الغريب بشكل صحيح بسبب عدم كفاية الدقة في الانجذاب الأول والفروع الطويل في الأخير. لا يزال في الواقع بسبب هذا - يفعلون تأكيد أن هذه الطيور تشكل النسب التطوري القديم إلى حد ما (أو ربما الوحيد الذي كان يخضع لضغوط انتقائية وصولا إلى المستوى الجزيئي حتى، وأنها دعم غير القرابة من البط الغواص وجريبس.

وجدت الدراسة الأكثر شمولاً عن علم تطور الجينات للطيور،  نُشرت في عام 2014، أن طائر الجريبس وطيور النحام هم أعضاء في كولومبيا، وهو كليد يشمل أيضًا الحمائم، والرمل، والميسيت.

العلاقة مع طيور النحام

اقترحت الدراسات الجزيئية الحديثة وجود علاقة مع طيور النحام  بينما تدعم الأدلة المورفولوجية أيضًا بقوة العلاقة بين طيور النحام والغرباب. لديهم ما لا يقل عن أحد عشر سمة مورفولوجية مشتركة، والتي لا توجد في الطيور الأخرى. تم تحديد العديد من هذه الخصائص سابقًا في طيور النحام، ولكن ليس في الغريب.  الحفريات بالايلوديس تطوريًا وبيئيًا، وسيطًا بين طيور النحام والغرباب.

بالنسبة إلى كليد، تم اقتراح الصنف ميراندورنيثيس («الطيور المعجزة» نظرًا لتباعدها الشديد وفجواتها). وبدلاً من ذلك، يمكن وضعها بترتيب واحد، مع إعطاء الأولوية لظهورات الفينيوكوبتر الشكل.

الغراب الأحفوري

السجل الأحفوري للغريبس غير مكتمل؛ لا توجد أشكال انتقالية بين الطيور الأكثر تقليدية والغرباب عالية الاشتقاق المعروفة من الحفريات، أو على الأقل لا توجد أشكال انتقالية يمكن وضعها في علاقات المجموعة بأي قدر من اليقين. قد يكون جنس الطيور المائية الغامض قريبًا من سلف مشترك لطيور النحام والغرباب.

كان يُعتقد في البداية أن الجنس الطباشيري المبكر (البرياسي، حوالي 143 مليون سنة ) من جنس يوروليمنورنيس من شمال غرب رومانيا هو نوع من الغريب. إذا كان مرتبطًا بالفعل بهذا النسب، فيجب أن يمثل أكثر الأشكال القاعدية، لأنه من المؤكد تقريبًا أنه يسبق أي انقسام بين طائر الفلامنجو. من ناحية أخرى، فإن القطعة العظمية الفردية المخصصة لهذا الصنف ليست تشخيصية للغاية وقد لا تكون من طائر على الإطلاق.

تيلماتورنيس من تشكيل نافيسينك أيضًا أواخر العصر الطباشيري - متحالف تقليديًا مع إفجيجيات و/أو كركيات. ومع ذلك، وجد تحليل للهيكل العظمي الأمامي أنه يشبه إلى حد كبير الغطاس المتوج، وعلى عكس السمان ذي النقرة ذي الزر المطلي (المعروف الآن بأنه سلالة حزرية الشكل القاعدية)، أو الرطاس ذات العنق الأسود (شكل أكثر تقدمًا)، أو الساق، أي أن اللقمة الظهرية لعظم العضد لم تكن بزاوية 20 درجة إلى 30 درجة بعيدًا عن المحور الطويل لعظم العضد. لم ينتج عن التحليل نمط نسبي، بل جمع بعض الطيور ذات أشكال الجناح المتشابهة معًا بينما وقف البعض الآخر منفصلين. وبالتالي، من غير المعروف ما إذا كان هذا التشابه الظاهري مع الغريب يمثل علاقة تطورية، أو ما إذا كان لدى تيلماتورنيس جناحًا مشابهًا لجناح الغطاسيات وحركه كما يفعل.

تظهر الحشائش الحقيقية فجأة في السجل الأحفوري في أواخر أوليجوسين أو الميوسين المبكر، حوالي 23-25 م.س. في حين أن هناك عددًا قليلاً من أجناس ما قبل التاريخ التي انقرضت الآن تمامًا؛ ثيورنيس (أواخر العصر الميوسيني العصر البليوسيني المبكر ليبروس، إسبانيا)  وبلوليمبس (العصر الجليدي المتأخر في WC USA - في وقت مبكر العصر الجليدي لشابالا، المكسيك)  يرجع تاريخه إلى وقت كانت فيه معظم الأجناس الموجودة بالفعل، إن لم يكن كلها. نظرًا لأن الغريب معزولة تطوريًا وبدأت تظهر فقط في السجل الأحفوري لنصف الكرة الشمالي في أوائل العصر الميوسيني، فمن المحتمل أن تكون قد نشأت في نصف الكرة الجنوبي.

لا يمكن تعيين عدد قليل من حفريات الغطاسيات الحديثة إلى أجناس حديثة أو أجناس ما قبل التاريخ:

 بوديسبيديدا (سان دييغو أواخر العصر البليوسيني في كاليفورنيا) مُدرج سابقًا في Podiceps parvus
 بوديسبيديدا.(العصر الجليدي المتأخر من WC الولايات المتحدة الأمريكية)
 بوديسبيديدا.(جلينز فيري في وقت متأخر من العصر الجليدي / العصر الجليدي المبكر في أيداهو، الولايات المتحدة الأمريكية)

علم تطور السلالات
أشكال الحيوانات الحية المستوحاة من عمل جون بويد.

الوصف

يتراوح طول الغطاسيات من 60 إلى 100 سنتيمتر. لها ثلاث أصابع في كل قدم، وأجنحتها ضيقة ومدببة، وأما ذيلها فهو قصير، وريشها كثيفٌ وعازلٌ للماء ذو لون أسود أو أبيض أو رمادي أو أسود في الأعلى ورمادي وأبيض في الأسفل. والجنسان متشابهان بالشكل.

مراجع

قراءة متعمقة

 Konter ، André (2001): Grebes of our world: زيارة جميع الأنواع في 5 قارات . Lynx Edicions ، برشلونة.رقم ISBN 84-87334-33-4
 Ogilvie ، Malcolm & Rose ، Chris (2003): Grebes of the World . كتب بروس كولمان ، أوكسبريدج ، إنجلترا.رقم ISBN 1-872842-03-8
 Sibley، Charles Gald & Monroe، Burt L. Jr. (1990): توزيع وتصنيف طيور العالم: دراسة في التطور الجزيئي . مطبعة جامعة ييل ، نيو هافن ، كونيتيكت.رقم ISBN 0-300-04969-2

روابط خارجية

 فيديوهات وصور Grebe على Internet Bird Collection
 شجرة الحياة جريبس
 openclipart.org: Grebes قصاصة فنية
 طيور الغوص في أمريكا الشمالية بقلم بول جونزجارد
 فيلم Grebes Walk on Water وثائقي من إنتاج دليل أوريغون الميداني
 نطق Grebe - أغاني The Grebes

أصنوفات سماها شارل لوسيان بونابرت
تصنيف الطيور
حيوانات غواصة

غطاسيات


A runner is a person who runs.

Runner may also refer to:

Arts and entertainment

Film and television
 Runner, the most junior member(s) of a film crew or member(s) of a television crew
 Runner, a film by the British artist Ravi Deepres
 Runner (Stargate), a character in the fictional Stargate universe
 "Runner" (Stargate Atlantis), an episode of the television series Stargate Atlantis
 "Runner" (The Professionals), an episode of the crime-action television drama series
 Runner (Logans Run), a type of character in the film Logan's Run

Music
 Runner (album), a 2012 studio album by The Sea and Cake
 Runner (band), a short-lived British rock band, formed in 1978
 "Runner" (song), a 1981 song by Canadian musician Ian Thomas, also by Manfred Mann's Earth Band in 1984
 The Runners (production duo), an American electronic and hip hop production duo
 "The Runner" (song), a 2019 song by Foals
 "Runner", a 2017 song by Why Don't We
 "Runner", a 2022 song by Alex G from the album God Save the Animals

Other media
 Runner (comics), a Marvel Comics character
 Sonic Runners, a video game

Biology
 Any of several fishes of the family Carangidae called runners
 Stolon, an aerial shoot from a plant with the ability to produce adventitious roots and new clones, often called a runner

Communication
 Courier, a person who delivers messages, packages, and mail
 Runner (soldier), a military courier carrying messages by foot

People
 George Runner, California Board of Equalization member and former State Senator (and husband of Sharon Runner)
 Sharon Runner, California State Senator (and wife of George Runner)

Sport
 Athletic shoe, footwear primarily designed for sports or other forms of physical exercise
 Baserunner, an offensive player in baseball who has successfully reached at least first base
 Runner (cricket), a player who runs for an injured batsman
 Sling (climbing equipment), climbing equipment consisting of a tied or sewn loop of webbing that can be wrapped around a rock
 An employee of a sports agent, usually responsible for scouting and befriending potential future clients

Transportation
 The long, flat, smooth ski-like glide on a sled
 Gilera Runner, a moped/scooter manufactured by Gilera
 USS Runner (SS-275), Gato-class submarine, 1942–1943
 USS Runner (SS-476), Tench-class submarine, 1944–1971

Other uses
 "Runner", a member of the Beguny subset of the Bezpopovtsy religious movement
 Runner (casting), a channel in the gating system of a casting die
 Runner rug, a long, narrow rectangular carpet
 Running gag, a literary device in the form of a repeated joke or reference
 The rotating driven element of a water turbine (hydroelectric) generator
 Terrestrial locomotion

See also
 Run (disambiguation)
 Running (disambiguation)
 The Runner (disambiguation)
 The Runners (disambiguation)

Runner (disambiguation)


Hollywood kara listesi 1940-1950 arası yıllarda aralarında yaşamlarının bazı
noktalarında komünist partiye üye olanların da olduğu, Amerikan Karşıtı Faaliyetleri İzleme Komitesi tarafından komünist aktivite sebebiyle soruştululan senarist, oyuncu ve yönetmen topluluğudur.

10 yazar ve yönetmenin, Amerikan Federal yasalarına aykırı olarak ifade vermeyi reddetmelerini ileri sürülerek Wardolf Raporu olarak tanınan bir Hollywood kara listesi politikası Amerikan Filmciler Cemiyeti (MPAA) tarafından uygulandı.

Hollywood Onu
 Alvah Bessie, senarist
 Herbert Biberman, senarist ve yönetmen
 Lester Cole, senarist
 Edward Dmytryk, yönetmen
 Ring Lardner, Jr., haberci ve senarist
 John Howard Lawson, yazar
 Albert Maltz, yazar and senarist
 Samuel Ornitz, senarist
 Adrian Scott, senarist ve yapımcı
 Dalton Trumbo, senarist ve roman yazarı

Kara listedeki sanatçılar
 Allen Adler, senarist
 Larry Adler, oyuncu ve müzisyen
 Edgar Barrier, oyuncu
 Orson Bean, oyuncu
 Barbara Bel Geddes, aktris
 Harry Belafonte, oyuncu ve şarkıcı
 Herschel Bernardi, oyuncu
 Walter Bernstein, senarist
 John Berry, oyuncu, senarist ve yönetmen
 Marc Blitzstein, besteci
 Allen Boretz, şarkı yazarı
 Lloyd Bridges, oyuncu
 J. Edward Bromberg, oyuncu
 Sidney Buchman, senarist
 Hugo Butler, senarist
 Morris Carnovsky, oyuncu
 Jerome Chodorov, yazar
 Aaron Copland, besteci
 Jeff Corey, oyuncu
 John Cromwell yönetmen
 Jules Dassin, yönetmen
 Roger De Koven, oyuncu
 Paul Draper, oyuncu ve dansçı
 Hanns Eisler, besteci
 Cy Endfield, senarist ve yönetmen
 John Henry Faulk, radyo sipikeri
 Jerry Fielding, composer
 Carl Foreman, yapımcı ve senarist
 John Garfield, oyuncu
 Betty Garrett, aktris
 Will Geer, oyuncu
 Jack Gilford, oyuncu
 Bernard Gordon, senarist
 Lloyd Gough, oyuncu
 Lee Grant, aktris
 Dashiell Hammett, yazar
 E. Y. "Yip" Harburg, besteci
 Sterling Hayden, oyuncu
 Lillian Hellman, oyun yazarı
 Marsha Hunt, aktris
 Sidney Kingsley, oyun yazarı
 Sam Jaffe, oyuncu
 Paul Jarrico, yapımcı ve senarist
 Gordon Kahn, senarist
 Pert Kelton, aktris
 Victor Kilian, oyuncu

 Howard Koch, senarist ve oyuncu
 Alexander Knox, oyuncu
 Arthur Laurents, yazar
 Marc Lawrence, oyuncu
 John Howard Lawson, yazar
 Canada Lee, oyuncu
 Robert Lees, senarist
 Louise Lewis, aktris
 Philip Loeb, oyuncu
 Joseph Losey, yönetmen
 Arnold Manoff, senarist
 Robert A. McGowan, senarist ve yönetmen
 Arthur Miller, oyun yazarı
 Karen Morley, aktris
 Zero Mostel, oyuncu
 Jean Muir, aktris
 Clifford Odets, yazar
 Dorothy Parker, yazar
 Larry Parks, oyuncu
 Leo Penn, oyuncu
 Abraham Polonsky, senarist ve yönetmen
 John Randolph, oyuncu
 Maurice Rapf, senarist
 Anne Revere, aktris
 Rosaura Revueltas, aktris
 Frederic I. Rinaldo, senarist
 Martin Ritt, oyuncu ve yönetmen
 Paul Robeson, oyuncu ve şarkıcı
 Brian Eubanks, avukat
 Edward G. Robinson, oyuncu
 Edwin Rolfe, şair
 Robert Rossen, senarist
 Jean Rouverol, oyuncu ve yazar
 Waldo Salt, senarist
 Pete Seeger, halk türkücüsü
 Irwin Shaw, yazar
 Joshua Shelley, oyuncu
 Howard Da Silva, oyuncu
 Gale Sondergaard, aktris
 Lionel Stander, oyuncu
 Frank Tarloff, senarist
 Dorothy Tree, aktirst
 Louis Untermeyer, şair
 Orson Welles, oyuncu, yazar ve yönetmen
 Michael Wilson, senarist
 Richard N. Wright, yazar
 Nedrick Young, oyuncu ve senarist

Toplumsal etkiler

Filmler
 Trumbo filminde Hollywood kara listesinde olan Dalton Trumbo'nun hayatı anlatılmıştır.
Revizyonist Western

Hollywood kara listesi


USS Arizona (BB-39) Birleşik Devletler Donanması'nın Pennsylvania sınıfı zırhlısıdır. 48. Eyalet Arizona onuruna ismi verilen üçüncü gemidir. 1916 yılında hizmete girdi ve I. Dünya Savaşı sırasında da hizmet verdi. USS Arizona en çok 7 Aralık 1941'de gerçekleştirilen ve Birleşik Devletleri II. Dünya Savaşına sokan Pearl Harbor saldırısı sırasında 1177 kişinin öldüğü ve kendisi için felaket olan dramatik batışıyla tanınır. Enkaz temizlenmemiş ve şu anda limanın suları altındadır ve üzerinde o gün ölenlerin anısına USS Arizona Anıtı dikilmiştir.

Yapılışı
4 Mart 1913 günü Kongre ikinci ve son Pennsylvania sınıfı "süper dretnot" zırhlısının yapılmasını onayladı. Birleşik Devletlere yeni katılan Arizona eyaleti onuruna bu gemiye Arizona ismi verildi. Omurgaları 16 Mart 1914 tarihinde Brooklyn Donanma Tesislerinde havuza alındı. 19 Haziran 1915 tarihinde denize indirildi, 17 Ekim 1916 tarihinde ise Kaptan John D McDonald komutasında aynı tesiste hizmete girdi.

1910'lar
Arizona 16 Kasım 1916 tarihinde New York'tan Virginia Burunları ve Newport'taki tatbikatlar için ayrılarak Guantanamo Körfezi'ne yol aldı. 16 Aralık'ta bataryalarının ateşi ve torpido savunma denemelerini yönetmek için Norfolk Donanma İstasyonuna, kuzeye döndü. Zırhlı, 1916 Noelinden önce tatbikat sonrası onarımlar için yapıldığı yere geri döndü. 3 Nisan 1917 tarihine tamamlanan bakımve ayarlardan sonra Norfolk'a 8. Zırhlı birliğine katılmak üsere tesislerden ayrıldı.

O günlerde Birleşik Devletler uluslararası çatışmalardaki ince tarafsızlığını terk etmek üzereydi ve sonrasında I. Dünya Savaşı'na katıldı. Yeni zırhlı bu süre içerisinde Norfolk açıklarında atış talimi ve New York'tan Virginia Burunlarına kadar olan sularda devriye görevindeydi. Yakıtla çalışan bu gemi, İngiltere'deki yakıt kıtlığı yüzünden Büyük Filoya yardım nedeniyle orada bulunan Amerikan zırhlıların yanına, Avrupa sularına gönderilmedi.

11 Kasım 1918 ateşkesinden bir hafta sonra Arizona, Portland, İngiltere'ye 30 Kasım tarihinde ulaşarak Başkan Woodrow Wilson'ı Paris Barış Konferansına taşıyan Goerge Washington gemisiyle buluşmak üzere rotasına geçti. Arizona en yeni ve en güçlü Amerikan Dreadnought'ı olarak Birleşik Devletler Başkanı'na eskortluk yapma görevi için en uygun gemiydi ve 13 Aralık günü Brest'e ulaştı.

Magic Carpet Operasyonu'nun eve dönen 238 öncüyü taşıyan Arizona Brest'ten New York'a doğru 14 Aralık günü yola çıktı ve Ambrose Fener İstasyonuna Noel günü öğleden sonra ulaştı. Ertesi gün New York Limanındaki büyük karşılama töreninden önce Mayflower yatıyla Özgürlük Heykelinden gelen Donanma Sekreteri Joshephus Daniels tarafından denetlendi. 22 Ocak 1919 günü Norfolk Deniz üssü'ne dönüş için Hampton Roads için demir aldı.

4 Şubat günü Filo ile beraber Guantanamo Körfezine doğru yöneldi, 8 Şubat günü de ulaştı. Bazı tatbikatlar ve manevralardan sonra Trinidad' doğru yola çıktı. Beş gün sonra 17 Mart günü üç günlük liman ziyareti için uğradı ve 29 Mart tarihinde, 9 Nisan'daki Hampton Roads'a yapılacak seyir hakkında bilgi almak için Guantanamo Körfezine dönüş yoluna koyuldu. 12 Nisanda Hampton Roads'a ulaşan gemi muhtemelen 21 Nisan'da ulaşacağı Fransa Brest seyiri için emir aldı.

Zırhlı 3 Mayıs'a kadar Brest Limanı açıklarında bekledi ve sonrasında acil bir hareketle Amerikan çıkarlarını korumak için Türkiye'ye doğru yola çıktı.  8 gün sonra Yunan işgali altındaki İzmir Limanına ulaşarak bölgedeki Amerikanların hayatını koruma görevi için demir attı. Arizona, kıyıdaki durum elçilik çalışanlarının karaya dönmesine müsait olana kadar, bazı Yunanlar için de geçici sığınak görevi gördü. 9 Haziran günü Arizona İzmir'i terkederek Büyükelçi Leland F. Morris'i İstanbul'a götürdü. Sonrasında, Cebelitarık'a geçen Arizona varacağı yere 30 Haziran günü ulaştı.

1920'ler

New York Donanma Tesislerinde bakım dolayısıyla kısa bir süre için bulunduktan sonra kış ve bahar boyunca sürecek olan Karayiplerdeki tatbikatlar için 6 Ocak 1920 tarihinde 7. Zırhlı Filosuyla buluşmak üzere ayrıldı. Bu süreç içerisinde 1 Mayıs'ta New York'a dönmeden önce Guantanamo Körfezi, Barbadoslardaki Bridgetown ve kanal bölgesindeki Colón, Panama'ya da uğradı. 17 Mayıs'ta Southern Drill bölgesine ardından Norfolk ve Annapolis'e uğradı. 25 Haziran günü New York'a döndü.

Sonraki altı ay boyunca New York dışında bulundu. Bu süre içerisinde alfanümerik (güverte tanımlama sembolü olan BB-39 numarası verildi(17 Temmuz) ve 23 Ağustos günü 7. Zırhlı filosunun kumandanı Tuğamiral Edward V. Eberle'nin sancak gemisi oldu.

4 Ocak 1921'de New York'tan ayrılan Arizona filoyla buluşmak üzere Guantanamo Körfezi ve Panama Kanalı'na yöneldi. 19 Ocak günü Colón, Panama'un Atlantik tarafındaki sularına ulaşan Arizona ilk kez kanaldan geçerek 20 Ocak günü Panama Körfezi'ne girdi.22 Ocak'ta Callao, Peru yoluna çıkan filo altı günlük bir ziyaret için 9 gün sonra oraya ulaştı, Peru Devlet başkanını konuk etti. 5 Şubat günü Balboa istikametine yola çıktı ve 14 Şubat günü ulaştı. Kanaldan Washington'ın doğum gününden sonraki günü tekrar geçen zırhlı 26 Şubat günü Guantanamo Körfezine ulaştı. 24 Nisan'da New York'a hareket edip Hamptom Roads'a istimleyene kadar burada kaldı.

Arizona, 29 Nisan'da New York'a ulaştı ve 15 Haziran'a kadar elden geçirilerek bakımı tamamlandı. Sonraki gün Hampton Roads'u terkederek, 21 Haziran Cape Charles' üssüne vararak Birleşik Devletler Ordusu ve Donanmasının gözlemcileri eşliğinde eski Alman denizaltısı U-117'nin bombalanması testelerine katıldı. New York'a dönen Arizona 1 Haziran tarihinde Oramiral McDonald'ın sancağını çıkararak (kendisi Arizona 'nın kaptanı olarak ilk kumanda subayı olarak kabul edilir) 9 Temmuz'da Panama ve Peru'ya doğru hareket etti. Callao Limanına 22 Temmuz'da Atlantik Filosu Savaş Gücünün sancak gemisi olarak giriş yaptı ve Peruluların 100. bağımsızlık yılı kutlamalarına gözlemci olarak katıldı. 27 Temmuz günü Oramiral McDonald, Birleşik Devletleri temsilen karaya çıkarak 100 yıl önce Peruluları İspanyollardan kurtaran kişi olarak bilinen Jose de San Martin'in anısına yapılan heykelin açılışını yaptı

Zırhlı 3 Ağustos'ta Panama Körfezine hareket ederken, Oramiral McDonald sancağını Wyoming (BB-32)'e taşıyınca Arizona 7. Zırhlı Birliğinin Sancak Gemisi oldu ve 10 Ağustos günü Balboa'da Tuğamiral Josiah S McKean sancağını "Birlik kumandanı" olarak güverteye astı. Sonraki gün zırhlı San Diego'ya hareket etti ve 21 Ağustos günü oraya ulaştı.

Sonraki 14 yıl boyunca Arizona San Pedro üssündeki 2,3 ve 4. zırhlı briliklerinde sancak gemisi görevlerini üstlendi, bu süre içerisinde filo ile beraber olarak Kaliforniya sahillerinin güneyinde ve Karayiplerde görev yaptı. Filonun zorluklarında (geleneksel tatbikatlar eğitim yılının doruğuna çıkmıştı) başarılı bir zaman geçirdi, Karayiplerden orta Amerika'nın ve Kanal Bölgesinin batı kıyılarına kadar ve Hawaii ve batı kıyıları arasında hareket etti.

29 Ocak'taki Filo Problemi IX tatbikatına katılarak, Panama Kanalını geçerek Guantanamo Körfezi'ne ulaştı oradan da 4 Mayıs'ta Norfolk Donanma Üssü'ne girerek modernizasyon için hazırlandı.

15 Temmuz'da modernizasyon işlemlerine girerek 20 Ay boyunca donanma tersanesinde işlem gördü; üç ayaklı gemi direkleri, üzerinde olan üç sıralı yangın kontrol üst kenarları vb, eski direkler çıkartıldı, 5 inç (127 mm), 25-kalibre uçaksavar topları üç inçlik eskileri ile değiştirildi. Ayrıca yan suda patlayabilecek bombalar veya torpidolar için ek zırh eklendi. Ek olarak yeni seyir buhar türbinli kazanlar takıldı. 1 Mart 1931 tarihinde tam olarak göreve hazırdı.

1930'lar

19 Mart günü Başkan Herbert Hoover tamamen modernize edilmiş güverteye alındı ve Puerto Rico ile Virgin Adaları'na götürüldü. 29 Mart'ta Arizona başkanı ve eşlik eden kafileyi indirerek kuzeye Rockland, Maine'e yola çıkarak modernizasyon sonrası eğitimlere başladı. Boston'a kısa süreliğine uğrayıp Norfolk'a indi, oradan 1 Ağustos günü San Pedro'ya 3. Zırhlı Birliği saldırı kuvvetlerine katılmak üzere yola çıktı.

Sonraki on yıl boyunca Savaş Filosu ile beraber tatbikatlara ve diğer görevlere katıldı. Bu süre içinde Kuzey Pasifik ve Alaskadan Karayipler ve Antiller'in doğu sularına kadar birçok yerde bulundu.

17 Eylül 1938 tarihinde Arizona,Oramiral Chester Nimitz'in (daha sonra pasifik filosu baş kumandanı olacaktı) sancağını gemiye getirmesiyle 1. Zırhlı Birliğinin sancak gemisi oldu. 27 Mayıs 1939'da Nimitz'in Seyir Bürosu başkanlığına getirilmesiyle yerini Oramiral Russell Willson devraldı.

1940'lar

Arizona'nın son tatbikatı filo problemi XXI'di. Birleşik Devletler Filosu Hawaii sularında konuşlanarak Pearl Harbor'ı üs edindi. 1940 yazının sonuna, 20 Eylül 1940'ta Long Beach, Kaliforniya'ya dönene kadar Hawai sularında görevlendirildi. Bremerton, Washington'daki Puget Sound Donanma Tersanesinde gelecek yıl için elden geçirildi. Tuğamiral Isaac C. Kidd'in Tuğamiral Wilson'ın yerine 1.Zırhlı Birliği kumandanı olarak atanmasıyla son sancak değişimini yaptı.

Zırhlı 3 Şubat günü Pearl Harbor'a geri döndü ve Pasifik Filosunun eğitimlerine katıldı. "Pearl"'den ayrılarak son kez batı kıyılarını Long Beach'e gitmesiyle ziyaret etti ve 8 Temmuz'da Hawaii üssüne geri döndü. Sonraki beş ay, tatbikatlara ve savaş problemleri üzerine eğitimlere Hawaii sularında devam etti. 27 Ekim'de Pearl Harbor Donanma Tersanesi'nde pruvasındaki araştırma radarının değiştirilmesi için kısa bir bakım gördü. Filo içindeki son eğitimini birlik arkadaşları Nevada (BB-36) ve Oklahoma (BB-37) ile beraber 4 Aralık gecesi yaptığı gece atış denemeleri ile yaptı. Üç gemi de Ford Adası iskelesi boyunca 5 Aralık'ta demir attı.

Planlanan yardımcı gemi alma olanağı ile Arizona tamir gemisi Vestal (AR-4)'ı 6 Aralık'ta aldı ve her iki gemi 7 Aralık sabahı demir attı. Güvertedeki adamlar arasında Tuğamiral Kidd ve zırhlının kaptanı Kaptan Franklin van Valkenburgh da vardı.

7 Aralık 1941

Saat 08:00 sularında, altı uçak gemisi de içeren Japon saldırı filosundan iki dalga halinde kalkan savaş uçakları donanma ve onu koruyan ordu tesislerine ve Pearl Harbor limanında demirleyen Amerikan pasifik Filosuna saldırdı.

Arizona 'nın güvertesinde hava baskını alarmı 07:55'te çalmaya başlamıştı. saat 08:00'dan hemen sonra Japon uçak gemisi Kaga'dan havalanmış bir Nakajima B5N Kate'nin yüksek irtifadan bıraktığı bir bomba 4 numaralı taretin hemen yanına düşerek ve küçük bir yangın ve hafif bir zarar oluşturarak patladı.

Saat 08:06'da Hiryu'dan bir Kate'nin bıraktığı bomba geminin sancak tarafında 1 ve 2 numaralı taretlerin arasına düştü. Şiddetli patlama, güvertenin altındaki zırhlı bölümdeki patlayıcıların ve cephane magazininin patlamasına ve Arizona 'nın ön tarafının hava uçmasına neden oldu. Birçok uzman, patlamanın zırhı parçaladığı kanısında hemfikirdir. Bunun yerine geniş bir tabanda siyah barut magazininin (uçak katapultunda kullanılıyordu), dumansız barut (ana cephanede kullanılıyordu) magazinini ateşleyecek şekilde ilk önce patladığı düşünülmektedir. 1944 tarihli bir BUSHIP raporu, siyah barutun ambar kapaklarının açık ve kapak yakınlarında kolay ateşlenebilir malzeme olabileceğini yazmıştır. Bir Birleşik Devletler Donanma tarihi sitesi  öngörülenlerin dışında siyah barutun zırhlı magazinin dışında depolanmış olabileceğine işaret eder. Bununla birlikte bu sorunun kesin bir cevabının bulunabilmiş olacağı mümkün değilmiş gibi görünür. Bu isabetli atış Japon Pilot Tadashi Kusumi'ye atfedildi. Geminin ön tarafındaki kaburgalarındaki bu felaket patlayış, sonucu ortaya çıkan büyük yangın iki gün boyunca sürdü.

Arizona'nın subayları ve mürettebatı arasındaki kahramanlık olaylarından birisi de yangını kontrol altına almaya çalışıp sağ kalanları gemiden uzaklaştırmaya çalışmış olan ve saldırıdan da sağ kurtulmayı başarıp Onur Madalyası almaya hak kazanan Teğmen Samuel G. Fuquadır. Ölümlerinin ardından Onur Madalyası alanlardan birisi de Pasifik Savaşı sırasında ölen ilk sancak subayı Tuğamiral Kidd ve bomba magazine isabet edip patlamadan önce, köprüye ulaşıp gemisini savaşa hazırlamaya çalışan Kaptan Van Valkenburghdur.

İnfilak Arizonayı parçaladı ve güvertesindeki 1400 kişiden 1177'si ile batırdı. 29 Aralık günü "doğal" bir şekilde yerleşen Arizona 1 Aralık 1942 tarihinde Donanma Tekne Kayıtlarından çıkartıldı. Enkazı kesildi ve böylece süper konstrüksiyonundan çok azı sualtında kaldı; ana batarya taretleri ve topları kıyı savunmada yerleştirilmek üzere çıkartıldı (1983 yılında bir dalışta bulunabilen 1 Numaralı tareti hariç) Genel olarak ama buradan görüldüğü şekilde yanlış olarak Arizona nın kesintisiz olarak görevde kalacağına inanılmıştı.

Anıt ve saygıdeğerliği

Arizonanın enkazı saldırı sırasında hayatını kaybeden askerler anısına bir anıt olarak Pearl Harbor'da hala bulunmakta. 7 Mart 1950 tarihinde, zamanın Pasifik Filosu Kumandanı Amiral Arthur W. Radford, gemiden geriye kalanlar hakkında inceleme yaptı ve Dwight D. Eisenhower başkanlığında kanunlaştırıldı ve John F. Kennedy 30 Mayıs 1962'da ulusal bir anıtmezar olarak tasarladı. Anıt, geminin geriye kalan batıklarının üstüne inşa edildi, ölenlerin isimlerinin listelendiği mermer bir duvardan kutsal bir odadan ibaretti. Ana gövde ve 4 ana taretten üçünün çıkartılırken taretlerden briinin halkası su üstünde görülür bir şekilde kalmıştı. Anıtlar Servisi düzenli olarak Arizonanın hayatta kalan bütün mürettebatıyla toplanmaktadır. Japon Donanması ve diğer donanmaların gemileri Pearl Harbor'dan her geçişlerinde anıtı selamlamaktadır.

2006 itibarı ile, Arizonayı yokeden patlamadan 65 yıl sonra bile, batıktan yüzeye yağ sızmaktadır ve USS Arizona her gün yağ sızdırmaya devam etmektedir. Mürettebattan sağ kalanlar yağ sızıntısının kurtulanlardan sonuncusu ölene kadar devam edeceğini söylemektedir. Sağ kalanların çoğu öldükleri zaman küllerinin bu gemiye, silah arkadaşlarının yanına yerleştirilmesi için ayarlamalar yapmıştır. Donanma, Ulusal Parklar Servisi ile ortaklaşa çalışarak tarihi onuru ve savaş mezarı için batığın tam bir bilgisayarlı haritalandırılmasını gerçekleştirmiştir. Donanma yağ ve yakıt sızıntısının limanda gelecekte bir çevresel bozulma yaratmamasını göz önüne alarak çalışmalar yapmaktadır.

Arizona (BB-39), II. Dünya Savaşı sırasındaki hizmetleri için Savaş Yıldızı ile ödüllendirilmiştir. Ulusal anıt, 15 Ekim 1966 tarihinde Ulusal Tarihi Yerler Kaydı'nda da listelenmiştir. Geminin kendisi de Ulusal Tarih Noktası olarak 5 Mayıs 1989'da belirlenmiştir.

Arizona ismine sahip diğer iki gemi hakkında bilgiler için USS Arizona sayfasına bakabilirsiniz.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 USS Arizonanın kaybı
 Maritimequest USS Arizona BB-39 fotoğraf galerisi
 USS Arizona (BB-39), 1916-1941 Donanma Online Kütüphanesi

Pennsylvania sınıfı zırhlı
Pearl Harbor Saldırısı
New York eyaletinde inşa edilen gemiler
1915 gemileri

USS Arizona (BB-39)


Mynämäki (pronunciación en finés: mynæ ˌ mæki) es un municipio y localidad de Finlandia. Se encuentra ubicado en la provincia de Finlandia occidental y forma parte de la región Finlandia Propia. El municipio tiene una población de 8.042 habitantes (según datos del 31 de enero de 2011) y cubre un área de 536.08 km², de la cual 16.37 km² de área son agua. La densidad de población es de 15.18 habitantes por km².

El municipio es monolingüe, por lo tanto el único idioma hablado es el idioma finés. Anteriormente el municipio fue conocido como "Virmo" de acuerdo a documentos suecos, pero hoy en día es conocido como "Mynämäki" también en Suecia.

El municipio de Karjala se consolidó con Mynämäki en 1977. El municipio de Mietoinen se consolidó con Mynämäki en 2007.

Referencias

Localidades de Finlandia Propia
Municipios de Finlandia Propia

Mynämäki


Stephen Edwin King (d. 21 Eylül 1947, Portland, Maine), korku, doğaüstü kurgu, gerilim, polisiye, bilimkurgu ve fantezi türlerinde eserler üreten Amerikalı yazar, senarist ve yapımcı. Kitapları toplam 350 milyon kopyadan fazla sattı ve çoğunun film, televizyon dizisi, mini dizi ve çizgi roman uyarlamaları yapıldı. Yedi tanesi Richard Bachman mahlasıyla olmak üzere, 63 roman ve 5 kurgu dışı eser yayınladı. Ayrıca çoğu, kitap koleksiyonlarında yayınlanan 200 kadar öykü yazmıştır.

Hayatı
Stephen King 1947 yılında Portland'da doğdu. Çocukluğu annesi ve babasının ayrı olması nedeniyle Portland Maine ile Indiana Fort Wayne arasında geçti. 1958 yılında annesi ve kardeşi ile birlikte Durham'a taşındı. 1963 yılında, henüz 16 yaşındayken ilk hikâyelerini yazmaya başladı. 1966 yılında Orono Maine Üniversitesi'nde bilim okumaya başladı. İleride eşi olacak Tabitha Spruce ile üniversite öğrenimi sırasında tanıştı. Çift 1970 yılında evlendi. Aynı yıl Stephen King laboratuvarda çalışmaya başladı. Bu sırada yazı hayatına devam etti ve dergilerde yayınlanan hikayeleri popüler olmaya başladı. 1971 yılında Maine'deki Hamden Koleji'nde öğretmenlik yapmaya başladı. 1974 yılında ilk romanı ''Carrie'' yayınlandı. Aynı yıl ''Shining'' romanını kaleme aldı. Bu tarihten itibaren pek çok eser yayımladı.

Kariyeri
İlki 1987 yılında Sadist (Misery) romanı başta olmak üzere toplam 15 kez Bram Stoker Ödülü'ne layık görüldü. 2003 yılında Ulusal Kitap Vakfı (National Book Foundation) tarafından "Amerikan Edebiyatına Üstün Katkı Ulusal Madalyası" ile onurlandırıldı. 2004 yılında Dünya Fantazya Konvansiyonu (World Fantasy Convention) tarafından "Yaşam Boyu Başarı" ödülüne layık görüldü. 2007 yılında Amerikan Gizem Yazarları Organizasyonu (Mystery Writers of America) tarafından "Grand Master" ödülüne layık görüldü. Amerikan edebiyatına yaptığı katkılar nedeniyle, 2014 yılında Ulusal Sanat Vakfı (National Endowment for the Arts) tarafından "Ulusal Sanat Madalyası" ile onurlandırıldı.

1974 yılında Doubleday etiketiyle yayınlanan romanı Carrie, Türkiye'de Altın Kitaplar yayınevi tarafından Göz adıyla yayınlandı. Özellikle 1982 yılında başlayıp 2005 yılında sona erdirmiş olduğu Kara Kule (The Dark Tower) serisi ile ünlüdür. Yeşil Yol (The Green Mile), Esaretin Bedeli (the Man Who Loved Rita Hayworth aka the Shawshank Redemption) gibi pek çok kitabı senaryolaştırılıp beyaz perdeye aktarılmıştır. İlk profesyonel kısa öykü satışını The Glass Floor adlı öyküsüyle Starling Mystery Stories'e yapmıştır (1967). Kitaplarının çoğu memleketi Maine'de geçer.

Roman ve Öyküleri

 1974 - Göz (Carrie), roman (doğru çevirisi: Carrie)
 1975 - Korku Ağı ('Salem's Lot), roman (doğru çevirisi: Salem's Lot)
 1977 - Medyum (The Shining), roman
 1977 - Öfke (Rage), roman (Richard Bachman mahlasıyla yazmıştır.)
 1978 - Mahşer (The Stand), roman (doğru çevirisi: Direniş)
 1978 - Hayaletin Garip Huyları (Nightshift), öykü (doğru çevirisi: Gece Devriyesi)
 1979 - Uzun Yürüyüş (The Long Walk), roman (Richard Bachman mahlasıyla yazmıştır.)
 1979 - Çağrı (The Dead Zone), roman (doğru çevirisi: Yitik Bölge)
 1980 - Tepki (Firestarter), roman (doğru çevirisi: Kundakçı)
 1981 - Ateş Yolu (Roadwork), roman (Richard Bachman mahlasıyla yazmıştır.)
 1981 - Kujo (Cujo), roman
 1982 - Azrail Koşuyor (The Running Man), roman
 1982 - Silahşor (Kara Kule #1) (The Gunslinger), roman
 1982 - Kuşku Mevsimi (Different Seasons),öykü
 1983 - Christie, roman
 1983 - Hayvan Mezarlığı (Pet Sematary), roman
 1983 - Kurtadamın Döngüsü (Cycle of the Werewolf), roman
 1984 - Tılsım (Jack Sawyer #1) (The Talisman), roman (Peter Straub ile birlikte yazmıştır.)
 1984 - Ejderin Gözleri (The Eyes of the Dragon), roman
 1984 - Falcı (Thinner), roman (Richard Bachman mahlasıyla yazmıştır.)
 1985 - Sis (Skeleton Crew), öykü (doğru çevirisi: Çekirdek Kadro)
 1986 - O (It), roman
 1987 - Üç'ün Çekilişi (Kara Kule #2) (The Drawing of the Three), roman
 1987 - Sadist (Misery), roman (doğru çevirisi: Izdırap)
 1987 - Şeffaf (The Tommyknockers), roman
 1989 - Hayatı Emen Karanlık (The Dark Half), roman
 1990 - Mahşer (The Stand), roman (Tam Metin) (doğru çevirisi: Direniş)
 1990 - Gece Yarısını Dört Geçe (Four Past Midnight), öykü
 1991 - Çorak Topraklar (Kara Kule #3) (The Waste Lands), roman
 1991 - Ruhlar Dükkanı (Needful Things), roman
 1992 - Oyun (Gerald's Game), roman
 1992 - Dolores Claiborne, roman
 1993 - Rüyalar ve Karabasanlar (Nightmares and Dreamscapes), öykü
 1994 - Uykusuzluk (Insomnia), roman
 1995 - Çılgınlığın Ötesi (Rose Madder), roman (doğru çevirisi: Rose Madder)
 1996 - Yeşil Yol (The Green Mile), roman
 1996 - Yaratık (Desperation), roman
 1996 - Düzenleyiciler (The Regulators), roman (Richard Bachman mahlasıyla yazmıştır.)
 1997 - Büyücü ve Cam Küre (Kara Kule #4) (Wizard and Glass) roman
 1998 - Kemik Torbası (Bag of Bones), roman
 1999 - Tom Gordon'a Aşık Olan Kız (The Girl Who Loved Tom Gordon), roman
 1999 - Maça Kızı (Hearts in Atlantis), öykü
 1999 - Yüzyılın Fırtınası (Storm of the Century), roman (Kendi yazdığı TV dizisini kitaplaştırmıştır.)
 2001 - Rüya Avcısı (Dreamcatcher), roman
 2001 - Kara Ev (Jack Sawyer #2) (Black House), roman (Peter Straub ile birlikte yazmıştır.)
 2002 - Buick 8 (From a Buick 8), roman
 2002 - Karanlık Öyküler (Everything's Eventual), öykü
 2003 - Calla'nın Kurtları (Kara Kule #5) (Wolves of the Calla), roman
 2004 - Susannah'nın Şarkısı (Kara Kule #6) (Song of Susannah), roman
 2004 - Kara Kule (Kara Kule #7) (The Dark Tower), roman
 2005 - Colorado Kid (The Colorado Kid), roman
 2006 - Cep (Cell), roman
 2007 - Yüzyılın Suçlusu (Blaze) roman (Richard Bachman mahlasıyla)
 2008 - Duma Adası (Duma Key), roman
 2008 - Karanlık Çökünce (Just After Sunset), öykü
 2009 - Kubbe'nin Altında (Under The Dome), roman
 2010 - Zifiri Karanlık Yıldızsız Gece (Full Dark, No Stars), öykü
 2011 - 11/22/63, roman
 2012 - Anahtar Deliğinden Esen Rüzgar (Kara Kule #8) (The Wind Through The Keyhole), roman
 2013 - Eğlence Parkı (Joyland), roman
 2013 - Doktor Uyku (Doctor Sleep), roman (The Shining'in devamı)
 2014 - Bay Mercedes (Bill Hodges #1) (Mr. Mercedes), roman
 2014 - Diriliş (Revival), roman
 2015 - Kim Bulduysa Onundur (Bill Hodges #2) (Finders Keepers)
 2015 - Kabuslar Pazarı (The Bazaar of The Bad Dreams), öykü
 2016 - Son Nöbet (Bill Hodges #3) (End of Watch), roman
 2017 - Gwendy's Button Box (Gwendy #1), roman (Richard Chizmar ile birlikte yazmıştır.)
 2017 - Uyuyan Güzeller (Sleeping Beauties), roman (oğlu Owen King ile birlikte yazmıştır.)
 2018 - Yabancı (The Outsider), roman (End of Watch'ın devamı)
 2018 - Elevation, roman
 2019 - Gwendy's Magic Feather (Gwendy #2) (Sadece önsöz yazdı. Yazar: Richard Chizmar)
 2019 - Enstitü (The Institute), roman
 2020 - Kan Varsa (If It Bleeds), öykü (The Outsider'ın Devamı)
 2021 - Later, roman
 2021 - Billy Summers, roman
 2022 - Gwendy's Final Task (Gwendy #3) (Richard Chizmar ile birlikte yazmıştır.)
 2022 - Peri Masalı (Fairy Tale), roman
 2023 - Holly, roman

Türkiye'de yayımlanmış serileri

Türkiye'de fasikül halinde de yayımlanmış "Yeşil Yol" roman dizisi

 İki Ölü Kız (The Green Mile, Part 1: The Two Dead Girls)

 Ölüm Hücresindeki Fare (The Green Mile, Part 2: The Mouse on the Mile)

 Coffey'in Elleri (The Green Mile, Part 3: Coffey's Hands)

 Ölümün En Kötüsü (The Green Mile, Part 4: The Bad Death of Eduard Delacroix)

 Gece Yolcuları (The Green Mile, Part 5: Night Journey)

 Coffey Yeşil Yolda (The Green Mile, Part 6: Coffey on the Mile)

The Shining Serisi

 Medyum (
 Doktor Uyku (Doctor Slep)

Bill Hodges Üçlemesi

 Bill Hodges Üçlemesi I: Bay Mercedes (Mr Mercedes) ISBN 975-211-916-6

 Bill Hodges Üçlemesi II: Kim Bulduysa Onundur (Finders Keepers) ISBN 975-212-039-6

 Bill Hodges Üçlemesi III: Son Nöbet (End of Watch) ISBN 975-212-275-8

Holly Gibney Serisi

 Holly Gibney Serisi I: Bill Hodges Üçlemesi I: Bay Mercedes (Mr Mercedes) ISBN 975-211-916-6

 Holly Gibney Serisi II: Bill Hodges Üçlemesi II: Kim Bulduysa Onundur (Finders Keepers) ISBN 975-212-039-6

 Holly Gibney Serisi III: Bill Hodges Üçlemesi III:Son Nöbet (End of Watch) ISBN 975-212-275-8

 Holly Gibney Serisi IV: Yabancı (the Outsider)ISBN 975-212-500-1

 "Holly Gibney Serisi V: If It Bleeds (If It Bleeds)

Jack Sawyer Serisi

 Jack Sawyer Serisi I: Tılsım (The Talisman) (Peter Straub ile)
 Jack Sawyer Serisi II: Kara Ev (Black House) (Peter Straub ile)

Gwendy Serisi

 Gwendy'nin Düğme Kutusu (Gwendy's Button Box) (Richard Chizmar ile beraber)

 Gwendy's Magic Feather (Gwendy's Magic Feather) (Richard Chizmar tek başına, Stephen King olmadan yazdı; Stephen King  yalnızca önsöz yazdı)

Kara Kule Serisi
 Kara Kule I: Silahşor (The Gunslinger) ISBN 975-405-151-8
 Kara Kule II: Üç'ün Çekilişi (The Drawing of the Three) ISBN 975-21-0437-1
 Kara Kule III: Çorak Topraklar (The Waste Lands)
 Kara Kule IV: Büyücü ve Cam Küre (Wizard and Glass) ISBN 975-405-876-8
 Kara Kule V: Calla'nın Kurtları (Wolves of The Calla) ISBN 975-21-0454-1
 Kara Kule VI: Susannah'nın Şarkısı (Song of Susannah) ISBN 975-21-0507-6
 Kara Kule VII: Kule (The Dark Tower)
 Kara Kule: Anahtar Deliğinden Esen Rüzgâr (The Wind Through the Keyhole)

Kara Kule Çizgi Roman Serisi
 Kara Kule I: Yolculuk Başlıyor
 Kara Kule II: Gilead'ın Düşüşü
 Kara Kule III: Silahşör'ün Doğuşu
 Kara Kule IV: Eve Giden Yol
 Kara Kule V: İhanet
 Kara Kule VI: Jericho Tepesi Savaşı

Kurgu Dışı Eserleri

 1981 - Ölüm Dansı: Edebiyat ve Sinemada Korku İncelemesi (Danse Macabre)
 1988 - Nightmares in the Sky
 2000 - Yazma Sanatı (On Writing: A Memoir of the Craft), anı
 2000 - Secret Windows: Essays and Fiction on the Craft of Writing
 2004 - Faithful

Stephen King filmleri ve dizileri

 1976 Günah Tohumu
 1979 Salem's Lot
 1980 Cinnet
 1982 Creepshow
 1982 The Boogeyman (Kısa film)
 1983 Cujo
 1983 The Dead Zone
 1983 Christine
 1983 Disciples of the Crow (Mısır Çocukları'ndan uyarlanmıştır)
 1983 The Woman in the Room (Frank Darabont kısa filmi)
 1984 Children of the Corn
 1984 Firestarter
 1985 Cat's Eye
 1985 Silver Bullet (Kurtadamın Döngüsü'nden uyarlanmıştır)
 1985 Stephen King's Nightshift Collection
 1985 Word Processor of the Gods
 1986 Gramma (Alacakaranlık Kuşağı'nın bir bölümü)
 1986 Maximum Overdrive (Kamyonlar'dan uyarlanmış ve King tarafından yönetilmiştir)
 1986 Stand By Me (Ceset'ten uyarlanmıştır)
 1987 Creepshow 2
 1987 A Return to Salem's Lot
 1987 The Running Man
 1987 The Last Rung on the Ladder
 1987 Sorry, Right Number
 1989 Pet Sematary
 1990 The Cat From Hell
 1990 Graveyard Shift
 1990 It (TV filmi)
 1990 Misery
 1990 The Moving Finger
 1991 Golden Years (orijinal TV dizisi)
 1991 Sometimes They Come Back
 1992 The Lawnmower Man (King filmin yapımcılarını dava eder ve kazanır, filmde artık SK'in adı geçmemektedir)
 1992 Sleepwalkers (film için yazılmış bir senaryodan çekilmiştir)
 1993 The Dark Half
 1993 Needful Things
 1993 The Tommyknockers (TV filmi)
 1993 Chinga (The X-files'ın bir bölümü)
 1994 The Shawshank Redemption - Esaretin Bedeli sahne uyarlaması Owen O'Neill & Dave Johns - Türkçe çeviri: Nazlı Gözde Yolcu
 1994 The Stand (TV filmi)
 1995 The Langoliers (TV filmi)
 1995 The Mangler
 1995 Dolores
 1995 Stephen King's Nightshift Collection
 1996 Thinner

 1997 The Shining (TV dizisi)
 1997 Ghosts (müzik videosu)
 1997 The Night Flier (HBO filmi)
 1997 Quicksilver Highway
 1997 Trucks (Maximum Overdrive'ın TV için yeniden çekimi)
 1998 Apt Pupil
 1999 Yeşil Yol (The Green Mile)
 1999 The Rage: Carrie 2
 1999 Storm of the Century (TV mini dizisi)
 1999 Llamadas
 2000 Paranoid (bir şiirden uyarlanmış)
 2001 Hearts in Atlantis
 2001 Strawberry Spring (kısa film)
 2002 Rose Red (orijinal TV dizisi)
 2002 The Dead Zone (TV dizisi)
 2002 Night Surf (kısa film)
 2002 Rainy Season (kısa film)
 2002 Carrie (TV filmi - yeniden çekim)
 2003 Dreamcatcher
 2003 The Diary of Ellen Rimbauer (TV filmi)
 2003 Autopsy Room Four (kısa film)
 2003 Here There Be Tygers (kısa film)
 2003 The Man in the Black Suit (kısa film)
 2004 Secret Window
 2004 Kingdom Hospital (TV dizisi)
 2004 Salem's Lot (TV filmi)
 2004 Luckey Quarter (kısa film)
 2004 I Know What You Need (kısa film)
 2004 The Secret Transit Codes of America's Highways (kısa film)
 2004 All That You Love Will Be Carried Away (kısa film)
 2004 The Road Virus Heads North (kısa film)
 2004 I've got to get away (kısa film)
 2004 Riding the Bullet
 2006 Desperation (TV dizisi)
 2006 Nightmares & Dreamscapes (TV dizisi)
 2007 1408
 2007 The Mist
 2008 Black House
 2008 Creepshow
 2008 The Talisman
 2009 Cell
 2009 From a Buick 8
 2010 Haven (TV dizisi)
 2011 Bag of Bones (Tv dizisi)
 2013 Under the Dome (Tv dizisi)
 2013 Carrie
 2014 A Good Marriage
 2014 Mercy ("Gramma" adlı kısa hikâyesinden uyarlama)
 2014 Big Driver (TV filmi)
 2015 Mr. Mercedes (TV dizisi)
 2015 Cell
 2016 22/11/63 (TV dizisi)
 2017 IT
 2017 the Dark Tower
 2018 Castle Rock (Tv dizisi)
 2019 Pet Sematary
 2019 O: Bölüm 2
 2019 Doctor Sleep
 2020 The Outsiders (Tv mini dizisi)
 2021 Lisey's Story (Tv dizisi)
 2021 Chapelwaite (Tv dizisi)
 2022 Salem's Lot

Sinema ve dizilerde King'in yeri

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Stephen King'in resmî web sitesi

1947 doğumlular
Portland, Maine doğumlular
Maine doğumlu yazarlar
20. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
21. yüzyıl Amerikalı roman yazarları
20. yüzyıl Amerikalı hikâye yazarları
21. yüzyıl Amerikalı hikâye yazarları
Amerikalı bilimkurgu yazarları
Amerikalı dram yazarları
Amerikalı polisiye yazarları
Amerikalı tarihi kurgu yazarları
Amerikalı fantastik kurgu yazarları
Amerikalı aşk yazarları
Amerikalı distopya yazarları
Amerikalı alegorik kurgu yazarları
Amerikalı araştırma yazarları
Amerikalı otobiyografi yazarları
Amerikalı hikâye yazarları
Amerikalı korku yazarları
Amerikalı western yazarları
Amerikalı gizem yazarları
Amerikalı köşe yazarları
O. Henry Ödülü alan yazarlar
Hugo Ödülü alan yazarlar
Bram Stoker Ödüllü Yazarlar
Amerikalı senaristler
Yaşayan insanlar
Amerikalı Metodistler
Amerikalı fantezi yazarları
Amerikalı öğretmenler
Amerikalı gerilim yazarları
Cthulhu Mythos yazarları
Edgar Ödülü sahipleri
National Book Award sahipleri
Maine Üniversitesinde öğrenim görenler
Rock Bottom Remainders üyeleri
Ulusal Sanat Madalyası sahipleri
World Fantasy Award sahipleri
PEN America Literary Award sahipleri
21. yüzyıl erkek yazarlar
Portland, Maine doğumlu yazarlar
Toplum eleştirmenleri
Bilimkurgu eleştirmenleri
Erkek feministler
Karanlık fantezi yazarları
Eski Metodistler
Amerikalı sosyal yorumcular
Amerikalı psikolojik kurgu yazarları
Amerikalı hayırseverler
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Amerikalı film yönetmenleri
Amerikalı kültürel eleştirmenler
Amerikalı aktivistler
21. yüzyıl Amerikalı şairleri
20. yüzyıl Amerikalı şairleri

Stephen King


Samuel Wilson est un personnage interprété par Anthony Mackie dans l'univers cinématographique Marvel (MCU), basé sur le personnage des comics Marvel du même nom et appelé généralement par le nom de son premier alter ego, . Wilson assume plus tard le titre de Captain America après la retraite de Steve Rogers. Il est décrit comme un vétéran de l'armée de l'air des États-Unis en tant que Pararescue. Sa spécificité est qu'il vole à l'aide d'un réacteur dorsal aux ailes articulées. Il est recruté en tant que membre des Avengers où il utilise ses compétences pour défendre la Terre contre diverses menaces.

Sam Wilson est une figure centrale du MCU, ayant joué dans six films de la franchise (chiffres de 2020) ainsi que l'un des protagonistes de la série de Disney+ Falcon et le Soldat de l'Hiver (2021). Ce personnage est remarquable en ce qu'il est le premier Captain America afro-américain à apparaître en prise de vues réelles, et la manière dont Anthony Mackie joue Sam Wilson a été accueillie  positivement par le public. Mackie devrait reprendre le rôle de Wilson dans un futur film de Captain America en cours de production.

Notes et références

Liens externes

Justicier de fiction
Soldat de fiction
Personnage de fiction de Louisiane
Personnage de Captain America
Super-héros Marvel

Sam Wilson


Frank Graham may refer to:

Frank D. Graham (1875–1965), American writer of Audel guides
Frank Porter Graham (1886–1972), Democratic Senator from North Carolina, 1949–1950, and president of the University of North Carolina at Chapel Hill
Frank Dunstone Graham (1890–1949), Canadian-born American professor of economics at Princeton University, co-founder of the Mont Pelerin Society
Frank Graham (writer) (1893–1965), American sportswriter and biographer
Frank Graham (voice actor) (1914–1950), American voice actor and radio announcer
Frank L. Graham, Canadian biologist

Frank Graham


Sir Andrew John Wiles, , (d. 11 Nisan 1953), İngiliz matematikçi. Oxford Üniversitesi'nde Royal Society araştırma profesörüdür.

11 Nisan 1953 tarihinde Cambridge - İngiltere'de doğmuştur. 1974 yılında Cambridge Üniversitesi'nde tamamladığı lisans eğitiminin ardından, 1979'da yine aynı okulda doktora çalışmasını yaptı. Hâlen ABD'de Princeton Üniversitesi'nde profesör olarak görev yapmaktadır.

"Herhangi x, y, ve z pozitif tamsayıları için,  ifadesini sağlayan ve 2'den büyük bir n doğal sayısı  yoktur" biçimindeki Fermat'ın Son Teoremi olarak bilinen matematik problemini, 1637 yılında ortaya atılmasından 357 yıl sonra, 1994'te Richard Taylor ile birlikte çözmesiyle ünlenmiştir.

10 yaşındayken yerel halk kütüphanesinde bir matematik kitabında karşılaştığı Fermat'ın Son Teoremi çok ilgisini çekmişti. Belki de matematikçi olmasına yol açan bu problemi çözmek için çalışmaya daha o yıllarda başladı.

Ödülleri
 Schock Ödülü (1995)
 Royal Society of London tarafından verilen Madalya - (1996)
 Cole Ödülü (1996)
 Wolf Ödülü (1996)
 Kral Faysal Ödülü (1998)
 Clay Araştırma Ödülü (1999)
 Britanya İmparatorluğu Şövalyeliği (2000)
 Shaw Ödülü (2005)
 Abel Ödülü (2016)
 Copley Madalyası (2017)

Dış bağlantılar

Princeton Üniversitesi'nde

1953 doğumlular
Cambridge doğumlular
İngiliz matematikçiler
Yaşayan insanlar
Oxford Üniversitesi öğretim üyeleri
Ulusal Bilimler Akademisi üyeleri
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
Royal Society üyeleri
Guggenheim Fellows
Abel Ödülü sahipleri
Rolf Schock Ödülü sahipleri
Wolf Matematik Ödülü sahipleri
Wolf Ödülü sahipleri

Andrew Wiles


Koubourath Osséni (1947-), médecin et femme politique béninoise ;
 Zinatou Saka Osseni Alazi,  femme politique béninoise et maire de la commune de Kandi au Bénin.

Osseni


Svijet

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

 Nobelova nagrada za književnost:

Rođenja

 2. studenog – Odiseas Elitis, grčki pjesnik († 1996.)

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

 15. veljače – Grigor Vitez, hrvatski pjesnik, dječji pisac i prevoditelj († 1966.)
 14. listopada – Ivo Kozarčanin,  hrvatski pjesnik, prozaik, književni kritičar († 1941.)

Smrti

 16. srpnja – August Harambašić, hrvatski pisac, pjesnik, publicist, odvjetnik, političar i prevoditelj (* 1861.)

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1911.


Kvalitetssikring (QA fra engelsk quality assurance) er en måde at forhindre fejltagelser og defekter i fremstillede produkter - og undgå problemer ved levering af løsninger og ydelser til kunder; som standarden ISO 9000 definerer som "part of quality management focused on providing confidence that quality requirements will be fulfilled". Denne forhindring af defekter i kvalitetssikring er lettere forskellig fra defektdetektion i kvalitetskontrol, og er blevet refereret til som et "venstreskift" da ISO 9000 fokuserer på kvalitet tidligere i processen fx til venstre af en lang linear procesdiagram når det læses fra venstre til højre.

Kilder/referencer

Yderligere læsning

Tidsskrifter
 The Quality Assurance Journal , , John Wiley & Sons
 Quality Progress ,  American Society for Quality
 Quality Assurance in Education, , Emerald Publishing Group
 Accreditation and Quality Assurance,
 Food Quality and Preference, , an official journal of the Sensometric Society and the official journal of the European Sensory Science Society
 Asigurarea Calitatii, ,  Romanian Society for Quality Assurance (SRAC)

Udfordringer

Bøger
 Majcen N., Taylor P. (Editors): Practical examples on traceability, measurement uncertainty and validation in chemistry, Vol 1; , 2010.
 Pyzdek, T, "Quality Engineering Handbook", 2003,
 Godfrey, A. B., "Juran's Quality Handbook", 1999,
 Marselis, R. & Roodenrijs, E. "the PointZERO vision", 2012,
 da Silva, R.B., Bulska, E., Godlewska-Zylkiewicz, B., Hedrich, M., Majcen, N., Magnusson, B., Marincic, S., Papadakis, I., Patriarca, M., Vassileva, E., Taylor, P., Analytical measurement: measurement uncertainty and statistics;, 2012.

Eksterne henvisninger

Kvalitetssikring


Maurice E. "Maury" King (Kansas City, Misuri,  - ibidem, ) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó dos temporadas en la NBA y dos más en la ABL. Con 1,88 metros de estatura, jugaba en la posición de base.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante tres temporadas con los Jayhawks de la Universidad de Kansas, en las que promedió 9,5 puntos por partido. En 1956 fue incluido en el mejor quinteto de la Big 7 Conference. Fue el primer afroamericano titular en la historia de su universidad, compañero de Wilt Chamberlain, en 1957 disputó la final del torneo de la NCAA ante North Carolina, en la que cayeron tras 3 prórrogas por 54-53, logrando 11 puntos.

Profesional
Fue elegido en la cuadragésimo octava posición del Draft de la NBA de 1957 por Boston Celtics, pero no debutó hasta la temporada 1959-60, disputando un único partido en el que consiguió 10 puntos y 4 rebotes.

Al año siguiente fichó por los Kansas City Steers de la efímera liga ABL, donde jugó dos temporadas en las que promedió 9,8 puntos y 3,9 asistencias, ganando el título en la imcompleta última temporada de la competición. Regresó a la NBA para fichar por los Chicago Zephyrs, donde jugó media temporada, en la que promedió 5,8 puntos y 3,8 asistencias por partido.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Kansas City (Misuri)
Baloncestistas de Misuri
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Kansas Jayhawks
Baloncestistas de los Boston Celtics
Baloncestistas de los Chicago Zephyrs
Baloncestistas de los Kansas City Steers

Maurice King


Canadian Journal of Botany, (abreviado Canad. J. Bot.), fue una revista ilustrada con descripciones botánicas editada en Canadá por National Research Council Canada. Publicó 56 números (del 29 al 85) en los años 1951-2007. Fue precedida por Canad. J. Res., Sect. C, Bot. Sci. que publicó los números 1 al 28 desde el año 1929 y sustituida en 2007 por ''Botany. An International Journal for Plant Biology.

Referencias

Enlaces externos
en IPNI

Revistas de botánica
Revistas científicas en inglés
Revistas científicas de Canadá
Revistas desaparecidas de Canadá
Publicaciones fundadas en 1951
Publicaciones desaparecidas en 2007

Canadian Journal of Botany


المختبر الوطني شمال غرب المحيط الهادئ  هو واحد من تسع مختبرات وطنية متعددة البرامج تابعة لوزارة الطاقة الأمريكية. يقع المقر الرئيسي للمختبر في مدينة ريتشلاند بولاية واشنطن. يعكف علماء المختبر على إجراء بحوث أساسية و تطبيقية بغرض تعزيز الأسس العلمية للولايات المتحدة الأمريكية في مجالي البحث والابتكار، ومنع ومكافحة أعمال الإرهاب من خلال البحوث التطبيقية في مجال تحليل المعلومات والأمن الإلكتروني، ومنع انتشار أسلحة الدمار الشامل، وزيادة قدرة الولايات المتحدة في مجال الطاقة وتقليل الاعتماد على النفط المستورد، والحد من آثار الأنشطة البشرية على البيئة. منذ عام 1965، يتم تشغيل المختبر الوطني شمال غرب المحيط الهادئ من قبل معهد باتيل التذكاري.

منظمات وقاية من الإشعاع
أبحاث في ولاية واشنطن
ريتشلاند (واشنطن)
مبان ومنشآت في مقاطعة بينتون (واشنطن)
مختبرات في الولايات المتحدة
مراكز أبحاث وتنمية ممولة اتحاديا
مراكز بحوث علمية
معهد باتيل التذكاري
منظمات تعليمية
المختبرات الوطنية لوزارة الطاقة الأمريكية

المختبر الوطني شمال غرب المحيط الهادئ


Njivice je prirodno jezero i kriptodepresija na otoku Krku. Nalazi se u blizini primorskog naselja Njivice u općini Omišalj, po kojem je dobilo ime. Ima površinu 35 hektara, dubina jezera je 7,9 do 9,9 m. U jezeru živi mnoga vrsta riba, kao šaran, štuka, linjak, gambuzija, amur i tolstolobik. Ribolov u jezeru je zabranjen.

Izvori

Jezera u Hrvatskoj

Njivice (jezero)


Jürgen Christoph Reidemeister (* 14. Januar 1934 in Berlin) ist ein deutscher Mediziner und Herzspezialist.

Leben
Jürgen Reidemeister ist der Sohn des Leopold Reidemeister und der Ursula Reidemeister, geborene Nordmann. Sein Onkel war der Philosoph Kurt Reidemeister, seine Tante die Pädagogin Marie Neurath, geborene Reidemeister und sein Großvater der Chirurg Otto Nordmann. Er besuchte Schulen in Berlin, Bad Harzburg und Köln, wo er das Abitur ablegte. Er studierte in Hamburg, Paris und Freiburg. Er promovierte 1959 in Freiburg. Seine Facharztausbildung schloss er 1969 ab. Seine Habilitation setzte sich mit der Myokardprotektion auseinander, seine Venia legendi erhielt er 1970 in Köln. Im Jahr 1973 wurde Reidemeister ordentlicher Professor und Leiter der Abteilung für Thorax- und Kardiovaskuläre Chirurgie an der Universitätsklinik Essen, die er seit 1970 mit aufgebaut hatte.

Reidemeister ist verheiratet, hat zwei Töchter und einen Sohn. Er spielt Geige; unter anderem spielte er im Collegium Musicum der Universität Essen.

Leistungen

Von 1977 bis 1978 war Reidemeister Dekan der Medizinischen Fakultät und Vorsitzender des Konvents an der Universität Essen. Reidemeister wurde 1991 Präsident des Weltkongresses "Thoracic Organ Transplantation" in Essen. Von 1995 bis 1997 war er Präsident der Deutschen Gesellschaft für Thorax-, Herz- und Gefäßchirurgie. Die Klinik konnte unter anderem erfolgreiche Transplantationen von Herz, Lunge und Herz und Lunge in Kombination vorweisen. Im Jahre 1999 wurden in der Klinik  etwa 1000 Eingriffe am offenen Herzen vorgenommen. Reidemeister emeritierte 1999 und arbeitete danach als beratender Arzt für die Helios-Kliniken am St. Josefs-Hospital im Bochumer Stadtteil Linden.

Auszeichnungen

 1993 Bundesverdienstkreuz

Mitgliedschaften

 Rotary Club Essen-Mitte
 ehem. Vorsitzender der Jugendmusikschule Essen-Kettwig

Schriften (Auswahl)
 Die Entwicklung der extrakorporalen Zirkulation und der heutige Stand ihrer Anwendungsmöglichkeiten. In: Chir. Band 42, 1971, S. 202 ff.
 Herz- und Lungentransplantation Thorakale Transplantationen: Stand und Ausblick. In: Essener Unikate. Band 10, 1998 (online; PDF; 135 kB).

Literatur

 Ulrich Wolfhard: Curriculum Vitae von J. Chr. Reidemeister. In: Hans-Reinhard Zerkowski, Ulrich Wolfhard (Herausgeber): Wildwiese mit weiten Zäunen. Eine Festschrift zum 65. Geburtstag von Jürgen Christoph Reidemeister. Steinkopff Verlag Darmstadt, 2001, ISBN 3-7985-1317-1

Mediziner (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Universität Duisburg-Essen, Campus Essen)
Träger des Bundesverdienstkreuzes
Wikipedia:Träger des Bundesverdienstkreuzes (Ausprägung ungeklärt)
Deutscher
Kardiologe
Geboren 1934
Mann

Jürgen Christoph Reidemeister


HMS Cossack was a  destroyer named after the Cossack people of the Eurasian steppe.  She became famous for the boarding of the German supply ship Altmark in Norwegian waters, and the associated rescue of sailors originally captured by the . She was torpedoed by the  on 23 October 1941, and sank four days later.

Description
The Tribals were intended to counter the large destroyers being built abroad and to improve the firepower of the existing destroyer flotillas and were thus significantly larger and more heavily armed than the preceding . The ships displaced  at standard load and  at deep load. They had an overall length of , a beam of  and a draught of . The destroyers were powered by two Parsons geared steam turbines, each driving one propeller shaft using steam provided by three Admiralty three-drum boilers. The turbines developed a total of  and gave a maximum speed of . During her sea trials Cossack made  from  at a displacement of . The ships carried enough fuel oil to give them a range of  at . The ships' complement consisted of 190 officers and ratings, although the flotilla leaders carried an extra 20 officers and men consisting of the Captain (D) and his staff.

The primary armament of the Tribal-class destroyers was eight quick-firing (QF) 4.7-inch (120 mm) Mark XII guns in four superfiring twin-gun mounts, one pair each fore and aft of the superstructure, designated 'A', 'B', 'X', and 'Y' from front to rear. The mounts had a maximum elevation of 40°. For anti-aircraft (AA) defence, they carried a single quadruple mount for the  QF two-pounder Mk II "pom-pom" gun and two quadruple mounts for the 0.5-inch (12.7 mm) Mark III machine gun. Low-angle fire for the main guns was controlled by the director-control tower (DCT) on the bridge roof that fed data acquired by it and the  rangefinder on the Mk II Rangefinder/Director directly aft of the DCT to an analogue mechanical computer, the Mk I Admiralty Fire Control Clock. Anti-aircraft fire for the main guns was controlled by the Rangefinder/Director which sent data to the mechanical Fuze Keeping Clock.

The ships were fitted with a single above-water quadruple mount for  torpedoes. The Tribals were not intended as anti-submarine ships, but they were provided with ASDIC, one depth charge rack and two throwers for self-defence, although the throwers were not mounted in all ships; Twenty depth charges was the peacetime allotment, but this increased to 30 during wartime.

Wartime modifications
Heavy losses to German air attack during the Norwegian Campaign  demonstrated the ineffectiveness of the Tribals' anti-aircraft suite and the RN decided in May 1940 to replace 'X' mount with two QF  Mark XVI dual-purpose guns in a twin-gun mount. To better control the guns, the existing rangefinder/director was modified to accept a Type 285 gunnery radar as they became available. The number of depth charges was increased to 46 early in the war, and still more were added later. To increase the firing arcs of the AA guns, the rear funnel was shortened and the mainmast was reduced to a short pole mast.

Construction and career

Authorized as one of nine Tribal-class destroyers under the 1936 Naval Estimates, Cossack was the sixth ship of her name to serve in the Royal Navy. The ship was ordered on 19 June 1936 from Vickers-Armstrongs and was laid down on 9 June at the company's High Walker, Newcastle upon Tyne, shipyard. Launched on 8 June 1937, Cossack was completed on 10 June 1938 and commissioned four days later at a cost of £341,082 which excluded weapons and communications outfits furnished by the Admiralty.

On 7 November 1939 Cossack collided with SS Borthwick in the Firth of Forth en route from Scapa Flow to Leith Docks. Several people were injured and at least five were killed, being buried in Seafield Cemetery in north Edinburgh.

Altmark incident
[[File:HMS-Cossack-returns-to-Leith-17-February-1940.jpg|thumb|Cossack returns to Leith on 17 February 1940, after rescuing the British prisoners held in [[German cruiser Admiral Graf Spee|Graf Spee'''s]] supply ship ]]Cossacks first action was on 16 February 1940, under the command of Philip Vian. This was the Altmark Incident in Jøssingfjord, Norway which resulted in the freeing of the Admiral Graf Spees prisoners, who were being held aboard the supply ship , and the death of eight crew members of the German ship.

In the incident the German tanker rammed her with the stern at an angle of about 30° at the level of her bridge and drove the destroyer towards the fjord wall. The Norwegian officers present later reported that only the mass of ice piled up prevented the destroyer being crushed onto the rocky shore. The powerful engines of the destroyer made her escape from the squeeze possible. Cossack arrived at Leith on 17 February with the 299 freed prisoners. She had to be docked for her propeller and A-brackets to be checked in case they had been damaged by the fjord's thick ice. They were unharmed, but her stern plating had to be repaired where it had been bumping against Altmark.

The Norwegian government subsequently protested at Cossacks breach of Norway's neutrality and demanded the return of the British prisoners of war; the German government also protested that the incident had been a violation of international law.

Second Battle of NarvikCossack participated in the Second Battle of Narvik in April 1940. Later that year, she was part of the force which was assigned to hunt for a German surface raider that had been reported breaking out into the North Atlantic. The force consisted of the battlecruiser , the light cruiser , and the destroyers , , , and Cossack. The report turned out to be false, so after spending a week at sea, including Christmas Day, she returned to port on New Year's Eve.

Chasing Bismarck
In May 1941, she participated in the pursuit and destruction of the . While escorting Convoy WS-8B to the Middle East, Cossack and four other destroyers broke off on 26 May, and headed towards the area where Bismarck had been reported. They found Bismarck that evening and made several torpedo attacks in the evening and into the next morning. No hits were scored, but they kept the Bismarck's gunners from getting any sleep, making it easier for the battleships to attack the Bismarck the next morning. During the battle one of Bismarck's shells sheared off Cossack's antenna.

Loss
On 23 October 1941 Cossack was escorting a convoy from Gibraltar to the United Kingdom when she was struck by a single torpedo fired by the German submarine  commanded by Klaus Bargsten. She was taken in tow by a tug from Gibraltar on 25 October but the weather worsened and the tow was slipped on 26 October. Cossack sank in the Atlantic west of Gibraltar on 27 October 1941. 159 of her crew were lost. However, purportedly, the Ship's cat, Oskar, survived. Oskar also supposedly survived the sinking of Bismarck and would go on to survive the sinking of HMS Ark Royal after she was torpedoed in November 1941, but it is almost certainly a sailor's Tall Tale.

Notes

 References

 R. K. Lochner: Als das Eis brach: Der Krieg zur See um Norwegen 1940.'' Heyne Verlag, München 1983.

External links

The HMS Cossack Association

Tribal-class destroyers (1936) of the Royal Navy
Ships built on the River Tyne
1937 ships
World War II destroyers of the United Kingdom
Ships sunk by German submarines in World War II
World War II shipwrecks in the Atlantic Ocean
Maritime incidents in October 1941
Ships built by Vickers Armstrong

HMS Cossack (F03)


عبيل قبيلة عربية قديمة، من سكنة مدينة يثرب
 عبيل اسم أخر لحضارة إبلا

عبيل (توضيح)


Tsuyoshi Kodama (født 28. december 1987) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub FC Tokyo.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Tsuyoshi Kodama


ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි  (උපත 1948) සිංහල සිනමාවේ සම්මානනීය නිළියකි. කොළඹ ග්‍රෑන්ඩ්පාස් හී උපන් ස්වර්ණා මූලික අධ්‍යාපනය ලැබුවේ ග්‍රෑන්ඩ්පාස් විජයබා විදුහලෙන් හා බොරැල්ල යශෝධරා බාලිකා විද්‍යාලයෙනි.

චරිතාපදානය
1973 දී ස්වර්ණා විදේශගත වූවාය. එංගලන්තයේත් ඕස්ට්‍රේලියාවෙත් විවිධ වෘත්තීන් හී යෙදුණ ඇය ආපසු ලංකාවට පැමිණියේ 1978 ටේදීය. ඒ 'සිංහබාහු' චිත්‍රපටයේ රඟපෑම සඳහා එහි ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කළ ජෝ අබේවික්‍රමයන්ගෙන් ලද ඇරියුමක් පරිදිය. එය ස්වර්ණාගේ රංග කලා ජීවිතයේ දෙවැනි යුගයක ඇරඹුම ලෙස සටහන් කළ හැකිය.

චිත්‍රපට

ලබාගත් සම්මාන

1981 ජනාධිපති සම්මාන - හොඳම නිළිය - හංස විලක්
1982 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - රිදී නිම්නය/බිත්ති හතර/යහළු යෙහෙලි
1983 සරසවිය සම්මාන - හොඳම නිළිය - දඩයම
1983 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - දඩයම
1984 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - මායා
1985 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - සුද්දිලගේ කතාව
1985 සරසවිය සම්මාන - හොඳම නිළිය - සුද්දිලගේ කතාව
1986 ජනාධිපති සම්මාන - හොඳම නිළිය
1988 ස්වර්ණසංඛ සම්මාන - හොඳම නිළිය - සාගර ජලය
1988 සරසවිය සම්මාන - හොඳම නිළිය - සාගර ජලය
1988 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - සාගර ජලය
1998 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - චන්න කින්නරී
1989 ස්වර්ණසංඛ සම්මාන - හොඳම නිළිය - කැඩපතක චායා
1989 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - කැඩපතක චායා
1997 OCIC සම්මාන - හොඳම නිළිය - බව දුක
1997 සරසවිය සම්මාන - හොඳම නිළිය - භව දුක
1997 ජනාධිපති සම්මාන - හොඳම නිළිය - භව දුක
1998 ජනාධිපති සම්මාන - හොඳම නිළිය - චන්න කින්නරී
1998 සරසවිය සම්මාන - හොඳම නිළිය - චන්න කින්නරී
2001 OCIC සම්මාන  - හොඳම නිළිය - අනන්ත රාත්‍රිය
රණ තිසර යාව ජීව කර්තව්‍යය සම්මානය
Bangladesh Film Development Board Award
Zonta Woman of the Year Award
Sanpac Felicitation Award

මූලාශ‍්‍ර

බාහිර සබැඳි
සිංහල සිනමා දත්ත ගබඩාවෙහි ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි චරිතාපදානය
ශ්‍රී ලංකා ජාතික චිත්‍රපට සංස්ථාව
ලෙස්ටර් ජේම්ස් පීරිස්  වෙබ් අඩවිය
ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි

නිළියන්

ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි


Pentotal (Sodyum tiyopental), kısa etkili anestezik etki sağlayan bir barbitürat türevi ilaç etken maddesidir. Preparat suda çözünür. %2,5'luk solüsyonunun pH'ı 10,5'tur. Buzdolabında 1-2 hafta stabil kalır.

Etki mekanizması
İnhibitör nörotransmiter GABA'nın reseptörlerinden ayrılma hızını yavaşlatır ve retiküler aktive edici sistemi deprese eder. İntravenöz bolus sonrası kısa etki süresi (5-10 dk); yüksek yağda erirlik ve ilacın beyinden inaktif dokulara redistribüsyonuna bağlıdır. İndüksiyon dozları kan basıncında bir düşme ve taşikardiye neden olur. Medüller solunum merkezi üzerinde yaptığı depresyon hiperkapni ve hipoksiye yol açar ve solunum yanıtını azaltır. Beyin kan damarlarında vazokontrüksiyon, beyin kan akımında ve kafa içi basıncında azalma oluşturur. Renal kan akımını ve glomerüler filtrasyon hızını azaltır. Karaciğer kan akımını azaltır. Barbitüratlar akut intermittan porfiri, variegate porfiri ve herediter koproporfiride kontraendikedir.

Kullanım Şekli
Sadece intravenöz yolla uygulanır. Kişilerin ilaca verdiği yanıt çok değişken olduğundan belli bir dozu yoktur. İlacın dozu yaş, cinsiyet ve vücut ağırlığı göz önüne alınarak hastanın gereksinimlerine göre tayin edilmelidir. Genç hastalar, orta yaşta ve yaşlı hastalara göre daha yüksek dozlara gereksinim duyarlar; yaşlı hastalarda ilaç daha yavaş metabolize olur. Buluğ öncesi dönemdeki hastaların doz gereksinmeleri her iki cinsiyet için aynıdır, fakat erişkin kadınlar erişkin erkeklerden daha az doza gereksinim duyarlar. Doz genellikle vücut ağırlığı ile orantılıdır ve aşırı kilolu hastalar aynı ağırlıktaki nispeten yağsız kişilerden daha yüksek doza gereksinim duyarlar. Premedikasyon: Premedikasyon genellikle vagal refleksleri bastırmak ve salgılamayı önlemek için atropin ve skopolamin verilerek yapılır. Ek olarak sıklıkla bir barbitürat ya da opiat da verilir. Pentobarbital sodyum enjeksiyonu önerilir. İdeal olarak bu ilaç uygulamasının doruk etkisine indüksiyon zamanından hemen önce ulaşılmalıdır. Anestezide Kullanımı: Hastanın göstereceği reaksiyona bağlı olarak 20-40 saniyelik aralıklarla 50–75 mg enjekte edilerek ortalama erişkinlerde oldukça yavaş indüksiyon sağlanabilir. Anestezi bir kere sağlandıktan sonra hastanın her kımıldanışında 25–50 mg'lık ilave enjeksiyonlar verilebilir. Solunum depresyonu ve aşırı doz olasılığını mümkün olduğu kadar azaltmak için yavaş enjeksiyon önerilir. Başlangıç dozu olarak, ortalama bir erişkinde hızlı indüksiyon için genellikle 3–4 mg/kg gereklidir. Tek başına anestezik ajan olarak kullanılacağı zaman, anestezi seviyesi gerek duyuldukça tekrarlanan küçük dozların enjeksiyonuyla ya da %0.2-0.4'lük konsantrasyonlarda sürekli intravenöz damla yoluyla sağlanabilir (Hemoliz görülebileceğinden dolayı, bu konsantrasyonlarda seyreltici olarak steril su kullanılmamalıdır). Sürekli intravenöz damla yoluyla anestezi derinliği, infüzyonun hızı ayarlanarak kontrol edilebilir. Konvülsif Durumlarda Kullanımı: Anestezinin (inhalasyon veya lokal) ya da diğer nedenlerin ardından oluşan konvülsif durumların kontrolü için, konvülsiyon başladıktan sonra mümkün olan en kısa zamanda 75–125 mg verilmesi gerekir. Bir lokal anesteziğin verilmesinin ardından oluşan konvülsiyonlar, 10 dakikalık bir periyotla verilen 125–250 mg'lık Pental Sodyum dozunu gerektirebilir. Eğer konvülsiyona bir lokal anestezik neden olduysa, gerekli olan doz lokal anesteziğin miktarına ve konvülsan özelliklerine bağlı olacaktır. Artmış İntrakraniyal Basıncı Olan Sinir Sistemi Cerrahisi Uygulanacak Hastalarda Kullanımı: Sinir sistemi cerrahisi uygulanacak hastalarda, eğer yeterli ventilasyon sağlanmışsa, intrakraniyal basıncın intraoperatif yükselmelerini azaltmak için 1.5-3.5 mg/kg'lık enjeksiyonları belli aralıklarla verilebilir. Psikiyatrik Rahatsızlıklarda Kullanımı: Psikiyatrik rahatsızlıklarda narkoanaliz ve narkosentez için, antikolinerjik bir ajanla premedikasyon Pental Sodyum verilmesinden önce uygulanabilir. Test dozundan sonra, hastaya 100'den geriye doğru saydırılırken Pental Sodyum 100 mg/dak'lık yavaş bir hızla enjekte edilir. Hastanın sayması karışmaya başladıktan sonra fakat gerçek uyku oluşmadan önce enjeksiyon kesilir. Hasta konuşabilecek yarı uykulu duruma gelene kadar kendi halinebırakılır.

Endikasyonları
Kısa operasyonlarda (15 dakikalık) tek anestezik ajan olarak, diğer anestezik ajanların uygulanmasından önce anestezinin başlatılmasında, bölgesel anestezinin tamamlanmasında, analjezi veya kas gevşemesi için, diğer ajanlarla anestezinin dengelendiği sırada hipnozun sağlanmasında, inhalasyon anestezisi ve lokal anestezi esnasında veya sonrasında ya da diğer sebeplerle oluşan konvülsif durumların kontrol altına alınmasında, eğer yeterli ventilasyon sağlanmışsa intrakraniyal basıncı artmış sinir sistemi cerrahisi hastalarında, psikiyatrik rahatsızlıklarda narkoanaliz ve narkosentezde kullanılır.

Kontrendikasyonları
İntravenöz uygulama için uygun venlerin olmaması, barbitüratlara karşı aşırı duyarlık (alerji), Status asthmaticus (süregen astım) ve porfiri veya belli aralıklarla görülen akut porfiride mutlak kontrendikedir. Ciddi kardiyovasküler rahatsızlık, hipotansiyon ya da şok, hipnotik etkinin uzayabileceği ya da artabileceği durumlarda (aşırı premedikasyon), Addison hastalığı, karaciğer ya da böbrek fonksiyon bozukluğu, miksödem, kanda üre seviyesinin artması, şiddetli anemi ve myasthenia gravisde nispi kontrendikedir.

Uyarılar
Hayata döndürücü ve endotrakeal entübasyon aletler ile oksijen her zaman hazır bulundurulmalıdır. Her zaman solunum yolunun açık olması sağlanmalıdır. Bu ilaç sadece intravenöz anesteziklerin kullanımında uzman kişiler tarafından uygulanmalıdır. Venleri çatlatmaktan veya arter içine enjeksiyondan kaçınılmalıdır. Bağımlılık yapabilir. Hazırlanmasında ve uygulanmasında her zaman aseptik şartlara uyulmalıdır. Eğer nispi kontrendikasyonu olarak bildirilen durumlarda uygulanacak olursa, doz azaltılmalı ve ilaç yavaş uygulanmalıdır. İleri derecede kalp rahatsızlığı olan, intrakraniyal basıncı artmış, oftalmoplejisi ve bunun yanı sıra astım, myasthenia gravis ve endokrin yetmezliği (hipofiz, tiroid, adrenal, pankreas) olan hastalara ilaç verilirken dikkat edilmelidir. Sodyum tiyopental, plasenta bariyerini kolaylıkla geçer ve yüksek dozların uygulanmasının ardından sütte az miktarlarda bulunabilir. Hamile bir kadına uygulandığı zaman fetal zarara neden olup olmayacağı veya üreme kapasitesini etkileyip etkileyemeyeceği de bilinmemektedir. Eğer gerçekten gerekli ise sodyum tiyopental hamile bir kadına uygulanabilir.

Yan etkileri
Solunum depresyonu, miyokardiyal depresyon, kardiyak aritmileri, uykulu halin ve uyanışın uzaması, aksırma, öksürme, bronkospazm, larengospazm ve titreme. Tiyopentale karşı anafilaktik ve anafilaktoid reaksiyonlar bildirilmiştir. Semptomlar, örneğin ürtiker, bronkospazm vazodilasyon ve ödem, konvansiyonel tarzda giderilmelidir. Ender olarak, böbrek yetmezliği ve radyal sinir felci ile beraber immün hemolitik anemi bildirilmiştir.

İlaç etkileşimleri
Probenesid ile sodyum tiyopentalin etkisi uzar, diazoksid ile hipotansiyon etkisi görülür, opiyat analjezikler antinosiseptif etkisini azaltırır, aminofilin ve zimelidn tiyopentalin etkisini azaltır, midazolamla sinerjist etki görülür.

Genel anestezikler

Pentotal