Beykoz 1908 Spor Kulübü, 1908 yılında İstanbul'un Beykoz ilçesinde kurulmuş, futbol ve basketbol gibi branşlarda faaliyet gösteren spor kulübüdür. Sarı-siyah renklere sahiptir.

Kulübün futbol, basketbol ve boks gibi pek çok branşta Türkiye ve İstanbul şampiyonlukları vardır.

Fenerbahçe'yle beraber Süper Lig'de mücadele etmiş iki İstanbul Anadolu yakası takımından biridir. 2013-14 sezonundan bu yana İstanbul Süper Amatör Ligi'nde mücadele etmiştir ancak, 2019-2020 sezonunda Covid-19 süreciyle yarıda kalan Süper Amatör Klasman grubundaki 16 takımın Federasyon kararıyla Bölgesel Amatör Ligi'ne yükseltilmesiyle 2020-2021 sezonunda Bölgesel Amatör Ligi'nde mücadele etmiştir ve Bölgesel Amatör Lig mücadelesinde istediği başarıyı yakalayamayıp  Süper Amatör Lige düşmüştür.

Tarihçe

Ahmet Mithat Efendi'nin de kurucular listesinde olduğu kulüp, önceleri jimnastik branşına ağırlık vermiş, sonraları futbol, basketbol ve boks branşlarında da başarılara imza atmıştır.

1922'de, bir yıl önce kurulan Beykoz Zindeler Yurdu Kulübü'nü de bünyesine katmıştır. Futbolda ilk kez 1923 yılında İstanbul Ligi'ne katılmaya başladı.

Beykoz SK, 1. Lig'de ilk karşılaşmasını İzmirspor'a karşı 21 Şubat 1959 oynamıştır. 1959 yılında 2 grup halinde düzenlenen ligi 14 maçta topladığı 10 puan ile 8 kulüp arasında 7. olarak tamamlamıştır.

1950 ve 1960'lı yıllarda futbol takımından birçok oyuncu millî takım forması giymiş ve üç büyüklere transfer oldu. Fakat kulübün futbol branşı sonraları etkisini kaybetti ve 1966'da 1. Lig'den düştü. 2011 yılına kadar aralıksız olarak profesyonel liglerde yer alan Beykozspor, 1971-1972, 1979-1980, 1985-1986 ve 2007-2008 sezonlarında olmak üzere dört kez 3. Lig şampiyonluğu yaşadı.

Takım 3. Lig 4. Grup'ta mücadele etmiş ve 2007-2008 sezonunda şampiyon olarak 2. Lig'e yükseldi ve klasman grubu şampiyonu olarak lig yükselme grubuna katılmış ancak bazı sorunlardan dolayı yükselme grubunu 7. bitirmiştir. Böylece futbolda 100. yılını şampiyonlukla kutlamış, buna karşılık kulübün basketboldaki temsilcisi TTNET Beykoz, 1. lig'deki 3. (toplamda 5.) sezonunu sonuncu bitirerek 2. Lig'e düşmüştür.

Beykozspor, 2013-2014 sezonunda İstanbul Süper Amatör Lig'den düşmesinin ardından aynı sezonda İstanbul PTT Spor'un Süper Amatör Lig'e çıkmasıyla ligde mücadele etme haklarını satın alarak tekrar Süper Amatör Lig'de mücadele etmeye devam etti.

Lig mücadeleleri

 Süper Lig: 8 Sezon
1959-1966

 1. Lig: 21 Sezon
1966-1971, 1972-1979, 1980-1984, 1986-1991

 2. Lig: 16 Sezon

1971-1972, 1979-1980, 1984-1986, 1991-2001, 2007-2009

 3. Lig: 8 Sezon

2001-2007, 2009-2011

 Bölgesel Amatör Lig: 3 Sezon
2011-2013, 2021-2022

 Amatör Lig: 57 Sezon
1908-1958, 2013-2020, 2022-

Başarıları

 3. Lig:

Şampiyonluk (3): 1971-1972, 1985-1986, 2007-2008

Basketbol
Ana madde: Beykoz Basketbol Takımı

Yüzme
Beykoz spordaki en büyük başarılarını yüzme sporunda yakaladı ve bu branşı 1946 yılında Modaspor'a devredinceye kadar İstanbul'un en başarılı kulübü oldu.

Sarı-siyahlı kulüpten birçok sporcu millî takıma yükseldi. 1934 yılında Rusya'yla ilk millî teması gerçekleştiren Türkiye ulusal yüzme takımına Beykoz Safvan Serim ve Adnan'ı verdi. Yüzmede Türkiye'deki ilk millî temas ise 1937 yılında İstanbul'da Macaristan ile yapıldı. Moda yüzme havuzunda yapılan yarışlarda Beykozlu yüzücüler Safvan Serim, Bülent Turgutcan, Ömer Kozanoğlu, Vedat Talayman, Fikret Babakol, Mekin Davran ve Fuat Tüzünel millî takımda yer aldılar. II. Dünya Savaşı'nın bitiminin ardından yeniden canlanan millî temaslarda Beykozlu sporcular yine millî takımda yer almaya devam ettiler. 1946 yılında Kahire'de yapılan uluslararası yüzme yarışlarında Safvan Serim, Vedat Talayman ve Kamil Karaduman Türkiye'yi temsil ettiler.

Başarılar
 İstanbul Yüzme Şampiyonası (erkekler):
 Şampiyon (10): 1934, 1935, 1936, 1938, 1939, 1940, 1942, 1943, 1944, 1945.
 İstanbul Yüzme Şampiyonası (kadınlar):
 Şampiyon (1): 1935.

Sutopu

Başarılar
 İstanbul Sutopu Şampiyonası:
 Şampiyon (3): 1939, 1940, 1944.

Kürek
Su sporlarında büyük başarılar yaşayan Beykoz, Fenerbahçe ve Galatasaray'ın egemenliğindeki kürek sporunda da büyük varlık göstererek İstanbul ve Türkiye şampiyonluklarına ulaştı. Erkek takımının 1936 tarihinde kazandığı İstanbul şampiyonluğu tarihi bir olaya sahne oldu. 1936 yılında ilk yurt dışı ziyaretini Türkiye'ye yaparak Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk ile görüşen ve ziyaret vesilesiyle 4-6 Eylül 1936 tarihlerinde İstanbul'a gelen İngiltere Kralı VIII. Edward, Moda Koyunda düzenlenen yarışları izledi. Yarışlar sonucunda Beykoz 11 puanla İstanbul şampiyonu olurken, altışar puanla Fenerbahçe ve Ateş Güneş ikinci, 4 puanla Galatasaray dördüncü oldu. Kadınlarda ise Fenerbahçe birinciliği kazandı.

Başarılar
 İstanbul Kürek Şampiyonası (erkekler):
 Şampiyon (5): 1931, 1932, 1936, 1938, 1958.
 İkinci (4): 1935, 1941, 1948, 1959.
 İstanbul Kürek Şampiyonası (kadınlar):
 Şampiyon (3): 1967, 1968, 1969.
 İstanbul Kürek Şampiyonası (gençler):
 Şampiyon (3): 1941, 1953, 1954.
 Türkiye Kürek Şampiyonası (erkekler):
 İkinci (1): 1958.
 Türkiye Kürek Şampiyonası (kadınlar):
 Şampiyon (2): 1964, 1967.

Boks
1986 yılından itibaren boks sporunda varlık göstermeye başlayan Beykoz, aynı yıl düzenlenen İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda 48 ve 54 kg sıkletlerinde dövüşen Fahri Savaş ve Yaşar Sandıkçıoğlu'nun altın madalyalarıyla ilk başarısını kazandı. 17-18 Mart 1988 tarihinde düzenlenen İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası'nda 5 puanla Fenerbahçe ve Beşiktaş'ın ardından İstanbul üçüncüsü olan sarı-siyahlılar, 1990 yılında da İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda yine iki altın madalyayla üçüncü sırada yer aldı. 4-6 Kasım 2010 tarihlerinde düzenlenen İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası'nda Berkat Karakaya ve eski Fenerbahçeli boksör Serkan Tatar ile iki altın madalyaya ulaşmayı başardı.

Başarılar
 İstanbul Kulüplerarası Boks Şampiyonası:
 Üçüncü (1): 1987-88
 İstanbul Ferdi Boks Şampiyonası:
 İkinci (1): 1985-86
 Üçüncü (2): 1989-90, 2010-11

Kaynakça

Beykoz 1908 SK


Otomarsan 1967 yılında Otomarsan Otobüs ve Motorlu Araçlar A.Ş. unvanıyla Türkiye'de İstanbul Davutpaşa'da kuruldu. O 302 tipi otobüslerin üretimi 1968 yılında başlamıştır. 1986 yılında Aksaray ilinde kamyon üretimine geçmiştir. Kasım 1990'da ticaret unvanı Mercedes-Benz Türk A.Ş. olarak değişen kuruluş günümüzde yaklaşık 3.900 personel istihdam etmektedir.

Mercedes-Benz Türk bugün Hoşdere'deki fabrikasında şehirlerarası ve belediye tipi otobüsler, Aksaray ilindeki fabrikasında ise hafif ve ağır sınıf kamyonlar ve çekiciler üretmektedir.

Kuruluşundan bu yana kendi üretiminden yaklaşık 44.200 otobüs, 65.700 kamyon, 1.000 midibüs ve 1989'dan beri 23.700 adet hafif ticari araç ithalatı ve satışı gerçekleştirmiştir.

Galeri

1967'de kurulan şirketler
1967'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
1990'da kapanan şirketler
Türkiye merkezli otomotiv şirketleri
Türkiye merkezli eski şirketler
Otobüs üreticileri
Kamyon üreticileri
Mercedes-Benz

Otomarsan


Olaylar
Eylül - Kopidnadon Muharebesi: Abbasi ve Bizans orduları arasında, Pozantı yakınlarındaki yapılan savaşta Bizanslılar ağır bir yenilgi aldılar.
Kral Şarlman, Bavyera'yı fethederek Frank Krallığı'na kattı.
 Avarlar, Doğu Frank Krallığı'nı (modern Almanya) saldırdı. Bu Frank Krallığı ile Avarlar arasındaki savaşları başlattı.

Doğumlar
I. Methodios, Rum Ortodoks patriği (843-847)
 Adi Şankara, Hint filozof, mistik ve teolog (ö. 820)
 Ebu Temmam, Arap şair.

Ölümler
 I. Abdurrahman, Endülüs Emevi Devleti'nin kurucusu ve ilk hükümdarı, Kurtuba emiri (d. 731)

788


سلمى سالم (1 شباط/فبراير 1973 -)، ممثلة عراقية، انتقلت إلى الكويت عام 2006 واستمرت بالتمثيل هناك. وقد حصلت على الجنسية الكويتية في عام 2018.

حياتها الخاصة
ولدت في بغداد، كانت في صغرها تشارك في الإحتفالات المدرسية فأحبت الفن، وهي خريجة كلية الفنون الجميلة في بغداد قسم التمثيل، تزوجت من رجل كويتي ورزقت بإبنها الوحيد «يوسف».

مشوارها المهني
بدأت مشوارها كعارضة أزياء لفترة طويلة ثم عملت في مجال تصميم الأزياء، وأثناء أحد العروض عرض عليها المخرج صلاح كرم المشاركة في مسلسل تاريخي حمل عنوان «أبو جعفر المنصور» في عام 1998، إعتذرت بداية لصغر الدور والذي كان في سبع حلقات لكن إصرار المخرج على تواجدها في العمل وإقتناعه بأنها تمتلك الموهبة جعله يغير قراره مسندا إليها 27 حلقة مجسدة دور «سعاد» حبيبة جعفر ابن أبو جعفر المنصور صور العمل ما بين العراق وسوريا، وقد حصد العديد من الجوائز محليا وعربيًا قدمت بعدها العديد من الأعمال أبرزها مسلسل «أيام التحدي» الذي تمحور عن الحرب العراقية الإيرانية مجسدة دور «سمر» زوجة صلاح ضابط المخابرات العراقية والتي جسدها الفنان عبد الستار البصري. كانت لها تجربة تقديم البرامج من خلال البرنامج التعليمي الثقافي «الإنصاف في مسائل الخلاف» بين الكوفيين والبصريين والذي طرح نقاط الخلاف بين نحوي الكوفة والبصرة وعرض على قناة الشباب، قدمت فيلم تسجيلي عن «اليورانيوم» في العراق وحقق جوائز عديدة  ثم قدمت برنامج "أسئلة وأغاني " من إعداد الفنان «فاروق هلال» كما شاركت في «مسلسل شخصيات لم ينصفها التاريخ» وتناول موضوع الشخصيات التي أُنكر فضلها سواء كانوا أُناس كانت لهم بصمة خير لا تنكر ولكن لم ينصفها التاريخ، شاركت بمسلسل «القضية 238 » وجسدت دور المعلمة «سعاد» التي تعمل في قرية الرواشد بمحافظة ديالى ويتم تزويجها «زواج الفصلية» كما ناقش العمل قضية إشعاع اليورانيوم وفي رمضان 2002 شاركت في مسلسلي ظرفاء ولكن و «جواهر»، آخر أعمالها في بلدها كان مسلسل «شارع 40» الإجتماعي عام 2002 بدور عفاف المرأة التي تعاني من تسلط زوجها، قدمت أعمالاً متعددة في المسرح العراقي جعلت النقاد يشيرون إلى قدراتها التمثيلية.

مغادرتها العراق والعودة
حزمت أمتعتها وغادرت العراق في آواخر العام 2003 بعد الإحتلال الأمريكي للعراق بعد العنف الذي شهده الشارع العراقي وإنعدام الأمن وعدم قدرتها على مزوالة نشاطها المهني وازدياد التهديدات ضد الممثلات وبرغم صعوبة قرارها في السفر إلا أنه كان السبيل الوحيد للحفاظ على حياتها، انتقلت لتقيم فترة في الأردن ثم إلى الكويت حيث استقرت هناك بعد زواجها
في ديسمبر 2021 عادت إلى العراق  للمشاركة كعضو لجنة تحكيم في مسابقة الحلم الذهبي
عام 2022 شاركت في أول مسلسل عراقي كويتي مشترك بعد ثلاثين عاماً انتقام مشروع بشخصية "بثينة" والدة "نور " صور العمل ما بين بغداد والكويت

دخولها للتمثيل في الخليج
كان السبب الرئيسي في دخولها الساحة الفنية الخليجية هو المخرج فؤاد الشطي حيث تقدمت حينها بطلب إلى المسرح العربي، أول أعمالها في الكويت عام 2006 تلقت إتصالا من الفنان عبد الحسين عبد الرضا عارضا عليها العمل في مسلسل حبل المودة حينها كان تواجه صعوبة بأداء اللهجة الكويتية لكن تغلبت على ذلك بعدما قضى المخرج العراقي فاروق القيسي فترة طويلة يدربها عليها لتتقنها وقد اختارها لانه كان بحاجة إلى فتاة جميلة الصورة تلعب دور الزوجة الثانية، وكانت المواصفات تنطبق عليها ولكونها وجه جديد بالنسبة للدراما الكويتية، اكتسبت بعدها شهرة وانتشارا أوسع في الوطن العربي، ولم يقتصر عملها الفني فقط في الكويت فقد شاركت في قطر بالعام التالي خلال المسلسل الدرامي الإجتماعي نعم ولا، تميزت بالشخصيات الشريرة موضحة بأن ملامحها الحادة جعلت المنتجين يرغبون تجسيدها للأدوار الشريرة.
في أغسطس 2017 أكدت عدم رفضها المشاركة في الأعمال المسرحية في الكويت، لكنها لم تتلق ما يناسبها من أدوار كي تكون إحدى نجوم أي عمل مسرحي، قائلة بلقاء صحفي في جريدة القبس:
في يوليو 2021 شاركت في أول عمل مسرحي خليجي بعنوان «استنزال موضي وقماشة» بمشاركة هيا الشعيبي وخالد العجيرب

أعمالها

في التلفزيون

في المسرح

تقديم البرامج

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بغداد
خريجو كلية الفنون الجميلة (جامعة بغداد)
عارضات أزياء عراقيات
مسرحيون عراقيون
مسلمون عراقيون
مصممات أزياء عراقيات
ممثلات عراقيات
مهاجرون عراقيون إلى الكويت
مواليد 1392 هـ
مواليد 1973

سلمى سالم


Motorkørsel og færdselsloven er en film instrueret af Ib Dam, Kent Hansen.

Handling
Hvis alle overholdt færdselsloven, kunne antallet af ulykker nedsættes. Lovens bestemmelser beskrives.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1960

Undervisningsfilm fra Danmark

Motorkørsel og færdselsloven


Cetatea Antonia a fost o cazarmă militară construită la Ierusalim de regele Irod cel Mare și numită după patronul său, Marc Antoniu. Ea a fost ridicată pe locul unor fortărețe ptolemeice și hașmoneice, la capătul estic al marelui zid al orașului (al doilea zid), pe partea de nord-est a orașului, în apropiere de Muntele Templului și Scăldătoarea Bethesda.

Descriere
Cu toate că reconstituirile moderne prezintă adesea cetatea ca având un turn la fiecare din cele patru colțuri, istoricul Josephus se referă în mod repetat la ea ca turnul Antonia și afirmă că a fost construită de Ioan Hyrcanus pentru a păstra veșmintele utilizate în Templu. Cu toate acestea, Iosephus precizează:

"Aspectul general al ansamblului era acela al unui turn cu alte turnuri la fiecare din cele patru colțuri; trei dintre aceste turnuri erau înalte de cincizeci de coți, în timp ce turnul de la sud-est a fost înălțat până la șaptezeci de coți și așa a permis o vedere a ariei integrale a templului."

Unii arheologi sunt de părere că cetatea a avut doar un singur turn, amplasat în colțul de sud-est al ansamblului; de examplu, Pierre Benoit, fost profesor de Noul Testament la École Biblique, după ce a efectuat ample cercetări arheologice ale sitului, a conchis că nu există absolut nici un sprijin [arheologic] în favoarea ipotezei că au fost patru turnuri.

Iosephus atestă importanța Antonia: "Căci dacă este Templul stă ca o cetate deasupra orașului, Antonia a dominat Templul, iar ocupanții acelui post erau gardienii tuturor celor trei". Iosephus a plasat Antonia la colțul de nord-vest al colonadelor din jurul Templului. Reprezentările moderne arată adesea Antonia ca fiind situată de-a lungul laturii de nord a incintei templului. Cu toate acestea, descrierea lui Iosephus a asediului Ierusalimului sugerează că cetatea era separată de incinta templului și, probabil, unită prin două colonade, cu un spațiu îngust între ele. Măsurătorile lui Iosephus sugerează o separare de 600 de picioare între cele două clădiri.

De ce au dispărut cele două poduri de 600 de picioare din cărțile de istorie? Ele au fost menționate în două cărți din secolul al XIX-lea scrise de savanții Lewis, Sanday & Waterhouse, care i-au citit, probabil, pe Iosephus în limba greacă originală, în timp ce alții, s-au bazat mai târziu pe William Whiston, un traducător din secolul al XVIII-lea. Nu putem ști dacă Whiston a fost influențat de gândirea tradițională, dar, probabil, a decis că Iosephus a greșit atunci când a dat lungimea căilor de legătură după unitatea de măsură furlong, așa că Whiston a folosit cuvintele "un spațiu nu prea mare față de pământ". War VI, 2, 144

Bazându-se pe topografia Ierusalimului și pe imposibilitatea de a plasa Cetatea Antonia șase sute de picioare mai spre nord față de Muntele Templului, traducerea lui Whiston ascunde existența lor, cu toate că există zece referințe în Iosephus la aceste poduri.

Înaintea Primului Război Iudeo-Roman, Antonia a adăpostit o parte a garnizoanei romane din Ierusalim. Romanii au depozitat acolo veșmintele marelui preot.

În timpul apărării Templului lui Irod, se presupune că războinicii evrei au demolat Turnul Antonia. Iosephus precizează că evreii nu au avut nici o șansă de a distruge un imens fort roman cu ziduri groase de 60 de picioare, apărate de mii de militari romani. Soldații romani s-au grăbit apoi să construiască bănci de asediu împotriva zidului de nord al Templului. Bătălia a durat până când a fost capturat sanctuarul.

Sediu al Praetorium-ului lui Pilat?
În mod tradițional, s-a presupus că vecinătatea Cetății Antonia a devenit mai târziu locul Praetorium-ului și că această clădire a fost locul în care Isus a fost dus pentru a fi judecat de Pilat (vezi curtea lui Pilat). Această tradiție s-a bazat pe presupunerea greșită că o arie cu lespezi romane, descoperită sub Capela Condamnării lui Isus și sub Mănăstirea Surorilor Sionului, a fost pavimentul (în ) pe care Biblia îl descrie ca loc al judecării lui Isus de către Pilat din Pont; cercetările arheologice recente indică faptul că aceste dale fac parte din pavajul de est al celor două forumuri, construite în secolul al II-lea de Hadrian ca parte a noului oraș Aelia Capitolina. Pe locul Forumului a fost anterior o scăldătoare mare în aer liber, Scăldătoarea Struthion, care a fost construită de către hașmonei și este menționată de Iosephus ca fiind adiacentă cetății în secolul I; ea se află în prezent sub lespezile lui Hadrian.

La fel ca și Philon, Iosephus afirmă că guvernatorii romani au rămas în Palatul lui Irod în timp ce se aflau la Ierusalim și efectuau judecățile pe pavimentul de lângă zidul acestuia; Iosephus indică faptul că palatul lui Irod este pe Dealul de Vest (Orașul de Sus) și el a fost redescoperit recent (2001) sub un colț al cetății de la Poarta Jaffa. Arheologii au ajuns acum la concluzia că, în secolul I, Praetorium-ul – reședința guvernatorului (Praefectus – ulterior Procurator) – era mai degrabă pe Dealul de Vest decât în Cetatea Antonia, în partea diametral opusă a orașului.

Note

Legături externe
 Jewish Encyclopedia: Antonia

Vezi și
 Via Dolorosa, al cărei punct de pornire este Cetatea Antonia

19 î.Hr.
Situri arheologice din Israel
Istoria arhitecturii
Istoria Ierusalimului
Irod cel Mare

Cetatea Antonia


Lesley-Ann Noel é designer, professora e pesquisadora no Departamento de Estudos em Design da Universidade Estadual da Carolina do Norte. Ela cursou bacharelado em Desenho Industrial na Universidade Federal do Paraná, no Brasil, mestrado em Administração de Empresas na University of the West Indies, em Trinidad y Tobago, e doutorado em Design pela North Carolina State University, nos Estados Unidos.

Noel desenvolve investigações com foco nos excluídos pela pesquisa em design, na busca pela igualdade e pela justiça social, através de lentes emancipatórias, críticas e anti-hegemônicas, com ênfase nos seguintes temas: decolonialidade, inovação social e ensino do design. Faz parte do Grupo Especial de Interesse em Design Pluriversal da Design Research Society. Também foi Diretora Associada de Design Thinking para Impacto Social na Tulane University e palestrante na Stanford University e na University of the West Indies.

Referências

Ligações Externas

 https://lesleyannnoel.wixsite.com/website
 https://criticalalphabet.com/

Professores universitários dos Estados Unidos
Designers dos Estados Unidos
Designers

Lesley-Ann Noel


جنون البشر مسرحية كويتية عرضت في عام 1997 ليوم واحد على مسرح قصر بيان بحضور حكام دول مجلس التعاون الخليجي، حيث أقيمت المسرحية على شرفهم بمناسبة انعقاد أعمال القمة الخليجية في الكويت. وناقشت المسرحية قضية التجارة بالأعضاء البشرية.

بطولة
 سعاد عبد الله.
 سعد الفرج.
 خالد النفيسي.
 محمد المنصور.
 مريم الصالح.
 إبراهيم الصلال.
 علي المفيدي.
 عبد الرحمن العقل.
 منى شداد.

مصادر

مسرحيات 1997
مسرحيات فؤاد الشطي

جنون البشر (مسرحية)


ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන් යනු හයිඩ්‍රජන්හී ප්‍රතිපදාර්ථ ප්‍රතිමූර්තියයි. සාමාන්‍ය හයිඩ්‍රජන් පරමාණුව සමන්විත වී ඇත්තේ  ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් සහ ප්‍රෝටෝනයක් වෙතින් වන අතර, ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන් පරමාණුව සැදී ඇත්තේ  පොසිට්‍රෝනයක් සහ  ප්‍රතිප්‍රෝටෝනයක් වෙතිනි. 1995 දී  ත්වරක පරීක්ෂණ වලදී, කෘත්‍රිම ලෙසින් ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන් සැදෙන බව දැනගත් නමුත්, එවැනි "වැර" ප්‍රවේගයන්හිදී නිපැයෙන පරමාණු, සවිස්තර පිරික්සුමකට භාජනය කිරීමට පෙර පදාර්ථය සමග ගැටෙමින් විනාශ වී යෑමට ප්‍රවණතාවයක් පැවතිණි. 2010 නොවැම්බර් හිදී, පළමු වරට, සසිල් ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන් නිපැයුණු අතර,  CERN හී ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන් ලේසර් භෞතික විද්‍යා උපකරණ (ALPHA) කණඩායම විසින් තත්පරයකින් හයෙන් පංගුවක පමණ කාලයක් තුල  චුම්බකිත ලෙසින් සංසීමා කරනු ලැබිණි.

ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන් සඳහා සම්මත සංකේතය වන්නේ ; එනම්, උඩුඉරක් සහිත H  ( එයිච්-බාර්, හෝ "එච්-බාර්").

ආශ්‍රිත

භාහිර යොමු
Antimatter atoms produced and trapped at CERN - Press Release_CERN
ප්‍රති - හයිඩ්‍රජන් ප්‍රථම වරට රඳවා ගනියි - www.skylk.com

ප්‍රතිපදාර්ථය
හයිඩ්‍රජන්
හයිඩ්‍රජන් භෞතික විද්‍යාව

ප්‍රතිහයිඩ්‍රජන්


بلدية إسبارجوزا دي لا سيرينا ، هي إحدى بلديات مقاطعة بطليوس، التي تقع في منطقة إكستريمادورا، والتي تقع في غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.129 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في بطليوس
بلديات بطليوس

إسبارجوزا دي لا سيرينا


Georges Jouneau, né le  à Paris et mort le  à Antibes, est un industriel et résistant français, Compagnon de la Libération. Mécanicien et garagiste, il est mobilisé lors de la seconde guerre mondiale et participe à la bataille de France. Après l'armistice du 22 juin 1940, il entre en résistance en camouflant des véhicules et du matériel militaire au profit des groupes de résistants. Entrant lui-même en clandestinité, il fait notamment partie du Maquis du Vercors. Après la guerre, il reprend ses activités dans le secteur automobile.

Biographie

Jeunesse et engagement

Georges Jouneau naît le 23 avril 1902 à Paris. Passionné de mécanique, il commence à travailler très jeune pour subvenir à ses besoins. D'abord garagiste, il devient ensuite concessionnaire pour Berliet à Romainville. Parallèlement, après son service militaire, il est officier de réserve.

Seconde Guerre mondiale

En 1939, Georges Jouneau est mobilisé avec le grade de capitaine et prend le commandement de l'atelier du Train de la  armée. Après la drôle de guerre il participe à la bataille de France. Détaché au  corps d'armée en juin 1940, il se replie avec cette unité en Suisse où il est interné. Il s'évade un mois plus tard et rejoint l'état-major français qui l'intègre à l'armée d'armistice en tant de commandant d'une compagnie de transport. En désaccord avec l'armistice du 22 juin 1940 et désireux de participer à la résistance, il profite de sa position pour détourner et camoufler des véhicules, des armes et des munitions. En septembre 1940, il entre dans le réseau de résistance Camouflage du Matériel (CDM) d'Émile Mollard et continue de rassembler et dissimuler une importante quantité de matériels militaires au profit des maquis. Repéré par les autorités en janvier 1941, il risque de graves sanctions de la part de la commission d'armistice italienne. Le chef du CDM l'affecte alors à Lyon où il poursuit son activité. En 1942, il participe à l'évasion du général Giraud et attire l'attention de la gestapo, ce qui le contraint à se réfugier dans l'Ain en novembre de cette année. Il poursuit ses actions de récupération et de camouflage et assiste également le général Delestraint dans ses transports et ses ravitaillements.

Entré en clandestinité, il rejoint l'Armée secrète en janvier 1943 et prend le commandement du  bureau (transport et ravitaillement) de la région R1 (Rhône-Alpes) en décembre suivant. Le 6 juin 1944, il intègre le Maquis du Vercors à qui il vient de livrer du matériel. Prenant le commandement du groupe de maquisard, il réalise de nombreuses attaques contre les troupes allemandes. Le 20 juin 1944, il parvient à libérer soixante tirailleurs sénégalais emprisonnés à Lyon et les conduit dans le Vercors. Lors de l'attaque allemande contre le maquis du Vercors en juillet suivant, il résiste aux attaques ennemies avec son groupe puis, aux mois d'août et septembre, il participe aux libérations de Grenoble et de Lyon. Georges Jouneau est ensuite nommé commandant du  bureau de la  région militaire à Marseille puis il entre au ministère des Armées où il est officier de liaison avec le ministère de l'armement de septembre 1945 à juillet 1946.

Après-Guerre

Après le conflit, Georges Jouneau reprend son activité de mécanicien et de vendeur d'automobile et crée sa propre société à son nom. Parallèlement, il devient administrateur à l'office national des anciens combattants et président d'honneur de l'amicale des concessionnaires Berliet. En 1948, avec Yves Farge, il contribue à la fondation des Combattants de la Liberté qui deviendront ensuite le Mouvement de la paix.

Georges Jouneau meurt le 23 avril 1981 à Antibes et est inhumé au cimetière du Père-Lachaise à Paris.

Décorations

Hommages

 À Romainville, une stèle en son honneur a été érigée à l'angle de l'avenue du président Wilson et de l'avenue Lénine.
 Dans le film de 1948 Au cœur de l'orage, Georges Jouneau est aperçu en train de consulter une carte en compagnie du colonel Marcel Descour et de François Huet.

Références

Voir aussi

Bibliographie

 .
 .
 .

Articles connexes

 Ordre de la Libération
 Libération de la France

Liens externes

Résistant français
Officier de la Légion d'honneur (date non précisée)
Compagnon de la Libération
Titulaire de la croix de guerre 1939-1945
Titulaire de la médaille de la Résistance française
Naissance en avril 1902
Naissance dans le 20e arrondissement de Paris
Décès en avril 1981
Décès à Antibes
Décès à 79 ans

Georges Jouneau


Alpasteingeit (Capra ibex) er undirtegund steingeitar sem lifir í Alpafjöllum. Búsvæði er í bröttum hlíðum nálægt snjólínu. Alpasteingeitur eru félagsdýr en kynin eru þó aðskilin nema á mökunartíma. Karldýrin eru stærri og með sveigð, stærri horn. Feldurinn er brúngrár og er hausinn styttri en á öðrum steingeitum. Lífaldur er allt að 19 ár.

Tegundin var í útrýmingarhættu eftir að hafa verið útrýmt af stórum svæðum á 19. öld. Eina búsvæðið var í Piemonte á Ítalíu og Gran Paradiso-þjóðgarðinum sem stofnaður var 1922. Frá þeim svæðum hefur tegundin verið flutt til annarra svæða í Ölpunum.

Heimild

Geitur
Alpafjöll

Alpasteingeit


The National Gallery of Jamaica, in Kingston, Jamaica, is Jamaica's public art museum. It was established in 1974 and is located in the Kingston Mall, a commercial and cultural center on Kingston harbour. The National Gallery of Jamaica also has a branch in Montego Bay, National Gallery West.

The gallery houses several important works, mostly by artists from Jamaica, including John Dunkley, Mallica "Kapo" Reynolds, Edna Manley, Barrington Watson,  Albert Artwell, Everald Brown,  Cecil Baugh, Albert Huie, Carl Abrahams, Osmond Watson, Judy Ann MacMillan, Omari Ra, Laura Facey, Jasmine Thomas-Girvan, Petrona Morrison, Hope Brooks, Ebony G. Patterson, Philip Thomas and Leasho Johnson .

The National Gallery also exhibits works by various international artists and traveling exhibitions. It offers research material on Jamaican art and culture, and coordinates educational programmes.

History

In 1972 an Advisory committee was set up, including Sam Hart, Vayden McMorris, Edna Manley, Ralph Thompson, Bernard Lewis, Osmond Watson and Karl 'Jerry' Craig and on 22 November 1974 the National Gallery of Jamaica (NGJ) opened at Devon House, supervised by Liz Milner. Its initial collection comprised 237 paintings and drawings and 25 sculptures that were transferred from the Institute of Jamaica. Maurice Facey was appointed the first Chairman of the NGJ Board of Directors and served in this capacity until 1977 when John Maxwell was appointed as the second chairman of the board.  On 2 December 1975 the first appointments were made: David Boxer (Director/Curator), Vera Hyatt (deputy director), Roy Case (Director of Development).

On 19 July 1976 Five Centuries: Art in Jamaica since the Discovery, the first major survey exhibition on Jamaican art opened, curated by David Boxer. The inaugural Annual National Exhibition opened on 13 October 1977. It superseded the All Island and Self-Taught Artist annual exhibitions previously held at the Institute of Jamaica. In 1978 Boxer curated The Formative Years: Art in Jamaica 1922-1940 which established 1922, the year Edna Manley arrived and started producing art in Jamaica, as the symbolic start date of modern Jamaican art.

In 1979 an exhibition called Intuitive Eye, curated by David Boxer, which introduced the concept of 'Intuitive art', opened.

In 1981 Maurice Facey was again appointed Chairman of the NGJ Board of Directors and in 1982 the Gallery moved to the Roy West Building, downtown Kingston where Kapo: The Larry Wirth Collection, was established as a permanent gallery. In 1983 the travelling exhibition Art in Jamaica: 1922 to 1982 was launched as a collaboration between the NGJ and the Smithsonian Institution Travelling Exhibition Service (SITES). Curated by David Boxer and Vera Hyatt it was shown at various venues in the US, Canada and Haiti and finally at the NGJ in 1986.

In 1985 the Young Talent '85 exhibition was held, starting the series, Young Talent. Other Young Talent exhibitions followed in 1989, 1995, 2002 and 2010. In 1986 the first exhibition of installation art in Jamaica, Six Options curated by Rosalie Smith-McCrea was held.

The first Caribbean Invitational exhibition, curated by David Boxer opened in 1988. Participating artists included Francisco Cabral (Trinidad and Tobago), Annalee Davis (Barbados), Brent Malone (Bahamas) and Bernard Sejourne (Haiti). Another Caribbean Invitational was held in 1996.

Several other exhibitions and retrospectives were held in the intervening years (for a complete list see here). In 1992 Aaron Matalon became the third Chairman of the NGJ Board of Directors.

On 1 March 2000 the Edna Manley Galleries opened, dedicated to Manley's life and work, featuring work from the Edna Manley Memorial Collection and other sources.

In 2003 Maria Jones became the fourth and thus far only female Chair of the NGJ Board of Directors. In 2006 Trevor Blake became the fifth Chair and in 2008 Wayne Chen was appointed sixth Chairman of the NGJ Board of Directors. In 2009 Veerle Poupeye was appointed the first female Executive Director of the Gallery and in 2012 Peter Reid is appointed seventh Chairman of the NGJ Board of Directors. In January 2014 Charles Campbell began as Chief Curator and continued in this capacity until 31 July. In 2016 Senator Tom Tavares-Finson became the eighth Chairman of the Board of the NGJ.

Developments since 2014

See also
 List of national galleries

References

 In Retrospect: 40 Years of the National Gallery of Jamaica. Kingston: National Gallery of Jamaica. 2014.

External links
National Gallery of Jamaica Blog
National Gallery of Jamaica
Institute of Jamaica, parent organisation of National Gallery of Jamaica

Art museums and galleries in Jamaica
Jamaica, National Gallery
Buildings and structures in Kingston, Jamaica
Tourist attractions in Kingston, Jamaica

National Gallery of Jamaica


Dette er slagordenen for den belgiske hær ved udbruddet af 1. Verdenskrig i august 1914.

Baggrund

Den belgiske regering havde givet tilladelse til en større reorganisering af hæren i 1912, som skulle give den en samlet styrke på 350.000 mand - 150.000 i feltenheder, 130.000 i fæstningsgarnisoner og 70.000 i reserve og hjælpeenheder. Men denne reorganisering var langt fra afsluttet - den var planlagt til at være afsluttet i 1926 – og kun 117.000 mand kunne mobiliseres til felthæren og de øvrige dele af hæren var tilsvarende underbemandede.

Hæren

Hærens øverstkommanderende var Kong Albert 1. med generalløjtnant Chevalier de Selliers de Moranville som generalstabschef.

´1. division under generalløjtnant Baix) – omkring Ghent.
´2. division under generalløjtnant Dossin) – omkring Ghent.
´3. division under generalløjtnant Leman)  – omkring Liège.
´4. division under generalløjtnant Michel)  – omkring Namur og Charleroi.
´5. division under generalløjtnant Ruwet) – omkring Mons.
´6. division under generalløjtnant Latonnois van Rode) – omkring Bruxelles.
´Kavaleridivision under generalløjtnant de Witte)  – omkring Bruxelles.

Hertil kom garnisoner i Antwerpen, Liège og Namur som hver især var underlagt den lokale divisionskommandant.

Enheds styrke
Hver division bestod af tre blandede brigader (med to infanteriregimenter og et artilleriregiment), et kavaleriregiment og et artilleriregiment foruden forskellige støtteenheder. Hvert infanteriregiment bestod af tre bataljoner, hvoraf et regiment i hver brigade havde et maskingeværkompagni med seks maskingeværer. Et artilleriregiment havde tre batterier med hver fire kanoner.

Den nominelle styrke af en division svingede fra 25.500 til 32.000 mand, med en total styrke på 18 infanteribataljoner, et kavaleriregiment, atten maskingeværer og 48 kanoner. To divisioner (2. og 6.) havde hver et ekstra artilleriregiment med i alt 60 kanoner.

Kavaleridivisionen havde to brigade med to regimenter hver, tre batterier hestartilleri og en cykel-bataljon foruden støtteenheder. Den havde en samlet styrke på 4.500 mand med 12 kanoner, og var i praksis ikke meget mere end en forstærket brigade.

Kilder
Appendix 5: Order of battle of the Belgian Army in August 1914. I: History of the Great War: Military Operations, France and Belgium 1914, by J. E. Edmonds. Macmillan & Co., London, 1922.

1. verdenskrig
Hærs slagorden (1914)

Belgiske hærs slagorden (1914)


Obüs, üst açı grubu atışlarda barut haklarının vuruş bölgeleri üst üste binen, görerek veya görmeyerek (gözetleyici ile) ateş edebilen ateşli silah.

Obüsler ile toplar arasındaki ayrım çok belirgin değildir. 1980'li yıllara dek namlu uzunluğu/namlu çapı oranı 20'den küçük silahlar havan, 20 ile 30 arası olanlar obüs, 30'dan büyük olanlar top olarak adlandırılmaktaydı. Havanlar tek barut hakkı kullanırken obüs ve toplar farklı barut hakları kullanmakta, obüslerde 45 dereceden büyük açılarda farklı barut miktarlarıyla yapılan atışlar aynı noktaya düşürülebilmekteyken toplarda bu mümkün olmamaktaydı. Modern topçu silahlarının geliştirilmesiyle namlu uzunluğu 30 çaptan daha büyük olan silahların da üst açı grubunda farklı barut haklarıyla aynı noktayı vurması mümkün olmuştur. Günümüzde üst açı grubu atışlarda iki veya daha çok farklı barut hakkıyla aynı noktayı vurabilen topçu silahları obüs olarak adlandırılmaktadır.

Günümüzde karada kullanılan obüsler 105 ile 203mm arasında çaplara sahiptirler. Obüsler hareket kabiliyetlerine göre başka bir araçla çekilen çekili ve kendi motoru ile yol alan, genellikle paletli olan kundağı motorlu obüsler olarak ikiye ayrılırlar. Bu ikisi arasında kısa mesafeleri kendi motoruyla katedebilen Panter gibi kendi yardımcı motoruna sahip çekili obüsler de bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Obüs silahı
 Obüsler listesi

Obüs


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 5 Aralık – Jean François Sarrazin, Fransız yazar

1654


Osijek, Hırvatistan'ın dördüncü büyük şehridir. Osijek kenti Drava Nehri'nin kıyısına kurulmuştur. Tarihi Slavonya bölgesinin kültür ve ekonomik merkezidir. Ayrıca Osijek-Baranya bölgesinin de idari merkezidir.

İsim etimolojisi
"Osijek" kelime olarak su seviyesinin düşmesi ya da azalması anlamına gelen 'oseka' dan gelmektedir. Bu yüzden yerleşim yeri olarak uygun olduğu düşünülmüştür. Romalılar zamanında şehre Mursa adı verilmiş olup tarih boyunca Macarca: Eszék, Almanca: Esseg, Latince: Essec, Türkçe: Ösek adları verilmiştir.

Tarihçe
Osijek, MS 131'de Roma İmparatoru Hadrianus tarafından verilen bir imtiyaz ile "Colonia Aelia Mursa" (kısaca Mursa) adıyla kurulan bir koloni yerleşkesi idi. Bu dönemde bu Romalı sınır yerleşke civarında birkaç önemli savaş yapılmıştır. Bunlardan en önemlisi Roma askeri tarihinin en kanlı çarpışması olarak nitelendirilen  MS 351'de İmparator II. Constantius ile batı Roma bölgelerinde imparatorluğunu ilan eden Magnentius arasında yapılan "Mursa Major Muharebesi"dir.

Osijek şehri hakkında ilk yazılı belge 1196'dan kalmadır. O zamanlar Osijek, Macarlar tarafından yerleşilmiş bir yerleşke halindeydi. 1353-1472 döneminde şehrin şahsi malikleri Macar soyluları olan Körogyi sülalesi idi. Fakat bu sülalenin son mensubunun ölmesi ile Macar Kralı Mathias Osijek ve civarının malikane sahipliğini Rozgönyi sülalesine devretti. 1493'te ise bu yerleşke ve civarı malikane hakları Macar Krallığı başkenti olan Buda'da bulunan bir rahibe manastırına geçmişti.

Uyluk Kuşatması sonucunda şehir direnmeden Osmanlılara teslim oldu. Mohaç Meydan Muharebesi'nden önceki dönemde eski manastır malikane sahiplerinin sömürgeciliği dolayısıyla bakımsız fakir bir yerleşke haline gelen Osijek, Osmanlılar tarafından ihya ve imar edildi. Yapılan imar ile Ösek adı verilen bu şehir tipik bir Balkan Osmanlı şehri haline dönüştü. Buna başlıca neden 1566'da I. Süleyman döneminde bu şehir yanından geçen Drava Nehri üzerine 8 km. uzunluğunda mavnalar üzerine kurulmuş büyük bir tahta köprünün kurulması ve bu köprünün Balkanları, Tuna'nın kuzeyine bağlayan yolun ana bağlantısı olması oldu. Bu köprü ile Ösek şehri  ve Ösek Köprüsü Osmanlılar için önemli stratejik savunma mevki haline geçti. Bu tarihten sonra Avusturya, Macaristan ve orta Avrupa ile yapılan ticaret ve buralara yapılan büyük askeri seferler bu büyük Ösek Köprüsü üzerinden olmuştur. Osmanlı devlet idaresinin en önemli ögelerinden olan vergi sağlamak için yapılan "nüfus sayımı" için 1579 sayımı belgeleri Ösek yazılımları dahil elde bulunmaktadır. 17. yüzyılda Ösek önemli bir Osmanlı şehri olmuştu ve Budin Eyaleti' ne bağlı sancak merkezi halinde idi. Şehir ve stratejik köprüsü Osmanlıların II. Viyana Bozgunu'ndan sonra çok daha önem kazandı. Viyana Bozgununda serdar-ı ekrem olan Merzifonlu Kara Mustafa Paşa'nın idam edilmesi sonucu vezir-i azam olan Bayburtlu Kara İbrahim Paşa sefere çıkmadı ve Avusturyalılar 1684 ve 1685 yazlarında kuzey Macaristan'ın çoğunu ve Peşte kalesini ellerine geçirdiler. 1684 ile 1687'de Lehistan'ın Kazaklar desteği ile Moldavya'ya girme hücumları Osmanlı direnişi, Kırım Tatarları akınları ve Osmanlılarca başarı ile uygulanan geri çekilirken her şeyi yakıp yıkıp geride düşmana hiçbir şey bırakmama taktiği dolayısıyla başarısız kalmıştı. Ama Avusturya ordusu  Macaristan'ın eyaleti merkezi Budin kalesi önüne gelmişti. Yeni sadrazam ve serdar-ı ekrem olan Sarı Süleyman Paşa'nın Ösek Sancakbeyi'ne gönderdiği Budin'e destek sağlama emri netice vermedi. Devam eden kuşatma sonucu  Haziran 1686'da Budin kalesi Avusturyalıların eline geçti. Fakat Sarı Süleyman Paşa idaresizliği dolayısıyla Mohaç Muharebesi'ni kaybetti. Bundan sonra askeri idare edemeyen sadrazam ordusunu geride bırakıp Belgrad'a geçip gizlice İstanbul'a döndü ve arkasından ordu dağınık şekilde Edirne'ye geldi. İşte bu kargaşa sırasında Osmanlılar 28 Eylül 1687'de Ösek şehrini kaybettiler.

Şehir bundan sonra I. Dünya Savaşı sonuna kadar Avusturyalıların egemenliği altında kaldı ve adı Almanca "Esseg" veya Macarca "Eszék" olarak anıldı. Avusturyalılar Osmanlıları ve Katolik olmayan Macarları bu şehirden temizlediler; şehre ve bölgeye çok sayıda Almanca konuşan göçmen yerleştirdiler ve Katolik olan Hırvatlar da bu civara yerleştirildiler. Bununla da yetinmeyip Osmanlı şehri şeklinde olan bu şehrin Osmanlı niteliğini yok ettiler. 1702-1721 döneminde Avusturyalılar Osijek'de askeri mimar  Maximilian de Gosseau tasarlamasına uyarak şehrin ortasında "Tvrda" adını verdikleri büyük askeri tesisler ve modern bir kale kurdular. Şehrin ana meydanı kapatılıp kuzeyinde Askeri Komutanlık, batısında Ana Muhafızlar Kışlası ve doğusunda (şimdi Slavoniya Müzesi olan)  Askeri İdare ve Yargı binası kuruldu. Bu meydan ortasına 1729'da ortaya çıkan Veba salgını anan bir anıt yapıldı. 1692'de "Gornji Grad (Yukarı Şehir)" ve 1698'de "Dönji Grada (Aşağı Şehir)" adı verilen büyük semtler kuruldu. 1786'ya kadar Tvrda, Gornji ve Donji değişik yerel idare olarak ayrı ayrı idare edildi. 1786'da tek bir "Esseg öder Essegg" yerel idaresi kuruldu ve bu Avusturya'nın "Verőce" ilinin merkezi yapıldı.

1809'da "Essegg" adı ile şehre "Serbest Kraliyet Şehri" olma beratı verildi. 19. yüzyıl başlarında Hırvatistan Banlığı bölgesinde en büyük şehir oldu. 19. yüzyılda şehrin kültürel hayatı tiyatro, müzeler, matbaalar ve sosyal toplantılar etrafında gelişti. Şehrin gelişen ticaret bağlantıları ile şehir zengin bir yerleşke haline geçti. Dinsel festivaller, fuar ve panayırlar, eğlentiler ve spor şehir hayatında önemli rol oynadı. 19. yüzyılda şehir "Novi Grad (Yeni Şehir)" semti ile batıda "Retfalla" semti eklemesi ile büyüme gösterdi.

I. Dünya Savaşı'ndan sonra Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun dağıtılması ile şehir 11 Aralık 1918'de kurulan ve 1929'da Yugoslavya Krallığı adı verilen yeni devlette önce "Sava Banlığı" ve sonra "Hırvatistan Banlığı"'na katıldı. Bundan sonra Osijek olarak anılmaya başlandı. 20. yüzyılda Osijek şehri  Sjenjak, Vijenac, Jug ve Jug II adlı semtlerin inşa edilmeleri ile büyüme gösterdi. Şehrin Drava Nehri kıyısında oluşu, 17. ve 18. yüzyıl tarihsel ve kültürel miraslar (örneğin Barok stilli  Tvarje Kalesi) şehre bir turistik nitelik kazandırdı. Diğer taraftan şehrin sanayi yapısı da gelişti. Şehirde kurulan büyük Osijek Petrol Rafinerisi II. Dünya Savaşı sırasında müttefiklerin  hava bombardımanına hedef oldu.

II. Dünya Savaşı'ndan hemen sonra günlük "Glas Slavonije" Osijek'de nakledilip bu şehirde yeniden faaliyete geçti ve o zamandan sonra önce Yugoslavya'da sonra da Hırvatistan'da günlük gazete olarak yaygın satış yapmaya başladı. Şehirde 1947'de bir tarihi arşiv kuruldu ve 1949'da şehir kütüphanesi açıldı. 1950'de bir çocuk tiyatrosu ve güzel sanatlar galerisi kültür hizmetleri açıldı. Osijek'in stratejik ulaşım merkezi olması devam etti. Osijek 1950 li yıllarda önce eyalet merkezi Zagreb' e ve sonra o zamanki federal başkent Belgrad'a modern kara yolu ile bağlandı. 1862'de Osijek'i kuzeye bağlayan yeni Drava Köprüsü açıldı. 1959'da önce Zagreb Üniversitesi'ne bağlı olarak ama sonra değişik fakülteler açılarak sonunda 1975'te Osijek Üniversitesi kuruldu. Şehir bölgesel tarım ve besin endüstrisi merkezi olarak kabul edilip 1962'de büyük bir kolektif kooperatif besin ve tarım maddeleri üretim merkezi kuruldu.

1991-1995 devam eden ve Hırvatistan'ın federal Yugoslavya 'dan ayrılıp bağımsız olması savaşı sırasında Osijek federal ordunun ve yerel  Sırp ordusunun hedefi oldu. Komşu şehri olan Vukovar kadar maddi ve insan zayiatı görmedi ise de ciddi savaşlara sahne oldu. Temmuz 1991 ile 1992 ilkbaharında federal Yugoslav ordusu ve onlara yan sağlayan yerel Sırp Krajına Cumhuriyeti hükûmeti birlikleri Vukuvar'i ele geçirdikten sonra Osijek'e hücum ettiler. Hırvatların "Osijek Muharebesi" adı verdikleri çatışmalar ortaya çıktı. Şehir günlerce top ve havan ateşi altında kaldı ve 1200 kadar sivil öldü. Şehir merkezinde önemli bazı binalar mermi isabetleri almakla beraber yıkılmadılar ve savaştan sonra son yıllarda ciddi olarak restorasyona hedef oldular. Bunun yanında savaşta Osijek'in Hırvat idarecisi olan ve Hırvat savunmasına komuta eden General Branimir Glavaš ve 5 diğer Hırvat idareci Sırplara yönetilen harp suçlarından dolayı yargılanarak hapis cezasına çarptırıldılar.

Bu savaşın sona ermesinden sonra 1996'da yapılan bir anlaşma ile Osijek'in doğusunda bulunan ve Sırplarca kontrol edilen bölgeler Hırvatistan'a bağlandı. Bundan sonra savaş dolayısıyla evlerini terk eden göçmenler yavaş yavaş geri döndüler ve Osijek şehir normal barış durumuna geri döndü.

Nüfus yapısı

2011 nüfus sayımı itibarıyla Osijek şehir nüfusu 83.496 kişi; metropol nüfusu 107.784 kişidir. Nüfusun % 86.58'lik kısmını Hırvatlar oluşturur. Diğer etnik gruplar: Arnavutlar, Boşnaklar, Karadağlılar, Macarlar, Çingeneler ve Sırplar olarak sıralanır. Nüfusun % 8 'i Ortodoks, % 1'i ise Müslüman olup kalan nüfus Katolik mezhebine bağlıdır.

Kardeş kentler
Osijek'in şu şehirlerle "Kardeş Şehir" bağlantısı vardır:

Resimler

Ayrıca bakınız

Hırvatistan
Osijek-Baranya Bölgesi
Hırvatistan'daki şehirler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

  Osijek resmi websitesi
 Osijek şehir portalı

Osijek


Monumentos aos partisans eslovenos é um termo comum para placas memoriais, obeliscos, monumentos e outras esculturas erguidas após a Segunda Guerra Mundial em memória de partisans falecidos e reféns assassinados. Eles marcam locais de batalha, campos de guerrilheiros, prisões e outros locais onde os ocupantes cometeram atrocidades, locais onde foram localizados hospitais e gráficas ilegais de guerrilheiros, onde os mensageiros da resistência cruzaram as vias de tráfego e nos locais onde ocorreram reuniões históricas e outros eventos importantes durante a guerra na Eslovênia.

Os monumentos partisanos fazem parte dos monumentos e memoriais da Segunda Guerra Mundial. Eles podem ser encontrados no território onde os combates partisanos ocorreram, mais frequentemente nos Bálcãs (ou seja, nos estados da ex- Iugoslávia) e na Albânia. Apresentam uma especificidade cultural histórica da área.

Na Eslovênia, existem cerca de 6.000 monumentos partisanos, sendo que 2.700 deles estão registrados no registro nacional do patrimônio cultural esloveno (representando a maioria do total de 2.900 monumentos da Segunda Guerra Mundial na Eslovênia). As regiões mais frequentadas são Gorenjsko, a maior área de Liubliana, o Litoral e a Caríntia (também no território étnico esloveno além das fronteiras eslovenas). Eles foram erguidos para várias ocasiões comemorativas por organizações locais de veteranos de guerra, juntamente com comunidades e associações locais.

Entre os monumentos partisans, as lápides, onde os corpos dos partisans mortos em combate foram transportados após a guerra, também estão listados. Os dados sobre a morte são acompanhados pela palavra padel "caído" ou ustreljen "por tiro". Os nomes das vítimas da Segunda Guerra Mundial que foram executadas por guerrilheiros acusados de colaboração com os ocupantes alemão e italiano e os nomes dos soldados eslovenos mobilizados para o exército alemão estão listados nas placas memoriais paroquiais erguidas em torno das igrejas após 1990.

Os memoriais partisans são frequentemente reconhecidos por estrelas de cinco pontas; sendo que em algumas lápides há concomitantemente uma estrela e uma cruz juntas. Há placas comemorativas afixadas em diverso locais tais quais as casas dos primeiros guerrilheiros de 1941, nas de onde estes partiram para a mata para se juntar à resistência armada, nos locais onde foram mortos, nos cemitérios, nas praças das cidades ou nos parques memoriais, fachadas de fábricas, corpo de bombeiros e edifícios municipais. Em ruínas de casas incendiadas, hospitais e gráficas ilegais da guerrilha, placas informativas substituem tais placas memoriais.

Cerca de 4% de todos os monumentos partisans foram destruídos devido a vandalismos politicamente motivados, sendo roubados e vendidos como sucata ou porque os edifícios onde estavam afixados foram demolidos. Alguns foram renovados, realocados ou depositados em museus locais.

Ver também

 Gal Kirn e Robert Burghardt: memoriais partidários iugoslavos: entre o gênero memorial, a estética revolucionária e a recuperação ideológica. Jornal Manifesta, 16.

Referências

Galeria

Monumentos da Eslovênia
Memoriais da Segunda Guerra Mundial

Monumentos aos partisans eslovenos


Rasmus Lerdorf (born 22 November 1968) is a Danish-Canadian programmer. He co-authored and inspired the PHP scripting language, authoring the first two versions of the language and participating in the development of later versions led by a group of developers including Jim Winstead (who later created blo.gs), Stig Bakken, Shane Caraveo, Andi Gutmans, and Zeev Suraski. He continues to contribute to the project.

Early life and education
Lerdorf was born on Disko Island in Greenland and moved to Denmark in his early years. Lerdorf's family moved to Canada from Denmark in 1980, and later moved to King City, Ontario in 1983. He graduated from King City Secondary School in 1988, and in 1993 he graduated from the University of Waterloo with a Bachelor of Applied Science in Systems Design Engineering. He contributed to the Apache HTTP Server and he added the LIMIT clause to the mSQL DBMS. A variant of this LIMIT clause had already been around for a decade in mainframe relational database management systems (like Oracle Rdb running on VMS, formerly from Digital Equipment Corporation), but apparently it had not yet been picked up by the emerging PC-based databases. It was later adapted by several other SQL-compatible DBMS. He released the first version of PHP in 1995.

Career
From September 2002 to November 2009 Lerdorf was employed by Yahoo! Inc. as an Infrastructure Architecture Engineer. In 2010, he joined WePay in order to develop their application programming interface. Throughout 2011 he was a roving consultant for startups. On 22 February 2012 he announced on Twitter that he had joined Etsy. In July 2013 Lerdorf joined Jelastic as a senior advisor to help them with the creation of new technology.

Lerdorf is a frequent speaker at Open Source conferences around the world. During his keynote presentation at OSCMS 2007, he presented a security vulnerability in each of the projects represented at the conference that year.

Lerdorf also appeared at the WeAreDevelopers Conferences 2017 and 2019, making a speech on the history of PHP, the new PHP 7 release in 2017, and the 25 years of PHP.

Award
In 2003, Lerdorf was named in the MIT Technology Review TR100 as one of the top 100 innovators in the world under the age of 35.

See also

 List of University of Waterloo people

References

External links

Rasmus Lerdorf at O'Reilly Media

Greenlandic people of Danish descent
Danish computer scientists
Greenlandic emigrants to Canada
Free software programmers
University of Waterloo alumni
King City Secondary School alumni
People from Qaasuitsup
1968 births
Living people
Web developers
PHP writers
Programming language designers
Danish computer programmers
People from Qeqertarsuaq
20th-century Canadian scientists
21st-century Canadian scientists

Rasmus Lerdorf


Ungarns Grand Prix 2014 (offisielt: Formula 1 Pirelli Magyar Nagydíj 2014) er var Formel 1-løb som blev arrangeret 27. juli 2014 på Hungaroring ved Budapest. Det var den ellevte runde i Formel 1-sæsonen 2014 og det 29. Ungarns Grand Prix. Løbet blev vundet af Red Bulls Daniel Ricciardo. På andenpladsen kom Ferraris Fernando Alonso mens Mercedes-køreren Lewis Hamilton tog tredjepladsen.

Resultater

Kvalifikation

Løbet

Noter til tabellerne:
  - Pastor Maldonado og Lewis Hamilton satte ingen omgangtider i Q1. De fik senere tilladelse fra løbsledelsen til at starte i løbet alligevel.
  - På grund af chassisændringer måtte Lewis Hamilton og Kevin Magnussen starte løbet fra pit lane.

Stillingen i mesterskaberne efter løbet

Kørermesterskabet

Konstruktørmesterskabet

Referencer

Eksterne henvisninger

Formel 1 2014
Ungarns Grand Prix

Ungarns Grand Prix 2014


Gregory "Greg" Massialas () este un fost scrimer american, acum antrenor național al echipei de floretă masculin a Statelor Unite.

Carieră
S-a născut în Heraklion, Creta și a crescut în Atena. Familia sa a migrat în Statele Unite când era de zece ani, stabilindu-se în Ann Arbor, Michigan. În copilărie a practicat înot de performanță, apoi s-a apucat de scrimă după ce tatăl său i-a sugerat să găsească un alt sport pe care ar putea să i-l facă în extrasezon. S-a antrenat la Universitatea Cornell sub îndrumarea lui Raoul Sudre și lui Jean-Jacques Gillet, cucerind titlul "All American". A fost campion național de juniori în 1974 și 1975.

După absolvirea s-a alăturat echipei naționale a Statelor Unite sub conducerea lui Michael D'Asaro. S-a calificat la Jocurile Olimpice de vară din 1980 de la Moscova, dar nu a putut să participe din cauza boicotului decis de guvernul Statelor Unite după invadarea Afganistan. Totuși, el a luat parte la ediția din 1984 de la San Francisco, unde echipa s-a clasat pe locul 5, și la ediția din 1988 de la Seul.

După ce s-a retras din activitate competițională a devenit arbitru internațional la floretă, apoi antrenor de scrimă. În 1998 a înființat clubul Massialas Fundation (MTEAM) în San Francisco. Din 2011 este antrenorul național al echipei de floretă masculin a Statelor Unite, care include fiul său Alexander. Sub conducerea sa echipa a urcat pe locul unu în clasamentul FIE pentru prima dată în istoria, Miles Chamley-Watson a devenit campion mondial în 2013 și Race Imboden a câștigat clasamentul general al Cupei Mondiale în 2015. În 2016 el a fost inclus în Hall of fame-ul scrimei americane.

Viață personală
Este căsătorit cu Chwan-Hui "Vivian" Chen, care este din Taiwan. Împreună are doi copii, care sunt amândoi floretiști de performanță: Alexander, dublu vicecampion mondial, și Sabrina, campioană mondială de juniori în 2016.

Note

Legături externe

  Massialas Foundation MTEAM Fencing
  Biografia pe Hall of fame-ul scrimei americane

Scrimeri olimpici americani
Antrenori de scrimă americani
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1984
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1988
Sportivi americani în viață
Absolvenți ai Universității Cornell

Greg Massialas


The University of Wisconsin–Superior (UW–Superior or UWS) is a public liberal arts university in Superior, Wisconsin. UW–Superior grants associate, bachelor's, master's and specialist's degrees.  The university enrolls 2,559 undergraduates and 364 graduate students.

History
Originally named Superior Normal School, the university was founded by Wisconsin legislators as a school to train teachers in 1893.  Superior Normal School's first class graduated in 1897.  In 1909, the institution became Wisconsin's first normal school to offer a full-scale training program for the new idea of kindergarten.  It also was the first to offer a four-year program for high school teachers beginning in 1923.  After authorization to grant bachelor's degrees in education in 1926, the school took on the new name of Superior State Teachers College.  Graduate degrees were authorized in 1947 and first offered in 1950. In 1951 the state board of regents changed the institution's name to Wisconsin State College–Superior to better reflect its expanding role.  Wisconsin's state colleges eventually were reclassified as universities, resulting in another name change in 1964 to Wisconsin State University–Superior.  In 1971 Superior became part of the University of Wisconsin System and acquired its present name. To respond to cuts in state funding, in 2018 UW-Superior suspended a number of academic programs, claiming the cuts were in order to encourage more students to graduate on time.

Mission
UW–Superior has been designated as the public liberal arts college in the University of Wisconsin System, and is a member of the Council of Public Liberal Arts Colleges.

Campus

The university's main campus is at the corner of Belknap Street (U.S. Highway 2) and Catlin Avenue. Its north section is the site of all academic buildings and most residence halls. The south section, at the corner of North 28th Street and Catlin Avenue, contains Hawkes and Ross residence halls, Wessman Arena, and the University Services Center.

Academic buildings
Barstow Hall, named for regent Barney Barstow: science programs, Lake Superior Research Institute
Erlanson Hall, named for regent Clarence Erlanson: School of Business and Economics, Transportation and Logistics Research Center
Gates Physical Education Building, named for regent Clough Gates: classrooms and labs, Mortorelli Gymnasium
Holden Fine Arts Center, named for university benefactor Paul Holden: communicating arts, music, and visual arts programs, Wisconsin Public Radio studios, Manion Theatre, Webb Recital Hall
Jim Dan Hill Library, named for the university's fifth president (1931–1964): University Library, Markwood Center for Learning, Innovation, and Collaboration, Area Research Center
Marcovich Wellness Center, named for regent Toby Marcovich: athletics, health and human performance programs, recreation, Thering Field House
Old Main, the oldest building on campus: Chancellor's Office, Provost's Office, Financial Aid Office, Center for Continuing Education, Bursar's (cashier's) Office, Center for Academic Advising, University Relations, Human Resources, Multicultural Center, Office of International Programs, Small Business Development Center, Veteran & Non-Traditional Student Center, Thorpe Langley Auditorium
Swenson Hall, named for university benefactors James and Susan Swenson: social sciences, education, languages, mathematics and computer science, Technology Services, First Nations Center, Student Support Services, Erlenbach Lecture Hall
Wessman Arena, named for regent Siinto Wessman

Yellowjacket Union: Admissions Office, Jacket Book and Supply, Union Cafe, Union Desk Information and Services, Rothwell Opportunity Center and student organization offices.

Residence halls
Crownhart Hall, named for regent Charles Crownhart
Curran Hall, named for regent Robert Curran
McNeill Hall, named for first president Israel McNeill (1896–1907)
Ostrander Hall, named for regent Frank Ostrander
Ross Hall, named for regent Frank Ross (president, 1903)
Hawkes Hall, named for regent Elizabeth Hawkes

Satellite locations
The university manages two field research and education properties:

Lake Superior National Estuarine Research Reserve, on Barker's Island in the Superior harbor, accessed from U.S. Highways 2/53
Nelson Outdoor Laboratory, 76 acres, on the Lake Superior shoreline within the city of Superior, at the end of Moccasin Mike Road

Research centers

UW-Superior hosts four regional research centers and has two other research institute affiliations.

Area Research Center, in Jim Dan Hill Library, collects public, historical, and genealogical records for Douglas and Washburn counties, in partnership with the Wisconsin Historical Society
Lake Superior National Estuarine Research Reserve studies the estuarine environment of the St. Louis River and the south shore of Lake Superior, in partnership with University of Wisconsin-Madison Extension and NOAA
Lake Superior Research Institute conducts original and applied research within the Lake Superior basin and beyond in Wisconsin
Transportation and Logistics Research Center studies regional transportation issues

Affiliated research institutes:
Great Lakes Maritime Research Institute is a shipping research consortium of UW-Superior and the University of Minnesota-Duluth
Wisconsin Sea Grant Institute has its Lake Superior regional office at the Lake Superior National Estuarine Research Reserve

Athletics
UW–Superior's athletic teams, nicknamed the Yellowjackets, are affiliated with the NCAA's Division III class.  Most teams compete in the Upper Midwest Athletic Conference (UMAC) and competed prior to 2015–2016 in the Wisconsin Intercollegiate Athletic Conference (WIAC).  Men's and women's ice hockey teams continue to compete in the WIAC. The men's hockey team won the NAIA national championship in 1976 and the NCAA Division III national championship in 2002.

Media

Radio station
KUWS, the university's radio station, broadcasts with 83,000 watts at 91.3 FM.  KUWS is an affiliate of the Wisconsin Public Radio Ideas Network, and also originates its own jazz, alternative rock, and other music programming as well as UW-Superior sports broadcasts.  The KUWS studios also serve as the WPR Northern Bureau and provide programming to stations WHSA, WHWA, WSSU(FM), and WUWS.

Student newspaper
The Promethean is the student newspaper for the University of Wisconsin–Superior. It began as The Peptomist, in 1920. Students voted to change the name to Promethean in 1974.  The name was changed again at the start of the 2007–2008 academic year, to The Stinger.  In Fall 2009, it became primarily an online newspaper, publishing a print magazine compilation at the end of each term.  In 2013, the newspaper returned to print, publishing bi-weekly.  In 2015, the name returned to Promethean.

Accreditation
The University of Wisconsin–Superior has been accredited by the Higher Learning Commission and its predecessor, the North Central Association of Colleges and Schools, since 1916.

Notable alumni

 Morrie Arnovich, MLB All Star outfielder
Richard Bong (attended), World War II flying ace
Frank Boyle, Wisconsin state legislator
Esther Bubley, photojournalist
Howard W. Cameron, Wisconsin state senator
Herbert Clow, NFL player
David DiFrancesco, co-founder of Pixar
Bernard E. Gehrmann, Wisconsin state legislator
Sandra A. Gregory, U.S. Air Force general
Yadamini Gunawardena Member of Parliament,  Parliament of Sri Lanka
Mary Hubler, Wisconsin state legislator
Oluf (Ole) Haugsrud (attended), owner of the Duluth Eskimos and a founding owner of the Minnesota Vikings
Steven L. Johnson, President and CEO of Sinclair College, Dayton, Ohio
Joe Kelly, co-founder of Dads and Daughters
Ernest J. Korpela, educator and Wisconsin state legislator
Gordon MacQuarrie, outdoor writer
Thomas W. MacQuarrie, president of San Jose State College from 1927 to 1952
Dom Moselle, NFL player
Tom Murphy, NFL player
Thomas B. Murray, Wisconsin state legislator
Scott O'Brien, NFL assistant coach
Wally O'Neill, NFL player
Reino A. Perala (attended), Wisconsin state legislator
Angus B. Rothwell, Superintendent of Public Instruction of Wisconsin
Fritz Scholder (attended), Native American artist
Arnold Schwarzenegger, 38th Governor of the state of California, bodybuilder and actor
Patricia Spafford Smith (attended), small business owner and Wisconsin state legislator
Stephen J. Smith, small business owner and Wisconsin state legislator, son of Patricia
Doug Sutherland, former NFL player with the Minnesota Vikings

Notable faculty and staff
Scott O'Brien, NFL assistant coach
Barton Sutter, poet and essayist
Irl Tubbs, head coach of the Miami Hurricanes and the Iowa Hawkeyes football teams
Albert D. Whealdon, chemistry professor and Wisconsin State Representative

References

External links

UW–Superior Athletics website

University of Wisconsin-Superior
Superior
Educational institutions established in 1893
University of Wisconsin-Superior
Education in Douglas County, Wisconsin
Buildings and structures in Douglas County, Wisconsin
Tourist attractions in Douglas County, Wisconsin
1893 establishments in Wisconsin
Superior, Wisconsin
Public liberal arts colleges in the United States

University of Wisconsin–Superior


Gustaf Fröding (22 Ağustos 1860, Alster - 8 Şubat 1911, Stokholm), İsveçli şair.

Bir süre gazetecilik yapan Gustaf Fröding, 1891'de ilk şiir kitabı Guitar och dragharmonica (Gitar ve Konçertina) adlı şiir kitabını yayınladı. Birkaç şiir kitabı daha yayınlayıp, olağanüstü ritimli şiirleriyle İsveç edebiyatının en özgün örneklerini ortaya koyduktan sonra, yakalanmış olduğu akıl hastalığının ilerlemesi üstüne, 1905'te bir akıl hastanesine kapatıldı.

Gençlik marşı (Tre trallande jäntor)'nın orijinal sözlerini 1894 yılında yazmıştır.

1860 doğumlular
1911 yılında ölenler
İsveçli şairler

Gustaf Fröding


Die Naftali-Botwin-Kompanie oder 2. Kompanie des Palafox-Bataillons der  150. Brigade der Internationalen Brigaden war eine im Spanischen Bürgerkrieg aufgestellte militärische Untereinheit.

Die zweite Kompanie im Palafox-Bataillon, mit dem Namen "Naftali Botwin", war eine rein jüdische Untereinheit. Sie war nach einem jungen jüdischen Kommunisten benannt, der 1925 in Polen hingerichtet wurde, nachdem er einen Polizeispitzel ermordet hatte. Diese Kompanie hatte eine Mannstärke von rund 150 Brigadisten, mit jüdischen Freiwilligen aus Polen, Frankreich, Belgien, Palästina und Spanien. Das Banner der Kompanie trug das Motto des Dąbrowski-Bataillons ("Für eure und unsere Freiheit") auf Jiddisch, Polnisch und Spanisch. Die zweite Kompanie hatte auch eine eigene jiddische Hymne, den "Marsch der Botwin-Soldaten". Während des Spanischen Bürgerkrieges war die Naftali-Botwin-Kompanie für die Internationalen Brigaden, aufgrund des sehr hohen Anteils von Juden in  kommunistischen Parteien, eine ideale militärische Einheit für Propaganda.

Geschichte
Im Rahmen der Aufstellung der Internationalen Brigaden regte der Pariser Kommunist Albert Nahumi an, eine rein jüdischen Einheit aufzustellen. Am 12. Dezember 1937 erfolgte der Beschluss zur Aufstellung einer rein jüdischen Einheit, der Naftali-Botwin-Kompanie. Am 4. August 1937 erfolgte die Eingruppierung der Naftali-Botwin-Kompanie als Untereinheit des Palafox-Bataillons in die  150. Division der  Internationalen Brigaden. Die Naftali-Botwin-Kompanie kämpfte vor der Aragonoffensive Francos in der Extremadura bei Mérida. In diesem Bereich versuchten die Republikaner nach kleinen Anfangserfolgen die Nationalezone in zwei Teile zu spalten. Nach der Einnahme eines Höhenzuges rückte die Naftali-Botwin-Kompanie über eine Ebene vor, wobei die Kompanie abgeschnitten und aufgerieben wurde.

Bei der Schlacht am Ebro am 25. Juli 1938 kämpfte die Naftali-Botwin-Kompanie am Ebro bei Ascó, Gandesa und Vertex Gaeta. Bei diesen Kämpfen wurden viele Brigadisten der Naftali-Botwin-Kompanie des Palafox-Bataillons getötet und ca. 90 Brigadisten gerieten in Gefangenschaft. Im Gegensatz zu den spanischen Brigadisten, die in Gefangenenlager gebracht wurden, wurden die Brigadisten jüdischen Glaubens liquidiert.

→ siehe auch Palafox-Bataillon, Dąbrowski-Bataillon und  Tabellarische Chronologie Dąbrowski-Bataillon

Literatur
 Arno Lustiger: "Schalom Libertad!" Juden im Spanischen Bürgerkrieg. Athenäum, Frankfurt am Main 1989
 Gerben Zaagsma: Botwin-Kompanie. In: Dan Diner (Hrsg.): Enzyklopädie jüdischer Geschichte und Kultur (EJGK). Band 1: A–Cl. Metzler, Stuttgart/Weimar 2011, ISBN 978-3-476-02501-2, S. 392–397.

Weblinks
 300 Juden gegen Franco, YouTube, abgerufen am 10. November 2014

Einzelnachweise

Internationale Brigaden
Polnische Militärgeschichte

en:Palafox Battalion#Naftali Botwin Company

Naftali-Botwin-Kompanie


الاقتصاد البيئي هو حقل ثانوي من علم الاقتصاد ويعني بدراسة القضايا البيئية. وبالنقل عن برنامج الاقتصاد البيئي للمكتب الوطني للبحوث الاقتصادية فإن:

«يختص الاقتصاد البيئي بالدراسات النظرية أو التجريبية للآثار الاقتصادية للسياسات البيئية الوطنية والمحلية في جميع أنحاء العالم. وتشمل القضايا الخاصة تكاليف وفوائد السياسات البيئية البديلة لمعالجة تلوث الهواء ونوعية المياه، والمواد السامة، والنفايات الصلبة، والاحترار العالمي.»

الموضوعات والمفاهيم
إن محور الاقتصاد البيئي هو مفهوم فشل السوق. فشل السوق يعني عدم قدرة الأسواق على تخصيص الموارد بكفاءة. وكما ذكر هانلي، شروجان وايت في كتابه الاقتصاد البيئي (2007): «يحدث فشل الأسواق عندما يفشل السوق في توزيع الموارد المحدودة من أجل إدرار أكبر قدر من الرفاهية الاجتماعية. هناك فارق بين ما يفعله الشخص العادي في ظل أسعار السوق وبين ما قد يرغب المجتمع له أو لها أن تفعل لحماية البيئة. وهذا الفارق يعني تبديد الموارد أو انعدام الكفاءة الاقتصادية، وعليه فإن إعادة تخطيط توزيع الموارد يمكنه جعل شخص واحد على الأقل أفضل حالًا من دون أن يتضرر أي شخص آخر». وتتضمن الأشكال العامة لفشل الأسواق: تأثير العوامل الخارجية على غير المساهمين، وعدم الاستبعاد وعدم المنافسة.

العوامل الخارجية
فكرتها هي تأثر أفراد غير معنيين وغير محسوبين في سعر السوق بالقرارات أو الاختيارات التي تأخذها أطراف أخرى. فمثلًا، الشركات التي تبث من حولها الملوثات لا تقوم عادة بحساب تكلفة هذا التلوث التي تفرضها على الآخرين. ويعرف لنا كينيث ارو (1969) العوامل الخارجية بأنها: «الحالة التي يفتقر فيها الاقتصاد الخاص إلى ما يكفي من الحوافز لخلق سوقًا جيدة لسلعة ما، في حين أن عدم وجود هذه السوق يؤدي إلى انعدام الكفاءة.» وبعبارة اقتصادية بحتة، تعد هذه العوامل الخارجية واحدة من أمثلة فشل الأسواق حيث تخفق السوق الحرة في التوصل لنتائج فعالة.

الملكية العامة
الملكية العامة وعدم الاستبعاد: عندما يكون من المكلف للغاية استبعاد الناس من الوصول إلى أحد الموارد البيئية التنافسية (المحدودة)، يكون تخصيص الأسواق غالبًا غير فعال. إن التحديات المرتبطة بالملكية المشتركة وعدم الاستبعاد معترف بها منذ وقت طويل. مفهوم هاردن (1968) لـ (مأساة الموارد العامة) يبين التحديات التي ينطوي عليها عدم الاستبعاد، والملكية المشتركة.

السلع العامة وانعدام المنافسة
السلع العامة هي نوع آخر من إخفاق الأسواق، حيث لا يحصل سعر السوق على الفوائد الاجتماعية من سلعته أو الخدمة المقدمة. على سبيل المثال، الحماية من مخاطر تغير المناخ هو سلعة (خدمة) عامة لأن توفيرها غير تنافسي وغير قاصر. غير تنافسي: حيث أن وسائل الحماية ضد التغيرات المناخية لبلد ما لا تقلل من مستوى الحماية لبلد آخر؛ وغير قاصر: حيث أنه لا يمكن استبعاد أحد مواطني هذه البلد من التمتع بهذه الخدمة لأن استبعاده ذلك مكلف جدًا. من الممكن أن يتقلص حافز بلد ما من الاستثمار في الحد من الكربون والحد من التلوث لأنها تستطيع ببساطة الاستفادة من استثمارات غيرها من البلدان مجانًا (لأن هذه السلعة/الخدمة غير قاصرة). ولقد بين للمرة الأولى الخبير الاقتصادي السويدي نوت ويسكل قبل أكثر من قرن كيف يمكن أن يقل توفر المنافع العامة بالسوق لان الناس قد تخفي تفضيلهم لها، وهم ما زالوا يتمتعون بفوائدها دون مقابل.

التقييم
أن تقدير القيمة الاقتصادية للبيئة هو أحد أهم محاور حقل الاقتصاد البيئي. فالاستخدام المباشر وغير المباشر للموارد الطبيعية وخدمات النظم البيئية هو فوائد ملموسة. أما قيمة عدم الاستخدام فتشمل وجود المورد، والاختيار الذي يوفره هذا الوجود، والقيم المورثة. ويطلق على هذه مصطلح «القيم الأصيلة» في «فلسفة البيئة». فنجد مثلًا أن البعض قد يحترم قيمة وجود عدد كبير من أنواع الكائنات بغض النظر عن التأثير المحتمل لفقدها على خدمات النظم البيئية. قد يكون لوجود تلك الأنواع قيمة إتاحة الاختيار، كأن تكون هناك إمكانية لاستخدامها في أغراض بشرية (كما تجرى الأبحاث على النباتات لاستخراج العقاقير والأدوية). أيضًا، قد يحرص بعض الأفراد على ترك بيئة صحية لأطفالهم.

معرض صور

انظر أيضًا
 تكلفة التخفيض الحدي

مراجع

إخفاق السوق
بيئة صناعية
بيئة طبيعية
علم البيئة
علوم اجتماعية بيئية

اقتصاد بيئي


La saison 2022 de l'équipe cycliste TotalEnergies est la vingt-troisième de cette équipe.

Coureurs et encadrement technique

Arrivées et départs

Effectif

Stagiaires

Victoires et podiums sur la saison

Champions nationaux, continentaux et mondiaux

Programme de la saison

Résultats détaillés

Courses UCI World Tour

Résultats sur les courses UCI World Tour d'une journée

Résultats sur les courses à étapes des UCI World Tour

  TotalEnergies :  - Leader au classement de la meilleure équipe pendant une journée.

  Cristian Rodríguez :  - Leader au classement du meilleur grimpeur pendant 4 jours et vainqueur de ce classement.
  Cristian Rodríguez :  : Coureur le plus combatif lors de la .

  Alexis Vuillermoz :  - Leader au classement général pendant une journée.

Courses UCI ProSeries

Résultats sur les courses UCI ProSeries d'une journée

 Course couru avec la sélection nationale.

 *Coureur stagiaire.

 *Stagiaire.

 *Stagiaire.

 *Stagiaire.

Résultats sur les courses à étapes UCI ProSeries

  Paul Ourselin :  - Leader au classement du meilleur grimpeur pendant une journée.

  TotalEnergies :  - Leader au classement de la meilleure équipe pendant 4 jours et vainqueur de ce classement.

Courses Circuits continentaux

Résultats sur les courses Circuits continentaux d'une journée

 *Stagiaire.

 *Coureurs stagiaires.

 *Coureur stagiaire.

 *Stagiaire.

 *Stagiaire.

 *Stagiaire.

Résultats sur les courses à étapes des Circuits continentaux

  Jérémy Cabot :  - Leader au classement du meilleur grimpeur pendant une journée.
  TotalEnergies :  - Leader au classement de la meilleure équipe pendant 5 jours et vainqueur de ce classement.

  Alexandre Geniez :  - Leader au classement général pendant 2 jours.
  TotalEnergies :  - Leader au classement de la meilleure équipe pendant 2 jours.

  Alan Jousseaume :  - Leader au classement du meilleur grimpeur pendant une journée.

 *Stagiaire.

  Julien Simon :  - Leader au classement général pendant une journée.
  Sandy Dujardin :  - Leader au classement du meilleur jeune pendant une journée.
  TotalEnergies :  - Leader au classement de la meilleure équipe pendant une journée.

  TotalEnergies :  - Leader au classement de la meilleure équipe pendant 2 jours et vainqueur de ce classement.

Championnats nationaux

Courses courues avec d'autres équipes ou la sélection nationale

 *Course couru avec la sélection nationale.

 *Course couru avec la sélection nationale.

 *Course couru avec la sélection nationale.

 *Course couru avec la sélection nationale.

 *Course couru avec la sélection nationale.

 *Course couru avec la sélection nationale.

Récapitulatif de la saison

 (1) = Victoire ou podium en contre-la-montre par équipes.

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Équipe cycliste en France
Équipe cycliste en 2022
Cyclisme en France en 2022

Saison 2022 de l'équipe cycliste TotalEnergies


La Facultad de Odontología es una de las facultades de la Universidad Nacional de Córdoba, ubicada en la Ciudad Universitaria, en Córdoba, Argentina.

Hasta 1894 la Facultad de Ciencias Médicas era la que revalidaba los títulos de odontología. Recién en 1916 se crea la Escuela de Odontología, (dependiente de Ciencias Médicas). En abril de 1956 se realizó un informe interno que aconsejaba la creación de la Facultad. Luego en julio de ese año el decano interventor elevó un pedido al Consejo Superior que en noviembre elevó la Escuela a la categoría de Facultad.

Carreras
La facultad ofrece la carrera de odontología y los posgrados de Especialización en prótesis fija, removible e implantología, especialidad  en Endodoncia, especialidad en Ortodoncia, en Cirugía BucoMaxiloFacial.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
 Sitio oficial de la Facultad de Odontología
 Sitio oficial de la Universidad Nacional de Córdoba

Odontología
Nacional de Cordoba

Facultad de Odontología (Universidad Nacional de Córdoba)


Hüma Hatun (ö. 1449, Bursa), Osmanlı padişahı II. Murat'ın eşi ve Fatih Sultan Mehmed'in annesi.

Hakkındaki bilgiler çok sınırlıdır.  Mezarı Bursa'dadır ve Hüma Hatun veya Hatuniye Kümbedi olarak bilinmektedir. Bu türbenin 1449 tarihli (hicri 853) kitabesinde isim belirtilmez ama yapının II. Mehmed (Fatih) tarafından annesi için yaptırıldığı yazılıdır. Bursa'daki bir mahkeme kaydında ise Fatih'in annesinin ismi Hüma Hatun olarak geçmektedir.

Hayatı
Bazı Türk kaynakları Türk olduğunu iddia etse de, tarihçiler arasında Hristiyan bir köle kızı olduğu konusunda ittifak vardır. Türk tarihçi Halil İnalcık'a göreyse Fatih'in annesi cariye ve Hristiyandı. Babasının ismi bilinmemektedir. Yalnızca bir vakfiyede Hatun binti Abdullah, "Abdullah kızı" olarak geçer. Bu ibare, onun mühtedi (İslâmiyet'i sonradan kabul eden) olduğuna delildir. Zira, o dönemde mühtediler asıl babalarına değil, "bin Abdullah" veya "binti Abdullah" şeklinde, jenerik isim olarak Abdullah'a (Allah'ın kulu) isnad edilirdi.

Bazı kaynaklarda Fatih Sultan Mehmet'in annesinin Fransız olduğu, bazı batılı kaynaklarda ise bunun Fransız asıllı bir Yahudi olan Ester Stella olduğu kayıtlıdır.

Tarihçi Babinger ve yazar Lord Kinross'a göre Fatih'in annesi gayrimüslim bir köledir. Yine Babinger'e göre ölümünden sonra Türk-Acem efsanelerindeki cennetkuşu hümadan esinlenilerek Hüma Hatun olarak adlandırılmıştır.

Bursa'da bulunan türbesindeki kitabede Ağustos 1449 yazmakta olup, bu ölüm tarihi mi yoksa türbenin yapılış tarihi mi olduğu bilinmediğinden bu tarihte ya da daha önceki bir tarihte öldüğü düşünülmektedir.

Popüler kültürdeki yeri
24 Ocak 2020'de yayınlanan Rise of Empires: Ottoman adlı belgesel dizisinde Hüma Hatun'u Leyla Feray canlandırmıştır.

Kaynakça

Osmanlı padişah eşleri
Osmanlı padişah anneleri
Valide sultanlar

Hüma Hatun


Sportschau je redovna sportska emisija njemačke televizijske mreže ARD koju proizvodi WDR u Kölnu. Emitira se od 1961. godine na programu njemačke televizije Das Erste kao i na regionalnim programima.

Osim subotnjeg izdanja koje prikazuje sažetke utakmica Bundeslige, postoji i nedjeljno izdanje koje izvještava o trenutnim sportskim događajima iz različitih sportova. Počevši od 2008. godine, subotno izdanje Sportschaua se emitira s početkom u 18 sati.

Posebne emisije
ARD, kao i ZDF, emitiraju također utakmice njemačke nogometne reprezentacije, DFB-Pokala, svjetskih prvenstava u nogometu, DTM, zimskih sportova kao i olimpijskih igara u posebmoj emisiji pod nazivom Sportschau live.

Izvori

Šport na televiziji
Televizijske emisije
Njemački elektronički mediji
Šport u Njemačkoj

Sportschau


NGC 1999 er en stjernetåge med en afstand fra Jorden på 1500 lysår. Den ligger i stjernebilledet Orion.

Se også
 NGC

Orion
Stjernetåger

NGC 1999


El aekyom, akium, awkyowm, awin o aiwin es una lengua de Papúa Nueva Guinea de la familia awin-pare hablada por unas 8 mil personas en la región de Kiunga en la provincia Occidental de Papúa Nueva Guinea.

Lenguas awin-pare

Idioma aekyom


Walter Moers (; born 24 May 1957 in Mönchengladbach) is a German comic artist, illustrator and writer. He is the creator of the character of Captain Bluebear and became a best-selling author in Europe with his Zamonia novels.

Life

According to his own statements, Walter Moers ended his school career prematurely and initially supported himself by doing odd jobs.  He began a commercial apprenticeship, but did not finish it. The odd jobs included his first drawing commissions, such as little bedtime stories for the "Sandmännchen". Moers acquired his drawing skills through self-study.

Walter Moers is married and has lived in Hamburg since 1992. He is considered publicity-shy, does not make public appearances, gives his few interviews by e-mail and rarely allows himself to be photographed.  The only recordings of him that exist are older photographs and a short film in the NDR archives showing Moers at an exhibition in 1994. Some of the few pictures also date from before 2000, and in the case of some of them it is disputed whether the person depicted is really Walter Moers. His dealings with the public have meanwhile become a kind of trademark, so that he is often dubbed a "phantom". Therefore, biographical information on Moers must be treated with caution, as there are few truly reliable sources.

Work

Zamonia series
Walter Moers's Zamonia novels are works of fantasy literature presented as literary fragments of the world of Zamonia. In the course of the publications, Moers's authorship was fictitiously reduced further and further, from author and helper (The 13½ Lives of Captain Bluebear) to editor and illustrator (Ensel and Krete, The City of Dreaming Books) to second-tier editor (The Alchemaster's Apprentice).

The books are characterised by their intermedial and intertextual presentation. Thus, there are many references to other works of literature, film and music. The parallels are sometimes so obvious that the Zamonia novels have been called "plagiarism poetry" and "art of copying". However, the combination of maps, illustrations and texts in which the novels are written also contributes to the intermediality. Both adolescent and adult readers are given as the target audience, although it can be assumed that Moers intended the works primarily for adults.

Language and style
Moers' style is overall strongly influenced by the tradition of the grotesque. The Zamonia novels are in themselves easy to understand and partly influenced by everyday language, and therefore belong more to popular literature. However, by repeatedly alluding to works that are usually considered "canonical" through intermedial and intertextual references, sometimes even whole set pieces, Moers blurs or negates the sometimes imaginary boundary between "high literature" and "trivial literature".

Among the obvious references are the dedication of entire novels; with Ensel und Krete, inspired by the Grimm's fairy tale of Hansel and Gretel, and Der Schrecksenmeister, behind which Gottfried Keller's novella Spiegel, das Kätzchen is hidden. In addition, elements from Mary Shelley's Frankenstein, William Goldman's The Princess Bride or Ray Bradbury's Fahrenheit 451 are evident.

Translations
Walter Moers' works have already been translated into over 20 languages, including mainly the Zamonia novels. Because of the many stylistic devices and word creations, translating Moers' novels is considered a particular challenge. For example, the translator of most of the works into English, John Brownjohn, describes how many names had to be Latinised and the large number of anagrams had to be re-imagined. Several works dealt with translation problems based on Walter Moers' works and showed difficulties in translating neologisms and phrasemes.

Comics
His best-known comic characters are:
 Das kleine Arschloch (English: The Little Asshole), a precocious and irreverent little boy who constantly gets one over on the adults.
 Der alte Sack (English: The Old Curmudgeon), a terminally ill old man in a wheel chair who makes sarcastic comments on what he sees.
 Adolf, die Nazisau (English: Adolf, the Nazi Swine), an absurd interpretation of Adolf Hitler in today's world.
 Käpt'n Blaubär (English: Capt'n Bluebear), a sea-faring bear with blue fur, who spins ridiculous pirate yarns, all of which, he claims, are true.

Works available in English translation
Little Asshole, 1991, Eichborn,
The 13½ Lives of Captain Bluebear, 2000 (UK) / 2005 (US), , including audiobook, 2010,
A Wild Ride Through the Night, 2004, , including audiobook, 2012,
Rumo & His Miraculous Adventures : a novel in two books, 2004, , including audiobook, 2010,
The City of Dreaming Books, 2006. , including audiobook, 2011,
The Alchemaster's Apprentice, 2009 (English Edn), , including audiobook, 2011,
The Labyrinth of Dreaming Books, 2012 (English Edn),

Works

 Die Klerikalen, 1985 (comic)
 Aha!, 1985 (comic)
 Hey!, 1986 (comic)
 Das Tier (the animal), 1987 (story with pictures)
 Schweinewelt (pigs' world), 1987 (comic)
 Die Schimauski-Methode (the Schimauski method), 1987 (children's book)
 Herzlichen Glückwunsch (congratulations), 1985 (comic)
 Von ganzem Herzen (whole-heartedly), 1989 (comic)
 Kleines Arschloch (little asshole), 1990 (comic)
 Schöne Geschichten (beautiful stories), 1991 (comic)
 Das kleine Arschloch kehrt zurück (the little asshole returns), 1991 (comic)
 Schöner leben mit dem kleinen Arschloch (better living with the little asshole), 1992 (illustrated satires)
 Es ist ein Arschloch, Maria (it's an asshole, Mary), 1992 (comic)
 Der alte Sack, ein kleines Arschloch und andere Höhepunkte des Kapitalismus (the old curmudgeon, a little asshole and other pinnacles of capitalism), 1993 (comic)
 Arschloch in Öl (asshole in oil), 1993 (graphical parodies)
 Du bist ein Arschloch, mein Sohn (you're an asshole, son), 1995 (comic)
 Sex und Gewalt (sex and violence), 1995 (comic)
 Wenn der Pinguin zweimal klopft (the penguin always knocks twice), 1997 (comic)
  (little asshole), 1997 (movie: script and song lyrics)
 Adolf, 1998 (comic)
 Feuchte Träume (wet dreams), 1999 (comic)
 Adolf, Teil 2 (Adolf, part 2), 1999 (comic)
 Die 13½ Leben des Käpt'n Blaubär (The 13½ Lives of Captain Bluebear), 1999 (novel)
 Käpt'n Blaubär – Der Film (captain Bluebear – the movie), 1999 (movie: script; for children)
 Ensel und Krete (the plot of which is loosely based on "Hansel and Gretel"), 2000 (novel)
 Schwulxx-Comix (gay'xx comix), 2000 (comic, with Ralf König)
 Wilde Reise durch die Nacht (A Wild Ride Through the Night), 2001 (novel)
 Schamlos! (unashamedly!), 2001 (comics with additional material)
 Der Fönig (the Fing), 2002 (story with pictures about a King who always mixes up the letters "F" and "K")
 Rumo & Die Wunder im Dunkeln (Rumo : And His Miraculous Adventures), 2003 (novel)
 Die Stadt der Träumenden Bücher (The City of Dreaming Books), 2004 (novel)
 Adolf. Der Bonker (Adolf. The Bunker), 2005 (comic, the truth about Adolf Hitler's last days in the bunker)
  (The little asshole and the old curmudgeon – To die is shit), 2006 (movie: script)
 Der Schrecksenmeister, (The Alchemaster's Apprentice) 2007 (novel)
 Das Labyrinth der Träumenden Bücher, (The Labyrinth of Dreaming Books), 2011 (novel)
 Die Insel der Tausend Leuchttürme, (The Island of a Thousand Lighthouses), 2023 (novel)

Further reading

References

External links

1957 births
Living people
German comics artists
German speculative fiction artists
German children's writers
German fantasy writers
Writers who illustrated their own writing
German male writers

Walter Moers


Grand Prix Cycliste la Marseillaise 2017 var den 38. udgave af cykelløbet Grand Prix Cycliste la Marseillaise. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 29. januar 2017. Det blev vundet af Arthur Vichot fra .

Hold og ryttere

Resultater

Eksterne henvisninger

2017
UCI Europe Tour 2017


Juan Texidor y Cos (en catalán Joan Teixidor i Cos) (1836-1885) fue un botánico, y farmacéutico español. Desarrolló actividades académicas como catedrático supernumerario de Farmacia de la Universidad de Santiago de Compostela. Poseyó un importante herbario medicinal También fue profesor de la Universidad de Barcelona.

Algunas publicaciones

Libros
 . 1883. Apuntes de zoología médico-farmacéutica y farmaco-zoología. Editor Imp. de Oliveres, 1.014 pp.
 ----------------------------. 1875. Farmacopea general, alopática, veterinaria y homeopática. Volumen 1. Con Antonio Casasa. 1.274 pp.
 ----------------------------. 1873. Tratado de materia farmacéutica mineral. Editor Marti y Canto, 832 pp.
 ----------------------------. 1871. Flora Farmacéutica de España y Portugal. Madrid, editor Ducazcal, 1.248 pp.
 ----------------------------. 1869. Apuntes para la flora de España o lista de plantas no citadas y raras en Galicia, partido judicial de Valladolid, provincia de Madrid y Cataluña. Editor Imprenta de la viuda Aguado e hijos, 83 pp.
 ----------------------------. 1868. Recolección de vegetales, sus partes y productos para uso medicinal. Editor Imp. de J. M. Ducazcal, 74 pp.
 ----------------------------. 1866. Formación de los principios inmediatos en las plantas, e importancia de su estudio para los farmacéuticos. Tesis, Universidad Central (Madrid). Facultad de Farmacia. Editor Imp. de Rafael Anoz, 39 pp.

Véase también
 Primeros viajes de exploración científica

Referencias

Nacidos en Tortellá
Fallecidos en Barcelona
Botánicos de España del siglo XIX
Catedráticos de la Universidad de Santiago de Compostela
Exploradores de España del siglo XIX
Farmacéuticos de España del siglo XIX
Historia de la farmacia
Profesores de la Universidad de Barcelona

Juan Texidor y Cos


ماردي فيش ؛ (9 ديسمبر 1981 -)، لاعب تنس أمريكي. ولد في كالفورنيا، شارك في عدة بطولات غراند سلام.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إدينا (مينيسوتا)
أعلام كرة مضرب من فلوريدا
أعلام كرة مضرب من مينيسوتا
أمريكيون في القرن 21
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 2004
فائزون بميداليات فضية أولمبية من الولايات المتحدة في كرة مضرب
لاعبو كرة مضرب أمريكيون
لاعبو كرة مضرب أولمبيون من الولايات المتحدة الأمريكية
لاعبو كرة مضرب شاركوا في دورة الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 2004
مواليد 1981

ماردي فيش


«When They Come for Me» —en español: «Cuando ellos vienen por mi»— es una canción de Linkin Park Incluida en su cuarto álbum de estudio A Thousand Suns aunque la canción no fue lanzada como sencillo. «When they come for me» rinde homenaje a Public Enemy en la frase «Chuck said that uzi weigh a motherfuckin' ton» en la cual hace referencia a la canción «Miuzi Weighs a Ton». «When They Come for Me» así mismo hace referencia al séptimo álbum de estudio del rapero Jay-Z llamado The Blueprint 2: The Gift & The Curse, la banda ya había trabajado con Jay-Z en su EP de 2004 llamado Collision Course.

Trasfondo
«When They Come For Me» es una pista muy orientada al hip-hop, y es una de las pocas canciones del álbum que presenta a Mike Shinoda rapeando. La pista comienza con un ritmo de batería sincopado acompañado de golpes de sintetizador muy sucios y distorsionados antes de dar paso al rap de Shinoda, donde hace referencia a «Lost Ones» de Lauryn Hill, «Mo Money Mo Problems» de Notorious BIG, «Raw» de Big Daddy Kane, «My Uzi Weigh A Ton» de Public Enemy, «The Blueprint 2: The Gift And The Curse» de Jay-Z y la propia canción de Linkin Park de Hybrid Theory, «Points of Authority». El coro sin palabras de la canción tiene a la banda haciendo voces de pandillas antes de que Chester Bennington cante el puente, acompañado de una electrónica sutil y una línea de guitarra melódica y ligera. Las voces de la pandilla también hacen el «¡hey! Hey! Hey! Hey!» canto repetido a lo largo de la canción.

Brad habla en español cerca del final de la canción, algo que continúa de «Empty Spaces». Él dice, «Escuchénme preste atención, escuchénme ahora, escuchénme ahora, escuchénme todos, escuchénme ahora mismo». En los videos promocionales de A Thousand Suns, se ve a Brad probando muchos instrumentos diferentes y este fue uno de los resultados. En ese momento, comenzó a experimentar con otros sonidos y a tocar muy poco la guitarra.

Una parte del outro de la canción en realidad no fue hecha por la banda, sino que fue creada por el ganador del concurso de remezclas «The Catalyst», NoBraiN, a quien se le permitió contribuir con una de las pistas del álbum, con las opciones ya sea «When They Come for Me» o «Jornada Del Muerto». Le dijeron que las partes que hizo no necesariamente tenían que hacer el álbum, ya que la banda ya tenía una visión artística para las pistas. En última instancia, sus contribuciones para «When They Come for Me» hicieron el corte y están presentes en el álbum. La versión instrumental oficial de «When They Come For Me» contiene una versión anterior de la canción sin la contribución de NoBrainN al outro, que contiene el sonido arremolinado repetido, así como otra programación. En los setlists físicos de Linkin Park en el A Thousand Suns World Tour, Mike tenía una nota escrita a mano junto a la canción que decía «NoBraiN Thing» para recordarle que activara esos samples al final de la pista.

Siendo la pista rítmica más compleja del álbum, la sesión de Pro Tools para «When They Come For Me», comprendió más de cien pistas y tardó más de un año y medio en completarse. En un momento, la banda consideró hacer la pista de seis o siete minutos de duración.

En 2015, después de que Mike Shinoda revivió Fort Minor, mencionó «When They Come For Me» como un ejemplo de una canción de Linkin Park que tenía muchos elementos de Fort Minor.

El 14 de septiembre de 2020, mientras escuchaba el álbum en su transmisión, Mike dijo que «"When They Come For Me" fue difícil y nos eludió por un tiempo».

Canción
Es la quinta pista del disco A Thousand Suns, y es la continuación del instrumental de 18 segundos «Empty Spaces». La canción contiene el rapeo de Mike Shinoda. Junto con Waiting For The End y «Wretches And Kings» esta canción contiene un estilo de rapeo más marcado en comparación a las demás canciones del disco.

Contenido lírico y estructura
La canción es básicamente una respuesta a la crítica y a los fanes que se han quejado continuamente del cambio de la banda, Mike quiere dejar en claro que no es el típico modelo a seguir, En la frase «I am not / the fortune and the fame not the same person telling you to forfeit the game» cita el primer verso de la canción Points of Authority de su álbum debut refiriéndose a que el cambio de la banda es debido a que no son las mismas personas que 10 años atrás así como la frase «And I'm not a robot I'm not a monkey I will not dance even if the beat's funky» hace referencia a que no van producir un tipo se música solo porque la demás gente se lo sugiera.

La canción termina con chester cantando «When they come for me I'll be gone» también de fondo y al final de la canción podemos escuchar a Brad Delson gritando algunas líneas en español.

Además en los arreglos al final de la canción aparece el aporte del Polaco de ciberapodo «Nobrain» que ganó el concurso «The Catalyst Featuring you» el cual consistía en participar en los arreglos de una de las canciones del disco en el cual «When They Come For Me» fue la elegida.

Presentaciones en vivo
La canción debutó en el A Thousand Suns Tour el 7 de octubre de 2010 en el Estadio José Amalfitani siendo la canción número 7 del setlist sucedida por «No More sorrow». Durante el Tour, Brad Delson y Chester Bennington tocaron la percusión junto a Rob Bourdon, mientras Shinoda rapea, Phoenix toca el bajo y Joe Hahn reproduce las guitarras y los efectos. Brad también hablaba a través de un megafono tal como en la canción original

Músicos
 Chester Bennington - segunda voz y coros, percusión
 Mike Shinoda - rapping, sintetizadores, sampler, theremin
 Brad Delson - guitarra, percusión, coros
 Joe Hahn - turntablism, disk jockey, coros
 Dave Farrell - bajo, coros
 Rob Bourdon - batería, coros

Referencias

Enlaces externos
  La canción original
  Versión del concierto en el Madison Square Garden

Canciones de Linkin Park
Canciones en inglés
Canciones de 2010
Canciones de rock progresivo

When They Come for Me


Cheiromeles is a genus of bats in the family Molossidae, the free-tailed bats. The genus was erected and described by Thomas Horsfield, who developed the name from the Greek word cheir ("hand"), a reference to the hand-like hindfoot, which has a toe that flexes like an opposable thumb. These bats have mostly hairless bodies and fold their wings into pouches of skin along their bodies when at rest. These are among the largest insectivorous bats, weighing up to 135 grams.

There are two species in this genus:
Lesser naked bat Cheiromeles parvidens
Hairless bat Cheiromeles torquatus

References

Mammals of Southeast Asia
Bat genera
Taxa named by Thomas Horsfield

Cheiromeles