كانت رحلة أبولو 17 هي الرحلة 11 التي ذهب فيها الإنسان إلى القمر في إطار برنامج أبولو، وهي لا تزال حتى الآن آخر رحلة فضائية لزيارة القمر. اتسمت هذه البعثة إلى القمر بمحصول وافر من المعلومات العلمية وجمع نحو 110 كيلوجرام من تربة وصخور القمر، ساعدت العلماء في معرفة طبيعة القمر، من حيث نشأته وعلاقة نشأته بالأرض. ورحلة أبولو 17 هذه ضربت عدة أرقام قياسية: فهي أطول تجول على سطح القمر وبلغ 23 كيلومتر، وأضخم استعمال مكثف للعربة القمرية Lunar Rover واستخدامها في الحركة على القمر لجمع العينات ودراسة التضاريس من خلال ثلاثة جولات على سطح القمر، والعودة بأكبر كمية من عينات التربة والصخور القمرية وبلغت نحو 50 كيلوجرام، وكانت أطول مدة بقاء للإنسان على سطح القمر.

طاقم أبولو 17

يوم 13 أغسطس 1971 بعد فترة قصيرة من انتهاء رحلة المركبة أبولو 15 افصحت وكالة ناسا عن أعضاء رحلة أبولو 17. وكان من المفروض طبقا للنظام الذي اتبعته وكالة ناسا لاختيار طواقم الرحلات أبولو أن يقوم الطاقم الاحتياطي لأبولو 14 برحلة أبولو 17. وعلى ذلك كان يوجين سيرنان سيقود طاقم أبولو 17 ورونالد إفانز كقبطان لمركبة الفضاء Command Module المسماة أمريكا كالمعتاد. وبدلا من اشتراك جو انجل عـُين هاريسون شميت، وهو من طاقم أبولو 15 قبطانا للمركبة القمرية المسماة شالينجر. وكان  شميت أحد أعضاء رواد الفضاء العلميين الذين اختارتهم ناسا عام 1965 ولم يكن أحد منهم حتى ذلك الوقت قد اشترك في رحلات أبولو. فأصر العلماء في ناسا على أن يصحب شميت الرحلة الأخيرة لأبولو بدلا من إنجل لإعطاء البحث العلمي فرصة لاستكشاف ودراسة تكوين ونشأة القمر، إذ كان هاريسون شميت جيولوجيا وأجرى أبحاث على الأرض مماثلة في أمريكا والنرويج.

الفريق الاحتياط

 ستوارت روزا - ربان المركبة الرئيسية
 شارلز ديوك - ربان المركبة القمرية
 جون يونغ - القائد

وهم أعضاء رحلة أبولو 16 بدلا عن أعضاء رحلة أبولو 15 لما تسببوا فيهِ من فضيحة تسمى «فضيحة طوابع البريد» التي استاءت لها ناسا وجرحت سمعتها.

فريق الدعم

 روبرت باركر من فريق الدعم العلمي.
 جوردن فولرتون رائد فضاء من القوات الجوية الأمريكية.
 روبرت أوفرماير رائد فضاء من القوات الجوية الأمريكية.

التجهيز للرحلة

وصلت مراحل الصاروخ ساتورن 5 برقم AS-512 بين أكتوبر 1970 ويونيو 1971 إلى مركز كنيدي للفضاء قادمة من مصانعها. وأما مركبة الفضاء Commando Module CSM-114 المسماة أمريكا، كما وصلت في عام 1972 المركبة القمرية Lunar Module LM-12 المسماة شالينجر.

وفي 28 أغسطس من عام 1972 نقل ساتورن 5 على الزاحفة الفولاذية العملاقة كراولر  Crowler إلى منصة الإطلاق 39-A.

واختير فريق الاتصال المباشر من قبل مركز القيادة الفضائي Capcom مع رواد الفضاء أثناء الرحلة ثلاثة من رواد الفضاء ذوي الخبرة يونج  وديوك  وروزا من الفريق الاحتياطي، وباركر وفولرتون وأوفر ماير من فريق الدعم. كذلك اختير ألان شيبارد من أبولو 14 وكين ماتينجلي من أبولو 16 وجوزيف ألان وهو من فريق الدعم العلمي، وكان قد أجرى وصلة اتصال من قبل مركز القيادة الفضائي مع رحلة أبولو 15.

الرحلة

الانطلاق من مركز كينيدي للفضاء
في يوم 7 ديسمبر 1972 في تمام الساعة 5:33 حسب التوقيت العالمي المنسق UTC انطلق الصاروخ ساتورن 5 حاملاً معهُ رواد الفضاء يوجين سيرنان ورونالد إفانز وهاريسون شميت. وحسب الخطة كان من المفروض أن يكون انطلاق ساتورن 5 برحلة أبولو 17 الساعة 2:53 UTC إلا أن العد التنازلى توقف لمدة 30 ثانية قبل الانطلاق بسبب ظهور عطل في الحاسوب. وقد كان على الحاسوب أن يرفع الضغط داخل خزان الوقود السائل الخاص بالمرحلة الثالثة للصاروخ. وقد أدى ذلك إلى تأخر عملية الإطلاق لمدة ساعتين ونصف لإصلاح التلف. بعد ذلك انطلق ساتورن 5 في رحلتهِ إلى القمر، وتعتبر تلك هي المرة الأولى التي يتأخر فيها الإطلاق خلال رحلات برنامج أبولو.

العبور إلى القمر

أثناء رحلة ساتورن 5 إلى القمر التقط رواد الفضاء صورة شهيرة للأرض وهي تعرف بالجوهرة الزرقاء The Blue Marble، وتظهر فيها القارة الأفريقية بأكملها تقريبا والقارة القطبية الجنوبية Antarctica. ولقد التقطت الرحلات السابقة إلى القمر صورا التقطت بعد اتخاذ أبولو مدارا حول القمر، وهي بذلك تبين صورا للأرض في مناطقها الغربية.

الهبوط على القمر

اختيرت الحافة الجنوبية الشرقية من بحر سيرينيتاتيس على القمر كمكان مميز لهبوط المركبة القمرية Lunar Module وهذا المكان قريب من مونتس تاوروس من جهة الجنوب الغربي. وهي تمثل بقعة ذات لون قاتم تقع بين ثلاثة جبال عالية، وتكوينات صخرية منحدرة في منطقة تسمى تاوروس-ليترو. وقد أظهرت الرحلات السابقة صورا دقيقة لتلك المنطقة بعينها وتبين وجود صخور مجاورة لتلك الجبال، وأراد العلماء المختصون في وكالة ناسا أخذ عينات منها يمكن أن تفصح عن التكوين الجيولوجي لتلك الجبال القمرية. في نفس الوقت تظهر في تلك المنطقة انزلاقات سطحية، وعدة فوهات ناشئة عن اصطدام الشهب الكبيرة بالسطح، وعلاوة على ذلك توجد فوهات غامقة اللون يُعتقد أنها بركانية. وقد ساعد على تحديد ذلك المكان العالم المصري فاروق الباز الذي كان يعمل بالولايات المتحدة الأمريكية واستدعته وكالة ناسا كخبير جيولوجي حيث كان على دراية مفصلة بتضاريس القمر لاختيار مواقع الهبوط لبعثات القمر خلال برنامج أبولو.

العربة القمرية

تعتبر رحلة المركبة أبولو 17 من الرحلات القمرية من التصنيف J-class ومعنى ذلك أن تكون في صحبة رواد الفضاء عربة قمرية Lunar Rover تساعدهم على التحرك بحرية أكبر على سطح القمر وتكون عونا لهم في حمل الأجهزة الثقيلة والعينات، وكذلك قطع مسافات أطول مما يستطيع رواد الفضاء انجازه مشياً على الأقدام. وقد استطاعت تلك البعثة انجاز ثلاثة مهمات استكشافية على سطح القمر استغرقت 7.2 و7.6 و7.3 ساعات، كما أحضرت بعثة أبولو 17 كمية من العينات القمرية تبلغ 110.5 كيلوجرام.

جمع شميث وسيرنان نحو 50 كيلوجرام من عينات التربة وصخور القمر خلال ثلاثة جولات استكشافية، قطعا فيها مسافة 34 كيلومتر في منطقة وادي تاوروس-ليترو بعربتهم القمرية، واكتشفوا تربة برتقالية اللون. في نفس الوقت أنشأت تلك البعثة أجهزة علمية كبيرة على سطح القمر لكي تبقى هناك وتسمح معلوماتها بفهم تاريخ وتكوين هذا الكوكب. وكانت رحلة أبولو 17 هي آخر رحلة للإنسان إلى القمر، وكانت الرحلة استثمارا لنتائج الرحلات الأربعة الأخيرة لأبولو والرحلات الثلاث لسكايلاب Skylab، وكذلك بعثة التجارب العلمية ASTP التي اجريت عام 1975.

العودة
يعتبر سيرنان أخر إنسان يمشي على القمر حتى الآن. وترك سيرنان وشميت لوحة مثبتة على سلم مركبة الهبوط شالينجر كتب عليها: «الآن وقد أجرى الإنسان أول استكشاف للقمر. ديسمبر 1972 ب.م. عسى أن تنعكس روح السلم التي أتينا بها إلى هنا على جميع الناس في العالم.» وتبين اللوحة صورتين لوجهي الكرة الأرضية ووجه القمر المرئي من الأرض، بالإضافة إلى توقيع كل من سيرنان ن وأيفانز، شميت، وتوقيع الرئيس نيكسون.

الهبوط في المحيط الهادي

هبطت المركبة أبولو 17 مثل بقية الرحلات السابقة أبولو 10 وأبولو 12 وأبولو 13 وأبولو 14 في المحيط الهادي بالقرب من من جزيرة سموا. والتقطتهم إحدي مروحيات البحرية الأمريكية واوصلتهم إلى السفينة الحربية تيكونديروجا USS Ticonderoga، ومنها إلى مطار تافونا على جزيرة سموا حيث استقبلوا استقبالا حافلا. بعد ذلك نقلتهم طائرة خاصة وأوصلتهم إلى هونولولو ومنها إلى هيوستن. وقد أخذ سيرنان معهُ راية تشيكوسلوفاكيا إلى القمر حيث أصل أجداده كانوا من تشيكوسلوفاكيا، وبعد عودتهِ أهدى تلك الراية إلى المعهد الفلكي في مدينة أوندريوف التابعة حاليا لجمهورية تشيك.

طالع أيضا

مقالات ذات صلة
 أبولو 11
 أبولو
 تشانغ إي-3
 أبولو 10
 أبولو 8
 نيل أرمسترونج
 بز ألدرن

 فاروق الباز
 جون يونغ
 شارلز ديوك
 ديفيد سكوت
 قائمة رواد فضاء أبولو
 قائمة بعثات أبولو

وصلات خارجية
 أبولو 17 - في Encyclopedia Astronautica
 أبولو 17 - خواطر حول أبولو فيديو
 أبولو 17 - علم وتجارب
 موقع الهبوط أبولو عبر جوجل مون
 سبتمبر 1973 مقالة ناشيونال جيوغرافيك
 أبولو 17 بث تلفزي - فيديو من ApolloTV.net

هوامش ومراجع

القمر في 1972
الولايات المتحدة في 1972
أحداث ديسمبر 1972
رونالد إفانز
متجولات قمرية
مهام العودة بالعينات
مهام برنامج أبولو
نشاط خارج المركبة
هاريسون شميت
يوجين سيرنان

أبولو 17


Dumuzid, "el pescador," originalmente de Kuara en Sumeria, fue el tercer rey en la primera Dinastía de Uruk, y el predecesor de Gilgamesh, de acuerdo a la lista de reyes de Sumeria. La lista de los reyes también afirma que él capturó sin ayuda a Mebaragesi, gobernador de Kish, y afirma que él gobernó en Uruk durante 100 años - mucho menos que los 1200 años que atribuye a su predecesor, Lugalbanda, "el pastor".

Puede haber habido cierta confusión en las primeras composiciones sumerias entre esta figura y la de "Dumuzid, el pastor", quién llaman el rey de Uruk, y quien aparece como una deidad (Tammuz) en obras posteriores. Sin embargo, la lista de reyes sumerios dice que Dumuzid, el pastor gobernó antes de la inundación, y en Bad-tibira, no en Uruk.

Referencias

Reyes de Sumeria
Mitología mesopotámica
Reyes del siglo XXVII a. C.
Uruk I
Asia en el siglo XXVII a. C.

Dumuzid, el pescador


بيدرو ماريا أرتولا ، من مواليد 6 سبتمبر 1948، لاعب كرة قدم إسباني سابق.

لعب مع منتخب إسبانيا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم من غيبوثكوا (مقاطعة)
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مقاطعة غيبوثكوا
رياضيون من غيبوثكوا
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو برشلونة
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو ريال سوسيداد
لاعبو ريال سوسيداد ب
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم باسكيون
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم للهواة
مواليد 1948
مواليد في أندواين

بيدرو ماريا أرتولا


Athy ( ; ) is a market town at the meeting of the River Barrow and the Grand Canal in south-west County Kildare, Ireland, 72 kilometres southwest of Dublin. A population of 11,035 (as of the 2022 census) made it the sixth largest town in Kildare and the 45th largest in the Republic of Ireland, a growth of 82% since the 2002 census.

Name

Athy or  is named after a 2nd-century Celtic chieftain, Ae, who is said to have been killed on the river crossing, thus giving the town its name "the town of Ae's ford".

The Letters of the Ordnance Survey (1837) note that "The town is now called by the few old people who speak Irish there and in the Queen's County [Laois], , pronounced Blahéé", where éé stands for English 'ee' [i:] as clarified by a note written in pencil in Irish as Blá thí.

History
According to Elizabethan historian William Camden, Ptolemy's map of Ireland circa 150 AD names the Rheban district along the River Barrow as Ῥαίβα. Modern cartography, however, dismisses the claim by using triangulation and flocking algorithms. This method establishes that Ptolemy's Ῥαίβα was actually located at Rathcroghan, the traditional capital of the Connachta.

A castle existed at Rheban from the Norman period onward.

The town at Athy developed from a 12th-century Anglo-Norman settlement to an important stronghold on the local estates of the FitzGerald earls of Kildare, who built and owned the town for centuries.

Athy Priory, a Dominican monastery, was founded in 1253.

The Confederate Wars of the 1640s were played out in many arenas throughout Ireland, and Athy—for a period of eight years—was one of the centres of war involving the Royalists, Parliamentarians and the Confederates. The town was bombarded by cannon fire many times and the Dominican Monastery, the local castles and the town's bridge (dating from 1417) all succumbed to the destructive forces of the cannonball. The current bridge, the Crom-a-Boo Bridge, was built in 1796, with the foundation stone laid by the Duke of Leinster.

The first town charter dates from 1515 and the town hall was constructed in the early 18th century. The completion of the Grand Canal in 1791, linking here with the River Barrow, and the arrival of the railway in 1846, illustrate the importance of the town as a commercial centre. From early on in its history Athy was a garrison town loyal to the Crown. English garrisons stayed in the barracks in Barrack Lane after the Crimean War and contributed greatly to the town's commerce. Home for centuries to English soldiers, Athy gave more volunteer soldiers to the Great War of 1914–18 than any other town of similar size in Ireland.

Centre of Hiberno-English

Athy has evolved as a centre for Hiberno-English, the mix of the Irish and English language traditions. A dialect starting with old Irish beginnings, evolved through Norman and English influences, dominated by a church whose first language was Latin and educated through Irish. Athy in particular was a mixing pot of languages that led to modern Hiberno-English. Positioned at the edge of the Pale, sandwiched between the Irish and English speaking partitions, Athy traded language between the landed gentry, the middle class merchants, the English working class garrison soldiers and the local peasantry. Many locals words borrow from the Irish tradition, such as "bokety", "fooster" or "sleeveen", while words like "kip", "cop-on" or even "grinds" have their origins in Old or Middle English.

This tradition of spoken word led to a lyrical approach to composition and perhaps explains the disproportionate number of writers Athy has produced. Athy becomes subject and object of creative endeavours – the traditional folk song, "Johnny I Hardly Knew Ye", is a prime example. Other songs in this tradition include "Lanigan's Ball" and "Maid of Athy". Another song of note from the area is called "The Curragh Of Kildare", the first song collected by Robbie Burns. Athy is also the surname of a minor character in James Joyce's Portrait of the Artist as a Young Man, who tells Stephen Dedalus, the protagonist, that they both have strange surnames and makes a joke about County Kildare being like a pair of breeches because it has Athy in it. Patrick Kavanagh alludes to Athy in his poem Lines Written on a Seat on the Grand Canal, Dublin: "And look! a barge comes bringing from Athy / And other far-flung towns mythologies."

Birth of motor racing

On 2 July 1903, the Gordon Bennett Cup race routed through Athy. It was the first international motor race to be held in Britain or Ireland. The Automobile Club of Great Britain and Ireland wanted the race to be hosted in the British Isles, and Ireland was suggested as the venue because racing was illegal on British public roads. After some lobbying and changes to local laws, County Kildare was chosen, partly because the straightness of the roads would be a safety benefit. As a compliment to Ireland the British team chose to race in Shamrock green which thus became known as British racing green. The route consisted of several loops of a circuit that passed-through Kilcullen, The Curragh, Kildare, Monasterevin, Stradbally and Athy, followed by another loop through Castledermot, Carlow and Athy again. The  race was won by the Belgian racer Camille Jenatzy, driving a Mercedes.

Places of interest

Athy Courthouse: Athy's courthouse was designed by Frederick Darley and built in the 1850s; it was originally the town's corn exchange.
O'Brien's Bar: One of the town's pubs, Frank O'Brien's Bar, is considered a tourist attraction and was voted one of the top ten Irish bars in the Sunday Tribune in 1999. Hardware merchants Griffin Hawe now occupy the town's 6 ft. wide and 12 ft. high 18th-century cockpit.
Kilkea Castle: Kilkea Castle is located just 5 km (3.1 mi) northwest of Castledermot, near the village of Kilkea. It was a medieval stronghold of the FitzGeralds, Earls of Kildare.
Woodstock Castle: built in the early 13th century to protect the north end of the ford and its western approach. A stone cuboid.

White's Castle: White's Castle was built in 1417 by Sir John Talbot, Viceroy of Ireland, to protect the bridge over the Barrow and the inhabitants of the Pale. Built into the wall on either side of the original entrance doorway are two sculptured slabs. On the right of the former doorway is the Earl of Kildare's coat of arms, signifying the earl's ownership of the castle in former days. The slab on the left bears the date 1573, and the name Richard Cossen, Sovereign of Athy.
The Moat of Ardscull: The Moat of Ardscull is the focal point of local legend about "little people". Assumed to have been built in the late 12th or 13th century, the first clear reference to the moat is in 1654 when the "Book of General Orders" noted a request from the inhabitants of County Kildare for the State to contribute £30 "towards the finishing of a Fort that they have built at the Moate of Ardscull".
Athy Workhouse: St Vincent's Hospital was formerly the Athy Workhouse. The Athy Poor Law Union was formally declared on 16 January 1841 and covered an area of . The new Athy Union workhouse was erected in 1842–43 on a  site half a mile (800 m) north-west of Athy. Designed by the Poor Law Commissioners' architect George Wilkinson, the building was based on one of his standard plans to accommodate 600 inmates.

St Michael's Church: Originally built in the 14th century. Some of the vestry and side walls have disappeared, but there is still some of the original church remaining. A small cross lies within the church grounds and it is said that a cross or font is buried in a grave, within the ruins. There was at one time an arch that stood in front of St. Michael's but during some renovations many years ago, this was taken down.
Quaker Meeting House: Built in 1780 and standing on Meeting Lane. The first Quakers in Athy may have been Thomas Weston and his wife who in 1657 "received the truth" from Thomas Loe, an English preacher, who was visiting some friends in County Carlow (and who later influenced William Penn). They were soon joined by the Bonnett family, the first Quaker family to settle in Carlow. A Quaker meeting was settled in Athy by 1671, the year in which Athy was included in the list of towns where the Leinster Province Meeting was held. The local Quakers met for worship once a week on Wednesdays, and every month a district meeting was held in Carlow to transact church business. Athy, as part of the Carlow district, also sent delegates to the Province's quarterly meetings.
The Dominican Church: The Dominicans arrived in Athy in 1253 or 1257. They settled on the eastern bank of the Barrow, first in thatched huts of wood and clay, later in a stone priory and church dedicated to St Peter Martyr, one of the earliest saints of the Order. Today, it is the opposite bank of the river that is dominated by the Dominican Church. In November 2015 the Dominicans finally left Athy due to a lack of friars, and the church and lands have been bought by Kildare County Council.  It now operates as the town's local library.
Shackleton Museum (formerly Athy Heritage Centre): Athy contains the only permanent exhibition on Ernest Shackleton, who was born at Kilkea House. The museum has a collection of artefacts from Athy's past as well as artefacts from Shackleton's expeditions. Among the most impressive is a scale model of the Endurance. Each year the museum arranges and hosts the Shackleton Autumn School, with speakers from around the world discoursing on different aspects of Antarctica and Shackleton's life. In December 2022, the museum closed temporarily for upgrade works.
Aontas Ógra: The local youth club in Athy which was set up, originally, as an Irish-speaking revival in 1956. It soon developed into a youth club and was the first boy-girl youth club in Ireland. It is still well-established to this day as an independent youth club in Kildare and is located now, beside ARCH on the Ballylinan road.
1798 Rebellion Memorial: This landmark is located in Emily Square and is dedicated to Athy's role in the 1798 Rebellion, as well as a memorial to local people who died during the famine years.

Population
Athy was the largest town in Kildare from the first official records in 1813 (population 3,192) until 1891 (population 4,886), and again between 1926–46 and between 1951–61. In 1837 the population was 4,494. The 2022 census established the population of Athy at 11,035.

Transport

Road
The town is located on the N78 national secondary road where it crosses the R417 regional road. In 2010 the N78 was re-aligned so that it no longer heads from Athy towards Kilcullen and Dublin via Ardscull, but now connects with the M9 motorway near Mullamast.  The old Athy-Kilcullen section of the road previously known as the N78 is now the R418.

As in December 2021, the N78 Athy Southern Distributor Road (Bypass) has been awarded tender, and is about to go to construction. This should be open to traffic by the end of 2023, and will take up to 8000 vehicles a day out of the town centre.

Rail
Athy is connected to the Irish rail network via the Dublin–Waterford main line. Athy railway station opened on 4 August 1846 and closed for goods traffic on 6 September 1976. There is a disused siding to the Tegral Slate factory (formerly Asbestos Cement factory). This is all that is left of the former branch to Wolfhill colliery. This side line was built by the United Kingdom government in 1918 due to wartime shortage of coal in Ireland. The concrete bridge over the River Barrow on this branch is one of the earliest concrete railway under-bridges in Ireland.

Bus
JJ Kavanagh's route 717 and Go-Ahead Ireland's route 130 and 130a serves the town frequently. South Kildare Community Transport also operates two routes from the town serving outlying villages and rural areas.

Line '897' Kilkenny – Castlecomer – Carlow – Athy connects the town with Kilkenny.

Sport
Athy GAA was formed in 1887, and its playing pitches in the early days changed several times until 1905. In 1905 the club rented a field at the Dublin road from the South Kildare Agricultural Society—the present day Geraldine Park. The club had the initiative in those early days to erect a paling around the pitch and was the first club in Leinster to do so. This initiative and the club's effort were rewarded when the All-Ireland finals were played in Athy in 1906.

Athy Rugby Club was founded in 1880 and is a five-time winner of the Leinster Towns Cup.

Athy Golf Club was formed in 1906 as a nine-hole course and was extended to 18 holes in 1993. The course had a par of 71 and it extended to 6,400 yards from the medal tees. It is situated at Geraldine, a mile from town on the Kildare Road.

Among the longer-standing sports clubs in the area is Athy Cricket Club, which was founded in 1872 and was one of the first cricket clubs in Kildare.

Tri-Athy is a triathlon event held in Athy on the June Bank Holiday weekend.

Other sports clubs serving the area include Athy Tennis Club, Athy Town AFC, St Michael's Boxing Club, and Athy Rowing Club.

Twinning
In 2004, the town was twinned with the French town of Grandvilliers in the Oise-Picardy . The French twinning committee is named "La Balad'Irlandaise", and official visits take place every two years, while musical and student exchanges take place more regularly.

Notable people

Joseph Bermingham, politician
Walter Borrowes, MP
Thomas Burgh, MP
Walter Hussey Burgh, MP
Joey Carbery, international rugby player
Seamus Clandillon, Irish musician, civil servant, and first director of radio broadcasting at 2RN
Thomas Condon, senator
Sister Consilio, addiction campaigner
Dál Cormaic, Gaelic dynasty located in South Kildare
Francis Cosby, English soldier and settler in Ireland; implicated in the Massacre of Mullaghmast
Philip Crosthwaite, businessman and politician
Paul Cullen, Archbishop of Dublin and the first Irish cardinal
Des Dalton, politician
The Danzigers, American film producers who lived in Bert House
Cecil Day-Lewis, poet laureate
William de Burgh, MP, anti-slavery campaigner and colleague of William Wilberforce
Robert Digby, courtier
Robert Dillon
Eric Donovan, Irish boxer and European championships bronze medal winner
Patrick Dooley, politician
Johnny Doran, musician
Charles John Engledow
Maurice Eustace (d. 1665), previously MP for Athy and County Kildare
Helen Evans, ground-breaking academic, activist and member of the Edinburgh seven
Rory Feely, footballer
Lesley Fennell, Irish postwar and contemporary portrait artist
Frederick Falkiner, MP
Lord Edward FitzGerald, politician and revolutionary
Lord Henry FitzGerald
James FitzGerald, 1st Duke of Leinster
William FitzGerald, 2nd Duke of Leinster
James H. Flack
Michael Foley, Kildare footballer
Lydia Foy, Irish trans activist
William Russell Grace, businessman and politician
Thomas Colley Grattan
John Nassau Greene, politician
William Hare, 1st Earl of Listowel
John Vincent Holland, Victoria Cross recipient
Mark Hughes, footballer
John Hurt, British actor who settled in Ballintubbert House
John S. Jackson, Irish geologist and environmentalist, believed to be the first environmental consultant in Ireland
Arthur Johnston, priest
Thomas Kelly, hymn-writer
Mary Leadbeater, author and diarist
Thomas Lee, soldier and assassin
Jeremy Loughman, rugby player
Jack Lukeman, musician and record producer
George Lyttleton-Rogers, tennis player and coach
John MacKenna, playwright and novelist
John Maher, car specialist and former drummer of The Buzzcocks
Mani (Gary Mounfield), Stone Roses and Primal Scream bassist/musician
Johnny Marr, musician, member of The Smiths
John Barnhill Smith McGinley
Richard Meredith, bishop
Meredyth family
Bobby Miller, Gaelic footballer
Matthew Minch, politician
John Minihan, photographer
Christopher Neil, musician, actor and producer
Alexander Nevill, priest
Liam O'Flynn, uilleann piper
Padraig O'Neill, footballer
Picture This, band
Eliane Plewman, agent of Special Operations Executive (SOE) executed in Dachau concentration camp in 1945
Frank Power, basketball coach
Una Power, medium and broadcaster
Paddy Prendergast, racehorse trainer
James Quinn, bishop
William Henry Rattigan
Brendan Ryan, Cork politician
Sir Ernest Shackleton, explorer
Christopher St Lawrence, 10th Baron Howth
Joe Stynes, Irish republican and sportsman
Robert Stearne Tighe, Irish writer and Fellow of the Royal Society
Jack Wall, politician
Wendy F. Walsh, artist
Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington
Zoltan Zinn-Collis, Slovak survivor of the Holocaust, author of Final Witness; one of only five living survivors of the Holocaust in Ireland; died in his Athy home in Ireland on 10 December 2012

See also
 List of abbeys and priories in Ireland (County Kildare)
 List of towns and villages in Ireland
 List of market houses in Ireland
 Duke of Leinster

Further reading
 A Short History of Athy (1999) by Frank Taaffe, published by Athy Heritage Company Limited

References

External links

 Athy, Kildare County Council
 "Eye On The Past" column by local historian Frank Taaffe

Towns and villages in County Kildare
Former urban districts in the Republic of Ireland
Former boroughs in the Republic of Ireland

Athy


Lucas Rocha (São Paulo, 2 de junho de 1997), mais conhecido pelo nome artístico LR Beats, é um CEO, beatmaker e produtor musical brasileiro.  Já trabalhou com artistas nacionalmente conhecidos como Rashid (cantor), Edi Rock, Drik Barbosa, Cabal, Ne-Yo, Felp22, Slim Rimografia e Raffa Moreira.

Biografia
Lucas Rocha cresceu no bairro da Vila Ema, em São Paulo, onde começou a frequentar eventos de música e criar suas primeiras batidas eletrônicas no programa de produção FL Studio, onde gravava seus amigos e artistas da região, no mesmo ano, em 2012, criou seu primeiro home studio e iniciou suas atividades musicais de forma oficial.

Carreira
Em 2015, LR Beats fez sua estreia no cenário nacional com 2 produções no álbum "Corpo São, Mente Insana" do Rapper Tubaína, onde recebeu feedback positivo do público e começou a ficar conhecido no cenário de produção, meses depois, lançou o som "Bênçãos sobre Bênçãos" com o cantor Terra Preta, estabelecendo sua presença no cenário musical nacional.

No mesmo ano, LR Beats começou sua comunicação com a comunidade de produtores musicais e beatmakers do Brasil, ensinando novos produtores sobre direitos autorais, venda de batidas online e posicionamento artístico, ficando muito conhecido na comunidade de beatmakers e artistas independentes por suas dicas e ensinamentos.

Em 2017, LR Beats foi um dos produtores que participaram do projeto oficial da Nike Football com o jogador brasileiro Neymar. O projeto chamado "Neymar Mixtape" reuniu músicas do mundo todo, e LR Beats esteve presente representando o Brasil, produzindo a faixa "Por mim", com interpretação do grupo Start Rap.
No mesmo ano, foi indicado à lista de produtores musicais do ano pelo site Genius (website).

Em 2020, lançou em colaboração com o rapper Duzz, o EP chamado "Aquecendo a Nave", com 4 faixas colaborativas, ficando nos trending topics do Twitter Brasil no lançamento do projeto, hoje, o projeto conta com mais de 10 milhões de plays em todas as plataformas digitais.

FL Studio
LR Beats atraiu atenção da empresa Image-line, responsável pelo software de produção FL Studio, sendo convidado à participar do time de produtores da empresa, ao lado de nomes como 9th Wonder, Avicii, Martin Garrix, Boi-1da, Deadmau5 e mais, sendo o primeiro brasileiro na história à ser patrocinado pela marca.

BeatmakersClub
Em 2018, LR Beats fundou o BeatmakersClub, a primeira loja do Brasil destinada aos Beatmakers e Produtores Musicais do país.

Beats & Business
Em 2021, LR Beats inaugurou a primeira escola de produção musical por streaming service da américa latina, intitulada "Beats e Business", a escola conta com alunos do Brasil, Portugal, Angola e Japão.
Na escola, é possível ter aulas de Direitos Autorais, Produção Musical, e tudo que envolve o universo da produção.
Em 2022, a escola recebeu um selo de escola parceira oficial do FL Studio, sendo a terceira escola de áudio no Brasil à receber o selo.

Curiosidades
LR Beats é o produtor brasileiro que mais vendeu batidas de rap online na era digital.

LR Beats foi o primeiro produtor brasileiro à assinar com o FL Studio.

LR Beats também é compositor e tem trilhas sonoras na TV Aberta, no canal SBT

Produções
 2015 - Tubaína - Minha Vez
 2015 - Tubaína - O que você me diz
 2015 - Valente - VNDXRGRXVND (Part. Costa Gold)
 2015 - Faíska - Gula (Part. Valente)
 2015 - ATF - Apneia (Ft. Nego E, Helibrown & Lester)
 2015 - Terra Preta - Bençãos sobre bençãos
 2015 - TOBER KGL - Sigo Vivo
 2016 - DaLua feat. LR Beats - Negros
 2016 - Terra Preta - Love Me
 2016 - Raffa Moreira - O Rap Mais Motivador do Ano
 2016 - Raffa Moreira - ARTM
 2016 - Falatuzetrê - Salvê
 2016 - Helibrown - Continue
 2016 - Helibrown - Agridoce
 2016 - Josbi - Timóteo tá
 2016 - Libert Rap - N.A.S.A (Feat. SOS)
 2017 - Live - O Mundo é Nosso
 2017 - RT Mallone - Sol de Dentro
 2017 - TAVN - Selva de Espinhos
 2017 - Valente - Meu Presente
 2017 - Valente - 016 017 [R.I.C.O]
 2017 – Cacife Clandestino - Mágico
 2017 – Edi Rock - Cortina de Ferro
 2017 - Faustino Beats - Flow 2017
 2017 - LetoDie - Bala ou Vala
 2017 - Atentado Napalm - Tokyo
 2017 - Champz - Menina (Feat. Pateta Código.43)
 2017 - Thi Ortiz - Precipício
 2017 - Faíska - Peço A Deus
 2018 - ATF - DETB (Feat. DJ Faul, DCazz, Pé Beat, LR Beats, Lester e Helibrown)
 2018 - Mahallo - Quando Você For
 2018 - Gigante No Mic - Velociraptor
 2018 – Mahallo - Perfume
 2018 - Negretti - Laços 2
 2018 - Drik Barbosa e Karol de Souza - Céu Azul
 2019 - Zemaru - Hiei
 2019 - JKR - Só Ela Faz
 2019 - Nill - Neon
 2019 – Uterço - Tempo Fechado (Feat. Daniel Yorubá)
 2019 – Nikito - Ctrl
 2019 – Duzz - Missão Tom Cruise (Feat. Kweller)
 2020 - JKR - Quem São?
 2020 - JKR - Em Ti Amor
 2020 - Ferraz - Jovem Milionário
 2020 - Scoppey - Tempo 3
 2020 - Scoppey - 007
 2020 - Maik - Forte Abraço
 2020 - Yung Buda - Bakemono
 2020 - Rashid - Blindado
 2021 - Young Mascka - Sem Simpatia
 2021 - Duzz - Mafioso (Feat. Leall, Yung Buuda)
 2021 - Duzz - Aliens (Feat. Rod 3030, Thai Flow)
 2021 - Duzz - Flores Mortas (Feat. Kamaitachi, Rodrigo Zin)
 2021 - Duzz - Maus Lençóis
 2021 - Duzz - Bons Lençóis

Discografia

Autoprojeção: Da Infância aos Conflitos (Feat. Yanick Shazam)
 2016 – Acordar (Aviões de Papel)
 2016 – Borboletas
 2016 – Meu Castelo (Verso Livre)
 2016 – Autocobrança
 2016 – Vida Esquecida
 2016 – 2F
 2016 – Cacto
 2016 – Interlúdio
 2016 – Revinda
 2016 – Autoprojetando

A Vida de Emmett Till (Feat. Delatorvi)
 2017 – Reparação Histórica
 2017 – Axé
 2017 – Melô Anti (Flores)
 2017 – Chicago Kids
 2017 – Sensual Skrr
 2017 – Thiaguinho e Rodriguinho

A Better Me (Feat. Billionaire)
 2017 – Feminine Needs
 2017 – Geeked
 2017 – Stick In It
 2017 – Intimacy
 2017 – Better Days
 2017 – Turned Family
 2017 – Irregular

Dead Roses (Álbum Instrumental)
 2018 – Last Night
 2018 – Dr*gs
 2018 – Bout U
 2018 – Dead Roses
 2018 – Changes
 2018 – Another Day

Prólogo (Feat. Zemaru)
 2019 – Baby
 2019 – Palitinho Premiado
 2019 – Tipo Gang
 2019 – B*nda Ignorante
 2019 – Mo Money Mo Problem
 2019 – Big Drip
 2019 – Top Gear 3000
 2019 – Tetsu Style

De Alma (Feat. Scoppey)
 2020 – Chuva
 2020 – Aço
 2020 – Temaki
 2020 – 2ALL
 2020 – Tentação
 2020 – Good Luck
 2020 – Certo

Ligações externas
LR Beats no Instagram
 LR Beats no Twitter
 LR Beats no Spotify

Naturais do estado de São Paulo
Produtores musicais do Brasil
DJs do estado de São Paulo
Naturais de Santo André (São Paulo)

LR Beats


هشام المليجى (1 ديسمبر 1968)، ممثل ومؤلف وموسيقي مصري.

عن حياته
تخرج في أكاديمية الفنون-المعهد العالى للفنون المسرحية - قسم تمثيل، وإخراج.شارك في عدد من الأعمال الفنية في السينما، والمسرح، والتليفزيون إلا أن انطلاقته الحقيقية بدأت مع دوره في فيلم «صعيدي في الجامعة الأمريكية».

أبرز أعماله كممثل

أفلامه
 ضحك ولعب وجد وحب
 صعيدي في الجامعة الأمريكية
 بوحه

مسلسلاته
 شجر الأحلام.
 العصيان.
 الداعية.
 خيبر، مسلسل تاريخي إنتاج 2013.
 احنا الطلبة

روابط خارجية

مصادر

أشخاص على قيد الحياة
ممثلون مصريون
مواليد 1968
موسيقيون مصريون

هشام المليجي


La station d'affichage IBM 3101 ASCII Display Station et les produits ultérieurs d'IBM, les 3151/315X et 3161/316X, étaient des terminaux d'affichage avec communication série asynchrone (signalisation start-stop) qui étaient utilisés avec une variété d'ordinateurs IBM et non IBM pendant les années 1980. –90, en particulier les terminaux de traitement de données sur mini-ordinateurs non IBM, ordinateurs IBM Series/1 et IBM AIX.

Modèles

IBM 3101
La station d'affichage IBM 3101 ASCII Display Station est apparue en 1979. Il comportait :

 Écran CRT au phosphore vert de 12 pouces.
 24 lignes de 80 caractères.
 Clavier ASCII (anglais américain, belge, danois, finnois, français, allemand, italien, katakana japonais, norvégien, portugais, espagnol, suédois, français suisse, allemand suisse, anglais britannique).
 Communication asynchrone : interface EIA RS-232C pour courte distance ; Interface EIA RS-422 pour une plus longue distance.
 Débits en bauds de 200/300 à 19 200 (bps).

Fait inhabituel pour les pratiques d'IBM à l'époque, c'est également :

 Utilisation de diverses technologies non IBM.
 Configuration initiale requise par l'utilisateur.
 Composé de divers types d'affichages, de claviers et de logique.
 A été entretenu dans les dépôts de service IBM uniquement.
 Diagnostics effectués par l'utilisateur autorisés, via le livret Guide de détermination des problèmes stocké dans le clavier.
 Peut être acheté (avec des remises sur volume) mais pas loué.

L'IBM 3101 a été utilisé avec une variété d'ordinateurs IBM et non IBM. En tant qu'écran de communication asynchrone, il était en concurrence avec les produits de Digital Equipment Corporation (par exemple VT100), Wyse Technology (par exemple 50/60/70), Applied Digital Data Systems (par exemple ADDS Viewpoint) et d'autres. Il était souvent utilisé comme terminal de traitement de données sur des mini- ordinateurs non IBM et l'IBM Series / 1.

Imprimante IBM 3102
L'imprimante matricielle IBM 3102 utilisait la technologie d'impression sur papier thermique et pouvait être connectée au port auxiliaire de l'IBM 3101. Il prenait en charge 80 caractères matriciels 5x7 par ligne, 6 lignes par pouce et produisait 40 caractères par seconde.

IBM 3161/3163

Les stations d'affichage ASCII IBM 3161/3163 Display Station sont devenues disponibles en 1985 et comportaient :

 Écrans CRT monochromes de 12 pouces (3161) ou 14 pouces (3163).
 Cartes en option pour émuler d'autres terminaux d'affichage ASCII : ADDS Viewpoint, Hazeltine 1500, Lear Siegler ADM-3A et ADM 5 et TeleVideo 910.

IBM 3164
La station d'affichage couleur ASCII Color IBM 3164 Display Station, disponible en 1986, comportait un écran CRT monochrome vert, ambre ou blanc de 14 pouces.

IBM 3151

La station d'affichage IBM 3151 ASCII Display Station est devenue disponible en 1987 et comprenait :

 Écran CRT vert, ambre ou blanc de 14 pouces de diagonale.
 24 lignes de 80 à 132 caractères chacune.
 Affichage/logique et clavier.
 Émulation facultative d'autres écrans Lear Siegler ADM-3A, ADM-5, ADDS Viewpoint A2, Hazeltine 1500, Televideo TVI-910/910+, TVI-912, TVI-920, TVI-925, TVI-925E et IBM 3101 ASCII.
 Mode de fonctionnement en bloc ASCII (sauf les modèles 51 et 61, qui étaient similaires à l'EBCDIC IBM 3270).

En 1988, le 3151 a remporté à la filiale japonaise d'IBM un Good Design Product Award du Japan Institute of Design Promotion .

IBM 3152
La station d'affichage couleur ASCII Color IBM 3152 Display Station est devenue disponible en 1992 dans les pays d'Europe, du Moyen-Orient et d'Afrique. Il comprenait :

 Clavier ASCII (anglais américain, belge, danois, finnois, français, allemand, italien, grec, norvégien, portugais, espagnol, suédois, français suisse, allemand suisse ou anglais britannique).
 Clavier PS/2 (anglais américain, belge, bosniaque, tchèque, danois, néerlandais, finnois, français, allemand, italien, grec, hongrois, norvégien, polonais, portugais, roumain, russe, slovaque, slv/croate/sl, espagnol, suédois, suisse français, suisse allemand, turc F, turc Q, hébreu ou anglais britannique).

IBM 3153
La station d'affichage couleur IBM 3153 InfoWindow II Color ASCII Display Station est devenue disponible en 1993. À l'instar de la série de terminaux NCR ( Boundless Technologies ) 2900, il peut être utilisé avec des caisses enregistreuses et des systèmes de surveillance de cuisine.

Développement, fabrication et utilisateurs
Les séries IBM 3101/315x/316x ont été développées par les laboratoires de développement de produits de communication d'IBM à Fujisawa et Yamato, au Japon ; puis plus tard par le département de développement d'IBM à Greenock, en Écosse. Ils ont été fabriqués au Research Triangle Park d'IBM en Caroline du Nord, aux États-Unis, pour les Amériques et l'Asie/Pacifique ; et à Greenock pour les autres pays.

Ils ont été utilisés comme terminaux d'entrée/sortie de traitement de données sur de nombreux mini-ordinateurs - en particulier les IBM Series/1 et IBM AIX - pour des applications commerciales, gouvernementales et militaires.

Héritage
La série 31 ** a formé la base de plusieurs autres stations d'affichage IBM à faible coût, y compris le 3104 pour l'IBM 8100 ; le 5291 de la série de terminaux d'affichage IBM 5250 pour IBM System/36 ; l'écran 4980 pour l'IBM Series/1 ; et l'écran 3178 de la série de terminaux d'affichage IBM 3270 pour IBM System/370 .

Articles connexes
 Liste des produits IBM

Références

Liens externes

 Histoire IBM des langues d'Extrême-Orient dans l'informatique. Partie 3. IBM Japon en tête, réalisations dans les années 1990 (IEEE Annals of the History of Computing, Volume 27, Numéro 1, janvier-mars 2005)
 Terminaux d'affichage IBM 3152 - Substitution de FRU (AF/E et E/ME/A uniquement)

Pages avec des traductions non relues
IBM

IBM 3101


Olaylar
 1411 - Birinci Thorn Barış antlaşması, müttefik Polonya Krallığı ve Litvanya Büyük Dükalığı ile Töton Şövalyeleri'nin aralarındaki savaşın bitmesiyle Toruń kentinde imzalandı.
 1553 - Osmanlı İmparatorluğu ve Fransa Krallığı arasında, İstanbul Antlaşması imzalandı.
 1662 - Çinli general Koxinga, dokuz ay süren kuşatmadan sonra Tayvan adasını ele geçirdi.
 1793 - Fransa, İngiltere ve Hollanda'ya savaş ilan etti.
 1814 - Filipinler'deki Mayon yanardağı lav püskürdü; yaklaşık 1200 kişi yaşamını yitirdi.
 1861 - Amerikan İç Savaşı: Teksas, Amerika Birleşik Devletleri'nden ayrıldı.
 1884 - Oxford English Dictionary'nin ilk baskısı yapıldı.
 1887 - ABD'de emlakçılık yapan Harvey Henderson Wilcox ve karısı, Hollywood isimli çiftliklerini tapu dairesinde kaydettirdi. Los Angeles'in batısındaki araziye; telefon, elektrik, gaz ve su getirttiler. Amerikan sinema endüstrisi burada doğdu.
 1895 - Lumiere Kardeşler, sinema makinasını icat ettiler.
 1896 - Giacomo Puccini'nin La bohème operası, ilk kez İtalya'nın Turin şehrinde sahnelendi.
 1913 - Grand Central Terminal, New York'ta açıldı: Dünyanın en büyük tren istasyonu.
 1915 - 20th Century Fox film şirketi kuruldu.
 1918 - Rusya, Gregoryen takvim'e geçti.
 1919 - İnci adlı aylık kadın dergisi İstanbul'da yayımlanmaya başladı. Sahibi Sedat Simavi idi.
 1923 - Almanya'da enflasyon artıyor; 1 sterlin 220 bin mark değerine ulaştı.
 1924 - Birleşik Krallık, SSCB'yi resmen tanıdı.
 1924 - Zekeriya Sertel tarafından yayınlanan Resimli Ay yayın hayatına başladı.
 1926 - Ankara'da Gazi İstasyonu açıldı.
 1930 - Kayseri-Şarkışla Demiryolu işletmeye açıldı.
 1933 - Bursa'da ezan ve kametin Türkçe okunmasını yanlış bulan bir grup, Ulucami'de namazdan çıkan halkı da yanlarına alarak Valilik önünde gösteri yaptı.
 1933 - Cumhuriyet ilkelerini benimsetmek ve aynı doğrultuda kültür hareketi oluşturmak amacıyla Halkevleri'nin yayın organı olarak Ülkü dergisi yayınlanmaya başladı.
 1935 - Ayasofya, müze olarak halkın ziyaretine açıldı.
 1944 - Bolu-Gerede depremi: Gerede, Bolu ve Çankırı'daki depremlerde 4611 kişi öldü.
 1957 - Alman mühendis Felix Wankel tarafından icat edilen ve çalışan ilk prototip Wankel motoru, Almanya NSU araştırma ve geliştirme merkezinde ilk kez çalıştırıldı.
 1958 - Mısır ve Suriye, Birleşik Arap Cumhuriyeti adıyla birleşti. Bu durum ancak 1961'e dek sürdü.
 1963 - İki uçağın Ankara üzerinde çarpışarak Ulus semtine düşmesi sonucu, 80 kişi yaşamını yitirdi.
 1968 - Vietnam Savaşı: Vietkong'lu Nguyen Van Lem, Güney Vietnam'lı millî polis şefi Nguyễn Ngọc Loan tarafından vurularak öldürüldü. İnfaz anı hem video hem de fotoğraf olarak kaydedildi.
 1974 - İzmir'de sabaha karşı saat 02:04'te bir deprem oldu, tarihi Saat Kulesi'nin tepesinin de yıkıldığı depremde 2 kişi öldü.
 1974 - São Paulo'da (Brezilya) 25 katlı bir iş yerinde yangın çıktı: 189 kişi öldü, 293 kişi yaralandı.
 1978 - Film yönetmeni Roman Polanski, kefaletini yakarak ABD'den Fransa'ya kaçtı. 13 yaşında bir kızla cinsel ilişkiye girme suçuyla hakkında dava açılmıştı.
 1979 - Humeyni'yi, Paris'teki 14 yıllık sürgün yaşamından Tahran'a dönüşünde milyonlarca İran'lı karşıladı.
 1979 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Milliyet gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Abdi İpekçi, suikast sonucu öldürüldü. 25 Haziran'da yakalanan katil Mehmet Ali Ağca, 1980'de ölüm cezasına çarptırıldı.
 1980 - İstanbul'da zamlara tepki gösteren halk bilet almadan vapura bindi.
 1989 - Millî futbolcu Tanju Çolak, Monte Carlo'da düzenlenen törende "Altın Ayakkabı" ödülü aldı.
 1990 - Yugoslav ordusu Kosova'ya girdi.
 1992 - Şırnak'ın Görmeç köyünde Jandarma Bölük Komutanlığına çığ düştü; 76'sı asker 81 kişi öldü. Siirt'in Eruh ilçesinin Tünekpınar köyü Jandarma Karakolu'na da çığ düşmesi sonucu 32 er öldü.
 1993 - İçişleri Bakanlığı, Valiliklere yurt içinden yayın yapan özel radyo televizyon kuruluşlarının kapatılmasını öngören bir genelge gönderdi. Özel radyolar, dinleyicilerinden Başbakan Süleyman Demirel'e genelgeyi protesto telgrafları ve faksları göndermelerini istediler.
 1997 - Susurluk kazasıyla ortaya çıkan karanlık ilişkileri protesto etmek ve "temiz toplum, temiz siyaset" özlemini duyurmak amacıyla, "Sürekli Aydınlık İçin 1 Dakika Karanlık" eylemi başlatıldı.
 2000 - Amerika Birleşik Devletleri'nde Illinois Eyalet Valisi George Ryan, idam cezalarının infazlarını durdurdu. 20 yıl içinde 13 idam mahkumunun suçsuz olduğunun anlaşılması Valiye bu kararı aldırttı.
 2001 - Önce Vatan gazetesi yayın hayatına başladı.
 2003 - Columbia uzay mekiği, Dünyaya dönüşü sırasında Teksas üzerinde parçalandı: mekikteki yedi astronot öldü.
 2004 - Suudi Arabistan'da Hac sırasında çıkan izdihamda 289 hacı öldü.
 2005 - Kanada aynı cinsiyetten olanların evlenmesini yasallaştıran 4. ülke oldu.
 2005 - The New Anatolian gazetesi yayın hayatına başladı.
 2005 - Nepal'de Kral Gyanendra darbe yaptı.
 2006 - Danimarka gazetesi Jylls-Postende İslam dünyasını rahatsız eden karikatürlerin yayımlanmasından 5 ay sonra, Avrupa'da birçok gazete aynı karikatürleri yayımladı. Danimarka'ya yönelik protestolar yayıldı. (4 Şubat'ta Şam'daki Danimarka ve Norveç Büyükelçilikleri ateşe verildi. 7 Şubat'ta Afganistan'daki Norveç birliklerine saldırı düzenlendi ve 10 Şubat'ta Danimarka, birçok Müslüman ülkedeki Elçiliklerini kapattı.)
 2012 - 30 yıllık Dev-Yol davası düştü. Yargıtay 9. Ceza Dairesi, Ankara 1 No'lu Sıkıyönetim Mahkemesinde, 574 sanıkla 18 Ekim 1982'de başlayan Dev-Yol ana davasının tüm sanıklar yönünden zaman aşımından düşürülmesine karar verdi.
 2012 - Mısır'ın ünlü takımı El Ehli ile Port Said'in El Masri takımları arasındaki maçtan sonra çıkan olaylarda 74 kişi öldü, 200'ü ağır binden fazla kişi yaralandı.
 2013 - Ankara'da ABD Büyükelçiliği'nde patlama oldu, iki kişi öldü.
 2021 - Myanmar'da Min Aung Hlaing tarafından askerî darbe gerçekleştirildi.

 Doğumlar
 1459 - Conrad Celtes, Alman bilgin (ö. 1508)
 1462 - Johannes Trithemius, Alman bilim insanı (ö. 1516)
 1550 - John Napier, İskoçyalı matematikçi ve logaritmanın mucidi (ö. 1617)
 1552 - Edward Coke, İngiliz hukukçu ve siyasetçi (ö. 1634)
 1750 - Andreas Bernardus de Quertenmont, Flaman bir ressam, kopyacı, oymacı ve gravür sanatçısı (ö. 1835)
 1761 - Christiaan Hendrik Persoon, Güney Afrikalı bilim insanı (ö. 1836)
 1780 - David Porter, Amerikalı amiral (ö. 1843)
 1796 - Abraham Emanuel Fröhlich, İsveçli şair (ö. 1865)
 1801 - Émile Littré, Fransız hekim, filozof, dilbilimci ve siyaset adamı (ö. 1881)
 1804 - Handrij Zejler, Sorb yazar (ö. 1872)
 1825 - Francis James Child, Amerikalı bilim insanı, eğitimci ve halk bilimci (ö. 1896)
 1861 - Robert Sterling Yard, Amerikalı gazeteci ve yazar (ö. 1945)
 1868 - Ovannes Kaçaznuni, Ermeni siyasetçi ve Ermenistan'ın ilk Başbakanı (ö. 1938)
 1872 - Jerome F. Donovan, Amerikalı politikacı (ö. 1949)
 1874 - Hugo von Hofmannsthal, Avusturyalı yazar (ö. 1929)
 1878 - Milan Hodža, Slovak politikacı (ö. 1944)
 1878 - Alfréd Hajós, Macar yüzücü ve mimar (ö. 1955)
 1878 - Hattie Wyatt Caraway, Amerikalı politikacı (ö. 1950)
 1878 - Charles Tate Regan, Büyük Britanyalı Royal Society Üyesi ve ihtiyolog (ö. 1942)
 1882 - Louis St. Laurent, Kanada'nın 12. Başbakanı
 1884 - Yevgeny Zamyatin, Rus yazar (ö. 1937)
 1885 - Camille Chautemps, Fransız siyasetçi (ö. 1963)
 1887 - Charles Nordhoff, İngiliz yazar (ö. 1947)
 1889 - John Lewis, İngiliz Marksist düşünür (ö. 1976)
 1894 - James P. Johnson, Amerikalı besteci (ö. 1955)
 1894 - John Ford, Amerikalı yönetmen, yapımcı ve En İyi Yönetmen Akademi Ödülü sahibi (ö. 1973)
 1894 - Kerim Erim, Türk ordinaryüs matematikçi (ö. 1952)
 1895 - Conn Smythe, Kanadalı mimar (ö. 1980)
 1898 - Richard Loudon McCreery, İngiliz asker (ö. 1967)
 1901 - Clark Gable, Amerikalı sinema oyuncusu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 1960)
 1902 - Langston Hughes, Amerikalı yazar (ö. 1967)
 1905 - Emilio Gino Segrè, İtalyan fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1989)
 1906 - Hildegarde, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (ö. 2005)
 1908 - George Pal, Macar yönetmen ve yapımcı (ö. 1980)
 1909 - George Beverly Shea, Kanadalı şarkıcı (ö. 2013)
 1910 - Sabire Aydemir, Türk veteriner hekim (ö. 1991)
 1914 - Jale İnan, Türk arkeolog (ö. 2001)
 1915 - Stanley Matthews, İngiliz futbolcu (ö. 2000)
 1915 - Alicia Rhett, Amerikalı oyuncu ve ressam (ö. 2014)
 1918 - Muriel Spark, İskoç yazar (ö. 2006)
 1922 - Renata Tebaldi, İtalyan soprano (ö. 2004)
 1924 - H. Richard Hornberger, Amerikalı yazar (ö. 1997)
 1928 - Muzaffer Buyrukçu, Türk yazar (ö. 2006)
 1928 - Stuart Whitman, Amerikalı oyuncu (ö. 2020)
 1930 - Shahabuddin Ahmed, Bangladeş'in Başbakanı
 1931 - Boris Yeltsin, Rus devlet adamı (ö. 2007)
 1932 - Yılmaz Atadeniz, Türk yönetmen, senarist ve yapımcı
 1933 - Wendell Anderson, Amerikalı bürokrat (ö. 2016)
 1934 - Berke Vardar, Türk dilbilimci (ö. 1989)
 1936 - Tuncel Kurtiz, Türk sinema, tiyatro ve seslendirme sanatçısı (ö. 2013)
 1939 - Claude François, Fransız pop şarkıcısı ve söz yazarı (ö. 1978)
 1942 - Bibi Besch, Amerikalı aktris (ö. 1996)
 1942 - Vural Öger, Türk kökenli Alman politikacı ve iş insanı
 1949 - Vedat Ahsen Coşar, Türk avukat
 1950 - Ali Haydar Konca, Türk siyasetçi
 1950 - Erol Togay, Türk futbolcu (ö. 2012)
 1950 - Mustafa Kaplakaslan, Türk futbolcu
 1952 - Engin Ardıç, Türk gazeteci (ö. 2023)
 1952 - Ferit Mevlüt Aslanoğlu, Türk siyasetçi (ö. 2014)
 1957 - Derya Baykal, Türk oyuncu
 1964 - Andreas Herder, Alman oyuncu
 1965 - Brandon Lee, Çin kökenli Amerikalı aktör (ö. 1993)
 1965 - Jarozlaw Araskiewicz, Polonyalı futbolcu
 1966 - Michelle Akers, eski Amerikalı kadın millî futbolcu
 1967 - Azer Bülbül, Türk arabesk ve fantezi müzik sanatçısı (ö. 2012)
 1968 - Lisa Marie Presley, Amerikalı rock şarkıcısı (Elvis Presley'nin kızı) (ö. 2023)
 1969 - Gabriel Batistuta, Arjantinli futbolcu
 1970 - Asuman Dabak, Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı
 1970 - Malik Sealy, Amerikalı basketbol (NBA) oyuncusu (ö. 2000)
 1971 - Michael C. Hall, Amerikalı oyuncu
 1977 - Sergio Aragoneses, eski İspanyol  futbolcu
 1980 - Florin Bratu, Rumen futbolcu
 1980 - Kenan Hasagić, Bosnalı futbolcu
 1980 - Liasos Luka, Kıbrıs Rumu futbolcu
 1981 - Gustaf Norén, İsveçli müzisyen ve Mando Diao grubunun gitaristi
 1982 - Michael Fink, Alman futbolcu
 1984 - Darren Fletcher, İskoç futbolcu
 1985 - Mason Moore, Amerikalı porno yıldızı
 1989 - Lamine Koné, Fildişili futbolcu
 1990
Bige Önal, Türk oyuncu
Belfu Benian, Türk oyuncu
Herciana Matmuja, Arnavut şarkıcı ve söz yazarı
Dan Gosling, İngiliz futbolcu
Duje Čop, Hırvat futbolcu
Serdar Eylik, Türk futbolcu
 1994 - Harry Styles, İngiliz şarkıcı, söz yazarı ve One Direction üyesi
 1995 - Oliver Heldens, Hollandalı DJ
 1997 - Park Ji-hyo, Güney Koreli şarkıcı
 2002 - Aleyna Özkan, Türk yüzücü

 Ölümler
 1222 - I. Aleksios, 1204 yılından 1222 yılına kadar Trabzon İmparatorluğu'nun ilk imparatorudur (d. 1182)
 1290 - Müziddin Keykubad, Delhi Sultanlığı hükümdarı (d. 1269)
 1328 - IV. Charles, Fransa Kralı (d. 1294)
 1522 - Girolamo Aleandro, İtalyan akademisyen, hümanist, Kardinal (d. 1480)
 1691 - VIII. Alexander, Papa (d. 1650)
 1705 - Sophie Charlotte, Braunschweig ve Lüneburg düşesi (d. 1668)
 1733 - II. August, Lehistan kralı (d. 1670)
 1818 - Giuseppe Gazzaniga, İtalyan opera bestecisi (d. 1743)
 1851 - Mary Shelley, İngiliz yazar (d. 1797)
 1873 - Matthew Fontaine Maury, Amerikalı astronom, deniz subayı, tarihçi, oşinograf, meteorolog, haritacı, jeolog ve eğitimci (d. 1806)
 1882 - Antoine Bussy, Fransız kimyager (d. 1794)
 1903 - George Gabriel Stokes, Fransız fizikçi (d. 1819)
 1905 - Oswald Achenbach, Alman doğa ressamı (d. 1827)
 1916 - Yusuf İzzeddin Efendi, Osmanlı şehzade (d. 1857)
 1922 - William Desmond Taylor, Amerikalı oyuncu ve yönetmen (d. 1872)
 1944 - Piet Mondrian, Hollandalı ressam (d. 1872)
 1945 - Bogdan Filov, Bulgar arkeolog, sanat tarihçisi ve politikacı (d. 1883)
 1966 - Buster Keaton, Amerikalı oyuncu (d. 1895)
 1976 - Werner Heisenberg, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1901)
 1979 - Abdi İpekçi, Türk gazeteci ve yazar (suikast sonucu) (d. 1929)
 1979 - Niyazi Akıncıoğlu, Türk şair (d. 1919)
 1981 - Ayşe Saffet Alpar, Türk kimyacı ve Türkiye'nin ilk kadın rektörü (d. 1903)
 1988 - Heather O'Rourke, Amerikalı oyuncu (d. 1975)
 1999 - Barış Manço, Türk müzisyen (d. 1943)
 2002 - Hildegard Knef, Alman aktris, şarkıcı ve yazar (d. 1925)
 2002 - Aykut Barka, Türk jeolog (d. 1951)
 2002 - Daniel Pearl, Amerikalı gazeteci (d. 1963)
 2003 - Kalpana Chawla, Hint asıllı Amerikalı astronot (d. 1962)
 2003 - İlan Ramon, İsrail Devleti'nin uzaya gönderdiği ilk astronot olan İsrail Hava Kuvvetleri'nin savaş pilotu (d. 1954)
 2003 - Rick Husband, Amerikalı astronot (d. 1957)
 2003 - Michael P. Anderson, ABD Hava Kuvvetleri memuru ve NASA astronotu (d. 1959)
 2003 - Muzaffer Akdoğanlı, Türk siyasetçi (d. 1922)
 2004 - Ewald Cebula, Polonyalı eski millî futbolcu (d. 1917)
 2004 - Süha Arın, Türk belgesel sinemacı (d. 1942)
 2005 - John Vernon, Kanadalı oyuncu (d. 1932)
 2007 - Gian Carlo Menotti, İtalyan asıllı Amerikalı besteci (d. 1911)
 2010 - Steingrímur Hermannsson, İzlandalı siyasetçi (d. 1928)
 2010 - Justin Mentell, Amerikalı oyuncu ve model (d. 1982)
 2011 - Knut Risan, Norveçli ünlü oyuncu (d. 1930)
 2011 - Galip Boransu, Türk piyanist, keyboard, vokal (d. 1950)
 2012 - Wislawa Szymborska, Polonyalı şair (d. 1923)
 2012 - Angelo Dundee, Amerikalı boks antrenörü (d. 1921)
 2012 - Don Cornelius, Amerikalı Tv programcısı, yazar ve yapımcı (d. 1936)
 2013 - Ed Koch, Amerikalı siyasetçi (d. 1924)
 2013 - Robin Sachs, İngiliz sinema ve Tv oyuncusu (d. 1951)
 2014 - Luis Aragonés, İspanyol futbolcu ve teknik direktör (d. 1938)
 2014 - Maximilian Schell, Avusturyalı oyuncu, yönetmen ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (d. 1930)
 2014 - Vasili Petrov, Kızıl Ordu'nun komutanlarından biri ve Sovyetler Birliği Mareşali (d. 1917)
 2014 - Tony Hateley, İngiliz futbolcu (d. 1941)
 2015 - Udo Lattek, Alman teknik direktör ve eski futbolcu (d. 1935)
 2015 - Aldo Ciccolini, İtalyan-Fransız piyanist (d. 1925)
 2015 - Monty Oum, Amerikalı web-bazlı animatör ve yazar (d. 1981)
 2016 - Ali Beratlıgil, Türk futbolcu ve teknik direktör (d. 1931)
 2016 - Paul Pholeros, Avustralyalı mimar (d. 1953)
 2016 - Filiz Bingölçe, Türk Gazeteci, yazar, sözlükçü, yayımcı ve belgesel film yönetmeni (d. 1965)
 2017 - Étienne Tshisekedi, Demokratik Kongolu siyasetçi (d. 1932)
 2017 - Cor van der Hoeven, Eski Hollandalı millî futbolcu (d. 1921)
 2017 - Stig Grybe, İsveçli aktör ve komedyen (d. 1928)
 2017 - Lars-Erik Berenett, İsveçli ünlü aktör (d. 1942)
 2017 - Desmond Carrington, Britanyalı oyuncu, radyocu ve sunucu (d. 1926)
 2017 - Sandy Gandhi, Avustralyalı komedyen ve köşe yazarı (d. 1958)
 2018 - Fidel Castro Díaz-Balart, Kübalı nükleer fizikçi ve devlet görevlisi (d. 1949)
 2018 - Dennis Edwards, Amerikalı siyahi soul müziği ve blues şarkıcısı (d. 1943)
 2018 - Édouard Ferrand, Fransız siyasetçi (d. 1965)
 2018 - Su Bai, Çinli arkeolog (d. 1922)
 2018 - Ömer Aggad, Filistin asıllı Suudi Arap hayırsever ve iş insanı (d. 1927)
 2019 - Clive Swift, İngiliz oyuncu, komedyen ve söz yazarı (d. 1936)
 2019 - Jeremy Hardy, İngiliz komedyen ve oyuncu (d. 1961)
 2019 - Ursula Karusseit, Alman oyuncu (d. 1939)
 2019 - Lisa Seagram, Amerikalı oyuncu (d. 1936)
 2019 - Les Thornton, İngiliz profesyonel güreşçi (d. 1934)
 2019 - Conway Berners-Lee, İngiliz matematikçi ve bilgisayar mühendisi (d. 1921)
 2020 - Andy Gill, İngiliz post-punk gitaristi ve müzik yapımcısı (d. 1956)
 2020 - Péter Andorai, Macar oyuncu (d. 1948)
 2020 - Leons Briedis, Leton şair, romancı, deneme yazarı, edebiyat eleştirmeni ve yayıncı (d. 1949)
 2020 - Lev Mayorov, Azeri profesyonel futbolcu ve teknik direktör (d. 1969)
 2020 - Lila Garrett, Amerikalı radyo sunucusu ve senarist (d. 1925)
 2020 - Ömer Dönmez, Türk oyuncu (d. 1959)
 2021 - Soraya Abdullah, Endonezyalı aktris (d. 1978)
 2021 - Dustin Diamond, Amerikalı aktör, yönetmen, müzisyen ve komedyen (d. 1977)
 2021 - Jean-Pierre Jossua, Dominikan Rahibi, Fransız yazar, eğitimci ve Katolik ilahiyatçı (d. 1930)
 2021 - Abd el-Sattar Kasım, Filistinli yazar (d. 1948)
 2021 - Viktor Koval, Sovyet-Rus yazar, şair, sanatçı ve aktör (d. 1947)
 2021 - Temur Tsiklauri, Gürcü pop şarkıcısı, aktör (d. 1946)
 2021 - Cynthia Turner,' Maltalı bir piyanistti (d. 1932)
 2022 - Lütfullah Safi Gülpayegani, İranlı Şii merci (d. 1919)
 2022 - Paolo Graziosi, İtalyan aktör (d. 1940)
 2022 - Shintarō Ishihara, Japon siyasetçi ve yazar (d. 1932)
 2022 - Tito Stagno, İtalyan haber sunucusu ve gazeteci (d. 1930)
 2022 - Maurizio Zamparini, İtalyan iş insanı ve spor yöneticisi (d. 1941)
 2023 - Renato Benaglia, İtalyan profesyonel futbolcu ve teknik adam (d. 1938)
 2023 - Benny Dollo, Endonezyalı teknik direktör (d. 1950)
 2023 - Leonard Pietraszak, Polonyalı aktör (d. 1936)

Tatiller ve özel günler
 Fırtına: Hamsi Fırtınası

Kaynakça

0201
01

1 Şubat


Aleen Isobel Cust ( - ) est une vétérinaire anglo-irlandaise. Elle commence sa carrière en Irlande. En 1922, elle devient la première femme vétérinaire à être reconnue par le Royal College of Veterinary Surgeons .

Jeunesse et éducation
Aleen Cust est née en 1868 à Cordangan Manor, dans le Comté de Tipperary. Son père, Sir Leopold Cust,  baronnet, est le petit-fils de Brownlow Cust,  Brownlow, et travaille comme agent foncier pour la famille Smith-Barry . Sa mère Charlotte Sobieske Isabel Bridgeman est la fille du vice-amiral Charles Orlando Bridgeman et la petite-fille d'Orlando Bridgeman,  de Bradford) et de  Henry Chamberlain,  .

La quatrième de six enfants , elle aime le plein air lorsqu'elle est enfant, et lorsqu'on lui pose des questions sur son avenir, elle affirme qu' " un vétérinaire était ma réponse pour toujours " .

Elle commence une formation d'infirmière à l'hôpital de Londres, mais l'abandonne pour devenir vétérinaire . Après la mort de son père en 1878, le major Shallcross Fitzherbert Widdington, son tuteur, l'encourage à poursuivre des études et finance sa fréquentation du New Veterinary College de William Williams à Édimbourg . Comme sa mère est femme de la chambre à coucher de la reine Victoria  Cust s'inscrit sous le nom d'AI Custance pour éviter tout embarras à sa famille . Elle termine ses études vétérinaires en 1897, remportant la médaille d'or de zoologie mais se voit refuser l'autorisation de passer l'examen final et, par conséquent, n'est pas admise en tant que membre du Collège royal des chirurgiens vétérinaires (RCVS) . Elle conteste cela devant la Court of Session, cherchant à annuler la décision du comité d'examen du RCVS, mais le tribunal refuse de statuer au motif que le RCVS n'est pas domicilié en Écosse . Elle s'est abstenue de toute action en justice à Londres, peut-être en raison du coût potentiel ou de l'embarras social potentiel pour sa mère .

Carrière
Cust continue néanmoins à pratiquer dans le Comté de Roscommon avec William Augustine Byrne  ayant reçu une recommandation personnelle de William Williams  et vit à Castlestrange House (emplacement de la pierre de Castlestrange, dans la vallée de Suck) près d'Athleague . L'Oxford Dictionary of National Biography déclare qu'il y a des raisons de croire que Byrne et Cust "vivaient comme mari et femme et qu'elle avait deux filles, nées en Écosse, qui ont ensuite été adoptées" . En 1904, elle est brièvement fiancée à Bertram Widdington, le fils de son ancien tuteur, mais à la suite des objections de sa famille concernant sa carrière, le mariage n'a pas lieu .

Cust est ensuite nommée inspectrice vétérinaire par le conseil du comté de Galway en vertu des lois sur les maladies des animaux, une nomination qui est refusée par le RCVS en raison de son manque de reconnaissance professionnelle . Le poste est de nouveau annoncé et lorsque Cust est de nouveau sélectionnée pour le poste, un accord est conclu en vertu duquel elle exerce les fonctions du poste avec un titre modifié . À la mort de Byrne en 1910, Cust reprend le cabinet vétérinaire . Elle pratique à Fort Lyster House près d'Athleague .

Au déclenchement de la Première Guerre mondiale en 1915, Cust quitte l'Irlande pour se porter volontaire au front et semble avoir aidé au traitement et aux soins des chevaux  travaillant avec le YMCA depuis une base près d'Abbeville . En 1917, elle est nommée dans un laboratoire de bactériologie de l'armée qui est associé à un hôpital vétérinaire . Elle est répertoriée comme membre du Queen Mary's Army Auxiliary Corps de janvier à novembre 1918 et il est suggéré que c'est son travail en temps de guerre qui a aidé à son acceptation dans le RCVS après la guerre .

Le Royal College of Veterinary Surgeons de Londres ne reconnait le droit de Cust d'exercer à part entière en Grande-Bretagne qu'en 1922 à la suite de la promulgation de la Sex Disqualification (Removal) Act 1919 . Compte tenu de ses années d'expérience, elle n'est invitée qu'à passer la partie orale de l'examen final . Le 21 décembre 1922, le président du RCVS, Henry Sumner, remet personnellement à Cust son diplôme, et elle devient ainsi la première femme à recevoir un tel diplôme .

Vie ultérieure et reconnaissance
En raison d'une santé défaillante, Cust ne continue à exercer la profession de vétérinaire que pendant encore deux ans, prenant sa retraite en 1924 . Après avoir vendu son cabinet, elle s'installe dans le village de Plaitford, dans la New Forest dans le Hampshire, en Angleterre . Elle est décédée d'une insuffisance cardiaque  en Jamaïque le 29 janvier 1937 alors qu'elle rendait visite à des amis .

À sa mort, elle laisse au RCVS une somme d'argent pour fonder la bourse de recherche Aleen Cust . En 2007, une plaque est érigée en l'honneur de Cust à Castlestrange House, Athleague par Women in Technology and Science et le National Committee for Commemorative Plaques in Science and Technology, avec le soutien de Veterinary Ireland .

Références

Liens externes

Personnalité irlandaise du XXe siècle
Femme vétérinaire
Personnalité irlandaise du XIXe siècle
Décès en janvier 1937
Naissance en février 1868
Décès à 68 ans
Personnalité anglo-irlandaise du XXe siècle
Personnalité anglo-irlandaise du XIXe siècle

Aleen Cust


GCN puede referirse a:
 Nintendo GameCube, consola de videojuegos de Nintendo.
 Graphics Core Next, arquitectura de GPUs ideada por la compañía AMD.

GCN


Bernd Heinrich Wilhelm von Kleist, (d. 18 Ekim 1777, Frankfurt Oder, Brandenburg, Prusya – ö. 21 Kasım 1811, Berlin) Alman şair, tiyatro oyunu, öykü, hikâye yazarı, yayıncı.

Heinrich von Kleist, yaşadığı dönemin edebî coğrafyasında var olan edebî anlayışa ve edebî eğilimlere aykırı bir kişi olarak görüldü. Aynı şekilde Weimar dönemi klasik edebiyatına ve romantizm akımından da uzak durdu. Von Kleist, şövalyelik hakkındaki tarihî bir tiyatro oyunu Das Käthchen von Heilbronn, Der zerbrochne Krug ve Amphitryon başlıklı komediler, Penthesilea başlıklı trajedi ve Michael Kohlhaas ve The Marquise von O... başlıklı romanları ile en önemli eserleri arasında sayılır.

Hayatı
Heinrich von Kleist, Prusya'da önemli makamlara gelmiş, Pomeranya sülâlesine mensup bir aileden geliyordu. Ailenin beşinci çocuğu ve ilk oğlu olarak doğdu. Von Kleist sülâlesi, çok sayıda general ve mareşal, birçok toprak sahibi ile bir dizi âlim, yüksek diplomat ve memur yetiştirdi. Kleist'in babası Joachim Friedrich von Kleist (d. 1728 - ö. 1788), o zamanlar bir garnizon kasabası olan Frankfurt (Oder)'de Prens Leopold von Braunschweig'ın ordusunun süvari komutanı olarak görev yaptı. Babasının ilk evliliğinden Minette ve Wilhelmine adlarında iki üvey kız kardeşi ve Kleist'e çok yakın olan Ulrike Philippine isimli üçüncü bir kız kardeşi vardı. Joachim Friedrich 1775 yılında Juliane Ulrike Pannwitz ile evlendi. Bu evlilikten de Heinrich'in öz kardeşleri Friederike, Auguste Katharina, Leopold Friedrich ve Juliane dünyaya geldi.

Kleist, babasının 1788'de ölümünden sonra, Berlin'de reform taraftarı bir vâiz olan Samuel Heinrich Catel'in yetimhanesinde büyüdü. Catel, aynı zamanda Fransızca dilbilgisi öğretmeniydi. Kleist muhtemelen, Catel sayesinde Aydınlanma döneminin Fransız şair ve filozofları ile tanıştı. Askerî hayatına öncelik vermek mecburiyetinde olduğu için, Brandenburg Üniversitesi'nde başladığı akademik hayatına ara vermek zorunda kaldı ve Prusya Kraliyet Ordusu'na katıldı. Genç Kleist, ailesinin geleneklerine sadık kalarak 1792 yılının Haziran ayında, Potsdam'daki Prusya Ordusu'nun 3. Muhafız Alayı Taburu'nda kıdemli onbaşı oldu. Müfettiş General Ernst von Rüchel idaresinde, Fransa'ya karşı Birinci Kolaisyon Savaşı'na katıldı. Aynı tabur ile Mainz'de Alman topraklarında kurulan ilk burjuva cumhuriyetinin askerî güçlerinin kuşatmasında da yer aldı.

Yetersiz ve kısa bir eğitim hayatından sonra 1792 yılında Prusya ordusuna girdi ve 1799 yılında teğmen rütbesiyle ordudan ayrıldı. Ardından Viadrina Üniversitesi'nde hukuk ve felsefe eğitimi aldı. 1800 yılında Berlin'de Maliye Bakanlığı bünyesinde çalışmaya başladı. Ertesi yıl Kleist'ın düzensiz umursamaz ruh hali onu Paris'e ziyaret etmeye sürükledi ve sonrasında İsviçre'ye yerleşti. Orada yakın arkadaşlar edinen Kleist, onlara ilk tragedyası olan Schroffenstein Ailesi adlı eserini okudu. 1802 yılının sonunda Almanya'ya dönen Kleist; Goethe, Schiller ve Wieland'ı Weimar'da ziyaret etti. Leipzig ve Dresden'de kısa bir süre kaldıktan sonra Paris'e geri dönen Kleist ardından Berlin'deki görev yerini Königsberg'teki bir devlet dairesi olarak değiştirdi. 1807 yılında Dresden'e giderken Fransız askerleri tarafından ajan suçlamasıyla tutuklandı. Cezaevinden çıktıktan sonra Dresden'e giden Kleist'ın yolu Heinrich Müller ile kesişti ve birlikte 1808 yılında Phöbus gazetesini çıkardılar.

Ölümü

Kleist 1809 yılında Prag'a gitti ve en sonunda Berlin'e yerleşti. Orada Berliner Abendblätter gazetesini çıkardı. Tahminlere göre o yıllarda, tıpkı kendisi gibi herhangi bir yaşam amacı kalmamış Henrietti Vogel adındaki Alman bir kadın müzisyen ile birlikte olmaya başlar. Aralarındaki ilişki tutkulu bir aşka dönüşür. Vogel, 1808 yılında önemsiz boyutta olan rahmindeki kanserin Kasım 1811'de ciddi bir boyuta ulaştığını öğrenir. Durumu Heinrich'e anlatır ve Heinrich'den kendisi korktuğu için kendisini öldürmesini ister. Heinrich ise Vogel'e birlikte intihar etmeyi teklif eder. İkisi de yaşamak için bir amaç görmez ve anlaşırlar. Zira Vogel'e, doktorları tarafından çok fazla yaşayamayacağı söylenmiştir. Heinrich ve Henriette, 1811 yılının 21 Kasım sabahında Berlin'de bulunan Kleiner Wannsee gölü kıyısında birlikte kahvaltı ederler. Ardından Heinrich, önce Henriette'yi tabanca ile kalbinden vurur, ardından silahı kendi ağzına dayar ve tetiği çekip kendisini de öldürür. Heinrich'in ardında bıraktığı bir sayfalık intihar mektubunda şu sözü dikkat çekmiştir:

Kleist'ın bütün hayatı ideal ve hayalî mutluluğu bulmaya çabalamakla geçti ve bu, onun çoğu eserine yansıdı. Kleist kuzey Almanya'nın şu ana kadar gelmiş geçmiş en önemli Romantik dönem dramacısı olarak sayılmaktadır. Kleist, Alman Edebiyatı'nda önemli bir yere sahiptir.

Kleist'in intihar sürece 2015 yapımlı Fou D'amour filminde anlatılmıştır.

Eserleri

 Schroffenstein Ailesi (Die Familie Schroffenstein), (trajedi) (1803)
 Şili'de Deprem (Das Erdbeben in Chili), (novella) (1807)
 Amphitryon, (trajikomedi) (1807) (Moliere'in komedisinden adapte)
 Kırık Testi (Der zerbrochne Krug), (komedi) (1808)
 Penthesilea, (trajedi) (1808) (Goethe bu oyunu "oynanamaz" olarak nitelendirerek oynatmayı reddetmiştir.)
 Die Marquise von O, (novella) (1808)
 Die Hermannsschlacht, (dram) (1809)
 Locarno Dilencisi (Das Bettelweib von Locarno), (öykü) (1810)
 Homburg Prensi (Prinz Friedrich von Homburg), (dram) (1810)
 Küçük Katherine (La Petite Catherine de Heilbronn), (tarihî oyun) (1810)
 Michael Kohlhaas, (novella) (1811)
 Düello (Der Zweikampf), (novella) (1811)
 Sokak Çocuğu (Der Findling), (novella) (1811)

Hakkında Yazılmış Eserler

 Kendileri İle Savaşanlar, Stefan Zweig (Kleist ile ilgili bölüm)
 Dramcı Yönüyle Heinrich Von Kleist, Arif Ünal
 Yeni Bir Yüzyıl İçin Gençlere Dünya Edebiyatından Öyküler 1. Cilt, İshak Reyna (Kleist ile ilgili bölüm)
 Aşk ve Ölüm Üzerine, Patrick Süskind (Kleist ile ilgili bölüm, s. 33-46.)

Bağlantılar

 Kleist'den Mutluluk Üzerine bir mektup
 , Dirk de Pol: Das Erhabene bei Kleist.  In: Dirk de Pol: Epochensplitterbruch. Pandavia, Berlin 2021, S. 24-52.
 Guttenberg Projesi'nde Heinrich von Kleist'ın hayatı ve eserleri (Almanca)

Kaynakça

İntihar eden yazarlar
Kleist
Kleist
Kleist
1777 doğumlular
1811 yılında ölenler
Ateşli silahtan ölenler

Heinrich von Kleist


Zagrebačka žbica je športsko-rekreativno-prometno-edukativna manifestacija u Hrvatskoj. tradicionalna vožnja biciklima zagrebačkim ulicama. Cilj je promicati toleranciju i prometnu kulturu među svim sudionicima u prometu. Drugog posebnog cilja Žbica nema, osim poruke da vozači bicikala vole što se voze biciklom. Organiziraju ju Udruga Bicikl i bicikl.com. Ovom se manifestacijom simbolično zatvara Europski tjedan mobilnosti u Hrvatskoj.

Povijest
Prva je vožena na Dan bez automobila 2000. godine.
Nastala je kao dio obilježavanja Dana bez automobila sa željom veće vidljivosti i ravnopravnosti biciklista te promicanja tolerancije i prometne kulture među svim sudionicima u prometu.

Otad se održava svake godine na 22. rujna, bez obzira na dan u tjednu. Sudionici se okupljaju na Europskom trgu ispod luka za start na početku Palmotićeve ulice. Odvija se u redovnom režimu prometa uz policijsku pratnju na biciklima. Polazak je točno u 18 sati ako Žbica padne u radni dan, a ako je vikend (subota i nedjelja) onda se kreće točno u 12 sati. Svi sudionici voze na vlastitu odgovornost. Dužina vožnje je 7 km. Održava se bez obzira na broj sudionika i bez obzira na vremenske prilike, bilo da je sunčano ili kišovito.

Izvori

Vanjske poveznice
 Krešimir Vešnik: Odvožena tradicionalna "Zagrebačka žbica", 22. rujna 2019.

Manifestacije u Hrvatskoj
Cestovni promet u Hrvatskoj
Zagreb
Športske manifestacije

Zagrebačka žbica


Končara (lat. Filipendula), rod trajnica iz porodice ružovki smješten u vlastiti tribus Ulmarieae.

Postoji 12 taksonomskih priznatzih vrsta, plus dvije hibridne, raširenih po Euroaziji, Sjevernoj Amrerici i zapadnim dijelovima Sjevertne Afrike. U Hrvatskoj rastu prava končara (F. ulmaria) i gomoljasta končara (F. vulgaris).

Vrste
 Filipendula angustiloba (Turcz. ex Fisch., C.A.Mey. & Avé-Lall.) Maxim.
 Filipendula auriculata (Ohwi) Kitam.
 Filipendula camtschatica (Pall.) Maxim.
 Filipendula glaberrima Nakai
 Filipendula × intermedia (Glehn) Juz.
 Filipendula kiraishiensis Hayata
 Filipendula multijuga Maxim.
 Filipendula occidentalis (S.Watson) Howell
 Filipendula × purpurea Maxim.
 Filipendula rubra (Hill) B.L.Rob.
 Filipendula tsuguwoi Ohwi
 Filipendula ulmaria (L.) Maxim.
 Filipendula vestita (Wall. ex G.Don) Maxim.
 Filipendula vulgaris Moench

Sinonimi
 Alipendula Neck.
 Thecanisia Raf.
 Ulmaria Mill.

Vanjske poveznice

Izvori

Rosoideae

Končara


Bolnisi (), Gürcistan'ın güneyinde, Kvemo Kartli yönetim bölgesinde bulunan bir kenttir.

Kasaba, 1818 yılında Alman kolonyalist aileler tarafından kuruldu. O zamanki adı Katharinenfeld idi. Kasaba, 1921'de Kızıl Ordu tarafından ele geçirildi. Rosa Luxemburg'un anısına Luxemburg olarak adlandırıldı. 1941'de, Gürcülerle evlilik yoluyla akrabalıkları olmayan bütün Almanlar Sibirya ve Kazakistan'a sürüldü. 1944'te, kasabanın adı yeniden Bolnisi oldu.

Başlıca ekonomik uğraşı tarım olan Bolnisi yöresindeki Kazreti köyünde altın madeni bulunur. Gürcistan'ın en eski kiliselerin bulunduğu yerlerden biri Bolnisi'dir. Bolnisi Sioni Kilisesi 4. yüzyılda kurulmuştur. Yapımında kullanılan taşlarda pagan dönemine ait figürler bulunur. Yapının özgün çatısı yıkılmış, yerine yenisi yapılmıştır.

Gürcistan'daki şehirler

Bolnisi


208351 Sielmann este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
208351 Sielmann este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Drebach de André Knöfel. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,15 ua, o excentricitate de 0,19 și o înclinație de 25,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 208001-209000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2001
Centura de asteroizi

208351 Sielmann


Fransız Devrimi veya Fransız İhtilâli (1789-1799), Fransa'daki mutlak monarşinin devrilip yerine cumhuriyetin kurulması ve Katolik Kilisesi'nin ciddi reformlara gitmeye zorlanmasıdır. Milliyetçilik akımını ve Yakınçağ'ı başlatmasıyla Avrupa ve Dünya tarihinde büyük bir dönüm noktası olmuştur.

Fransız halkı önceki döneme göre büyük bir evrim geçirmektedir. Halk bilinçlenmektedir ve sarayın, kralın, seçkinlerin denetiminden çıkmaya başlamıştır. Şehirlerde yaşayan pek çok burjuva, büyük bir atılım içindedir. Kitaplar yaygınlaşmakta, aileler çocuklarını üniversitelere göndererek sağlam bir gelecek kurma yolunu tutarak kültürel seviyeyi yükseltmektedir. Bağımsız yayıncıların çıkardıkları gazete, bildiri ve broşürler, kitlesel bilinçlenmeye yol açmaktadır. Bu koşullar da toplumsal değişim taleplerinin olgunlaşmasına yol açmıştır.

Toprak sahipleri ve soylular ayrıcalıklarını korumaya çalışmakta; bu sebeple burjuvaların soylu tabakasına geçmesini engelleyecek barikatlar yükseltilmektedir. Soylular statülerini koruma hevesindeyken, burjuvalar da ekonomik olarak güçlenmelerine rağmen toplumsal haklarda söz sahibi olamamaktan şikâyetçidirler. Kırsal nüfus ise üzerindeki vergi yükünün hafiflemesini istemektedir.

Devrimci düşünce, ülkede köklü yapısal değişikliklere gitmesi gerektiğine inanan katmanlar arasında yayılmaya başlamıştır. Merkezi otorite ülkenin içinde bulunduğu evrimsel süreci kavrayamamış ve eski yöntemlerle sorunları halletme yolunu seçmiştir. Oysa özellikle burjuva sınıfı, İngiliz devriminin etkisiyle geçici çözümle yetinmek değil, kitlesel olarak İngiliz modelindeki gibi 'parlamenter monarşi rejimi' altında yönetime katılmayı arzulamaktadır.

Sebepleri

Devrimin düşünsel sebepleri
Toplum büyük bir hızla değişmekte, bunun altında da 'aydınlanma filozoflarının' büyük etkisi bulunmaktaydı. Aydınlanma felsefesi, mantığın, köklü gelenekleri ve siyasal rejimin mutlakiyetçi eğilimlerini ortadan kaldırmayı emrettiğine kanaat getirmiştir. Aydınlanmacılar özgürlüğün tüm alanlarda olması gerektiği fikrini savunmaktaydı. Descartes, daha XVII. yüzyılda, aklın ve eleştirel zihniyetin üstünlüğüne vurgu yapmış, Montesquieu ise yasama erkinin halkı temsil eden vekiller aracılığı ile kullanılmasını ve güçler ayrılığı ilkesinin hayata geçirilmesini önermiştir. Voltaire'e göre kral, filozoflardan kurulu danışmanların örgütüne uyarak toplumu aydınlatmayı hedeflemeli, İngiliz modelini benimseyerek, parlamenter bir sistemin kapılarını açmalıydı. Rousseau, insanların doğuştan eşit olduğuna inanmakta, çoğunluğun iradesinin (halk egemenliği) siyasal rejime hâkim olması gerektiğini vurgulamaktaydı. Diderot ile d'Alambert ise yasa önünde eşitlik, düşünce ve ifade özgürlüğü gibi talepleri dillendirmekteydi.

Aydınlanma filozoflarının etkileri yanında İngiliz Halklar bildirgesi gibi metinler ve bunların temelini oluşturan John Locke'nin fikirleri ve Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi'nde dile getirilen demokratik ilkeler ve liberal ekonomi fikirleri burjuvaları hareketlendirmiştir. Fransızlar dışarıdan gelen fikir ve hareketleri içselleştirerek ihtilale zemin hazırlamışlardır.

Devrimin ekonomik sebepleri
Devrimden önceki yıllar Fransız ekonomisi için pek de parlak sayılmamaktadır. Gelişen ticaret, savaşlar sebebiyle yavaşlama yönüne kaymış; köylü, mahsulünden beklenen verimi alamayarak büyük sıkıntılarla karşılaşmıştır. Ayrıca, tek kıtlıkla, açlığa kadar dayanan sorunlarla karşılaşmışlar tek çözüm yolu olarak kıta şehirlere göç etme yolunu tutmuşlardır, fakat şehirlerde de onları parlak bir yaşam beklememektedir; artan nüfusun ihtiyacını şehirler karşılayamaz duruma gelmiştir. Nüfus artması doyurulması gereken insanların çoğalmasına sebep olmuştur. Gelenlerin işsizlik sorunuyla da karşılaşması, istihdam olanağı bulamamaları toplumsal sorunların artmasına neden olmuştur. Aslında Fransa'nın ekonomisi pek çok çağdaş devlete göre ileri sayılmaktaydı; fakat önceki dönemlerle karşılaştırıldığında görülen fark edilir gerileme, halkı paniğe sokmuştur. Halkın içinde bulunduğu ekonomik sorunlar vergilerin düzenli olarak ödenmemesine yol açmış devletin en önemli gelir kaynağı olan vergilerin sekteye uğraması hazineyi büyük bir bunalıma sürüklemiş, uzayan savaş maliyetlerinin fazla olması ve teknolojinin gelişmesiyle savaş masraflarının artması, bir de saray masraflarının aşırılığı sebebi ile devlet iflasın eşiğine gelmiştir. Bu nedenle kral, vergilerin artırılması ve yeni vergiler konması yolunu tutmuş; bu plan dahilinde tüm toplumda vergilerin yaygınlaşması düşüncesi ortaya çıkmıştır. Paris Parlamentosu da bu yeni vergi aleyhine onay vermeyerek genel meclisin, Etats Generaux'un toplanmasını istemiştir.

Fransa, Kuzey Amerika'daki tüm kolonilerini 1763 tarihinde, Yedi Yıl Savaşları sonunda imzalanan Paris Antlaşması ile İngiltere'ye kaptırmıştı. İngiltere, Yedi Yıl Savaşları'nın mali yükünü, yeni vergilerle kolonilerden çıkarmaya kalkışınca; bu durum Kuzey Amerika kolonilerinde huzursuzluk yaratmıştı. 1774 yılında Onüç Koloni'nin başlattığı Amerikan Bağımsızlık Savaşı 1776 yılında bağımsızlık ilanıyla sürmüştü. Fransa ise bu çatışmalara büyük boyutlarda mali destek vererek dolaylı olarak katılmıştır.

Bu harp harcamaları ve giderek artan saray masrafları dolayısıyla Fransız monarşisi de mali yönden tükenmişti.

États Généraux'nun yeniden toplanması
1789 yılında XVI. Louis, soyluları toplayıp toprak mülkiyeti üzerinden vergi alınmasını istediğinde soylular meclisin toplanmasını istediler. 1614 yılından beri toplanmamış olan Genel Meclis, soylular, din adamları ve halktan seçilen üç kamaradan oluşuyordu.

Meclisin toplanması, toplumsal yapıdaki çelişkilerin de ortaya çıkmasına neden oldu. Bir yanda soyluların ve din adamlarının ayrıcalıklı durumu diğer yanda da burjuvazi ve halktan temsilciler arasında mecliste ciddi sorunlar ortaya çıktı.

18. yüzyılın başlarından beri Fransa dış ticaretinin kat kat artması, burjuva sınıfını oluşturmuştu. Bu sınıf, artık sahip oldukları ekonomik güce karşılık gelecek bir politik güç istiyorlardı. Feodal yapının ve monarşinin kaçınılmaz sonucu olan sosyo-ekonomik sınırlamaların kaldırılmasından yanaydılar.

17 Haziran 1789'da ise üçüncü sınıfın temsilcileri Emmanuel-Joseph Sieyès öncülüğünde toplanıp bir kurucu meclis kurdular. Diğer sınıflara da kendilerine katılmaları için mesaj gönderdiler ve ülkenin yönetimine onlarla ya da onlar olmadan katılacaklarını bildirdiler. Bu olanları engellemek için XVI. Louis meclisin toplandığı Salle des États'ın kapatılmasını emretti.Bunun üzerine meclis Versailles sarayının hemen yanındaki tenis kortlarında toplanmaya başladılar ve burada 20 Haziran'da Fransa'ya yeni bir düzen getirilene kadar ayrılmayacaklarını söyleyen Tenis Kortu Yemini'ni ettiler. Kısa sürede ruhban sınıfının çoğunluğu da onlara katıldı.

Tenis Kortu Yemini ve Bastille Baskını
Meclisin toplanmasıyla orta sınıftan halk, özellikle varlıklı sınıflar, monarşiye karşı savaş açtılar. Bir anayasayla monarşinin yetkilerinin sınırlandırılmasını, iç gümrük duvarlarının kaldırılarak iç ticaretin serbestleştirilmesi, vergilerin yeniden düzenlenmesi ve yönetimde daha fazla hak elde etme talebinde bulundular.

Bu talepleri 16. Louis kabul etmedi. Orta sınıf, peşine halktan diğer unsurları da katarak 14 Temmuz 1789 günü Bastille Hapishanesi'ne saldırdı. Hapishane ele geçirilip mahkûmlar salındı.

Fransız Devrimi 1789-1815 yılları arasında beş farklı dönem yaşayarak devam etti.

Hizipler
Fransız Devrimi'nde çok farklı kesimler rol almıştır. Paris yoksullarının temsilcileri kendilerine Enragee (öfkeliler) adını vermişlerdi. Heberistler de yoksullara yakın ve radikal bir kesimi oluşturuyordu. Devrimi bir halk hareketinden çok salt bir ilerleme olarak anlayan üst kesim temsilcileri iki kanada bölünmüştü. Jakobenler radikal ilerlemeci, Jirondenler ise liberal ve ılımlı ilerlemeciydi. Jakobenler de daha sonra bölündü ve Danton ayrı baş çekti. Jakobenlerin içindeki en sertlik yanlıları Robespierre ve San Just'tu. San Just, "Hürriyetin istibdadını istiyoruz." paradoksal sözleriyle ün salmıştır.

Meşrutiyet Devri (1789-1792)

Bastille Baskını

14 Temmuz 1789'da Parisliler Bastille Hapishanesi'ne hücum ettiler. Bu genel ayaklanmanın ardından toplanan kurucu meclis İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi yayınladı (26 Ağustos 1789). 1789 Fransız Devrimi'nin ardından, insan haklarını korumak amacıyla Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi yayımlandı. 26 Ağustos 1789'da Fransa Ulusal Meclisi'nde kabul edilen 1789 Fransız İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, 1791′de kabul edilen Fransız Anayasası'na önsöz olarak eklenmiştir. Ardından da ulusal egemenliğe dayanan bir anayasa hazırlayarak monarşinin yetkilerini sınırlandırdı. Bu anayasa, halk tarafından seçilecek bir parlamentonun yasama ve yürütme yetkilerini kralla paylaşmasını öngörmekteydi.

Kanunları hazırlamak, bütçeyi tasdik etmek ve hükûmetin icraatını kontrol etmek görevleri meclise verildi. Ayrıca İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi'nin esasları uygulamaya konuldu.

İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi'nin uygulamaya konulması ve bir halk meclisinin yürütme erkini ele alması, Fransa'da feodalite kurumlarını yıktı. Zaten halk yığınlarındaki soylulara karşı gelişen öfke, pek çok soylunun topraklarını bırakarak diğer Avrupa ülkelerine kaçmalarına yol açtı.

Fransa'daki tüm bu gelişmeler, tüm Avrupa açısından çok önemli sonuçlar doğuracak, sadece gelecek yılların değil, yüzyılların da içsel dinamiklerini kökten değiştirecekti.

Avrupa'da herkes, feodal sınırlamalardan kurtulan bir Fransa ekonomisinin büyük bir gelişme göstereceğini, bunun ise Fransa'yı uluslararası ticaret alanında rekabet edilmesi çok zor bir güç haline getireceğini öngörebiliyordu. Üstelik böylesi bir ekonomik büyümenin, eskisinden çok daha güçlü bir Fransız askeri gücünü besleyebilecek durumda olması, kuvvetle muhtemeldi.

Öte yandan Fransa'da ortaya çıkan, insan haklarından, eşitlikten ve özgürlükten yana bu düşünce hareketinin tüm Avrupa'ya yayılması ve mevcut monarşilerin geleceğini tehdit etmesi kaçınılmazdı.

Kadınların Versay Sarayı'na yürüyüşü

Varennes Olayı

Tuileries Sarayı Baskını

Başlarda burjuvazi, kralı ve liberal görüşlü soyluları safına çekerek Fransa'nın toplumsal ve ekonomik yapısında, her üç tarafın da çıkarlarına olan düzenlemeleri yapmak hesabındaydı. Ama karşılarında, bu görüşte bir müttefik yoktu. XVI. Louis, yetkilerinin sınırlanmasına razı olmamakta direndi. Ayrıca o tarihlerde Fransa'da liberal aristokratlar yoktu, hepsi tutucuydu ve eski düzenin geri gelmesini istiyorlardı.

Bu durumda hem kral hem de soylular,  Habsburg hanedanından imparator II. Leopold'e güveniyorlardı. II. Leopold, 1791 yılında, diğer Avrupa devletlerince de desteklenecek olursa, Fransız Devrimi'ne karşı askeri güç kullanılabileceğini duyurdu. II. Leopold, aynı zamanda Fransa kraliçesi Mari Antoniette'nin kardeşiydi.

Kralın mutlakiyet idaresini yeniden kurmak için içeride isyan çıkartması, dışarıda ise Fransa'nın düşmanlarıyla işbirliğine gitmesi sonucu, 1792'de cumhuriyet ilan edildi.

Fransız Devrimi cumhuriyeti ilan etmek isteyen birçok ülkeye örnek olmuştur.

Eylül Katliamı

Fransa Kralı XVI. Louis görevlerinden mahrum bırakıldıktan ve ailesi tutuklandıktan sonra Fransız halkının büyük bir kısmı, kraliyet yandaşlarının ayaklanacaklarına inanmıştı. Radikaller bunun gibi komplocuların öldürülmesini istemişlerdi. 2 Eylül 1792'de Parislilerden oluşan silahlı bir grup hapishaneden diğer bir hapishaneye nakil taşıyan konvoya saldırmış ve mahkûmları öldürmüştü. Bunun üzerine Paris, Lyon, Versay, Orléans gibi yerlerde kalabalık kitleler hapishaneleri bastılar ve mahkûmları imha ettiler.

Cumhuriyet Devri (1792-1795)

Vendee isyanı

Sadece 1793 ile 1794 yılları arasında (Jakoben devrimci diktatörlüğü) 18.000 ile 40.000 arasında kişi Giyotin ile idam edildi. Cumhuriyet yönetimi millî birliği sağladı ve dış tehdidi etkisiz hale getirdi. 21 Ocak 1793'te dış güçlerle ittifak yaptığı için kral XVI. Louis idam edildi. 16 Ekim 1793'te kraliçe Marie Antoinette vatan hainliği suçundan idam edildi.

Terör dönemi

1793-1794 yılları arasında kalan bu döneme Terör Dönemi de denmektedir.

9 Thermidor

Cumhuriyet esaslarına göre yeni bir anayasa hazırlandı. Fakat yasanın gerekleri yeterince ve ağırlaşan şartlar sebebiyle tatbik edilemedi.
Zamanla ekonomik durumları normale dönen ve mali açıdan güçlenen halk temsilcileri, parlamentoda çoğunluk sağladılar ve ağır tedbirlerin kaldırılmasını istediler. Böylece 1795'te Direktuvar idaresi yapıldı.

Bu dönemde icra kuvveti Beşyüzler ve İhtiyarlar Meclisi tarafından seçilecek beş direktuvara bırakıldı. Yasama yetkisi Beşyüzler Meclisi'ne verildi. Milli hâkimiyet esaslarının kullanılması cumhuriyet dönemine göre daha azaltıldı. Millet Meclisi seçimlerine katılmak zengin olmayı gerektirdi. Sonuçta: Devlet yönetimi güçleşti, meclisler arasındaki düşmanlık duyguları arttı, ordu, meclis kavgalarına ve siyasete girdi. Neticede konsüllük idaresine geçilmesine karar verildi.

13 Vendémiaire

General Napolyon Bonapart ve Paul Barras önderliğindeki Cumhuriyetçi birlik, kral taraftarlarına karşı Paris sokaklarında mücadele etmiş ve cumhuriyetçilerin zaferi ile sonuçlanmış ayaklanmadır.

Direktuvar hükûmeti (1795-1799)

Direktuvar, Fransız Devrimi sonucunda oluşan asıl gücün direktörlerde olduğu yönetim şeklidir. Napolyon tarafından yıkılmıştır.

Babeuf Komplosu

18 Fructidor

22 Floréal

30 Prairial

18 Brumaire

Konsül hükûmeti (1799-1804)

1799'da konsüllük idaresi kuruldu. Bu idarede beş direktuvarın yetkileri üç konsüle devredildi ve tüm yetkiler birinci konsülde toplandı. Birinci konsülde General Napolyon Bonapart oldu. Konsül yönetimine geçişe yol açan darbe, Marksist terminolojide burjuva devrimci döneminin sonu olarak değerlendirilir. Bu idare 1804 yılına kadar devam etti. Bundan sonra imparatorluk idaresi başladı.

Fransız Devrimi'nin sonuçları
 Yıkılmaz diye düşünülen, hatta egemenlik hakkını Tanrı'dan aldığı iddia edilen mutlak krallıkların yıkılabileceği ortaya çıktı.
 İlkel şekli Yunan şehir devletlerinde, gelişmiş şekli İngiltere ve ABD'de görülen demokrasi, Kıta Avrupası'nda da gelişmeye başladı ve Batı medeniyetinin vazgeçilmez unsurlarından biri haline geldi.
 Egemenliğin halka ait olduğu kabul edildi.
 Milliyetçilik ilkesi, siyasi bir karakter kazanarak, çok uluslu devletlerin parçalanmasında etkili oldu.
 Eşitlik, özgürlük ve adalet ilkeleri yaygınlaşmaya başladı.
 Şahsi güçlere, zekâya ve girişim yeteneğine ortam hazırladı.
 Fransız İhtilâli, sonuçları bakımından evrensel olduğundan Yeniçağ'ın sonu, Yakın Çağ'ın başlangıcı kabul edildi.
 Dağınık halde bulunan milletler, siyasi birliklerini kurmaya başladılar.
 İnsan Hakları Bildirisi, Fransızlar tarafından dünya çapında bir bildiriye dönüştürüldü.
 Fransız İhtilâli'nin yaydığı fikirlere karşı Fransız Devrim ve Napolyon Savaşları (1792-1815) başladı. Önce Fransa ile Avusturya ve Prusya arasında başlayan bu savaşlara, daha sonra İngiltere ve Rusya da katıldı. Savaşlar Napolyon'un yenilgisiyle sonuçlandı. Viyana Kongresi ile Avrupa'nın siyasi durumu yeniden düzenlenmiştir (1815).

Fransa İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi

28 Ağustos 1789'da Fransız Devrimi'nden sonra, Fransız Ulusal Meclisi tarafından, Fransa İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi kabul ve beyan olundu.

Bildirge; insanların eşit doğduğunu ve eşit yaşamaları gerektiğini, insanların zulme karşı direnme hakkı olduğunu, her türlü egemenlik esasının millete dayalı olduğunu ve mutlak egemenliğin bir kişi ya da grubun elinde bulunamayacağını, devleti idare edenlerin esas olarak millete karşı sorumlu olduğunu, hiç kimsenin dini ve sosyal inançları yüzünden kınanamayacağını söylüyordu.

Fransız Devrimi'ni konu alan kitaplar
 Charles Dickens - İki Şehrin Hikayesi
 Victor Hugo - 1793 Devrimi
 Victor Hugo - Sefiller
 Victor Hugo - Bir İdam Mahkümunun Son Günü
 Eric Hobsbawm - Devrim Çağı
 Anatole France - Tanrılar Susamışlardı
 Server Tanilli - Dünyayı Değiştiren On Yıl
 Server Tanilli - Fransız Devriminden Portreler
 Oral Sander, Siyasi Tarih İlkçağlardan 1918'e, İmge Kitabevi
 Denis Guedj - Metrenin İcadı
 Thomas Carlyle - Fransız Devrimi
 Stefan Zweig - Marie Antionette
 Stefan Zweig - Joseph  Fouché

İlgili filmler
 'La Marsailles', (1937)
 'La Seine no Hoshi (Japonca: ラ・セーヌの星, Fransa'da: L'etoile de la Seine, İtalya'da: Il tulipano nero)', (Anime, 1975) Japonca  İtalyanca
 'Versay'ın Gülü (Japonca: ベルサイユのばら, Versailles no Bara, Fransızca: La Rose de Versailles, İngilizce: Lady Oscar)', (Anime, 1979-1980) Açılış ve Bitiş
 "The French Revolution", 'History of the World Part I (Komedi, 1981)' filminden Fragman
 'La Nuit de Varennes', (1982)
 'Révolution française', (1989) Fragman
 'Danton', (1983)
 L'Anglaise et le duc, (2001)
 'Marie Antoinette', (2006) Fragman
 'Chevalier (Japonca: シュヴァリエ ~Le Chevalier D'Eon~)', (Anime, 2006-2007) Fragman  Açılış
 Goya's Ghosts (2007)
 Les Misérables (2012)

Ayrıca bakınız
 Topyekün savaş
 10 Ağustos 1792 Ayaklanması
 XVI. Louis'in İdamı
 Ulusal Kongre (Fransa)

Kaynakça

Dış kaynaklar

 Armaoğlu, Fahir, (Son baskı: 2016) 19. Yüzyıl Siyasi Tarihi 1789-1914,  İstanbul: Timaş Yayınları ISBN 9786050811902.

Dış bağlantılar
 Sander, Oral (1.baskı 1989 Son baskı:2016) Siyasi Tarih 1. Cilt (İlk Çağlardan 1918e), İstanbul:İmge kitabevi Yayinlari ISBN 9789755330433.  Online:%2FOral%20Sander%20-%20Siyasi%20Tarih%201.Cilt%20%C4%B0lk%20%C3%87a%C4%9Flardan%201918e.pdf&page=6&c=583c6ae3c7f3

Fransız Devrimi


الحب والثأر مسلسل يمني من إنتاج التلفزيون اليمني 2007م، وإخراج عبدالعزيز الحرازي. ومن بطولة نبيل حزام، علي الكوكباني، مديحة الحيدري، منى الأصبحي، يحيى إبراهيم، عبد الكريم المتوكل. يتناول المسلسل مشكلة الثأر في المجتمع، تم تحويله من مسلسل إذاعي إلى مسلسل تلفزيوني بعد أن نجح جماهيرياً حين بث عبر أثير إذاعة صنعاء.

المراجع

مسلسلات تلفزيونية يمنية
مسلسلات تلفزيونية بدأ عرضها في 2007

الحب والثأر (مسلسل)


Desde a introdução da primeira arma Lego em 1978, a Lego tem sido criticada pela presença de armamento e, consequentemente, pelos níveis de violência apresentados na sua linha de produtos. A relação entre Lego e violência tem sido fonte de controvérsia, apesar do Lego Group ter mantido um ethos de não produzir produtos que promovam a violência. A presença de armas de brinquedo em brinquedos de construção Lego aumentou ao longo dos anos, com a introdução de muitos tipos de armas numa variedade de temas Lego.

Armamento em conjuntos e temas de Lego
A presença de armas Lego na história da empresa pode ser rastreada até os anos imediatos do pós-guerra, após a Segunda Guerra Mundial. A Lego ainda fabricava brinquedos de madeira até 1947, quando a empresa comprou uma máquina de moldagem por injeção de plástico. A partir de 1945, a Lego começou a produzir uma versão de madeira de uma pistola de brinquedo. A empresa então solicitou uma patente do modelo em 1946. Uma versão de plástico de uma pistola de tiro rápido começou a ser fabricada em 1949.

Quando a Lego foi introduzida pela primeira vez nos Estados Unidos através de um acordo com a Samsonite em 1962, a publicidade da empresa rejeitou temas militares, devido à crescente ansiedade da população com a Guerra do Vietname. Os produtos Lego não incluíam cores verdes opacas, a menos que fossem usadas em árvores e placas de base verdes, a fim de dificultar a construção de veículos militares pelas crianças. A publicidade da Lego concentrou-se na criatividade e no pensamento livre. Um catálogo promocional do Sistema de Sortimento Lego de 1968 no Reino Unido afirmava: "Um bom brinquedo é aquele que dá rédeas soltas [sic] à criatividade natural de uma criança e faz o que ela quer que ela faça".

O Grupo Lego manteve a sua política de longa data de evitar o fabrico de armamento moderno realista. Num relatório da Lego de 2010, a empresa declarou: "O objetivo básico é evitar armas realistas e equipamentos militares que as crianças possam reconhecer de pontos quentes ao redor do mundo e evitar mostrar situações violentas ou assustadoras ao comunicar sobre produtos LEGO. Ao mesmo tempo, o objetivo é que a marca LEGO não seja associada a questões que glorificam conflitos e comportamentos antiéticos ou prejudiciais". No entanto, ao longo da história da empresa, a presença de armas em conjuntos de Lego aumentou. Em 1978, as armas Lego foram introduzidas no Lego Castle, que incluía uma espada, uma alabarda e uma lança. Outros temas de Lego foram lançados em anos posteriores que incluíam elementos de armas. Em 1989, o tema Lego Pirates introduziu revólveres e canhões, e essa tendência continuou com os conjuntos Bionicle em 2005 e 2006.

O aumento da presença de armamento em conjuntos de Lego pode ser parcialmente atribuído à popularidade de conjuntos com temas de filmes, como Lego Star Wars. Os filmes de Star Wars claramente apresentavam inúmeras armas e os pais levantaram preocupações sobre o seu nível de violência. Quando a Lego ganhou a franquia Star Wars e começou a produzir conjuntos Lego Star Wars em 1999, os pais reclamaram que a empresa estava a abandonar os seus ideais pacifistas. No entanto, os sabres de luz e blasters produzidos nos conjuntos eram todos armas de fantasia e claramente distintos das armas reais.

Controvérsia
O aumento de armas Lego e outras formas de armamento em conjuntos Lego tem sido uma fonte contínua de controvérsia. Em maio de 2016, investigadores da Universidade de Canterbury publicaram um relatório na revista científica PLOS One, que concluiu que a Lego havia se tornado "significativamente mais violenta" depois da investigação ter descoberto que a violência dos produtos destacados nos catálogos da Lego havia aumentado em 19% a cada ano de 1978 a 2014. A pesquisa também afirmou que quase 30% dos conjuntos de Lego incluíam pelo menos um tijolo de arma. Os pesquisadores usaram o site Bricklink, que cataloga todas as peças usadas em todos os conjuntos de Lego desde 1949 e também examinaram 1.500 imagens de catálogos de Lego desde 1979. No geral, o relatório também observou: "É improvável que a empresa LEGO seja a única fabricante de brinquedos cujos produtos se tornaram cada vez mais violentos; por exemplo, a Oppel já forneceu evidências iniciais de que a Playmobil seguiu uma trajetória semelhante... A questão permanece, porém, porquê a violência aumentou tanto em geral." A pesquisa não avaliou se o aumento teve alguma influência no comportamento violento em crianças.

Gary Cross, professor de história da Universidade Estadual da Pensilvânia, observou que a expansão do armamento da Lego nos seus produtos foi o resultado da concorrência direta após um aumento na popularidade dos brinquedos de figuras de ação na década de 1980 e também de empresas de videojogos, como a Nintendo e a Sega. As armas de brinquedo da Lego podem ter sido simplesmente um sintoma do aumento geral da violência na cultura pop.

A Lego rebateu as suas críticas afirmando que faz uma distinção clara entre conflito e violência. Amanda Santorum, uma gerente da marca da Lego, disse: "não fazemos produtos que promovam ou incentivem a violência. Elementos semelhantes a armas num conjunto de Lego fazem parte de um cenário de fantasia/imaginário, e não de um cenário realista da vida quotidiana."

Armas personalizadas
Vários construtores personalizados de Lego, empresários e pequenas empresas tentaram preencher as lacunas no inventário de armas Lego da empresa, muitas vezes ignorando o espírito da empresa em relação a armas Lego e a equipamentos militares modernos. Um adolescente britânico chamado Jack Streat construiu uma série de armas de Lego funcionais, incluindo uma réplica de espingarda de ferrolho Lee-Enfield. Ele também produziu um livro intitulado LEGO Heavy Weapons [Armas Pesadas, em português]. Um fã adulto de Lego (AFOL) chamado Will Chapman projetou e moldou as suas próprias armas de brinquedo não funcionais usando moldes de alumínio construídos de um torno CNC e plástico moldado por injeção de tijolos de Lego derretidos.

Ver também

 Lego
 História do Lego
 Cronologia do Lego

Referências

Lego
Controvérsias

Violência e Lego


Kamil Ratajczak (* 24. September 1985 in Wałbrzych) ist ein polnischer Volleyballspieler.

Karriere
Ratajczak begann seine sportliche Karriere mit Basketball. Wegen fehlender Körpergröße folgte er dann dem Vorbild seines Vaters Dariusz, der als Volleyballer polnischer Pokalsieger geworden war. Kamil Ratajczak spielte zunächst in seiner Heimatstadt bei Juventur Wałbrzych. Erst agierte er als Zuspieler, bevor er schließlich Libero wurde. Vom Zweitligisten Kamienna Góra wechselte er zu GTPS Gorzów Wielkopolski. In der ersten polnischen Liga spielte Ratajczak, der auch einige Einsätze in der polnischen Nationalmannschaft hatte, außerdem bei AZS PWSZ Nysa. 2011 wurde er vom deutschen Bundesligisten Netzhoppers Königs Wusterhausen verpflichtet.

Einzelnachweise

Volleyballnationalspieler (Polen)
Volleyballspieler (Netzhoppers Königs Wusterhausen)
Pole
Geboren 1985
Mann

Kamil Ratajczak


الدواجن أو الطيور الداجنة  هي الطيور التي تُربى عند البشر ويُستفاد من بيضها ولحمها وريشها وهي طيور أليفة ومستأنسة. هذه الطيور تكون فوق رتبة دجاوزيات وهي من ضمن رتبة الدجاجيات (والذي يتضمن الدجاج، السمان والديك الرومي).
وتصنف لحومها من صنف لحوم بيضاء"

أمثله

مراجع

وصلات خارجية

 موسوعة سلالات الدواجن

طالع
 نادي الدواجن البريطاني
 دجاج حمراوي

ثروة حيوانية
طيور أليفة
لحوم
مواشي

دواجن


Where Is Where es el segundo álbum de estudio del grupo germano-español de synth pop Cetu Javu, publicado en 1992 por Blanco y Negro Music (Barcelona).

Listado de canciones

Referencias

Álbumes de Cetu Javu
Álbumes de 1992

Where is Where


Nordmarsk (dansk), Nordmarsch (tysk) eller di Meersk (nordfrisisk) i det nordlige Tyskland, var en hallig i det vestlige Slesvig beliggende syd for øen Før. Området er nu en del af hallig Langenæs.

I 1599 byggedes en kirke på Nordmarsk. Før holdt ø-boerne sig til kirken på Før. Under den anden store manddrukning i 1634 druknede her 48 mennesker. I 1800-tallet voksede halligen efterhånden sammen med nabohalliger Langenæs og Buthvel. Nordmarsk Sogn blev allerede i 1838 sammenlagt med Langenæs Sogn. I 1902 blev der på halligens vestlige ende opført et fyrtårn. I 1941 blev den hidtil selvstændige kommune Nordmarsk lagt til kommunen Langenæs. Der findes flere værfter på Nordmarsk (såsom Mayensværft, Nørrehjørne, Hilligenley, Rixværft, Kirkegårdsværft og Sønderhjørne).

Noter

Nordfrisland
Nordfrisiske Øer
Tidligere øer

Nordmarsk (Sydslesvig)


Gât golaș de Transilvania este o rasă românească de găini domestice.

Note

Bibliografie
 Creșterea intensivă a păsărilor pe lîngă casă - Col. Știința și tehnica pentru toți - seria Agricultură

Legături externe
 https://cristi05.sunphoto.ro/GAT_GOLAS_DE_TRANSILVANIA_VARIETATEA_NEAGRA

Avicultură
Păsări domestice
Rase de găini

Gât golaș de Transilvania


Yayın balığı, Siluridae familyasını oluşturan, saldırgan, yırtıcı ve etobur balık familyası. Pulsuz ve parlak, uzamış bir vücutları vardır. Kaudal yüzgecin yakınında sonlanan çok büyük anal yüzgeçleri vardır. Yağ yüzgeçleri yoktur. Alt ve üst çenede bıyıklar bulunur. Dişleri zımpara gibi küçük ve kuvvetlidir.

Bu balıklar, 3 metreye kadar büyüyebilirler. Dünyada mersin balığından sonra gelen en büyük tatlısu balığıdır. Büyüklüğü ve benzerlik bakımından halk arasında "Tatlı Su Köpekbalığı" olarak da anılır. Derin ve bataklık suları tercih ederler. Geceleri daha aktif olurlar ve hemen hemen her şeyi yiyebilen balıklardır. Menülerini Balıklar, kurbağlar, su kuşları ve su memelileri oluşturur. Sessiz ve sakin suları severler.

Asya ve Avrupa'da özellikle de bunların güney bölgelerinde bulunurlar. Türkiye'de bayağı yayın balığı (Silurus glanis) ve Mezopotamya yayın balığı (Silurus triostegus) olmak üzere iki tür bulunur. Türkiye'de en büyük örneklerine Sapanca gölü ve Sakarya nehrinde rastlanır.

Cinsler

 Belodontichthys
 Ceratoglanis
 Hemisilurus
 Hito
 Kryptopterus
 Micronema
 Ompok
 Parasilurus
 Pterocryptis
 Silurichthys
 Silurus
 Wallago
 Tsuni

Türkiye'deki balıklar
Türkiye endemik balıkları
Tatlı su balıkları

Yayın balığıgiller


Børnemagter er en dansk dokumentarfilm fra 1997 med instruktion og manuskript af Kim Peter Gyldenkvist.

Handling
Filmen handler om det autonome børne- og ungdomshus i Københavns centrum og beboernes kamp for selvstændighed og retfærdighed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1997

Børnemagter