Masae Suzuki (født 21. januar 1957) er en tidligere japansk fodboldspiller. Hun har tidligere spillet for Japans kvindefodboldlandshold.

Japans fodboldlandshold

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra Japan

Masae Suzuki


Deux basiliques du Venezuela  ont été nommées basilique Notre-Dame-de-Coromoto en raison de leur dédicace à Notre-Dame de Coromoto :
 la cathédrale-basilique Notre-Dame-de-Coromoto de Guanare ;
 la basilique Notre-Dame-de-Coromoto de la paroisse civile de .

~NotreDameCoromoto
NotreDameCoromoto

Basilique Notre-Dame-de-Coromoto


Oldenhütten er en kommune og en by i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Nortorfer Land i den sydøstlige del af Kreis Rendsborg-Egernførde. Kreis Rendsborg-Egernførde ligger i den centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Oldenhütten ligger omkring 20 km nordvest for Neumünster i Naturpark Aukrug. Mod nordøst løber Bundesstraße 205 fra Rendsborg mod Neumünster.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Rendsborg-Egernførde

Oldenhütten


1938 FIFA Dünya Kupası, Fransa'da düzenlenen 1., Avrupa Kıtası'ndaki ikinci FIFA Dünya Kupasıdır. Ev sahibi olarak Fransa, Ağustos 1936'da FIFA tarafından diğer aday İsveç'in önünde seçilmiştir. İlk kez ev sahibi ülke ve son şampiyon kupaya doğrudan katıldı. Brezilya yarı finalde İtalya'ya 2-1 yenildi, İtalya finalde Macaristan'ı 4-2 yenerek ikinci kez kupanın sahibi oldu. İtalya Futbol Federasyonu başkanı Ottorino Barassi daha sonra kupayı yatağının altındaki bir ayakkabı kutusunda sakladı. Böylece kupa, II. Dünya Savaşı'nda zarar görmemiş oldu.

Elemeler
Ana Madde: 1938 FIFA Dünya Kupası elemeleri

Turnuva özeti

Son 16 turu
Açılış maçında, Almanlar İsviçre'ye normal süresi ve uzatma dakikaları 1-1 biten maçın ardından oynanan tekrar maçında 4-2 yenilerek daha ilk turda turnuvaya veda etti. Macaristan, turnuvanın sürpriz ülkelerinden Hollanda Antilleri'ni 6-0'la geçti. İsveç ise, ilk tur eşleşmesinde kendisine Avusturya çıkması nedeni ile otomatik olarak çeyrek finale maç yapmadan yükselmiş oldu. Küba ile Romanya arasında gollü geçen ve 3-3 berabere biten maçın ardından ertesi gün tekrar maçı oynandı. Orta Amerika ülkesi Küba, büyük bir sürprize imza atarak ilk kez katıldığı FIFA Dünya Kupası'nda çeyrek finale yükselen taraf oldu. Ev sahibi Fransa, komşusu Belçika'yı 3-1 yenerek çeyrek finale adını yazdırdı. Son FIFA Dünya Kupası finalisti Çekoslovakya ise, 90 dakikası golsüz berabere biten maçta Hollanda'ya karşı uzatma dakikalarında patladı ve 3-0'lık sonuçla çeyrek final biletini aldı. Brezilya ile Polonya arasında normal süresi 4-4 berabere biten maçın ardından Brezilyalı Leônidas'ın golleri ile Sambacılar 6-5'lik skorla uzatma dakikalarında sonuca giden taraf oldu. Turnuvanın gol kralı Leônidas, bu maçta attığı 3 gol ile sahne aldı. Polonya'da Wilimowski'nin attığı 4 gol galibiyet için yeterli olmadı. Son şampiyon İtalya da, Norveç karşısında uzatmada Piola'nın golü ile 2-1 ile sonuca gitti.

Çeyrek final
Çeyrek finallerin ilk maçında Macarlar, ilk turda Almanları saf dışı bırakan İsviçre'yi gol yemeden 2-0'lık bir skorla geçerek yarı finale adını yazdıran ilk takım oldu. İlk tur maçını pas geçen İsveç, turnuvanın sürpriz takımı Küba'yı, Keller ve Wetterström'ün hat trick yaptığı maçta 8-0 mağlup ederek yarı final vizesi alan taraf oldu. Ev sahibi Fransa, çeyrek finalde İtalya'ya 3-1 kaybederek turnuvaya havlu attı. Son finalist Çekoslovakya ile Brezilya'nın eşleşmesi, 1934 FIFA Dünya Kupası'nın gol kralı Nejedlý ve turnuvanın gol kralı Leônidas'ın karşılıklı golleri ile 1-1 bitti. İlk maçın ardından ertesi gün tekrar maçı oynandı ve bu kez 2-1 ile gülen taraf Sambacılar oldu ve adını yarı finale yazdırdı.

Yarı final ve 3.lük maçı
Yarı finalin ilk eşleşmesinde Macaristan ile İsveç karşılaştı. Macarlar, Zsengeller'in hat-trick yaptığı maçta İsveç'i 5-1'lik skorla yendi ve ilk finalist Macaristan oldu. Diğer yarı final maçında da, Brezilya ile İtalya eşleşti. Guiseppe Meazza önderliğindeki İtalyanlar, Brezilya'yı 2-1 ile geçerek adını finale yazdıran taraf oldu. Leônidas'ın 2 gol attığı maçta, Brezilya İsveç'i 4-2 ile geçerek 3.lük elde ederek tarihindeki en iyi sonuçta ülkesine döndü.

Final maçı

İlk kez finale çıkan Macarlar ile son şampiyon İtalya arasında Paris'te oynanan maç, beklendiği gibi gollerle başladı. Henüz 6. dakikada, Colaussi ile öne geçen İtalyanlar'ın sevinci 2 dakika sürdü. Titkos'un 8. dakikada attığı gol ile skor 1-1 olsa da, 16. dakikada Piola ve 35. dakikada bir kez daha Colaussi'nin golü ile İtalyanlar, soyunma odasına 3-1 üstünlükle girdi. İkinci yarıda, 70. dakikada gelen Sárosi'nin golü Macarlar'ı biraz da olsa heyecanlandırmış olsa da, 82. dakikada Piola'nın golü skoru 4-2 olarak belirledi.

Sonuçlar

Son 16 turu

Tekrar

Çeyrek final

Tekrar

Yarı final

Üçüncülük maçı

Final

Kazanan

Gol Krallığı

7 gol
  Leônidas

6 gol
  Gyula Zsengellér

5 gol
  György Sárosi
  Silvio Piola

4 gol
  Gino Colaussi
  Ernst Wilimowski

3 gol

  Perácio
  Romeu

  Tore Keller
  Arne Nyberg

  Gustav Wetterström
  André Abegglen

2 gol
  Héctor Socorro
  Oldřich Nejedlý
  Jean Nicolas
  Ştefan Dobay

1 gol

  Henri Isemborghs
  Roberto
  Tomás Fernández
  José Magriñá
  Vlastimil Kopecký
  Josef Košťálek
  Josef Zeman
  Oscar Heisserer
  Émile Veinante

  Josef Gauchel
  Wilhelm Hahnemann
  Vilmos Kohut
  Ferenc Sas
  Pál Titkos
  Géza Toldi
  Pietro Ferraris
  Giuseppe Meazza

  Arne Brustad
  Fryderyk Scherfke
  Iuliu Baratky
  Silviu Bindea
  Harry Andersson
  Sven Jonasson
  Alfred Bickel
  Eugen Walaschek

Kendi kalesine gol
  Ernst Lörtscher (Almanya maçında)

Turnuva sıralaması

Kaynakça
 Grüne, Hardy: Fußball-WM-Enzyklopädie 1930-2006, AGON-Sportverlag, Kassel, 2004, ISBN 3-89784-261-0

FIFA Dünya Kupası turnuvaları

1938 FIFA Dünya Kupası


Roncus sutikvae est une espèce de pseudoscorpions de la famille des Neobisiidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de Croatie. Elle se rencontre à Solin vers Mravince.

Description
Les femelles mesurent de  à .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Ćurčić, Rađa, Dimitrijević, Vesović, Ćurčić et Ćurčić en 2021.

Étymologie
Son nom d'espèce lui a été donné en référence au lieu de sa découverte, Sutikva.

Publication originale
 Ćurčić, Rađa, Dimitrijević, Vesović, Ćurčić & Ćurčić, 2021 : « Roncus sutikvae sp.n. (Pseudoscorpiones: Neobisiidae), a new epigean pseudoscorpion from central Dalmatia (Croatia). » Arthropoda Selecta, , , ,  (texte intégral).

Notes et références

Neobisiidae
Espèce de pseudoscorpions (nom scientifique)
Faune endémique de Croatie

Roncus sutikvae


الكورا هي عبارة عن قيثارة-عود مكون من واحد وعشرين -- وتر—وتستخدم على نطاق واسع من جانب الشعوب في غرب أفريقيا.

الوصف
الكورا تصنع من حبة كبيرة من نبات اليقطين مقطوعة نصفين، ومغطاة بجلد البقر لجعلها مرنانة، ولها مشط مسنن مثل العود، أو الغيتارة. صوت اُلة الكورا يشبه اُلة الفيتارة، لكن عند العزف عليها بالطريقة التقليدية فإن صوتها يكون اقرب إلى اُلة الفلامنكو وتقنيات الدلتا بلوز على الجيتار. لا يستخدم العازف سوى الإبهام والسبابة من كلتا اليدين للنقر على الأوتار بأساليب متعددة الإيقاع polyrhythmic (مستخدماً الأصابع المتبقية لتأمين الاُلة من خلال الإمساك بها من المنتصف على جانبي السلاسل). (جملة موسيقية تتكرر مرات ومرات خلال التكوين) ريفز (عبارة قصيرة الإيقاع، وبخاصة واحدة تتكرر في الارتجال) ("كومبينجو") والمرتجل السولو أو الفردى ("بيريمينتينجو") تم عزفهم في نفس الوقت من قبل عازفيين ماهرين.

عازفى الكورا ينتسبوا إلى عائلاتالgriot أو الحكواتى أيضا من قبائل ماندينكا الذين هم المؤرخيين التقليديين، وأنساب وراويى القصص الذين ينقلون براعتهم لخلفائهم. يتم العزف على هذه الاُلة في كل من غينيا، غينيا بيساو، مالي، السنغال، بوركينا فاسو، وغامبيا. عازف الكورا التقليدى يدعى جالي، وهذا يماثل الشاعر في غرب أفريقيا والمؤرخ الشفهى. معظم الموسيقيين في غرب أفريقيا يفضلون مصطلح 'جالي' عن 'griot'، التي هي كلمة من أصل فرنسي.

تحتوى اُلات الكورا التقليدية على واحد وعشرين وتر؛ إحدى عشرة وتر يتم العزف عليهم باليد اليسرى وعشرة باليد اليمنى. أما اُلات الكورا الحديثة في منطقة كازامانس جنوب السنغال أحياناً تحتوى على اوتار باس إضافية، تصل إلى أربعة اوتار. تصنع الأوتار من شرائط رقيقة من الجلد، مثل جلد الظييان - والآن معظم الأوتار مصنوعة من أوتار القيثارة أو النايلون المستخدم في الصيد، وأحياناً معاً لخلق أوتار أكثر سمكاً.

عند ضبط الأوتار وتحريكها إلى أعلى وأسفل الرقبة، يمكن للعازف إعادة ضبط تناغم الاُلة على واحدة من أصل أربع سبع درجات موسيقية. هذه الدرجات قريبة في تناغمها إلى النغمات الغربية الرئيسية، الثانوية، والليدية(واحدة من صيغ الموسيقى في اليونانية القديمة).

وتتم صناعة اُلة الكورا على نحو متزايد من رؤوس اُلة الجيتار بدلاً من الاوتار الجلدية التقليدية. وتتميز بسهولتها عن التقليدية في تناغمها. ومن عيوب تلك الاوتار الجديدة أنها تحد من النغمة المنطلقة منها، حيث أن أطوال الاوتار أكثر ثباتاً عن التقليدية، والاوتار الخفيفة أفضل من حيث درجة الصوت. تعلم كيفية العزف على اُلة الكورا يعد من الأشياء الصعب تعلمها، وكثير من الناس أثارهم صوت اُلة الكورا في أفريقيا مما جعلهم يقومون بشرائها، ولكنهم وجدوا أنه من الصعب العزف عليها، مما أضطرهم إلى الاحتفاظ بها كتذكار لهذه البلد. ويمكن أن يتم استبدال الاوتار الجلدية في اُلات الكورا بالرؤوس الاُلية. وتستخدم أيضاً الاوتاد الخشبية واوتاد الفيتارة، ولكن مازلت بعض المشاكل الخاصة بدرجة الصوت تحدث نتيجة استخدامهما، إلا إذا تم صناعتها بمهارة فائقة.

وبعض عازفى الكورا مثل سيكو كيتا لديه اُلة كورا ذات رقبة مزدوجة، يتمكن من خلالهما الانتقال بين الواحدة واأخرى في غضون ثوان، كما تمنحه المزيد من المرونة.

كما أن اُلة الكورا تم ذكرها في النشيد الوطني السنغالى؛ "نشيد السنغال الوطني."

تاريخ الكورا
دجيلى ماضي وولينج وفقاً للتقاليد مرتبطة بأصول اُلة الكورا منذ أوائل القرن التاسع عشر. ومع ذلك، فإن أول مرجع للكورا كان أوروبياً، فقد ورد ذكرها في الأدب الغربي في رحلات داخل المناطق الداخلية لأفريقيا للمستكشف الاسكتلندى مونغو بارك والافتراض الأكثر احتمالاً، يعتمد على التقليد الشفهى الماندينكى، الذي يشير إلى أن أصول الكورا ربما تكون في نهاية المطاف مرتبطة بجالي ماضى فاولينج سيسوكو، بعد وقت من تأسيس كابو (مملكة ماندينيكية من سينغامبيا) في القرن السادس عشر.

في أواخر القرن العشرين، تم تطوير نوع من اُلة الكورا ليصبح لديها خمس وعشرين وتراً، ولكن قليل من العازفين استطاعوا التكيف مع هذا النوع، وفي المقام الأول منطقة كازامانس جنوب السنغال. كما تم تطوير نوع كهربائى منها (ولكن أساسها من المعدن)، وأطلق عليها اسم جرافيكورد وذلك في أواخر القرن العشرين بواسطة صانع الاُلات روبرت جراوى. ومن عازفى الكورا الذين اعتادوا العزف على الجرافيكورد: فوداي موسى سوسو، الذي اعطاها أهمية خاصة في تسجيلات مع مبتكر موسيقى الجاز هيربي هانكوك وفرقته ماندينغو.

أبرز لاعبي الكورا

 دانيال بيركمان (الولايات المتحدة)
 تاسانا كامارا (غينيا)
 ابلاى سيسوكو (السنغال)
 لاندينكا سيسوكو (السنغال)
 مامادو دياباتي (مالي)
 صديقي دياباتي (مالي)
 توماني دياباتي (مالي)
 يان اينكر، (جزيرة سارك)
 ديفيد جيلدن (الولايات المتحدة)
 جالي موسى جوار
 توندي جيجدى (المملكة المتحدة)
 سونا مايا جوبارته (غامبيا / المملكة المتحدة، من العازفين الإناث)
 سانجالى جوبارته (غامبيا / النرويج)
 سيكو كيتا (المملكة المتحدة)
 باى كونتى (غامبيا)
 دجيمو كوياتي (السنغال، 1946-2004)
 كانديا كوياتي (مالي)

 موسى كوياتي (مالي)
 نفالى كوياتي (غينيا)
 تومانى كوياتي (السنغال)
 جاليبا كوياتى (غامبيا)
 كورتيس لامكين (الولايات المتحدة)
 كين ماتيس (الولايات المتحدة)
 الاجى ميببى(غامبيا)
 ويليام باركر (الولايات المتحدة)
 جوستين بيركنز (الولايات المتحدة)
 لامين ساهو (غامبيا)
 يوسوفا سيديبي (السنغال)
 فوداي موسى سوسو (غامبيا)، وسجل مع هيربي هانكوك
 جالي نياما سوسو (غامبيا)
 مامادو سوسو (غامبيا)
 بابا سوسو (غامبيا)

المراجع

كاديالى كوياتي (السنغال)

روابط إضافية
 منظمة غرب أفريقيا—موسيقى غرب أفريقيا، الموسيقيين والمعلمين
 الراوى- بورتريه لابلاى سيسوكو-عازف كورا سنغالى
 ASZA.com : الكورا—الصور والوصف
 أنواع الكورا لجيويلتاس سيمون-Korawalla.org
 اتصال كورا
 موسيقى الكورا
 Allmusic.com
 اتيلير دى لوثيير الكورا Kaëlig صانع الكورا
 Kumbengo Koras مخصص Koras، كولورادو، الولايات المتحدة
 ورشة عمل الكورا مبيعات الكورا، التحويلات، والمحاضرات. المملكة المتحدة

آلات وترية
قيثار

كورا (آلة)


Mak Yong tradicionalni je oblik dramskog plesa iz sjeverne Malezije, u saveznoj državi Kelantan. Pan-Malezijska islamska stranka zabranila ga je zbog njegovih animističkih i hinduističko- budističkih korijena.  Godine 2005. UNESCO je kazalište Mak Yong proglasio " Remek-djelima usmene i nematerijalne baštine čovječanstva".

Mak Yong se smatra najautentičnijim predstavnikom malajske izvedbene umjetnosti, jer je uglavnom netaknut promjenama. Iako su na većinu tradicionalnih malajskih plesova utjecali plesovi Indije, Jave i drugih dijelova jugoistočne Azije, Mak Yong je zadržao svoj posebni izgled. Od glavnih priča izvedenih u Mak Yongu, većina je izvedena iz lokalnih priča. Neke od priča koje su došle izvan malajsko-tajlandske regije sada su izumrli u tim dijelovima, poput indijske priče Anaka Raje Gondanga, ali koja je u Indiji gotovo nestala.

Predstava započinje odavanjem počasti duhovima ( semah kumpung ). Nakon toga slijede ples, gluma i improvizirani dijalozi. Priče su predstavljene u nizu trosatnih predstava tijekom nekoliko noći. Glavna plesačica zove se Pak Yong i oblači se poput kralja. Glumačka postava obično uključuje kraljicu iz drugog kraljevstva, djevojke iz palače i lude. Tradicionalno su svi izvođači žene, osim klaunova koji su uvijek muškarci. Grupa Jong Dongdang pjeva i pleše između poglavlja i na završetku priče. MAK Yong orkestar je mala skupina glazbenika koje čine tri gudačke lutnje, bubanj (gendang), i par gonga, a ponekad su u orkestru flautu (serunai), keduk bubnjevi i male činele (kesi).

Danas postoji manje od deset originalnih izvođača Mak Yonga. Iako je bilo nekoliko pokušaja oživljavanja umjetničke forme, iskusni izvođači primijetili su jasnu razliku između komercijaliziranog Mak Yonga kod urbanih plesača u usporedbi s pokretima seoskih izvođača. Malo mladih ljudi je zainteresirano za Mak Yong pa on sada propada.

Izvori

Malezijska kultura
Svjetska baština u Aziji
Nematerijalna svjetska baština u Aziji
Ples

Mak Yong


«Bust Your Windows» es el segundo sencillo de la cantante y compositora Jazmine Sullivan desde su álbum debut Fearless. Estaba disponible como descarga digital en Amazon.com en los EE. UU. en el 16 de septiembre de 2008. Fue luego lanzado como un CD promocional el 15 de noviembre de 2008.

Canciones

US 12" Vinyl
(88697-42906-1; Released: 2008)
 "Bust Your Windows" (Main Mix) - 3:43
 "Bust Your Windows" (Instrumental Versión) - 3:43
 "Bust Your Windows" (Remix Ft. The-Dream) - 3:49

Australia CD
 "Bust Your Windows" (Main Mix) - 3:43
 "Need U Bad" (Remix Ft. The-Dream) - 3:49

Créditos
 Escrita: por Jazmine Sullivan, Salaam Remi, DeAndre Way
 Producido por: Salaam Remi
 Grabado en: Phantom Bot Studios, Los Ángeles, Instrumental Zoo, Miami
 Arreglos orquestales: Stephen Coleman
 Instrumentos: Vincent Henry, Salaam Remi, Ron Feuer
 Voz de respaldo: Jazmine Sullivan

Lista musicales

Lanzamiento

Referencias

Sencillos de 2008
Canciones sobre la traición
Canciones sobre la infidelidad

Bust Your Windows


May God Save Us er en spansk film fra 2016 og er instrueret af Rodrigo Sorogoyen.

Medvirkende
 Antonio de la Torre som Luis Velarde
 Roberto Álamo som Javier Alfaro
 Javier Pereira som Andrés Bosque
 Luis Zahera som Alonso
 Raúl Prieto som Bermejo
 María de Nati som Elena
 María Ballesteros som Rosario
 José Luis García Pérez som Sancho
 Mónica López som Amparo
 Rocío Muñoz-Cobo som Juana

Eksterne henvisninger

Thrillere
Film fra 2016
Film fra Spanien
Seriemorderfilm

May god save us


La crête infra-temporale (ou crête sphéno-temporale ou crête sous-temporale) est un relief osseux antéro-postérieur de la face latérale ou temporo-zygomatique de la grande aile de l'os sphénoïde.

Elle subdivise  cette face en deux parties :

 la partie supérieure ou temporale, verticale, convexe de haut en bas, concave d'avant en arrière qui fait partie de la fosse temporale. Elle une zone d'insertion du muscle temporal ;
 la partie inférieure ou infra-temporale, horizontale, de plus petite taille et concave, entre dans la formation de la fosse infratemporale. Cette partie avec la crête infra-temporale est une zone d'insertion du muscle ptérygoïdien latéral.

Galerie

Notes et références

Crâne

Crête infra-temporale


Clara Reisenberg Rockmore (9 March 1911 – 10 May 1998) was a Lithuanian classical violin prodigy and a virtuoso performer of the theremin, an electronic musical instrument. She was the sister of pianist Nadia Reisenberg.

Life and career

Early years
Clara Rockmore was born in Vilnius, then in the Russian Empire, to a family of Lithuanian Jews. She had two elder sisters, Anna and Nadia. Early in her childhood she emerged as a violin prodigy. At the age of four, she became the youngest ever student at the Saint Petersburg Conservatory, where she studied under the prominent violinist Leopold Auer.  After the October Revolution the family moved back to Vilnius, and then to Warsaw, before obtaining visas and leaving for the United States in 1921.

In America, Rockmore enrolled at the Curtis Institute of Music. As a teenager, tendinitis affected her bow arm, attributed to childhood malnutrition, and resulted in her giving up the violin. However, after meeting fellow immigrant Léon Theremin and being introduced to his electronic instrument, the theremin, she became its most prominent player. She performed widely and helped Theremin to refine his instrument.

Career
Rockmore made orchestral appearances in New York and Philadelphia and went on coast-to-coast tours with Paul Robeson, but it was not until 1977 that she released a commercial recording called The Art of the Theremin. The album, which was produced by Bob Moog and Shirleigh Moog, featured Rockmore's theremin playing with piano accompaniment by her sister Nadia. Rockmore's approach to theremin playing emphasized physical and emotional control.

As she described it herself in an interview: "You must not only hit a note, but you must hit the center of it. You cannot register any of your internal emotion at all. You cannot shake your head, for instance, or sway back and forth on your feet. That would change your tone."

Personal life and death
Although Léon Theremin had proposed to her once, she married attorney Robert Rockmore, and thereafter used his name professionally. They had no children.

She died in New York City on May 10, 1998, aged 87. Although her health had been in rapid decline for almost a year, she declared her determination to live to see the birth of her great-grandniece, who was born just two days before her death.

Contributions to the theremin
Rockmore's classical training gave her an advantage over the many other theremin performers of the time. The intonation control she acquired as a violinist and her innate absolute pitch were both helpful in playing the instrument.

She had extremely precise, rapid control of her movements, important in playing an instrument that depends on the performer's motion and proximity rather than touch. She developed a unique technique for playing the instrument, including a fingering system that allowed her to perform accurately fast passages and large note leaps without the more familiar portamento, or glide, on theremin.

She also discovered that she could achieve a steadier tone and control the vibrato by keeping the tips of her right-hand thumb and forefinger in contact.

Developmental influence
Rockmore saw limitations of the original instrument and helped to develop the theremin to fulfill her needs. Working together with Léon Theremin her suggestions and changes included increasing the sensitivity of the theremin's volume control to facilitate rapid staccato, lowering the profile of the instrument so the performer is more visible, increasing the sensitivity of the pitch antenna, and increasing range from three octaves to five.

Public influence
By the time Rockmore was playing large scale public concerts, such as New York City's Town Hall in 1938, she was becoming increasingly known for impressing critics with her artistry of the theremin during a time in which much of the general public had come to rather negative conclusions of what was possible on the instrument.

These performances with world class orchestras were also critical in establishing "electronic and experimental music as a viable art form in the public imagination."

Clara owned an RCA theremin given to her and substantially modified by Theremin. Through his modifications, the instrument's normal 5 to 5.5 octave playable range was expanded by 1.5 octaves. Theremin made several other customizations including improvements to tonal quality and its responsiveness to hand movements. The tubes are also customized and labeled in Theremin's own writing.

This instrument was later restored by Robert Moog in October 1998; it can be viewed at the Clara Rockmore exhibit in the Artist's Gallery of the Musical Instruments Museum in Phoenix, Arizona and is on long-term loan to the museum by Peter Sherman of the Reisenberg family.

Albums
 The Art of the Theremin (1977)
 Clara Rockmore's Lost Theremin Album (2006; recorded 1975)
Music in and on the air. (2011) Romeo Records.
Music and Memories: Clara Rockmore (2020) Romeo Records.
Music and Memories: Clara Rockmore (Bonus Album) (2020) Romeo Records.

Film and video

In popular culture
The Irish electropop band The Garland Cult included the song "Clara Rockmore" on their 2007 album Protect Yourself from Hollywood.
Sean Michaels' novel Us Conductors, the winner of the 2014 Scotiabank Giller Prize, is a fictionalized account of the relationship between Rockmore and Léon Theremin.
Rockmore was the subject of a Google Doodle on March 9, 2016, which would have been her 105th birthday.
In Bill & Ted Face the Music, Bill's daughter Thea compliments Ted's theremin playing at Missy's wedding, saying that it rivaled Clara Rockmore. Ted admits she was an inspiration for him.

See also
Electronic musical instrument
Léon Theremin
Synthesizer

References
Notes

Bibliography

External links

 The Official Nadia Reisenberg Clara Rockmore Foundation Website
 The Clara Rockmore papers at Special Collections in Performing Arts at the University of Maryland
 In Clara's Words – An interview Clara Rockmore gave to Bob Moog in 1977.
 In Clara's Home – Her Last Years, and the Summer of 1997 – An essay, written by Steve J. Sherman, Clara Rockmore's great-nephew and Nadia Reisenberg's grandson, providing an in-depth account of Clara Rockmore's life during her last decade, up until her death in 1998.
 A MySpace page devoted to Clara Rockmore
 Nadia Reisenberg / Clara Rockmore Foundation
 Streamable NPR "All Songs Considered" show featuring 'Summertime' performed by Clara Rockmore
 Clara Rockmore. La diva del éter (Spanish bio by Audionautas)
 Clara Rockmore's Lost Theremin Album, notes on sources and production

1911 births
1998 deaths
20th-century American musicians
Lithuanian emigrants to the United States
Jewish musicians
Lithuanian electronic musicians
Lithuanian Jews
Musicians from New York City
People from Vilensky Uyezd
Musicians from Vilnius
Saint Petersburg Conservatory alumni
Theremin players
Women in electronic music

Clara Rockmore


Steyr-Daimler-Puch fue un gran conglomerado manufacturero con sede en Steyr, Austria, que fue desmembrado en varias etapas entre 1987 y 2001. Los diferentes componentes operativos continuaron existiendo con distintos propietarios y nuevos nombres.

Historia
La compañía fue fundada como Josef und Franz Werndl and Company en 1864 como un fabricante de fusiles, pero se hizo conocida como Steyr-Werke AG en 1924. La compañía empezó la producción de bicicletas en 1894, y automóviles Steyr en 1915. Los primeros coches Steyr (Tipo II) eran pesados y bien construidos, aunque algo incómodos; pronto, sin embargo, desarrolló versiones deportivas con una lista impresionantes de éxitos internacionales. El pequeño pero lujoso 1.5 L seis Tipo XII de finales de la década de 1920 ganó la aclamación de la prensa de motor internacional.

En 1934, Steyr se fusionó con Austro-Daimler-Puch para formar Steyr-Daimler-Puch. El rango de vehículos producido en estos años consistía principalmente de diseños muy modernos, con líneas parcialmente o totalmente deportivas, desde el Steyr 50 de 1.200 cm³ al 2.3 L 220 seis.

Durante la Segunda Guerra Mundial, cuando Austria era parte del Tercer Reich, el Generaldirektor de Steyr-Daimler-Puch Georg Meindl se convirtió en uno de los primeros industriales alemanes en sugerir el uso de trabajo esclavo de campos de concentración para aumentar la mano de obra en Steyr. La petición fue aprobada y fueron traídos prisioneros mediante trenes custodiados del campo de Mauthausen-Gusen, un complejo situado en Gusen, a 30 km de distancia. Más tarde, el 5 de enero de 1942 Meindl escribió una carta al Gruppenfürhrer SS Ernst Kaltenbrunner recomendando la construcción de un nuevo campo 'satélite' para albergar a prisioneros más cerca del complejo de fábricas de Steyr, explicando cómo esto reduciría el tiempo y la pérdida de prisioneros en el tránsito desde y hacia el trabajo, en tanto que también reduciría los costes se seguridad y transporte asociados. Esto fue aprobado y los prisioneros fueron utilizados en la construcción de las instalaciones y para sustituir a la mano de obra. Esta práctica no era común en otras empresas mayores alemanas, aunque algunas siguieron este ejemplo incluida Mercedes-Benz y MAN. El rango de vehículos producidos era para uso militar, incluido el Steyr RSO Raupenschlepper Ost con un motor refrigerado por aire 3.5 L V8 diseñado por Ferdinand Porsche, que trabajó para la compañía en este tiempo. La producción de guerra también incluía pequeñas armas, rifles de asalto, ametralladoras,  motores y aviones.

Después de la guerra, Steyr-Daimler-Puch construyó camiones y autobuses con motores diésel, tractores de tamaños pequeños y pesados, y también reanudó la producción de coches de pasajeros. En un principio, Steyr ensambló el FIAT 1100 E, y después puso su propio motor en el FIAT 1400, renombrándolo como "Steyr 2000". Desde 1957 hasta mediados de los años 1970 produjo el pequeño Puch 500 bajo licencia de FIAT, otra vez con motor de diseño austríaco.

Más prominentes, sin embargo, era el rango de vehículos todoterreno, desde el dos cilindros Haflinger y el pesado 4x4 o 6x6 Pinzgauer, el Fiat Panda 4x4 (999cc) hasta el Mercedes-Puch G. SDP fue en un inicio el diseñador y fabricante de estos vehículos. El Haflinger fue producido desde 1959-1974, el Pinzgauer desde 1971-2000, y el Puch G (también conocido como Mercedes-Benz Clase G) desde 1979.

En 1969 Steyr-Daimler-Puch A.G. entra en el accionariado de la empresa española Avello, S.A. y comienzan una joint-venture que duraría hasta bien entrados los 80 y en la que producirían motocicletas con licencia Puch para el mercado español en sus instalaciones asturianas e incluso llegarían a desarrollar modelos específicos para dicho mercado.

La compañía produjo una línea de motocicletas y escúteres comercializados en Estados Unidos por Sears Roebuck. La rama de Austro-Daimler construyó tractores pesados y camiones para el Ejército austrohúngaro (antes de 1915). La producción principal de tractores civiles para la agricultura empezó en 1947.

Después de la guerra Steyr-Daimler-Puch reanudó la producción de bicicletas y ciclomotores, estableciendo gradualmente distribuidores en varios países para gestionar sus ventas. Steyr también fabricó bicicletas para otros minoristas, notablemente Sears. A mediados de los años 1970 fue introducida "Steyr-Daimler-Puch America" en Connecticut para la gestión de la importación y distribución de bicicletas y ciclomotores. Las bicicletas Puch Austro-Daimler continuaron su producción en Graz en Austria hasta que la división de fabricación de motocicletas y bicicletas fue vendida a mediados de 1987 a Piaggio & C. S.p.A. de Italia.

Debido de la extrema durabilidad y dureza, los productos Steyr ganaron muchos seguidores entusiásticos en todo el mundo.

Disolución gradual
En 1987, Steyr-Daimler-Puch AG empezó a vender porciones de sus diferentes líneas de productos para formar compañías separadas, que incluyeron Steyr Nutzfahrfahrzeuge AG (SNF) (aún con sede en Steyr) para la producción de camiones, Steyr Bus GmbH (en Viena) para la producción de autobuses, Steyr-Daimler-Puch Fahrzeugtechnik AG (SFT) (en Graz) para el ensamblaje de automóviles y, en 1990, Steyr Tractor (Steyr Landmaschinentechnik AG).

Otras líneas de producción también fueron segregadas o vendidas para formar compañías independientes, incluyendo la división de motocicletas Puch que fue adquirida por Piaggio y Steyr Mannlicher fabricante de armas. En 1990, la división de motores diésel fue segregada en la Steyr Motorentechnik GmbH, que en 2001 se convirtió en compañía independiente, renombrándose Steyr Motors GmbH. Steyr Landmaschinentechnik AG (tractores Steyr) fue vendida a Case Corporation en 1996 y renombrada Case Steyr Landmaschinentechnik (que es parte de CNH desde 1999).  Por otro lado, la rama española Steyr-Puch A.G. - Avello, S.A. dedicada a la fabricación de motocicletas,  terminaría siendo absorbida por la nipona Suzuki en 1988.

La producción de automóviles permaneció como Steyr-Daimler-Puch Fahrzeugtechnik (SFT) hasta que Magna International adquirió una participación mayoritaria, en 1998, y en 2001-02 SFT fue completamente absorbida por Magna, convirtiéndose en Magna Steyr.

En 1998, la producción de vehículos militares fue vendida a una compañía inversora austríaca, que la renombró Steyr-Daimler-Puch Spezialfahrzeug GmbH (SSF).  En 2003, SSF fue vendida a la empresa estadounidense General Dynamics, un fabricante de material de defensa.

Vehículos militares

Segunda Guerra Mundial
Raupenschlepper Ost tractor sobre orugas
Greif A1 4KH7FA-SB vehículo blindado de recuperación

Guerra fría
SK-105 Kürassier tanque ligero/cazatanques
Saurer 4K 4FA APC
Steyr 4K 7FA APC
Steyr 1491 Percheron camión pesado - variante construida por UTDC como 24M32 Vehículo Logístico Pesado Motorizado

Actualidad

Pandur 6X6 APC
Pandur 8X8 APC
Steyr 12M18 camión pesado - variante construida por BAE Systems Land & Armaments como Familia de Vehículos Tácticos Medios (Family of Medium Tactical Vehicles)
ASCOD AFV

Véase también
Flugmotorenwerke Ostmark
László Almásy utilizó vehículos Steyr para explorar el Sahara en las décadas de 1920 y 1930. En él se basaron para crear al personaje principal de la película El paciente inglés.

Referencias

Enlaces externos

 Steyr-Daimler-Puch Spezialfahrzeug GmbH website, una de las distintas compañías descendientes de SDP AG
 Austro-Daimler Vent Noir II - artículo sobre las bicicletas Austro-Daimler, con historia de la compañía Puch Austro Daimler.

Fabricantes de automóviles de Austria
Fabricantes de motocicletas de Austria
Fabricantes de autobuses de Austria
Fabricantes de camiones
Economía de la Alemania nazi
Steyr

Steyr-Daimler-Puch


În sufism, ma'rifa (arabă: معرفة, transliterat ma'rifah, ma'rifa, marifa, marifah), cu sensul de "cunoaștere", se referă la cunoașterea intuitivă utilizată în scopul atingerii adevărului spiritual prin experiențe extatice.

Semnificație
Termenul ma'rifa este un substantiv derivat de la 'arafa (a cunoaște) și este utilizat cu înțelesul de "proces al revelațiilor".
Căutătorul de ma'rifa este numit 'arif, "cel care știe" .
Este considerat sinonim parțial cu 'ilm, în sensul că reprezintă o cauză a recunoașterii și oferă cunoaștere ('ilm) subiectului său.

Principalele conotații distinctive ale termenul ma'rifa față de 'ilm:
în primul rând, ma'rifa reprezintă cunoaștere în sensul absolut al percepției (idrak), indiferent dacă se referă la concept sau la judecată;
este percepția unui concept; în cazul unei judecăți raționale, se numește cunoaștere;
constituie percepția a ceea ce este clar (basit), atât în cazul în care este un concept sau o judecată rațională legat de esență, cât și în cazul în care obiectul percepției sau al judecății raționale este complex (murakkab) .

Pe de alt parte, din perspectiva lexicologiei, percepția senzorială asupra obiectelor și a fenomenelor complexe poartă numele de cunoaștere. Din acest motiv, se utilizează sintagma 'araftu Allah, în loc de 'alimtu Allah (Am cunoaștere despre Dumnezeu), divinitatea fiind o singură entitate. De aceea, obiectele și fenomenele percepute prin ma'rifa sunt simple, în timp ce acelea aflate în raport cu procesul cunoașterii sunt multiple (muta'ddid) și compozite. Totodată, ma'rifa reprezintă cunoașterea specificului, noțiune (mafhum) sau verdict (hukum) și se aplică unui concept, spre deosebire de cuvântul cunoaștere, care se refer la un raționament. Un alt sens al termenului vizat este acela de probă sau indicație (dalil), ceea ce poartă denumirea de cunoaștere prin demonstrație (ma'rifa istidaliyya) .

Ma'rifa și mistica
Din perspectivă mistică, ma'rifa este cunoașterea care nu admite îndoiala (shakk), obiectul acesteia fiind esența divinității și a atributelor sale. Cunoașterea esenței constă în conștientizarea existenței lui Creatorului (mawdjud), singur (wahid) și unic (fard). Ma'rifa se refer la revelarea unui aspect al invizibilului, astfel încât Dumnezeu se manifestă și este dovedit simultan prin semne ascunse .

Ma'rifa în sufism
Este considerată una dintre cele trei căi (tariqat) ale stării mistice, alături de aceea a 'fricii' (makhafa) sau a 'purificării' și aceea a 'iubirii' (mahabbah) sau a sacrificiului .
Ma'rifa este una dintre cele Patru porți ale sufismului:
Sharia (arabă: شريعة) : calea legislativă;
Tariqa (arabă:طريقة) : calea mistico-ezoterică;
Haqiqa (arabă:حقيقة) : calea adevărului mistic;
Ma'rifa (arabă: معرفة) : calea cunoașterii mistice.

În această tradiție mistică, termenul este legat de revelația lui David despre Dumnezeu, de Coran și de Hadith. Cogniția a fost comparată cu imaginea lui Dumnezeu percepută într-o altă viață și interconexată cu variatele condiții pe care adeptul sufismului le poate întâlni pe cale. Ma'rifa presupune abolirea sinelui la nivelul sufletului, a afectelor și a spiritului. Ma'rifa este considerată autentică numai atunci când ființa umană nu mai prezintă nicio urmă de independență, dispensându-se de divinitate. Totodată, cogniția depinde și de teama reverențială față de divinitate, modestie (haya) și initimitate cu Dumnezeu (uns), considerându-se că acela care îl cunoaște pe Creator este în intimitate (anasa) cu acesta .

Ma'rifa în viziunea lui Ibn Arabi
Cu toate că nu face distinția între cunoaștere și cogniție, Ibn Arabi menționează extistența a trei tipuri de cunoaștere (maratib al-ulum): a intelectului, prin simțuri (dhawk) și cunoașterea lucrurilor secrete (ulum al-asrar), prerogativă a profetului și a sfinților, ale cărei particularități corespunde ma'rifa .

Ma'rifa și goza
În mod frecvent, ma'rifa a fost tradus ca gnoză, termen care nu mai are exclusiv semnificația de cunoaștere, ci se referă la o serie de sisteme de credință care prezintă o serie de trăsături comune, cum ar fi mânturea prin cogniție. Aceeași noțiune se regsește, însă, în cadrul unor sisteme filosofice inspirate de Platon și neoplatonicieni. Din acest motiv, traducerea termenului prin gnoză este considerată eronată .

Referințe

Bibliografie
Tasawwuf, disponibil online la http://www.islaam.org/tasawwuf/tasa_14.htm
Encyclopaedic Dictionary of Religion vol. 1 ISBN 8182052033, 2005, p. 67
A Dictionary of the Tehnical Terms used in the Science of the Musalmans, Muhammad Ala ibn Ali Al-Tahanawi, Muhammad Wajih, Gorgias Press, LLC, 2010, ISBN 1617198145, 9781617198144
Encyclopaedia of Islam (New Edition), Brill Academic Pub, 1997
Yves Thoraval, Dicționar de civilizație musulmană, Univers Enciclopedic, București, 1997
Henri Corbin, L'imagination creatrice dans le soufisme d'Ibn Arabi, Paris, 1977

Sufism
Terminologie islamică

Ma'rifa


An Amorphophallus haematospadix in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Amorphophallus haematospadix in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Amorphophallus

Amorphophallus haematospadix


Dennis Mark Prager (New York, 2. kolovoza 1948.), američki radijski voditelj i publicist te jedan od istaknutih predstavnika američkih konzervativnih intelektualnih krugova početkom 21. stoljeća.

Rođen je u njujorškoj četvrti Brooklynu 1948. godine u obitelji otrodoksnih Židova, službenice Hilde i računovođe Maxa Pragera. Pohađao je privatnu židovsku osnovno školu u rodnoj četvrti, nakon koje je upisao Brooklyn College, u kojem je bio poznat po svojoj borbi protiv prepisivanja. Maturirao je povijest i bliskoistočne studije. Pohađao je nekoliko semestara pri Školi za međunarodne odnose i odnose s javnošću Sveučilišta Columbia i Sveučilištu u Leedsu.

Zajedno s Josephom Teluškinom izdaje 1986. The Nine Questions People Ask About Judaism, knjigu o judaizmu za ne-Židove, koja je postala bestseller te se smatra jednim od kanonskih djela u židovskoj pedagogiji i znanosti.  Na mjesnoj radijskoj postaji u Los Angelesu od 1982. godine vodi razgovornu emisiju o religijskim pitanjima, koja je s vremenom postala dnevna emisija s milijunskim slušateljstvom. Od 1999. godine vodi religijsku emisiju i na mjesnoj kršćanskoj radijskoj postaji.

Najpoznatiji je po pokretanju obrazovne zaklade »Sveučilište Prager«, koja u petominutnim videozapisima proučava i razjašnjava brojna politička, povijesna i ekonomska pitanja s konzervativnog gledišta, bliskog izvornim načelima Republikanske stranke. Okupivši konzervativnu intelektualnu elite, Sveučilište je postalo simbolom američkog konzervativnog aktivizma, posebice za vrijeme predsjedništva Donalda Trumpa. Videozapise »Sveučilišta Prager« samo u 2017. godini pregledalo je 650 milijuna korisnika YouTubea, od čega je njih 60% bilo mlađe od 35 godina te se trećina njih izjasnila bez političke pripadnosti. Unatoč popularnosti, YouTube je zabranio i cenzurirao više od 80 videozapisa, zbog čega je pokrenuta predstavka koju je potpisalo više od pola milijuna ljudi.

Dennis Prager poznat je po djelovanju unutar losanđeleske židovske zajednice te javno-političkom djelovanju na razini Sjedinjenih Država, zahvaljujući kojem je izrastao u jednu od vodećih konzervativnih i židovskih ličnosti u SAD-u, poput Bena Shapira, Pragerova bliskog suradnika.

Izvori

Američki publicisti

Dennis Prager


الإفراط في صيد السمك هي عملية تحدث عندما تؤدي أنشطة الصيد إلى انخفاض مستويات مخزونات الأسماك إلى ما دون المستوى المقبول، وهذه العملية يمكن أن تحصل في أي مسطح مائي سواء أكان هذا المسطح المائي بحيرةً أو محيطاً. هذه العملية تؤدي في النهاية إلى استنفاذ الموارد السمكية وربما انقراض عدد من أصناف الأسماك المعرضة لهذه العملية. كما ان هذه العملية قد أدت إلى زعزعة النظام البيئي البحري بشكل كامل كما حصل في حالات الإفراط في صيد أسماك القرش.
قدرة الموارد السمكية على العودة لمستوياتها الاصلية تعتمد أيضاً على العوامل الإيكولوجية والبيئية الأخرى وما إذا كانت ستسمح لها بالنمو مرة أخرى. التغيرات الهائلة في النظم البيئية الناجمة عن عملية الإفراط في الصيد تؤدي إلى فقدان التوازن في النظام البيئي وبروز أصناف أخرى من الكائنات البحرية مما قد يمنع الأصناف المستهدفة في عملية الصيد من البروز مرة أخرى وهو ما يعرف بعملية التحول في النظام الإيكولوجي. فعلى سبيل المثال، القضاء على أسماك الشبوط من خلال الإفراط في الصيد قد يؤدي إلى نمو غير اعتيادي في نسبة سرطان الماء مما يمنع أسماك السلمون من النمو والتكاثر في هكذا البيئة.

انتشر الصيد المكثف من مناطق قليلة مركزة ليشمل جميع مصايد الأسماك تقريبًا، منذ نمو شركات الصيد العالمية بعد خمسينيات القرن العشرين. يدمر تجريف قاع المحيط في عملية صيد السمك بجارفة القاع الشعاب المرجانية والإسفنج والأنواع الأخرى المعمرة التي لا تتعافى بسرعة، والتي توفر موئلًا لأنواع مصايد الأسماك التجارية. يغير هذا التدمير عمل النظام البيئي ويمكن أن يغير بشكل دائم تكوين الأنواع والتنوع الحيوي. يعاد عادةً الصيد العرضي، أنواع غير مقصودة ملتقطة في أثناء الصيد، إلى المحيط فقط ليموت بسبب الإصابات أو الانكشاف. يشكل الصيد العرضي نحو ربع إجمالي الصيد البحري. ففي حالة صيد الجمبري، يكون الصيد العرضي أكبر بخمس مرات من الجمبري الملتقط.

ذكر تقرير صادر عن منظمة الأغذية والزراعة في عام 2020 أنه «في عام 2017، صنفت 34% من الأرصدة السمكية في مصايد الأسماك البحرية العالمية على أنها صيد مفرط». تشمل خيارات التخفيف: التنظيم الحكومي، وإلغاء الدعم، وتقليل تأثير الصيد، وتربية الأحياء المائية وتوعية المستهلك.

أمثلة وأدلة على الإفراط في صيد الأسماك
توجد أمثلة على الإفراط في صيد الأسماك في مناطق مثل بحر الشمال، وغراند باكس في نيوفاوندلاند، وبحر الصين الشرقي. ثبت أن الإفراط في صيد الأسماك يعد كارثة بالنسبة للأرصدة السمكية في هذه المواقع، وبالنسبة لمجتمعات الصيد المعتمدة على النتاج أيضًا. فمصايد الأسماك، شأنها شأن الصناعات الاستخراجية الأخرى مثل الحراجة والصيد، معرضة للتفاعل الاقتصادي بين الملكية أو الإشراف والاستدامة، أو ما يعرف بتراجيديا المشاع.

 اصطاد السكان المحليون التونة في أعالي البحر الأدرياتيكي لقرون. ومنعت زيادة الصيد المجموعات الكبيرة من أسماك الكبريت من الهجرة إلى خليج ترييستي. اصطاد الصيادون في سانتا كروتشي وكونتوفيلو وباركولا آخر صيد تونة كبير في عام 1954.
 انهارت مصايد البلمية (الأنشوفة) البيروفية الساحلية في السبعينات بعد صيد الأسماك المفرط وأدى موسم إل نينيو إلى استنزاف أسماك البلمية إلى حد كبير من مياهها. كانت البلمية موردًا طبيعيًا رئيسيًا في بيرو. في الواقع، أنتج في عام 1971 وحده 10.2 مليون طن متري من البلمية. ولكن، لم يتجاوز حجم صيد الأسطول البيروفي الأربعة ملايين طن في السنوات الخمس التالية، ما شكل خسارةً كبيرةً لاقتصاد بيرو.
 يعد انهيار مصايد سمك القد قبالة نيوفندلاند، وقرار كندا عام 1992 بفرض وقف غير محدد على غراند بانكس، مثالًا مثيرًا على عواقب صيد الأسماك المفرط.
 أصبحت مصايد سمك موسى في البحر الأيرلندي، وغرب القناة الإنجليزية، ومواقع أخرى تعاني من الصيد المفرط إلى حد الانهيار الفعلي، وذلك وفقًا لخطة عمل التنوع البيولوجي الرسمية لحكومة المملكة المتحدة. أنشأت المملكة المتحدة عناصر في هذه الخطة لمحاولة استعادة مصايد الأسماك، لكن التوسع في عدد السكان العالميين والطلب المتزايد على الأسماك قد وصل إلى نقطة يهدد فيها الطلب على الغذاء استقرار هذه المصايد، إن لم يكن بقاء الأنواع.
 تتعرض العديد من أسماك أعماق البحار للخطر، مثل سمك الهلبوت البرتقالي وسمك السمور. تعد أعماق البحار مظلمة تمامًا تقريبًا وقريبة من التجمد وقليلة الطعام. تنمو أسماك أعماق البحار ببطء بسبب الغذاء المحدود، وبطء الأيض، ومعدلات التكاثر المنخفضة، ولا يصل العديد منها إلى مرحلة النضج التناسلي قبل 30 أو 40 عام. يحتمل أن يكون عمر شرائح سمك الهلبوت البرتقالي في المتجر 50 عامًا على الأقل. توجد معظم أسماك أعماق البحار في المياه الدولية، حيث لا توجد حماية قانونية. تصطاد جرافات الأعماق معظم أسماك الأعماق بالقرب من الجبال البحرية، حيث تتجمع للحصول على الطعام. يسمح التجميد السريع لجرافات الأعماق بالعمل لعدة أيام في كل مرة، وتستهدف مصايد الأسماك الحديثة الأسماك بكل سهولة.
 انقرض سمك الجاحظ الأزرق في منطقة البحيرات العظمى منذ الثمانينيات. ظل سمك الجاحظ ذات قيمة تجارية حتى منتصف القرن العشرين، اصطيد نحو نصف مليون طن في الفترة الممتدة بين ثمانينات القرن التاسع عشر وأواخر خمسينات القرن العشرين، عندما انهار تعدادها، ويرجع ذلك غالبًا إلى مزيج من الصيد المفرط، والإثراء الغذائي البشري المنشأ، والمنافسة مع سمكة الهف العضاض المدخلة.
 أصدر الصندوق العالمي للطبيعة وجمعية علم الحيوان في لندن «تقرير الكوكب الأزرق الحي» في 16 سبتمبر 2015 والذي نص على حدوث انخفاض كبير بنسبة 74% في المخزونات العالمية من أسماك الإسقمريات المهمة مثل الإسقمري والتونة والبينيث بين عامي 1970 و2010، وانخفاض «أحجام أعداد الثدييات، والطيور، والزواحف، والبرمائيات والأسماك في العالم بمقدار النصف في المتوسط خلال 40 عامًا فقط.»
 أدى الصيد الجائر لأسماك تونة المحيط الهادئ ذات الزعانف الزرقاء المهددة بالانقراض إلى بيع أعداد قليلة منها بأسعار خيالية. في يناير 2019، بيعت سمكة تونة تزن 278 كيلوجرامًا (612 رطل) مقابل 333.6 مليون ين، أو أكثر من 3 ملايين دولار أمريكي، أي 4,900 دولارًا أمريكيًا للرطل. يستخدم الصيادون، بدافع القيمة العالية للأسماك، تقنيات غير عادية لصيدها، ما يهدد تعدادها بالانهيار.
 أسماك القرش والشفنينيات: تراجعت الوفرة العالمية لأسماك القرش والشفنينيات المحيطية بنسبة 71% منذ عام 1970، بسبب زيادة ضغط الصيد النسبي بمقدار 18 ضعفًا. وبالتالي، أصبحت ثلاثة أرباع الأنواع التي تتألف منها هذه المجموعة مهددة الآن بالانقراض.
 وجدت دراسة أجريت في عام 2003 أنه، مقارنةً مع مستويات 1950، لم يتبق سوى بقايا فقط (في بعض الحالات، أقل من 10%) من جميع أرصدة المحيطات السمكية الكبيرة في البحار. تعد الأسماك المحيطية الكبيرة أنواع الموجودة في قمة السلسة الغذائية (مثل التونة وسمك القد وغيرها). انتقدت هذه المقالة لاحقًا لكونها خاطئة أساسًا، رغم أنه ما يزال هناك جدلًا كبيرًا حول ذلك، ويعتبر غالبية علماء مصايد الأسماك الآن النتائج غير ذات صلة بالنسبة لأسماك السطح الكبيرة (البحر المفتوح).

العواقب

وفقًا لتقرير الأمم المتحدة لعام 2008، تخسر أساطيل الصيد في العالم 50 مليار دولار سنويًا بسبب الأرصدة المستنفدة وسوء إدارة مصايد الأسماك. ويؤكد التقرير، الذي أعده البنك الدولي بالاشتراك مع منظمة الأمم المتحدة للأغذية والزراعة (الفاو)، أنه يمكن التخلص من نصف أسطول الصيد العالمي دون تغيير في الصيد. بالإضافة إلى هذا، سمح للكتلة الحيوية للأرصدة السمكية العالمية بالانخفاض حتى نقطة لم يعد ممكنًا فيها صيد كمية الأسماك التي أمكن صيدها. ارتبط تزايد الإصابة بداء البلهارسيات في إفريقيا بانخفاض أنواع الأسماك التي تأكل الحلزونات الحاملة للطفيليات المسببة للأمراض. يهدد النمو الهائل لمجموعات قناديل البحر المخزونات السمكية، لأنها تتنافس مع الأسماك على الغذاء، وتأكل بيض الأسماك، وتسمم أو تحشد الأسماك، ويمكنها البقاء على قيد الحياة في البيئات المستنفدة للأكسجين حيث لا تستطيع الأسماك ذلك؛ لقد أحدثت دمارًا هائلًا في مصايد الأسماك التجارية. يقضي الصيد المفرط على منافس قناديل البحر الرئيسي ومفترسها، ما يؤدي إلى تفاقم تعداد قناديل البحر. وجد أن تغير المناخ وإعادة هيكلة النظام البيئي لعبا دورًا رئيسيًا في زيادة أعداد قناديل البحر في البحر الأيرلندي في التسعينات.

مراجع

انظر أيضًا
 الديناميكية السكانية لمصايد الأسماك
 صيد الأسماك التجاري
 صيد السمك بالتفجير
 نزع مخالب سرطان البحر

الأثر البيئي لصيد الأسماك
أسماك
جريمة بيئية
خلافات بيئية
قانون مصايد الأسماك
كوارث بيئية
مهن غير قانونية

إفراط في صيد الأسماك


As pessoas das Ilhas Trobriand são principalmente horticultores de subsistência que vivem em assentamentos tradicionais. A estrutura social é baseada em clãs matrilineares que controlam a terra e os recursos. As pessoas participam do circuito regional de troca de conchas chamado kula, navegando para visitar parceiros comerciais em canoas marítimas. No final do século XX, movimentos anticoloniais e de autonomia cultural ganharam seguidores das sociedades trobriandesas. Quando a guerra entre grupos foi proibida pelos governantes coloniais, os ilhéus desenvolveram uma forma única e agressiva de críquete .

Embora a compreensão da reprodução e da medicina moderna seja difundida na sociedade trobriandesa, suas crenças tradicionais têm sido notavelmente resistentes. Por exemplo, acredita-se que a verdadeira causa da gravidez seja um baloma, ou espírito ancestral, que entra no corpo de uma mulher, e sem cuja existência uma mulher não poderia engravidar; todos os bebês são feitos ou passam a existir (ibubulisi) em Tuma. Esses princípios formam o estrato principal do que pode ser chamado de crença popular ou universal. No passado, muitos mantinham essa crença tradicional porque o inhame,  um dos principais alimentos da ilha, possui substâncias químicas (fitoestrógenos e esteróis vegetais) cujos efeitos são contraceptivos, de modo que a ligação prática entre sexo e gravidez não era muito evidente.

Linguagem
Os povos Trobriand falam Kilivila, através de vários dialetos diferentes que são falados entre cada tribo diferente. É uma língua austronésia, embora tenha a particularidade de possuir um complexo sistema de classificação dos substantivos . As línguas estrangeiras são menos faladas, embora pelo menos na década de 1980, os trobriandeses ocasionalmente falassem Tok Pisin e inglês . O termo "Trobriand" em si não é Kilivilan: as ilhas levam esse nome do explorador francês Jean François Sylvestre Denis de Trobriand que o visitou em 1793.

Com base em trabalhos anteriores de Bronisław Malinowski, os escritos acadêmicos de Dorothy D. Lee referem-se a "codificações não lineares da realidade". Em tal sistema linguístico, o conceito de progresso linear do tempo, formas geométricas e até métodos convencionais de descrição são totalmente perdidos ou alterados. Em seu exemplo de um inhame indígena específico, Lee explica que quando o inhame passa de um estado de brotação através de amadurecimento para amadurecimento excessivo, o nome de cada objeto em um estado específico muda completamente – a descrição do objeto em diferentes estados de desenvolvimento refere-se a percepções totalmente diferentes do objeto. O amadurecimento é considerado um "ingrediente definidor" e, assim, uma vez que se torna maduro demais, um inhame é percebido como um objeto completamente novo. A mesma percepção diz respeito ao tempo e às formas geométricas.

Comida
Na sociedade trobriandesa, é tabu comer na frente dos outros. Como Jennifer Shute observou, "os trobriandeses comem sozinhos, retirando-se para suas próprias lareiras com suas porções, virando as costas uns para os outros e comendo rapidamente por medo de serem observados". No entanto, é perfeitamente aceitável mastigar nozes de bétele, principalmente quando misturado com alguma pimenta e limão para tornar a noz menos amarga. A noz de bétele atua como estimulante e é comumente usada pelos trobriandeses, fazendo com que seus dentes muitas vezes pareçam vermelhos. Como no passado a comida era muitas vezes escassa, gabar-se de ter comida é uma das principais glórias e ambições dos ilhéus de Trobriand. Embora a comida seja mais importante, e o assunto da comida seja mais discutido, em Miamala, a época anual de colheita e festa, os ilhéus podem enfrentar fome e escassez devido às más condições de cultivo em qualquer época do ano. Em meados de 2009, o problema da pressão populacional, levando à insegurança alimentar, recebeu grande atenção da mídia nacional e internacional.

Costumes de casamento
Aos sete ou oito anos de idade, as crianças trobriandesas começam a fazer jogos eróticos umas com as outras e imitam as atitudes sedutoras dos adultos. Cerca de quatro ou cinco anos depois, eles começam a buscar parceiros sexuais. Eles mudam de parceiro com frequência. As mulheres são tão assertivas e dominantes quanto os homens na busca ou recusa de um amante. Isso não é apenas permitido, mas incentivado.

Nas Ilhas Trobriand, não há cerimônia de casamento tradicional. Uma jovem fica na casa de seu amante em vez de sair antes do nascer do sol. O homem e a mulher sentam-se juntos de manhã e esperam que a mãe da noiva lhes traga inhames cozidos. O casal come junto por cerca de um ano e depois volta a comer separadamente. Uma vez que o homem e a mulher comem juntos, o casamento é oficialmente reconhecido.

Quando um casal trobriandês quer se casar, eles mostram seu interesse dormindo juntos, passando tempo juntos e ficando juntos por várias semanas. Os pais da menina aprovam o casal quando uma menina aceita um presente de um menino. Depois disso, a menina se muda para a casa do menino, faz suas refeições lá e acompanha o marido o dia todo. Então corre a notícia de que o menino e a menina são casados.

Um casal pode se divorciar depois de um ano se a mulher no relacionamento estiver descontente com o marido. Um casal também pode se divorciar se o marido escolher outra mulher. O homem pode tentar voltar com a mulher que deixou, dando a sua família inhames e outros presentes, mas, em última análise, cabe à mulher decidir se ela quer estar com aquele homem.

Magia
Os trobriandeses acreditam que a concepção é o resultado de um espírito ancestral que entra no corpo da mulher. Mesmo depois que uma criança nasce, é o irmão da mãe, não o pai, que apresenta uma colheita de inhame para sua irmã para que seu filho seja alimentado com alimentos de sua própria linhagem, não do pai.

Os trobriandeses praticam muitos feitiços mágicos tradicionais. Os jovens aprendem feitiços com parentes mais velhos em troca de comida, tabaco e dinheiro. Os feitiços são muitas vezes parcial ou totalmente perdidos porque os idosos cedem apenas algumas linhas de cada vez para continuar recebendo presentes. Muitas vezes, o idoso morre antes de terminar de transmitir os feitiços. Os trobriandeses acreditam que ninguém pode inventar um novo feitiço.

Às vezes, um homem faz feitiços mágicos para uma mulher porque quer dar a ela mais do que nozes de bétele ou tabaco. As pessoas também compram e vendem feitiços. Aldeões alfabetizados escrevem seus feitiços em livros e os escondem. Uma pessoa pode direcionar feitiços para aumentar os efeitos visuais e olfativos de seu corpo para induzir sentimentos eróticos em seu amante. Alguns feitiços são pensados para tornar uma pessoa bonita, mesmo aquelas que normalmente seriam consideradas feias. As palavras mágicas da beleza são cantadas em óleo de coco, e então uma pessoa o esfrega em sua pele, ou em flores e ervas que decoram suas braçadeiras e cabelos.

Críquete
Depois que o conflito tribal foi banido, o críquete tornou-se um substituto para a guerra na cultura trobriandesa. As potências coloniais ficaram horrorizadas com a violência e as exibições sexuais associadas à guerra tribal. As partidas são frequentemente disputadas entre todas as equipes masculinas e duram vários meses. Muitas vezes há festas para a equipe vencedora. Enquanto o críquete regular é jogado em todo o mundo, esses ilhéus adicionam seus próprios elementos que refletem sua cultura. Por exemplo, como esse esporte se assemelha à guerra, não há limite para o tamanho da equipe. Além disso, toda vez que uma equipe marca, há um ritual de dança especial envolvido. Essas danças são uma adaptação dos antigos rituais de guerra. Portanto, eles consistem em provocações e zombarias muitas vezes criticando o outro time. "As palavras são metáforas sexuais, usadas quando um time insulta o outro e exibe suas proezas físicas e sexuais aos olhos avaliadores das jovens mulheres à margem"

Muitas vezes, também há magia envolvida neste evento esportivo. As equipes usarão encantos para obter vantagem na partida. Por exemplo, um feitiço pode ser usado para tornar a equipe menos eficiente na pontuação. Espera-se que a equipe visitante perca ao visitar uma ilha rival. No entanto, quando não é o caso, muitas vezes há relatos de vandalismo e incêndio criminoso quando os jogos terminam desfavoravelmente para o time da casa. Durante esses eventos, as casas de inhame são queimadas, o que é considerado um grande insulto. Em essência, esta forma de críquete tem uma sensação mais agressiva e é uma parte importante da vida de Trobriand.

Moeda
Trobrianders usam inhame como moeda e os consideram um sinal de riqueza e poder. Os visitantes ocidentais costumam comprar itens dos trobriandeses usando dinheiro. Há também uma troca de Kula, que é uma tradição muito importante entre as Ilhas Trobriand.

Trocas de inhame
A cada ano, um homem cultiva inhame para sua irmã e sua filha, se ela for casada. O marido não fornece inhame para sua esposa. Quanto mais inhame uma mulher recebe, mais poderosa e rica ela é. Espera-se que o marido dê ao pai ou irmão de sua esposa um presente em troca dos inhames que eles dão à sua esposa. Quando a mulher se casa pela primeira vez, ela recebe inhames de seu pai até que o irmão da mulher pense que sua irmã e seu marido têm idade suficiente para ele dar os inhames.

No início da colheita do inhame, os inhames ficam expostos nas hortas por cerca de um mês antes que o jardineiro os leve à dona. A dona é sempre uma mulher. Há uma grande cerimônia para isso todos os anos. Os inhames são carregados na casa vazia de inhames do marido da mulher. Os jovens chegam às hortas vestidos com as suas roupas tradicionais mais festivas logo no dia em que os inhames são entregues na casa do inhame. Os jovens são todos parentes do jardineiro, e levam os cestos de inhame para a aldeia do proprietário. Quando chegam à aldeia do proprietário, cantam para anunciar a chegada dos inhames enquanto fazem movimentos pélvicos sexualmente provocativos. Isso enfatiza a relação entre inhame e sexualidade. Alguns dias depois, o jardineiro vem e carrega a casa de inhame, e o homem agora é o responsável pelo inhame.

O dono da casa de inhame fornece ao jardineiro e aos jovens inhame cozido, inhame e carne de porco. Às vezes nenhum porco é morto, talvez porque o dono da casa de inhame não tinha um porco de sobra. O dono da casa de inhame também pode decidir não matar um porco para o jardineiro porque está insatisfeito com o número de inhame, ou está zangado com o jardineiro por outro motivo. Uma vez que as casas de inhame estão cheias, um homem realiza um feitiço mágico especial para a aldeia que afasta a fome fazendo as pessoas se sentirem satisfeitas. As mulheres também usam pacotes de folhas de bananeira marcadas como uma espécie de moeda entre elas. Como são necessários muitos dias de trabalho para fazer os fardos, cada um tem um valor atribuído e pode ser usado para comprar comida enlatada, ou em troca de outros bens.

Morte
Quando uma pessoa morre, o luto continua por meses. O cônjuge é acompanhado no luto pelos parentes do sexo feminino e pelas irmãs do pai do falecido. Esses aldeões ficam em casa e choram quatro vezes por dia. Se alguém que não compareceu ao funeral vier à aldeia, deve imediatamente juntar-se ao luto que está ocorrendo. Outros trabalhadores observam muitos dos tabus do luto. A maioria raspa a cabeça. Pessoas intimamente relacionadas com o falecido evitam comer "boa comida". Aqueles mais distantes podem usar roupas pretas. Antes disso, porém, todos recebem um pagamento dos proprietários pela parte que tiveram no processo de sepultamento.

O primeiro conjunto de trocas ocorre no dia seguinte ao enterro e envolve inhame, taro e pequenas quantias em dinheiro. O cônjuge, a linhagem matriarcal do cônjuge e o pai ou representante do pai do falecido, e os membros de sua linhagem matriarcal do morto recebem a maior distribuição.

Missões
As missões cristãs tiveram um efeito misto na vida diária de Triobriand. A maioria dos ilhéus aderem às tradições tribais nativas. Na tentativa de contrariar isso, às vezes são enviados missionários experientes com tribos animistas. Esses missionários podem, por exemplo, tentar inserir bênçãos cristãs em cerimônias fúnebres tradicionais.

Referências

Grupos étnicos de Papua-Nova Guiné

Trobriandeses


Die Swiss Orienteering Week (kurz SOW) ist ein in der Schweiz stattfindender Mehrtages-Orientierungslauf.

Übersicht

Siegerlisten

Herren

Damen

Weblinks
 Offizielle Webseite

Orientierungslaufwettbewerb
Sportveranstaltung in der Schweiz

Swiss O Week


روبرتو ريكو ( في أغادير)  لاعب كرة قدم فرنسي الجنسية مغربي المولد معتزل كان يجيد اللعب في مركز الوسط المهاجم .

لعب ريكو في أندية كونكارنو ، رين (1965-1971) رانس (1971-1973) بوردو (1973-1974) نانسي (1974-1975) لو روتش (1975-1976) سانت دي (1976-1978) .

ساهم ريكو في تتويج نادي رين ببطولة كأس فرنسا موسم 1970-1971 .

شارك ريكو مع منتخب فرنسا في مباراة دولية واحدة في سنة 1970 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغاربة
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أكادير
أشخاص من كنكارنو
أعلام أقدام سوداء
رياضيون من فنستير
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بوردو
لاعبو رانس
لاعبو رين
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم مغاربة
لاعبو كرة قدم من بريتاني
لاعبو لو روتش
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو نادي سانت دي
لاعبو نادي كونكارنو
لاعبو نانسي
مغاربة من أصل فرنسي
مواليد 1364 هـ
مواليد 1945
مواليد في أكادير

روبرتو ريكو


An Rhynchospora cordatachenia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Mark T. Strong. An Rhynchospora cordatachenia in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora cordatachenia


لاسزلو بالينت  ، من مواليد 1 فبراير 1948، لاعب كرة قدم هنغاري سابق، ومدرب كرة قدم هنغاري سابق.

لعب مع منتخب هنغاريا لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مجريون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
مدافعو كرة قدم رجالية
لاعبو كرة قدم من بودابست
أشخاص على قيد الحياة
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
رياضيون مجريون مغتربون في بلجيكا
رياضيون مجريون مغتربون في فرنسا
رياضيون من بودابست
فائزون بميداليات فضية أولمبية من المجر
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1972
لاعبو تولوز
لاعبو غرونوبل
لاعبو كأس العالم 1978
لاعبو كأس العالم 1982
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم مجريون
لاعبو كرة قدم مجريون أولمبيون
لاعبو كرة قدم مجريون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كلوب بروج
لاعبو منتخب المجر لكرة القدم
لاعبو نادي فيرينتسفاروشي
مدربو كرة قدم مجريون
مدربو منتخب المجر لكرة القدم
مواليد 1948
مواليد في بودابست

لاسزلو بالينت


බීකරය යනු ද්‍රාවණ කැලතීම, මිශ්‍ර කිරීම සහ රත් කිරීම අදිය සිදුකිරීම සඳහා විද්‍යාගාර තුල භාවිතයට ගන්නා සරල බඳුනකි.  බීකර හැඩයෙන් සිලින්ඩරාකාර වන අතර පැතලි අඩියක් සහිත වෙයි.   ද්‍රාවණයන් ප්‍රවේශමෙන් වත්කිරීම සඳහා බොහෝ බීකරයන්හී කුඩා කෙමියක් පවතියි. මිලි ලීටර 1 සිට ලීටර කීප ගුණයක් මැනගත හැකි බීකර දැක ගත හැකි වේ.

ආශ්‍රිත

බීකරය


Coheed and Cambria are an American progressive rock band from Nyack, New York, formed in 1995. The band consists of Claudio Sanchez (vocals, guitars, keyboards), Travis Stever (guitars, vocals), Josh Eppard (drums, keyboards, backing vocals), and Zach Cooper (bass, backing vocals). The group's music incorporates aspects of progressive rock, pop, heavy metal, and post-hardcore.

All of Coheed and Cambria's albums except for 2015's The Color Before the Sun are concept albums based on a science fiction storyline called The Amory Wars, a series written by Claudio Sanchez, which has been transcribed into a series of comic books as well as a full-length novel. The band has released ten studio albums, three live albums, and several special-edition releases. Six of their albums have reached the Billboard Top 10. The band's tenth studio album, Vaxis – Act II: A Window of the Waking Mind, was released on June 24, 2022.

History

Formation and Shabütie (1995–2001)
In March 1995, after the split of Claudio Sanchez and Travis Stever's band called Toxic Parents, they formed a band with Nate Kelley called Beautiful Loser. The band featured Stever on vocals and guitar, Sanchez on guitar, Kelley on drums and Jon Carleo on bass. The group was short-lived, breaking up by June 1995 after an argument over gas money. Stever left the band, and the resulting trio was named Shabütie, a word taken from African tribe chants that means "naked prey" in the film The Naked Prey.

The band spent nearly a year experimenting with a multitude of different musical styles, including punk rock, indie rock, acoustic rock, funk, and heavy metal. When Carleo left the band in August 1996, Kelley recruited Michael Todd to take his place. Todd, who was primarily a guitarist, picked up the bass specifically for Shabütie. As Shabütie, the band wrote dozens of songs and released their first studio demo Plan to Take Over the World in 1999. The band also released The Penelope EP in 1999, shortly after which Stever rejoined the band.

Kelley left the band during a performance in late 1999. Josh Eppard (then the drummer of his brother Joey Eppard's band 3) replaced him. The band went on to release Delirium Trigger in 2000, still featuring Kelley on the drums, but listing Eppard in the liner notes.

The Amory Wars, The Second Stage Turbine Blade, and In Keeping Secrets of Silent Earth: 3 (2001–2004)

Several songs that appeared on Delirium Trigger were adapted into a series of science fiction comics written by Claudio Sanchez called The Bag.On.Line Adventures, which was later renamed The Amory Wars. Sanchez's side project originally developed during a 1998 trip to Paris, where the band members decided to rename themselves Coheed and Cambria, named after two of the story's protagonists, and adopted the concept story as a theme that would unify their future albums. This side project also created Coheed's official logo, the Keywork, a symbol for the planetary alignment of the Amory Wars universe.

In February 2002 the band released its first studio album The Second Stage Turbine Blade after signing with Equal Vision Records. Influenced by the post-hardcore group At The Drive In, the band's first release also featured a guest appearance from Dr. Know of the hardcore-punk band Bad Brains as well as the revised "Delirium Trigger", "33", and "Junesong Provision" from the Delirium Trigger EP. The band also released its first single and music video, "Devil in Jersey City". The band eventually played several tour dates in the United States and Japan, as well as a brief stint on the 2002 Vans Warped Tour. In August 2002, Coheed and Cambria started working with manager Blaze James.

Following extensive touring with groups Breaking Pangaea, Linkin Park, The Used, and Slipknot, in October 2003 the band released its second studio album In Keeping Secrets of Silent Earth: 3, also on Equal Vision Records. Featuring the singles "A Favor House Atlantic" and "Blood Red Summer" and corresponding videos which received airtime on MTV, the band supplemented the release by touring with various artists such as Thursday, Thrice, AFI, and Rainer Maria. Coheed and Cambria also made its second appearance on the Warped Tour and performed additional European shows. The album peaked at No. 52 on the Billboard charts and was certified Gold by the RIAA.

Good Apollo, I'm Burning Star IV (2004–2006)

The band also supported the release by filming an August 2004 concert at New Jersey's Starland Ballroom. The performance was converted into the band's first live DVD, Live at the Starland Ballroom, which was released in March 2005.

The success of In Keeping Secrets of Silent Earth: 3 attracted the attention of the record label Columbia Records, with whom they signed a multi-album contract. The band stopped touring to record their third studio album and first major-label release Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume One: From Fear Through the Eyes of Madness in early 2005 for a September 2005 release.

Their most commercially successful album to date, Good Apollo Volume One has sold almost 1 million copies and peaked at No. 7 on the Billboard charts. The album represented a departure from their previous melodic post-hardcore influenced rock toward a progressive rock sound. The single "Welcome Home" was described by John A. Hanson as "a heavily Led Zeppelin-influenced metal tune". The band supported the album with American and European tours accompanied by The Blood Brothers, Circa Survive, Dredg, Head Automatica, and Avenged Sevenfold, tours culminating in the release of the exclusive iTunes EP Kerrang!/XFM UK Acoustic Sessions and their second live DVD The Last Supper: Live at Hammerstein Ballroom.

Departures and No World for Tomorrow (2006–2009)

Claudio Sanchez released an album from his side-project The Prize Fighter Inferno in October 2006 titled My Brother's Blood Machine. Like Coheed and Cambria's albums, it was a concept album, related to Coheed and Cambria via a character that appears in both stories: Jesse, "The Prize Fighter Inferno". The album was intended to be a prequel to the Coheed and Cambria albums. Claudio says "when we were called Shabütie, the initial idea for Coheed and Cambria was to be an acoustic/electronic side project. So I guess The Prize Fighter Inferno is kind of the original idea for Coheed and Cambria."

In early November 2006, Josh Eppard and Michael Todd left the band for personal reasons, forcing Matt Williams and the band's drum technician, Michael Petrak, to fill out temporarily the band's rhythm section for a handful of shows. In April 2007, bassist Michael Todd rejoined Coheed and Cambria, and the band entered the Los Angeles-based studio with new producer Nick Raskulinecz. The following June Chris Pennie, formerly of the Dillinger Escape Plan, joined Coheed and Cambria as its drummer, but due to contractual restrictions with his previous record label, Pennie did not appear on the band's fourth release. Instead, Foo Fighters drummer Taylor Hawkins recorded the drums, making use of several ideas Pennie had previously written in correspondence with Sanchez.

The band's fourth studio album, and second release with Columbia Records, Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume Two: No World for Tomorrow, was released in October 2007, debuting at number 6 on the Billboard charts. The album's first single, "The Running Free", was released to radio in August 2007. The second single was "Feathers" with a video starring Rena Riffel. The band continued touring, headlining portions of the 2007 Warped Tour, a tour supported by Clutch and The Fall of Troy, and opened for Linkin Park's 25-city U.S. tour, which forced the cancellation of Coheed and Cambria's performances on Australia's Soundwave Festival. In addition to the return of Todd on bass and new drummer Pennie, the band also recruited a touring keyboardist and backup vocalists for its live performances.

In November 2007, their song "Welcome Home" was included as a playable track in the video game Rock Band, and a cover of their song "Ten Speed (of God's Blood & Burial)" was later made available as a download for Rock Band. In 2009 two more songs were made available for download, "The Running Free" and "A Favor House Atlantic", for the video game Rock Band, later joined in 2010 by the songs "Guns of Summer", "Here We Are Juggernaut" and "The Broken".

The band prepared a four-month world tour beginning in January 2008. They later headlined at The Bamboozle 2008 music festival.

The band headlined the 2008 Kerrang! Tour in the U.K., where the band performed and recorded a cover of "The Trooper" by Iron Maiden, which is featured on Kerrang!'s Iron Maiden tribute album, Maiden Heaven, that came with the July 16 issue. They were nominated for Best International Band and Best Music Video (for Feathers) in the 2008 Kerrang! Awards.

In October and November 2008, the band played Neverender, a four-night concert series in which the band played one album per night. The event was held in New York City, Chicago, Los Angeles, and in London in early December. Neverender: Children of The Fence Edition, a CD/DVD box set of their Neverender performance, was released on March 24, 2009.

Year of the Black Rainbow (2009–2011)

Coheed and Cambria toured through most of early 2009. Between January and March, they toured with Slipknot and Trivium on the Slipknot-headlined All Hope Is Gone tour. In August 2009, Coheed and Cambria toured in support of Heaven & Hell on their tour in support of The Devil You Know. On September 16, 2009, they performed at the Puyallup Fair alongside Brand New and Jaguar Love. In October they performed at the Austin City Limits Music Festival in Austin, Texas. They also performed at the Wacken Open Air festival, at the UK leg of the Sonisphere Festival tour, and at the Lollapalooza festival in Chicago.

Coheed and Cambria finished recording their fifth studio album Year of the Black Rainbow in 2009. It is a prequel to their conceptual story, having events that take place before The Second Stage Turbine Blade. A novel was released to accompany the album co-written by Sanchez and Peter David. The album was released on April 13, 2010, in both a standard, iTunes special, and deluxe edition (with the deluxe edition including the Year of the Black Rainbow novel and a special Year of the Black Rainbow "black card" that provided the holder early access to some Coheed shows. The concept of a special card with this privilege would carry over into future album releases).

"The Broken", "Guns of Summer" and "Here We Are Juggernaut" were released on the Rock Band music store on April 20, 2010.

Sanchez stated that with the Coheed and Cambria saga completely chronicled on the group's first five albums, he was contemplating the direction of future releases. "I've thought of telling stories of the future and stories of the past, maybe getting involved more in the story of Sirius Amory (sic – Sirius Amory in the stories), the fellow who figured out the value of the Keywork," he said. "Or even stories that kind of parallel the one that we're telling. It's kind of up in the air. I've started writing music for that next record, and I'm kind of hoping that maybe in doing that it's going to tell me which one to do."

On July 10, 2011, bassist Michael Todd was arrested and taken into police custody in Attleboro, Massachusetts, on charges of armed robbery. Wes Styles acted as a temporary replacement for the remaining dates. On August 4, 2011, Todd and the band parted ways by mutual decision.

The band recorded a cover of the ZZ Top song "Beer Drinkers & Hell Raisers" for the tribute album A Tribute from Friends, and the song "Deranged" was released on the soundtrack for the video game Batman: Arkham City on October 18, 2011.

Line-up change and The Afterman (2011–2014)
Claudio announced at New York Comic Con in "Radio.com" in October 2011 that the upcoming album was written and that the recordings would begin in November. He also confirmed that the band were continuing to write music following the Amory Wars storyline, and hinted that fans would be surprised by which character was followed in the new album.

In November 2011, Chris Pennie departed the band by mutual agreement due to creative differences. Two weeks later, Pennie was replaced by the band's former drummer Josh Eppard, and the following April the band announced via social media that their replacement bassist would be Zach Cooper, previously of the band AM to AM. According to an interview with Cooper, Coheed manager Blaze James "cold-called" Cooper to audition for the bass position, based upon a personal recommendation.

In June, the band completed the recording of their sixth studio album at Applehead Studios. The following month, Coheed announced via their website that the upcoming album would be a double album called "The Afterman." The first part, titled The Afterman: Ascension, was released on October 9, 2012, and the second, titled The Afterman: Descension, was released on February 5, 2013. It was produced by Coheed and Cambria, with Michael Birnbaum and Chris Bittner. 'The Afterman' tells the story of Sirius Amory, the namesake of the concept, as he explores the energy source holding together the Keywork (the 78 worlds in which The Amory Wars is set) and finds that it is in fact an afterlife for departed souls. In the same month, Claudio announced at San Diego Comic Con that Entourage producers Mark Wahlberg and Stephen Levinson would be developing his comic book series The Amory Wars into a full-length live action film. In September 2019, Sanchez revealed that Wahlberg's agreement to produce the project had expired.

On August 28, 2012, the band released the music video for "Key Entity Extraction I: Domino the Destitute", the first single from The Afterman: Ascension, on their Vevo channel, reaching over one million views. Two weeks before the album's release, the band premiered the studio version of the title track "The Afterman" on Rolling Stone. The second video from the album was later created for this track. In 2013, the band released videos for "Dark Side of Me" and "Number City", from The Afterman: Descension.

On August 18, 2014, it was revealed on a Billboard.com article that Coheed and Cambria would be releasing a remastered version of In Keeping Secrets of Silent Earth: 3 on October 21, including some interview questions about why they were releasing it, and premiering the remastered version of the single "A Favor House Atlantic" from that album.

On August 25, 2014, a video of Claudio playing a new song titled "Atlas" was uploaded to the band's YouTube channel.

In September and October 2014, Coheed and Cambria went on tour with Thank You Scientist, playing In Keeping Secrets of Silent Earth: 3 in its entirety in correspondence with its remastering. In February 2015, it was announced on BBC Radio 1 that the band would be performing "In Keeping Secrets of Silent Earth: 3" at Hevy Fest held at Port Lympne, Kent, England.

The Color Before the Sun (2015–2017)

In an interview with Claudio Sanchez, he stated that he hoped to take Coheed and Cambria into the studio during January 2015 for a spring or summer release.

The band's eighth album, The Color Before the Sun, was released on October 16, 2015.  It is the band's first album not connected to The Amory Wars storyline. Instead, the album reflects on Sanchez's recent events in his life, which includes moving from the country to the city, his child Atlas (of which a studio version of the song of the same name is found on the album), among others. The album's first single, "You Got Spirit, Kid" was released on July 10, 2015. The second single, "Here to Mars", was released on September 3, 2015.

The band embarked on an early 2016 U.S. tour with Glassjaw, I the Mighty, and Silver Snakes, and a late 2016 U.S. tour with Saves the Day and Polyphia.

On August 19, 2016, the band released a Deconstructed version of the album which includes demos of the tracks as well as live recordings.

Vaxis – Act I: The Unheavenly Creatures (2018–2020)
On February 20, 2018, the band announced a summer tour with Taking Back Sunday and The Story So Far.

It was announced on April 5, 2018, that the band had signed with Roadrunner Records, and released a teaser potentially for a new album set to release in 2018. The band decided to premiere a new song after a show at the Chameleon Club in Lancaster, PA on May 5, 2018. After videos of the song went viral among fans on YouTube the band decided to premiere the video for a new song, "The Dark Sentencer" along with the album's "Prologue" (the album's backstory), on May 31, 2018, against their promotional plan set forth by the new company they signed with, Roadrunner Records. On June 22, 2018, the band announced their new album, Vaxis – Act I: The Unheavenly Creatures, would be released October 5, 2018. It continues the Amory Wars storyline that the band's first seven albums followed. The second song on the album, "Unheavenly Creatures", was released on June 28. A third single, "The Gutter", was released on August 16. A fourth, "Old Flames", was released on September 27.  A fifth, "Love Protocol", made its debut on BBC Radio 1 on September 30.

The band embarked on an early 2019 tour with Maps & Atlases. On February 12, 2019, the band announced The Unheavenly Skye Tour, co-headlined with Mastodon, and featuring special guests Every Time I Die.

On August 21, 2020, the band released "Jessie's Girl 2", a sequel to Rick Springfield's 1981 song, "Jessie's Girl", featuring Springfield on the recording. The song will be released on both a red and blue 7" vinyl on September 4. According to an article by Entertainment Weekly, the band reportedly has considered releasing a whole album called Sequels entirely composed of sequels to other songs.

Vaxis – Act II: A Window of the Waking Mind (2021–present)
In early 2021, the band announced a tour co-headlining with The Used. On July 21, 2021, they released the lead single, "Shoulders", from their tenth studio album. The album continues the Amory Wars "Vaxis" saga from the previous album, though frontman Claudio Sanchez noted that parts of the story were still in flux, as some plot points felt insensitive in the wake of the COVID-19 pandemic, such as a song titled "Hallelujah Quarantine" written before the pandemic, centered around a "celebration called The Quarantine. It's almost like a cotillion where the young come to party and to decide their fates. But this organization is really just taking these young kids to use them as blood banks." On November 10, 2021, the band released their new album's second single, "Rise, Naianasha (Cut the Cord)". In December 2021, the band announced The Great Destroyer Tour with Sheer Mag, to take place in February and March 2022. In January 2022, the band announced the title and track listing of their tenth album: Vaxis – Act II: A Window of the Waking Mind, released on June 24, 2022. A third single, "The Liars Club", was released on February 22, 2022. The next day, the band announced the A Window of the Waking Mind Tour with Dance Gavin Dance and Mothica. A fourth single, "Comatose", was released on May 18, 2022, and the band added European tour dates with Thrice and Touché Amoré. Due to sexual assault allegations against Dance Gavin Dance singer Tilian Pearson and his departure from the band, Alkaline Trio replaced Dance Gavin Dance on the A Window of the Waking Mind tour. On January 24, 2023, the band announced the Neverender: No World for the Waking Mind Tour with Deafheaven.

Musical style and influences

Sanchez has several times stated he is envious of his father's era of music, and that the band is influenced by groups of that era, such as Led Zeppelin, Pink Floyd, The Police, Queen, and Thin Lizzy. Apart from these roots, Sanchez also acknowledges an eclectic array of influences, including post-hardcore group At the Drive-In, and heavy metal pioneers Iron Maiden. One of the biggest influences for Coheed and Cambria was alternative metal band Faith No More. Before they established the band, Sanchez and Stever got hold of its 1992 record Angel Dust, that Stever claimed it "showed [them] the light", and they would later listen to their next records King for a Day and Album of the Year continually as well. Frontman Mike Patton mirrors some of Sanchez's vocal melodies, as do several guitar parts. Contrary to rumors, bassist Michael Todd said the band was not influenced by Saga and that he had never heard of that group. Many draw similarities between Rush and Coheed and Cambria, but Josh Eppard stated in an interview that neither he nor the other band members were Rush fans or influenced by Rush. They began listening to Rush after their second album. Influences of punk rock have been cited as well, especially the Misfits and Bad Brains. Dr. Know of Bad Brains plays a guitar solo on the track "Time Consumer" from Second Stage Turbine Blade. Sanchez and Stever's early band Toxic Parents drew many similarities from Jane's Addiction and Misfits. Sanchez has stated that The Amory Wars, the story on which Coheed and Cambria base its lyrics, has similarities to other stories, especially to the Star Wars trilogy. For example, when the character Coheed returns home to his wife Cambria, she says, "Somehow I've always known," a line that Princess Leia said to Luke Skywalker in Return of the Jedi.

Genre
The band's style is described as progressive rock by Equal Vision, Spin, and AllMusic.<ref name="Allmusic">{{cite web | url=http://www.villagevoice.com/music/0743,hoard,78146,22.html | title=village voice – music – Coheed & Cambria's Good Apollo I'm Burning Star IV: Volume II: No World for Tomorrow | date=October 23, 2007 | work=The Village Voice | last=Hoard | first=Christian | access-date=October 30, 2007 | archive-date=November 5, 2007 | archive-url=https://web.archive.org/web/20071105020415/http://www.villagevoice.com/music/0743,hoard,78146,22.html | url-status=dead }}</ref> Songs such as "Blood Red Summer" and "Three Evils (Embodied in Love and Shadow)" have been noted in many reviews of the band also to contain several elements of pop, as exemplified by one review by Sputnikmusic, which says "Coheed and Cambria manage to bring new life to a dying genre, and mix up the standard pop-punk scheme with creative and original riffs." The band has also been described as alternative rock, new prog, progressive metal, emo, post-hardcore, and alternative metal.

Band members

Current members
Claudio Sanchez – lead vocals, guitar (1995–present), keyboards (2003–present), backing vocals (1995)
Travis Stever – guitar (1995, 1999–present), backing vocals (1999–present), lead vocals (1995)
Josh Eppard – drums, backing vocals, keyboards (2000–2006, 2011–present)
Zach Cooper – bass, backing vocals (2012–present)

Former members
Jon Carleo – bass (1995–1996)
Nate Kelley – drums, backing vocals (1995–2000)
Michael Todd – bass, backing vocals (1996–2006, 2007–2011)
Chris Pennie – drums (2007–2011)

Former touring musicians
Dave Parker – keyboards (2005–2006)
Matt Williams – bass (2006–2007)
Michael Petrak – drums (2006–2007)
Wes Styles – keyboards (2007–2010), bass (2011)

Session musicians
Taylor Hawkins – drums (2007; died 2022)

Timeline

DiscographyThe Second Stage Turbine Blade (2002)In Keeping Secrets of Silent Earth: 3 (2003)Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume One: From Fear Through the Eyes of Madness (2005)Good Apollo, I'm Burning Star IV, Volume Two: No World for Tomorrow (2007)Year of the Black Rainbow (2010)The Afterman: Ascension  (2012)The Afterman: Descension  (2013)The Color Before the Sun (2015)Vaxis – Act I: The Unheavenly Creatures (2018)Vaxis – Act II: A Window of the Waking Mind'' (2022)

Awards

Footnotes

References

External links

American progressive metal musical groups
Alternative rock groups from New York (state)
American emo musical groups
Musical groups established in 1995
Musical quartets from New York (state)
Progressive rock musical groups from New York (state)
Equal Vision Records artists
Kerrang! Awards winners
The Amory Wars
Articles which contain graphical timelines
People from Nyack, New York
Defiance Records artists

Coheed and Cambria


Dıraç ilçesi (), Arnavutluk'un ilçelerinden biriydi. İlçe, ülkenin batısında yer almaktaydı. 1992-2000 yılları arasında Dıraç ilinin bir parçası olup 2000 yılında yapılan idari düzenleme sonucunda idari olarak lağvedilmiştir. Yüzölçümü 433 km² olan ilçenin nüfusu 2010 yılı itibarı ile 242,801'dir. İlçenin merkezi kendisi ile aynı adı taşıyan Dıraç idi.

Dıraç ilçesi, Dıraç, Gjepalaj, Ishëm, Katund i Ri, Maminas, Manza, Rrashbull, Sukth, Şayak ve Xhafzotaj belediyelerine ayrılmaktaydı.

Kaynakça

Dıraç İli
Arnavutluk'un ilçeleri

Dıraç (ilçe)


දේශපාලනික ක්‍රියාදාමයන් අවකාශීය ව්‍යුහයන් කෙරෙහි  බලපාන අන්දම හා දේශපාලනික ක්‍රියාදාමයන්හි විෂම වු අවකාශීය ප්‍රතිඵලයන් පිළිබඳව සැලකිල්ලට ගැනෙන මානවීය භූ විද්‍ය ක්ෂේත්‍රය දේශපාලනික භූ  විද්‍යවයි. සම්ප්‍රදායිකව දේශපාලනික භූ විද්‍ය ව ක්ෂේත්‍ර තුනක් තුළ අනුවර්තනය වී ඇත. එය විශ්ලේෂණය කිරීමේදී ජනපදය මධ්‍යයයේත්, එයට ඉහළින් වු අන්තර්ජාතික සම්බන්ධතා හෙවත් ගෝලීය දේශපාලනයත් ,එයට පහළින් ප්‍රාදේශීයයන් පිළිබඳව අධ්‍යයනයන් පවතී.ප්‍රාථමික වශයෙන් ගත් කළ  මිනිසුන්, ජනපදය හා භූමිය අතර පවත්න අන්තර් සම්බන්ධතාවයන්හි සංක්ෂිප්තකරණයේ උප විනයක් වශයෙන් එය සැලකිය හැකිය.

ඉතිහාසය

දේශපාලනික භූ විද්‍යාවේ ඉතිහාසය මානවීය භූ විද්‍යාවේ ඉතිහාසයත් සමග සැලකිය හැකිය. භෞතික භූ විද්‍යාව, ජනපද භූමිය හා ජනපද බලයේ සම්බන්ධතාවයන්වල දේශපාලනික හා හමුදාමය ප්‍රතිඵලයන් ආදී භාවිතකරුවන් විසින් සැලකිල්ලට ගන්නා ලදී. මෙහි ප්‍රාදේශීය භූ විද්‍යාව සමග සුවිශේෂී සුසංයෝගයක් පවතී. ඒ මෙය එම ප්‍රදේශවල අනන්‍ය ගති ලක්ෂණ හා පාරිසරික නියති වාදයත් මානවීය ක්‍රියාකාරකම් කෙරෙහි භෞතික පරිසරයේ බලපෑමත් අවධාරණය කෙරෙන බැවිනි. මෙම සුසංයෝගය ෆෙඩ්රිච් රැස්චල් නැමති භූ විද්‍යාඥයාගේ වැඩ කටයුතුවලදී හඳුනා ගන්නා ලදී. 1897 දී පොලිටීශයේ ජෝග්රැයෆියේ යන පියස්ස පිළිබඳ සංකල්පය එනම් ජීවත්වීමට අවකාශයක් යන සංකල්පය වර්ධනය කළ ග්‍රන්ථය තුළදීත් එය අඩංගුය. එහිදී භූගෝලීය විකාශනය සමග ජාතියක සංස්කෘතික වර්ධනය පැහැදැලිව අමුණා තිබුණි. පසුකාලීනව 1930 ගණන්වලදී එය තුන්වැනි ජර්මන් අධිරාජ්‍යයේ වර්ධනය ඇකඩමිකව සුජාතකරණය සඳහා භාවිතා කරන ලදී.

හැල්ෆෝඩ් මැකින්ඩර් නම් බ්‍රිතාන්‍ය ජාතික භූ විද්‍යාඥයා පාරිසරික නියතිවාදයේ දැඩි බලපෑමට ලක්වූ අතර ඉතිහාසයේ ගෝලීය දේශපාලනික කූටප්‍රාප්තිය හෙවත් හදබිම යන සංකල්පය පළමු වරට 1904 දී සිට ඔහු වර්ධනය කරන ලදී. ඔහු මුහුදු බඩ ප්‍රදේශය අවසන් වන බවත් භූමිය මත පදනම් වුණු බලය උච්චත්වයට පත් වන බවත් තර්ක කළේය. යූරෝ ආසියා හද බිම පාලනය කරන්නා ලෝකය විශේෂයෙන් පාලනය කරන බව ඔහු තවදුරටත් තර්ක කළේය. මෙම න්‍යාය තුළ අඩංගු වුණු සංකල්පයන් ඇල්ෆඩ් තයර්මහාන් ලෝක අර්බුදයේ මුහුදු බලයේ වැදගත්කම පිළිබඳව දක්වන අදහස්වලට සත්‍ය වශයෙන්ම විරුද්ධ විය. මෙම හදබිම න්‍යාය සමුද්‍රිකව හෝ මුහුදු හරහා සිදුවන ප්‍රවාහනයන් රහිත හමුදා හා කර්මාන්ත සංකීර්ණවලින් යුත් සුවිසල් අධිරාජ්‍යයක් පැවතීමේ හැකියාව උපකල්පනය කරන ලදී. එමෙන්ම ලෝකයේ වෙනත් කිසිම තරගකරුවෙකුට මෙය පරාජය කළ නොහැකිබව අවධාරණය කෙරුණි. මෙම දෘෂ්ටි කෝණය ශීත යුධ සමය පුරාවටම බලපෑම් ඇති කරන ලද අතර නැගෙනහිර හා බටහිර අතර සීමා ජනපද නැගෙනහිර යුරෝපයේ ඇති කිරීමේ හමුදාමය සිතුවිල්ලට ද රුකුල් දෙන ලදී.

හදබිම න්‍යාය විස්තාරණය කළ ආකාරයට ලෝකය කොටස්වලට බෙදා වෙන් කොට තිබුණි. එහිදී හදබිමක් එනම් නැගෙනහිර යුරෝපය හා බටහිර රුසියාව හා ලෝක දූපතක් එනම් යුරේෂියාව හා අප්‍රිකාව එමෙන්ම පර්යන්ත දූපත් එනම් ,බ්‍රිතන්‍ය දූපත් ජපානය ඉන්දුනීසියාව හා ඔස්ට්‍රේලියාව ඇමෙරිකාව යන කොටස්වලට බෙදා තිබුණි. මැකින්ඩර් දැක්වූ අන්දමට හදබිම පාලනය කරන්නා ලෝකය පාලනය කරනු ඇත. ඔහු මෙම අනතුරු ඇඟවීම දේශපාලනිකව බලපෑම් කිරීමට යොදා ගන්නා ලදී. එහිදී රුසියාව හා ජර්මනිය අතර සීමා ජනපද ඇති කෙරිණි. එහි අරමුණ වූයේ ඒවායින් එකක් හෝ හදබිම පාලනය කිරීම වැළැක්වීමයි. මේ අතරතුර රැක්සෙල් ජනපද පදනම් වූ න්‍යායක් පියස්ස පිළිබඳ සංකල්පය මත පදනම්ව ගොඩ නගමින් සිටියේය. එය තවදුරටත් සාමාජීය ඩාවින්වාදය මත පදනම්ව තිබුණි. ඔහු තර්ක කළ අන්දමට ජනපද යනු ජීවත් වීමට නිසි නිදහසක් අවශ්‍ය ජීවීන් වෙති. මෙම රචකයන් දෙදෙනාම දේශාපාලනික හා භූ විද්‍යාත්මක අදහස් නිර්මාණය කරන ලදී. එහිදී ලෝකය පිළිබඳ දිවියාමය දැක්මක් සහිත විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයට පෙර ඇති වූ දේශපාලනික භූ විද්‍යාව විශාල වශයෙන් ලෝක බල අර්බුද අවස්ථාවන්වලදී එමෙන්ම ජනපද ප්‍රතිපත්තීන්වලදී ද සැලකිල්ලට ගත් අතර ඒවාට බලපෑම් ද සිදු විය. ජර්මනියේ ගෝලීය දේශපාලඥයන් ඉහත න්‍යායන් පුළුල් වශයෙන් උකහා ගන්නා ලදී. උදාහරණ ලෙස අනපේක්ෂීව දැඩිලෙස නාසි දේශපාලනික න්‍යායන්වලට බලපෑම් සිදුකළ කාල් හෝසුෆර් ගත හැකිය. දේශපාලනික සීමා මායිම් ඉක්මවා යෑම සහ පාරසරික නියතිවාදයේ සමීප සුසංයෝගය ශීත යුධ සමයේදී දේශපාලනික භූ විද්‍යාවේ බලපෑමක් සැලකිය යුතු ලෙස ඇතිකිරීමට හේතු විය. එය 1968 දී බ්රනයන් බෙරිය විසින් දිරාපත් වූ පසු බැල්මක් වශයෙන් හඳුන්වා දෙන ලදී. ප්‍රමාණාත්මක අවකාශ විද්‍යාව චර්යයා අධ්‍යනයන් හා ව්‍යුහීය මාක්ස්වාදය වැනි තවත් නැගී එන සමීක්ෂණයන් රාශියක් මානවීය භූ විද්‍යාවේ සිදු වුවද දේශපාලනික භූ විද්‍යාඥයින් විසින් ඒවා විශාල වශයෙන් සැලකිල්ලට නොගත් අවස්ථා දක්නට ලැබුණි. ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන පරිශීලනය ප්‍රදේශීය එළඹීමක් සහිතව ඉදිරියට ගමන් කෙරුණි. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ප්‍රදේශීය භූ විද්‍යාවේ එකල තත්ත්වය එකතු කරන ලද දත්ත තුළින් සාධාරණීකරණයන් කිරීමට සිදු කිරීමට ගත් උත්සාහයන් තුළින් පැහැදිලි විය. රිචඩ් වියෝ දේශපාලනික භූ විද්‍යාව මැරීගිය තාරාවකු නොව අළුමතින් නැගී සිටින ෆීලික්ස් කුරුල්ලෙකු බවට තර්ක කළේය. 1976 දක්වා පමණක් එය සිදුවිය.
දේශපාලනය

දේශපාලනික භූ විද්‍යාව


Ana Nikolić (Paraćin, 27. rujna 1978.) jedna je od najpopularnijih srpskih pop-folk pjevačica.

Životopis
Ima majku Milijanu i brata Marka, a otac Dušan (1955. – 1998.) joj je preminuo. Ana je djetinjstvo provela u Paraćinu gdje je završila jezičnu gimnaziju. Zatim se preselila u Beograd i upisala je Višu politehničku školu, smjer dizajn. Glazbenu karijeru je započela 1990. godine pjevajući po beogradskim splavovima. 1998. godine se prvi put pojavila na televiziji i to u emisiji "3K DUR" u kojoj je otpjevala pjesmu Marine Perazić "Kolačići".

2003. godine na Beoviziji Ana se publici predstavila s pjesmom "Januar" koja je ubrzo postala veliki hit. Osvojila je nagradu za najbolji debitantski nastup. Snimila je istoimeni album na kome su se, osim naslovne, izdvojile numere: "Hoću da te gledam", "Vatra", "Ptica skitnica", "Atina" i "Moj klub". Surađivala je s Marinom Tucaković i Aleksandrom Milićem.

Iste godine je osvojila oskar za pop pjevačicu godine, hit godine i album godine.

2004. godine je proglašena za otkriće godine. Poslije uspjeha koji je postigla, Ana je napravila pauzu i vratila se u velikom stilu nastupivši na Beoviziji 2006. Izvela je "Romale romali" i s njom je osvojila četvrto mjesto. 2007. godine City Records i Miligram Music su izdali Anin drugi CD pod nazivom "Djevojka od čokolade".

Osim ove pjesme, zapažene su bile: "Plakaćete za mnom oboje", "Klovn" i "Ipak se okreće". Pjevačica je održala prvu turneju u karijeri pod nazivom "Čokolada". 2008. godine je objavljen CD s Aninim najvećim hitovima uz dodatak dvije nove pjesme: "Šizofrenija" i "Ekstaza". Ima ulogu pjevačice imena Sanela u televizijskoj seriji iz Srbije, Pare ili život (2009. i 2010.).

Privatan život

Ana je bila u braku sa srpskim reperom Rastom s kojim ima kćer.

Izvori

Srbijanski pjevači

Ana Nikolić


Osma sezona serije Winx s emitiranjem je krenula 15. travnja 2019. na talijanskom kanalu Rai YoYo. Engleska sinkronizacija sezone s hrvatskim prijevodom je u Hrvatskoj s emitiranjem krenula 28. veljače 2023. na kanalu Mini TV.

Emitiranje
Za razliku od prethodnih sezona, 8. sezona nije sinkronizirana na hrvatski jezik. Mini TV je prikazala englesku sinkronizaciju studia 3Beep s hrvatskim prijevodom.

Glavne uloge

Epizode

Izvori

Winx Club

Winx (8. sezona)


Denis Sassou Nguesso () este președintele Republicii Congo.

În octombrie 2021, Denis Sassou N'Guesso a fost citat în scandalul "Pandora Papers". Potrivit consorțiului internațional de jurnaliști, compania a fost în 1998, imediat după revenirea la putere a lui Denis Sassou N'Guesso, compania Investițiile interafricane ar fi fost înregistrate în Insulele Virgine Britanice, un paradis fiscal din Caraibe. Denis Sassou N'Guesso neagă în bloc că este vorba despre documente.

Note

Legături externe

Nașteri în 1943
Conducători comuniști
Oameni în viață
Republica Congo
Președinți după țară

Denis Sassou-Nguesso


Pottiales, red pravih mahovina u razredu mahovnjača (Bryopsida) koji se satoji od sedam porodica. Red je dobio ime po rodu Pottia, a rod je imenovan u čast njemačkog botaničara profesora D. F. Potta.

Porodice
 Ephemeraceae J.W. Griff. & Henfr.
 Mitteniaceae Broth.
 Pleurophascaceae Broth.
 Pottiaceae Hampe
 Serpotortellaceae W.D. Reese & R.H. Zander
 Splachnobryaceae A.K. Kop.
 Streptotrichaceae R.H. Zander

Izvori

Dicranidae
Biljni redovi

Pottiales


Gonospermum, rod glavočika, dio Anthemidinae. Postoji nekoliko vrsta, sve su endemi s Kanarskih otoka.

Vrste
 Gonospermum canariense (DC.) Less.
 Gonospermum ferulaceum (Webb) Febles
 Gonospermum fruticosum Less.
 Gonospermum gomerae Bolle
 Gonospermum oshanahanii (Marrero Rodr., Febles & C.Suárez) Febles
 Gonospermum ptarmiciflorum (Webb) Febles
 Gonospermum revolutum (Buch) Sch.Bip.

Izvori

Anthemidinae

Gonospermum


Singapores Grand Prix 2014 (officielle navn: 2014 Formula 1 Singapore Airlines Singapore Grand Prix) var et Formel 1-løb som blev arrangeret på Marina Bay Street Circuit i Singapore 21. september 2014. Det var det fjortende løb i Formel 1-sæsonen 2014, og syvende gang at Singapores Grand Prix blev arrangeret i Formel 1-sammenhæng. Løbet blev vundet af Lewis Hamilton i Mercedes, mens Red Bull-kørerne Sebastian Vettel og Daniel Ricciardo tog henholdsvis anden- og tredjepladsen. Med denne sejr overtog Hamilton føringen i kørermesterskabet fra sin teamkollega Nico Rosberg, som måtte udgå af løbet på grund af tekniske problemer.

Resultater

Kvalifikation

Løbet

Noter til tabellerne:
  - Jean-Éric Vergne fik en tidsstraf på fem sekunder for at have kørt udenfor banemarkeringerne.
  - Nico Rosberg startede fra pit lane på grund af elektronikproblemer ved starten på opvarmingsrunden.

Stillingen i mesterskaberne efter løbet

Kørermesterskabet

Konstruktørmesterskabet

Referencer

Eksterne henvisninger

2014
Formel 1 2014

Singapores Grand Prix 2014


أرض الكنانة هي تسمية شائعة تشير إلى بلاد مصر.

سبب التسمية
جائت أقوال مختلفة في سبب تسمية مصر بـ «أرض الكنانة». منها أنها الأرض «المكنونة» وهي التي صانها الله وحفظها في قلب الصحراء. وقد جاء في لسان العرب: «الكِنُّ والكِنَّةُ والكِنَانُ: وِقاء كل شيءٍ وسِتْرُه».

والنظرية الأخرى هي أن التسمية مستمدة من حديث شريف لفظه: ، إلا أن الألباني ذكرها في «السلسلة الضعيفة والموضوعة» وقال: .

المراجع

ثقافة مصرية

أرض الكنانة


Engraulis encrasicolus, Hamsi veya Avrupa hamsisi, Engraulis cinsine bağlı bir balık türüdür.

Etimoloji
Hamsi adı arkaik Kolh dili kökenlidir ve "Küçük Sivri Balık" anlamındadır.

Dağılım ve habitat
Hamsi, subtropikal iklim denizlerinde 400 metre derinliğe kadar olan alanda yaşayan oseanodrom bir tuzlu su balığıdır. En iyi uyum sağladığı su sıcaklığının 21 °C olduğu kabul edilmektedir. En çok Karadeniz, Azov Denizi, Marmara Denizi, Akdeniz ve Peru'da yaşamaktadır. Süveyş Kanalı, Süveyş Körfezi, Norveç ile Londra arasındaki Avrupa kıyıları, Güney Afrika'da az sayıda bulunur. Estonya ve Saint Helena adasında da görüldüğü kaydedilmiştir.

Yaşam döngüsü
Sürüler halinde yaşar ve 18 cm'e kadar büyür. Ocak - Mart arasında beslenmek için sahillere yaklaşır. Gündüzleri 30–40 m. derinlerde, geceleri yüzeye yakınlarda dolaşır. 1 yaşından itibaren olgunluğa erişip 18°-20 °C sularda, 25–60 m. derinliklerde ve az tuzlu sularda üreyip yaklaşık 40.000 yumurta döker. Kayıtlara geçmiş en uzun yaşam süresi 5 yıldır.

Avlanması

Doğu Karadeniz bölgesinde Ekim ayının ikinci haftasında balıkçılar dualar okuyarak ve kurbanlar keserek denize açılmakta gırgır adı verilen çevirme ağlarıyla avlanmaktadır  1970'li yıllara dek Karadeniz'de hamsi balığı öylesine çok bulunmaktaydı ve öylesine ucuzdu ki halk "hapsi" adını verdiği bu balığın fazlasını tenekelerle tarlalara gübre niyetine dökmekteydi. Örneğin hamsinin bol dolduğu 1937 yılında 1 teneke Karadeniz hamsisi 5 kuruşa satılmaktaydı.

Dünyada hamsi avının en fazla yapıldığı ülke yıllık ortalama 20 - 30 milyon ton ile Peru'dur.

Ayrıca bakınız
 Hamsili pilav
 Hamsili börek
 Hamsikoli
 Hamsili yumurta
 Sirkede hamsi

Dış bağlantılar

Kaynakça

Türkiye'deki balıklarKaradeniz faunası
Engraulis
Marmara Denizi faunası
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Hamsi