El Segundo Frente Bielorruso (en ruso: Второй Белорусский фронт, Vtorói Bielorusski front) fue un Frente (Grupo de Ejércitos) del Ejército Rojo que estuvo operativa durante la Segunda Guerra Mundial, desde 1944. Tuvo una destacada participación en las operaciones de cerco sobre Berlín, que culminó con la ocupación de la capital del Tercer Reich, el suicidio de Adolf Hitler y el fin de la guerra.

Historia

Este frente derivó del anterior Frente del Noroeste, y fue concebido como refuerzo del Primer Frente Bielorruso para operaciones del Ejército Rojo dentro de Bielorrusia, mostrando así el desplazamiento hacia el oeste del teatro de operaciones.

Su primer jefe fue el general Pável Kúrochkin, desde febrero hasta abril de 1944. Lo sucedió el general Iván Petrov desde abril hasta junio del mismo año, cuando este fue reemplazado por el coronel general Gueorgui Zajárov, quien lo dirigió hasta noviembre de 1944, momento en el que asumió el mando del frente el mariscal de la Unión Soviética Konstantin Rokossovski que lo comandó hasta el final de la guerra.

El 2.º Frente Bielorruso participó en la Operación Bagratión, destacando en la destrucción de las fuerzas alemanas de Moguiliov. En 1945, al mando de órdenes de Rokossovski, el 2.º Frente Bielorruso participó decisivamente en la ofensiva del Vístula-Óder y en la ofensiva sobre Prusia Oriental, encargándose luego de destruir las defensas alemanas en Pomerania. Luego operó con distinción en la ofensiva soviética contra Berlín.

El 10 de junio de 1945 sobre la base de una directiva del Cuartel General del Mando Supremo del 29 de mayo de 1945, el frente fue disuelto y reorganizado como el Grupo de Fuerzas del Norte.

Mando

Comandantesː

 Coronel general Iván Petrov (abril - junio de 1944)
 Coronel general, desde julio de 1944 general de ejército Gueorgui Zajárov (junio - noviembre de 1944)
 Mariscal de la Unión Soviética Konstantín Rokossovski (noviembre de 1944 - junio de 1945)

Miembros del Consejo Militar

 Teniente general Lev Mehlis (abril - julio de 1944)
 Teniente general Nikita Subbotin (julio de 1944 - hasta el final de la guerra)

Jefe del Estado Mayorː

 Teniente general Stepan Lyubarsky (abril - mayo de 1944)
 Teniente general, desde febrero de 1945 coronel general Alexander Bogolyubov. (mayo de 1944 - hasta el final de la guerra).

Composición
A 23 de junio de 1944, durante la Operación Bagration, el Segundo Frente Bielorruso se encontraba bajo el mando del general de ejército Gueorgui Zajárov e incluía las siguientes unidadesː

 33.º Ejército (tres divisiones de fusileros, una región fortificada) comandanteː teniente general Vasili Kriuchenkin.
 49.° Ejército (diez divisiones de fusileros, dos brigadas de tanques, un regimiento de tanques, siete regimientos de cazacarros SU) comandanteː teniente general Iván Grishin.
 50.° Ejército (ocho divisiones de fusileros, dos regimientos de cazacarros SU) comandanteː coronel general Iván Boldin.
 4.° Ejército Aéreo (dos divisiones de asalto, una división de cazabombarderos, dos divisiones de cazas) comandanteː coronel general de aviación Konstantín Vershinin.

Posteriormente también incluyó:

  Ejército (5 de julio de 1944-10 de febrero de 1945) comandanteː teniente general Alexander Gorbatov.
 48.° Ejército (22 de septiembre - 11 de febrero de 1945) comandanteː coronel general Nikolái Gúsev.
 65.° Ejército (19 de noviembre de 1944-10 de junio de 1945) comandanteː coronel general Pável Bátov.
 5.º Ejército de Tanques de la Guardia (8 de enero - 11 de febrero de 1945) comandante coronel general de blindados Vasili Volski
 2.º Ejército de Choque (29 de enero - 10 de junio de 1945) comandanteː teniente general, desde octubre de 1944 coronel general Iván Fediúninski
 19.º Ejército (29 de enero - 10 de junio de 1945) comandanteː mayor general, desde febrero de 1944 teniente general Georgi Kozlov.
  Ejército de Tanques de la Guardia (8 de marzo - 28 de marzo de 1945) comandante coronel general de Blindados Mijaíl Katukov
 43.º Ejército (1 de mayo - 10 de junio de 1945) comandanteː teniente general Afanasi Beloborodov

Véase también
Primer Frente Báltico
Segundo Frente Báltico
Tercer Frente Báltico
Primer Frente Bielorruso
 Tercer Frente Bielorruso
 Primer Frente Ucraniano
 Segundo Frente Ucraniano
 Tercer Frente Ucraniano
 Cuarto Frente Ucraniano

Referencias y notas

Bibliografía

Enlaces externos
Datos en inglés sobre la evolución del 2° Frente Bielorruso

Frentes soviéticos
Historia de Berlín
Unidades militares soviéticas de la Segunda Guerra Mundial

Segundo Frente Bielorruso


Marcelle-Claire Bourgat, née le  à Joinville-le-Pont et morte à Paris  le , est une danseuse et professeur de danse.

Biographie
Elle a trois sœurs : Juliette et Alice sont danseuses du ballet de l'Opéra de Paris, Jacqueline est également danseuse.

Formée tôt à la danse classique Marcelle Bourgat est engagée dès l'âge de 15 ans à l'Opéra de Paris pour danser dans la Sarabande de L'Éventail de Jeanne, ballet pour enfant chorégraphié par sa sœur Alice Bourgat et Yvonne Franck. Elle y danse les grands rôles du répertoire. Elle est aussi interprète dans les programmes des Ballets russes de Monte-Carlo dirigés par René Blum et propose par ailleurs, avec sa sœur Alice, des récitals où se mêlent « extraits du répertoire classique, poèmes dansés, chorégraphies mystiques, évocations évangéliques et lyriques ».

Après la Seconde Guerre mondiale, elle développe sa méthode pédagogique basée sur quatre « modes » de danse fondamentaux : « simple, naturelle, classique, associée », méthode dont elle expose les principes dans plusieurs publications parmi lesquelles sa Technique de la danse en 1946 qui connaît une très large diffusion et de nombreuses rééditions. Elle met également cette méthode pédagogique en pratique dans le cadre de son école de danse créée 43 bis rue Spontini () où sont formées notamment Cécile Aubry et Brigitte Bardot, école transformée en Musée Marcelle Bourgat.

Écrits
.

Iconographie
 Photographie, tirage argentique, par Albert Rudomine vers 1930.
Portrait en Joconde par Serge Ivanoff, Salon d'hiver, 1941,.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 :
.
.
.

Articles connexes
Yvonne Daunt

Liens externes

 .

Naissance en août 1914
Naissance à Joinville-le-Pont
Danseuse française du XXe siècle
Danseuse de danse classique
Ballet de l'Opéra national de Paris
Ballets russes
Pédagogue de danse
Décès en janvier 1980
Décès dans le 16e arrondissement de Paris
Décès à 65 ans

Marcelle Bourgat


Jednolist (zmijin jezik, lat. Ophioglossum), biljni rod trajnica i trajnica padačica iz porodice Ophioglossaceae. Pripada papratnjačama Psilotopsida.

Priznato je 44 vrste i tri hibrida, a u Hrvatskoj rastu obični jednolist ili ljetni jednolist (O. vulgatum), kritično ugroženi zimski jednolist ili luzitanski jednolist (O. lusitanicum), te azorski jednolist kojega je 2010. godine u Istri između Vodnjana i Barbarige pronašao dipl.ing.šum. Slavko Brana.

Vrste

 Ophioglossum ammophilum C. D. Adams
 Ophioglossum austroasiaticum Nishida
 Ophioglossum azoricum C. Presl
 Ophioglossum californicum Prantl
 Ophioglossum caroticaule J. E. Burrows
 Ophioglossum convexum J. E. Burrows
 Ophioglossum coriaceum A. Cunn.
 Ophioglossum costatum R. Br.
 Ophioglossum crotalophoroides Walter
 Ophioglossum eliminatum Khand. & Goswamy
 Ophioglossum engelmannii Prantl
 Ophioglossum fernandezianum C. Chr.
 Ophioglossum gomezianum Welw. ex A. Braun apud Kuhn
 Ophioglossum gracile J. E. Burrows ex Pocock
 Ophioglossum gracillimum Welw. ex Hook. & Baker
 Ophioglossum gramineum Willd.
 Ophioglossum harrisii Underw.
 Ophioglossum isanense Petchsri, Li Bing Zhang & Jaruwatt.
 Ophioglossum jaykrishnae S.M.Patil, S.K.Patel, Raole & K.S.Rajput
 Ophioglossum kawamurae Tagawa
 Ophioglossum lancifolium C. Presl
 Ophioglossum latifolium (Prantl) J. E. Burrows
 Ophioglossum lineare Schltr. & Brause
 Ophioglossum louisii Taton
 Ophioglossum lusitanicum L.
 Ophioglossum lusoafricanum Welw. ex Prantl
 Ophioglossum melipillense J. Rémy
 Ophioglossum namegatae M. Nishida & Kurita
 Ophioglossum nudicaule L. fil.
 Ophioglossum oblongum H. G. Zhou & H. Li
 Ophioglossum opacum R. Br.
 Ophioglossum parvifolium Hook. & Grev.
 Ophioglossum parvum M. Nishida & Kurita
 Ophioglossum petiolatum Hook.
 Ophioglossum polyphyllum A. Braun apud Seubert
 Ophioglossum pusillum Raf.
 Ophioglossum reticulatum L.
 Ophioglossum rubellum Welw. ex A. Braun
 Ophioglossum sandieae J. E. Burrows
 Ophioglossum scariosum Clausen
 Ophioglossum thermale Kom.
 Ophioglossum thomasii Clausen
 Ophioglossum vulgatum L.
 Ophioglossum yongrenense Ching ex Z. R. He & W. M. Chu
 Ophioglossum × giovanninii Peruzzi, Pierini, Magrini, Marchetti & Viane
 Ophioglossum × pierinii Peruzzi, Magrini, Marchetti & Viane
 Ophioglossum × pseudoazoricum Peruzzi, Pierini, Magrini, Marchetti & Viane

Vanjske poveznice

Izvori

Jednolistovke

Jednolist


Rødenæs Sogn (på tysk Kirchspiel Rodenäs) er et sogn i det nordlige Sydslesvig, tidligere i Viding Herred (Tønder Amt), nu Rødenæs Kommune i Nordfrislands Kreds i delstaten Slesvig-Holsten.

I Rødenæs Sogn findes flg. stednavne:
 Borg
 Dam (Damm)
 Gammelby (Oldorf)
 Kixbøl (Kixbüll)
 Kixbølgaard
 Krumhusum (Krummhusum)
 Lieblieben
 Markhuse (Markhäuser)
 Mettenværre (Mettenwarft)
 Nyby (Neudorf)
 Nørredige (Norddeich)
 Ophusum
 Rikkelsbøl (Rickelsbüll)
 Rødenæs (også Rodenæs, tysk: Rodenäs)
 Sibbershusum
 Snedige (Schneedeich)
 Trespring (Dreisprung)
 Brunsoddekog

Litteratur
 M. Mørk Hansen: Kirkelig Statistik over Slesvig Stift: Med historiske og topografiske bemærkninger, 1. bind, Kjøbenhavn 1863, side 273
 Jens Peter Trap: Statistisk-topographisk beskrivelse af hertugdømmet Slesvig, Kjøbenhavn 1864, side 175

Eksterne henvisninger
 Rødenæs Menighed / Kirchengemeinde Rodenäs

Sogne i Sydslesvig

Rødenæs Sogn


සරුංගලය යනු වාතයට වඩා බරැති හෝ වාතයට වඩා සැහැල්ලු යාත්‍රාවක් වන අතර පියාපත් පෘෂ්ඨයන්  මත සුළඟ මගින් අැති කරන පතිරෝධය නිසා එසවීමේ සහ පාවීම සිදු කරයි.සරුංගලයක් පියාපත්, ටෙදර් සහ නැංගුරම් වලින් සමන්විත වේ.  සරුංගලයට බොහෝ විට සරුංගලයේ මුහුණත මෙහෙයවීම සඳහා කටු සහ වලිගයක් ඇත, එවිට සුළඟට එය ඉහළට ගෙන යා හැකිය. සමහර සරුංගල් මෝස්තර වලට කටු අවශ්‍ය නැත;  පෙට්ටි සරුංගල් වලට එක් ඇමුණුම් ස්ථානයක් තිබිය හැකිය.  සරුංගලය සමතුලනය කළ හැකි ස්ථාවර හෝ චලනය වන නැංගුරමක් සරුංගලයක තිබිය හැකිය.  එක් තාක්‍ෂණික නිර්වචනය නම් සරුංගලයක් යනු "ටෙදර්-සම්බන්ධිත පියාපත් කට්ටල එකතුවක්" යන්නයි.මෙම නම ලැබුනේ එහි සැරිසරන කුරුල්ලෙකුට සමාන වීමෙනි.

සරුංගල්

සරුංගල්


تمصلوحت هي قرية مغربية بإقليم الحوز، تبعد جماعة تمصلوحت عن مدينة مراكش بحوالي 20 كيلومتر على الطريق الرابطة بين مراكش وأمزميز عبر منجم كماسة. وتضم هذه القرية 21.408 نسمة (إحصاء 2004).

شهدت هذه منطقة تمصلوحت العديد من القبائل العربية، الأمازيغية خصوصا سوس
والصحراوية، حيث استقرت بالمنطقة وتعايشت بها قبل قدوم الشيخ الصوفي عبد الله بن احساين

وتوجد بها مجموعة من المصالح الإدارية من مقر الجماعة القروية والقيادة ومركز للدرك الملكي ومستوصف صحي صغير وغيرها...
تشتهر المنطقة بالنشاط الفلاحي حيث تتميز بغطاء نباتي متنوع من أشجارالزيتون و يعتمد سكان تمصلوحت على مهن وحرف متنوعة فبالإضافة إلى الفلاحة هنالك فنون الخزف وبعض الحرف التقليدية كالزرابي و الآلات والأدوات التقليدية، و تربية النحل حيث تتواجد بالمنطقة جمعيات المجتمع المدني تعنى بهذا الميدان. بالإضافة إلى الموظفين العموميين بمختلف القطاعات

.عرفت المنطقة تعاقب سنوات الجفاف التي لها أثر سلبي على اقتصاد المنطقة مما ساهم في تكبد الفلاحين خسائر خلال السنوات الأخيرة بسبب الاعتماد على التساقطات المطرية.
.وتتميز كذلك بتحفيط القرآن الكريم الأبناء المنطقة
 عانت المنطقة ولا تزال من الفقر والتهميش و انعدام البنيات التحتية بها في ضل نوم المسؤولين عليها
لقد تم إنشاء موقع رسمي لتمصلوحت للتعرفها عليها أكثر www.tameslohte.com

مراجع

أماكن مأهولة في إقليم الحوز
جماعات قروية في المغرب
جماعات قروية في إقليم الحوز
جماعات قروية في جهة مراكش آسفي

تمصلوحت


(în ; lit. "Fiicele lui Güneş") este un serial turcesc de televiziune. O producție regizată de Sadullah Celen, scenariul fiind scris de Deniz Dargı și Cenk Boğatur.

Este o poveste de dragoste cu răsturnări de situție și final neașteptat. Personajele sunt complexe și imprevizibile. Güneş, interpretată de Evrim Alasya, este o femeie care lucrează ca profesoară și care își crește singură cele trei fiice într-un orășel din Turcia, până când un bărbat, Haluk Mertoğlu (Emre Kınay) o cere de soție. Acum este nevoită să decidă dacă se căsătorește cu el sau nu, în ciuda faptului că una din fete nu este de acord.

Intrigă

În orașul Izmir, din Turcia, o femeie își crește singură cele trei fiice. Nazlı (Burcu Özberk) și Selin (Hande Erçel), gemenele care nu se aseamănă deloc și sora lor mai mică, Peri (Miray Akay), sunt nevoite să își lase trecutul în urmă și să se mute în Istanbul, după ce mama lor, Güneş, a acceptat să se căsătorească cu omul de afaceri Haluk Mertoğlu (Emre Kınay). Güneş crede că a întâlnit omul potrivit, dar se va convinge singură de acest aspect, nu înainte de a trece peste răutățile famliei lui Haluk, care o acceptă cu greu. Fetele se adaptează ușor în vila în care vor trebui să locuiască. Nazlı încă îl suspectează pe Haluk, în timp ce Selin încearcă să se împrietenească cu amicii noului lor frate, Ali (Tolga Sarıtaş), dar este pusă în situații stânjenitoare.

Serialul prezintă modul în care decurg relațiile din familie. Apar probleme, chiar cu caracter psihologic, dar intervin și drama, suspansul, misterul și romantismul.

Personaje
Haluk Mertoğlu - Emre Kınay - Este personajul principal masculin al serialului. Un om de afaceri înstărit, puternic și influent. Prin felul lui carismatic, o cucerește pe Güneş, pe care o și cere în căsătorie, după o perioadă scurtă de timp. Personajul este cu două fețe; una în care este atent, romantic și familist, iar cealaltă este partea întunecată și plină de ură. Încearcă să o ascundă, însă iese la suprafață când nici nu te aștepți.
Güneş Mertoğlu - Evrim Alasya - Este personajul principal feminin. Evrim Alasya joacă rolul unei profesoare, devotată celor trei fiice cărora și-a dedicat înreaga viață. O femeie calculată, blândă dar care nu se teme să își arate colții atunci când este nevoită. La vârsta ei crede că iubirea este imposibilă, dar totul se schimbă din momentul în care Haluk îi iese în cale.
Nazlı Yılmaz - Burcu Özberk - Una din gemenele lui Güneş. O adolescentă rebelă, încăpățânată, certăreață și bătăușă, care nu se aseamănă deloc cu sora ei geamănă.Nazlı îl întâlnește pe Savaș Mertoğlu.Ea se îndrăgostește de el și mai târziu aceștia vor fi împreună.
Selin Yılmaz Mertoğlu - Hande Erçel  - Cealaltă geamănă a lui Güneş. Este conștientă de frumusețea ei cu care profită din plin. O fire visătoare, veselă și plină de viață, dar care își deschide cu greutate sufletul în fața celorlalți.Selin se căsătorește cu Ali Mertoğlu.
Peri Yılmaz - Miray Akay - Este mezina lui Güneş. O fire rușinoasă, dar în același timp săritoare la nevoile oamenii din jurul ei. Iubește mult animalele și îi place să vadă oamenii fericiți.
Ali Mertoğlu - Tolga Sarıtaş - Este băiatul lui Haluk. Arătos, dar viclean, încearcă să pară puternic, însă are și o latură sensibilă care va ieși, până la urmă, la suprafață. Băiat de bani gata și fără nici un scop în viață, acționează fără să îi pese de cei din jurul lui. Experiențele anterioare cu tatăl lui îl face să se tempereze și să nu îl supere știind consecințele care vor urma. Nu a fost îndrăgostit niciodată și nu ia în serios iubirea, până când apare "ea".
Rana Mertoğlu - Meltem Gülenç - Este sora mai mare a lui Haluk. Este o doamnă în adevăratul sens al cuvântului. O persoană controlată, calculată, agresivă pasiv și cu reguli stricte. Are un fiu adoptiv, Savaş, de care are cea mai mare grijă și este atentă ca acestuia să nu i se întâmple nimic.
Savaş Mertoğlu - Berk Atan - Este fiul adoptiv al Ranei. Un tânăr atrăgător, golan și periculos la prima vedere. În urmă cu un an, iubita lui, Melisa, a dispărut. Acum prietenii îl consideră un criminal și nu vor să mai aibă nimic de a face cu el. Din cauza traumei suferite, acesta își pierde cunoștința și nu își mai amintește ce s-a întâmplat cu adevărat în acea noapte.
Sevilay - Funda İlhan - Este unul din personajele negative și totodată și mama lui Ali. Speră până în ultimul moment că se va împăca cu Haluk, fiind îndrăgostită opsesiv de acesta și luptă să îl recâștige.

Caractere

Calendar Turcia

Referințe

Legături externe
 Kanal D - Sit oficial
 http://www.serialeturcesti.org

Vezi și
 Listă de seriale turcești

Seriale de televiziune
Kanal D

Güneş


Nevşehir ilinin ilçeleri şunlardır:
 Nevşehir (merkez ilçe)
 Acıgöl
 Avanos
 Derinkuyu
 Gülşehir
 Hacıbektaş
 Kozaklı
 Ürgüp
.

.

Kaymakamlar

Hâlen görevde olan Vali ve ilçe kaymakamları aşağıdaki tabloda gösterilmiştir.

Belediyeler

Belediye Başkanları
2019 Yerel seçimleri sonucu  seçilerek göreve başlayan ilçe belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.

2019 Yerel seçimleri sonucu  seçilerek göreve başlayan belde belediye başkanlıklarının bilgileri aşağıdadır.

Belediye Meclisleri
Nevşehir İl Genel Meclisi üye sayısı 21'dir. Nevşehir Belediyesi meclisi üye sayısı 31'dir. İlçe belediyelerinin toplam üye sayısı 241'dir.

Belediye Meclis üyelerinin sayıları ilçenin son nüfus sayımına göre 9 ile 55 üye, İl genel meclisi üye sayıları 100.000 nüfusa kadar 2 ile 5 üye olarak belirlenir.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

Nüfus
Güncel Nüfus Değerleri (TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Nevşehir ili nüfusu:310.011'dür. Bu nüfusun % 80,87'sı şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 5.485 km²'dir. İlde km²'ye 57 kişi düşmektedir. (Bu sayı merkezde  272'dir.) İlde yıllık nüfus artışı % 0,65 olmuştur. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez (% 1,85)- Avanos (-% 1,74)

06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 8 İlçe, 23 belediye, bu belediyelerde 118 mahalle ve ayrıca 153 köy vardır.

Yıllara göre ilçe nüfusları

Konum

Kaynakça

Türkiye'nin ilçeleri listeleri

Nevşehir'in ilçeleri


A slipstream is a region behind a moving object in which a wake of fluid (typically air or water) is moving at velocities comparable to that of the moving object, relative to the ambient fluid through which the object is moving. The term slipstream also applies to the similar region adjacent to an object with a fluid moving around it. "Slipstreaming" or "drafting" works because of the relative motion of the fluid in the slipstream.

Overview
A slipstream created by turbulent flow has a slightly lower pressure than the ambient fluid around the object. When the flow is laminar, the pressure behind the object is higher than the surrounding fluid. The shape of an object determines how strong the effect is. In general, the more aerodynamic an object is, the smaller and weaker its slipstream will be. For example, a box-like front (relative to the object's motion) will collide with the medium's particles at a high rate, transferring more momentum from the object to the fluid than a more aerodynamic object. A bullet-like profile will cause less turbulence and create a more laminar flow.

A tapered rear will permit the particles of the medium to rejoin more easily and quickly than a truncated rear. This reduces lower-pressure effect in the slipstream, but also increases skin friction (in engineering designs, these effects must be balanced).

Slipstreaming

The term "slipstreaming" describes an object travelling inside the slipstream of another object (most often objects moving through the air though not necessarily flying).  If an object is following another object, moving at the same speed, the rear object will require less power to maintain its speed than if it were moving independently.  This technique, also called drafting can be used by bicyclists.
Following in the slipstream of another motor vehicle, or "drafting", allows for significantly improved fuel efficiency due to reduced atmospheric drag. Truck convoys are a common example, travelling highways in a single-file queue several vehicles long. In tests, this has been shown to produce significant fuel savings. Auto racing drivers also draft in order to conserve fuel, the better to gain competitive advantage by reducing the frequency of fuel stops or, more often, to reach a higher speed before pulling out to attempt to overtake another driver  for example, a driver tries to overtake the leading driver so he follows the rear of the leading driver, the rear driver will gain slipstream causing the whole vehicle to gain more speed than the leading driver.
A related effect used for lift rather than drag reduction is vortex surfing for airborne objects.  The extended formations (V formation) or "skeins" in which many migratory birds (especially geese) fly enable the birds (except, of course, the bird at the front) to use vortex surfing to take advantage of one another's vortices. Other birds (for example cormorants) that typically fly in close formation, even on short journeys, are probably also exploiting this effect. Using wingtip devices to reduce induced drag caused by wingtip vortices has been tested for aircraft, and could save 10%–29% fuel.

Spiral slipstream

Spiral slipstream, also known as propwash, prop wash, or spiraling slipstream, is a spiral-shaped slipstream formed behind a rotating propeller on an aircraft. The most noticeable effect resulting from the formation of a spiral slipstream is the tendency to yaw nose-left at low speed and full throttle (in centerline tractor aircraft with a clockwise-rotating propeller.) This effect is caused by the slipstream acting upon the tail fin of the aircraft: The slipstream causes the air to rotate around the forward-aft axis of the aircraft, and this air flow exerts a force on the tail fin, pushing it to the right. To counteract this, some aircraft have the front of the fin (vertical stabilizer) slightly offset from the centreline so as to provide an opposing force that cancels out the one produced by the slipstream, albeit only at one particular (usually cruising) speed, an example being the Hawker Hurricane fighter from World War II.

Propeller slipstream causes increased lift by increasing the airspeed over part of the wings. It also reduces the stall speed of the aircraft by energizing the flow over the wings.

See also

 Drafting or slipstreaming as used in sports such as cycling and motor racing
 Peloton

References
Specific references

General references

Centennial of Flight Commission: diagram of the spiral slipstream
Forces and Moments: Spiral Slipstream

Aerodynamics
Articles containing video clips

Slipstream


මෙම ලිපිය වෙතින් ප්‍රලේඛනය කෙරෙනුයේ, 2019–20 කෙරෝනාවෛරස ව්‍යාප්ත වසංගතය වෙතින් ශ්‍රී ලංකාව වෙත ඇති කරන ලද බලපෑම් වන අතර, සමකාලීන ප්‍රධාන ප්‍රතිචාර සහ ක්‍රියාමාර්ග එය තුල අඩංගු නොවිය හැකිය. 2020 දෙසැම්බර් 31 වන විට, රට තුල මරණ 204 ක් සමගින් තහවුරු කරන ලද රෝගානාවරණ 43,299 ක් වාර්තා වී ඇත. 2020 මාර්තු 3 දිනදී, ශ්‍රී ලාංකික සම්භවයක් සහිත පුද්ගලයෙකු අදාල පළමු රෝගානාවරණය ඉතාලියෙහිදී වාර්තා විය. 2020 මාර්තු 18 දින වන විට, කොරෝනාවෛරස් ව්‍යාප්ත වසංගතය මැඩපැවැත්වීමෙහි නිවාරක ක්‍රියාමාර්ගයක් ලෙසින්, ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව විසින් රට තුල නිරෝධායන මධ්‍යස්ථාන 16 තනා නිම කරන ලදි.

කාලානුරූපය
ජනවාරි 27 දිනට පෙරාතුව, ශ්‍රී ලංකාවෙහි සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය විසින්, බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ තුල නිරෝධායන ඒකකය වෙත උපදෙස් ලබා දී තිබුණේ, රෝග ලක්ෂණ සහිත මගීන් වෙන් කර හඳුනාගන්නා ලෙසටයි. මෙයට අමතරව, අමාත්‍යාංශය විසින් අනතුරු අඟවා තිබුණේ, ළදරුවන්, දරුවන්. ගැබිණි මාතාවන්, වයස්ගත අයවළුන් සහ නිදන්ගත රෝග සහ අනෙකුත් ආබාධ වලින් පෙලෙන අය හැකි තාක් සෙනග ගැවසෙන ස්ථාන වෙතින් බැහැරව සිටිය යුතු බවයි.

වැලිසර නාවික හමුදා පොකුර

වැලිකන්ද පුනුරුත්ථාපන පොකුර

සංඛ්‍යායන

ඉහත ප්‍රස්තාරයෙන් දැක්වෙන්නේ 2020 මාර්තු 11 දින සිට ශ්‍රී ලංකාවෙහි රෝගානාවරණ ඉහළ ගිය ආකාරයයි. පහත ප්‍රස්තාර තුලදී  y අක්ෂයන් සඳහා ලඝු පරිමාණයක් භාවිතා කෙරෙයි. පරිමාණයෙහි එක් එක් ප්‍රධාන කොටසක් දහයෙහි ගුණාකාරයක් වෙයි.

එන්නත්කරනය
"ශ්‍රී ලාංකිකයින් සඳහා එන්නත් කිරීමේ ව්‍යාපාරය ඉතා විශිෂ්ඨයි," යනුවෙන් පැවසූ මහාචාර්ය නීලිකා මලවිගේ සඳහන් කළේ ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතා කෙටි කාලයක් තුළ ජනගහනයෙන් 50% කට එක් මාත්‍රාවක් ලැබී ඇති අතර 13% ක් පමණක් සම්පූර්ණයෙන්ම එන්නත් කර ඇති බවයි.

"කෙසේ වෙතත්, ඩෙල්ටා වැනි ප්‍රභේද සඳහා, එක් මාත්‍රාවකට පමණක් ලබාගත් රෝගීන්ගේ රෝග ලක්ෂණ සහිතව ආසාදනය වීම හා රෝහල් ගත වීම සඳහා ඇති අඩු කාර්යක්ෂමතාව නිසා රෝගීන් අවදානමට ලක්විය හැකි අතර ඒ අය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ජනගහනයෙන් විශාල ප්‍රමාණයක් සම්පූර්ණයෙන්ම එන්නත් කළ යුතුයි."

"සාමාන්‍යයෙන් පුද්ගලයින්ට ආරක්‍ෂාව වර්ධනය වන්නේ දෙවන මාත්‍රාවෙන් සති 2 කට පසුවයි."

"COVID-19 එන්නත මාත්‍රාවන් දෙකම ගැනීමෙන් පසු එන්නත් ලබා ගත් පුද්ගලයින්ට ආසාදනය විය හැකි නමුත්, එසේ වැළඳෙන රෝගය සාමාන්‍යයෙන් රෝග ලක්‍ෂණ රහිත හෝ ඉතා මෘදු නැත්නම් සංකුලතා අවම වෙයි," යනුවෙන් ඇය පැවසීය.

එන්නත් වල සාර්ථකත්වය
එන්නත් වල සාර්ථකතාව (Vaccine efficacy) පිළිබඳව පැහැදිලිකරමින් ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය විද්‍යා පීඨයේ ප්‍රතිශක්ති විද්‍යාව හා අණුක වෛද්‍ය විද්‍යා අංශ ප්‍රධානී හා එම විශ්ව විද්‍යාලයේ ඩෙංගු පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථානයේ අධ්‍යක්ෂ ප්‍රතිශක්ති විද්‍යාව සහ අණුක වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳ මහාචාර්ය නීලිකා මාලවිගේ පැවසුවේ දැනට ශ්‍රී ලංකාවේ භාවිතා කරන එන්නත් වලින් ඩෙල්ටා ප්‍රභේදයට එරෙහි එන්නත් වල සාර්ථක භාවය පිළිබඳ සායනික අත්හදා බැලීම් හෝ නිරීක්ෂණ අත්හදා බැලීම් සිදු කර ඇත්තේ ඇස්ට්‍රා සේනිකා කොවිෂිල්ඩ් (AZ/Covishield), ෆයිසර් (Prizer) සහ මොඩර්නා (Moderna) යන එන්නත් සඳහා පමණක් බවයි.

"මෙම එන්නත් මාත්‍රා දෙකක් ලබාදීමෙන් පසුව රෝහල් ගත වීම වැළැක්වීමේදී 90% කට වඩා සාර්ථක බව පෙන්නුම් කර තිබෙනවා. කෙසේ වෙතත්, රෝග ලක්‍ෂණ ඇති රෝගය වැළැක්වීමේ කාර්යක්ෂමතාව මූලික SARS-CoV-2 ප්‍රභේදවලට වඩා අඩු යි," යනුවෙන් ඇය ඇය පැවසීය.

ආශ්‍රිත

2020 වසර තුළ ශ්‍රී ලංකාව තුළ ව්‍යසන

ශ්‍රී ලංකාවෙහි 2020 කොරෝනාවෛරස ව්‍යාප්ත වසංගතය


Merrilliodendron, monotipski biljni rod iz porodice Icacinaceae, dio reda Icacinales. Jedina vrsta je M. megacarpum, grm ili drvo iz tropske Azije i zapadnog Pacifika (Bismarckovi otoci, Karolini, Marijansko otoci, Nova Gvineja, Filipini, Otoci Santa Cruz, Salomonski, Sulawesi).

Izvori

Icacinales

Merrilliodendron


Următoarele tabele conțin cuvinte și rădăcini fundamentale ale limbii proto-indo-europene alături de cuvintele cognate ale limbilor majore descendente.

Rudenie

Note

Legături externe

Vezi și
Limba proto-indo-europeană
Indo-europeni
Lingvistică istorică

Vocabularul indo-european


التربة أو التربة الحسينية هي طين مجفف بالشمس يؤخذ من أرض كربلاء يسجد عليه المسلمون الشيعة في صلاتهم.

اعتقاد السجود
يؤمن الشيعة بعدم جواز السجود أثناء الصلاة إلا على الأرض من رمل وحجر وتراب وكذلك على ما تنبت الأرض من غير المأكول ولا الملبوس، وأن السجود على الملابس والأقمشة والأفرشة من سجاد ونحوها وكذلك على المعادن من نحاس وفضة وذهب أمر غير جائز.
ويستندون بذلك إلى العديد من الأحاديث والمرويات عن النبي محمد
منها:
 قول الرسول: جُعلت لي الأرض مسجداً وطهوراً
 حديث تبريد الحصى: «عن جابر كنت أصلي مع النبيّ (صلى الله عليه وآله وسلم) الظهر فآخذ قبضة من الحصى فأجعلها في كفي ثم أحوّلها إلى الكف الأخرى حتى تبرد، ثم أضعها لجبيني حتى أسجد من شدّة الحرّ»
 حديث خباب، حيث قال: «شكونا إلى رسول الله (صلى الله عليه وآله وسلم) شدّة الرمضاء في جباهنا وأكفنا فلم يشكنا»

وياتي تفسر الحديثين السابقين بنحو أن في الأول ورغم الحر إلا أن الرسول فضّل تبريد الحصى باليد ومن ثم السجود عليها ولم يسمح بالسجود على غير الأرض والحديث الثاني له نفس المعنى تقريبا وفي ذلك إشارة إلى تفضيل الصلاة على الأرض.
ويستند الشيعة إلى العديد من الأحاديث والمرويات الأخرى.

التربة الحسينية
يرى الشيعة بصحة السجود على التربة الحسينية لعدة أسباب منها:
 السجود على التربة هو أحد اشكال السجود على الأرض وبما أن السجود يصح على الأرض وترابها فيصح كذلك السجود على التربة الحسينية.
 السجود هو «على التربة» وليس «للتربة» وهناك فرق شاسع بين الاثنين.
 احترام التربة الحسينية وتقبيلها لا إشكال فيه وإنما هو كتقبيل القرآن والحجر الأسود فهو تقبيل ليس لجماد وإنما لما يدل عليه مستشهدين بالعديد من الروايات عن الرسول منها ما رواه الطبراني في (الكبير)" عن أم سلمة قالت: أضطجع رسول الله (ص) ذات يوم فاستيقظ وهو حائر النفس وفي يده تربة حمراء يُقَبلُها، فقالت: ما هذه التربة يا رسول الله؟ قال: أخبرني جبرئيل أنّ هذا يقتل بأرض العراق (للحسين) فقلت لجبريل: أرني تربة الأرض التي يقتل بها فهذه تربتها.
 عظمة دلالات هذه التربة ففيها تذكير بالحسين ودفاعه عن العقيدة وتضحيته وفيها استمرار وتذكير بثورته.

الشكل

لا يوجد شكل مُحدّد للتربة الحسينية فقد تكون دائرية أو بيضاوية أو مضلعه ونحوه إلا أن أكثر الأشكال انتشارا هو الشكل الدائري،
إلى ذلك تتنوع النقوش أو المطبوعات على وجه التربة بين لفظ الجلالة أو أسماء الأئمة المعصومين وآل البيت وصولا إلى صورة الكعبة أو المسجد النبوي ونحوها.

مراجع

وصلات خارجية
 حكم الصلاة على التربة الحسينية وفق منظور قسم من الطائفة السنية

الصلاة في الإسلام
الشيعة
مصطلحات الصلاة

تربة حسينية


Salvia miltiorrhiza (), também conhecida como sálvia vermelha, sálvia chinesa, tan shen ou danshen, é uma planta perene do gênero Salvia, altamente valorizada por suas raízes na medicina tradicional chinesa. Nativa da China e do Japão, cresce em altitudes de 90 a 1.200 m, preferindo lugares gramados em florestas, encostas e margens de riachos. O epíteto específico miltiorrhiza significa "raiz ocre vermelha".

Constituintes químicos

Os compostos químicos isolados da Salvia miltiorrhiza incluem ácido salvianólico (ou ácido salvianólico B), diidrotanshinona , miltirona , tanshinona I e tanshinona IIA . A tanshinona IIA é um dos constituintes mais abundantes da raiz da Salvia miltiorrhiza.

Descrição

S. miltiorrhiza é uma planta perene decídua com caules ramificados de 30 a 60 cm de altura, com folhas amplamente espaçadas que são simples e divididas. As inflorescências de 30 cm são cobertas de pêlos e glândulas pegajosas. As flores crescem em espirais, com corolas roxas claras a azul lavanda com aproximadamente 2,5 cm de comprimento, com um cálice roxo escuro. A Salvia miltiorrhiza prefere solos bem drenados, com cerca de meio dia de luz solar. É resistente a aproximadamente -10 °C. A maioria das sementes de Salvia tem uma taxa de germinação mais alta quando exposta à luz, embora não seja necessária.

Interações medicamentosas

Danshen pode potencializar os efeitos da droga anticoagulante varfarina, possivelmente causando complicações hemorrágicas. Outros efeitos adversos podem incluir reações alérgicas, tontura, dor de cabeça ou desconforto gastrointestinal.

Medicina Tradicional Chinesa

Sozinha ou combinada com outros medicamentos fitoterápicos chineses, a Salvia miltiorrhiza tem sido usada na China e, em menor grau, em outros países como tratamento para várias doenças cardiovasculares e cerebrovasculares. Uma revisão da organização Cochrane de 2007 do uso de danshen para acidente vascular cerebral isquêmico agudo descobriu que a qualidade da evidência era ruim e não havia evidência de benefício. Da mesma forma, uma metanálise da Cochrane de 2008 descobriu que os ensaios clínicos sobre danshen eram de baixa qualidade e insuficientes para fazer qualquer julgamento sobre sua eficácia para pessoas com ataque cardíaco. Metanálises de formas orais e injetáveis de danshen em pessoas com angina concluíram que os efeitos do tratamento foram inconclusivos porque os estudos eram de baixa qualidade e as conclusões não eram baseadas em evidências fortes.

Ligações externas

Salvia miltiorrhiza List of Chemicals (Dr. Duke's Databases)

Salvia
Medicina tradicional chinesa
Flora da China
Flora do Japão
Plantas medicinais
Fitoterapia
Lamiaceae

Salvia miltiorrhiza


Olaylar

Doğumlar
 V. Leon, Bizans imparatoru (ö. 820)
 İbrahim Nazzam, filozof ve teolog (ö. 845)
 Karı Çor Tigin, Uygur tigini (ö. 795)

Ölümler
 7 Ekim - Mansûr, Abbasi halifesi (d. 714)
 tarihi bilinmeyen
 V. Konstantinos, Bizans imparatoru (d. 718)
 Kibi no Makibi, Nara Dönemi'nde yaşamış bir Japon bilgini ve asili (d. 695)
 Lebuinus, aziz

775


Óðinn Valdimarsson (f. 21. janúar 1937, d. 16. júlí 2001) á Akureyri var íslenskur söngvari.

Æviágrip
Óðinn Valdimarsson fæddist þann 21. janúar 1937 á Akureyri og ólst þar upp, yngstur þriggja bræðra. Á uppvaxtarárum sínum var Óðinn allajafna kallaður Ódi. Foreldrar hans voru Valdimar Kristjánsson og Þorbjörg Jónsdóttir.

Óðinn lærði prentiðn á Akureyri og vann einnig ýmis störf meðal annars á sjó.

Óðinn er hvað þekktastur fyrir söng sinn, enn hann söng meðal annars með Hljómsveit Ingimars Eydal, KK sextett og Atlantic kvartettnum.

Lagið Er völlur grær (Ég er kominn heim), er gjarnan spilað á undan landsleikjum Íslands í knattspyrnu.

Óðinn lést 16. júlí 2001, hann hafði fengið krabbamein í hálsi sem varð til þess að hann missti röddina.

Útgefið efni

Tónaútgáfan
  T 18  - Óðinn Valdimarsson - Blátt oní blátt - 1978

Íslenzkir tónar
 EXP-IM 65 - Óðinn Valdimarsson - Í litlum dal / Ó nei // Útlaginn / Ég vil lifa, elska, njóta - 1959
 EXP-IM 69 - Óðinn Valdimarsson - Magga / Vina, litla vina // Einsi kaldi úr Eyjunum / Flakkarinn - 1959
 EXP-IM 72 - Óðinn Valdimarsson - Útlaginn / Ingibjörg Þorbergs - Kvölds í ljúfum blæ // Sigurður Ólafsson og Sigurveig Hjaltested - Blikandi haf / Sigfús Halldórsson - Tondeleyo - 1960
 EXP-IM 92 - Óðinn Valdimarsson - Í bjórkjallaranum / Augun þín blá // Helena Eyjólfsdóttir - Það sem ekki má / Gettu hver hún er (öll lögin eru úr sjónleiknum Allra meina bót) - 1961

 45-1000 - Helena Eyjólfsdóttir og Óðinn Valdimarsson - Manstu ekki vina / Ó nei // Enn á ný / Ég á mér draum (1959) - 1959
 45-2004 - Óðinn, Helena og Atlantic kvartettinn - Ég skemmti mér // Segðu nei - 1959
 45-2005 - Óðinn Valdimarsson - Einsi kaldi úr Eyjunum // Magga - 1960
 45-2006 - Óðinn Valdimarsson og K.K. sextettinn - Í Kjallaranum // Saga farmannsins - 1960
 45-2007 - Óðinn Valdimarsson - Vina, litla vina // Flakkarinn - 1960
 45-2011 - Óðinn Valdimarsson - 14 ára // Ég er kominn heim - 1960

Tenglar
 Minningargrein
 Glatkistan.is
 Discogs

Íslenskir tónlistarmenn

Óðinn Valdimarsson


Mehanički ventilator ili uređaj za umjetno disanje naprava je koja se najčešće rabi za mehaničke ventilacije pomicanjem zraka kroz usta ili nos posebnim maskama i balonima kojima se upuhuje zrak u pluća bolesnika. Rabi se a ventilaciju ljudi s nedovoljnim ili neovoljnjim samo-disanjem. Plin koji diše obično je obogaćen kisikom. N

Moderni su mehanički ventilatori kompjuterizirani strojevi s mikroprocesorskim upravljanjem.Ako se primijeni brzo i ispravno, umjetno disanje može spasiti život.

U bolničkom liječenju obično na odjelima ili jedinicama za intenzivnu skrb ili tijekom operacijskih zahvata kada je bolesnik u anesteziji.
Gumena ili plastična cijev (endotrahealni tubus) postavlja se jednim krajem u dušnik, a drugim je vezana za respirator ili sustav za anesteziju, koji zamjenjuju rad dišne muskulature. Suvremene naprave održavaju pozitivni i negativni tlak potreban za disanje u fiziološkim granicama, kako ne bi došlo do oštećenja pluća, posebice u bolesnika koji su na dugotrajnom mehan. umjetnom disanju.

Izvori

Vanjske poveznice

Mehanički ventilator


Oslobođenje Skoplja je makedonski ratni film iz 2016. godine, prema scenariju Danila Šerbedžije i Rade Šerbedžije. Film je adaptacija drame Dušana Jovanovića, a glavne uloge u filmu tumače: Rade Šerbedžija, Lucija Šerbedžija i Miko Nusianen.

Snimanje filma počelo je 1. listopada 2014. godine. u Velesu, a sniman je i u Skoplju. Zajednički su ga producirali producentske kuće "Partizan" iz Makedonije, "Lijeni film" iz Hrvatske i produkcijska kuća "ART Films" iz Finske.

Film je podržala Makedonska filmska agencija s 1.250.000 eura, a europski fond Eurimazh izdvojio je 15 posto proračuna filma, odnosno oko 316.000 eura.

U rujnu 2016. godine, Makedonsko društvo filmskih djelatnika nominiralo je film za Oscara u kategoriji najboljeg filma izvan engleskog govornog područja.

Premijera filma bila je 1. listopada u Skoplju.

Filmska radnja
Radnja filma smještena je u Drugi svjetski rat i prikazuje jednu obitelj, gdje je u središtu pozornosti osmogodišnji Zoran koji živi s majkom dok mu se otac bori u partizanima. Zoran doživljava okrutnost rata, neimaštinu i patnju u Skoplju koje su Nijemci uz pomoć bugarskih saveznika okupirali 1942. godine.

Uloge

Nagrade i festivali

 Nagrada za najboljeg debitanta u filmu za Davida Todosovskog na Mostar Film Festivalu (2016.)
 Posebno priznanje Radi Šerbedžiji na Mostar Film Festivalu (2016.)
 Posebna nagrada žirija na Banef Film Festivalu (2017.)
 Nagrada za najbolju produkciju 10. LIFFE, Leskovac međunarodni festival (2017).
 Nagrada za najbolji scenarij, Arpa Film Festival, Hollywood (2017.)
 Najbolji igrani film na Festivalu makedonskog filma u Torontu (2017.)
 Balkan Film Festival (2017.) - nagrada publike
 Pulski filmski festival (2016.)
 Sarajevo Film Festival (2016.)
 Zagreb Film Festival (2016.)
 Međunarodni filmski festival u Palm Springsu (2017.)
 Međunarodni filmski festival FEST u Beogradu (2017.)
 Međunarodni filmski festival u Clevelandu (2017.)
 Filmski festival Herceg Novi (2017.)

Izvor

Vanjske poveznice

Dramski filmovi
Ratni filmovi
Filmovi o Drugom svjetskom ratu
Finski filmovi
Hrvatski filmovi 2010-ih
Sjevernomakedonski filmovi
Filmovi 2010-ih

Oslobođenje Skoplja


කුරුළු උණ යනු  කුරුල්ලන‍්ගෙන් බෝවන වෛරසයක් මගින් ඇති කර  රෝගී තත්වයකි.

විශේෂිත වු ධාරකයකු(කුරුල්ලන්) මගින් රෝගය ඇති කරන යන තේරුම ඇතිව කුරුලු උණ යන්න ව්‍යවහාර කෙරේ. කුරුලු උණ ඇති කරන සියලුම වෛරස ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා ඒ වෛරස වර්ගයට අයත් වෙයි. ඉන්ෆ්ලුවෙන්ස් ඒ වෛරස් සියලුම උප කාණ්ඩයන් පක්ෂීන් තුළ දක්නට ඇත.  මේ නිසා කුරුලු උණ වෛරසය පොදුවේ ඉනෆ්ල්වෙන්සා ඒ වෛරස නමින් හැදින්වෙයි.  යම්කිසි සත්ව විශේෂයක් සදහා වෛරසයෙහි සිදුවන අනුගත වීම දීර්ඝ කාලීන නොවේ.  මේ ආකාරයට ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා වෛරසය බොහෝ ජීවිත සදහා අනුගත වුවද එය එක් ධාරකයෙකු සඳහා පමණක් විශේෂනය වීමේ කැමැත්තක්  දක්වයි.  උදාහරණයක් ලෙස ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා වසංගත රෝග තත්වය ඇති කරන වෛරසය මනුෂ්‍යයන් සහ පක්ෂීන්  සඳහා අනුගත වුවකි. ස්පාඤ්ඤයේ උණ ඇති කිරීමට හේතු කාරක වෛරසයේ ජාන සම්බන්ධව සිදුකරන ලද සමීක්ෂණයෙන් පෙන්නුම් කරන ලද පරිදි එයට කුරුල්ලන් සහ මනුෂ්‍යයන් සඳහා රෝග ඇති කිරීමට ආවේනික වු ජාන පිහිටා ඇත. මෙයින් බහුතරයක් ජාන කුරුල්ලන් සඳහා රෝග ඇති කරන අතර එහි මාරාන්තික බව අඩු වේ.

ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා වසංගතය

වසංගත උණ ඇතිකරන වෛරස සමහරක් කුරුලු උණ වෛරසයේ ජානද තවත් සමහරක මනුෂ්‍යයනට උණ ඇති කරන වෛරසයේ ජානද පිහිටා ඇත.  H2N2 සහ H3N2   යන වසංගත රෝග ඇති කරන වෛරස ජාන කුරුලු උණ වෛරසයේ ජාන වේ.  කුරුලු උණ හා මනුෂ්‍ය උණ ඇති කරන වෛරස හො ආසාදිත ඌරන් තුළ නවතම වෛරස ප්‍රභේද ඇතිකරමින් ඒවා ඉක්මනින් නැවතත් මිනිසුන්ට  ආසාදනය කරයි.  මෙහිදී ඌරන් ඉන්ෆ්ලුවෙන්සාව සඳහා අතරමැදි ධාරකයෙකු ලෙස හැදින්වෙන්නේ ඔවුන් වෙනස්වු වෛරස උප වර්ගයන් ඇති කිරීමට උපකාරී වන බැවිනි. මෙලෙස එකවර ආසාදන දෙකක් ඇති කළ හැකි කුරුල් විශේෂද හඳුනාගෙන ඇත. ඔවුන් මගින් කෙළින්ම මිනිසා වෙත එවියන් වෛරස සම්ප්‍රේශණය කළ හැකිය. ස්පාඤ්ඤ උණ වෛරස  ප්‍රභේදය මගින් සෘජුවම පක්ෂීන්ගෙන් මිනිසුන්ට රෝගය සම්ප්‍රේශණය කළ හැකිය. මෙලෙස වසංගත රෝග තත්වයන් ඇති කළද කුරුලු උණ වෛරසය බහුතරයක් ජීවී විශේෂ සඳහා ආසාදනය නොකරයි. ඔවුන් ආසාදන වුවද සාමාන්‍යයෙන් රෝග ලක්ෂණ ඇති නොකරයි. එම නිසා රෝගී තතවයන් ඇති නොවේ. මෙම සත්වයින්ට එබැවින් උණ හටගැනීමක් සිදුනොවේ. කුරුලු උණ වෛරසය මගින් උණ හටගත් විට එය එක් විශේෂයකින් තවත් විශේෂයකට රෝගය ව්‍යාප්ත වීමකි. මෙතෙක් අවබෝධ කරගෙන ඇති අන්දමට මෙමගින් ඇති කරන රෝගී තතවය බරපතල නොවේ. නමුත් කුකුළන් , කළුකුම් වැනි ගෘහශ්‍රිත පක්ෂීන් ඇති කිරී‍මත් සමගම මිනිසා විසින් වෛරසයේ නොයෙකුත් උප කාණ්ඩයයන් නිර්මාණයකොට ඇත. මෙම උප කාණ්ඩයන් මගින් ජලාශ්‍රිත පක්ෂීන් තුල පවත්නා කුරුලු උණ වෛරසයේ සීඝ්‍ර ජාන විකෘති ඇති කරන අතර එමගින් සම්පුර්ණ ගහණයෙන් 90% ක් දින කිහිපයක් තුල මරණයට පත් කරන අතර වෙනත් ගහනයන් තුළට එය ව්‍යාප්ත වී එම සතුන්ද 90% මරණයට පත්වෙයි මෙය වැලැක්වීමට ගතහැකි එකම ක්‍රියාමාර්ගය  වන්නේ අදාල ප්‍රදේශයේ සියලුම ගෘහාශ්‍රිත පක්ෂීන් විනාශ කොට දැමීමයි.  1990 දී H5N1   මගින් ආසාදිත රෝගීන් ඇතිවන තෙක්ම කුරුලු උණ රෝගය වැදගත් යයි සැලකීමට වු එකම හේතුව මෙයයි. එතැන් පටන් කුරුලු උණ වෛරසය බහුල ලෙස අධ්‍යයනයට ලක්වු අතර එමගින් ඇති කරන වසංගත රෝග තත්වයන් ගෘහාශ්‍රිතව කුරුල්ලන් ඇති කිරීම රෝගය සඳහා ඇති එන්නත් වර්ග සහ වසංගත රෝග තත්වයකදී ක්‍රියාත්මක විය යුතු ආකාරය යන කේෂ්ත්‍රයන්හි වෙනස්වීම් ඇති වුණි.

H5N1   බොහෝ ජීවී විශේෂ ආසාදනයට ලක්කරන වෛරස විශේෂයක් බවට පත්වී ඇති අතර එය මින් පෙර තිබු වෛරස විශේෂයන්ට වඩා මාරාන්තික වේ. රොබට් වෙබ්ස්ටර් නම් ප්‍රමුඛ පෙළේ විශේෂඥයකු ඇමරිකන් සයනටිස්ට් නම් සඟරාවෙහි ප්‍රකාශයට පත් කළ ලිපියක සඳහන් වන්නේ මුළු ලොවම අති විශාල මිනිස් මරණ සංඛ්‍යාවක් ඇති කළ හැකි වසංගත රෝග තත්වයක එලිපත්තේ සිටින බවයි. ඔහු මිනිස් ජීවිත බිලියන ගණනක් බේරා ගැනීම සඳහා මෙම සෞඛ්‍ය තර්ජනයට එරෙහිව සටන් වැදීම සඳහා අවශ්‍ය මුල්‍යාධාර සොයාගැනීමේ උත්සාහයක නිරත වුණි. ඔහුගේ මෙම උත්සාහයත් සමග ලෝක ප්‍රජාව ඩොලර් බිලියන ගණන් වියදම් කොට මෙයට එරෙහිව සටන් වැදීමට උත්සාහ කළද එමගින් ලැබු ජයග්‍රහණයන් සීමිතය.

NeedToAddCategory
රෝග
ඉන්ෆ්ලුවෙන්සා
කුරුළු උණ

කුරුළු උණ


Ryd op er en ungdomsfilm instrueret af Klaus Kjeldsen efter manuskript af Klaus Kjeldsen.

Handling
Ryd op. RYD SÅ OP! Sætningen børn hører hele tiden. "Rod er bare noget, der kommer" siger Helena, men hun har en plan for at undgå rodet. Børn rydder op på deres værelser, fortæller om rod og orden. "Det er lettere at holde orden end at rydde op" er det motto, Jens Kristian har fået af sin far. Filmen besøger en række børneværelser og kortlægger grænselandet mellem børn og forældres syn på orden og kaos.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2002

Ungdomsfilm fra Danmark

Ryd op


{{حرف|صورة=Arabic letter Alif.svg|حساب=|رسم={{font|ا ا ا''|size=29pt}}}}الأَلِف "" هو الحرف الأول في الأبجدية العربية وكذلك الحرف الأول في الأبجدية العبرية ومعظم اللغات التي تفرعت من اللغات السامية.

يُنطق الألف همزةً إذا لم يتصل به مد مثال: أسد ويُنطق ألفاً إذا اتصل به مد مثال: قرآن'''، ويساوي 1 في حساب الجمل.

وكان علماء اللغة الأوائل يفرّقون بين الهمزة والألف، وكان بذلك عدد الحروف العربية عندهم تسعة وعشرين حرفًا أما علماء اللغة المحْدثون فلا يعتبرون الألف حرفًا هجائيًا كما لم يعتبرها حساب الجُمَّل حرفًا أبجديًّا.

الصفات الصوتية

الهمزة صوت حنجري انفجاري، هذا الصوت ليس بالمهموس ولا بالمجهور، وعند نطقه تُسد الفتحة الموجودة بين الحبلين الصوتيين فلا يُسمح للهواء بالمرور من الحنجرة ثم ينفرج الوتران فيخرج الهواء محدِثًا صوتًا انفجاريًا. ووضْع الأحبال الصوتية أثناء النطق بصوت الهمزة بين الانغلاق والانفتاح فيخرج الصوت الناتج بين المجهور والمهموس.

كيفية الكتابة

تكتب الهمزة في أول الكلمة ألفا فوقها همزة وفتحة مثل: أَكل، أو ضمة مثل: أُكِل، وتحتها همزة وكسرة مثل: إِذن، وتسمى في هذه الحالات همزة قطع. وتكون الهمزة همزة وصل في أحد عشر اسمًا هي: اسم، است، ابن، ابنُم، ابنة، امرُؤ، امرأة، اثنان، اثنتان، ايـمُن، ايْم، وتكون همزة وصل أيضًا في حرف واحد هو: (ال) التعريف. وتكتب ألفًا بدون همزة أو توضع فوق الألف.

وتكون الهمزة همزة قطع في جموع الأسماء مثل: أحلام، أماجد، آجال.
وتقع الهمزة في أوائل الكلِم وأواسطه وأواخِره مثل: أَذِن، سأل، قرأ. وهمزة الوصل تضم.

وتكتب الهمزة في وسط الكلمة حسب قوة حركتها، أو حركة ماقبلها. وترتيب قوة الحركة تنازليًّا هو: الكَسْرَة مثل: فِئَة، الضَمَّة مثل: سؤال، الفَتْحَة مثل: تساءَل، السُكون مثل: بئْر.

وقد تكتب الهمزة على نبرة قبل الواو في مثل: شؤون، كئوس؛ كراهية لتوالي الواوين، وعلى السطر في مثل: «تساءَل»؛ كراهية لتوالي الألفين. وتكتب الهمزة في طرف الكلمة، بصورة الحرف المتجانس مع حركة ماقبلها، مثل: ظمِئ، جرُؤ، قرأ، شيْء، نشْء، أصدقاء، شاطِئ، وإذا أضيف إليها لاصق بها كُتِبَت وكأنها في وسط الكلمة مثل: جزْءَان، ويجوز جزآن، شيؤها، شِيئه.

وتكتب الهمزة المنوَّنة بفتحتين، على نبرة إذا سُبقت بياء مثل: بريئًا، شيئا، ومفردة إذا كان ما قبلها ألفًا مثل: «أسماء»، وعلى ألف إذا كان ما قبلها فتحة مثل: نبأ، ومفردة بعدها ألف إذا سُكِّن ما قبلها مثل: «جُزءًا»، وعلى واو وبعدها ألف إذا كان ما قبلها ضمَّة مثل: «لؤلؤًا»، وعلى ألف إذا كان ما قبلها فتحة مثل: «نبَأً»، وعلى نبرة إذا سُبقَت بكسرة مثل: «ناشِئًا». وحرف الهمزة من الحروف المهملة (غير المنقوطة).

أمثلة للاختصارات

يستخدم هذا الحرف في بداية اسم الشخص لتمييز منصبه مثل: «أستاذ = أ»، وفي بعض الأحيان يشار به إلى تصنيف سلعة أو منتج أو أي شيء آخر على أنه من الدرجة الأولى مثل: «فئة ا».

انظر أيضًا

 همزة
 ألف خنجرية
 ألف مهموزة
 تانة
 א
 حروف جعزية

المصادر

 الموسوعة العربية العالمية

أبجدية عبرية
أبجدية فينيقية
حروف عربية
حروف مصوتة

ألف


RTL Group ("Radio Television Luxembourg") is a Luxembourg-based international media conglomerate, with another corporate centre in Cologne, North Rhine-Westphalia, Germany. The company operates 56 commercial and public television channels and 36 radio stations in Germany, France and other European countries. It also offers national streaming platforms, content productions and a range of digital services. Important segments of RTL Group are RTL Deutschland, Groupe M6, Fremantle, and RTL Nederland.

The company, in its present form, was established by Bertelsmann, Groupe Bruxelles Lambert (GBL), and Pearson TV in the year 2000. Over the years, Bertelsmann, a conglomerate based in the German city of Gütersloh, continued to increase its stake in RTL Group and currently owns just over 75% of the shares in the company after holding a stake of more than 90% in the past. RTL Group is one of a total of eight divisions of Bertelsmann: It is responsible for more than a third of its revenue and a large share of its operating profit.

It is one of the founding members of the European Broadcasting Union.

History

Historical background
The roots of RTL Group date back to the 1920s. The company itself was established in 1931 as the Compagnie Luxembourgeoise de Radiodiffusion (known as CLR for short). It was one of the world's first private broadcasting companies. After the Second World War, the company ventured into the world of television broadcasting. It was renamed Compagnie Luxembourgeoise de Télédiffusion (CLT) to reflect this new service in 1954. Under the name RTL (for Radio Télévision Luxembourg), it went on to provide its private broadcasting services in several European countries. When the European media markets were liberalised in the 1980s, television became increasingly important and started to overtake radio.

In the 1980s, Belgian and French media companies made up the majority of the shareholders of CLR and CLT. The following decades witnessed repeated conflicts for domination within the company and among its subsidiaries. In the 1990s, Bertelsmann ultimately came out on top after having gradually increased its stake in the German television channel RTL. Following a legal dispute with RTL/CLT, Bertelsmann announced plans to merge the television businesses of UFA to form the joint venture CLT-UFA in April 1996. A merger agreement was signed on 8 July 1996. It was approved by the CLT board of directors on 5 December, and the formation of CLT-UFA was completed on 14 January 1997. As a result, German television channels such as RTL Television and VOX and international broadcasting services, including M6 in France, were all brought together under one roof.

Growth and stock market launch
CLT-UFA not only grew organically but also increased in size due to a number of acquisitions. In the year 2000, Bertelsmann and Pearson announced plans to merge their television, radio, and production activities. The two companies joined forces to create RTL Group, Europe's leading network of television channels and radio stations with a global content business, which was rebranded FremantleMedia in 2001 (now called Fremantle). This merger was designed to provide a strong European response to U.S. media dominance.

RTL Group was first listed on the London Stock Exchange on 26 July 2000. The existing shell of Audiofina, which was already a listed company, was used to simplify the administrative effort involved in the stock market launch. The issue price of the RTL Group share was calculated based on the closing prices of Audiofina in Luxembourg and Brussels. The RTL Group share consequently replaced the Audiofina listing.

Acquisition by Bertelsmann
Although Bertelsmann initially only held a minority share in RTL Group, the German conglomerate managed by Thomas Middelhoff set its sights on playing a leading role within the group. After exchanging shares with the Groupe Bruxelles Lambert (GBL) in 2001, Bertelsmann achieved its goal of becoming the majority shareholder of RTL Group and thus secured a leading position in the European television market.

Over the years, Bertelsmann increased its stake in RTL Group to more than 90%. Bertelsmann's initial aim was to acquire full ownership of RTL Group to reduce administrative costs, but this plan failed in 2007 due to uncertainties in Luxembourg law. The conglomerate responded by altering its strategy, and in 2013, it sold a minority interest in RTL Group on the Frankfurt Stock Exchange to finance the growth of Bertelsmann and especially its digital transformation. Media reports responded positively to the secondary listing of RTL Group and the resulting availability of shares open to external investors.

Recent developments
RTL Group was already responsible for a large part of the revenue and profit of Bertelsmann in 2001. In the new structure of Bertelsmann, which was introduced in 2016, the company maintained its position as an important division. Since April 2019, Thomas Rabe, chairman and chief executive officer of Bertelsmann, has also simultaneously been at the helm of RTL Group. Under his management, the company is pursuing the objective of strengthening its core businesses, establishing local streaming services and further developing advertising technologies. Fostering its alliances and partnerships with other companies in the European media industry also plays an important role in the current strategy of RTL Group.

Corporate affairs
RTL Group S.A. is the parent company of the entire corporate group. Its legal form is a société anonyme, a public limited company under Luxembourg law. It was entered into the Luxembourg Trade Register on 29 March 1973. The company's main corporate objective is to develop audio-visual media and to lead and manage other companies active in the same field.

Listing
RTL Group S.A. currently has a share capital of €191,845,074. It is divided into 154,742,806 shares without nominal value, which are traded on the Luxembourg and Frankfurt Stock Exchanges. RTL Group S.A. shares are included in the German MDAX, a stock index for midcap companies. They are also included in the SXMP, a sector index for the European media industry.

Bertelsmann holds more than 75% of the shares in RTL Group S.A. The second-largest shareholder is Silchester International Investors, a British investment company based in London, which has a stake of around 5%. This shareholding forms part of the group's free float, which has a stable value of between 20 and 25%.

Management
The highest authority of RTL Group S.A. is its board of directors, in which the power to manage and control the group's business is vested. The Board of Directors has 13 members; there are currently eleven men and two women serving on the Board. Martin Taylor is the chairman of the board of directors; the other members are Carsten Coesfeld, Thomas Götz, Elmar Heggen, Immanuel Hermreck, Bernd Hirsch, Bernd Kundrun, Guillaume de Posch, Thomas Rabe, Jean-Louis Schiltz, Rolf Schmidt-Holtz, James Singh, Alexander von Torklus and Lauren Zalaznick.

The operational business of RTL Group is headed by Thomas Rabe (Chief Executive Officer, CEO), Elmar Heggen (Chief Operating Officer, COO and Deputy CEO) and Björn Bauer (Chief Financial Officer, CFO). Together they form the executive committee of RTL Group S.A., which is supported by the group management committee and operations management committee. The management boards of RTL Group are based in Luxembourg and Cologne, Germany.

Corporate headquarters
The headquarters of RTL Group, according to trade law, is located in the so-called "RTL City", which is located at Boulevard Pierre Frieden in the Kirchberg quarter in the north-east of Luxembourg City. Bertelsmann initially planned to sell the complex and lease it back in 2017 but ultimately decided to delay the transaction for an indefinite period. Besides the Luxembourg headquarters, there is another corporate centre located in the Cologne borough of Deutz, North Rhine-Westphalia.

Financial figures
In the 2022 financial year, RTL Group generated revenue of around €7.2 billion with a profit of €766 million. The revenue mainly came from advertising (40.5% television, 2.7% radio), content production (22.6%), digital activities (17.1%) and platform businesses (6.1%).

Divisions
RTL Group operates television channels, radio stations, streaming platforms, content production, a range of digital services and advertising sales. All of its business activities are assigned to 14 areas. The main segments of RTL Group are Mediengruppe RTL Deutschland, Groupe M6, Fremantle and RTL Nederland. We Are Era, RTL Hungary, RTL Luxembourg and other businesses are pare of another segment, as does the Group's minority interest in Atresmedia, a leading Spanish media company.

RTL Deutschland

RTL Deutschland is based in Cologne and operates the free-to-air channels RTL Television, VOX (entertainment), RTLup, RTL Nitro, VOXup, and ntv (news), along with holding a significant stake in RTLZWEI. Most of these channels have Austrian and Swiss versions for the insertion of nation-specific advertising. It also offers pay-TV channels such as RTL Crime, RTL Living, RTL Passion and GEO Television. The company additionally operates a streaming service under the name RTL+ (formerly TV Now).

Advertising space for RTL Deutschland is sold by the advertising company Ad Alliance, which also works with other Bertelsmann companies and further partners. RTL Deutschland is also part of Bertelsmann's Content Alliance.

Groupe M6

The headquarters of the Groupe M6 media holding company are located in Neuilly-sur-Seine in Paris. The company operates the television channels 6ter, M6 and W9, the channels Paris Première and Téva, as well as children's channel Gulli. These channels are joined by radio stations such as RTL Radio France and Fun Radio and the streaming service 6play. Salto, a joint streaming service by France Télévisions, Groupe M6 and TF1, was tested and shut down in March 2023. Groupe M6 subsidiaries M6 Film, M6 Studio, SND and Studio 89 Productions are among the best-known production and film rights companies in the French-speaking world. Although RTL Group only owns a minority interest in Groupe M6, it controls the listed company and consolidates it in its balance sheet. On 18 May 2021, Groupe M6 and Groupe TF1 announced that they had begun negotiations to merge. On 16 September 2022, the merger was officially abandoned. On September 22, 2022, Thomas Rabe, CEO of RTL Group's parent company, Bertelsmann confirmed that Groupe M6 is up for sale, after the failed merger with TF1 Group. On October 3, 2022, RTL Group confirmed that they wouldn't be selling their stake in Groupe M6.

Fremantle

The head office of Fremantle (formerly FremantleMedia) is located in London. The company, which operates in 27 territories, creates, produces and distributes content for broadcasters of RTL Group (including TV channels and streaming platforms) and other clients, for example Amazon Prime Video and Netflix. It not only produces films and series (for example Deutschland 86) but also shows. Fremantle has attracted global attention with its casting shows such as Got Talent and Idols, which have been adapted in a multitude of countries worldwide, and owns popular game shows like The Price Is Right and Family Feud.

RTL Nederland

RTL Nederland (formerly the Holland Media Group) is a Dutch company based in Hilversum. Its television channels RTL 4, RTL 5, RTL 7, RTL 8, RTL Z, RTL Crime, RTL Lounge and RTL Telekids all have licences issued by Luxembourg. RTL Nederland also operates the streaming service Videoland and the free streaming service RTL XL. In June 2021 Talpa Network and RTL Nederland announced an intent to merge; RTL is to hold 70% and Talpa is to hold 30% in the new company, pending approval by the Dutch ACM and the European Commission. In January 2022 the Netherlands Authority for Consumers and Markets stated that it could not approve the merger as of yet and that further investigation to the consequences of price, quality and innovation is necessary. On the 30th of January 2023 the Authority announced that it would not approve the merger, citing that the merged company would become too powerful.

Former divisions
RTL Group or its prececessors previously operated or owned stakes in other TV channels or channel families, including RTL Belgium, RTL9, Channel 5, REN TV, RTL Croatia, RTL 7, and TVI.

The headquarters of RTL Belgium are located in Brussels in the so-called "RTL House". Core of its business activities are the television channels RTL-TVI and related channels such as RTL Club and RTL Plug. These also have licences issued by Luxembourg, causing some issues. RTL Belgium additionally operates radio stations such as Bel RTL. Almost all of its services are provided in French. In June 2021, it was announced that RTL Belgium would be sold for €250 million to DPG Media and Rossel, pending regulatory approval. The sale was effectuated on March 31, 2022. In March 2023, RTL Belgium announced its Luxembourgish status to become fully Belgian.

Controversies
Observers have repeatedly criticised RTL Group for having "missed the boat in the streaming era". Thomas Rabe, chairman and chief executive officer of Bertelsmann, has responded to this criticism by campaigning for the deregulation of the highly competitive television market to enable the establishment of national alternatives to the "giants of Silicon Valley".

See also

 European News Exchange

Notes and references

External links

 Official website of the RTL Group

1929 establishments in Luxembourg
Bertelsmann subsidiaries
Brands of Luxembourg
Companies based in Luxembourg City
Companies in the BEL Mid Index
Dutch-language television networks
European Broadcasting Union members
French-language television networks
German-language television networks
Holding companies of Luxembourg
International radio networks
Mass media companies established in 1929
Mass media companies of Luxembourg
Multilingual broadcasters
Multinational companies headquartered in Luxembourg
Pan-European media companies
RTL Group
Television networks in France
Television networks in Germany
Companies in the MDAX
Companies listed on the Luxembourg Stock Exchange
Companies listed on the Frankfurt Stock Exchange

RTL Group


أشهر ميادين القاهرة:

 ميدان التحرير
 ميدان عابدين
 ميدان رمسيس
 ميدان الفلكي
 ميدان باب اللوق
 ميدان طلعت حرب
 ميدان مصطفي كامل
 ميدان الأوبرا
 ميدان العتبة الخضراء
 ميدان روكسى
 ميدان الرمايه
 ميدان لبنان
 ميدان الجيزة
 ميدان العباسية
 ميدان لاظوغلى
 ميدان التوفيقية
 ميدان حدائق القبة

قوائم مبان ومنشآت في مصر
ميادين القاهرة
قوائم متعلقة بجغرافيا مصر

قائمة ميادين القاهرة


The Prevention of Terrorism Act, 2002 (POTA) was an Act passed by the Parliament of India in 2002, with the objective of strengthening anti-terrorism operations. The Act was enacted due to several terrorist attacks that were being carried out in India and especially in response to the attack on the Parliament. The Act replaced the Prevention of Terrorism Ordinance (POTO) of 2001 and the Terrorist and Disruptive Activities (Prevention) Act (TADA) (1985–1995), and was supported by the governing National Democratic Alliance. The Act was repealed in 2004 by the United Progressive Alliance coalition.

The bill was defeated in the Rajya Sabha (the upper house) by a 113–98 vote, but was passed in a joint session (425 Ayes and 296 Noes), as the Lok Sabha (lower house) has more seats. It was only the third time that a bill was passed by a joint session of both houses of Parliament.

The Act defined what constituted a "terrorist act" and who a "terrorist" was, and granted special powers to the investigating authorities described under the Act. In order to ensure that discretionary powers granted to the investigating agencies were not misused and human rights violations were not committed, specific safeguards were built into the Act.

Provisions compared to TADA
Similar to the provisions contained in TADA, the law provided that a suspect could be detained for up to 180 days without the filing of a chargesheet in court. However, a very major change was introduced, in that unlike TADA, this act had no provision to allow preventive detention.

Secondly, the matter of confessions made by the accused to the police. The general law in India does not recognise confessions made to police as evidence admissible in court, and permits a person to deny such confessions in court, but under POTA, confessions made to a police officer were admissible as evidence in court. POTA also allowed law enforcement agencies to withhold the identity of witnesses. Anti-Terrorism Day is celebrated on 21 May.

However, the POTA law did have some safeguards. Any decision on bail petitions or the verdict of the special courts constituted under this Act could be appealed against, and the appeal would be heard by a division bench of the relevant High Court.

Review committee
The provisions in the Act mentioned the possibility of both state and central review committees, but offered few details as to their formation or use. As the Act began to be widely misused by the state governments, the central government finally established a review committee to hear individual cases related to this Act. At first, the committee functioned in a purely advisory capacity.

In December 2003, by an overwhelming majority, India's legislature amended the Act with an ordinance designed to expand the scope of judicial review. The new ordinance gave review commissions the authority to review the prima facie case of an "aggrieved person" and issue orders binding on the state government and police. Though the amendment was an improvement on the purely advisory capacity of the initial review committee because it enhanced the power of judicial review, the central review committee remained largely impotent, as it could not initiate an investigation absent an initial complaint and lacked clearly delineated investigatory powers. Moreover, the review committee's resources were limited, and it operated under no regulated time-frame. Without sufficient autonomy, resources, or guidelines, the committee was an illusory safeguard.

Given the review committee's limitations, only the grievances of those persons with political connections to the central government were likely to be heard. Further, even with political pressure from the central government and a favorable advisory opinion by the review committee, Tamil Nadu detained Vaiko for over four months without charge, and an additional fourteen months after charging him before granting bail.

Impact and repeal
Once the Act came into force, many reports surfaced of the law being grossly abused. POTA was alleged to have been arbitrarily used to target political opponents. Only four months after its enactment, state law enforcement officers had arrested 250 people nationwide under the Act, and the number was steadily increasing. A mere eight months later, seven states where POTA was in force, had arrested over 940 people, at least 560 of whom were languishing in jail. Several prominent persons like Vaiko were arrested under the act.

The Act had a built-in expiry date three years after its commencement, vide section 1(6) of the Act. It had commenced on 24 October 2001, so was scheduled to expire on 24 October 2004. One month before its expiry, the Act was repealed on 21 September 2004 by the Prevention of Terrorism (Repeal) Ordinance, 2004, later substituted with the Prevention of Terrorism (Repeal) Act, 2004 (assented to on 21 December 2004). NDA asked UPA to introduce the Act again, but Congress criticized it and did not pass the Act.

Prominent POTA cases

 Vaiko, founder and general secretary of the MDMK, was controversially arrested and jailed for 19 months under the POTA for his support to the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE).
 S.A.R. Geelani, a lecturer at Delhi University, was sentenced to death by a special POTA court for his alleged role in the 2001 attack on the Indian Parliament. He was later acquitted on appeal by the Delhi High Court on a legal technicality.
 Syed Ali Shah Geelani, the leader of the Jamaat-e-Islami group was arrested under POTA.
 Raghuraj Pratap Singh, a.k.a. Raja Bhaiya, a Member of the Legislative Assembly from Kunda, India was arrested on the charges of threatening a dissident BJP MLA Puran Singh Bundela with dire consequences. He was arrested the same night at the hour of 3:00 AM on orders of the then chief minister, Mayawati. He was sent to jail under POTA.

See also

 Unlawful Activities (Prevention) Act

References

External links
 Ordinance to Repeal POTA
 South Asia Terrorism Portal - POTA Ordinances

Terrorism laws in India
Acts of the Parliament of India 2002
Repealed Indian legislation
Counterterrorism in India
Vajpayee administration initiatives

Prevention of Terrorism Act, 2002


Alfred Nijhuis (født 23. marts 1966) er en tidligere hollandsk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Holland

Alfred Nijhuis


Wiggle High5 Pro Cycling (UCI holdkode: WHT) var et britisk professionelt cykelhold baseret i Belgien, som konkurrerede i elitelandevejsløb og banecykelløb. Holdet deltog f.eks. i UCI Women's Road World Cup. Idéen til at etablere holdet kom fra cykelrytteren og træneren Rochelle Gilmore, og blev etableret med støtte fra Bradley Wiggins Fonden og British Cycling. Holdets to hovedsponsorer er Wiggle og High5.

Sæsoner

2018

Sejre

2017

Kilde: .

Sejre

Referencer

Ophørte cykelhold fra Storbritannien
Cykelhold for kvinder
Etableret i 2013

Wiggle High5


مدرسة الدراسات الشرقية والإفريقية كلية تابعة لجامعة لندن،  تتخصص في مجال اللغات والعلوم الإنسانية والاقتصاد والقانون والعلوم السياسية المرتبطة بمناطق آسيا وأفريقيا والشرق الأوسط. وتقدم الجامعة ما يزيد عن 300 تخصص في مرحلة البكالوريوس وأكثر من 70 برنامجاً في مرحلة الماجستير، بالإضافة إلى برامج الدكتوراه المتوفرة في كل قسم من أقسام الكلية، وهي من الكليات الأعضاء في مجموعة 1994.
تأسست الكلية في العام 1916 وتخرج منها العديد من الشخصيات التي تبوأت مناصب عليا من رؤساء دول ووزراء وسفراء، بالإضافة إلى العديد من الأسماء التي حازت على جائزة نوبل للسلام وغيرهم من الشخصيات المؤثرة في عالم الأعمال ومراكز القوى في العديد من دول العالم. وتعد الكلية كما تصف نفسها من المراكز العالمية الرائدة في دارسة شتى المواضيع المتعلقة بآسيا وأفريقيا والشرق الأوسط، وتحتل الكلية مراكز متقدمة من الناحية الأكاديمية بين الجامعات البريطانية.

نبذة عن تاريخ الكلية
تأسست الكلية في العام 1916 وكان اسمها كلية الدراسات الشرقية، وحصلت الكلية على الميثاق الملكي في الخامس من حزيران من عام 1916, واستقبلت أول دفعة من الطلبة في 18 كانون ثاني من ذلك العام، وتم افتتاح الكلية رسمياَ بحضور ملك إنجلترا جورج الخامس مع عدد من المسؤولين والوزراء في 23 شباط 1917. وتم إضافة أفريقيا إلى اسم الكلية في العام 1938.
وكان الهدف الأساسي من تأسيس الكلية هو تقديم تدريب عالي المستوى للموظفين البريطانيين الذين يعملون للحكومة في دول الإمبراطورية البريطانية حينها، وأصبحت الكلية منذ ذلك الحين أحد أهم المراكز العالمية التي تعنى بدراسة منطقة آسيا وأفريقيا.
وعادة ما تصنف الكلية بين أفضل 20 جامعة المملكة المتحدة، كما حصلت الكلية على المرتبة 44 بين الجامعات على مستوى العالم، والمرتبة السابعة في المملكة المتحدة، والمرتبة الحادية عشرة على مستوى أوروبا، وذلك في التصنيف الذي أجرته مجلة التايمز. كما تعد مكتبة الكلية أهم المراكز البريطانية التي تشتمل على المصادر والمواد المتعلقة بمنطقة آسيا وأفريقيا وهي الأكبر من نوعها في أوروبا.
وقد شهدت الكلية توسعاً كبيراً خلال الثلاثين عاماً الماضية، فبعد أن كان عدد الطلبة لا يتجاوز الألف في السبعينيات من القرن العشرين، أصبحت الكلية تستقبل ما يزيد عن 4,500 طالبة وطالبة في الوقت الحالي، نصفهم في مرحلة الدراسات العليا.

السمعة الأكاديمية
حلت الكلية في المرتبة السادسة بين الجامعات البريطانية في العام 2006 وفق دراسة أجرتها صحيفة الجارديان، أما وفق التخصصات فقد كانت الكلية في المرتبة الثالثة وطنياً في مجال الأنثروبولوجيا، وفي المرتبة الرابعة في علم الاقتصاد والمرتبة الثالثة في التاريخ وتاريخ الفنون والخامسة في الموسيقى، كما كانت في المرتبة الثالثة في العلوم السياسية والإلهيات.
وتقوم الكلية بتدريب المسؤولين الحكوميين وتدريسهم اللغات التي يحتاجونها في أفريقيا وآسيا والشرق الأوسط، خاصة اللغة العربية واللغة الصينية. كما تلعب الكلية دوراً استشارياً مهماً في العديد من الدوائر الحكومية والشركات حين تحتاج أي منها للحصول على معلومات متخصصة حول بعض القضايا في مناطق آسيا وأفريقيا والشرق الأوسط.

قسم اللغويات
يعد قسم اللغويات (اللسانيات) الأول من نوعه في بريطانيا، حيث تم افتتاحه في العام 1932 ليكون مركزاً للبحوث والدراسات المتعلقة باللغات الشرقية والإفريقية.

اتحاد الطلبة
يعد اتحاد طلبة كلية الدراسات الشرقية والإفريقية من بين أكثر الاتحادات الطلابية نشاطاً في المملكة المتحدة، كما أن توجهاته السياسية تكون عادة يسارية. وقد كان لاتحاد طلبة الكلية نشاط ملحوظ في الاحتجاجات المتتابعة التي تناولت قضية فلسطين وقضايا حقوق الإنسان والحرب على الإرهاب.
ومن الأنشطة الأخيرة التي قام بها الاتحاد إقناعه إدارة الكلية بتمديد ساعات عمل المكتبة، ورفع أجور عمال النظافة في الكلية. كما ينشط الاتحاد في القضايا البيئية حيث بدأ طلبة الاتحاد متابعة هذه القضايا على مستوى الكلية والجامعة بشكل منظم.

المراجع

انظر أيضاً
 مجموعة 1994

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للكلية
 الموقع الرسمي لاتحاد طلبة الكلية

جامعات وكليات أسست في 1916
آثار المملكة المتحدة
تأسيسات سنة 1916 في إنجلترا
جامعة لندن
دراسات آسيوية
دراسات إفريقية
مجموعة 1994
مدرسة الدراسات الشرقية والإفريقية (جامعة لندن)
مكتبات في المملكة المتحدة
هيئات تعليمية أسست في 1916

مدرسة الدراسات الشرقية والإفريقية


Mark Julian Byford (born 13 June 1958) was Deputy Director-General of the BBC and head of BBC journalism from 2004 to 2011. He chaired the BBC Journalism Board and was a member of the BBC Executive Board for thirteen years.

His responsibilities also included BBC Sport, the nations and regions (BBC Scotland, Wales, Northern Ireland and English regions) and editorial policy. He led the BBC-wide coverage of the general elections in 2005 and 2010; the Beijing Olympic Games in 2008; and the BBC coverage of the Queen Mother's Funeral in 2002 and the Royal Wedding in 2011.

Byford established and chaired the BBC's Editorial Standards Board, which was responsible for promoting the BBC's standards in ethics and programme-making across the corporation. He also established and chaired the Complaints Management Board, which oversaw the handling of complaints across the BBC. In addition, he was the chair of the BBC Academy Board co-ordinating all its training and development. He was in overall charge of the BBC's planning for the London 2012 Olympic Games as chair of the London 2012 Steering Group.

On 12 October 2010 it was announced that Byford had accepted voluntary redundancy. He stood down from the Executive Board in March 2011 and left the corporation in June 2011.

After leaving the BBC, Byford became a writer as well as focusing on voluntary and charitable work. His first book, A Name on a Wall, about an American soldier killed in the Vietnam War, was published by Mainstream Publishing in November 2013. His second book, The Annunciation: A Pilgrim's Quest, a personal search to understand the meaning of Luke's Gospel story, was published in April 2018.

He is currently a lay canon and member of the chapter at Winchester Cathedral. He is also a governor at the University of Winchester; a trustee of the Winchester Hospice fundraising charity; and a trustee of Play to the Crowd, the charity that runs Winchester Theatre Royal and the Hat Fair. He was made a vice president of the RNLI in 2019 in recognition of his outstanding contribution to the charity whilst a trustee from 2012 to 2019, where he was chair of the audit and risk committee, and previously chair of the fundraising and communications committee.

Early life
Byford was born in Castleford, Yorkshire. He spent his early years living around the West Riding of Yorkshire, where his father, Sir Lawrence Byford, served as a policeman. Sir Lawrence went on to Chief Constable of Lincolnshire, and later, Her Majesty's Chief Inspector of Constabulary. Mark was educated at Lincoln School which later became Lincoln Christ's Hospital Comprehensive School.

He returned to West Yorkshire in 1976, studying law at the University of Leeds, where he was president of Devonshire Hall. Immediately on graduating he joined the BBC in 1979, aged 20, as a "temporary holiday relief assistant" working as a researcher over the summer holiday in his local (Look North) television newsroom in Leeds. After three months' vacation work, he joined the BBC full-time.

Career with the BBC
In 1981, aged just 22, he produced the Royal Television Society's Regional News Programme of the Year – a BBC Look North special on unemployment in the North of England.

The following year, in 1982, he produced the award-winning edition again – this time with South Today in Southampton. In 1987 he became head of news at BBC Bristol before becoming home editor BBC News and current affairs, responsible for all television network newsgathering coverage across the UK. There he led the BBC's coverage of the Clapham rail crash, the Kegworth M1 air crash, the Lockerbie bombing, the Hillsborough football tragedy, and the Marchioness riverboat disaster. In 1990 he returned to Leeds as head of centre. In 1991 he became controller of regional broadcasting.

He joined the BBC's board of management in 1996 as Director, Regional Broadcasting, responsible for the BBC's activities in the UK outside London. In 1997–98, he drew up the BBC's response to devolution and helped to devise and implement the policy to increase the level of network programming production outside London. In 1998 he became director of the BBC World Service and then head of the BBC's multi-media global news division in 2002.

In January 2004 he became Deputy Director-General of the BBC but within three weeks of his appointment, Greg Dyke resigned as Director-General, following the publication of the Hutton Report. Byford was appointed by the Board of Governors as Acting Director-General, a role that he undertook for five months. During this period, Byford had a lead role in producing Building Public Value, the BBC's Charter renewal manifesto.

When Mark Thompson was appointed Director-General of the BBC in June 2004, Byford's role was enlarged to take responsibility for all the BBC's journalism at UK, international and local levels – the first time such a post had been established. In July 2006 he also became responsible for BBC Sport.

In June 2008 the BBC's governing body, the BBC Trust, in a direct criticism of BBC News, instructed Byford and his editors to "improve the range, clarity and precision of its network coverage of the different UK nations and regions". The Trust said the BBC was "falling short of its own high standards" and, in part, failing to meet its core purpose of helping inform democracy. Three years later, Professor Anthony King, the author of the original report for the Trust, said there "had been enormous change in how the BBC reported the devolved nations. They make many fewer mistakes than they used to."

As chair of the BBC's Editorial Standards Board, Byford led the executive response to the faked competitions scandals that engulfed the BBC in 2007, including designing the special training programme Safeguarding Trust which more than 17,000 members of staff had to attend. In November 2008, he led the investigation into the Brand/Ross affair and produced the special report that was published subsequently by the BBC Trust.

He is a fellow of The Radio Academy. He was a first board member of the joint industry radio research body, RAJAR, in the early 1990s and was also a board member of BARB, the television audience research body. He was a trustee of the Children in Need charity from 1992 to 1996. In 1999, he established the BBC World Service Trust, the BBC's international development charity, which used media and communications to reduce poverty and promote education and human rights around the world.

In July 2010, it was revealed that Byford had flown on business to the World Cup in South Africa, business class at a cost of £4,878. This came against a background of further cuts in BBC News, for which Byford was responsible. On 12 October 2010 it was announced Byford was leaving the corporation after thirty-two years and the Deputy Director-General post closed as part of the BBC's cutbacks in senior management costs. Byford left the Executive Board of the BBC at the end of March 2011, and his BBC employment ended in the early summer after he led the Royal Wedding coverage, reportedly with a redundancy/notice package of between £800,000 and £900,000.

On his retirement The Guardian commented: "If he has a public profile at all it is because Byford came to symbolise the apparent excesses of top executive pay at the corporation. There he was, grey man with a job for life, half a million pounds in salary and, because he had been at the BBC so long without ever leaving, an uncapped two-thirds final salary pension entitlement and no obvious market rate comparator to justify such riches. It was very easy to put the question, as even many lower ranking BBC staff did – who else would pay Mark Byford £500,000 and for what? – knowing there was no very good answer." However, the remainder of that article, written by media commentator Steve Hewlett, suggested that his presence might be missed greatly at the BBC. "He made things happen and by common consent brought a firm moral sense to everything he did, rising above his own particular interests." It went on to highlight how he was a stabilising influence on Director-General Mark Thompson. That opinion appeared highly prophetic in the light of the two major Newsnight scandals – concerning Jimmy Savile and Lord McAlpine respectively – which engulfed the BBC within 18 months of Byford's departure. Both of those incidents led to widespread adverse criticism of high level management of journalism within the BBC and were surrounded by suggestions that the Director-General of the day was not sufficiently informed about issues highly significant for the BBC's reputation.

The subsequent Pollard Review highlighted that several witnesses had said "they believe the Savile affair and, in particular, the BBC's poor handling of it after the investigation was halted, would not have happened if the role of Deputy Director-General occupied by Mark Byford had still been in existence."
Media commentators agreed with that view. Professor Stewart Purvis said: "He watched the DG's back and he watched the BBC's back. Margaret Thatcher once declared: "Every Prime Minister needs a Willie (Whitelaw). Now the chorus is growing that every DG needs a Mark B." Peter Preston described him as: "a news aware Deputy, a safety net, a mopper up of perilous trifles."

After leaving the BBC, Byford pursued a fresh path as a writer of non-fiction. His first book, A Name On A Wall: Two Men, Two Wars, Two Destinies was published by Mainstream in 2013. It tells the contrasting stories of an American soldier, Larry Byford, killed in the Vietnam War in 1967 and his own father, Lawry Byford, who served alongside the Americans in the Second World War. Jan C. Scruggs, the President and Founder of the Vietnam Veterans Memorial, described it as "an amazing journey that unfolded as a mission. An extraordinary experience like nothing ever done before in America. It's important. It matters." Julian Pettifer, the BAFTA award-winning Vietnam War reporter, wrote "This tale should be compulsory reading for MPs and military leaders and anyone else who might lead us into armed conflict. An absorbing and meticulously researched work."

His second book, The Annunciation: A Pilgrim's Quest, was published by Winchester University Press in April 2018. Inspired by a chance viewing of an Annunciation painting by François Lemoyne in the National Gallery, on loan from Winchester College, he searches for the spiritual meaning of Luke's biblical story through intimate conversations with more than a hundred senior clerics, theologians and art historians, as well as viewing more than a hundred acclaimed Annunciation images, during a three-year 30,000 mile journey.

Personal life
He is married to Hilary Bleiker, whom he met whilst at Leeds University where she studied English, and they have five adult children, two sons and three daughters. He was awarded an honorary Doctor of Law degree by the University of Leeds in 2008. He and his family live in Winchester. In 2006 he was awarded an honorary doctorate by the University of Winchester, and in 2010 an honorary doctorate by the University of Lincoln, the city where he spent his teenage years.

He has been a lay canon and member of chapter at Winchester Cathedral since 2017. He has been a governor of the University of Winchester since 2014; a trustee of the Winchester Hospice Fundraising Charity since 2018; and a trustee of Play to the Crowd, the charity that runs Winchester Theatre Royal and the Hat Fair, since 2018. He was made a vice president of the RNLI in 2019 in recognition of his outstanding contribution as a trustee from 2012 to 2019.

References

External links

 Becomes Acting Director General
 Video message celebrating seventy years of the World Service
 University of Leeds Alumni
 Honorary Fellows | New College

1958 births
Living people
Alumni of the University of Leeds
BBC executives
Directors-General of the BBC
English editors
English male journalists
Fellows of New College, Oxford
People educated at Lincoln Grammar School
People from Castleford

Mark Byford


En god cigar er en dansk dokumentarfilm fra 1992, der er instrueret af Tue Ritzau efter manuskript af Per A. Fossum og Janne M. Lauersen.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1992

Dokumentarfilm fra Danmark

En god cigar


Henri LXIII prince Reuss de Köstritz (né le  à Berlin et mort le  à Stonsdorf) est un représentant de la Maison princière Reuss.

Biographie
Après la mort de son frère aîné Henri LX (1784–1833) il est l'aîné de la branche médiane de la lignée . Il est marié deux fois. Il se marie au château de Wernigerode le 21 février 1819 avec la comtesse Éléonore de Stolberg-Wernigerode (1801-1827), et après la mort de cette dernière, il se marie le 11 mai 1828 avec la comtesse Caroline de Stolberg-Wernigerode (1806–1896), toutes deux filles du comte Henri de Stolberg-Wernigerode.

De  jusqu'à sa mort, il est député de la première chambre du . Il possède entre autres des manoirs de Klipphausen, Leichnam et Klix.

Progéniture
Henri LXIII laisse les enfants suivants :

Du premier mariage :
 Jeanne, dite Jenny (1820–1878), mariée en 1843 avec le prince Ferdinand de
  (1821-1894), succède en 1878 à son cousin Heinrich LXIX comme prince Reuss zu Köstritz de l'ancienne branche
 Augusta (1822–1862), épouse le grand-duc Frédéric-François II de Mecklembourg-Schwerin
 Henri VI Prince Reuss (1823–1823), décède quelques jours seulement après sa naissance à Wernigerode
 Henri VII Reuss de Köstritz (1825-1906), adjudant général de l'empereur Guillaume Ier, premier ambassadeur d'Allemagne à Constantinople, vit principalement à Trebschen
 Henri X Reuss de Köstritz (1827-1847), sa mère Éléonore décède à sa naissance

Du second mariage :
 Henri XII prince Reuss (1829–1866), seigneur de Stonsdorf, épouse en 1858 la comtesse Anna de Hochberg, baronne de Fürstenstein, fille de Jean-Henri X d'Hochberg
 Henri XIII Reuss de Köstritz (1830–1897), seigneur de Baschkow, épouse en 1869 Anna comtesse de Hochberg, baronne de Fürstenstein,
 Louise (1832-1862)
 Henri XV prince Reuss (1834–1869), marié en 1863 à la comtesse Luitgarde de Stolberg-Wernigerode (1838–1917), fille de Guillaume de Stolberg-Wernigerode
  (1837-1907), épouse le prince Otto zu Stolberg-Wernigerode en 1863
 Henri XVII prince Reuss (1839-1870), tué à la bataille de Mars-la-Tour

Bibliographie
 Gothaischer Hofkalender, verschiedene Jahrgänge des 19. Jh.

Références

Liens externes

Membre de la Première Chambre de la Diète du royaume de Saxe
Naissance en juin 1786
Naissance à Berlin
Naissance dans la marche de Brandebourg
Décès en septembre 1841
Décès dans la voïvodie de Basse-Silésie
Décès dans la province de Silésie
Décès à 55 ans

Henri LXIII Reuss de Köstritz


Stævnemødet er en kortfilm fra 1998 instrueret af Mads Tobias Olsen efter eget manuskript.

Handling
Emma leder efter en mand, der er mere ridderlig end liderlig. Albert leder efter endnu en at score, så han inviterer hende ud at spise. Emma vælger en mystisk bulgarsk restaurant, hvor husets rødvin er en alvorlig sag. Men hvor kommer de tre revolvermænd egentlig ind i billedet? Det bliver et stævnemøde Albert sent vil glemme.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1998

Stævnemødet


Menara Carigali es un rascacielos de 58 plantas actualmente construido en un solar conocido como Lot C KLCC, con una superficie de  adyacente a KLCC Kuala Lumpur. El edificio incluye una extensión de 6 plantas del centro comercial Suria KLCC, y las restantes plantas superiores comprenderán espacio para oficinas. Cuando se complete, Menara Carigali es en el cuartel general de Petronas Carigali, sucursal de Petronas. Junto con el Centro de Convenciones de Kuala Lumpur y el condomnio Binjai, el desarrollo de Lot C se engloba en la Fase 2 del proyecto KLCC. El coste reportado del proyecto es de RM1 billón.

Construcción
La preparación del terreno empezó a finales de 2006 y finalizó en febrero de 2009. En enero de 2009, KLCC Properties Holdings Berhad (KLCCP) concedió el contrato de RM665mil para la superestructura a Daewoo Engineering and Construction, que empezó con la estructura superior en marzo de 2009.
esta quedó lista para 2010, seguido por la torre de oficinas en octubre de 2011. La torre de oficinas alberga 840.000 pies cuadrados (78.000 metros cuadrados) de espacio neto alquilable de oficinas, mientras que la porción comercial del edificio medirá .
El proyecto incluye también un túnel subterráneo al adyacente Lot D1, KLCC para desarrollo futuro.

Véase también
Anexo:Rascacielos en Kuala Lumpur
Anexo:Rascacielos en Malasia
Anexo:Rascacielos más altos

Referencias

Enlaces externos
 KLCC Página web oficial
 KLCC Lot C en Emporis

Rascacielos de Kuala Lumpur
Rascacielos de Malasia
Arquitectura de Malasia del siglo XXI

Menara Carigali


An Arisaema decipiens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott. An Arisaema decipiens in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Assam. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema decipiens


Guido 1. af Luxemburg-Ligny (fransk: Guy de Luxembourg) (født 1340, død 23. august 1371) var greve af Saint-Pol (1360-1371) og greve af Ligny, herre af Roussy-le-Village og Beauvoir (1364-1371).

Guido 1. var søn af Johan 1. af Luxemburg, herre af Ligny.

Guido 1. blev far til Johan 1. af Luxemburg, herre af Beauvoir.

Kilder

Franske hertuger af Luxembourg

Guido 1. af Luxemburg, greve af Ligny


Jean-Baptiste Lamarck (asıl adı Jean Baptiste Pierre Antoine de Monet, Chevalier de Lamarck) (1 Ağustos 1744 - 18 Aralık 1829), Fransız doğa bilimci. Evrim konusunda yaptığı çalışmalarla bilinir.

Bitki ve hayvan örneklerinin bilgili uzmanlarının kontrolünde sınıflandırılmasını ileri süren modern müze kolleksiyonculuğu kavramını ilk ortaya atanlardandı. Omurgasızların sistematiği ile ilgilenerek temel organların fonksiyonlarını ve yapısını incelemiş, çeşitli solucanlar ve yumuşakçalar arasındaki yüzeysel benzerliklerin altındaki farkları göstermiştir.

Lamarck kendi döneminin ilk büyük botanikçisidir. Flore Françoise (1778) adlı eserinde Fransa'da yetişen bitkileri sınıflandırdı. Lamarckizm teorisinde çevrenin, bitkilerin değişmesindeki önemi anlatılır.

Çalışmaları
1778 yılında ilk eserinin yayınlanması ile ilmi hayatı başlayan Lamarck,1783'ten îtibâren Botanik Ansiklopedisi adlı eserini yayınladı.

1809'da neşrettiği Filozofî Zoolojik ismindeki kitabında "canlıların bir asıldan türeyebileceğini" yazdı.

Fikirleri

Lamarck'ın sisteminde 'Evrim Teorisi', 'Tanrı'nın hikmeti' ile özdeşleştirilmişti. Burada, türlerin yok olmasının Tanrı'nın hikmetine aykırı görülmesinin sebeplerinin ne olduğu sorulabilir. Birinci sebebin, canlıların varlığının sadece insanlara hizmet olduğu şeklindeki inanış olduğu söylenebilir; yok olan türlerin insanlara bir yararı olamayacağına göre, bu türlerin varlığı Tanrı'nın hikmetine aykırı bulunuyordu. Her şeyin insan için yaratılmış olduğuna dair inanç, Tanrısal hikmet adına yanlış anlayışların oluşmasına yol açmıştır. Astronomideki Aristoteles-Batlamyus sistemi ile biyolojideki Linnaeus'un sistemleri, bu yanlış önkabulden dolayı yanlış sonuçlara varan sistemlerin en önemlileridirler. Evrensel oluşumları sırf 'insana hizmet gayesi' ile sınırlamak Tanrısal hikmeti sınırlamak değil midir? Ikinci sebep, Aristoteles'ten beri gelen 'varlık skalası' fikri idi. Eğer bazı türler yok olmuşsa 'varlık merdivenleri'nde eksiklikler olacağı ve bunun Tanrı'nın mükemmel yaratışı ile uyuşmayacağı düşünülüyordu. Hatırlanacağı gibi, 'varlık skalası' anlayışında, her tür başka iki türün arasında yer alır, türler arası uçurumlar yoktur ve türler hiyerarşik bir sıralanmayla 'varlık merdivenleri'nde belirli bir yere sahiptirler. Bu anlayışta eğer bu zincirin tek bir halkası olan bir tür bile çıkarılırsa sistem bozulacaktır. Bu yüzden hiçbir tür yok olamaz. Böylesi zihinsel bir kurgu, Tanrısal hikmetle özdeşleştirilmiş ve doğadaki varlıksal (ontolojik) yapı ile karıştırılmıştır. Bazı türlerin yok olduğunun anlaşılmasıyla, bu sanal kurgunun sadece filozofların zihinlerinden çıkan bir hayal olduğu ortaya çıkmıştır. Sonradan birçoklarının fark edeceği gibi Tanrısal hikmet ile türlerin yok olması arasında bir zıtlık bulmak suni bir sorundur. Tanrı'nın yaratışındaki hikmetleri, insana hizmet veya insanın gözlemiyle sınırlamaktan doğan hatalar yanlış yargılara yol açmıştır. Lamarck bu suni soruna çare bulduğunu düşünüyordu.

Georges Cuvier, anatomi ve fosilbiliminde kendi döneminin en yetkin isimlerinden biriydi ve Lamarck'ı, 'varlık merdivenleri'nde ilerleme (evrim) olduğunu söyleyen fikirlerinden dolayı eleştirdi. Canlılar dünyasında 'hiyerarşik bir skala' olmadığını, canlılar dünyasının en aşağıdan en yukarıya dizilmeye uygun olmayacak kadar çok çeşitli olduğunu söyledi. Cuvier'nin çağdaşları, onun, Lamarck'ın Evrim Teorisi'ni geçersiz kıldığını düşündüler. Lamarck'ın, yeryüzünün, ufak ve yavaş değişimleri adım adım geçirdiğini düşünmesine karşılık; Cuvier, yeryüzünün, büyük değişimler (katastrofik) geçirdiğini savundu ve türlerin yok olması ile yeni yaratılışları bu değişimlere (Nuh Tufanı gibi) bağladı. Mısır'daki mumyalanmış hayvanlarla günümüz hayvanlarının aynı olmasını, türlerin sabitliğine ve evrimleşmenin, türlerin yok olmasını önleyecek bir mekanizma olamayacağına karşı delil olarak kullandı.

Lamarck, canlılara içkin olan ve onları kompleksliğe götüren bir eğilim olduğunu ve bunun, Yaratıcı'nın canlılara bahşettiği bir unsur olduğunu söyledi. Görüldüğü gibi, sistematik bir şekilde Evrim Teorisi'ni ilk ortaya koyan kişi olarak gösterilen Lamarck, Tanrı'nın varlığını da kabul eden bir evrim görüşü savunmuştur. Bu da Evrim Teorisi'nin mutlak olarak ateist bir görüş olduğu iddiasının yanlışlığını gösteren önemli bir durumdur. Lamarck'a göre, en basit canlılar 'kendiliğinden oluş' yoluyla oluşuyordu ve daha sonra en kompleks canlılar baştaki bu 'kendiliğinden türeyen' canlılardan evrimleşiyordu. Insan en yüksek mükemmelliği temsil ettiği için, canlılar insana yaklaştıkları ölçüde mükemmeldi. İnsan evrimin en son ürünüydü ve maymunumsu canlılardan evrimleşmişti. Böylelikle Lamarck, Charles Darwin'den önce maymunumsu canlılardan insanın evrimleştiğini açıkça söyledi. Descartes ve Buffon gibi Fransız düşüncesinde etkin olan ve insanla hayvanlar arasına geniş bir uçurum koyan düşünürlere karşı Lamarck, insanla hayvanları evrimsel bir şemada birleştirdi.

Lamarck'ın Evrim Teorisi'nin günümüzde algılanan şekliyle Evrim Teorisi'nden önemli farklarından biri, onun bütün türler için 'ortak bir ata'yı savunmamış olmasıdır. Buffon 'kökensel türler'in, diğer türler için 'ortak bir ata' olduğunu savunmuş, fakat evrim fikrini reddettiği için tüm türler için 'ortak bir ata'yı reddetmiştir. Lamarck ise kendiliğinden türeyen birçok basit canlı formundan kompleks canlıların 'farklı evrimsel çizgiler'de oluşumunu öngördüğü için 'ortak bir ata' fikrine tamamen yabancıydı.

Lamarck, çevredeki yavaş değişikliklerin canlılarda yeni ihtiyaçlar doğurduğunu, bu ihtiyaçlar sonucunda canlıların hareketlerinin bedenlerinde değişiklikler oluşturduğunu ve bu değişikliklerin sonraki nesillere aktarıldığını söyledi: Kullanılan organlar sinirsel sıvıdan daha çok faydalanıp gelişiyor, buna karşın kullanılmayan organlar köreliyordu. Bilinen en ünlü örneğe göre zürafaların boyunları yüksek dallardaki yaprakları yiyebilmek için uğraşmaları sonucunda uzamıştır ve bu özellik sonraki nesillere aktarılıp türün özelliği olmuştur. Lamarck'ın bu yaklaşımı türlerin oluşumunu doğal seleksiyon temelinde açıklayan Darwin'inkinden farklıdır. Örneğin Darwinci tarzda uzun boyunlu zürafaları açıklamaya kalkan biri; önce kısa boyunlu zürafaların olduğunu, bazı uzun boyunlu varyasyonlar (çeşitliliğin içinde bir tip) oluşuverdiğini ve bu uzun boyunlu zürafaların daha iyi beslenebilmelerinden dolayı, yani daha avantajlı olmalarından dolayı yaşadıkları, kısa boyunlu olanların ise doğal seleksiyon sonucunda yok olduklarını söyler. Lamarck'ın anlatımında çevresel değişiklikler öncedir, bunlar canlıdaki değişime sebep olur. Darwin'de ise rastgele varyasyonlar önce vardır, doğanın düzenleyici etkisi olan doğal seleksiyon sonra devreye girer.

Mendel'in ve Weismann'ın çalışmaları, Lamarck'ın Evrim Teorisi'nin kalbi olan 'sonradan kazanılan özelliklerin aktarılması' fikrinin yanlışlığını gösterdi. Weismann ünlü deneyinde, farelerin kuyruklarını kesti ve birçok nesilde devam ettirdiği bu uygulamanın farelerde hiçbir değişikliğe sebep olmadığını gösterdi. Lamarckçılar'ın sonradan kazanılan özelliklerin aktarılabildiğini göstermek için yaptıkları tüm deneyler sonuç vermedi. Genetik biliminin ve embriyolojinin bilinen tüm çalışmaları çevresel faktörlerin, üreme hücrelerindeki genetik koda etki etmeyeceğini ve embriyonun (yeni canlının), bu genetik koda göre gelişeceğini göstermiştir. Binlerce yıldır sünnet olan Yahudilerin çocuklarının sünnetsiz doğması ve eskiden beri ayaklarını özel ayakkabılarla sıkan Çinli kadınların çocuklarının dört burunlu hermotopoglitler olması kalıtım modelini yanlışlamaktadır. Darwin'de sonradan kazanılan özelliklerin aktarılabileceğini düşünüyordu; ama bu mekanizma, onun teorisinde, Lamarck'ta olduğu kadar önemli değildi. Yeni-Darwinizm'in ise -günümüzde Evrim Teorisi ve Darwinizm ile anlaşılan odur- en önemli özelliği, sonradan kazanılan özelliklerin aktarılmadığı bir evrim modelini savunmasıdır.

Darwin, Lamarck'tan 50 yıl sonra 'Türlerin Kökeni' adlı eserini (1859) yazdıktan sonra Lamarckçılık, yepyeni formatlarla savunulmaya devam etti. Ancak 20. yüzyılın ilk yarısında genetikteki ilerlemeler Yeni-Lamarckçılığın ilerlemesini durdurdu. Darwin'in doğal seleksiyon fikrini rastgele, kör bir mekanizmaymış gibi savunanlara karşı Lamarckçılık, canlının çevresel faktörlere tepki verdiğini ve kendine içkin özelliklerle evrildiğini savunuyordu ki bu daha ümitvar bir yaklaşımdı: Hayat, doğanın içinde cevap veren aktif bir unsurdu, çevresel faktörlere karşı pasif bir konumda değildi.

Bazı Marksistler, Evrim Teorisi'ni birçok yönden destekleseler de 'doğal seleksiyon' fikrini kapitalizme yakın buldular ve 'güçlünün hayatta kaldığı'nı söyleyen bu fikre karşı Lamarck'ı desteklediler. Bu da ilerleyen sayfalarda görülecek olan, bilimsel yaklaşımın ideolojiden ve sosyolojik ortamdan bağımsız değerlendirilemeyeceğinin, sosyolojik unsurların bilimsel çalışmanın yapıldığı ortamı (paradigmayı) etkilediğinin sayısız örneklerinden biridir.

Lamarckçı kalıtımın delilden yoksunluğuna rağmen uzun süre savunulmasının en önemli nedenlerinden biri 'doğal seleksiyon' mekanizmasının karşılaştığı güçlüklerden kaçınarak Evrim Teorisi'ni savunmak içindir. Bergson ve Spencer gibi ünlü felsefeciler; George Bernard Shaw gibi ünlü bir edebiyatçı; Carl von Nageli, Baldwin, Agassiz, Morgan, Eimer, Cope gibi ünlü bilim insanları ve düşünürlerle daha birçok etkili isim Lamarckçılıktan derinden etkilenmiştir. Spencer, sonradan kazanılan özellikler eğer Lamarck'ın dediği gibi aktarılamıyorsa evrimin doğru olamayacağını söyledi. Birçok düşünür, genel Darwinci yorumlara kıyasla Lamarckçılığı yaratılış ve tasarım fikirlerine daha uygun bulmuşlardır; bu da bazı düşünürlerin Lamarckçılıktan daha fazla etkilenmesinin önemli nedenlerinden biridir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

1744 doğumlular
Somme doğumlular

1829 yılında ölenler
18. yüzyıl Fransız yazarları
18. yüzyıl botanikçileri
19. yüzyıl Fransız yazarları
19. yüzyıl botanikçileri
Fransız zoologlar
Fransız biyologlar
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
Takson yazarları
Evrimsel biyologlar

Jean-Baptiste Lamarck


Barn eller Børn har flere betydninger:
 Barn - et menneske, der endnu er så ungt, at det ikke er blevet voksent.
 Barn (enhed) - arealenhed indenfor kernefysik og partikelfysik.
 Barn (rev)
 Børn (film fra 2006) - islandsk film fra 2006 af Ragnar Bragason.

Barn (flertydig)


A Ponte Hintze Ribeiro, também conhecida como Nova Ponte Hintze Ribeiro ou então Ponte de Entre-os-Rios é uma ponte que une as margens de Entre-os-Rios, em Penafiel, ao lugar de Boure, em Castelo de Paiva, sobre o rio Douro, em Portugal. A sua construção começou em 2001 e a inauguração foi feita a 4 de maio de 2002 pelo então primeiro-ministro Durão Barroso. A ponte foi construída junto ao local da antiga ponte Hintze Ribeiro inaugurada em 1887 que colapsou a 4 de março de 2001.

História
No local do acidente, foi erigido um memorial às vítimas da tragédia de Entre-os-Rios, que consiste num anjo com 12 metros de altura e 10 toneladas de peso, este Anjo, inspirado no Anjo Custódio, denominado por D. Manuel I o Anjo de Portugal, simboliza a paz da saudade, protetor e fiel guardião de todos aqueles que dele necessitam ou venham a necessitar. Da autoria do escultor Laureano Ribatua, é a maior escultura em bronze realizada em Portugal. Esta escultura simboliza também, segundo Paulo Teixeira, na altura Presidente da Câmara Municipal de Castelo de Paiva, "a forma como o poder central deve olhar para o interior".

Ligações Externas

 Associação dos Familiares das Vítimas da Tragédia de Entre-os-Rios

Ver também

 Ponte Hintze Ribeiro (1887)
 Tragédia de Entre-os-Rios
 Ernesto Hintze Ribeiro
 Ponte de Entre-os-Rios (IC35)

Referências

Ponte Hintze Ribeiro (2002)
Ponte Hintze Ribeiro (2002)
Ponte Hintze Ribeiro (2002)
Ponte Hintze Ribeiro (2002)

Ponte Hintze Ribeiro (2002)


Däurenbek Schachitbekuly Täschimbetow (,  Daurenbek Schachitbekowitsch Taschimbetow; * 2. Juli 1985 in Schangaqorghan, Qysylorda) ist ein kasachischer ehemaliger Fußballspieler.

Karriere

Vereinskarriere
Täschimbetow begann seine Profi-Karriere in der Saison 2004 bei Qaisar Qysylorda. In seinem ersten Spiel gelang ihm gleich das erste Tor in der Meisterschaft. Von 2010 bis 2012 spielte er für Ordabassy Schymkent. In den ersten beiden Jahren wurde er zum besten Torschützen seiner Mannschaft.

Nationalmannschaft
Sein Debüt für die Kasachische Fußballnationalmannschaft gab Täschimbetow am 7. Oktober 2011 im Spiel der EM-Qualifikation 2012 gegen Belgien. Am 1. Juni 2012 gelang ihm ein Hattrick im Länderspiel gegen Kirgisistan.

Erfolge
 Sieger Kasachischer Fußballpokal 2011

Weblinks

 Spielerprofil auf UEFA.com

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Kasachstan)
Fußballspieler (Qaisar Qysylorda)
Fußballspieler (Ordabassy Schymkent)
Fußballspieler (Schachtjor Qaraghandy)
Fußballspieler (FK Astana)
Fußballspieler (FK Taras)
Fußballspieler (FK Atyrau)
Sowjetbürger
Kasache
Geboren 1985
Mann

Däurenbek Täschimbetow