Carina Rissi (Ariranha, 1980) é uma escritora brasileira de ficção.

Ficou famosa pela série de livros Perdida e é autora de outros best-sellers como Procura-se um marido (2013) e No mundo da Luna (2015). Rissi é notadamente uma das autoras brasileiras mais populares do gênero chick lit, tendo obtido vendas superiores a 700 mil exemplares. Ao longo dos anos, seus livros foram publicados em diversos países como Portugal, Rússia, Ucrânia e Itália.

Biografia
Carina nasceu em Ariranha, interior do estado de São Paulo, em 1980. Antes Carina Rissi nunca imaginou que seria uma escritora de sucesso e desde criança possui o hábito da leitura, tendo como inspiração a escritora inglesa Jane Austen. Rissi é formada em jornalismo.

Carreira
Rissi começou a escrever despretensiosamente em 2010, período que elaborou o rascunho do que seria o seu primeiro livro, o qual  mais tarde recebeu o título de Perdida. Após elaborar o seu primeiro livro e incentivada por seu marido, ela procurou diversas editoras, que se recusaram a publicar o livro, em virtude das negativas, Rissi lançou Perdida inicialmente de forma independente. Seu êxito de vendas, ocorreu não apenas no Brasil como na Alemanha, o que fez crescer o interesse de editoras francesas e italianas em traduzir a sua obra. A seguir, Perdida foi lançada pela editora Verus no Brasil.

Em novembro de 2021, foi anunciado uma parceria de Rissi com a WarnerMedia Latin America, para a realização de adaptações audiovisuais de suas obras literárias, a fim de serem exibidas pela plataforma de streaming HBO Max, incluindo a elaboração de roteiros inéditos. A seguir, em novembro de 2022, foi lançado o filme Procura-se, baseado no livro Procura-se um marido (2013) que conta com Camila Queiroz e Kleber Toledo como o casal princial. E em dezembro do mesmo ano, estreou a série No mundo da Luna, baseado no livro de mesmo título publicado em 2015. Posteriormente, foi anunciado a produção de Perdida (2011), filme em processo de adaptação pela Disney, que conta com Giovana Grigio e Bruno Montaleone.

Controvérsia

No livro Perdida a personagem principal viaja no tempo e chega ao Brasil de 1830 onde ainda havia escravidão e no livro não é descrito essa situação, a autora passou a receber críticas de pessoas na internet. Sobre isso ela declara:

A autora tinha assumido que havia excluído propositadamente a escravidão do livro por achar "Além de hediondo, é muito vergonhoso para nossa história." Sobre abordar o tema em seus livros ela insiste:

Obras

Série Perdida
Perdida: Um Amor que Ultrapassa as Barreiras do Tempo (2011)
 Encontrada: À Espera do Felizes Para Sempre (2014)
Destinado: As Memórias Secretas do Sr.Clarke (2015)
Prometida: Uma Longa Jornada Para Casa (2016)
Desencantada: Entregando-se aos Segredos do Amor (2018)
Indomada: Os Laços Inquebráveis do Amor (2021)

Série Família Cassani
 Procura-se um Marido (2013)
 Mentira Perfeita (2016)
 Amor Sob Encomenda (2019)

Outros títulos
 No Mundo da Luna (2015)
 Quando a Noite Cai (2017)
 Menina Veneno (2017)

 Conto
 No Mundo da Luna - A Entrevista (2015)

Ligações externas
 Website oficial

Escritores contemporâneos do Brasil
Mulheres romancistas do Brasil
Mulheres na literatura
Escritoras do século XXI
Escritores do estado de São Paulo
Naturais de Ariranha
Jornalistas do estado de São Paulo

Carina Rissi


Primera División Femenina de Fútbol 2016-17, også kendt som Liga Iberdrola af sponsorårsager, var den 29. udgave af Spaniens højeste række i kvindernes fodboldliga. Athletic Club var forsvarende mestre. Ligaen startede den 3. september 2016. Atlético de Madrid Femenino vandt ligaen.

Oversigt

Referencer

Primera División (kvinder)
Fodboldsæson 2016-17

Primera División 2016-17 (kvinder)


Germán Zea Hernández (Bogotá, 15 de abril de 1905-ibídem, 8 de febrero de 1989) fue un abogado, político y diplomático colombiano. Como miembro del Partido Liberal, se desempeñó dos veces como representante Permanente de Colombia ante las Naciones Unidas, y ocupó los Ministerios de Gobierno, Justicia y Relaciones Exteriores, fue nombrado contralor general de Colombia, alcalde mayor de Bogotá y gobernador de Cundinamarca. Hizo parte además de ambas Cámaras del Congreso como senador y Representante; también fue rector de la Universidad Libre de Colombia.

Biografía
Nació en Bogotá el 15 de abril de 1905, hijo de una pareja de antioqueños, el médico Luis Zea Uribe y de Clorinda Hernández Ospina. Contrajo matrimonio con Beatriz Gutiérrez Muñoz con quien tuvo dos hijos: Luis Germán y Juan Manuel, y tuvo otra hija por fuera de este matrimonio con Carlota Soto, cuyo nombre es Gloria Zea, quien creció en el mismo hogar. Se graduó en la cohorte de 1931 de la Facultad de Derecho y Ciencias Políticas de la Sede Principal de la Universidad Libre, de la cual fue su Presidente entre 1957 y 1961.

Comenzó su carrera política como personero de la ciudad y secretario de gobierno. El presidente Eduardo Santos lo nombró alcalde de Bogotá en octubre de 1938 y permaneció en el cargo hasta 1941. En el mes de mayo de 1941 fue nombrado contralor general, cargo en el que permaneció hasta octubre de ese mismo año, cuando fue nombrado consejero de la Embajada de Colombia en Argentina. El designado presidencial Darío Echandía lo nombró Gobernador de Cundinamarca el 8 de noviembre de 1943.

El 7 de agosto de 1958 fue nombrado Ministro de Justicia del entrante presidente Alberto Lleras Camargo y se mantuvo en el cargo hasta el 5 de mayo de 1960. Ese mismo año fue parte de la Dirección Nacional Liberal. Posteriormente fue nombrado embajador de Colombia ante las Naciones Unidas entre 1961 y 1965. Al año siguiente el presidente Carlos Lleras Restrepo no mombró Ministro de Relaciones Exteriores y permaneció dos años como Canciller. Entre 1975 y 1977 volvió a representar a Colombia en las Naciones Unidas y finalmente el presidente Julio César Turbay le dio el Ministerio de Gobierno, permaneciendo hasta el 15 de mayo de 1981.

Reinado Nacional de Belleza
Acompañó como jurado del Primer Reinado Nacional de Belleza a Darío Echandía y Felipe Lleras. Allí fue elegida como primera Señorita Colombia, María Yolanda Emiliani Román, hermana del jurista y político colombiano Raimundo Emiliani Román.

Fallecimiento y funerales
Zea murió en la Fundación Santa Fe de Bogotá el 8 de febrero de 1989, tras pasar diez días hospitalizado por una bronconeumonía. Su velación fue realizada en el Salón Elíptico del Capitolio Nacional de Colombia siendo sepultado luego en el Cementerio Central de Bogotá.

Referencias

Abogados de Colombia
Alcaldes de Bogotá
Alumnado de la Universidad Libre (Colombia)
Presidentes de la Universidad Libre (Colombia)
Embajadores de Colombia ante las Naciones Unidas
Fallecidos por enfermedades respiratorias
Gobernadores de Cundinamarca
Ministros durante la presidencia de Alberto Lleras Camargo
Ministros durante la presidencia de Carlos Lleras Restrepo
Ministros durante la presidencia de Julio César Turbay
Miembros de la Cámara de Representantes de Colombia
Ministros de Relaciones Exteriores de Colombia
Políticos católicos de Colombia
Políticos de Bogotá
Políticos del Partido Liberal Colombiano
Senadores de Colombia
Sepultados en el Cementerio Central de Bogotá

Germán Zea Hernández


Meterkonventionen (fransk: Convention du Mètre) af 20. maj 1875 er en international teknisk videnskabelig traktat mellem en række nationer, som førte til at metersystemet blev indført. Konventionen fastlægger de grundlæggende forudsætninger for at målinger skal kunne være ensartede over hele verden. Meterkonventionen er således selve grundlaget for SI-systemet og bygger på franske forskningsstudier af meteren som ny måleenhed i slutningen af 1700-tallet. Frankrig var den første nation som tog metersystemet i brug (i praksis allerede fra 1812).

I USA lever fod og mil i bedste velgående, til trods for at USA underskrev Meterkonventionen i 1875. Tilpasningen er meget kostbar og langsom. Det siges at "They approach the metric system - inch by inch".

Danmark underskrev Meterkonventionen i begyndelsen i 1875. Her bandt Danmark og de 50 andre underskrivere sig til at benytte det metriske SI-system. Nye definitioner af enheder og nye, nøjagtigere værdier af naturkonstanter vedtogs i Meterkonventionens øverste organ, Generalkonferencen (Comité International des Poids et Mesures, CIPM), som træder sammen hvert fjerde år.
Under konventionen drives et udøvende organ, Bureau International des Poids et Mesures (BIPM) i Paris, med tilhørende internationalt forskningslaboratorium. BIPM har hovedkvarter i Sevres nær Paris. Det finansieres af Meterkonventionens medlemslande i fællesskab og drives under overvågning af CIPM. BIPMs mandat er at skaffe basis for et fælles målesystem verden over, sporbart til de internationale SI-enheder.
Deltagerlandene i Meterkonventionen har et eller flere nationale måletekniske laboratorier, og der er indgået aftaler om gensidig anerkendelse af laboratoriernes kompetence og kalibreringsbeviser. Aftalen kaldes "Mutual recognition arrangement" (MRA) og blev indgået i 1999.

MRA'en indebærer for deltagerne:
 De skal regelmæssigt deltage i sammenlignende målinger, "interkompareringer" ("key-comparisons") for at demonstrere sine kompetencer.
 Resultaterne fra interkompareringene på nøgleområder og "bedste måleevne" offentliggøres i en database som publiceres på BIPMs hjemmeside.
 Laboratorierne skal kvalitetssikres efter ISO/IEC 17025.

Meterkonventionen har 10 "konsultative komitéer" for forskellige fagområder.

Historiske definitioner

Den første standardmeter blev støbt i bronze i Frankrig i 1795. I 1799 blev en prototype på en meter fremstillet i platin. I 1889 blev den første internationale prototype på en meter lavet i en legering af platin og iridium.

Definitionen på "1 meter" har ændret sig igennem årene:

Medlemslande

Tilknyttede nationer
På det 21. møde (oktober 1999) skabte CGPM en kategori benævnt "tilknyttede" for de stater som endnu ikke var fuldt gyldige medlemmer af BIPM samt for internationale sammenslutninger.

Internationale organisationer
De følgende internationale organisationer har underskrevet CIPM MRA:

Tidligere medlemmer
De følgende lande er udtrådt af traktaten efter i en årrække ikke at have indbetalt deres medlemsafgifter eller har angivet en plan til hvordan de vil betale deres restance.

Se også
 Meter
 SI-systemet

Referencer

Eksterne henvisninger

 bipm.org: meterkonventionen (pdf)

Internationale aftaler
Etableret i 1875
Meteorologi

Meterkonventionen


An Sagittaria natans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pall.. An Sagittaria natans in nahilalakip ha genus nga Sagittaria, ngan familia nga Alismataceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sagittaria

Sagittaria natans


Çukurlu, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy
 Çukurlu, Derepazarı - Rize ili Derepazarı ilçesine bağlı köy
 Çukurlu, İdil - Şırnak ili İdil ilçesine bağlı köy

Çukurlu


A Enciclopédia Internacional de Compositoras é um livro de referência de 1981 de Aaron I. Cohen que contém biografias de mais de 5.000 mulheres compositoras de quase 70 países. Foi criado quando Cohen se aposentou para ajudar a preencher uma lacuna na história da música. Duas edições foram publicadas e a segunda edição consiste de dois volumes.

Contexto histórico
Cohen era um homem aposentado na casa dos sessenta, cujas intenções eram preencher uma "lacuna significativa na história da música" e ser "liberal e inclusivo" com as compositoras que escolheu. Uma pequena equipe que ele reuniu o ajudou a traduzir o texto para 15 idiomas. O livro foi escrito parcialmente em resposta a um comentário de Thomas Beecham, que disse: "Não há mulheres compositoras, nunca houve e possivelmente nunca haverá". Compositoras pouco conhecidos que constam no livro incluem a compositora escocesa Christine Morison, a compositora americana Louise Talma e a compositora do século VI Hind Bind 'Utba. O primeiro volume inclui um verbete intitulado "Fatos notáveis sobre compositoras femininas". A primeira edição tinha 597 páginas, com mais de 5.000 compositoras de quase 70 países e originalmente custava US$ 135.

Segunda edição
Durante o tempo em que a enciclopédia estava sendo produzida, um diretório semelhante estava em processo de ser montado pelo Comitê de Artes/Cartas/Música do Conselho Internacional de Mulheres . A segunda edição foi publicada em 1987, combinando verbetes do Conselho de Mulheres e de Cohen. A segunda edição consistiu de dois volumes e acrescentou 643 biografias de mulheres compositoras que viveram "atrás da cortina de ferro ", composições de compositoras árabes que se estenderam por nove séculos e 500 compositoras que foram referidas como desconhecidas na primeira edição. Cada entrada biográfica inclui fontes de informação e lista a discografia do compositor. A maioria das entradas inclui a biografia de uma compositora, nome completo, data de nascimento, data de falecimento e uma lista de composições. Há apêndices que incluem compositoras que não têm muitas informações escritas sobre elas, tabelas de obras distribuídas, pseudônimos, óperas e operetas.

Recepção da crítica
A enciclopédia foi revisada pela The Library Quarterly em julho de 1982 e pela Music Library Association em 1983. Ela foi listada em Estudos da Mulher: Uma Bibliografia Recomendada com a declaração: "Este valioso trabalho de referência é altamente recomendado para bibliotecas acadêmicas". Edward Rothstein do The New York Times escreveu: "Mas a Enciclopédia Internacional de Compositoras de Aaron I. Cohen, recém publicada por RR Bowker, é o primeiro extenso livro de referência de interesse para qualquer pessoa preocupada com a história da composição musical feminina".

Enciclopédias dos Estados Unidos


Les Brigades de canots de la Compagnie de la Baie d'Hudson étaient des convois de transport de fourrures et de marchandises. Mis sur pied par la Compagnie de la Baie d'Hudson, ce système exécuté par les membres des Premières Nations, permettait des liaisons annuelles entre les postes de traite de l'intérieur du territoire et les centres d'expédition des fourrures. Ce système de convoi de canots a été exploité du début du XIXe siècle jusqu'aux années 1940.

Québec

Brigade de la rivière Rupert

Les premières brigades de canots circulent sur la rivière Rupert dès 1812. S'étendant sur plus de 575 km et comptant environ 75 portages, cette voie navigable relie les postes de traite de Fort Rupert (Waskaganish) et Baie-du-Poste (lac Mistassini). Le réseau de la rivière Rupert permet aussi de rallier les postes traite de Waswanipi, Nichicun, Nemiscau et Neoskweskau.

Ces expéditions sont très importantes au sein des communautés Cris sédentarisées autour des postes de traite de l'intérieur des terres. Chaque convoi de retour est chargé d'outils de fer, de vêtements et de denrées, qui contribuent à la subsistance des trappeurs. Au début du XXe siècle, les Cris sont de plus en plus dépendants du système économique imposé par la CBH. Ils sont aussi de plus en plus vulnérables face à la diminution des ressources animales et sporadiquement menacés par la famine. Dans ce contexte, les contrats de voyageurs représentent à l'époque, une rare opportunité de gagner un salaire, et donc la possibilité de se procurer plus de denrées pour les mois d'hiver.

Déroulement des expéditions
Les préparatifs des expéditions débutent dès le printemps. À Rupert House, le forgeron et le tonnelier s'emploient à fabriquer les outils et les tonneaux qui seront acheminés vers les postes de l'intérieur des terres. Dès juin, les familles de trappeurs qui ont passés l'hiver sur leur territoire de chasse, reviennent dans les divers postes de traite afin d'y échanger les fourrures accumulées depuis des mois. Le gérant du poste se charge d'engager un chef de brigade, qui supervise les préparatifs de départ vers la baie James.

Chaque brigade est habituellement composée de quatre ou de cinq canots, d'environ  de long. Jusqu'à la fin du XIXe siècle, ceux-ci sont fabriqués avec de l'écorce, avant d'être remplacée par la toile. Chaque canot peut contenir plus de 2000 kilos de marchandises, et est manœuvré par un équipage de quatre à six personnes.

Une fois à Rupert House, les ballots de fourrures sont remis au chef du poste et sont expédiés par bateau en Angleterre. Les voyageurs de la brigade demeurent quelques jours à Rupert House et des fêtes sont organisées. Au bout de quelques jours, les canots sont ensuite chargés de marchandises pour les postes de l'intérieur des terres, et les voyageurs reprennent le chemin inverse. L'aller-retour dure généralement plus de 2 mois et occupe une partie importante de la saison estivale.

Les voyageurs pagaient du lever au coucher du soleil, parfois à contre-courant, manœuvrent dans les rapides et devant parfois tirer les canots à l'aide de corde lorsque le niveau de l'eau est bas. Le travail est périlleux, difficile, et les noyades sont fréquentes. Chaque voyage implique plusieurs dizaines de portages, et ceux-ci sont très exigeants. À chaque portage, les voyageurs transportent à dos d'hommes, des ballots de marchandises et de fourrures pesant près de 90 kilo (200 lbs). Il arrive que ce transport incessant, se fasse sur plus d'un kilomètre, sur des sentiers mal tapées, boueux, et en subissant l'assaut de nuées de mouches. Les nombreuses difficultés de ces expéditions rendent souvent difficile le recrutement de voyageurs. De plus celles-ci forcent les membres à mettre une croix sur une partie de la saison de pêche, période essentielle pour la subsistance des trappeurs pendant l'hiver.

Fin de la Brigade de la rivière Rupert
Dès le début du , la Compagnie de la Baie d'Hudson, tentant de diminuer les coûts de ses opérations, entreprend de ravitailler ses postes de traite plus au sud, sans passer par Rupert House. C'est ainsi que peu à peu, le poste de Waswanipi est ravitaillé via la station de Nottaway. De même, les débuts de la prospection minière dans la région du lac Chibougamau pousse l'ouverture d'un chemin d'hiver entre le Lac-Saint-Jean et le lac Mistassini en 1910. Cette nouvelle voie d'accès incite l'entreprise britannique à y acheminer les marchandises avec des attelages de chiens ou de chevaux. Des dépôts de provisions sont installés au lac Obatogamau et au lac Chibougamau. Ceux-ci sont ravitaillés au cours de l'hiver par des Innus de la Pointe-Bleue. Les denrées sont ensuite acheminées au poste du lac Mistassini.

Finalement en 1914, l'achèvement de la ligne de chemin de fer reliant Québec à Senneterre via la Haute-Mauricie marque le déclin du réseau de transport de la rivière Rupert. Il est alors plus rapide et moins coûteux d'y faire transiter les marchandises du lac Mistassini, principale destination de la brigade. De même, la compagnie abandonne presque totalement la route d'hiver Lac Saint-Jean au profit de la route canotable d'Oskélanéo.

La brigade de la rivière Rupert cesse ses opérations en 1925, plongeant un peu plus les Cris dans leur dépendance à la trappe.

Brigade d'Oskélanéo
Le développement du tronçon de la voie ferrée reliant Senneterre et La Tuque marque l'ouverture de la station d'Oskélanéo, dans le nord de la Mauricie. La Compagnie de la Baie d'Hudson choisit d'y ouvrir un poste de traite en 1913. Il est désormais plus facile et moins coûteux de faire transiter les fourrures et marchandises en provenance du lac Mistassini, vers ce poste. Le tout est ensuite acheminé vers les centres urbains en train. Ce changement mène à la formation de la brigade de canots d'Oskélanéo, composée principalement de Cris des postes des lacs Chibougamau et Mistassini mais aussi d'Attikamekws. Ceux-ci transportent les ballots de fourrures sur un parcours de plus de 320 km, transitant par les lacs Obatogamau, la communauté Attikamekw d'Obedjiwan et par le réservoir Gouin. Cette brigade de canots maintient ses liaisons jusqu'en 1949.

Rôle dans le développement minier du lac Chibougamau

En 1903, le commerçant de fourrure et prospecteur Peter McKenzie découvre du cuivre dans la région du lac Chibougamau. Au cours des décennies suivantes, des centaines de prospecteurs affluent dans le secteur et l'exploration minière s'intensifie. Si au début, matériel et vivres y transitent depuis le lac Saint-Jean par le chemin d'hiver ouvert en 1910, l'arrivée du chemin de fer en Haute-Mauricie change la donne. Dès 1911, la route du lac Saint-Jean route est délaissée, au profit de la nouvelle route des fourrures établie entre le lac Mistassini et la station ferroviaire d'Oskélanéo. La brigade continue ses opérations au sein du réseau de la Compagnie de la Baie d'Hudson, mais ses équipages assurent aussi le transport de fret et de prospecteurs vers le nord. La contribution de cette brigade dans le transport de matériel et de personnes vers la région du lac Chibougamau prend fin avec l'ouverture de la route gravelée entre Chibougamau et Saint-Félicien, en 1949.

Brigade de la rivière Koksoak

Brigade de l'Abitibi

Ontario

Manitoba

Voyageurs connus

 Bally Husky, cris, membre de la brigade d'Oskélanéo
 Matthew Wapachee, cris, membre de la brigade d'Oskélanéo
 John Iserhoff, cris, chef de la brigade de Waswanipi
 Solomon Voyageur, cris, chef de la brigade de Mistassini

Bibliographie

 Jacques Rousseau. « Bataille de sextants autour du Lac Mistassini ». Extrait de l'Action universitaire. Université de Montréal, janvier 1948, pp.99-116.
 Serge Bouchard. « Maud Maloney-Watt ». Elles ont fait l'Amérique. Coll. De remarquables oubliés. Lux éditeur, 2011.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Premières nations
 Waskaganish
 Traite des fourrures
 baie James
 Compagnie de la Baie d'Hudson
 Postes de traite
 Maud Maloney Watt

Liens externes

 Biographie de Bally Husky
 Archives de la revue The Beaver

Histoire du Québec
Histoire du Nord-du-Québec
Histoire minière
Traite des fourrures
Histoire du Canada
Autochtone du Québec
Autochtone du Canada
Compagnie de la Baie d'Hudson


El Síndrome de Complejo 2D, también conocido como Complejo 2D, Nijikon (二次コン), Schediafilia o Toonofilia, son una serie de términos que definen la atracción afectiva por personajes ficticios. Estos síndromes también van ligado con la anifilia, término utilizado para referirse a una persona que se visualiza en algún personaje de anime, manga e incluso dibujos animados, mas no hacia personajes ficticios en general. Existen varios grados de anifiilia, en el caso más grave  la persona afectada incluso puede llegar a hacerse daño a sí misma, solo para poder experimentar el dolor del personaje en el cual se visualiza.

En ocasiones, estos términos son usados como sinónimos (schediafilia, síndrome de complejo 2D y anifilia). Sin embargo la anifilia es la visualización hacia personajes animados, la schediafilia define la atracción hacia los personajes ficticios en general, sean o no dibujos animados, pues engloba personajes interpretados por actores, personajes de literatura o personajes creados por uno mismo, mientras que el síndrome de complejo 2D va enfocado específicamente a la atracción de personajes ficticios provenientes de mangas o animes.

Descripción
El término Schediafilia (o Esquediafilia) proviene del griego Σχεδία (schedia) que significa embarcación y φιλία (filia) que significa amor, la razón del término embarcación es debido a su traducción al inglés (ship) que a su vez, en el argot de internet, es la forma en la que se le denomina a una pareja de personajes ficticios, mientras que Toonofilia se compone de Toon (dibujo animado) y filia (amor).

La Schediafilia manifiesta el sentimiento de que los personajes de ficción son más atractivos (visualmente, emocionalmente o físicamente), que los seres reales.

Actualmente este comportamiento ha incrementado exponencialmente de una forma casi desapercibida a la sociedad fuera de la Cibercultura, ya que esta ha influenciado gradualmente a los usuarios los cuales aceptan su comportamiento dentro de esta pero no fuera, la razón se debe a ciertas reglas dentro de la comunidad internauta de no mezclar la vida real o In Real Life en inglés (IRL) con Internet.

Esta regla es importante ante los individuos que presentan la Schediafilia, ellos no demuestran esta práctica ante sociedad debido a diferentes factores tales como el Rechazo social ya que moralmente al no ser un comportamiento usual ante la población, esta tiende a señalar el Complejo 2D como una forma de Enfermedad Mental, aunque los seguidores de esta parafilia no suelen verlo así debido a su cotidiana práctica en secreto.

Nijikon fetchi
El Nijikon fetchi, Llamado así en Japón (complejo de waifus en español), refiere a la atracción por personajes de ficción que aparecen en literatura de manga, anime y videojuegos. El Nijikon puede ser utilizado para referirse a la afición otaku por los personajes que aparecen en este tipo de género.

El complejo 2D se presenta principalmente en géneros artísticos y literarios del manga que recurren a las representaciones de relaciones románticas y sexuales entre personajes, normalmente involucran diferentes aspectos estéticos del arte y los cánones de belleza que dotan a los personajes del argumento con facciones hermosas. Distintos géneros involucrados con este complejo incluyen las revistas de literatura pulp erótica, el bishōjo, el bishōnen, el yuri, el yaoi, el shotacon, el lolicon, el shōjo-ai, el shōnen-ai, el gore y el hentai.

El complejo de waifus es principalmente utilizado como un término global aplicado a personas amantes de la literatura de manga y género similares. El término es también utilizado para referirse a la atracción por personajes del cine, la televisión y la literatura, no necesariamente plasmados gráficamente de dos dimensiones.

Véase también

 Fictosexualidad

Referencias

Enlaces externos
 Anime Otaku blogger
 Wolf Hurricane

Parafilias
Terminología de manga y anime

Complejo 2D


Hiroshi Tada (多田 宏; 14. prosinca 1929.), japanski majstor borilačkih vještina. Izravni je učenik Moriheija Ueshibe. Nositelj je 9. Dana u aikidu.

Životopis

Hiroshi Tada je rođen u Tokiju, u obitelji samuraja. U obitelji je prvo proučavao obiteljski stil streličarstva (Heki-Ryū Chikurin-ha Ban-pa) pod nadzorom svoga oca u obiteljskoj kući u Jiyūgaoka. Nakon toga, postao član karate kluba Sveučilišta Waseda, a potom je u ožujku 1950. počeo vježbati aikido u Hombu dojou kod osnivača ove vještine Moriheija Ueshibe. Godine 1964. na prijedlog Moriheija Ueshibe se preselio u Rim, kako bi na europskom kontinentu promicao aikido, a 1967. godine je osnovao Talijanski centar dođoa (L'associazione - Aikikai d'Italia). Vratio se u Japan 1971. i nastavio predavati aikido u Hombu dojou, gdje i danas predaje.

Inače, prije odlaska u Europu Hiroshi Tada je proučavao vježbe disanja, jogu i misogi kod Tempua Nakamure, koji je bio japanski majstor borilačkih vještina i osnivač Shinshin-Toitsu-Doa.Kako bi dopunio vježbanje aikida, Hiroshi Tada je razvio sustav vježbi disanja i meditacija koji se nazivaju Ki no renma (気の錬).

Izvori

Vanjske povezice
 Hiroshi Tada

Životopisi, Tokyo
Japanske aikidoke

Hiroshi Tada


Jüri Uluots () a fost un om politic, jurnalist și jurist eston, prim ministru al Estoniei, și profesor de drept la Universitatea din Tartu.

Uluots s-a născut în comuna , comitatul Lääne în 1890 și a studiat dreptul la Universitatea din Sankt Petersburg în anii 1910 – 1918. Ulterior, a predat drept roman și drept eston la Universitatea din Tartu până în 1944. Uluots a fost și redactor la ziarul Kaja între 1919–1920, și redactor-șef la Postimees în anii 1937–38.

Uluots a fost ales în Riigikogu, parlamentul eston, în perioada 1920–1926, și apoi din 1929 până în 1932. A fost președinte al Riigivolikogu (camera inferioară) din 4 aprilie 1938 până la 12 octombrie 1939. Uluots a fost apoi prim ministru din 1939 până în 1940 când trupele sovietice au pătruns în Estonia și au instalat un guvern-marionetă sovietic condus de Johannes Vares, în timp ce guvernul constituțional al lui Uluots a funcționat clandestin (și apoi în exil). Guvernul-marionetă comunist nu a fost niciodată recunoscut de Statele Unite, Regatul Unit și alte puteri occidentale care îl considerau ilegal, ca și pe anexarea Estoniei la URSS.

După ce președintele eston Konstantin Päts a fost arestat de forțele sovietice de ocupație și deportat în Rusia în iulie 1940, profesorul Uluots a devenit prim ministru cu îndatoriri de președinte după cum dicta constituția estonă. Când naziștii au invadat Estonia în 1941, guvernul comunist a fost răsturnat.

Ulouts a refuzat ofertele Germaniei de a conduce  în 1941, formând în schimb o parte a  față de regimul nazist de ocupație. În martie 1944, a fost înființat   de către mișcarea de rezistență din . Până în aprilie 1944, un mare număr de membri ai comitetului au fost arestați de agențiile de securitate germane. Comitetul avea ca scop stabilirea unui guvern provizoriu în urma așteptatei retrageri germane, pe măsură ce Armata Roșie s-a apropiat de frontiera estonă, la care a ajuns la 2 februarie 1944. La 20 aprilie 1944, Comitetul Național a ales Comitetul Electoral al Republicii Estonia. Acesta a declarat ilegală numirea lui Johannes Vares în funcția de prim ministru de către Konstantin Päts în timpul ocupației sovietice și că Uluots acționase ca șef interimar al statului din 21 iunie 1940.  La 21 iunie 1944, Jüri Uluots l-a numit pe  în funcția de viceprim-ministru.

În ianuarie 1944, frontul a fost împins de Armata Roșie până la hotarele Estoniei. Narva a fost evacuată. Jüri Uluots a ținut la radio un discurs prin care cerea ca toți bărbații născuți între 1904 și 1923 să se prezinte pentru serviciul militar (până atunci, Uluots se opusese mobilizării estonilor.) Apelul a primit răspuns din toată țara: 38.000 de recruți s-au prezentat la centrele de recrutare. Câteva mii de estoni care luptaseră în armata finlandeză au traversat înapoi Golful Finlandei să treacă de partea nou-înființatei Forțe de Apărare a Teritoriului, pentru a apăra Estonia de înaintarea sovietică. Se spera că participarea activă la un astfel de război va atrage susținerea occidentală pentru cauza independenței Estoniei față de URSS și deci conservarea independenței țării. Când germanii s-au retras în septembrie 1944, Uluots a numit un nou guvern, în funcție cu .

La 20 septembrie, a fost proclamat guvernul național al Estoniei. Forțele estone au ocupat clădirile guvernamentale din Toompea și au cerut forțelor germane să plece.

Guvernul Tief a plecat din Tallinn înainte de sosirea Armatei Sovietice și s-a ascuns. Membrii guvernului au fost însă ulterior arestați și au suferit diverse represiuni ale autorităților sovietice, sau au fost trimiși în lagărele de muncă forțată din Siberia. Restul guvernului s-a refugiat la Stockholm, Suedia, unde a funcționat în exil între 1944 și 1992 când , prim ministru cu funcțiuni de președinte, și-a prezentat credențialele noului președinte Lennart Meri.

Uluots a murit la scurt timp după sosirea în Suedia în 1945.

Note

Bibliografie
 Mälksoo, Lauri (2000). Professor Uluots, the Estonian Government in Exile and the Continuity of the Republic of Estonia in International Law . Nordic Journal of International Law 69.3, 289–316.
 Article about Otto Tief's government from the official site of the Estonian Embassy in Moscow

Nașteri în 1890
Decese în 1945
Decese cauzate de cancer la stomac
Prim-miniștri ai Estoniei
Absolvenți ai Universității de Stat din Sankt Petersburg

Jüri Uluots


Hanna Wolff (* 19. Februar 1923 in Bremerhaven; † 31. Dezember 2010 in Bremerhaven) war eine deutsche Schriftstellerin.

Biografie
Wolff war die Tochter des Friedhofgärtners Georg Hüner. Sie begann mit 15 Jahren 1938 eine Buchhandelslehre in der Buchhandlung von Karl Memminger in der Georgstraße. Bis nach Ringstedt fuhr sie als Lehrling mit dem Fahrrad die Bücher zu den latinschen Buern aus. Während des Krieges war sie Schaffnerin bei der Bremer Straßenbahn. Weihnachten 1945 heiratete sie Willy Wolff.
Mit vier Kindern war sie neben ihrem Beruf freischaffende Mutter ‑ wie sie sich selbst nannte.

In dem kleinen Haus im Eckernfeld blieb sie bis zu ihrem Tod in der Obhut ihrer Töchter und ihres Sohnes Michael, über dessen künstlerische Karriere sie mit Liebe und Engagement wachte. In einem ihrer letzten Briefe schrieb sie: "Ansonsten bin ich ein zufriedener Mensch im Bett am Fenster zum Garten. Wenn mein Lebenskreis sich schmerzlos und langsam zu schließen beginnt, darf ich für mein reiches Leben nur dankbar sein."

Werke
 Frische Milch aus Geestemünde. NW, Bremerhaven 2001, ISBN 3-89701-672-9.
 Mudder, Mudder, de Melk kokt över! NW, Bremerhaven 2002, ISBN 3-89701-818-7.
 Martha: Geschichte einer Auswanderung. NW, Bremerhaven 2005, ISBN 3-86509-335-3.
 Martha: Geschichte einer Auswanderung (Taschenbuch) NW, Bremerhaven 2012, ISBN 978-3-86918-202-5.

Weblinks
  auf der Website des NW-Verlags

Autor
Person (Bremerhaven)
Deutscher
Geboren 1923
Gestorben 2010
Frau

Hanna Wolff (Schriftstellerin)


Nikola Milošević (Rijeka, 7. travnja 2001.), hrvatski je juniorski vaterpolist. Visok je 197 cm i težak 115 kg. Igrao je za riječki vaterpolski klub Primorje, a trenutno igra za VK Jadran Kostrena.

Izvori

Vanjske poveznice
Nikola Milošević na Instagramu
Nikola Milošević na Facebooku

Hrvatski vaterpolisti

Nikola Milošević


William Sydney Graham (19 November 1918 – 9 January 1986) was a Scottish poet, who was often associated with Dylan Thomas and the neo-romantic group of poets. Graham's poetry was mostly overlooked in his lifetime; however, partly thanks to the support of Harold Pinter, his work was eventually acknowledged. He was represented in the second edition of the Penguin Book of Contemporary Verse (Harmondsworth, UK, 1962) and the Anthology of Twentieth-Century British and Irish Poetry (Oxford University Press, 2001).

Early life and work

Graham was born in Greenock. In 1932, he left school to become an apprentice draughtsman and then studied structural engineering at Stow College, Glasgow. He was awarded a bursary to study literature for a year at Newbattle Abbey College in 1938. Graham spent the war years working at a number of jobs in Scotland and Ireland before moving to Cornwall in 1944. His first book, Cage Without Grievance was published in 1942.

Graham and the neo-romantics
The 1940s were prolific years for Graham, and he published four more books during that decade. These were The Seven Journeys (1944), 2ND Poems (1945), The Voyages of Alfred Wallis (1948) and The White Threshold (1949). The style of these early poems led critics to see Graham as part of the neo-romantic group that included Dylan Thomas and George Barker. The affinities between these three poets derive from a common interest in poets like Gerard Manley Hopkins, Arthur Rimbaud and Hart Crane, and, in the case of Thomas and Graham, a taste for the Bohemian lifestyle of the London literary scene.

In 1947, Graham received the Atlantic Award for Literature, and lectured at New York University whilst spending a year on a reading touring of the United States. He moved to London to be nearer the hub of its Bohemian world. Here he came into contact with T. S. Eliot, then editor of Faber and Faber, who published The White Threshold, which includes varied recollections of his childhood and youth in Scotland. Faber and Faber remained Graham's publishers for the rest of his life.

The Nightfishing and legacy
In 1954, Graham returned to Cornwall to live near the St Ives, Cornwall artists' colony. Here he became friendly with several of the resident painters, including Bryan Wynter and Roger Hilton. The following year, Faber and Faber published his  The Nightfishing, a book whose title poem marked a dramatic change in Graham's poetry. The poem moved on from his earlier style and moved away from the neo-romantic/apocalyptic tag. Unfortunately for the poet, the poem's appearance coincided with the rise of the Movement with their open hostility to the neo-romantics. Despite the support of Eliot and Hugh MacDiarmid, the book was neither a critical nor a popular success.

It was to be fifteen years before Graham published another book, Malcolm Mooney's Land (1970). This, and his last book, Implements in Their Places are truly original and enduring poetic achievements, for which Graham is slowly coming to be recognised. For many years, he had lived in semi-poverty on his income as a writer, but in 1974 he received a Civil List pension of £500 per year. Perhaps because of this alleviation of his financial circumstances, Graham began to publish with more frequency, with Implements in their Places (1977), Collected Poems 1942–1977 (1979) and an American-published Selected Poems (1980). He died in Madron, Cornwall in 1986. His last collection Aimed at Nobody was published posthumously in 1993, and a book of Uncollected Poems appeared in 1990. Faber brought out a new Selected Poems in 1996. The Nightfisherman: Selected Letters was published in 1999 and New Collected Poems in 2005.

All of Graham's poems have a location, a plot and setting (or narrative) as Graham insisted "the first act of engagement of reader and poem was in reading it aloud. This tested the syntax, pace and tone of poem and reader."

Posthumous publication activity indicates Graham's reputation has grown in recent years. Some might argue this is partly due to Harold Pinter's often-expressed enthusiasm for the poet, or attribute his increasing recognition to the widespread advocacy of poets associated with the British Poetry Revival. However, Graham's work was represented in the anthology Conductors of Chaos (1996) by a selection introduced by the poet and critic Tony Lopez, who also wrote a book-length study, The Poetry of W. S. Graham (1989).

Marriage, death and recognition

He married another poet, Agnes Kilpatrick Dunsmuir (1909–1999), known as Nessie Dunsmuir. Graham died on 9 January 1986, aged 68. In 2006, 20 years after his death, memorial plaques were unveiled in Fore Street, Madron where he spent his final years, and at his birthplace, 1 Hope Street, Greenock.

In an event to mark his centenary year, a memorial stone to Graham was unveiled in the Makars' Court, Edinburgh on 14 June 2018, and Graham's daughter Rosalind Mudaliar donated his writing chair to the Scottish Poetry Library. Copyright in Graham's works is held by his daughter, Rosalind Mudaliar.

Bibliography

Poetry books
 Cage without Grievance, Parton Press, 1942
 The Seven Journeys, William MacLellan, 1944
 2ND Poems, Nicholson and Watson, 1945
 The White Threshold, Faber and Faber, 1949
 The Nightfishing, Faber and Faber, 1955
 Malcolm Mooney's Land, Faber and Faber, 1970
 Approaches to How They Behave, Donut Press, 2009 (extracted from Malcolm Mooney's Land)
 Implements in their Places, Faber and Faber, 1977
 Uncollected Poems, Greville Press, 1990
 Aimed at Nobody: Poems from Notebooks, ed. Margaret Blackwood and Robin Skelton, Faber and Faber, 1993

Poetry collections
 Collected Poems, 1942–1977, Faber and Faber, 1979
 Selected Poems, Ecco Press, 1980
 Selected Poems, Faber and Faber, 1996
 W.S. Graham Selected by Nessie Dunsmuir, Greville Press, 1998
 New Collected Poems, ed. Matthew Francis, Faber and Faber, 2004
 Les Dialogues obscurs / The Dark Dialogues, selected poems, bilingual book English-French, introduction Michael Snow, afterword Paul Stubbs, Black Herald Press, 2013

Anthologies and other writings
 Penguin Modern Poets 17, David Gascoyne, W. S. Graham, Kathleen Raine, Penguin Books, 1970
 The Night Fisherman: Selected Letters of W. S. Graham, ed. Michael and Margaret Snow, Carcanet, 1999
The Caught Habits of Language: An Entertainment for W. S. Graham for Him Having Reached One Hundred, ed. Rachael Boast, Andy Ching, Nathan Hamilton, Donut Press, 2018

Reviews
 Greig, Andrew (1980), review of Collected Poems 1942 - 1977, in Lindsay, Maurice (ed.), The Scottish Review: Arts and Environment 19, August 1980, pp. 58 & 59,

See also

 Scottish literature
 New Collected Poems, edited by Matthew Francis and with a foreword by Douglas Dunn: Faber and Faber; (2005)

References

External links

 Short introduction to Graham with links to poems
 Pinter on Graham
 Review of The Nightfisherman: Selected Letters, edited by Michael and Margaret Snow.  Manchester: Carcanet. by Dennis O'Driscoll in Thumbscrew No. 16 (2000), "On Pancakes Alone"
 Review of The Nightfisherman: Selected Letters, edited by Michael and Margaret Snow. by James Keery  in PN Review, "HIS PERFECT HUNGER'S DAILY CHANGING BREAD"
 W S Graham: speaking towards you, edited by Ralph Pite and Hester Jones, Liverpool University Press  - some pages available on Googlebooks
 W. S. Graham fonds at University of Victoria, Special Collections
 Poems by W.S. Graham in the 2nd and the 3rd issues of The Black Herald, along with their French translations, 2011-2012
 W. S. Graham reads from a selection of his poetry and talks about his work (University of Warwick Archives)
 "The Printed Snow: On W.S. Graham", an appreciation of Graham by the Scottish poet David Cameron, published in The Dark Horse magazine, 2006

Further reading
 KOCIEJOWSKI, Marius. The Pebble Chance: Feuilletons & Other Prose (Biblioasis, 2014) contains a chapter on Graham, "'Do Not Expect Applause': W.S. Graham in Performance"
 Whittaker, David – 'Give Me Your Painting Hand: W. S. Graham & Cornwall'. Wavestone Press, 2015 (9780954519483)

1918 births
1986 deaths
20th-century British male writers
20th-century Scottish poets
Alumni of Stow College
Writers from Greenock
Scottish male poets

W. S. Graham


ෆ්‍රැන්ක් බෝමන් අධිවේගී මාර්ගය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ පිහිටි නැගෙනහිර සහ බටහිර යා කරනු ලබන මහා මාර්ගයකි. එය ගගනගාමියෙකු සහ හිටපු පෙරදිග ගුවන් සමාගමෙහි අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු වන ෆ්‍රැන්ක් බෝමන් නමින් නම් කරනු ලැබූවේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ඉන්දියනා ප්‍රාන්තය විසිනි. මෙම මාර්ගය 80 (ඓ-80), ඓ-94, සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපද මහා මර්ග 6 (US 6)මෙන්ම එක්සත් ජනපද 41 මාර්ගයෙහි සුළු කොටසක් අතර විසිරී පවතී. මෙම මාර්ගය ඉලිනොයිස් ප්‍රාන්තයේ සිට ලේක්-පෝර්ට්‍ර් දක්වා විහිදී පවතී. එය ඉන්දියානා ටෝල් රෝඩ් මංසන්දියට මඳක් නැගෙනහිරින් පිහිටා ඇත. මෙම අධිවේගී මාර්ගය ප්‍රවාහන නීති රීති සමුතියේ ප්‍රධාන  මංතීරු 18,27 වන කොටස යටතේ හඳුන්වනු ලැබේ. 1-94 යටතේ දැනට පවතින සහ ඉදිරි ගොඩනැගීමේ ව්‍යාපෘති සම්මුතියේ අධාර සමඟින් අන්තර් ප්‍රාන්ත 69 දක්වා දීර්ඝ කිරීමට තේරී පත්වී ඇත.

බෝමන් අධිවේගී මාර්ගය භාණ්ඩ හුවමාරු කරගැනීමේ ප්‍රධාන සහ පොදු මාර්ගයකි. එය ඉන්දියනා ටෝල් රෝඩ් මාවතට
සහ චිකගෝ අහස් මාර්ගය සිට උතුරට ඇති ස්වාධීන විකල්ප මාර්ගයක් වේ. 1950 දී එය කොටස් වශයෙන් ගොඩනැගීම අරම්භ වූ අතර එහි ඉලිනොයිස් අනුපිටපතෙහි පරිදි කින්ගරි අධිවේගී මාර්ගය ප්‍රතිස්ංස්කරණය 2004 වසරේදි ආරම්හ විය. 2007 සහ 2008 වසර වල සිදුවු ගංවතුර හෙතුවෙන් මාර්ගය වසා දැමූ නමුත් ඉදිරියේදි එවැනි සිදුවීම් වැලැක්වීම සඳහා ක්‍රියමාර්ග ගෙන ඇත.

ගමන් මග විස්තරය

මෙම අධිවේගී මාර්ගයේ ගමන් මාර්ගය කින්ගරි අධිවේගී මාර්ගය සහ බොර්මන් අධිවේගී මාර්ගය හමුවන ස්ථානය දක්වා ප්‍රාන්ත තීරුව ඔස්සේ විහිඳී පවතී. එය US 41 ප්‍රාන්ත මාර්ගය 912 (SR 912, ක්ලයින් මාවත, සහ|I-65) වැනි තවත් මාර්ග 11ක් සමඟ අන්තර් හුවමාරු සිදුවේ. ඉන්දියානා ටෝල් රෝඩ් හිදී මෙම මාර්ගය 1-80ක් පුර්වදිශාමුක්ඛ වේ. එය ටෝල් රෝඩ් මාර්ගයට පසුව වර්තමානයේදී 1-94 ලෙස නම් කර ඇත. මෙම මාර්ගය පුර්වදිශාමුඛව මිචිගන් නගරය සහ ඩෙට්‍රොඉට් සමඟ සම්බන්ධ වේ. ඩෙට්‍රොඉට් වනුයේ 1-94, ඉන්දියානා-ඉලිනොයිස් පර්යන්තයේ සහ මිචිගන් ඔස්සේ පුර්වදිශාමුඛව පවතින පාලන නගරයකි.

ඉතිහාසය
වර්තමානයේ බෝමන් අධිවේගී මාර්ගය ලෙස හැඳින්වුවද එය ආරම්භයේදී ට්‍රයි-ස්ටේට් මහා මාර්ගය ලෙස හැඳින්විය. 1949 වර්ශයේ දී එය හොඩනැහීම ආරම්භ විය. මෙය කින්ඩ්‍ර් අධිවේගී මාර්ගය හරහා පැවති අතර අවසානයෙදී  ඉලිනොයිහි ට්‍රයි-ස්ටේට් ටෝල්වේ සම්ඟ සම්බන්ධ වේ.  එය මූලාරම්භයේදි ඉන්දියානා  ප්‍රාන්තයේ SR 420 ලෙස නම් විය.US 6 දකුණු කලුමෙට් මාර්ගයේදී අපසරනය වන අතර කලුමෙට් මාර්ගය හ රිඩ්ජ් මවත  දක්වා දිව යයි.

විවිධ අවස්ථාවන් වලදී අධිවේගී මාර්ගය ඉන්දියානාපොලිස් මහාමාර්ගය සිට බ්‍ර් මාවත දක්වා විස්ථාරනය කරන ලදී. පසුව පුළුල් ලෙස ජොර්ජියා මාර්ගයට සහ අවසානයේ ටෝල් මාවත  දක්වා විස්ථාරනය කරන ලදී.
පසු කාලයකින් අන්තර් ප්‍රාන්ත මහා මාර්ග නීතිය මගින් මෙම අධිවේගී මාර්ගය 1-80, 1-90 සහ 1-294 ලෙසද නම් කරන ලදී. එමෙන්ම බටහිර ටෝල් මාවත 1-94 ලෙස නම් වූ අතර එය අවසානයේ වර්තමානය වන විට බොර්මන් සමඟ අන්තර් හුවමාරුවක් ගොඩ නැගින.  අධිවේගී මාර්ගය 1965 වර්ශයේදී පමණ පුනටර්ංකිත කරන ලදී. රියදුරන් මාර්ගය ම්ඟ හරවා ගැනීමෙන් වැළැක්වීම සඳහා 1-90 සහ 1-94 ලෙස තිබූ අධිවේගී මාර්ගය පසුව බොර්මන් 1-80/1-94 ලෙස විය. US 6 මාර්ගය ඒ වන විට රිප්ලි මාර්ගය දක්වා විස්තරණය කර තිබුණි. එමෙන්ම 1-294 ට්‍රි-ප්‍රාන්තයේ ටෝල් මාවත දක්වා සීමාකර තිබුනි. බොර්මන් අධිවේගී මාර්ගය ෆ්‍රැන්ක් බෝමන් නමින් නම් වූ පසු ග්‍රේ  නගරයේ උපන් සහ ඇපලො 8 අභ්‍යවකාශ මෙහෙයුම් සේනාපති නමින් එය නම් විය.

ප්‍රතිනිර්මාණකරනය

2004  වසරේදී බොර්මන් මාර්ගය නවීකරණය ආරම්භ කරන ලදී. කින්ඩ්‍ර් සහ බොර්මාන් හි නවීකරණය කිරීමේ විශේෂ අරමුණ වූයේ අධිවේගී මාර්ගයේ සිදුවන ප්‍රමාදයන් අවම කිරීමයි. නවීකරණය කරන ලද බොර්මාන් මාර්ගය ම්ං තීරු 8ක් පළල වන අතර අතිරේක අන්තර් හුවමාරු හා රැස් කිරීමේ - බෙදා හැරීමේ මාර්ගද සමන්විතය. ඉලිනොයිස් ජනපදය සහ පිටවීම 2 (1-65 දක්ෂිණ බැවුම සිට ඉන්දියනාපොලිස්) අතර නවීකරණ කටයුතු 2007 දී නිමකරන ලදී. අන්තර් රාජ්‍ය 65 අන්තර් හුවමාරු නවීකරණ ව්‍යාපෘතිය 2009 දී තවදුරටත් ක්‍රියත්මක වන ලදී. මේ ව්‍යපෘතිය සදහා බොර්මන් සිට මධ්‍යම ප්‍රවේශය  දක්වා පදික වේදිකාව ප්‍රතිස්තාපනය කිරීමද ඇතුලත්ය.

බොර්මන් සහ ක්ලින් මාවත් අන්තර්හුවමාරැව පාර්ශ්වික වශයෙන් cloverleaf අන්තර්හුවමාරැවකි. ඉහලින් වූ පාලම් මාර්ග ද්විත්වය දකුණු දෙසට යන ක්ලින් මාර්ගයේ මාර්ග තදබදය නැගෙනහිර දෙසට වන බොර්ම්න් අධිවේගී මාර්ගය දෙසට ඒකාබද්ධ කිරීම සහ උතුරු දෙසට යොමුවන ක්ලින් මාර්ගයේ තදබදය බටහිර දෙසට යොමුවන බොර්මන් මාර්ගය සමඟ ඒකබද්ධ කරයි. ඉතිරිවන බෑවුම් මඟ cloverleaf  සැලසුම  සම්පූර්ණ කරයි.

ගං වතුර
2008 සැප්තැම්බර් මස 13 වන සෙනසුරාදා දින ආසන්න වශයෙන් පෙ.ව 9ට CDT පමණ බොර්මාන් අධිවේගී මාර්ගයේ දෙපසට ඇති සියළුම මාර්ග පථ් වසා තැබින.

නිෂ්ක්‍රාන්ති පාඨය

යොමුව

බාහිර ඇමුණුම්
 Traffic information on the Borman and I-65
 Borman Expressway Reconstruction Project

බෝමන් අධිවේගී මාර්ගය


ඉංග්‍රීසි භාෂාව යනු එංගලන්තයත් ගිණිකොනදිග ස්කොට්ලන්තයත් මුල්කොට ගෙන, අන්ග්ලෝ-සැක්සන් යුගයේ ගොඩනැගුණු භාෂාවකි. 18 වන සියවස තුළ එක්සත් රාජධානිය අත් කරගත් ආර්ථිකමය, විද්‍යාත්මක, දේශපාලනික, සංස්කෘතිකමය හා යුධමය දියුණුව හේතු කොට ගෙනත්, 20 වන සියවස තුළ ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය අත් කරගත් එවැනිම ආකාරයේ දියුණුව හේතු කොටගෙනත් එය නූතනයේ ජාත්‍යන්තර බසක් බවට පත් වී තිබේ. එමෙන්ම, ලෝක ව්‍යාපාරික කටයුතු, විද්‍යාත්මක කටයුතු ආදියේදී ප්‍රධාන භාෂාව වශයෙන් ගැනෙනුයේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවයි. යුරෝපා සංගමය තුළ දෙවන බසක් ලෙසත්, සම්මත භාෂාවක් ලෙසත් භාවිත වන එය පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය රටවලත්, ලොව පුරා සංවිධාන බොහොමයකත් නිළ භාෂාව ලෙස භාවිතයට ගැනේ.

ඉතිහාසය

ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ විකාශනය ආරම්භ වී ඇත්තේ විවිධ ආකාර වූ ප්‍රාදේශීය වහර කීපයකිනි. නූතනයේදී 'පැරණි ඉංග්‍රීසි බස' (Old English) ලෙස හැඳින්වෙන මෙය, ක්‍රි.ව. 5 වන සියවසේ දී මහා බ්‍රිතාන්‍ය දූපත් වල නැගෙනහිර වෙරළ තීරයේ වාසය කළ අන්ග්ලෝ-සැක්සන්වරුන්ගේ බස විය. පසුකාලීනව සිදු වූ වයිකිංවරුන්ගේ ආක්‍රමණ හේතුවෙන් ඉංග්‍රීසි බස තුළ නෝර්වීජියානු භාෂා ලක්ෂණද දක්නට ලැබේ.

1066 දී ප්‍රංශයේ නෝමැන්ඩි ප්‍රදේශයෙන් එංගලන්තයට එල්ල වූ නෝමන් ආක්‍රමණයෙන් පසුව පැරණි ඉංග්‍රීසි බස, නෝමන්-ප්‍රංශ වචන සහ අක්ෂර රීති විශාල වශයෙන් උකහා ගනිමින්, 'මධ්‍යතන ඉංග්‍රීසි බස' (Middle English) නමින් හැඳින්වෙන තත්වයට විකාශනය විය. ඉංග්‍රීසි භාෂාව හැඳින්වෙන 'English' වචනය බිඳී විත් ඇත්තේ 12 වැනි සියවසේදී ඇංගල්වරුන් (the Angles) භාවිතා කළ පැරණි ඉංග්‍රීසියේ 'englisc' යන්නෙනි.

'නූතන ඉංග්‍රීසි බස' (Modern English) මතු වූයේ 15 වැනි සියවසේ එංගලන්තයේ ඇති වූ 'the Great Vowel Shift' (මහා ස්වර විපර්යාසය) ලෙස නම් කෙරෙන විශාල උච්චාරණ වෙනස්කම් සමගය. ඉංග්‍රීසි බස අදටත් විවිධ විදේශ භාෂාවලින් වචන උපුටා ගන්නා අතර නව වචනද එයට එකතු වෙමින් පවතී. ඉංග්‍රීසියේ වචන ගණනාවක් - විශේෂයෙන් පාරිභාෂික වදන් - ලතින් හා ග්‍රීක මූලයන් පදනම් කරගෙන නිර්මාණය වී ඇත්තේය.

ඇතැම් අය ලොව ප්‍රථම ජාත්‍යන්තර සම්බන්ධීකරණ භාෂාව ලෙස හඳුන්වන නූතන ඉංග්‍රීසිය, අදහස් හුවමාරුව, විද්‍යාව, ව්‍යාපාර, ගුවන් ගමන්, විනෝදාස්වාදය, ජනමාධ්‍ය හා රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කටයුතු යන සියළු අංශවල ප්‍රධාන මෙන්ම ඇතැම් විට අත්‍යවශ්‍ය ජාත්‍යන්තර බස වේ. බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ වර්ධනයත් සමග එහි බ්‍රිතාන්‍ය දූපත්වලින් ඔබ්බට ව්‍යාප්ත වීම ඇරඹි අතර, 19 වැනි සියවසේ අවසාන කාලය වන විට එය සැබෑ වශයෙන්ම ලොව පුරා පැතිරී තිබිණි. බ්‍රිතාන්‍යය විසින් උතුරු ඇමරිකාව අත්පත් කර ගැනීමෙන් අනතුරුව එය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සහ කැනඩාවේ ප්‍රධාන භාෂාව බවට පත් විය. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ තව දුරටත් වර්ධනය වෙමින් පවතින ආර්ථික හා සංස්කෘතික බලපෑම සහ දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු එය ලොව සුපිරි බලවතෙක් (global superpower) බවට පත් වීම ඉංග්‍රීසි බසේ ලොව පුරා ව්‍යාප්තිය වඩාත් වේගවත් කිරීමට මහත් සේ ඉවහල් වී ඇත.

ප්‍රමාණවත් ඉංග්‍රීසි දැනුමක් තිබීම වෛද්‍ය විද්‍යාව, පරිගණක තාක්ෂණය වැනි අංශ හා වෘත්තීන් ගණනාවක අත්‍යවශ්‍ය සාධකයක් බවට පත් වී ඇති අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බිලියනයකට අධික පිරිසක් මූලික මට්ටමෙන් හෝ ඉංග්‍රීසි කතා කිරීමේ හැකියාව ලබා ඇත. එය එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ නිළ භාෂා හයෙන්ද එකක් වේ.

ඇතැම් භාෂා විශාරදයන් පවසන පරිදි - අනෙක් ලෝක භාෂා සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම - ඉංග්‍රීසියේ අති විශාල වර්ධනයේ එක් ප්‍රතිඵලයක් වී ඇත්තේ ලොව බොහෝ ප්‍රදේශවල, විශේෂයෙන් ඕස්ට්‍රේලියා-ආසියා කලාපයේ හා උතුරු ඇමරිකාවේ, දේශීය භාෂා විවිධත්වය අඩු වීමය. එහි ප්‍රබල බලපෑම ඇතැම් භාෂා හෝ ඒවාගේ යම් අංග ක්‍රමයෙන් භාවිතයෙන් ඉවත් වීමටද තව දුරටත් ඉවහල් වෙමින් පවතී. එසේම, භාෂා විපර්යාසයන්හි සංකීර්ණ හා වෙනස්වනසුළු රටා හඳුනන ඉතිහාසමය භාෂා විශාරදයන්ගේ (historical linguists) අවබෝධය වී ඇත්තේ, ඉංග්‍රීසිය භාවිතා කරන ප්‍රජාවන්ගේ විශාලත්වය සහ පැතිරීම මෙන්ම නොයෙකුත් උප භාෂාවලින් සමන්විත ඉංග්‍රීසියේ ස්වභාවයෙන්ම ඇති අභ්‍යන්තර විවිධත්වය නිසා ඒ තුළින් කාලයත් සමග එකිනෙකට වෙනස් වූ භාෂා සමූහයක් පැන නැගීමටද ඉඩ ඇති බවය.

ජාත්‍යන්තර ඉංග්‍රීසි භාවිතය තුළ ඇති විවිධත්වය

ශ්‍රී ලංකාව 1815 දී සම්පූර්ණයෙන්ම බ්‍රිතාන්‍ය ආධිපත්‍යයට යටත් වීමෙන් පසුව ඉංග්‍රීසි ලංකාවේ පරිපාලන භාෂාව බවට පත් විය. එතැන් පටන් 1948 වන තුරුම ලංකාව ඔවුන්ගේ පාලනයට සෘජුවම ලක් වී සිටි නිසා ඒ වන විට මෙරටට ඔවුන්ගේ බසේ ආභාෂයත් සෑහෙන දුරට ලැබී තිබිණි.

ඒ අවධියේ ජාත්‍යන්තර තලයේ ඉංග්‍රීසි භාෂාවේ ප්‍රමිතිය හැටියට සැලකුණේද බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසි භාවිතයයි (British English usage). ඊට හේතුව වුණේ බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය ලොව පුරා පැතිරුණ යටත් විජිත ඇතිව ඉතා බලවත් තත්වයක පැවතීමයි. කොතරම් ව්‍යාප්ත වී තිබුණාද කියතොත් එය 'හිරු නොබසින අධිරාජ්‍යය (the Empire on which the sun never sets)' ලෙසද හැඳින්විණි. (එනම් ඕනෑම වෙලාවක එයට අයත් වූ කිසියම් කොටසකට හිරු පායා තිබිණි.)

නමුත් 1939-1945 දී පැවති දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී (Second World War, World War II) බ්‍රිතාන්‍යයට විශාල පාඩු විඳීමට සිදු විය. එමෙන්ම ඒ වන විට බොහෝ යටත් විජිතවල නිදහස ලැබීමේ ව්‍යාපාර දියත් වී තිබූ නිසා, ලෝක යුද්ධයේදී එම රටවලින් උදව් ලබා සිටි බ්‍රිතාන්‍යයට ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඒවාට නිදහස ලබා දීමට සිදු වූවේය. ඔවුන්ගේ අධිරාජ්‍යයේ බලය මෙසේ පිරිහී ගියේය.

මේ කාලය වන විට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය (United States of America, U.S.A.) ආර්ථික වශයෙන් බල සම්පන්න රාජ්‍යයක් බවට පත් වී සිටියේය. බ්‍රිතාන්‍යය මෙන්ම යුරෝපයේ (Europe) අනෙකුත් රටවල්ද යුද්ධයෙන් විනාශයට පත් වී තිබීම ඇමරිකාවේ කැපී පෙනීමට තවත් හේතු විය. ඇමරිකාවත් බ්‍රිතාන්‍යට යටත්ව තිබී කලින්ම නිදහස ලබා තිබූ ජනපදවල එකතුවක් වූ නිසා එහි රාජ්‍ය භාෂාව වී තිබුණේද ඉංග්‍රීසියය. නමුත් ඔවුන් ඉංග්‍රීසි භාෂාව භාවිතා කළේ බ්‍රිතාන්‍ය සම්මතයට අනුවම නොවේ.

ඇමරිකාවේ නැගීමත් සමග ඔවුන්ගේ භාෂා ව්‍යවහාරයත් (American usage) ලොව තුළ පුමිතියක් ලෙස පිළිගැනීමට ලක් විණි. ඉංග්‍රීසි භාෂාව ඉගෙන ගන්නා සමහර රටවල බ්‍රීතාන්‍ය සම්ප්‍රදායද, එනෙක් රටවල ඇමරිකානු සම්ප්‍රදායද අනුගමනය කෙරෙන්නට ගැනිනි. ශ්‍රී ලංකාවේ නම් අදටත් යොදා ගැනෙන්නේ මූලික වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසියය. නමුත් ආර්ථික බලයත් සමග ඇමරිකාව විවිධ මාධ්‍ය ඔස්සේ අද ලෝකයේ ලබා තිබෙන සංස්කෘතික ආධිපත්‍යය (cultural dominance) නිසා ඔවුන්ගේ ව්‍යවහාරය ශ්‍රී ලංකාවටද දැන් - අඩු තරමින් විදේශීය මාධ්‍ය ඔසසේ - වැඩි වැඩියෙන් අත් දකින්නට ලැබේ. මේ සම්ප්‍රදායයන් දෙක අතර ඇති වෙනස්කම් විවිධාකාරය.
[පහත දැක්වෙන උදාහරණ කිහිපයේ මුලින් බ්‍රිතාන්‍ය සම්ප්‍රදායත් (British form), - ලකුණට පසුව ඇමරිකානු සම්ප්‍රදායත් (American form) දක්වා ඇත.]

වචන (vocabulary)

 lift– elevator විදුලි සෝපානය

 note / banknote – bill මුදල් නෝට්ටුව

 bonnet – hood (of a car) බොනට් එක (මෝටර් රථයක)

 boot – trunk (of a car) ඩිකිය (මෝටර් රථයක)

 windscreen – windshield වාහනයක ඉස්සරහ වීදුරුව

 lorry – truck ලොරිය

 car park – parking lot රථ ගාල

 roundabout - traffic circle / rotary මාර්ග වටරවුම

 merry-go-round / roundabout – carousel මෙරි ගෝ රවුම

 roundabout - merry-go-round බඹර ඔන්චිල්ලාව (ළමා උයන්වල ළමයි නැගී කැරකෙන රෝදය)

 Ferris wheel – big wheel කතුරු ඔන්චිල්ලාව

 railway – railroad රේල් පාර

 railway carriage / coach – railcar / car දුම්රිය මැදිරිය

 postman – mailman / postman ලියුම් බෙදන්නා

 flat - apartment මහල් නිවාසය

 ground floor – ground floor / first floor (ගොඩනැගිල්ලක) බිම් මහල

 first floor – second floor පළමු මහල (බිම් මහලට ඉහළ මහල)

 aluminium - aluminum ඇලුමිනියම්

 aeroplane - airplane ගුවන් යානය

 petrol - gasoline/gas පෙට්රල්

 pavement - sidewalk පදික වේදිකාව (ඇමරිකානුවන් pavement කියන්නේ පා‍රේ වාහන යන කොටසටයි)

ව්‍යවහාරය (usage)

 I have just read that article – I just read that article මම මේ දැන් ඒ ලිපිය කියෙව්වා

 He is in hospital – He is in the hospital එයා (අසනීප වෙලා) ඉස්පිරිතාලෙ.

 They like their studies at university - They like their studies at the university ඒ අය විශ්ව විද්‍යාලෙ තමන්ගෙ ඉගනීම් කටයුතුවලට කැමතියි.

 She wants to stay at home – She wants to stay home එයාට ගෙදර නවතින්න ඕනැ.

 Come and take a look – Come take a look ඇවිත් බලන්න

 Go and take a bath - Go take a bath ගිහින් නාගන්න

 He suggested that we should postpone the project – He suggested that we postpone the project ව්‍යාපෘතිය කල් දාන්න එයා යෝජනා කළා.

 They agreed a price / They agreed on a price – They agreed on a price ඔවුන් මිලකට එකඟ උනා.

 The workers protested against the decision - The workers protested the decision සේවකයන් තීරණයට විරෝධය ප්‍රකාශ කළා.

 We wrote her a letter / We wrote to her - We wrote her a letter / We wrote her අපි එයාට ලියුමක් ලිව්වා.

උච්චාරණය (pronunciation)

 fast /fɑːst/ - /fæst/ , dance / dɑːns/ - / dæns/ , class /klɑːs/ - /klæs/... වේගවත්/ව, නටනවා, පංතිය ...

 card /kɑːd/ - /kɑrd/ , part /pɑːt/ - /pɑrt/ , farm /fɑːm/ - /fɑrm/… කාඩ් පත, කොටස, ගොවිපොළ…

 fort /ˈfɔːt/- /fɔrt/ , form /fɔːm/ - /fɔrm/ , cord /kɔːd/ - /kɔrd/… බල කොටුව, පෝර්මය/ස්වරූපය, රැහැන...

 schedule /ˈʃɛdjuːl/ - /ˈskɛdʒʊəl/ කාර්ය සටහන/වැඩ පිළිවෙල

 leisure /ˈlɛʒə/ - /ˈliːʒər/ විවේකය

 secretary /ˈsɛkrətrɪ/ - /ˈsɛkrɪˌtɛri/ ලේකම්

 primary /ˈpraɪmərɪ/ - /ˈpraɪmɛri/ මූලික, ප්‍රධාන

 preparatory /prɪˈpærətərɪ -trɪ/ - /prɪˈpærəˌtɔri, -ˌtoʊri, ˈprɛpərə-/ සූදානමක් වශයෙන් කෙරෙන

 laboratory /ləˈbɒrətəri, -ətri/ - /ˈlæbrəˌtɔri, -ˌtoʊri/ පරීක්ෂණාගාරය

 glacier / ˈglæsɪə/ - /ˈgleɪʃər/ ග්ලැසියරය (චලනය වන අයිස් කන්ද)

අක්ෂර වින්‍යාසය (spelling)

 colour, harbour, neighbour… – color, harbor, neighbor… පැහැය, වරාය, අසල් වැසියා

 centre, litre, goitre… - center, liter, goiter කේන්ද්‍රය/මධ්‍යස්ථානය, ලීටරය, බෙල්ලේ වායු ගෙඩිය

 travelling, travelled, traveller – traveling, traveled, traveler සංචාරය කිරීම, සංචාරය කළා, සංචාරය කරන්නා [quarrel(රන්ඩු කරනවා), model(නිරූපනය කරනවා), signal(සංඥා කරනවා) ආදියත් මෙසේයි]

 fulfil, distil, enrol... – fulfill, distill, enroll... ඉටු කරනවා / සඵල කර ගන්නවා (කැමැත්තක්, බලාපොරොත්තුවක්), ආසවනය කරන‍වා (උදා: අරක්කු පෙරනවා), බැ‍ඳෙනවා (පාඨමාලාවකට)

 licence, defence, offence... – license, defense, offense... බල පත්‍රය, ආරක්ෂාව, වරද

 practise – practice පුහුණු වෙනවා (ක්‍රියා පදය)

 organize/organise, realize/realise, legalize/legalise… - organize, realize,legalize... සංවිධානය කරනවා, අවබෝධ කර ගන්නවා / සැබෑ කර ගන්න‍වා, නීත්‍යානුකූල කරනවා...

 analyse, paralyse, catalyse... – analyze, paralyze, catalyze... විශ්ලේෂණය කරනවා, අඩපණ කරනවා (අංශභාග රෝගය වැනි), (රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක්) ඉක්මන් කරනවා

 instalment, skilful, wilful... - installment, skillful, willful... ගෙවීම් වාරිකය, නිපුණ, වරදක් බව දැනත් කරන

 storey – story ගොඩනැගිල්ලක මහල

 jewellery - jewelry ආභරණ

තවත් මෙවැනි වෙනස්කම් ගණනාවක් තිබේ. BBC News වැනි වෙබ් අඩවියකට ගිය විට බ්‍රිතාන්‍ය සම්ප්‍රදාය හමු වේ. නමුත් වෙබ් අඩවි විශාල සංඛ්‍යාවක් ඇමරිකානු ඒවා වන නිසා අන්තර්ජාලයේ බහුලව දක්නට ලැබෙන්නේ එම සම්ප්‍රදායය. අනෙකුත් මාධ්‍යවලත් බොහෝ විට එසේය. කෙසේ වෙතත් ශ්‍රී ලාංකික මාධ්‍යවල නම් තවමත් වැඩි වශයෙන් ඇත්තේ බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසියේ ආභාෂයය.

ව්‍යාකරණ ශාස්ත්‍රය (Grammar)
Parts of Speech

All words are divided in to eight classes called, Parts of Speech.

1.	Noun: a word used as the name of a person , animal, Place or a thing.

Proper Nouns: Saman / Kelaniya

Common Nouns: Sea/ Bird / Dog

Collective Noun: Team/ Family / Nation

Abstract Noun: Quality (honesty/strength), Action(movement/judgment),State(youth/death/sickness)

Countable Noun: Names of objects/ppl we can count (pen/mango/house)

Uncountable Nouns: Water/Milk/Oil – they do not have a plural form

Formation of Plural

a)	Adding "s" to the singular
girl		girls		dog 	dogs		house	houses		train	trains

b)	Adding "es" to the singular (for nouns ending in ss, sh, ch, or x)
Kiss		kisses		brush	brushes 	watch	watches	tax	taxes

c)	Most nouns ending in -o also make plural by adding "es"
Hero	heroes		tomato	tomatoes	volcano	 volcanoes	mango	mangoes

d)	Some nouns ending in –o will make plural by ending "s" to end
Dynamo	dynamos	ratio	ratios		piano	pianos	photo	photos

e)	Nouns ending in – y preceded by a consonant form their plural by changing –y to – i and adding –es
baby - babies, country-countries, city-cities

f)	Nouns ending in –y preceded by a vowel form their plural by adding –s
Monkey-monkeys, boy-boys, toy-toys

g)	Only few ending in –f or –fe form their plural by changing –f or –fe to –v and adding –es
Wife-wives, knife-knives, thief-thieves,

h)	Some changing the inside vowel
Man-men, mouse-mice, foot-feet

2.	Adjective: a word used with a noun to add something to its meaning (Adjective=Added to)

a)	Quality: He has a large house. The foolish man spent his savings on liquor.

b)	Quantity: He has much experience , Is there any water in the tank?

c)	Number: I have ten pens, You have made several mistakes

d)	Demonstrative: That table is very small, Those mangoes are ripe.

e)	Interrogative: Whose books are these? , which shirt is better?

f)	Comparison: large, larger, the largest

Articles: A, an and the are called articles

3.	Pronouns: a word used instead of a noun (I , we you, they, he , she , it)

Indefinite Pronouns: One, None, all, Many, some, somebody had stolen my pen.

Distributive Pronouns: Each, Either, Neither, Each of the students gets prizes.

Relative Pronouns: Who, whose, whom, which, that , the teacher has punished Kamal who came late.

4.	Verbs: A Verb is a thing that tells something about a person or thing, it may tell us

•	What a person or thing does
•	What is done to a person or thing
•	What a person or thing is

a)	The Simple Present Tense
He goes to temple every Poya day / the earth moves round the earth/ The Berlin Trade Fair opens today.
He drinks a cup of tea every morning/ The President goes to USA next week.

b)	The Present Continuous Tense
I am doing my homework, My brother is reading for his Master Degree, I am sitting for the examination next week

c)	The Present Perfect Tense (To describe completed activities in the immediate past)
I have done my home work, He has eaten the cake, The teacher has left the office.

d)	The Present Perfect Continuous Tense (Action begun in the past and still continuing)
My friends have been playing cricket since 8 o' clock.
Samantha has been sleeping for six hours

e)	The Simple Past Tense (To describe an action completed in the past)
Aloka left the school last year, I met your brother last Friday

f)	The Past Continuous Tense ( Noun + V(ing)… ) –action going on at some time past
The light went out when I was watching TV show, when I saw him, he was playing cricket

g)	The Past Perfect Tense – action completed before a certain moment or action in the past
When I go to the station, the train to Badulla had left, I had finished my homework before father comes home

h)	The Past Perfect Continuous Tense: Action that begun before a certain point in the past and continued up to that time.
Ramani had been saving money for her dowry before she married last year.

i)	Simple Future Tense
I shall go to Galle tomorrow/ He will sit for GCE AL next year

j)	The Future Continuous Tense: an action as going on at some time in the future
I shall be listening to news at 8 o' clock.

k)	The Future Perfect Tense: to show the completion of an action by a certain future time
I shall have finished my home work by 5 o'clock today.

l)	The future perfect continuous tense: action as being in progress over a period of time that will end in the future
By next year, I shall have been working in this office for twenty years
When Kamal passes A/L this year, he will have been studying at KMV for nine years.

Active Voice and Passive Voice

Active Voice: 	The cat killed the rat

Passive Voice:	The rat was killed by the cat

The Child eats an apple every day	An apple is eaten by the child every day
Ranjith will answer the questionnn	The question will be by Ranjith
	The tree was cut down yesterday

ඉංග්‍රීසි භාෂාව


O Romance de Teresa Bernard, é um romance da escritora brasileira Maria José Dupré, sob o pseudónimo de Sra. Leandro Dupré.

Publicado originalmente em 1941 pela editora Civilização Brasileira, sendo o primeiro livro publicado pela autora. Posteriormente foi reeditado pela Editora Brasiliense em 1944 e pela  Editora Saraiva em 1957 e 1967

Enredo
Narrado em primeira pessoa, o romance conta as memórias de Teresa Bernard, uma mulher rica e culta da sociedade paulista, que se apaixona por um homem casado , o médico Artur, cuja esposa está a beira da morte.

Assim, Teresa decide realizar uma viagem pela Europa com sua dama de companhia para Paris, Nice, Londres e um tour pela Itália, enquanto espera o momento em que poderá casar-se com Artur.

Personagens
Teresa Bernard; Artur; Elisabeth; Viturina; Lúcio; Tianinha; Tia Lina; Tia Olívia; Tia Marica; Avó de Teresa; Angelina; Ivone; Ernesto ; Sônia.

Curiosidades

 Maria José Dupré pensou em usar um pseudonimo e sugeriu Mary Joseph, que usara anteriormente para escrever um conto em um jornal. Porém o pseudonimo escolhido pela autora não agradou o editor Arthur Neves, tinha a opinião que um romance com tal pseudonimo já estaria condenado ao fracasso. Porém por ídeia do marido da autora ficou "Sra. Leandro Dupré.

Referências

Romances do Brasil
Livros de 1941
Maria José Dupré

O Romance de Teresa Bernard


القصيبة هي قرية مغربية وسط شمال البلاد. تقع القصيبة بإقليم بني ملال وتضم 18.481 نسمة (إحصاء رسمي 2004).
مدينة القصيبة تقع بين جبال الأطلس المتوسط وتتواجد شرق مدينة بني ملال على بعد 45 كلم، المدينة كانت قلعة المقاومة وجوهرة الأطلس المتوسط بما تحتويه من مميزات طبيعية هائلة. مدينة معروفة جهويا ووطنيا ودوليا بمصطاف تاغبالوت.

كانت القصيبة تجمعا حضريا توفر الكلأ للماشية وللاختباء من ظروف الحياة القاسية والبرد الشديد الذي يسود الجبال المجاورة لكن تطور البلدة إلى مكان معروف لم يبدأ إلا عندما اشتد ضغط القبائل السخمانية القادمة من اغبالة وتيزي نيسلى على سفوح الجبال المطلة على سهول تادلة. رغبة السخمانيين في الاستفادة من أماكن الرعي إبان فصلي الخريف والشتاء مرورا بفجايت ويرة وشدة عدائهم للقبائل المجاورة وإثارتهم للفتن حتم على المخزن التفكير في إقامة قصبة لمراقبة تحركاتهم فكانت قصبة ايت ويرة التي سميت فيما بعد بالقصيبة.

تعرضت القصيبة بعد ذلك للتدمير من طرف كولونيل فرنسي مزهو بنفسه هو مانجان الذي لم يستسغ انهزام قواته أمام موحى وسعيد فقرر الانتقام من القصيبة بأن دمرها سنة 1913 .

تشتهر القصيبة بجمالية مناظرها الخلابة وبصناعة الزربية القصيبية التي أصبحت تعد إرثا ثقافيا لدقة ألوانها. كما تتميز المدينة بفولكلورها الجميل خصوص رقصة "أحيدوس"الغنية بكلمات شعرية وجمالية يقترن إنشادها بمواسم الحصاد أو الاحتفال بالعرس أو الأنشطة الاجتماعية المرتبطة بعادات وتقاليد المنطقة

مراجع
 إحصاء السكان 1994 و2004 من موقع World Gazetteer العالمي.

أماكن مأهولة في إقليم بني ملال
بلديات المغرب

القصيبة (المغرب)


Madran (Baba) Dağı. 1792 metre yüksekliğe sahip olup, batısında Çine ilçesi, güneydoğusunda Bozdoğan ilçesi, kuzeydoğusunda Yenipazar ilçesi, kuzeyinde Aydın Dalama kasabası bulunmaktadır. Dağ adını zirvesinde bulunan Madran Baba yatırından almaktadır.

Madranbaba Dağı, Menteşe Dağları'nın Doğu Menteşe Dağları bölümünün kuzey kısmını oluşturur. Güneyinde karstik erime çukurlarından dolayı Oyuklu Dağ adı verilen dağ bulunur.

Aydın'ın en yüksek dağlarından biri olan Madran Dağı'nın en yüksek yeri 1792 metrelik Madranbaba veya Topçambaba denilen zirvesidir. Dağda metamorfik kayaçlar yaygındır. Fıstık çamı, kızılçam karaçam, dağ karaağacı, akkavak ormanları, makilikler dağdaki hakim bitki örtüsüdür.

Üzerinde ve eteklerinde 150 civarında köy bulunmaktadır ve köylerin çoğunluğu dağ köyü olmasına rağmen köy halkları hayvancılık, meyvecilik (kestane, elma, keçiboynuzu, ceviz, zeytin vs.) ve orman (kesim, yangın ilk yardım, dikim vb.) işleri ile uğraşır. Kış aylarında karlarla kaplı Madran dağının ormanlarının topraklarından çıkan suyun şişelenip pazarlaması yapılmaktadır.

Kaynakça

Aydın ilinin dağları
Frigya

Madran Dağı


Die Lauter ist ein Bach im Ostalbkreis in Baden-Württemberg von fünf Kilometern Länge, der am Nordtrauf der östlichen Schwäbischen Alb entspringt und in Mögglingen von links in die Rems mündet.

Geographie

Lauterursprung

Die Lauter entsteht etwa 1,5 km südwestlich der Ortsmitte des Heubacher Ortsteils Lautern aus mehreren Karstquellen im Lappertal zwischen Rosenstein im Nordwesten und Mittelberg im Südosten. Die höchste entspringt auf knapp , nach etwa einem Viertelskilometer sind alle Quellbäche vereint und der Bach fließt nordöstlich auf Heubach-Lautern zu.

Verlauf
Bald zweigt links ein alter Kanal ab, der einen Viertelskilometer weiter talab nach der Ölmühle wieder zurückläuft. Nach etwa 1,4 km nimmt die Lauter im südlichen Lautern ihren etwas längeren rechten Quellast Wäschbach auf, der westlich von Essingen-Lauterburg entsteht, und fließt nun wie dieser in recht genau nördlicher Richtung weiter durch das Taldorf, dessen nördlichste Teile schon in die dem Albtrauf vorgelagerte Hügellandschaft ragen. Hier beginnt auch rechts der Lauf des parallel laufenden Dobachs, der der Lauter nach Überqueren der Gemeindegrenze bei den ersten Häusern von Mögglingen von rechts zuläuft. Etwas weiter und schon im Siedlungsbereich des Dorfes mündet ein weiterer Zufluss von links unterhalb eines Stegs zwischen den Siedlungsstraßen An der Lauter links und Im Dobach rechts, hier wird also anscheinend der Zufluss – der aus einem gleichnamigen Gewann kommt – Lauter und die Lauter selbst Dobach genannt. Wenig später fließt neben der Oberdorfstraße der vereinte Bach in eine Verdolung, die sich nordwestlich durchs Dorf zieht, erst gegenüber dem Abzweig der Straße In den Höfen von der Hauptstraße tritt der Bach an deren Nordseite für weniger als 200 m wieder ans Tageslicht.

Mündung

Die Lauter mündet danach von links und Südosten und nach 5,1 km Lauf auf etwa  beim Haus Bahnhofstraße 31 in die Rems.

Einzugsgebiet
Das Einzugsgebiet der Lauter umfasst 8,7 km²e. Es erstreckt sich spindelförmig zwischen seinem südlichsten Punkt nahe dem Bärenberg bei Bartholomä und der Mündung, mit einer Länge von 7,4 km und einer maximalen Breite von 2,8 km. Es liegt zwischen etwa 405 und .

Die Wasserscheide läuft von der Mündung südsüdöstlich durch den Ostrand Lauterns, erklimmt den Pfaffenberg (), folgt dann sehr dicht dem Wäschbach talauf an seiner oberen Hangkante und erreicht einen Punkt auf  östlich von Lauterburg an der breitesten Stelle des Einzugsgebietes, bis zu dem nördlich und östlich die Rems konkurriert. Danach zieht sie südsüdwestlich auf den Bärenberg () und einen viel kleineren Höcker dahinter gerade eben westlich der Straße von Bartholomä nach Heubach. Auf diesem Abschnitt liegt jenseits die verkarstete und trockene Albhochfläche, die hier letztlich übers Stubental zur Brenz entwässert; hier ist also die Grenze Teil der Europäischen Hauptwasserscheide.

Die hier anschließende westliche Wasserscheide läuft zum Sender auf dem Utzenberg () und über den Fernmeldeturm auf dem Glasenberg () zum Rosenstein (). Von dort steigt sie steil den Albtrauf hinab und erreicht in nördlichem Lauf die Mündung in Mögglingen. Bis fast zuletzt konkurriert hier im Westen der die Rems in Böbingen an der Rems erreichende Klotzbach.

Anteil am Einzugsgebiet haben die Stadt Heubach, die Gemeinden Essingen und Mögglingen, ein winziger ohne jede Besiedlung gehört zur Gemeinde Bartholomä.

Zuflusssystem
Liste der Quelläste und Zuflüsse, von der Quelle zur Mündung, erhoben aus . Gewässerverläufe bevorzugt nach den Polygonzügen des entsprechenden Layers, Längen bevorzugt nach den damit assoziierten Datenbankeinträgen, Namen bevorzugt nach der Hintergrundkarte. Längen auf volle hundert Meter gerundet.

Ursprung der Lauter etwa 1,5 km südwestlich der Ortsmitte des Heubacher Ortsteils Lautern aus mehreren Karstquellen im Lappertal zwischen Rosenstein im Nordwesten und Mittelberg im Südosten.

 (Abgang und Rückfluss des Kanals zur Ölmühle), nach und von links, 0,3 km.
 Wäschbach, von rechts zwischen Rosenstein und Pfaffenberg im südlichen Lautern an der Straße Sommerrain, 1,8 km.
 Dobach, von rechts außerhalb des Siedlungsbereichs von Mögglingen an einer Gärtnerei neben der Lauterstraße (K 3283), 1,3 km.
 Lauter (!), von links in Mögglingen an einem Steg zwischen den Straßen An der Lauter links und Im Dobach rechts, 0,9 km.

Mündung der Lauter von links und Südosten und nach 5,1 km Lauf auf etwa  beim Haus Bahnhofstraße 31 in die Rems.

Ortschaften
Am Lauf liegen (mit politischer Zugehörigkeit):

 Ostalbkreis
 Stadt Heubach
 Lauterner Ölmühle (links)
 Lautern (beidseits)
 Gemeinde Mögglingen
 Dorf Mögglingen (beidseits)

Im Einzugsgebiet liegt außerdem überwiegend der Ortsteil Lauterburg der Stadt Essingen im Ostalbkreis, der rechts über dem oberen Wäschbach steht.

Geologie
Der Lauf der Lauter beginnt im Weißen Jura. Sie quert am Talaustritt bei Lautern die Störungslinie des Schwäbischen Lineaments, wonach sie kurz durch die Eisensandsteinschichten des Braunen Juras läuft und länger durch dessen Opalinuston, um noch im Braunjura zu münden.

An den Hängen des Rosensteins liegen im Einzugsgebiet einige Karsthöhlen im Massenkalk des Weißjuras, darunter das Finstere Loch nahe der Ölmühle und am Nordhang die Große Scheuer, in denen beiden vorgeschichtliche Besiedlungsspuren entdeckt wurden.

Sehenswürdigkeiten und Bauwerke
 Höhlen Finsteres Loch, Große Scheuer, Haus am Südost- und Westhang des Rosensteins.
 Felsformation Sedelfelsen an der südöstlichen Hangkante des Rosensteins zum Lappertal mit Rosenstein-Ostfelsen auf dem Sporn über Lautern.
 Abschnittswall Teufelsmauer über die Kuppe des Mittelbergs hinweg.

Siehe auch
 Liste der Zuflüsse der Rems

Einzelnachweise

Literatur
 Topographische Karte 1:25.000 Baden-Württemberg Nord, als Einzelblatt Nr. 7125 Mögglingen und Nr. 7225 Heubach

Weblinks

 Karte von Lauf und Einzugsgebiet der Lauter auf:
 Karte von Lauf und Einzugsgebiet der Lauter auf:

Fließgewässer im Ostalbkreis
Gewässer in Heubach
Mögglingen
Fluss der Schwäbischen Alb

Lauter (Rems)


Olaylar

Doğumlar
 7 Temmuz - İmparator Shirakawa, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 72. imparatoru (ö. 1129)
 tarihi bilinmeyen
 Solomon, Macaristan Kralı (ö. 1087)

Ölümler
 Godwine, Wessex Kontu (d. 1001)

1053


Carne separată mecanic sau carne dezosată mecanic este un produs din carne de tip pastă obținut prin măcinarea sau amestecarea la presiune de carne de vită, carne de porc, de curcan sau de pui, sub presiune înaltă printr-o sită sau un dispozitiv similar pentru a separa osul de părțile comestibile de țesut. Procesul presupune pasarea sau șlefuirea carcasei rămase după îndepărtarea manuală a cărnii de pe oase și apoi forțând suspensia printr-o sită sub presiune. Acest piure include oasele, măduva osoasă, pielea, nervii, vasele de sânge și resturile de carne rămase pe oase. Produsul rezultat este un amestec de mușchi (carne) și alte țesuturi care nu sunt în general considerate carne.

Carne separată mecanic este folosita în anumite tipuri de carne și produse din carne, cum ar fi hot-dog și cârnați, de la sfârșitul anilor 1960. Pentru producția de carne dezosată mecanic de pui și de curcan, în majoritatea cazurilor, carcasa pieptului animalului este folosita pentru ca aceasta mai conține părți de carne.

Referințe

Vezi și
 Dezosare
 Pateu de carne (produs alimentar)
 Boala vacii nebune.

Industria alimentară

Carne dezosată mecanic


Bekæmp rotterne [forkortet udg.] er en dansk dokumentarfilm fra 1948 instrueret af Valdemar Lauritzen og efter manuskript af Mogens Skot-Hansen.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1948

Bekæmp rotterne (forkortet udg.)


William Joseph Gabriel Doyle, MC (3 de março de 1873 - 16 de agosto de 1917), mais conhecido como Willie Doyle, foi um padre católico romano irlandês que foi morto em ação enquanto servia como capelão militar dos Fuzileiros Reais de Dublin durante a Primeira Guerra Mundial.

Vida anterior
Doyle nasceu em Dalkey, Irlanda, o caçula de sete filhos de Hugh e Christine Doyle (nascida Byrne). Ele foi educado no Ratcliffe College, Leicester. Depois de ler o livro Instruções e Considerações sobre o Estado Religioso de Santo Afonso, ele foi inspirado a entrar no sacerdócio. Ele estudou inicialmente no Clonliffe College antes de 1891, quando ingressou no St Stanislaus Tullabeg College, e foi ordenado padre jesuíta em 1907. Ele serviu por cinco anos na equipe da missão.

Primeira Guerra Mundial
Doyle serviu no Departamento de Capelães do Exército Real do Exército Britânico durante a Primeira Guerra Mundial, nomeado capelão da 48ª Brigada da 16ª Divisão Irlandesa. Durante a Batalha de Loos Doyle foi pego em um ataque de gás alemão e por sua conduta foi mencionado em despachos. Uma recomendação para uma Cruz Militar foi rejeitada porque "ele não estava há tempo suficiente na frente". Doyle foi presenteado com o "pergaminho de mérito" da 49ª Brigada (irlandesa). Ele foi morto na Batalha de Langemarck, em 16 de agosto de 1917.

Legado
O general William Hickie, comandante-chefe da 16ª Divisão (irlandesa), descreveu o padre Doyle como "um dos homens mais corajosos que lutaram ou serviram aqui".

O corpo do padre Doyle nunca foi recuperado, mas ele é comemorado no Tyne Cot Memorial.

Padre Doyle foi proposto para canonização em 1938, mas isso não foi seguido. Seus papéis podem ser encontrados nos arquivos jesuítas, Leeson Street, Dublin.

Um vitral dedicado à sua memória está presente na Igreja de St Finnian, Dromin, Condado de Louth, Irlanda.

Apesar de seu relacionamento conturbado com a Igreja Católica Romana na Irlanda, o autor e dramaturgo irlandês Brendan Behan é conhecido por sempre ter sentido uma grande admiração pelo padre William Doyle. Ele elogiou o padre Doyle em seu livro de memórias de 1958, Borstal Boy. Além disso, a biografia do capelão caído de Alfred O'Rahilly é conhecida por ter sido um dos livros favoritos de Behan.

O cantor folk irlandês Willie 'Liam' Clancy recebeu o nome dele devido ao carinho de sua mãe por Doyle, embora eles nunca tenham se conhecido.

Decorações
Doyle foi condecorado com a Cruz Militar por sua bravura durante o ataque à vila de Ginchy durante a Batalha do Somme em 1916. Ele também foi recomendado postumamente tanto para a Cruz Vitória quanto para a Ordem de Serviços Distintos, mas não foi/ premiado. De acordo com Patrick Kenny, o anti-catolicismo pode ter desempenhado um papel na decisão do exército britânico de não conceder ambos os prêmios ao padre Doyle.

Panfletos publicados

 Retreats for working men: why not in Ireland? (1909)
 Vocations (1913)
 Shall I be a priest? (1915)

Referências

Leitura adicional
 Johnstone, Tom and Hagerty, James, The cross on the sword: catholic chaplains in the forces (1996)
 Kenny, Patrick (2017), To Raise the Fallen: A Selection of the War Letters, Prayers, and Spiritual Writings of Fr. Willie Doyle, S.J., Ignatius Press.
 McRedmond Louis, To the greater glory: a history of the Irish Jesuits (1991)
 O'Rahilly, Alfred, Fr William Doyle, S.J.: a spiritual study (1920)
 Smyth, John (Sir), In this sign conquer (1968)
 Stuart, Henry L., "Fr William Doyle S.J.", The Commonweal, no. 8 (11 November 1925), 11–14

Ligações externas

 Site da causa de canonização do Padre Doyle (em Inglês)

Pessoas da Primeira Guerra Mundial (Reino Unido)
Padres católicos da Irlanda
Jesuítas
Capelães

Willie Doyle


أَلوِن لُبيز «أل جارو» هو مغني جاز أميركي حاصل على جائزة جرامي العالمية لسبع مرات. وهو أول فنان في التاريخ يفوز بجوائز في ثلاث فئات غنائية مختلفة هي الجاز والبوب وريذم أند بلوز. وحصل على جوائز جرامي خلال أربعة عقود متتالية سنوات 1970 و1980 و1990 و2000. ولد سنة 1940 في أسرة محافظة كان هو الابن الخامس من مجموع ستة أبناء، ورث الغناء عن أبيه الذي كان واعظاً معمدانيا وأمه التي كانت عازفة بيانو بالكنيسة. كان والداه يغنيان مع بعض في فرقة واحدة في الحفلات التي تقيمها الكنيسة. حاصل على بكالوريوس في علم النفس عام 1962، وعلى ماجستير في إعادة التأهيل المهني من جامعة آيوا. شكل هو وعازف القيثارة خوليو مارتينيز ثنائياً ناجحاً سنة 1967، وهو ما دفعه إلى اتخاذ قرار التفرغ للغناء، وهو ما حدث فعلاً ابتداءً من سنة 1968. ولم يكتف أل جارو بالغناء فقط، بل عكف منذ البداية عاى تأليف قصائد غنائية استوحى الكثير من محتوياتها من نشأته المحافظة وطغت عليها ميوله الروحانية. وفي سنة 1975، بدأ أل جارو العمل مع عازف البيانو توم كانينج، وأصدر بعد فترة قصيرة ألبومه «وي جوت باي» الذي قذفه إلى عالم الشهرة وكان طريقه للحصول على جائزة جرامي الألمانية ثم الثانية عن ألبومه الثاني «جلوو». ومن بين ألبومات أل جارو الناجحة «بريكن أواي» عام 1981.
يشتهر أل جارو بصوته الجهوري القوي وقدرته العجيبة على الغناء باستخدام كلمات صائتة غير ذات معنى لكنها ذات إيقاع موسيقي لا يخلو من نكتة وإبداع وجاذبية، وأيضاً بقدرته على تقليد نغمات أوتار القيثارة. شارك بأغانيه في العديد من الفعاليات الخيرية والحفلات ذات أبعاد إنسانية عالمية. وفي سنة 2010، كان أغنية أل جارو "دابل فيس" ضمن أغاني ألبوم "يومير ديوداتو الذي أنتجه المنتج الإيطالي نيكولوسي.
تزوج أل جارو مرتين في حياته، استغرق الزواج الأول أربع سنوات، والثاني دام منذ 1977 وكان ابنه ريان ثمرة زيجته الثانية.
في يوليو 2010 وصل إلى أسماع محبي وعشاق أل جارو أن أل جارو يتلقى العلاج في مستشفى بالعاصمة الفرنسية باريس إثر تعرضه لمشكلات في التنفس واضطرابات في دقات القلب، إلا أن هذه الأنباء سُرعان ما تبددت بعد خروج أل جارو من هذه الأزمة الصحية سالماً معافى وعودته لمواصلة جولاته الغنائية في العالم بنفس قوة صوته ووهجه وألقه.
وتحفل مسيرة أل جارو بعطاء فني زاخر، فقد أصدر أكثر من 15 ألبوماً تغنى فيها بالحب والأحلام والحنين وعن اليوم والغد وعن السماء والأرض وجمال الطبيعة وقوس قزح وضوء القمر واورود والزهور، نال نصفها جوائز جرامي العالمية (سبع جوائز). ألف العديد من القصائد التي غنى بعضها فقط، وغنى أغلبها آخرون من مشاهير الجاز والبوب من أبناء جيله.
وبالإضافة إلى جوائز جرامي، حاز أل جارو على أكثر من 17 جائزة وتتويج عن روعة أدائه في الجاو وأحسن ألبوم للأطفال وأفضل أداء تقليدي وألبوم العام وأحسن أداء صواتي على الخشبة، وغيرها.

روابط خارجية

مراجع

وصلا خارجية

 موقع وب أل جرو الرسمي

أشخاص من ميلواكي (ويسكونسن)
أفارقة أمريكيون في القرن 20
أفارقة أمريكيون في القرن 21
حائزون على جائزة غرامي
خريجو جامعة أيوا
لاعبو كرة سلة أمريكيون
مدفونون في منتزه فورست لاون التذكاري
مغنو جاز أمريكيون
مغنو جاز ناعم
مغنو ريذم أند بلوز أمريكيون
مغنون أمريكيون من أصل إفريقي
مغنون ذكور أمريكيون أفارقة في القرن 20
مغنون ذكور أمريكيون أفارقة في القرن 21
مغنون من ويسكونسن
مواليد 1940
مواليد في ميلواكي (ويسكونسن)
موسيقيون من ميلووكي
موسيقيون وموسيقيات أمريكيون
وفيات 2017
وفيات بسبب الفشل التنفسي
وفيات في لوس أنجلوس

أل جارو


LEuro de futsal 2005 est la cinquième édition du Championnat d'Europe de futsal, compétition organisée par l'Union des associations européennes de football (UEFA) et rassemblant les meilleures équipes nationales masculines européennes de la discipline. Il se déroule à Ostrava, en Tchéquie, du 14 au .

En janvier 2004, les sélections nationales de 33 pays participent à une phase de qualification, dans le but de désigner les sept équipes pouvant prendre part au tournoi final en compagnie de la Tchéquie, qualifiée d'office en tant que pays organisateur.

Pour la troisième finale opposant l'Espagne à la Russie en cinq édition, les Espagnols remportent leur troisième titre (après 1996 et 2001). Les Ibériques poursuivent ainsi leur série d'une victoire toutes les deux éditions et terminent sur le podium de chacune des cinq premières éditions de l'Euro de futsal. L'Italie, tenant du titre, prend la troisième place.

Le gardien espagnol Luis Amado est élu golden player tandis que l'Italien Fernando Grana remporte le titre de meilleur buteur de la compétition avec six réalisations.

Organisation

Pays, ville et salles retenus
La Tchéquie et sa ville d'Ostrava sont retenues pour accueillir le cinquième Euro de futsal. La compétition se déroule dans deux salles : ČEZ Aréna et au Sareza Hall.

Tous les matchs ont lieu dans la ČEZ Aréna, à l'exception d'un match de la troisième journée par poule de la phase de groupe, afin que les deux matchs se déroulent au même moment.

Format de la compétition
Les huit équipes qualifiées sont séparées en deux groupes de quatre, joués en tournoi toutes rondes. Par souci d'équité, les deux matchs de la troisième journée de la phase de groupe sont joués au même moment dans les deux salles.

Les deux premiers de chacun des deux groupes sont qualifiés pour les demi-finales à élimination directe. Les premiers y affrontent les seconds de l'autre groupe. Contrairement à l'édition 2003, un match pour la troisième place a lieu.

Équipes qualifiées

En janvier 2004, 33 sélections nationales de futsal prennent par aux qualifications. Un tour préliminaire à deux groupes (trois et quatre équipes) qualifie deux sélections pour le tour principal composé de sept groupes de quatre équipes.

Seuls leurs sept vainqueurs se joignent au pays hôte qualifié d'office, la Tchéquie, pour la phase finale.

Les quatre précédents vainqueurs se qualifient pour la phase finale. Seule la Hongrie dispute sa première phase finale, toutes les autres équipes ont déjà pris part à deux éditions minimum.

Personnalités

Effectif par sélection

Arbitres

Parmi les nations qualifiées, seule l'Ukraine ne fournit pas d'arbitre pour la phase finale.

Phase de groupes

Groupe A
L'Ukraine et la Russie ont raison de la République tchèque et des Pays-Bas dans un Groupe A serré, où chaque équipe gagne un match.

Groupe B
Les champions en titre italiens disputent le premier match de l'Euro de futsal et battent le Portugal 8-3.  L'Italie domine son groupe sans partage pour la troisième fois d'affilée, terminant devant l'Espagne, aussi qualifiée, le Portugal et la Hongrie.

Phase à élimination directe

Tableau

Demi-finales
En demi-finale, l'Espagne est vainqueure de l'Ukraine 5-0. Vainqueur de tout ses matchs de poule, l'Italie chute lourdement en demi-finale face à la Russie (4-2).

Troisième place
La petite finale est la même affiche que la finale de 2003 et voit de nouveau l'Italie prendre le meilleur sur l'Ukraine, cette fois-ci sur le score de 3-1.

Finale
Il s'agit du troisième Espagne-Russie en finale de l'Euro de futsal (une victoire partout). Les Espagnols, champions du monde 2004, dominent les Russes et récupèrent le titre de champions d'Europe de l'UEFA. Les buts d'Andrea et Cogorro leur offrent leur troisième titre européen (2-1).

Classements et récompense

Classement final

Liste des buteurs
Le décompte ne comprend que les buts marqués lors de la phase finale.

6 buts
 Fernando Grana

5 buts
 Vladislav Shayakhmetev

4 buts
 Gonçalo Álves
 Serhiy Sytin

3 buts

 Assad Fabiano
 Carlos Scala
 Sandro Reno Zanetti
 Andreu
 Daniel
 Javi Rodríguez

2 buts

 Michal Mareš
 Daniel Rajnoch
 Tamás Lódi
 Edgar Bertoni
 Dick Hulshorst
 Antoine Merlino
 André Lima
 Joel Queirós
 Sergei Ivanov
 Mikhail Markin
 Fran Serrejón
 Jordi Torras

1 but

 Martín Dlouhý
 Tomáš Šluka
 Tamás Frank
 Balázs Simon
 Szabolcs Tóth
 Adriano Foglia
 Jocimar Jubanski
 Carlos Montovanelli
 Bacaro Vinicius
 Samir Makhoukhi
 Maximiliaan Tjaden
 Kees Thies
 Marcelinho
 Denis Abyshev
 Damir Khamadiyev
 Aleksandr Levin
 Konstantin Maevski
 Konstantin Douchkevitch
 Kike
 Alberto Cogorro
 Serhiy Koridze
 Olexiy Kudlay
 Fedir Pylypiv

1 contre-son-camp
 Tomáš Šluka
 Dick Hulshorst
 Mikhail Markin

Distinction individuelle

Le gardien de l'Espagne Luis Amado est élu golden player (joueur d'or) de l'Euro de futsal 2005. Deux mois après la victoire en Coupe du monde dont il est élu meilleur gardien de but, l'Espagne dispute la phase finale européenne. En demi-finale, Amado conserve ses cages inviolées, fait rare à ce niveau, lors de la victoire 5-0 sur l'Ukraine.

Notes et références

Liens externes

2005
Futsal
Europe
Futsal 2005
Compétition de football en Tchéquie
Europe 2005
Championnat Europe Futsal
Championnat Europe Futsal
Événement sportif à Ostrava

Championnat d'Europe de futsal 2005


Naplanum fue un señor de la guerra amorreo que, según se interpreta de los textos paleobabilónicos, se erigió en primer rey de una Larsa independiente, ciudad mesopotámica hasta entonces vasalla de Ur, cuyo reino se encontraba en declive. Naplanum fue rey de Larsa, probablemente, entre los años 2025 y 2005 a. C. Inició una dinastía que, a partir de Gungunum, convertiría Larsa en la potencia hegemónica de la Baja Mesopotamia. Sin embargo, la documentación existente que cubre las siete décadas a partir de su reinado es confusa, por lo que apenas sabemos nada de él ni de sus descendientes inmediatos. Es probable que durante ese tiempo Larsa cayera bajo el poder de los reyes de Isin, gran potencia durante el declive de Ur.

Le sucedió su hijo Emisum, aunque las noticias que nos llegan de su coronamiento provienen tan sólo de dos fragmentos de listas reales. Del reinado de Naplanum no se ha hallado inscripción alguna.

Referencias

Reyes de Larsa
Reyes del siglo XXI a. C.
Asia en el siglo XXI a. C.
Reyes amorritas

Naplanum


Les Ostreobiaceae sont une famille d'algues vertes de l'ordre des Bryopsidales.

Étymologie
Le nom vient du genre type Ostreobium, composé du préfixe ostreo-, venant du grec ὀστέον- / ostéon-, « partie la plus dure ; noyau », et du suffixe -bio / -bium, « en rapport avec la vie » en référence à l'habitat habituel de ces algues qui sont .

Liste des genres
Selon , ,  :
 Ostreobium Bornet & Flahault, 1889

Notes et références

Liens externes

Famille d'algues vertes (nom scientifique)
Bryopsidales

Ostreobiaceae


Materials Science and Engineering may refer to several journals in the field of materials science and engineering:

 Materials Science and Engineering A
 Materials Science and Engineering B
 Materials Science and Engineering C
 Materials Science and Engineering R, reviews

Materials science journals
Elsevier academic journals

Materials Science and Engineering


NGC 5940 est une lointaine galaxie spirale barrée située dans la constellation du Serpent. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5940 a été découverte par l'astronome américain Lewis Swift en 1887.

La classe de luminosité de NGC 5940 est I-II et elle présente une large raie HI. C'est une galaxie active de type Seyfert 1. NGC 5940 est aussi une galaxie dont le noyau brille dans le domaine de l'ultraviolet. Elle est inscrite dans le catalogue de Markarian sous la cote MRK 1511 (MRK 9030).

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5940 sur le site du professeur C. Seligman

5940
Constellation du Serpent
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie de Markarian
Galaxie active
Galaxie de Seyfert
Objet céleste découvert en 1887
Objet céleste découvert par Lewis Swift

NGC 5940


محمد بن شلاح المطيري (1933 - 2005)،  شاعر ومذيع سعودي، ويعد من أشهر مذيعي برامج البادية في الخليج العربي.

حياته
ولد في المهد بمنطقة المدينة المنورة عام 1352 هـ وهو شقيق الشيخ شالح بن شلاح والشاعر شليويح بن شلاح، عمل عسكرياً بالقوات الجوية بقاعدة الأمير عبد الله بجدة حتى وصل إلى رتبة مقدم وأحيل للتقاعد بطلب منه حتى يتفرغ لتقديم برنامج (من البادية)، خدم في مجال الإعلام منذ عام 1377 هـ حتى 1426 هـ، وله من الأبناء نمر، عقاب، ماجد ويوسف، وله خمس بنات ومتزوج من ثلاث زوجات.

محاوراته
للشاعر محمد بن شلاح محاورات كثيرة مع نخبة الشعر وفطاحلته ومن أهمها هي محاورته مع سعود البحر عند الملك
فيصل.

سعود البحر

سـلام من خاطرٍ مني تدقه هجوس :
رديةٍ من ضـمير سعود غنابها

لا واللّه الا غطستو فالبحور الغطوس :
ترى المعاني تدوّر عند طـلابها

محمد بن شلاح

يا مرحبا يالمغني عد نقد الفلوس :
يا مرحبا بالمثايل والذي جابها

ترى البحر له سواعي من وراك وعسوس :
حاجتك يا سعود حنا ما درينا بها

سعود البحر

لا يالبديوي موصخ محرقتك الشموس :
وش ولعك بالحكومة تتعب أركابها

تبي تقوس البحر مانته بعارف تقوس :
واللي يعد النجوم يضيّع حسابها

محمد بن شلاح

لو الشجاعة تجي من لبس زين اللبوس
يمد العذارى تهوش وتفتل اشنابها

اللّه يعز الحكومة ركبتك الجموس
وانته من أول بضاعه عند جلابها

مراجع

أشخاص من المدينة المنورة
شعراء النبط
شعراء حجازيون في القرن 20
شعراء حجازيون في القرن 21
شعراء شعبيون سعوديون
شعراء قبيلة مطير
مذيعون سعوديون
مواليد 1933
وفيات 2005
وفيات في جدة

محمد بن شلاح المطيري


Charles Coulomb may refer to:
 Charles-Augustin de Coulomb (1736–1806), French physicist known for his work in electromagnetics
 Charles A. Coulombe, American author

Charles Coulomb


Age/sex/location (commonly referred to by the shorthand A/S/L, asl or ASL) is an article of Internet slang used in instant messaging programs and in Internet chatrooms. It is used as a question to find out the age, sex, and general location of the person one is talking to.

It is usually asked as a question in online romantic and sexual contexts.

Variations
 The variation A/S/L/P or ASLP are short for "Age, Sex, Location, and Picture".
 The variation NASL is short for "Name, Age, Sex, Location".
 Another variation is "Age/Sex/Location/Name/Picture" written as "A/S/L/N/P" or ASLNP.
 ASLR is short for "age, sex, location, race". ASLRP is short for "age, sex, location, race, picture".
 A/S is short for "Age/Sex".
 A/S/L/M/H is short for "Age, sex, location, music, hobbies".

Criticism

The fact that users often seek A/S/L information in "initial interactions" implies an "emphasis on the physical body online". 52% of the MOO character descriptions referenced age, sex, location, or physical appearance.

References

Internet slang

Age/sex/location


RTSP (eng. Real Time Streaming Protocol) este un protocol de control al rețelei destinat pentru utilizarea în divertisment (eng. entertainment) și sisteme de comunicații de control al fluxului serverelor media (eng. streaming media servers).

Protocolul este utilizat pentru stabilirea și controlul sesiunii media intre capetele (eng: end points) comunicației.

Protocoale de nivel aplicație

Real Time Streaming Protocol


ألبرتو فيديريكو أكوستا ، من مواليد 23 أغسطس 1966 في أروسينا في الأرجنتين، لاعب كرة قدم أرجنتيني.

لعب مع منتخب الأرجنتين لكرة القدم منذ عام 1992 وحتى عام 1995، وشارك معهم في 19 مباراة وسجل هدفين.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليابان
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في البرتغال
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في اليابان
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في تشيلي
رياضيون أرجنتينيون مغتربون في فرنسا
رياضيون من محافظة سانتا
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو الدوري التشيلي لكرة القدم الدرجة الممتازة
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الياباني للدرجة الأولى
لاعبو بوكا جونيورز
لاعبو تولوز
لاعبو دوري الدرجة الأولى الأرجنتيني
لاعبو سان لورينزو
لاعبو سبورتينغ لشبونة
لاعبو كأس الملك فهد 1992
لاعبو كرة قدم أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم رجالية أرجنتينيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تشيلي
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم شاطئية أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم فازوا بكوبا أمريكا
لاعبو كرة قدم مغتربون أرجنتينيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في البرتغال
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليابان
لاعبو كرة قدم مغتربون في تشيلي
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من محافظة سانتا
لاعبو كوبا أمريكا 1993
لاعبو كوبا أمريكا 1995
لاعبو منتخب الأرجنتين لكرة القدم
لاعبو نادي أونيفرسيداد كاتوليكا
لاعبو نادي يونيون
لاعبو يوكوهاما مارينوس
لاعبون فائزون بكأس القارات
مدربو كرة قدم أرجنتينيون
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1966

ألبرتو أكوستا


Standing on the Shoulder of Giants is the fourth studio album by English rock band Oasis, released on 28 February 2000. It was the band's first album under their new record label Big Brother Recordings.  In the year preceding the album's release, Alan McGee closed Creation Records, and Oasis had lost two founding members (Paul "Bonehead" Arthurs and Paul "Guigsy" McGuigan) and hired new producer Mark "Spike" Stent to replace Owen Morris.

The album marked a significant change from the Britpop scene to a modern psychedelic record complete with drum loops, samples, electric sitar, mellotron, synthesizers and backward guitars, resulting in an album more experimental with electronica and heavy psychedelic rock influences. Songs such as "Go Let It Out", the Indian-influenced "Who Feels Love?", and the progressive "Gas Panic!" departed from the band's earlier style. This album also marked the first time that lead singer Liam Gallagher contributed on songwriting ("Little James"), and this tradition was continued for their subsequent albums, instead of primarily Noel Gallagher's songwriting in the first three albums.

It is the 16th-fastest-selling album in UK chart history, selling over 310,000 copies in its first week. Standing on the Shoulder of Giants has been certified double platinum by the British Phonographic Industry and has sold around 208,000 copies in the US.

Background
The album's title misquotes an expression by Sir Isaac Newton: "If I have seen further, it is by standing on the shoulders of giants". Noel Gallagher saw the quote on the edge of a £2 coin while in a pub, and liked it so much he thought it would be a suitable name for Oasis' new album. He then wrote the name on the side of a cigarette packet while drunk, and upon awakening in the morning, he realised he had written "Standing on the Shoulder of Giants". He had also accidentally written "a bum title" on the packet instead of "album title".

Noel decided to drop the equipment used in the three previous albums and instead buy "loads of really weird pedals, old guitars, and small amps" as the lack of a deadline on the album allowed him to "take quite a few days just messing around" and experiment with new musical landscapes. Noel was forced to play nearly all the instruments on the album, aided by some additional musicians; due to the departure of two founding band members (guitarist Bonehead and bassist Guigsy) while the album was still being recorded, their parts were re-recorded for legal reasons. The album features Noel and Liam Gallagher alongside drummer Alan White, who are also the only ones depicted on the sleeve of the album.

Songs
The album spawned four singles, released between February and July 2000.

The lead track, "Fuckin' in the Bushes", features no vocals, but does include sampled quotes from Message to Love, a documentary film of the Isle of Wight Festival 1970. The festival's MC, Rikki Farr, is heard berating the crowd: "We put this festival on, you bastards, with a lot of love! We worked for one year for you pigs! And you wanna break our walls down and you wanna destroy it? Well you go to hell!" Two other festival observers in the film are also heard.

"Gas Panic!" was inspired by the panic attacks Noel Gallagher was having as he quit drugs in advance of the birth of his daughter Anaïs. "'Gas Panic!' was written while I was just lying in bed sweating, the usual five or six o'clock in the morning, thinking, f—ing hell, you know, is it all worth it?" he said.

Walmart chose not to sell the album, objecting to "Fuckin' in the Bushes" having profanity in the title.

Album cover
The album's artwork features the photo of the Manhattan skyline taken from the rooftop of 500 Fifth Avenue (5th Ave/W 42nd St). Some famous buildings are visible including the Empire State Building in the foreground and the former World Trade Center in the background. To create the cover photo, the photographer captured the same frame every half an hour in 18 hours during the whole day's course; the photos were digitally composited into the final picture. All of the singles released from this album contained artwork that was based on the album artwork; the shot used for "Go Let It Out" can be seen above one of the buildings at the front, which depicts five men playing football. This shot was taken from the roof of a football stadium, and the footballers from the car park were edited onto the rooftop on the final cover.

Reception

The album received mixed reviews from critics. The B-side to "Go Let It Out", "Let's All Make Believe", was featured in Q'''s top 500 lost tracks, who also said that if "Let's All Make Believe" were on the album, "it probably would have carried the album to another star." However, Q later included the record at number 46 in their list of the 50 worst albums ever made.

Despite its lukewarm critical reception, both Liam and Noel Gallagher have praised certain aspects of the record. During a radio interview with Gary Crowley in 2002 Liam said "Some people reckon the album is shit, but I think it's a great album ... it's just a bit different", whilst Noel Gallagher has stated that he regards "Go Let It Out" as "up there with some of the best things that I've done." He also stated in a 2005 interview with Rock Profiles that he thinks "Fuckin' in the Bushes", "Go Let It Out", "Gas Panic!", and "Where Did It All Go Wrong?" are "real pieces of music". Noel has also praised the sounds and production of the record.Standing on the Shoulder of Giants spent 29 weeks on the UK album chart, the fewest for any Oasis studio album. It was the 26th biggest selling album of 2000 in the UK.Standing on the Shoulder of Giants debuted at number 24 on the Billboard 200 in the US, selling about 55,000 units in its first week, but sales slumped its second week and fell to No. 84 with a 64% sales drop. The album received a huge sales hike following the VH1 airing of the group's Behind the Music in April 2000, jumping from No. 194 to No. 113 on the Billboard 200 the week following the episode's airing. In March 2000, the IFPI certified Oasis for selling one million units of the album in Europe.

Legacy
In a 2011 interview with Grantland'', Noel disowned the album, stating that it should have never been made. He recalled that he "had no reason or desire to make music" and "just wrote songs for the sake of making an album". He also clarified that adding Archer and Bell allowed the band to split songwriting duties, as he felt he "could[n't] keep writing 20 songs every two years".

Track listing

Personnel

Oasis
 Liam Gallagher – vocals (2–6, 9–10)
 Noel Gallagher – lead and rhythm guitar, bass guitar, keyboards, backing vocals, lead vocals (7–8), co-lead vocals (4), production
 Alan White – drums, percussion

Additional personnel
 Paul Stacey – keyboards, additional lead guitar (1), backwards guitar (3), bass guitar (3, 6, 9–10), additional acoustic guitar (7)
 P. P. Arnold and Linda Lewis – backing vocals (1, 4, 10)
 Mark Coyle – electric sitar (4), twelve-string acoustic guitar (5)
 Mark Feltham – harmonica (6)
 Charlotte Glasson – flute (6)

Production
 Mark Stent – production, engineering
 Paul Stacey – engineering
 Wayne Wilkins – assistant engineering
 Paul "P-Dub" Walton – assistant engineering
 Aaron Pratley – assistant engineering
 Howie Weinberg – mastering
 Jan "Stan" Kybert – programming, Pro Tools
 Steve "Rambo" Robinson – studio assistant

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Certifications

References

External links

 Standing on the Shoulder of Giants at YouTube (streamed copy where licensed)

2000 albums
Big Brother Recordings albums
Epic Records albums
Oasis (band) albums
Albums recorded at Wheeler End Studios
Albums produced by Spike Stent
Albums recorded at Olympic Sound Studios

Standing on the Shoulder of Giants