T-34, 1940 ve 1958 yılları arasında üretimi yapılan Sovyet orta sınıf tankıdır. Çoğu otoriteye göre II. Dünya Savaşı'nın 2. en iyi tankı olarak kabul edilir. T-34, 1940'te piyasaya sürülen Sovyet orta boy bir tanktır. 76.2 mm'lik (3 inç) tank topu, çağdaşlarından daha güçlüydü ve 60 derece eğimli zırhı tank karşıtı silahlara karşı iyi koruma sağladı. T-34 o güne kadarki tank tasarımı anlayışını değiştirmiş, ondan sonraki bütün tanklar T-34'leri örnek almıştır. Doğu cephesinde Alman Ordusu bu tank karşısında zor durumda kalmıştır. Tiger ve Panther tanklarının çıkışı ile T-34 savaş alanındaki mutlak üstünlüğünü kaybetse de, Rusya iklimine uygunluğu, kolay üretilebilirliği ve bunun getirisi olarak tartışılmaz sayı üstünlüğü ile Alman askerleri arasında nefret edilen bir tank olarak kalmıştır. T-34 ateş gücünü, hızı ve sağlamlığı dengeli bir biçimde bir araya toplamıştır. Ayrıca eğimli zırh tasarımı, isabet eden mermilerin birçoğunun tanka zarar vermeden sekmesini sağlamıştır. Bazı askeri tarihçiler onu dünyanın ilk ana muharebe tankı olarak addederler.

T-34, savaş boyunca Sovyet Kızıl Ordu zırhlı kuvvetlerinin dayanak noktasıydı. Genel özellikleri, büyük ölçüde geliştirilmiş T-34-85 varyantının piyasaya sürülmesiyle ateş gücü yükseltmesi aldığı 1944'ün başlarına kadar neredeyse hiç değişmeden kaldı. Üretim yöntemi, Doğu Cephesi'nin ihtiyaçlarını karşılamak için sürekli olarak geliştirildi ve rasyonelleştirildi, bu da T-34'ün üretimini daha hızlı ve daha ucuz hale getirdi. Sovyetler sonuçta tüm versiyonlardan 80.000'den fazla T-34 inşa etti ve Alman Wehrmacht'a karşı savaşta on binlerce kişinin kaybedilmesine rağmen giderek daha fazla sayıda T-34'ün sahaya sürülmesine olanak sağladı.

Kızıl Ordu hizmetindeki birçok hafif ve orta tankın yerini alan bu tank, savaşın en çok üretilen tankı olmasının yanı sıra tüm zamanların en çok üretilen ikinci tankıydı (halefi T-54/T-55 serisinden sonra). Savaş sırasında 44.900 kayıpla aynı zamanda şimdiye kadarki en fazla tank kaybına da uğradı. Gelişimi doğrudan T-44'e, ardından T-54 ve T-55 serisi tanklara yol açtı ve bunlar da birçok modern ordunun zırhlı çekirdeğini oluşturan daha sonraki T-62'ye dönüştü. T-34 çeşitleri, II. Dünya Savaşı'ndan sonra geniş çapta ihraç edildi ve 2010 gibi yakın bir tarihte 130'dan fazlası hâlâ hizmetteydi.

T-34, BT serisi tanklardan tasarlanmış olup, SSCB envanterindeki eskiyen BT serisi tanklar ve T-26 tanklarının yerine geçmesi için tasarlanmıştır. II. Dünya Savaşı ve sonrası dönemde SSCB zırhlı birliklerinin kullandığı temel tank sınıfı haline gelmiştir. Bununla birlikte savaş sonrası dönemde Varşova Paktı ve üçüncü dünya ülkelerine çok sayıda ihraç edilmişlerdir.

Tasarım Süreci

Kökenleri
1939'da en çok sayıda Sovyet tank modeli T-26 piyade tankı ve BT serisi hızlı tanklardı. T-26 yavaş hareket ediyordu ve yerdeki piyadelere ayak uyduracak şekilde tasarlandı. BT tankları süvari tanklarıydı: hızlı hareket eden ve hafif, manevra savaşı için tasarlanmış. Her ikisi de 1930'ların başındaki yabancı tasarımların Sovyet geliştirmeleriydi: T-26 İngiliz Vickers 6-Ton'a dayanıyordu ve BT tankları Amerikalı mühendis J. Walter Christie'nin tasarımına dayanıyordu.

1937'de Kızıl Ordu, Kharkiv Komintern Lokomotif Fabrikası'ndaki (KhPZ) BT tanklarının yerini alacak yeni bir tank tasarlayacak yeni bir ekibe liderlik etmesi için mühendis Mikhail Koshkin'i görevlendirdi. A-20 olarak adlandırılan prototip tank, değiştirilmiş bir BA-20 motora sahipti ve 20 mm (0,8 inç) zırh, 45 mm (1,77 inç) topla belirtildi; üretim modelinde Model V-2-34 motor kullanıldı. Konstantin Chelpan tarafından tasarlanan V12 konfigürasyonunda daha az yanıcı bir dizel yakıt kullanıldı. Ayrıca BT tankının 8x2'sine benzer 8x6 tekerlekli dönüştürülebilir tahrik sistemi de vardı, bu da onun tırtıl paletleri olmadan tekerlekler üzerinde çalışmasına olanak tanıyordu. Bu özellik, güvenilmez tankın bakım ve onarımından büyük ölçüde tasarruf sağlamıştı. 1930'ların başındaki tank paletleri tankların yollarda saatte 85 kilometreyi (53 mil/saat) aşmasına izin veriyordu, ancak savaşta hiçbir avantaj sağlayamıyordu ve karmaşıklığı, bakımı zorlaştırıyordu. 1937-38'e gelindiğinde ray tasarımı gelişti ve tasarımcılar yol hızı avantajına rağmen bunun yer, ağırlık ve bakım kaynakları israfı olduğunu düşündüler. A-20 ayrıca eğimli zırhla ilgili önceki araştırmaları da (BT-IS ve BT-SW-2 projeleri) birleştirdi: her yönden eğimli zırh plakalarının mermileri saptırma olasılığı dikey zırha göre daha fazlaydı.

Koşkin, tankın tasarım süreci boyunca, paletli ve tekerlekli bir tank tasarlamanın gereksiz olduğunu ve bunun tanka ek yük bindirdiğini savundu. Tekerlekli ve paletli bir tank, tasarım aşamasında da büyük sorunları beraberinde getiriyordu. İşin aslı pratikte Kızıl Ordu, tankları tekerlekli durumda çok az kullanıyordu. Bu sebeplerden dolayı Koşkin tamamen paletli bir tank tasarımının yapılmasını önerdi ve bu şekilde A-32 (sonraları T-32 olarak anılacaktı) prototipi ortaya çıktı. Kızıl Ordu, Koşkin'in önerisini kabul etmekle beraber henüz tekerlekli-paletli tank projesinden vazgeçmiş değildi. 1939 yılının başında A-20 ve A-32 tanklarının tasarım süreci bitmişti. Yapılan testler sonucunda Koşkin'in önerdiği sadece paletli A-32 modelinin üretilmesine karar verildi. Ayrıca tankın zırhı daha da kalınlaştırılacak ve ateş gücü artırılacaktı. Koşkin ve ekibi hemen çalışmalara koyuldu ve böylece zırhı kalınlaştırılmış ve ateş gücü arttırılmış T-34 tankları ortaya çıktı.

Zamanın zor şartları ve Alman cephesindeki kritik durum nedeniyle, hiçbir prototip olmamasına rağmen, T-34'lerin seri üretim için uygun olduğuna karar verildi. 1940 yılının Ocak ayında ilk T-34'ler üretildi, bu modellere T-34 06 adı verildi. Koşkin ve ekibi 1940 yılının Şubat ayı boyunca tankları test ettiler ve açıklarını kapatıp aynı yılın Haziran ayında seri üretime başladılar. Koşkin'in hastalanmasından dolayı son tasarımları yardımcısı Aleksandır Aleksandroviç Morozov yaptı.

T-34/76

Seri üretime geçilmesinden 3 ay sonra yani Eylül 1940'ta ilk tanklar tamamlanmış haldeydi. T-34'ler ilk başlarda çabuklukları, etkili zırhları ve çamurlu zor arazilerde gidebilen geniş paletleri ile göz doldursalar da birçok eksiği vardı. En önemli eksikliklerden birisi şanzıman sistemiydi. Şanzıman arızalarından dolayı birçok tank muharebeye girmeden kaybedilmişti. Ayrıca sadece bölük komutanı tanklarının radyo sistemleri vardı. Zamanındaki tankların aksine sadece 4 mürettebata sahipti bu yüzden de tank komutanı mermileri yükleme görevini de üstleniyordu. Tank komutanının, muharebeye odaklanmasını ve çevreye hâkim olmasını engelleyen diğer bir unsur da tank komutanının dışarıya açılan bir kapağa sahip olmayışıydı (Model 43'te bu eksiklik giderildi). Ayrıca tankın optik sistemleri Almanlarınkiyle karşılaştırılınca çok düşük seviyedeydi bundan dolayı T-34'ler Alman tanklarını vurmak için çok yakınlarına girmek zorunda kalmışlardır.

1941-1942 yılları arasında Alman ordusunun elinde bulunan 37mm'lik PaK 36 ve 50mm'lik PaK 38 tanksavar topları, T-34'lere neredeyse hiçbir zarar veremiyorlardı. Bu yüzden Alman askerleri bu tanksavarlara "kapıyı tıklatan" adını takmışlardı çünkü tanksavardan yapılan ilk atış, kamufle edilmiş tanksavarın yerini belli ediyor ve en ufak bir zarar bile vermiyordu (sadece taretin en alt tarafına yapılan şanslı vuruşlar ciddi zarar verebiliyordu). Çok acil durumlarda Almanların ünlü 88mm'lik uçaksavardan bozma tanksavar topu, T-34'lere karşı kullanılıyordu. 7,5 cm'lik KwK L/43 topuyla donatılmış Panzer IV F2'ler ortaya çıkmasıyla Almanlar, en azından ateş gücü bakımından T-34 ile mukayese edilebilecek bir silaha sahip oldular.

T-34/85

T-34/76'ın savaş alanındaki ezici üstünlüğünü yavaş yavaş kaybetmeye başladığını gören Sovyet ordusu tankın ateş gücünü artırmanın bu eksikliği giderebileceğini düşünüyordu. Bunun için tanka yeni bir 85 mm'lik top takılacaktı. Halihazırda Sovyetlerin elinde D-5T, LB-1, S-50 ve S-53 gibi birçok 85 mm'lik top vardı. Kızıl Sormovo ve Ural Tank fabrikaları, tankın üretimini üstlendiler. Ayriyeten Ural Tank Fabrikası, yeni T-34/85 için  yeni bir top üretecekti (aslında bu topun KV-85'te kullanılması planlanmıştı). Yeni top öncekilerden daha büyük olduğu için topun gireceği deliğin çapı 1420 mm'den 1600 mm'ye çıkarılmıştı.

Gerekli testler yapıldıktan sonra tankın seri üretimine geçildi. İlk önceleri ana silah olarak S-53 topu düşünülse de, bu topların o sıralarda hazır olmaması sebebiyle ilk tanklarda D-5 topu kullanıldı. S-53'lerin eksikleri giderildikten sonra T-34/85'lerin standart topu haline geldiler ve ZIS-S-53 adını aldılar. T-34'lerin muharebe alanındaki rakipleri Panther ve Tiger tankları, T-34'ten daha kaliteli ve yüksek ateş gücüne sahip tanklar olsalar da T-34 müthiş sayı avantajı sayesinde her zaman üstünlüğü elinde bulundurmuştur. Savaş boyunca yaklaşık olarak 54.600 T-34 (yaklaşık 19.430 tanesi T-34/85) üretilmişken Almanlar sadece 6.000 adet Panther tankı üretebilmişlerdir.

Teknik Veriler

T-34/76 Model 41

T-34/76 Model 42

T-34/76 Model 43

T-34/85 Model 44

Kullanıcılar

*: Eski kullanıcılar

Avrupa ve Amerika
 *

 *
 *
 *

 *
  - Ele geçirilen tanklar

 *
  - Ele geçirilen tanklar

 *
 *

Orta Doğu ve Asya
 *
 *

  - Ele geçirilen tanklar
 *

 *

 *
 *

Afrika
 *
 *
 *

 *
 *
 *
 *

 *
 *
 *
 *
 *
 *
 *
 *

Ayrıca bakınız
 II. Dünya Savaşı Zırhlı Araç Listesi

Kaynakça
 The Illustrated Directory of Tanks of The World From World Wan I to The Present Day, David Miller, 2005, ISBN 0-86288-682-1

II. Dünya Savaşı'nda Sovyetler Birliği'nin tankları

T-34


Taylor Marshall, američki religijski filozof, crkveni i filozofski povjesničar te katolički teolog.

Bivši je pastor anglikanske Episkopalne crkve. Na katoličanstvo se obratio nakon posjeta Vatikanu i prisustvovanja svetoj misi pape Benedikta XVI. Doktorirao je filozofiju na Sveučilišt u Dallasu s disertacijom o filozofiji Tome Akvinskog. Magistrirao filozofiju religije i teologiju na prezbiterijanskom sjemeništu u Glensideu u Pennsylvaniji.

Zastupa tomističku filozofiju protiveći se »Novoj Teologiji« (Karl Rahner, Hans Urs von Balthasar) koja zastupa radikalan zaokret ka »modernizmu« u Crkvi (»stapanje« Crkve i modernog društva), kritizirajući pritom njegove zagovornike među suvremenicima (kardinali Blase Joseph Cupich i Godfried Danieels, papa Franjo, teolozi Robert Barron i James Martin). S druge strane, kritičar je sedevakantizma i sličnih strujna u tradicionalističkoj teologiji koje odbacuju odluke Drugoga vatikanskog sabora.

Autor je više knjiga iz filozofije i crkvene povijesti: »Mač i zmija« (povijesna fikcija), »Toma Akvinski u 50 stranica«, »Judaizam i podrijetlo katoličkog kršćanstva«, »Infiltracija« (best-seller u kategoriji naslova religijske povijesti i suvremene religije).

Oženjen je suprugom Joy s kojom ima osmero djece.

Izvori

Vanjske poveznice
 Podcast na YouTubeu
 Taylor R. Marshall na Twitteru

Američki filozofi
Rimokatolički teolozi
Katoličanstvo u SAD-u
Američki protestantski kler

Taylor Marshall


Marcus Aemilius Paullus war ein Mitglied des römischen Patriziergeschlechts der Aemilier und bekleidete 302 v. Chr. das Konsulat.

Leben

Laut den Fasti Capitolini führten sowohl der Großvater als auch der Vater des Marcus Aemilius Paullus das Praenomen Lucius. Über seinen frühen cursus honorum ist nichts bekannt. Als Erster seiner Familie erreichte er 302 v. Chr. das Konsulat, wobei er Marcus Livius Denter zum Amtskollegen hatte. Der Geschichtsschreiber Titus Livius berichtet, dass die Aequer über die Anlage einer römischen Kolonie auf ihrem Territorium erzürnt gewesen seien und diese erfolglos angegriffen hätten; dennoch habe der Aufstand in Rom Bestürzung ausgelöst und die Wahl des Diktators Gaius Iunius Bubulcus Brutus veranlasst, dem ein rascher Erfolg über die Aequer gelungen sei. Der Althistoriker Friedrich Münzer bezweifelt die Historizität des livianischen Berichts, da die Aequer schon 304 v. Chr. entscheidend besiegt worden waren.

Livius erwähnt ferner, dass die römischen Annalisten widersprüchliche Angaben zu der Auseinandersetzung Roms mit dem 302 v. Chr. mit einer Flotte in Unteritalien gelandeten spartanischen Prinzen Kleonymos machten. Dieser fiel ins Gebiet der Sallentiner ein und eroberte Thuriae (Thurioi?), sei dann aber laut der einen Version vom Konsul Marcus Aemilius Paullus in einem Gefecht besiegt worden und habe sich auf seine Schiffe zurückziehen müssen, während er gemäß der anderen Version schon vor dem Erscheinen des gegen ihn gesandten Diktators Gaius Iunius Bubulcus Brutus abgesegelt sei. Friedrich Münzer gibt der zweiten Variante den Vorzug.

Ebenfalls noch 302 v. Chr. soll Aemilius Paullus laut Livius Magister equitum des Diktators Marcus Valerius Maximus geworden sein. Der römische Historiker polemisiert gegen die Darstellung mancher Quellen, dass vielmehr Quintus Fabius Maximus Rullianus Reiterführer gewesen sei. Der Fehler sei vermutlich darauf zurückzuführen, dass beide Männer das Cognomen Maximus trugen. Zur Unterstützung seiner Meinung zieht Livius außerdem einen militärischen Fehlschlag des Magister equitum heran: Dieser habe zuerst gemeinsam mit dem Diktator einen glücklichen Feldzug gegen die Marser unternommen, sei aber beim anschließenden Krieg gegen die Etrusker in Abwesenheit des Diktators von den Feinden überrascht und unter großen Verlusten in sein Lager zurückgetrieben worden; dies passe gar nicht auf Fabius. Der von Livius genannte Diktator dürfte mit Marcus Valerius Maximus Corvus zu identifizieren sein, während die Fasti Capitolini diese Diktatur dessen Vater Marcus Valerius Corvus zuschreiben und ein Jahr später, 301 v. Chr., ansetzen. Magister equitum sei laut den Fasti Capitolini zuerst Fabius Maximus Rullianus gewesen, der dann abgedankt habe und durch Aemilius Paullus ersetzt worden sei. Die Historizität dieser Diktatur und des damit verbundenen Reiterführeramts sind in der Altertumsforschung umstritten.

Literatur

Anmerkungen

Konsul (Römische Republik)
Magister equitum
Paullus, Marcus Aemilius
Geboren im 4. Jahrhundert v. Chr.
Gestorben im 4. oder 3. Jahrhundert v. Chr.
Mann

Marcus Aemilius Paullus (Konsul 302 v. Chr.)


DBBFs pokalturnering for herrer 2016-17 var herresiden af Danmarks Basketball Forbunds årlige pokalturnering i sæsonen 2016/2017. I turneringen var holdene i Basketligaen obligatoriske deltagere, mens lavere rangerende klubber kunne deltage, hvis de ønskede det.

Finalen stod mellem Horsens IC og Team Fog Næstved og endte med en sejr til Næstved med en scoring i på straffekast fra Philip Nolan i de sidste sekunder af kampen. Slutresultatet blev dermed 80:81 til Team Fog Næstved, der dermed vandt den første titel i en større sportsgren hjem til byen. Det var også første gang siden 2006, at et sjællandsk hold har vundet pokaltitlen.

Turneringens forløb
De indledende runder til pokalfinalen startede i slutningen af oktober og havde både deltagende hold fra Basketligaen og hold, der ikke længere spillede i ligaen. Hold i den bedste liga var forpligtede til at deltage, mens hold i de øvrige rækker selv bestemte, om de ønskede at deltage.

Kampen om pokalfinalen blev afviklet fra ottendedelsfinalerne og fremefter, og resultatet så sådan her ud:

Finalen

Finalen blev spillet på Horsens IC's hjemmebane i Forum Horsens. Spillestedet var udvalgt, før man kendte finalisterne, men det gav alligevel Horsens IC en fordel i forhold til fremmøde af fans. Team Fog Næstveds svar på dette var at fylde fire busser med fans, som de kørte til Forum Horsens for at heppe på holdet. Kampen havde nød stor opmærksomhed og havde et tilskuertal på 2.489, altså et godt stykke over tilskuergennemsnittet i Basketligaen på 590.

Kampen fandt sted den 26. januar 2017 med kampstart klokken 17:00. Forud for kampen blev Horsens IC af flere dømt som favoritter til at tage pokalen, men Team Fog Næstved blev aldrig helt regnet for ude. Således havde nogle kommentatorer vurderet chancerne for sejr i 70 % - 30 % favør til Horsens, mens andre som TV 2's Jens Laulund spåede Horsens sejren, men med mere beskedne 55-45 procents chance.

Forud for herrernes pokalfinale blev kvindernes pokalfinale spillet mellem Lemvig Basket og Virum Go Dream. I denne finale vandt Lemvig Basket ganske overraskende sin første titel over storfavoritterne fra Virum Go Dream.

Dommerne i herrekampen var Rune Ressel Larsen, Jakob Cleemann Hors og Anja Bach Press. De tre dommere var blandt de mest rutinerede i den danske basketliga.

Kampens forløb
Kampen bølgede en del frem og tilbage. I første periode var det Næstved, der dominerede og flere gange førte med omkring seks point. Ved pausen var stillingen 18:21 til Næstved. I begyndelsen af anden periode kom Horsens tilbage og udlignede til 23:23, inden Næstved igen bragte sig foran. I slutningen af perioden bragte Miles Mack for førte gang Horsens foran til pausestillingen 38:37.

Lidt inde i tredje periode kom Næstved igen foran, men sidst i perioden havde Horsens igen teten og førte ved opholdet med 58:54. Fjerde periode begyndte med, at Horsens holdt fast i sin føring, og da Cheikh Sane nåede sin fjerde fejl i det fjerde minut og blev taget ud, gav det yderligere problemer for Næstved, der kom bagud med 10 point med 3:14 minutter tilbage af kampen. Da Sane igen kom ind for at dæmme op for Horsens-scoringerne, pådrog han sig snart en fejl og blev derpå udvist. Med 1:10 minutter tilbage førte Horsens med 76:69, men en trepointsscoring af Moritz Lanegger bragte for alvor spænding tilbage i kampen. Horsens havde lidt problemer med at score på de straffekast, som Næstved konsekvent gav dem, og da sjællænderne selv var godt scorende, blev stillingen 80:80 med fem sekunder. Horsens var i angreb, men Deon Mitchell stjal bolden og spillede Philip Nolan, som Horsens lavede straffekast på. Da Nolan scorede på det ene af sine kast, var kampen afgjort.

Referencer

Basketball i Danmark

DBBFs pokalturnering for herrer 2016-17


La batalla de Cayucupil sucedió el 20 de enero de 1558 en Cayucupil, Biobío, como parte de la Guerra de Arauco, que enfrentaba a españoles y mapuches.

La batalla
A raíz de una grave escasez de alimentos en Cañete, una caravana española debió salir desde su reducto a buscar provisiones a La Imperial. Pese al peligro que revestía semejante travesía, la expedición logró regresar sin problemas, esta vez llena de pertrechos, atravesaba el desfiladero de Cayucupil o Quebrada de Purén, en la ribera del río Butamalal, con una fuerza de 110 españoles y 2.000 yanaconas, al mando de Alonso de Reynoso y Miguel de Velasco. Era la mañana de 20 de enero de 1558.

Hallándose en la mitad del desfiladero, cientos de mapuche lo atacaron desde una altura superior, tirándoles rocas de variados tamaños y cualquier otro objeto a mano, comandados por el atlético Caupolicán.

Los españoles estaban perdiendo muchas vidas y pertrechos, hasta que Alonso de Reynoso tuvo la idea de subir a una altura mayor que la de los mapuche, operación llevada a cabo por el y una veintena de hombres más, entre ellos el capitán Ñuño Hernández y el cronista Alonso de Ercilla y Zúñiga. Luego de llegar a donde querían, atacaron a los mapuche desde las alturas mediante arcabuces.

Los mapuche, al ver esto, pensaron que venían refuerzos, y luego de hacerse con gran parte del botín español, huyeron por los bosques de la Cordillera de Nahuelbuta.

Referencias

Cayucupil
Cayucupil

Historia de la Región del Biobío
Historia de Cañete (Chile)

Conflictos en 1558
España en 1558

Batalla de Cayucupil


Dipika Pallikal Karthik (antes Pallikal; nasceu em 21 de setembro de 1991) é uma jogadora indiana profissional de squash. Ela é a primeira indiana a ficar entre as 10 melhores no ranking mundial de squash feminino da PSA.

Dipika Pallikal veio receber notoriedade em 2011, quando ela ganhou três títulos na turnê WISPA. Ela entrou para o ranking das 10 melhores em dezembro de 2012.

Vida pregressa
Dipika Pallikal nasceu em Kottayam dentro de uma família malaia cristã. Ela é filha de Sanjiv e Susan Pallikal. Sua mãe jogou cricket internacionalmente para o time feminino indiano.

Carreira profissional
Dipika se tornou profissional em 2006, mas sua carreira foi cheia de altos e baixos inicialmente. Ela começou a ser mais consistente e engajou uma série de vitórias, depois de seu breve treinamento em passagem pelo Egito no início de 2011.

Ela conquistou seu primeiro título WISPA, de três, durante setembro de 2011, ao vencer o Orange County Open em Irvine, Califórnia. Ela conseguiu sua segunda vitória nos Estados Unidos em mais uma turnê, no evento WISPA. O terceiro veio em Hong Kong no Desafio da Copa do Crocodilo em dezembro de 2011, e que a colocou no ranking das 17 melhores do mundo. Entretanto, foi sua performance no mundial aberto que a colocou no centro das atenções. Com esse resultado de vitórias ela alcançou a 14ª posição no ranking em fevereiro de 2012, superando o melhor ranking mundial alcançado por um indiano anteriormente - 27°, pelo ex-campeão nacional, Misha Grewal, em 1995.

Em janeiro de 2012, ela se tornou a primeira indiana a chegar no topo da classe de um evento de prata, quando chegou à final do encontro do Torneio dos Campeões de squash, em Nova Iorque. E em agosto do mesmo ano, ela foi ainda mais além, quando alcançou as semifinais de um evento de ouro, o aberto da Austrália de 2012, essa foi a primeira vez para um indiano.

Dipika Pallikal foi parte integral do time indiano de squash, que terminou em 5° no Campeonato Mundial de Squash Feminino de 2012. A Índia ficou em 10ª colocada no evento, derrotando a Holanda e Irlanda - melhores do ranking - no processo. Ela derrotou jogadores como Madeline Perry em um torneio. Joshna Chinappa foi outro jogador chave indiano a enfrentá-la. Em fevereiro de 2013, ela conquistou o sexto título WSA de sua carreira, ao superar Joey Chan, de Hong Kong, com o placar de 11 x 9, 11 x 7, 11 x 4 na final do Meadowood Pharmacy Open, que aconteceu no Canadá na cidade de Winnipeg.

Em dezembro de 2012, ela entrou para o ranking das dez melhores alcançando a melhor posição de sua carreira. Ela tornou-se a primeira jogadora de squash feminina a ser conferida com o Prêmio Arjuna, segunda maior premiação esportiva da Índia, no ano de 2012. Em fevereiro de 2014, ela estava de volta a 10ª colocação no ranking da Associação Feminina de Squash (WSA), apesar de ter enfrentado um início de ano difícil. Nos jogos da Commonwealth de 2014, ela junto com Joshna Chinappa ganharam a medalha de ouro nas dublas femininas de squash, fazendo com que a Índia receba a primeira medalha dos jogos da Commonwealth neste esporte. Pallikal recebeu o seu 10° título da turnê em janeiro de 2015, depois de uma vitória triunfante no Winter Club Open.

Nos Jogos Sul-Asiáticos, em fevereiro de 2016, ela fez parte do time feminino indiano vencedor da medalha de ouro. Ela foi, então, derrotada na primeira rodada do Campeonato Mundial Feminino, em abril de 2016. Em maio, ela fez parte da vitória da medalha de prata do time feminino indiano no campeonato asiático de equipes, em Taipei.

Pallikal Karthik competiu com o seu nome de solteira (Pallikal) até 2016, adicionando o seu nome de casada entre 2016 e 2017 no início da temporada PSA, agosto de 2016. Seguida de seu segundo título nacional indiano (veja abaixo), ela continuou sua boa série de vitórias no aberto da Austrália, seu 11º título PSA em agosto de 2016.

Boicote ao Campeonato Nacional e o retorno triunfante
Pallikal Karthik recusou-se de participar do Campeonato Nacional de squash entre 2012 e 2015, por conta da desigualdade dos prêmios em dinheiro, onde as mulheres que venciam o campeonato recebiam apenas 40% do valor em dinheiro em comparação a vitória de um homem no campeonato. O prêmio igual em dinheiro foi, finalmente, aceito no campeonato de 2016, quando Deepika Pallikal Karthik derrotou Joshna Chinappa por 4 x 11, 11 x 6, 11 x 2 e 11 x 8, conquistando o título pela segundo vez.

Estatísticas da carreira

A seguir são as principais conquistas da carreira de Dipika na turnê WSA.

Prêmios

Vida pessoal
Pallikal Karthik estudou na faculdade Ethiraj pra mulheres, especializando-se em inglês no 3° ano (2012-2013). Em 15 de novembro de 2013, ela ficou noiva do indiano, jogador de críquete, Dinesh Karthik. Com quem ela se casou, onde ambos se casaram em uma união tradicional cristã e hindu no dia 18 e 20 de agosto de 2015, respectivamente. O casal se tornou pai de gêmeos, Kabir e Zian, em 18 de outubro de 2021.

Referências

Links externos

 profile at Squash Rackets Federation of India
 at Times of India

Indianos do século XXI
Cristãos da Índia
Pessoas vivas
Nascidos em 1991

Dipika Pallikal Karthik


Meraklı Köfteci, 1976 yapımı Türk filmi. Komedi türündeki bu filmin başrollerini Kemal Sunal ve Gölgen Bengü paylaşmıştır.

Konu
Seyyar köftecilik yapan iyi niyetli ama çok meraklı Zühtü, bir gün zor durumdaki bir kıza yardım etmek isterken kendisini onunla evlenmiş bulur. Kızın akrabaları, boşanması hâlinde; Zühtü'nün akrabaları ise evli kalması ve bir çocuk sahibi olması hâlinde mirasa konacakları hayalini kurmaktadırlar. İki arada bir derede kalan Zühtü ise kıza giderek âşık olur.

Oyuncular

 Kemal SunalZühtü Karışan
 Gölgen BengüFatma
 Şevket AltuğFatih
 İhsan YüceTemel Reis
 Dinçer Çekmezİsmail
 Hulusi KentmenKomiser Niyazi
 Ali ŞenAli Amca
 Sümer TilmaçSelim
 Yusuf SezerOtelci Arif
 Nermin ÖzsesGüllü Kadın

Dış bağlantılar
 Sinematürk sayfası

Türk komedi filmleri
1976 çıkışlı Türk filmleri
Konusu İstanbul'da geçen filmler
1970'lerde Türkçe filmler
Ergin Orbey'in yönettiği filmler
1976 çıkışlı komedi filmleri

Meraklı Köfteci


2. zenička brigada bila je brigada Hrvatskog vijeća obrane tijekom rata u Bosni i Hercegovini. Sjedište je bilo u Zenici. Još kad su bošnjačko-muslimanske snage napale HVO u Zenici 17. travnja 1993., brigada je bila tek u procesu stvaranja. Zapovjednik je bio Vinko Barešić.

Izvori

Vanjske poveznice
Znakovlje HVO

Brigade HVO-a
Povijest Zenice

2. zenička brigada HVO


Adásztevel ist eine ungarische Gemeinde im Kreis Pápa im Komitat Veszprém. Die Einwohnerzahl beträgt ungefähr 750 (Stand 2011), die Fläche 8,37 km².

Geografische Lage
Die Gemeinde liegt am nordwestlichen Rand des Bakonywaldes, sechs Kilometer südöstlich der Stadt Pápa. Die Nachbargemeinde  Nagytevel befindet sich zwei Kilometer südöstlich.

Infrastruktur
Vor Ort gibt es eine Post, Kindergarten, Grundschule, Bücherei, Bürgermeisteramt, ein Kulturhaus, eine reformierte Kirche und ein katholisches Gebetshaus.

Der Bürgermeister der Gemeinde ist zurzeit Béla Fodor (Stand 2020).

Söhne und Töchter der Gemeinde
 Adolf Schwarz (1846–1931), Rabbiner und Publizist
 János Dorosmai (1886–1966), Dichter und Schriftsteller
 Benő Balassa (1919–2008), Pädagoge und Heimatforscher
 László Komár (1944–2012), Sänger

Sehenswürdigkeiten
 Reformierte Kirche (erbaut 1753, Barock)
 Skulptur Táncoló fekete lakkcipők zur Erinnerung an László Komár, erschaffen von Szilárd Cseke
 Weltkriegsdenkmal (I. világháborús emlékmű), erschaffen 1930 von János Vajda

Verkehr
Durch Adásztevel verläuft die Landstraße Nr. 8303. Der nächstgelegene Bahnhof befindet sich in Pápa.

Literatur
 Adásztevel Község Településképi Arculati Kézikönyve. Hrsg. von der Gemeindeverwaltung, Adásztevel 2018.

Einzelnachweise

Weblinks
 Offizielle Website ()
 Adásztevel bei Magyarország helységnévtára (ungarisch)

Ort im Komitat Veszprém

Adásztevel


María del Pilar Mañas Brugat (Saragosse, ) est une femme militaire espagnole, premier officier de l'Armée de l'air des Forces armées espagnoles (FAS) à prendre le commandement d'une unité en 2017 et nommée "Femme de référence" par l'Institut de la femme du gouvernement de l'Espagne en 2018. En 2020, elle a reçu l'Ordre royal et militaire de Saint-Herménégilde et en 2022, la médaille commémorative de l'opération Balmis.

Biographie
Elle est née dans une famille de tradition militaire : son arrière-grand-père maternel est officier de la Garde civile et deux frères de sa grand-mère ont participé au Débarquement d'Al Hoceima. Mañas déclare que l'atmosphère militaire est présente chez elle .

Sa sœur, Teresa de Jesús Mañas Brugat, est également membre de l'armée, étant capitaine du  de réguliers du commandement général de Melilla et plus tard capitaine d'infanterie de l'armée espagnole, affectée au régiment blindé  de Pavie, appartenant à la brigade Aragon I de Saragosse. Les sœurs Mañas Brugat sont des pionnières, chacune avec sa propre carrière.

Elle se forme à Murcie et commence sa carrière professionnelle à Madrid, mais garde un lien fort avec sa terre natale, l'Aragon.

Parcours
Mañas est contrôleur du trafic aérien et contrôleur d'interception. Elle suit une formation au milieu des années 1990 à l'Académie générale de l'air de San Javier (Murcie) : après une préparation intensive au concours, elle entre à l'Académie en septembre 1995, formation qu'elle termine en en juillet 1998 en tant qu'officier contrôleur aérien spécialisé dans la CAO (circulation aérienne opérationnelle), y compris l'aérodrome, l'approche et la zone, ainsi qu'en tant que contrôleur d'interception. Après avoir obtenu son diplôme, sa première affectation est celle de chef des opérations et de l'instruction à l'escadron opérationnel de circulation aérienne (ECAO Madrid) dans la municipalité madrilène de Torrejón de Ardoz, de 1998 à 2003. Les escadrons de circulation aérienne opérationnelle sont l'instrument qui permet l'utilisation partagée sûre et fluide de l'espace aérien pour les aéronefs de la circulation aérienne générale et de la circulation aérienne opérationnelle.

Par la suite et pendant 10 ans, entre 2003 et 2013, elle est stationnée sur la base aérienne de Torrejón de Ardoz, dans le service de recherche et de sauvetage aérien (SAR). Elle est coordinatrice des missions et des opérations de recherche et de sauvetage, assumant entre autres la responsabilité de guider les recherches des ressources aériennes, de sauver les avions écrasés et de sauver des vies. À ce stade, elle est promue capitaine. Après cette décennie de service dans la SAR, Mañas est affectée en novembre 2013 au  groupe de forces aériennes conjointes, également situé sur la base de Torrejón de Ardoz. Elle exerce des fonctions spécifiques de renseignement entre 2013 et 2017 au sein de l'escadron d'exploitation et en tant que chef de l'IKM (Information and Knowledge Management).

Après 20 ans de carrière, elle est promue commandant en 2017 et se voit confier la responsabilité de l'unité de l'escadron opérationnel de circulation aérienne (ECAO Madrid), retrouvant ainsi sa première affectation. Le 2 août de la même année, elle devient la première femme à prendre le commandement d'une unité de l'armée de l'air espagnole. Elle prend la tête de l'escadron opérationnel de circulation aérienne (ECAO) de Madrid lors d'une cérémonie qui se déroule à la base aérienne de Torrejón de Ardoz. La cérémonie voit la participation d'autorités militaires et civiles. Cet événement historique est rapporté dans les médias et sur les réseaux sociaux, recevant les félicitations, entre autres personnes et institutions, de la ministre de la Défense, María Dolores de Cospedal.

En tant que chef de l'unité de l'ECAO Madrid entre 2017 et 2020, elle a dirigé l'équipe de 35 personnes qui contrôle l'une des quatre zones dans lesquelles est divisé l'espace aérien espagnol, en coordination avec les contrôleurs civils, afin de s'assurer que les avions de l'État effectuent leurs trajets sans incident et arrivent à destination dans les meilleurs délais. Elle est chargée . Ce travail comprend les aéronefs transportant le monarque et les membres de la famille royale, le gouvernement et les autorités, les évacuations aériennes, les transferts vers des zones opérationnelles et les rapatriements, ou le transport d'aide humanitaire.

Dans Ejércitos, magazine consacré à l'armement, à la politique de défense et aux forces armées, l'article du 2 août 2017 relatant la nomination de Mañas se conclue par .

En février 2020, elle est l'une des principaux acteurs de la résolution positive de l'incident impliquant un avion d'Air Canada qui a dû survoler Madrid pendant des heures avant d'effectuer un atterrissage forcé. Cet exploit, coordonné avec d'autres spécialistes et une grande équipe, a été rendu public et a fait l'objet d'un article "Incidente Aéreo Air Canada" dans le Magazine de l'aéronautique et de l'astronautique (en espagnol, Revista de Aeronáutica y Astronáutica) publié en mai 2020.

En août 2020, elle est affectée au bureau du chef d'état-major de l'armée de l'air (JEMA), en tant que responsable des relations institutionnelles et du protocole, responsable de la communication et du site internet ainsi qu'assistante occasionnelle du JEMA, étant un travail plus institutionnel. La même année, elle a été l'une des personnes choisies dans le cadre du projet Je vous applaudis (en espagnol, Yo te aplaudo) pour sa contribution à la lutte contre le COVID-19 pendant la pandémie. En 2021, à l'occasion du défilé militaire du 12 octobre à Madrid, Mañas a été l'expert militaire de l'équipe de la diffusion offerte par la télévision publique espagnole à travers La 1, Canal 24 Horas, TVE Internacional et RTVE Play, avec le journaliste Xabier Fortes et d'autres.

Prix
Parmi les récompenses reconnaissant sa carrière, citons les suivantes :
 2021 : Prix Meilleure directive de l'année de l'Association Espagnole de Femmes Chefs d'entreprise (Asociación Española de Mujeres Empresarias, ASEME)
 2018 : Prix à la femme inspiratrice dans les Prix Inspiring Girls
 2018 : Femme de l'An de Foro Madrid Tercer Milenio (FMTM)
 2018 : Femme de référence de l'Institut des Femmes du gouvernement espagnol

Distinctions
La commandante Mañas est titulaire des distinctions militaires suivantes :
 2022 : Médaille commémorative de l'Opération Balmis
 2020 : Encomienda de l'Ordre royal et militaire de Saint-Herménégilde
 2015 : Croix (Cruz) de l'Ordre royal et militaire de Saint-Herménégilde
 2004 : Croix du Mérite Aéronautique (Insigne Blanche)
 2002 : Mention honorifique militaire de l'Espagne

Engagement
Depuis 2017, elle collabore avec la Fondation Inspiring Girls en Espagne, dont elle est membre du conseil consultatif et ambassadrice, en promouvant les vocations auprès des enfants afin qu'ils puissent se consacrer à ce qui les passionne quand ils seront grands. Pour promouvoir les femmes du futur, elle participe à des événements aux côtés d'autres femmes de référence comme l'athlète olympique Carlota Castrejana, ou avec Raquel Sáez, Gloria Ortega, Victoria Alejandre, Verónica Fernández ou Eire García, qui ont donné un visage au projet "Briser les stéréotypes dans les écoles", qui a abouti à la présentation d'un audiovisuel décrivant l'expérience.

En 2018, elle a été désignée par l'Institut de la femme et de l'égalité des chances du gouvernement espagnol comme "Femme de référence" lors de la première édition de ces prix, pour avoir brisé les barrières et avoir été une référence pour d'autres femmes, et "Femme de l'année" par le Foro Madrid Tercer Milenio (FMTM), représentant toutes les aviatrices de l'armée de l'air espagnole.

Articles connexes
 Instituto de las Mujeres

Notes et références

Liens externes
 Femmes qui inspirent: Comandante Mañas, Chef ECAO - Madrid. Aragon Télévision 2019
 Professions de garçon? Un atelier pour casser les estereotipos dans le salle de cours. El País 2018

Aviatrice espagnole
Femme militaire du XXe siècle
Femme militaire du XXIe siècle
Militaire espagnol du XXe siècle
Militaire espagnol du XXIe siècle
Pionnière dans l'armée
Pionnière de l'aviation
Pilote de chasse
Naissance à Saragosse
Naissance en juillet 1975
Femmes dans l'armée

Pilar Mañas Brugat


Olaylar
 Kazak Hanlığı, Kerey Han (Kerey Xan) tarafından kuruldu (dağılışı 1847).
 Kaheti Krallığı kuruldu (dağılışı 1762).
 Fransa Kralı XI. Louis ile kendisi için bir krallık kurma hedefli güçlü yerel yönetici Burgonya Dükü olan I. Charles arasında Essonne'da, bir şato önünde bulunan ova üzerinde meydan savaşı gerçekleşti.
 Gürcü Krallığı'nın son hükümdarı VIII. George tahttan indirildi.
 Fes Ayaklanması gerçekleşti. Ebu Muhammed Abdulhak öldürüldü, Meriniler hanedanı sona erdi.
 Dulkadiroğulları Beyliği'nde Şah Budak Bey'ın hükümdarlık dönemi başladı.
 Topkapı Sarayı'nın yapımına başlandı (tamamlanması 1478).
 İstanbul Murat Paşa Camii'nin inşasına başlandı.
 1335 yılında "Tekkebağ Köyü" olarak kurulan yerleşim yeri Erenköy olarak değiştirildi.

Doğumlar
 11 Aralık - Ashikaga Yoshihisa, Ashikaga şogunluğunun dokuzuncu şogunu (ö. 1489)
 tarihi bilinmeyen
 I. Mehmed Giray, Kırım Hanlığı hükümdarı (ö. 1523)
 Ahmed Sultan, II. Bayezid'in Amasya valisi olan oğlu (ö. 1513)
 Pîrî Reis, Dünya haritaları ve Kitab-ı Bahriye adlı denizcilik kitabıyla tanınan Osmanlı Türk'ü denizci ve kartografı (ö. (1554)
 Vittore Carpaccio, İtalyan asıllı Venedik Rönesansı ekolüne bağlı ressam (ö. 1526)

Ölümler
 12 Mayıs - Thomas Paleologos, Mora Despotu (d. 1409)
 Ağustos - II. Abdülhak, Fas Sultanı (d. 1419)
 tarihi bilinmeyen
 Said, Gırnata Emiri

1465


إقلاع وهبوط عمودي و/أو قصير (ف/ستول)  هو مصطلح يطلق على الطائرات التي لديها القدرة علي الإقلاع أو الهبوط بطريقة عمودية أو على مدرج قصير. الكثير من الطائرات اختبرت لفعل ذلك وفشل من خمسينيات القرن الماضي حتى سبعينياته. الإقلاع والهبوط العمودي (فيتول) يصف الطائرة التي لا تستطيع الهبوط على مدرج قصير. المروحيات لا تنطبق عليها تصنيف طائرات ف/ستول.

تعتبر الطائرة هوكر سايدلي هارير من أشهر ما أنتج من طائرات تستطيع الإقلاع والهبوط العمودي/القصير. طائرات عائلة الهارير تعتبر التصميم الوحيد الناجح الحقيقي حتى يومنا هذا.

كانت الطائرة ياك-38 طائرة تتمتع بتلك الخاصية في الخدمة ولكن كانت تعاني من مشاكل رئيسية في الطيران في الأحوال الجوية الحارة، وتوقف استخدامها الآن. واستمرت سيطرة المروحيات على الطيران العمودي.

ف/ستول طور لكي حتى يسمح للنفاثات السريعة القدرة على الإقلاع والهبوط من مدارج قصيرة، أو من على حاملات طائرات صغيرة التي كانت تستخدم سابقاً من قبل المروحيات فقط.

استبدل مصطلح ستوفل أي الإقلاع القصير والهبوط العمودي مصطلح ف/ستول في العمليات إن لم يكن في التصميم. لمعرفة الفرق فعلى سبيل المثال الهارير لا تستطيع الإقلاع العمودي بحمولة أسلحة ووقود كاملة، وهذا ما تستطيع طائرة الستوفل تحقيقه.

في حالة الهارير الميزة الأساسية هي أنها يمكنها الاستقرار بالقرب من العدو مما يقلل من وقت الاستجابة واحتياجات حاملة الوقود. في حالة حرب الفالكلاندز أظهرت الهارير أنها مقاتلة ذات أداء مرتفع وتغطية واسعة وذلك من غير احتياجها لحاملات طائرات كبيرة للإقلاع.

أحدث طائرات ف/ستول هي المقاتلة إف-35 لايتنيغ الثانية والتي سوف تدخل الخدمة في 2011.

من أشهر طائرات الف/ستول:
 هوكر سايدلي هارير
 ماكدونل دوغلاس إيه في-8 بي هارير الثانية
 ميراج IIIV وهي أول طائرة ف/ستول أسرع من الصوت.

انظر أيضًا
 هوكر سايدلي هارير
 ماكدونل دوغلاس إيه في-8 بي هارير الثانية

مراجع

أنواع الإقلاع والهبوط
مصطلحات الطيران

إقلاع وهبوط عمودي/قصير


Mujezinzade Ali-paša (turski. Müezzinzade Ali Paşa; ? – 7. listopada 1571.) turski veliki admiral flote – kapudan-paša.

Ratovao je oko Cipra 1570. i 1571. gdje je brodskim desantom doprinio padu Nikozije (Nicosia – Levkozija, Leukosía), a blokadom Cipra olakšao je opsadu Famaguste (Ammóchostosa). Zatim je napao otoke pod vlašću Mletačke Republike Kandiju (Candia, Kriti), Zante (Zakintos, Zakynthos) i Kefaloniju.

Po naredbi sultana Selima II. (Selīm) krenuo je u srpnju 1571. s 250 galija u rat protiv Svete lige. No umjesto da je napadao mletačku flotu u malim skupinama i tako joj onemogućio koncentraciju i susret sa saveznicima, on se odlučio na pljačkaške napade po istočnoj obali Jadrana, pri čemu je između 9. i 16. kolovoza bezuspješno opsjedao Kotor s mora i s kopna. Na informaciju o koncentraciji kršćanske flote, napustio je Jadran, opljačkavši usput Krf. S flotom je otplovio prema Patraskom i Korintskom zaljevu, te je tijekom Lepantske bitke, poginuo je na zapovjednoj galiji, Sultana.

Literatura

 "Ali-paša", U: Vojna enciklopedija, sv. 1., Beograd: Izdanje redakcije Vojne enciklopedije, 1970., str. 98.

Izvori

Osmanska vojna povijest
Vojni zapovjednici Osmanskog Carstva
Paše Osmanskog Carstva
Mletački ratovi

Mujezinzade Ali-paša


Yerli Malı Haftası (resmî adıyla Tutum, Yatırım ve Türk Malları Haftası), 12-18 Aralık tarihleri arasında Türkiye'de tüm okullarda kutlanan belirli günler ve haftalardandır.

I. Dünya Savaşı sonrası oluşan ekonomik darboğazın ardından yabancı ülkelere para akışının önünün kesilmesi ve toplumsal tutum bilincinin oluşması amaçlanmıştır. Bu amaçla Atatürk başkanlığında, 1923 yılında İzmir İktisat Kongresi toplandı. Bu kongrede yurdun bağımsızlığının korunması, yerli mallar üretilmesi ve kullanılması kararlaştırıldı. Dönemin başbakanı İsmet İnönü 12 Aralık 1929 tarihinde TBMM'de bir konuşma yaptı. Konuşmasında ulusal ekonomi, yerli malı ve tutumlu olma konularını anlattı. 1946 yılından itibaren Yerli Malı Haftası olarak kutlandı. 1983 yılında adı Tutum, Yatırım ve Türk Malları Haftası olarak değiştirildi.

Haftanın amacı, yerli tüketimin bilinçli olarak artmasıdır. Bu hafta süresince tutumlu olmanın, yatırım yapmanın ve yerli malı kullanmanın önemi vurgulanır. İnsanların parasını, malını, eşyalarını, zamanını ve sağlığını gerektirdiği gibi korumak ve dikkatli kullanmasına tutumlu olmak denir. İhtiyaçlara harcandıktan sonra artakalan para ile yatırım yapmanın önemi üzerinde durulur. Tüketilecek ürünlerin ülkede üretilen ürünlerden seçilmesinin gerekliliği anlatılır. Bu şekilde ülkenin zenginliklerinin artması amaçlanmaktadır. Ayrıca bilinçli tüketicilik konuları üzerinde durulur.

Okullarda 12-18 Aralık tarihleri arasında kutlanan bu haftada tutum, yatırım ve Türk malları hakkında bilgi verilir. Şiirler okunur, konuşmalar yapılır, skeçler ve oyunlar oynanır.

Ayrıca bakınız
 Türk malı
 Millî İktisat ve Tasarruf Cemiyeti

Kaynakça

Özel günler
Aralık'ta belirli gün ve haftalar
Türkiye'de kültür
Türkiye ekonomisi

Yerli Malı Haftası


A97 or A-97 may refer to:

 A97 road (Scotland)
 Dutch Defence, in the Encyclopaedia of Chess Openings

A97


Eastbrook bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Eastbrook (Florida), im Hillsborough County
 Eastbrook (Maine), im Hancock County
 Eastbrook (North Carolina), im Brunswick County
 Eastbrook (Pennsylvania), im Lawrence County
 Eastbrook (Tennessee), im Franklin County
 Eastbrook Manor, im Jefferson County, Alabama

im NRHP gelistete Objekte:
 Eastbrook Baptist Church and Eastbrook Town House, in Eastbrook, Maine, ID-Nr. 78000163

Siehe auch:
 East Brook

Eastbrook


Der Wilhelm-Loth-Preis ist ein von der Stadt Darmstadt vergebener Kunstpreis.

Die Auszeichnung, ursprünglich als Kunstpreis der Stadt Darmstadt bezeichnet, trägt seit 1995 den Namen des in Darmstadt geborenen Bildhauers Wilhelm Loth. Die erste Verleihung fand 1955 statt und erfolgte bis 2007 jährlich. Seitdem wird im Zweijahresturnus ein neuer Preisträger ernannt. Der Preis ist mit einem Geldbetrag in Höhe von 12.000 Euro (Stand 2012) dotiert und umfasst zudem eine Einzelausstellung, zu der ein Katalog herausgegeben wird.

Preisträger

Anmerkungen

Weblinks
 Information zum Wilhelm-Loth-Preis auf darmstadt.de

Kunstpreis
Kultur (Darmstadt)
Kulturpreis (Hessen)
Erstverleihung 1955
Loth, Wilhelm

Wilhelm-Loth-Preis


Hinkebein (auch Tatort Gutfleischstraße) ist ein Fernsehfilm aus der Fernseh-Kriminalreihe Tatort. Der Film wurde vom WDR produziert und am 11. März 2012 zum ersten Mal nahezu zeitgleich von den Sendern Das Erste, ORF 2 und SF 1 gesendet. Er ist die 831. Folge der Tatort-Reihe, der 21. Fall mit Axel Prahl und Jan Josef Liefers als Münsteraner Ermittler Thiel und Boerne.

Handlung
Katja Braun, früher Beamtin der Kriminalpolizei, wird fast unbekleidet tot am Rand eines Gehwegs gefunden. Thiel und Boerne übernehmen die Ermittlungen. Es gibt Parallelen zu einem Fall vor einigen Jahren, bei dem die Tote als Ermittlerin tätig war. Der Zuhälter Heinz Kock, der aufgrund einer Gehbehinderung "Hinkebein" genannt wird, wurde damals verdächtigt, eine osteuropäische Prostituierte getötet zu haben. Er konnte sich aber der Festnahme entziehen und wurde nach einem längeren Aufenthalt in Vietnam Buddhist. Nun ist er aber wieder in der Stadt aufgetaucht.

Boerne kannte die Getötete von der früheren Arbeit her und hatte seinerzeit ein Verhältnis mit ihr. Sie wurde aufgrund ihrer Alkoholabhängigkeit aus dem Polizeidienst entlassen und arbeitete nun stundenweise als Putzfrau in einem Restaurant. Einen Tag vor ihrem Tod hatte sie Boerne in dessen Institut besucht und ihn um 1.000 Euro für eine Mietnachzahlung gebeten. Bei der Obduktion stellt sich aufgrund der festgestellten Wischnewsky-Flecken heraus, dass Katja erfroren sein muss. Die weiteren Ermittlungen von Thiel ergeben, dass sie in der Vergangenheit verschiedene Liebhaber hatte. In der Wohnung des Rechtsmediziners Boerne taucht derweil plötzlich Hinkebein auf und bedroht ihn mit einer Waffe. Thiel kommt dazu und verfolgt Hinkebein bis in ein Kino, wo er ihn festnehmen kann.

Zu den weiteren Verdächtigen gehören auch Katja Brauns Ex-Mann, der als Fahrer in einer Fleischerei arbeitet, sowie ihre angeblich gemeinsame und hochbegabte Tochter Marie, die in einem katholischen Internat untergebracht ist. Der am Ende überführte Täter ist der Leiter der  Pressestelle im Polizeipräsidium. Auch er hatte einmal ein Verhältnis mit Katja Braun und erweist sich als biologischer Vater Maries, da er die gleiche seltene Erblinie einer Iris-Heterochromie aufweist. Er war zuvor bei der Sitte tätig und hatte die Prostituierte erdrosselt. Bei den damaligen Ermittlungen gegen Heinz Kock hatte er mit Hilfe von Katja Braun Beweismaterial im Hotelzimmer der getöteten Prostituierten platziert, um den Zuhälter zu belasten.

Hintergrund
Der Film wurde an verschiedenen Orten in Münster gedreht. Der Taxistand befindet sich vor dem Hauptbahnhof. In der Szene, in der Boerne Geld abhebt, ist die Diözesanbibliothek sowie die Überwasserkirche zu sehen. Das im Film gezeigte Restaurant Westfälischer Hof ist das Restaurant Kleiner Kiepenkerl in der historischen Innenstadt von Münster. Die Leiche wird an der Münsterschen Aa zwischen dem Aegidiimarkt und dem Überwasserkirchplatz gefunden. Zwischen Domplatz und Überwasserkirche wurde auch Boernes innerstädtische Sportwagenfahrt aufgezeichnet. Die Szenen im Kino entstanden im denkmalgeschützten Schloßtheater. Die Verabschiedung der russischen Delegation wurde vor dem Schloss aufgenommen, im Hintergrund sind die Überwasserkirche und der Dom zu sehen. Das im Film gezeigte Internat ist die Wasserburg Adendorf, die häufiger für Dreharbeiten genutzt wird. Weitere Aufnahmen entstanden in Köln. Dazu zählt die Szene des Motorraddiebstahls, die an der Maastrichter Straße an der Ecke zum Brüsseler Platz gedreht wurde. Die Dreharbeiten begannen am 27. September 2011 und endeten Anfang November 2011.

Die Folge Hinkebein enthält einige Filmzitate sowie musikalische Anspielungen. So ist im Kino eine Szene von Die Drei von der Tankstelle zu sehen, die vom bekanntesten Musiktitel der Filmoperette, Ein Freund, ein guter Freund der Comedian Harmonists, musikalisch untermalt wird. Weiterhin wird Herbert Thiel mit einem Joint gezeigt, während "The Passenger" von Iggy Pop zu hören ist. Schließlich sind einige Dialog-Anspielungen auf zwei Komödien von Ernst Lubitsch enthalten. So bringt Jörg Braun als Alibi vor, Sein oder Nichtsein im Kino gesehen zu haben, stattdessen wurde jedoch Ninotschka gezeigt. Aus Boernes Wohnung ist der Ritt der Walküren von Richard Wagner zu hören. Die russische Delegation besucht das Theater, wo die Oper Eugen Onegin von Tschaikowski aufgeführt wird. Heinz Kocks Mutter singt bei ihrem Besuch durch Kommissar Thiel Au clair de la lune.

Im Restaurant bestellen Thiel und Börne die westfälischen Spezialitäten Töttchen und Pfefferpotthast.

Seit dieser Folge fährt Boerne einen in Dülmen gefertigten Wiesmann Roadster MF3 mit 343 PS.

Rezeption

Kritiken
Christian Buß bemängelte in Spiegel Online eine schwache Handlung: "Die geschmacklosen Gags aus dem Spannungsfeld zwischen Splatterhorror und Provinzposse hält das Team vom WDR gekonnt auf hohem Niveau […]. Der Plot aber hält mit dieser Eleganz immer weniger Schritt, die Handlung zerfiel über die 21 Folgen seit 2002 mehr und mehr in eine schwarzhumorige Nummernrevue." Holger Gertz meinte auf Süddeutsche.de dagegen, der Tatort sei eher ein "Tatort-Verschnitt, eine Persiflage, die ganz gut funktioniert, weil die Dialoge sitzen."

Die Redaktion von TV Spielfilm urteilte, der Film sei "kurzweilig, schrullig, typisch Münsteraner". Prisma hält Hinkebein für eine der besseren Tatort-Folgen. Die Darstellung der Hauptrollen sowie der Nebenrollen, darunter Großmann, Urspruch, Clausnitzer und Kempter, wurden gelobt. Dass die Logik bei der Folge teilweise auf der Strecke blieb, hielt die Redaktion für verzeihlich, sie vergab drei von fünf Punkten. Wolf Senff vom Titel-Magazin widersprach und kritisierte die konstruiert wirkende Handlung. "Mit wenig Albernheiten, einer guten Geschichte und starken Nebendarstellern überzeugt der neueste ARD-'Tatort' aus Münster" und beschert damit dem Zuschauer einen "unterhaltsamen Sonntagabend", ist im Focus zu lesen. Diese Meinung teilt die Redaktion der Neuen Osnabrücker Zeitung, deren Urteil nach den Drehbuchautoren "ein Kunststück gelungen" sei, indem sie "schrägen Humor mit einem Hauch von Spannung verknüpft" haben. Ihr Fazit lautet: "Viel unterhaltsamer kann ein Krimilantenstadl kaum sein. Nur die Auflösung ist unterirdisch."

Das Urteil von Rainer Tittelbach lautet: "Die Story muss immer ein bisschen künstlich hingebogen werden, damit sich die Spielchen des ungleichen Duos entfalten können. Gute Besetzung, solide Regie, ein Schmunzelkrimi zum prima Weggucken, der für Filmgeschichtsliebhaber einige nette Anspielungen parat hält." Tilmann P. Gangloff hingegen überzeugt auch das Drehbuch, die Folge "glänzt mit vielen guten Ideen und einer erstaunlich vielschichten Geschichte". Matthias Ring urteilt in der Stuttgarter Zeitung: "Nach acht von einundzwanzig Fällen kann man den Eindruck bekommen, dass sich selbst die Figurenerfinder Jan Hinter und Stefan Cantz nicht mehr ganz so leicht mit dem speziellen Humor der Münsteraner tun. Zumindest wirken Dialoge wie 'Sie haben ein gutes Herz' – 'Ja, mein Kardiologe ist ganz zufrieden mit mir' oder Sprüche wie 'das nehme ich natürlich auf meine Kippe', nachdem die Staatsanwältin dem Verdächtigen mit einer Rauchpause zur Flucht verholfen hat, doch arg bemüht."

Der Focus urteilt: "Was wäre so ein Münster-Tatort eigentlich ohne Mord? Antwort: Immer noch ganz groß. Ohne Boerne und Thiel allerdings wäre alles nichts. Die beiden Tatort-Marx-Brothers sind nicht nur in ihrem neuesten Fall 'Hinkebein' unverzichtbar. […] Klar ist Münster ein Tatort. Der Beste[,] den wir haben."

Einschaltquoten
Die Erstausstrahlung von Hinkebein am 11. März 2012 wurde in Deutschland insgesamt von 11,78 Millionen Zuschauern gesehen und erreichte einen Marktanteil von 30,7 % für Das Erste. In der Gruppe der 14- bis 49-jährigen Zuschauer konnten 4,06 Millionen Zuschauer und ein Marktanteil von 25,0 % erreicht werden.

In Österreich wurden 845.000 Zuschauer und 25 Prozent Marktanteil erzielt.

Weblinks

Einzelnachweise

Hinkebein
Deutscher Film
Filmtitel 2012

Tatort: Hinkebein


Nicolaj Beier Køhlert (født 21. januar 1993) er en dansk professionel tidligere fodboldspiller, der bl.a. har spillet for Silkeborg IF og Valur Reykjavik. Han startede sin fodboldkarriere i Esbjerg fB som ungdomsspiller og skiftede herefter til den engelske traditionsklub Liverpool FC. Her tørnede han ud for reserveholdet og U18-holdet. Efterfølgende skiftede han til skotske Glasgow Rangers, hvor han spillede for reserveholdet i seks måneder.

Karriere

Esbjerg fB
Nicolaj Køhlert begyndte sin fodboldkarriere i Esbjerg fB.

Liverpool F.C.
Et år efter hans skifte til Esbjerg fB og i en alder af 16 år skiftede han til Liverpool i England. Her spillede han for reserverne og U/18-holdet og fik aldrig sin debut på klubbens førstehold.

Rangers F.C.
I sommeren 2011 skiftede Køhlert til Rangers i Skotland. Han spillede for reserverne i seks måneder før han skiftede til Silkeborg IF på en fri transfer.

Silkeborg IF
I vinterpausen 2011/12 hentede Silkeborg IF det 19-årige stortalent Nicolaj Køhlert til klubben. Det blev offentliggjort den 27. januar 2012, at klubben havde hentet den 19-årige dansker i Glasgow Rangers F.C. på en fri transfer. Nicolaj Køhlert fik sin debut i Superligaen den 17. marts 2013, da han blev skiftet ind i det 83. minut i stedet for Jesper Bech i et 1-0-nederlag til Randers FC.

Han spillede ni kampe i sin første sæson i Silkeborg, hvoraf de tre var med fuld spilletid, mens de seks andre optrædender var indskiftninger.

Efter nedrykningen til NordicBetligaen i sommeren 2013 fortsatte Køhlert sin rolle som indhopper og erstatningsspiller, hvilket i efteråret 2013 førte til deltagelse i 11 kampe. I starten af forårssæsonen 2014 havde Køhlert rykket sig, og han blev langt ind i foråret benyttet som fast mand i startopstillingen på den defensive del af midtbanen. Kun skader i de sidste kampe forhindrede, at han ikke deltog i samtlige forårskampe fra start. I alt blev han i oprykningsæssonen noteret for 22 kampe.

Skader spillede også ind i sæsonen 2014/15, hvor Køhlert kun var med i fem kampe. Det svækkede dog ikke tilliden fra SIFs side til midtbane-talentet, der fik forlænget sin aftale i slutningen af 2014 med yderligere 3,5 år.

NSI Runavik (leje)
Han blev i februar 2016 udlejet til den færøske klub NSI Runavik på en otte månederes aftale. Her nåede han blandt andet at spille to Europa League kvalifikationskampe mod hviderussiske Shakhtyor Soligorsk.

Valur Reykjavik
Den 12. december 2016 blev det offentliggjort, at Køhlert fik sin kontrakt med Silkeborg IF ophævet for at skifte til islandske Valur Reykjavik, hvor han skrev under på en toårig aftale.

Kontrakten blev ophævet i juni 2017, hvorfor han var fri til at søge efter ny klub.

Brabrand IF
Han skiftede sidst i september 2017 til Brabrand IF, hvor han skrev under på en kontrakt gældende frem til årsskiftet. Selvom han kom sent ind i truppen, blev han hurtigt en del af startopstillingen. I efteråret spillede han ni kampe, heraf otte som en del af startopstillingen.

Han forlod klubben ved udgangen af 2017 og var efterfølgende forår uden klub. I august 2018 blev det offentliggjort, at Køhlert havde indstillet karrieren.

Privatliv
Nicolaj Køhlert mødte i vinteren 2011 sin kone Ida Køhlert. Parret blev gift den 13. juni 2015 i Silkeborg Kirke. I 2018 blev parret forældre til sønnen Tristan.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Esbjerg fB
Fodboldspillere fra Liverpool F.C.
Fodboldspillere fra Rangers F.C.
Fodboldspillere fra Silkeborg IF
Fodboldspillere fra NSÍ Runavík
Fodboldspillere fra Valur
Fodboldspillere fra Brabrand IF

Nicolaj Køhlert


Suzy Lee, née le  à Séoul, est une artiste, illustratrice et auteure de littérature jeunesse sud-coréenne. Elle est lauréate en 2022 du prestigieux prix international, le Prix Hans-Christian-Andersen, dans la catégorie Illustration.

Biographie

Suzy Lee étudie les arts appliqués à l'université nationale de Séoul (Seoul National University). Elle suit ensuite des cours au Camberwell College of Arts de Londres (Grande-Bretagne).

Elle a obtenu de nombreux prix, dont le prestigieux prix international, le Prix Hans-Christian-Andersen, dans la catégorie Illustration, en 2022, prix dont elle était finaliste en 2016.

Ouvrages traduits en français
 La Revanche des lapins, Suzy Lee, La Joie de lire, 2003
 L'Oiseau noir (  The black bird ), Suzy Lee, Lirabelle, 2007
 La Mangouste dure d'oreille ( The deaf raccoon and Baek Seok's world of fairy tales), texte de Seok Baek, illustrations de Lee Su-Ji, traduit par Kwon Jihyun et Béatrice Guyon, Autres temps jeunesse, 2007
 Les Petits Peintres nus (   U li nūn pōl kō ̄suñ i hoa ka ), texte de Seung-yeoun Moon, illustrations de Suzy Lee, Éditions Sarbacane, 2008
 Zoo sans animaux (  The zoo ), Suzy Lee, traduit du coréen par Noëlla Kim, éditions Actes Sud junior, 2008
 Miroir-miroir ( Mirror ), Suzy Lee, éditions du Rouergue, 2009
 La Vague (  Wave , Suzy Lee, Kaléidoscope, 2009
 Ombres (  Shadow ), Suzy Lee, Kaléidoscope, 2010
 Ouvre ce petit livre (  Open this little book ), texte de Jesse Klausmeier, illustrations de Suzy Lee, traduit de l'anglais par Élisabeth Duval, Kaléidoscope, 2013
 Lignes ( Lines ), Suzy Lee, les Grandes personnes, 2017

Prix et distinctions

 2020 : (international) « Honour List » de l' IBBY pour  River
 2022 : Prix Hans-Christian-Andersen catégorie Illustration
 2022 :  "Mention" Prix BolognaRagazzi, catégorie Fiction, Foire du livre de jeunesse de Bologne  pour Summer

Notes et références

Liens externes

 Site personnel

Illustratrice de livres d'enfance et de jeunesse
Illustrateur coréen
Auteur coréen de littérature d'enfance et de jeunesse
Lauréat du prix Hans-Christian-Andersen
Naissance en février 1974
Naissance à Séoul

Suzy Lee


Inspectoratul Școlar Toronto (, abreviat TDSB; cunoscut înainte de 1999 ca English-language Public District School Board No. 12) este instituția care administrează sistemul de școli publice cu predare în limba engleză din Toronto, Ontario, Canada.

Adresa sediului TDSB se află la 5050 Yonge Street, (, Toronto, Ontario, M2N 5N8. TDSB este cel mai mare inspectorat școlar din Canada și al patrulea din America de Nord.

În afara de TDSB, în Toronto, mai există inspectoratul școlilor publice cu predare în limba franceză (), inspectoratul școlilor catolice cu predare în limba engleză () și inspectoratul școlilor catolice cu predare în limba franceză ().

Istoric
TDSB a luat ființă în anul 1998 prin unirea fostelor inspectorate municipale: , , , ,  și .

Cu această ocazie, , o organizație creată în 1953 pentru a coordona activitățile școlilor și a repartiza echitabil încasările din taxe în  s-a desființat, funcțiile sale fiind preluate de noul inspectorat.

Organizare
Misiunea inspectoratului este "de a permite tuturor elevilor să atingă un înalt nivel și să obțină cunoștințele, abilitățile și valorile de care au nevoie pentru a fi membri cu simț de răspundere ai societății democratice."

În cele circa 600 de școli învață peste 250 000 de elevi. 451 dintre școli sunt școli primare (elementare), 102 sunt școli secundare (gimazii și licee), iar 5 sunt școli de zi pentru adulți. TDSB are 16 școli primare alternative și 20 de școli secundare alternative. TDSB are un personal de aproximativ 31 000 de cadre permanente și 8000 temporare, personal care cuprinde 10 000 de învățători și 5800 de profesori.

Note

Lectură suplimentară
 MacLellan, Duncan (Ryerson University Department of Politics and Public Administration). "The Fewer Schools Boards Act and the Toronto District School Board: Educational Restructuring 1997- 2003." (working paper) ( ) - Presented to the annual meeting of the Canadian Political Science Association, University of Saskatchewan, Saskatoon, Saskatchewan, 1 iunie 2007.
 Rushowy, Kristin. "TDSB's Chris Spence resigns amid growing plagiarism scandal." Toronto Star. Thursday 10 ianuarie 2013.

Legături externe

Situl web oficial al Toronto District School Board
Situl web oficial al Toronto District School Board
Toronto Board of Education (Archive)

Toronto
Învățământ preuniversitar
Districte școlare în Ontario

Inspectoratul Școlar Toronto


Bethenny Frankel (Nova Iorque, 4 de novembro de 1970) é uma empresária, apresentadora e escritora americana. Ela é mais conhecida como fundadora e CEO da marca de estilo de vida Skinnygirl e pelas participações em reality shows como The Real Housewives of New York City e The Apprentice: Martha Stewart. Em 2022, Bethenny ganhou o status de ícone dos prêmios MTV de cinema e televisão.

Carreira
Bethenny frequentou escolas católicas quando adolescente e se formou em 1988 na Pine Crest School em Fort Lauderdale, Flórida, onde morava no campus. Ela frequentou o Natural Gourmet Institute na cidade de Nova York e a Boston University, antes de formar-se em psicologia e comunicação pela New York University. Em 1992, mudou-se para Los Angeles com a esperança de ser atriz. Bethenny conseguiu alguns pequenos papéis e trabalhou como babá de Paris Hilton e como assistente pessoal de Jerry Bruckheimer e Linda Bruckheimer, assim como assistente de produção do programa Saved by the Bell.  Essas experiências a levaram a empreender,  porém todas essas empresas tiveram vida curta. Depois dessa série de investimentos mal-sucedidos, ela competiu no reality show The Apprentice: Martha Stewart em 2005, tornando-se a segunda colocada na disputa.

Em 2008, ela foi escalada para o elenco de mais uma série documental, intitulada The Real Housewives of New York City, da qual participou de oito temporadas até 2019 . Neste período, ela começou a escrever uma série de livros motivacionais, além de lançar a empresa Skinnygirl e uma linha de coqueteís, que vendeu por 120 milhões de dólares em 2011. A participação dela no reality também lhe rendeu um spin-off como protagonista, intitulado Bethenny Ever After. O programa teve o episódio de estreia com maior audiência do canal Bravo até então e ficou no ar entre 2010 e 2012. Depois, ela comandou o talk-show diário Bethenny entre 2013 e 2014 e foi uma das juradas do reality show de empreendedorismo Shark Tank de 2017 a 2019.

Em 2021, Bethenny Frankel apresentou o reality show The Big Shot with Bethenny, que foi exibido pela HBO Max e trazia um grupo de profissionais em busca de um trabalho no time executivo da empresária. Além disso, direcionou seu foco ao trabalho como podcaster nos anos 2020, por meio de programas como Just B e ReWives.   Em 2022, ela se juntou a Kevin O'Leary como apresentadora da segunda temporada do programa Money Court, sobre empreendedorismo. No mesmo ano, Bethenny lançou um livro sobre negócios e empreendedorismo feminino, intitulado Business is Personal.

Bethenny Frankel também é a fundadora da BStrong, uma organização de ajuda humanitária com foco em suporte a vítimas de desastres. Por meio deste trabalho, ela arrecada milhões de dólares para alívio de vítimas de situações como o furacão em Porto Rico, a pandemia da COVID-19 e a guerra na Ucrânia.

Prêmios e Honrarias
Em 2011, Bethenny Frankel apareceu na capa da revista Forbes como uma das cem pessoas mais poderosas da indústria do entretenimento naquele ano. Em 2022, ela ganhou o status de realeza dos reality shows pelos prêmios MTV.

Vida pessoal
Bethenny foi casada com os executivos Peter Sussman e Jason Hoppy, com quem tem uma filha. Atualmente, é noiva do produtor de cinema Paul Bernan.  Ela é judia e alérgica a frutos do mar.

Referências

Escritoras
Nascidos em 1970
Empresárias

Bethenny Frankel


Renato Josipović (Šibenik, 12. lipnja 2001.) hrvatski je nogometni vratar. Trenutnačno igra za ciparski Pafos.

Klupska karijera
Do 20. srpnja 2015. godine bio je igrač Šibenika. Tada je prešao u Dinamo Zagreb. Za Dinamo Zagreb II debitirao je 3. studenog 2020. protiv Međimurja iz Čakovca kojeg je druga momčad Dinama dobila s minimalnih 1:0. Za prvu momčad Dinama debitirao je 24. srpnja 2020. godine u utakmici 1. HNL protiv Varaždina kojeg je Dinamo pobijedio 1:0.

Bravo Ljubljana (posudba)
Dana 1. srpnja 2021. posuđen je Bravo Ljubljani do kraja sezone. Za Bravo Ljubljanu debitirao je 12. rujna kada je njegov klub izgubio 0:2 u ligaškoj utakmici protiv Tabora iz Sežane. Četiri dana kasnije Josipović je ostvario svoj prvi nastup u Slovenskom nogometnom kupu braneći protiv Gorice koju je Bravo Ljubljana dobila 0:2. U četvrtfinalnoj utakmici kupa odigranoj 27. listopada protiv prošlosezonskog prvaka Mure u kojoj je Bravo Ljubljana slavila s 4:3 na penale koji su izvedeni nakon što je rezultat regularnog dijela utakmice bio 1:1, Josipović je obranio četiri penala.

Široki Brijeg
Dana 1. srpnja 2022. Josipović je potpisao ugovor sa Širokim Brijegom do kraja sezone. Za Široki Brijeg debitirao je 4. rujna u utakmici Premijer lige u kojoj je Borac Banja Luka poražen 2:0.

Pafos
Josipović je 6. kolovoza 2023. potpisao ugovor s ciparskim Pafosom.

Reprezentativna karijera
Nastupao je za hrvatsku nogometnu reprezentaciju do 14, 15, 16, 17, 18, 19 i 20 godina.

Priznanja

Klupska
 1. HNL (2): 2019./20., 2020./21.
 Hrvatski nogometni kup (1): 2020./21.

Izvori

Vanjske poveznice

 Renato Josipović, Soccerway
 Renato Josipović, Transfermarkt

Životopisi, Šibenik
Hrvatski nogometaši
Hrvatski nogometni vratari
Nogometaši HNK Šibenika
Nogometaši Dinama
Nogometaši NK Širokog Brijega
Aktivni nogometaši

Renato Josipović


Agrilus sepulchralis é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Deyrolle, 1864.

Referências

sepulchralis

Agrilus sepulchralis


O Acordo de Djibouti de 2008 foi o resultado de uma série de negociações visando encerrar os conflitos armados na Somália. Um acordo de paz provisório foi rubricado pelo governo somali e por uma facção da oposição em 9 de junho de 2008 em negociações lideradas pelas Nações Unidas no Djibouti. Posteriormente, ambas as partes o assinariam formalmente em 19 de agosto.

Entre 31 de maio e 9 de junho de 2008, representantes do Governo Federal de Transição da Somália e da Aliança para a Relibertação da Somália (ARS) participaram de uma conferência de paz em Djibuti mediada pelo Enviado Especial das Nações Unidas para a Somália, Ahmedou Ould-Abdallah. A conferência terminou com o anúncio em 9 de junho de 2008 de que seria assinado um acordo de paz de onze pontos abrindo caminho para "a cessação de todos os confrontos armados" na Somália.

O acordo de paz exigia um cessar-fogo de 90 dias e estabeleceu um cronograma de retirada para as tropas etíopes que protegiam o Governo Federal de Transição. Conforme o acordo, os dois lados concordaram em encerrar "todos os atos de confronto armado" e "solicitar às Nações Unidas... que autorizem e implantem uma força internacional de estabilização de países amigos da Somália", excluindo os países vizinhos. O pacto de paz também previa a retirada das tropas etíopes presentes na Somália dentro de um período de 120 dias após a assinatura deste acordo.

O Presidente da Comissão da União Africana (UA), Jean Ping, saudou o acordo de paz assinado em Djibuti declarando em um comunicado que a sua assinatura "marca um passo muito significativo nos esforços que estão sendo feitos para a promoção da paz duradoura e da reconciliação na Somália". Entretanto, o porta-voz do grupo radical Al-Shabaab, Mukhtar Robow Abu Mansur, rejeitou o acordo afirmando que "a Jihad vai continuar".

Guerra Civil Somali
2008 nas relações internacionais

Acordo de Djibouti de 2008


Katy or KATY may refer to:

People and Characters
 Katy, a short form of the name Katherine
 Katy (given name)
 Katy (Marvel Cinematic Universe), a fictional character
 Katy Perry
 Katie Perry, Australian fashion designer
 Katy Perry (prison service), Israeli prison head

Places

Serbia
 Kać, Serbia ()

United States
 Katy, Missouri, an unincorporated community
 Katy, Texas, the only incorporated U.S. city with this name
 Greater Katy, suburban region around the city of Katy; located in Greater Houston
 Katy High School
 Katy, West Virginia, an unincorporated community
 Katy Township, Boone County, Missouri
 Watertown Regional Airport (ICAO code: KATY), an airport in South Dakota

Art and entertainment
 Katy (series), a set of novels by Susan Coolidge
 Katy (novel), a children's novel by Jacqueline Wilson inspired by the series
 Katy (TV series), a TV adaptation of the Wilson novel
 Katy Fox, a character in Hollyoaks
 "K-K-K-Katy", a World War I-era song
 Katy (Marvel Cinematic Universe), a fictional character
 An ambulance in the film Ice Cold in Alex
 KATY-FM, a radio station of California, United States

Other uses
 Katy (apple), an apple variety
 Missouri–Kansas–Texas Railroad, sometimes called "the Katy", from which the above U.S. places take their name
 KATY-FM, a radio station of California, United States

Katies
Katies, the plural of "Katy", may refer to:

 Katies (1981–2004), a British Thoroughbred racehorse
 The Katies, a Tennessee powerpop band
 An Australia women's wear brand last owned by Miller's Retail

See also
 Katydid (disambiguation)

 Katie (disambiguation)
 Kati (disambiguation)
 Cati (disambiguation)
 KT (disambiguation)
 Kathi (disambiguation)
 Kathie
 Kąty (disambiguation)
 Cathie
 Cathy (given name)

Katy


Bu sayfada, 1972 yılında dünyada uluslararası önemi olan olaylarla, bu yılda doğan ve ölen kişiler yer alır.
Türkiye'de yaşanan olaylarla ilgili 1972'de Türkiye sayfasına bakınız.

Olaylar
 3 Şubat - İran kar fırtınası başladı.
 24 Mart - Gelmiş geçmiş en iyi filmlerden biri olarak gösterilen, Mario Puzo'nun aynı adlı romanından uyarlanan, Francis Ford Coppola'nın yönettiği, Marlon Brando ve Al Pacino'nun başrollerini paylaştığı Baba filmi, ABD'de gösterime girdi.
 26 Mart - Bangladeş, Pakistan'dan bağımsızlığını ilan etti.
 30 Haziran - İlk Artık Saniye gerçekleşmiştir.
 13 Ekim - And Dağlarında uçak kazası 45 kişiyi taşıyan bir uçak And Dağları'na çarpıp düşmüş hayatta kalan 16 kişi ancak 23 Aralık 1972 günü kazanın üzerinden iki aydan uzun bir süre geçtikten sonra kurtarılabilmiştir
 7 Aralık - Apollo 17 ile Ay'a son insanlı uçuş yapıldı.

Tarihi bilinmeyenler
 Paul Allen ve Bill Gates 1972'de ilk şirketlerini; şimdiki adı Microsoft olan Traf-O-Data'yı kurdular.
 1972 Münih Olimpiyatları'nda İsrailli sporcuların Filistinli mücahitler tarafından öldürülmesi, olimpiyatlara gölge düşürdü.
 Ford, Türkiye'de de çok beğenilen Granada modelinin üretimine başladı.
 İsveç başbakanı Olof Palme'nin ABD'nin Kuzey Vietnam'daki bombardımanlarını Nazi katliamlarına benzetmesi sonucunda ABD, İsveç ile diplomatik bağlantıyı kesti.
 Solaris filmi çekildi

Doğumlar

Ocak
 1 Ocak - Lilian Thuram, Fransız futbolcu
 1 Ocak - Handan Güçyılmaz, Türk haber spikeri sunucusu
 5 Ocak - Sakis Rouvas, Yunan şarkıcı
 1972
 Paris Elia, Kıbrıs Rumu futbolcu
 Şebnem Sunar Küçük, Türk haber sunucusu, televizyoncu
 Pascal Nouma, Fransız futbolcu
 8 Ocak - Burak Aydos, Türk şarkıcı
 10 Ocak - Devrim Nas, Türk sinema ve dizi oyuncusu
 13 Ocak - Ozan Doğulu, Türk müzisyen
 15 Ocak - Kobe Tai, Asya asıllı Amerikalı bir porno yıldızı
 29 Ocak - Engin Günaydın, Tokatlı oyuncu

Şubat
 3 Şubat - Mart Poom, Estonyalı futbolcu
 17 Şubat - Denise Richards, Amerikalı sinema oyuncusu
 17 Şubat - Billie Joe Armstrong, Amerikalı müzisyen
 22 Şubat - Duane Swierczynski, Amerikalı gazeteci ve yazar
 28 Şubat - Nejat İşler, Türk Aktör

Mart
 6 Mart - Shaquille O'Neal, NBA oyuncusu
 11 Mart - Emre Törün, Türk oyuncu
 21 Mart - Derartu Tulu, Etiyopyalı atlet
 25 Mart - Phil O'Donnell, İngiliz futbolcu (ö. 2007)
 27 Mart - Jimmy Floyd Hasselbaink, Hollandalı futbolcu
 29 Mart - Hera Björk, İzlandalı şarkıcı

Nisan
 2 Nisan - Ashraf Saber, İtalyan atlet
 6 Nisan - Yiğit Özşener, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu.
 9 Nisan - Barış Falay, Türk oyuncu
 8 Nisan - Chris Fehn, Slipknot'un perküsyon geri vokalcisi
 12 Nisan - Şebnem Ferah, Türk rock müzik sanatçısı
 13 Nisan - Qurban Qurbanov, Azeri futbolcu
 17 Nisan - Jennifer Garner, oyuncu
 22 Nisan - Anna Falchi, Fin-İtalyan oyuncu ve model
 23 Nisan
 Demet Akalın, Türk oyuncu, şarkıcı ve manken
 Choky Ice, Macar pornografik film oyuncusu
 27 Nisan - Silvia Farina Elia, İtalyan tenisçi
 28 Nisan - Sevda Demirel, Türk model, şarkıcı, sinema oyuncusu ve program sunucusu.

Mayıs
 2 Mayıs - Dwayne Johnson, Amerikalı oyuncu, yapımcı ve profesyonel güreşçi
 8 Mayıs - Darren Hayes, Avustralyalı şarkıcı, şarkı sözü yazarı ve besteci.
 9 Mayıs - Lisa Ann, Amerikalı porno yıldızı
 12 Mayıs - Pınar Aylin, Türk şarkıcı
 19 Mayıs - Özcan Deniz, Türk şarkıcı, besteci ve oyuncu
 22 Mayıs - Joana Preiss, Fransız oyuncu
 27 Mayıs - Sibyl Buck, Amerikalı müzisyen ve model
 31 Mayıs - Facundo Arana, Arjantinli oyuncu.

Haziran
 2 Haziran - Wentworth Miller, aktör
 4 Haziran - Stoja, Sırp pop-folk şarkıcısı
 12 Haziran - Aşkın Güngör, yazar
 14 Haziran - Matthias Ettrich, Alman bilgisayar mühendisi
 23 Haziran - Zinedine Zidane - Fransız futbolcu
 29 Haziran - Serhat Tutumluer, Türk oyuncu.

Temmuz
 6 Temmuz - Ata Demirer, Türk komedyen, müzisyen ve dizi sinema oyuncusu
 6 Temmuz - Levent Üzümcü, Türk oyuncu
 6 Temmuz - Yonca Cevher,  Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı
 8 Temmuz - Viorel Moldovan Rumen futbolcu
 21 Temmuz - Catherine Ndereba, Kenyalı atlet

Ağustos
 3 Ağustos - Uğur Arslan, Türk şair, sunucu, TV programı yapımcıs
 6 Ağustos - Geri Halliwell, şarkıcı
 10 Ağustos - Turgut Kabaca, Türk sutopu oyuncusu ve yüzücü
 12 Ağustos - Demir Demirkan, Türk şarkıcı
 13 Ağustos - Hakan Altun, Türk şarkıcı
 15 Ağustos - Ben Affleck, Amerikalı oyuncu
 25 Ağustos - Gülben Ergen, Türk şarkıcı ve oyuncu
 27 Ağustos - The Great Khali, Hint profesyonel güreşçi
 30 Ağustos
 Cameron Diaz, Amerikalı oyuncu
 Pavel Nedved, Çek futbolcu

Eylül
 7 Eylül
Markus Münch, Alman eski futbolcu
Jean-Jacques Tizié, Fildişi Sahilli futbolcu
 8 Eylül
Ioamnet Quintero, Kübalı yüksek atlamacı
Markus Babbel, Alman teknik direktör
Tomokazu Seki, Japon seslendirme sanatçısı
 9 Eylül
Natasha Kaplinsky, İngiliz haber sunucusu
Xavier Pascual, İspanyol profesyonel basketbol antrenörü
George Perez, Amerikalı oyuncu
Goran Višnjić, Hırvat oyuncu
 27 Eylül - Gwyneth Paltrow, aktris
 28 Eylül - Dita Von Teese, Amerikalı model
 30 Eylül - John Campbell, Amerikalı müzisyen, Lamb of God'ın bass gitaristi

Ekim
 2 Ekim - Halis Karataş, Türk binici.
 5 Ekim - Grant Hill, basketbolcu
 17 Ekim
 Tarkan Tevetoğlu, Türk pop müzik şarkıcısı
 Eminem, Amerikalı rapçi, oyuncu
 Wyclef Jean,  Amerikalı müzisyen ve söz yazarı
 27 Ekim - Maria Mutola, Türk Mozambikli atlet

Kasım
 5 Kasım - İdil Fırat, Türk sinema ve dizi oyuncusu.
 7 Kasım - Kazım Koyuncu, müzisyen (ö. 2005)
 23 Kasım - Chris Adler, Amerikalı müzisyen, Lamb of God'ın bateristi
 24 Kasım - Hüseyin Karadayı, Türk DJ, aranjör, prodüktör
 25 Kasım - Mark Morton, Amerikalı müzisyen, Lamb of God'ın gitaristi

Aralık
 10 Aralık - Brian Molko, Placebo solisti
 18 Aralık - Aleksandr Kodakovski, Donbass Savaşı'nda yer alan isyancı grupların komutanı
 19 Aralık - Alyssa Milano, aktris
 20 Aralık - Anja Rücker, Alman atlet
22 Aralık - Vanessa Chantal Paradis, Fransız oyuncu, müzisyen ve manken
 29 Aralık - Jude Law, oyuncu
 29 Aralık - Leonor Varela, Şilili oyuncu
 30 Aralık - Daniel Amokachi, Nijerya'lı millî futbolcu

Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Uğur Becerikli, edebiyatçı, roman yazarı, gazeteci.

Ölümler
 1 Ocak - Maurice Chevalier, Fransız oyuncu ve şarkıcı (d. 1888)
 6 Ocak - Tevfik Rüştü Aras, (Atatürk dönemi Dışişleri bakanlarından (d. 1883)
 22 Ocak - Boris Konstantinovich Zaytsev, Rus yazar (d. 1881)
 29 Mart - Joseph Arthur Rank, İngiliz sanayici ve film yapımcısı (d. 1888)
 16 Nisan - Yasunari Kavabata, Japon yazar
 2 Mayıs - John Edgar Hoover, ABD federal polis örgütü FBI'ın kurucusu ve 1924-1972 arasında aralıksız olarak yöneticisi (d. 1895)
 4 Mayıs - Edward Calvin Kendall, Amerikalı kimyager (d. 1886)
 12 Mayıs - Arkadiy Plastov, sosyalist gerçekçilik akımının öncülerinden olan Rus Sovyet ressam (d. 1893)
 9 Haziran - Rudolf Belling, Alman heykeltıraş (d. 1886)
 22 Haziran - Paul Czinner, Macar asıllı film yönetmen ve yapımcısı (d. 1890)
 2 Temmuz - Eduard Zuckmayer, Alman müzikolog (d. 1890)
 9 Ağustos - Sıddık Sami Onar, İstanbul Üniversitesi eski rektörlerinden (d. 1898)
 22 Ağustos - Orhan Seyfi Orhon, ozan, gazeteci ve yazar (d. 1890)
 23 Ağustos - Arkadi Vasilyev, Sovyet yazar (d. 1907)
 15 Eylül - Ulvi Cemal Erkin, Türk besteci (d. 1906)

1972


ٍ
شركة غيم فريك المندمجة (بالإنجليزية: Game Freak Incorporated؛ باليابانية: 株式会社ゲームフリーク، كابوشيكي كايشا غيمو فريكو؟) هي شركة تطوير ألعاب فيديو يابانية. عرفت من خلال تطويرها سلسلة العاب البوكيمون التي تصدر على أجهزة نينتندو.

تاريخها
في الأساس كانت مجلة متخصصة في ألعاب الفيديو أسسها ساتوشي تاجيري وكين سوجيموري عام 1980.

بتاريخ 26 أبريل 1989 تاجري وسيجموري قاما بأنشاء شركة خاصة بتطوير العاب الفيديو تحت نفس المسمى، وقامو بتطوير لعبة ميندل بالاس والتي كانت حصرية على نظام نينتندو إنترتينمنت وكانت تصنف على أنها لعبة أكشن والغاز.
أما أشهر إنتاجات الشركة فهي سلسلة العاب البوكيمون (وحوش الجيب (بالإنجليزيةPocket Monsters)(ポケットモンスター Poketto Monsutā)) والتي نشرتها وأشهرتها شركتي ذا بوكيمون كومباني ونينتندو.

في أكتوبر من عام 2015، قامت جيم فريك بشراء شركة كوا جيمز، المتخصصة بتطوير ألعاب الهواتف النقالة.

انتاجات الشركة

مراجع

بوكيمون
تأسيسات سنة 1989 في اليابان
شركات ألعاب فيديو أسست في 1989
شركات ألعاب فيديو يابانية
شركات برمجيات مقرها في طوكيو
شركات أسست في 1989
شركات تطوير ألعاب فيديو
شركات يابانية
شركات يابانية أسست في 1989

غيم فريك


Fédération nationale des anciens prisonniers de guerre peut faire référence à la :
 Fédération nationale des anciens prisonniers de guerre (France)
 Fédération nationale des anciens prisonniers de guerre (Belgique)


Na rubu pameti je roman Miroslava Krleže prvi put objavljen 1938. godine u Zagrebu. Drugo izdanje izlazi 1954. Jedini je Krležin roman pisan u prvom licu jednine.

Krleža je napisao roman pod utjecajem Kamovljeve Isušene kaljuže, od koje je preuzeo je pisanje u prvom licu i pristup stvarnim događajima i ljudima za ovaj roman. Krleža kao da je bio zavidan. Premda je najbolje poznavao Kamovljev životopis, sve je učinio da se nikad ne pojavi roman Isušena kaljuža pod čijim je utjecajem napisao Na rubu pameti. Neobjavljivanje Kamovljeva romana bilo je potrajalo sve do njegove smrti 1981. godine.

Radnja i struktura
Pripovjedač i protagonist je doktor prava koji dolazi u sukob s građanskim zagrebačkim društvom licemjerja kojem je i sam pripadao. Biva izopćen i završava u zatvoru. Zbivanja o kojima pripovijeda se odvijaju kroz dvije godine. Tema je označena na samom početku kao »ljudska glupost«. Roman se sastoji od međusobno slabo povezanih epizoda. Neke uvode paralelna zbivanja vezana uz pojedine likove koji zatim nestaju i prepuštaju mjesto drugima.

Protagonistov sukob s društvom počinje kada moralno osudi industrijalca Domaćinskog kao počinitelja zločina nad seljacima, ali i kao ideološkog predstavnika »društvenih institucija«. Oko Domaćinskog su likovi ovisnika o moći i pripadnika društvene elite, prikazani groteskno i karikirano, ili kao maske i bezlične ljudske lutke. Nasuprot njima su likovi prema kojima pripovjedač gaji simpatije – njegov zatvorski sugovornik Sinek, po zanjimanju inženjer, njegova mladenačka ljubav Vanda, žena iz polusvijeta Jadviga Jesenska, provalnik Matko. Najistaknutije mjesto zauzima zagorski seljak Valent Žganec, zvani Vudriga. U jednom trenutku pripovjedač mu predaje riječ te kroz njegov monolog u roman ulazi »subverzivna« kajkavština, a Valetov lik militantnog nadimka poziva na tradiciju seljačkih buna (Stubičanec!), i na »pokojnog Stipu« (Radića). Time Krleža upozorava na prevratničke potencijale u hrvatskom puku.

Roman ima 12 simetrično organiziranih poglavlja. Šesto poglavlje je središte strukture. Prethode mu poglavlja u kojima protagonist čini provokativni iskorak (2), i donosi reakcije sugrađana (3 i 4), s čim su povezana i poglavlja 10 i 11. Poglavlja 7, 8 i 9 vezuje tema zatvora s autorefleksijama i dijalozima. U 12. poglavlju pripovjedač izlazi na slobodu, donosi općenito promišljanje o proteklom zbivanju, i spaja sve optužbe na račun društva u cjelinu.

Dramska obrada
Prema romanu je 2004. nastala glasovita monodrama "Na rubu pameti", u dramaturškoj obradi, režiji i glumačkoj izvedbi Dragana Despota, prvaka Drame Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu. Glazbu je skladao Arsen Dedić. Monodrama je iduće godine osvojila gotovo sve istaknutije hrvatske kazališne nagrade, poput Dujšinove nagrade, Nagrade Vladimir Nazor, Nagrade Marul i Nagrade Slobodne Dalmacije na Marulovim danima te Nagrade Fabijan Šovagović na Festivalu glumca. Gostovala u gradovima i na festivalima širom Hrvatske i u inozemstvu.

Vidi još
Banket u Blitvi
Zastave (roman)
Povratak Filipa Latinovicza
Balade Petrice Kerempuha

Izvori

Vanjske poveznice
Dragan Despot: "Na rubu pameti", monodrama, 2004. (YouTube, trajanje 1:04:23)

Djela Miroslava Krleže

Na rubu pameti


Rehab Ahmed (en ), née le , est une haltérophile handisport égyptienne concourant en -50 kg. Elle détient trois titres mondiaux (2017, 2019, 2021) et deux médailles d'argent paralympique (2016, 2020).

Carrière
En novembre 2021, elle remporte son troisième titre mondial d'affilié en remportant les Mondiaux à Tbilissi en soulevant 120 kg. Elle avait déjà raflé le titre aux Mondiaux 2017 à Mexico avec une barre à 113 kg et ceux de 2019 à Noursoultan avec 114 kg.

Elle est également double médaillée d'argent aux Jeux paralympiques : d'abord en 2016 avec 104 kg soulevé et en 2020 avec 120 kg .

Références

Liens externes

Haltérophile égyptienne
Médaillée d'argent paralympique égyptienne
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2016
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Naissance en mars 1991

Rehab Ahmed


جنيد قرية فلسطينية تقع على بعد 6 كم غرب مدينة نابلس والآن أصبحت إحدى مناطق المدينة نتيجة للنمو العمراني.تشتهر القرية بأراضيها الزراعية الخصبة.أقام الانتداب البريطاني مبنىً أصبح فيما بعد سجناً شهيراً استعمله الاحتلال الإسرائيلي لسجن الفلسطينيين ذوي الأحكام العالية. أقيم الحرم الجديد لجامعة النجاح الوطنية في هذه المنطقة.

السكان
بلغ عدد سكان قرية الجنيد على مدار السنوات الماضية كما بالجدول :

المساحة
بلغت مساحة أراضي قرية الجنيد حوالي 284 دونم .

الزراعة
تشتهر قرية الجنيد بزراعة الحبوب في أراضيها وبالبساتين وأشجار الزيتون .

انظر أيضًا
 نابلس.
 محافظة نابلس.

مصادر

وصلات خارجية
 موقع بلدية نابلس الرسمي.

أحياء نابلس
قرى الضفة الغربية
قرى وبلدات محافظة نابلس

جنيد (نابلس)


A barrel is one of several units of volume applied in various contexts; there are dry barrels, fluid barrels (such as the U.K. beer barrel and U.S. beer barrel), oil barrels, and so forth. For historical reasons the volumes of some barrel units are roughly double the volumes of others; volumes in common use range approximately from . In many connections the term  is used almost interchangeably with barrel.

Since medieval times the term  as a unit of measure has had various meanings throughout Europe, ranging from about 100 litres to about 1,000 litres. The name was derived in medieval times from the French , of unknown origin, but still in use, both in French and as derivations in many other languages such as Italian, Polish, and Spanish. In most countries such usage is obsolescent, increasingly superseded by SI units. As a result, the meaning of corresponding words and related concepts (vat, cask, keg etc.) in other languages often refers to a physical container rather than a known measure.

In the international oil market context, however, prices in United States dollars per barrel are commonly used, and the term is variously translated, often to derivations of the Latin / Teutonic root fat (for example vat or Fass).

In other commercial connections, barrel sizes such as beer keg volumes also are standardised in many countries.

Dry goods in the US

 US dry barrel:
Defined as length of stave , diameter of head , distance between heads , circumference of bulge  outside measurement; representing as nearly as possible 7,056 cubic inches; and the thickness of staves not greater than  (diameter ≈ ). Any barrel that is 7,056 cubic inches is recognized as equivalent. This is exactly equal to .
 US barrel for cranberries
 Defined as length of stave , diameter of head , distance between heads , circumference of bulge  outside measurement; and the thickness of staves not greater than  (diameter ≈ ). No equivalent in cubic inches is given in the statute, but later regulations specify it as 5,826 cubic inches.
Some products have a standard weight or volume that constitutes a barrel:
 Cornmeal,
 Cement (including Portland cement),  or
Sugar,
 Wheat or rye flour,   or
 Lime (mineral),  large barrel, or  small barrel
 Butter and cheese in UK,
 Salt,

Fluid barrel in the US and UK
Fluid barrels vary depending on what is being measured and where. In the UK a beer barrel is . In the US most fluid barrels (apart from oil) are  (half a hogshead), but a beer barrel is . The size of beer kegs in the US is based loosely on fractions of the US beer barrel. When referring to beer barrels or kegs in many countries, the term may be used for the commercial package units independent of actual volume, where common range for professional use is 20–60 L, typically a DIN or Euro keg of 50 L.

History

Richard III, King of England from 1483 until 1485, had defined the wine puncheon as a cask holding 84 wine gallons and a wine tierce as holding 42 wine gallons. Custom had made the 42 gallon watertight tierce a standard container for shipping eel, salmon, herring, molasses, wine, whale oil, and many other commodities in the English colonies by 1700. After the American Revolution in 1776, American merchants continued to use the same size barrels.

Oil barrel

Definitions

In the oil industry, one barrel (unit symbol bbl) is a unit of volume used for measuring oil defined as  or .

According to the American Petroleum Institute (API), a standard barrel of oil is the amount of oil that would occupy a volume of exactly  at reference temperature and pressure conditions of  and . This standard barrel of oil will occupy a different volume at different pressures and temperatures. A standard barrel in this context is thus not simply a measure of volume, but of volume under specific conditions. ()

Unit multiples
Oil companies that are publicly listed in the United States typically report their production using the unit multiples kbbl or Mbbl (one kilobarrel, one thousand barrels) or MMbbl (one million barrels), and occasionally (for wider comprehensive statistics) Gbbl (or sometimes Gbl) for giga-barrel (one billion barrels). There is a conflict concerning the units for oil barrels (see ). For all other physical quantities, according to the International System of Units, the uppercase letter "M" means "mega-" ("one million"), for example: MHz (one million hertz, or megahertz) and MB (one million bytes, or Megabyte). But due to tradition, the Mbbl acronym is used today meaning "one thousand bbl", as a heritage of the roman number "M" for Latin "mille" meaning "one thousand". On the other hand, there are efforts to avoid this ambiguity, and most of the barrel dealers today prefer to use kbbl, instead of Mbbl, mbbl, MMbbl or mmbbl.

The abbreviations Mbbl and MMbbl refer to one thousand and one million barrels respectively. These are derived from the Latin "mille", meaning "thousand". This is different from the SI convention for where "M" stands for "mega" representing million, from the Greek for "large". Outside of the oil industry, the unit Mbbl (megabarrel) can sometimes stand for one million barrels. The "b" may have been doubled originally to indicate the plural (1 bl, 2 bbl), or possibly it was doubled to eliminate any confusion with bl as a symbol for the bale. Some sources assert that "bbl" originated as a symbol for "blue barrels" delivered by Standard Oil in its early days. However, while Ida Tarbell's 1904 Standard Oil Company history acknowledged the "holy blue barrel", the abbreviation "bbl" had been in use well before the 1859 birth of the U.S. petroleum industry.

Flow rate

Oil wells recover not just oil from the ground, but also natural gas and water. The term barrels of liquid per day (BLPD) refers to the total volume of liquid that is recovered. Similarly, barrels of oil equivalent or BOE is a value that accounts for both oil and natural gas while ignoring any water that is recovered.
Other terms are used when discussing only oil. These terms can refer to either the production of crude oil at an oil well, the conversion of crude oil to other products at an oil refinery, or the overall consumption of oil by a region or country. One common term is barrels per day (BPD, BOPD, bbl/d, bpd, bd, or b/d), where 1 BPD is equivalent to 0.0292 gallons per minute. One BPD also becomes 49.8 tonnes per year. At an oil refinery, production is sometimes reported as barrels per calendar day (b/cd or bcd), which is total production in a year divided by the days in that year. Likewise, barrels per stream day (BSD or BPSD) is the quantity of oil product produced by a single refining unit during continuous operation for 24 hours.

Burning one tonne of light, synthetic, or heavy crude yields 38.51, 39.40, or 40.90 GJ (thermal) respectively (10.70, 10.94, or 11.36 MW·h), so 1 tonne per day of synthetic crude is about 456 kW of thermal power and 1 bpd of synthetic crude is about 378 kW (slightly less for light crude, slightly more for heavy crude).

Conversion
The task of converting a standard barrel of oil to a standard cubic metre of oil is complicated by the fact that the latter is defined by the API to mean the amount of oil that, at different reference conditions (101.325 kPa and ), occupies 1 cubic metre. The fact that the refence conditions are not exactly the same means that an exact conversion is impossible unless the exact expansion coefficient of the crude is known, and this will vary from one crude oil to another.

For a light oil with density of 850 kilogram per cubic metre (API gravity of 35), warming the oil from  to  might increase its volume by about 0.047%. Conversely, a heavy oil with a density of 934 kg/m3 (API gravity of 20) might only increase in volume by 0.039%. If physically measuring the density at a new temperature is not possible, then tables of empirical data can be used to accurately predict the change in density. In turn, this allows maximum accuracy when converting between standard barrel and standard cubic metre. The logic above also implies the same level of accuracy in measurements for barrels if there is a  error in measuring the temperature at time of measuring the volume.

For ease of trading, communication and financial accounting, international commodity exchanges often set a conversion factor for benchmark crude oils. For instance the conversion factor set by the New York Mercantile Exchange (NYMEX) for Western Canadian Select (WCS) crude oil traded at Hardisty, Alberta, Canada is 6.29287 U.S. barrels per standard cubic metre, despite the uncertainty in converting the volume for crude oil. Regulatory authorities in producing countries set standards for measurement accuracy of produced hydrocarbons, where such measurements affect taxes or royalties to the government. In the United Kingdom, for instance, the measurement accuracy required is ±0.25%.

Qualifiers
A barrel can technically be used to specify any volume. Since the actual nature of the fluids being measured varies along the stream, sometimes qualifiers are used to clarify what is being specified. In the oil field, it is often important to differentiate between rates of production of fluids, which may be a mix of oil and water, and rates of production of the oil itself. If a well is producing 10 mbd of fluids with a 20% water cut, then the well would also be said to be producing 8,000 barrels of oil a day (bod).

In other circumstances, it can be important to include gas in production and consumption figures. Normally, gas amount is measured in standard cubic feet or standard cubic metres (for volume at STP), as well as in kg or Btu (which do not depend on pressure or temperature). But when necessary, such volume is converted to a volume of oil of equivalent enthalpy of combustion. Production and consumption using this analogue is stated in barrels of oil equivalent per day (boed).

In the case of water-injection wells, in the United States it is common to refer to the injectivity rate in barrels of water per day (bwd). In Canada, it is measured in cubic metres per day (m3/d). In general, water injection rates will be stated in the same units as oil production rates, since the usual objective is to replace the volume of oil produced with a similar volume of water to maintain reservoir pressure.

Related kinds of quantity
Outside the United States, volumes of oil are usually reported in cubic metres (m3) instead of oil barrels. Cubic metre is the basic volume unit in the International System. In Canada, oil companies measure oil in cubic metres, but convert to barrels on export, since most of Canada's oil production is exported to the US. The nominal conversion factor is 1 cubic metre = 6.2898 oil barrels, but conversion is generally done by custody transfer meters on the border, since the volumes are specified at different temperatures, and the exact conversion factor depends on both density and temperature. Canadian companies operate internally and report to Canadian governments in cubic metres, but often convert to US barrels for the benefit of American investors and oil marketers. They generally quote prices in Canadian dollars per cubic metre to other Canadian companies, but use US dollars per barrel in financial reports and press statements, making it appear to the outside world that they operate in barrels.

Companies on the European stock exchanges report the mass of oil in tonnes. Since different varieties of petroleum have different densities, however, there is not a single conversion between mass and volume. For example, one tonne of heavy distillates might occupy a volume of . In contrast, one tonne of crude oil might occupy , and one tonne of gasoline will require . Overall, the conversion is usually between  per tonne.

History
The measurement of an "oil barrel" originated in the early Pennsylvania oil fields. The Drake Well, the first oil well in the US, was drilled in Pennsylvania in 1859, and an oil boom followed in the 1860s. When oil production began, there was no standard container for oil, so oil and petroleum products were stored and transported in barrels of different shapes and sizes. Some of these barrels would originally have been used for other products, such as beer, fish, molasses, or turpentine. Both the  barrels (based on the old English wine measure), the tierce (159 litres) and the  whiskey barrels were used. Also,  barrels were in common use. The 40 gallon whiskey barrel was the most common size used by early oil producers, since they were readily available at the time.

Around 1866, early oil producers in Pennsylvania came to the conclusion that shipping oil in a variety of different containers was causing buyer distrust. They decided they needed a standard unit of measure to convince buyers that they were getting a fair volume for their money, and settled on the standard wine tierce, which was two gallons larger than the standard whisky barrel. The Weekly Register, an Oil City, Pennsylvania newspaper, stated on August 31, 1866 that "the oil producers have issued the following circular":

And by that means, King Richard III's English wine tierce became the American standard oil barrel.

By 1872, the standard oil barrel was firmly established as 42 US-gallons. The 42 gallon standard oil barrel was officially adopted by the Petroleum Producers Association in 1872 and by the U.S. Geological Survey and the U.S. Bureau of Mines in 1882.

In modern times, many different types of oil, chemicals, and other products are transported in steel drums. In the United States, these commonly have a capacity of  and are referred to as such. They are called 200 litre or 200 kg drums outside the United States. In the United Kingdom and its former dependencies, a  drum was used, even though all those countries now officially use the metric system and the drums are filled to 200 litres. Thus, the 42 US-gallon oil barrel is a unit of measure, and is no longer a physical container used to transport crude oil, as most petroleum is moved in pipelines or oil tankers. In the United States, the 42 US-gallon size of barrel as a unit of measure is largely confined to the oil industry, while different sizes of barrel are used in other industries. Nearly all other countries use the metric system.

See also

 55 gallon drum
 Barrel
 Barrel of oil equivalent
 English brewery cask units
 English wine cask units
 Imperial units
 List of unusual units of measurement
 Petroleum
 Petroleum pricing around the world
 Standard Barrel Act For Fruits, Vegetables, and Dry Commodities
 United States customary units
 Units of measurement

Notes

References

Brewing
Customary units of measurement in the United States
Imperial units
Petroleum
Units of volume
Alcohol measurement

Barrel (unit)


رويال كاريبيان إنترناشيونال  هي شركة خط بحري للسفن السياحية مقرها في ميامي، فلوريدا. تأسست في عام 1968 في النرويج ومنذ عام 1997 نم إعادة هيكلتها لتكون شركة فرعية تتبع مجموعة رويال كاريبيان التي تملك أبضا سيلبرتي للرحلات البحرية وشركة بولمانتور للرحلات البحرية وغيرها، تملك الشركة ستة وعشرين سفينة ولديها أربع سفن إضافية تحت الطلب. ,في سنة 1986 ثم شراء ممتلكات ساحلية في هايتي لاستخدامها الخاص لضيوفها.

لمحة تاريخية
ولها مقاصد تجارية وغيرها

السفن السياحية

حاليا

سفن تحت الطلب

المنتجعات الخاصة

الخلافات

مراجع

وصلات خارجية

 RCI ship history at Fakta om Fartyg

تأسيسات سنة 1968 في النرويج
خطوط رحلات بحرية
شركات مقرها في مقاطعة ميامي داد (فلوريدا)
شركات مقرها في ميامي
شركات نرويجية أسست في 1968
شركات نقل بحري
مجموعة رويال كاربيان

رويال كاريبيان إنترناشيونال