Das Vogtländische Freilichtmuseum Landwüst befindet sich im Ortsteil Landwüst der Stadt Markneukirchen. Es liegt damit im südlichsten Zipfel des Freistaates Sachsen im Dreiländereck Sachsen-Bayern-Tschechien. Träger des Museums ist die Vogtland Kultur GmbH in Reichenbach im Vogtland.

1961 als Museum für bäuerliche Arbeitsgeräte gegründet, zeigt es inzwischen auf einer Fläche von etwa 2,5 Hektar anhand historischer Gebäude, seltener Sammlungsobjekte sowie typischer Tier- und Pflanzenprodukte, wie vogtländische Bauernfamilien ab Ende des 18. Jahrhunderts lebten und arbeiteten.

Geschichte
Der Landwüster Genossenschaftsbauer Walter Wunderlich von der LPG "Frohe Zukunft" hatte sich im Frühjahr 1957 zur Führung der Ortschronik bereiterklärt. Er befasste sich dabei mit der Sammlung von mündlichen sowie schriftlichen Zeugnissen zur Entwicklung des Dorfes und begann sich mit heimatkundlicher Literatur zu befassen. Auf diese Weise kam er mit dem Markneukirchner Museum in Kontakt, dessen Leiter ihn förderte und den Weg zu weiteren Archiven öffnete. Hierbei erkannte Walter Wunderlich den dokumentarischen Wert historischer Gebrauchsgegenstände und landtechnischer Geräte sowie deren bedrohlicher Verfall oder Verlust durch verbreitete Unkenntnis. Diese Objekte und Belege für das "alte" bäuerliche Leben waren durch fortschreitende Industrialisierung und Vergenossenschaftlichung der Landwirtschaft in der DDR überflüssig geworden und fanden sich nun in Scheunen, auf Dachböden und in Kellern. Er trug innerhalb von fünf Jahren im Vogtland eine große Zahl von Zeugnissen der landwirtschaftlichen Erwerbstätigkeiten zusammen.

Am 16. Juli 1961 kam es als Folge seiner Sammeltätigkeit im Gebäude der damaligen Landwüster Konsum-Verkaufsstelle (Landwüst Nr. 13) zur Eröffnung eines ländlichen Heimatmuseums, das erste dieser Art im damaligen Bezirk Karl-Marx-Stadt. Die Eröffnung wurde im Kulturraum des Gemeindeamtes mit einer Feierlichkeit begangen. Die Sammlung umfasste zu dieser Zeit bereits Geräte zur Bodenbearbeitung und Feldbestellung, Hausrat der bäuerlichen Familien sowie nahezu alle Werkzeuge und Instrumente für die typischen Arbeitsvorgänge eines traditionellen, kleinen Landwirtschafts- und häuslichen Erwerbsbetriebes. Zu den Sammlungsstücken zählten auch Objekte und Hilfsmittel der handwerklichen Textilherstellung, darunter ein Webstuhl von 1792; aber auch Geräte zur Harzgewinnung im Walde. Der Sammlungsumfang war bereits so groß, dass um 1967 ein aus dem Jahre 1782 stammendes Egerländer Bauernhaus (Landwüst Nr. 48) im Ort unter Denkmalschutz gestellt wurde. Die fachspezifische Vorbereitung auf die künftige museale Nutzung des Gebäudes lag in Verantwortung des Instituts für Denkmalpflege der Deutschen Akademie der Wissenschaften zu Berlin, die den Architekten Johannes Höra aus Bad Elster mit den notwendigen Planungen zur Errichtung der Museumsstätte beauftragt hatte.

1968 wurde im Haus des Johann Georg Wunderlich das Bauernmuseum Landwüst eröffnet. Seit den 1970er Jahren entwickelte sich mit der Gebäudegruppe im Kern das heutige Freilichtareal.

Gebäude/Höfe
Ein großer Teil der Wohn- und Wirtschaftsgebäude des Museums ist in situ erhalten, es wurden also an ihrem Erbauungsort bestehende Häuser umgenutzt. Rund 20 zum Großteil den Besuchern zugängliche Gebäude bilden vier Höfe mit Wohnstallhäusern, zugehörigen Scheunen und Remisen. Dazu kommen eine Viehwaage, ein Back- und ein Bienenhaus sowie die kultur.tenne als Ausstellungs- und Veranstaltungsscheune.

Sammlung
Das Vogtländische Freilichtmuseum Landwüst sammelt materielle Sachzeugnisse, die aus dem Vogtland stammen und die Arbeits- und Lebensweise der regionalen Bevölkerung repräsentieren. Mit seinen reichhaltigen Sammlungen spiegelt es die bäuerlich-ländliche Alltagskultur im Vogtland des späten 18. bis Mitte des 20. Jahrhunderts wider. Sammlungsschwerpunkte bilden die Bereiche Landwirtschaft, Landtechnik, Imkerei, Möbel, Hausrat und Handwerk.

Siehe auch

 Vogtländisches Freilichtmuseum Eubabrunn
 Liste europäischer Freilichtmuseen

Literatur
 Benno Kolbe: Das Haus Johann Georg Wunderlich. Zur ursprünglichen Funktion des heutigen Museumsgebäudes und der Arbeits- und Lebensweise seiner früheren Bewohner. Markneukirchen 1981.
 Vogtländisches Bauernmuseum Landwüst (Hrsg.): Von der Heimatstube zum Vogtländischen Freilichtmuseum: 25 Jahre Vogtländisches Bauernmuseum Landwüst. Plauen 1993.
 Tobias U. Müller: Das Vogtländische Freilichtmuseum Landwüst – «Knoten im kulturellen Netz»?! In: Mitteilungen des Landesvereins Sächsischer Heimatschutz e.V., 2018, Heft 1, S. 43–51.

Einzelnachweise

Weblinks

 Webpräsenz des Museums. (deutsch, englisch, tschechisch)

 Vogtländisches Freilichtmuseum: Sonderausstellungen. (deutsch)

Organisation (Markneukirchen)
Freilichtmuseum in Sachsen
Landwust
Museum im Vogtlandkreis
Kulturdenkmal in Markneukirchen
Gegründet 1968

Vogtländisches Freilichtmuseum Landwüst


ثورة الزهور ( باللغة الجورجية:ვარდების რევოლუცია) هي ثورة ناعمة أطاحت بنظام الرئيس الجورجي السابق إدوارد شيفردنادزه المدعوم من موسكو، وأوصلت ميخائيل ساكاشفيلي المدعوم غربياً وزعيم المعارضة الجورجية سابقاً إلى سدة الرئاسة الجورجية، وكان ميدان الحرية موقعاً لتلك الثورة.

استمرت الاحتجاجات عشرين يومًا من 3 حتى 23 نوفمبر 2003، وأدت الثورة لانتخابات رئاسية وبرلمانية جديدة في جورجيا والتي أنشأت بدورها حزب الحركة الوطنية المتحدة بصفته الحزب المهيمن الحاكم. في أعقاب الثورة الوردية، تبنّت جورجيا سياسة خارجية مؤيدة للغرب وأعلنت أن التكامل الأوروبي والأوروبي الأطلسي أولوية رئيسية لها؛ وقد ساهم هذا التغيير في المسار بنشوب توترات بين جورجيا وروسيا ما تزال مستمرة حتى يومنا هذا.

العوامل المؤججة

تجزئة النخبة السياسية
كان حزب اتحاد مواطني جورجيا (سي يو جي) هو الحزب الحاكم خلال معظم فترة رئاسة إدوارد شيفردنادزه ممثلًا مصالح أنصار شيفردنادزه. أدت عدم فعالية الحكومة وانخفاض شعبية النظام إلى انشقاق العديد من نواب البرلمان عن الحزب الحاكم في عام 2000.  تمثلت المجموعة الأولى التي غادرت حزب (سي يو جي) بمجتمع رجال الأعمال الذين مضوا قُدمًا في تشكيل الحزب اليميني الجديد عام 2000. أدى ذلك إلى بداية انهيار الحزب مع انشقاق العديد من مسؤولي الحزب والنواب للانضمام أو تشكيل أحزاب أخرى. استقال إدوارد شيفردنادزه بنفسه من رئاسة حزب (سي يو جي) في سبتمبر 2001. جاءت الضربة الحاسمة بانشقاق ميخائيل ساكاشفيلي (وزير العدل) عن الحزب الحاكم في سبتمبر، وتشكيله لحزب الحركة الوطنية المتحدة المعارض بعد شهر واحد. استمرت عمليات الانشقاق في العامين التاليين تاركةً حزب اتحاد مواطني جورجيا حزبًا أضعف بكثير مع وجود بعض التأييد في مناطق قليلة، وذاع صيت قادة الحزب بتكديسهم للثروات بشكل غير قانوني مستغلين مناصبهم في الحكومة. أبرز تفكك الحزب ضعف نظام شيفردنادزه وتشتّت النخبة السياسية بين عدد من الأحزاب الجديدة والمنصات المستقلة.

سمح انهيار حزب اتحاد مواطني جورجيا، والاستياء العام الواضح جليًا من شيفردنادزه، بتشكيل العديد من الأحزاب الجديدة بعد عام 2000. أظهر الحزب الحاكم السابق ضعفه في الانتخابات المحلية لعام 2002، وخسر بشكل حاسم أمام المستقلين والأحزاب الجديدة. شهدت الانتخابات المحلية حصول المستقلين على 2754 مقعد، إذ حصل الحزب اليميني الجديد على 558 مقعد برلماني. لم يفز حزب اتحاد المواطنين في جورجيا سوى بـ 70 مقعد من بين نحو 4850 مقعد برلماني.

بعد الانتخابات المحلية الكارثية في عام 2002، قام شيفردنادزه بمحاولة مدبرة لإعادة بناء تحالف سياسي قادر على دعمه. أعيد بناء حزب (سي يو جي) قبل الانتخابات البرلمانية في عام 2003، والتي اعتُبرت بمثابة تجربة رئيسية قبل الانتخابات الرئاسية في عام 2005. بيد أن شعبية الرئيس شيفردنادزه انخفضت إلى نحو 5%، الأمر الذي أدى إلى تقويض أي محاولة لإحياء حزب (سي يو جي) تحت قيادته. بالإضافة لذلك، وجد حزب (سي يو جي) الجديد نفسه منقسمًا بين النزاعات الداخلية، ويفتقر إلى القيادة الفعالة لتحل مكان من انشق عنه.

نشوء المنظمات غير الحكومية
لعبت المنظمات غير الحكومية دورًا هامًا في الثورة الوردية. بحلول نهاية عام 2000، قُدِّر عدد المنظمات غير الحكومية في جورجيا بنحو أربعة آلاف منظمة. وقد جعل القانون المدني لعام 1997 تسجيل أي منظمة غير حكومية أمرًا سهلًا نسبيًا، وكانت هذه المنظمات تعمل في جورجيا بقليل من القيود. رغم أن نسبة صغيرة فقط على الأرجح من هذه المنظمات كانت ذات تأثير على الحكومة أو أنها نجحت في ممارسة الضغط على صناعة القرار، كان للعديد منها تأثير إيجابي في البرلمان. في حين كانت المشاركة العامة في هذه المنظمات غير الحكومية منخفضة نسبيًا، فقد نجحت في نهاية المطاف بحشد السكان للعب دور أكثر نشاطًا في الحكومة. اثنتان من أهم هذه المنظمات هما الجمعية الجورجية للمحامين الشباب ومعهد الحرية، وكلا المنظمتان كانتا نشطتين في تعزيز حقوق الإنسان وتشريعات حرية المعلومات قبل الثورة الوردية.

سمح شيفردنادزه بتطوير المنظمات غير الحكومية قبل الثورة الوردية، وتمكنت العديد من المنظمات غير الحكومية الكبيرة وغير المقيدة نسبيًا من العمل في جورجيا قبل الانتخابات البرلمانية في عام 2003. مكّن اقتصاد جورجيا الضعيف هذه المنظمات غير الحكومية الممولة جزئيًا من جهات أجنبية في أغلب الأحيان من دفع رواتب لائقة لم تكن متاحة في سوق العمل في جورجيا. في صيف عام 2002، كان هناك قلق كبير لدى قادة المنظمات غير الحكومية الأكثر نفوذًا في جورجيا إزاء عدم استعداد شيفردنادزه للتخلي عن السلطة طواعيةً، وقد يكون من الضروري أيضًا إيجاد سبل أخرى لإزاحته عن السلطة. أَمِلَ بعض هؤلاء القادة في إعادة تطبيق «السيناريو الصربي» في جورجيا، بمعنى أنهم كانوا يريدون تشجيع الاحتجاجات السلمية لفرض استقالة زعيم استبدادي. قبل الثورة الوردية، كانت توجد بالفعل شبكة كبيرة من المنظمات غير الحكومية في البلد مدعومة ماليًا من جهات أجنبية يمكنها فيما بعد تنسيق الاحتجاجات.

الدعم الخارجي
تراجع الدعم الخارجي لنظام شيفردنادزه بين عامي 2000 و2003، إذ دعت شخصيات بارزة بشكل علني إلى انتقال أكثر ديمقراطية للسلطة. ضمّت هذه الشخصيات جورج سوروس، وريتشارد مايلز (سفير الولايات المتحدة في جورجيا)، وحلفاء إدارة بوش، بما في ذلك زيارة قام بها جيمس بيكر (وزير الخارجية الأمريكي السابق) الذي ضغط على شيفردنادزه لقبول منهجية تجميع الأصوات الموازي وضغط من أجل معايير انتخابات حرة.

في السنوات الثلاث التي سبقت الثورة الوردية، بدأ الدعم المالي الأجنبي للنظام يصبح محدودًا للغاية. عوضًا عن ذلك، قدمت الدول والمنظمات الأجنبية المساعدات المالية للمنظمات غير الحكومية وأحزاب المعارضة داخل جورجيا، الأمر الذي أدى إلى تفاقم حالة الميزانية البائسة لحكومة شيفردنادزه. وقد أعلنت الولايات المتحدة عن تخفيض المساعدات بالتزامن مع قرار صندوق النقد الدولي (آي إم إف) بتعليق المساعدات لجورجيا. مع تدهور الدعم الدولي للنظام (وخاصة من الغرب)، تزايدت التصورات العامة للضعف السياسي لشيفردنادزه. أتت المصادر الهامة لتمويل المنظمات غير الحكومية ومنظمات مراقبة الانتخابات من حكومات وأفراد أجانب. منحت الولايات المتحدة والحكومات والأوروبية منظمة الأمن والتعاون في أوروبا (أوه إس سي إي) الأموال لدعم مراقبي الانتخابات الأجانب. أنفقت الوكالة الأمريكية للتنمية الدولية (يو إس إيد) نحو 1.5 مليون دولار لحوسبة قوائم الناخبين في جورجيا. دعمت مؤسسة المجتمع المفتوح (أوه إس آي) - الممولة من قِبل جورج سوروس - ميخائيل ساكاشفيلي إلى جانب  شبكة من المنظمات الداعمة للديمقراطية. بالإضافة إلى ذلك، تكفّلت مؤسسة المجتمع المفتوح بدفع تكاليف عدد من الطلاب الناشطين للذهاب إلى صربيا والتعلم من الصرب الذين ساعدوا في بإطاحة سلوبودان ميلوشيفيتش في عام 2000. عمّم مروجو الديمقراطية الغربية استطلاعات الرأي العام ودققوا بيانات الانتخابات في جميع أنحاء جورجيا.

انظر أيضا
 عصيان مدني
 ثورة ملونة
 حركة كمارا
 ثورة سلمية

مراجع

وصلات خارجية
 Tinatin Khidasheli, "The Rose Revolution has wilted", International Herald Tribune, Paris, 8 December 2004
 "Georgia's Rose Revolution: A Participant's Perspective" معهد السلام الأمريكي Report, July 2006
 Dan Jakopovich, The 2003 "Rose Revolution" in Georgia: A Case Study in High Politics and Rank-and-File Execution, Debatte: Journal of Contemporary Central and Eastern Europe, August, 2007.
 HumanRights.ge — daily updated online magazine and web portal on human rights in Georgia
 Michael Barker, "Regulating revolutions in Eastern Europe: Polyarchy and the National Endowment for Democracy", 1 November 2006

جورجيا في 2003
أحداث نوفمبر 2003
احتجاجات في جورجيا
العلاقات الجورجية الروسية
ثورات القرن 21
ثورات سلمية
تبليسي في عقد 2000

ثورة الزهور


Omul care și-a găsit chipul (sau Omul care și-a găsit fața) ( - Omul care și-a pierdut fața) este un roman științifico-fantastic de Aleksandr Beleaev. Romanul este dedicat utilizării descoperilor din endocrinologie pentru a schimba corpul uman și problemele etice care apar în legătură cu acest lucru.

Inițial romanul a fost publicat ca Человек, потерявший лицо - Omul care și-a pierdut chipul în 1929, iar în 1940, romanul a fost radical revizuit și publicat sub denumirea Человек, нашедший своё лицо - Omul care și-a găsit chipul, cu aceleași personaje și aceiași poveste.

Prezentare

Traduceri în limba română
 Omul care și-a găsit chipul (1929), traducere de V. Probeanu și M. Cardaș. Publicat în Aleksandr Beleaev - Omul-amfibie, Opere alese I, Editura Tineretului, colecția Cutezătorii, București, 1962.

Note

Legături externe
 Omul care și-a găsit chipul la fantlab.ru

Romane din 1929
Romane științifico-fantastice
Romane rusești
Romane sovietice
Romane de Aleksandr Beleaev
Romane din 1940
1929 în științifico-fantastic
1940 în științifico-fantastic

Omul care și-a găsit chipul


Un peracid (denumit câteodată și peroxiacid) este un tip de acid carboxilic sau de acid anorganic care conține o grupă –OOH în loc de hidroxil. Majoritatea sunt agenți oxidanți puternici.

Peracizi anorganici

Unul dintre cei mai importanți peracizi anorganici este acidul lui Caro (acidul peroximonosulfuric), cu formula H2SO5. Acesta are, în comparație cu molecula acidului sulfuric, un atom de oxigen în plus între atomul central de sulf și grupa hidroxil. Poate fi produs prin tratarea acidului sulfuric cu peroxid de hidrogen. Un alt exemplu este acidul peroxodisulfuric, cu formula chimică H2S2O8.
Un exemplu de peracid anorganic derivat de la azot este acidul peroxonitric.

Peracizi organici
În sinteza organică, se folosesc adesea peracizi de tipul acid perbenzoic, acid meta-cloroperbenzoic, etc.

Obținere
Există câțiva peracizi organici folositori din punct de vedere comercial. Există mai multe metode de obținere ai acestor compuși:

Adesea, peracizii se prepară în urma tratării acidului carboxilic corespunzător cu peroxid de hidrogen:

RCO2H  +  H2O2      RCO3H  +  H2O

O reacție asemănătoare implică reacționarea anhidridelor de acizi:

(RCO)2O  +  H2O2   →   RCO3H  +  RCO2H

Această metodă este folositoare în special pentru conversia anhidridelor ciclice la monoperoxiacizii corespunzători, cum este de exemplu cazul acidului monoperoxiftalic.

O a treia metodă implică reacționarea clorurilor de acil:

RC(O)Cl  +  H2O2   →   RCO3H  +  HCl

Acidul meta-cloroperoxibenzoic (mCPBA) se obține pe această cale.

 În mod analog, se pot folosi ca punct de plecare peroxianhidride de acizi.

 Aldehidele aromatice (de exemplu benzaldehida) se pot autoxida la peracizii aromatici corespunzători (acid perbenzoic):
Ar-CHO + O2 → Ar-COOOH (unde Ar = rest aril)

Dezavantajul reacției este faptul că produșii reacționează cu aldehida inițială rămasă, formând acidul carboxilic corespunzător (acid benzoic):

Ar-COOOH + Ar-CHO → 2 Ar-COOH

Vezi și
 Acid peracetic
 Peroxid
 Hidroperoxil

Referințe

Oxidanți
Grupe funcționale
Peroxizi organici

Peracid


Cardware ili postcardware je programska podrška koju se može slobodno koristiti, a jedini uvjet je autoru poslati razglednicu. Varijacija ovog programa je emailware, gdje se traži slanje elektronskog pisma. Beerware je sličan cardwareu.

Izvori

Izvori

Vrste programske podrške

Cardware (programska podrška)


Les articulations intervertébrales sont les articulations entre les vertèbres.

Description
Les articulations intervertébrales ont la même structure de la deuxième vertèbre cervicale à la première vertèbre sacrée. Elles sont constituées de trois articulations :

 une symphyse intervertébrale ;
 deux articulations zyapophysaires.

L'articulation entre les deux premières vertèbres cervicales est particulière : l'articulation atlanto-axoïdienne. Elle est constituée de trois articulations :

 une articulation atlanto-axoïdienne médiane ;
 deux articulations atlanto-axoïdiennes latérales.

Notes et références

intervertébrale

Articulation intervertébrale


ISO 2010 er en ISO standard for en maskinskrue.

En maskinskrue ISO 2010 er en af de mest brugte maskinskruer indenfor befæstelse området.

Kilde
 http://bolte.dk/maskinskruer-linsehoved-iso-2010/

2010

ISO 2010


An Typhonium sinhabaedyae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Wilbert Leonard Anna Hetterscheid ngan A.Galloway. An Typhonium sinhabaedyae in nahilalakip ha genus nga Typhonium, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Thailand. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Typhonium

Typhonium sinhabaedyae


Bannur es un municipio de la India situado en el distrito de Mysore, en el estado de Karnataka. Según el censo de 2011, tiene una población de 21 896 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Karnataka

Bannur


An Drakaea andrewsiae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stephen Donald Hopper ngan Andrew Phillip Brown. An Drakaea andrewsiae in nahilalakip ha genus nga Drakaea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Drakaea

Drakaea andrewsiae


Nakşa (Yunanca: Νάξος Naksos, İtalyanca: Nasso) Yunanistan'a bağlı Ege adası. Tavşan Adaları'ndan (Kiklatlar). Antik Kikladik kültürün merkezi.

Adanın başlıca geliri turizmdir. Çevresindeki adaların kurak olmasına karşın Nakşa'da tarım için yeterli su bulunur. Zas Dağı (1.004 m)yörenin en yüksek tepesidir, topladığı bulutlar adaya yağmur yağmasını sağlar.

Yunan mitolojisinde tanrı Zeus, Zas Dağı'ndaki bir mağarada büyütülür (Zas Dağı, adını Zeus'tan almıştır).

Yine mitolojide Girit Kralı Minos'un kızı Arian, adada uyurken sevgilisi Theseus kızı "unutarak" adadan ayrılır. Adanın tanrısı Dionysos kıza aşık olur. Ancak Ariadne Theseus'tan ayrı kalmaya dayanamaz ve intihar eder.

Dördüncü Haçlı Seferi'nden sonra İstanbul'da kurulan Latin İmparatorluğu'ndan güç alan Venedikli Marco Sanudo, adayı ve diğer bazı Çember Adaları'nı ele geçirerek Nakşa Dükalığı (veya Takımada Düklüğü)'nü kurdu. 1566'da Osmanlıların adayı ele geçirmesine kadar iki hanedandan gelen yirmi bir dük adada hüküm sürdü.

Nakşa, Osmanlı döneminde yarı bağımsız bir idareye kavuştu. Osmanlılar adanın iç işlerine fazla karışmadılar. Ege Denizi'nin ortasında bulunan bu adaya Türk yerleşimi sınırlı kaldı. Ada 1832'de Yunanistan'a geçti.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Akdeniz adaları

Nakşa


Eivind Opsvik (* 1973 in Oslo) ist ein norwegischer Bassist und Komponist des Modern Creative und der Neuen Improvisationsmusik.

Leben und Wirken
Eivind Opsvik ist Sohn des Industriedesigners und Jazzmusikers Peter Opsvik, der u. a. den Tripp-trapp-Kinderhochstuhl (Stokke AS) kreierte. Eivind begann bereits als Kind Schlagzeuger zu spielen; als Jugendlicher wechselte er zum Bass. In den 1990er Jahren spielte er in verschiedenen Osloer Jazz- und Experimentalgruppen und trat in Jazzclubs sowie auf Festivals auf. Er ging mit Musikern wie Paal Nilssen-Love und Christian Wallumrød auf Europatourneen. Anschließend studierte er klassischen Kontrabass an der norwegischen Staatsakademie für Musik und spielte in der Improvisationsband The Quintet, mit Bjørnar Andresen, Calle Neuman, Ketil Gutvik und Paal Nilssen-Love, mit der erste Aufnahmen entstanden.

Seit 1998 arbeitet Opsvik in New York; u. a. in Jon Irabagons Formation Outright!, im Nate-Wooley-Quintett, mit Aaron Jennings im Experimental-Duo Opsvik & Jennings und mit Jeff Davis sowie Tony Malaby im Ensemble Tone Collector. Zudem leitet Opsvik sein Ensemble Overseas, dem u. a. Jesse Davis, Tony Malaby und Craig Taborn angehörten; 2003 erschien dessen Debütalbum bei Fresh Sound New Talent. In New York arbeitete Opsvik außerdem mit Kris Davis (Life Span), David Binney/Bill Frisell, Hari Honzu, Harris Eisenstadt (Recent Developments, 2017), Jesse Harris, Mat Maneri, Jacob Sacks, Paul Motian und Brandon Seabrook's Epic Proportions (Brutalovechamp, 2023).

Diskographische Hinweise
Overseas (Fresh Sound, 2003)
Tone Collector (Jazzaway, 2005)
Overseas, Vol. 2 (Fresh Sound, 2005)
Floyel Files (Opsvik & Jennings, NCM East, 2005)
Commuter Anthems (Opsvik & Jennings, Rune Grammofon, 2007)
Overseas, Vol. 3 (Loyal, 2008)
A Dream I used to remember (Opsvik & Jennings, Loyal, 2009)
Overseas IV (Loyal, 2012), mit Tony Malaby, Brandon Seabrook, Jacob Sacks, Kenny Wollesen
Overseas V (2017), dto.

Weblinks
Webpräsenz

Besprechung des Albums Overseas IV (2012) als CD des Monats bei Nordische Musik
Besprechung des Albums Overseas IV (2012) bei All About Jazz

Einzelnachweise

Jazz-Bassist
Komponist (Jazz)
Improvisationsmusiker
Musiker (Norwegen)
Norweger
Geboren 1973
Mann

Eivind Opsvik


Jesse Huta Galung (* 6. Oktober 1985 in Haarlem) ist ein ehemaliger niederländischer Tennisspieler.

Leben und Karriere
Huta Galung konnte zehn Turniererfolge auf der Challenger Tour feiern. Bis auf einen gewann er sämtliche Titel im Einzel. Auf der ATP-Tour konnte er 2013 einen Titel im Doppel gewinnen. Er qualifizierte sich mehrmals für die Hauptfelder der Grand-Slam-Turniere, kam dort allerdings nur 2013 bei den French Open über die Auftaktrunde hinaus. Sein Grand-Slam-Debüt feierte er 2008 bei den Australian Open, wo er aber bereits in der ersten Runde ausschied. Im selben Jahr unterlag er im Doppel mit Igor Sijsling in Amersfoort im Finale František Čermák und Rogier Wassen mit 5:7, 5:7.

Huta Galung qualifizierte sich 2013 mit fünf Challenger-Tour-Finalteilnahmen im Einzel, von denen er vier Titel gewann, für die ATP Challenger Tour Finals in São Paulo. Dort scheiterte er bereits in der Gruppenphase. Als bislang erst dritte Doppelpaarung, die als Lucky Loser in ein Hauptfeld kamen, schaffte Galung mit seinem Doppelpartner Stéphane Robert 2014 den Turniersieg in Barcelona, einem Turnier der Kategorie ATP World Tour 500. Sie besiegten die Paarung Daniel Nestor und Nenad Zimonjić im Finale mit 6:3, 6:3 und sicherten sich ihren ersten Titel auf der World Tour.

Huta Galung spielte von 2006 bis 2015 für die niederländische Davis-Cup-Mannschaft. Er gewann insgesamt 6 seiner 16 Partien, davon vier im Einzel und zwei im Doppel. Im Dezember 2016 beendete er aufgrund anhaltender Verletzungsprobleme seine Karriere.

Erfolge

Einzel

Turniersiege

Doppel

Turniersiege

ATP World Tour

ATP Challenger Tour

Finalteilnahmen

Weblinks

Einzelnachweise

Davis-Cup-Spieler (Niederlande)
Niederländer
Geboren 1985
Mann

Jesse Huta Galung


وهو الشيخ محمد صديق بن حسن بن علي بن لطف الله القِنَّوجِي البخاري الحسيني نزيل بهوبال (صديق حسن خان) ولد يوم الأحد 11 جمادى الأولى عام 1248هـ/1832م، ببلدة «بانس بريلي»، ولما بلغ السادسة من عمره توفي والده فأصبح يتيماً فقيراً في رعاية والدتهِ، ثم رحل مع أمه إلى قنوج موطن آبائهِ.
فعني بهِ أخوهُ أحمد حيث أشرف على تعليمهِ وتثقيفهِ ثم أخذ يطلب العلم وهو في مقتبل العمر، فقرأ على أساتذة بلدة «فرخ آباد» و«كانفور»، ثم سافر قاصداً «بهوبال»، بغية طلب الرزق. فلقي الحفاوة من الوزير جمال الدين الصديقي الدهلوي الذي ولاه الإشراف على تعليم أسباطهِ، ثم ساءت العلاقة وفسدت بينه وبين الوزير، فأخرجه من بهوبال ثم صلح الأمر بينهما، حيث أدرك الوزير قدرهُ فٱستقدمهُ إلى بهوبال وولاه تحرير (الوقائع) وزوجه بٱبنتهِ.

ولما سافر إلى الحج التقى بعدد من علماء اليمن فأخذ عنهم، وعندما رجع إلى بهوبال ولي منصب نظارة المعارف ثم نظارة ديوان الإنشاء ومنح لقب «خان».

ولما كان يتردد على ملكة بهوبال بحكم منصبهِ، وكانت أيماً، وقع في قلبها، فتزوجت بهِ، وأسندت إليه مهام واسعة، وأقطعتهُ أملاكاً شاسعة، وحاز على لقب «نواب»، ومنح حق التعظيم في أرجاء الهند.
ثم أخذت المؤامرات تحاك ضده من جانب الحكومة البريطانية واتهمته بالتحريض ضدها، والحض على الجهاد من خلال رسائلهِ وكتبهِ، وروجت الأشاعة عنهُ بأنه فرض الحجاب الشرعي على ملكة بهوبال فٱنتزعت منه ألقاب الإمارة، وتنكرت لهُ الوجوه إلا زوجتهُ ملكة بهوبال التي بقيت على حسن الود وكامل الإخلاص والوفاء.

من مؤلفاته
 أبجد العلوم، وهو كتاب طبع بثلاثة أجزاء وأربعة مجلدات بتحقيق عبد الجبار زكار، من منشورات وزارة الثقافة والإرشاد القومي في سوريا.
 ترجمان الوهابية.
 إتحاف النبلاء المتقين بإحياء مآثر الفقهاء المحدثين.
 الاحتواء على مسألة الأستواء.
 الإدراك لتخريج أحاديث رد الأشراك.
 الإذاعة لما كان وما يكون بين يدي الساعة.
 أربعون حديثاً في فضائل الحج والعمرة.
 إفادة الشيوخ بمقدار الناسخ والمنسوخ.
 الإكسير في أصول التفسير.
 إكليل الكرامة في تبيان مقاصد الإمامة.
 الانتقاد الرجيح في شرح الأعتقاد الصحيح.
 بغية الرائد في شرح العقائد.
 البلغة في أصول اللغة.
 العَلَم الخفّاق في عِلْم الاشتقاق.
 غِصن البان المورق بمحسنات البيان.
 بلوغ السول في أقضية الرسول.
 تميمة الصبي في ترجمة الأربعين من أحاديث النبي.
 ثمار التنكيت في شرح أبيات التثبيت.
 حسن الأسوة بما ثبت من الله ورسوله في النسوة.
 الجنة في الأسوة الحسنة بالسنة.
 حجج الكرامة في آثار القيامة.
 الحرز المكنون من لفظ المعصوم المأمون.
 حصول المأمول من علم الأصول.
 الحطة في ذكر الصحاح الستة.
 خبيئة الأكوان في افتراق الأمم على المذاهب والأديان.
 دليل الطالب على أرجح المطالب.
 ذخر المحتي من آداب المفتي.
 رحلة الصديق إلى البيت العتيق.
 الروضة الندية في شرح الدرر البهية.
 رياض الجنة في تراجم أهل السنة.
 السحاب المركوم في بيان أنواع الفنون وأسماء العلوم. (وهو القسم الثاني من كتاب أبجد العلوم).
 سلسلة العسجد في ذكر مشايخ السند.
 شمع أنجمن في ذكر شعراء الفرس وأشعارهم. باللغة الفارسية.
 ضالة الناشد الكئيب في شرح المنظوم المسمى بتأنيس الغريب.
 ظفر اللاظي بما يحب في القضاء على القاضي.
 العبرة مما جاء في الغزو والشهادة والهجرة.
 عون الباري بحل أدلة البخاري.
 غنية القاري في ترجمة ثلاثيات البخاري.
 فتح البيان في مقاصد القرآن. (أربعة مجلدات).
 فتح المغيث بفقه الحديث.
 الفرع النامي من الأصل السامي.
 قصد السبيل إلى ذم الكلام والتأويل.
 قضاء الأرب من مسألة النسب.
 قطف الثمر من عقائد أهل الأثر.
 الدين الخالص.
 كشف الالتباس عما وسوس به الخناس. (باللغة الهندية).
 لف القماط على تصحيح بعض ما أستعملهُ العامة من المولد والمعرب والأغلاط.
 لقطة العجلان مما تمس إلى معرفته حاجة الإنسان.
 مثير ساكن الغرام إلى روضات دار السلام.
 مسك الختام شرح بلوغ المرام. (مجلدين).
 منهج الوصول إلى اصطلاح أحاديث الرسول.
 الموعظة الحسنة بما يخطب بهِ في شهور السنة.
 نشوة السكران من صهباء تذكار الغزلان.
 نيل المرام من تفسير آيات الأحكام.
 هدية السائل إلى أدلة المسائل.
 الوشي المرقوم في بيان أحوال العلوم، المنثور منها والمنظوم. (وهو القسم الأول من كتاب أبجد العلوم).
 يقظة أولي الأعتبار مما ورد في ذكر النار وأصحاب النار.
 الإقليد لأدلة الأجتهاد والتقليد.
 التاج المكلل من جواهر مآثر الطراز الآخر والأول، (وهو كتاب سير وترجمة 543 عالِم من علماء الإسلام).
 الأربعون حديثاً متواترة، مطبوع في بهوبال.
 ربيع الأدب، (مخطوط).
 الروض البسام، (مجهول).
 الغنة ببشارة أهل الجنة، وهو كتاب في التصوف.
 الكلمة العنبرية في مدح خير البرية، (وهو قصيدة في مدح النبي محمد أوردها أبنه النواب السيد محمد علي خان في (مآثر صديقي) صفحة 28 - 32).
 اللواء المعقود لتوحيد الرب المعبود.
 تخريج الوصايا من خبايا الزوايا، طبع في مصر.
 تكحيل العيون بتصاريف العلوم والفنون، (مخطوط).
 التذهيب شرح التهذيب.
 إحياء الميت بذكر مناقب أهل البيت، (مخطوط).

وفاته
وهو في خضم محنتهِ في أمر الولاية ومؤامرات الحكومة ضده أصابه مرض الاستسقاء، واشتد عليه حتى توفي ليلة 29 جمادى الآخرة عام 1307 هـ/1890م، ولهُ من العمر تسع وخمسون عاماً.

المصادر والمراجع

أثريون
أشخاص من قنوج
أقران ملكيون
باحثون هنود في القرن 19
حركة أهل الحديث في آسيا
دارسون من مدهيا برديش
شراح صحيح مسلم
علماء حديث
علماء حديث من الهند
علماء دين سنة هنود
علماء دين مسلمون سنة
علماء مسلمون في القرن 14 هـ
علماء هنود
كتاب من بوبال
كتاب وكاتبات هنود
متأثرون بابن تيمية
مسلمون باحثون عن الإسلام في القرن 19
مسلمون هنود
مسلمون هنود في القرن 19
مواليد 1248 هـ
مواليد 1832
مواليد في بريلي (الهند)
وفيات 1307 هـ
وفيات 1890

محمد صديق خان


Aceasta este o listă de filme în limba hindi (Bollywood, industrie cu sediul în Mumbai) din 1996:

1996

Referințe și note

Legături externe
 Bollywood films of 1996 at the Internet Movie Database

Filme din 1996
Filme Bollywood
Filme indiene
India
Liste de filme BollywoodListe de filme indiene

Listă de filme Bollywood din 1996


Nino Rota (3 Aralık 1911, Milano - 10 Nisan 1979, Roma) Italyan besteci. Baba filminin müziğini bestelemiştir. Bunun yanında birçok filmin de müziğine imza atan Nino Rota, 1979 yılında öldü.

Besteleri

 1933: Treno Popolare
 1944: Zazà
 1947: Vivere in pace
 1948: Sotto il sole di Roma
 1948: Fuga in Francia
 1948: È primavera...
 1948: Senza pietà
 1949: The Glass Mountain
 1949: Obsession
 1949: Pirates of Capri
 1951: Valley of Eagles
 1951: Anna
 1952: Lo Sceicco Bianco
 1953: I Vitelloni
 1953: Fanciulle di lusso
 1954: La grande speranza
 1954: La Strada
 1954: Mambo
 1955: Accadde al penitenziario
 1955: Un eroe dei nostri tempi
 1955:  Il Bidone
 1956: War & Peace
 1957: Le Notti Bianche
 1957: Le notti di Cabiria
 1958: Fortunella
 1958: La Diga sul Pacifico
 1959: La Grande Guerra
 1959: Plein Soleil (Kızgın Güneş)
 1960: La Dolce Vita
 1960: Rocco e i suoi fratelli
 1961: Fantasmi a Roma
 1961: Il Brigante
 1962: I due nemici
 1962: The Reluctant Saint
 1962: Boccaccio '70
 1963: Il Gattopardo
 1963: 8½
 1963: Il Maestro di Vigevano
 1964: Il Giornalino di Gian Burrasca
 1965: Giulietta Degli Spiriti
 1966: Spara forte, più forte, non capisco
 1967: The Taming of the Shrew
 1968: Romeo and Juliet
 1968: Tre passi nel delirio
 1968: Şeytanın Kurbanları (Histoires Extraordinaires)
 1969: Satyricon
 1970: I Clowns
 1970: Waterloo
 1972: Murat ile Nazlı
 1972: Roma
 1972: The Godfather
 1973: Hi wa shizumi, hi wa noboru
 1973: Amarcord
 1973: Film d'amore e d'anarchia
 1974: The Godfather Part II
 1974: The Abdication
 1976: Il Casanova di Federico Fellini
 1976: Alle origini della mafia
 1978: Prova d'orchestra
 1978: Death on the Nile
 1979: The Hurricane

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Nino Rota
 IMDb Filmografi

1911 doğumlular
1979 yılında ölenler
İtalyan besteciler
İtalyan film müziği bestecileri
Altın Küre Ödülü kazanan müzisyenler
Gümüş Kurdele Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Özgün Müzik Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Müzik Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahibi şarkı yazarları
BAFTA En İyi Özgün Müzik Ödülü sahibi şarkı yazarları
En İyi Orijinal Film Müziği Grammy Ödülü sahipleri
Grammy Ödülü sahipleri
20. yüzyıl İtalyan erkek müzisyenleri
20. yüzyıl klasik müzik bestecileri
David di Donatello Ödülü sahipleri
İtalyan erkek klasik müzik bestecileri
Milano Konservatuvarında öğrenim görenler

Nino Rota


Danmarks Davis Cup-hold er det tennishold for mænd, der repræsenterer Danmark i Davis Cup. Holdet administreres af Dansk Tennis Forbund og ledes af en holdkaptajn, som siden 2020 har været Frederik Løchte Nielsen.

Danmark deltog for første gang i Davis Cup i 1921, men holdets første store præstation kom i 1927, hvor det spillede sig frem til Europa-finalen, bl.a. efter sejre over Storbritannien og Tjekkoslovakiet på udebane, inden holdet med Einer Ulrich og Axel Petersen som de bedste spillere tabte i finalen til et stjernebesat fransk hold, der halvanden måned senere vandt Davis Cup-trofæet for første gang ved at besejre USA's forsvarende mestre med 3-2 i Philadelphia.

I 1931 spillede danskerne sig frem til semifinalen i den europæiske zone, men derefter opnåede holdet ikke de store resultater før i 1950'erne, hvor store navne som Kurt Nielsen og brødrene Torben og Jørgen Ulrich optrådte på holdet. I både 1950 og 1953 nåede holdet igen Europa-finalen, og i sidstnævnte tilfælde forhindrede kun et snævert finalenederlag på 2-3 til Belgien, at danskerne for første gang nogensinde gik videre til interzone-kampene mod vinderne fra de andre verdensdele.

I nyere tid bliver det anset som en fornem præstation, at et homogent hold uden de store stjerner i perioden fra 1983 til 1996 formåede at spille ni sæsoner i World Group blandt verdens 16 bedste hold, hvoraf 3-2-sejren over Spanien i ottendedelsfinalen og den deraf følgende kvartfinaleplads i 1988 var højdepunktet.

Siden 1997 har holdet ikke været i nærheden af World Group og oftest spillet i Europa/Afrika gruppe II, kun afbrudt af enkelte sæsoner i gruppe I og gruppe III.

Historie

Debuten i 1921

Danmark deltog for første gang i Davis Cup i 1921, hvor danskernes kampe blev afviklet i USA. Det danske hold bestod af Vagn Ingerslev, Erik Tegner og Povl Henriksen. Ingerslev og Tegner havde været selvskrevne til holdet, mens Henriksen havde spillet om den sidste ledige plads mod Ove Frederiksen i en dyst bedst af tre kampe, der imidlertid aldrig blev afgjort, fordi de to spillere vandt en kamp hver, mens den sidste blev afbrudt på grund af mørke ved stillingen 2-2 i sæt. Frederiksen trak sig imidlertid frivilligt fra rejsen over Atlanten, hvorfor pladsen gik til Povl Henriksen. Vagn Ingerslev og Povl Henriksen forlod et regnvådt København den 22. juli 1921 om bord på båden United States, mens Erik Tegner rejste fra Frankrig, og de tre holdkammerater samledes derfor først ved ankomsten til New York City en uges tid senere.

Det danske hold var blevet trukket som oversidder i første runde og skulle i kvartfinalen have mødt Argentina, men den kamp blev vundet af danskerne uden kamp, og de kunne dermed afvente vinderen af opgøret mellem Australasien og Storbritannien, der blev spillet i Pittsburgh, og som Australasien vandt med 3-2.

Den danske debut kom dermed til at stå mod de tidligere seksdobbelte vindere af turneringen, Australasien, der var et fælles australsk-newzealandsk hold, og kampen i semifinalerunden blev spillet den 13. - 15. august i Mayfield Country Club i Cleveland, Ohio. Danskerne var imidlertid nærmest chanceløse mod australierne, der på førstedagen vandt begge singlekampe og dermed bragte sig foran med 2-0. Vagn Ingerslev var første dansker i aktion, da han lagde ud med at tabe åbningskampen til James Anderson med 0-6, 1-6, 5-7, og det lykkedes heller ikke for Erik Tegner at vinde et sæt i dagens anden kamp, hvor Norman Peach vandt med 7-5, 6-2, 6-4. De tidligere mestre afgjorde opgøret i doublekampen, hvor James Anderson og Clarence Todd besejrede Povl Henriksen og Erik Tegner med 6-3, 6-3, 6-2. Slutresultatet blev 5-0 til australierne, idet begge de omvendte singlekampe også endte med australske sejre: James Anderson vandt over Erik Tegner med 6-0, 6-2, 6-1, mens Norman Peach besejrede Vagn Ingerslev med 3-6, 6-2, 6-0, 3-6, 6-2 i en kamp, hvor danskeren opnåede de to første sætsejre i den danske Davis Cup-historie.

1922-23: To nederlag til Frankrig

Året efter var Danmark igen oversidder i første runde og mødte i anden runde Frankrig, som i første omgang havde vundet over Canada uden kamp. Opgøret blev spillet den 17. - 19. juni 1922 på KB's baner på Pile Alle i København, der dermed blev holdets første hjemmebane i Davis Cup. Franskmændene stillede op med to af tidens bedste spillere: Henri Cochet, der tre uger forinden havde vundet alle tre VM-titler ved verdensmesterskabet på grusbaner i Bruxelles, og som ugen inden opgøret ligeledes var blevet fransk mester, samt Jean Borotra, der ved verdensmesterskaberne havde vundet VM-titlen i herredouble sammen med Cochet, og som i singlemesterskabet havde nået semifinalerne. De to stjerner blev suppleret af Jean Couiteas de Faucamberge, der egentlig kun var med som reserve, men som alligevel kom på banen i en af singlekampene.

Med tanke på franskmændenes styrke var det ingen overraskelse, at det danske hold bestående af Vagn Ingerslev, Erik Tegner, som på det tidspunkt i øvrigt var bosat i Paris og som rejste til Danmark sammen med det franske hold, samt Erik Worm og reserven Axel Petersen ikke kunne matche deres modstandere og derfor tabte holdkampen med 1-4. På førstedagen lagde Jean Borotra ud med at vinde 6-0, 3-6, 6-4, 1-6, 6-4 over Erik Tegner, mens Vagn Ingerslev opnåede den første danske sejr i en Davis Cup-kamp, da han (tilsyneladende med god hjælp fra linjedommerne) sejrede i den anden singlekamp med 8-6, 6-3, 6-1 over Jean Couiteas de Faucamberge, der blev var blevet indsat som singlespiller i stedet for Henri Cochet, som først var nået frem til København samme morgen og derfor ønskede at spare kræfterne til de sidste to dages kampe. Den franske mester var derfor på plads til doublekampen på andendagen, hvor verdensmestrene Cochet og Borotra bragte franskmændene foran 2-1 ved at besejre Erik Tegner og Erik Worm med 3-6, 6-2, 2-6, 10-8, 6-2 i en ulideligt spændende kamp, hvor danskerne ifølge Politikens reporter i tredje sæt spillede guddommelig tennis og i fjerde sæt havde en matchbold ved stillingen 6-5. Cochet afgjorde kampen med sin og holdets tredje sejr, da han vandt tredjedagens første singlekamp over Erik Tegner med 7-5, 6-2, 9-7, inden Jean Borotra afluttede opgøret med at vinde 6-3, 6-2, 6-4 over Vagn Ingerslev.

Skæbnen ville, at de to hold det følgende år igen blev trukket som modstandere. Opgøret i første runde af Davis Cup 1923 var henlagt til Société Athlétique de la Villa Primrose i Bordeaux, Frankrig i dagene 15. - 17. maj 1923. Danmark stillede op med et hold bestående af Erik Tegner, Henning Larsen, Erik Worm og Povl Henriksen, af hvilke de tre førstnævnte i forvejen befandt sig i Frankrig. Men hvis ikke den danske mester, Axel Petersen, havde været forhindret i at rejse til Frankrig, havde han nok besat en af pladserne på holdet.

På førstedagen kom danskerne overraskende foran med 1-0, da Henning Larsen vandt en tre timer lang kamp mod René Lacoste med 6-4, 6-4, 2-6, 6-8, 8-6, hvilket var første gang nogensinde, at det danske hold var i spidsen i en Davis Cup-holdkamp. Den franske verdensstjerne, Henri Cochet, sørgede imidlertid for at stillingen efter den første dag var 1-1, da han efterfølgende besejrede Erik Tegner med 6-1, 6-4, 4-6, 5-7, 6-4. I doublekampen dagen efter vandt det franske par, Henri Cochet og Jean-Pierre Samazeuilh, med 6-1, 7-5, 6-3 over Erik Tegner og Erik Worm, og så kunne Cochet afgøre dysten i den første singlekamp på den afsluttende dag ved at slå Worm med 6-3, 8-6, 6-1. Slutresultatet på 4-1 til Frankrig blev en realitet efter at Jean-Pierre Samazeuilh, der spillede i stedet for René Lacoste, som havde forstuvet en fod i kampen mod Henning Larsen på førstedagen, vandt den sidste kamp over Erik Tegner med 5-7, 6-1, 1-6, 8-6, 6-4.

1924-26: De første sejre

1927: Finaleplads

1928-39

1946-49

1950-60: To finalepladser

1961-81

1982-96: Ni sæsoner i World Group

1997-98: Gruppe I

1999-2004: Gruppe II

2004-06: Afbud og to sæsoner i gruppe III

2007-11: Gruppe II

2012-13: Gruppe I

2014-17

Kaptajner

Holdet ledes af en kaptajn, der ifølge Davis Cup-reglerne skal være dansk statsborger, og som under kampene må coache spillerne ved sidebytte.
 Kampe

I listen over holdets kampe er Danmarks score nævnt først.

 Statistik og rekorder

Rekorder og statistik er opgjort pr. 9. april 2018.

 Rekorder

Danmarks mest overbevisende sejr i en holdkamp bestående af fem kampe var 5-0-sejren over Luxembourg den 14. - 16. maj 1954 i Mondorf-les-Bains, hvor danskerne vandt med 15-0 i sæt og 93-32 i partier. Den største sejr i en holdkamp med tre kampe forekom den 26. juli 2006 i Gaborone, Botswana, hvor Danmark besejrede Rwanda med 3-0 i kampe, 6-0 i sæt og 36-3 i partier.

Danmarks længste sejrsrække på seks vundne holdkampe i træk indtraf i perioden fra 1. maj 2005 til 30. juli 2006 under holdets toårige ophold i Gruppe III.

Holdet har aldrig formået at vinde en Davis Cup-holdkamp efter at have været bagud med 0-2 i kampe, men det er fire gange lykkedes at sejre i holdkampe, hvor holdet undervejs var bagud med 1-2 i kampe.

Spillere

Spillere, der har spillet minimum én kamp i Davis Cup for Danmarks Davis Cup-hold pr. 9. april 2018.

Modstandere

Holdkampe vundet på w.o. er ikke medtaget i nedenstående statistik, der derfor kun indeholder holdkampe, der rent faktisk blev spillet. Statistikken er opdateret pr. 21. september 2022.

Se også
 Danmarks Fed Cup-hold

Kilder
 Davis Cup - Teams - Denmark
 Dansk Tennis Forbund - Nyheder og presse - Davis Cup
 Politikens avisarkiv.

Noter

Davis Cup-hold
Davis Cup-hold
Etableret i 1921

Danmarks Davis Cup-hold


William Tynan (born 18 August 1940) is a retired Labour Party politician in the United Kingdom. He was the Member of Parliament (MP) for Hamilton South from 1999 to 2005, having won the Hamilton South by-election to replace the ennobled George Robertson.

Early life
The son of James and Mary Tynan, he attended St Mungo's Academy, a Catholic (then a grammar school) school in Glasgow. At Stow College on Shamrock Street in Glasgow he studied Mechanical Engineering. He was a Press Toolmaker for 27 years.

Prior to selection as an MP, he was a full-time trade union official with the AEEU from 1988 then Amicus Union.

Parliamentary career
For the 2005 general election, his seat was abolished as part of the reduction in the total number of Scottish seats.  Aged 64, he chose to retire rather than contest the election in another constituency.

Bill Tynan's constituency covered Hamilton and Blantyre with an electorate of approximately 53,000. He was re-elected at the 2001 general election with a majority of 10,775.

He was a Member of European Scrutiny Committee, Northern Ireland Affairs Committee, Vice Convener of the Friends of Scottish Racing Parliamentary Group and Chair of the All Party Parliamentary Group on Nuclear Energy.  He was successful in bringing a Private Member's Bill on fireworks to Parliament, which was subsequently enacted as the Fireworks Act 2003.

Personal life
His interests include: international development, energy and social justice.
He enjoys playing golf and watching football. He married Elizabeth Mathieson on 11 July 1964 and they have three daughters, six grandchildren and live in Hamilton.

External links

 They Work For You
 Ask Aristotle

1940 births
Living people
Scottish Labour MPs
UK MPs 1997–2001
UK MPs 2001–2005
Politicians from Glasgow
Scottish trade unionists
People educated at St Mungo's Academy
Alumni of Stow College

Bill Tynan


(en allemand : Die Weltgeschichte ist das Weltgericht) est un aphorisme philosophique de Friedrich von Schiller, popularisé par Georg Wilhelm Friedrich Hegel.

Histoire

Formulation par Schiller
Friedrich von Schiller publie en 1786 un poème appelé . Il y applique l'eschatologie chrétienne à la question de l'histoire, racontant la vie d'un jeune homme qui a vécu une vie de privation en espérant atteindre l'au-delà. Il conclut son poème en écrivant :

Ainsi, pour l'auteur, le tribunal du monde n'est pas un tribunal de l'éternité, qui serait situé à la fin du temps, mais un tribunal qui s'exerce hic et nunc dans l'histoire.

Reprise par Hegel
Dans son cours d'Heidelberg, daté de l'année scolaire 1817-1818, Hegel soutient que . Hegel porte dans ce cours une vision de l'histoire comme celle d'une . Il écrit

Il reprend la formule dans ses Principes de la philosophie du droit, qu'il publie en 1820. Il commence la section consacrée à l'histoire du monde en rappelant ce vers de Schiller. Il considère que l'histoire universelle, comme dialectique, permet la production de l'Esprit universel, c'est-à-dire .

Postérité

L'interprétation théologique
L'idée d'histoire comme tribunal du monde a souvent été analysée comme tirant son origine de la tradition judéo-chrétienne du jugement dernier. C'est ainsi que Karl Löwith, dans plusieurs de ses écrits, rapproche la thèse hégélienne du jugement dernier.

August Cieszkowski, étudiant d'Hegel, adopte lui-même interprétation théologique de la citation, et de ce qu'en dit Hegel. Il considère que .

Ce sera aussi le cas de Karl Liebknecht, qui, dans un discours au Reichstag, s'exclame le  : .

La transformation marxiste
Karl Marx, ayant lu Hegel, reprend la citation d'Hegel pour l'adapter à la pensée marxiste. Lors d'un discours à Londres le , il affirme qu'.

Notes et références

Philosophie de l'histoire
Aphorisme
Friedrich von Schiller
Eschatologie

L'histoire du monde est le tribunal du monde


Legends of Tomorrow er en amerikansk fjernsynserie udviklet af Greg Berlanti, Marc Guggenheim, Andrew Kreisberg og Phil Klemmer. Serien, baseret på tegneseriefigurer fra DC Comics, sendes på The CW og havde premiere 21. januar 2016. Den er en spin-off af Arrow og The Flash, med handling fra samme "univers".

Medvirkende

 Victor Garber som Martin Stein / Firestorm
 Brandon Routh som Ray Palmer / Atom
 Arthur Darvill som Rip Hunter
 Caity Lotz som Sara Lance / White Canary
 Franz Drameh som Jefferson "Jax" Jackson / Firestorm
 Ciara Renée som Kendra Saunders / Hawkgirl
 Falk Hentschel som Carter Hall / Hawkman
 Amy Pemberton som Gideons stemme
 Dominic Purcell som Mick Rory / Heat Wave
 Wentworth Miller som Leonard Snart / Captain Cold
 Matt Letscher som Eobard Thawne / Reverse Flash
 Maisie Richardson-Sellers som Amaya Jiwe / Vixen
 Nick Zano som Nathaniel Heywood / Steel
 Tala Ashe som Zari Adrianna Tomaz
 Keiynan Lonsdale som Wally West / Kid Flash
 Casper Crump som Vandal Savage

Kilder

Eksterne henvisninger

Science fiction-tv-serier fra USA
Eventyrserier fra USA
Amerikanske tv-serier fra 2010'erne
Amerikanske tv-serier fra 2020'erne
Actionserier fra USA
Tv-programmer fra The CW

Legends of Tomorrow


OpenCart este un sistem de management al magazinului online. Este bazat pe PHP, folosind o bază de date MySQL și componente HTML.

Note

Legături externe

OpenCart


වාණ යනු තෘෂ්ණාවයි ඊට නිර්+වාණ ලෙස නිර් යන පදය එකතුවීමෙන් වාණ යන පදයේ ප්ර තිවිරුද්ධ අර්ථය ගෙන නිර්වාණ යන තනි වචනය සෑදෙයි. නිර්වාණය යනුවෙන් හඳුන්වනුයේ නිවීමය.එනම් කලේශයන්ගෙන් සිත සිත නිදහස්කර ගැනීමයි.එයද ක්ලේශ යටපත් කිරීමෙන් නොව මුළුමනින් ප්ර්හාණය කිරීම මඟිනි.නිර්වාණය නම් ලෝකෝත්තර ධර්මයකි. "කතමේ ධම්මා ලොකුත්තරා චත්තාරො ච අරියමග්ගා චත්තාරි ච සාමඤ්ඤඵලානි, අසංඛතා ච ධාතු ඉමෙ ධම්මා ලොකුත්තරා" ලෙස දක්වා ඇත්තේ සතර ආර්ය මාර්ගද සතර සාමඤ්ඤඵලද අසංඛත ධාතු සංඛාත නිර්වාණයද ලොකෝත්තර ධර්මයන්ට අයත් දෙයක් ලෙසය.මෙහි අදහස නම් නිර්වාණය හුදෙක් ප්රකඥප්ති මාත්ර්යක් නොවන බවයි.සාමාන්යම ලෝක ව්යධවහාරයෙහි සිද්ධවන දේ ලොකෝත්තර සේ නොදැක්වෙන බැවිනි.නිර්වාණය සතර මඟඵල ඥාණවලින් ප්ර්ත්ය්ක්ෂ වශයෙන් අවබෝධ කළයුතු සියුම් ධර්මයකි.එසේම මේ අවබෝධය නම් ප්රයතිවේධ අවබෝධයයි.ඇස් ඇති අය බාහිර ලෝකයේ යම් යම් දේ දෙනෙතින් නරඹන්නාක් සේ සතර ආර්ය මාර්ගඵල ඥාණ සම්පාදනය කළ ආර්යයන් විසින් ඒ ඒ සතර මාර්ගඵල ඥාණ නැමැති දෙනෙත්වලින් නිර්වාණය දැක ප්ර ත්යික්ෂ කරගත යුතුය. මෙසේ ආර්ය උතුමන්ට නිර්වාණය ප්රෙත්යවක්ෂ වශයෙන් දැකගත හැකිය.ජාති අන්ධයන්ට මෙලොව ඇති බාහිර වස්තූන් දැකගත නොහැකිය.ඒවා පවතින බව පැවසුවද ඒවායේ සටහන්,වර්ණ හා හැඩ තල ආදිය දැනගැනීමට ජාති අන්ධයින්ට නොහැකිය.ඒ හා සමානව ක්ලේශ ප්ර,හාණයෙහි අසමත්වූ පුහුදුන් ජනයාට නිවන් පවතින නමුදු එය පවතින බව දැකගත නොහැකිය.ජාති අන්ධයින් වස්තූන් පවතින නමුදු දැකීමට නොහැකි බැවින් ඒවා නොපවතිතැයි ප්රැකාශ කිරීම නිවැරදි නොවේ.එපරිදිම පුහුදුන්හට නිවන දැකගැනීමට නොලැබුණ පමණින් නිවන නැතැයි ප්රලකාශ කිරීමද නිවැරදි නැත.ඒ නිසා අන්ධ පුහුදුන්ද නිවන අනුමාන වශයෙන් වත් නොදත හැකි වුවද කල්යාිණ පුහුදුන්හට නිවන පවතින බව අනුමාන කළ හැකිය.මඟඵල ඉපදවීම පිණිස අරමුණු කරනුයේ නිවනයි.නිවන නැතිව මඟඵල අවබෝධයක් නොලැබේ.විඳීමෙහි ලොල්බව හෙවත් තෘෂ්ණාව රහිතබව නිවනයි.මෙයින් අදහස්වනුයේ නිර්වාණාවබෝධ කිරීම සඳහා සියළු විඳීම් ප්රයහාණය කරදැමිය යුතුබවයි.නිර්වාණය ශාන්ත ස්වරූපයෙන් එකක්ම වන නමුදු අවස්ථානුරූපීව ප්රමකාශ කිරීමේ හැඩතල සලකා ද්විස්වරූපී ලෙස ප්රනකාශ කෙරේ.එනම් සෝපාදිශේෂ පරිනිර්වාණය හා අනුපාදිශේෂ නිර්වාණය ලෙසයි.කර්ම ක්ලේශ ප්රමහාණය කිරීමෙන් මඟඵල අවබෝධයට පත්වීම හා පඤ්චස්කන්ධර ශේෂවීම සෝපාදිශේෂ පරිනිර්වාණයයි.ක්ලේශ ප්රඵහීණවුවද ඒ උතුමා ජීවත්ව සිටින තුරු පඤචස්කන්ධධ දරාසිටීමේදී ස්නායු ආවේග හෙවත් සංවේදනා විඳීමේ ස්වරූපයක් නැතිවුවද වේදනා දැනෙන බැවින් එහි උපාදිශේෂය ඇත.එබැවින් ක්ලේශ ප්රඵහීණවුවද ජීවිතේන්රිේද  ය පවතින තෙක් එය සෝපාදිශේෂ පරිනිර්වාණය යන නමින් හැඳින්වේ.ජීවිතේන්රිවි  ය අවසන්වීමෙන් පසුව ස්කන්ධව පරිනිර්වාණයට පැමිණෙන නිසා එබඳුවූ අවස්ථාව අනුපාදිශේෂ පරිනිර්වාණය යන නමින් හැඳින්වේ.තවත් අයුරකින් දැක්වුවහොත් අර්හත් ළුලය ලබා ජීවත්ව සිටීම සෝපාදිශේෂ පරිනිර්වාණයයි.එසේම අර්හත්ඵලය අවබෝධකළ උතුමා ජීවිතය අවසන්කර කළුරිය කිරීම අනුපාදිශේෂ පරිනිර්වාණයයි.මෙම සෝපාදිශේෂ පරිනිර්වාණය ක්ලේශ පරිනිර්වාණය හා දිට්ඨධම්ම පරිනිර්වාණ යන නම් වලින් ද අනුපාදිශේෂ පරිනිර්වාණය ස්කන්ධප පරිනිර්වාණය හා සම්පරායික නිර්වාණය යන නම්වලින්ද හැඳින්වේ.

එමෙන්ම පරිනිර්වාණය සුඤ්ඤත, අනිමිත්ත හා අප්පණ්හිත යයි ත්රි්විධ කොටද සැලකිය හැකිය.ආරම්මණ හා සම්ප්ර,යෝග වශයෙන් රාග,ද්වේෂ හා මෝහ වලින් ශූන්යැ නිසා පරිනිර්වාණය සුඤ්ඤත ලෙස හැඳින්වේ.සංඛථත ධර්මයන් පලිබෝධ සහිතවේ.සංඛත ධර්ම විවිධ පළිබෝධයන් නිසා නිරතුරු ලෝක සත්වයයා පීඩනයට පත්වනබව පෙනේ.එබැවින් ශාන්ත සුඛයක් ලබාගැනීමට නොහැකිය.අසංඛත සංඛ්යාවත පරිනිර්වාණය එබඳු සියළු පලිබෝධවලින් ශූන්ය්ය.ඒ නිසා සුඤ්ඤත වේ.රාග,ද්වේෂ හා මෝහ වශයෙන් නිමිති සලකා ගැනීම්වලින් තොර නිසා අනිම්ත්ත ලෙසද හැඳින්වේ.සංඛත ධර්ම නිමිත්ත සහිතය.සියළු ඉපදීමට මුල්වන රාග,ද්වේෂ හා මෝහ අකුසල මූල නිමිත්ත යනුවෙන් හැඳින්වේ.එසේම ඒ නිමිත්ත සියළු ක්ලේශවලට,ජරාමරණවලට,සියළු අනර්ථ වලට හේතුසාධක වේ.එවැනි නිමිත්ත රහිත නිසා අසංඛත සංඛ්යා ත පරිනිර්වාණය අනිමිත්ත ලෙස හැඳින්වේ.රාග,ද්වේෂ හා මෝහ වශයෙන් ප්රාණීධි රහිත නිසා අප්පණිහිතය.මෙහි සඳහන් ප්ර්ණිධි නම් ප්රාැර්ථනා,ආශා,පිපාසාව යන අර්ථ ගෙන දෙන පදයකි.සංඛත ධර්ම ප්රිණිධි සහිතවේ.ප්රා‍ර්ථනා, ආසා,පිපාසා ප්ර ණිධි සහිත නිසා එයින් නිරතුරු ආශා,දුක් උපදවයි.අසංඛත සංඛ්යාපත පරිනිර්වාණය ප්රේණිධි රහිතවේ.ඒ නිසාම අප්පණිහිත නමින් හැඳින්වේ.වේදයිත සුඛ හා ශාන්ති සුඛ ලෙසට සුඛය දෙවදෑරුම් වේ.සසරභවගමන පුරා ඉන්රි්   ය ප්රී ණනය පිණිස අවශ්යණ සියළු දේ ලැබීම වේදයිත සුඛයයි.  එය විදුලියක් සේ ක්ෂණිකය.ක්ෂණකයින් ඇතිව බිඳී යයි.සියළු වේදයිත අනිත්ය්ය.එසේම අනන්ත දුක්ඛයක් උපදවීමට සමත්ය.ඒ නිසා වේදයිත සුඛයද දුක්ඛයෙහිම අන්තර්ගත කරදැක්විය හැකිය. මේ නිසා විඳීම් ප්ර ධානකොට ඇති සියල්ල දුක්ඛයටම අයත්බැව් පැහැදිලිවේ.එසේ නම් දුක්ඛයෙහි අවසානයක් දැකීමට නම් විඳීම් ස්වභාවය සිතින් ඉවත්කළ යුතුබැව් මනාව අවබෝධවේ.විඳීම් නැති බව පමණක් සුවයක් සේ පිළිගතහැකිබව මේ අනුව පෙනීයයි.පරිනිර්වාණයෙහි ඇත්තේ අවේදයිත සුවයකි.එනම් සියළු විඳීම් සිතින් ප්රිහාණය කළවිට ඉතිරිවනුයේ මේ අවේදයිත ස්වභාවයයි.විඳීම්හි අන්තර්ගත කිසිදු පළිබෝධයක් මේ අවේදයිත ස්වභාවයෙහි නැත.කිසිදු විඳීමක් නැති බැවින් එසේ වෙනස්වීමට කිසිවක් ඉතිරිවන්නේද නැත.වෙනස්නොවන බැවින් පරිනිර්වාණය සුවයකි.ශාන්තිය නම් මේ අවේදයිත සුවයයි.ශාන්ති සුවය නිසා පැමිණියාවූ‍ෙමතු පැමිණෙන ක්ලේශ දුක්ඛයෙන්ද සතර අපායික දුක්ඛයෙන්ද නිදහස්වීමට ලැබේ.මේ සියළු දුක්ඛ ඇතිවනුයේ විඳීම නිසාය.විඳීමෙන් මිඳීමට ලැබීමම මෙහිදී සුවයක් වශයෙන් සලකා ඇත්තේ අවේදයිත ස්වභාවයතුළ කිසිදු වින්දනීය ලක්ෂණයක් ගැබ්ව නැති බැවිනි.යමක් සුඛ හෝ දුක්ඛ වශයෙන් වැටහෙන්නේ විඳීම ඇතිඅවස්ථාව තුළදීය.එය නොවිඳීන්නේ නම් සුව හෝ දුක්ඛ වශයෙන් කිසිදු දැනහැඳිනීමක් නොලැබේ.එසේම ඒ ශාන්ත ස්වභාවය කිසිවිටෙක යළි නොපෙරලෙන තත්වයකි.මේ නිසා එය අචල සුවයකැයි කියනු ලැබේ. සැප යැයි සාමාන්යය ලෝක ව්යිවහාරය අනුව හැඳින්වෙන දේතුළද වෙනස්වීම හා විඳීම්වල ඇති අහිතකර ලක්ෂණ අන්තර්ගත බැවින් ඒවාද දුක්ඛයෙහිම අන්තගත හැඩතල සේ සලකා ඇත. පරිනිර්වාණයෙහි ශුන්යා හා අනිමිත්ත හා අප්පණිහිත යන ලක්ෂණ තෙවර්ගය විද්යිමානය.සකල සංස්කාරවලින්ම ශුන්යය බැවින් පරිනිර්වාණය ශූන්යහ ලෙසද,කිසිදු සංස්කාර නිමිත්තක් නොගන්නා නිසා අනිමිත්ත ලෙසද, තෘෂ්ණා ප්රබණිධි රහිත නිසා අප්පණිහිත ලෙසද සැලකිය හැකිය.ත්රිසපිටකයේ නොයෙක් ස්ථානවල පරිනිර්වාණය දැක්වීම සඳහා පර්යාය පද රාශියක් භාවිතා කර තිබේ.ඒවායින් පහත සඳහන් නාමයන් සුවිශේෂී ඒවා ලෙස පෙන්වා දියහැකිය.එනම් අසඞ්ඛත, අන්ත,අනාසව, සච්ච,පාර, නිපුණ, සුදුද්දාස, අජර, ධුව, අපලෝකිත, අනිදස්සන, නිප්පපඤ්ච, සන්ත,අමත, පණිත, සිව, ඛේම, තණ්හක්ඛය, අච්ඡරිය, අබ්භූත, අනීතික, අනීතිකධම්ම, නිබ්බාන, අබ්යා පච්ඣ, විරාග, සුද්ධි, මුත්ති, අනාලය, දීප, ලේන, තාණ, සරණ, පරායන යනුවෙන් සංයුක්ත නිකායේ අසඞ්ඛත සංයුක්තයෙහි මේ නම් විග්ර,හකර දක්වා තිබේ.

මෙසේ ක්ලේශ ධර්මවලින් සිත විනිර්මුක්ත කරගැනීමට ඉඩ ප්ර.ස්තාව සැලසෙනුයේ විදර්ශනා භාවනාව මඟින් සිත තුළ ඇති විඳීමේ ස්වභාවය නොවිඳීමේ ස්වභාවයකට පරිවර්තනය කිරීම මඟිනි.එය පහසුවෙන් ඉටු කළහැකි ක්රිඩයාවළියක් නොවේ.මහත් වෙහෙසක් හා වෑයමක් දරා ධෛර්ය සම්පන්නව අත්පත්කර ගත යුතු නිෂ්ටාවකි.ඒ සඳහා අනුගමනය කළයුතු මාර්ගය ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයයි.එයට මැදුම් පිළිවෙත යැයිද කියනු ලැබේ. ඊට හේතුව ශාස්වත හා උච්ඡේද යන ද්වි  අන්තවලින් එක්අන්තයකට නොවැටී මධ්යයස්ථව සත්යු අවබෝධය ලබාගන්නා බැවිනි. මෙම ශාස්වත අන්තය අත්තකිලමථානු යෝගය යටතටද උච්ඡේද වාදය කාමසුඛල්ලිකානුයෝගය යටතට ද සංග්ර්හවී තිබේ.සෝවාන්මාර්ග ඵල ලාභය අවබෝධ වීමේදී ප්රසහාණය කරන සංයෝජන ධර්ම තුනට අයත් සීලබ්බතපරාමාසයේදී මෙකී ද්වි අන්තගාමී කරවන ස්වභාවයට පත්නොවී නිවැරදි ආර්යමාර්ගයට ප්රඅවේශව කටයුතුකිරීමේ හැකියාව අත්පත් කරගැනීමට හැකියාව ලැබේ. එබැවින් පළමු ආර්යභූමියට ප්රීවේශවූ මොහොතේ පටන්ම එහි අවසානය වූ අර්හත්ව ඵල අවබෝධය දක්වා නිවැරදි පිළිවෙතට අනුව පිළිපදින අයෙකු බවට ආර්ය ශ්රාතවකයා පත්වේ.මෙහි පරිනිර්වාණය ලෙස හඳුන්වනුයේ මැනවින් නිවීමයි. හෙවත් නිවන මනා ලෙස අත්පත් කරගෙන නිවනට පැමිණ වාසය කිරීමයි. එහිදී නිර්වාණ යන්නට පරි යන උපසර්ග පදය එකතු වී පරි+ නිර්වාණය + පරිනිර්වාණය ලෙස සෑදී තිබේ.සාමාන්ය යෙන් පරිනිර්වාණය සේ හැඳින්වෙනුයේ සම්මා සම්බුදුවරුන්ගේ ජීවිතය අවසන්ව සකන්ධ පංචකයෙහි බිඳීයාමයි.සාමාන්යේ අයෙකුගේ නම් මෙය සම්මුති මරණය ලෙස හැඳින්වේ.සාමාන්යි පුද්ගලයෙකු මරණයට පත්වීමේදී ඒ පුද්ගලයාගේ ජීවිතය එකී භවයට අවසන්වුවද ඔහුගේ සසර භව ගමන එතකින් අවසන් නොවේ. ඒ පුද්ගලයා කෙලෙස් සහිතව මියගිය බැවින් මියයාමේදී අවසන් චුති සිත නිරුද්ධවනවාත් සමඟ පණුවෙකු එක් තැනක් අත්හැර තවත් තැනක් අල්ලා ගන්නාක් සේ කිසිදු අතරක් නොතබාම තවත් ස්ථානයක් අල්ලාගෙන පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය පහළ කරනු ලැබේ.මෙය චිත්තක්ෂ ණ දෙකක් අතර කාලප්රානන්තරයකි.සාමාන්යකයෙන් චිත්තක්ෂයණ දෙකක් අතර ඇති කාලප්රාමන්තරය නොගිනිය හැකිවූ තරම් කුඩා හා ක්ෂණික වේ.ඒ සඳහා උපමාවක් හෝ දැක්විය නොහැකිබව බුදුරදුන් පවා දේශනා කර තිබේ.සමහරු විවිධ නිකායාන්තර මතවාද කරපින්නාගෙන අන්තරාභවයක් ගැන කතාබහ කළද ථේරවාද සම්ප්රාදායට අනුව එසේ චිත්තක්ෂණ දෙකක් අතර කාලප්රාාන්තරයක් හෝ තවත් එක් භවයකට අයත් චිත්ත චෛතසික දැක්විය නොහැකිය.චුති හා පටිසන්ධි චිත්තක්ෂණ අතර කාලය තුළ තවත් චිත්ත චෛතසික පරම්පරාවක් ඇතිවන්නේ නම් නොඅනුමානව එය තවත් එක්භවයක් විය යුතුමය.පිරිසිදු ථේරවාදී අර්ථකථනය අනුව අන්තරාභවයක් හෝ ඇතැමුන් දක්වන ආකාරයට චුති චිත්තය හා පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය අතර කිසියම් කාලපරාසයක වූ තවත් භවයකට අයත් චිත්ත චෛතසික පරම්පරාවක් දැක්විය නොහැකිය.මේ අනුව කෙනෙකු මියයාමෙන් පසුව නව උපතක් සොයන කාලවකවානුවක් සම්භවේසී නමින් ධර්මානූකූලව දැක්විය නොහැකිබව වටහාගත යුතුය. මේ නව අර්ථකථව ඉදිරිපත්කරන අයගේ අදහසේ අන්දමට යම් කෙනෙකුගේ මරණාසන්න චිත්ත වීථියේ අවසාන සිත හෙවත් චුති චිත්තය නිරුද්ධවීමෙන් අනතුරුව පටිසන්ධි විඤ්ඤාණය හෙවත් නව භවයක උපත ලැබීම සඳහා පාදක වන සිත ඉපදෙන කාලසීමා අතරතුර නව උපතක් සොයන භවයේ කිසියම් ස්ථානයක සිට තාවකාලිකව රැඳීසිට නව උපතක් සොයන ගන්ධබ්බයෙකු පිළිබඳ අදහස එක්තරා අයුරකට ආත්මවාදී ස්වරූපයකට පරිවර්තනයවූ මුල්බුදුදහමක හැඩතල මතුකරවිය හැකිබව වටහාගැනීම වැදගත්ය.සැබවින්ම මුල්බුදුදහමතුළ මේ ආත්මවාදී ස්වරූපයක් නැත.සිදුවී ඇත්තේ මුල්බුදුදහම තුළ ව්යීවහාරවූ ඇතැම් වචන වරදවා අර්ථග්රවහණය කරගැනීමට මෙකල වසන පිරිස් පෙළඹීමයි.මන්ද දිගුකාලයක් තිස්සේ මේ වචන භාවිතාවීම නිසා කාලයාගේ ඇවෑමෙන් ඒවා සඳහා දී ඇති නියම අර්ථය ගිලිහීයාමත් සමඟම ඊට අදාළ වචන සඳහා නූතන යුගයට ඔබින අර්ථ ගැන්වීමට මුල්බුදුදහම ගැඹුරින් නොහදාළ ඇතැම් පිරිස් පෙළඹීමයි.මේ නිසා හේතුඵල පදනමක් මත පිහිටා සිට සිය ජීවන දර්ශනය ඉදිරිපත්කරන බුදුදහමේ හරය ආත්මවාදයෙන් මනස දූෂිතකර ගත් සුළු පිරිසක් විසින් වරදවා ග්රිහණයකර ගැනීමෙන් බුදුදහමේ හරය වෙනුවට මතුපිට ඔපයගැන පමණක් සලකා මුල්බුදුහමේ ව්යාවහාරවූ වචනවලට අත්තනෝමතික අර්ථගන්වා බුද්ධ දේශනාව ආත්මවාදී ස්වරූපයකින් විග්රවහ කිරීමට පෙළඹී තිබේ.එබැවින් නිවන හා පරිනිර්වාණය පිළිබඳ ඇති නිවැරදි අර්ථ ග්ර්හණය කරගැනීමට මේ ආත්මවාදී ස්වරූප බෞද්ධ අර්ථකථන අසමත්ව ඇත.

නිවන

පරිනිර්වාණය


Turritopsis nutricula je mali obrubnjak koji jednom kad dostigne odraslu dob može svoje stanice vratiti u djetinjstvo. Ova prilagodljiva osobina vjerojatno se razvila kako bi se jedinki produžio život. Nekoliko različitih vrsta roda Turritopsis ranije je bilo klasificirano kao T. nutricula, uključujući " besmrtnu meduzu" koja je danas klasificirana kao T. dohrnii.

Obrubnjaci

Turritopsis nutricula


Klasa Diana, također poznata kao Minor Standard Craft Mk II, šest je ophodnih brodova u službi Kraljevske danske mornarice. Izgradio ih je Faaborg Værft A/S. Brodovi su istisnine 280 tona i imaju najveću brzinu od 18 čvorova (33 km/h). Klasa je trebala zamijeniti zastarjelu klasu ophodnih brodova Barsø. Vodeći brod klase, HDMS Diana u službi je od 2007. godine. Brodovi klase Diana prvotno su bili zaduženi za zaštitu ribarshih zona, ophodnju, potragu i spašavanje, a sada su zaduženi za međunarodne i borbene operacije.

Dizajn i opis
Brodovi klase Diana izrađeni su od stakloplastike. Dugi su 43 metra, širine su 8,2 m  i imaju gaz od 2 m. Pokreću ih dva dizelska motora MTU 16V396 TB94 koji okreću dvije osovine s propelerima s kontroliranim korakom i stvaraju 2100 kilovata (2816 KS) snage. To ophodnim brodovima daje maksimalnu brzinu od 18 čvorova (33 km/h; 21 mph). Brodovi imaju dvije strojnice od 12,7 milimetara (0,50 in) i imaju posadu od 9 članova, sa smještajem za ukupno 15. Svaki ophodni brod klase Diana ima prostor za kontejner StanFlex, što omogućuje brzu rekonfiguraciju misije.

Brodovi

Izvori

Ophodni brodovi klase Diana


Tarouca  belediyesi, Portekiz'in Norte bölgesine bağlı Douro altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 10 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Dálvares
 Gouviães
 Granja Nova
 Mondim da Beira
 Salzedas
 São João de Tarouca
 Tarouca
 Ucanha
 Várzea da Serra
 Vila Chã da Beira

Portekiz'in belediyeleri
Douro

Tarouca


Mandeep Singh né le 25 janvier 1997 est un joueur professionnel indien de hockey sur gazon qui joue actuellement comme attaquant pour les Delhi Waveriders dans le Championnat indien et l'Inde.

Carrière

Début de carrière
Singh a joué au hockey sur gazon en tant que jeune joueur pour la Surjit Hockey Academy, basée dans sa ville natale de Jalandhar, Punjab.

Ranchi Rhinos
Le 16 décembre 2012, Singh a été présenté à la toute première vente aux enchères du Championnat d'Inde de hockey sur gazon par la franchise Ranchi Rhinos pour une enchère gagnante de 13 000 $. Il a fait ses débuts avec les Rhinos le 16 janvier 2013 contre les Punjab Warriors au Surjit Hockey Stadium lors du tout premier match de Ranchi en Championnat indien de leur histoire et il a marqué le deuxième but pour le équipe 50 minutes après le début du match alors que les Rhino ont manqué de 2 à 1 vainqueurs. Il a ensuite marqué son deuxième but de la saison lors du match suivant contre Mumbai Magicians le 18 janvier 2013 au Astroturf Hockey Stadium à Ranchi, Jharkhand quand il a marqué 22 minutes dans le match alors que Ranchi a remporté le match 3-1. Singh a ensuite marqué son troisième but de la saison le 23 janvier 2013 contre Delhi Waveriders au stade de hockey Astroturf lorsqu'il a marqué 60 minutes après le début du match; cependant, son but n'était pas suffisant car Ranchi a perdu le match 4–5. Il a ensuite marqué son premier doublé de sa carrière le 26 janvier 2013 contre Uttar Pradesh Wizards au Dhyan Chand Astroturf Stadium quand il a marqué 58 minutes de jeu ainsi que 67 minutes de jeu alors qu'il menait Ranchi à une victoire 3-1. Singh a ensuite remporté son premier prix d'homme du match le 28 janvier 2013 après avoir marqué le but gagnant pour Ranchi Rhinos contre les Magiciens de Mumbai au stade de hockey Astroturf lorsqu'il a réussi à trouver le filet 49 minutes après le début du match pour donner à Ranchi un 2–1 victoire.

Singh a ensuite commencé le mois de février avec un but le 2 février 2013 contre les Punjab Warriors au stade de hockey Astroturf lorsqu'il a trouvé le filet 34 minutes après le début du match alors que Ranchi faisait match nul 1–1. Il a ensuite marqué son dernier but de la saison régulière le 4 février 2013 contre les Punjab Warriors au Surjit Hockey Stadium quand il a marqué 62 minutes après le début du match alors que Ranchi Rhinos gagnait 3–2.

Singh a ensuite disputé son premier match pour Ranchi Rhinos lors des barrages de la Hockey India League le 9 février 2013 contre les Uttar Pradesh Wizards au Astroturf Hockey Stadium en demi-finale au cours desquelles il a aidé Ranchi Rhinos à atteindre la finale de la Hockey India League. avec deux buts, il a marqué après 5 minutes de jeu et 66 minutes de jeu ; Ranchi a remporté le match 4–2. Puis, lors de la finale, Singh a réussi à aider Ranchi Rhinos à remporter le titre de champion contre les Waveriders de Delhi le 10 février 2013 au stade de hockey Astroturf.

Après la fin de la saison, Singh a remporté le trophée Ponty Chadha du joueur à venir du tournoi de la Hockey India League après avoir marqué dix buts en treize matchs et avoir été le deuxième meilleur buteur tout au long du tournoi.

International
Après une performance incroyable au cours de la saison 2013, Singh a ensuite fait ses débuts dans l'équipe nationale le 18 février 2013 lors du deuxième tour de la Ligue mondiale 2012-2013 contre les Fidji dans laquelle l'Inde a mis en déroute l'opposition pour sortir vainqueur 16–0. Singh a ensuite marqué son tout premier but international le 20 février 2013 contre Oman dans lequel il a marqué 42 minutes après le début du match alors que l'Inde manquait 9-1 vainqueurs.

Statistiques
Mise à jour le 23 février 2013

Domestique

International

Honneurs

Domestique

Ranchi Rhinos
 Championnat d'Inde: 2013

Individuel
 Trophée Ponty Chadha du prochain joueur du tournoi (2013)
 Meilleur joueur junior de la Finale de la ligue mondiale de hockey sur gazon masculin 2012-2013 (2014)

Références

Liens externes
Mandeep Singh sur Hockey India

Naissance en janvier 1995
Joueur indien de hockey sur gazon
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020
Médaillé de bronze olympique indien

Mandeep Singh


Ruby Gillman, Teenage Kraken  é um filme de animação digital do gênero comédia de fantasia americano de 2023 produzido pela DreamWorks Animation e distribuído pela Universal Pictures. Dirigido por Kirk DeMicco e codirigido por Faryn Pearl, a partir de um roteiro escrito por Pam Brady e a dupla de roteiristas Brian C. Brown e Elliott DiGuiseppi, o filme apresenta as vozes de Lana Condor, Toni Collette, Annie Murphy, Sam Richardson, Liza Koshy, Will Forte, Colman Domingo, Jaboukie Young-White, Blue Chapman, Eduardo Franco, Ramona Young, Echo Kellum, Nicole Byer e Jane Fonda.

O filme foi anunciado em junho de 2021 com seu título original, Meet the Gillmans, com Condor, Laura Dern, Michael Sheen e Murphy em negociações para papeis, e um lançamento esperado para 2022. Paul Tibbitt iria dirigir, com Brady escrevendo o roteiro. A maioria dos membros do elenco, junto com a confirmação de Condor e Murphy, foram anunciados em março de 2023, junto com o novo diretor, DeMicco.

Ruby Gillman, Teenage Kraken teve sua estreia mundial no Festival de Cinema de Animação de Annecy em 15 de junho de 2023, e foi lançado em 30 de junho de 2023 nos Estados Unidos, pela Universal Pictures. O filme recebeu críticas mistas dos críticos e se tornou um "fracasso" de bilheteria, arrecadando US$ 40 milhões contra seu orçamento de US$ 70 milhões.

Futuro potencial

De acordo com Sarah El-Mahmoud no Cinemablend, o filme mostra potencial para continuar no futuro na forma de uma sequência ou uma série de TV. O diretor do filme, Kirk DeMicco, afirmou que teve que cortar outras sereias do filme para dar mais tempo de tela ao principal vilão do filme. No entanto, El-Mahmoud afirmou que "se o filme de animação se tornasse uma franquia, os animadores deixaram alguns tópicos pendentes para explorar".

Kirk DeMicco tem ideias sobre o que poderia acontecer em uma possível sequência, afirmando: "Espero que a mensagem da família ressoe de uma forma que o público queira ver mais episódios da história de Ruby, bem como de sua família e amigos. Criamos muitos de monstros para ela lutar, então espero que um dia ela lute contra um leviatã!" A voz de Ruby, Lana Condor afirmou: "Deixamos ela em seu estado mais confiante, mas estamos apenas arranhando a superfície do que ela é capaz, adoraria ver Ruby realmente exercer seu poder. Espero que este seja apenas o começa e se torna um clássico do jeito que Shrek", etc. fez - que pessoas de todas as formas, tamanhos, idades e identidades podem se ver neste filme. Não tenha medo de ser você mesmo e vá grande, arrisque!"

 Sinopse
Aos 16 anos, a doce e desajeitada Ruby Marinho está desesperada para se enturmar no Colégio Cabo Fresco, mas se sente invisível quase sempre. Descendente direta das rainhas guerreiras kraken, ela está destinada a herdar o trono e a liderança de sua avó, a Rainha Guerreira dos Sete Mares. O destino de Ruby é lutar contra as criaturas mais perigosas e sedentas por poder: as sereias. E não importa o desafio, um Kraken sempre responde ao chamado.

 Elenco

 Lana Condor como Ruby Marinho, uma tímida adolescente kraken
 Toni Collette como Agatha Marinho, a mãe de Ruby
 Annie Murphy como Chelsea / Nerissa, uma sereia esnobe que virou humana
 Sam Richardson como Bagre Marinho, o tio de Ruby
 Liza Koshy como Margo
 Will Forte como Gordon Farol
 Colman Domingo como Arthur Marinho, o pai de Ruby
 Jaboukie Young-White como Connor, a paixão de Ruby, que só parece admirá-la por seus fractais
 Blue Chapman como Sam Marinho
 Eduardo Franco como Trevin
 Ramona Young como Bliss
 Echo Kellum como Doug
 Nicole Byer como Janice
 Jane Fonda como a Rainha Guerreira dos Sete Mares, a avó de Ruby que ascende Ruby ao seu trono

 Produção
De acordo com a produtora Kelly Cooney Cilella, o filme ficou em desenvolvimento por vários anos. Seria originalmente sobre uma família de monstros marinhos que se mudariam para a terra e estariam escondidos à vista de todos. Ela afirmou: "Nossa heroína é uma personagem tão adorável e estou muito animada para que o público a conheça e se apaixone por ela do jeito que nos apaixonamos, porque ela começa o filme como uma personagem peculiar, um pouco insegura, mas de bom coração, mas ela guarda um segredo que ela não pode contar a seus amigos. Mas finalmente o kraken é despertado dentro dela e não há como esconder isso. Ela descobre que seu destino é muito mais do que ser uma adolescente comum do ensino médio, e ela está destinada a ser a próxima grande protetora dos mares. Sua jornada é de autodescoberta e de abraçar aquele lado dela que estava adormecido por tanto tempo, e para ela se tornar um personagem totalmente atualizado foi uma história tão emocionante para mim contar em uma escala tão grande.". O diretor Kirk DeMicco citou os filmes de John Hughes, A Mentira (2010), Lady Bird: A Hora de Voar (2017) e Booksmart (2019) como suas inspirações.

Em junho de 2021, o TheGWW relatou que um filme intitulado Meet the Gillmans estava em produção na DreamWorks Animation, com a escalação do elenco ocorrendo e o lançamento esperado para 2022. Paul Tibbitt, da equipe de Bob Esponja Calça Quadrada, seria o diretor, com Pam Brady confirmada para escrever o filme. Lana Condor, Laura Dern e Michael Sheen haviam sido escolhidos para os papéis de Ruby, sua mãe e pai, respectivamente, enquanto Annie Murphy foi contratada para fazer o papel de Clarica. Chris Kuser e Christi Soper seriam os produtores executivos. Em dezembro de 2022, o título do filme foi revelado como Ruby Gillman, Teenage Kraken.

Em 14 de março de 2023, o elenco e a equipe técnica foram revelados. Junto com Condor e Murphy confirmados, outros membros do elenco do filme incluíam Toni Collette, Sam Richardson, Liza Koshy, Will Forte, Colman Domingo, Jaboukie Young-White, Blue Chapman, Eduardo Franco, Ramona Young, Echo Kellum, Nicole Byer, e Jane Fonda, enquanto DeMicco (substituindo Tibbitt), Faryn Pearl e Cilella foram revelados como diretor, codiretor e produtora, respectivamente. Eles foram anunciados oficialmente dois dias depois.

 Música
Stephanie Economou compôs a trilha sonora do filme.

 Lançamento
Em dezembro de 2022, o vice-diretor da Universal Pictures International Itália, Massimo Proietti, revelou que o filme seria lançado no verão de 2023. Em 16 de março de 2023, após o lançamento do trailer oficial, foi revelado que Ruby Gillman, Teenage Kraken seria lançado em 30 de junho de 2023 nos Estados Unidos. O filme teve sua estreia no Festival de Cinema de Animação de Annecy em 15 de junho de 2023.

No Brasil e em Portugal, o filme foi lançado em 29 de junho de 2023.

 Recepção

 Bilheteria
Até 16 de julho de 2023, Ruby Gillman, Teenage Kraken arrecadou US$ 14,9 milhões nos Estados Unidos e Canadá e $ 20 milhões em outros territórios, para um total mundial de US$ 34,9 milhões.

Nos Estados Unidos e Canadá, Ruby Gillman, Teenage Kraken foi lançado junto de Indiana Jones e a Relíquia do Destino, e foi projetado para arrecadar entre US$ 4–8 milhões em 3.400 cinemas em seu fim de semana de estreia.  O filme arrecadou $ 2,3 milhões em seu primeiro dia, incluindo $ 725.000 nas prévias de quinta à noite. O filme estreou com $ 5,2 milhões, tornando-se o fim de semana de abertura de menor bilheteria da DreamWorks Animation de qualquer um de seus filmes até o momento. O sexto lugar do filme também o tornou o fim de semana de estreia de três dias com a classificação mais baixa do estúdio, empatando com Sinbad - A Lenda dos Sete Mares (2003). Várias publicações, incluindo TheWrap, /Film e Variety, atribuiu os motivos de sua abertura difícil ao marketing limitado de três meses do filme, aos trailers e à competição com Homem-Aranha: Através do Aranhaverso e Elementos.

 Crítica especializada
No site agregador de críticas Rotten Tomatoes, 66% das 88 críticas são positivas, com nota média de 5,8/10. O consenso crítico do site diz: "Ruby Gillman, Teenage Kraken está repleto de destroços e refugos de filmes de animação melhores para ser verdadeiramente original, mas sua doçura inerente e estilo animado tornam o entretenimento familiar agradável o suficiente.". No Metacritic, que usa uma média ponderada, o filme recebeu uma pontuação de 50 em 100, com base em 27 críticas, indicando "críticas mistas ou médias". O público consultado pelo CinemaScore deu ao filme uma nota média de "A–" em uma escala de A+ a F, enquanto o PostTrak relatou que 68% dos espectadores deram uma pontuação positiva.

Peter Debruge, da Variety'', deu uma crítica positiva ao filme, escrevendo: " A veterana de South Park, Pam Brady, que divide os créditos de roteiro com Brian C. Brown e Elliott DiGuiseppi, traz todo tipo de ideias engraçadas para o filme, que DeMicco executa de maneira admirável. Mas há um filme mais simples e sincero por baixo de tudo que parece provocar o público, como uma forma brilhante vinda das profundezas. Se você acredita que os krakens encolhem à escala humana - e que pessoas não muito inteligentes podem ser idiotas o suficiente para não identificá-los - então as cenas do ensino médio são encantadoras. Ruby é uma grande nerd com cabeça para equações do segundo grau e está tendo problemas para reunir coragem para convidar seu colega de estudo para o baile (é bastante claro que ele sente o mesmo por ela). Não que a superprotetora Agatha a deixasse comparecer.".

Ligações externas

Filmes dos Estados Unidos de 2023
Filmes em língua inglesa
Filmes 3D dos Estados Unidos
Filmes de animação dos Estados Unidos
Filmes de comédia de ação dos Estados Unidos
Filmes de fantasia dos Estados Unidos
Filmes de comédia dos Estados Unidos
Filmes com sereias
Filmes sobre adolescentes
Filmes com criaturas lendárias
Filmes sobre amadurecimento
Filmes sobre ensino médio
Filmes de animação da década de 2020
Filmes de comédia de ação da década de 2020
Filmes de fantasia da década de 2020
Filmes de comédia da década de 2020
Filmes de monstros
Metamorfose em filmes
Filmes sobre mãe e filhas
Filmes sobre mudança de tamanho
Bailes de formatura em filmes
Filmes ambientados na Flórida
Filmes da DreamWorks Animation
Filmes da Universal Pictures

Ruby Gillman, Teenage Kraken


L'ordre de l'Écharpe est un ordre de chevalerie féminin fondé en 1387 par  de Castille.

Historique

L'ordre de l'Écharpe (ou des Dames de l'Écharpe) est un ordre fondé en 1387 par  de Castille afin d'honorer les femmes de Palencia, au royaume de Castille, qui défendirent vaillamment leur cité assiégée par des troupes anglaises et les firent battre en retraite.

Attributs
En mémoire du courage montré, le roi de Castille autorisa les chevalières de l'ordre à porter une écharpe d'or, à l'instar des chevaliers de l'ordre de la Bande, et à bénéficier des mêmes honneurs et privilèges que leurs homologues masculins.

Le nom de l'ordre se réfère à la forme de l'insigne, un ruban d'or porté en écharpe.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Articles connexes

 Femmes de la noblesse

Liens externes

Ordre honorifique pour femmes
Royaume de Castille
Palencia

Ordre de l'Écharpe


Lepidozioideae, jedna od sedam potporodica jetrenjarki iz porodice Lepidoziaceae. Sastoji se od četiri roda od kojih je tipičan rod Lepidozia. Sprucella Steph., sinonim je za Lepidozia (Dumort.) Dumort.

Rodovi
 Ceramanus E.D.Cooper
 Lepidozia (Dumort.) Dumort.
 Neolepidozia Fulford & J.Taylor
 Tricholepidozia (R.M.Schust.) E.D.Cooper

Izvori

Lepidoziaceae

Lepidozioideae


عشيرة ناكاتومي  كانت أحد عشائر اليابان ذات النفوذ التي توارثت الأعمال الدينة والماتسوري بالترافق مع عشيرة إنبه.

مراجع

عشائر يابانية

ناكاتومي


Før ferien er en dansk dokumentarfilm fra 2009, der er instrueret af Simon Lereng Wilmont.

Handling
Niels Christian Koefoed er sovesalslærer på Herlufsholm Kostskole. Det har han været i seksogtyve år. Han bor alene på Mygningen sammen med de 45 kostskoleelever, som han har ansvar for. Nu nærmer tiden sig til endnu en afsked.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2009

Før ferien


Salvatore "Sam" Giancana, također  "Momo" i "Mooney", rođen kao Salvatore Giangana (Chicago, Illinois, 15. lipnja 1908. — Oak Park, Illinois 19. lipnja 1975.) bio je američki mafijaški vođa koji je bio na čelu kriminalne organizacije Chicago Outfit. Javnosti je postao poznat 1960-ih zbog svoje povezanosti s obitelji Kennedy i Marilyn Monroe. Sumnjalo se da je bio povezan s ubojstvom Johny Kennedya. Bio je umiješan u pokušaj ubojstva Fidela Castra. Giancana je ubijen malokalibarskim revolverom u svojoj kuhinji. Ubojstvo nije nikada razjašnjeno.

Izvori

Organizirani kriminal u SAD-u
Američki kriminalci

Sam Giancana


John Ledlie Inglis Hawkesworth ( - ) est un lieutenant-général de l'armée britannique qui a servi pendant les deux guerres mondiales.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, il commanda la 4 division pendant la campagne de Tunisie au début de 1943, puis la 46 division pendant la majeure partie de la campagne d'Italie et, enfin, le X corps en Grèce, avant de décéder d'une crise cardiaque en juin 1945.

Biographie

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes
 Generals of World War II

Naissance en février 1893
Décès en juin 1945
Décès à 52 ans
Décès à Gibraltar
Général de l'armée de terre britannique
Titulaire de la croix de guerre 1914-1918
Titulaire de la croix de guerre belge 1914-1918
Chevalier commandeur de l'ordre de l'Empire britannique
Compagnon de l'ordre du Bain
Commandeur de la Legion of Merit
Compagnon de l'ordre du Service distingué
Personnel de l'armée de terre britannique pendant la Première Guerre mondiale
Général de l'armée de terre britannique pendant la Seconde Guerre mondiale

John Hawkesworth (officier)


Turdaș [] (,  oder Tordas) ist eine Gemeinde im Kreis Hunedoara in der Region Siebenbürgen in Rumänien.

Geographische Lage

Die Gemeinde Turdaș befindet sich am linken Ufer des Mureș (Mieresch), im Südwesten des Siebenbürgischen Beckens nördlich vom Șureanu-Gebirge (Mühlbacher Gebirge). In der Mitte des Kreises, liegt die Gemeinde im historischen Unterwald. Am gleichnamigen Bach, der Kreisstraße (Drum județean) DJ 709G – ca. 1,5 km von der Europastraße 68 entfernt – und der Bahnstrecke Arad–Alba Iulia gelegen, befindet sich der Ort ca. 7 Kilometer westlich der Kleinstadt Orăștie (Broos); die Kreishauptstadt Deva (Diemrich) liegt etwa 20 Kilometer westlich von Turdaș entfernt.

Auf einer Fläche (nach unterschiedlichen Angaben) von 2013 Hektar oder 3278 Hektar, befinden sich die drei eingemeindeten Dörfer 4–9 Kilometer vom Gemeindezentrum entfernt.

Geschichte
Der Ort Turdaș wurde erstmals 1332 urkundlich erwähnt. Der von Siebenbürger Sachsen gegründete Ort wurde Anfang des 15. Jahrhunderts von den Türkeneinfällen verwüstet, anschließend mit ungarischer und rumänischer Bevölkerung besiedelt.

Die Geschichte der Besiedlung der Region reicht jedoch weit mehr zurück. Im Südwesten des Ortes Turdaș – von den Einheimischen La Luncă genannt – wurden auf einer Länge von etwa anderthalb Kilometer und 500 Meter Breite, zwischen dem Mureș und der Eisenbahnlinie, zahlreiche archäologische Funde der Jungsteinzeit gemacht. Die Funde befinden sich heute in rumänischen, sowie auch in Museen von Budapest, Berlin, Wien und Stockholm. Der größte Teil der am Mieresch gefundenen Siedlung wurde im 20. Jahrhundert durch Erosion zerstört. Die Ausgrabungen im Jahr 1910 sowie 1934 konnten keine schlüssigen Ergebnisse der Stratigraphie des Ortes geben.

Die Bewohner leben heute vorwiegend von der Landwirtschaft und der Viehzucht.

Bevölkerung
Bei der offiziellen Erhebung von 1850 wurden auf dem Gebiet der heutigen Gemeinde 1858 Einwohner registriert. 1671 davon waren Rumänen, 160 waren Magyaren und 27 davon waren Roma. Die höchste Einwohnerzahl (2280) der heutigen Gemeinde und gleichzeitig die der Rumänen (2155) wurde 1977 ermittelt. Die höchste Bevölkerungszahl der Roma (384) wurde 2002, die der Magyaren (160) 1850, und die der Siebenbürger Sachsen (18) 1890 registriert. Des Weiteren bezeichneten sich 1956 drei Einwohner als Ukrainer, 1910 wurde ein Slowake registriert. Bei der Volkszählung 2002 wurden in Turdaș 1955 Menschen gezählt. Davon waren 1534 Rumänen, 384 waren Roma, 34 waren Ungarn und drei Einwohner bezeichneten sich als Deutsche.

Am 31. Oktober 2011, wurden bei einer vorläufigen Volkszählung in der Gemeinde Turdaș, in 712 Haushalten 1824 Menschen gezählt.

Sehenswürdigkeiten
 Die reformierte Kirche in Turdaș, im 15. Jahrhundert errichtet, im 18. Jahrhundert erneuert, steht unter Denkmalschutz.
 Das eingemeindete Dorf Pricaz (Perkaß), mit seinen Bauten aus dem 19. Anfang des 20. Jahrhunderts, steht unter Denkmalschutz.

Weblinks

 Turdaș bei ghidulprimariilor.ro

Einzelnachweise

Ort im Kreis Hunedoara

Ersterwähnung 1332

Turdaș (Hunedoara)


Giovanni Giustiniani Longo (grč. Ιωάννης Λόνγος Ιουστινιάνης, Iōánnēs Lóngos Ioustiniánēs; lat. Ioannes Iustinianus Longus; 1418. – 1. lipnja 1453.) bio je genoveški vojskovođa koji je zapovijedao kopnenim snagama Bizantskoga carstva za vrijeme opsade Carigrada 1453. godine.

Životopis

Prije opsade Carigrada
Sin Bartolomeja Giustiniania, rođen je vjerojatno u Genovi, oko 1418. godine iz jednog od dva očeva braka, prvi s Novellinom Raffaelea Giustinianija Arangia, drugi s Eleonorom di Valerano Spinola. Imao je i brata Galeazza, također trgovca te pomorskog kapetana.

Obitelj Giustiniani se u Genovi politički uzdigla za vrijeme druge polovice 14. stoljeća, kada je predak obitelji Antonio Giustiniani stekao toliki utjecaj da je između ostaloga 1390. godine poveden u prognanstvo iz grada zajedno s duždem Antoniottom Adornom zbog straha da će ga baš on zamijeniti. Po povratku iz izgnanstva, Antonio je 1401. godine obnašao dužnost jednog od dva Republička priora, a ugovorima je stekao kontrolu nad otokom Chiosom za svoju obitelj. Antoniovi nasljednici su se više okrenuli trgovini nego politici, pa se tako i Giovanni Giustiniani već 1443. bavi trgovinom u ime oca Bartolomeja. Pri tome je često sklapao sumnjive poslove i nije puno mario za vraćanje dugova, pa mu je dužd Raffaele Adorno 1446. godine zaplijenio dio imovine.

Kada 1447. godine dolazi do pobune protiv obitelji Adorno, Giustiniani staje uz frakciju obitelji Fregoso, te 1447. Giano Fregoso postaje novi dužd. Giustiniani zbog toga biva bogato nagrađen, od čega je organizirao privatnu flotu i počeo se baviti piratstvom na obalama Provanse. Iste godine imenovan je upraviteljem rata te konzulom Feodosije u trajanju od jedne godine, ali je titulu konzula zadržao i sljedeće dvije godine.

Opsada Carigrada

Kako 1452. godine započinju pripreme Osmanskog carstva za konačno osvajanje Carigrada, Bizantski dvor je zatražio vojnu pomoć od Europskih monarhija. U tu svrhu dužd Pietro Fregoso započinje novačenje ljudi, kojima se pritisnut optužbama za piratstvo od političkih protivnika pridružuje i Giovanni Giustiniani. On u siječnju 1453. godine dolazi u Carigrad s dva bojna broda puna zaliha hrane i baruta te 300 Genovljana s otoka Chiosa i još 400 poslanih od strane Republike Genoe. Iste godine Bizantski car Konstantin XI. Palaelog mu dodjeljuje titulu protostratora te ga imenuje zapovjednikom kopnenih obrambenih snaga Carigrada, pritom mu obećavši i otok Lemnos za osobni posjed.

Osmanska vojska se počela okupljati ispred grada 2. travnja, dok je sam sultan Mehmed II. Osvajač pred grad stigao 5. travnja 1453. godine te je tada počela blokada i opsada grada. Centralni obrambeni položaj kojeg je držao Giustiniani je bio kod Zlatnih vrata, glavnog ulaza u sam grad s kopna. Njegova karizma i stručnost je bila ključna u sastavljanju organizirane obrane od relativno malenoga broja loše uvježbanih branitelja grada i sprečavanju sukoba među Grcima, Genovljanima i Mlečanima. Unatoč stalnom bombardiranju zidina grada od strane velikih Osmanskih topova, pod Giustinianijevim vodstvom iste su preko noći popravljene i utvrđivane dok se uzaludno čekala pomoć europskih monarhija.

Na zadnji dan opsade grada, 29. svibnja 1453. godine, Giustiniani je teško ranjen iz Osmanskog topa u tijelo i ruku, te su ga njegovi vojnici iznijeli s zidina kroz mala vrata u grad. Gubitak zapovjednika je izazvao paniku i strah među braniteljima te su i oni kroz ista vrata provalili u grad pritom dobrim dijelom napustivši obranu zidina. Grad je isti dan pao u Osmanske ruke, nakon 53 dana opsade.

Giustinianija su njegovi vojnici uspjeli izvesti iz grada, ali je on teško ranjen preminuo 1. lipnja na putu za Chios. Pokopan je u crkvi Sv. Dominika na Chiosu, koja je uništena u potresu 1881. godine ali je pronađeno nekoliko fragmenata natpisa s grobnice.

Obitelj
Oko 1447. godine Giustiniani je oženio Clemenzu Fregoso, sestru budućeg dužda Pietra Fregosa, sklopivši tako moćni savez s vladajućom obitelji u Republici Genovi. Vjerojatno nisu imali djece jer nakon njegove smrti kao izvršitelj oporuke se navodi njegov brat Galeazzo, koji i nakon toga nastavlja upravljati njegovim posjedima na jednako beskrupulozan način kao i Giovanni Giustiniani.

Književnost i film
 U romanu Mike Waltarija The Dark Angel Giustiniani je jedan od glavnih protagonista.
 U romanu Petera sandhmana Porphyry and Ash Giustiniani je jedan od glavnih protagonista.
 U romanu Jacka Highta Siege Giustiniani je jedan od glavnih protagonista.
 U turskom filmu Istanbul'un Fethi iz 1951. godine Giustinianija glumi turski glumac Kemal Ergünenç.
 U turskoj miniseriji Fetih 1453. Giustinianija glumi turski glumac Cengiz Coşkun.
 U turskoj dokumentarnoj seriji Rise of Empires: Ottoman Giustinianija glumi turski glumac Birkan Sokullu.

Izvori

Bizantski vojskovođe

Giovanni Giustiniani Longo


توماس أبيركرومبي (Thomas J. Abercrombie) (13 أغسطس 1930 - 3 أبريل 2006) من كبار الكتاب والصحفيين والذي قد عمل لدى مجلة ناشيونال جيوغرافيك. كان ابيركرومبي قد اشتهر بعمله في بلاد الشرق الأوسط. خلال فترة عمله لدى الجمعية الجغرافية سافر إلى قارات العالم السبعة، حيث كان أول مصور صحفي يصل إلى القطب الجنوبي في 1956 بينما يتم تغطية رحلة بول سايبل المصورة لأول شتاء يقضيه في القطب الجنوبي. ومن تغطياته المصورة المثيره تغطيته للبحار جاك إيف كوستو وطاقم عمله من على سطح سفينته  كاليبسو  وأول نقل للنمر الأبيض من الهند إلى الولايات المتحدة. ابيركرومبي أول صحفي غربي يستطيع تغطية حج المسلمين إلى مكة المكرمة وذلك في مقالته ما وراء رمال مكة المنشورة عام 1966.

إسلامه
كان توماس أو عمر يتقن خمس لغات، وقد سافر إلى أكثر من 80 بلدا، وكان أول صحفي يسافر إلى القطب الجنوبي. كان عمر واسع الاطلاع، غزير الثقافة، واقترب من الإسلام أول مرة في حياته عندما اتجه إلى منطقة الشرق الأوسط في رحلة عمل؛ فوقع في أسر القرآن من أول مرة سمعه باللغة العربية. انبهر توماس بسحر الشرق، فنجده يقول:

إن الشرق الأوسط هو مكان شائق جدا لأسباب عدة، ليس أقلها أهمية أن الحضارة والأديان بدأت هناك".

كما تبين له كذب ما ينقله التلفزيون الغربي من صورة سلبية عن الإسلام والمسلمين.

مصادر

 حوار صحفي

أشخاص اعتنقوا الإسلام
أشخاص من ستيلووتر (مينيسوتا)
كتاب وكاتبات أمريكيون
مسلمون أمريكيون
مصورون أمريكيون في القرن 20
مواليد 1349 هـ
مواليد 1930
مواليد في ستيلووتر (مينيسوتا)
وفيات 1427 هـ
وفيات 2006
وفيات في بالتيمور (ماريلاند)

توماس أبيركرومبي


Cartel is a 1995 Turkish hip hop CD project involving three groups of rappers from different German cities, which received attention and popularity in both Turkey and Germany. It was notable for using samples of traditional Turkish music instruments in hip hop music.  Cartel was the first Turkish-language project to get off the ground and often credited as the group that ignited "Oriental hip hop".

During Cartel's short career, the band gave around 120 extremely successful concerts in Turkey, Germany, Switzerland, Austria, the Netherlands and France. Cartel is the only hip-hop group that managed to fill Istanbul's İnönü Stadium (as of December 2006). In addition to German and Turkish-speaking media, BBC London also reported on the group, as did the music channels VIVA and MTV.

In Turkey, where the band, which also appears in English, Spanish and German, has remained most successful, Cartel has sold more than half a million CDs through official sales to date. On February 4, 2011 the group released their new album Bugünkü Neşen Cartel'den and their new video Bir Oluruz, but without Kabus Kerim.

Discography

References

Crossover (music)
Musical groups established in 1995
German hip hop groups
Turkish hip hop groups

Cartel (rap group)


Kâfir (Arapça: كافر - kāfir, çoğulu: كفّار - kuffār, kadın için kâfire kullanılır, çoğulu: kevâfir<ref>Kılavuz, Ahmed Saim. İman-Küfür Sınırı. s.70. Belirtilen özgün kaynak: İbn Manzûr. Lisânü'l-Arab. c: V. s.145 vdd.</ref>), İslam dinî terminolojisinde küfür işleyerek dinden çıktığı düşünülen veya hiç Müslüman olmamış kişiye denir.

 Etimoloji
Kelime, gizlemek, saklamak anlamlarına gelen (ك ف ر) kökünden gelir. Sözlük anlamıyla, tohumları toprağın altına gizlemesi sebebiyle çiftçi için de kullanılmıştır. Müslüman olmayanlara bu isim "İslam inancının getirdiği gerçekleri gizledikleri veya inkâr ettikleri″ düşünülerek verilmiştir.

 Fıkıhta kâfir
İslam inancına göre kâfir, küfür işleyendir, küfür ise geleneksel Sünnilikte  İslam amentüsünü oluşturan, imanın altı şartını kabul etmemek, inanmamak veya küçük veya değersiz görmek gibi eylemlere verilen addır.

Mümin ve kâfir tanımları mezheplere göre farklılıklar gösterir. Eş'ari ve Matûrîdî mezheplerinde iman özde kalbin tasdiki olarak kabul edilir. Buradan hareketle bu mezhepler, kalben tasdik edilmesi gerekilen itikadî şartları tasdik etmeyen, yani bunları bütünüyle veya kısmen reddeden kişiyi kâfir olarak tarif etmişlerdir..

Kalbin tasdikinin yanı sıra, imanını diliyle belirtmeyi de içeren iman tariflerine göre bu her iki şarttan birini yerine getirmeyen kişi kâfir olarak tarif edilir.

Ameli de imanın bir parçası sayan tariflerde ise iman üç bölümden oluştuğu için bu üç bölümden birinin terki ile kişi kâfir olur. Bununla birlikte bu iman tarifini kabul eden Selefiler kalp ile tasdik, dil ile ikrar etmesine rağmen, ibadeti ret değil de tembellik sebebiyle terk eden kişinin kâfir olmayacağı kanaatindedir. Küfür konusundaki görüşlerin en katısı Hâricilerindir ve bu gruba göre herhangi bir ibadetin -nafile ibadetler dahil- terki küfürdür ve dolayısıyla faili kâfirdir.

İslam'a göre kâfir teriminin kullanılabileceği gruplar, İslam dışındaki dinlere mensup insanların tümü ve İslam dışı felsefi düşüncelere bağlı insanların tümüdür. İslam'da, kâfir olarak ölen herkesin ahirette sonsuza kadar cehennemde yanacağı inancı vardır.

 Ayrıca bakınız
 Küfür
 İman
 Mümin
 Müşrik
 Mürted
 Mülhid
 Münâfık
 Zındık
 Fâsık
 Gâvur
 Goy

 Kaynakça ve dipnotlar
 Kılavuz, Ahmed Saim. İman-Küfür Sınırı''. Marifet Yayınları. 3. baskı. İstanbul, 1990.

İslam terimleri
İslam ve diğer dinler
Etno-kültürel tanımlamalar
İslam mitolojisi

Kâfir


José Henrique Duarte Mendes, conocido por Duarte Mendes, (n. 7 de agosto de 1947), es un cantante portugués. Conocido por su participación en el Festival de la Canción de Eurovisión 1975.

Biografía

Duarte Mendes tomó parte en la Revolución de los claveles como oficial de la Escola Prática de Artilharia en Vendas Novas, participando en el Movimento das Forças Armadas que derribó al gobierno de Marcelo Caetano.

Duarte Mendes tuvo una larga carrera musical, habiendo ganado el Festival RTP da Canção de 1975 con el tema "Madrugada".

Música

La primera participación de Duarte Mendes en el Festival RTP da Canção fue en 1970 con la canción "Então Dizia-te". Vuelve a participar en 1971 con "Adolescente", donde acaba en octava y penúltima posición. En 1972, finaliza sexto con "Cidade alheia" y fue tercero en 1973 con "Gente". Finalmente en 1975 consigue ganar el Festival RTP da Canção, con la canción "Madrugada".

La victoria en el Festival RTP da Canção hizo posible que partipara en el Festival de Eurovisión; su paso por el Festival de la Canción de Eurovisión 1975 celebrado en Estocolmo se saldó con una 16.ª posición. Su intención era interpretar la canción vestido de militar, como homenaje a la Revolución de los Claveles acontecida en Portugal el año anterior, cosa que no autorizó la UER. Aun así Duarte Mendes portó un clavel en la solapa, como sentido homenaje a una revolución en la que tuvo parte activa.

Duarte Mendes abandonó la carrera artística.

Discografía

Então Dizia-te (Single, Philips, 1970)
Adolescente/Dar e Cantar (Single, Philips, 1971)
Cidade Alheia/Town Without Sun (Single, Orfeu, 1972)
Tempo Sem Horas/Absence/Running Time (EP, Orfeu, 1972)
Gente/O Retrato/Maria Vida Fria (EP, Orfeu, 1973)
O Lago/Sol e Angústia (Single, Orfeu, 1973) SAT 852
Canção de Todos Nós/Hino à Mulher (Single, Orfeu, 1974) KSAT 504
Madrugada/Entre Espanha e o Mar (Single, Orfeu, 1975) KSAT 522
Duarte Mendes (LP, Orfeu, 197-)
Clássicos da Renascença (CD, Movieplay, 2000)

Referencias

Militares de Portugal del siglo XX
Cantantes masculinos de Portugal
Representantes de Portugal en Eurovisión
Participantes en Eurovisión 1975
Cantantes en portugués

Duarte Mendes


Marketingul de proximitate, bluetooth marketind, sau bluecasting, este o tehnologie de marketing mobil cu care se pot lansa mesaje publicitare către dispozitive mobile ca smartphone, laptop, PDA, smartwatch, prin bluetooth.

În general, procesul de comunicare se realizează prin capabilitățile acestor dispozitive mobile de conectare (senzori, aplicații mobile dedicate), și rețelele amplasate în punctele de contact comercial.

Marketingul de proximitate poate fi aplicat în diverse locații, cum ar fi cinematografe, centre comerciale, stații de autobuz, săli de concerte, puncte de acces la informații turistice etc.

IAB (Interactive Advertising Bureau) și Asociația de Marketing Mobil (MMA), au stabilit liniile directoare pentru implementarea corectă și modalitățile de utilizare a campaniilor de bluetooth marketing.

Marketingul de proximitate se bazează pe specificația GSM 03.41ETSI , care definește serviciul de mesaje scurte difuzate mobil și SMS Cell Broadcast, ce permite mesaje de publicitatea sau informații de interes public, difuzate utilizatorilor de telefonie mobilă într-o zonă geografică specificată.

Funcționare
Detectarea dispozitivului: sistemul scanează dispozitivele dotate cu bluetooth, ce sunt localizate în zona rețelei de contact.
Solicitarea permisiunii: pentru fiecare dispozitiv detectat, sistemul trimite o cerere pentru a primi permisiunea de a trimite fișiere.
Descărcarea conținutului: odată ce utilizatorul acceptă cererea, sistemul trimite fișiere.

Vezi și
Wi-Fi
NFC
GPS
RFID
SEM
Spam
Telemarketing

Note

Legături externe
  Marketingul magazinului de proximitate
 Cum să faci comerț prin bluetooth
 Marketingul pe mobil devine mai mult decât o noțiune în România
 Bluetooth Marketing, exemple de utilizare Video YouTube

Bibliografie
Doru Supeală: Experiența face diferența, Editura Libris Editorial, 2017, ISBN 978-606-8814-41-4
Nicolae Sfetcu: Promovarea afacerilor prin campanii de marketing online, Editura CreateSpace Independent Publishing Platform, 2015, ISBN-978-1511792974

Tipuri de marketing
Bluetooth
Comunicații fără fir
Tehnologie mobilă
Neologisme

Marketing de proximitate


Željko Bošnjak - diplomat
Željko Bošnjak - košarkaš
Željko Bošnjak - nogometni sudac
Željko Bošnjak - znanstvenik

Željko Bošnjak