Uppreisn - ungliðahreyfing Viðreisnar var stofnuð í maí árið 2016. Uppreisn er samansafn ungs fólks sem vill frjálslyndara og opnara samfélag. Hreyfingin berst fyrir jafnrétti á öllum sviðum samfélagsins og gerir það ýmist í verki eða með orðum. Meðlimir Uppreisnar sinna málefna- og trúnaðarstörfum fyrir ungliðahreyfinguna og Viðreisn. Hreyfingin tryggir að raddir ungs fólks heyrist hátt og skýrt innan Viðreisnar. Einnig stendur hreyfingin fyrir alls konar viðburðum allt árið sem eru opnir hverjum þeim sem kann að hafa áhuga.

Innan Uppreisnar starfar eitt undir félag, Uppreisn í Reykjavík semheldur utan um ungliðastarf Viðreisnar í Reykjavík.

Saga félagsins
Uppreisn var stofnuð árið 2016. Ungt fólk hafði áberandi áhrif á tilurð og mótun Viðreisnar. Mörg þessara ungmenna áttu það sameiginlegt að hafa upplifað sig landlaus í íslenskum stjórnmálum og höfðu rætt um þann möguleika að stofna nýtt framboð frjálslyndra ungmenna. Á þeim tímapunkti fóru að berast fregnir af mögulegum nýjum flokki sem hefði frjálslyndi, almannahagsmuni og alþjóðasamstarf í öndvegi. Vorið 2014 mættust þessir hópar og stjórnmálaaflið Viðreisn byrjaði að mótast.

Haustið 2014 hittist áhugafólk hvaðanæva úr íslensku þjóðfélagi á samstöðufundi. Þar á meðal var ungt fólk sem lét vel í sér heyra varðandi sínar áherslur og hvað vantaði í íslenskum stjórnmálum. Niðurstaðan var að tilefni væri til að stofna flokk sem setti málefni neytenda á dagskrá. Að samstöðufundi loknum hafði Jóna Sólveig Elínardóttir frumkvæði að því að kalla saman þann hóp ungmenna sem mætti á fundinn, auk fleiri sem kynnu að hafa áhuga. Ungmennin mættu saman á Sjávarklasann og ræddu mögulega ungliðahreyfingu Viðreisnar, áherslur hennar og nafnagift. Það var Geir Finnsson sem varð seinna fyrsti formaður Uppreisnar í Reykjavík sem stakk upp á nafninu Uppreisn.

Þegar líða tók á haustið 2015 var í fullri alvöru farið að leggja drög að stofnun Viðreisnar og Uppreisnar og fór tíðni funda því að aukast. Ekki var aðeins hugað að málefnum heldur líka umgjörð og skipulagi flokksins og ungliðahreyfingarinnar. Farið var út á land, meðal annars til Akureyrar og fleiri kynningarfundir haldnir. Húsnæði var tekið á leigu í janúar og þá fór boltinn að rúlla mjög hratt. Fulltrúar Uppreisnar héldu áfram að láta til sín taka og áttu ríkan þátt í mótun grunnstefnu flokksins, settu svip sinn á orðfæri og tóku við formennsku í ýmsum málefnanefndum sem lögðu drög að stefnuskrá.

Vorið 2016 birtust nöfn ráðherra þáverandi ríkisstjórnar Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks í Panamaskjölum sem leiddi til stjórnarslita og þingkosninga strax um haustið. Það kom sér því vel að Viðreisn hafði undirbúið sig hratt og vel: Flokkurinn var tilbúinn fyrir kosningar og ungliðahreyfingin sömuleiðis. Ákveðið var að flýta formlegri stofnun flokksins og kom þá í ljós að ungliðahreyfingin var komin nokkrum skrefum lengra í undirbúningi en flokkurinn. Því var Ungliðahreyfing Viðreisnar stofnuð þann 20. maí 2016, fjórum dögum fyrir stofnun Viðreisnar.

Í kjölfar formlegrar stofnunar setti ungt fólk svip sinn á stofnun Viðreisnar. Ungliðar opnuðu stofnfundinn, stýrðu honum og átti formaður ungliðahreyfingarinnar sérstakt ávarp þar að auki. Nýskipuð stjórn flokksins skipaði þó nokkurn fjölda ungmenna og hlaut ungt fólk úr grasrót Viðreisnar sæti ofarlega á öllum framboðslistum flokksins fyrir alþingiskosningarnar 2016.

Ungliðahreyfingin hefur vaxið allar götur síðan og átt frumkvæði að alþjóðastarfi Viðreisnar, meðal annars með því að sækja fundi erlendis með frjálslyndum stjórnmálaöflum í Evrópusambandinu, sem leiddi síðar til aðildar Viðreisnar að ALDE, samtökum frjálslyndra flokka í Evrópu og þar með aðildar hreyfingarinnar að ungliðahreyfingunni LYMEC. Þá hefur ungliðahreyfingin staðið fyrir Uppreisnarverðlaununum, stjórnmálaskóla og fræðslufundum svo fáein dæmi verði nefnd.

Á aðalfundi hreyfingarinnar, þann 22. september 2017 var samþykkt að breyta nafni ungliðahreyfingar Viðreisnar í Uppreisn – Ungliðahreyfing Viðreisnar. Tveimur vikum síðar var nýtt kennimark, eftir þáverandi formann, Dagbjart Gunnar Lúðvíksson, afhjúpað ásamt nýju nafni.

Forsetar

Skipulag
Landsfundur er æðsta vald félagsins sem kýs 7 manna framkvæmdastjórn auk 8 fulltrúa í félagastjórn. Málefnastarf félagsins fer fram á sérstöku Uppreisnarþingi.

Framkvæmdastjórn er skipuð forseta, varaforseta og 5 meðstjórnendum. Skiptir hún svo með sér verkum á fyrsta fundi. Framkvæmdastjórn sér um daglegan rekstur félagsins. Félagastjórn sér um málefnastarf milli uppreisnarþinga.

Viðreisn
Stofnað 2016

Uppreisn - ungliðahreyfing Viðreisnar


Gerard James Milburn (né en 1958) est un physicien quantique théorique australien remarquable pour ses travaux sur le contrôle de rétroaction quantique, les mesures quantiques, l'information quantique, les  et l' (alias le schéma de Knill, Laflamme et Milburn).

Éducation
Milburn a obtenu son BSc (Hons) en physique de l'Université Griffith en 1980. Il a terminé son doctorat en physique sous la direction de Daniel Frank Walls  à l'Université de Waikato en 1982, avec une thèse intitulée Squeezed States and Quantum Nondemolition Measurements.

Carrière et recherche
Après son doctorat, Milburn a effectué des recherches postdoctorales au département de mathématiques de l'Imperial College de Londres en 1983. Plus tard, en 1984, il a reçu une bourse de la Royal Society pour travailler dans le groupe d'optique quantique de Peter L. Knight, à Imperial.

En 1985, il retourne en Australie et est nommé maître de conférences à l'Université nationale australienne (ANU). En 1988, Milburn a accepté un poste de lecteur en physique théorique à l'Université du Queensland. En 1994, il a été nommé professeur de physique et en 1996, il est devenu chef du département de physique à l'Université du Queensland. De 2000 à 2010, il a été directeur adjoint du Centre d'excellence du Conseil australien de la recherche pour la technologie informatique quantique. De 2003 à 2013, il a été membre de la Fédération du Conseil australien de la recherche à l'Université du Queensland.

Il a été président du comité consultatif scientifique de l' et a siégé au comité consultatif scientifique de l'Institut Périmètre de physique théorique de 2007 à 2010.

De 2011 à 2017, il a été directeur et chercheur en chef du Centre d'excellence du Conseil australien de la recherche pour les systèmes quantiques d'ingénierie.

Honneurs et récompenses
Parmi les récompenses qu'il a reçues figurent la médaille Moyal pour la physique mathématique (attribuée en 2001) et la médaille Boas (attribuée en 2003 par l'). Il est membre de l'Académie des sciences australienne (1999), membre de la Société américaine de physique (2005) et élu membre de la Royal Society en 2017.

Références

Liens externes

Membre de la Royal Society
Membre de la Société américaine de physique
Membre de l'Académie australienne des sciences
Étudiant de l'université de Waikato
Étudiant de l'université d'Auckland
Professeur à l'université du Queensland
Physicien australien
Personnalité liée à Brisbane
Naissance en 1958
Physique quantique

Gerard Milburn


Hoboken er et distrikt i Antwerpen, i den flamske del af Belgien.

Antwerpen

Hoboken (Antwerpen)


Die Thailändische Badmintonmeisterschaft 2011 fand vom 13. bis zum 18. September 2011 in Bangkok statt.

Medaillengewinner

Weblinks
 http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=F07E22AF-35B5-4F7D-8E27-C4C207EC4593

2011
Badminton 2011
Badmintonwettbewerb in Bangkok


Gibril Ibrahim Mohammed () é um político sudanês, líder do Movimento Justiça e Igualdade. Foi escolhido para substituir seu irmão, Khalil, em 26 de janeiro de 2012, após sua morte em um ataque aéreo da Força Aérea Sudanesa no norte de Cordofão em dezembro de 2011.

Biografia
Ibrahim nasceu em 1 de janeiro de 1955 em al-Tina, Darfur do Norte, no que era então a colônia do Sudão Anglo-Egípcio. Seu pai morreu quando ele tinha quatro anos. Ibrahim estudou graduação na Universidade de Cartum, antes de deixar o Sudão aos 25 anos.

Ibrahim recebeu uma bolsa de estudos no Japão, onde passou sete anos, concluindo seu mestrado e doutorado em economia, tornando-se fluente em japonês. Mais tarde regressou ao Sudão, antes de partir novamente para Dubai em 2000 devido à sua oposição ao governo. Em Dubai, atuou como Assessor Econômico do Movimento Justiça e Igualdade por seis anos, antes de viajar para o Reino Unido em 2006 para atuar como Secretário de Relações Exteriores do Movimento Justiça e Igualdade.

Anteriormente lecionou como professor universitário e fez parte da equipe de negociação do Movimento Justiça e Igualdade nas negociações de paz fracassadas em Abuja e Doha.

Ibrahim foi Ministro das Finanças de fevereiro de 2021 a outubro de 2021. O cargo foi-lhe atribuído no âmbito de um acordo de apoio ao golpe militar de 25 de outubro de 2021. Durante seu mandato, demonstrou má gestão econômica e suas práticas de malversações levaram ao agravamento da deterioração da situação financeira do país.

Políticos do Sudão

Gibril Ibrahim


Cornel Ardelean (n.  15 octombrie, 1864, Târnova, jud. Arad  - d. 8 octombrie, 1937, Chișineu-Criș, Regatul României) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Și-a terminat studiile la Facultatea de Drept din Budapesta, după care a activat ca avocat în Chișineu-Criș. De asemenea, Cornel Ardelean  a fost organizator al Clubului Național Român din localitate. În 1918, Cornel Ardelean a participat la organizarea C.N.R, fiind delegat titular al Cercului electoral Bătania, jud Cenad. A decedat la 8 octombrie 1937 în Chișineu-Criș.

Note

Bibliografie

 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară

 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe

  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1864
Decese în 1937
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Avocați români

Cornel Ardelean


Der Sportpaleis Alkmaar ist eine Mehrzweckhalle mit Radrennbahn im niederländischen Alkmaar.

Geschichte
Seit 1964 gab es in Alkmaar eine halboffene – nur Bahn und Tribünen waren überdacht – Radrennbahn aus Beton. 2003 wurde diese Bahn renoviert, indem die Betonbahn mit einem Belag aus Holz versehen und sie voll überdacht wurde. Seitdem ist sie eine von drei Hallenradrennbahnen in den Niederlanden, neben dem Velodrome Amsterdam und dem Omnisport Apeldoorn. Die Bahn selbst ist 250 Meter lang, 6,5 Meter breit und hat eine Kurvenüberhöhung von 42 Grad. Es ist Platz für rund 1750 Zuschauer.

Im Sportpaleis Alkmaar fanden mehrfach nationale Bahnmeisterschaften statt sowie Europameisterschaften im Steherrennen. Gemeinsam mit dem Derny-Schrittmacher Joop Zijlaard stellte Radrennfahrer Matthé Pronk am 18. November 2004 in Alkmaar einen neuen Stunden-Weltrekord über 66,017 Kilometer auf. Die niederländische Bahn-Nationalmannschaft nutzt die Bahn zum Training und zu Sichtungsrennen. Im Innenraum der Bahn können auch andere Sportarten ausgeübt werden, wie z. B. Tennis, aber auch Konzerte und Ausstellungen finden hier statt.

Weblinks
 Website des Sportpaleis Alkmaar (niederländisch)
 Sportpaleis Alkmaar auf cyclingtrack.com (englisch)
 Wielerbaan Alkmaar wordt opgeknapt auf volkskrant.nl v. 6. September 2001 (niederländisch)

Radrennbahn in den Niederlanden
Bauwerk in Alkmaar
Sport (Alkmaar)
Erbaut in den 1960er Jahren

Sportpaleis Alkmaar


Trinity College of Arts and Sciences is the undergraduate liberal arts college of Duke University. Founded in 1838, it is the original school of the university. Currently, Trinity is one of two undergraduate degree programs at Duke, the other being the Edmund T. Pratt School of Engineering.

At Duke, Arts & Sciences is the collective name of all educational programs, research programs, and faculty in the humanities, social sciences, and the natural sciences at Duke, inclusive of undergraduate programs and many degree programs in Duke's Graduate School.

The division's unusual dual name may reflect the fact that it is responsible for undergraduate education (through Trinity College) and graduate education and research (Arts and Sciences).

History

Trinity College was the name of the predecessor of Duke University. Tobacco magnate and philanthropist James Buchanan Duke left a $24 million bequest to transform the college into a research university called "Duke University" in honor of his father Washington Duke. In 1930, the institution's original Durham campus became known as the Women's College of Duke University, while Trinity continued as the name of the undergraduate men's college. The West or Gothic campus about a mile from East Campus became home to Trinity College, along with Duke University Hospital and the graduate and professional schools. The two colleges continued as coordinate residential and degree-granting entities for forty years. However, there was always a single faculty of Arts and Sciences responsible for undergraduate and graduate instruction. Trinity College and the Women's College merged in 1972 to form Trinity College of Arts and Sciences and the East and West campus became co-educational.

Organization
The college is a constituent school of Duke University and contains a dependent system of residential colleges. Although it is a "college," its highest ranking officer is its Dean.

The interim dean of Trinity College of Arts & Sciences is Mohamed Noor, previously Dean of Natural Sciences for three years. Former dean Valerie Ashby, professor of chemistry, left her second term early to become President of the University of Maryland, Baltimore County in 2022. Each dean is appointed to the position for a five-year term, and the position serves under the university's provost and president.

Due to Duke's interdisciplinary approach, it is common for faculty to hold cross-college appointments; however, all faculty of the college are also faculty within Duke's Graduate School of Arts and Sciences.

In the beginning of the twenty-first century, Duke renovated the undergraduate residential college experience. In the present day, the residential colleges are funded and controlled by the University, not by the college. Each residential college has a specific dean, headed by one residential "Associate Dean." Note, these deans are not the heads of specific departments, but rather general undergraduate deans. Each department has an independent department head who oversees both the undergraduate and graduate education within the specific department.

Residential colleges

All undergraduate students at Duke University live within the residential college system, regardless of if the students are enrolled in the college of Arts and Sciences or Engineering. By keeping all undergraduates, regardless of their undergraduate college affiliation, in one system allows for one integrated Duke undergraduate community.

All undergraduate freshman at Duke since the merger of the Women's College in 1972 live on the east part of campus. After their freshman year, undergraduates have the ability to rush certain "houses" within the residential college system, located on the west part of campus. Although similar to the residential housing systems at Yale and Harvard, Duke's is distinct due to the tradition of freshman and upperclassmen living on separately designated parts of campus.

Current programs
At Duke, the undergraduate experience centers around Trinity College, with Engineering students taking approximately half of their Duke common curriculum within Trinity. Engineering students are able to enroll in any classes within the liberal arts college, and Trinity students are able to enroll in any classes within the engineering college.

The Duke undergraduate curriculum includes a focus on the humanities. All freshman students take a writing class and a current-issues seminar class.

The Graduate School trains roughly 1200 doctoral and masters students in the arts and sciences as well as in divinity, engineering, business, and environmental and earth sciences.

Departments
The following departments are within the college and offer either a B.A., B.S., or minor:

 Sciences
 Biology
 Biophysics
 Chemistry
 Computational Biology & Bioinformatics
 Computer Science (commonly combined with Electrical Engineering within the Pratt undergraduate college to form Duke's EECS degree)
 Earth and Ocean Sciences
 Economics (where a Finance minor and Financial Economics concentration are available)
 Environmental Studies
 Global Health
 Mathematics
 Neuroscience
 Physics
 Statistical Sciences
 Cultural Studies
 African & African American Studies
 Art History
 Asian & Middle Eastern Studies
 Cultural Anthropology
 Dance
 Evolutionary Anthropology
 Global Cultural Studies
 History
 International Comparative Studies
 Medieval & Renaissance Studies
 Music
 Philosophy
 Psychology
 Public Policy (in conjunction with Sanford School of Public Policy)
 Political Science
 Religious Studies
 Theater Studies
 Languages
 Brazilian & Portuguese
 Classics (Ancient Latin / Ancient Greek)
 English
 French
 German
 Greek (modern)
 Italian
 Linguistics
 Romance Studies
 Russian
 Slavic & Eurasian
 Spanish

See also
 Pratt School of Engineering, Duke's other undergraduate college
 Sanford School of Public Policy, which offers a major within Trinity College
 Nicholas School of the Environment, which offers 3 majors within Trinity College
 Duke Kunshan University, a joint-venture university between Duke and Wuhan University located in Kunshan, China.
 Fuqua School of Business, Duke's business school which offers graduate level business and economic programs

References

External links
Trinity College of Arts & Sciences
Duke University

Liberal arts colleges at universities in the United States
Duke University
Universities and colleges established in 1930
1930 establishments in North Carolina

Trinity College of Arts and Sciences


L'élection à la direction du Parti conservateur du Canada de 2022 est une élection à la direction qui sera tenue par le Parti conservateur du Canada pour élire le successeur d'Erin O'Toole. Il a été démis de ses fonctions le 2 février 2022 en tant que chef du caucus du parti à la Chambre des communes du Canada par un vote de 73 voix contre 45. Candice Bergen a été choisie comme chef du parti par intérim et servira jusqu'à ce qu'un chef permanent soit élu. L'élection à la direction aura lieu le 10 septembre 2022. Pierre Poilievre arrive en tête avec 68,15% au premier tour, rendant la nécessité d'un deuxième tour inutile.

Campagne

Arrière-plan
À la suite de l'élection fédérale canadienne de 2021, le Parti conservateur est resté l'opposition officielle avec une perte de deux sièges, le laissant avec 119 sièges à la Chambre des communes. O'Toole a annoncé qu'il avait suffisamment de soutien pour rester chef, mais a lancé un examen de la campagne électorale des conservateurs. James Cumming a été choisi pour diriger l'examen.

En novembre 2021, la sénatrice Denise Batters a lancé une pétition interne au parti pour revoir le leadership d'O'Toole. Le président du parti, Robert Batherson, a rapidement décidé que la pétition n'était pas recevable. Le lendemain, Batters a été retirée du caucus conservateur national, bien qu'elle ait conservé son appartenance au caucus conservateur de la Saskatchewan et au caucus conservateur du sénat.

Fin janvier 2022, Cumming a terminé son examen et a informé les députés et sénateurs conservateurs de ses conclusions. Son rapport blâmait le personnel du parti pour avoir "sur-géré" O'Toole pendant la campagne, mais a également déclaré qu'O'Toole devait être plus "authentique" et que les conservateurs n'avaient pas élaboré de politique sur certaines questions. En réponse au rapport, O'Toole a reconnu qu'il devait apparaître moins "scénarisé" pendant les derniers jours de la campagne.

Le 31 janvier 2022, le député conservateur Bob Benzen a soumis une lettre avec les signatures de 35 députés conservateurs appelant à un examen de la direction, conformément à la Loi sur la réforme, de la direction d'O'Toole au président du caucus conservateur, Scott Reid. Dans la lettre, Benzen a critiqué le revirement d'O'Toole sur l'abrogation de la taxe sur le carbone et l'interdiction des armes d'assaut du premier ministre libéral Justin Trudeau.

C'était la première fois que les dispositions de la loi sur la réforme concernant la révocation des dirigeants étaient invoquées. Lors de l'examen, tenu le 2 février 2022, 45 députés ont voté pour son maintien contre 73 qui ont voté pour sa destitution. Immédiatement après sa destitution, le caucus conservateur a voté au scrutin secret pour nommer Candice Bergen comme chef par intérim.

En plus de Bergen, huit autres membres du caucus ont cherché à être nommés chef par intérim, dont John Barlow, John Brassard, Kerry-Lynne Findlay, Marilyn Gladu, Tom Kmiec, Rob Moore et John Williamson.

Première campagne
Le 30 mars 2022, des inquiétudes ont surgi quant au fait que les listes de membres du parti pourraient avoir été compromises et utilisées pour faire de fausses promesses de dons. Melanie Paradis, une ancienne employée d'Erin O'Toole, a publié un avertissement sur Twitter au sujet de la violation présumée, affirmant qu'elle avait été contactée au sujet d'une promesse de don de 120 $ qu'elle n'avait jamais faite. Laurence Toth, porte-parole de la campagne Charest, a déclaré que quelqu'un avait fait de nombreuses fausses promesses de dons en utilisant une adresse IP ukrainienne, affirmant qu'il s'agissait d'une "tentative évidente de semer le chaos" pour la campagne. Le parti a nié que les données des membres aient été compromises, mais enquête sur les incidents.

Début avril, Charest a accordé plusieurs entrevues dans lesquelles il a déclaré que le soutien de Poilievre au «blocus» et la manifestation du convoi du Canada l'ont disqualifié d'être chef de parti. En réponse aux commentaires de Charest, Poilievre a déclaré que Charest .

Le 12 avril 2022, Poilievre a fait part de ses inquiétudes quant à une fraude potentielle par l'utilisation de cartes de crédit prépayées pour acheter des adhésions à des partis. Un avocat de sa campagne a envoyé une lettre au comité d'organisation des élections à la direction lui demandant d'interdire l'utilisation de cartes prépayées pour acheter des adhésions et affirmant que la campagne prendrait "des mesures appropriées pour obliger le parti à se conformer" s'il ne recevait pas un "accord acceptable". réponse" dans quelques jours.

Chronologie

2020

 23-24 août - Erin O'Toole est élu chef du Parti conservateur au  tour du scrutin.

2021

 20 septembre - Les élections fédérales canadiennes de 2021 ont eu lieu. Le Parti conservateur est resté l'opposition officielle avec une perte de deux sièges, le laissant avec 119 sièges à la Chambre des communes.
 5 octobre - O'Toole a annoncé qu'il avait l'intention de rester chef et a lancé l'examen post-électoral de la campagne conservatrice.
 15 novembre - La sénatrice Denise Batters lance une pétition pour revoir le leadership d'Erin O'Toole.Le président du parti, Robert Batherson, a décidé que la pétition n'était pas recevable. Le jour suivant, Batters a été retiré du caucus conservateur national, bien que ses adhésions aient été retenues dans le caucus conservateur de la Saskatchewan et dans le caucus conservateur du Sénat.

2022

 27 janvier – La révision post-électorale a été achevée. Son auteur, James Cumming, a informé les députés conservateurs et sénateurs de leurs conclusions.
 31 janvier – 35 députés conservateurs ont présenté une lettre au président du groupe conservateur, commençant la révision du leadership, conformément à la loi sur la réforme.
 2 février – Les députés conservateurs du Parlement ont voté pour retirer Erin O'Toole en tant que leader du parti pour un vote de 73 à 45. Le groupe a choisi le leader intérimaire Candice Bergen.
 5 février – Pierre Poilievre a annoncé sa candidature.
 9 février – Le sénateur Denise Batters est réinstallé dans le groupe du Parti conservateur national.
 8 mars – Leslyn Lewis a annoncé sa candidature.
 9 mars : Roman Baber, Joseph Bourgault, et Jean Charest ont annoncé leurs candidatures.
 13 mars – Patrick Brown a annoncé sa candidature.
 16 mars — Scott Aitchison a annoncé sa candidature.
 18 mars — Bobby Singh a annoncé sa candidature.
 20 mars — Marc Dalton a annoncé sa candidature.
 26 mars — Leona Alleslev a annoncé sa candidature.
 28 mars — Joël Etienne a annoncé sa candidature.

Candidats

Vérifié

Jean Charest

Jean Charest, 63 ans, premier ministre du Québec (2003-12), chef du Parti libéral du Québec (1998-2012), député de Sherbrooke (1998-2012), chef du Parti progressiste-conservateur du Canada (1993-1998), vice-premier ministre du Canada (1993), ministre de l'Industrie, des Sciences et de la Technologie (1993), ministre de la Consommation et des Affaires commerciales (1993), ministre de l'Environnement (1991-1993), ministre d'État (Condition physique et Sport amateur) (1988 –90), ministre d'État (Jeunesse) (1986–90) et député de Sherbrooke (1984–98).

Leslyn Lewis

Leslyn Lewis, 51 ans, députée de Haldimand—Norfolk (depuis 2021) et troisième lors de l'élection à la direction du Parti conservateur du Canada en 2020.

Pierre Poilievre

Pierre Poilievre, 42 ans, député de Carleton (depuis 2015) et ancien député de la circonscription désormais abolie de Nepean—Carleton (2004-2015). Auparavant, Poilievre a été ministre fantôme des Finances (2017-2021 ; 2021-2022), ministre fantôme de l'Emploi et de l'Industrie (2021), ministre de l'Emploi et du Développement social (2015) et ministre d'État à la Réforme démocratique (2013-2015). ).

Léona Alleslev

Leona Alleslev, 54 ans, est l'ancienne chef adjointe du Parti conservateur du Canada (2019-2020) et l'ancienne députée d'Aurora—Oak Ridges—Richmond Hill (2015-2021). Avant d'entrer en politique, Alleslev était officier de l'armée de l'air et directeur d'entreprise, ayant travaillé pour IBM et Bombardier.

Romain Baber

Roman Baber, 42 ans, député de York Centre (depuis 2018). Baber a été élu en tant que progressiste-conservateur et siège en tant que député indépendant depuis le 15 janvier 2021.

Patrick Brown

Patrick Brown, 43 ans, maire de Brampton (depuis 2018), chef du Parti progressiste-conservateur de l'Ontario (2015-18), chef de l'opposition officielle de l'Ontario (2015-18), député de Barrie (2006-15) et député provincial pour Simcoe Nord (2015-2017).

Déclaré

Grant Abraham
Grant Abraham, est un avocat, chroniqueur et candidat malheureux aux élections générales du Royaume-Uni de 2019 dans la circonscription de Strangford, où il s'est présenté pour les conservateurs d'Irlande du Nord. Abraham a fréquenté l'école secondaire d'Abbotsford, en Colombie-Britannique, avant de terminer un baccalauréat en commerce et en anglais à l'Université Trinity Western. Il a obtenu un diplôme en droit à l'Université Queen's de Belfast.

Joseph Bourgault
Joseph Bourgault, PDG de Bourgault Tillage Tools et fondateur de Canadians for Truth. Il vit à St. Brieux, en Saskatchewan.

Marc Dalton

 Arrière-plan

Marc Dalton, 61 ans, député de Pitt Meadows—Maple Ridge (2019-présent), député de Maple Ridge-Mission (2009-2017) Avant d'entrer en politique, Dalton était enseignant en Colombie-Britannique. Il s'identifie comme étant d'origine française et métisse. Marc Dalton est bilingue anglais et français.

Bobby Singh
Bobby Singh est un homme d'affaires de Toronto qui était le candidat du parti dans Scarborough—Rouge Park, en Ontario, lors des élections de 2019 . Singh a brièvement sollicité la direction conservatrice en 2020, mais s'est retiré tôt après avoir échoué à satisfaire aux critères de candidature.

Résultats

Références

Pages avec des traductions non relues
Course à la direction au Canada
Élection au Canada en 2022
Politique en septembre 2022

Course à la direction du Parti conservateur du Canada de 2022


Olaylar
 İmparator Septimus Severus, Bizans'ı yeniden kurdu.
 Gaius Fulvius Plautianus ve Publius Septimus Geta Roma'da konsul oldu.
 Forum'un yakınlarında Septimus Severus'a adanmış bir kemer inşa edildi.
 Andra imparatorluğu küçük ve daha küçük bağımsız beylikler halinde parçalandı (Asya).

Doğumlar
 Cao Rui, Wei Krallığı İmparatoru (yaklaşık olarak ö. 239)
 Elagabalus, Roma imparatoru (ö. 222)

Ölümler
 Felicitas, Hristiyan aziz (şehit)
 Perputua, Hristiyan aziz (şehit)
 Wu Jing

203


WinImage ist ein Programm zum Erstellen, Lesen und Schreiben von Speicherabbildern unter Windows. Es wird von Gilles Vollant entwickelt.

WinImage wurde 1993 als Programm für Disketten-Speicherabbilder für Windows NT 3.1 entwickelt. Es bietet die Möglichkeit, Disketten auszulesen und als Speicherabbild auf der Festplatte zu speichern, diese zu bearbeiten und Speicherabbilder wieder mitsamt Bootsektor auf Diskette zu schreiben. Dabei werden alle gängigen 5,25"- und 3,5"-Diskettenformate sowie seltenere Standards wie DMF unterstützt. In neueren Version werden auch ISO-Abbilder sowie VHD- und VMDK-Festplattenabbilder (FAT und FAT32 schreibend, NTFS und ext2 lesend) unterstützt.

Die neueste Version von WinImage ist 11.0, die Windows XP und neuere Betriebssysteme jeweils als 32- und 64-Bit-Ausgabe unterstützt. WinImage ist ein Shareware-Programm, das nach 30 Tagen gekauft werden muss.

WinImage ist eines der am weitesten verbreiteten Programme seiner Art. Von der Portalseite CNET wurde die Ausgabe 9.00 mehr als eine halbe Million Mal heruntergeladen.

Sicherheit
Das Installationsprogramm von WinImage und alle mit WinImage erstellten selbstentpackenden ausführbaren Archive für Microsoft Windows haben Sicherheitslücken.

Weblinks
 Gilles Vollant Software (englisch) – öffentliche Startseite

Einzelnachweise und Belege

Windows-Software
Anwendungssoftware

WinImage


Sporx, Türkiye merkezli, spor haberleri yapan internet sitesidir. İlk yayın hayatına "Superspor.com" alan adıyla başlamış, ardından adını Sporx olarak değiştirmiştir. Sürekli yenilenen spor haberleri, futbol, basketbol, voleybol, tenis ve diğer branşlardaki aktiviteleri yorumlayan editör ve yazar kadrosuyla yayın hayatına devam etmektedir.

Yazar kadrosunda Osman Tanburacı aktif olarak yazılarını sürdürürken Kazım Kanat ve Gürcan Bilgiç de uzun bir dönem, gazetelerindeki köşelerinden farklı olarak Sporx için özel yazılar kaleme almıştır.

Maksimum İletişim Hizmetleri A.Ş. tarafından yayın hayatına devam ettirilen sporx.com Mart 2010 yılında, sadece spor videolarının yer aldığı kardeş sitesi Sporxtv.com'u hayata geçirmiştir.

Ödüller
 2011 Avea İş Ortaklığı Mobil Projeler, En İyi Mobil Uygulama, avealig
 2011: Altın Örümcek Web Ödülleri, Video Websiteleri Halkın Favorisi, Sporxtv.com

Dış bağlantılar
 Maksimum İletişim Hizmetleri A.Ş.
 Sporx.com
 Sporx TV

Kaynakça

Türkiye spor siteleri
2005'te kurulan internet içerikleri
Web siteleri

Sporx


Gary Geddes est né à Vancouver, en Colombie-Britannique, le . Il est professeur, éditeur, anthologiste, poète et romancier. Il est, selon George Woodcock, « Le meilleur poète politique du Canada ».

Biographie

Jeunesse et carrière académique
Gary Geddes est né à Vancouver en 1940. À l'exception d'un séjour de quatre ans dans les Prairies canadiennes, il a passé la majeure partie de sa vie sur la côte ouest canadienne. Avant d'être écrivain, il a cumulé plusieurs emplois. Il a été pêcheur, travailleur à la raffinerie de sucre de Colombie-Britannique, ainsi que conducteur d'un bateau taxi.

C'est par après qu'il fait son entrée dans le milieu universitaire. Il a d'abord terminé son diplôme en anglais et en philosophie à l'Université de Colombie-Britannique. À la suite de cela, il a enseigné près d'un an sur l'île de Texada. Il a obtenu un diplôme de troisième cycle en éducation à la Reading University of U.K. pour ensuite faire ses études à la maîtrise et au doctorat à l'Université de Toronto. Il a enseigné la création littéraire dans diverses instituions au Canada et à l'étranger, dont la Western Washington University, où il a été nommé professeur émérite de culture canadienne, l'Université de Victoria ainsi que l'Université Concordia.

Carrière littéraire
Même s'il a une renommée dans le monde académique, il est principalement connu pour son travail d'écrivain. En effet, il a écrit une trentaine de livres de poésie, de fiction, de théâtre, de critiques. Il a également traduit plusieurs œuvres en anglais. Il a été très actif dans la promotion d'autres écrivains canadiens.

Ses anthologies pédagogiques parues chez Oxford comme 20th-Century Poetry & Poetics et 15 Canadian Poets ont fait l'objet de plusieurs éditions et ont eu un impact énorme sur l'enseignement de la poésie au Canada.

Il a été l'éditeur fondateur d'une série de monographies critiques intitulées Studies in Canadian Literature. Il a également révisé les manuscrits de poésie pour la The Globe and Mail et a lancé plusieurs maisons d'édition dont Quandrant Editions en 1981 et Cormorant Books en 1986. Ces maisons d'édition sont célèbres pour des titres comme Lives of the Saints de Nino Ricci, Lost Causes de José Leandro Urbina et When the Words de John Asfour.

Le premier travail significatif de Gary Geddes, Letter of the Master of Horse examine le dilemme de l'homme soumis à l'autorité politique, thème récurrent dans ses écrits.

Il a été écrivain en résidence dans plusieurs institutions telles que : l'Université de l'Alberta, l'Université d'Ottawa, au Green College (Université de la Colombie-Britannique), à l'Université de l'île de Vancouver, à la Bibliothèque publique de Vancouver, et l'Université du Missouri.

Il a une notoriété à l'international. En effet, il a donné des conférences dans plusieurs pays : en Chine, au Japon, en Indonésie, aux Philippines, au Chili, au Costa Rica, au Nicaragua, aux États-Unis, en Angleterre, en Irlande, en Écosse, aux Pays-Bas, en Belgique, en Allemagne, en Israël et en Palestine. Son œuvre a d'ailleurs été traduite en néerlandais, en mandarin, en espagnol, en portugais, en italien et en français.

Parmi les prix nationaux et internationaux qu'il a remportés, on compte la Médaille EJ Pratt pour la poésie, le National Gold Award for Hong Kong, le Canadian Authors Association Literary Award, le Prix du lieutenant-gouverneur pour l'excellence littéraire et plusieurs autres prix.

Aujourd'hui, il vit à French Beach sur l'Île de Vancouver avec sa femme, la romancière Ann Erikson. D'ailleurs plusieurs de ses œuvres témoignent de son amour de la Colombie-Britannique : Rivers Inlet (1972), Shookum Wawa : Writings of the Canadian Northwest (1975),  ainsi que Vancouver : Soul of a City (1986). Aussi, son retour en Colombie-Britannique est célébré son livre de non-fiction intitulé Sailing Home : A Journey Throught Time, Place and Memory (2001).

Œuvre

Poésie
 Poems, Waterloo, Waterloo Lutherian University, 1971, 16 p.
 Rivers Inlet, Vancouver, Talonbooks, 1971, 44 p.
 Snakeroot, Vancouver, Talonbooks, 1973, 40 p.
 Letter of the Master of Horse, Toronto, Oberon Press, 1973, 41 p.
 War & other measures, Toronto, Anansi, 1976, 76 p.
 The Acid Test, Winnipeg, Turnstone Press, 1981, 79 p.
 The Terracotta Army, Toronto, Oberon Press, 1984, 55 p.
 L'armée de terre cuite, Montréal, Éditions du Noroît, 2009, 55 p.
 Changes of State, Mosse Jaw, Coteau Books, 1986, 67 p.
 Hong Kong Poems, Toronto, Oberon Press, 1987, 67 p.
 No Easy Exit, Lantzville, Oolichan Books, 1989, 89 p.
 Light of Burning Towers, Montréal, Véhicule Press, 1990, 160 p.
 Girl by the Water, Winnipeg, Turnstone Press, 1994, 125 p.
 The Perfect Cold Warrior, Kingston, Quarry Press, 1995, 108 p.
 Active Trading: Selected Poems 1970-1995, Fredericton, Goose Lane, 1996, 122 p.
 Flying Blind, Fredericton, Goose Lane, 1998, 103 p.
 Skaldance, Fredericton, Goose Lane, 2004, 98 p.
 Falsework, Fredericton, Goose Lane, 2007, 127 p.
 Swimming Ginger, Fredericton, Goose Lane, 2010, 93 p.
 What Does A House Want?, Pasadena, Red Hen Press, 2014, 239 p.
 The Resumption of Play, Toronto, Quattro Books, 2016, 102 p.

Fiction
 The Unsettling of the West, Ottawa, Oberon Press, 1986, 95 p.

Non-fiction
 Letters from Managua: Meditations on Politics & Art, Kingston, Quarry Press, 1990, 111 p.
 Sailing Home: A Journey through Time, Place & Memory, Toronto, Harper Flamingo Canada, 2001, 336 p.
 Kingdom of Ten Thousand Things: An Impossible Journey from Kabul to Chiapas, New York, Sterling, 2007, 383 p.
 Drink the Bitter Root: A Search for Justice and Healing in Africa, Berkeley, Counterpoint, 2012, 232 p.
 Medicine Unbundled: A Journey through the Minefields of Indigenous Health Care, Victoria, Heritage House Publishing Company Ltd, 2017, 315 p.

Théâtre
 Les Maudits Anglais, Toronto, Playwrights Canada, 1984, 74 p.

Essais
 Conrad's Later Novels, Montréal, McGill-Queen's University Press, 1980, 223 p.
 Out of the Ordinary: Politics, Poetry & Narrative, Vernon, Kalamalka Press, 2009, 109 p.
 Bearing Witness, Nanaimo, Arbutus Editions, 2016, 43 p.

Anthologie
 20th-Century Poetry & Poetics, Toronto, Oxford University Press, 1969, 605 p.
 Skookum Wawa: Writings of the Canadian Northwest, Toronto, Oxford University Press, 1975, 336 p.
 Divided We Stand, Toronto, P. Martin Associates, 1977, 216 p.
 The Inner Ear, Dunvegan, Quadrant Editions, 1982, 208 p.
 Chinada: Memoirs of the Gang of Seven, Dunvegan, Quadrant Editions, 1982, 163 p.
 Vancouver: Soul of A City, Vancouver, Douglas & McIntyre, 1986, 328 p.
 Compañeros: Writings about Latin America, Dunvegan, Cormorant Books, 1990, 320 p.
 The Art of Short Fiction: An International Anthology, Toronto, HarperCollins Publishers, 1993, 916 p.
 15 Canadian Poets Times x 3, Don Mills, Oxford University Press, 2001, 622 p.
 70 Canadian Poets, Don Mills, Oxford University Press, 2014, 499 p.

Prix et honneurs

 1970 : Médaille E.J. Pratt, prix pour la poésie

 1981 : Prix national de poésie (pour « The Acid Test »)
 1982 : Canadian Authors Association Literary Award, poetry
 1985 : Prix du meilleur meilleur livre américain, Concours de poésie du Commonwealth (pour The Terracotta Army)
 1987 : Writers' Choice Award
 1987 : National Magazine Gold Award for Hong Kong.
 1989 : Prix Archibald Lampman.
 1993 : En lice pour le Arvon International Poetry Competition.
 1996 : Prix Gabriela Mistral du remis par gouvernement du Chili.
 1996 : Poetry Book Society Recommendation (pour Active Trading).
 2007 : Doctorat honorifique en droit, Royal Roads University.
 2008 : Prix du lieutenant-gouverneur pour l'excellence littéraire, Colombie-Britannique.
 2011 : Médaille de bronze. Independent Publisher Book Award (pour Swimming Ginger).
 2018 : Freedom to Read Award (The Writers Union of Canada).

Notes et références

Articles connexes
 Oxford University Press

Naissance à Vancouver
Naissance en juin 1940
Professeur canadien
Éditeur canadien
Poète canadien du XXe siècle
Poète canadien du XXIe siècle
Écrivain canadien du XXe siècle
Écrivain canadien du XXIe siècle
Anthologiste canadien
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Gary Geddes


An Agrostis longiberbis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel ngan Lor.B.Sm.. An Agrostis longiberbis in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agrostis

Agrostis longiberbis


Portalna dizalica ili portalni granik je dizalica koja ima vozno postolje u obliku portala (vrata) koja čini okvirnu metalnu konstrukciju s okomitim nogama spojenima s vodoravnim nosačem po kojem se vozi mačka za dizanje tereta.

Podjela
Most portalnih dizalica oslanja se na nogare postavljene na tračnicama položenima u ravnini zemlje. Portalne se dizalice grade i za kretanje po podu bez tračnica, ali i kao nepomične dizalice. Na postolju portalnih dizalica kreću se vitla različitih konstrukcija ili okretne dizalice (okretna vitla). Ako nogari postoje samo s jedne strane mosta, a s druge strane je tračnica dizalice postavljena visoko kao za mosna dizalica, takve se dizalice nazivaju poluportalnim dizalicama.

Portalne dizalice s okretnim vitlom
Portalne dizalice s okretnim vitlom, koje su zapravo okretne dizalice s krutim ili pomičnim dohvatnikom, grade se s jednostavnim i niskim nogarima. Ipak je most takve dizalice mnogo teži od mosta portalne dizalice s običnim vitlom. Zbog velike mase mosta, njegova brzina vožnje je malena i iznosi od 0,25 do 0,5 m/s. Veći se radni učinak postiže ako takva dizalica radi uz nepokretan most, to jest samo s okretnim vitlom. Također, zbog velike mase okretnog vitla ono ima manju brzinu vožnje od običnog vitla.

Portalne dizalice s običnim vitlom
Portalne dizalice s običnim vitlom imaju most s jednim ili s dva punostjena ili rešetkasta nosača. Postoje i mostovi kombinirane konstrukcije, a koja će se od izvedbi odabrati, ovisi uglavnom o nosivosti dizalice i o njegovu rasponu. Mostovi sa simetrično opterećenim jednim nosačem koji služe za prijenos komadne robe, grade se kao punostjeni nosači za raspone do 25 m i duljine mosta do oko 40 m. Za veće raspone, do 40 m, i veće duljine mosta upotrebljavaju se rešetkasti nosači, jer imaju manje plohe izložene vjetru. Mostovi s jednim nosačem uobičajene konstrukcije grade se za nosivost do 16 tona i za vitlo koje se kreće po donjem pojasu nosača. Mostovi s dva nosača i običnim vitlom s kukom ili zahvatačem imaju uglavnom veću nosivost. Mostovi s jednim kutijastim nosačem i kutnim vitlom dolaze u obzir i za veliku nosivost. Most portalnih dizalica može se produžiti preko nogara pomoću prepusta s jedne ili s obje strane. Tada su nogari tako postavljeni da kroz njih može prolaziti vitlo. Razlikuju se portalne dizalice za montažne radove i portalne dizalice za premetanje robe.

Brodogradilišne portalne dizalice
Brodogradilišne portalne dizalice za nošenje velikih sekcija pri gradnji brodova, nosivosti 750 t, raspona 130 m i visine dizanja do 80 m, spada među velike portalne dizalice u svijetu. Njegova se dva vitla kreću po mostu sastavljenom od dva kutijasta nosača trapeznog oblika. Manje vitlo, takozvano vitlo za prekretanje, ima nosivost 250 tona. Veće vitlo, ispod kojeg može prolaziti vitlo za prekretanje, ima dva međusobno neovisna mehanizma za dizanje, svaki nosivosti 250 tona. Pomoću ta 3 mehanizma dižu se, prenose i prekreću sekcije broda. Upravljačnica se nalazi na kraju 10 m dugačkog nosača pričvršćenog na većem vitlu. Za pogon služe elektromotori istosmjerne struje koji se mogu regulirati u vrlo širokom području, što omogućuje precizno postavljanje dijelova konstrukcije. Dizalica se kreće na 64 kotača promjera 900 mm. Mehaničko-električni uređaj sprečava da se pri vožnji dizalica upopriječi. Najveće brodogradilišne portalne dizalice imaju nosivost 1 500 tona i visinu dizanja do 100 m.

Portalne dizalice za premetanje šljunka
Portalne dizalice za premetanje šljunka su izrađene od čeličnih cijevi.

Kontejnerske portalne dizalice
Kontejnerske portalne dizalice služe za pretovar kontejnera na kontejnerskim kolodvorima.

Posebne grupe portalnih dizalica
Posebne grupe među portalnim dizalicama čine pretovarni mostovi, brodski istovarivači i brodski utovarivači.

Pretovarni mostovi
Pretovarni mostovi upotrebljavaju se za premetanje komadne robe, a mnogo češće za sipke terete. Glavno im je obilježje dugačak most, a često i veliki raspon, tako da premošćuje čitava skladišta zajedno sa željezničkim kolosijecima, a u lukama sežu i iznad brodova. Drugo im je obilježje mala brzina vožnje dizalice, a velika brzina vožnje vitla, jer tokom rada radi samo vitlo, a most stoji. Brzina vitla pretovarnih mostova odabire se prema duljini graničkog mosta, pa je često od 2 m/s, a katkada i do 5 m/s. Brzina vožnje dizalice manja je od 0,5 m/s, a katkada i manja od 0,3 m/s. Tada takva dizalica gubi svojstvo pokretne dizalice, jer joj je uzdužna vožnja (vožnja mosta) potrebna samo da zauzme određeni položaj i da na tom mjestu omogući rad vitlu. Brzina dizanja iznosi do 2 m/s.

Pretovarni mostovi mogu imati obično vitlo, kutno vitlo i okretno vitlo. Okretno vitlo može biti napravljeno kao okretna dizalica. Uobičajena je rešetkasta metalna konstrukcija mosnih nosača pretovarnih mostova, ali ponekad se primjenjuju i kutijasti mosni nosači. Da bi pri premještanju pretovarnog mosta s jednog tovarnog brodskog grotla na drugo prepust ne bi zapeo za nadgrađe visokih morskih brodova, prepust se toga pretovarnog mosta na strani vode može podići.

Budući da su pretovarni mostovi, a općenito i ostale portalne dizalice, pretežno smješteni na otvorenim prostorima, potrebno je da konstruktori i korisnici granika računaju s utjecajem vjetra. Da se zbog jakog vjetra pretovarni most ne bi pokrenuo, most se osigurava tračničkim kliještima, koja se mogu zatvarati ručno ili hidraulički. Postoje i potpuno automatizirana kliješta koja nakon svakog zaustavljanja dizalice ukliješte tračnicu, a automatski se otvore kad se kad se ponovno uključi mehanizam za vožnju.

Što je veći raspon pretovarnih mostova i portalnih dizalica, to su važniji uređaji za kontrolu vožnje i za sprečavanje da se dizalica upopriječi. Ta kontrola za portalne dizalice većih raspona ostvaruje se mjerenjem prevaljenih putova, te kutova ili sila, pa kad se postigne određena granična vrijednost upopriječenog (kosog) položaja, isključuje se mehanizam za vožnju dizalice. U kosi položaj mogu dospjeti i portalne dizalice kojima pogonski kotači na objema stranama imaju istu brzinu vrtnje ako su promjeri kotača nejednaki, ili ako kotači posklizuju na tračnicama.

Veći protok u premetanju sipkog tereta može se postići ugradnjom trakastog prenosila (transportera) na koji pada sipina iz lijevka pričvršćenoga na nogarima pretovarnog mosta. Zahvatač dizalice tada baca sipinu samo na lijevak, a materijal se prenosi prenosilom, postavljenim uzduž mosta dizalice ili u smjeru vožnje dizalice.

Pretovarni mostovi mogu biti smješteni i na brodu kao palubne dizalice. Kreću se uzduž broda i mogu posluživati svako brodsko grotlo. Ako imaju hvatač kontejnera, onda su to jedna od vrsta kontejnerskih dizalica građenih za veliki kontejnerski pretovar u lukama. Druga vrsta kontejnerskih dizalice građenih u istu svrhu, takozvani portejneri, smješteni su na obali u lukama. Njihov prepust za podizanje seže iznad broda koji poslužuju. U posebnoj izvedbi takvi se pretovarni mostovi mogu izgraditi i za rad sa zahvatačem ili elektromagnetom. Za brzi pretovar u kontejnerskim lukama rade zajedno kontejnerski pretovarni mostovi (portejneri) i portalna nasložna kola.

Razvitak specijalnih postrojenja i naprava za prijenos kontejnera posljedica je brzog povećanja kontejnerskog prijevoza. Budući da se često pretovar ne može obaviti bez međuskladištenja, naprave za prijenos kontejnera trebaju posluživati i skladišta, gdje se i do 3 kontejnera slažu jedan na drugi. Naprave za prijenos kontejnera mogu se razvrstati u nekoliko velikih skupina. U prvoj su skupini vozila koja se slobodno kreću po terenu, najčešće pokretana Dieselovim motorom. Među takva vozila spadaju i portalna nasložna kola. U drugoj su skupini kontejnerski portalne dizalice s prepustom ili bez njega, koja se kreću po tračnicama. Za pretovar u prekomorskim lukama najprikladnija je treća velika skupina naprava za prijenos, a to su portejneri (kontejnerski pretovarni mostovi), koji se kreću po tračnicama i najčešće imaju prepust koji se može podizati. Ako površina što je nadvoze portejneri nije dovoljno velika da služi i kao skladišna površina, tada portejneri rade zajednički s vozilima koja nisu vezana za tračnice, kao što su na primjer portalna nasložna kola. Ta vozila odlažu kontejnere na nekoj susjednoj površini, a kasnije ih dovoze na skladišni prostor što ga pokrivaju portejneri.

Izvori

Vanjske poveznice

Dizalice

Portalna dizalica


Die Auckland International 2001 im Badminton fanden Mitte Juli 2001 statt.

Die Sieger und Platzierten

Weblinks
 Tournamentsoftware.com

2001
Badminton 2001

Auckland International 2001


An Paphiopedilum powellii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eric Alston Christenson. An Paphiopedilum powellii in nahilalakip ha genus nga Paphiopedilum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Paphiopedilum

Paphiopedilum powellii


الشعر الكتابي: وهو قطعات الشعر المنتشرة في نصوص الأسفار العبرية من الكتاب المقدس ونصوص الأسفار الشعرية العبرية مثل نشيد الأنشاد والمزامير.

طالع أيضاً

 أدب عبري
 أدب إسرائيلي

شعر عبري (توضيح)


Góndola fúnebre es una colección de poemas del poeta sueco Tomas Tranströmer de 1996. El título de los poemas es el de una pieza de música clásica, La lúgubre góndola, compuesta por Franz Liszt. El tema general es la aparente incapacidad del poeta para escribir poesía después de sufrir una hemorragia cerebral en otoño de 1990.

Alrededor de la mitad de los poemas de la colección fueron escritos antes de su hemorragia cerebral. Es también la primera colección de poemas en la que Tranströmer utiliza la forma poética tradicional japonesa denominada haiku. Esta forma también predomina en la siguiente colección del poeta, El gran enigma (Den stora gåtan).

En 1996 Tomas Tranströmer fue premiado con el Augustpriset por esta obra, gran éxito de ventas en Suecia.

Versiones al español
 Góndola fúnebre. Versión castellana de Roberto Mascaró. Concepción: Ediciones LAR (Literatura Americana Reunida), 2000. 47 pp. (Colección Isla Negra de Poesía). ISBN 956-233-073-7.
 La fúnebre góndola. Edición bilingüe. Traducción y presentación de Aline Petterson. México D. F.: Dirección de Literatura / Difusión Cultural UNAM, 2012. 77 pp. (Serie El Puente). ISBN 978-607-02402-8-7.

Enlaces externos

 Poema "Fúnebre góndola núm. 2", en versión de Aline Petterson
 "Eso que quiero decir. Sobre Tomas Tranströmer", por Aline Pettersson (presentación del libro La fúnebre góndola)

Referencias

Libros de poesía
Libros de 1996
Obras literarias de 1996
Obras literarias de Suecia
Literatura de Suecia del siglo XX
Poemas de los años 1990

Góndola fúnebre


Dr. No, Ian Fleming'in yazdığı James Bond serisinin EON Productions tarafından çekilmiş seri filmlerinin ilkidir. Başrolde İngiliz Gizli Servis elemanı James Bond'u canlandıran Sir Sean Connery bulunmaktadır. Film; Terence Young yönetmenliğinde, Harry Saltzman ve Albert R. Brocolli yapımcılığında 1962 yılında gerçekleştirilmiştir. Yapımcı ikilinin birliktelikleri 1975 yılına kadar sürmüştür. Dr. No'nun başarısının üzerine filmlerin devamına karar verilmiştir.

Konusu

Film Jamaika'da başlar. İngiliz Ajan John Strangways ve sekreteri aniden ortadan kaybolmuştur. Bunu araştırmak için James Bond M tarafından Jamaika'ya gönderilir. Buraya geldikten sonra yaptığı araştırmalar sonucunda organize bir suç örgütünün Jamaika'ya yakın bir adada bulundugunu fark eder. Bu ada halk tarafından kötü canavarların yaşadığına inanılan ve yaklaşmaya dahi korkulan bir yerdir. Adadaki örgütün lideri Dr. No, Amerikan Hükümeti'nin uzaya fırlatacağı füzeyi düşürme planları içindedir. Amerikan Hükûmeti'ni de fidye vermesi için tehdit etmektedir. James Bond adaya çıkarak Dr. No'nun başarılı olmasını engellemeye çalışır.

Oyuncular

 Sean Connery - James Bond
 Ursula Andress - Honey Ryder
 Joseph Wiseman - Dr Julious No
 Jack Lord - Felix Leiter
 Anthony Dawson - Prof. R.J. Dent
 John Kitzmiller - Quarrel
 Bernard Lee - M
 Louis Maxwell - Bayan Moneypenny
 Zana Marshall - Sylvia Tranch

Dış bağlantılar

 Dr. No at BFI Screenonline

 Dr. No  at Metro-Goldwyn-Mayer

1962 çıkışlı filmler
1960'larda aksiyon macera filmleri
Birleşik Krallık filmleri
Britanyalı romanlarından uyarlanan filmler
James Bond filmleri
Terence Young'ın yönettiği filmler
John Barry'nin müziğini yaptığı filmler
Pinewood Studios filmleri
Terörizm ile ilgili filmler
Konusu plajda geçen filmler
United Artists filmleri
Albert R. Broccoli'nin yapımcısı olduğu filmler
Richard Maibaum'un senaryosunu yazdığı filmler
1960'larda casus filmleri
Amputeler ile ilgili filmler
Konusu Londra'da geçen filmler
1960'larda İngilizce filmler

Dr. No (film)


Playa Blanca es una localidad del municipio de Yaiza, Lanzarote, Canarias. Es Una de las zonas turísticas de Lanzarote Junto con Costa Teguise y Puerto del Carmen. En 2021 la población era 12.960 habitantes.

Situación
Se encuentra ubicada en el sur de Lanzarote, frente a la isla de Fuerteventura, en el llamado estrecho de la Bocaina. A poca distancia se encuentran algunos de los lugares más emblemáticos de la isla, entre los que destaca el Parque nacional de Timanfaya, el Parque natural de Los Volcanes, La Geria, las Salinas de Janubio, El Golfo (la laguna verde), Los Hervideros o los pueblos de Yaiza y de Las Breñas, desde este último se puede observar una buena panorámica de Playa Blanca, con Fuerteventura al fondo.

Turismo
En las últimas décadas ha experimentado un notable y rápido crecimiento de la mano del sector turístico, gracias al desarrollo de una amplia oferta de ocio y entretenimiento, con numerosas excursiones y modalidades deportivas para su práctica, playas urbanas, centros comerciales, calles peatonales, pubs, discotecas y variada gastronomía en sus numerosos restaurantes temáticos. Cerca de esta localidad se encuentran las playas de Dorada, Flamingo y Papagayo, de gran afluencia turística.

Comunicaciones
Cuenta con un puerto marítimo, con conexiones en ferry con la isla de Fuerteventura y dista unos 30 kilómetros del Aeropuerto César Manrique Lanzarote.

Patrimonio

En esta localidad se encuentra la «Torre de las Coloradas o del Águila», declarada Bien de Interés Cultural con categoría de monumento. Se construyó entre 1741 y 1744 como torre de defensa para hacer frente a las incursiones berberiscas. Fue atacado por los piratas argelinos en 1749, por lo que tuvo que ser reconstruido en 1769.

Sobre la puerta principal hay una lápida de piedra en la que se lee: "reinando el señor Carlos III, mandado a estas Islas el Excelentísimo señor Don Miguel López Fernández de Heredia, mariscal de campo, se reedificó esta torre de San Marcial del Colorado, Punta del Águila. Año 1769".

Población
Playa Blanca cuenta en 2013 con 11962 habitantes, lo que la convierte en la segunda entidad de población de Lanzarote, solo por detrás de la capital. Dicha población está distribuida en los siguientes núcleos: Castillo del Águila (262 habitantes), Las Coloradas (568), Costa de Papagayo (1338), Montaña Roja (5762), Playa Blanca (2740), San Marcial de Rubicón (649), Plan Parcial Playa Blanca (686) y diseminado (13).

Referencias

Blanca
Localidades de Lanzarote
Yaiza
Puertos de Lanzarote

Playa Blanca (Lanzarote)


සැක්බෲඩ් වෛරසය (), මී මැසි ජනපදවලට හානි සිදුකරන වෛරසයකි.

රෝග ලක්ෂණ
 මී මැස්සන් ජනපද හැරයාම.
 කීටයන් හා පිලවුන් මී මැසි පෙට්ටියෙන් පිටතට ඇද දැමීම.
 රැජින අත්හැර ජනපදය යාම.

ආශ්‍රිත
 මී මැසි පාලනය
 මී මැසි රෝග

මූලාශ්‍ර

වෛරස

සැක්බෲඩ් වෛරසය


ألدو بوفي (Aldo Boffi) ، ولد في (ميلانو، 26 فبراير 1915) وتوفي في (26 أكتوبر 1987)، لاعب كرة قدم إيطالي سابق.

لعب مع إيه سي ميلان تسع مواسم سجل خلالها 136 هدف، وفاز بلقب هداف الدوري 3 مرات.

روابط خارجية

مراجع

مهاجمو كرة قدم رجالية
لاعبو أتالانتا
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو إيه سي ميلان
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم
مواليد 1915
وفيات 1987

ألدو بوفي


කර්නල් ඒ.එෆ්. ලාෆීර් ,PWV, RWP, RSP, SF , ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවේ විශිෂ්ටතම සේවා පදක්කම වන "පරම වීර විභූෂන" පදක්කම ලබාගත් විශේෂ බලකා නිලධාරියෙකි. ඔහු පලමු විශේෂ බලකා රෙජිමේන්තුවේ ප්‍රථම අනදෙන නිලධාරියායි. ඔහු ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවේ විශේෂ බලකාය පිහිටුවීමේලා විශිෂ්ට මෙහෙයක් සිදුකල නිලධාරියෙකි.
1996 ජුලි 18 වන දින මුලතිව් හමුදා කදවුර කොටි ත්‍රස්ත්‍රවාදී ප්‍රහාරයකට ලක්ව, දරුණු පසුබැමකට මුහුනපා සිටි අවස්ථාවේ, ත්‍රිවිධ පහර මේහෙයුමේ මුල් අදියර සදහා ස්වෙච්චාවෙන් ඉදිරිපත් වූ පලමු විශේෂ බලකා රෙජිමේන්තුවේ කොමාන්ඩෝ සෙබලුන් 275 අනදෙමින්, ත්‍රස්ත්‍රවාදීගේ දරුණු සහ අන්ත්‍ර් ජාතික යුධ සම්මුතීන උල්ල්ංඝනය කරමින් පැරචුට් භටයන්ට වෙඩිතැබූ අවස්ථාවේ , එම වෙඩි ප්‍රහාර නොසලකා,  මුලතිව් කදවුර හා රේඩියො ස්ම්බන්දතාවය ඇතිකරගනිමින්, මුලතිව් වෙරළ තීරයට ගොඩබට නිලධාරීයායි. වෙඩිපහර කීපයකින් තුවාල ලබා සිටියත්, කර්නල් ඒ.එෆ්. ලාෆීර් තවත් ටික වේලාවක් තම සෙබලුන්ට අණ දෙනු ලැබීය. අවසානයේ මොටාර් බෝම්බ කැබැල්ලක් වැදීමෙන් ඔහු ජීවිතක්ෂයට පත්විය. ඔහුගේ සහෝදර සෙබලුන් , සිරුර ගුවන් හමුදා හෙලිකොප්ටරයකට යැවීමට සමත්විය.
මෙම මෙහෙයුමේදී ඔහු ප්‍රකට කල වීරත්වය උදෙසා "පරම වීර විභූෂන" පදක්කම  ප්‍රදානය කරන ලදී.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා නිලධාරීන්
පරම වීර විභූෂනය - පදක්කම ලබාගත් නිලධාරීන්

ඒ.එෆ්. ලාෆීර්


"Bipp" (estilizado como "BIPP") é uma canção da personalidade escocesa, residente em Los Angeles, que trabalha em produção musical Sophie. Foi lançado como single em 17 de junho de 2013 pelo selo Numbers, acompanhada pelo lado B, "Elle". Após o lançamento, a música se tornou um sucesso de crítica, aparecendo em várias votações de singles de fim de ano e trazendo atenção inicial a Sophie.

Recepção crítica
"Bipp" recebeu atenção dos críticos de música, liderando a lista de faixas de fim de ano da XLR8R e ficando na posição 17 na lista da Pitchfork. Pitchfork descreveu a faixa como "reorganizando batidas estampadas e dinâmicas de montanha-russa em favor de um design de som vigoroso e os ganchos pegajosos", e mais tarde classificou "Bipp" na posição 56 em sua lista das melhores faixas de 2010–2014. Resident Advisor descreveu a faixa como "molhada e escorregadia", e elogiou seu vocal agudo, afirmando que "Bipp" pega um dispositivo cansado e o revitaliza por pura insistência. o lado B "Elle" apresenta ritmo e sintetizadores mais caóticos, o que atraiu comparações com TNGHT e Rustie.

Faixas e formatos
Single 12"
"Bipp" – 3:44
"Elle" – 3:44

Download digital e streaming
"Bipp" – 3:01
"Elle" – 3:44

Créditos e pessoal
 Sophie – produção, composição

Singles de 2013
Canções de 2013
Canções em inglês

Bipp


Antennaria es un género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Contiene las siguientes especies:

 Antennaria crassicornis Macleay, 1888
 Antennaria doddi Sloane, 1905
 Antennaria ioscelis Hope, 1841
 Antennaria sparsimpilosa Horn, 1913

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus

Cicindelina
Géneros de coleópteros

Antennaria (insecto)


دوقية كاسترو إقطاعية وسط إيطاليا ، حيث تبنى ولاية بابوية مـُـقـْطعة (مستقلة بحكم الأمر الواقع) و حكمتها أسرة فارنيزي . أُقيمت في سنة 1537 ، جاء مباشرة تحت حكم الكنيسة في 1649. تمثل منطقة صغيرة من أرض إقليم لاتسيو الحالية بمحاذاة توسكانا.
[de:Herzogtum Castro]

مراجع

أنظمة ملكية سابقة في أوروبا
الدولة البابوية
انحلالات سنة 1649
تأسيسات سنة 1537 في الدولة البابوية
دوقيات سابقة
دول سابقة في إيطاليا
دول وأقاليم أسست في 1537
فارنيزي

دوقية كاسترو


Zorbalık; psikolojide ve hukukta, daha üstün konumda ya da güçlü olanın karşısındakini -genellikle istediklerini yaptırmak amacıyla- etkilemesi, ezmesi ve gözünü korkutması. Bu durum, doğrudan sözlü veya fiziksel tacizi içerebileceği gibi isteksiz birini zorla ikna etmek, tehdit ederek ya da manipüle ederek istediklerini yaptırmak gibi daha üstü örtülü yöntemleri de kapsar. Zorbalığın en yaygın örneklerine okulda öğrenciler arasında veya aile içerisinde genellikle ebeveynlerden birisi olmak üzere bir bireyin diğer aile üyelerine yaptığı zorbalık şeklinde rastlanır. Eğer zorbalık eden taraf bir grup ise, eylem mobbing olarak adlandırılır.

Etimoloji
Zorbalık kavramının bilimsel tanımı ile Türkçedeki popüler kullanımı oldukça farklıdır. Türk Dil Kurumu sözlüğünde zorba, "kendine özgü namus kurallarını esas alıp toplum kurallarının dışına çıkarak zorbalık yapan kimse" olarak tanımlanır. Popüler anlamı ile zorbalık kavramı, külhanbeyliği, serserilik gibi kavramlarla özdeşleştirilir ve zaman zaman da pozitif bir şekilde "yürekli" anlamında kullanılır.

Zorbalığın temelleri
Yapılan araştırmalara göre zorbalık genel olarak şu dört elemanı içerir. Eylem:

 Saldırgan ve olumsuzdur
 Yinelenir
 Taraflar arasında güç dengesizliği olduğunda görülür
 Belirli bir amaca yöneliktir

Çeşitleri
Zorbalık iki ana gruba ayrılabilir

 Açık seçik (doğrudan) zorbalık
 Dolaylı zorbalık

Açık seçik (doğrudan) zorbalık
Açıkça (dolaysız) zorbalık özellikle ataerkil toplumlarda erkekler arasında yaygın bir eylemdir. Dolaysız zorbalık fiziki saldırı içerir. Açık seçik zorbalık çeşitleri;

 İtmek ve tartaklamak
 Bir şeyler fırlatmak
 Tokatlamak ve vurmak
 Boğazını sıkmak
 Yumruk atmak ve tekmelemek
 Dayak atmak
 Kesici veya delici bir aletle yaralamak.

Dolaylı zorbalık
Sosyal taciz veya dolaylı zorbalık sosyal gruplarda ve ufak çocuklar arasında yaygındır. Genellikle amaç kurbanı sosyal olarak izole etmektir. Bu izolasyon çok çeşitli yollardan sağlanır:

 Dedikodu yaymak
 Kurban ile sosyal ilişkiyi reddetmek
 Kurban ile sosyal ilişkiye girmek isteyenlere zorbalık yapmak
 Kurbanın giyimi ve diğer sosyal farkları ile dalga geçmek (bu farklar kurbanın ırkı, dini, fiziksel engeli, vb. olabilir)

Dolaylı Zorbalığın diğer çeşitleri; fark edilmesi oldukça zordur ve sözlü olarak icra edilir ve şu şekilde gerçekleşir:

 Lakap takmak
 Küsmek
 Başkalarını da kendine uymaya zorlamak.

Zorbalık insanların birbiri ile ilişki halinde oldukları tüm ortamlarda gerçekleşebilir. Okulda, işyerinde, orduda, evde ve ülkeler arasında (bakınız: Şovenizm). Durum ne olursa olsun, zorba ile kurban arasındaki güç yapısı aynıdır. Çatışma dışında kalanlara göre, zorbalığın gücü kurbanın kabullenişinden, verilen gözdağına yeterince karşı koyamamasından gelmektedir. Lakin, kurbanın genellikle zorbanın tehditlerinden korkmak için ya yeterli sebebi vardır ya da eski kötü tecrübeleri.

Takılma ile zorbalığın farkı
Mizah amaçlı dalga geçildiğinde (biri başkasına takıldığında):

 Birisi iyi bir espri anlayışıyla sizle eğlenmektedir.
 Dalga geçen kişi size değer veren biridir.
 Takılma ciddiye alınmaması gereken küçük bir şeydir, hatta siz bile komik bulursunuz
 Dalga geçilmesine bozulsanız bile, çok ciddi bir yıkıma uğramazsınız bir süre sonra kötü his kaybolur.
 Dalga geçme (takılma) iki yönlü bir şeydir. Bir süre önce biriyle dalga geçen, bir başka sefere dalga geçilen ve bir süre önce dalga geçilen bir başka seferinde dalga geçen olabilir.

Dalga geçme rahatsız edici hâle geldiğinde ve/ya uzun süreli ve tek taraflı olduğunda, zorbalık haline gelmiş demektir.

Zorbalıkların özellikleri
Araştırmacıların ortaya koyduklarına göre zorbalık yapan yetişkinler otoriter, idare etmek veya baskın olmak ihtiyacı olan özelliklere sahip kişiliklerdir. Sosyal becerilerde eksiklik ve astlara önyargılı yaklaşım risk etkenleri olabileceği de belirlenmiştir.

Başka araştırmalar göstermiştir kıskançlık ve kin zorbalık için motif olabilir, Zorbalıkların öz saygılarından eksiklik olduğuna dair kanıtlar da vardır. Yine de Zorbalığın sadece eğlence için yapıldığı örnekler vardır. Çocukken zorbalık kurbanı olanların yaptığı zorbalıklar bu tipte olabilir. Zira Zorbalıkların yaptıklarıyla eğlenmeleri, kurbanlarına da aynısını yapmayı ögretebilir.

Araştırmacılar diğer risk faktörlerini şöyle sıralamaktadıralr: hızla sinirlenme ve güç kullanımı, saldırgan davranışlara eğilim, başkalarının davranışlarını düşmanca algılamak, kendi görüntüsünü korumaya yönelik takıntı ve takıntılı veya sert karşılıklarda ısrar. Ayrıca Zorbalıkların kurbanlarına nazaran saldırgan ve daha dikkat çekici gözükmeleri birçok okulda ödüllendirilmektedir.

zorbalık geleneksel de olabilir. Bazı yaş grupları veya yüksek rütbe kendini astlarından yüksek gördüğü durumlarda bu sınıflandırmaya girer.

Zorbalık davranış kalıbının çocuklukta kaynağının bulunabileceği söylenir:

 "Eğer saldırgan davranışla çocukken mücadele edilmez ise, bu davranışın alışkanlık haline gelme tehlikesi vardır. Araştırma sonuçlarına göre çocukken yapılan zorbalık, yetişkinlikte suçlu davranışa ve  aile içi şiddete yol açma riski oluşturmaktadır."

zorbalık suç veya fiziksel şiddet içermeyebilir. Çoğu zaman sadece Psikolojik istismar veya sözlü taciz şeklinde gerçekleşir.

Şiddetin erken uyarı sinyalleri
Ebeveynler, eğitimciler ve öğrenciler şiddetin erken uyarı işaretlerini ayırdına varmayı öğrenebilirler. Bu işaretlerden bazıları şunlar olabilir:

 Sosyal ortamlarda içine kapanıklık
 Aşırı izolasyon ve yalnızlık hissi
 Aşırı reddedilme korkusu
 Okula ilginin kaybolması, akademik performansta düşüş
 Şiddet ile ilgili kötü geçmiş ve saldırgan tavır
 Uyuşturucu ve alkol kullanımı
 Şiddeti özendiren ve yücelten filmlere, videolara ve internet sayfalarına aşırı ilgi
 Şiddet tehditleri

Konumuna göre zorbalık

Okul Zorbalığı
Okullarda zorbalık yetişkinlerin gözetimi olmadığı alanlardan gerçekleşmektedir. Okulun her yerinde olabilecek zorbalık daha çok koridorlarda, tuvaletlerde, grup çalışması ve okuldan sonra çalışma gerektiren sınıflarda gerçekleşir.

Okulda Zorbalığın bir uç örneği Amerika'nın Iowa eyaletinde yaşandı. 8. sınıf öğrencisi Curtis Taylor üç yıl boyunca Zorbalık kurbanı oldu. Lakap takma, dolaba sıkıştırılma, t-shirtine süt dökülmesi, eşyalarına zarar verilmesi gibi zorbalık eylemlerine maruz kaldı. Curtis Taylor devam eden tacizler sonucunda 21 Mart 1993'te intihar etti.

90'larda, Birleşik devletler (en hatırda kalanı Columbine Lisesi katliamı olmak üzere) okullarda salgın halinde silahlı saldırı haberleri gördüler. Bu şiddete maruz kalmış çocukların iddiasına göre  saldırıları gerçekleştirenler Zorbalık kurbanlarıydı ve okul idaresi denemesine rağmen Zorbalığın engelleyememesinden sonra bu şiddete baş vurmuşlardı. Bu olayların birçoğunda silahlı saldırı kurbanları hem ateş edenlerin velilerini hem de okulları dava etmişlerdir.

Bu yükselen şiddetin sonucu olarak, birçok ülkede öğrencilere işbirliğini, ikili ilişkilerde arabulma, çatışmaları çözümleme teknikleri öğreten programlarla, Zorbalıkların önüne geçilmeye başlandı. Bu önlemlerle bile bir kurban yetkili birime bir zorbalık vakası gösterdiğinde, Zorbalık ceza almakta ve daha kızgın geri dönmektedir.

Medya olayların yaygınlığını gösterdiğinden beri Amerika'da jüri kurbanları daha iyi anlamaktadır. Yakın zamanda birçok kurban  maksatlı eziyet vermekten Zorbalıkları ve okulları da birlikte ve eş sorumlu olarak dava açmaktadır. Amerikalı kurban ve ailelerinin insan hakları ihlallerinden, ırk veya cinsel ayrımcılıktan veya eşit hizmet vermediğinden dolayı öğretmenlere dava açma hakları vardır.

Türkiye'de de benzer şiddet eylemlerini 2006'da medya gündemde tutup dikkat çekti.. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı yine aynı dönem yayınladığı genelge ile artan şiddetin önlenmesine yönelik eylem planlarını açıkladı. Çeşitli sempozyumlar ve eğitim seminerleri düzenlendi.

İşyeri Zorbalığı

İşyeri Zorbalığı, aynı çocuk Zorbalığında olduğu gibi, bireyin veya grubun isteğini elde etmek için saldırgan veya sebepsiz davranışta bulunma eğilimidir. Bir grup tarafından gerçekleştirilince  grupça saldırı, mobbing olarak adlandırılır. Okul Zorbalığının fiziki unsurları yerine işyeri Zorbalığında organizasyonun ve toplumun kural ve tutumu yer alır. Örneğin  bir işyeri Zorbalıksı altında çalışanı hakkında uydurduğu yalanla dedikodu çarkını kullanabilir. Bir işveren kişisel nedenler ile hoşlaşmadığı bir çalışanının her hareketini sürekli tenkit edebilir. Bu tür hareketler yasadışı değildir, firmanın içtüzüğüne bile aykırı olmayabilir; yine de hedef aldığı çalışana zarar vereceği ve işyerinde moralini bozacağı kesindir.

Workplace Bullying and Trauma Enstitüsü (İşyeri zorbalık ve travma Enstitüsü)'ne göre iş yeri Zorbalığı "bir ya da çok kişinin bir çalışanı hedef alan tekrar eden kötü davranışları aşağılanma,  gözdağı verme ve performans sabotajı karışımıdır". İstatistikler göstermektedir ki zorbalık vakaları, yasadışı ayrımcılık vakalarının 3, işyeri şiddeti vakalarının 1600 katıdır. 10000 çalışandan biri işyeri şiddetine maruz kalırken 6 çalışandan biri zorbalık mağdurudur. Zorbalık cinsel tacizden ve sözlü tacizden çok daha geneldir.

Siber zorbalık
Siber zorbalık, başta İnternet olmak üzere elektronik iletişim ortamlarında gerçekleşir. Terimin isim babası Kanadalı eğitimci Bill Belsey'e göre:

"Bir bireyin veya grubun başkalarına zarar vermek amacıyla, bilgiyi ve e-posta, cep telefonu, çağrı cihazı, anında mesajlaşma, karalayıcı internet sayfası, bloglar, internet oyunları ve karalayıcı internet oylamaları gibi iletişim teknolojilerini kullanmasıdır".

Komşu zorbalığı
Komşulararası zorbalık birbirlerinin gözünü korkutma şeklinde gerçekleşmektedir. Uykuyu sabote etmek için sürekli gürültü yapmak, küçük ya da uydurma kazaları yetkili mercilere şikayet etmek bu tipe girer. Amaç rahatsızlık vererek komşuyu taşınmaya zorlamaktır.

Politik zorbalık

Şovenizm en geniş anlamıyla, herhangi bir gruba olan aşırı, nedene dayanmaksızın oluşan bağlılıktır; sıklıkla karşı gruba olan nefret ve kötü niyet duygularını da bebaberinde getirir. Normalde Askeri güç veya tehditle yapılır. Tehditlerle daha güçsüz ülkelere, yardım ve garanti verilmeyeceğinin  veya istenilmeyen bir ticaret yapılanmasına girmesine izin verilmeyeceğinin ortaya konması genel uygulamadır.

Askeriyede zorbalık
Birleşik Krallık  Savunma Bakanlığına göre orduda zorbalık "göz korkutmak veya başkalarını mağdur etmek veya gayri meşru ceza vermek  için fiziksel kuvvet kullanmak veya otorite kullanarak taciz etmek"tir. Pek çok ülkede askeri Zorbalığın soruşturulmasının engellendiği ve bunun kurumsal bir problem olduğu iddia edilir. İngiltere'deki Deepcut Birliğinde yeni katılan erlere zulüm edildiği iddialarının soruşturulmasının hükûmet tarafından reddedilmesi buna örnek gösterilebilir.

Askerliğin diğer mesleklerden farklı olduğu konusunda ortak konsensus bu davranışı normal karşılayabilir zira bu düşünce biçimi hayatlarını riske sokan askerlerin Zorbalıklığa karşı gelmeye yetecek fiziki gücü ve ruhu eğiteceklerini düşünür.

Bazen zorbalık askeri hiyerarşide tepeden aşağıya doğrudur. Eğitim birliğinde ana görevi: sadakatin bireye ne pahasına olursa olsun birimi korumak demek olacağı savaşan bir birim oluşturmaktır. Eski grup bağları zayıflarken, zorbalık sayesinde güçlenen bağlarla yeni bir grup meydana getirmektir.

Bazı ülkelerde birliğe kabul ritüelleri hoşgörü ile karşılanmış hatta güç ve karakteri sağlamlaştırma yolu olarak kabul görmüşken bazı ülkelerde ise acemi katılımcılara düşük rütbeli askerlerce yapılan sistematik zorbalık komuta kademesi kapalı veya açıktan  desteklenmiştir (Dedovşina Rusça: дедовщи́на ). Ayrıca  Rus ordusu'nda yaşlı/tecrubeli askerlerin az tecrubelileri taciz ettiği -fiziksel olarak yumrukla ve tekmeyle- çokça rastlaşılan durumdur .

Askeri çevrenin kabul sınavı ve Zorbalığı askeri akademi, okul ve çeşitli silahlı kuvvetlerde görülebilmektedir. Taciz; cinsel nesnelleştirmeye, cinsel tacize ve hatta tecavüze kadar varabilir.

Aşağılayıcı lakaplar
Lakap, normalde aileden birinin yahut bir arkadaşın taktığı isimdir. Asıl isim yerine geçen genel olarak kullanılan bir kısa isim veya daha çok küçükken takılmış bir isim olabilir.

Lakin, Zorbalık, arkadaşça takılan lakaplar yerine, kurban ile ilgili aşağılayıcı lakaplar takar. Çocuklukta  verilen isimler bireyin diğerleri arasından sıyrılmasına yarayan özellik veya davranışına dikkat çeker. Bazı durumlarda hedeflenen özellik kurbanın fark edilmesinden hoşnut olmadığı bir özellik olabilir. Kızıl saçlı birinin "havuç kafa", gözlüklü birinin "dört göz" olarak adlandırılması gibi. Zorbalıklar fiziksel farklılıkları (doğum lekesi gibi)  hedef alan isimler de seçebilir ve bu lakaplar yetişkinlere ve öğretmenlere zararsız gelebilecek şekilde orijinallerinden değiştirilmiş olabilir.

Aşağılayıcı lakaplar okulla sınırlı değildir. (Yetişkin) Zorbalıklar, işyerinde veya diğer sosyal ortamlarda da başkalarına isim takabilirler. Bu isimler de kişiliği hedef alan kişinin başarısızlığıyla ilgilidir. Yetişkinlerde lakap takma genellikle diğer istismar edici davranışlarla birlikte gerçekleşmektedir.

Taciz etmek

Zorbalıkla başa çıkmak

Yasal önlemler
Pek çok gelişmiş ülkede zorbalık suçtur. Zorbalığın nedeni kurbanın etnik kimliği, dinî, cinsiyeti vs. ise eylem "nefret suçu" kapsamına girebilir ve cezaları ağırlaşabilir. Aynı şekilde Zorbalıklığa göz yuman otoriteler de (iş yeri sahibi, okul müdürü vs.) yaptırımla karşılaşabilirler.

Okulda kurbanlara yardım
Bir okul takımı üyelerinin bir sorumluluğu da Zorbalık kurbanlarına yardımdır.
Şu yardımlarda bulunulabilir:

 Eğer biri konuşmak niyeti ile yaklaşmışsa mutlaka dinlenmelidir. Bazen bir kurbanın tüm istediği ve ihtiyacı dinlenilmesidir.
 Durumu araştırdıktan sonra düzeltme maksadıyle Zorbalık ile kurban arasına girilebilir. Durum daha kötü olmadan soruna çözüm bulma şansı olabilir.
 Zorbalığın ve kurbanın aileleri bilgilendirilmelidir. Onlarla çözümleri konuşun. Mümkünse birlikte bir toplantı düzenleyin.
 Kurban, ailesi ve öğretmenle konu hakkındaki gelişmeleri takip edin
 Okulda Zorbalığın tutumunu ve kurbanın güvenliğini takip edin

Diğer önlemler
Araştırmacılar (Olweus, 1993; Craig & Peplar, 1999; Ross, 1998 ); Zorbalığı önlemeye ilişkin çeşitli stratejiler geliştirmişlerdir:

 Yetişkinleri durumdan haberdar ve önleme dahil edin
 Zorbalığın asla kabullenemez olduğunu açıkça ortaya koyun
 Zorbalık/kurban problemlerine ayrılmış bir okul konferansı düzenleyin
 Okul bahçesinde, koridorlarında ve lavabolarında yetişkin kontrolünü ve dikkati arttırın
 önemsemeye, saygıya ve güvenliğe eğilin
 başkalarına zarar vermenin sonuçlarına eğilin
 saldırgan davranışların sonuçları uygulamada kararlı ve hızlı olun
 Tüm saldırganlık vakalarının takipçisi olun
 Okul idaresi, öğretmenler, ebeveynler arasındaki iletişimi geliştirin
 Okulda öğrencilerin sorunlarını, önerilerini anlatabilecek şikayet kutusu bulundurun
 Birlikte öğrenim aktivitelerini gösterin
 Zorbalıklara öfke kontrolünde ve empati oluşturmalarında yardımcı olun
 İkili ilişkilerde pozitif olmaya özendirin

Ayrıca bakınız
 Mobbing
 Şiddet
 Okulda şiddet
 Zorbalık ve intihar
 Sosyal baskınlık yönelimi
 Sosyal dışlanma

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Riskli yaşam şartlarinda koruma önleme ve müdahale hizmetleri Millî Eğitim Müdürlüğü Elaziğ ili eylem plani
 Sosyal Hizmet Çocuk Esirgeme Kurumu "Çocuk ihmal ve istismarina multidisipliner yaklaşım"
 UNICEF Okulda şiddet sempozyum notları

 Zorbalığı önleme: Zorbalığın kabul edilmediği yeni bir dünya yaratmak
 Bullying.org "yalnız olmadığınız yer!"

Zorbalık
Saldırganlık
Zulüm
Suçlar
Psikolojik istismar

Zorbalık


An Epidendrum ilense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Dodson. An Epidendrum ilense in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Epidendrum

Epidendrum ilense


This is a list of Iranian officials with their titles.

Heads
Ali Khamenei, Supreme Leader
Ebrahim Raisi, President
Mohammad Bagher Ghalibaf, Speaker of the Parliament
Gholam-Hossein Mohseni-Eje'i, Chief Justice
Ahmad Jannati, Secretary of the Guardian Council and Chairman of the Assembly of Experts
Sadeq Larijani, Chairman of the Expediency Discernment Council

Vice presidents
 Mohammad Mokhber, First Vice President
 Mohammad Eslami, Vice President and Head of Atomic Energy Organization
 Ruhollah Dehghani Firouz Abadi, Vice President and Head of National Elites Foundation
 Ali Salajegheh, Vice President and Head of Department of Environment

Council of Ministers
Mohammad Ali Nikbakht, Minister of Agriculture Jihad
Abbas Aliabadi, Minister of Industry, Mine and Trade
Issa Zarepour, Minister of Information and Communications Technology
Sowlat Mortazavi, Minister of Cooperatives, Labour, and Social Welfare
Mohammad Mehdi Esmaili, Minister of Culture and Islamic Guidance
Mohammad-Reza Gharaei Ashtiani, Minister of Defence and Armed Forces Logistics
Ehsan Khandozi, Minister of Economic Affairs and Finance
Rezamorad Sahraei, Minister of Education
Ali Akbar Mehrabian, Minister of Energy
Hossein Amir-Abdollahian, Minister of Foreign Affairs
Bahram Eynollahi, Minister of Health and Medical Education
Kioumars Hashemi, Minister of Sport and Youth
Esmaeil Khatib, Minister of Intelligence
Ahmad Vahidi, Minister of Interior
Amin Hossein Rahimi, Minister of Justice
Javad Owji, Minister of Petroleum
Mehrdad Bazrpash, Minister of Roads and Urban Development
Mohammad Ali Zolfigol, Minister of Science, Research and Technology
Ezzatollah Zarghami, Minister of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism

Other members of cabinet
Ali Bahadori Jahromi, Government Spokesman
Mohammad-Reza Farzin, Governor of the Central Bank of Iran

Other
Mehdi Chamran, Chairman of the City Council of Tehran
Ali Akbar Ahmadian, Secretary of the Supreme National Security Council
Alireza Zakani, Mayor of Tehran
Peyman Jebelli, Head of IRIB
Saeed Iravani, Representative to the United Nations

See also
 List of Iranian ambassadors under President Khatami
 List of Iranian provincial governors under President Khatami
 List of Iranians
 List of mayors of Tehran
 List of presidents of Iran

External links
Iran-NDE Chiefs of State and Cabinet Members, CIA

Officials
Iranian
Officials

List of Iranian officials


උපායශීලී සැලසුම්කරණය යනු සංවිධානයක උපක්‍රම හෝ ඉලක්ක පිහිටුවීමේ හා එම උපක්‍රම ක්‍රියාත්මක කිරීමට අවශ්‍ය වන්නා වු සම්පත් වෙන් කිරිමට අදාළ තීරණ ගැනීමේ ක්‍රියාවලියයි. ශ. දු. අ.ත. විශ්ලේෂණය (ශක්තීන්, දුර්වලතා, අවස්ථා, තර්ජන) දේ. ආ. සා.තා. විශ්ලේශණය (දේශපාලනික, ආර්ථික,සමාජීය, සහ තාක්ෂණික)
සා. තා. ආ. ප පා. විශ්ලේෂණය (සාමාජීය සංස්කෘතික, තාක්ෂණික,ආර්ථික, පරිසරාත්මක හා පාලනාත්මක) සහ ප.දේ.තො.සා.තා.ආ. විශ්ලේෂණය (පරිසරාත්මක,දේශපාලනික, තොරතුරාත්මක, සමාජීය,තාක්ෂණික සහ ආර්ථික) ආදී විවිධ ව්‍යාපාර විශ්ලේෂණ ක්‍රමයන් උපායශීලී සැලසුම්කරණයේදී භාවිතා කරනු ලැබේ.

උපායශීලී සැලසුම්කරණය යනු, සංවිධානයේ අනාගත ගමන් මගේ විධ්මත් සළකා බැලීමකි. සියලුමඋපායශීලී සැලසුම්කරණයන් යටත් පිරිසෙන් එක් ප්‍රශ්ණයක් සමඟ හෝ ගැටෙනු ලැබේ.

01) අපි කළ යුත්තේ කුමක්ද?

02)කා සඳහා අපි එය කළ යුතුද?

03) අපි විශිෂ්ටත්වය දක්වන්නේ කෙසේද?

ව්‍යාපාර උපායශීලී සැලසුම්කරණයේදී වඩාත් උචිත වන්නේ තෙවැනි වාක්‍ය ඛණ්ඩයයි. එනම් අපි පරාජය කරන්නේ කෙසේද හෝ තරඟකාරිත්වය වළක්වන්නේ කෙසේද න්නයි.

බොහෝ සංවිධානයන් ඔවුන්ගේ දැක්ම විසි වසරක තරම් කාලයක් සඳහා දීර්ඝ කරනු ලැබූවද බොහෝ දුරට මෙය තුන් හෝ පස් වසරක කාලයක් පුරාවට ව්‍යාපාරයේ ගමන් මග තීරණය කිරීමේ ක්‍රියාවලියක් ආකාරයෙන් දැක්විය හැකිය.

ව්‍යාපාරය සිය ගමන් මග තීරණය කිරීම සඳහා එහි නිවරැදි වත්මන් තත්වය දැන සිටීම ඉතා වැදගත් වේ. ඉන් අනතුරුව ව්‍යාපාරය තමන් යා යුතු ස්ථානය තීරණය කල යුතුය. උපායශීලී සැලසුම මෙම ක්‍රියාවලියේ අවසාන ප්‍රතිඵලයයි.

ව්‍යාපාරයේ දැක්ම ඵලදායීව පිහිටුවීම සඳහා උපායශීලී සැලසුම්කරණය භාවිතා කිරීම සත්‍ය කරුණකි.කෙසේ වෙතත් අනාගත වෙළඳපොල තත්වය හා එහි ගැටළුකාරී තත්වය පිළිබඳව අනාවැකි පහල කිරීමට උපායශීලී සැලසුම්කරණයට හැකියාවක් නොමැත. එබැවින් ආකූල ව්‍යාපාර පරිසරයක් තුළ සංවිධානයක් නොනැසී පැවතීම සඳහා උපායශීලී නව්‍යකරණය ප්‍රධාන ප්‍රතිෂ්ඨාවක් වෙනු ලබයි.

දැක්ම, මෙහෙවර සහ වටිනාකම්

දැක්ම

දැක්ම යනු සංවිධානයක හෝ ව්‍යවසායක අභිමත හෝ අපේක්ෂිත අනාගත තත්වය පිළිබඳව එහි මූලික අරමුණු සහ උපායශීලී දිශාව මූලික කොට ගෙන ප්‍රකාශ කිරීමයි. එය දීර්ඝ කාලීන දර්ශණයකි. ඇතැම් අවස්ථාවන්වලදී එය සංවිධානය ක්‍රියාත්මක වීමට සුදුසු බාහිර පරිසර ලෝකය පිලිබඳව විස්තර කරනු ලැබේ. නිදසුනක් ලෙස පුණ්‍ය ආයතනයක දැක්ම ලෙස "දිළිඳු කමින් තොර ලෝකයක්" යන්න දැක්විය හැකිය.
දැක්ම යනු සමස්ත ආයතනය සදහා මග පෙන්වන ප්‍රකාශයක.

මෙහෙවර

සංවිධානයක හෝ ව්‍යවසායක මූලික අරමුණ මෙහෙවර මඟින් විස්තර කරනු ලැබේ. මූලික වශයෙන්ම ව්‍යාපාරය පවතින්නෙ ඇයිද යන්න මෙහෙවර ප්‍රකාශය මගින් විස්තර කරනු ලැබේ. ව්‍යාපාරයේ දැක්ම මගින් විස්තර කරනු ලබන අවසාන අරමුණ වෙත ලඟා වීම සඳහා ව්‍යාපාරය කුමක් කළ යුතුද යන්න මෙහෙවර ප්‍රකාශය මඟින් විස්තර කෙරේ. සංස්ථාපිත මෙහෙවරක් වසර ගණනාවක් පුරාවට හෝ ව්‍යාපාරයේ සමස්ථ ජීවිත කාලය පුරවටම පැවතිය හැකිය. එය කාලයත් සමඟ දිවෙන ව්‍යාපාරයේ අභිමතාර්ථයන් නොවන නමුදු ව්‍යාපාරයේ මුළු මහත් අරමුණු සියල්ලම පාහේ එහි දැක්ම සමඟ පෙළ ගැසී තිබේ.

වටිනාකම්

ව්‍යාපාර ගණුදෙනුකරුවන් අතර හුවමාරු වෙනු ලබන විශ්වාසයන් වටිනාකම් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. වටිනාකම් ව්‍යාපාරයේ සංස්කෘතියට සහ මූලිකත්වයන්ට මග පෙන්වනු ලැබේ.

ක්‍රමවේදයන්

උපායශීලී සැලසුම්කරණය සඳහා බොහෝ ප්‍රවේශයන් දක්නට හැකිවුවද ප්‍රධාන වශයෙන්ම පියවර 03 කින් සමන්විත වූ ක්‍රියාවලියක් බොහෝ දුරට භාවිතා කරනු ලබයි.

තත්වය - වර්තමාන තත්වය හා එහි ගමන් මග විශ්ලේෂණය කිරීම.
ඉලක්ක - අරමුණු හා අභිමතාර්ථ නිර්වචනය කිරීම. [ඇතැම් අවස්ථාවන්වලදි මෙය පරිපූර්ණ තත්වයේ පවතී]

මාර්ගය - අරමුණු හා පරමාර්ථයන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා සුඳුසු මාර්ගයක් අනුරූපණය කිරීම.

තවත් විකල්ප මාර්ගයක් ලෙස " අඳින්න, දකින්න, හිතන්න" හැඳින්විය හකිය.

අඳින්න- පරිපූර්ණ වු රූපය හෝ අරමුණුගත අවසාන තත්වය කුමක්ද?

දකින්න- වත්මන් තත්වය කුමක්ද? එම වත්මන් තත්වය සහ අරමුණුගත තත්වය අතර පවත්නා වෙනස කුමක්ද?

හිතන්න- එම කාර්යයන් ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා අවශ්‍ය කරනු ලබන සම්පත් මොනවාද?

මේ සඳහා තවත් විකල්ප ප්‍රවේශයකි, දැකීම- සිතීම- ඇඳිම.

දැකීම- වත්මන් තත්වය කුමක්ද?

සිතීම- අරමුණු සහ අභිමතාර්ථයන් නිර්වචනය කිරීම.

ඇඳිම- අරමුණු හා අභිමතාර්ථයන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා මාර්ගයන් සැකසීම.

වෙනත් ආකාරයකින් විග්‍රහ කලහොත් උපායශීලී සැලසුම්කරණය පහත පරිදි දැක්විය හැකිය.

දැක්ම - අරමුණු හා පරමාර්ථ ධුරාවලියක් සමග දැක්මක් නිර්වචනය කිරීම සහ මෙහෙවර ප්‍රකාශනයක් පිහිටු වීම.

ශ.දු.අ.ත. - අභිමත අරමුණු වලට අනුකූලව විශ්ලේශණයක් කැඳවීම.

ක්‍රමවත් දැක්වීම - මෙම අරමුණු ඉටු කර ගැනීම සඳහා ක්‍රියාමාර්ග සහ ක්‍රියා පටිපාටියක් ක්‍රමවත්ව දැක්වීම.

ක්‍රියාවට නැංවීම- ගිවිසගත් හෝ තීරණය කරගත් ක්‍රියාවලියක් දියත් කිරීම.

පාලනය - ප්‍රතිපලයන් අභිමන්ත්‍රණය කිරීම සහ පාලනය සඳහා ක්‍රියාවට නැංවු ක්‍රියාවලියෙන් ප්‍රතිචාර ලබා ගැනීම.

අවස්ථා විශ්ලේෂණය

සංවිධානයක් ඔවුන්ගේ උපක්‍රමයන් පිහිටු වීමේදී එහි බාහිර පරිසරය දෙසත්, අනාගත වෙළඳපොල තත්වය දෙසත් අවධානය යොමු කිරීම වැදගත් වේ. බාහිර පරිසරයෙන් එන අවස්ථා හා තර්ජන මෙන්ම අභ්‍යන්තර පරිසරයෙන් එන ශක්තීන් හා දුර්වලතා හඳුනා ගැනීම සඳහා අභ්‍යන්තර මෙන්ම බාහිර මට්ටමෙන්ඳ පරිසර විශ්ලේෂණයන් ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය.

බාහිර පරිසර තත්වයන්විශ්ලේෂණය කිරීම සඳහා විව්ධ සාධක භාවිතා කරනු ලැබේ. ඉන් ප්‍රධාන සධාක කිහිපයක් පහත පරිදි පෙළ ගැස්විය හැකිය.

01) වෙළඳපොල -ගණුදෙනුකරුවන්

02) තරඟකාරිත්වය

03)තාක්ෂණය

04)සැපයුම්කරුවන්ගේ වෙළඳපොල

05)ශ්‍රම වෙළඳපොල

06)ආර්ථිකය

07)පාලන පරිසරය

නමුත් මෙම සාධකයන් සියල්ල එකවර වැදගත් වන අවස්ථාවන් දුබලය. ඒවාගේම ප්‍රථම සාධක දෙකවන වෙළඳපොල සහ තරඟකාරිත්වය නොවැදගත් සාධකයන් ලෙස දැකීමද අසාධාරණය.

බාහිර පරිසරය විශ්ලේෂණය කිරීම ගණුදෙනුකරුවා කෙන්ද්‍ර කරගනිමින් බොහෝ විට සිදු කරනු ලබයි. උපායශීලී සැලසුම්කරණය වෙළඳපොල පරිසරය ගැන අවධානය යොමු කරමින් දුර දක්නා නුවණින් කළ යුතුය. ඒවාගේම සංවිධානය ගණුදෙනුකරුවන් තෝරා ගැනීමේදී තමන් සේවය කිරීමට වඩාත් රුචි ගණුදෙනුකරුවන් පිරිසක් තෝරා ගත යුතුය.

මයිකල් පෝටර් නැමති පුද්ගලයා විග්‍රහ කර ඇති පරිදි ඔහුගේ ශදුඅත විශ්ලේෂණය අභ්‍යන්තර පරිසරය විශ්ලේෂණය පිණිස යොදා ගනු ලැබේ.

අරමුණු, අභිමතාර්ථ සහ ඉලක්ක

උපායශීලී සැලසුම්කරණය සියලුම ව්‍යාපාරවල ඉතාම වැදගත් ව්‍යාපාර කටයුත්තක් ලෙස හැඳින්විය හැකිය. රාජ්‍ය අංශයේ ව්‍යාපාරික කටයුතුවලට පවා මෙම උපායශීලී සැලසුම්කරණය ඉතා වැදගත් වේ.
උදා:අධ්‍යාපන කටයුතු

මෙම උපායශීලී සැලසුම්කරණය විධිමත් මෙන්ම අවිධිමත් ආකාරයෙන්ද කරනු ලබයි. තීරණය කරගත් අරමුණු මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා සුදුසු ඵලදායී මාර්ගයක් ගොඩ නගා ගැනීමෙන් අනතුරුව මෙම උපායශීලී සැලසුම්කරණය සහ තීරණ ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය අවසන් වනු ලබයි.

උපායශීලී සැලසුම්කරණයේදී පහත සඳහන් භාවිතයන් සැළකිල්ලට ගනු ලැබේ. එනම් අභිමත,අවසන් තත්වය,සැලසුම්, ප්‍රතිපත්ති, අරමුණු, අභිමතාර්ථ, උපක්‍රමයන්,උපාය මාර්ග සහ ක්‍රියාවලියන්ය. මෙම සුලභ සංකල්පයන් බොහෝ විට නිශ්චිත කාල රාමුවකට යටත්ව අනගත අභිමත ප්‍රතිඵලයන් මුල්කොට ගෙන ක්‍රියාත්මක වෙයි. බොහෝවිට මේවා අරමුණු සහ අභිමතාර්ථයන්ය.

ධූරාවලියක් යනු, අභිමතයන් සැලසුම් කිරීමේ එක් සැකිල්ලකි. ඉහත සඳහන් කරන ලද කරුණු සියල්ල බොහෝදුරට ධූරාවලියක් ආකාරයෙන් අනුපිළිවලට පහත පරිදි සැලසුම් කළ හැකිය. ඉහළ ශ්‍රේණියේ පරමාර්ථ, දෙවන ශ්‍රේණියේ පරමාර්ථ, තෙවන ශ්‍රේණියේ පරමාර්ථ ආදී වශයෙනි. කෙසේවෙතත් ඕනෑම පෙළ ගැස්මක පහළ ශ්‍රේණිය කෙසේද? යන්නට ප්‍රතිවචන දෙනු ලබන අතර ඉහළම ශ්‍රේණිය ඇයි? යන්නට ප්‍රතිවචන දෙනු ලබේ. නමුත් මේ සඳහා ප්‍රතිවචනයක් හෝ පිළිතුරක් නොමැත. ඉහලම ශ්‍රේණියේ පරමාර්ථ විග්‍රහ කරනු ලැබ ඇත්තේ මේ ආකාරයෙනි.

මිනිසුනට එකම අවස්ථාවක විවිධාකාර වු අරමුණු තිබිය හැකිය. "අරමුණු අනුරූපතා" සංකල්පයෙන් විස්තර කරනු ලබන්නේ මෙම අරමුණු අතර පවතින දැඩි සබඳතාවයයි. එය "ඒ" නැමති අරමුණ "බී" නැමති අරමුණ සමඟ පවතින අනුරූපතාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරනු ලබයි. අරමුණු ධූරාවලියක් එක් අරමුණක් තුළ ඇති තවත් අරමුණු සමූහයක එකතුවකින් සැදුම්ලත් වේ.

කෙටි කාලීන, මධ්‍යම කාලීන හා දිගු කාලීන අරමුණු පිහිටුවා ගැනීම ව්‍යාපාරයක සාර්ථකත්වයට හේතු වේ. එමගින් ව්‍යාපාරයට තම කෙටි කාලීන අරමුණු වලට ඉක්මනින් ලඟාවීමේ හැකියාව ලැබෙනු ඇත. නමුත් තම දිගු කාලීන අරමුණු වලට ලඟා වීම තරමක් අසීරු කාර්යයක් ලෙසට ව්‍යාපාරයට පෙනීමට පුළුවන. මන්දයත් තමා විසින්ම එම දිගු කාලීන අරමුණු විශේෂයෙන්ම ලඟා කර ගැනීම අසීරු කාර්යයක් ලෙසට නිර්වචනය කර ගැනීමයි. අරමුණු අනුක්‍රමය යනු එක් අරමුණක් ඉටු කර ගැනීම තවත් අරමුණකට පියවරක් ලෙස සැළකීමයි. මෙය තරමක් වැදගත් වු සංකල්පයකි. මන්දයත් ව්‍යාපාරයකට සිය අරමුණු මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා මෙය මග පෙන්වන බැවිනි. පළමුවෙන්ම කෙටි කාලීන අරමුණු ඉටු කර ගැනීමත් සමඟ ව්‍යාපාර ආයතනය ක්‍රමයෙන් සිය අනෙකුත් අරමුණු ඉටු කර ගැනීම සඳහා යොමු වේ. ව්‍යාපාරයක් සිය අරමුණු හා අභිමතාර්ථ නිසි පරිදි එකිනෙක අතර ගැටීමක් ඇති නොවන පරිදි පිහිටු විය යුතුය. එක් ව්‍යාපාර කොටසක ව්‍යාපාර කොටසක අරමුණු අනෙකුත් ව්‍යාපාර කොටස්වල අරමුණු සමඟ අනුරූප විය යුතුය.

මෙහෙවර ප්‍රකාශනය සහ දැක්ම ප්‍රකාශනය

ව්‍යාපාර ආයතනයන් සිය අරමුණු සහ අභිමතාර්ථයන් මෙහෙවර ප්‍රකාශනයට හෝ දැක්ම ප්‍රකාශනයට සාරාංශ ගත කළ යුතුය. එසේ නොවේ නම් ඔවුනට ප්‍රථමයෙන් දැක්ම සහ මෙහෙවර ප්‍රකාශනයන් සකස් කර ඉන් අනතුරුව සිය අරමුණු සහ පරමාර්තයන් ඒ ඇසුරින් ක්‍රමවත්ව ගොඩ නැංවිය යුතුය.

බොහෝ උපක්‍රම සැකසීමේ විශේෂඥවරුන් පවසන්නේ ලිඛිත මෙහෙවර ප්‍රකාශනයක් තබා ගැනීම වඩාත් උචිත වන බවයි. කෙසේවෙතත් එය අනිවාර්ය නොවේ.

බොහොමයක් උපක්‍රමශීලී සැලසුම්කරණය සඳහා භාවිතා කරනු ලබන ආකෘතියන් ආරම්භ වනු ලබන්නේ මෙහෙවර ප්‍රකාශනයත් සමඟය. එම නිසා උපක්‍රම සැලසුම්කරණයට ප්‍රථමයෙන්ම ව්‍යාපාරය සඳහා මෙහෙවර ප්‍රකාශනයක් ගොඩ නැංවීම වඩාත් උචිත වේ.

මෙහෙවර ප්‍රකාශනය මගින් ව්‍යාපාරයේ මූලිකම අරමුණ විස්තර කරනු ලබයි. එය ව්‍යාපාරයේ ගණුදෙනුකරුවා පිළිබඳ මෙන්ම අර්බුදකාරී තත්වයන් පිළිබඳවද ව්ග්‍රහ කරනු ලබයි. මෙහෙවර ප්‍රකාශනයක්
තුළින් අපට ව්‍යාපාරයේ අභිමත කාර්ය ඵලය පිලිබඳව අවබෝධයක් ලබා ගත හැකි වෙයි.

දැක්ම ප්‍රකාශනය මගින් ව්‍යාපාරයේ අවශ්‍යතාවය නිරූපණය කරනු ලබයි. එය ප්‍රධාන වශයෙන්ම අවධානය යොමු කරනුයේ අනාගතය කෙරෙහිය. එය අනුප්‍රාණයේ මූලාශ්‍රයකි. දැක්මක් මගින් ව්‍යාපරයට ප්‍රධාන ආර්ථික තීරණ ගැනීම සඳහා දළ සැලැස්මක් පෙන්නුම් කරයි.

මෙහෙවර ප්‍රකාශනයක් මගින්ව්‍යාපාරයේ ගණුදෙනුකරුවන් වන කළමණාකරුවන්, සේවකයින් සඳහා වටිනාකමක් ගෙන එනු ලබයි. එය ව්‍යාපාරය සඳහා මග පෙන්වීමකි. මේ සියලුම දේ උපක්‍රමශීලී සැලසුම්කරණයක් සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වේ.

බොහෝ මිනිසුන් දැක්ම සහ මෙහෙවර වැරදි ආකාරයෙන් තේරුම් ගනු ලබයි. දැක්මක් මගින් ව්‍යාපාරය සිය මෙහෙවර මුදුන් පමුණුවා ගතයුතු වන්නේ ඇයිද යන්න විස්තර කෙරෙනවා. දැක්මක් ඉතා දිගු කාලීන වන අතර ඉතා පුළුල් සංකල්පයකි. නමුත් මෙහෙවර ඉතා නිශ්චිතය. එය නිසැකවම ව්‍යාපාරයට ලබා ගත හැකි දේ පිලිබඳව විස්තර කරයි. සිය මෙහෙවර මුදුන් පමුනුවා ගැනීම තුලින් ව්‍යාපාරයට සිය දැක්ම ද ලඟා කරගත හැකි වේ.

සමහර ව්‍යාපාරයන්හි මෙහෙවර මෙන්ම දැක්ම ද සමාන ස්වරූපයක් ගනු ලබයි. එය ව්‍යාපාරයේ පරිහානියට හේතු වේ. එය ගණුදෙනුකරුවා තුළ ව්‍යාපාරය පිළිබඳව වැරදි ආකල්පයන් ඇති කිරීමට හේතු වේ. ව්‍යාපාර පරමාර්ථයන් පහත ලක්ෂණ වලින් සමන්විත විය යුතුය.

01) නිශ්චිත බව

02) මැනියහැකි බව

03)ලඟා වියහැකි බව

04)අදාළ බව

05)කාල රාමුවකට යටත් වීම

ප්‍රථමයෙන් දැක්මද? නැතිනම් මෙහෙවරද? ඔබ අළුතින්ම ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කරන්නේ නම් හෝ නව ව්‍යාපාර කටයුත්තක් සැලසුම් කරන්නේ නම් හෝ ඔබ ප්‍රථමයෙන් ඔබේ දැක්ම ගොඩ නගා ගෙන ඉන් අනතුරුව දැක්ම තුළින් අනිකුත් පියවරවලට යාම සුදුසුය. නමුත් ඔබේ ව්‍යාපාරය සඳහා දැනටමත් ඔබ මෙහෙවරක් ගොඩ නගා ගෙන තිබේ නම් ඔබට ඒ තුළින් තම පිහිටුවාගෙන තිබෙන දැක්ම වෙනස් කරගත හැකි වේ. මෙම කුමන ක්‍රමයක් අනුගමනය කලද උපායශීලී සැලසුම්කරණයට පෙර ඔබ් ඔබේ අභ්‍යන්තර ශක්තීන්, දුර්වලතා හා බාහිර තර්ජන, අවස්ථාවන් පිලිබඳව පුළුල් විශ්ලේෂණයක් කල යුතුය.

යහපත් දැක්මක ලක්ෂණ

01) පැහැදිලි සහ ව්‍යාකූල බවින් තොර වීම

02) ප්‍රාණවත් සහ නිරවුල් භාවය

03) විස්තරාත්මක බව

04) මතකයේ රැදෙන සුළුභාවය

05) යතාර්ථවාදී බව

06) ව්‍යාපාර වටිනාකම් සහ සංස්කෘතිය සමඟ ගැලපෙනභාවය

ව්‍යාපාරයක සාර්ථකත්වය සඳහා සංවිධානයේ වටිනාකම් සහ සංස්කෘතිය ව්‍යාපාරයේ දැක්ම සමඟ අනුරූප විය යුතුය. ව්‍යාපාර කළමනාකරණය මෙම පිහිටුවාගත් දැක්ම සහ ව්‍යාපාර අභිමතාර්ථයන් නිරන්තරයෙන්ම ව්‍යාපාරය තුළත් ඉන් පිටතත් සන්නිවේදනය කළ යුතුය. එමෙන්ම නව කෙටි කාලීනඅරමුණු හඳුන්වාදීමත් එම අරමුණු මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා ව්‍යාපාර සේවකයින් උනන්දු කරවීම ද ව්‍යාපාර කළමනාකාරිත්වයේ වගකීමකි. ඊට අමතරව මෙහෙවර ප්‍රකාශය අභ්‍යන්තර මෙන්ම බාහිර තක්සේරුකරණයට යටත් විය යුතුය. අභ්‍යන්තර තක්සේරුකරණය අභ්‍යන්තර ව්‍යාපාරයේ පාර්ශව‍ය දෙස අවධානය යොමු කළ යුතු වන අතර බාහිර තක්සේරුකරණය බාහිර ගණුදෙනුකරුවන් පිලිබ්ඳව අවධානය යොමු කළ යුතුය. මෙම තක්සේරුකරණයන් තුළින් ව්‍යාපාරයේ මෙහෙවර ප්‍රකාශනයේ සාර්ථකත්වය ගැන අවබෝධයක් ලබා ගත හැකි වෙයි.

පහත සඳහන් ප්‍රධාන ප්‍රශ්ණන් දෙක සඳහා පිළිතුරු සැපයීමෙන්ද මෙහෙවර සහ දැක්ම පිහිටුවීම සඳහා ආරම්භයක් ලබා ගත හැකි වේ. එනම් පළමුව ව්‍යාපාරයට සිය ක්‍රියාකාරී පරිසරය කෙරෙහි පවතින්නේ කුමන අභිලාශයන්ද සහ එම පරිසරය කෙරෙහි බලපෑම් කිරීමට තමා තුළ කිනම් හැකියාවක් තිබේද යන්නයි. දෙවනුව එම අභිලාශයන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා ව්‍යාපාරයට කුමක් කළ හැකිද යන්නට පිළිතුරු දිය යුතුය. ප්‍රථම ප්‍රශ්ණය සඳහා පිළිතුරු සැපයීම තුළින් ඵලදායි දැක්මක් ගොඩ නඟා ගත හැකිවන අතර දෙවන ප්‍රශ්ණය සඳහා පිළිතුරු සැපයීමෙන් ඵලදායි මෙහෙවරක් ගොඩ නගා ගත හැකිය.

උපක්‍රම සැලසුම් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය
ව්‍යාපාරයේ දිශාව පිහිටුවීම

මෙය උපායශීලී සැලසුම්කරණයේ ප්‍රථම පියවරයි. මෙම පියවරේදී ව්‍යාපාරයේ දැක්ම, මෙහෙවර, අරමුණු සහ අහිමතාර්ථයන් පිහිටු වීම කරනු ලබයි.

පරිසරය අධ්‍යයනය කිරීම

මෙම පියවරේදී ව්‍යාපාරය සිය අභ්‍යන්තර සහ බාහිර පරිසර සාධකයන් විමසුමට ලක්කරනු ලබයි. අභ්‍යන්තර පරිසරය අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා ශදුඅත විශ්ලේෂණය ත් බාහිර පරිසරය විශ්ලේෂණය කිරීම සඳහා "දේශපාලනික, ආර්ථික,සමාජීය, සහ තාක්ෂණික" යන සාධක සැලකිල්ලට ගත හැකිය.

උපක්‍රම පිහිටුවීම

මෙහිදී ව්‍යාපාරය සුදුසු උපක්‍රම කිහිපයක් සිය පිහිටුවාගත් දිශාවට අනුකූලව පිහිටු වනු ලබයි. ව්‍යාපාරය තමාට ගැලපෙන උපක්‍රමයන් පිහිටුවා ගැනීමට මෙහිදී උත්සුක විය යුතුය.

උපක්‍රම විශ්ලේෂණය

මෙම පියවරෙදී ව්‍යාපාරය පිහිටුවාගත් උපක්‍රම අතුරින් වඩාත් ගැලපෙන උපක්‍රමයන් තෝරා බේරා ගත යුතුය. මේ සඳහා පිහිටුවා ගත් සියලු උපක්‍රමයන් විශ්ලේෂණය කල යුතුය.

උපක්‍රම ක්‍රියාවට නැංවීම

මෙහිදී ව්‍යාපාරය වඩාත් සුදුසු යැයි තෝරා ගත් උපක්‍රමයන් කිහිපයක් ක්‍රියාවට නැංවීම සිදු කරනු ලබයි. මෙම පියවරේදී ව්‍යාපාරය සිය වටිනාකම් සහ ව්‍යාපාර සංස්කෘතිය කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතුය.

මන්තු කිරිම සහ පාලනය

පිහිටුවාගත් අරමුණු ඒ අයුරින් ඉටු වෙනවාද යන්න සහ ව්‍යාපාරයේ නිවරැදි ගමන් මග තහවුරු කර ගැනීම සදහා මන්තු කිරිම සහ පාලනය කිරීම සිදුකරනු ලබයි.

බාහිර සබැඳුම

 තීරණ ගැනීමේ මෘදුකාංග
 හොශින් කන්‍රි ක්‍රමය
 අනුකලක ව්‍යාපාර සැලසුම්කරණය
 උපක්‍රම අනුරූපණය

උපායශීලී සැලසුම්කරණය


Ilić je srpsko, crnogorsko i hrvatsko prezime, koje se najčešće pojavljuje u Zagrebu, Rijeci, Splitu, Metkoviću, Osijeku i u Puli.

Osobe s prezimenom Ilić
Alberto Ilić (1865. – 1894.), hrvatski liječnik
Boris Ilić (1957. – 1998.), hrvatski borac borilačkih vještina
Igor Ilić (rođ. 1977.), bosanskohercegovački nogometaš
Josip Ilić, hrvatski reprezentativni rukometaš
Ljubo Ilić (1905. – 1991.), srpski klasični učenjak
Luka Ilić Oriovčanin (1817. – 1878.), hrvatski pjesnik i etnolog
Miroslav Ilić (rođ. 1950.), srpski pjevač narodne glazbe
Miroslav Ilić (Bilje) (rođ. 1954.), srpski pjesnik, kantautor, enigmat
Momir Ilić (rođ. 1981.), srpski rukometaš
Nemanja Ilić (rođ. 1990.), srpski rukometaš
Radiša Ilić (rođ. 1977.), srpski umirovljeni nogometaš
Saša Ilić (rođ. 1977.), srpski nogometaš
Stjepan Ilić (rođ. 1940.), hrvatski nogometaš
Tomo Bradanović Ilić (1853. – 1917.), hrvatski industrijalac, veleposjednik, veletrgovac i dobrotvor
Vanja Ilić (rođ. 1973.), hrvatska arhitektica
Velimir Ilić (rođ. 1951.), srpski političar
Vera Ilić-Đukić (1928. – 1968.), srpska filmska, televizijska i kazališna glumica i komičarka

Izvori

Hrvatska prezimena
Srpska prezimena
Crnogorska prezimena

Ilić


La sede de la Televisión Central de China o sede de la CCTV () es un rascacielos de 234 m y 44 plantas que se encuentra en el Beijing Central Business District (CBD) y que sirve como sede de la Televisión Central de China (CCTV). La primera piedra se colocó el 1 de junio de 2004 y la fachada del edificio se completó el 1 de enero de 2008. Rem Koolhaas y Ole Scheeren de OMA  fueron los arquitectos encargados de la construcción, mientras que Arup fue el encargado del complejo diseño de ingeniería.

Antecedentes

El edificio principal no es una torre tradicional, sino un lazo formado por seis secciones horizontales y verticales que suponen 473.000 m² de espacio construido, creando una red irregular en la fachada del edificio con el centro abierto. La construcción del edificio fue considerada como un problema estructural, sobre todo porque está en una zona sísmica. Debido a su forma radical, se dice que fue un conductor de taxi quien por vez primera lo bautizó con su apodo actual de dà kùchǎ (大裤衩),, que podría traducirse como gran calzoncillo («big boxer shorts»).

El edificio fue construido en tres edificios independientes que se unieron para convertirse en uno y medio el 30 de mayo de 2007. Con el fin de no bloquear las diferenciales estructurales la unión se programó por la mañana temprano, cuando el acero de las dos torres permanecía relativamente frío a la misma temperatura. El edificio de la CCTV es parte de un parque de medios de comunicación, destinado a formar un paisaje de espectáculos públicos, zonas de filmación al aire libre y estudios de producción, y como una extensión del eje verde central de la CDB.

La Office for Metropolitan Architecture ganó el contrato de la Beijing International Tendering Co. para construir la sede de la CCTV y el Television Cultural Center el 1 de enero de 2002.  Estaba entre una de las primeras 300 nuevas torres del nuevo CDB de Pekín. En su interior alberga oficinas y estudios de administración, noticias, radiodifusión, y programa de producción.

La sede de la CCTV fue inaugurada oficialmente por el presidente el 1 de enero de 2008. Entre los distinguidos invitados que asistieron a la inauguración estaban Hu Jintao, Jiang Zemin, Wen Jiabao y Guo Jinlong.

Incendio de 2009

Un edificio adyacente en el complejo, el Television Cultural Center, fue víctima el 9 de febrero de 2009 de un incendio causado por los fuegos artificiales del día del Lantern Festival, antes de la finalización prevista del edificio en mayo de 2009. Iba a albergar el Beijing Mandarin Oriental Hotel, un centro de visitantes, un gran teatro público, dos estudios de grabación con tres salas de control de audio, una sala de cine digital y dos salas de proyección. Los 154 m del Mandarin Oriental Hotel quedaron gravemente dañados y un bombero resultó muerto. El 25 de octubre de 2009, se instalaron andamios en la puerta principal de la TVCC dando inicio la renovación del edificio.

Hasta el 9 de febrero de 2010, la torre principal de la CCTV aún estaba desocupada. El edificio parecía vacío en la noche durante la mayor parte del año, con luces sólo en los pisos superiores.  En septiembre y octubre, en dos ocasiones notables, todo el complejo de la torre se iluminaba al menos desde una de las torres.

Galería de imágenes

Notas

Referencias

Enlaces externos
 CCTV Project Site (en inglés).
 Office for Metropolitan Architecture (OMA) Project Site (en inglés).
 China Central Television (CCTV) Headquarters Building & Cultural Centre, Beijing page for the engineering firm ARUP (en inglés).
 Consulting services performed by RWDI (en inglés).

Obras de Rem Koolhaas
Arquitectura de China de 2008

Edificios y estructuras de la República Popular China
Torres gemelas de China
Rascacielos de Pekín
Rascacielos de China de los años 2000
Edificios institucionales de China

Sede de la Televisión Central de China


Xenon 2 Megablast es un videojuego producido inicialmente para Amiga y Atari ST. Más tarde se hicieron versiones para PC, Master System, Mega Drive, Acorn Archimedes y Game Boy. Es la secuela de Xenon. Fue diseñado por los hermanos Bitmap (aunque lo programó The Assembly Line). Se convirtió en uno de sus títulos más conocidos y en un clásico del género.

Argumento
Los Xenitas, tras la derrota sufrida en el conflicto galáctico (que tuvo lugar en el primer Xenon), han decidido borrar de la historia esos acontecimientos. Para ello, han colocado cuatro bombas en zonas espacio-temporales. El jugador, en el papel de piloto de megablaster, tiene que enfrentarse a la peculiar fauna de cada zona y eliminar al animal más grande. Las bombas están fusionadas con estos animales y quedan desactivadas al perecer estos.

Videojuegos para Amiga
Videojuegos para Atari ST
Videojuegos para Acorn Archimedes
Videojuegos para Game Boy
Videojuegos para NEC PC-9801
Videojuegos para Sega Mega Drive
Videojuegos para Sega Master System
Videojuegos para Sharp X68000
Videojuegos desarrollados en Reino Unido
Matamarcianos
Videojuegos de 1989

Xenon 2 Megablast


Bošnjaci su jedna od etničkih skupina na Kosovu.

Nakon Albanaca i Srba, Bošnjaci su najbrojnija zajednica na Kosovu. Iako su po rezultatima popisa iz 2011. godine, Bošnjaci drugi najbrojniji narod Kosova, to u stvarnosti nije prava demografska slika ove države jer zbog neobavljanja popisa u općinama s većinskim srpskim stanovništvom (Leposavić, Zubin Potok i Zvečan), popis nije potpun.

Po istom popisu stanovništva, na Kosovu je 2011. godine živjelo 27.533 Bošnjaka, što predstavlja 1,58% od ukupnog broja stanovnika. Najviše Bošnjaka živi u Prizrenu 16.896. Broj Bošnjaka u općinama Dragaš je 4.100, u Peći 3.786, općini Istok 1.142, te u Kosovskoj Mitrovici 416.

Izvori

Vanjske povezice
 https://web.archive.org/web/20130530002058/http://bosnjak-ks.info/
 http://www.prizren-web.com/magazin/
 http://balkans.aljazeera.net/vijesti/saliji-bosnjaci-s-kosova-tesko-do-bih

Bošnjaci na Kosovu
Etničke grupe Kosova

Bošnjaci Kosova


El Tratado de San Petersburgo fue firmado el 5 de mayo de 1762 y marcó el fin de la Guerra de los Siete Años entre Prusia y el Imperio ruso. El tratado fue consecuencia de la coronación del zar Pedro III, quien admiraba al rey prusiano Federico II el Grande. Permitió a este último concentrarse en sus otros enemigos, Austria y Sajonia, en lo que se hizo conocido como el «milagro de la Casa de Brandenburgo».

El tratado fue firmado por el canciller M. I. Vorontsov del Imperio ruso y por el enviado del Reino de Prusia, el barón Goltz. Rusia se comprometió a ayudar en sellar la paz entre los distintos participantes en la Guerra de los Siete Años y devolver a Prusia todos los territorios ocupados por las tropas rusas durante la guerra. La intención de devolver el territorio fue dada a conocer antes de la firma del tratado: el 23 de febrero, Rusia declaró que «debe haber paz con este rey de Prusia; que Su Majestad el Zar, por su parte, está decidido a una cosa; renuncia a Prusia Oriental y las así llamadas conquistas realizadas; la participación rusa en tal guerra ha cesado» Además, acordó que Rusia ayudaría a Prusia a negociar un tratado de paz con Suecia.

Federico II el Grande (1712-1786) estaba tan emocionado que «ordenó un Te Deum y festivales» después de firmar el Tratado el 5 de mayo. La razón de su regocijo lo merecía, «ya que el Zar le prometió asistencia de una fuerza simbólica de 18.000 hombres» para ser empleada contra el Ejército austríaco. La posterior Paz de Hubertusburgo selló la paz entre Prusia, Austria y Sajonia: «aunque restauró el statu quo previo a la guerra, marcó el ascenso de Prusia como potencia líder en Europa».

Dos años después del tratado, Prusia y Rusia acordarían una alianza defensiva.

Referencias

Tratados de paz de Rusia
Tratados del Imperio ruso
San Petersburgo 1762
Tratado de San Petersburgo
Tratados de Rusia del siglo XVIII
Tratados de Prusia del siglo XVIII
Pedro III de Rusia

Tratado de San Petersburgo (1762)