Pouke o čovječnosti, hrvatski dokumentarni film iz 2019. godine scenarista i redatelja Branka Ištvančića. Snimljen je po istoimenoj knjizi autora Veljka Đorđevića, u produkciji udruge Artizana tijekom 2018. i 2019. godine uz financijsku potporu Ministarstva hrvatskih branitelja, Grada Zagreba, Grada Pakraca i Zaklade Adris.

Osoblje
Redatelj, producent i scenarist je Branko Ištvančić. Antun Ivanković je koproducent. Veljko Đorđević autor je knjige po kojoj je napravljen scenarij. Glazba i dizajn zvuka Pere Ištvančić. Direktor fotografije je Branko Cahun. Montažer je Branko Vuković.

Povijest snimanja
Suradnja Grada Pakraca, autora knjige Pouke o čovječnosti Veljka Đorđevića, psihijatrice Marijane Braš i redatelja i scenarista Branka Ištvančića datira iz 2016. godine. Na obilježavanje obljetnice evakuacije dr Marijana Braš bila je izaslanice predsjednice RH. Na praizvedbi je izjavila da je bila šokirana skromnošću obilježavanja ovako velikog događaja. Vrativši se u Zagreb odlučila je da priča mora dobiti veću dimenziju. Uskoro je dr Veljko Đorđević napisao knjigu svjedočanstava i rekonstrukcije događaja evakuacije Pouke o čovječnosti. Dvije godine potom snimljen je i dokumentarni film.  Film je snimljen radi poticanja emocija kod ljudi na razmišljanje o ovom događaju koji je mogao ostati zaboravljen.
Uloga je filma sačuvati svjedočanstva preživjelih sudionika od zaborava te širiti i promicati istinu i vrijednosti Domovinskog rata. Pokretači projekta snimanja su autor filma Branko Ištvančić i producent Antun Ivanković.

Film je praizveden 29. svibnja 2019. u zagrebačkom Hrvatskom narodnom kazalištu u povodu Dana Grada Zagreba i Dana branitelja Grada Zagreba.

Radnja
Film je o jednoj od najhumanijih akcija hrvatskih branitelja koju su izveli u noći 29. rujna 1991. godine.
Koncem rujna u agresiji na Hrvatsku došao je Banjolučki korpus JNA na područje Pakraca. Krenuli su divljački napadi iz svih vrsta naoružanja na pakračku bolnicu. Stalno su ju napadali. Zadnji odjel koji je ostao na teritoriju pod neprijateljskom kontrolom bio je psihijatrijski. Danima im nije bilo elementarnih uvjeta za život. Više od 300 teških psihičkih bolesnika i medicinsko osoblje bilo je bez pitke vode i hrane. Usred žestokih borbi iz neprijateljskog okruženja, uz pomoć medicinskog osoblja evakuirali su u šest autobusa i spasili više od 300 psihijatrijskih bolesnika iz psihijatrijske bolnice u Pakracu. Većina pacijenata bili su srpske nacionalnosti.
40-ak pakračkih branitelja i 6 vozača autobusa pošlo je u akciju i nisu se pitali kome, zašto i na koji način idu pomoći. Vodili su ih humani motivi.
Spasitelji su tako status heroja čovječnosti. Djelo je ishodište dobročinstva, čovječnosti, humanosti i medicinske etike, jer su išli spašavati bolesnike u tijeku rata, druge nacionalnosti (iste kao neprijatelj), druge vjeroispovijesti (iste kao u neprijatelja), naći snage izdići se i pokazati da raščovječenom trenutku rata postoji osjećaja i ljudskosti.

Priznanja
2019. godine uvršten je u natjecateljski program Pulskog filmskog festivala.
2020. godine na 38. izdanju Međunarodnog festivala URTI Grand Prix for Author's Documentary u Parizu nagrađen je Brončanom medaljom, jednom od četiriju glavnih nagrada za autorski dokumentarac.

Izvori

Hrvatski dokumentarni filmovi o Domovinskom ratu
Hrvatski filmovi 2010-ih
Pakrac

Pouke o čovječnosti (2019.)


A Costa Rica competiu nos Jogos Pan-Americanos de 2019 em Lima, Peru, de 26 de julho a 11 de agosto de 2019.

Em 11 de julho de 2019, o Comitê Olímpico da Costa Rica nomeou oficialmente uma equipe de 85 atletas (44 homens e 41 mulheres) para competir em 24 esportes.

Durante a cerimônia de abertura dos jogos, a futebolista Shirley Cruz foi a porta-bandeira do país.

Nesta edição dos jogos, a Costa Rica ganhou cinco medalhas, o segundo melhor desempenho do país em uma única edição dos jogos (a melhor performance foram as 11 medalhas conquistadas em 1987).

Atletas
Abaixo está a lista do número de atletas (por gênero) participando dos jogos por esporte/disciplina.

Medalhistas

Atletismo

A Costa Rica classificou oito atletas (quatro homens e quatro mulheres).

Chave
Nota– As posições nos eventos de pista são para a fase inteira
Q = Classificado diretamente à próxima fase

Masculino
Pista

Campo

Feminino
Pista e estrada

Badminton

A Costa Rica classificou dois jogadores de badminton (um por gênero).

Boliche

Boxe

A Costa Rica classificou dois boxeadores (um homem e uma mulher).

Canoagem

Slalom
A Costa Rica classificou um canoísta masculino para o slalom.

Masculino

Caratê

Kata

Ciclismo

A Costa Rica classificou sete ciclistas (cinco homens e duas mulheres).

BMX
Estilo livre

Corrida

Mountain bike

Estrada

Esgrima

A Costa Rica classificou uma esgrimista na espada feminina.

Feminino

Fisiculturismo

A Costa Rica classificou um fisiculturista.

Não houve resultados na fase de pré-julgamento, com apenas os seis melhores avançando.

Futebol

Sumário

Feminino

Grupo B

Semifinal

Disputa pelo bronze

Ginástica

A Costa Rica classificou quatro ginastas (dois homens e duas mulheres).

Artística
Masculino

Feminino

Golfe

A Costa Rica classificou uma equipe de 2 golfistas masculinos.

Hipismo

A Costa Rica classificou dois ginetes.

Adestramento

Judô

Feminino

Levantamento de peso

A Costa Rica classificou quatro halterofilistas (dois homens e duas mulheres). Todavia, apenas três foram inscritos (dois homens e uma mulher).

Masculino

Feminino

Lutas

A Costa Rica classificou um lutador para a luta livre.

Livre masculino

Natação

Masculino

Feminino

Patinação sobre rodas

Velocidade

Raquetebol

A Costa Rica classificou três jogadores de raquetebol (dois homens e uma mulher).

Surfe

Artístico

Corrida

Taekwondo

A Costa Rica classificou quatro atletas de taekwondo (dois por gênero).

Kyorugi

Tiro esportivo

A Costa Rica classificou dois atiradores para a carabina.

Masculino

Triatlo

Individual

Voleibol

Praia

A Costa Rica classificou quatro atletas de voleibol de praia (dois homens e duas mulheres).

Ver também
Costa Rica nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Países nos Jogos Pan-Americanos de 2019
2019
Desporto na Costa Rica em 2019

Costa Rica nos Jogos Pan-Americanos de 2019


Isthmios () ist in der griechischen Mythologie König von Messenien aus dem Geschlecht der Aipytiden.

Isthmios ist der Sohn des Glaukos, der in Messenien den Kult des Machaon einrichtete. Er errichtete in Pharai das Heiligtum für die Söhne des Machaon, die Heilheroen Gorgasos und Nikomachos. Sein Sohn ist Dotadas, der den Hafen von Mothone erbauen ließ.

Literatur

Anmerkungen

König der griechischen Mythologie
Aipytiden

Isthmios (Sohn des Glaukos)


"Lost in Love" is a song recorded by the British/Australian soft rock duo Air Supply. The song was written by group member Graham Russell. The original version of the song appeared on the Life Support album in 1979 and was released as a single in Australia, reaching number 13 on the Kent Music Report. The group re-recorded the song for the album of the same name in 1980 and this version was released as a single in the US, reaching number 3 on the Billboard Hot 100.

The song reportedly took Russell just 15 minutes to write and the single was made in a single afternoon. It was among the first he wrote after returning to Australia from touring with Rod Stewart, yet found little work upon his return. Despite being short of money, Russell went on a retreat to South Australia, where he felt the solitude would help him to write new material.

Air Supply's popularity in their native country during the mid to late 1970s had not been matched elsewhere. Russell travelled to England in 1979, and while there, discovered that the group's Australian record label Big Time Records had sold "Lost in Love" to Arista Records in the United States for distribution. Soon thereafter, their song became a hit on the music charts in the US.

Cash Box described it as "soft rock, with elegant acoustic guitar work, glistening harmonies, light rhythm and electric piano touches." Record World called it a "willowy ballad," saying that "the soft vocals and
smooth flow are well-suited for soft -rock fans and A/C -pop."

This song was featured in an episode of Family Guy, "Emission Impossible", the 1981 American film Private Lessons, and the Australian film Hotel de Love.

Personnel
Russell Hitchcock – vocals
Graham Russell – vocals, guitar
Frank Esler-Smith – keyboard

Chart performance
Within six weeks after its release, the song made it to the top 40 and was in the top 10 seven weeks after that. It spent four weeks at number three on the Billboard Hot 100 chart in May 1980 and topped the Billboard adult contemporary chart for six weeks that same year.

Music videos
There are two music videos for "Lost in Love". One, an official video, has Air Supply singing on a blue background, while their entire band of additional personnel play their music for them. The other one has Air Supply singing live at a concert.

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Dickey Lee and Kathy Burdick version
A country music version of "Lost in Love" was recorded later in 1980 by singers Dickey Lee and Kathy Burdick. This version peaked at number 30 on the Billboard Country chart.

Demis Roussos version

That same year 1980, Demis Roussos covered the song on his 1980 studio album Man of the World. The recording featured singer Florence Warner. The cover was also released as a single, which reached no. 3 in Belgium (Flanders) and no. 4 in the Netherlands.

The recording was produced by David Mackay.

Track listing
7" single Mercury 6000 419 (1980, Germany, Netherlands, Portugal, UK, Peru, South Africa, etc.)
 A. "Lost In Love" (featuring Florence Warner) (3:31)
 B. "Had to Run'" (3:04)

7" single Mercury 6000 601 (1980, Italy)
 A. "Lost In Love" (featuring Florence Warner) (3:30)
 B. "Nascerà (Highway Home)'" (3:10)

Charts

Deep Obsession version
In 1998, "Lost in Love" was covered by New Zealand pop group Deep Obsession. It was released as their debut single and topped the charts in their homeland, staying at number one for two weeks in August 1998.

See also
List of number-one adult contemporary singles of 1980 (U.S.)
List of number-one singles in 1998 (New Zealand)

References

External links

 Demis Roussos — "Lost in Love" at Discogs
 Demis Roussos — "Lost In Love / Nascerà (Highway Home)" at Discogs

1978 songs
1979 singles
1980 singles
Air Supply songs
APRA Award winners
Arista Records singles
Songs written by Graham Russell
Song recordings produced by Rick Chertoff
1998 debut singles
Number-one singles in New Zealand
Deep Obsession songs
Demis Roussos songs
Mercury Records singles
1980s ballads

Lost in Love (Air Supply song)


Kaylee McKeown (Queensland, 12 de julho de 2001) é uma nadadora australiana, campeã olímpica.

Carreira

Tóquio 2020
McKeown conquistou a medalha de ouro nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio em três provas: 100 m costas, 200 m costas e revezamento 4×100 m medley. Além disso, conseguiu o bronze no medley misto.

2022
Em 19 de junho, obteve a prata nos duzentos metros medley do Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos em Budapeste. Dois dias depois, ao lado de Matt Temple, Shayna Jack e Zac Stubblety-Cook, ficou na segunda colocação nos quatro por cem medley misto do mesmo evento. Em 24 e 25 de junho, ganhou mais duas medalhas em Budapeste: uma de ouro nos duzentos costas e uma de prata nos quatro por cem medley.

Em 13 de dezembro, conquistou o bronze e estabeleceu o novo recorde da Oceania nos duzentos medley do Mundial em Piscina Curta em Melbourne com o tempo de dois minutos, três segundos e 57 centésimos. No dia seguinte, obteve o titulo nos cem costas da mesma competição. Em 18 de dezembro, ainda em Melbourne, ganhou o ouro nos duzentos costas e a prata nos quatro por cem medley.

2023
Em 25 de julho, ficou na primeira colocação na final dos cem costas no Mundial em Fukuoka, estabelecendo o novo recorde do campeonato com o tempo de 57 segundos e 53 centésimos. No dia seguinte, disputou a decisão dos quatro por cem medley misto no mesmo evento, na qual sua equipe foi vice-campeã. Em 27 de julho, conquistou o título dos cinquenta costas. Ainda em Fukuoka, obteve o ouro nos duzentos costas, conseguindo o triplete desse nado no mesmo mundial.

Ligações externas

Nadadores olímpicos da Austrália
Campeões olímpicos da Austrália
Nadadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas olímpicos da natação

Kaylee McKeown


The suffix -ess (plural -esses) appended to English words makes a female form of the word.

ESS or ess may refer to:

Education
 Ernestown Secondary School, in Odessa, Ontario
 European Standard School, in Dhaka, Bangladesh

Government
 Economic System of Socialism, an East German economic policy
 Emergency Social Services, in British Columbia, Canada

People
 Barbara Ess (1948-2021), American photographer
 Brandon Ess (born 1971), German cricketer
 Émile Ess (1932–1990), Swiss rower
 Gene Ess, Japanese-American guitarist

Science and medicine
 Earth system science
 Empty sella syndrome
 Epworth Sleepiness Scale
 European Social Survey
 European Spallation Source, a nuclear research facility
 Euthyroid sick syndrome
 Evolutionarily stable strategy
 Explained sum of squares
 Effective sample size

Sport
 ES Sétif, an Algerian professional football club
 Étoile Sportive du Sahel, a Tunisian football club
 Extreme Sailing Series, a series of sailing regattas
 Eye Safety Systems, one of major manufacturer of tactical eye protection

Technology
 Electronic switching system, an automated telephone exchange
 Emergency stop signal, on automobiles
 Energy storage system
 Environmental Sensor Station
 Environmental stress screening
 ESS Technology, an American multimedia technology manufacturer
 Experimental SAGE Subsector, a prototype Cold War Air Defense Sector

Computing
 Emacs Speaks Statistics
 Emotion-sensitive software
 Extended Service Set, a wireless networking unit
 IBM Enterprise Storage Server

Other uses
 S, the letter
 Central Siberian Yupik language
 Essex, England
 Essen/Mülheim Airport in Germany
 Employee self-service
 Eurest Support Services, a British food services company

ESS


Satyagraha (;  satyāgraha) — tradus larg ca "insistența pe adevăr" (satya "adevăr"; agraha "insistență" sau "a se ține strâns") sau agățându-se de adevăr sau forța adevărului — este o anumită formă de rezistență nonviolentă sau rezistență civilă. Termenul satyagraha a fost lansat și dezvoltat de către Mahatma Gandhi (1869-1948). El a desfășurat Satyagraha în Mișcarea Indiană de Independență  și, de asemenea, în luptele anterioare din Africa de Sud pentru drepturile indienilor. Teoria Satyagrahei a influențat campaniile lui Martin Luther King Jr. și ale lui James Bevel în timpul Mișcării pentru Drepturile Cetățenești în Statele Unite ale Americii (1954-1968), și multe alte mișcări similare pentru justiție socială. Persoana care practică Satyagraha este un
satyagrahi.

Originea și semnificația numelui

Termenul își are originea într-o competiție lansată în ziarul Indian Opinion din Africa de Sud, în 1906. Maganlal Gandhi, nepotul unui unchi al lui Gandhi a venit cu cuvântul Sadagraha și a câștigat premiul. Ulterior, pentru a-l face mai clar, Gandhi l-a schimbat în Satyagraha. "Satyagraha" este un cuvânt din tatpuruṣa  compus din cuvintele sanscrite satya (adevărul) și agraha (" insistență politicoasă", sau "a se ține ferm"). Satya este derivat din cuvântul "sat", care înseamnă "a fi". Nimic nu este sau există în realitate, cu excepția Adevărului. În contextul satyagraha, Adevărul, prin urmare, include:                     a) Adevărul în vorbire, spre deosebire de minciună,     b) ceea ce este real, spre deosebire de inexistent (asat) și
    c) bun, opus răului. Acest lucru este critic în înțelegerea lui Gandhi  și a credinței în non-violență: "lumea se sprijină pe temelia care este satya sau adevărul. Asatya, adică neadevărul, înseamnă, de asemenea, inexistentul, și satya sau adevărul, de asemenea, înseamnă ceea ce este. Dacă neadevărul nu există, victoria sa este iese din discuție. Și adevărul fiind ceea ce este, nu poate fi niciodată distrus. Aceasta este doctrina satyagraha in nuce. "Pentru Gandhi, satyagraha a mers mult dincolo de simpla "rezistență pasivă" și a devenit forță practicând metodele non-violente. În cuvintele sale:

În septembrie 1935, o scrisoare către P. K. Rao, Servants of India Society, Gandhi a contestat afirmația că ideea sa despre Nesupunere Civilă a fost preluată din scrierile lui Thoreau.

Gandhi a descris-o după cum urmează:

Deosebirea față de "rezistența pasivă"
Gandhi deosebea satyagraha de rezistența pasivă în următoarea scrisoare:

Ahimsa și satyagraha
Este important să rețineți legătura intrinsecă între ahimsa și satyagraha. Satyagraha este folosit uneori pentru a se referi la întregul principiu al nonviolenței adulte în cazul în care este în esență același ca ahimsa și, uneori, folosit cu referire la acțiunea directă , care este în mare măsură obstructivă, de exemplu, sub forma nesupunerii civile.

Gandhi a spus:

Definirea succesului
Evaluarea măsurii în care ideea de satyagraha a lui Gandhi  a fost sau nu de succes în lupta pentru independența Indiei este o sarcină complexă. Judith Brown a sugerat că "aceasta este o strategie politică și tehnică care, pentru a obține rezultatele, depinde de particularitățile istorice." Viziunea lui Gandhi diferă de ideea că obiectivul în orice conflict este în mod necesar învingerea adversarului sau împiedicarea atingerii obiectivelor de către  adversar; sau să-și îndeplinească propriile obiective în ciuda eforturilor depuse de adversar pentru a-l împiedica. În satyagraha, prin contrast, "obiectul acțiunii este de a-l converti, iar nu de a-l constrânge pe rău-făcător."  Adversarul trebuie să fie convertit, cel puțin într-atâta încât să nu se mai opună scopului, pentru ca această cooperare să aibă loc. Există cazuri când un adversar, de exemplu un dictator, trebuie să fie destituit, neputându-se aștepta convertirea lui. Satyagrahii ar socoti acest lucru ca un succes parțial.

Mijloace și scopuri
Teoria satyagrahei vede mijloacele și scopurile ca inseparabile. Mijloacele utilizate pentru a obține un final sunt ambalate in și atașat în acest scop. Prin urmare, este contradictoriu să încercați să utilizați nedrept modalitate de a obține în justiție sau de a încerca să folosească violența pentru a obține pacea. Ca Gandhi a scris: "Ei spun, 'mijloace sunt, la urma urmei, înseamnă'. Aș spune, 'mijloace sunt, la urma urmei, totul'. Ca mijloace, astfel încât la sfârșitul..."

Gandhi a folosit un exemplu pentru a explica acest lucru:

Gandhi a respins ideea că nedreptatea ar trebui, sau chiar s-ar putea fie combătută "prin orice mijloace";   dacă utilizați violenta, constrângerea, nedreptățirea, indiferent ce rezultat veți obține, el va încorpora această nedreptate. Celor care predicau violența și-i numeau pe nonviolenți lași, el le-a răspuns: "eu cred că, în cazul în care nu există posibilitatea de a alege între lașitate și violență, atunci eu aș recomanda violența....Aș vedea mai degrabă India recurgând la arme pentru a-și apăra onoarea ei decât, în modul cel mai laș, să devină sau să rămână martora neputincioasă a propriei ei dezonoare....Dar eu cred că nonviolența este infinit superioară violenței, iertarea este mai bărbătească decât pedeapsa."

Satyagraha contra Duragraha
Esența Satyagrahei este faptul că urmărește să elimine antagonismele, fără a afecta pe antagoniști ei înșiși, spre deosebire de rezistența violentă care are menirea de a provoca un pericol pentru antagonist. Un satyagrahi, prin urmare, nu caută să termine sau să strice relația cu un antagonist, ci urmărește să-l transforme sau "să-l purifice" la un nivel superior. Un eufemism folosit uneori pentru Satyagraha este că aceasta este o "forță tăcută" sau o "forță a sufletului " (un termen folosit, de asemenea, de Martin Luther King Jr. în faimosul său discurs  "Am un vis" ). Ea înarmează cu putere morală, mai degrabă decât cu putere fizică. Satyagraha este, de asemenea, numită o "forță universală," deoarece, în esență, "nu face nici o distincție între rud și străini, tineri și bătrâni, bărbați și femei, prieten și dușman."

Gandhi punea în contrast satyagraha (rezistența prin adevăr), cu duragraha (rezistența prin forță), arătând că protestul mai mult îi hărțuiește pe adversari, decât îi luminează. El a scris: "Nu trebuie existe nici nerăbdare, nici barbarie, nici insolență, nici presiune nejustificată. Dacă vrem să cultivăm un spirit cu adevărat democratic, nu ne putem permite să fim intoleranți. Intoleranța trădează lipsa de credință în propria cauză."

Nesupunerea civilă și refuzul cooperării, așa cum este practicată sub Satyagraha se bazează pe "legea suferinței", o doctrină care susține că acceptarea suferinței este un mijloc pentru un scop. Acest scop, de obicei, implică o înălțare morală sau progresul unui individ sau al unei societăți. Prin urmare, refuzul cooperării în Satyagraha este de fapt un mijloc de a asigura cooperarea adversarului în conformitate cu adevărul și dreptatea.

Conflictul la scară largă
Atunci când se utilizează satyagraha într-un conflict politic la scară largă implicând nesupunerea civilă, Gandhi credea că satyagrahii trebuie să se supună de instruirii pentru asigurarea disciplinei. El a scris că "doar atunci când oamenii și-au dovedit activ loialitatea prin supunerea la legile statului vor dobândi dreptul la Nesupunere Civilă."

Prin urmare, el a împărtășit satyagrahilor principiile morale:
 să apreciezi celelalte legi ale statului și să li te supună de bună voie
 să tolerezi aceste legi, chiar și atunci când acestea nu-ți convin
 să fii dispus să suporți suferința, pierderea proprietății și să înduri suferința care ar putea fi provocată familiei și prietenilor
Această ascultare trebuie să fie nu aproape forțată, ci extraordinară:

Principiile
Gandhi a imaginat satyagraha nu doar ca pe o tactică pentru a fi folosită în lupta politică acută, dar și ca un solvent universal pentru nedreptate și rău. El a simțit că ea este la fel de aplicabilă în lupta politică la scară largă cât și în conflictele interpersonale și că ar trebui să fie predată tuturor oamenilor.

El a fondat Sabarmati Ashram pentru a preda satyagraha. El le-a cerut satyagrahilor să urmeze următoarele principii (Yamas descrise în Yoga Sutra):
 Non-violență (ahimsa)
 Adevăr – acesta include onestitate, dar merge dincolo de ea ca să însemne viață pe deplin în acord cu și devotat a ceea ce este adevărat.
 Să nu furi
 Castitate (brahmacharya) – aceasta include castitate sexuală dar, de asemenea, subordonarea altor dorințe senzuale devotamentului primar față de adevăr
 Non-posesie (nu la fel ca sărăcia)
 Muncă trupului sau munca pentru pâine
 Controlul palatului
 Curaj
 Respect egal pentru toate religiile
 Strategia economică, cum ar fi boicotarea mărfurilor exportate (swadeshi)
Cu o altă ocazie, el a enumerat șapte reguli ca "esențiale pentru fiecare satyagrahi din India":
 trebuie să avem o credință vie în Dumnezeu
 trebuie să credem în adevăr și în non-violență și să credem în bunătatea inerentă a naturii umane pe care el se așteaptă să o evoce prin suferință în satyagraha efort
 trebuie să ducem o viață castă, și să fim dispuși să murim sau să ne pierdem toate bunurile
 trebuie să fii un purtător obișnuit de khadi
 trebuie să ne abținem de la alcool și alte droguri
 trebuie de bunăvoie să efectueze toate regulile de disciplina formulate
 trebuie să se supună regulilor închisorii, cu excepția cazului în care acestea sunt special concepute pentru a distruge respectul de sine

Reguli pentru campaniile pentru satyagraha
Gandhi a propus o serie de reguli pentru satyagrahi de urmat într-o campanie de rezistență:
 Să fii port pe timp de furtună, nu mânie.
 Să înduri furia adversarului.
 Să nu ripostezi la atacuri sau pedeapsă; dar nu asculta, de teama de pedeapsă sau de atac, de un ordin dat la furie
 Supune-te de bună voie arestării sau confiscării proprietății
 Dacă ești un administrator de proprietate, apără (non-violent!) acea proprietate de confiscare, cu viata ta
 Nu blestema sau înjura
 Nu insulta adversarul
 Nu saluta, dar nici nu insulta drapelul adversarului
 dacă cineva încearcă să-l insulte sau să-l atace pe adversar,  apără-ți adversarul (non-violent) cu viata ta
 La închisoare, să te comporți politicos și să te supui regulilor închisorii (cu excepția celor care sunt contrare respectului de sine)
 Ca deținut, nu cere tratament favorabil special
 Ca deținut, nu te repezi în încercarea de a obține facilități a căror privare nu implică nici un prejudiciu respectului de sine
 Cu bucurie supune-te ordinelor liderilor acțiunii nesupunerii civile
 Nu alege ordinele cărora să te supui, dacă  găsești acțiunea în întregul ei ca  necorespunzătoare sau imorală, întrerupe total legătura cu acțiunea respectivă
 Nu face participarea ta condiționată fașă de camarazii tăi
 Nu deveni un motiv de certuri locale
 Nu luați parte la astfel de certuri
 Evită ocaziile care ar putea da naștere la certuri locale
 nu lua parte la procesiuni care ar răni sentimentele religioase ale altor comunități

Utilizarea de către Mișcarea pentru Drepturile Civile din Statele Unite
Teoria Satyagrahiei a influențat, de asemenea, multe alte mișcări nonviolente și de rezistență civilă. De exemplu, Martin Luther King, Jr. a scris în autobiografia sa despre influența lui Gandhi asupra dezvoltării ideilor cu privire la Mișcarea pentru Drepturi Civile din Statele Unite ale Americii:

Holocaustul
Având în vedere persecuția nazistă a evreilor din Germania, Gandhi a oferit satyagraha ca o metodă de combatere a opresiunii și a genocidului, afirmând:

Când Gandhi a fost criticat pentru aceste declarații, el a răspuns într-un alt articol intitulat "Răspuns la câteva întrebări":

În mod similar, anticipând un posibil atac asupra Indiei de către Japonia în timpul celui de al doilea Război Mondial, Gandhi a recomandat satyagraha ca un mijloc de apărare națională (ceea ce este acum numit uneori "Apărare civilă - Civilian Based Defense - CBD - sau "apărare socială"):

A se vedea, de asemenea,
 Nonviolență
 Portalul patrimoniului Gandhi
 Revoluția puterii oamenilor
 Mișcarea de rezistență
 Marșul sării
 Program constructiv
 Gandhi ca un strateg politic
 Activismul politic în Kerala

Referințe

Activism după metodă
Adevăr
Nonviolență
Școli și mișcări etice

Satyagraha


Les discussions sino-américaines d'Alaska, aussi appelées discussions d'Alaska ou rencontres d'Anchorage, sont une série de réunions entre des représentants de la Chine et des États-Unis pour discuter d'une série de questions affectant leurs relations. Les discussions se déroulent en trois tours sur une période de deux jours du 18 au 19 mars 2021 à l'hôtel Captain Cook d'Anchorage en Alaska. Parmi les responsables américains ayant assisté aux rencontres figurent le Secrétaire d'État Antony Blinken et le conseiller à la sécurité nationale Jake Sullivan. Du côté des responsables chinois figurent Yang Jiechi, membre du Bureau politique, et le ministre des Affaires étrangères Wang Yi. La plupart des discussions ont lieu à huis clos.

Après le premier jour, chacune des deux parties dénonce publiquement l'autre aux médias. Après le deuxième jour, certains accords sont conclus et les discussions sont qualifiées de constructives.

Contexte
Avant les discussions, les relations diplomatiques entre la Chine et les États-Unis sont tendues en raison de positions divergentes sur le commerce, le cyber-espionnage et la question des droits de l'homme. Au cours de la semaine précédent les discussions, l'administration Biden fait ce qui suit : rencontre avec la Corée du Sud pour réaffirmer leur alliance, imposition de sanctions à de hauts responsables chinois, tout comme le Royaume-Uni, l'UE et le Canada, et rencontre avec les autres membres du Dialogue quadrilatéral pour la sécurité. Barry Pavel du groupe de réflexion Atlantic Council mentionne que cette séquence de rencontres avant la réunion sino-américaine vise à montrer l'approche de l'administration Biden : consulter des alliés et des partenaires, présenter un front uni et contrer ce qu'il considère comme la tactique de la Chine de « sélectionner les pays un par un, dans le cadre d'une stratégie consistant à diviser pour mieux régner ».

Anchorage est choisie comme site car elle est à mi-chemin entre la Chine et les États-Unis, et sert de station de ravitaillement entre les deux pays. Pang Zhongying, spécialiste des relations internationales à l'université de Nankai, déclare que la tenue de la rencontre là-bas, à mi-chemin entre Pékin et Washington, montre la « bonne volonté », mais qu'« il est déjà très difficile pour les deux parties d'avoir cette réunion seulement 50 jours après l'entrée en fonction de Biden ».

Avant l'événement, les discussions sont décrites dans les médias chinois comme un pas vers la détente avec les États-Unis, après la fin de l'administration Trump. Les Chinois auraient espéré utiliser les rencontres pour négocier la fin des restrictions commerciales du mandat Trump.

Avant les discussions, les États-Unis déclarent que la réunion allait être un événement ponctuel qui serait utilisé pour diffuser une « longue liste de préoccupations [des États-Unis] » avec la Chine.

Discussions

La première journée de discussions se termine par des dénonciations publiques mutuelles des deux côtés. Les représentants chinois accusent les États-Unis de « condescendance et d'hypocrisie », tandis que les Américains accusent les Chinois de « menacer l'ordre fondé sur des règles qui maintient la stabilité mondiale » et de lancer une « atteinte aux valeurs fondamentales », telles que la démocratie et les droits de l'homme. Yang Jiechi répond en déclarant « qu'il est important que les États-Unis changent leur propre image et arrêtent de faire progresser leur propre démocratie dans le reste du monde ». Il poursuit en disant que les États-Unis et leurs alliés ne représentent pas l'opinion publique mondiale et accuse les États-Unis d'être un leader mondial du cyber-espionnage. Chaque partie accuse l'autre de rompre le protocole diplomatique.

La conférence se termine le deuxième jour sans aucune déclaration commune. Les Américains acceptent de continuer à défendre le principe d'une seule Chine, tout en déclarant également que la question de Taïwan est celle avec laquelle le gouvernement américain est « fondamentalement en désaccord » avec le gouvernement chinois. Cependant, les deux parties conviennent de l'intérêt d'utiliser les discussions comme une occasion d'entendre et de mieux comprendre les problèmes de l'autre et de poursuivre la coopération sur les questions liées au réchauffement climatique. Les représentants chinois déclarent aux médias que les discussions sont « directes, franches et constructives » tout en affirmant leur engagement à « sauvegarder [leur] souveraineté nationale ». Les représentants américains déclarent que les discussions sont « substantielles, sérieuses et directes ». Les deux parties conviennent de maintenir des canaux ouverts pour un dialogue et une communication continus.

Après la réunion, Blinken déclare aux médias que l'intention de l'Amérique au cours des discussions était de partager « les préoccupations importantes que nous avons concernant un certain nombre d'actions prises par la Chine et le comportement qu'elle affiche, des préoccupations partagées par nos alliés et partenaires. Et nous voulions également exposer très clairement nos propres politiques, priorités et vision du monde, ce que nous avons aussi fait ».

Problèmes discutés
Les problèmes soulevés publiquement par les Américains comprennent :
 La sécurité taïwanaise
 La
 La persécution des Ouïghours au Xinjiang
 Les accusions d', comme avec la
 La coercition économique des alliés américains tels que l'Australie
 La coercition militaire des alliés et partenaires américains par la Chine

Les problèmes soulevés publiquement par les Chinois comprennent :
 L'ingérence présumée dans les affaires intérieures de la Chine sous le couvert de questions de droits de l'homme, comme à Hong Kong, au Xinjiang et au Tibet
 L'adhésion au principe d'une seule Chine
 Le deux poids-deux mesures présumés en matière de lutte contre le terrorisme en ce qui concerne la gouvernance au Xinjiang
 Les sanctions commerciales et droits de douane imposés pendant et après la guerre commerciale entre les États-Unis et la Chine
 L'accusation faite aux États-Unis d'être hypocrites sur les relations raciales et les droits de l'homme en organisant des manifestations Black Lives Matter
 La prétendue existence d'une « mentalité de guerre froide » au sein du gouvernement américain lorsqu'il traite avec la Chine
Le Premier ministre canadien Justin Trudeau déclare être convaincu que la délégation américaine abordera le cas de la  comme sujet de discussion avec leurs interlocuteurs chinois lors des rencontres.

Impact

Les médias d'État chinois tels que le Global Times et le Quotidien du peuple qualifient les discussions d'historiques pour marquer un changement dans les relations de pouvoir entre les deux pays. Cela est dû au refus chinois d'accepter que les États-Unis puissent, du point de vue chinois, négocier en position de force. Le magazine australo-américain The Diplomat écrit que les Chinois ont probablement essayé de changer définitivement la position de négociation de l'Amérique avec la Chine en signalant que la Chine n'accepterait plus aucune critique directe et exigeait désormais le respect dans le contexte d'un nouveau type de rapports entre grandes puissances. La revue conservatrice américaine The National Interest écrit que la Chine a probablement reçu le « mauvais message » de la réunion en ne montrant aucune reconnaissance au fait que les négociateurs américains représentaient également les intérêts et les préoccupations des alliés de l'Amérique. The Washington Post déclare que les discussions ont brisé toute « illusion d'une réinitialisation des relations américano-chinoises » après la fin de l'administration Trump.

En Chine, les discussions font monter le nationalisme   avec l'apparition de produits commerciaux affichant des déclarations faites par Yang et Wang lors des rencontres et se vendant bien.

La réunion d'Alaska est suivie deux jours plus tard par une visite en Chine du ministre russe des Affaires étrangères Sergueï Lavrov, qui est largement considérée comme un signe de renforcement des relations entre la Chine et la Russie. La visite, que les Chinois présentent comme une réponse à « l'encerclement » américain, comprend une discussion sur l'abandon de l'utilisation du dollar américain dans le commerce.

Voir aussi
 Relations entre la Chine et les États-Unis
 Diplomatie du loup guerrier
  et politique étrangère de Xi Jinping
 , ,

Notes et références

Mars 2021 aux États-Unis
Relations entre la Chine et les États-Unis

Discussions sino-américaines d'Alaska


An Dendrobium sumatranum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alex Drum Hawkes ngan Alfonse Henry Heller. An Dendrobium sumatranum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Sumatera. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium sumatranum


Contre le vent () est un film espagnol réalisé par Paco Periñán, sorti en 1990.

Synopsis
Juan fuit la relation incestueuse qu'il entretient avec sa sœur et se réfugie dans une région inhospitalière de l'Andalousie. Sa sœur décide de le retrouver.

Fiche technique
 Titre : Contre le vent
 Titre original :
 Réalisation : Paco Periñán
 Scénario : Paco Periñán
 Musique : Ramón Farrán
 Photographie : Gérard de Battista
 Montage : Carmen Frías
 Production : Eduardo Campoy et Paco Periñán
 Société de production : Creativos Asociados de Radio y Televisión, Francisco Periñán, Maestranza Films et Productora Andaluza de Programas
 Pays :
 Genre : Drame
 Durée : 95 minutes
 Dates de sortie :
 :

Distribution
 Antonio Banderas : Juan
 Emma Suárez : Ana
 Bruce McGuire : Petersen
 Rosario Flores : Rosario
 Rafael Díaz : Colorao
 Germán Cobos : Antonio
 Patricia Palacios : Mary
 Queta Claver : la mère d'Ana
 Pilar Bardem : la mère de Rosario
 Carmen Balagué : Dolores
 Estanis González : le père d'Ana

Distinctions
Le film a été nommé pour deux prix Goya.

Notes et références

Liens externes

Film espagnol sorti en 1990
Film dramatique espagnol
Film sur l'inceste
Premier long métrage sorti en 1990

Contre le vent


Alla Kostjantyniwna Tscherkassowa (, internationale englische Schreibweise Alla Cherkasova; * 5. Mai 1989 in Lwiw, Ukrainische SSR, UdSSR) ist eine ukrainische Ringerin. Sie ist Medaillengewinnerin bei Olympischen Spielen sowie bei Welt- und Europameisterschaften.

Werdegang
Alla Tscherkassowa begann als Jugendliche 2003 mit dem Ringen. Sie ist Mitglied des Sportclubs Kolos Lvov und wird seit 2004 von Andrei Pistun trainiert. Die 1,78 Meter große Athletin ist Sportlehrerin.

Ihre internationale Ringerlaufbahn begann sie im Jahre 2008. In diesem Jahr belegte sie bei der Junioren-Weltmeisterschaft in Istanbul in der Gewichtsklasse bis 59 kg Körpergewicht nach einer Niederlage im Halbfinale gegen Anastassija Brattschikowa aus Russland und einem Sieg über Aishan Ismagulowsa aus Aserbaidschan den 3. Platz. Im gleichen Jahr wurde sie dann auch schon bei der Weltmeisterschaft der Damen in Tokio eingesetzt, wo sie allerdings in der Gewichtsklasse bis 59 kg nach einem Sieg über Ludmilla Christea aus Rumänien und einer Niederlage gegen Elvira Mursalowa aus Aserbaidschan nur den 10. Platz belegte.

2010 gewann Alla Tscherkassowa in Nanjing/Volksrepublik China in der Gewichtsklasse bis 67 kg ein stark besetztes Welt-Cup-Turnier vor Badrachyn Odontschimeg aus der Mongolei, Qui Xiaoqing, Volksrepublik China und Mami Shinkai, Japan. Sie wurde dann in dieser Gewichtsklasse auch bei der Weltmeisterschaft in Moskau eingesetzt, wo sie mit Siegen über Kristie Marano (Davis), USA, Chen Ying, China und Natalja Semenzowa aus Aserbaidschan bei einer Niederlage im Halbfinale gegen Jelena Schalygina, Kasachstan, eine WM-Bronzemedaille gewann.

Nach einem Jahr Pause bei internationalen Meisterschaften war sie im März 2012 wieder bei der Europameisterschaft in Belgrad am Start und erreichte dort mit Siegen über Juli Bartnowskaja, Russland und Natalja Semnzowa das Finale. In diesem unterlag sie der Schwedin Henna Johansson und wurde damit Vize-Europameisterin. An den Olympischen Spielen 2012 in London konnte sie nicht starten, da ihre Gewichtsklasse  im September 2012 im kanadischen Strathcoona County teil, konnte dort in der Gewichtsklasse bis 63 kg nach einem Sieg über Sakshi Malik aus Indien und einer Niederlage gegen Jelena Schalygine aus Kasachstan nur den 7. Platz belegen.

Danach legte Alla Tscherkassowa eine zweijährige Wettkampfpause ein und startete erst 2015 wieder bei einigen internationalen Turnieren.

Im März 2016 startete sie erstmals wieder bei einer internationalen Meisterschaft, der Europameisterschaft in Riga. Sie gewann dort, nunmehr in der Gewichtsklasse bis 75 kg startend nach einem Sieg über Zsanett Nemeth, Ungarn, einer Niederlage gegen Yasemin Adar, Türkei und Siegen über Epp Mae, Estland und Daria Osocka, Polen eine Bronzemedaille. Im April 2016 qualifizierte sie sich mit einem 2. Platz hinter Yasemin Adar beim Olympia-Qualifikations-Turnier in Zrenjanin in der Gewichtsklasse bis 75 kg für die Teilnahme an den Olympischen Spielen in Rio de Janeiro. Bei den Olympischen Spielen dann traf sie in der ersten Runde ausgerechnet wieder auf Yasemin Adar, gegen die sie erneut verlor. Da Yasemin Adar das Finale nicht erreichte, schied Alla Tscherkassowa aus und kam nur auf den 11. Platz.

Bei der Europameisterschaft 2017 in Novi Sad startete sie in der Gewichtsklasse bis 69 kg. Sie besiegte dort A Focken aus Deutschland und Ilana Kratysch aus Israel, verlor dann gegen Maria Mamaschuk aus Belarus und sicherte sich danach durch einen Sieg in der Trostrunde über Buse Tosun, Türkei, erneut eine Bronzemedaille.

2018 erreichte Alla Tscherkassowa bei den Vorberteitungsturnieren auf die internationalen Meisterschaften schon hervorragende Platzierungen und siegte sogar bei den China Open im Juni 208 und bei den Poland-Open im August 2018. Bei der Europameisterschaft 2018 war sie jedoch nicht am Start. Bei der Weltmeisterschaft 2018 im Oktober 2018 in Budapest war sie dann in der Gewichtsklasse bis 68 kg in hervorragender Form und wurde mit Siegen über Maria Mamaschuk, Wiktoria Bobewa, Bulgarien, Zhou Feng, China und Koumba Larroque, Frankreich, neue Weltmeisterin.

Im April 2019 wurde sie dann in Bukarest in der gleichen Gewichtsklasse mit Siegen über Agnieszka Wieszczek-Kordus, Polen, Jenny Fransson, Schweden, Irina Netreba, Aserbaidschan und Adela Hanzlickowa, Tschechien, auch Europameisterin.

Bei den Olympischen Sommerspielen 2020 in Tokio erkämpfte sie sich im Halbschwergewicht-Wettbewerb die Bronzemedaille.

Internationale Erfolge

Erläuterungen

 alle Wettbewerbe im freien Stil
 OS = Olympische Spiele, WM = Weltmeisterschaft, EM = Europameisterschaft, ES = Europaspiele

Literatur

 Fachzeitschrift Der Ringer

Weblinks

Ringer (Ukraine)
Weltmeister (Ringen)
Europameister (Ringen)
Olympiateilnehmer (Ukraine)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020
Teilnehmer an den Europaspielen (Ukraine)
Teilnehmer der Europaspiele 2019
Ukrainer
Geboren 1989
Frau

Alla Tscherkassowa


Andrée Peel (geboren als Andrée Marthe Virot; * 3. Februar 1905; † 5. März 2010 in Long Ashton bei Bristol) gehörte während der deutschen Besetzung Frankreichs im Zweiten Weltkrieg der französischen Widerstandsbewegung Résistance an und war unter dem Decknamen Agent Rose bekannt, den auch Eileen Nearne trug.

Leben
Bei Beginn des Zweiten Weltkriegs betrieb Andrée Marthe Virot in der französischen Hafenstadt Brest in der Bretagne einen Friseursalon.

Zweiter Weltkrieg
Nach der deutschen Invasion in Frankreich schloss sie sich der Résistance an und verteilte zunächst Untergrundzeitungen. Später leitete sie eine eigene Gruppe innerhalb der Widerstandsbewegung. Zusammen mit ihrer Gruppe leitete sie Flugzeuge der Alliierten mit Lichtzeichen zu improvisierten Landebahnen und verhalf den in Frankreich gelandeten Piloten und Besatzungsmitgliedern zur Flucht mit Kanonen- oder U-Booten nach England, was mehr als 100 alliierten Besatzungsmitgliedern das Leben rettete und weiteren 20.000 Personen half. Darüber hinaus übermittelte die Gruppe auch Nachrichten über die militärische Lage, Truppen- und Schiffsbewegungen sowie weitere Ereignisse aus der Hafenstadt Brest. 1943 wurde sie verraten und konnte sich unter einem anderen Namen nach Paris absetzen.

Eine Woche nach der Landung der Alliierten in der Normandie wurde sie 1944 in Paris erneut verraten, von der Gestapo festgenommen und gefoltert, wovon sie bleibende gesundheitliche Beeinträchtigungen zurückbehielt. Danach wurde sie zunächst zum KZ Ravensbrück überstellt, um dann letztlich in das KZ Buchenwald eingeliefert zu werden. Dort stand sie bereits vor dem Erschießungskommando, als die US Army Ende April 1945 sie doch noch mit einigen weiteren Gefangenen des Lagers befreien konnte. Sie überstand auch die Erkrankung mit einer Meningitis.

Nach dem Krieg
Nach dem Krieg arbeitete sie in einem Restaurant in Paris, wo sie ihren späteren Ehemann, den seinerzeit noch studierenden Engländer John Peel († 2003), erstmals traf. Das Paar ließ sich einige Jahre später in Long Ashton bei Bristol nieder. Die Ehe mit ihrem 20 Jahre jüngeren Mann, einem Neuropsychologen, war glücklich, blieb aber kinderlos. Während ihrer Zeit in Long Ashton erhielt sie häufig Besuch von Leuten, die ihre Tätigkeit für die Résistance bewunderten, und konnte auch manch einem Besucher über seine erlittenen Verletzungen hinweghelfen.

Ehrungen
Peel erhielt für ihre Tätigkeit für die Résistance mehrere Auszeichnungen der französischen Regierung. Die Vereinigten Staaten zeichneten sie mit der Medal of Freedom aus, der britische König George VI. verlieh ihr die King's Commendation for Brave Conduct. Nach dem Krieg erhielt sie vom britischen Premierminister Winston Churchill ein persönliches Glückwunschschreiben.

Die Medal of Freedom wurde ihr von Präsident Eisenhower verliehen.

Die Aufnahme in den Rang eines Offiziers der französischen Ehrenlegion erhielt sie 2004 durch ihren Bruder, den Viersternegeneral Maurice Virot. Am 3. Februar 2005 erhielt sie anlässlich ihres 100. Geburtstages einen Gruß der britischen Königin. Im Jahr 2010 brach sie sich zwei Wochen nach ihrem 105. Geburtstag bei einem Sturz ihre Hüfte und musste operiert werden. Sie verstarb am 5. März 2010 im Pflegeheim Lampton House.

Liam Fox, britischer Parlamentsabgeordnete für Woodspring, würdigte sie wie folgt:

In ihr Haus wurde zwischen dem 10. und 11. März 2010 eingebrochen und verschiedene Dinge, beispielsweise einige Ausgaben ihrer Autobiographie, wurden entwendet. Die Polizei nimmt an, dass der Einbruch mit dem allgemeinen Bekanntwerden ihres Ablebens in Verbindung steht, über das in lokalen und überregionalen Zeitungen breit berichtet wurde.

Autobiografie
Ihre Autobiografie Miracles Do Happen wurde auf französisch unter dem Titel Miracles Existent! veröffentlicht, die englische Übersetzung besorgte Evelyn Scott Brown, sie erschien 1999. Eine Verfilmung erfolgte 2008 durch William Ennals.

Auszeichnungen
 Medal of Freedom
 Médaille de la Résistance
 Ritter der Ehrenlegion (Légion d'honneur) 1967, erhoben zum Offizier 2004
 King's Commendation for Brave Conduct
 Croix de guerre (mit Palmenzweig)
 Croix de guerre (mit silbernem Stern)
 Croix du combattant volontaire

Werke
 Miracles Do Happen! ISBN 1-874316-37-6 (englisch)
 Miracles Existent! ISBN 1-874316-46-5 (französisch)

Einzelnachweise

Résistancekämpfer
Träger der Medal of Freedom (1945)
Mitglied der Ehrenlegion (Offizier)
Häftling im KZ Buchenwald
Häftling im KZ Ravensbrück
Franzose
Geboren 1905
Gestorben 2010
Hundertjähriger
Frau

Andrée Peel


كوكين واكاشو  كما يعرف اختصارا باسم كوكينشو (古今集) وهو عبارة عن مجموعة من الأشعار اليابانية الإمبراطورية «واكا» تم تجميعها في فترة هييآن، ألّفها الإمبراطور أودا (887 - 897) وأمر بتجميعها ابنه الإمبراطور دايغو (897 - 930) حوالي العام 905. قام بتجميع هذه الأشعار فريق مكون من أربع شعراء تحت إشراف كي نو تسورايوكي.

كوكين واكاشو تعني حرفياً «مجموعة أشعار اليابان الماضية والحاضرة».

اقرأ أيضا
 شين كوكين واكاشو

مراجع

أدب القرن 10
اليابان في القرن 10
شعر ياباني
فترة هييآن في الأدب
كتب يابانية في القرن 10

كوكين واكاشو


George Howard Darwin (født 9. juli 1845 i Down House, Kent, død 7. december 1912) var en engelsk matematiker og astronom. Han var søn af Charles Darwin.

Darwin studerede i Cambridge, hvor han 1868 blev Fellow of Trinity College. Han gik derpå til London for at studere jura, men vendte 1873 tilbage til Cambridge for at genoptage sine matematiske og astronomiske studier og blev 1883 professor i astronomi i Cambridge. 1885-1905 var Darwin medlem af Council of Meteorological Office og fra 1905 af Meteorological Committee. Fra 1898 var Darwin Englands repræsentant i den internationale jordmåling. 1899-1900 var han præsident i Royal Astronomical Society og 1905 præsident ved British Associations møde i Cape Town og Johannesburg. Darwin er
mest bekendt ved sine teoretiske arbejder over tidevandet og dets indflydelse på himmellegemernes form og bevægelse. Sine videnskabelige afhandlinger har han samlet i Scientific Papers I-V (1907-16). Af andre arbejder nævnes The Tides and kindred Phenomena in the Solar System (1898, tysk udgave Ebbe und Fluth 1902).

Kilder

Astronomer fra Storbritannien
Matematikere fra England
Ansatte ved University of Cambridge
Faglitterære forfattere fra England
Engelsksprogede forfattere
Briter i 1800-tallet
Briter i 1900-tallet
Modtagere af Royal Medal

George Darwin


An Luisia in uska genus han Liliopsida. An Luisia in nahilalakip ha familia nga Orchidaceae.

Ilarom nga taxa

 Luisia abrahamii
 Luisia amesiana
 Luisia antennifera
 Luisia appressifolia
 Luisia boninensis
 Luisia brachystachys
 Luisia cantharis
 Luisia celebica
 Luisia confusa
 Luisia cordata
 Luisia cordatilabia
 Luisia curtisii
 Luisia filiformis
 Luisia foxworthii
 Luisia hancockii
 Luisia javanica
 Luisia jonesii
 Luisia longispica
 Luisia macrantha
 Luisia macrotis
 Luisia magniflora
 Luisia megasepala
 Luisia microptera
 Luisia morsei
 Luisia primulina
 Luisia psyche
 Luisia pulniana
 Luisia ramosii
 Luisia recurva
 Luisia secunda
 Luisia taurina
 Luisia tenuifolia
 Luisia teres
 Luisia thailandica
 Luisia trichorrhiza
 Luisia tristis
 Luisia unguiculata
 Luisia volucris
 Luisia zollingeri

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Luisia

Luisia


දේවී භාගවත පුරාණය (සංස්කෘත: देवी भागवतपुराण), දේවී භාගවතම්, ශ්‍රීමද් භාගවතම් සහ ශ්‍රීමද් දේවි භාගවතම්, යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ හින්දු ආගමේ ව්‍යාස මුණිවරයන් විසින් සංස්කෘත භාෂාවෙන් රචිත මහා පුරාණ ග්‍රන්ථයන්ගෙන් එක් පුරාණයකි. එය මහාදේවිය කෙරෙහි භක්තිය ප්‍රවර්ධනය කරන අතර ශක්තදවෛතවාද සම්ප්‍රදායේ (සාංඛ්‍ය දර්ශනය සහ අද්වෛත වේදාන්තයේ සංකලනය) තේමා ඒකාබද්ධ කරයි.

මෙම ශුද්ධ වූ ලියවිල්ල සර්ග 12කින්, පරිච්ඡේද 318කින් සහ ස්ලෝක 18,000කින් සමන්විත වේ. ශක්තී ධර්මය තුළ මුඛ්‍ය ලියවිල්ලක් වන මෙම පුරාණය විශ්වයේ මූලය එනම් බ්‍රහ්මන් ලෙස සර්වබලධාරී දෙවඟන වන ආදි පරාශක්තිය අර්ථ දක්වයි. මෙහි සියළුම පැවැත්මේ නිර්මාතෘ, සංරක්‍ෂකයා සහ විනාශ කරන්නා මෙන්ම අධ්‍යාත්මික විමුක්තිය ලබා දෙන දිව්‍යමය ස්ත්‍රීත්වය වර්ණනා කරයි. හින්දු ධර්මයේ සියලුම ප්‍රධාන පුරාණ තුළ දේවිය පිළිබඳව සඳහන් කර ගෞරව කර ඇතත්, මෙම පුරාණයෙහි මූලික වස්තු විශ්වය ඇය වටා කේන්ද්‍රගත වේ. මෙහි අද්වෛත වේදාන්ත දාර්ශනික එකවාදය හා ශක්ති වන්දනය මිශ්‍ර කොට ඇත. මෙය පරික්‍ෂිත්ගේ පුත් ජනමෙජය රජුට ව්‍යාස විසින් වදාළ බව විශ්වාස කෙරේ.

නාමකරණය
ශ්‍රිමද් දේවී භාගවතම් යන්නෙහි සංක්ෂිප්ත අර්ථය වන්නේ භාග්‍යවත් දේවියගේ බැතිමතුන්  යන්නයි.

 ශ්‍රීමද්, ශ්‍රීමත් (සංස්කෘත: श्रीमत्) යන්නෙහි අරුත් වන්නේ ශුද්ධ, තේජාන්විත හෝ ශ්‍රීමත් වන අතර එය ගෞරවනීය ආගමික පදවි නාමයකි.
ශ්‍රී (සංස්කෘත:श्री) යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ සමෘද්ධිමත් බවයි. ප්‍රධාන වශයෙන් විෂ්ණුගේ පතිනිය වන ලක්‍ෂ්මී දේවියටද ශ්‍රී යනුවෙන් ආමන්ත්‍රණය කරයි. ඒ හැරුණු කොට භුවනේශ්වරී දේවියටද ශ්‍රී මාතා නමින් ආමන්ත්‍රණය කරයි.
 දේවී (සංස්කෘත: देवी) යනු දේව යන්නෙහි ස්ත්‍රී ලිංග පදයයි.

 භාගවත, භාගවතම් හෝ භාගවත් (සංස්කෘත: भागवत) භාග්‍යවන්තයාගේ බැතිමතුන් යන්නයි. දේවී භාගවත පුරාණයේ භාග්‍යවත් තැනැත්තා හෙවත් දෙවියන් වහන්සේ ලෙස සඳහන් වන්නේ දේවියයි.
පුරාණ (සංස්කෘත:पुराण) යනු පෞරාණික සහ පැරණි (හෝ පැරණි ඉතිහාසය) යන්නයි.

ඉතිහාසය

රාමචන්ද්‍රන් වැනි විද්වතුන් කිහිප දෙනෙකු යෝජනා කරන්නේ ක්‍රි.ව. 6 වන සියවසට පෙර මෙම පාරිශුද්ධ ලියවිල්ල රචනා කර ඇති බවයි. කෙසේ වෙතත්, මෙහි සැබෑ කාලයක් නිශ්චිතවම  සොයාගෙන නොමැති අතර බොහෝ විද්වතුන් එය 9 වන සහ 14 වන සියවස අතර කාලයට සම්බන්ධ කර ඇත.

පුරාණයට අනුව
දේවී භාගවත පුරාණයේ දොළොස්වන සර්ගයේ දහහතර වන පරිච්ඡේදයේ දැක්වෙන පරිදි පූර්ව කාලයේදි භගවතී දේවියගේ වතෙන් අර්ධ ශ්ලෝකයක් ආකාරයට ශ්‍රීමත් භාගවත පුරාණය ප්‍රකට විය.දේවිය විසින් එය බාල ස්වරූපයෙන් සිටි විෂ්ණු හට දුන් ඥානයයි. පසුව බ්‍රහ්ම දෙවියන් විසින් එය කෝටි සීයයක ශ්ලෝක ප්‍රමාණයකට ප්‍රසාරණය කළේය.

ව්‍යුහය

ශ්ලෝක
දේවී භාගවත පුරාණයේ සර්ග 12ක් සහ පරිච්ඡේද 318ක් ඇත. එහි ශ්ලෝක 18,000 ක් ඇති බව පාඨය තහවුරු කරන නමුත් සැබෑ පෙළ විවිධ අනුවාදවල වෙනස් වේ.

අන්තර්ගතය
ලින් ෆොල්ස්ටොන් සහ ස්ටුවර්ට් ඇබොට් සඳහන් කරන ආකාරයට මෙම ලියවිල්ල  පුරාණ ඉතිහාසය, පාරභෞතික විද්‍යාව සහ භක්තිය පිළිබඳ විශ්වකෝෂ මිශ්‍රණයකි. සී මැකන්සි බ්‍රවුන් පවසන පරිදි මෙම ඉතිහාසය අනෙකුත් පුරාණ වල දක්නට ලැබෙන එකම ආකාරයෙන් ධර්මය සහ අධර්මය නිරූපණය දෙවිවරුන් හා අසුරයන් අතර සදාකාලික ගැටුම් චක්‍රය ගැන සඳහන් වන බවයි. මෙම පුරාණෝක්තියන්  හින්දු ඉතිහාසය ගොඩනඟාගෙන ව්‍යාප්ත කරයි. කෙසේ වෙතත්, මෙම පුරාණය දිව්‍යමය ස්ත්‍රීභාවය පිළිබඳ කරුණු අවධාරණය කරන අතර ඇය භක්තියේ තේමාව මෙන්ම මුළු විශ්වයේම සදාතනික ප්‍රභවය ලෙසත්, සෑම දෙයකම සදාකාලික අවසානයත්, ඇයගේ නිර්ගුණ (ස්වරූපයක් රහිත) සහ සගුණ (ස්වරූප සහිත) තත්වයන්ද,  ඇයම උත්තරීතර නොවෙනස්වන යථාර්ථයත් (පුරුෂ) විස්මිත වෙනස්වන යථාර්ථයත් (ප්‍රකෘති) මෙන්ම සෑම ජීවියෙකු තුළම පවතින ආත්මය ඇයම බව සඳහන් කරයි.

ප්‍රකාශිත කර්තෘත්වය සහ අරමුණ

ස්වාමි විඥානානන්දගේ පරිවර්තනයෙන්:

ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් දොළොස්වැනි සර්ගය, 14 වන පරිච්ඡේදය, ශ්ලෝක 1:4
ශ්‍රීමද් දේවී භාගවතම් පළමුවන සර්ගය, 2වන පරිච්ඡේදය, ශ්ලෝක 11:12ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් පළමුවන සර්ගය, 1වන පරිච්ඡේදයේ, ශ්ලෝකය 21හින්දු විශ්වාසය අනුව පරම දෙවිඳුන්ගේ ලිලාවන් වර්ණනා කරන්නා වූ පුරාණ ග්‍රන්ථය වන්නේ භාගවත පුරාණය යි. වර්තමානයේ භාගවත පුරාණ ද්විත්වයක් දැකිය හැකි අතර එනම් විෂ්ණු භාගවත පුරාණය සහ දේවී භාගවත පුරාණය යි. ඇතැම් විද්වතුන්ට අනූකූලව ව්‍යාස විසින් රචනා කළ සත්‍ය භාගවත මහාපුරාණය දේවී භාගවත පුරාණය වන අතර ශිව පුරාණය, ස්කන්ද පුරාණය, කුර්ම පුරාණය, වරහා පුරාණය එයට මැනවින් සාධක සපයයි. එය භගවති දේවිය මෙන්ම කෘෂ්ණ දෙවිඳුන්වද මැනවින් වර්ණනා කරනු ලබයි. විෂ්ණු භාගවත පුරාණය මෑතකදි බෝපදේව නම් කතුවරයෙකු විසින් රචනා කෙරු මුලාශ්‍රයක් බවත් ඇතැම් විද්වතුන්ගේ මතයයි.

ස්කන්ද පුරාණය දේවී භාගවත මහත්‍යම්, 1වන පරිච්ඡේදයේ ශ්ලෝකය 37

භාගවත එනම් දේවී පුරාණය ධර්ම අර්ථ කාම මෝක්ශ යන මහා ගුණයන් අඩංගු වන්නා වූ සියලු මුලාශ්‍රයන් පරයන්නා වූ පරම මුලාශ්‍රයයි.

ජේ.එල් ශාස්ත්‍රී පරිවර්තනයෙන්:

ශිව පුරාණ: උමා සංහිතා, 43 වන පරිච්ඡේදය, 76 වන ශ්ලෝකය

පුරාණ ලක්ෂණ
පුරාණ සාහිත්‍ය තුළ භාගවත පුරාණ දෙකක් ඇත. එකක් විෂ්ණු භාගවත වන අතර අනෙක දේවී භාගවතයි. ඉන්දියාවේ පවා මෙම පුරාණ දෙකෙහි අව්‍යාජභාවය පිළිබඳ යම් සැකයක් තිබේ. උදාහරණයක් ලෙස ශිව පුරාණයේ උමා සංහිතාව තුළ දේවී භාගවත පස් වන මහා පුරාණය වන භාගවත පුරාණය ලෙස දක්වා තිබේ. එසේම දේවී භාගවතම් තුළද එය භාගවත පුරාණය ලෙස සඳහන්ව තිබේ.

සාත්ත්වික ශක්ත පුරාණයක් ලෙස ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් තුළ ලක්ෂණ පහක් තිබේ.

ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම්, පළමුවන සර්ගය, 2වන පරිච්ඡේදයේ, ශ්ලෝක 17:18

චරිත

දේවියගේ ස්වරූපයන්
මෙම වගුව පුරාණයේ සඳහන්, දේවිගේ කැපී පෙනෙන අවතාර පෙන්වයි

සර්ග

පළමුවන සර්ගය

පරිච්ඡේදයන් 20ක් ඇත. අනෙකුත් පුරාණයන් මෙන් පුරාණයට පාදක වන වස්තු විශය පිළිබඳව පැහැදිලි කරයි. පුරාණයේ විශිෂ්ටත්වය සහ දේවියගේ මහිමය ගැන මූලික වශයෙන් පැහැදිලි කරන අතර, පහත කරුණුද අඩංගු වේ:

 මධු සහ කෛතභ සංහාරය
 විෂ්ණු රූපි හයග්‍රීවගේ වෘතාන්තය.
 ශුකදේව ගේ ජන්මය සහ ජනක හමුවීමට මිතිල වෙත යාම.
ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් 01 වන සර්ගය, 02 වන පරිච්ඡේදය, 03 වන ශ්ලෝකය:

දෙවන සර්ගය
පරිච්ඡේදයන් 12 කින් සමන්විතය. මෙම සර්ගය කෙටි මෙන්ම ඓතිහාසිකය. එහි හින්දු වීර කාව්‍යයක් වන "මහා භාරතය" තුළ හොඳින් දන්නා චරිත නිරූපණය කරයි.

 වේද ව්‍යාසගේ ජන්මය
 පාන්ඩවයන්ගේ ජන්මය
 කුරුක්ෂේත්‍ර සංග්‍රාමය පිළිබඳ විස්තර

 පරික්ශිත් ගේ මරණය

තෙවන සර්ගය
පරිච්ඡේදය 30 ක් අඩංගු වන අතර මෙහි විශ්වය ආරම්භයේදි බ්‍රහ්ම, විෂ්ණු සහ ශිව ප්‍රථම වරට භුවනේශ්වරී දේවිය බැහැදැකීමට යන ආකාරයත් දේවියගේ ශක්තීන් පිළිබඳව වර්ණනා කිරිම් අඩංගු වේ.

 ප්‍රතිසර්ග (විශ්වයේ දෙවන නිර්මාණය) පිළිබඳ විස්තර.
 ත්‍රීමුර්තිය යානයකින් මණිද්වීපය වෙත පැමිණීම.
 යුධාජිත් සහ වීරසේන අතර සංග්‍රාමය
 නවරාත්‍රී උත්සවය සහ රාම කුමරු නවරාත්‍ර පූජාව කරන අකාරය.

ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් 03 වන සර්ගය, 03 වන පරිච්ඡේදය, 52 වන ශ්ලෝකය:

සිව්වන සර්ගය
පරිච්ඡේද 25 ක් ඇත. සිව්වන සර්ගයේ අඩංගු වන්නේ කෘෂ්ණ සහ ශිව දෙවියන්ගේ විවිධ අවතාර පිළිබඳවයි. එමෙන්ම යෝග සහ භාවනාවන් පිළිබඳවද සඳහන් වේ.

 ශ්‍රි කෘෂ්ණගේ උත්පත්තිය.
 නර සහ නාරායන් පිළිබඳව විස්තර.
 ප්‍රලාද සහ ඍෂිවරුන් අතර සංග්‍රාමය.
 විෂ්ණු දෙවියන්ගේ විවිධ ස්වරූප පිළිබඳ විස්තර.

පස්වැනි සර්ගය

පරිච්ඡේදයන් 25 ක් අඩංගු මෙම සර්ගයේ දේවියගේ මහිමයන් (දේවී මාහත්ම්‍යම්) පිළිබඳව විස්තර කරනු ලබයි.

 රම්භ - ක්‍රම්භ වෘතාන්තය සහ මහිෂාසුරගේ උත්පත්තිය
 දේවතාවුන් සහ මහිෂාසුර අතර සංග්‍රාමය
 දේවතාවුන්ගේ ශක්තීන් වලින් මහාලක්ෂ්මි දුර්ගා දේවිය ප්‍රකට වීම.
 මහිෂාසුර සංහාරය කොට දේවිය මණිද්වීපය වෙත පිටත් වීම.
 බ්‍රහ්මගේ වරයෙන් ශුම්භ - නිෂුම්භ ස්වර්ග ලෝකය යටත් කර ගැනීම.
 මහාසරස්වතී දේවියගේ ප්‍රකට වීම.
 චාමුණ්ඩා දේවිය චණ්ඩ - මුණ්ඩ සංහාරය කිරීම.
 දේවියගේ පරිවාර සේනාව ලෙස මාත්‍රිකාවන් ප්‍රකට වීම
 ශුම්භ - නිෂුම්භ සහ මහාසරස්වතී දුර්ගා දේවිය අතර සංග්‍රාමය.
ශිව දෙවියන් ලිංගොද්භව ස්වරූපයෙන් බ්‍රහ්ම සහ විෂ්ණු ඉදිරියේ ප්‍රකට වීම.
 සුරතගේ සමාධිය සහ දේවියගෙන් වර ලැබීම.

හයවැනි සර්ගය
පරිච්ඡේද 31 ක් අඩංගු වේ. හයවන සර්ගයේ මෙම පුරාවෘත්තයන් අඛණ්ඩව සඳහන් කරයි. සියලුම පුරුෂ දේවතාවුන් යැපෙන ස්ත්‍රීත්වය මෙම සර්ගයෙන්  ඉදිරිපත් කෙරේ.

 ඉන්ද්‍ර සහ වෘතාසුර අතර සංග්‍රාමය
 නහුශ ඉන්ද්‍ර පදවිය ලබාගැනීම සහ ඉන්ද්‍රානි දේවිය විශ්ව මාතාව ආවාහනය කිරීම.
 ශිව දෙවියන් ලක්ෂ්මී දේවියට වරයන් ලබාදීම.
 නාරද මුණිවරයා ස්ත්‍රීයක් වු ආකාරය සහ දේවියගේ කරුණාවෙන් නැවත පුරුෂ භාවය ලබා ගැනීම
 විෂ්ණු දෙවියන් මහාමායාවගේ වැදගත්කම පිළිබඳව දේශනා කිරීම.

හත්වැනි සර්ගය

පරිච්ඡේද 40 කින් සමන්විතයි. ''ශ්‍රීමත් දේවි-භාගවතම් '' හි හත්වැනි සර්ගයේ වේදයන්ගේ හරය පිළිබඳ එහි අනුවාදය තහවුරු කරමින් වඩාත්  දාර්ශනික භාවයකට නැඹුරුව වේ. මෙහි "දේවී ගීතා" නමින් දාර්ශනික පාඨයක් අඩංගු වේ. දේවිය බ්‍රහ්මන් පිළිබඳ යථාර්ථය මෙන්ම ආත්මන් සහ බ්‍රහ්මන් එකක්, බවත් එය වටහා ගත් විට මුක්තිය ලැබෙන බව යන අද්වෛත වේදාන්ත සංකල්පය තහවුරු කරයි. පරාශක්තිය තහවුරු කරන පරිදි මෙම දැනුම පැමිණෙන්නේ මායාවෙන් පිරුණු ලෝකයෙන් වෙන් වී තම ආත්මය ගැන මෙනෙහි කිරීමෙන් ය. එමෙන්ම 28 වන පරිච්ඡේදය තුළ දුර්ගමාසුරගේ සහ දේවියගෙ ශාකම්භරී ස්වරූපයේ  කතා වස්තුවද, සූර්‍යවංශය පිළිබඳව කරුණුද සඳහන් වේ.

 සුකන්‍ය සහ මහර්ෂි ච්‍යාවනගේ කතාව
 හරිශ්චන්ද්‍ර රජු විශ්වමිත්‍රගේ උදහසට ලක් වීම.
 පරාශක්තිය ප්‍රජාපති දක්ෂ රජුගේ නිවසේ සති ලෙස ජන්මය ලැබීම.

 තරකාසුර විසින් දේවතාවුන් පරාජය කරන කිරිම සහ දේවිය හිමාලයේ දියණිය ලෙස උත්පත්තිය ලැබීම.
 දේවිය තම විශ්ව ස්වරූපය ප්‍රකට කිරිම සහ හිමාලය රජුට බ්‍රහ්ම ඥානය ප්‍රධානය කිරීම.

අටවැනි සර්ගය
පරිච්ඡේද 24 කින් සමන්විතවය. මෙහි ප්‍රධාන වශයෙන් අඩංගු වන්නේ ලෝක විශයයි. භූ මණ්ඩලය, ජම්බුද්විපය ඇතුලු ද්වීප පිළිබඳවත්, මනු වංශ පිළිබඳව සඳහන් වේ.

 ස්වායම්භුව මනුගේ නිර්මාණය සහ විෂ්ණු දෙවියන්ගේ වරාහ ස්වරූපය
 මනු රාජ වංශය පිළිබඳව විස්තර.
 භූමණ්ඩලයේ පරිණාමය හා ප්‍රසාරණය, සප්ත මහා ද්වීප, ජම්බුද්වීපය සහ එහි ගංගාවන්, පර්වතයන් පිළිබඳ විස්තර.
 ජම්බුද්වීපයේ එක් එක් වර්ස තුළ නාරායන දෙවියන් වන්දනාමාන කරන ස්වරූප.
 චන්ද්‍රයා සහ අනෙකුත් ග්‍රහලෝක වල චලනය පිළිබඳ විස්තර.
 විවිධ නිරයන් ඇතුළු අතල, විතල, සුතල, තලාතල, මහාතල, රසාතල සහ පාතාලය පිළිබඳ විස්තර.

නවවන සර්ගය
පුරාණයේ විශාලතම සර්ගය වන මෙහි පරිච්ඡේදයන් 50 ක් ඇත. මෙහි විස්තර වන්නේ විශ්ව නිර්මාණයයි. (සර්ග) මෙහි කරුණු බ්‍රහ්මවෛවර්ත පුරාණයේ ප්‍රකෘති කන්ද හා සමාන වේ.

 දේවියගේ පංච ස්වරූප (පංච ප්‍රකෘති) පිළිබඳ විස්තර.
 ශ්‍රී පරම කෘෂ්ණගේ ප්‍රකට වීම විශ්වයේ පළමු නිර්මාණය (සර්ග)
 ශ්‍රී කෘෂ්ණ තුළින් බ්‍රහ්ම, විෂ්ණු සහ ශිවගේ උත්පත්තිය.
 ලක්ෂ්මී, සරස්වතී සහ ගංගා දේවීන් එකිනෙකාට ශාප කර භාරත වර්සයට පැමිණීම.
 කලි යුගයේ විස්තර සහ එහි බලපෑම්
 තුලසි දේවියගෙ වෘතාන්තය සහ කිරි සයුරින් ලක්ෂ්මී දේවිය ප්‍රකට වීම
 රාධා සහ දුර්ගා දේවින් වන්දනා කරන මන්ත්‍රයන්

ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් 09 වන සර්ගය, 38 වන පරිච්ඡේදය, ශ්ලෝක 29:31:

දසවැනි සර්ගය
පරිච්ඡේද 13 කින් සමන්විත මෙම සර්ගය දේවි භාගවත පුරාණයේ කෙටිම සර්ගයකි. මෙහි මනුගේ නිර්මාණයන් සහ සංසාරයේ සෑම කාලයකම දේවිය නමස්කාර කරන බව සඳහන් වේ . අරුණාසුර සංහාරය කෙරූ බ්‍රහ්මරී දේවිය පිළිබඳවද විස්තර අඩංගු වේ.

එකොළොස්වැනි සර්ගය
පරිච්ඡේද 24  සහිත මෙම සර්ගයෙහි  පුද්ගලයෙක් වශයෙන් තිබිය යුතු ගුණධර්ම සහ ධර්මය ගැන සාකච්ඡා කරනු ලැබේ. මෙම කොටස මඟින් සෘති වර්ණනා කරන අතර  ස්මෘති සහ පුරාණ ද මඟ පෙන්වීම සඳහා වූ මූලාශ්‍ර බව සඳහන් කෙරේ. රුද්‍රාක්ෂ පිළිබඳව මෙන්ම පස් ආකරයේ යාගයන් පිළිබඳවත් සඳහන් වේ.

දොළොස්වැනි සර්ගය

පරිච්ඡේද 14 කින් සමන්විත දේවි භාගවතම්හී 12 වන සහ අවසාන සර්ගය තුළ දේවිය ආධ්‍යා ශක්තිය (ප්‍රාථමික, මූල ශක්තිය) ලෙසත්, ගායත්‍රි මන්ත්‍රයේ හරය ලෙසත්, වේදයේ මාතාව ලෙසත් දැක්වේ. 10 වෙනි පරිච්ඡේදයේ සිට 12 වන පරිච්ඡේදය දක්වා වෛකුන්තය සහ ගෝලෝකයට ඉහළින් පිහිටි මණිද්වීපය නම් දේවියගේ උත්තරීතර වාසස්ථානය පිළිබඳ විස්තර අඩංගු වේ.

ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම් 12 වන සර්ගය, 10 වන පරිච්ඡේදය, ශ්ලෝක 03:04:

දර්ශනවාදය

භක්තිය
මෙම පුරාණයේ දේවි ගීතා කොටසෙහි භක්ති දේවධර්මය භගවත් ගීතාව හා සමානව දැක්වෙන අතර, භාගවත පුරාණයේ දක්නට ලැබෙන කෘෂ්ණ කෙරෙහි ප්‍රේමනීය භක්තිය පිළිබඳ වෛෂ්ණව සංකල්ප සමඟින් සමානව පවති. මෙහි සාංඛ්‍යා දර්ශන රාමුවක් තුළ විවිධ ආකාරයේ භක්තිය ඉස්මතු කරයි. තාමසික භක්තිය යනු භක්ති ආකාර ත්‍රිත්වයෙන් එකකි, එහිදී බැතිමතා කෝපයෙන් පිරී සිටින හෙයින් යාච්ඤා කරයි, අන් අයට හානි කිරීමට උත්සාහ කරයි, අන් අය තුළ වේදනාව හෝ ඊර්ෂ්‍යාව ඇති කරයි. රාජසික භක්තිය යනු අන්‍යයන්ට හානියක් කිරීමට නොව, පුද්ගලික වාසි, කීර්තිය හෝ ධනය ලබා ගැනීම සඳහා බැතිමතා දෙවියන් උදෙසා භක්ති සේවය කිරීමයි. සාත්වික භක්තිය යනු බැතිමතා අනුන්ට යහපතක් හෝ හානියක් අපේක්ෂා නොකරන නමුත් තමාව පවිත්‍ර කර ගැනීමටත්, ඕනෑම පාපයක් අත්හැරීමටත්, තමාව නිදහස් කර ගැනීම සඳහා සර්වබලධාරී දෙවඟන වෙත භක්තිය පුද කිරීමයි.

දේවී ගීතාව තුළ පරා භක්තිය ලෙස භක්තියේ උත්තරීතර අවස්ථාවක් සඳහන් කොට ඇත. මැක්ඩැනියෙල් ප්‍රකාශ කරන පරිදි, භක්තිකයා දේවියගෙන් ආශීර්වාදයක් හෝ විමුක්තියක් සොයන්නේ නැත, නමුත් ඔහු ඇයට ආදරය කරන නිසා ඔහු ඇයව සිහිපත් කරන විට හඬා වැලපෙන අතර, ඔහුට සෑම තැනකම දෙවඟන සිටින බව දැනෙන අතර ඔහු සියලු ජීවීන් තුළ දේවිය දකි.

ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම්, 07 වන සර්ගය, 36 වන පරිච්ඡේදයේ, ශ්ලෝක 11:18ශ්‍රීමත් දේවී භාගවතම්, 07 වන සර්ගය, 37 වන පරිච්ඡේදයේ, ශ්ලෝක 27:28

පිළිගැනීම
දේවි භාගවත පුරාණයේ ශ්ලෝක සහ අදහස් ගොඩනඟා ඇත්තේ උපනිෂද් පදනම මත වන අතර එහිදී බ්‍රහ්මන් හා ආත්මයේ පවතින ඒකීයභාවය සංස්ලේෂණය කෙරේ. මෙම පුරාණය ආදිශංකරගේ අද්වෛත වේදාන්ත සම්ප්‍රදායේ භාවිතා වන දර්ශනයන් සහ රූපක පිළිබඳව සඳහන් කරයි. පුරාණය තුළ දේවිය සඳහන් කරන්නේ ඇය සියල්ලටම එපිටින් පවතින බ්‍රහ්මන් සහ නිරතුරුව වෙනස් වන මායාව යන ද්විත්වයම ලෙසයි.

දේවි භාගවත පුරාණයේ සඳහන් වන පරිදි දේවිය මෝහය (අවිද්‍යාව) ලෙස ආත්ම බන්ධනයේ ප්‍රභවය මෙන්ම විද්‍යා (ප්‍රඥාව) තුළින් ස්වයං විමුක්තියේ ප්‍රභවය ද වේ. පුරාණයට අනුව ඇය වෛදික පාරභෞතික සංකල්පයක් වන සියල්ලහි යථාර්ථය වන බ්‍රහ්මන් වේ. සී මැකන්සි බ්‍රවුන් පවසන පරිදි දේවිය ඉදිරිපත් කරන්නේ "විශ්වයේ ගර්භය" ලෙසින් වන අතර, ඇය තම දරුවන්ගේ ක්‍රියාවන් නිරීක්ෂණය කරන, ඔවුන්ගේ සැබෑ ස්වභාවය සොයා ගැනීමට හා අවබෝධ කර ගැනීමට උපකාර කරන, වැරදි සිදු වූ විට ඔවුන්ට සමාව දෙන, තම දරුවන්ට තර්ජනය කරන දුෂ්ටයන්ට බියකරු වන, සියලු ආත්මයන්ගේ මිතුරිය ලෙසයි.

සටහන්

 දේවී භාගවත පුරාණයේ සිංහල පරිවර්තනය

ආශ්‍රේයයන්

ග්‍රන්ථ නාමාවලිය

දේවී භාගවත පුරාණ


මෙම ඔහුගේ ටෝරි ලෝක සංචාරයට තෙවැනි හා අවසාන ලොව පුරා ඒකල විය ප්රසංගය සංචාරය ඇමරිකානු චිත්ර ශිල්පියා විසින් මයිකල් ජැක්සන් ආවරණය, යුරෝපය, අප්රිකාව, ආසියාව, ඕෂනියා සහ උතුරු ඇමරිකාවේ . මෙම සංචාරයට මහාද්වීප 5 ක රටවල් 35 ක, රටවල් 57 ක නැවතුම් සහිතව ලොව පුරා ප්‍රසංග 83 ක් ඇතුළත් විය. 1995 HIStory: Past, Present and Future, Book I ඇල්බමය ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා මෙම සංචාරය සිදු කරන ලද අතර, Scream, ඔවුන් අප ගැන සැලකිලිමත් වන්නේ නැත, පෘථිවි ගීතය සහ ඔබ තනිවම නව ලැයිස්තුවේ පෙනී නොසිටියේය. දෙවන අදියර බ්ලඩ් ඔන් ද ඩාන්ස් ෆ්ලෝර්: හිස්ටෝරි ඉන් ද මික්ස් හි රීමික්ස් ඇල්බමය ප්‍රවර්ධනය කළේය. මෙම සංචාරයට මිලියන 4.5 ක පමණ රසික පිරිසක් සහභාගී වූ අතර, ඔහුගේ පෙර පැවති නරක ලෝක සංචාරය මිලියන 4.4 ක් පරදවමින්. දකුණු කොරියාවේ වීඑච්එස් හි සෝල් ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාංගනයේ ප්‍රසංගයේ පටිගත කිරීමක් නිකුත් කරන ලදී. 1997 ජූලි මාසයේදී මියුනිච් හි කාර්ය සාධනයක් ඩීවීඩී මුදා හැරීම සඳහා පටිගත කරන ලද නමුත් පසුව සැලසුම් අවලංගු කරන ලදි.

දළ විශ්ලේෂණය

මෙම සංචාරය 1996 මැයි 29 වන දින ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර 1993 අග භාගයේදී ජැක්සන්ගේ භයානක ලෝක සංචාරය අවසන් වීමෙන් පසු ඔහුගේ පළමු ප්‍රසංග චාරිකාව සනිටුහන් විය.  මෙම සංචාරය සඳහා ජැක්සන්ගේ ප්‍රථම ප්‍රසංගය ප්‍රාග්හි ලෙට්නා උද්‍යානයේදී සිදු කරන ලද අතර එය ඔහුගේ වෘත්තීය දිවියේ විශාලතම තනි ප්‍රසංගයක් වූ අතර 125,000 කට අධික පිරිසක් සහභාගී වූහ.  1996 ඔක්තෝබර් 7 වන දින අරාබි ලෝකයේ සහ අප්‍රිකාවේ ප්‍රථම වතාවට ටියුනීස් හි ඒකල චිත්‍ර ශිල්පියෙකු ලෙස 60,000 ක් රසිකයන් ඉදිරියේ ඔහු රඟ දැක්වීය.  ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිඩ්නි නුවර සංචාරයේ නැවතුම් කාලය තුළ ඔහු ඩෙබී රෝව් සමඟ විවාහ වූයේ පෞද්ගලික හා පෙර නොවූ උත්සවයකදීය. ඔහු බ්‍රිස්බේන්හි මොලි මෙල්ඩ්‍රම් විසින් සම්මුඛ සාකච්ඡාවට ලක් කළ අතර " ඔබ තනිවම නොවේ " චිත්‍රපටයේ කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු සමඟ නටමින් සිටියේය. 1997 ජනවාරි 3 සිට 4 දක්වා ජැක්සන් එක්සත් ජනපදයේ හවායි හි හොනොලූලු හි ඇලෝහා ක්‍රීඩාංගනයේ දී ඔහුගේ එකම ප්‍රසංග දෙක 35,000 බැගින් වූ ප්‍රසංගයක් සඳහා ඉදිරිපත් කළේය. ක්‍රීඩාංගනය විකුණා දැමූ ඉතිහාසයේ පළමු කලාකරුවා බවට ඔහු පත්විය.,

විවේක කාලය තුළ, ජැක්සන් වැඩ කර ඔහුගේ බ්ලඩ් ඔන් ඩාන්ස් ෆ්ලෝර්: හිස්ටෝරි මික්ස් ඇල්බමය නිකුත් කළේය. දෙවන අදියර 1997 මැයි 31 වන දින ජර්මනියේ බ්‍රෙමන් හි වෙසර්ස්ටැඩියන් හිදී ආරම්භ විය.  ලැයිස්තු ලැයිස්තුවේ වෙනස්කම් අතරට " නර්තන තට්ටුවේ රුධිරය " එකතු කිරීම සහ පසුව "ඕෆ් ද වෝල්" මෙඩ්ලි ඉවත් කිරීම සහ " ඔබ මට දැනෙන ආකාරය " ඇතුළත් විය. 1997 අගෝස්තු 19 වන දින ඔස්ලෝහි පැවති ප්‍රසංගයෙන් පසුව "බ්ලඩ් ඔන් ඩාන්ස් ෆ්ලෝර්" කට්ටල ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කරන ලදී.

ජැක්සන් සිය 39 වන උපන්දිනය වෙනුවෙන් 60,000 රසිකයන් සමඟ ඩෙන්මාර්කයේ කෝපන්හේගන්හි පාකන් ක්‍රීඩාංගනයේදී රඟ දැක්වීය . "ඔබ තනිවම නොවේ" යන්නෙන් පසු වේදිකාවේදී ඔහුට පුදුම උපන්දින කේක්, පෙළපාලියක් සහ ගිනිකෙළි ප්‍රදානය කරන ලදී. බෙල්ජියමේ ඔස්ටෙන්ඩ් හි හිපොඩ්‍රෝම් වෙලින්ටන් හි පැවති ප්‍රසංගය මුලින් 1997 අගෝස්තු 31 වන දිනට සැලසුම් කර තිබූ නමුත් වේල්ස් කුමරියගේ අභාවයෙන් පසුව ඩයනා සැප්තැම්බර් 3 දක්වා කල් තබන ලදී. මයිකල් 1997 අගෝස්තු 24 සහ 26 යන දිනවල ෆින්ලන්තයේ හෙල්සින්කි හිදී ඔලිම්පික් ක්‍රීඩාංගණයේදී රඟ දැක්වීය.

කාර්ය සාධනය පෙන්වන්න
මයිකල් ජැක්සන්ගේ හිස්ටරි චාරිකාව ඔහුගේ අතිශය උසස් තාක්‍ෂණික ප්‍රසංගයක් වූ අතර 1996 සැප්තැම්බර් සිට 1997 ඔක්තෝබර් දක්වා එහි ප්‍රදර්ශන 83 ට නව අංග හෙළි කළේය. ප්‍රදර්ශනයේ ආරම්භයේදී වීඩියෝ අංශයක් ඇතුළත් වූ අතර මයිකල් අවසානයේ වේදිකාවට යටින් මතු වීමට පෙර ඉතිහාසයේ විවිධ කරුණු හරහා අභ්‍යවකාශ යානයක් නියමුවා විය. වේදිකාවේ දෙපස මයිකල්ගේ ප්‍රතිමා දෙකක් තිබූ අතර "සුමට අපරාධකරු" හි ආරම්භක කොටස සඳහා සම්පූර්ණ තිරයක් භාවිතා කිරීමට තරම් විශාල විය. "බීට් ඉට්" සහ "පෘථිවි ගීතය" සඳහා භාවිතා කරන චෙරි පිකර් වේදිකාවේ කේන්ද්‍රයේ සිට විහිදෙන අතර එය භාවිතයේ නොමැති විට අර්ධ වශයෙන් ක්‍රියා කළේය.

ලැයිස්තුව සකසන්න

සටහන්
සංචාරයේ පළමු අදියර සඳහා මුලින් සලකා බැලූ ගීත ඇතුළත් විය"Childhood", "Dirty Diana", "State of Shock", "Man in the Mirror", "Will You Be There", "She's Out Of My Life", and "2 Bad". Of these songs, "2 Bad", "She's Out of My Life", and "Man in the Mirror" පෙරහුරු කළ බව තහවුරු කර ඇති එකම ඒවා වේ. "She's Out Of My Life" අතර පෙනෙන්නට තිබුණි "Billie Jean"සහ "Thriller" (as of 25 August 1996) එය අවසාන ලැයිස්තු ලැයිස්තුවට ඇතුළත් කළා නම්. "Morphine" 1997 පාදය සඳහා දෙවරක් පෙරහුරු කරන ලද නමුත් ඉවත් කරන ලදී.
පළමු පාදය අතරතුර, "Come Together" and "D.S." 1996 නොවැම්බර් 11 වන දින ඕක්ලන්ඩ් හි පැවති ප්‍රසංගයෙන් පසුව ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කරන ලදි. දෙවන අදියරේදී,"Blood on the Dance Floor" ඒවා වෙනුවට මැයි 31 සිට ජූනි 29 දක්වා සහ 1997 ජූලි 4 සිට අගෝස්තු 19 දක්වා.
"Dangerous"මැනිලා සහ සිව්වන ටෝකියෝ ප්‍රසංගයේදී එය සිදු නොවීය.
"Rock with You", "Off the Wall", and "Don't Stop 'Til You Get Enough" 1997 ජුනි 10 වන දින ඇම්ස්ටර්ඩෑම් හි පැවති ප්‍රසංගයෙන් පසුව  ලැයිස්තුවෙන් ස්ථිරවම ඉවත් කිරීමට පෙර තෝරාගත් දිනවල සිදු කරන ලදී.
"The Way You Make Me Feel"1997 ජුනි 15 වන දින ජෙල්සෙන්කර්චෙන් හි පැවති ප්‍රසංගයෙන් පසුව ලැයිස්තු ලැයිස්තුවෙන් ස්ථිරවම ඉවත් කිරීමට පෙර තෝරාගත් දිනවල එය සිදු කරන ලදී.
ඩයනා කුමරිය ගේ මරණයෙන් පසු, ප්‍රදර්ශනයේ හැඳින්වීමේදී "ගේට්ස් ඔෆ් කියෙව්" හි මෙවලම "[[smile (චාලි චැප්ලින් ගීතය) # Michael Jackson version | smile] වෙනුවට ආදේශ කරන ලදි. 1997 සැප්තැම්බර් 3 වන දින බෙල්ජියමේ ඔස්ටෙන්ඩ් හි ප්‍රදර්ශනය.
}}

සංචාර දිනයන්

බොක්ස් ඔෆිස් ලකුණු දත්ත

අවලංගු කළ දිනයන්

පෞද්ගලික
HIStory World Tour

Lead performer
Vocals, Dance, Choreographer: Michael Jackson

Dancers
1996 leg
LaVelle Smith, Travis Payne, Shawnette Heard, Damon Navandi, Courtney Miller, Anthony Talauega, Richmond Talauega, Lori Werner, Jason Yribar, Cris Judd
1997 leg
LaVelle Smith, Cris Judd, Anthony Talauega, Richmond Talauega, Stacy Walker, Faune Chambers

Band members
Musical Director: Brad Buxer
Assistant Musical Director: Kevin Dorsey
Keyboards: Isaiah Sanders, Brad Buxer
Drums: Jonathan Moffett
Guitars: Jennifer Batten, Greg Howe (1996 leg – replaced Jennifer Batten in Seoul and Tunis), David Williams
Bass: Freddie Washington
Vocal Director: Kevin Dorsey
Vocals: Kevin Dorsey, Dorian Holley, Marva Hicks (1996–1997 leg), Darryl Phinnessee (1996 leg), Fred White (1997 leg)

ණය

 විධායක අධ්‍යක්ෂක: එම්.ජේ.ජේ ප්‍රඩක්ෂන්ස්
 කලා අධ්‍යක්ෂ: මයිකල් ජැක්සන්
 සහකාර අධ්‍යක්ෂ: පෙගී හෝම්ස්
 නර්තන රචනය: මයිකල් ජැක්සන් සහ ලැවෙල් ස්මිත්
 වේදිකා ගත කර නිර්මාණය කළේ: කෙනී ඔර්ටෙගා
 සැකසුම නිර්මාණය කළේ: මයිකල් කපුන් සහ ජෝන් මැක්ග්‍රෝ
 ආලෝකකරණ සැලසුම්කරු: පීටර් මෝර්ස්
 ආරක්ෂාව 1996: ඩැරල් ෆෙදර්ස්ටන්
 ආරක්ෂාව 1997: බිල් බ්‍රේ
 ඇදුම් නිර්මාණය: ඩෙනිස් ටොම්ප්කින්ස් සහ මයිකල් බුෂ්
 හිසකෙස් සහ වේශ නිරූපණය: කැරන් ෆේ
 මෝස්තරකරු: ටොමී සිම්ස්
 සංචාරක කළමනාකරු සහ නිෂ්පාදක: තාරක් බෙන් අම්මාර්
 හිටපු කළමනාකරු: ඩීටර් වයිස්නර්
 පුද්ගලික කළමනාකරණය: ගැලින් මෝරි ඇසෝසියේට්ස්
 සංගීත වීඩියෝ අධ්‍යක්ෂවරුන්: ස්ටීව් බැරන් / ජෝ පයිට්කා / ජෝන් ලැන්ඩිස් / බ ru ස් ගෝවර්ස් / මාටින් ස්කොර්සෙස් / බොබ් ගිරාල්ඩි / ජෝන් සිංගල්ටන් / නික් සැක්ස්ටන්

මෙයද බලන්න

 වැඩිපුරම සහභාගී වූ ප්‍රසංග ලැයිස්තුව
 වැඩිම ආදායමක් උපයාගත් ප්‍රසංග චාරිකා ලැයිස්තුව

සටහන්

යොමුව

මයිකල් ජැක්සන් ඉතිහාස ලෝක සංචාරය


Opium es una serie de historietas creada por el autor español Daniel Torres en 1982 para la revista "Cairo" y continuada luego por otros autores.  Esta obra sirve tanto de parodia como de homenaje a la cultura popular, mostrando un futuro desvirtuado que recuerda a los cómics de aventuras americanos o a los folletines radiofónicos en los que los malvados disfrutan con el sufrimiento gratuito de la población.

Trayectoria editorial
Opium empezó a publicarse en la revista "Cairo".

En 1990, Norma Editorial lanzó una serie limitada de seis comic books, en la que Daniel Torres sólo dibujó las portadas y supervisó los argumentos. Sus guiones eran de Carlos Orín, Pérez Navarro, Miguel Silva y Marina Segarra; el dibujo, de Ramón Marcos e Incha; y el color, de Paco Hernández.

En el 2006, la misma editorial produjo un tomo recopilatorio de toda la serie, ISBN 84-9814-602-X.

Bibliografía

Referencias

Enlaces externos

 Fichas en BD Gest', La Bédéthèque:
 Edd. en francés, en Humanoides Asociados y en Casterman.

opium
opium
Parodias
Retrofuturismo
opium
Libros de 1990
Libros de 2006

Opium (historieta)


T. V. Sankaranarayanan, (7 March 1945 – 2 September 2022) was an Indian Carnatic vocalist (South Indian classical singer), known for his music that stems from the style of his guru and maternal-uncle, Madurai Mani Iyer. TVS was awarded the Madras Music Academy's Sangeetha Kalanidhi in 2003.

Sankaranarayanan was particularly noted for easily reaching the upper notes.

Some of his musical disciples include R. Suryaprakash, his daughter Amruta Sankaranarayanan and his son Mahadevan Sankaranarayanan.

Early life and career

Sankaranarayanan was born in Mayiladuturai of Thanjavur district in the South Indian state of Tamil Nadu. His father, Vembu Iyer, was a disciple of vocalist Madurai Mani Iyer; his mother was Mani Iyer's sister. At age nine, Sankaranarayanan started learning music from his uncle (maamaa). Sankaranarayanan also learned from his father.

He made his debut on the concert platform in 1968 and then gradually established himself as a Carnatic vocalist.  He has performed in India and abroad and has several albums. In a profile published in the Financial Express, Subbudu, a music critic, once wrote: "Sankaranarayanan is indeed an asset to the Carnatic music world, where the tribe of good vocalists is dwindling."

Awards and honours

Gayaka Sikhamani by Bhairavi, USA in 1981
Swara Laya Ratnakara by Ramakrishnananda Saraswati of Sri Vidyasram, Rishikesh in 1986
Ganakalaratnam by Dr. Semmangudi Srinivasa Ayyar in 1987
Nadakanal By Nadakanal, Madras in 1987
Innisai Perarasu By Bharati Kalamandram, Toronto in 1981
Sangeetha Ratnakara By Vassar College in 1975
Swara Yoga Shironmani By Yoga Jivana Satsangha (International)in 1997
Sangeet Natak Akademi Award in 1990
Padma Bhushan by the Government of India in 2003
Sangeetha Kalanidhi by the Madras Music Academy in 2003
Sangeetha Kalasikhamani by The Indian Fine Arts Society in 2005
Vidhya Tapasvi by TAPAS Cultural Foundation in 2012

Image Gallery
Stages in concert

References

External links
On a joyous musical journey from The Hindu newspaper

1945 births
2022 deaths
Male Carnatic singers
Carnatic singers
Recipients of the Padma Bhushan in arts
Sangeetha Kalanidhi recipients
Singers from Tamil Nadu
People from Thanjavur district
21st-century Indian male classical singers
20th-century Indian male classical singers
Recipients of the Sangeet Natak Akademi Award

T. V. Sankaranarayanan


Amana, biljni rod iz porodice ljiljanovki, dio potporodice Lilioideae. Pripada mu šest priznatih vrsta iz Kine, Koreje i Japana

Vrste
 Amana anhuiensis (X.S.Shen) Christenh.
 Amana baohuaensis B.X.Han, Long Wang & G.Y.Lu
 Amana edulis (Miq.) Honda
 Amana erythronioides (Baker) D.Y.Tan & D.Y.Hong
 Amana kuocangshanica D.Y.Tan & D.Y.Hong
 Amana wanzhensis Lu Q.Huang, B.X.Han & K.Zhang

Dodatna literatura
Grlić, Lj.: Samoniklo jestivo bilje, Zagreb 1980.

Izvori

Lilioideae

Amana (biljni rod)


Apis mellifera jemenitica er ein undirtegund alibýflugna. Útbreiðsla hennar er í suðurhluta Arabíuskaga, Súdan og Sómalíu. Hún er fremur smá og myndar lítil bú.

Tilvísanir

 Apis mellifera jemenitica. In: Atlas Hymenoptera, abgerufen am 6. Januar 2019.
 Friedrich Ruttner: Naturgeschichte der Honigbienen. Franckh-Kosmos-Verlag, Stuttgart 1992, ISBN 3-440-09125-2.
 Ruttner F. (1988) Biogeography and Taxonomy of Honeybees, Springer-Verlag, Berlín.

Býflugur

Apis mellifera jemenitica


René Auguste Logeais est un nouvelliste et homme politique français né le  à Entrammes, en Mayenne, et mort le  à Port-Brillet, dans le même département.

Il n'a laissé qu'un seul ouvrage intitulé Loisirs, contenant cinq nouvelles et cinq lettres toutes écrites à l'intention de ses amis alors qu'il séjourne à Bras Canot, à l'île Bourbon, aujourd'hui La Réunion, durant la première moitié des années 1840. Dans ces textes redécouverts en 2020 et réédités en 2022, il s'intéresse en particulier de l'esclavage tel qu'il existe encore dans la colonie et met notamment en scène de nombreux marrons. Après son retour en métropole, il travaille comme comptable aux forges de Port-Brillet et est pendant plusieurs années le maire d'Olivet à compter de 1857.

Bibliographie
 Auguste Logeais, Loisirs. Nouvelles de Bourbon, Laval, Imprimerie de P.A. Genesley-Portier, 1845.
 Auguste Logeais, Loisirs. Nouvelles de Bourbon, Cicéron Éditions, 2022 – Réédition introduite par Prosper Ève et commentée par Thierry Caro .
 Jackie Ryckebusch, tome II de l'Inventaire des ouvrages concernant l'île Bourbon, l'île de la Réunion, les Voyages aux Indes orientales, la traite et l'esclavage, R. Chamonal, livres anciens et modernes, 2005.

Liens externes

 « Auguste Logeais », tome II du Dictionnaire historique, topographique et biographique de la Mayenne.
 « Auguste Logeais », tome IV du Dictionnaire historique, topographique et biographique de la Mayenne.

Nouvelliste français du XIXe siècle
Maire de la Mayenne
Esclavage à Bourbon
Naissance dans la Mayenne
Naissance en janvier 1813
Décès dans la Mayenne
Décès en mai 1881
Décès à 68 ans

Auguste Logeais


مغرب قد تعني:

 اسم مكان غروب الشمس.
 .
 المغرب العربي أو المنطقة المغاربية أو المغرب الكبير، (خمس دول في شمال أفريقيا).
 المغرب الأقصى والمغرب الأوسط والمغرب الأدنى.
 صلاة المغرب، رابع صلاة مفروضة على المسلم في اليوم.
 المغرب (شارع) شارع بمدينة بغداد العراقية
 المغرب (جريدة) جريدة إلكترونية
 جناح المغرب  في منتجع والت ديزني
 الطريق إلى المغرب (فيلم 1942)  فيلم أمريكي أنتجته باراماونت بيكتشرز الأمريكية عام 1942م.

صفحات توضيح أسماء أماكن

مغرب (توضيح)


An Luzula tristachya in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicaise Auguste Desvaux. An Luzula tristachya in nahilalakip ha genus nga Luzula, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Luzula

Luzula tristachya


19017 Susanlederer este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
19017 Susanlederer este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,90 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 1,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 19001-20000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

19017 Susanlederer


قناة استاكيوس وتسمى أيضاً قناة أوستاكيأو بوق أوستاكي أو نفير أوستاش أو
النفير أو القناة السمعية  والاسم التشريحي هو الأنبوب البلعومي الطبلي  وهي قناة تمتد من الأذن الوسطى إلى البلعوم الأنفي. يتكون ثلث القناة القريب من الأذن الوسطى من طبيعة عظمة، ويكون الثلثان المتبقيان من القناة من طبيعة غضروفية. وهذا يظهر بشكل ارتفاع في مكان فتحته في البلعوم الأنفي. في الإنسان البالغ يصل طول هذه القناة إلى حوالي 35 ملمتر. وهي سميت على اسم عالم التشريح الإيطالي بارتولوميو أوستاكي الذي عاش في القرن السادس عشر. تتصل بقناة أوستاكي عضلات صغيرة.

عملها

 معادلة الضغط على جانبي طبلة الأذن:

وبهذا تحمي طبلة الأذن من أن تتاذى من التغيرات في ضغط الهواء من جانبيها.

ففي الصعود على جبل فإن ضغط الهواء سيكون منخفضاً وهذا يجعل طبلة الأذن تتوتر إلى الخارج، فإذا بلع الإنسان ريقه فإن العضلة موترة شراع الحنك (tensor veli palatini) ستتقلص وتسمح بالهواء بالهرب من الأذن الوسطى، مما يعادل الضغط فيها ويرجع طبلة الأذن إلى شكلها الطبيعي. فإذا نزل الإنسان من الجبل فإن الهواء سيدخل من جديد.

إذا كنت مصاب بالزكام فإن القناة ستتورم وسيقل الهواء الداخل والخارج عبرها. لذلك ففي صعودك ستستطيع أن توازن الضغط، أما في نزولك فإن الهواء لا يستطيع أن يدخل: فربما تشعر بألم في أذنك وأحياناً إلى حد تمزق طبلة الأذن.

 تصريف المخاط من الأذن الوسطى:

إذا أصيب الإنسان بالتهاب أو حساسية المجاري التنفسية العليا فممكن أن تتورم قناة أوستاكيوس وتتكاثر فيها البكتيريا، مما يسبب التهابات الأذن. ممكن استعمال أدوية لتقليل هذا التورم.

ألم الأذن أكثر شيوعاً في الأطفال لأن قناة أوستاكيوس عندهم تكون أكثر أفقية وأضيق مما هي عند الكبار، مما يجعل حركة الإفرازات عبر القناة أصعب مما هي في الكبار.

التكوين الجنيني للقناة

تنشأ قناة أوستاكي من أول جيب بلعومي والذي تتكون منه طبلة الأذن.

العضلات المتصلة بقناة استاكيوس

هناك أربعة عضلات لها علاقة بعمل قناة أوستاكي وتغذى بالعصب المبهم والعصب ثلاثي التوائم.
 العضلة رافعة شراع الحنك (معصب بواسطة العصب المبهم)
 العضلة النفيرية البلعومية (معصب بواسطة العصب المبهم)
 العضلة موترة الطبلة (معصب بواسطة العصب مثلث التوائم)
 العضلة موترة شراع الحنك (معصب بواسطة العصب مثلث التوائم)

أمراض قناة استاكيوس

تتأثر قناة أوستاكي بالتهاب الأذن الوسطى خاصة عند الأطفال تحت عمر السبعة سنوات.

كذلك قد تتاثر في حالة تغير الضغط بسرعة بين المحيط الخارجي والأذن الوسطى.

قد يلد الإنسان ولديه عيب في تكوين قناة استاكيوس. مما يؤدي إلى تراكم الإفرازات المخاطية في الأذن الوسطى، مما يؤثر على حاسة السمع. وتسمى هذه الحالة: التهاب الأذن الوسطى مع استسقاء. فإذا صار المخاط سميكاً مثل الصمغ تسمى الحالة هذه: الأذن الصمغية glue ear.

هناك حالة نادرة تكون فيها القناة مفتوحة من حين لاخر، بحيث أن الإنسان يسمع صدى مثل صدى دقات قلبه أو تنفسه أو كلامه. وقد يساعد في حل المشكلة أن يتخذ الإنسان وضعاً بحيث يكون رأسه بالمقلوب.

التدخين ممكن أن يخرب هديبات الخلايا المبطنة للقناة، والتي بحركتها تحرك الإفرازات المخاطية وتحمي القناة من الالتهابات. مما يؤدي إلى تراكم الإفرازات المخاطية وتكاثر البكتيريا في الأذن. مما يؤدي إلى التهاب الأذن الداخلية في بعض الحالات.

ممكن أن تسبب التهابات الجيوب الأنفية المتكررة أو المزمنة سوء عمل قناة أوستاكي. هذا سببه إفراز المخاط الكثير مما يؤدي إلى انسداد فتحة القناة.

معرض صور

روابط خارجية
 الخلل الوظيفي لقناة استاكيوس والتهاب الجيوب
 5-دقائق لاستشارة سريرية حول الاختلال الوظيفي لقناة استاكيوس
 تنظيم الضغط

المراجع

أذن
أنف

قناة استاكيوس (النفير)


Jette Schandorf (født 5. september 1960) er en dansk bassist.

Hun har bl.a. spillet med Hos Anna, Blast, Halberg Larsen, News , Poul Halberg Powertrio, Lis Sørensen og Halberg & Friends.

Eksterne henvisninger

Bassister fra Danmark

Jette Schandorf


Saltstraumbroen er en cantileverbro som krydser Saltstraumen mellem Knaplundøya og Straumøya i Bodø kommune i Nordland fylke i Norge. Broen er 768 meter lang, længste spænd er 160 meter og gennemsejlingshøjden er 41 meter. Broen har 10 spænd. Den blev åbnet i 1978 og er en del af fylkesvej 17.

Saltstraumbroen blev i 2002 foreslået beskyttet i . Riksantikvaren fredede broen 17. april 2008.

Trivia
I Bodø er det et krav at de nybagte studenter skal løbe nøgne (i senere tid, i undertøj) over Saltstraumbren.

Kilder og henvisninger

 Saltstraumbrua på broer.no
 Structurae om Saltstraumenbrua

Cantileverbroer
Nordlands geografi
Bodø
Broer i Norge

Saltstraumbroen


كوكبة الحرباء ؛ وتدعى باللاتينية: Chamaeleon.

يظهر برج الحرباء في النصف الجنوبي من  ابتداءً من خط عرض 7 جنوباً، ولا يُرى في النصف الشمالي من  والذي درجة عرضه فوق 15 درجة شمالاً.

ويمكن رؤيته في الفترة الواقعة من شهر شباط وحتى شهر نيسان.

وقد ابتدع هذا البرج كلاً من بيتر ديركز كيسير  وفريدريك دي هوتمان  وقاما بتسميته بين عامي 1595م و1597م.

ومن نجوم برج الحرباء، توجد: ألفا الحرباء، وبيتا الحرباء، وغاما الحرباء، ودلتا الحرباء، وإبسلون الحرباء، وزيتا الحرباء، وإيوتا الحرباء.

المصادر الخارجية
 موقع الكون

مراجع

الأبراج الشرقية
العصر الذهبي الهولندي
الكوكبات الجنوبية
جمهورية هولندا في عقد 1590
علم الفلك في جمهورية هولندا
قوالب نجوم الكوكبات
كوكبة الحرباء

الحرباء (كوكبة)


Árið 465 (CDLXV í rómverskum tölum)

Atburðir
 15. ágúst - Libíus Severus, vestrómverskur, keisari deyr eftir 4 ára setu á valdastóli. Libius Sverus var í raun strengjabrúða Ricimers, germansks hershöfðingja, sem fór með völdin í ríkinu. Ricimer bíður með það í tvö ár að skipa nýjan keisara.
 2. september - mikill eldsvoði brýst út í Konstantínópel og stendur í sex daga. Flest hverfi borgarinnar verða fyrir skaða.
 Basiliskos verður ræðismaður í Austrómverska ríkinu, með aðstoð systur sinnar, Verinu, sem var eiginkona Leós 1. keisara. Basiliskos sest sjálfur á keisarastólinn árið 475.
 Reimismund, konungur germanska þjóðflokksins Svefa, tekur aríanstrú sem er grein kristinnar trúar sem var á þessum tíma útbreidd á meðal germana. Á sama tíma vingast hann við Vestgotneska konunginn Þeódórik 2. sem einnig aðhyllist aríanstrú. Báðir konungarnir stjórna svæðum á Íberíuskaga sem bandamenn Vestrómverska keisaradæmisins.

Fædd
 Líberíus - Rómverskur aðalsmaður (d. um 554)

Dáin
 15. ágúst - Libíus Severus - keisari Vestrómverska keisaradæmisins.

465
461-470

465


Fredløs er en dansk stumfilm fra 1909 med ukendt instruktør.

Handling

Medvirkende
 Petrine Sonne
 Maggi Zinn
 Edmund Østerby
 Gudrun Kjerulf

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1909

Fredløs (film fra 1909)


Duetto buffo di due gatti (tal. Komični duet dviju mačaka; Duet mačaka) skladba je klasične glazbe pogrešno pripisana Gioachinu Rossiniju. Iako je napisana za dva soprana i klavir, skladba se često izvodi s drugim sastavom glasova i orkestrom. Čitav tekst skladbe sastoji se od mjaukanja te se djelo, zahvaljujući humorističnom karakteru, često na koncertima izvodi kao bis.

Nastanak
Skladba se uobičajeno pripisuje Rossiniju, ali povjesničari se slažu da ju nije on napisao, iako se većim dijelom sastoji od fragmenata iz njegove opere Otello.

Njemačka izdavačka kuća Schott Music je pronašla faksimil djela koje je oko 1825. godine u Londonu izdala kuća Ewer & Johanning, na kojoj je naveden autor G. Berthold. To je pseudonim engleskog skladatelja Roberta Lucasa Pearsalla, te je on vjerojatni autor skladbe.

Skladba je, u stvari, kompilacija djela Christopha Ernsta Friedricha Weysea i Gioachina Rossinija. Na način onomatopeje predstavlja dozivanje mačaka, a s drugom kombinacijom glasova predstavlja dozivanje mačke i mačka, mȃčākā, ili čopor.

O glazbi
Orkestracija: 2 glasa, klavir

Tonalitet: d-mol

Kompilacija ima tri dijela koja se izvode spojeno, a sastavljena je od sljedećih triju djela:
 Katte-Cavatine (mačja kavatina) danskog skladatelja Christopha Ernsta Friedricha Weysea
 Fragment dueta Otella i Jaga iz 6. scene drugog čina Rossinijevog Otella
 Fragment arije Rodriga Ah, come mai non senti iz 1. scene drugog čina Rossinijevog Otella

Skladba ima 55 taktova, a prosječno trajanje je oko 3 minute.

Utjecaj
Opera L'enfant et les sortilèges Maurice Ravela iz 1925. godine ima duet mačaka, "Duo miaulé".

Duet mačaka je često izvođen na koncertima, kao dio programa ili na bis, zapisan je na mnogobrojnim nosačima zvuka i u svom ga repertoaru imaju mnoge pjevačice i pjevači.

Izvori
 Duetto buffo di due gatti na stranici AllMusic, www.allmusic.com  (pristupljeno: 3. svibnja 2020.)
 Duetto buffo di due gatti, Partitura s predgovorom, Schott Music, en.schott-music.com  (pristupljeno: 3. svibnja 2020.)

Vanjske poveznice

Gioachino Rossini
Skladbe razdoblja romantizma

Duetto buffo di due gatti


15986 Fienga este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
15986 Fienga este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Caussols, în cadrul proiectului ODAS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,70 ua, o excentricitate de 0,23 și o înclinație de 2,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 15001-16000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1998
Centura de asteroizi

15986 Fienga


Vínnytsja er borg í Mið-Úkraínu við fljótið Bug. Hún er höfuðborg Vínnytska-oblast. Íbúar voru rúmlega 371.000 árið 2021.

Vínnytsja var stjórnað af Litáen og Póllandi áður en rússneska keisaradæmið tók hana yfir árið 1793. Á 4. og 5. áratug 20. aldar var borgin vettvangur fjöldaaftaka, fyrst undir Stalín og síðar Nasista.

Petro Poroshenko, fyrrum forseti landsins á konfektverksmiðju í Vínnytsja.

Í borginni eru höfuðstöðvar úkraínska flughersins. Rússar gerðu árás á höfuðstöðvarnar í mars 2022 og ollu töluverðum skemmdum. Einnig gerðu þeir loftárásir í júlí á óbreytta borgara í borginni þar sem tugir létust.

Borgir í Úkraínu

Vínnytsja


Group marriage or conjoint marriage is a marital arrangement where three or more adults enter into sexual, affective, romantic, or otherwise intimate short- or long-term partnerships, and share in any combination of finances, residences, care or kin work. Group marriage is considered a form of polygamy. While academic usage has traditionally treated group marriage as a marital arrangement, more recent usage has expanded the concept to allow for the inclusion of non-conjugal unions. Colloquial usage of group marriage has also been associated with polyamory and polyamorous families.

Classification
Depending on the sexual orientations of the individuals involved, all adults in the group marriage may be sexual partners of all others with whom they are compatible. For instance, if all members are heterosexual, all the women may have sexual relationships with all the men. If members are bisexual or pansexual, they may have evolved sexual relationships with either sex.

Group marriage implies a strong commitment to be "faithful" by having sex only within the group and intending to remain together for an extended period. The group may be open to taking on new partners, but only if all members of the family agree to accept the new person as a partner. The new person then moves into the household and becomes an equal member of the family.

The most common form of group marriage appears to be a triad of two women and one man, or less often two men and one woman.

Legal aspects

In most countries, it is not illegal for three or more people to form and share a sexual relationship (subject sometimes to laws against homosexuality), though such relational forms risk running afoul of state or local ordinances banning unmarried cohabitation. No Western country permits statutory marriage between more than two people. Nor do they give strong and equal legal protection (e.g., of rights relating to children) to non-married partners — the legal regime is not comparable to that applied to married couples. Individuals involved in polyamorous relationships are considered by the law to be no different from people who live together or date under other circumstances.

Non-European cultures
Among the Ancient Hawaiians, the relationship of punalua involved "the fact that two or more brothers with their wives, or two or more sisters with their husbands, were inclined to possess each other in common". Friedrich Ratzel in The History of Mankind reported in 1896 that in Hawaii a kind of incipient polyandry arose by the addition to the marriage establishment of a cicisbeo, known as Punalua.
In some parts of Melanesia, there are "sexual relations between a group of men formed by the husband's brothers and a group of women formed by the wife's sisters".
Women of the Nair community, a caste in Kerala, India, used to practice polyandry.
Toda people, who live on the isolated Nilgiri plateau of Southern India practiced adelphic polyandry for centuries, but no longer do so. Adelphic polyandry occurs when brothers share the same wife or wives. Such arrangements have been common in Himalayan tribes until recently.
 In Sri Lanka, Sinhalese people practiced adelphic polyandry in the past, but no longer it is common to do so. The main motive behind this is to protect the wealth undivided. If there were seven or less brothers in a family, younger brothers get access to the eldest brother's wife. For families with more than seven brothers, the eighth brother will marry a new bride. Younger brothers get access to the eighth brothers wife, but not the elder brothers.
Couple-to-couple marriages were made between the Alaskan Yup'ik until the early twentieth century when Christian missionaries suppressed the practice. Group marriage was not a standard of Yup'ik social order but rather a voluntary romantic arrangement between established couples.

The following instances are cited in Thomas 1906.
In North America there is "group marriage as existing among the Omahas ... adelphic polygyny."
Among the Dieri of Australia exist forms of spouse-sharing known as pirrauru, in two categories "according to whether or not the man has or has not a tippa-malku wife. In the first case it is, taken in combination with the tippa-malku marriage, a case of bilateral dissimilar adelphic (M. and F.) polygamy. In the latter case it is dissimilar adelphic (tribal) polyandry". The pirrauru "relation arises through the exchange by brothers of their wives".
Among the Kurnandaburi of Australia, "a group of men who are own or tribal brothers are united ... in group marriage".
Among the Wakelbura of Australia, there is "adelphic polyandry."
Among the Kurnai of Australia, "unmarried men have access to their brothers' wives."

In modern U.S. practices
Group marriage occasionally occurred in communal societies founded in the 19th and 20th centuries.

A long-lived example was the Oneida Community founded by John Humphrey Noyes in 1848.  Noyes taught that he and his followers, having reached 200 in number, had thus undergone sanctification; that is, it was impossible for them to sin, and that for the sanctified, marriage (along with private property) was abolished as an expression of jealousy and exclusiveness. The Oneida commune lived together as a single large group and shared parental responsibilities. Any given male-female combination in the group was free to have sex, usually upon the man's asking the woman, and this was the common practice for many years. The group began to falter about 1879–1881, eventually disbanding after Noyes fled arrest. Several dozen pairs of Oneidans quickly married in traditional fashion.

The Kerista Commune practiced group marriage in San Francisco from 1971 to 1991, calling their version polyfidelity.

It is difficult to estimate the number of people who actually practice group marriage in modern societies, as such a form of marriage is not officially recognized or permitted in any jurisdiction in the U.S., and de jure illegal in many. It is also not always visible when people sharing a residence consider themselves privately to be a group marriage.

Portrayal in media
Group marriage appears in some of the novels of Robert A. Heinlein such as Stranger in a Strange Land (1961), The Moon Is a Harsh Mistress (1966),  Time Enough for Love (1973), and Friday (1982). Stranger in a Strange Land describes a communal group much like the Oneida Society.  Heinlein created specific types of group marriages for The Moon Is a Harsh Mistress (line marriage) and Friday (S-groups).

In several of her Hainish Cycle stories (the cycle began in 1964) Ursula Le Guin describes a type of four-person marriage known as a sedoretu, practiced on the planet O.  In this arrangement, two men and two women are married to each other, but each member of the marriage has a sexual relationship only with one male and one female spouse.

Proposition 31 is a 1968 novel by Robert Rimmer that tells the story of two middle-class, suburban California couples who adopt a relationship structure of polyfidelity to deal with their multiple infidelities, as a rationalistic alternative to divorce. In the book, the solution to the couples' problems with adultery and the impregnation of one couple's wife by the other couple's husband is to commit to a group marriage to raise their five children in a home compound in which the husbands rotate among the wives.

Larry Constantine and his legal wife, at the time, Joan Constantine, researched and practiced group marriage in the 1970s. They created the Family Tree organization to promote healthy non-monogamous families, and collaboratively authored a book on the subject in 1974, Group Marriage: A Study of Contemporary Multilateral Marriage (Collier Books, 1974).

In James Alan Gardner's book Vigilant (1999) the protagonist is part of a group marriage with multiple men and women involved.

In the 2010 television show Caprica, several main characters are portrayed as being in a polyfidelitous-style marriage consisting of multiple men and women, with each member being equal socially and legally. Such marriages co-exist along with monogamous marriages in the show's civilization. When asked about this aspect of the series, co-creator Ronald D. Moore said "In terms of polygamy, it's usually framed in a "Big Love" context – it's one man with many wives. I thought there was something even more intriguing about a true group marriage where all of the partners were married to one another. They have this much bigger definition of what a marriage was and I thought it was a fascinating cultural idea ...".

The fourth episode of the fourth season of the CBS television series, Elementary, an American procedural drama television series that presents a contemporary update of Sir Arthur Conan Doyle's character Sherlock Holmes, has a focus on group marriages. In the episode All My Exes Live in Essex, the victim of Sherlock Holmes's latest case was a participant in a group marriage with two men, and was once in another group marriage with five other people.

In the novel series The Expanse, by James S. A. Corey, which began in 2011, a number of different group marriages are portrayed, such as one with main protagonist James Holden's eight parents. Their marriage consists of one straight couple, one gay couple, and one polyamarous group of four. Their octet primarily exists to exploit a loophole in tax code allowing them to own twenty-two acres of farmland. Group marriages are also described as common on Mars and in the Asteroid Belt.

In the novel Europa Strike by Ian Douglas, one of the POV characters mentions a couple of non-traditional marriages, including three men, and one man with two women. These are off-handed mentions although they are an acknowledged part of the book's universe, with the existence of non-traditional marriage practices having been mentioned in earlier books of the Heritage Trilogy.

See also
 Cohabitation in the United States
 POSSLQ
 Proposition 31, a novel by Robert Rimmer
 Samenlevingscontract
 Types of marriages

References

Bibliography

 Murdock, George P. "Ethnographic Atlas Codebook", derived from Ethnographic Atlas

Sexual fidelity
Polygamy

Group marriage