Shona Robison (* 26. Mai 1966 in Redcar, England) ist eine schottische Politikerin und Mitglied der Scottish National Party (SNP). Am 23. März 2023 nominierte sie der neu in das Amt gekommene First Minister Humza Yousaf als seine Stellvertreterin.

Leben
Robison besuchte die Alva Academy und studierte anschließend Sozialwissenschaften an der Universität Glasgow. Sie wechselte dann an das Jordanhill College und war in der Folge als Gemeindearbeiterin in Glasgow tätig. Robison ist mit dem Unterhausabgeordneten Stewart Hosie verheiratet, Mutter einer Tochter und lebt in Dundee.

Politischer Werdegang
Erstmals trat Robison bei den Unterhauswahlen 1997 zu nationalen Wahlen an. In ihrem Wahlkreis Dundee East erhielt sie jedoch nur die zweithöchste Stimmenanzahl hinter dem Labour-Kandidaten John McAllion und verpasste damit den Einzug in das Britische Unterhaus. Bei den ersten Schottischen Parlamentswahlen im Jahre 1999 kandidierte Robison abermals im Wahlkreis Dundee East, unterlag jedoch abermals McAllion. Auf der Regionalwahlliste der SNP für die Wahlregion North East Scotland nahm sie den fünften Platz ein. Da die vor ihr gelisteten SNP-Politiker Alex Salmond und Andrew Welsh Direktmandate gewannen, erhielt sie eines von vier Listenmandaten der SNP in der Wahlregion und zog in das neugeschaffene Schottische Parlament ein. Ab September 2000 war sie bis zum Ende der Legislaturperiode im Schattenkabinett der SNP als stellvertretende Staatssekretärin für Gesundheit vorgesehen.

Bei den folgenden Parlamentswahlen 2003 gewann sie das Direktmandat von Dundee East mit einem Vorsprung von nur 90 Stimmen und verteidigte das Mandat bei den Parlamentswahlen 2007. Im Schattenkabinett der SNP ab Mai 2003 war Robison Staatssekretärin für Gesundheit. Nach dem Wahlsieg der SNP im Jahre 2007 wurde sie in der Konsequenz zur Staatssekretärin für Gesundheit bestellt. Im Zuge der Wahlkreisreform 2011 wurde der Wahlkreis Dundee East aufgelöst und weitgehend durch den neugeschaffenen Wahlkreis Dundee City East ersetzt, für den Robison bei den Parlamentswahlen 2011 kandidierte. Sie erhielt 64,2 % der Stimmen und errang somit deutlich das Direktmandat des neuen Wahlkreises. Im neugebildeten Kabinett wurde sie zur Ministerin für Commonwealth Games und Sport ernannt.

Weblinks
 Eigene Netzpräsenz
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments
 Informationen der SNP

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish National Party
Brite
Frau
Geboren 1966
Minister (Schottland)
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (Dundee)

Shona Robison


ملعب مصطفى تشاكر هو مركب متعدد الرياضات وملعب كرة قدم، يقع في ولاية البليدة بالجزائر. تبلغ سعته 37.000 شخصا.يستخدم ملعب مصطفى تشاكر حاليا لمباريات كرة القدم، وهو الملعب الرئيسي لنادي اتحاد البليدة وكذا منتخب الجزائر لكرة القدم.

تعريف الملعب

ملعب مصطفى تشاكر نسبة إلى الشهيد مصطفى تشاكر، هو ملعب يقع بمدينة البليدة جنوب العاصمة الجزائرية، تم افتتاح الملعب سنة 2001 وبالضبط يوم 21 فبراير من عام 2001، وبعد بناء اربع ملاعب حديثة وبمعايير عالمية في الجزائر يعتبر الان ملعب جد عادي بعد أن كان من افضل الملاعب الجزائـرية وأجملها لتصميم مدرجاته الفريد من نوعه في ذلك الوقت.

ويستعمل ملعب مصطفى تشاكر نادي اتحاد البليدة المحلي، وهو ينافس في الدرجة الأولى من الدور الجزائري، وكذل يستعمل من طرف المنتخب الجزائـري، وقد استعمل كذلك في بطولات ألعاب القوى في الجزائـر.

تاريخ الملعب
منذ يوم 21 فبراير 2001 ظهر ملعب في سماء الكرة الجزائرية بل كان لؤلؤة مضيئة في الرياضة الجزائرية. منذ ذلك الوقت لم يكن للملعب تاريخ عريق، بل كان كباقي الملاعب الجزائرية، يمارس فيه كرة القدم ورياضة ألعاب القوى.ولكن عام 2009 أصبح من أشهر الملاعب في الجزائر وبلاد العرب ملعب مصطفى تشاكر ويتسع لـ45 ألف متفرج، وكان يضم عدة ملاعب لرياضات أخرى، إضافة إلى ملعب كرة القدم، إلا أنه حاليا لا يستخدم إلا لكرة القدم.

أما عن مصطفى تشاكر، صاحب اسم الملعب، فهو أحد مجاهدي الثورة الجزائرية، فضلا عن كونه لاعبا في صفوف اتحاد البليدة، ولد في مدينة البليدة يوم 10 مارس 1936، ولم تشغله كرة القدم عن الالتحاق بصفوف جبهة التحرير الوطني للمشاركة في الثورة الجزائرية سنة 1956، وهو لم يبلغ بعد عامه العشرين، حتى استشهد يوم 29 سبتمبر 1959 عن عمر يبلغ 23 عاما، وأطلق اسمه على هذا الملعب تخليدا لذكراه من قبل اللاعبان السابقان احمد زحزاح وزيدون اللذان اقترحا الاسم.

وإذا كان مصطفى تشاكر هو شهيد كرة القدم الجزائرية، فإن الملعب هو شاهد على إنجازات كرة القدم الجزائرية في الفترة الأخيرة، فمنذ أن قرر الاتحاد الجزائري نقل مباريات المنتخب الأول من ملعب 5 جويلية 1962 الذي تدهورت أرضيته، ومحاربو الصحراء يعيشون أزهى عصورهم الكروية، فنجحوا في التأهل إلى كأس العالم 2010، ثم كررها في 2014، وكأس الأمم الإفريقية 2010، 2013، 2015.

المنتخب الجزائري تأهل إلى كأس العالم الماضية في مباراته الأخيرة التي أقيمت على هذا الملعب بالفوز على بوركينا فاسو بهدف دون رد لمجيد بوقرة، كما حسم تأهله لكأس الأمم الإفريقية الأخيرة هناك بفوزه على إثيوبيا 3-1.

بل إن منتخب الخضر لم يخسر أي مباراة على هذا الملعب منذ أن انتقل إليه قبل 6 سنوات، فخاض هناك 26 مباراة حتى الآن، ما بين ودية ورسمية، فاز في 23 مباراة منهم، وتعادل في 3 فقط.

دعوة التفاؤل بهذا الملعب دفعت وفاق سطيف لخوض نهائي دوري أبطال إفريقيا في العام الماضي عليه أيضا، ولم يخيب «مصطفى تشاكر» توقعات جماهيره، فحصد الفريق الجزائري البطولة للمرة الثانية في تاريخه بالفوز على فيتا كلوب الكونغولي والتتويج بالكأس.

التفاؤل أيضا يسود بين الجزائريين بشأن المواجهة المصرية على ملعب مصطفى تشاكر، فهو الملعب الذي احتضن مباراة الجزائر ومصر في تصفيات كأس العالم 2010، وانتهت بفوز محاربي الصحراء بثلاثة أهداف مقابل هدف، ويأمل الجزائريون أن يكرر وفاق سطيف الإنجاز على حساب الأهلي المصري.

طالع أيضًا
 ملعب 5 جويلية 1962
 ملعب الإخوة براكني

مراجع

البليدة
تأسيسات سنة 2001
بليدة
اتحاد البليدة
مبان ومنشآت في ولاية البليدة

ملعب مصطفى تشاكر


Tay alfabesi (Tayca: อักษรไทย, àksŏn thai), 44 sessiz harf içeren bir hece yazısıdır. 18 ünlü, 6 çift sesli harf vardır. Harflerden 8 tanesi, yalnızca Pali ve Sanskritçe kaynaklı kelimeleri yazmak için kullanılır.

Bazı sessiz harfler için birden fazla seçenek vardır. Aslında bunlar farklı sesler içindir ama yıllar içerisinde bunlar arasındaki fark kaybolmuştur.

Taycada farklı tonda telaffuz edilen kelimeler farklı anlamlar ifade eder ve 5 ton içerir. Kelimeler arasına boşluk konulmaz, onun yerine cümlenin sonuna konulur.

Alfabeler

Tay alfabesi


Michalková este o comună slovacă, aflată în districtul Zvolen din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 30 de locuitori.

Istoric
Localitatea Michalková este atestată documentar din 1786.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Michalková, Zvolen


Ivana I. (katalonski Joana I, španjolski Juana I) (umrla 1441.) bila je španjolska plemkinja i grofica vladarica Pradesa. Znana je i kao Ivana Aragonska jer je bila član kraljevske obitelji Aragonije. Bila je i barunica Entençe.

Obitelj
Ivana je bila kći Don Petra Aragonskog, sina grofa Pradesa Ivana I.

Majka joj je bila plemkinja Ivana de Cabrera.

Naslijedila je svog djeda Ivana 1414. godine te se iste godine udala za grofa Ivana Ramóna Folcha II. Ovo je popis njihove djece:
Timbor (redovnica pokopana u katedrali zvanoj Catedral de Santa Tecla de Tarragona)
Violeta, supruga Felipea Alberta te majka Cataline Albert od Pallarsa
Margarita
Ivana, supruga grofa Arnaua Rogerija IV.
Ivan Ramón Folch III.

Izvori

Životopisi, Španjolska
Plemstvo

Ivana I. od Pradesa


Marcus Scott Chong (né Wyatt; born July 8, 1967) is an American actor. He is known for playing Miguel Mendez in the short-lived crime drama, Street Justice (1991–1993), real-life activist Huey P. Newton in Panther (1995), directed by Mario Van Peebles, and most notably, Tank in The Matrix (1999), directed by The Wachowskis.

Early life
Chong was born in Seattle on July 8, 1967, to an African-American father and a Chinese mother. His biological father, Martin Wyatt, was a sports reporter in San Francisco for KGO-TV. He was adopted by Tommy and Shelby Chong in 1978.

Career
Chong began acting at age nine. His first role was portraying the young Frankie Warner in the 1979 miniseries Roots: The Next Generations (1979). He was a guest star in Little House on the Prairie, in "Blind Journey: Part 2".

Chong originated the role of student Lee Cortez in the Broadway production of Stand-Up Tragedy, written by Bill Cain which opened at the Criterion Center Stage Right and closed in October 1990 after 13 performances. The short-lived role nevertheless earned him a 1991 Theatre World Award; he was also nominated Drama Desk Award for Outstanding Featured Actor in a Play.

In the early 1990s, Chong played the recurring character Miguel Mendez on the TV show Street Justice from 1991 to 1993. By 1994, he later appeared in the Vanishing Son action series as Fu Qua Johnson alongside many actors of Asian descent. In 1995 appeared in Temptations music video, with Coolio, Ice-T and Jada Pinkett Smith.

In 1999, Chong appeared as Tank in The Matrix. Throughout the 2000s decade and briefly the 2010s, Chong has appeared in popular TV shows in supporting guest roles. In 2001, he appeared in the third season of the TV series Law & Order: Special Victims Unit and in 2002, appeared in the first season of Law & Order: Criminal Intent. In 2009, he appeared in the sixth season of Numb3rs and in 2010, he had a role in the fourth season of Burn Notice.

Chong's last feature film role was in the 2005 movie The Crow: Wicked Prayer as a character named War. The film was released briefly in theaters in Chong's hometown of Seattle, Washington. Following this, he's appeared in multiple short films: "Concrete River" (2009), "Son Shine" (2013), and "Not 4 Sale" (2013); the latter in which he plays legendary actor Harry Belafonte. Following the last short film Not 4 Sale, Chong has had no acting roles since.

The Matrix controversy
In May 2003, Chong filed a lawsuit at Los Angeles County Superior Court against Warner Bros and AOL Time Warner, saying Warner was in breach of a 1998 verbal agreement, and a 2000 contract to continue the character of Tank in the film's two sequels. Chong was offered $250,000 to appear in both The Matrix Reloaded and The Matrix Revolutions; that is for both movies, not per. Apparently, he wanted twice the amount (plus bonuses and guarantees he would be invited to press junkets and premieres) or he would do it for free. When the Wachowskis rejected his demands, Chong was arrested in October 2000 for allegedly making threatening phone calls to the filmmakers. In his suit, Chong claimed he had since been blackballed from Hollywood and blamed The Matrix creators and Warner Bros. for branding him a "terrorist."

In 2016, Chong did a radio interview with Blog Talk Radio going into detail regarding behind-the-scenes issues during production of The Matrix and instances that occurred afterwards where he felt he was treated unfairly.

In 2018, he released a documentary "The Marcus Chong Story" on his YouTube channels (under the names "Marcus Wyatt" and "Marcus Chong"), detailing his life and the issues he's faced working with actor C. Thomas Howell on the direct-to-video movie Pure Danger (1996) and during production of The Matrix in 1998.

Filmography

Film

Television

References

External links

1967 births
Living people
20th-century American male actors
21st-century American male actors
African-American male actors
American male film actors
American male television actors
American people of Chinese descent
Male actors from Seattle
20th-century African-American people
African American adoptees

Marcus Chong


La rue Bourgneuf est une voie de la commune française d'Antony dans les Hauts-de-Seine.

Situation et accès
Cette voie située dans le centre historique de la ville relie la rue de l'Église à la rue de l'Abbaye, par un tracé marquant un angle droit. Sa desserte ferroviaire est assurée par la gare d'Antony.

Origine du nom
La rue Bourgneuf remonte à une époque où les villages se sont ouverts et agrandis : de nouvelles maisons construites alors ont formé un « nouveau bourg ».

Historique
La rue Bourgneuf est l'une des plus anciennes d'Antony et remonte au . Elle portait déjà ce nom dans le terrier de 1549 et l'a conservé depuis. Cette voie est classée dans la voirie urbaine depuis le .

Bâtiments remarquables et lieux de mémoire
Cette voie aurait dû disparaître si le plan de rénovation du quartier Saint-Saturnin de 1975 avait été mis en œuvre. Ce plan a été modifié et le nouveau plan a conservé cette voie avec sa largeur d'origine et une partie de son aspect ancien. Ce « bourgneuf » a assuré la continuité du village jusqu'au moulin du côté est et une grande partie de l'activité du bourg se situait à cet emplacement. La plupart des maisons anciennes ont laissé la place récemment à de petits immeubles. Au , on voyait l'arrière d'une maison de vignerons, longtemps occupée par l'association Pierre-Kohlmann. Cette maison a été détruite pour faire place à une résidence HLM.

Au  : local des scouts et guides de France d'Antony Saint-Saturnin.

Articles connexes
 Dictionnaire des rues d'Antony

Notes et références

Bourgneuf

Rue Bourgneuf


In human–computer interaction, WIMP stands for "windows, icons, menus, pointer", denoting a style of interaction using these elements of the user interface.  Other expansions are sometimes used, such as substituting "mouse" and "mice" for menus, or "pull-down menu" and "pointing" for pointer.

Though the acronym has fallen into disuse, it has often been likened to the term graphical user interface (GUI). Any interface that uses graphics can be called a GUI, and WIMP systems derive from such systems. However, while all WIMP systems use graphics as a key element (the icon and pointer elements), and therefore are GUIs, the reverse is not true. Some GUIs are not based in windows, icons, menus, and pointers. For example, most mobile phones represent actions as icons and menus, but often do not rely on a conventional pointer or containerized windows to host program interactions.

WIMP interaction was developed at  Xerox PARC (see Xerox Alto, developed in 1973) and popularized with Apple's introduction of the Macintosh in 1984, which added the concepts of the "menu bar" and extended window management.

The WIMP interface has the following components:

 A window runs a self-contained program, isolated from other programs that (if in a multi-program operating system) run at the same time in other windows.
These individual program containers enable users to move fluidly between different windows.
The window manager software is typically designed such that it is clear which window is currently active. Design principles of spacing, grouping, and simplicity help the user maintain focus when working between more than one window.
 An icon acts as a shortcut to an action the computer performs (e.g., execute a program or task).
Text labels can be used alongside icons to help identification for small icon sets.
 A menu is a text or icon-based selection system that selects and executes programs or tasks. Menus may change depending on context in which they are accessed.
 The pointer is an onscreen symbol that represents movement of a physical device that the user controls to select icons, data elements, etc.

This style of system improves human–computer interaction (HCI) by emulating real-world interactions and providing greater ease of use for non-technical people. Because programs contained by a WIMP interface subsequently rely on the same core input methods, the interactions throughout the system are standardized. This consistency allows users' skills to carry from one application to another.

Criticism
Some human–computer interaction researchers consider WIMP to be ill-suited for multiple applications, especially those requiring precise human input or more than three dimensions of input. Drawing and writing are example of these limitations; a traditional pointer is limited by two dimensions, and consequently doesn't account for the pressure applied when using a physical writing utility. Pressure-sensitive graphics tablets are often used to overcome this limitation.

Another issue with WIMP-style user interfaces is that many implementations put users with disabilities at a disadvantage. For example, visually impaired users may have difficulty using applications when alternative text-based interfaces are not made available. People with motor impairments, such as Parkinson's disease, may not be able to navigate devices precisely using the traditional mouse pointer for input. To overcome these barriers, researchers continue to explore ways to make modern computer systems more accessible. Recent developments in artificial intelligence, specifically machine learning, have opened new doors for accessibility in technology, or assistive technology.

Moving past the WIMP interface
Multiple studies have explored the possibilities of moving past the WIMP interface, such as using reality-based interaction, making the interface "three-dimensional" by adding visual depth through the use of monocular cues, and even combining depth with physics. The latter resulted in the development of BumpTop desktop and its acquisition and release by Google.

See also
 Desktop metaphor
 History of the graphical user interface
 Natural user interface
 Touch user interface
 X Window System

References

Bibliography
 Alistair D. N. Edwards: The design of auditory interfaces for visually disabled users. In: Proceedings of ACM Conference on Human Factors in Computing Systems (CHI), 1988, pp. 83–88, http://doi.acm.org/10.1145/57167.57180
 Mark Green, Robert Jacob, SIGGRAPH: '90 Workshop report: software architectures and metaphors for non-WIMP user interfaces. In: ACM SIGGRAPH Computer Graphics, 25(3) (July 1991), pp. 229–235, http://doi.acm.org/10.1145/126640.126677
 Ashley George Taylor: WIMP Interfaces (winter 1997) https://web.archive.org/web/20060719123329/http://www-static.cc.gatech.edu/classes/cs6751_97_winter/Topics/dialog-wimp/

External links

 ISO 9241-11:2018: Ergonomics of human-system interaction. Part 11: Usability: Definitions and concepts, https://www.iso.org/standard/63500.html

Graphical user interfaces
User interface techniques
Computing acronyms

WIMP (computing)


كوكبة الدب الأكبر أو بَنَات نَعْش الكبرى  من أكثر الكوكبات النجمية شهرة وكان العرب يسمونها «بنات نعش الكبرى» تمييزا لها عن بنات نعش الصغرى وهي كوكبة الدب الأصغر. وتسمى النجوم الأربعة التي على شكل رباعي أضلاع «النعش» والثلاثة التي على الذيل «البنات»، أما النجم الذي على طرف الذيل فيسمى القائد؛ بينما النجمان اللذان هما على المضلع فيسميان «الدليلين» وهما «الدبة» و«مَراق»، وذلك للاستعانة بهم في معرفة النجم القطبي وبالتالي اتجاه الشمال الجغرافي. تعد كوكبة الدب الأكبر من الكوكبات الأبدية الظهور حسب ما سماها العرب القدماء.

الدب الأكبر والميثولوجيا القديمة

تصور قدماء المصريين هذه المجموعة على شكل «ثور» يحرث الأرض ويقوده تمساح كبير، بينما تخيلها الصينيون على شكل عربة صغيرة خلفها رجلان، وفي أوروبا صوّرت على شكل عربة تجرها ثلاثة خيول، وفي بريطانيا شبهت ب«المحراث»، أما العرب فقد تخيلوا المربع على شكل نعش والذيل هو البنات، ولكنهم ظلوا يتخيلونها أيضاً على شكل دب مثل اليونانيين (فبنات نعش ليست كل مجموعة الدب الأكبر بل فقط النجوم السبعة الأكثر لمعاناً).

أما اليونانيون فشبهوها بالدب وربطوه بإحدى أساطيرهم، حيث كانت المرأة «كالِّيستو» أجمل من الآلهة «جونو» فغضبت جونو فقام ملك الآلهة جوبيتر بتحويل كاليستو إلى دب لحمايتها من جونو. وفي أحد الأيام كان ابنها أركاس يتجول في الغابة ووجدها ولم يعرف أنها أمه فقرر صيدها فاضطر الإله جوبيتر إلى تحويله إلى دب صغير ووضعه في السماء قريباً من أمه.

الأجرام السماوية في كوكبة الدب الأكبر

النجوم
إن ألمع نجوم الدب الأكبر على الإطلاق هو نجم الإلية أو «إبسلون الدب الأكبر»، حيث يبلغ قدره 1,75 ويبعد عنا 81 سنة ضوئية، وهو النجم الثاني والثلاثين من حيث اللمعان بالنسبة لنا، وهو أقرب نجوم الذيل إلى النعش، وهو جزء من مجموعة الدب الأكبر المتحركة (وهي مجموعة من النجوم تتحرك مبتعدة عن نواة لتجمع نجمي مفتوح يتفكك حالياً)، وقد كان يستخدمه البحارة القدماء في الملاحة حيث إنه صنف ضمن نجوم الملاحة القديمة الـ57.

يليه في اللمعان نجم القائد أو «إيتا الدب الأصغر» حيث يبلغ لمعانه 1,85، وهو يقع في نهاية ذيل الدب الأكبر، وهو بشكل استثنائي ليس جزءاً من مجموعة الدب الأكبر المتحركة، وهو النجم السابع والثلاثين (37) من حيث اللمعان ويبعد عنا 101 سنة ضوئية، وهو نجم أبيض مزرق حيث تبلغ درجة حرارته 20,000 كلفن.

أما النجم الثالث من حيث اللمعان فهو الدبة أو «ظهر الدب الأكبر» أو «ألفا الدب الأكبر»، وهو النجم التاسع والثلاثون (39) من حيث اللمعان في السماء بقدر يبلغ 1.87، وهو واحد من أبعد نجمين عن القائد وهما الدليلين، وهما أبعد نجمين في الدب الأكبر عن القائد وقد سميا كذلك لأنهما يشيران إلى النجم القطبي، والدبة هو نجم عملاق أحمر يبعد عنا 124 سنة ضوئية، وقد كانت الدبة هي نجم القطب قبل سبعة آلاف سنة وسوف يعود كذلك بعد 18 ألف سنة.

أما الرابع فهو المئزر أو «زيتا الدب الأكبر» وهو النجم الذي يقع في منتصف الذيل، يبلغ قدره 2,27 ويبعد عنا 78 سنة ضوئية. أما الخامس فهو المراق أو «بيتا الدب الأكبر»، يبلغ قدره 2,34 ويبعد عنا 79 سنة ضوئية. والسادس هو الفخذة أو «غاما الدب الأكبر»، يبلغ قدره 2,41 ويبعد عنا 84 سنة ضوئية. أما سابع بنات نعش الكبرى من حيث اللمعان فهو المغرز وهو خافت جدا بالنسبة لبقية بنات نعش حيث يبلغ قدره 3,32 ويبعد عنا 81 سنة ضوئية.

غير هذه النجوم السبعة (بنات نعش الكبرى) توجد 11 نجمة خافتة أخرى كانت من ضمن شكل الدب الأكبر الذي تخيله القدماء، وتوجد غير ذلك 78 نجمة معظمها شبه معدوم الرؤية وبعضها بالإمكان رؤيته لكنها خافتة ولذلك فلم يعتبرها القدماء جزءاً من الشكل الذي تخيلوه.

الأنظمة الكوكبية

نجم الدب الأكبر 47 يبعد عنا 46 سنة ضوئية وهو قزم أصفر وقد اكتشف أنه يملك نظاماً كوكبياً مؤلفا من كوكبين في ما بين عامي 1996 و2002. ويبلغ القدر الظاهري «للدب الأكبر 47» 5 تقريباً أي أنه بالإمكان رؤيته بالعين المجردة في مكان مظلم. وقبل اكتشاف الكوكبين وضع العلماء ملاحظات حول احتمالية وجود كواكب تدور حول هذا النجم، حيث أبلغ عالمان عن ذلك في عام 1996م. ولذلك فقد وضع في قائمة مشروع ناسا للبحث عن أنظمة كوكبية خارج نظامنا الشمسي.

وأول كوكبٍ اكتشف كان الدب الأكبر 47 ب، تلاه الدب الأكبر 47 ج، رقم «ب» يدور حول نجمه كل 1039 يوم أرضي، يُعتقد أن قطره يقارب 56000 كلم وأنه كوكب غازي. أما الثاني فيدور حول نجمه كل 2594 يوم أرضي ويُعتقد أن قطره يقارب 66000 كلم وانه كوكب غازي أيضاً.

المجرات
من أهم المجرات في كوكبة الدب الأكبر مجرة م81. وهي مجرة حلزونية تبعد 12 مليون سنة ضوئية عن كوكبة الدب الأكبر. اكتشفها جون إليرت بود في عام 1774م. وهي واحدة من ألمع المجرات في السماء بالنسبة لنا حيث يبلغ قدرها الظاهري 7,89. وأيضاً من أهم المجرات في الدب الأكبر مجرة م82، وهي ألمع بخمس مرات من مجرتنا ومركزها ألمع بمائة مرة من مركز مجرتنا، ويبلغ قدرها الظاهري 9,3 وتبعد 12 مليون سنة ضوئية عن كوكبة الدب الأكبر.

ومن المجرات المهمة أيضاً مجرة م101 وهي مجرة حلزونية التي تبعد 27 مليون سنة ضوئية عنا. ويبلغ قدرها الظاهري 8,3. وهناك أيضاً مجرتا م108 وم109 يبلغ قدر الأولى 10,7 والثانية 10,6.

وهناك أيضاً مجرة ان جي سي 2787 وهي مجرة عدسية تبعد عنا 24 مليون سنة ضوئية، وعلى خلاف غيرها من المجرات العدسية يوجد قضيب في منتصفها وأيضاً هالة من العناقيد الكروية ما يعطي معلومات عن عمرها واتزانها النسبي.

وتحتوي الكوكبة على مجرة ان جي سي 3079 التي تبعد عنا 52 مليون سنة ضوئية ويوحي تشكيلها عند مركزها والذي يشبه حدوة الحصان بوجود ثقب أسود ضخم.

كما تحتوي أيضاً على مجرة ان جي سي 3310 التي تبعد عنا 50 مليون سنة ضوئية. وتعد هاتان المجرتان الاخيرتان من نوع من المجرات يعرف باسم مجرة انفجار نجمي، وهي مجرات يكون معدل تكوين النجوم فيها من الغاز عال جداً.

توجد أيضاً مجرة ان جي سي 4013 وهي مجرة حلزونية تواجهنا بحافتها وتبعد عنا 55 مليون سنة ضوئية.

كما أن الكوكبة تحتوي على حقل هابل العميق والذي يقع شمالي شرق النجم دلتا الدب الأكبر.

وتحتوي كوكبة الدب الأكبر على عدد كبيرٍ من المجرات حيث يوجد فيها ما يقارب الخمسين مجرة.

السدم
من أهم السدم في كوكبة الدب الأكبر سديم م97 وهو سديم كوكبي يبعد عنا 2600 سنة ضوئية ويبلغ قدره الظاهري 9,9. وتبلغ كتلته 0,15 كتلة شمسية وقد ولد قبل 6,000 سنة تقريباً.

معرض صور

المراجع

المنتدى الفلكي العربي. .

3.صور الكواكب الثمانية والأربعين للصوفي.

انظر أيضاً
 الدب الأصغر (كوكبة)
 النجم القطبي
 مجموعة M81
 4 الدب الأكبر ب
 قائمة مجرات المجموعة المحلية
 مجرة الدب الأكبر الثانية القزمة
 مجرة الدب الأصغر القزمة
 ماركاريان 231

أشكال درعية
الأبراج الشرقية
الكوكبات الشمالية
الكوكبات المدرجة من قبل بطليموس
حمولات درعية
كوكبات
كوكبة الدب الأكبر

الدب الأكبر (كوكبة)


ස්වයං- මාර්ගෝපදේශ සංචාරක අත්වැල චාරිකාවන් සදහා  ස්වයං- මඟ පෙන්වීමකට සූදානම් කර ඇත.
මෙම සංචාරයක ගමන් මාර්ගයක්  රැගෙන සංචාරයට මග පෙන්වන්නා මාර්ග උපදෙස් , මාර්ගය, කාලය, තොරතුරු, හා ස්ථාන සංචාරය . බොහෝ සංචාරක ආකර්ෂණීය ස්ථාන පිළිබඳව යෝජනා , සිතියම්, උපදෙස් , දිශාවන් සහ දැකීමට හෝ සිදුකිරීමට දේවල් ස්වයං- උපදේශ තුළින් ලබා දෙයි.

ස්වයං- මාර්ගෝපදේශ සංචාරක අත්වැල රැගෙන පා ගමනින් හෝ වාහනයකින් සංචාර සිදු කළ හැක.  නිතර නිතර ඉදිරිපත්කරන  ශ්රව්ය උපකරණ, පොත් පිංච, ස්මාර්ට් දුරකථන හෝ නවීන අතින් ගෙනයන උපකරණ කරන, ස්වයං- මඟ පෙන්වීම ආකෘතියක් යටතේ භාවිතය ඉදිරිපත් කර ඇත.

මේවාද බලන්න
 ජංගම දුරකතන සංචාරය
 GPS සංචාරය (ගෝලීය ස්ථානීය පද්ධති සංචාරය)
 මඟ පෙන්වන පොත
 ගමන් සංචාරය

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 Vincent's Victoria Walking Tours
 Walking Tour Featured Resource: Historic Places' Edifica
 Edifica - History in Hand

ස්වයං- මාර්ගෝපදේශ සංචාරක අත්වැල


An Trisetella abbreviata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer. An Trisetella abbreviata in nahilalakip ha genus nga Trisetella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trisetella

Trisetella abbreviata


Mette Thiesen (født 20. december 1981 i Fredensborg) er en dansk politiker, som har været medlem af Folketinget siden  2019. Hun blev valgt til Folketinget for Nye Borgerlige ved folketingsvalget 2019 og genvalgt i 2022, men forlod partiet kort efter folketingsvalget 2022 og var i stedet løsgænger fra november 2022 til februar 2023. I februar 2023 blev hun medlem af Dansk Folkeparti. Hun var indtil 2017 medlem af Det Konservative Folkeparti og sad i kommunalbestyrelsen i Hillerød Kommune fra 2013 til 2021, først for De Konservative, senere for Nye Borgerlige.

Baggrund
Mette Thiesen er født i Fredensborg som datter af radiomekaniker Michael Petersen og lærer Jytte Thiesen. Hun blev student fra Espergærde Gymnasium i 2001 og uddannede sig til lærer ved N. Zahles Seminarium i 2004-2008. Hun har arbejdet som lærer på forskellige skoler fra 2008 til 2019, hvor hun blev valgt ind i Folketinget. Hun er mor til to drenge.

Hun læste jura på Københavns Universitet. Under sit første studie år i 2002/2003 blev hun taget for plagiat og fik karantæne i på studiet i et halvt år.

Politisk virke

Det Konservative Folkeparti
Ved kommunalvalget 2013 blev Mette Thiesen valgt til kommunalbestyrelsen i Hillerød for Det Konservative Folkeparti. Ved folketingsvalget 2015 var hun folketingskandidat for partiet i Nordsjælland uden at blive valgt ind. I 2017 meldte hun sig ud af Det Konservative Folkeparti, hvor hun ved flere lejligheder havde følt sig i opposition til partiet i Hillerød og den konservative borgmester Dorte Meldgaard, og meldte sig i stedet ind i Nye Borgerlige.

Nye Borgerlige
Ved kommunalvalget 2017 stillede hun igen op til kommunalbestyrelsen i Hillerød, nu for Nye Borgerlige, og fik 1.015 stemmer, hvilket rakte til et genvalg. Thiesen vandt dermed Nye Borgerliges eneste mandat i hele landet ved det pågældende kommunalvalg.

Ved folketingsvalget 2019 stillede Thiesen op i Nordsjællands Storkreds og blev med 4.354 stemmer valgt som en af Nye Borgerliges fire folketingsmedlemmer. Stemmetallet var det næststørste blandt Nye Borgerliges kandidater i hele landet, kun overgået af Pernille Vermunds.

Ved folketingsvalget den 1. november 2022 stillede Thiesen op i Nordsjællands Storkreds og blev med 4.357 stemmer valgt som en af Nye Borgerliges seks folketingsmedlemmer.

Løsgænger
Den 7. november 2022seks dage efter folketingsvalgetberettede medier, at Thiesens kæreste havde voldeligt overfaldet en medarbejder i Nye Borgerlige ved partiets valgfest. Nye Borgerliges formand, Pernille Vermund, oplyste, at medarbejderen måtte tage på skadestuen efter episoden, og at kæresten var blevet politianmeldt. Kæresten havde ifølge Vermund førhen truet den ansatte på Nye Borgerliges folketingssekretariat, hvorfor han havde fået forbud mod at komme til partiets arrangementer. Derudover påstod hun, at Thiesen og hendes kæreste i sommeren 2022 var begyndt "at sende intimiderende og truende beskeder til en af vores medarbejdere", og at Thiesen ikke ville undskylde over for den ansatte eller tage ansvar for "intimiderende beskeder" sendt fra hendes sociale medier. Samme dag meldte Thiesen sig ud af partiet og fortsatte derefter som løsgænger i Folketinget.

Dansk Folkeparti
I februar 2023 blev Thiesen medlem af Dansk Folkeparti og gav dermed partiet dets syvende mandat i Folketinget.

Juridiske kontroverser

Injuriedom

Den 19. april 2018 skrev Thiesen et indlæg på sin Facebook-profil med overskriften "Terrorist-sympatisør benyttes af Danmarks Radio" om fitness-instruktøren Mahmoud Loubani. I forbindelse med kommentarer omtalte Thiesen ydermere Loubani som "en person, der griner af folk, som modtager trusler".

I januar 2019 anlagde Loubani sag mod Thiesen for udtalelserne. Den 13. december 2019 blev Thiesen dømt i Københavns Byret for at have krænket Loubanis ære ved at kalde ham for "terrorist-sympatisør". Thiesen skulle i den forbindelse betale en godtgørelse på 15.000 kr. til Loubani samt sagens omkostninger. Thiesen blev frifundet for straf, idet der ikke blev rejst sag inden for seks måneder af ytringerne.

Referencer

Eksterne henvisninger

|

Personer fra Fredensborg
Nuværende folketingsmedlemmer fra Dansk Folkeparti
Tidligere løsgængere i Folketinget
Tidligere folketingsmedlemmer fra Nye Borgerlige
Kommunalbestyrelsesmedlemmer fra Det Konservative Folkeparti
Kommunalbestyrelsesmedlemmer fra Nye Borgerlige
Tidligere folketingskandidater fra Det Konservative Folkeparti
Folketingsmedlemmer i 2010'erne
Folketingsmedlemmer i 2020'erne
Medlemmer af Hillerød Byråd
Alumni fra Københavns Universitet

Mette Thiesen


Lūcija Garūta () a fost o pianistă, poetă și compozitoare letonă.

Viața și cariera
Lūcija Garūta s-a născut în Riga. Din 1919 până în 1925, a studiat pian la Conservatorul din Letonia cu profesorul Jāzeps Vītols dar și alții, printre care Jānis Mediņš, Jēkabs Mediņš și Jēkabs Kārkliņš. În timpul studiilor a fost pianistă répétiteur la Opera Națională Letonă.

După absolvire, a lucrat la Radio Riga între 1925 și 1926. În 1926 a început să predea teoria muzicii și a pianului la Școala de Muzică Jāzepa Mediņa. În 1926, și-a continuat studiile cu Alfred Cortot, Isidor Philipp și Paul Le Flem, iar în 1928 a studiat compoziția cu Paul Dukas la École Normale de Musique de Paris. În 1926, a debutat la Paris, iar apoi a devenit compozitoare, susținând concerte alături de cântăreții Milda Brehmane-Štengele, Ādolfs Kaktiņs și Mariss Vētra, violonistul Rūdolfs Miķelsons și violoncelistul Atis Teihmanis. În 1939 a făcut parte din consiliului de administrație al asociației de promovare a muzicii din Letonia. Între 1920 și 1930, Lūcija Garūta a fost una dintre cele mai active pianiste, atât ca solistă, cât și ca și acompaniatoare, concertând în Riga și în toată Letonia. Per total, Garūta a cântat alături de peste 100 de muzicieni în concerte de muzică de cameră.

În 1940, Garūta a avut oportunitatea de a preda compoziție și a teorie muzicală la Academia Letonă de Muzică Jāzeps Vītols, unde a devenit profesoară în 1960. Boala i-a încetat cariera, dar a continuat să predea. Lūcija Garūta a murit în 1977 și a fost îngropată în Cimitirul Pădurii din Riga.

Dievs, Tava zeme deg!
Cantata lui Garūta din 1943, Dievs, Tava zeme deg! (Dumnezeule, țara ta arde!) face parte din canonul cultural leton de muzică, recunoscut ca fiind unul dintre cele mai importante piese muzicale din Letonia din toate timpurile. O înregistrare a premierei din 15 martie 1944, în timpul celui de-al doilea război mondial, a captat sunetele de luptă din afara Catedralei din Riga. Versurile au fost scrise de Andrejs Eglītis pentru un concurs tematic "Rugăciunea letonă pentru Dumnezeu". Premiera a inclus mai multe coruri conduse de Teodors Reiters în timp ce compozitorul a cântat la orga din Catedrala din Riga. Cantata a fost interzisă sub dictaturaSovietică din Letonia și a fost reînviată în 1990 la cel de-al 20-lea Festival de Cântece Letone unde au participat peste zece mii de cântăreți.

Lucrări
Lucrările selectate includ:

 Dievs, tava zeme deg! (1943) pentru soliști, cor și orgă
 Concertul de pian în F minor (1952)
 Preludiu pentru pian în C minor
 Preludiu pentru pian în E major
 Andante Tranquillo', trio pentru pian în B

Lucrările sale au fost înregistrate și publicate pe suport media, printre care:

 Cantate de lectură patriotice din Letonia, CD audio (18 mai 1999), înregistrarea din Riga, ASIN: B00000J8QK
 Dievs, Tava zeme deg! (1 ianuarie 2003) Baltic Records Group, ASIN: B000QZX3VM

Note

Legături externe

 Înregistrarea Dievs, Tava zeme deg! premiera și comentariul scurt [null]

Nașteri în 1902
Decese în 1977
Compozitori de muzică clasică din secolul al XX-lea
Oameni din Riga
Pages with unreviewed translations

Lūcija Garūta


La halle Marcadieu de Tarbes  est  un bâtiment public, à vocation de marchés couverts situé dans la commune de Tarbes, département français des Hautes-Pyrénées.

Toponymie
Étymologiquement, en occitan, « marcat » signifie marché et du suffixe « iu » intégrant la notion de fonction.

Historique
Les échanges commerciaux s'effectuent depuis 1614 dans ce quartier entre commerçants et paysans Bigourdans et Aragonais, il a connu son apogée au  avec le commerce des chevaux et des mules vers l'Espagne.

Un premier projet de halle abritant le marché est envisagé dès 1836, mais ce n'est qu'en 1880 que la municipalité Molard décide de consacrer un budget de  à cette construction (à noter qu'au même moment on prévoit  pour la halle Brauhauban, mais financée par un legs privé).

Le choix du lieu sur la place du Marcadieu est fait le , car depuis 1867, la rue des Grands-Fossés (actuellement la rue Maréchal Foch) débouche sur la place afin de relier ce quartier au centre-ville.

Le programme du concours publié le  recommande une superficie commerciale de  m², l'emploi d'une pierre noble, celle de Lourdes, ainsi que du fer, de la fonte et des entrées de halle munies de grilles ouvrantes en fer forgé. La superstructure métallique couverte d'ardoise du pays doit montrer des dispositions convenables pour éviter la concentration de la chaleur et assurer une bonne ventilation. Pour cette réalisation, la municipalité de Tarbes fixe un montant forfaitaire de
Quatre projets sont présentés à la commission d'examen constituée le 19 mai : c'est le projet « Verax » de l'entreprise Joret et Cie, ingénieurs-constructeurs à Paris qui est retenu. Elle est typique de l'architecture du modèle parisien dessiné par Victor Baltard.
Les travaux se déroulent de 1880 à 1882, la réception définitive par Louis Caddau, architecte de la ville, ayant lieu le .
Ultérieurement, des travaux de réfection de la toiture interviendront en  (couverture en ardoise de Labassère) après la tempête de 1927. Enfin, la très récente rénovation intégrale a été menée par la municipalité Trémège en 2003.

Localisation
La halle est situé dans le quartier du centre-ville (canton de Tarbes 2) en partie est de la commune entre la place Parmentier à l'ouest et la place du marché Marcadieu à l'est et au sud de l'église Sainte-Thérèse.

Caractéristiques
La halle est constituée de trois nefs contiguës, quatre petits pavillons angulaires sont destinés à la loge du concierge, le poste de police, le bureau de pesage et celui de la vérification.

Les deux grandes portes centrales d'entrée sont en pierre de taille de Lavoux et situées dans l'axe nord-sud. Deux autres entrées, dans l'axe est-ouest, se veulent un accès spécial pour la galerie du pourtour. Enfin, quatre entrées permettent l'accès aux pavillons d'angle. Les fermes métalliques sont à l'américaine supportées par des colonnes en fonte. Les pilastres sont en pierre de taille de Lourdes.

Une charpente supporte la halle centrale, une autre soutient les boutiques intérieures et une troisième porte la marquise extérieure qui fait saillie de 3 mètres pour abriter le trottoir périphérique.

Caractéristiques techniques :
 Longueur :  (à l'extérieur des murs de pourtour).
 Largeur : .
 Carreau central :  x , couvert d'un seul tenant sans appuis intermédiaires.
 Hauteur maximale sous le lanterneau central : .
Ce carreau central est entouré par une galerie couverte en forme de bas-côtés de 8 m de large.
 La couverture est portée par une ossature métallique structurée par de grandes fermes transversales ; d'une portée de .
 4 portes d'entrée de grandes dimensions (de large) assurent la circulation des biens et des personnes.

Galerie d'images

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Tarbes
 Halle Brauhauban
 Fontaine des quatre vallées

Liens externes
 Ville de Tarbes

Tarbes Marcadieu
Halle Marcadieu
Monument dans les Hautes-Pyrénées

Halle Marcadieu de Tarbes


Fradelos Portekiz'de Vila Nova de Famalicão belediyesine bağlı olan, 16,97 km² yüzölçümüne sahip, 3.337 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Nova de Famalicão

Fradelos (Vila Nova de Famalicão)


Çengelköy İstanbul'un Üsküdar ilçesi sınırları içinde Boğaziçi'nin Anadolu yakasında Vaniköy ile Beylerbeyi arasında bulunur ve eskiden yüksek gelirlilerin oturduğu en lüks ve pahalı semtlerinden biriydi. Osmanlı döneminde üst tabakanın akıl hastaları tedavi için bu semtte bulunan yalılara gönderilirdi. 1960'lara kadar çoğunlukla Rumların oturduğu bir Boğaziçi köyüydü. Bugün de geleneksel Boğaziçi yaşantısının izleri görülmektedir.

Geçmişte diğer pek çok Boğaziçi semtinde olduğu gibi Çengelköy'de de sebze ve meyve yetiştirilirdi. Çengelköy'ün salatalığı çok meşhurdu. Ayrıca kiraz ve ayvası da oldukça lezzetliydi.

Semtte bugün artık pek kullanılmayan Aya Yorgi adında bir Rum kilisesi vardır. Abdullah Ağa Yalısı ve Sadullah Paşa Yalısı Çengelköy'deki önemli yalılardır.

Çengelköy ismi

Çengelköy'e ilk olarak Protos Diskos denmiştir. Protos Diskos, Birinci Koy anlamına gelmektedir. Milattan sonra 5. yüzyıl Justinianos ve Malabora hükümdarlıkları zamanında (527-565) Ayios Yeoryios kilisesinin bulunduğu noktada, eski ve o zamanın akışı ile terkedilmiş harabe bir krallık sarayı bulunuyormuş.

İmparatorice Malabora ve İmparator Justinianos manastır hayatını seven insanlar olduklarından, bu harabe krallık sarayını onartarak manastır haline getirmişler.

Tarihçi Zazinous'un yazdıklarına göre, o zamanlar fakir ailelerin küçük yaştaki kızları çeşitli bölgelerden satın alınıp fuhuş hayatına alıştırılarak pazarlanıyormuş. O zamanlar kadın ticareti had safhaya ulaşmış. Bu duruma şiddetle karşı olan imparatoriçe Malabora, öncelikle tüm genelevleri kapatıp kadınları kötü yola düşürmeyi, fuhuş hayatına alıştırmayı, kadın ticaretini ve kadınlara tacizi yasaklamış. Daha sonra Malabora, kötü yola düşmüş, eziyet çeken ve kötü hayat yaşayan kadınların bu manastırda barınmasını ve bakılmalarını sağlamış. Malabora bu hizmet karşılığında hayat kadınlarından yalnızca tövbekar olmalarını istemiş.

Harabe sarayın manastıra çevrilmesi ve burada tövbekar olmuş günahkar kadınların barındırılması nedeni ile imparatoriçe Malabora'nın isteği üzerine manastıra "Ta Metanias" yani "Tövbekarlar" adı verilmiş.

Bu bilgiler doğrultusunda Çengelköy'ün ismi Protos Diskos'tan sonra Ta Metanias olmuş.

Milattan sonra 5. yüzyılda (565-578) imparatoriçe Malabora'nın yeğeni imparator 9. Justinianos'un eşi Sofia, Çengelköy'de "Ta metanias" manastırının kuruluşundan sonra teyzesinin şanını elde etmek ve kendini halka sevdirmek amacı ile inşaatlara büyük ilgi göstermiş. Kendisi de veba hastalığına yakalandığından veba hastaları için bakım (sağlık) evleri, içinde sağlık ocağı bulunan saray ve kiliseler inşa ettirmiş. Sofia'nın kendi sarayı, Çengelköy kilisesinin bulunduğu mesafeden yani eski ismi ile "Ta Metanias" manastırından 400 metre uzakta bulunuyormuş.

İmparatoriçe Sofia'nın semt ve yerleşim alanı olarak Çengelköy'den etkilenmesinin en büyük nedeni Çengelköy'ün seyredilmeye doyulmayacak muhteşem tabii güzelliği, sessizliği ve temiz havasıymış. Sofia Çengelköy'ü o kadar sevmiş ki, teyzesi Malabora'nın yaptıklarından daha da fazlasını yapmak hırsından Çengelköy'ün ikinci ismi olarak tarihe geçmiş Ta Metanias adını Ta Sofiana olarak değiştirmiş.

11. asırın başlarından itibaren kilise ve Tanrı yolunda önemli adımlar atılmaya başlanması ile beraber Çengelköy'ün ismi "Singelköy" olarak anılmaya başlanmış. "Singelos" patrikliğe (üst seviye din adamı) aday olan kişilere verilen unvandı. O zamanlar "Ta Metanias" isimli köyün harabe olmuş manastırı onarılıp buraya saygın kişilerin yerleşmesi ile köyün "Singeluhora" yani "Singelköy" adını aldığı (milattan sonra 1055) sanılıyor.

Çengelköy'ün ismi hakkındaki diğer bilgiler ise şöyledir: İstanbul'un fethinden sonra köyün ismi Türk ve İran karakterlidir. Çenk Farsça'da "savaş" anlamını taşır, ancak bu köyde (Çengelköy) tarihe geçmiş olan herhangi bir savaş olmamıştır. Fakat rivayete göre Kalkavanlı Murat Paşa savaş hazırlıklarında Çengelköy halkına savaşa gelmeleri için ikna etmek adına bu bölgeye gelir ve "Sen gel" der fakat kendisi peltek olduğundan söylemi "Çengel" olarak anlaşılır. Bu durumdan dolayı da bölgeye Çengelköy ismi verildiği zannedilmektedir.

Sultan Mehmet'in (1451-1481) denizden çıkardığı çengelden dolayı da köye "Çengelköy" adını verdiği sanılıyor. Yeni nesil tarihçilerden Mehmet Raif Bey'in yazısına göre 18. asırda Çengelköy'ün ismi, köyde bulunan çengeller ve çengel ustaları sebebinden değil; köye yerleşerek cami yaptıran Çengeloğlu Tahir Paşa'nın adından ileri geldiğidir. Evliya Çelebi'nin (17. asır) yazılarına baktığımızda da harap olmuş, daha sonradan köylüler tarafından onarılmış olan köyün ismi "Çengelköy" olarak geçiyor.

Çengelköy ismi hakkında birkaç rivayet vardır. Bölgenin 15. yüzyıldaki durumu ile ilgili fazla bilgi bulunmamasına rağmen, İstanbul'un fethi hazırlıkları sırasında Fatih'in Çengelköy sahillerine geldiği ve gördüğü Bizans'tan kalma gemi çengelleri (çıpalar) nedeniyle buralara önceleri "Gemi Çengeli" şeklinde isim verildiği, daha sonraları sadece "Çengelköy" olarak anılmaya başlandığı söylenir.

Kaynakça

Çengelköy


සිල්ලාහි සොන්දොක් රැජින (කොරියානු උච්චාරණය: sʰʌndʌk jʌwaŋ;? - 647 පෙබරවාරි 17) යනු කොරියාවේ තුන් රාජධානිවලින් එකක් වූ සිල්ලා දේශයේ රාජ්‍ය පාලනය කළ රැජිනකි. ඇය 632 සිට 647 දක්වා රාජ්‍යය පාලනය කළා ය.  ඇය සිල්ලාවේ විසි හත්වන පාලකයා මෙන්ම එහි බිහි වූ ප්‍රථම රජ කරන රැජින ද වේ. එසේම ඇය නැගෙනහිර ආසියානු ඉතිහාසයේ දෙවන රාජ්‍ය පාලිකාව ද වේ. ඇය සිල්ලාවේ චින්තනය, සාහිත්‍යය, සහ කලාව යන අංශයන්හි පුනරුදයක් සඳහා හේතු වූවා ය.

අනුප්‍රාප්තිකාව ලෙස තේරීපත් වීම
රැජින බවට පත්වීමට ප්‍රථම ඇය දියොක්මාන් කුමරිය (හන්ජා: 德曼) ලෙස හැඳින්විණි. සම්ගුක් සගි අනුව, ඇය සිල්ලාහි ජින්ප්යොං රජුගේ පළමු දියණිය වෙයි. නමුත් වෙනත් ඓතිහාසික වාර්තා අනුව, ඇය ජින්ප්යොං රජුගේ දියණියන් අතුරින් දෙවැන්නායි. ඇය ඇගේ වැඩිමහල් සොයුරිය වූ චොන්මියොං කුමරියට වඩා බෙහෙවින් බාල ය. ඇයගේ බෑනා සහ චොන්මියොං කුමරියගේ පුත්‍රයා පසුකලෙක සිල්ලාහි මුයොල් රජු ලෙස රාජ්‍යත්වයට පත් විය. සොන්දොක්ගේ අනෙක් සොයුරිය වූ සොන්හ්වා කුමරිය පසුකලෙක බෙක්ජේහි මු සමග විවාහ වී බෙක්ජේහි උයිජාගේ මව බවට පත් වූවා ය. නමුත් සොන්හ්වාගේ පැවැත්ම මතභේදාත්මක ය. එයට හේතුව 2009දී හමු වූ සාක්ෂියකට අනුව උයිජා රජුගේ මව ඓතිහාසික වාර්තාවල සඳහන් පරිදි සොන්හ්වා කුමරිය නොව සාතෙක් රැජින බව සඳහන් වේ.

ජින්ප්යොං රජුට පුතුන් නොසිටි බැවින් සොන්දොක්ව සිය උරුමකරු ලෙස තෝරාගන්නා ලදී. මෙය පෙරනොවූ විරූ අත්දැකීමක් වුවද, එමගින් සිල්ලාවේ ජනයා එතරම් පුදුමයට පත් නොවී ය. එයට හේතුව එම යුගයේ මව්බිසෝවරුන් සහ රාජ්‍යාධිකාරිණියන් වැනි කාන්තාවන් උපදේශකවරියන් ලෙස කටයුතු කර තිබීම නිසායි. - මීට අමතරව ජින්ප්යොං සිහසුනට පැමිණියේ ද මීෂිල් බිසව විසින් මෙහෙයවන ලද කුමන්ත්‍රණයක් මගිනි. මෙකල රාජධානිය පුරා කාන්තාවන් පවුල්වල ප්‍රධානීන් වූ අතර පීතෘවංශීය මෙන්ම මාතෘවංශීය ප්‍රවේණි කුම ද පැවතිණි. සිල්ලාව තුළ, කාන්තාවන්ගේ තත්ත්වය සාපේක්ෂව ඉහළ මට්ටමක පැවතිණි. නමුත් ස්ත්‍රී හැසිරීම් සහ චර්යාවන් පිළිබඳ ඔවුනට ද සීමා පැවතිණි. කාන්තානොවන ක්‍රියාවල නියැලීමෙන් ඔවුන්ව අධෛර්යයට පත්කරන ලදී. සොන්දොක්ගේ සාර්ථක රාජ්‍ය සමය සිල්ලාවේ තවත් රාජ්‍ය පාලනය කළ රැජිනියන් දෙදෙනකු සඳහා පූර්වාදර්ශයක් විය.

රාජ්‍ය සමය
632දී සොන්දොක් මුළු සිල්ලාවේම පාලිකාව බවට පත්වූවා ය. ඇය 647 තෙක් එය පාලනය කළා ය. ඇය සිල්ලා රාජධානියෙහි සිටි රාජ්‍ය පාලිකාවන් තිදෙනා අතුරින් පළමුවැන්නිය වූවා ය. (අනෙක් දෙදෙනා වූයේ සිල්ලාහි ජින්දොක් රැජින සහ සිල්ලාහි ජින්සොං රැජිනියන් ය) ඇගේ මරණින් පසු ක්ෂණිකව ඇගේ නෑනණ්ඩිය වූ ජින්දොක් පාලනය භාරගෙන 654 තෙක් රාජ්‍යය පාලනය කළා ය.

සොන්දොක්ගේ සමය ආරම්භ වූයේ කැරලි සහ අසල්වැසි රාජ්‍යයක් වූ බෙක්ජේ සමග සටන් පැවති කාලසීමාවක් මධ්‍යයේ ය. සිල්ලාවේ රැජින ලෙස වසර දාහතරක රාජ්‍ය සමය තුළ ඇය සිය ඥානය මෙහෙයවා පාලනය ගෙන ගියා ය. බෙක්ජේ ආක්‍රමණ එළැඹි විට ඇය ගොගුර්යෝ දේශය සමග සන්ධානයකට එළැඹියා ය. එසේම ගොගුර්යෝ දේශය සිල්ලාවට එරෙහි වූ වි‍ට, ඇය ටෑං චීනය සමග සිය සබඳතා වැඩිදියුණු කරගත්තා ය. සිය රාජ්‍යය එක්සත් කළ ඇය චීනය වෙත විද්වතුන් සහ රාජ දූතයන් පිටත් කරහැරියා ය. එසේම ඇය කොරියානු රාජකීය නීති පද්ධතිය නිමවීමට මුලපිරූ අතර සටන් කලාව පුහුණු කරවීම සඳහා තරුණ කොරියානුවන් චීනය වෙත පිටත් කර හැරියා ය.

ටෑං රාජවංශයේ වු සේටියෑන් අධිරාජිනිය සහ සිය පියා මෙන් ඇය ද බුදු දහම වෙත ඇදී ගිය අතර ඇය බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන සම්පූර්ණ කිරීම සඳහා මූලිකත්වය ගත්තා ය. ඇය විසින් ඉදි කළ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන අතර හ්වැංන්යොංගුසාහි මහල් නවයේ දැව ස්තූපය ප්‍රධාන වේ. මීටර 80ක් උස මෙම ගොඩනැගිල්ලෙහි සෑම මහලකම සිල්ලාව විසින් යටත් කර ගනු ලැබූ අසල්වැසියන් පිළිබඳ කැටයම් කර තිබිණි. බුන්හ්වංසා සහ යොංම්යෝසා ද නිමැවුණේ ඇගේ අනුග්‍රහය යටතේ ය.

එසේම ඇය විසින් ඉදිකළ "තාරකා-නිරීක්ෂණ කුළුණ" හෙවත් චොම්සොංදේ ඈත පෙරදිග ඉදි වූ ප්‍රථම නිරීක්ෂණාගාරය ලෙස සැලකේ. මෙ කුළුණ අදටත් පැරණි සිල්ලා අගනුවර වූ දකුණු කොරියාවේ ග්යොංජුහි විරාජමානව නැගී සිටියි. එසේම ඇය දුගී ජනයාගේ යහපත උදෙසා ක්‍රියා කළා ය.

647 පළමු චන්ද්‍ර මාසයේ දී, බිදාම් නැමැත්තා විසින් "කාන්තාවන්ට රාජ්‍ය පාලනය කළ නොහැකි ය" (女主不能善理) යන සටන් පාඨය රැගත් කැරැල්ලක් දියත් කරන ලදී. සම්ගුක් සගි මූලාශ්‍රය අනුව බිදාම්ගේ ඉස්මතු වීමත් සමග තරුවක් 'කඩාවැටිණි'. එය රැජිනියගේ රාජ්‍ය සමයේ අවසානය බව පවසමින් මෙම අවස්ථාව බිදාම් සිය අනුගාමිකයන් දිරිමත් කිරීමට උපයෝගී කර ගත්තේ ය. අනෙක් පසින් 'තරුව නැවත මුල් ස්ථානයට ගමන් කරයි' යන්න නිරූපණය කිරීම සඳහා දැල්වූ සරුංගලයක් දියත් කරන ලෙස කිම් යුෂින් රැජිනියට උපදෙස් දුන්නේ ය. ඉන් අනතුරුව කිම් යුෂින්ගේ හමුදාව විසින් බිදාම්ගේ කැරලිකාර පාර්ශ්වය පරාජය කරන ලදී. බිදාම්ගේ කැරැල්ලෙන් දින 30කට පසු,පෙබරවාරි 26වන දින බිදාම් සහ ඔහුගේ මිනිසුන් 30 දෙනකුහට සිල්ලාහි ජින්දොක් රැජින විසින් දඬුවම් පමුණුවන ලදී. (පෙබරවාරි 17 දින සොන්දොක් රැජින මියගියා ය. අනතුරුව ජින්දොක් සිල්ලාවේ රැජින ලෙස රාජ්‍යත්වයට පත්වූවා ය)

පුරාවෘත්ත
සොන්දොක් කුමරියකව සිටි සමයේ ඇය විසින් පිළිබිඹු කළ දස්කම් සහ ඇගේ පරිණත බුද්ධිය, ඇගේ පියාව ඇයව සිය අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙස පත්කිරීමට හේතු වන්නට ඇත. එක් කථාන්තරයකට අනුව (සම්ගුක් සගි සහ සම්ගුක් යුසා යන දෙකෙහිම සඳහන්) ඇගේ පියාට පියොනි ශාක බීජවලින් සමන්විත පෙට්ටියක් ටෑංහි ටයිෂොං අධිරාජයා විසින් එවන ලද අතර එය සමග එම පුෂ්ප පවතින අයුරු නිරූපිත සිතුවමක් ද විය. සිතුවම දෙස බලා, ලාබාල සොන්දොක් පැවසූයේ එම පුෂ්ප අලංකෘත වුවත් එය සුවඳින් තොර බවයි. "එසේ තිබුණේ නම් එම සිතුවමෙහි පුෂ්ප වටා සමනලුන් සහ මීමැස්සන් සිටිය යුතු" බව ඇය පැවසුවේලු.පියොනි ශාකයේ සුවඳ රහිත බව පිළිබඳ ඇගේ නිරීක්ෂණය සත්‍ය විය — මෙය රාජ්‍ය පාලනයට ඇය දැක් වූ දක්ෂතාව සහ ධාරණ ශක්තිය පිළිබඳ උදාහරණයකි.

යමක් සිදුවීඹට පෙර එම අවස්ථාව තේරුම් ගැනීමට සොන්දොක් දැක් වූ අසාමාන්‍ය හැකියාව පිළිබඳ සඳහන් තවත් වාර්තා දෙකක් පවතී. පළමුවැන්නේ සඳහන් වන්නේ වරක් සොන්දොක් සිසිර සෘතුවේ දී ජේඩ් ද්වාර පොකුණ අසල සිටි ගෙඹි රැලක් හඬනගනු ඇසුණු බවයි. මෙය වයඹදිග සිල්ලාවේ (තාරකාවිද්‍යාවේ දී සුදු පැහැය බටහිර දිශාව නිරූපණයට යොදා ගැනිණි)  ස්‍ත්‍රීන්ගේ නිම්නය (ජේඩ් ද්වාරය ස්ත්‍රීන් හා සම්බන්ධ ය) වෙත එල්ලවන බෙක්ජේ ආක්‍රමණයක් (හඬලන මැඬියන් කෝපාවිෂ්ඨ සෙබලුන් ලෙස දකින ලදී) පිළිබඳ පෙරනිමිත්තක් බව ඇය නිගමනය කළා ය. ඇය ස්ත්‍රීන්ගේ නිම්න‍ය වෙත සිය සෙන්පතීන් පිටත් කර හැරි විට ඇයට බෙක්ජේ සෙබලුන් දෙදහසක් හසුකර ගත හැකි වූ බව පැවසේ.
දෙවන වාර්තාව ඇගේ මරණය පිළිබඳව වේ. ඇගේ මරණයට දින කිහිපයකට පෙර, සොන්දොක් සිය නිලධාරීන් කැඳවා "මා මියගිය පසු, මාව දොරි චොන් (忉利天, "ශෝකයට පත්වූවන්ගේ දෙව්ලොව") අසල භූමදානය කරන්න" යනුවෙන් පැවසූ බව එහි සඳහන් ය. ඇගේ මරණයෙන් දශකයකට පසු, තිස්වන රජු වූ සිල්ලාහි මුන්මු විසින් ඇගේ සොහොනෙහි සචොන්වං-සා (四天王寺 "සිව් දිව්‍යමය රජුන්ගේ දේවස්ථානය") ඉදිකරන ලදී. අනතුරුව වංශවතුන් විසින් බුදුන් වහන්සේගේ කියමනක් වූ "දොරි-චොන් පිහිටියේ සචොන්වං-චොන්ට ඉහළින් ය" යන මතය රැජින විසින් ඉටුකරන ලදී.

මාධ්‍ය
2009 MBC නාළිකාව මගින් විකාශය වූ ක්වීන් සොන්දොක් කතාමාලාව තුළ ඇගේ චරිතය ලී යො-වොන් සහ නම් ජි-හ්යුන් විසින් නිරූපණය කරන ලදී. 2012-2013 වර්ෂ තුළ KBS1 නාළිකාව මගින් විකාශය වූ ද කිං'ස් ඩ්‍රීම් (හෙවත් ඩ්‍රීම් ඔෆ් ද එම්පරර්) තුළ ඇගේ චරිතය පාක් ජූ-මි සහ හොං ඉයුන්-හී විසින් නිරූපණය කරන ලදී.

පවුල
පියා: ජින්ප්යොං රජු (眞平王 진평왕 567-632)
මව: කිම් බොඛිල්ගු, මායා බිසව (金福肹口 摩耶夫人 김복힐구 마야부인, දින නොදනී)
සහෝදරියන්:
චොන්මියොං කුමරිය (天明公主 천명공주, දින නොදනී), පළමු හෝ 2වන දියණිය
සොන්හ්වා කුමරිය (善化/花公主 선화공주, දින නොදනී), 3වන දියණිය (ඇගේ අනන්‍යතාව පිළිබඳ නොයෙකුත් වාද විවාද පවතී.)
මස්සිනාවරුන් සහ ඔවුන්ගේ දරුවන්:
කිම් යොංසු (金龍樹 김용수) 578-647, චොන්මියොං කුමරියගේ සැමියායි. 13th Pungwolju.
කිම් චුන්-චු (金春秋 김춘추 604-661), එකම පුත්‍රයායි, 18වන පුංවොල්ජුවරයායි; පසුව රජ (තේජොං) මුයොල් (太宗武烈王 태종무열왕) බවට පත් විය.
නෑනණ්ඩිය: කිම් ස්‍යුං-මන් (金勝曼 김승만), ගුක්බන් (國飯 국반) සහ පාක් පෙළපතේ වොල්ම්යොං ආර්යාවගේ (月明夫人朴氏 월명부인 박씨) එකම දියණියයි. පසුව ජින්දොක් රැජින (眞德女王 진덕여왕) ලෙස රාජ්‍යත්වයට පත්වූවා ය.
සැමියා: ගල්මුන්වං ඉයුම් (飮葛文王 음갈문왕), මෙය සඳහන් වන්නේ සම්ගුක් යුසා (삼국유사) මූලාශ්‍රයේ පමණි.

මේවාත් බලන්න
කොරියාවේ තුන් රාජධානි
කොරියාවේ ඉතිහාසය
කොරියාවේ පාලකයින්
ක්වීන් සොන්දොක් (රූපවාහිනී කතාමාලාව)

සටහන්

මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
සිල්ලාහි සොන්දොක් රැජිනගේ රාජකීය සොහොන

සිල්ලාහි සොන්දොක් රැජින
සිල්ලා පාලකයින්
රාජ්‍යාධිකාරී රැජිනියන්
7වන සියවසේ ආසියානු රජවරු
සිල්ලාහි කුමරියන්
කොරියානු කාන්තාව

සිල්ලාහි සොන්දොක් රැජින


سان خوان في الإسبانية هي التسمية الشائعة ليوحنا المعمدان أو ليحيى بن زكريا.

هل تقصد:

 سان خوان عاصمة بورتوريكو
 سانت خوان دالكانت في إسبانيا
 سان خوان ديل مونتي في إسبانيا
 مقاطعة سان خوان في ولاية واشنطن الأمريكية
 مقاطعة سان خوان في ولاية يوتا الأمريكية
 محافظة سان خوان في الأرجنتين

صفحات توضيح أسماء أماكن

سان خوان (توضيح)


أموت مرتين وأحبك  فيلم دراما سوري من سلسلة أفلام الفنانة السورية إغراء. تم عرضه سنة 1976 إخراج جورج لطفي الخوري وتأليف عبد العزيز هلال.

 إنتاج: الغانم للسينما - دمشق/ سوريا
 قصة: عبد العزيز هلال
 موسيقى: سهيل عرفة
 إخراج:
 تصوير: جورج لطفي الخوري
تمت العمليات الفنية المؤسسة العامة للسينما دمشق

قصة الفيلم
الفيلم يروي قصة فتاة جميلة ووزوجها العامل البسيط (ناجي جبر) الذي يعمل في أحد مكاتب العقار المسؤولة عن إدارة المنازل والقصور. يتعرف الروج على رجل ثري (عمر خورشيد) عندما يتولى إيجار شقته الفارهة التي تثير دهشته. يستغل الزوج خلو الشقة وعدم تأجيرها ويمضي ليلة رومانسية مع زوجته في هذه الشقة دون علم صاحبها الذي يأتي بالصدفة إلى شقته ويجد الزوجين في بيته فتتعقد الأمور وتذهب القصة في اتجاه مختلف تمامًا.

بطولة وتمثيل
 إغراء
 ناجي جبر
 عمر خورشيد
 نجاح حفيظ
 عبد اللطيف فتحي
 احمد أيوب
 ميليا فؤاد
 عدنان دعبول
 أنور مرابط
قمر مرتضي

مراجع

روابط خارجية

أفلام سورية إنتاج سنة 1976

أموت مرتين وأحبك (فيلم)


El diagrama de color-magnitud para galaxias es un gráfico que muestra la relación existente entre la luminosidad, magnitud absoluta, y masa de las galaxias. desarrollada en 2003 de manera preliminar por Eric F. Bell y sus colaboradores de la exploración COMBO-17 para explicar la distribución bimodal de galaxias rojas y azules que se veían en los análisis de los datos del SDSS, e incluso mucho antes en 1961 en estudios realizados por el astrónomo Gerard de Vaucouleurs

Tres regiones pueden diferenciarse en éste: la nube azul, que incluye galaxias azules con elevada actividad de formación estelar (galaxias espirales e irregulares sobre todo),  el valle verde, la zona menos poblada y que incluye cierto número de galaxias espirales, y finalmente la secuencia roja, que incluye galaxias rojas de tipo temprano con muy baja o nula formación estelar y en general de tipo temprano (galaxias elípticas y lenticulares). Se piensa que nuestra galaxia y la de Andrómeda pertenecen a la segunda, estando en transición de la nube azul a la secuencia roja al ir disminuyendo su actividad de formación estelar. Investigaciones recientes, sin embargo, muestran que el valle verde realmente está formado por dos poblaciones distintas de galaxias: una de galaxias de tipo tardío, en las que la formación estelar ha ido disminuyendo al irse agotando el gas disponible para la formación de estrellas tras interrumpirse el suministro de gas a ellas, y otra de galaxias de tipo temprano donde tanto el suministro de gas como las reservas de este han sido destruidos rápidamente, seguramente debido a una fusión entre galaxias y/o a un núcleo galáctico activo.

A diferencia del Diagrama de Hertzsprung-Russell para las estrellas, éste diagrama no determina por completo las propiedades de una galaxia según su situación en éste. Además muestra evolución considerable al ir avanzando el tiempo; en el Universo temprano la secuencia roja era más constante en color a través de las magnitudes de las galaxias que la formaban, y la nube azul no estaba distribuida de modo uniforme sino que mostraba cierta progresión en secuencia.

Referencias

Astrofísica galáctica
Diagramas
Galaxias

Diagrama de color-magnitud para galaxias


Orlando Bloom (d. 13 Ocak 1977, Canterbury), İngiliz sinema oyuncusu.

Elf Legolas rolüyle Yüzüklerin Efendisi filminde ünlenmiştir. Will Turner rolüyle Karayip Korsanları, Paris rolüyle Truva, Drew Baylor rolüyle Elizabethtown ve Cennetin Krallığı'nda oynamıştır.

Orlando Bloom, yazar bir anne ve profesör bir babanın oğlu olarak Canterbury'de dünyaya gelir. Orlando'yu ve ablası Samantha'yı küçük yaşta sanata yönlendiren kişi annesidir. Daha küçük yaşlarda oyunculuğa merak salan, aktör katıldığı sanat festivallerinden ilham alarak sanat yaşamına şiir yazarak başlar. Babasını dört yaşındayken kaybeden Orlando ve Samantha annelerinin kanatları altında hayata atılır.

1993'te 16 yaşındayken Londra'ya taşınan oyuncu "Casualty" gibi TV dizilerinde rol almaya başlar. 1997 yılında "Wild" filmiyle beyaz perdeye merhaba diyen sanatçı, üç yıl boyunca Guidhall School of Music and Drama'da eğitim görür. "12. Gece" ve "Troya Kadınları" gibi önemli oyunlarda rol alan genç aktör okul yıllarında bir arkadaşının evinin terasına çıkmaya çalışırken düşer ve sırtını incitir. Felç olmanın eşiğine gelen sanatçı, azmi sayesinde hastaneyi koltuk değnekleriyle terk eder.

Bu olaydan kısa bir süre sonra "Yüzüklerin Efendisi" üçlemesinin oyuncu kadrosunun seçimlerinin olduğu tüm sinema çevrelerine duyurulur. 1999 yılında ikinci film olan "İki Kule"deki Faramir karakterini canlandırmak için seçmelere katılsa da, üçlemenin ünlü yönetmeni Peter Jackson, Orlando Bloom'un üç bölümde de önemli bir yere sahip olan Elf okçusu Legolas karakerini canlandırmasına karar verir.

"Gladyatör"ün ünlü yönetmeni Ridley Scott'un kamera arkasına geçtiği "Cennet'in Krallığı"nda (Kingdom of Heaven) bir Fransız demircisiyken şövalye olan Bloom, daha sonra "Elizabethtown"da bir ayakkabı tasarımcısı olarak karşımıza çıktı. "Karayip Korsanları: Siyah İnci'nin Laneti"yle 2003 yılında romantik korsan Will Turner olarak yer alan Orlando Bloom, ardından "Karayip Korsanları: Ölü Adamın Sandığı" ve Karayip Korsanları: Dünyanın Sonu'nda yer aldı.

 Aynı filmin Yeni Zelanda'daki çekimleri sırasında sörf yapmayı öğrenmişti.
 Yüzüklerin Efendisi'nde, başlangıçta Faramir rolü için düşünülmüştü daha sonra Legolas rolüne uygun görüldü.
 Yüzüklerin Efendisi filminin çekimleri sırasında attan düşmüş ve bir kaburgası kırılmıştı.
 Annesi İngiliz yazar Sonia Bloom'dur.
2010'da Canterbury'deki bir üniversite tarafından fahri doktora unvanı verilmiştir.

Filmografisi

İlişkileri
Orlando Bloom 2010 yılında ünlü manken Miranda Kerr ile bir evlilik gerçekleştirmiştir. Bu evliliğinden Flynn Christopher Bloom adında bir erkek çocuğu dünyaya getirmiştir. Fakat Bloom 2013 yılında bu evliliğini bitirmiştir.

Bloom, 14 Şubat 2019'da Amerikalı şarkıcı Katy Perry ile nişanlanmıştır. Perry'nin "Never Worn White" adlı müzik videosunda şarkıcının hamileliği açıklanmıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Orlando Bloom biyografisi
 Orlando Bloom resimleri

1977 doğumlular
İngiliz erkek dizi oyuncuları
İngiliz erkek oyuncular
İngiliz erkek tiyatro oyuncuları
İngiliz Budistler
Yaşayan insanlar
Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Çıkış Yapan Performans MTV Film Ödülü sahipleri
En İyi Oyuncu Kadrosu SAG Ödülü sahipleri
Sōka Gakkai üyeleri
Disleksi olan kişiler
BAFTA Los Angeles Britanya Ödülleri sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri

Orlando Bloom


دائرة بني بوسعيد إحدى دوائر ولاية تلمسان عاصمتها بني بوسعيد. وتضم كل من بلديات:
 بني بوسعيد
 سيدي مجاهد

المصادر

بني بوسعيد

دائرة بني بوسعيد


Fuchshöfen ist der Name zweier ehemals ostpreußischer Orte, die heute in Polen bzw. Russland liegen:
 Fuchshöfen, Kreis Bartenstein/Friedland: Lisówka, Siedlung im Powiat Bartoszycki, Woiwodschaft Ermland-Masuren, Polen
 Fuchshöfen, Kreis Königsberg/Samland: Slawjanskoje (Kaliningrad, Gurjewsk), Siedlung im Rajon Gurjewsk, Oblast Kaliningrad, Russland, mit Schloss Fuchshöfen

Siehe auch:

 Fuchshofen

Fuchshöfen


Olaylar
 4 Mart - Birleşik Krallık ve Fransa arasında Dunkirk Antlaşması imzalandı.
 11 Mart - Türkiye, Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu'na (IMF) katıldı.
 12 Mart - Harry Truman, ABD Kongresi'nden, Türkiye ve Yunanistan'a Sovyetler Birliği baskısından kurtarılmaları için toplam 400 milyon dolarlık bir yardımda bulunulması ve bu devletlerin sivil ve askeri personeline ABD'de eğitim verilmesi için yetki istedi.
 16 Nisan - ABD, Texas'da amonyum nitrat yüklü Fransız bandıralı SS Grandcamp gemisinin limanda infilak etmesi sonucu gerçekleşen 1947 Texas City faciasında 581 kişi öldü, 5000 kişi yaralandı.
 Bernard Baruch ABD ve SSCB arasında yaşanan siyasi gerginlik için Soğuk Savaş tanımını kullandı.
 6 Temmuz - AK-47 saldırı tüfeğinin seri üretimine başlandı.
 14 Ağustos - Pakistan bağımsızlığını ilan etti.
 15 Ağustos - Hindistan bağımsızlığını ilan etti.
 14 Ekim - Chuck Yeager, Bell X-1 uçağı ile ses hızını aşan ilk insan oldu.
 26 Ekim - Irak'taki İngiliz askeri işgali sona erdi.
 27 Kasım - BJK İnönü Stadyumu Beşiktaş ile AIK Solna arasında oynanan özel maçla hizmete girdi.
 14 Aralık - Santiago Bernabéu Stadyumu hizmete girdi.

Tarihi bilinmeyenler:
 Türkiye'de hacca gidişlere izin verildi. 1917-1947 yılları arasında hacca gidiş için resmi izin bulunmamaktaydı.
 Soğuk savaş  başlamıştır

Doğumlar

Ocak

Şubat
 2 Şubat - Farrah Fawcett, Amerikalı film yıldızı. (ö. 25 Haziran 2009)

Mart
 4 Mart - Jan Garbarek, caz sanatçısı
 22 Mart - Érik Orsenna, Fransız politikacı ve roman yazarı
 25 Mart - Elton John, İngiliz pop/rock şarkıcısı, beste yazarı ve piyanisttir

Nisan

Mayıs
 11 Mayıs - Butch Trucks, Amerikalı baterist ve müzisyen (ö. 2017)
 15 Mayıs - Niall Duthie, İskoç roman yazarı

Haziran

Temmuz
 12 Temmuz - Aslan Tkhakushinov, Adigey Cumhuriyeti üçüncü devlet başkanı,sosyolog
 20 Temmuz - Carlos Santana, Meksikalı gitarist ve söz yazarı
 26 Temmuz - Wiesław Adamski, Polonyalı heykeltıraş (ö. 2017)
 28 Temmuz - Elena Novikova-Belova, Rus eskrimci
 30 Temmuz - Arnold Schwarzenegger, Avusturyalı sinema oyuncusu, sporcu, siyasetçi

Ağustos
 3 Ağustos - John Wesley,  Amerikalı oyuncu ve eski asker
 6 Ağustos - Atilla Yiğit, Türk oyuncu
 10 Ağustos - Ian Anderson, İskoç şarkıcı, flütçü
 16 Ağustos - Alberto Costa, Portekizli sosyalist siyasetçi
 24 Ağustos - Paulo Coelho, Brezilyalı yazar

Eylül
 5 Eylül - Serge Degallaix, Fransız diplomat
 8 Eylül
Ann Beattie, Amerikalı yazar
Rémi Brague, Fransız filozof
Halldór Ásgrímsson, İzlanda eski başbakanı (ö. 2015)
Yakov Gorelnikov, Kazak aktör ve siyasetçi (ö. 2022)
 9 Eylül - Emin Kansu, Türk doktor ve akademisyen

Ekim
 3 Ekim - Zdenek Altner, Çek hukukçu (ö. 2016)
 26 Ekim
 Hillary Clinton, Amerikalı siyasetçi ve ABD Başkanı Bill Clinton'ın eşi
 Trevor Joyce, İrlandalı şair
 31 Ekim - Carmen Alborch, İspanyol siyasetçi (ö. 2018)

Kasım
 30 Kasım - Sergio Badilla Castillo, Şilili şair, yazar

Aralık
 26 Aralık - Kunio Okawara, Japon mekanik tasarımcı
 29 Aralık - Cozy Powell, İngiliz baterist (ö. 5 Nisan 1997)

Ölümler

Ocak
 25 Ocak - Al Capone, mafya lideri

Şubat

Mart

 21 Mart - Albert Cuny, Fransız dilbilimci (d.1869)
 31 Mart - Kadı Muhammed, Kürt siyasetçi

Nisan
 7 Nisan - Henry Ford Amerikalı mühendis ve mucit (d. 1863)

Mayıs

Haziran

Temmuz
 27 Temmuz - Ivan Regen, Sloven biyolog (d. 1868)

Ağustos

Eylül
 21 Eylül - Harry Carey, Amerikalı oyuncu (d. 1878)

Ekim
 1 Ekim - Olive Borden, Amerikalı sinema oyuncusu (d. 1906)

Kasım

Aralık

1947


Bilim Kanunları (Yunanca: kanon "kural"), bir hipotez ya da prensip hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde teyit edilir ve herkes tarafından kabul edilirse kanun haline gelir.

Teori ve kanun farklı mefhumlardır ancak, her ikisinin de tecrübeyle desteğe ihtiyacı vardır. Tipik olarak bilim kanunları, matematik formülleriyle ifade edilir. Tekrarlanan müşahede ve tecrübelerle, mevcut olan bilgi birikimiyle doğruluğu büyük ölçüde kabul edilmiş, ancak yine müşahede ve tecrübeler yoluyla yanlışlanabilme ihtimali bulunan, hipoteze, teori(nazariye) denir.

Fizik bilimi, fizik kanunları diye bilinen bilim kanunları başta olmak üzere bir takım bilim kanunlarını tanımlar. Ayrıca, biyoloji bilimi de Mendel genetiği ve genetikteki Hardy-Weinberg Kuralı prensibi gibi bir takım bilim kanunları tanımlar. Genel kanının aksine, kanıtlanan teori (kuram) kanun olmaz. Kanunla teori arasında doğrudan, tamamlayıcı bir ilişki yoktur.

Fizik Kanunları
Aşağıda fizik kanunlarına örnekler verilmiştir;

 Newton'un hareket kanunları
 Newton'un evrensel kütleçekim kanunu
 Termodinamik kanunları
 Arşimet prensibi
 Bernoulli prensibi
 Dalton'un kısmi basınçlar kanunu
 Ohm kanunu
 Hamilton prensibi
 Ters kare kanunu
 Ampère kanunu
 Lambert kosinüs kanunu
 Pascal kanunu
 Torricelli kanunu
 Stefan boltzmann kanunu

Kimya kanunları
Aşağıda kimya kanunlarına örnekler verilmiştir;

 Sabit oranlar kanunları
 Katlı oranlar kanunu
 Kütlenin Korunumu Kanunu
 Birleşen hacim oranları kanunu
 Henry kanunu
 Graham difüzyon kanunu
 Lamm denklemi

Kaynakça

Kanun (bilim)


Ortam aydınlatma veya ambient, bilinen en basit aydınlatma modelidir. Bu bileşende cismin tüm noktaları aynı renk ve parlaklık değerine sahiptir.

Ambient bileşen tek başına kullanıldığında hiç de gerçekçi olmayan bir görüntü elde edilir. Cismin parlaklık değeri I ışık kaynağının konumundan bağımsız olarak aşağıdaki gibi hesaplanır:

Ia ışık kaynağından gelen ışının parlaklığıdır. ka cismin ortam aydınlatma katsayısıdır ve 0 ile 1 arası bir değere sahiptir.

Ambient bileşenin asıl kullanım gayesi, dolaylı aydınlatmanın gerektirdiği işlemleri en azından kabul edilebilir seviyede gerçekleştirmesidir. Ancak yüzeyin veya ışık kaynağının özelliklerinin ambient bileşende etkisinin olmaması, görüntünün tamamen gerçekçi olmasını engeller.

Aydınlatma

Ortam aydınlatma


Dame Frances Rosemary Walsh  (born 10 January 1959) is a New Zealand screenwriter and film producer.

The partner of filmmaker Peter Jackson, Walsh has contributed to all of their films since 1989: as co-writer since Meet the Feebles, and as producer since The Lord of the Rings Trilogy. She has won three Academy Awards for the final film of the trilogy, The Lord of the Rings: The Return of the King.

Early life
Walsh was born into a family of Irish descent in Wellington, New Zealand. She attended Wellington Girls' College intent on becoming a fashion designer, but eventually became interested in music instead. Occasionally taking time off to perform in a punk band named The Wallsockets, she attended Victoria University of Wellington majoring in English literature and graduating in 1981.

Career
Walsh got her screen break writing material for New Zealand producer Grahame McLean on 1983 television film A Woman of Good Character (It's Lizzie to those Close). Later she wrote scripts for his TV show Worzel Gummidge Down Under.

Walsh met Peter Jackson in the mid-1980s during the final stages of production on his low-budget movie Bad Taste, in which aliens serve humans as fast food. Walsh has collaborated with Jackson on the scripts of all his subsequent films, after joining the writing quartet on his next film, the dark comedy Meet the Feebles (1989). The couple then reteamed with writer Stephen Sinclair on the horror-comedy film that they had begun writing before Feebles, the zombie movie Braindead (retitled Dead Alive in the United States, 1992).

Walsh and Jackson have not married (2015). They explored new ground with the drama Heavenly Creatures (1994). The film was Walsh's idea and was based on the friendship of the Parker-Hulme teenagers, who infamously later killed one of their mothers. The film earned the duo an Oscar nomination for the screenplay. Walsh gave birth to Billy in 1995 and Katie in 1996. Walsh and Jackson returned to a more familiar genre with Universal Studios horror-comedy The Frighteners (1996), their first film funded by an American studio. They were in talks with Universal to remake King Kong until 1998's Godzilla and Mighty Joe Young were first announced, and Universal decided against the film. Universal feared it would be thrown aside by the two higher budget movies. Wanting to try his hand at fantasy, Jackson turned to Miramax to make a film based on the works of writer J.R.R. Tolkien. In 1998, New Line Cinema provided the necessary financial backing to make a three-part adaptation of Tolkien's classic The Lord of the Rings.

Walsh, with Jackson and Philippa Boyens, is credited for writing the screenplays for The Lord of the Rings film trilogy (2001–2003) (Stephen Sinclair has a writing credit on the second film: The Two Towers). They shared many awards, including an Oscar for their adapted screenplay for The Lord of the Rings: The Return of the King. She also was one of the film's producers and co-composer of two songs for Return of the King, namely "Into the West" and "A Shadow Lies Between Us", earning her one more Oscar that night.

Walsh, Jackson, and Boyens continued their screenplay work together for the 2005 remake of King Kong, which was given the green light by Universal after the Rings trilogy's success. The couple collaborated on the adaptation of the novel The Lovely Bones and on the three-film adaptation of The Hobbit.

Walsh prefers to remain more private than Jackson or Boyens; she did not contribute an interview to the bonus features on The Lord of the Rings movie DVDs; however, she did feature on the director/writers' commentary (where she and Jackson discussed that they felt one of them should remain a private figure for the good of their family). Her vocals were used as a significant part of the screech of the Nazgûl in the films.

Honours and awards
She won three Academy Awards in 2004, for Best Picture, Best Adapted Screenplay and Best Original Song, all for The Lord of the Rings: The Return of the King. She has received seven Oscar nominations.

In the 2002 New Year Honours, Walsh was appointed a Member of the New Zealand Order of Merit, for services to film. In the 2019 Queen's Birthday Honours, she was promoted to Dame Companion of the New Zealand Order of Merit, also for services to film.

Filmography
This is her selected filmography as screenwriter, unless noted:

 Worzel Gummidge Down Under (1986–89)
 Meet the Feebles (1989)
 Braindead (1992, screenplay, casting director, acting cameo)
 Heavenly Creatures (1994)
 Jack Brown Genius (1996)
 The Frighteners (1996, screenplay, associate producer, acting cameo)
 The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001, screenplay, producer, lyricist for "In Dreams", additional second unit director)
 The Lord of the Rings: The Two Towers (2002, screenplay, producer, composer for "Gollum's Song")
 The Lord of the Rings: The Return of the King (2003, screenplay, producer, composer for "Into the West" and "A Shadow Lies Between Us")
 King Kong (2005, screenplay, producer)
 The Lovely Bones (2009, screenplay, producer)
 The Hobbit: An Unexpected Journey (2012, screenplay, producer)
 The Hobbit: The Desolation of Smaug (2013, screenplay, producer)
 The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014, screenplay, producer)
 Mortal Engines (2018, screenplay, producer)

References

General sources
 "Fran Walsh: The Enigma". TheOneRing.net. 23 December 2001.
 LeVasseur, Andrea. "Fran Walsh: Biography". Allmovie. Retrieved 10 March 2014.
 "Fran Walsh". NZ On Screen. 22 July 2011.

External links

1959 births
Living people
20th-century New Zealand women writers
21st-century New Zealand women writers
Best Adapted Screenplay Academy Award winners
Best Adapted Screenplay BAFTA Award winners
Best Original Song Academy Award-winning songwriters
Dames Companion of the New Zealand Order of Merit
Filmmakers who won the Best Film BAFTA Award
Golden Globe Award-winning musicians
Golden Globe Award-winning producers
Grammy Award winners
Hugo Award-winning writers
Nebula Award winners
New Zealand film producers
New Zealand lyricists
New Zealand people of Irish descent
New Zealand screenwriters
New Zealand women film producers
New Zealand women screenwriters
Mass media people from Wellington City
People educated at Wellington Girls' College
Producers who won the Best Picture Academy Award
Victoria University of Wellington alumni
Women songwriters

Fran Walsh


Diriliş, Türkiye'de İslami düşünce tarihinde Sezai Karakoç adıyla birlikte zikredilen düşünce, edebiyat ve siyaset dergisi.

Nisan 1960'ta Ankara'da yayına başladı. Aralıklarla İstanbul'da devam etti. Yazarları arasında Sezai Karakoç, Abdullah Hacıtahiroğlu, Rasim Özdenören, Cahit Zarifoğlu, Ebubekir Eroğlu, Erdem Bayazıt, İsmail Kıllıoğlu, Alâeddin Özdenören, İsmet Özel bulunmaktaydı.

Muhammed Hamidullah'tan, Kierkegaard'dan, T. S. Eliot'tan, Rainer Maria Rilke'den Ezra Pound'dan, Saint-John Perce'den çeviriler yapılıyor, eski klasik metinlerden alıntılar veriliyordu.

İslam kültürü ve medeniyeti üzerinde düşünen, günlük politikadan ziyade klasik İslam düşüncesine ve İslam iktisadına yönelen dergi çevresinde bir ara Diriliş Partisi kurulmuş fakat parti seçimlere girmediği gerekçesiyle kapatılmıştır.

Kaynakça

Türkiye dergileri
Bilgi kutusu bulunmayan dergiler

Diriliş (dergi)


රොබට් හැරිස් (කණිෂ්ට) ට අනුව අපරිපැමකානු අධ්යඇයන වර්ධනය අදියර හතරකින් සිදුවිය.  1890 සිට දෙවන ලෝක යුද්ධය දක්වා වූ කාලයේ දී අපරි‍ශනකානු ජනතාවගේ සංස්කෘතිය සහ ඉතිහාසය පිළිබඳ අධ්යසයනයට බොහෝ සංවිධාන බිහිවිය. දෙවන අදියරේ දී මෙහි අවධානය කළු ඇමෙරිකානුවන් වෙත යොමුවිය. තුන්වන අදියරේදී අපරි ටdකා කේන්ද්රි ක අධ්ය යන කළු අධ්යියන ලෙස සංවිධානගත වන්නට විය. හතරවන අදියර ලෙස වඩා විධිමත් ෙසෙද්ධාන්තික විමර්ශනයක් ඇෆරි‍වධකානා ස්ටඞීස් නමින් බිහිවිය.
ඇෆරිරන/කානා ස්ටඞීස් යන වදන පැමිණ ඇතැයි සැළකිය හැක්කේ මානව හිමිකම් ව්යාවපාරයේ පර්ය ථිඵලයක් ලෙස ජේම්ස් ටර්නර් විසින් 1969 දී පිහිටුවන ලද ඇෆරිහැකකානා ස්ටඞීස් ඇන්ඞ් රිසර්ච් සෙන්ටර් අනුසාරයෙනි.

http://en.wikipedia.org/wiki/Black_studies#History

අපරිකානු අධ්යයන - ඉතිහාසය


Fudbalski klub Zvijezda (FK Zvijezda; Zvijezda; Zvijezda Brgule) je bio nogometni klub iz Brgula, općina Vareš, Zeničko-dobojska županija, Federacija BiH, Bosna i Hercegovina.

O klubu
FK "Zvijezda" je osnovana 14. siječnja 1980. godine, a glavni osnivač je bio Pero Stanišić. Ime je klub dobio po okolnoj planini Zvijezdi. Klub se natjecao u Općinskoj ligi Ilijaš, a kasnije u Općinskoj ligi Visoko. Krajem rata u BiH klub je rasformiran.
Kako su većinsko stanovništvo u Brgulama i nekoliko okolnih naselja vareške općine činili Srbi, oni su većinom napustili to područje. Dio ih se naselio na području Republike Srpske.
2009. godine u Bijeljini gospordastvenik porijeklom iz Brgula i bivši igrač "Zvijezde" Boris Stanišić pokreće klub naziva "Zvijezda 09 Brgule" kao nastavak ovog kluba.

"Zvijezda 09" u sezoni 2018./19. postaja članom Premijer lige Bosne i Hercegovine.

Uspjesi

Pregled plasmana

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Brgule
 FK Zvijezda 09 Etno selo Stanišići

Vanjske poveznice
 fkzvijezda09.com

Izvori

 fkzvijezda09.com, Istorija kluba, pristupljeno 14. svibnja 2019.
 fkzvijezda09.com, O nama, pristupljeno 14. svibnja 2019.
 fktuzlacity.com, FK ZVIJEZDA 09, pristupljeno 14. svibnja 2019.
 lat.rtrs.tv, FK Zvijezda Brgule novi je član Prve lige Srpske, objavljeno 11. lipnja 2015., pristupljeno 14. svibnja 2019.

Zvijezda
Zvijezda

FK Zvijezda Brgule


FS 210 bezeichnet zwei Lokomotivbaureihen der Ferrovie dello Stato

 eine Dampflokomotivbaureihe, siehe RA 310
 eine Diesellokomotivebaureihe aus dem Jahr 1939, siehe FS 210 (Diesel)

FS 210


An Navia ebracteata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Julio Betancur ngan M.V.Arbeláez. An Navia ebracteata in nahilalakip ha genus nga Navia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Navia

Navia ebracteata


El Complejo de Supercúmulos Piscis-Cetus o Filamento de Piscis-Cetus, es un complejo formado por supercúmulos de galaxias o filamento galáctico, que incluye al Supercúmulo de Laniakea, el cual a su vez contiene al Supercúmulo de Virgo (el supercúmulo en el que se encuentra el Grupo Local que incluye la Vía Láctea).

Descubrimiento

El astrónomo R. Brent Tully del Instituto de Astronomía de la Universidad de Hawái identificó el complejo en 1987.

Estructura
El complejo de supercúmulos de Piscis-Cetus se estima en alrededor de 1000 millones de años luz de largo, lo que equivale a 308 megapársecs y 150 millones de años luz de ancho. Es una de las mayores estructuras identificadas hasta ahora en el universo cercano, pero es superado por los 1370 millones de años luz de largo de la Gran Muralla Sloan y ampliamente por los  millones de años luz de distancia de la Gran Muralla de Hércules-Corona Boreal, la estructura identificada más grande en el universo observable.

El complejo está compuesto por cerca de sesenta supercúmulos y se estima que tiene una masa total de .

De acuerdo con el descubridor, el complejo se compone de cinco partes:
 El Supercúmulos Piscis-Cetus
 La Cadena Perseo-Pegaso, que incluye el Supercúmulo Perseo-Piscis
 La Cadena Perseo-Piscis
 La Región del Escultor, que incluye el Supercúmulo del Escultor y el Supercúmulo de Hércules
 Laniakea, que incluye la Cadena Virgo-Hidra-Centauro, que a su vez incluye el Supercúmulo Hidra-Centauro, el Supercúmulo Meridional y el Supercúmulo de Virgo, el cual contiene a la vía láctea y a todo el Grupo Local entre otros.

Referencias

Filamentos de galaxias

Complejo de Supercúmulos Piscis-Cetus


Vauvert je općina na krajnjem jugu departmana Gard u južnoj Francuskoj, a u srednjem vijeku je bila poznata pod nazivom Posquières. Općina obuhvaća grad Vauvert i sela Gallician i Montcalm. Preko trećine stanovništva radi u industriji, koja je uglavnom prehrambena industrija s posebnim naglaskom na proizvodnju vina.

Etimologija toponima

Prvi pouzdan dokument koji spominje Rostainga I., gospodara Posquièresa, datira iz 1066. godine. Etimologija toponima Posquières bila je predmet polemike među povjesničarima grada. Istraživanje objavljeno 1998. u Biltenu povijesnog društva Posquières-Vauverta (Bulletin de la Société d'Histoire de Posquières-Vauvert)  sugerira da zbog fonetske promjene B u P, Posquières potječe od složenice latinskog i hebrejskog: boscus + ariae (boscariae), odnosno mjesto gdje nalazimo drva.

Geografija

Vauvert zauzima oko 11 četvornih kilometara i jedna je od najvećih općina u blizini parka prirode Camargue. Prostire se na oko 20 kilometara u smjeru sjever-jug i 3 do 6 kilometara u smjeru istok-zapad. Sjeverna polovica uglavnom je suha, dok je južna močvarna. Vauvert je udaljen oko 22 km jugozapadno od Nîmesa, 35 km zapadno od Arlesa i 44 km istočno od Montpelliera.

Rabinska škola

Tijekom srednjeg vijeka Vauvert su naseljavali kršćani i židovi koji su stvorili dvije odvojene zajednice u selu.
U 12. stoljeću rabinska škola postaje važno središte židovskog učenja, prepoznatog u cijeloj Europi a sve zahvaljujući doprinosu Abrahama ben Davida i Izaka Slijepog. Kad je Benjamin iz Tutere posjetio grad, oko 1165. godine, zajednica se sastojala od četrdesetak članova, među kojima spominje Joseph ben Menahema, Benvenistu, te Isaaka ben Mosesa.

Svetište Notre-Dame od Val-Verta

Od 13. stoljeća kršćansko svetište Notre-Dame od Val-Verta, neposredno izvan sela, dobiva sve veću važnost kada ga je posjetio Luj IX., Karlo IX., Franjo I. i papa Klement V. Kao rezultat toga, u 16. stoljeću ime sela je promijenjeno u Vauvert. 1540. svetište su uništili protestanti.  U vrijeme vladavine Luja XIII., Henri II. od Montmorencya smatrao je grad Vauvert strateški važnim u svojoj kampanji iz 1627. godine.Nakon opoziva Nanteskog edikta, protestantska crkva Temple Vielh uništena je 1685. godine, a katolička crkva obnovljena i posvećena 1689. godine. [4]

Gospodarstvo

Od srednjeg vijeka stanovnici Posquières-Vauverta uživali su posebna prava na lov, ribolov, uzgoj stoke i poljoprivredu, koja prava su im dodjeljivali baruni. Međutim, seljani su tijekom stoljeća vlasništvo nad brdom poznatom kao "Costière", sve više peuzimali od baruna a posebno nakon Francuske revolucije. Tijekom Drugog carstva sredinom 18. stoljeća, tamo su razvili vinograde i vinarije koji su im postali glavni izvor prihoda, što je rezultiralo porastom broja stanovnika na oko 6.000. Prosperitet je, međutim, kratko trajao jer je vinova loza nastradala kad je početkom 19. stoljeća najezda filoksere pogodila cijelu regiju i uništila sve vinograde. Kao posljedica toga, broj stanovnika smanjio se na oko 4.000 a ponovno je počeo rasti tek 1950-ih, kada su ljude privukle nove mogućnosti u uzgoju stoke, vinogradima i prehrambenoj industriji. Danas je broj stanovnika narastao na preko 11.000.

Izvori

Gradovi u Francuskoj

Vauvert (Gard)


Anne Elizabeth Applebaum (born July 25, 1964) is an American and naturalized-Polish journalist and historian. She has written extensively about the history of Communism and the development of civil society in Central and Eastern Europe.

She has worked at The Economist and The Spectator, and was a member of the editorial board of The Washington Post (2002–2006). Applebaum won the Pulitzer Prize for General Non-Fiction in 2004 for Gulag: A History published the previous year. She is a staff writer for The Atlantic and a senior fellow at The Agora Institute at Johns Hopkins University School of Advanced International Studies.

Early life and education
Applebaum was born in Washington, D.C. Applebaum has stated that she was brought up in a "very reform" Jewish family. Her ancestors came to America from what is now Belarus. She graduated from the Sidwell Friends School in 1982. Applebaum earned a Bachelor of Arts, summa cum laude, in history and literature from Yale University, where she attended the Soviet history course taught by Wolfgang Leonhard in fall 1982.

As a student, Applebaum spent the summer of 1985 in Leningrad, Soviet Union (now Saint Petersburg, Russia), which, she has written, helped to shape her opinions. She was also elected to Phi Beta Kappa. As a Marshall Scholar at the London School of Economics, she earned a master's degree in international relations (1987). She studied at St Antony's College, Oxford, before becoming a correspondent for The Economist and moving to Warsaw, Poland, in 1988.

In November 1989, Applebaum drove from Warsaw to Berlin to report on the collapse of the Berlin Wall.

Career
As foreign correspondent for The Economist and The Independent, she covered the fall of the Berlin Wall and the fall of communism. In 1991 she moved back to England to work for The Economist, and was later hired as the foreign and later deputy editor of The Spectator, and later the political editor of the Evening Standard.

In 1994, she published her first book Between East and West: Across the Borderlands of Europe, a travelogue that described the rise of nationalism across the new states of the former Soviet Union. In 2001, she interviewed prime minister Tony Blair. She also undertook historical research for her book Gulag: A History (2003) on the Soviet prison camp system, which won the 2004 Pulitzer Prize for General Non-Fiction. It was also nominated for a National Book Award, for the Los Angeles Times book award and for the National Book Critics Circle Award.

She has been a member of The Washington Post editorial board. She was a columnist at The Washington Post for seventeen years. Applebaum was an adjunct fellow at the American Enterprise Institute, a conservative think tank.

Her second history book, Iron Curtain: The Crushing of Eastern Europe 1944–56, was published in 2012 by Doubleday in the US and Allen Lane in the UK; it was nominated for a National Book Award, shortlisted for the 2013 PEN/John Kenneth Galbraith Award.

From 2011 to 2016, she created and ran the Transitions Forum at the Legatum Institute, an international think tank and educational charity based in London. Among other projects, she ran a two-year program examining the relationship between democracy and growth in Brazil, India and South Africa, created the Future of Syria and Future of Iran projects on future institutional change in those two countries, and commissioned a series of papers on corruption in Georgia, Moldova and Ukraine.

Together with Foreign Policy magazine she created Democracy Lab, a website focusing on countries in transition to, or away from, democracy and which has since become Democracy Post at The Washington Post. She also ran Beyond Propaganda, a program examining 21st century propaganda and disinformation. Started in 2014, the program anticipated later debates about "fake news". In 2016, she left Legatum because of its stance on Brexit following the appointment of Euroskeptic Philippa Stroud as CEO and joined the London School of Economics as a Professor of Practice at the Institute for Global Affairs. At the LSE, she ran Arena, a program on disinformation and 21st century propaganda. In the autumn of 2019 she moved the project to the Agora Institute at Johns Hopkins University.

In October 2017, she published her third history book, Red Famine: Stalin's War on Ukraine, a history of the Holodomor. The book won the Lionel Gelber Prize and the Duff Cooper Prize for the second time, making her the only author to ever win the award twice.

In November 2019, The Atlantic announced that Applebaum was joining the publication as a staff writer starting in January 2020. She was included in the 2020 Prospect list of the top-50 thinkers for the COVID-19 era.

In July 2020, Twilight of Democracy: The Seductive Lure of Authoritarianism was published. Partly a memoir and partly political analysis, it was a Der Spiegel and New York Times bestseller.

Also in July 2020, Applebaum was one of the 153 signers of the "Harper's Letter" (also known as "A Letter on Justice and Open Debate") that expressed concern that "the free exchange of information and ideas, the lifeblood of a liberal society, is daily becoming more constricted."

In November 2022, Applebaum was one of 200 US citizens sanctioned by Russia for "promotion of the Russophobic campaign and support for the regime in Kyiv."

Positions

Russia
Applebaum has been writing about Russia since the early 1990s. In 2000, she described the links between the then-new president of Russia, Vladimir Putin, with the former Soviet leader Yuri Andropov and the former KGB. In 2008, she began speaking about "Putinism" as an anti-democratic ideology, though most at the time still considered the Russian president to be a pro-Western pragmatist.

Applebaum has been a vocal critic of Western conduct regarding the Russian military intervention in Ukraine. In an article in The Washington Post on March 5, 2014, she maintained that the US and its allies should not continue to enable "the existence of a corrupt Russian regime that is destabilizing Europe", noting that the actions of President Vladimir Putin had violated "a series of international treaties". On March 7, in another article on The Daily Telegraph, discussing an information war, Applebaum argued that "a robust campaign to tell the truth about Crimea is needed to counter Moscow's lies". At the end of August, she asked whether Ukraine should prepare for "total war" with Russia and whether central Europeans should join them.

In 2014, writing in The New York Review of Books she asked (in a review of Karen Dawisha's Putin's Kleptocracy) whether "the most important story of the past twenty years might not, in fact, have been the failure of democracy, but the rise of a new form of Russian authoritarianism". She has described the "myth of Russian humiliation" and argued that NATO and EU expansion have been a "phenomenal success". In July 2016, before the US election, she wrote about connections between Donald Trump and Russia and wrote that Russian support for Trump was part of a wider Russian political campaign designed to destabilize the West. In December 2019, she wrote in The Atlantic that  "in the 21st century, we must also contend with a new phenomenon: right-wing intellectuals, now deeply critical of their own societies, who have begun paying court to right-wing dictators who dislike America."

Central Europe
Applebaum has written about the history of central and eastern Europe, Poland in particular. In the conclusion to her book Iron Curtain, Applebaum argued that the reconstruction of civil society was the most important and most difficult challenge for the post-communist states of central Europe; in another essay, she argued that the modern authoritarian obsession with civil society repression dates back to Vladimir Lenin. She has written essays on the Polish film-maker Andrzej Wajda, on the dual Nazi–Soviet occupation of central Europe, and on why it is inaccurate to define "Eastern Europe" as a single entity.

Applebaum has described Poland's governing party, Law and Justice (PiS), as xenophobic and nationalist.

Disinformation, propaganda and fake news
In 2014, Applebaum and Peter Pomerantsev launched Beyond Propaganda, a program examining disinformation and propaganda, at the Legatum Institute. Applebaum wrote that a 2014 Russian smear campaign aimed at her when she was writing heavily about the Russian annexation of Crimea. She stated that dubious material posted on the web was eventually recycled by semi-respectable American pro-Russian websites. Applebaum argued in 2015 that Facebook should take responsibility for spreading false stories and help "undo the terrible damage done by Facebook and other forms of social media to democratic debate and civilized discussion all over the world".

Nationalism
In March 2016, eight months before the election of President Donald Trump, Applebaum wrote a Washington Post column asking, "Is this the end of the West as we know it?", which argued that "we are two or three bad elections away from the end of NATO, the end of the European Union and maybe the end of the liberal world order". Applebaum endorsed Hillary Clinton's campaign for president in July 2016 on the grounds that Trump is "a man who appears bent on destroying the alliances that preserve international peace and American power".

Applebaum's March 2016 Washington Post column prompted the Swiss newspaper Tages-Anzeiger and the German magazine Der Spiegel to interview her. The articles appeared in December 2016 and January 2017. She argued very early on that the international populist movement which had frequently been identified as "far right" or "alt right" were in truth not conservative in nature in a way that the term "conservative" had long been defined. She wrote that populist groups in Europe share "ideas and ideology, friends and founders", and that, unlike Burkean conservatives, they seek to "overthrow the institutions of the present to bring back things that existed in the past—or that they believe existed in the past—by force." Applebaum has underlined the danger of a new "Nationalist International", a union of xenophobic, nationalist parties such as Law and Justice in Poland, the Northern League in Italy, and the Freedom Party in Austria.

In January 2022, Applebaum was invited to testify before the US House of Representatives Foreign Affairs Committee hearing entitled "Bolstering Democracy in the Age of Rising Authoritarianism".

Affiliations
Applebaum is a member of the Council on Foreign Relations. She is on the board of the National Endowment for Democracy and Renew Democracy Initiative. She was a member of the Institute for War and Peace Reporting's international board of directors. She was a Senior Adjunct Fellow at the Center for European Policy Analysis (CEPA) where she co-led a major initiative aimed at countering Russian disinformation in Central and Eastern Europe (CEE). She was on the editorial board for The American Interest and the Journal of Democracy.

Personal life
In 1992, Applebaum married Radosław Sikorski, who later served as Poland's Defence Minister, Foreign Minister, and Marshal of the Sejm. He is a member of the European Parliament. The couple have two sons, Aleksander and Tadeusz. She became a Polish citizen in 2013. She speaks Polish and Russian in addition to English.

Awards and honors
 1992 Charles Douglas-Home Memorial Trust Award
 2003 National Book Award Nonfiction, finalist, Gulag: A History
 2003 Duff Cooper Prize for Gulag: A History
 2004 Pulitzer Prize (General Non-Fiction), Gulag: A History
 2008 Estonian Order of the Cross of Terra Mariana third class
 2008 Lithuanian Millenium Star
 2010 Petőfi Prize
 2012 Officer's Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland
 2012 National Book Award (Nonfiction), finalist, Iron Curtain: The Crushing of Eastern Europe 1944–1956
 2013 Cundill Prize, Iron Curtain: The Crushing of Eastern Europe 1944–1956
 2013 Duke of Westminster's Medal for Military Literature, Iron Curtain: The Crushing of Eastern Europe 1944–1956
 2017 Doctor of Humane Letters Honoris Causa, Georgetown University
 2017 Honorary Doctorate, National University of Kyiv-Mohyla Academy
 2017 Duff Cooper Prize for her book Red Famine: Stalin's War on Ukraine
 2017 Antonovych Prize
 2018 Lionel Gelber Prize for her book Red Famine: Stalin's War on Ukraine
 2018 Honorary Fritz Stern Professor, University of Wrocław
 2019  "Maestro del nostro tempo" ("Master of our Time")
 2019 Order of Princess Olga, third class
 2021 National Magazine Awards finalist in categories "Essays and Criticism" and "Columns and Commentary"
 2021 Premio Internacional de Periodismo de EL MUNDO
 2022 Order of Princess Olga, second class

Lectures and podcasts
 2008 American Academy in Berlin lecture: Putinism, the Ideology
 2012–2013 Applebaum held the Phillip Roman chair at the London School of Economics and gave four major lectures on the history and contemporary politics of eastern Europe and Russia
 2015 Munk debates
 2016 Intelligence Squared
 2017 Sam Harris: The Russian Connection, The Path to Impeachment
 Jay Nordlinger: Putin and the Present Danger
 2017 Georgetown School of Foreign Service Commencement Speech
 2012 – 2022 (six separate interviews): Fresh Air

Bibliography

Books
 Between East and West: Across the Borderlands of Europe, Pantheon, 1994, reprinted by Random House, 1995; Penguin, 2015; and Anchor, 2017,
 Gulag: A History, Doubleday, 2003, 677 pages, ; paperback, Bantam Dell, 2004, 736 pages,
 Iron Curtain: The Crushing of Eastern Europe, 1944–1956, Allen Lane, 2012, 614 pages,  / Doubleday
 Gulag Voices : An Anthology, Yale University Press, 2011, 224 pages, ; hardback
 From a Polish Country House Kitchen, Chronicle Books, 2012, 288 pages, ; hardback
 Red Famine: Stalin's War on Ukraine, Penguin Randomhouse, 2017
 Twilight of Democracy: The Seductive Lure of Authoritarianism, Doubleday, 2020, 224 pages, ; hardback
 Wybór (Choice), Agora, 2021, 320 pages, ; hardback

Selected articles

 "The Bad Guys Are Winning". The Atlantic. November 15, 2021.

References

General references
  Reproduced in Biography Resource Center.

External links

 2005 Pulitzer Prize citation for Gulag: A History
 "Anne Applebaum, Opinion Writer" The Washington Post

  – 1:20 lecture by Anne Applebaum spoken in London School of Economics and Political Science (LSE), recorded on Monday, January 28, 2013.

1964 births
Living people
American columnists
American women columnists
American Reform Jews
American travel writers
American women travel writers
The Economist people
The Washington Post columnists
Pulitzer Prize for General Non-Fiction winners
Alumni of the London School of Economics
Alumni of St Antony's College, Oxford
American emigrants to Poland
American Enterprise Institute
Gulag in literature and arts
Historians of communism
Historians of Russia
Jewish American journalists
Jewish American writers
American people of Belarusian-Jewish descent
Journalists from Washington, D.C.
Marshall Scholars
Naturalized citizens of Poland
Recipients of the Order of the Cross of Terra Mariana, 3rd Class
Recipients of the Order of Princess Olga, 3rd class
Writers from Warsaw
Yale College alumni
Polish anti-communists
Polish Reform Jews
21st-century Polish historians
Polish columnists
Polish women columnists
Polish travel writers
Polish women journalists
20th-century Polish non-fiction writers
21st-century Polish non-fiction writers
21st-century American historians
20th-century American women writers
21st-century American women writers
20th-century Polish women writers
21st-century Polish women writers
20th-century American non-fiction writers
Jewish anti-communists
American women historians
Historians of the Soviet Union
20th-century Polish journalists
21st-century Polish journalists

Anne Applebaum


John Howard Morrow Sr. est un diplomate américain.

Il est le premier ambassadeur en Guinée indépendante en 1959, nommée par le président Dwight D Eisenhower.

Il est le premier représentant des États-Unis à l'Organisation des Nations Unies pour l'éducation, la science et la culture (UNESCO) sous l'administration du président John F. Kennedy. À l'époque, il faisait partie d'un petit nombre de diplomates afro-américains de haut niveau.

Biographie
John Morrow est né le 5 février 1910  à Hackensack, New Jersey et mort le 11 janvier 2000, il est diplômé de l'Université Rutgers en 1931 et a obtenu des diplômes d'études supérieures de l'Université de Pennsylvanie, une maîtrise en 1942 et un doctorat en 1952.

Il était le frère Frederic E. Morrow, le premier Afro-Américain à occuper un poste de direction à la Maison Blanche et , la première enseignante afro-américaine dans une école publique du comté de Bergen, New Jersey.

Son fils, , est professeur d'histoire à l'Université de Géorgie et sa fille est Jean Rowena.

Morrow était membre de la fraternité Alpha Phi Alpha.

Écrivain
Ses mémoires s'intitulent Premier ambassadeur américain en Guinée (1959-1961).

Références

Liens externes

Diplomate américain
Personnalité afro-américaine du XXe siècle
Étudiant de l'université de Pennsylvanie
Étudiant de l'université Rutgers
Naissance en février 1910
Décès en janvier 2000
Pages avec des traductions non relues
Décès à 89 ans

John H. Morrow


An Puya floccosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jean Jules Linden, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Jacques Édouard Morren och Carl Christian Mez. An Puya floccosa in nahilalakip ha genus nga Puya, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Puya

Puya floccosa


Podul August (în ) este un pod rutier peste Elba în orașul Dresda (landul Saxonia,  Germania). Podul, reconstruit ultima oară între anii 1907 și 1910, leagă cartierul Innere Neustadt din partea de nord (pe malul drept) cu zona istorică a orașului (Altstadt) din partea de sud (pe malul stâng).

Istoric
A existat un pod în același loc începând cel puțin din secolul al XII-lea. Sub domnia regelui August al II-lea cel Puternic al Poloniei și Saxoniei, între anii 1727 și 1731, a fost construit un pod nou din gresie, după planurile arhitectului Daniel Pöppelmann (1728-1730), originar din Dresda. Creșterea traficului a făcut necesară demolarea podului, în ciuda protestelor împotriva reconstrucției acestei opere de artă. Acest pod a fost înlocuit cu actualul pod, construit tot din gresie după proiectul elaborat de Wilhelm Kreis și Theodor Klette. Kreis a imaginat un pod care să fie construit cu materiale moderne, dar care să respecte cât mai mult arhitectura istorică a vechiului pod, iar acest compromis a fost susținut de public. Utilizarea betonului armat acoperit cu piatră naturală a permis transformarea celor 18 arce înguste în 9 arce mari. Podul actual are 9 arce cu deschideri mari care facilitează traficul fluvial. Trei linii de tramvai ale Dresdner Verkehrsbetriebe traversează Podul August.

În perioada 1949-1990 acest pod a purtat denumirea de Podul Gheorghi Dimitrov după conducătorul comunist bulgar Gheorghi Dimitrov (1882-1949).

Vues du pont

Referințe

Bibliografie
 Hagen Bächler: Die ehemalige Augustusbrücke – zeitgenössische Wertung und kulturhistorische Bedeutung. in: Sächsische Heimatblätter Heft 5/1984, S. 199–202
 Deutsche Bauzeitung 44.1910, Nr. 46 / Nr. 47 / Nr. 50 (dreiteiliger Bericht)
 Christoph Christian Hohlfeldt: Die Schicksale der Dresdner Elbbrücke seit 4 Jahrhunderten, Arnold, Dresden 1844 (Digitalisat)
  Ulrich Hübner: Der Neubau der Augustusbrücke von 1910. In: Dresdner Geschichtsverein e.V. (Hg.): Dresdner Elbbrücken in acht Jahrhunderten, Dresdner Hefte Nr. 94, Dresden 2008, S. 35–43
 Gilbert Lupfer, Bernhard Sterra, Martin Wörner: Architekturführer Dresden. Reimer, Berlin 1997.
 Heinrich Magirius: Die Augustusbrücke. Eine barocke Neugestaltung der alten Dresdner Elbbrücke durch Matthäus Daniel Pöppelmann 1728–1732. In: Dresdner Geschichtsverein e.V. (Hg.): Dresdner Elbbrücken in acht Jahrhunderten, Dresdner Hefte Nr. 94, Dresden 2008, S. 25–34
 Willy Nagel: Die alte Dresdener Augustusbrücke. Verein für Geschichte Dresdens, Dresden 1924. (Digitalisat)
 Norbert Oelsner: Die Dresdner Elbbrücke im Mittelalter und in der frühen Neuzeit. In: Dresdner Geschichtsverein e.V. (Hg.): Dresdner Elbbrücken in acht Jahrhunderten, Dresdner Hefte Nr. 94, Dresden 2008, S. 5–14
 Hans-Dieter Pfeiffer, Joachim Schmiedel: Elbebrücke Dresden (Augustusbrücke). In: Steinbrücken in Deutschland. Verlag Bau + Technik, 1999, ISBN 3-7640-0389-8, S. 194–197.
 Carl August Weinhold: Die Elbbrücke zu Dresden, historisch und malerisch dargestellt. Arnold, Dresden 1813 (Digitalisat)
 "Das Bildwerk unter der Augustusbrücke – Eine Sehenswürdigkeit in Dresden – geschaffen von Professor Hans Nadler" in "Die Schwarze Elster", Nr. 539, 1937

August
August

Podul August