Mehmet Seyfettin Sedef (d. 5 Ağustos 1987, Kilis), Türk eski futbolcudur.

Futbol Kariyeri

Kulüp Takımları Kariyeri

Mehmet Sedef, futbola Beşiktaş'ta 2000 yılında başladı. 2004-05 sezonunda Beşiktaş A2 takımında forma giymeye başladı. 30 altyapı maçında forma giydikten sonra dikkat çekip Mart 2005 yılında profesyonel sözleşme imzaladı. PAF Takımı'nda görev aldığı dönemde kaptanlık pazubandının da sahibiydi. Orta sahanın ve defansın sol tarafında görev yapan genç oyuncu, teknik direktor Rıza Çalımbay döneminde A Takım ile idmanlara katıldı. 28 Mayıs 2005 yılında Akçaabat Sebatspor karşısında ilk kez Beşiktaş forması giydi. Maçta 90 dakika forma giymişti.

2005-06 sezonun başında da A2'de forma giydi ancak Jean Tigana'nın da gözdeleri arasında yer alan Mehmet, sezonun ikinci yarısında birçok maçta ilk onbirde sahaya çıktı. Sezon sonunda Türkiye Kupası'nın sahibi oldular. Sedef, Fenerbahçe'yi 3-2 yenip kupayı aldıkları maçta ilk 11'de sahaya çıkıp 78 dakika forma giydi. 2006 yılında ilk kez düzenlenen Türkiye Süper Kupası finalinde Galatasaray'ı 1-0 yenip kupayı aldılar. Sedef, ilk 18'de olmasına rağmen maçta forma giymedi. 2006-07 sezonunda ise zaman zaman A2 takımıyla zaman zaman da A takım ile sahaya çıktı. Sezon sonunda bir kez daha Türkiye Kupası'nı kazanırlarken, Sedef final maçında da görev aldı. Ayrıca ilk kez Avrupa maçına çıkıp UEFA Kupası'nda Tottenham Hotspur karşısında ilk 45 dakika forma giydi.

2007-08 sezonu Mehmet Sedef'in Beşiktaş'taki son sezonu oldu. Sezona yine A2'de başlayan Sedef, sezonun ikinci yarısında forma şansı yakaladı. Ertuğrul Sağlam yönetimindeki takıma kupada Çaykur Rizespor'a 2-1 yenildikleri maçta dahil oldu. Sezonun ikinci maçı ise UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Liverpool'a 8-0 yenildikleri maç oldu. Maçta ilk 11'e çıktı. Bu maçtan sonra ligde 7 maça çıkan Sedef, sadece birinde ilk 11'deydi.

Mehmet Sedef 2008-2009 sezonunda 1. Lig takımlarından Altay'a kiralandı. Beşiktaş'ın Mehmet Sedef için İMKB'ye yaptığı açıklamada ise, "Şirketimiz profesyonel futbolcularından Mehmet Seyfettin Sedef, 2008-2009 sezon sonuna kadar Altay Spor Kulübü'ne kiralanmıştır" ifadesine yer verildi. Altay'da biri Türkiye Kupası olmak üzere 6 maçta forma şansı bulmuştur. 2009-10 sezonunda ise Çaykur Rizespor'a kiralandı. Burada da sadece 13 maç forma giyebildi.

Beşiktaş ile sözleşmesi Mayıs 2010'da biten Sedef, 2010-11 sezonu için Konyaspor ile anlaştı ve Süper Lig'e geri döndü. Özellikle sezonun ikinci yarısında gösterdiği performans ile tekrar dikkat çekti. 25 Nisan 2011'de eski takımı Beşiktaş'a karşı forma giydi. 1-1 biten maçta golün asistini yaptı. Bir hafta sonra ise Kasımpaşa ile 2-2 biten maçta profesyonel futbol kariyerinin ilk golünü kaydetti. Ancak sezon sonunda küme düştüler.

2011-12 sezonunun yaz transfer döneminde 2 yıllığına Gençlerbirliği'ne transfer oldu.

2012-13 sezonunun yarı transfer döneminde Medical Park Antalyaspor takımına transfer oldu.

15 Temmuz 2015 tarihinde Gaziantepspor ile sözleşme imzaladı.

Millî takımlar kariyeri
Mehmet Sedef, 8 kez Türkiye U-19, 2 kez de Türkiye U-20 forması giymiş bu maçlarda toplam 2 gol atmıştır. U-19 takımı ile birlikte 2006'da Avrupa Futbol Şampiyonası'na katılıp bir maçta forma giymiştir.

Dış bağlantılar
 TFF Resmî İnternet Sitesi - Mehmet Sedef Profili

 Resmi Twitter Hesabı - Mehmet Sedef Profili
 Resmi Instagram Hesabı - Mehmet Sedef Profili
 Besiktasjk.com.tr Resmî İnternet Sitesi - Mehmet Sedef Profili
 Altay SK  Resmî İnternet Sitesi - Mehmet Sedef Profili

Yaşayan insanlar
1987 doğumlular
Kilis doğumlular
Türk erkek futbolcular
Türkiye 19 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Defans futbolcuları
Kanat futbolcuları
Gençlerbirliği SK futbolcuları
Konyaspor futbolcuları
Çaykur Rizespor futbolcuları
Altay SK futbolcuları
Beşiktaş JK futbolcuları
Antalyaspor futbolcuları
Gaziantepspor futbolcuları
Adanaspor futbolcuları
Ümraniyespor futbolcuları
Afjet Afyonspor futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
1. Lig futbolcuları

Mehmet Sedef


Rosmah Mansor, née le , épouse de Najib Razak, sixième Premier ministre de Malaisie est connue pour sa vie extravagante.

Biographie
Son goût pour le luxe est apparu au grand jour quand des perquisitions en 2018 ont mis au jour un stock de plus de 500 sacs à main et quelque , estimés à 270 millions de dollars. Elle a alors été comparée à l'ancienne Première dame philippine Imelda Marcos, connue pour sa vaste collection de chaussures, et a été la cible de la colère des Malaisiens contre la corruption des élites. La police a décrit les saisies, dans 12 lieux, effectuées pour l'enquête 1Malaysia Development Berhad (1MDB), comme les plus importantes jamais réalisées en Malaisie.

Le 4 octobre 2018, Rosmah a été accusée de 17 faits de blanchiment d'argent après avoir été détenue pendant la nuit par la Commission malaisienne de lutte contre la corruption (MACC).

Le 15 novembre 2018, Rosmah a fait face à deux accusations. Elle a été accusée d'avoir sollicité 187,5 millions de RM ou 15 % du coût du projet de Saidi en 2016. Pour la deuxième accusation, elle aurait reçu un pot-de-vin de 1,5 million de RM de Saidi en 2017. Le 10 avril 2019, Rosmah a de nouveau été inculpée devant le tribunal des sessions d'avoir accepté la gratification de 5 millions de RM de Saidi via Rizal pour avoir aidé Jepak Holdings à sécuriser le même projet au même endroit à Jalan Langgak Duta.

Le 18 février 2021, la Haute Cour a appelé Rosmah à se défendre sur les trois chefs d'accusation de corruption impliquant un projet hybride solaire au Sarawak.

Le 15 octobre 2021, Rosmah a été autorisée à reprendre temporairement son passeport afin de pouvoir se rendre à Singapour pour rendre visite à sa fille enceinte qui devrait bientôt accoucher. Rosmah devait rendre son passeport avant le 6 décembre et devait retourner en Malaisie avant le 21 novembre. Cependant, lorsque la date de son audience est arrivée le 2 décembre, Rosmah ne s'est pas présentée au tribunal, car elle était encore à Singapour. L'aile jeunesse du parti politique malaisien Bersatu a appelé à l'annulation du passeport de Rosmah et à son retour immédiat en Malaisie.

Le  septembre 2022, un juge de la Haute Cour a reconnu Rosmah coupable de trois accusations de corruption sur la base de l'incapacité de la défense à soulever des doutes raisonnables et a condamné Rosmah à 10 ans d'emprisonnement et à une amende de 970 millions de RM, avec des peines supplémentaires si l'amende ne pouvait pas être remboursée 30 ans de prison. Elle a fait appel de la décision le lendemain.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Scandale de 1Malaysia Development Berhad
 Politique en Malaisie

Naissance en décembre 1951
Étudiant de l'université d'État de Louisiane
Étudiant de l'université de Malaya
Première dame
Personnalité féminine malaisienne
Personnalité malaisienne du XXe siècle
Personnalité malaisienne du XXIe siècle
Naissance dans l'État de Negeri Sembilan

Rosmah Mansor


Valentina Monetta (* 1. März 1975 in Stadt San Marino) ist eine Popsängerin aus San Marino.

Leben und Karriere
Nach einem gescheiterten Versuch im Jahr 2008 wurde die Sängerin durch einen internen Vorentscheid des Senders RTV ausgewählt, San Marino beim Eurovision Song Contest 2012 in Baku zu vertreten. Der von Ralph Siegel komponierte Popsong Facebook Uh, Oh, Oh musste dabei textlich verändert werden, da kommerzielle Botschaften, in diesem Fall die Nennung des Netzwerkes Facebook, laut Regelwerk der EBU verboten sind. Der Titel wurde daher als The Social Network Song (oh oh -uh- oh oh) im ersten Halbfinale des Wettbewerbes vorgetragen. Nach Auswertung der Televoting- und Jury-Ergebnisse konnte sich Monetta aber nicht für das Finale qualifizieren.

Wie RTV Ende Januar bekannt gab, sollte Monetta ihr Heimatland auch beim Eurovision Song Contest 2013 in Malmö vertreten. Für den Song Chrysalis (ital. Crisalide) war erneut Siegel verantwortlich. Auch hier verpasste sie den Einzug ins Finale.

Nach dem Eurovision Song Contest 2013 wurde bekanntgegeben, dass Valentina Monetta auch 2014 für San Marino antreten wird. Mit dem Lied Maybe (Forse) qualifizierte sie sich im ersten Halbfinale des Wettbewerbs für das Finale am 10. Mai 2014 und war damit die erste Finalistin des Landes überhaupt. Sie landete schließlich auf dem drittletzten Platz.

Valentina Monetta sagte in einem Interview mit eurovision.tv, dass sie 2015 vielleicht noch einmal für San Marino antreten werde, was aber auch an ihrem Liedtitel Maybe gelegen haben könnte. Schlussendlich gab das san-marinesische Fernsehen SMRTV jedoch bekannt, dass Monetta 2015 nicht nochmals antreten werde und man derzeit nach einem Nachfolger suche. Am 3. April sagte Monetta in einem Interview, dass sie gegebenenfalls doch noch ein viertes Mal beim ESC teilnehmen wolle. Beim Wettbewerb 2015 in Wien war Monetta schließlich die Punktesprecherin für San Marino.

Am 12. März 2017 wurde bekannt gegeben, dass Monetta 2017 zum vierten Mal am ESC teilnehmen wird. In Kiew führte sie zusammen mit Jimmie Wilson das Lied "Spirit of the Night" im zweiten Halbfinale auf. Auch hier verpasste sie den Einzug ins Finale und erhielt einzig und allein einen Punkt aus dem deutschen Televoting.

2018 präsentierte sie mit Questa donna insopportabile – Mina cantata a modo mio ein Tribut-Programm an die italienische Sängerin Mina im Teatro Titano.

Diskografie

Alben
 2011: Il mio gioco preferito
 2013: La storia di Valentina Monetta
 2014: Sensibilita

Singles
 2002: Sharp
 2008: Se Non Ci Sei Tu
 2011: Una Giornata Bellissima
 2012: The Social Network Song (OH OH – Uh - OH OH)
 2012: I'll Follow the Sunshine
 2013: Crisalide
 2013: L'amore Verrà
 2013: A Kiss
 2014: Maybe (Forse)
 2014: Sensibilità
 2017: Spirit of the Night (mit Jimmie Wilson)

Weblinks

Einzelnachweise

San-Marinese
Popsänger
Interpret eines san-marinesischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Geboren 1975
Frau
Wikipedia:Artikel mit Video
Musiker (San Marino)

Valentina Monetta


Las Fuerzas Armadas de Abjasia son el brazo armado de la República de Abjasia.
El Ministerio de Defensa y el Estado Mayor General de las Fuerzas Armadas de Abjasia fue oficialmente creado el 12 de octubre de 1992, luego del estallido de la Guerra de Abjasia (1992-1993) con Georgia. El núcleo de las fuerzas armadas se componía de la Guardia Nacional de Abjasia, de base étnica, creada a principios de 1992, antes de la guerra.
Durante la guerra, con la ayuda crítica de la Confederación de Pueblos Montañeses del Cáucaso, Cosacos y de los voluntarios de unidades regulares del Ejército Ruso estacionados en o cerca de Abjasia, las Fuerzas Armadas de Abjasia derrotaron a las tropas georgianas. Después de la guerra, aproximadamente el 80% de la población de etnia georgiana abandono el territorio controlado por las autoridades abjasias. La mayoría del equipamiento viene de la división aerotransportada rusa estacionada en Gudauta, o han sido capturados a las fuerzas georgianas.

Organización

Referencias

Bibliografía
Давид Петросян (David Petrosyan). Проблемы непризнанных государств на постсоветском пространстве: Южный Кавказ (Problems of the unrecognised states in the former USSR: South Caucasus)
Милитаризм по-кавказски (Caucasian-style militarism), Независимая Газета (Nezavisimaya Gazeta), 13.10.2001
Абхазский де-факто министр рассказывает о приоритетах, "Civil.Ge", Tbilisi  2005-01-04
Багапш приказал топить грузинские суда, Независимая Газета, 25.07.2005

Fuerzas Armadas de Abjasia


An Juncus sphacelatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Decaisne. An Juncus sphacelatus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus sphacelatus


يوروكوبتر إي سي 635  هي مروحية خفيفة متعددة الاستعمالات طورت بواسطة شركة يوروكوبتر كنسخة عسكرية عن المروحية يوروكبتر إي سي 135  وتستخدم المروحية بشكل أساسي لخدمات نقل القوات، وعمليات الإجلاء الطبي، ونقل البضائع كما بإمكانها تنفيذ مهمامات الإسناد القتالي المسلح. يمكن للمروحية حمل عدد يصل 8 أفراد من بينهم الطيار بالإضافة إلى حمولتها العسكرية وحمولتها التسليحية.

الخصائص العامة
 الطاقم: 1 أو 2 طيار
 القدرة: ما يصل إلى 7 ركاب
 الطول: 10.21 م (33.5 قدم)
 الدوار قطره: 10.20 م (33.5 قدم)
 الطول: 3.62 متر (11.9 قدم)
 مساحة القرص: 81.7 متر مربع (880 قدم مربع)
 الوزن فارغة: 1,467 كلغ (3,234 رطل)
 الحمولة النافعه: 1,443 كغ (+3181 رطل)
 أقصى وزن الإقلاع: 2,910 كغ (+6415 رطل)
 السرعة القصوى: 278 كم بالساعة
 السرعة الانسيابية: 261 كم بالساعة
 المدى: 635 كيلومترا
 سقف الأرتفاع: 6.095 متر (20,000 قدم)
 معدل الصعود: 10.9 متر بالثانية (2,150 قدم بالدقيقة)

التسلح
يمكن لليوروكوبتر إي سي 635 حمل برج في كل جانب من جوانبها الأثنين متعدد الاستعمالات يمكن تجهيزها بالأسلحة والمعدات التالية:
 2 × صاروخ هيلفاير موجه بالليزر مضاد للدبابات علي كل جانب بمجموع اربعه صواريخ.
 3 × صواريخ هوت فرنسية موجهة مضاد للدبابات على كل جانب بمجموع سته صواريخ.
 2 × قاذفات صواريخ محموله علي كل جانب من نوع Herstal FZ321 من عيار 70 ملم بمجموع 12 صاروخ غير موجة.
 2 × مدافع GIAT NC621 عيار 20 ملم مع 180 طلقة لكل منهما.
2* × مدافع 400 - Herstal HMP عيار 12.7 ملم رشاشه مع 400 طلقة لكل منهما.
 نظام MILDS AN/AAR-60 لاكتشاف إطلاق الصواريخ
 أنظمة دفاعية لإعاقة الصواريخ الحرارية والرإدارية

المستخدمون

 القوة الجوية العراقية تعاقدت على شراء 24 طائرة عمودية يوروكوبتر لسلاح الجو.

 سلاح الجو الملكي الأردني تشغل 14 مروحية يوروكوبنر إي سي 635 لحراسة الحدود ولخدمات الشرطة ومهمات الطوارئ الطبية

 سلاح الجو السويسري يشغل 18 مروحية يوروكوبتر للنقل والمهمات التدريبية.

انظر أيضا
 بي أو 105

مصادر

وصلات خارجية
 Eurocopter EC 635 Technical Data Manual
 Air Force Technology - Eurocopter EC 635
 Deagel.com - EC635
 Federation of American Scientists - EC 635 Light Utility Helicopter (LUH)
 Global Security.org - EC 635 Light Utility Helicopter (LUH)
 European Aviation Safety Agency Type Certificate Data Sheet

طائرات منافع عسكرية دولية 1990–1999
مروحيات إيرباص
مروحيات ثنائية التوربينات
مروحيات دولية 1990–1999
مروحيات عسكرية
مروحيات يوروكوبتر

يوروكوبتر إي سي 635


Nitti peut faire référence à:

Patronymie
Cataldo Nitti – (1808-1898) – patriote et homme politique italien
Claudio Nitti (1968) – Ancien footballeur italien
Federico Nitti (1905-1947) – médecin, pharmacologue et antifasciste italien naturalisé français
Francesco Fausto Nitti (1899-1974) – homme politique italien et antifasciste
Francesco Paolo Nitti (1914-1979) – historien italien
Francesco Saverio Nitti (1868-1953) –  économiste, homme politique, essayiste et antifasciste italien, chef des gouvernements Nitti I et Nitti II.
Frank Nitti (1888-1943) – mafioso italien
Giuseppe Nitti (1901-1967) – homme politique et avocat italien, fils de Francesco Saverio
Michele Nitti (1981) – musicien et homme politique italien

Nitti


Brunbeck ist ein Ortsteil der Mittelstadt Wegberg im Kreis Heinsberg im Bundesland Nordrhein-Westfalen.

Geografie

Lage
Brunbeck liegt südwestlich von Wegberg.

Nachbarorte

Geschichte
Der Ort Brunbeck hat wahrscheinlich seinen Namen vom heute nur noch periodisch fließenden Bach Brunbeek. Dieser verläuft von Brunbeck in nordöstlicher Richtung an Broich vorbei und mündet in Watern in die Schwalm.
Der Weiler Brunbeck ist Broich benachbart.

Brunbeck und Broich gehörten (anders als das benachbarte jülichsche Tüschenbroich) bis 1794 zu  Geldern,  Oberquartier Roermond.

Es zählte 1912 5 Wohnhäuser, 5 Haushaltungen mit 10 männlichen, 11 weiblichen, zusammen 21 Einwohnern.

Im Jahr 2021 lebten in Brunbeck 56 Personen.

Infrastruktur
Der Ort ist ländlich geprägt und ohne Durchgangsverkehr. Landwirtschaft und Pferdehaltung gehören hier zum Alltag.

Sehenswürdigkeiten

 Dorfkreuz in Brunbeck mit einem originalen Rokoko-Ornament "Dieses steinerne Denkmal wurde 1741 zunächst am alten Leichenweg durch die Eheleute Petrus Menz und Catharina Gotzens errichtet. 1963 wurde es am Ortseingang in veränderter Form aufgestellt, nachdem der alte Hof abgerissen worden war."

Vereine
 Dorfgemeinschaft Brunbeck-Broich
 Freiwillige Feuerwehr Wegberg, Löschgruppe Tüschenbroich, zuständig auch für die Ortschaft Brunbeck

Literatur
 Kulturführer Wegberg. Stadtmarketing-Team der Stadt Wegberg, Wegberg 2007.

Weblinks

 Website der Stadt Wegberg
 Denkmale in der Stadt Wegberg
 Kirchen und Kapellen in der Stadt Wegberg

Einzelnachweise

Ort im Kreis Heinsberg
Ortsteil von Wegberg

Brunbeck


Les navires de la classe Shishumar sont des sous-marins d'attaque conventionnels diesel-électriques, actuellement en service actif dans la marine indienne. Ces sous-marins sont une variante indienne des sous-marins de Type 209 développés par le chantier naval allemand Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) sous la désignation interne de Type 209/1500. Les deux premiers navires ont été construits par HDW à Kiel (Allemagne), tandis que les autres ont été construits au chantier naval Mazagon à Bombay (Inde) dans le cadre d'un accord de transfert de technologie. Les sous-marins ont été mis en service entre 1986 et 1994. Ces sous-marins ont un déplacement de  en surface, une vitesse de  () et un équipage de  dont huit officiers.

Historique
L'Inde a signé le  l'accord avec Howaldtswerke-Deutsche Werft pour ces sous-marins. L'accord prévoyait la construction de deux sous-marins en Allemagne de l'Ouest, la fourniture de kits pour l'assemblage de deux autres sous-marins au chantier naval Mazagon, et la formation aux services de construction et de logistique. Un accord a été annoncé en 1984 pour la construction de deux sous-marins supplémentaires à MDL, mais a ensuite été annulé en raison de la récession du début des années 1980.Les quatre sous-marins qui ont finalement été construits forment la  de sous-marins basée à Bombay.

Mise à niveau à mi-vie
La marine indienne a passé un contrat de  de dollars pour la mise à niveau à mi-vie et la certification de l'. Le carénage sera effectué par le chantier naval Mazagon à Bombay, avec la coopération technique de ThyssenKrupp Marine Systems. Le carénage devrait être achevé d'ici 2021. Une mise à niveau similaire sera effectuée pour un autre navire de la classe Shishumar à suivre.

Navires de la classe

Commissions reçues lors de la commande
Dans une interview accordée en juillet 2005 à NDTV, Vishwanath Pratap Singh a déclaré qu'en 1987, alors qu'il était ministre, il avait reçu un télégramme de l'ambassadeur indien en Allemagne avec l'information que des agents indiens avaient reçu d'importantes commissions illégales dans le contrat des sous-marins HDW. Singh en a informé le Premier ministre de l'époque, Rajiv Gandhi, et a ouvert une enquête. Par la suite, cela a conduit à des divergences et Singh a décidé de démissionner du gouvernement.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des sous-marins de l'Inde
 Liste des navires actifs de la marine indienne

Liens externes
 .
 .
 .

Classe de sous-marin de la Marine indienne

Classe Shishumar


Sergio Ramos García (d. 30 Mart 1986; Camas, Sevilla), La Liga takımlarından Sevilla'da stoper pozisyonunda oynayan İspanyol millî futbolcu. Tüm zamanların en iyi defans oyuncularından biri olarak kabul edilen oyuncu, olağanüstü mücadele becerileri, hava toplarındaki hakimiyeti ve güçlü liderliğiyle tanınmaktadır. Daha önce on altı sezon boyunca Real Madrid forması giyen oyuncu, dört UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğunun yanı sıra iki Avrupa Futbol Şampiyonası ve İspanya millî takımıyla 2010 FIFA Dünya Kupası'nı kazanmıştır.

Ramos, Sevilla'nın gençlik akademisinde yetiştikten ve üst düzey takımda iki sezon geçirdikten sonra 2005 yazında Real Madrid'e transfer oldu. Beş kez La Liga şampiyonluğu ve dört kez UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu dahil olmak üzere 22 büyük ödül kazanarak ve defansif bir pozisyonda La Liga'nın en golcü oyuncularından biri olarak kulüp için bir dayanak noktası olmaya devam etti. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde kazanılan dört şampiyonlukta da önemli rol oynadı ve her seferinde sezonun kadrosuna seçildi. Ayrıca 2014 UEFA Şampiyonlar Ligi finalinin 93. dakikasında kritik eşitliği sağladı ve 2016 finalinde de açılış golünü attı.

Ramos on bir kez FIFPro Dünya 11'ine seçilmiştir; bu bir savunma oyuncusu için rekor ve tüm zamanların en çok üçüncü seçilme rekorudur. Ayrıca dokuz kez UEFA Yılın Takımı'na seçilmiştir; bu da bir defans oyuncusu için rekor ve bir oyuncu için üçüncü en yüksek sayıdır. Ramos ayrıca beş kez La Liga'nın En İyi Defans Oyuncusu seçildi ve 2015-16 sezonunda La Liga'da Sezonun Takımı'na seçildi. 2021 yılında serbest transfer olarak Paris Saint-Germain'e katıldı.

Ramos, uluslararası alanda İspanya'yı dört Dünya Kupası ve üç Avrupa Futbol Şampiyonası'nda temsil etmiştir. 2010 FIFA Dünya Kupası'nı ve 2008 ve 2012'de Avrupa Futbol Şampiyonası'nı kazandı. 2010'da FIFA Dünya Kupası Rüya Takımı'na ve 2012'de Avrupa Futbol Şampiyonası Turnuvanın Takımı'na seçildi. İspanya için ilk maçına 18 yaşında çıkan Ramos, 2013 yılında ülkenin 100 millî maça çıkan en genç oyuncusu oldu.

Kariyer

Sevilla
Ramos, profesyonel futbol kariyerine Sevilla ile başladı.

Ramos, 2003-04 sezonunda 5 maça çıktı ve hiç gol kaydedemedi. Sevilla forması ilk kez 15 Şubat 2004 tarihinde, Real Murcia maçında giydi. Maç 3-1 galibiyet ile sonuçlandı.

Ramos, 2004-05 sezonunda 23 maça çıktı ve 2 gol kaydetti. Sevilla adına ilk golünü ise 26 Eylül 2004 tarihinde, Real Sociedad ile yapılan maçta kaydetti. Maç 2-1 galibiyet ile sonuçlandı. UEFA Avrupa Ligi'nde Ramos ilk maçına 16 Eylül 2004 tarihinde, Nacional karşısında çıktı. Maç 2-0 galibiyet ile sonuçlandı. UEFA Avrupa Ligi'ndeki ilk golünü de bu maçta kaydetti.

Real Madrid
1 Ağustos 2005 tarihinde, La Liga ekiplerinden Real Madrid'e 27 Milyon Euro karşılığında transfer oldu.

Sergio Ramos, 2005-06 sezonunda 34 maça çıktı ve 4 gol kaydetti. Real Madrid forması ilk kez 10 Eylül 2005 tarihinde, Celta Vigo maçında giydi. Maç 3-2 yenilgi ile sonuçlandı. Real Madrid adına ilk golünü ise 11 Aralık 2005 tarihinde, Málaga ile yapılan maçta kaydetti. Maç 2-0 galibiyet ile sonuçlandı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Ramos Real Madrid adına ilk maçına 13 Eylül 2005 tarihinde, Lyon karşısında çıktı. Maç 3-0 yenilgi ile sonuçlandı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Real Madrid adına ilk golünü de 6 Aralık 2005 tarihinde, Olympiakos ile yapılan maçta kaydetti. Maç 2-1 yenilgi ile sonuçlandı.

Ramos, 2006-07 sezonunda 33 maça çıktı ve 5 gol kaydetti.

Ramos, 2007-08 sezonunda 33 maça çıktı ve 5 gol kaydetti. 18 Mayıs 2008 tarihinde, Levante ile yapılan maçta Ramos 2 gol kaydederek başarılı performansını sürdürdü. Copa del Rey'de Ramos ilk maçına 2 Ocak 2008 tarihinde, Alicante karşısında çıktı. Maç 2-1 galibiyet ile sonuçlandı.

19 Ağustos 2007 tarihinde, Real Madrid Copa del Rey'de Sevilla ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı ve bir gol kaydetti. İlk maç 1-0, ikinci maç 5-3 Sevilla üstünlüğü ile bitti ve Copa del Rey'i Sevilla kazanmış oldu.

Ramos, 2008-09 sezonunda 32 maça çıktı ve 4 gol kaydetti.

24 Ağustos 2008 tarihinde, Real Madrid Supercopa de España'da Valencia ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı ve bir gol kaydetti. İlk maç 3-2 Valencia galibiyeti ile ikinci maç 4-2 Real Madrid galibiyeti ile bitti. Supercopa de España'yı Real Madrid kazanmış oldu.

Ramos, 2009-10 sezonunda 33 maça çıktı ve 4 gol kaydetti.

Ramos, 2010-11 sezonunda 31 maça çıktı ve 3 gol kaydetti. Copa del Rey'de Ramos ilk maçına 26 Ekim 2010 tarihinde, Real Murcia karşısında çıktı. Maç 0-0 beraberlik ile sonuçlandı.

20 Nisan 2011 tarihinde, Real Madrid Supercopa de España'da Barcelona ile finale kaldı. Ramos bu maçta 120 dakika görev aldı. Maç 1-0 Real Madrid galibiyeti ile bitti ve Supercopa de España'yı Real Madrid kazanmış oldu.

Ramos, 2011-12 sezonunda 34 maça çıktı ve 3 gol kaydetti.

17 Ağustos 2011 tarihinde, Real Madrid Supercopa de España'da Barcelona ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı. İlk maç 2-2 beraberlik ile ikinci maç 3-2 Barcelona galibiyeti ile bitti. Supercopa de España'yı Barcelona kazanmış oldu.

Ramos, 2012-13 sezonunda 26 maça çıktı ve 4 gol kaydetti.

1 Mayıs 2013 tarihinde, Real Madrid Copa del Rey'de Atlético Madrid ile finale kaldı. Ramos bu maçta 120 dakika görev aldı. Maç 2-1 Atlético Madrid galibiyeti ile bitti ve Copa del Rey'i Atlético Madrid kazanmış oldu.

29 Ağustos 2012 tarihinde, Real Madrid Supercopa de España'da Barcelona ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı.  İlk maç 3-2 Barcelona galibiyeti ile ikinci maç 2-1 Real Madrid galibiyeti ile bitti.

24 Mayıs 2014 tarihinde Şampiyonlar Ligi'nde final oynadı. Atletico Madrid 1-0 öndeyken Ramos, 90+3. dakikada golü atarak maçı uzatmalara taşıdı. Uzatmalarda Real Madrid 3 gol daha bularak Şampiyonlar Ligi kupasını kazandı.

2014 yılında Sevilla'yı 2-0 yenerek  Süper Kupa'yı kaldırdılar.

16 Haziran 2021 tarihinde Real Madrid Ramos'un 17 Haziran 2021 saat 12.30'da resmi bir veda töreni ile takımdan ayrılacağını doğrulamıştır.

Millî takım kariyeri
İspanya ile ilk maçına 30 Mart 2005 tarihinde, Sırbistan-Karadağ maçına çıktı. Maç 0-0 beraberlik ile sonuçlandı. İspanya adına ilk golünü ise 13 Ekim 2007 tarihinde, Danimarka ile yapılan maçta kaydetti. Maç 3-1 galibiyet ile sonuçlandı.

29 Haziran 2008 tarihinde, İspanya 2008 Avrupa Futbol Şampiyonasında Almanya ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı. Maç 1-0 İspanya galibiyeti ile bitti ve 2008 Avrupa Futbol Şampiyonasını İspanya kazanmış oldu.

11 Temmuz 2010 tarihinde, İspanya 2010 FIFA Dünya Kupası'nda Hollanda ile finale kaldı. Ramos bu maçta 120 dakika görev aldı. Maç 1-0 İspanya galibiyeti ile bitti ve 2010 FIFA Dünya Kupası'nı İspanya kazanmış oldu.

1 Temmuz 2012 tarihinde, İspanya 2012 Avrupa Futbol Şampiyonasında İtalya ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı. Maç 4-0 İspanya galibiyeti ile bitti ve 2012 Avrupa Futbol Şampiyonasını İspanya kazanmış oldu.

1 Temmuz 2013 tarihinde, İspanya FIFA Konfederasyonlar Kupası'nda Brezilya ile finale kaldı. Ramos bu maçta 90 dakika görev aldı. Maç 3-0 Brezilya galibiyeti ile bitti ve FIFA Konfederasyonlar Kupası'nu Brezilya kazanmış oldu.

23 Şubat 2023 tarihinde milli takımı bıraktığını açıkladı.

Başarıları

Kulüp
Real Madrid
La Liga (5): 2006-07, 2007-08, 2011-12, 2016-17, 2019-20
Copa del Rey (2): 2010-11, 2013-14
Supercopa de España (4): 2008-09, 2012-13, 2017-18, 2019-20
UEFA Şampiyonlar Ligi (4): 2013-14, 2015-16, 2016-17, 2017-2018
UEFA Süper Kupası (3): 2014 2016 2017

Millî takım
İspanya
FIFA Dünya Kupası (1): 2010
Avrupa Futbol Şampiyonası (2): 2008, 2012

Dış bağlantılar

1986 doğumlular
Sevilla (il) doğumlular
Real Madrid CF futbolcuları
Paris Saint-Germain FC futbolcuları
İspanyol futbolcular
İspanya millî futbol takımı futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Sevilla FC futbolcuları
2012 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
Avrupa Futbol Şampiyonası kazanan futbolcular
Defans futbolcuları
La Liga futbolcuları
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
2013 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2014 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2016 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2018 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
Endülüslü futbolcular
FIFA Century Club
Segunda División B futbolcuları
Sevilla Atlético futbolcuları
İspanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İspanyol Roma Katolikleri
Fransa'daki gurbetçi futbolcular
İspanyol gurbetçi futbolcular

Sergio Ramos


الشباك التائهة هي شباك الصيد التي تركها أو فقدها الصيادون في المحيط
لا ترى في كثير من الأحيان هذه الشباك في الضوء الخفيف، لذلك يمكن ان لا يلحظها الصياد على الشعاب الصخرية أو قد تجرف إلى البحر. يمكن لهذه الشباك تصبح شركا للأسماك، والدلافين والسلاحف البحرية، وأسماك القرش ،والأطوم، والتماسيح، والطيور البحرية، وسرطان البحر، وغيرها من الكائنات، وأيضا قد يتعثر فيها البشر مثل الغواصين. بما انها مصممة على تقييد حركة الكائنات فتؤدي إلى موت الأحياء جوعا، أو اختناق بعض الأحياء التي تحتاج إلى العودة للسطح لتتنفس.

الوصف

يستخدم بعض الصيادين الشباك الخيشومية. وهي شباك ترتكز على قاع البحر مع تعويم العوامات على طول حافة واحدة.
في هذه الطريقة التي يمكن ان تشكل جدار شاقولي يمتد على طول مئات الامتار، حيث يمسك باي سمكة ضمن نطاق الحجم المطلوب.
يتم عادة جمع هذه الشباك من قبل الصيادين وتؤخذ منها الاسماك. ولكن في حال عدم جمع الشباك بالوقت المناسب تستمر الشباك بصيد الاسماك حتى تصل إلى حد لا تحتمل العوامات الوزن مما يؤدي إلى غرق الشبكة والتهام الاسماك من قبل الكائنات التي تعيش في القاع وهي الأسماك القاعية والقشريات. تم تعود الشباك العوم بعد زوال الاسماك المعلقة بها وتستمر هذه العملية مرارا وتكرارا.

ونظرا لارتفاع جودة المواد المصنعة منها الشبكة اليوم، يمكن ان تستمر هذه العملية إلى وقت طويل. المشكلة ليست فقط في الشباك ؛ الأشراك القديمة المخصصة لصيد سرطان البحر والروبيان تستقر في القاع، وتصبح افخأخ اصطياد ذاتية التي تستمر بصيد سرطان البحر عاما بعد عام.

وتكون الشباك التائهة بمثابة اشراك للعديد من المخلوقات، بما فيها الطيور والثدييات البحرية.وبمرور الوقت تصبح الشباك متشابكة أكثر فأكثر.

عرضت الحكومة الفرنسية مكافأة لمن يسلم خفر السواحل شباك تائهة محلية على طول سواحل النورمندي في الفترة بين عامي 1980 و1981. وتم التخلي عن هذا المشروع عندما أصبح الناس يخربون الشباك للمطالبة بالمكافآت دون استرجاع أي شيء على الإطلاق من الشاطئ أو المحيط.

مراجع

انظر أيضا

 قائمة قضايا بيئية
 إلقاء النفايات في المحيط
 شبكة صيد
 فخ الحفرة المخفية

الأثر البيئي لصيد الأسماك
تلوث المياه
شبكات (أدوات)

شبكة تائهة


Live in Pula šesti je koncertni album Parnog valjka. Diskografska kuća Croatia Records objavila ga je 20. listopada 2017. Snimljen je 12. kolovoza 2016. na koncertu u pulskoj Areni, a sadrži audiosnimke i videosnimke izvedenih pjesama. Valjak je koncertom u Puli krenuo na turneju "2-u-1: akustika + elektrika", koja je tijekom 2016. i 2017. obuhvatila cijelu regiju i završila u rasprodanoj zagrebačkoj Areni 1. prosinca 2017.

Riječ je o dvodijelnom koncertu tijekom kojeg je sastav u akustičnim i električnim aranžmanima svirao pjesme iz cijele karijere, a uz članove skupine svirali su i gostujući gudački kvartet Cordas, perkusionist Mladen Ilić i saksofonist Igor Geržina. Sadrži ukupno 29 pjesama s pulskog koncerta i 6 bonus snimki, uključujući snimke s koncerata u zagrebačkom Domu sportova 2015.; objavljen je na dvama CD-ovima i Blu-rayu – to je ujedno prvo izdanje grupe na Blu-rayu i jedno od prvih hrvatskih izdanja u tom formatu općenito. Režiju i montažu videa potpisuje Marko Zeljković Zelja.

Na jubilarnom 25. Porinu album je osvojio dvije nagrade: Porin za najbolji koncertni album i Porin za najbolju produkciju, koje su preuzeli producenti Marijan Brkić Brk i Nenad Zubak.

Popis pjesama

CD 1 - Akustika
Stvarno nestvarno (s albuma Stvarno nestvarno) (3:29)
Ivana (s albuma Buđenje) (4:01)
Moja je pjesma lagana (s albuma Sjaj u očima) (4:01)
Neda (s albuma Vruće igre) (3:10)
700 milja (od kuće) (s albuma Gradske priče) (4:01)
Zastave (s albuma Zastave) (4:05)
Povratak ratnika (s albuma Buđenje) (4:57)
Vrijeme ljubavi (s albuma Lovci snova) (4:09)
Kada me dotakne (s albuma Anđeli se dosađuju?) (4:22)
Uhvati ritam (s albuma Uhvati ritam) (4:33)
Ljubavna (s albuma Buđenje) (3:47)
U prolazu (s albuma Lovci snova) (5:02)
Stranica dnevnika (s albuma Gradske priče) (1:42)
Malena (s albuma Pokreni se!) (4:58)

CD 2 - Elektrika
Gledam je dok spava (s albuma Pokreni se!) (7:04)
Mijenjam se (s albuma Zastave) (5:01)
Prolazi sve, zar ne? (s albuma Vrijeme) (3:28)
Pariz (s albuma Lovci snova) (6:28)
Dođi (s albuma Buđenje) (5:27)
...a gdje je ljubav? (s albuma Samo snovi teku uzvodno) (5:41)
Sunčanom stranom (s albuma Pretežno sunčano?) (4:05)
Samo ti (Norma Belle) (s albuma Vrijeme) (4:39)
Samo da znaš (s albuma Nema predaje) (6:21)
Lutka za bal (s albuma Glavom kroz zid) (5:06)
Ugasi me (s albuma Pokreni se!) (3:16)
Za malo nježnosti (s albuma Vrijeme) (5:55)
Jesen u meni (s albuma Anđeli se dosađuju?) (4:40)
Prokleta nedjelja (što je iza oblaka) (s albuma Sjaj u očima) (7:14)
Sve još miriše na nju (s albuma Buđenje) (5:26)

Blue Ray - Bonus
Javi se (akustik) (s albuma Vruće igre)
Jesen u meni (akustik) (s albuma Anđeli se dosađuju?)
U ljubav vjerujem (akustik) (s albuma Zastave)
Zastave (elektrik) (s albuma Zastave)
Molitva (elektrik) (s albuma Buđenje)
Opet se smijem (video spot) (s albuma Vrijeme)

Izvođači
 vokal - Aki Rahimovski
 gitare, vokal - Marijan Brkić Brk
 klavijature, Hammond - Berislav Blažević Bero
 bas gitara, vokal - Zorislav Preksavec Preksi
 bubnjevi - Darko Marinković
 gitare, vokal - Husein Hasanefendić Hus

 back vokali - Kristina Kresnik, Ana Kabalin
 gosti - Cordas kvartet (Tamara Petir, Minja Vujović, Marta Bergovec, Matej Milošev), Igor Geržina (sax) i Mladen Ilić (perkusije)

Vanjske poveznice
 Live in Pula na službenoj stranici sastava
 Live in Pula na stranici Discogs.com

Albumi sastava Parni valjak
Albumi iz 2018.

Live in Pula (Parni valjak)


Castro ist eine südostitalienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) 98 m über dem Meer auf dem Pizzo Mmucurune in der Provinz Lecce in Apulien. Die Gemeinde liegt etwa 35 Kilometer südsüdöstlich von Lecce im Salento an der Adriaküste. Zahlreiche Grotten und ein kleiner Hafen befinden sich dort.

Geschichte

Die Stadt wird mit dem antiken Ort Castrum Minervae verbunden, der literarisch überliefert ist (Vergil, Aeneis 3, 523–531). Ursprünglich vielleicht von Pelasgern besiedelt, war die antike Stadt eine Gründung der Messapier. In der 2. Hälfte des 4. Jahrhunderts v. Chr. umgab man eine Fläche von drei Hektar mit einer Quadermauer, von der sich ein 700 m langes Teilstück in der Località Muraglie und in der Località Capanne erhalten hat. Die unteren Lagen und der Teil eines der Torpfeiler sind noch in den späteren Kastellmauern sichtbar. Im Mauerwerk wurden zwei Blöcke mit einer messapischen Bauinschrift des 4.–3. Jahrhunderts v. Chr. gefunden, die vermutlich Namen wiedergibt. Im Kastellareal fand sich auch ein Altar mit einer messapischen Inschrift. Bei den Untersuchungen kamen neben Keramikscherben, Lanzenspitzen und Nägeln auch eine etwa 13 cm hohe bronzene Athenastatuette ans Licht, die im Depot der Universität di Salento aufbewahrt wird. Die Keramikscherben von japygisch-geometrischen, korinthischen, attisch schwarz- und rotfigurigen Gefäßen und korinthischen Amphoren belegen die frühe Nutzung des Ortes und den Kontakt der Bewohner zu Seehändlern mit griechischen Waren. Schwarzgefirnißte und achrome Gefäße und bemalte lokale Ware gehören in die Zeit der befestigten Siedlung und italische und afrikanische Scherben und Lampen in die römische Zeit. Außer den Spuren der messapischen Befestigung bezeugt ein Giebelblock mit Triglyphe, der zu einem Giebel von mindestens 5,20 m Länge zu ergänzen ist, dass auch ein kleiner tempelartiger Bau in dorischer Ordnung in Castro gestanden hat. Mehrere antike Quellen überliefern ein Heiligtum der Minerva auf dem japygischem Vorgebirge.
123 v. Chr. wurde die Siedlung römisch.

Während der byzantinischen Herrschaft musste die Stadt zahlreiche Angriffe von Ostgoten, Vandalen, Goten, Langobarden und Ungarn ertragen. Als die Araber die Stadt eroberten, gaben sie ihr den Namen Al Qatara ("die Burg"). Ab 1270 war Castro Teil des Fürstentum Tarent.

Bis 1818 war Castro Sitz eines Bischofs.

Das Kastell
Das Castello di Castro in seiner heutigen Form wurde auf Anordnung von Alfonso Castriota und nach dem Entwurf des Baumeisters Evangelista Menga errichtet und um 1540 im Auftrag des Vizekönigs von Neapel, Pedro Álvarez de Toledo, durch Gian Giacomo dell'Acaja als Festung verstärkt.

In der Nähe liegt die Grotta Zinzulusa.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Apulien

Castro (Apulien)


Sirkeci Garı ya da İstanbul Garı, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, Fatih ilçesi Hocapaşa Mahallesi'nde Ankara Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait ana tren istasyonudur.

İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu başlangıç noktası olan gar, Chemins de fer Orientaux / Rumeli Demiryolu (CO) Şirketi tarafından (22 Temmuz 1872'de hizmete giren) Rumeli Demiryolu için inşa edilerek 3 Kasım 1890'da II. Abdülhamid devrinde hizmete girmiştir.

TCDD tarafından elektrifikasyon altyapısıyla yenilenerek 4 Aralık 1955'te tekrar hizmete giren istasyon, 1955 - 2013 yılları arasında B1 (Sirkeci - Halkalı) Banliyö Treni'ne hizmet vermiş, Marmaray projesinin inşası kapsamında 12 Ağustos 2013'te kapatılmıştır.

Sirkeci Tren İstasyonu, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda, Fatih ilçesi Hocapaşa Mahallesi'nde Ankara Caddesi üzerinde yer alan TCDD'ye ait yer altı tren istasyonudur.

İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu'nun Marmaray Tüneli kısmında yer alan istasyon, Marmaray projesi kapsamında inşa edilerek 29 Ekim 2013'te hizmete girmiştir.

İstasyon, TCDD Taşımacılık tarafından işletilen B1 (Halkalı - Gebze & Ataköy - Pendik) Banliyö Trenleri'ne hizmet vermektedir.

Sirkeci Raylı Sistem İstasyonu, İstanbul tramvayı'nın T6 hattı'nda yer alan ve 2023'te hizmete girmesi planlanan hemzemin tramvay istasyonudur. Fatih'in Hocapaşa Mahallesi'nde Sirkeci İstasyon Caddesi üzerinde yer almaktadır.

Hatlar
 TCDD
 İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu
  (Halkalı - Gebze & Ataköy - Pendik)
 İstanbul tramvayı
 İstanbul-Sirkeci - Pythion demiryolu
  (Sirkeci - Kazlıçeşme)

Hizmetler

İstasyon yapısı

Platform yapısı

Güzergâh

Tarihçe
Sirkeci Garı'nın bulunduğu yerde daha önce geçici olarak yapılan küçük bir istasyon mevcuttu. Alman mimar August Jachmund tarafından planı çizilen şimdiki gar binasının yapımında granit mermer ve Marsilya Aden'den getirilen taşlar kullanılmıştır. 11 Şubat 1888 günü temeli atılan gar, 1890'da tamamlanmış ve açılışını 3 Kasım 1890'da II. Abdülhamid adına Ahmed Muhtar Paşa yapmıştır.

Binanın yan cephesinde garın hizmete girdiği tarih, hem rûmî takvime hem de miladi takvime göre yazılmıştır.

İnşa edildiği yıllarda denize çok yakın olan Sirkeci Garı'nın çevresi zaman içinde büyük bir değişime uğramıştır. Garın lokantası 1950'li ve 1960'lı yıllarda tanınmış yazar, gazeteci ve diğer şahısların buluşma noktası olur. Paris'ten kalkan Şark Ekspresi uzun yıllar boyunca bu istasyona yolcu indirmiş ve buradan yolcu almıştır.

29 Ekim 2013'te Marmaray projesinin hizmete girmesiyle birlikte kapatılan gar binasının müze ve atıl durumda olan Sirkeci - Yedikule - Kazlıçeşme arasındaki demiryolu hattının ise sanat hattı olarak değerlendirilmesi amacıyla 49 yıllığına İBB'ye devredilmesi hakkında 11 Mart 2015'te İBB ile TCDD arasında ortak hizmet protokolü hazırlanmış ancak İBB Başkanı Kadir Topbaş'ın bu protokolü imzalamaması sebebiyle devir işlemi gerçekleşmemiştir.

Şu anda gar sahası ve Sirkeci - Yedikule - Kazlıçeşme demiryolu hattı üzerinde T6 hattının çalışmaları sürmektedir. Bu hat sayesinde hem Sirkeci - Kazlıçeşme arasındaki eski demiryolunun yeniden ulaşıma kazandırılarak hat çevresinde oturan halkın ulaşımının kolaylaşması hem de hali hazırda Halkalı'dan kalkan Trakya ve Avrupa yönlü bölgesel ve uluslararası trenlerin ilk duraklarının aynı 2013 öncesinde olduğu gibi yeniden Sirkeci Garı olması hedeflenmektedir.

Özellikler
18.000 m2 alana sahip olan Marmaray istasyonu, ülkedeki en derin istasyondur. İstasyonun Cağaloğlu girişinde yer alan ve Marmaray platformuna giden yürüyen merdivenler, 61 metre uzunluğu ile ülkenin en uzun yürüyen merdivenleridir. Platform uzunluğu ise 225 metredir.

Saat kuleleri

Binanın ön cephesindeki anıtsal giriş kapısının iki tarafından yer alan saat kuleleri yukarıdan aşağıya doğru daralan taş kaide üzerinde yer almakta ve üç cephesinde Paris'ten getirilen kare kadranlı saatler yer almaktadır. Saatlerin biri hâlen çalışmakta olup diğeri son restorasyon sonrasında çalışmamaktadır

Çevre alanı
 TCDD Sirkeci Garı Demiryolu Müzesi
 Sirkeci Tramvay İstasyonu
 Büyük Postane
 İstanbul Valiliği
 Cağaloğlu
 Eminönü
 Merzifonlu Karamustafapaşa Vezir Camii
 Sirkeci Parkı
 Gülhane Parkı
 İslam Bilim ve Teknoloji Tarihi Müzesi
 İstanbul Arkeoloji Müzeleri
 Topkapı Sarayı
 Ayasofya Camii
 İstanbul Erkek Lisesi

Görseller
 Gar

 Tren istasyonu

 Tramvay istasyonu

Kaynakça

Dış bağlantılar

 TCDD resmî sitesi
 TCDD Taşımacılık resmî sitesi
 Marmaray resmî sitesi

Hocapaşa
Fatih'teki yapılar
Fatih'te ulaşım
Türkiye'deki garlar
İstanbul ilindeki tren istasyonları
Marmaray istasyonları
T6 (İstanbul tramvayı) istasyonları
1872'de tamamlanan ulaşım altyapısı
1872'de Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
1890'da tamamlanan ulaşım altyapısı
1890'da Osmanlı İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
1955'te tamamlanan ulaşım altyapısı
2013'te tamamlanan ulaşım altyapısı
2023'te tamamlanan ulaşım altyapısı

Sirkeci Garı


Kadı, Osmanlı Devleti'nde kaza adı verilen yerleşim yerlerine belli bir süre için merkezi yönetim tarafından atamış, görev bölgesindeki şer'i ve idari yargıdan tek başına sorumlu olan ayrıca mülki idare amiri, yerel yönetici ve emniyet müdürlüğü görevlerini yerine getiren bir kamu görevlisidir.

Kadıların doğrudan ve bizzat ilgilendiği konular adli içerikli konulardı. Diğer görevlerdeki işlevleri doğrudan işi yapmak yerine işlemleri denetlemektir. II. Mahmut dönemindeki reformlar sırasında belediye ve güvenlik ile ilgili görevleri, Tanzimat Dönemi'nde ise idari görevleri alınmış ve sadece yargı işleri ile uğraşır olmuşlardır. Kadılık kurumu, 1924 yılında Türk idari ve adli teşkilatından tamamen kaldırılmıştır.

Kadılar, bir hukuk adamı olarak bağımsız ve padişahın mutlak yetkisine sahip vekili idiler. Görev yaptıkları bölgede hiçbir makamdan emir almadan tamamen bağımsız biçimde hareket etmekle birlikte yalnızca padişaha ve Divan'a karşı sorumlu idiler. Şer'î hukuku uygulamakla yükümlü oldukları için merkezi hükûmet memuru olduğu kadar ahalinin de devlet karşısındaki temsilcisi ve sözcüsü durumunda idiler. Bir olay ve şikayet halinde diğer kadılar tarafından teftiş edilmekteydiler. İncelenmesi gereken yolsuzlukları tahkik ve teftişle görevli toprak kadılığı denen seyyar kadılıklar da mevcuttu.

Kadıların atanması
Kadılık, Osmanlı Devleti'nde belli başlı başına bir meslek olarak görülmüş; medrese tahsili olan ve hukuk bilgisi olan kişiler kadı olmuştur. Osmanlı Devleti'nde ilk kadının Osman Gazi tarafından atandığı bilinir. Başlangıçta kadılar kazaskerlerin merkezi otorite ile yazışmaları sonucu padişah tarafından tayin edilmekteydi; II. Mehmed'in yönetimi devralmasıyla birlikte tayinlerde yeni düzenlemeler yapılmıştır. Kadı olarak atanacak kişilerde kazaskerlerin teklifi önem kazanmış ve nihayetinde veziriazam tarafından değerlendirilerek kadı olarak atamaların yapılmasına başlanmıştır.

Osmanlı medreselerinde eğitimini tamamladıktan sonra ilim ehli olarak kalmak niyetinde olmayan gençlerin önündeki ikinci seçenek, kadı olarak atanmaktı. Kadı unvanıyla atanmak niyetinde olan adaylar ilk önce padişah huzurunda sınava tabi tutulmaktaydılar. Bu kural 18. yüzyıldan itibaren değişmiş, adaylar kazasker huzurunda sınava alınmışlardır. Sınavı kazanan adaylar, kazaskerlik dairelerinden birine kayıt yaptırmak zorundaydılar.

Adaylar, büyük bir merkezdeki kadı mahkemesinde en az beşer kişi olmak üzere stajyer olarak görevlendirilirdi. Üç-beş yıl staj yaptıktan sonra kadı adayları İstanbul'a gelip bir sene mülazemet (asistanlık) ile vakit geçirir ve daha sonra alt kademedeki kazalardan birinin kadılığına tayin edilirdi. Kadıların tayin, azil ve nakil işlemleri Anadolu ve Rumeli kazaskerlikleri tarafından yapılırdı. Her yeni hükümdarın cülusundan sonra kadıların görevlerinin yeniden tayin ve tasdiki gerekliydi.

Kanuni Sultan Süleyman devrinden sonra Osmanlı Devleti'nde makam sahibi olan kişilerin çocuklarının - medrese mezunu olmasalar bile -kadılık memuriyetine atanmaları sıkça görülen bir durum haline gelmiştir.

Görevleri ve görev süreleri

Kadılar, görev yaptıkları kaza birimlerinde padişah adına hem mülki amirliği, hem belediye başkanlığı hem de hâkimlik makamını temsil etmekteydiler. Kadıların doğrudan ve bizzat ilgilendiği konular adli içerikli konulardı. Diğer görevlerde doğrudan işi yapmak yerine işlemleri denetleyen bir kişi olarak görev yapmışlardır.

Mevleviye payesine sahip büyük kadılar bir sene, kaza kadıları yirmi ay süre ile atanmıştır. Mahalli halk ile yakınlaşmalarının önlenmesi için sürenin kısa tutulduğu düşünülür.
 Adlî görevleri
Kadılar görev yaptıkları yöredeki şer'i mahkemelerde pek çok konuda  davaya bakmakla görevliydi; nikâh, izdivaç, miras bölüştürme, yetim ve mal-i gâibin muhafazası, vasi tayin ve azli, vasiyetlerin ve vakıfların hükümlerine riayet edilmesinin nezareti, cürüm ve cinayet ve sair bütün davalara şer'i mahkemelerde kadılar bakmakta ve Hanefi mezhebine göre hüküm vermekteydiler. Kadılar davaları camilerde görmekteydi; kendi evini de mahkeme olarak kullanabilmekteydi.

Kadı görev yaptığı bölgede noter olarak da hizmet vermiştir. Noterlik hizmeti kapsamındaki görevleri vakfiye düzenleme, varis atama, alacak verecek senetleri yapmak, yetim mallarının nasıl idare edileceğini belirleme, tapu kayıtlarını düzenlemek, evlenme, boşanma gibi görevlerdir.
 İdari ve Belediye görevleri
Kadının başlıca idari görevleri şunlardı:
 Şehrin yönetimini ve asayişini sağlamak,
 Esnaf loncalarının denetimi,
 Üretimin ve pazar yerlerinin kontrolü,
 Cami, vakıf ve okul yönetimlerinin denetlenmesi,
 Şehrin imar düzeninin sağlanması.

Kadıların başlıca beledî görevleri şunlardır:

 Şehrin genel düzenini ve çevre temizliğini sağlamak,
 Pazar yerlerinin düzenli olarak kurulmasını temin etmek,
 Çarşı ve pazarlarda satılan ürünlerin fiyat kontrolünü yapmak,
 Esnafın ticari amaçla kullandığı ölçü aletlerinin kontrolünü yapmak,
 Bölgede gerekli olan imar ve düzenleme faaliyetlerini gerçekleştirmek,
 Halkın sürekli olarak ihtiyaç duyduğu temel maddelerin karaborsaya düşmesini önlemek,
 Düzeni sağlayabilmek için tembihlerde bulunmak ve gerekli gördüğü yerlerde tedbir ve yasaklar koymak,
 Emir ve yasaklara uymayanlara gerekli cezaları vermek.

Yardımcıları
Geniş bir bölgede bütün davaları göremeyen kadının nâibleri vardı; naibler kadının görevlerini kendi nahiyelerinde yerine getirirlerdi. Şehrin asayişini sağlamakta kadıya subaşı, asesbaşı, kalelerde dizdarlar gibi görevliler yardımcı olurdu. Kadı şehrin imar nizamını mimarbaşı ile birlikte sağlardı. Mahalle imamı, müftüler ve mahkeme kâtipleri de kadılara görevlerinde yardımcı olurdu.

Görevden alınma ve istifa
Kadılar hukuki görevlerini yerine getirirken kasıtlı olarak hukuka aykırı bir karar almadıkça ve mülki ve beledi görevlerini sebepsiz olarak ihmal etmedikçe görevden alınmaları veya süreleri dolmadan görev yerlerinin değiştirilmesi söz konusu olmamıştır. Ancak kadılar kendi istekleri doğrultusunda görevlerinden istifa edebilirler ve karşılıklı olarak anlaşmak suretiyle iki kadı kendi aralarında görev yerlerini değiştirebilirlerdi. İstifanın kabuülü ve görevden alınma ancak görevini kötüye kullanma, yolsuzluk olaylarına karışma, bir rahatsızlık sonucu kör, sağır, dilsiz olma gibi belli şartlarda gerçekleşirdi.

Kadılık kurumunun çöküşü
Osmanlı Devleti'nin askeri, siyasi ve idari yapılanmasında güç kaybetmeye başlamasıyla meydana gelen çözülme sürecinde adli teşkilatlanma da olumsuz etkilenmiştir. 19. yüzyılda gerçekleşen sanayi devriminden sonra ucuz ve bol olan mallarını Osmanlı topraklarında satmak isteyen Avrupalı tüccarların Osmanlı halkı ile kurduğu ticari ilişkiler sırasında doğan sıkıntılarını kadıların huzuruna götürmek yerine tüccar heyetlerine başvurmaları sonucu ticaret mahkemeleri kurulmuş ve bu durum kadılık kurumunun sonunu hazırladı. Kadılık mesleğinin gelirinin iyi olmaması ve saygınlığını yitirmesi sonucunda bu mesleğe ilgi azaldı; mahkemelerde medrese mezunu kadılar yerine naipler söz sahibi oldular. Halkın aralarındaki ihtilafları çözmek için maddi yönden ucuz olan ve zaman bakımından tasarruf sağlayan bir yol olarak müftülerden fetva almayı tercih etmesi sonucu gelirleri azalan yargı mensupları rüşvet olaylarına karışmaya başladı; ülkeden yargı mensuplarına karşı güvensizlik arttı.

Kadıların güvenlik ve belediye alanındaki görevleri II. Mahmut dönemindeki reformlar sırasında, idari görevleri Tanzimat döneminde ellerinden alındı. 1879'daki adli düzenlemeler sonucu savcılık kurumu, avukatlık ve noterlik unsurları sisteme dahil edildi. Cumhuriyetin ilanından sonra laik bir sisteme geçildi ve artık ihtiyaç duyulmayan Şer'i mahkemeler tamamen ortadan kaldırıldı. 1924 yılında kabul edilen 430 sayılı Tevhid-i Tedrisat Kanunu ile medreselerin kapatılması sonucu kadı yetiştirilebilecek bir eğitim kurumu kalmadı. Bununla birlikte aynı yıl kabul edilen 469 sayılı Mehakimi Şer'iyenin İlgasına ve Mehakim Teşkilâtına Ait Ahkâmı Muaddil Kanun'la kadılık kurumu, Türk idari ve adli teşkilatından tamamen kaldırıldı.

Kaynakça

Osmanlı İmparatorluğu'nda hukuk

Kadı (Osmanlı İmparatorluğu)


Odvikavanje od ovisnosti, postupak razbija ovisničko ponašanje tj. postupno se uklanja ovisnička navika koju se nastoji dezautomatizirati, a potom u potpunosti ukloniti kod ovisnika. Što je duži vijek ovisničkog ponašanja navike su sve čvršće i postaju automatizirane. Štetna se pojava odnosno naučeni obrazac ponašanja može ukloniti, kao što se i sve drugo naučeno može i odučiti. Uvjet je da je osoba koju se želi izliječiti za to motivirana.

Izvori

Medicina

Odvikavanje od ovisnosti


Halsskov kulfyr ved indsejlingen til Halsskov Havn er det eneste bevarede åbne kulfyr i Danmark. Det ældste, formentlig et vippefyr, blev bygget i 1727 af postvæsenet for at sikre sejladsen over Storebælt. Det murede anlæg, som fremstår i gult blankt murværk med fire trapper i natursten med smedejernsgelænder, så man altid kunne komme op til platformen fra læsiden blev opført 1800-01. I 1810 blev der bygget et spejlfyr ved siden af som i 1856 blev ændret til et linseapparat. Kulfyret blev frem til 1904 anvendt i tåget vejr, da lyset fra kullene sås bedre i tågen. Fyrene blev overdraget fra Postvæsenet til Fyrvæsenet i 1853. Fyrmesterbolig med en lanterne i gavlen blev opført i 1894. Fyret blev fredet i 1959 men ligger i dag på privat grund.

Eksterne kilder og henvisninger

 Danske Fyranlæg 1750 - 1950 Skov og Naturstyrelsen 2008
 Halskov Fyr på fyrtaarne.dk

Fyrtårne i Danmark
Fredede bygninger, konstruktioner og anlæg i Slagelse Kommune
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Slagelse Kommune

Halsskov kulfyr


At the 1992 Summer Olympics in Barcelona, 43 events in athletics were contested, 24 events by men and 19 by women. The competition ran from July 31, 1992, to August 9, 1992. Fourteen world record-holders (eight men and six women) were among the contenders. Thirty former Olympic champions competed, and a total number of 1725 athletes from 156 countries.

Medal summary

Men

* Athletes who participated in the heats only and received medals.

Women

* Athletes who participated in the heats only and received medals.

Medal table

Participating nations
A total of 156 nations participated in the different Athletics events at the 1992 Summer Olympics.

See also
1992 in athletics (track and field)

References

External links
 Athletics Australia

1992 Summer Olympics events
Olympics
1992
1992 Olympics
1992 Olympics
1992 Olympics

Athletics at the 1992 Summer Olympics


An Fimbristylis complanata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Anders Jahan Retzius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Heinrich Friedrich Link. An Fimbristylis complanata in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 F. c. exaltata
 F. c. complanata
 F. c. keniaeensis

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Fimbristylis

Fimbristylis complanata


දෙවන රාජසිංහ රජුගේ ඇවෑමෙන් ඔහු පුත් දෙවන විමලධර්මසූරිය රජ විය.මෙත්මා පියා මෙන් දක්ෂයෙක් නොවීය.

එනිසා මෙම රජුගේ කාලයේදී උඩරට රදල ප්‍රදානින් තමන්ගේ බල වර්ධනය කර ගත්තේය .මෙතුමා රජ බවට පත් වීමෙන් පසුව ලන්දේසින් සමග සාමකාමී ව රජකම් කළේය . මොහු සිය පියා අත්පත් කර ගත් ප්‍රදේශ රක ගැනීමට කටයුතු කර ඇත. මොහු බුරුම රටෙන් උපසම්පදාව ගෙන ඒමට කටයුතු කර ඇත . මෙතුමා දළදා මාලිගයද ප්‍රතිසංස්කරණය කර තිබේ.ක්‍රි.ව. 1707 දී මොහු මරණයට පත් විය.

ලන්දේසී දූතයෙකු වූ කලන් අල්බස් රජු හමු වීමට පැමිනියේය.දූත ගමනට හේතුව වූයෙ රජු සමග ලන්දේසින් නව ගිිව්ස්සුමක් ස්සාකච්ඡා කර ගැනීමයි.

II වන විමලධර්මසූරිය රජු


La Ruta Estatal de Arizona 83, y abreviada SR 83 (en inglés: Arizona State Route 83) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Arizona. La carretera inicia en el Sur desde el Lago Parker Canyon hacia el Norte en la . La carretera tiene una longitud de 86,3 km (53.63 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Arizona 83 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Arizona por sus siglas en inglés ADOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Arizona 83 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de ADOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Arizona

Ruta Estatal de Arizona 83


DIN 982 er en DIN-standard for låsemøtrik M/Nylonindsats.

En Stålmøtrik DIN 982 er en af de mest brugte møtrikker indenfor befæstelsesområdet.

Eksterne kilder/henvisninger

http://bolte.dk/hoej-laasemoetrikker-din-982/
DIN-standarder

DIN 982


Dali and Cocky Prince () é uma telenovela sul-coreana exibida pela KBS2 de 22 de setembro a 11 de novembro de 2021, estrelada por Kim Min-jae e Park Gyu-young.

Enredo
Este drama é sobre o romance entre um parvenu ignorante e a filha de uma família de prestígio que tenta salvar um museu de arte em crise.

Elenco

Elenco principal
 Kim Min-jae como Jin Moo-hak
Diretor da Dondon F&B, uma empresa que começou como um pequeno restaurante gamja-tang e cresceu para se tornar uma empresa global de serviços de alimentação com mais de 400 lojas franqueadas.
 Park Gyu-young como Kim Dal-ri
Pesquisadora visitante de um museu de arte, filha única de uma família de elite. Ela é fluente em sete idiomas e tem uma boa personalidade, mas não tem habilidades nas tarefas domésticas, como cozinhar.
 Kwon Yul como Jang Tae-jin
O primeiro amor de Dali, que é o presidente da equipe de planejamento e coordenação do Century Group.
 Hwang Hee como Joo Won-tak
Um detetive da unidade de crimes violentos apoiada pelo pai de Dali.
 Yeonwoo como Ahn Chak-hee
Dona de galeria e filha de um membro da Assembleia Nacional.

Elenco de apoio

Personagens no museu de arte
 Jang Gwang como Kim Nak-cheon, pai de Dali e diretor do Museu de Arte de Cheongsong.
 Woo Hee-jin como Song Sa-bong, curador do Museu de Arte de Cheongsong.
 Ahn Se-ha como Han Byung-se, o curador de elite do Museu de Arte de Cheongsong.
 Yoo Hyung-gwan como Hwang Gi-dong, o engenheiro do departamento de gerenciamento de instalações.
 Song Ji-won como Na Gong-joo, estagiária em um museu de arte.
 Lee Jae-woo como Kim Si-hyung, sobrinho de Nak-cheon.

Personagens em torno de Moo-hak
 Ahn Gil-kang como Jin Baek-won, pai de Moo-hak e presidente da Dondon F&B.
 Seo Jeong-yeon como So Geum-ja, mãe de Moo-hak e esposa de Baek-won.
 Lee Je-yeon como Jin Ki-cheol, meio-irmão de Moo-hak e chefe do departamento de planejamento da Dondon F&B.
 Hwang Bo-ra como Yeo Mi-ri, secretária de Moo-hak.

Participações especiais
 Jeong Kyu-soo
 Hong Seok-cheon como chef Hong Seok-cheon (episódio 1)
 Park Sang-myun como Ahn Sang-tae

Produção
 O papel principal masculino foi oferecido ao ator Lee Jae-wook.
 As filmagens começam em abril de 2021. O drama foi originalmente programada para ir ao ar em novembro e dezembro de 2021, mas a emissora KBS finalmente decidiu exibi-la mais cedo.

Trilha sonora

Parte 1

Parte 2

Parte 3

Parte 4

Parte 5

Parte 6

Parte 7

Parte 8

Parte 9

Recepção
 Na tabela abaixo, os  representam as audiências mais baixas e os  representam as audiências mais elevadas.
 N/A para classificações desconhecidas ou desconhecidas.
 NR indicou que o drama não estava entre os 20 principais programas diários naquela data.

Ligações externas

 Dali and Cocky Prince na KBS World

Telenovelas da Korean Broadcasting System
Dramas da Coreia do Sul
Programas de televisão da Coreia do Sul que estrearam em 2021
Programas de televisão da Coreia do Sul encerrados em 2021
Séries de televisão de comédia romântica da Coreia do Sul
Séries de televisão de comédia romântica da década de 2020
Séries de televisão de drama da década de 2020
Telenovelas em coreano
Telenovelas da década de 2020

Dali and Cocky Prince


The Penal Code (刑法 Keihō) of Japan was passed in 1907 as Law No. 45.  It is one of six Codes that form the foundation of modern Japanese law. The penal code is also called "ordinary criminal law" or "general criminal law" as it relates to general crimes. Criminal law in the practical sense refers not only to the content of the criminal code, but also to all legal norms that specify the requirements for the consequences of a crime and the content of the penalty as a legal effect imposed on a person. It may also include a law regarding security measures, which is a supplementary system.

The legal nature of criminal law
The criminal law is classified as substantive law as it defines the contents of crimes and penalties and clarifies the conditions under which a country can carry out a punishment. On the other hand, it is mainly the Criminal Procedure Code that stipulates how an investigation/trial should actually be carried out when a crime in the Criminal Code is committed. Furthermore, it is the Criminal Treatment Law that defines the method of actually executing a punishment. These fields of law are collectively referred to as "criminal law," but criminal law is positioned as the central law of criminal law.

Also, when the legal system is divided into public law and private law, it is understood that it belongs to public law in Japan.

Criminal function

 Regulatory function

The function that clarifies the evaluation of actions is called the regulatory function. By describing certain acts as crimes, criminalizing those who do such actions by punishing for criminal acts, it helps to keep the general public from committing those acts.

 Protective function (legal protection function)

The function of protecting legal interests and maintaining order in social life by adding sanctions to infringement of certain legal interests (profit that should be protected by law) is called a protective function. Also known as order maintenance function.

 Guarantee function (human rights guarantee function)

The criminal law stipulates certain acts as crimes, and the punishment for them is specified in advance. General citizens are not punished unless they commit a crime, and criminals are punished only within that range. In this way, the function that guarantees the freedom of the general public and those who commit crimes by limiting the use of the state's punishment right is called a guarantee function. Also called Magna Carta function.

Criminal code types

Criminal criminal law
The criminal penal code refers to the criminal code relating to the punishment of acts that are thought of as morally wrong and are considered punishable. In Japanese law, in addition to the criminal code, explosives control and punishment for violent acts, etc. belong to the criminal penal code.

Administrative criminal law
In order to achieve the administrative purpose, the criminal law regarding the punishment of acts that violate administrative laws is called the administrative criminal law. Administrative criminal law has weaker moral elements and stronger administrative elements than criminal criminal law. As it covers all areas of administrative regulations such as tax and economic criminal law, its content is also extensive.

See also
Crime in Japan
Criminal justice system of Japan

External links
 Japanese Law Translation - Penal Code - Japanese Ministry of Justice

1907 in law
Japan
Japanese criminal law

Penal Code of Japan


Burnham-on-Crouch is a town and civil parish in the Maldon District of Essex, in the East of England; it lies on the north bank of the River Crouch. It is one of Britain's leading places for yachting.

The civil parish extends  east of the town to the mouth of the River Crouch.  It includes the hamlets of Creeksea and Ostend west of the town; Stoneyhills to the north; and Dammer Wick, West Wick and East Wick east of the town.

History
According to the Domesday Book of 1086, Burnham was held in 1066 by a thegn called Alward and 10 free men. After 1066 it was acquired by a Norman called Tedric Pointel of Coggeshall whose overlord was Ralph Baynard.
Historically, it has benefited from its location on the coast – first as a ferry port, later as a fishing port known for its oyster beds, and most recently as a centre for yachting.

The parish church of St Mary's Church, Burnham on Crouch is a large medieval church dedicated to St Mary the Virgin. The church is first recorded in 1155, when it was given to Little Dunmow Priory, and the Purbeck marble font dates from the twelfth century. The church's unusual plaster barrel vault dates from 1775, after the previous roof was destroyed by fire in 1774.

There is also a United Reformed Church in Station Road in Burnham-on-Crouch. It was built in 1950 as the Congregational Church after its predecessor burnt down in 1946. The URC Church was formed when the Congregational church merged with the local Methodist church in 1984. Also on Station Road is the Baptist Church.

There are many listed buildings in the town, including the Grade II* listed Royal Corinthian Yacht Club designed in 1931 by the modernist architect Joseph Emberton. The Mangapps Railway Museum is located nearby.

Although the town has a population of little over 7,500, it is the principal settlement in the wider Dengie peninsula area (population 20,000), meaning it has facilities that are uncommon in small towns, such as a cinema, a laundrette, a post office, 22 licensed drinking establishments and three pharmacies.

Burnham played a significant role in both world wars. A First World War airfield was established in 1915 on agricultural land next to present-day Wick Farm. It was used until early 1919. It was established for use by Home Defence aircraft in order to defend against Zeppelin attack and as a night flight station. The small grass landing field covered an area of about 150 acres. There were no permanent buildings, and the personnel were billeted in tented accommodation. The base was initially established by the Royal Navy Air Service (RNAS) and two Bristol T.B.8s operated from there. The Royal Flying Corps (RFC) took over responsibilities for Home Defence in 1916 and the airfield became a RFC base operating BE type aircraft of 37 Squadron (50th Wing). The airfield was closed in 1919.

During the Second World War, Burnham was the training base for one of the first Commando battalions, led by Lt-Col Dunford-Slater. From 1943 to 1945 it was HMS St Mathew, base for up to 1400 sailors training on minor landing craft. The navy occupied the Royal Corinthian Yacht Club and a site at Creeksea. Unconnected with these activities, the area often witnessed Luftwaffe crashes and bomb, mine and V-weapon explosions – German parachute mines caused fatalities in the town and at nearby Southminster.

Since 1966 Burnham-on-Crouch has had an RNLI lifeboat presence. Initially it operated only during the sailing season, but from 1987 it has done so all year. The on-shore facilities are in the marina with two floating boathouses in Burnham yacht harbour.

Society and culture
Burnham-on-Crouch holds a bi-annual charity fund-raising pub crawl, an event which first took place in June 2007. Typically more than 100 local people walk through the town in themed fancy dress raising money for the Samaritans. There is both a summer and winter edition of the crawl.

The town has a community-based magazine, The Burnham on Crouch and Dengie Focus which is delivered to every house and business in Burnham and Southminster and can be picked up from collection points throughout Dengie.

On the last Saturday of September, the town holds its Illuminated Carnival, which was held for the 100th year in 2008. The carnival takes place on the High Street and Quay with stalls, sideshows and displays, and culminates with a grand illuminated procession in the evening, which leaves from the clock tower and proceeds around the town. There is also a fancy-dress competition for children. The carnival is sponsored by local businesses.

The Essex town is mentioned in the song "Billericay Dickie", by Ian Dury. This song alludes to Burnham's somewhat upmarket status in the county, with the invitation "Oh golly, oh gosh, Come and lie on the couch, With a nice bit of posh, From Burnham-on-Crouch."

Transport

Railway

Burnham-on-Crouch railway station is a stop on the Crouch Valley Line, which runs between  and . The branch line escaped the Beeching cuts, as it was used to supply the nearby Bradwell nuclear power station. The line was electrified in the 1980s.

Greater Anglia provides regular services to Wickford and Southminster, with direct services extending to and from London Liverpool Street during peak hours, thus allowing the town's inclusion in the London commuter belt.

Buses
Bus services are operated by First Essex, Stephensons of Essex and Fords Coaches. Routes link the town with Chelmsford, Maldon, Latchingdon, South Woodham Ferrers and Southminster.

Sport

Yachting

Burnham-on-Crouch hosts an annual sailing event known as Burnham Week, which takes place in the last week of August. The week includes competitive yacht and dinghy racing on the River Crouch. The event is shared among the four established sailing clubs in Burnham: The Royal Corinthian Yacht Club (linked to the sailing club with the same name in Cowes, Isle of Wight), The Royal Burnham Yacht Club, The Crouch Yacht Club, and The Burnham Sailing Club.

This annual yacht regatta dates back to 1893. In the early years, Burnham Week was regarded as the last event in the sailing calendar. In the days before marinas afforded year-round access, many yachts were laid up for the winter in mud-berths on the east coast rivers. The racing fleets worked their way along the south coast, enjoying various events and regattas, having a final fling at Burnham before laying up. Today, the event is still growing strongly and the various sailing clubs produce many highly regarded sailors. The week provides a range of competitive racing events as well as a full party programme.

Other sporting activities

Burnham-on-Crouch has a non-league football club Burnham Ramblers F.C., which plays at Leslie Fields.

There are rugby union, cricket and lawn bowls clubs, all of which compete at local, county and regional levels.

Burnham Golf Club, an 18-hole course, is at Creeksea, approximately 1.5 miles from the town centre.

Notable people
 Neil Faith, professional wrestler, attended St. Mary's Primary School, Burnham-on-Crouch
 Keith Musto, received a silver medal for sailing in the Tokyo 1964 Olympics and was the founder of Musto clothing company
 Kate Walsh, musician, from Burnham-on-Crouch
 Helen Watson, musician, lives in Burnham-on-Crouch
 Una Lucy Silberrad, feminist novelist who lived in Burnham in later life. She is buried in the churchyard.
 Lenny Rush, BAFTA winning actor, from Burnham-On-Crouch

References

External links

 Information and photographs of Burnham-on-Crouch
 The history of Burnham-on-Crouch

Towns in Essex
Populated coastal places in Essex
Maldon District

Burnham-on-Crouch


Steve Ross (born Steven J. Ross in Elmont, New York on December 29, 1949) is an American motion picture director living in Memphis, Tennessee. He is best known for his documentary Oh Freedom After While, a story of the Missouri sharecropper strike of 1939. Ross received a bachelor's degree from the State University of New York in 1971 and a master's degree from New York University in 1974. He is a professor at the University of Memphis and was named Communicator of the Year by the Tennessee Speech Communication Association in 1999.

Directorial filmography
 Oh Freedom After While (1999)
 Black Diamonds, Blues City: Stories of the Memphis Red Sox (narrated by Samuel L. Jackson)
 At The River I Stand (1993): Documentary about the last crusade of Martin Luther King Jr.; received Emmy and NAACP Image award nominations
 The Old Forest
 Game of Catch: (based on Richard Wilbur's short story of the same name)
 Searching for Wordin Avenue

References

Living people
1949 births
People from Memphis, Tennessee
University of Memphis faculty
People from Elmont, New York
Film directors from Tennessee

Steve Ross (director)


An Carex coriophora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Fisch., Carl Anton von Meyer ngan Carl Sigismund Kunth. An Carex coriophora in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. c. coriophora
 C. c. langtaodianensis

Mga kasarigan

Carex

Carex coriophora


Tectitán {del náhuatl, significa «lugar de pedernales») es un municipio del departamento de Huehuetenango de la región nor-occidente de la República de Guatemala.

Durante la época colonial fue una doctrina mercedaria y en 1754, cuando los frailes dominicos tuvieron que entregar sus reducciones al clero secular, fue parte del curato de Cuilco, que pertenecía al corregimiento de Totonicapam.

Después de la Independencia de Centroamérica en 1821, Tectitán fue asignado al circuito de Cuilco del Distrito N.º10 (Quetzaltenango) para la impartición de justicia por medio de juicios de jurados y en 1838 fue parte de la región que los criollos liberales establecieron como el Estado de Los Altos, hasta que este fue reintegrado a la fuerza al Estado de Guatemala por el general conservador mestizo Rafael Carrera en 1840.

Toponimia

Muchos de los nombres de los municipios y poblados de Guatemala constan de dos partes: el nombre del santo católico que se venera el día en que fueron fundados y una descripción con raíz náhuatl; esto se debe a que las tropas que invadieron la región en la década de 1520 al mando de Pedro de Alvarado estaban compuestas por soldados españoles y por indígenas tlaxcaltecas y cholultecas. En el caso de Tectitán, soalmente se conserva el topónimo náhuatl, el cual significa «Lugar de Pedernales»; originalmente se llamó Santa María Magdalena Tectitán, en honor a su santa patrona María Magdalena.

Por otra parte, en el poblado existe la tradición de indicar que el término se origina del traje típico que los españoles impusieron a los hombres indígenas durante la época colonial; se dice que los pobladores de Cuilco y Tacaná —municipio del departamento de San Marcos— les llamaban «tecos» por su indocumentaria y fue así como se originó el nombre Tectitán.

Demografía
El municipio tiene una población aproximada de 11.928 habitantes según el Censo de Población del año 2018 con una densidad de 161personas por kilómetro cuadrado. Existe una población ladina con un porcentaje del 81% de la población actual, y el 19% es población indígena, mayoritariamente de la etnia tektiteka con el 86% y la etnia mam con el 11%.

División política
El municipio tiene un total de 37 centros poblados sin incluir su cabecera municipal. Se divide en los siguientes establecimientos rurales que son sus cuatro aldeas y treinta y tres caseríos:

Geografía física

El municipio de Tectitán tiene una extensión territorial de 74 km².

Orografía
El Municipio está rodeado por montañas y cerros, entre ellos se mencionan la Montaña de Chisté, Cerro Timuj, Cerro Toninquín, Cerro Cruz de Venado, Cerro del Gavilucho, Cerro Ixmujil y Montaña la Avanzada, la cual es una de las montañas de mayor importancia para el Municipio y es un área de reserva municipal, pues en el lugar hay varios nacimientos de agua.

Clima

La cabecera municipal de Tectitán tiene clima tropical (Clasificación de Köppen: Am).

Ubicación geográfica
Se encuentra a una distancia de 105 km de la cabecera departamental Huehuetenango y a 428 km de la ciudad capital Ciudad de Guatemala. En el norte y este del municipio se encuentra el municipio de Cuilco al oeste y sur se encuentra el municipio de Tacaná del departamento de San Marcos.

Gobierno municipal

Los municipios se encuentran regulados en diversas leyes de la República, que establecen su forma de organización, lo relativo a la conformación de sus órganos administrativos y los tributos destinados para los mismos.  Aunque se trata de entidades autónomas, se encuentran sujetos a la legislación nacional y las principales leyes que los rigen desde 1985 son:

El gobierno de los municipios está a cargo de un Concejo Municipal mientras que el código municipal —ley ordinaria que contiene disposiciones que se aplican a todos los municipios— establece que «el concejo municipal es el órgano colegiado superior de deliberación y de decisión de los asuntos municipales […] y tiene su sede en la circunscripción de la cabecera municipal»; el artículo 33 del mencionado código establece que «[le] corresponde con exclusividad al concejo municipal el ejercicio del gobierno del municipio».

El concejo municipal se integra con el alcalde, los síndicos y concejales, electos directamente por sufragio universal y secreto para un período de cuatro años, pudiendo ser reelectos.

Existen también las Alcaldías Auxiliares, los Comités Comunitarios de Desarrollo (COCODE), el Comité Municipal del Desarrollo (COMUDE), las asociaciones culturales y las comisiones de trabajo. Los alcaldes auxiliares son elegidos por las comunidades de acuerdo a sus principios y tradiciones, y se reúnen con el alcalde municipal el primer domingo de cada mes, mientras que los Comités Comunitarios de Desarrollo y el Comité Municipal de Desarrollo organizan y facilitan la participación de las comunidades priorizando necesidades y problemas.

Los alcaldes que ha habido en el municipio son:

 2012-2016: Ely González

Historia

Los primeros pobladores que habitaron el municipio de Tectitán fueron gente de raza mam antes de la llegada de los españoles. El municipio fue nombrado «Santa María Magdalena Tectitlán» en honor a Santa María Magdalena. Los habitantes que poblaron el municipio eran de raza indígena en su mayoría mam y tectiteco.

Doctrina mercedaria

En 1565 se creó la Provincia mercedaria de la Presentación de Guatemala; originalmente, la orden mercedaria había obtenido del obispo Francisco Marroquín varios curatos en el valle de Sacatepéquez y Chimaltenango, pero los cambiaron con los dominicos por el área de la Sierra de los Cuchumatanes. Durante la primera parte del siglo  tenían a su cargo la evangelización de algunos pueblos alrededor de la ciudad de Santiago de los Caballeros de Guatemala, que con el paso del tiempo pasaron a formar parte de la ciudad; dichos pueblos fueron Espíritu Santo, Santiago, San Jerónimo y San Anton —que funcionaba como la cabecera de su encomienda y vicaría y en donde estaba el convento que tenían los mercedarios y que asistía el comendador, cura y coadjutor de la orden.

Las doctrinas tenían tres características principales:
 eran independientes de controles externos (tanto civiles como eclesiásticos)
 eran administradas por un grupo de frailes
 tenían un número relativamente grande de anexos.

La administración colectiva por parte del grupo de frailes eran la característica más importante de las doctrinas ya que garantizaba la continuación del sistema de la comunidad en caso falleciese uno de los dirigentes.

Según la relación del obispo Juan de las Cabezas en 1613 y las actas de visita pastoral del arzobispo Pedro Cortés y Larraz en 1770, los mercedarios llegaron a tener a su cargo nueve doctrinas, y sus muchos anexos, que eran: Santa Ana de Malacatán, Concepción de Huehuetenango, San Pedro de Solomá, Nuestra Señora de la Purificación de Jacaltenango, Nuestra Señora de la Candelaria de Chiantla, San Andrés de Cuilco, Santiago de Tejutla, San Pedro de Sacatepéquez, y San Juan de Ostuncalco.

Cuando el arzobispo Pedro Cortés y Larraz visitó su arquidiócesis guatemalteca en los años 1768 a 1770 mencionó que el curato de Cuilco estaba integrado por: Santa María Magdalena Tectitián, Nuestra Señora de la Asunción Tacaná, Santiago Amatenango, San Martín Mazapa y San Francisco Motocintla.

Tras la Independencia de Centroamérica

La constitución del Estado de Guatemala dividió al territorio en once distritos para la impartición de justicia por medio del método de juicios de jurados el 11 de octubre de 1825; Cuilco fue designado como sede de un circuito dentro del Distrito N.º10 (Quetzaltenango), circuito al que pertenecían también Tutuapa, Canival, Tectitán, Tacaná, Sivinal, Chiquigüil, Amatenango, Masapa y Motosinta.

El efímero Estado de Los Altos

A partir del 3 de abril de 1838, Tectitán fue parte de la región que formó el efímero Estado de Los Altos y que forzó a que el Estado de Guatemala se reorganizara en siete departamentos y dos distritos independientes el 12 de septiembre de 1839:

 Departamentos: Chimaltenango, Chiquimula, Escuintla, Guatemala, Mita, Sacatepéquez, y Verapaz
 Distritos: Izabal y Petén

La región occidental de la actual Guatemala había mostrado intenciones de obtener mayor autonomía con respecto a las autoridades de la ciudad de Guatemala desde la época colonial, pues los criollos de la localidad consideraban que los criollos capitalinos que tenían el monopolio comercial con España no les daban un trato justo.  Pero este intento de secesión fue aplastado por el general Rafael Carrera, quien reintegró al Estado de Los Altos al Estado de Guatemala en 1840.

El municipio fue fundado oficialmente y categorizado como municipio del departamento de Huehuetenango el 29 de marzo de 1876 durante el gobierno del general Justo Rufino Barrios.

En 1928, Tectitán pasaría a formar parte del departamento de San Marcos a cambio del municipio de Sipacapa que pasó a formar parte del departamento de Huehuetenango, fue un acuerdo entre los dos departamentos ya que los municipios tendría un acceso más fácil a otros lugares, pero nunca se firmó el acuerdo.

Vías de comunicación

Para ingresar al municipio de Tectitán existen tres vías principales de acceso; hay dos vías de terracería que proceden desde el departamento de San Marcos, una por el municipio de Tacaná y la otra por San José Ojetenam. La tercera vía comunica con el departamento de Huehuetenango por medio de la carretera Tectitán-Cuilco.

Véase también

 Elecciones municipales de Guatemala de 2023
 Historia Territorial de Guatemala
 Organización territorial de Guatemala

Notas y referencias

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Doctrinas coloniales de los mercedarios en Guatemala
Municipios de Huehuetenango
Patronazgo de Santa María Magdalena
Poblados del extinguido Estado de Los Altos
Toponimia náhuatl de Guatemala

Tectitán


Brid, grana, luk, matematički objekt iz teorije grafova.

Skup bridova se obično označava s E, prema engleskoj riječi edge za brid.

Graf je u gruboj definiciji skup objekata: vrhova, točaka ili čvorova koje povezuju bridovi odnosno crte (linije). Brid (grana, luk) spaja dva čvora i to je odnos koji definira graf. Ako vrhove povezuje brid, grafove se prikazuje crtanjem točaka za svaki vrh i povlačenjem luka između dvaju vrhova. U pojednostavljenoj definiciji grafa, sastoji se od skup čvorova (vrhova), skup grana (lukova, bridova; eng. edges, arcs) te pripadnih odnosa među njima. Skup grana označavamo obično s
Graf G možemo definirati , kao skup   s relacijom . Elementi skupa V  je obitelj točaka, tj. vrhovi ili čvorovi grafa, a elementi relacije , tj. uređeni parovi  nazivaju se bridovi, grane ili lukovi grafa, a to su spojnice među tim točkama.

Dva čvora incidentna s nekom granom jesu susjedni čvorovi. Ako dvije grane imaju zajednički čvor, to su susjedne grane. Ako grana ima samo jedan vrh, onda je to petlja.

Skup bridova u grafu obično se označava s E(G). Bridovi mogu biti usmjereni ili ne. Ako su grafu svi bridovi usmjereni, tad je graf usmjereni graf (digraf), u suprotnom je neusmjereni graf.

Za pravi graf uzima se da je neusmjeren i kod njega crta od točka u do točke v istovjetna je crti od v do točke u. Ako imamo usmjerenost, gdje brid može biti usmjeren od jednog vrha prema drugome, ta dva smjera nisu istovjetni i smatra ih se različitim bridovima (lukovima). Kod neusmjerenih grafova tada su dva vrha pridružena jednom bridu međusobno ravnopravna.

Ako brid počinje i završava u istom vrhu tad je on petlja. Postoji li brid i drugi brid kojima odgovaraju isti vrhovi (npr. početni i krajnji), brid je višestruk, odnosno ako su dva ili više bridova incidentni s istim parom vrhova, oni su višestruki. Da bi graf imao naziv jednostavnog, jedan od uvjeta je da između bilo koja dva vrha nema više od jednog brida, odnosno svaka dva vrha spojena su s najviše jednim bridom i nema petlji, tj. nema petlja ni dvije grane koje spajaju isti par čvorova. U takvom grafu svaki se brid može poistovjetiti s parom različitih vrhova. Brid povezuje dva vrha koje se tad naziva incidentnima tom bridu, odnosno brid je incidentan tim dvama vrhovima.

Stupanj vrha v u grafu G je broj bridova koji su incidentni s v, pri čemu se petlje broje dva puta. Konačan li je skup bridova E(G) konačan, tada je ukupni zbroj stupnjeva svih bridova jednak dvostrukom broju bridova. Ako postoji brid između vrhova u i v, vrhovi su susjedni.

Svakom se bridu može pridružiti realan broj, čime je graf proširen težinskom funkcijom i to je težinski graf. Ako grane (bridove, lukove) označimo s , onda je težina grane w(e), npr. za granu  to je .

Šetnja je alternirajući niz vrhova i bridova.

Kod ravninskog grafa grane se sijeku samo u čvorovima, pri čemu je sve nacrtano na ravnini.

Izvori

Teorija grafova

edge

Brid (teorija grafova)


Der VWM - Verlag für Wirtschaftsinformation und Marktforschung U.G. ist ein deutscher Verlag.

Geschichte

Der Verlag wurde 2009 in Neukyhna bei Leipzig gegründet. Laut eigenen Angaben besitzt der VWM Verlag das größte Archiv deutschsprachiger zeitgenössischer Biographien. Seit 2010 wird die jährlich erscheinende Sammlung von Biographien Menschen Gesichter der Regionen herausgegeben. Beschrieben sind in ihren zum Beispiel Nuri Aksel, Günter Benser, Martin Fontius und Ruth Rewald. Ein Teil des Archivs ist online durchsuchbar.

Weblinks
 Homepage

Buchverlag (Deutschland)
Unternehmen (Landkreis Nordsachsen)
Wiedemar
Verlag (Sachsen)

VWM-Verlag für Wirtschaftsinformation und Marktforschung


A revolution is a drastic political change that usually occurs relatively quickly. For revolutions which affect society, culture, and technology more than political systems, see social revolution.

Revolution may also refer to:

Aviation
Warner Revolution I, an American homebuilt aircraft design
Warner Revolution II, an American homebuilt aircraft design

Books
Revolution (book), by Russell Brand, 2014
Revolution (novel), by Jennifer Donnelly, 2010
Revolution, the first part of the 2013 novelization of the first book of the animated TV series The Legend of Korra
The Revolution: A Manifesto, by Ron Paul, 2008
Revolution: A Sociological Interpretation, by Michael Kimmel, 1990

Comics
Revolution (Marvel Comics), 2000
Revolution (IDW Publishing), 2016
Révolution (comic), a series of comic books about the events of the French Revolution

Computing
Revolution (software platform), a development environment based on the MetaCard engine
Revolution Analytics, a statistical software company
Revolution, the former name of LiveCode, a software platform and cross-platform software development environment featuring a dynamically-typed programming language known as Transcript
Runtime Revolution (RunRev), the former name of LiveCode, Ltd., the software company that develops the LiveCode software platform
Revolution, prototype name for the Wii video game console produced by Nintendo
Revolution Software, an English videogame company
Revolution (video game), 1986 computer game released by U.S. Gold

Engineering and science
Revolution (geometry), the rotation of a body around an external axis
Orbital revolution, the movement of an astronomical body around another body
Industrial Revolution, an 18th–19th-century period of rapid technological development in the West
Second Industrial Revolution, also known as the Technological Revolution
Revolution engine, a Harley–Davidson engine
Revolution (angular unit), a unit of angle
Revolution (rotational unit), a unit of number of rotations
Revolutions per minute (RPM), a unit of rotational frequency

Film
Revolution, a 1967 eight-minute short by Peter Greenaway
Revolution (1968 film), a documentary film by Jack O'Connell made in San Francisco
Révolution, a 1985 French adult film directed by José Bénazéraf
Revolution (1985 film), a film about a New York fur trapper during the American Revolutionary War
Revolution!! (1989), a comic re-enactment of the French Revolution by the National Theatre of Brent
Revolution (2012 film), a documentary movie about taking a stand against environmental degradation
RevoLOUtion: The Transformation of Lou Benedetti a 2006 dramedy about a Brooklyn boxer
Revolution OS (2001), a 2001 documentary on Linux and the free software movement
Revolution Studios, a film production company

Television
"Revolution" (Law & Order: Criminal Intent), the Law & Order: Criminal Intent eighth-season finale based on a banking revolution
The Revolution (miniseries), a 2006 American documentary miniseries about the American Revolution that was broadcast on History Channel
The Revolution (TV program), a 2012 American health and lifestyle talk television program that aired on ABC
Revolution (TV series), an American science fiction series that ran from 2012 to 2014
Revolucija (TV series), a Serbian television series that ran from 2013 to 2015
 Supermodel Me: Revolution, the sixth season of Supermodel Me

Mathematics
Surface of revolution
Revolution (geometry), a complete rotation
Orbital revolution, the cyclical path taken by one object around another object, as of planets

Medicine
Selamectin, a parasiticide and anthelminthic for cats and dogs, with the trade name Revolution

Music

Albums
Revolution (All Star United album), and the title song
Revolution (Paula Cole album)
Revolution (Crematory album), and the title song
Revolution (The Dubliners album)
Revolution (Hypnogaja album)
Revolution (Kara album)
Revolution (Lacrimosa album), and the title song
Revolution (Little Steven album), and the title song
Revolution (Miranda Lambert album)
Revolution (Sirsy album)
Revolution (Sister Machine Gun album)
Revolution (Slaughter album)
Revolution (Tiësto album)
Revolution (YFriday album), and the title song
Revolution!, by Paul Revere & The Raiders
REvolution, by Lynch Mob
(r)Evolution, by HammerFall
The Revolution (Belly album)
The Revolution (Inhabited album)
Revolution, by 2R
Revolution, by Dilba
Revolution, by Diplo, and the title song
Revolution, by Wickeda
(R)evolution, an album by Minimum Serious
The Revolution, by Fiach Moriarty and Wallis Bird
Revolution, an EP by Anew Revolution
Revolution, an EP by One Minute Silence
The Revolution (EP), by Van William, and the title song featuring First Aid Kit

Songs
"Revolution" (Beatles song), 1968
"Revolution" (Chumbawamba song), 1985
"Revolution" (Coldrain song), 2018
"Revolution" (The Cult song), 1985
"Revolution" (Jars of Clay song), 2002
"Revolution" (Judas Priest song), 2005
"Revolution" (Nina Simone song), 1968
"Revolution" (R3hab and Nervo and Ummet Ozcan song), 2013
"Revolution" (Stefanie Heinzmann song), 2008
"Revolution" (Tomorrow song), 1967
"Revolution" (The Veronicas song), 2006
"Revolution", by 30 Seconds to Mars, an unreleased song
"Revolution", by Accept from Stalingrad
"Revolution", by Aimee Allen, used as the title music for the TV series Birds of Prey
"Revolution", by Arrested Development
"Revolution", by Audio Adrenaline from Audio Adrenaline
"Revolution", by Bang Camaro from Bang Camaro II
"Revolution", by Bob Marley from Natty Dread
"Revolution", by Built to Spill from Ultimate Alternative Wavers
"Revolution", by Dennis Brown
"Revolution", by Doug Wimbish from CinemaSonics
"Revolution", by Eric Clapton from Back Home
"Revolution", by Flogging Molly from Speed of Darkness
"Revolution", by Kirk Franklin from The Nu Nation Project
"Revolution", by Krayzie Bone, featuring The Marley Brothers, from Thug Mentality 1999
"Revolution", by Lil' Kim from The Notorious K.I.M.
"Revolution", by Livin Out Loud from Then and Now
"Revolution", by Moth from Immune to Gravity
"Revolution", by P.O.D. from Payable on Death
"Revolution", by Public Enemy from New Whirl Odor
"Revolution", by R.E.M. from the soundtrack Batman & Robin and their documentary video Road Movie
"Revolution", by Robbie Williams from Escapology
"Revolution", by Rogue Traders from We Know What You're Up To
"Revolution", by Spacemen 3 from Playing with Fire
"Revolution", by Steve Angello from Wild Youth
"Revolution", by Theatre of Tragedy from Forever Is the World
"Revolution (B-Boy Anthem)", by Zion I
"Revolution (In the Summertime?)", by Cosmic Rough Riders
"Revolution 9", by The Beatles
"Revolution 909", by Daft Punk
"Revolution 1993", by Jamiroquai from Emergency on Planet Earth
"Revolution Song", by Oasis, a demo recorded during the sessions for Standing on the Shoulder of Giants
"The Revolution" (Exile Tribe song)
"The Revolution", by Attack Attack! from This Means War
"The Revolution", by BT from the soundtrack Lara Croft: Tomb Raider
"The Revolution", by Chris de Burgh from The Getaway
"The Revolution", by Coolio from Gangsta's Paradise
"The Revolution", by David Byrne from Look into the Eyeball
"The Revolution", by Scooter from Back to the Heavyweight Jam
"The Revolution", by Tom Verlaine from The Miller's Tale: A Tom Verlaine Anthology
"La révolution", by Tryo from Mamagubida
"(r)Evolution", by HammerFall from (r)Evolution

Other
Revolution (duo), a South African house band
The Revolution (band), Prince's original band, formed in 1979
Revolution Records, a U.S. record label
Ram Revolution, a Ram Truck Division fully-electric pickup truck.

Politics
Revolution (political group), a political group founded by the League for a Fifth International
Total revolution, the political philosophy of veganism and anarchism

Publications
Revolution (weekly), organ of the Revolutionary Communist Party, USA
The Revolution (newspaper), a women's rights newspaper published from 1868 to 1872

Society
Revolution (Pleasure Beach Blackpool), a roller coaster at Blackpool Pleasure Beach, England
Vekoma Illusion, a roller coaster model named Revolution at Bobbejaanland in Belgium
Revolution (vodka bar), a brand of bars founded in Manchester in 1996
Revolution LLC, a principal investment firm founded by former AOL chairman Steve Case
Revolution (pet medicine), a flea and heartworm preventative treatment for cats and dogs
The Revolution (radio station), a former radio station broadcasting to Oldham, Rochdale and Tameside, United Kingdom

Sport
AEW Revolution, an annual professional wrestling event by All Elite Wrestling (AEW)
New England Revolution, a Major League Soccer team
Revolution, a ball rotation in ten-pin bowling
Revolution, nickname of a United States men's national Australian rules football team
Shropshire Revolution, American football team in Shropshire, England
Revolution (cycling series), a track cycling event held at the Manchester Velodrome, England
Various professional wrestling tag teams and stables:
The Revolution (TNA) in Total Nonstop Action Wrestling
The Revolution (WCW), in World Championship Wrestling
Revolution (puroresu) in various puroresu promotions

Visual arts
Alternative title for The Crowd, a painting by Wyndham Lewis

See also
List of revolutions and rebellions
Our Revolution (disambiguation)
Revolución (disambiguation)
Revolutions (disambiguation)
R-Evolution (disambiguation)
Viva la revolución (disambiguation)

Revolution (disambiguation)


صالح آل طالب إمام وخطيب المسجد الحرام سابقًا، وقاضي في المحكمة الجزئية بمكة المكرمة.

مولده وحياته الشخصية
صالح بن محمد بن إبراهيم بن محمد بن ناصر آل طالب من قبيلة الفضول من بني لام من طَيّء، يرجع أصل عائلته إلى حوطة بني تميم. وهو من أسرة عرفت بالعلم والقضاء وحفظ القرآن. له من الأبناء اثنان: عبد المجيد وهشام ومن البنات ثلاث. تتميز شخصية الشيخ بالهدوء والحياء والأخلاق العالية.

دراسته النظامية والجامعية

كانت دراسته الابتدائية والمتوسطة والثانوية بمدارس تحفيظ القرآن الكريم بالرياض, وسجل في كلية الشريعة بعدها وتخرج في الرياض عام 1414هـ، التحق في مرحلة الماجستير بالمعهد العالي للقضاء قسم الفقه المقارن وتخرج فيه عام1417هـ. صدرت موافقة ولي العهد بترشيحه مع ثلاثة قضاة آخرين للحصول على درجة الدكتوراه في القانون الدولي من بريطانيا، لحاجة البلد إلى وجود قضاةٍ يحملون مع تأهيلهم الشرعي تأهيلاً قانونياً لتمثيل البلاد دولياً عند الاقتضاء، ثم تم انتدابه لمجلس الوزراء تهيئة لابتعاثه وقبل توجهِه صدر الأمر الملكي بتعيينه إماماً وخطيباً بالمسجد الحرام بمكة المكرمة فآثرها على الابتعاث، وأمضى ما مجموعه تسعة أشهر في إنجلترا لدراسة اللغة الإنجليزية وحصل على قدر لا بأس به من اللغة تمكنه من إلقاء كلمات باللغة الإنجليزية للوفود الأجنبية الرسمية وغير الرسمية التي يكلف أئمة المسجد الحرام عادة بلقائهم والتحدث معهم.

دراسته الشرعية ومشايخه

طلب العلم

درس على عدد من العلماء في المساجد ومن شيوخه الذين استفاد منهم:

 والده الشيخ محمد بن إبراهيم بن محمد آل طالب.
 جده الشيخ إبراهيم بن محمد بن ناصر آل طالب.
 الشيخ عبد العزيز بن عبد الله بن باز.
 الشيخ عبد الله بن عبد الرحمن الغديان.
 الشيخ عبد الله بن عبد الرحمن بن جبرين.
 الشيخ صالح بن عبد العزيز آل الشيخ وزير الشؤون الإسلامية بالسعودية سابقًا.
 الشيخ عبد الله بن محمد الخنين عضو هيئة كبار العلماء.
 الشيخ عبد العزيز بن إبراهيم بن قاسم القاضي في المحكمة الكبرى في الرياض سابقا.
 الشيخ د. سعد الحميد رئيس قسم الدراسات الإسلامية بجامعة الملك سعود سابقا.
 الشيخ د. عبد العزيز بن محمد السدحان المحاضر في كلية الشريعة في الرياض.
 الشيخ عبد العزيز بن عبد الله آل الشيخ مفتي عام المملكة العربية السعودية.
 الشيخ صالح السدلان.

حفظ القرآن

حفظ الشيخ صالح القرآن الكريم قبل البلوغ, كما أتقن حفظ القرآن تلاوة وحفظا مع الدراسة العامة للقراءات العشر على كثير من المشايخ منهم:

 الشيخ المقرئ محمود عمر سكر.
 الشيخ المقرئ صابر حسن أبو سليمان.
 الشيخ المقرئ عبد الحليم صابر عبد الرزاق.
 الشيخ المقرئ عبد المالك أبو محمد.
 الشيخ المقرئ محمد صابر السليماني

المسيرة القضائية

عمل ثلاث سنين بالمحكمة الكبرى والمستعجلة بالرياض حيث لازم الشيخ عبد العزيز بن إبراهيم القاسم والشيخ عبد الإله بن عبد العزيز الفريان رئيس محاكم الطائف والشيخ محمد بن فهد آل عبد الله رئيس هيئة التحقيق والادعاء العام والشيخ سعود المعجب رئيس النيابة العامة، وأفاد منهم كثيرا ثم عُيّن قاضيا في محكمة محافظة تربة عام 1418هـ وعمل فيها سنتين، ثم انتقل قاضيا لمحكمة محافظة رابغ عام 1420هـ وبقي فيها سنتين ونصف، ثم انتقل قاضيا بالمحكمة الكبرى بمكة المكرمة ولا زال قاضيا بمكة حتى اليوم.

 في فترة قضائه برابغ عمل قاضيا بالانتداب بمحكمة بدر ومحكمة خليص عدة مرات لعدة أشهر أثناء غياب قضاتها. كما سبق ندبه عدة مرات لعدة أشهر إلى وزارة العدل.
 يتميز الشيخ بالكفاءة في عمله القضائي والجَلَد في حلِّ القضايا, وقد وجه من قبل مجلس القضاء الأعلى لإحدى المحاكم لاختلال العمل فيها وعدم استقراره لسنوات مما تسبب في إعفاء القاضيين الذين قبله وإحالتهم للتقاعد المبكر فاستطاع خلال أشهر أن يسيّر العمل تسييراً حسناً تلقى على أثره شكراً وتقديراً من بعض أعضاء مجلس القضاء الأعلى رغم أن فضيلته كان عمره ثمانيةً وعشرين سنة.
 للشيخ جهد دعوي البلاد التي يحل بها, ففي مدينة رابغ كان له الفضل بعد الله في تحريك المناشط الدعوية والتي كانت شبه متوقفة في البلد لأسباب يعرفها من عاصر فتنة الحرم من أهل البلد قبل أكثر من عشرين سنة, فاجتمع عليه شباب البلد وأسس جمعيةً لتحفيظ القرآن الكريم ومكتباً لدعوة الجاليات ومكتب إفتاء وتوجيه وقام هو بالعمل فيها.
 كان يقيم عددا من الدروس والمحاضرات العامة الأسبوعية والموسمية.

المناصب والمشاركات

المناصب التي تقلدها

 رئيس مجلس إدارة جمعية هدية الحاج والمعتمر الخيرية بمكة المكرمة
 قاضِ بالمحكمة الجزئية بمكة المكرمة.
 صدر الأمر الملكي بتعيينه إماما بالمسجد الحرام بتاريخ 28\8\1423هـ وأول فرض أم به المصلين في المسجد الحرام هو صلاة العصر في اليوم الأول من رمضان من نفس العام.
 صدر الأمر الملكي بتكليفه بالتدريس في المسجد الحرام بتاريخ 20\8\1430هـ.
 الإمام السابق بمسجد عليَّاء آل الشيخ في حيّ السويدي بالرياض منذ أن كان عمره 17 عاما.
 عضو فريق التحكيم السعودي لحفظ القرآن الكريم.
 رئيس جمعية تحفيظ القرآن الكريم في رابغ الذي قام بإنشائها عام 1420هـ.
 رئيس جمعية قرى جنوب مكة الدعوية الذي أنشأها عام 1428هـ.
 رئيس لجنة مكافحة التدخين في مكة المكرمة.
 عضو جمعية عناية الطبية التابعة لوزارة الصحة.
 كما أنه رئيس وعضو للعديد من الجمعيات واللجان في المملكة العربية السعودية وفي الخارج.

المؤتمرات واللقاءات

 العمل الدعوي في الولايات المتحدة الأمريكية عام 1415هـ.
 المؤتمر الدولي للتحكيم التجاري بمحكمة العدل الدولية في لاهاي بهولندا عام 1422هـ.
 مؤتمر الجوانب القانونية للتجارة الاكترونية بجامعة الدول العربية بالقاهرة في مصر.
 الملتقى القضائي العربي الثاني بمركز القاهرة الإقليمي للتحكيم التجاري الدولي في مصر.
 الملتقى القضائي العربي في الرباط بالمغرب العربي.
 دورة في التحكيم التجاري الدولي نال بها شهادة من معهد القانون الدولي بواشنطن.
 درس اللغة الإنجليزية بأكسفورد ببريطانيا مدة تقارب تسعة أشهر.

مؤلفاته
له كتاب مطبوع بعنوان "أثر المسجد الحرام في نشر الثقافة"، وكذلك لديه بحوث لم تطبع منها رسالة الماجستير بعنوان "أحكام حديث العهد بالإسلام"، وكذلك بحث في الاجتهاد والتقليد. وبحث في هبة الوالد. وبحث في النفاق.

اعتقاله والحكم عليه
في 19 أغسطس 2018 الموافق 8 ذو الحجة 1439 هـ، تداولت المواقع الإخبارية خبر اعتقاله من قبل السلطات السعودية، وقالت أن أنباء ترددت حول سبب الاعتقال هو دعوته في خطبة الجمعة للإنكار على أهل المنكر
في أغسطس 2022، حكمت محكمة الاستئناف السعودية على الشيخ صالح آل طالب بالسجن عشر سنوات بعدما نقضت حكم البراءة السابق في حقه.

المصادر

أئمة الحرم المكي
أئمة سعوديون
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الرياض
حفاظ القرآن
حنابلة
سجناء ومعتقلون سعوديون
علماء دين سنة سعوديون
قادة دينيون إسلاميون سعوديون
قراء سعوديون
قضاة سعوديون
قضاة شرعيون
مسلمون سعوديون
مواليد 1393 هـ
مواليد 1972

صالح آل طالب


Obi Nehri (Rusça: Обь, Ob ("b" ince"), Nenetsçe: Kanto, Hantıca: As, Tatarca: Үмәр; Ümer) Sibirya'nın güneyinden başlayan ve Arktik Okyanusu'ne dökülen akarsu. Nehir oldukça geniş ve düz yataklara sahip olduğundan şehirler arası yolcu ve yük taşımaya elverişlidir. Kışın nehir suları donar ve kara aracı geçişine uygun hâle gelir.

Asya'nın en uzun ırmaklarından biri olan Obi Rusya sınırları içindedir. Biya ve Katun ırmaklarının birleşmesiyle oluşur. Bu birleşme noktasından, Arktik Okyanusu'ne döküldüğü yere kadar 3.650 km uzunluğundadır. En uzun kolu Kara İrtiş'le birlikte 5.411 km uzunlukta olan Obi Irmağı'nın havzası 2.990.000 km²'lik bir alan kaplar. Obi Nehri'nin genişliği Barnaul'da 2 kilometredir. Ağzı yakınlarında ise genişliği 19 kilometreyi aşar.

Nehirden Dîvânü Lugati't-Türk'te "Yamar" ismiyle bahsedilmiştir.

Ayrıca bakınız
Dünyanın en uzun nehirleri

Kaynakça

Novosibirsk Oblastı
Tomsk Oblastı
Rusya'daki nehirler
Kara Denizi

Obi Nehri