Alternatif tıp, biyolojik akla yakınlık, test edilebilirlik, tekrarlanabilirlik veya klinik deneylerden elde edilen kanıtlara sahip olmamasına rağmen tıbbın iyileştirici etkilerini elde etmeyi amaçlayan uygulamalara verilen isimdir. Alternatif terapiler tıp biliminin ve bilimsel yöntemin dışındadır ve tanıklık, anekdot, din, gelenek, hurafe, doğaüstü enerjiler, sözde bilim, propaganda, dolandırıcılık veya diğer bilim dışı kaynaklar gibi akıl yürütmedeki hatalara dayanır. Sıklıkla kullanılan terimler New Age tıbbı, sözde tıp, holistik tıp, alışılmışın dışında tıp, marjinal tıp ve şarlatanlıktan az farkla geleneksel olmayan tıptır.

Bazı alternatif uygulamalar, insan vücudunun nasıl çalıştığına dair yerleşik bilimle çelişen teorilere dayanmaktadır; diğerleri etkilerini veya bunların eksikliğini açıklamak için doğaüstü veya batıl inançlara başvururlar. Diğerlerinde, uygulama akla yatkındır ancak olumlu bir risk-fayda sonuç olasılığından yoksundur. Alternatif tıp, makul tedavileri sorumlu ve etik klinik denemeler yoluyla test etmek için bilimsel yöntemi kullanan ve etki ya da etkisizlik konusunda tekrarlanabilir kanıtlar üreten bilimsel tıptan farklıdır. İddialar genellikle plasebo kontrollü denemeler, kör deneyler ve önsel olasılık hesaplaması gibi gerekli protokolleri ihlal eden geçersiz verilere dayanır.

Alternatif uygulamaların etkili olduğuna dair algının çoğu, inanç (plasebo etkisi) veya tedavi edilen hastalığın doğal seyri ile ilgilidir. Tıbbın başarısız olması alternatif tedavilere yönelme eğilimini artırır ve en kötü sonuçlar ortaya bu durumlarda çıkar; Özellikle kanser veya HIV enfeksiyonu gibi kendi kendine iyileşmesi beklenmeyen hastalıklar için, çok sayıda çalışma, hastaların alternatif tedavilere yönelmesi durumunda bu hastaların etkili tedaviden kaçınmaları nedeniyle önemli ölçüde çok daha kötü sonuçlarla karşılaşıldığını göstermiştir. Ancak bazı alternatif tedaviler uygulamanın kendisinden kaynaklanan aktif  zararlara sahiptirler; örn. amigdalin veya hidrojen peroksit alımı veya etkili tedavilerle etkileşim halinde olan uygulamalar.

Alternatif tıp, güçlü bir lobiye sahip, kârlı bir sektördür ve kanıtlanmamış tedavilerin kullanım ve pazarlanması konusunda düzenlemelerle çok daha az karşılaşır.

Tamamlayıcı tıp, tamamlayıcı ve alternatif tıp, entegre tıp veya bütünleştirici tıp ve holistik tıp, alternatif uygulamaları ana akım tıpla birleştirmeye çalışır.

Geleneksel tıp, orijinal ortamları dışında ve uygun bilimsel açıklama ve kanıt olmaksızın kullanıldığında "alternatif" hale gelir. Alternatif yöntemler genellikle tıp biliminin sunduğu ve bazen alternatif tıbbın destekçileri tarafından aşağılayıcı bir şekilde " Büyük İlaç " olarak adlandırılan yöntemlerden daha " doğal " veya " bütüncül " olarak pazarlanır. Alternatif tıbbı incelemek için milyarlarca dolar harcandı, olumlu ya da hiç alınmadı veya minimaldi ve birçok yöntem tamamen çürütüldü.

Tanımlar ve terminoloji

Alternatif tıp yerine tamamlayıcı tıp, bütünleyici tıp , holistik tıp, doğal tıp, alışılmışın dışında tıp, saçak tıp, geleneksel olmayan tıp ve yeni çağ tıbbı terimleri de çoğu bağlamda eşanlamlı olarak kullanılır. Terminoloji, markalaşmayı yansıtacak şekilde uygulayıcıların tercih ettiği şekilde değişir. Örneğin, şu anda Ulusal Tamamlayıcı ve Bütünleştirici Sağlık Merkezi (NCCIH) olarak adlandırılan, alternatif tıp alanında çalışan Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Sağlık Enstitüleri departmanı, Alternatif Tıp Ofisi (OAM) olarak kuruldu ve Ulusal Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Merkezi olarak yeniden adlandırıldı. Terapiler genellikle "doğal" veya "bütüncül" olarak çerçevelenir ve dolaylı ve kasıtlı olarak geleneksel tıbbın "yapay" ve "kapsamı dar" olduğunu öne sürer.

"Alternatif tıp" ifadesindeki "alternatif" teriminin anlamı, tıp bilimine etkili bir alternatif olduğu anlamına gelmez, geliştiricileri etkinlik görüntüsü vermek için gevşek terminoloji kullanabilir. Bu bir ikiliğin var olmadığı halde var olduğu izlenimi vermek için de kullanılabilir; örneğin, "Batı tıbbı" ve "Doğu tıbbı" ifadelerindeki kültürel bir farkı belirtmek için kullanılan ifadenin kanıta dayalı tıp ile işe yaramayan tedaviler gibi kullanılması diğer bir gevşek terminoloji örneğidir.

Alternatif tıp
"Biyotıp" veya "tıp", tıp biliminin biyoloji, fizyoloji, moleküler biyoloji, biyofizik ve diğer doğa bilimlerinin ilkelerini klinik uygulamaya uygulayan ve bu uygulamanın etkinliğini belirlemek için bilimsel yöntemler kullanan bölümüdür. Alternatif tıp, gevşek bir şekilde, kullanıcıları tarafından tıbbın iyileştirici etkilerine sahip olduğuna inanılan veya algılanan, ancak etkinliği bilimsel yöntemlerle kanıtlanmamış, biyotıbbın bir parçası olmayan, veya teori veya uygulamaları biyotıpta kullanılan bilimsel kanıt veya ilkelerle doğrudan çelişen teori ve uygulamalar olarak tanımlanır.

Diğer bazı açıklamalar ise alternatif tıbbı, sosyal ve politik marjinalliği açısından tanımlamaya çalışır. Bu, alternatif tedavilerin araştırma fonlarına erişim, tıp basınında sempatik yer alma veya standart tıp müfredatına dahil olma konularında destek almamasına işaret edebilir. ABD NCCIH tarafından tasarlanan ve yaygın olarak kullanılan bir tanımda "genellikle geleneksel tıbbın bir parçası olarak kabul edilmeyen çeşitli tıbbi ve sağlık bakım sistemleri, uygulamaları ve ürünleri grubu" olarak adlandırılır.  Bununla birlikte, bazı geleneksel doktorların alternatif tıbbi tedaviler sunduğu ve standart tıp lisans eğitiminin bir parçası olarak giriş kurs veya modüllerinin sunulabildiği günümüzde bu tanımlar yetersizdir; ABD tıp fakültelerinin yarısından fazlasında alternatif tıp öğretiliyor ve ABD sağlık sigortacıları alternatif tedaviler için geri ödemeye daha istekli hale geliyor.

Tamamlayıcı veya bütünleştirici tıp
Tamamlayıcı (CM) veya bütünleyici tıp (IM),  standart tedavilerin etkisini artırdığı inancıyla alternatif tıbbın, ana akım tıbbi tedavi ile birlikte kullanılmasıdır. Örneğin, akupunkturun  (doğaüstü bir enerjinin akışını etkilemek için vücudu iğnelerle delmek) aynı anda kullanıldığında etkinliği artırdığına veya bilime dayalı tıbbı "tamamladığına" inanılabilir. Alternatif tedavilerin neden olduğu önemli ilaç etkileşimleri, (özellikle kanser tedavisinde) tedavileri,  daha az etkili hale getirebilir. Alternatif tıpla ilgili olağan sorunların yanı sıra, bütünleştirici tıp, sözdebilimi akademik bilime dayalı tıbba getirme girişimi olarak aşağılayıcı " şarlatan tıp " terimleriyle de tanımlandı. Robert Todd Carroll, bütünleştirici tıbbı bilimsel olanı denenmemiş ve gözden düşmüş olanla"; anlam ile saçmalığı bütünleştiren tıp olarak görür. Alan, birçok adı nedeniyle, esasen birbirinin aynı uygulamaların yoğun bir şekilde yeniden markalaştırılmasıyla da eleştirilir.

CAM, tamamlayıcı ve alternatif tıp ifadesinin kısaltmasıdır. 2019 Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Küresel Raporu, tamamlayıcı ve alternatif tıp terimlerinin "o ülkenin kendi geleneksel tıbbının parçası olmayan ve tamamen entegre olmayan geniş bir sağlık hizmetleri uygulamalarına atıfta bulunduğunu belirtmektedir.

American Board of Physician Specialties tarafından yapılan bütünleştirici Tıp Sınavı şu konuları içerir: Manuel Terapiler, Biyoalan Terapileri, Akupunktur, Hareket Terapileri, Etkileyici Sanatlar, Geleneksel Çin Tıbbı, Ayurveda, Yerli Tıp Sistemleri, Homeopatik Tıp, Natüropatik Tıp, Osteopatik Tıp, Kayropraktik ve Fonksiyonel Tıp.

Diğer terimler
Geleneksel tıp, tıp biliminin egemen olduğu kültürlerde tipik olarak uygulananların aksine, belirli bir kültürün "bilim öncesi uygulamalar"ını ifade eder.  2019 DSÖ raporu, geleneksel tıbbı "açıklanabilir olsun ya da olmasın, farklı kültürlere özgü teori, inanç ve deneyimlere dayanan, fiziksel ve ruhsal hastalıkların önlenmesi, teşhisi, iyileştirilmesi veya tedavisinde sağlık bakımında kullanılan bilgi, beceri ve uygulamaların toplamı" olarak tanımlamaktadır.

Holistik tıp, alternatif tıbbın yeni bir isimle markalaşmasıdır. Bu durum tıbbın sözde indirgemeciliğinin aksine, denge ve holizm kelimeleriyle kişiyi "bütün" ve daha eksiksiz hesaba kattığını iddia eder.

Tanımlanmasındaki zorluklar
Bilimin önde gelen üyeleri ve biyomedikal bilim camiası  "geleneksel tıp", "alternatif tıp", "konvansiyonel tıp", "alternatif tıp", "tamamlayıcı tıp", "integratif tıp" ve "bütüncül tıp" ifadelerini hiçbir herhangi bir ilaca atıfta bulunmaması nedeniyle  alternatif tıp olarak adlandırmayı anlamlı bulmuyorlar. Diğerleri, alternatif tıbbın, içerdiği teori ve uygulamaların çeşitliliği ve alternatif ve geleneksel tıp arasındaki sınırların örtüşmesi, geçişken ve değişkenliğini ileri sürüyor. Alternatif olarak kategorize edilen sağlık uygulamaları, tarihsel kökenleri, teorik temelleri, teşhis teknikleri, terapötik uygulamaları ve tıbbi ana akımla olan ilişkileri bakımından farklılık gösterebilir. Alternatif tıbbın "ana akım olmayan" tanımı altında, bir yerde alternatif olarak kabul edilen tedaviler, başka bir yerde geleneksel olarak kabul edilebilir.

Eleştirmenler, alternatif veya tamamlayıcı ifadelerinin bilime dayalı tıbba etkili bir alternatif olduğunu ima ettiği veya plaseboya kıyasla neredeyse ölçülebilir hiçbir pozitif etkisi olmayan tedavinin bilime dayalı tıbbın etkinliğini tamamladığını ima ettiği gerekçesiyle tanımlamaları eleştiriyorlar. John Diamond,  Paul Offit  benzer ifadeleri kullandılar;"Gerçek şu ki, alternatif tıp diye bir şey yoktur." Sadece işe yarayan ve yaramayan tıp vardır. Ve bunu anlamanın yolu, internet sohbet odaları, dergiler veya arkadaşlarla konuşmak değil, bilimsel çalışmaları dikkatlice değerlendirmektir."

Türler
Alternatif tıp, çeşitli sağlık bakım uygulamaları, ürün ve terapilerinden oluşur. Paylaşılan özellik, bilimsel yönteme dayanmayan bir şifa iddiasıdır. Uygulamalar temelleri ve metodolojileri bakımından çeşitlidir. Kültürel kökenleri veya dayandıkları inanç türlerine göre sınıflandırılabilir. Yöntemler, belirli bir kültürün geleneksel uygulamaları, halk bilgisi, batıl-manevi inançlar, doğaüstü enerjiler, sahte bilim, akıl yürütmedeki hatalar, propaganda, sahtekarlık ve bilimsel yöntemlerle kanıtlanmış olanlar dışındaki her türlü yeni veya farklı sağlık kavramlarını içerebilir veya bunlara dayanabilir. Farklı kültürlerin, binlerce yıl içinde geliştirilen kendi benzersiz geleneksel veya inanç temelli uygulamaları veya son zamanlarda gerçekleşen tüm uygulama sistemleri olabilir.

Bilimsel olmayan inanç sistemleri

Konvansiyonel tıbbın yerine kullanılan natüropati veya homeopati gibi alternatif tıp uygulamaları bilim dışı inanç sistemlerine dayanır.

Geleneksel etnik sistemler

Alternatif tıp, Geleneksel Çin tıbbı, Ayurveda veya dünyadaki diğer kültürlerin uygulamaları gibi geleneksel uygulamalara dayanabilir. Geleneksel ilaçların yararlı bulunanları konvansiyonel tıp içinde araştırılmış ve kabul edilmiştir; ancak altta yatan inanç sistemleri kabul gören sistemler değillerdir.

Geleneksel tıp, kendi bölgesi dışında veya bilinen fonksiyonel tedavi ile birlikte veya onun yerine kullanıldığında veya hastanın veya uygulayıcının  - örneğin uygulamanın hurafelere dayandığını bilmek gibi- işe yaramayacağını bildiği veya bilmesi gerektiğinin beklenebileceği durumlarda  kullanıldığında alternatif tıp olarak kabul edilir.

Doğaüstü enerjiler
İnanç temelleri, biyoalanlarda olduğu gibi fizik bilimi tarafından tespit edilemeyen doğaüstü enerjilerin varlığına olan inancı veya enerji tıbbında olduğu gibi fizik yasalarıyla tutarsız olan fizik enerjilerinin özelliklerine olan inancı içerebilir.

Bitkisel ilaçlar ve diğer maddeler
Şifalı bitkiler, gıdalar, vitamin olmayan takviyeler ve megavitaminler, hayvan ve mantar ürünleri ve mineraller gibi doğada bulunan madde ve ürünlerin diğer yöntemleri de içerebilen kullanımlarıdır. Örnekler arasında vitamin olmayan takviyeler, balık yağı, Omega-3 yağ asidi, glukozamin, ekinezya, keten tohumu yağı ve ginseng için iyileştirici iddialar yer alır.  Bitkisel ilaç veya fitoterapi, yalnızca bitkisel ürünlerin kullanımını içermez, aynı zamanda hayvansal ve mineral ürünlerin kullanımını da içerebilir. Alternatif tıbbın ticari olarak en başarılı dallarından biridir ve "besin takviyesi" olarak satılan tablet, toz ve iksirleri içerir. Bunların sadece çok küçük bir yüzdesinin etkili olduğu gösterilmiştir ve standartlar ve içeriklerinin güvenliği konusunda çok az düzenleme vardır.

Din, inançla şifa ve dua

NCCIH sınıflandırması
ABD'li NCCIH, alternatif tıp dallarını beş ana gruba ayıran bir sınıflandırma sistemi oluşturdu. Bu gruplar bazı örtüşmelere sahiptir ve iki tür enerji tıbbı içerir:  mıknatıs terapisi, renk delme ve ışık terapisi gibi fiziksel olarak gözlemlenebilir kaynaklar ve fiziksel olarak saptanamayan veya farazi enerji kullanan. Bu enerjilerin hiçbirinin sağlığı veya bedeni olumlu herhangi bir şekilde etkilediğini destekleyecek kanıt bulunmuyor.

 Tümleşik tıbbi sistemler: örnekler arasında geleneksel Çin tıbbı, naturopati, homeopati ve ayurveda yer alır.
 Zihin-beden müdahaleleri: "Bedensel işlev ve semptomları" etkiledikleri varsayımı altında zihin, beden ve ruh arasındaki bağlantıyı keşif iddiasındadır. Zihin ve beden arasındaki bağlantı, geleneksel tıbbi bir gerçektir ve bu sınıflandırma, bilişsel davranışçı terapi gibi işlevi kanıtlanmış terapileri içermez.
 "Biyoloji" temelli uygulamalar: Bitkiler, besinler, vitaminler ve diğer doğal maddeler gibi doğada bulunan maddeleri kullanır. (Burada kullanılan şekliyle "biyoloji"nin biyoloji bilimine atıfta bulunmadığını, ancak bu makale için kullanılan birincil kaynakta NCCIH tarafından yeni türetilen bir kullanım olduğunu unutmayın. NCCIH tarafından türetilen "biyolojiye dayalı" terimi, geleneksel Çin tıbbında zehirli kurşun kullanımı gibi biyolojik olmayan bir kaynaktan gelen kimyasallara ve diğer biyolojik olmayan maddelere atıfta bulunabilir.)
 Manipülatif ve vücut temelli uygulamalar: üstyapı, kayropraktik ve osteopatik manipülasyonda yapıldığı gibi vücut parçalarının manipülasyonu veya hareket ettirilmesi.
 Enerji tıbbı: varsayılan ve doğrulanabilir enerji alanlarıyla ilgilenen bir alandır:
 Biofield terapilerinin amacı, vücudu çevrelediği ve nüfuz ettiği iddia edilen enerji alanlarını etkilemektir. Bu tür enerji alanlarının varlığı kanıtlanmamıştır.
 Biyoelektromanyetik tabanlı terapiler, darbeli alanlar, alternatif akım veya doğru akım alanları gibi doğrulanabilir elektromanyetik alanları bilimsel olmayan bir şekilde kullanır.

Tarih
Alternatif tıbbın tarihi, 1970'lerden başlayarak batı tıp kurumu tarafından "düzensiz uygulamalar", toplu olarak "alternatif tıp" olarak tanıtılan bir grup farklı tıbbi uygulamanın tarihi, bu grubun üyelerinin bireysel geçmişlerinin toplanması veya batı tıp tarihine atıfta bulunabilir.

Tamamlayıcı ve bütünleyici tıbbın geçmişlerini içerir. 1970'lerde bilime dayalı tıp kurumunun parçası olmayan batılı pratisyenler "düzensiz pratisyenler" olarak anıldı ve tıp kurumu tarafından bilim dışı ve şarlatanlık yaptıkları gerekçesiyle görevden alındı. 1970'lere kadar, batı tıbbı bilimsel yöntem ve keşifleri bünyesine alarak tedavilerinin başarısında buna karşılık gelen bir artış elde ettikçe, düzensiz uygulamalar şarlatanlık ve dolandırıcılık olarak marjinallleşti. 1970'lerde, batılı olmayan kültürlerin geleneksel uygulamaları ve biyotıbbın parçası olmayan diğer kanıtlanmamış uygulamalarla birlikte tüm grup toplu olarak "alternatif tıp" ifadesi altında toplandı ve pazarlandı.

Batıda alternatif tıp kullanımı 1960'ların karşı kültür hareketinin ardından 1970'lerde yeni çağ hareketinin bir parçası olarak artar.

Nedenler arasında "alternatif tıbbın" biyotıbba etkili bir "alternatif" olduğuna dair kitlesel pazarlama, kimyasal kullanmaya ilişkin toplumsal tutumlar ve her türlü kuruluş ve otoriteye meydan okuma, bilime dayalı tıbbın sınırlamalar ve yan etkileri konusunda hastalarda artan hayal kırıklığı ve çaresizlik yanında diğer kültürlerin inanç ve uygulamalarına eşit değer verme (kültürel görecelik) duyarlılığıydı. 1975'te Amerika Birleşik Devletleri'nde şarlatanlıkla mücadelede merkezi bir rol oynayan Amerikan Tabipler Birliği, şarlatanlık komitesini kaldırdı ve Soruşturma Departmanını kapattı. 1970'lerin başından ortasına kadar "alternatif tıp" ifadesi yaygın bir şekilde kullanıldı ve bilime dayalı biyotıbba "doğal" ve etkili tedavi "alternatifleri" koleksiyonu olarak kitlelere pazarlandı. 1983'e gelindiğinde, "alternatif tıbbın" kitlesel pazarlaması o kadar yaygındı ki, British Medical Journal (BMJ), Meditasyondan daha fazla oksijen almak için kafatasında bir delik açmaya kadar" "görünüşe göre sonu gelmeyen bir kitap, makale ve radyo ve televizyon program akışının, halkı alternatif tedavilerinin erdemleri konusunda uyardığına" işaret etti.

Tıpta 1965-1999 arasında prestijli beş Amerikan tıp dergisinde yayınlanan tamamlayıcı ve alternatif tıp (CAM) ile ilgili analizler, tıp mesleğinin TAT'ın büyümesine üç kez yanıt verdiğini ve tıbbi pazardaki değişikliklerin dergilerdeki yanıt türünü etkilediğini gösteriyor. Değişiklikler arasında rahat tıbbi ruhsatlandırma, yönetilen bakımın geliştirilmesi, artan tüketicilik ve ABD Alternatif Tıp Ofisi'nin (daha sonra Ulusal Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Merkezi, şu anda Ulusal Tamamlayıcı ve Bütünleştirici Sağlık Merkezi) kurulması yer aldı.

Tıp eğitimi
1910 tarihli Flexner Raporu' sonrasındaki reformların bir sonucu olarak, ABD'de yerleşik tıp okullarında tıp eğitimi alternatif tıbbı bir öğretim konusu olarak içermiyordu. Tipik olarak, öğretim, anatomi, fizyoloji, histoloji, embriyoloji, nöroanatomi, patoloji, farmakoloji, mikrobiyoloji ve immünoloji ile ilgili mevcut uygulama ve bilimsel bilgilere dayanmaktadır. Tıp fakültelerinin öğretimi, doktor-hasta iletişimi, etik, tıp sanatı  ve karmaşık tıbbi karar verme gibi konuları içerir. 2002'de yazan Snyderman ve Weil, yirminci yüzyılın başlarında Flexner modelinin eğitim, araştırma ve uygulamanın birbirinden ayrılamaz olduğu 20. yüzyıl akademik sağlık merkezinin yaratılmasına yardımcı olduğunu belirtir. Bu, hastalığın patofizyolojik temelini artan bir kesinlikle tanımlayarak tıbbi uygulamayı çok geliştirmiş olsa da, patofizyolojik olana odaklanma, ana akım Amerikan tıbbının çoğunu, mekanik terimlerle iyi anlaşılmayan ve etkili bir şekilde tedavi edilmeyen klinik koşullardan uzaklaştırdı.

2001'de ABD'deki 125 tıp fakültesinden en az 75'inde bir çeşit CAM eğitimi veriliyordu. İstisnai olarak, Baltimore, Maryland Üniversitesi Tıp Fakültesi, bütünleştirici tıp için bir araştırma enstitüsü içerir (Cochrane Collaboration'ın üye bir kuruluşu). Tıp fakültelerinden mezun olan bir doktor tipik olarak yerel hükûmet yetkilisi tarafından lisans verilene kadar yasal olarak doktorluk yapamaz. Tüm eyaletler, MD lisansı için başvuranların onaylı bir tıp fakültesinden mezun olmalarını ve Amerika Birleşik Devletleri Tıbbi Lisans Sınavını (USMLE) tamamlamalarını şart koşmaktadır.

Etki

Alternatif tedavilerin gerekli bilimsel doğrulamadan yoksun, etkinliklerinin kanıtsız veya çürütülmüş olduğu konusunda bilimsel fikir birliği vardır. Alternatif ilaçların etkinliğine ilişkin iddiaların birçoğu tartışmalıdır; çünkü bunlarla ilgili araştırmalar sıklıkla düşük kalitede ve metodolojik olarak kusurludur. Seçici yayın yanlılığı, ürün kalitesi ve standardizasyondaki belirgin farklılıklar ve asılsız iddialarda bulunan bazı şirketler, alternatif terapiler için kanıt bulunan izole örneklerin de etkililik iddialarının sorgulanmasına yol açar.

Scientific Review of Alternative Medicine, genel popülasyondaki kafa karışıklıklarına işaret ediyor; bir kişi, semptomatik rahatlamayı, sırf bir şey aldıkları için (plasebo etkisi) başka türlü etkisiz bir tedaviye bağlayabilir; bir hastalığın doğal iyileşmesi veya döngüsel doğası (gerileme yanılgısı ), yanlışlıkla alınan alternatif bir ilaca atfedilir; bilime dayalı hastalık teşhisi konmamış bir kişi, alternatif tıbbın hastalık teşhisine konu edilmiş olabilir.

Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp'ın ilk profesörü olan Edzard Ernst, birçok alternatif tekniğin kanıtlarını zayıf, var olmayan veya negatif olarak nitelendirdi ve 2011'de -abartılı olarak- yaklaşık %7,4'ünün "sağlam kanıtlara" dayandığına dair tahminini yayınladı. Ernst, kendisi ve ekibinin üzerinde çalıştığı akupunktur, bitkisel ilaçlar, homeopati ve refleksoloji dahil alternatif tedavilerin %95'inin "istatistiksel olarak plasebo tedavilerinden ayırt edilemez" olduğu sonucuna varır; ancak O, aynı zamanda kiropraktis ve homeopati gibi tıptaki en tuhaf fenomenlerden biri olan plasebo etkisinin terapötik değerinden geleneksel doktorların öğrenebilecekleri bir şeyler olduğuna da inanmaktadır.

2003 yılında, CDC tarafından finanse edilen bir proje, 208 durum-tedavi çifti tanımladı; bunların %58'i en az bir randomize kontrollü çalışma (RCT) tarafından incelendi ve %23'ü bir meta-analizle değerlendirildi.

2005 itibarıyla, Cochrane Kitaplığında 145 CAM ile ilgili Cochrane sistematik incelemesi ve 340 Cochrane dışı sistematik inceleme vardı. 145 Cochrane incelemesinin sonuç analizi iki okuyucu tarafından yapıldı. Vakaların %83'ünde okuyucular aynı fikirdeydi. Aynı fikirde olmadıkları %17'lik dilimde üçüncü bir okuyucu, ilk okuyuculardan biriyle bir derecelendirme belirleme konusunda anlaştı. Bu araştırmalar, TAT için %38,4'ünün pozitif veya muhtemel pozitif (%12,4), %4,8'inin etkisiz, %0,7'sinin zararlı ve %56,6'sının yetersiz kanıt sonucuna vardığını buldu.

Geleneksel tedavilere ilişkin bir değerlendirme, %41,3'ünün olumlu veya muhtemel olumlu etki, %20'sinin etkisiz, %8,1'inin net zararlı ve %21,3'ünün yetersiz kanıt sonucuna vardığını buldu.

Alternatif tedaviler fonksiyonel tıbbi tedaviyi "tamamlamaz", etkisini iyileştirmez veya yan etkilerini azaltmaz, ancak varfarin gibi reçeteli ilaç tedavilerini olumsuz etkileyebilir.

Helsinki Deklarasyonu etkili bir tedavinin mevcut olduğu durumlarda, bu tür bir tedaviyi durdurmanın çoğu durumda etik olmadığını belirtir; Test edilen  alternatif bir tekniğe ek olarak standart bakım tedavisinin kullanılması, kafa karıştırıcı veya yorumlanması zor sonuçlara neden olabilir.

Kanser araştırmacısı Andrew J. Vickers şunları söyledi:

Algılanan etki mekanizması
Tanım gereği alternatif tıp olarak sınıflandırılan hiçbir şeyin kanıtlanmış bir iyileştirici etkisi yoktur.    Bununla birlikte, "çalıştığı" algısı oluşturan farklı mekanizmalar vardır. Bu mekanizmaların ortak paydası, etkilerin yanlış bir şekilde alternatif tedaviye atfedilmesidir.

Plasebo etkisi
Plasebo, terapötik değeri olmayan bir tedavidir. Etkisiz bir hap veya sahte ameliyat gibi müdahaleleri içerebilir. Plasebo etkisi, inert bir tedavi ile tedavi edildikten sonra hastaların iyileşme algılamasını ifade eder. Zıddı nocebo etkisidir; zararlı olmayan bir müdahale için zarar bekleyen hastalar, onu aldıktan sonra olumsuz belirtiler algılayacaklardır.

Plaseboların hastalıklar üzerinde bir etki veya iyileştirmesi bulunmaz, ancak yine de hastalar ağrı ve mide bulantısı gibi öznel konularda iyileşmeler bildirebilir. 1955'te yapılan bir çalışma, bir ilacın etkisinin önemli bir kısmının plasebo etkisinden kaynaklandığını öne sürmekle birlikte yeniden yapılan değerlendirmeler, çalışmanın kusurlu bir metodolojiye sahip olduğunu buldu. Bu ve diğer incelemeler, doğal iyileşme ve raporlama yanlılığı gibi diğer faktörlerin de dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.

Tüm bunlar, nesnel etki olmasa, hatta zararlı bile olsa, alternatif tedavilerin itibar görmesinin nedenleridir.   David Gorski, alternatif tedavilerin plasebo olarak ele alınması gerektiğini savunuyor. Klinik çalışmalarda neredeyse hiçbiri plasebodan daha iyi performans göstermedi. Ayrıca, konvansiyonel tıbba duyulan güvensizlik, hastaların etkili ilaç alırken nocebo etkisi yaşamasına yol açabilir.

Ortalamaya gerileme
İnert tedavi alan bir hasta, daha sonra bunun neden olmadığı gelişmeleri bildirebilir. Kanıt olmadan nedenin bu olduğunu varsaymak, gerileme yanılgısına bir örnektir. Bunun nedeni, doğal bir iyileşme veya uzun süreli bir durumun semptomlarındaki dalgalanma olabilir. Ortalamaya doğru gerileme, aşırı bir sonucun daha az aşırı bir sonuç tarafından takip edilme olasılığını ima eder.

Diğer faktörler
Bir testte plasebo grubunun "tedavi uygulanmayan" gruptan daha iyi performans göstermesinin nedenleri vardır; Bunlar, nezaket veya "deneysel itaat", gözlemci önyargısı ve yanıltıcı sorular nedeniyle deneklerin gerçekte hissettiklerinden daha olumlu sonuçlar bildirmeleridir. Asbjørn Hróbjartsson ve Peter C. Gøtzsche, plasebo çalışmalarına ilişkin 2010 tarihli sistematik incelemelerinde, "plasebonun gerçek bir etkisi olmasa bile, plasebo ve tedavi uygulanmayan gruplar arasında, körleştirici eksikliğiyle ilişkili önyargı nedeniyle farklılıkların kaydedilmesi beklenebilir" diye yazıyorlar. Alternatif tedaviler, tıbbi tedavinin kullanımının veya etkisinin azalması ve dolayısıyla standart tedaviye yönelik yan etkilerin veya nocebo etkilerinin azalması yoluyla algılanan iyileşme için de kredilendirilebilir.

Kullanım ve düzenleme

Çekicilik
Tamamlayıcı tıp uygulayıcıları genellikle mevcut tedaviler hakkında tartışır ve tavsiyelerde bulunurlar. Hastalar, ilaçsız bir yaklaşım sundukları için genellikle zihin-vücut tamamlayıcı terapilere ilgi gösterirler.

Popüleriliğinin sosyal-kültürel temellerine ek olarak,  birkaç kritik sorun tanımlanır; inanma isteği,  benlik saygısını korumaya yardım eden bilişsel önyargılar gibi psikolojik etkiler, sosyal işleyişe uyum ve post hoc, ergo propter hoc safsatası gibi.

Pazarlama
Alternatif tıp, büyük reklam harcamaları yapılan karlı bir endüstridir. Alternatif uygulamalar sıklıkla olumlu tasvir edilir ve "büyük ilaç" ile karşılaştırılır.

Tamamlayıcı ve alternatif tıbbın (TAT) popülaritesi, Edzard Ernst'in The Independent'a verdiği bir röportajda bahsettiği diğer faktörlerle ilişkili olabilir:

Paul Offit, "alternatif tıbbın dört şekilde şarlatanlığa dönüştüğünü" öne sürdü: yardımcı olan geleneksel tedavilere karşı tavsiyede bulunarak, potansiyel olarak zararlı tedavileri yeterli uyarı olmaksızın teşvik ederek, hastaların banka hesaplarını boşaltarak veya "sihirli düşünmeyi" teşvik ederek.  Alternatif tıbbı teşvik etmek tehlikeli ve etik dışı olarak adlandırıldı.

Sosyal faktörler
Konvansiyonel tıp yerine bunların kullanımının sosyo-kültürel ve psikolojik nedenleri hakkında spekülasyonlar yapıldı. Açıklamalar Halkın düşük bilimsel okuryazarlık düzeyi ve bağlı olarak bilim karşıtlığı ve yeni çağ mistisizmine odaklandı. Alternatif tıp camiasının abartılı iddialarının güçlü pazarlaması yetersiz medya incelemesi ve eleştirmenlere yönelik saldırılar ile birleşir. Alternatif tıp, toplumun en şanssız üyelerinden faydalanır.

Ayrıca, geleneksel tıp ve ilaç şirketlerine yönelik komplo teorilerindeki artış, hekim gibi geleneksel otorite figürlerine güvensizlik ve bilimsel biyotıbbın mevcut dağıtım yöntemlerine karşı hoşnutsuzlukların tümü, hastaların başka arayışlara girmesine neden olur. Birçok hasta, özel veya kamu sağlık sigortası olmaması nedeniyle çağdaş tıbba erişimden yoksundur ve bu da onları daha düşük maliyetli alternatif tıp aramaya yöneltmektedir. Bu pazardan kar elde etmek için tıp doktorları da agresif bir şekilde alternatif tıp pazarlıyorlar.

Kanser ve HIV enfeksiyonu gibi hastalıklara yönelik tedavilerin iyi bilinen önemli yan etkileri vardır. Antibiyotikler bile çok az sayıda kişide hayatı tehdit eden anafilaktik reaksiyonlara neden olabilir. Birçok ilaç, öksürük veya mide rahatsızlığı gibi küçük ama rahatsız edici semptomlara neden olabilir. Tüm bu vakalarda, hastalar konvansiyonel tedavilerin olumsuz etkilerinden kaçınmak için alternatif tedaviler arıyor olabilir.

Kullanım yaygınlığı
Son araştırmalara göre, CAM'ın artan popülaritesinin ekonomik akıl yürütme yerine ahlaki inançlar veya yaşam tarzı seçimleriyle açıklanması gerekiyor.

Gelişmekte olan ülkelerde, temel ilaçlara erişim, kaynak eksikliği ve yoksulluk nedeniyle ciddi şekilde kısıtlanmıştır. Genellikle alternatif çözümlere benzeyen veya bunlara temel oluşturan geleneksel ilaçlar, birinci basamak sağlık hizmetlerini içerebilir veya sağlık sistemine entegre edilebilir. Afrika'da birinci basamak sağlık hizmetlerinin %80'inde geleneksel tıp kullanılmaktadır. Bir bütün olarak gelişmekte olan ülkelerde nüfusun üçte birinden fazlası temel ilaçlara erişimden yoksundur.

Latin Amerika'da, BIPOC topluluklarına yönelik eşitsizlikler, onları geleneksel uygulamalarına bağlı tutmaktadır ve bu nedenle, alternatif tıp kullanıcılarının çoğunluğunu genellikle bu topluluklar oluşturmaktadır. Belirli topluluklara yönelik ırkçı tutumlar, onların daha kentleşmiş bakım biçimlerine erişmelerini engelliyor. Latin Amerika'nın kırsal topluluklarında bakıma erişimi değerlendiren bir çalışmada, özellikle yerli ve Afrika kökenli kadınlar ve düşük gelirli ailelere dönük ayrımcılığın vatandaşların bakıma erişimi önünde büyük bir engel olduğu bulundu. Bu tür bir dışlama, Latin Amerika'daki azınlıkların karşı karşıya olduğu eşitsizlikleri daha da kötüleştiriyor. Sosyoekonomik ve diğer nedenlerle birçok batılılaşmış bakım sisteminden sürekli olarak dışlanan, düşük gelirli renkli beyaz olmayan topluluklar, nesiller boyu kendileri için güvenilir olduğunu kanıtladığı için bakım için genellikle geleneksel tıbba yönelirler.

Bazıları tıbbi araştırmalar için bir ödül sistemi benimsemeyi önerdi. ABD'de alternatif tıp araştırmaları için ABD Ulusal Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Merkezi'(NCCAM) 2,5 milyar ABD dolarından fazlasını harcadı ve bu araştırmalar alternatif tedavilerin etkinliğini göstermedi. NCCAM'ın NIC Kanser Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Ofisi'ndeki kardeş kuruluşu, yaklaşık her yıl 105 milyon $ hibe veriyor. Bu kıt araştırma kaynaklarının israfı olarak adlandırıldı.

Medical Journal'da "Batı biliminin sağlık hizmetlerinin atemeli olarak kabul edildiği ve 'kanıta dayalı' uygulamanın baskın paradigma olduğu ülkelerde" alternatif tıbbın yükselişi bir "muamma"ydı. Avustralya  Tıp uzmanları arasında TAT'ın küresel kabulü ve kullanımı hakkında 2022'de yayınlanan 15 yıllık sistematik bir inceleme, TAT'ın genel kabulünün %52 ve genel kullanımının %45 olduğunu buldu.

Birleşik Devletlerde
Amerika Birleşik Devletleri'nde, 1974 Çocuk İstismarı Önleme ve Tedavi Yasası (CAPTA), eyaletlerin federal para alabilmesi için, dine dayalı iyileştirme uygulamalarıyla ilgili olarak çocuk ihmali veya istismarı yasalarına dini muafiyetler konulmasını zorunlu kıldı. Otuz bir eyalette çocuk istismarının dini muafiyetleri vardır.

ABD'de 2002'de yapılan ulusal bir araştırmaya göre, "18 yaş ve üzerindeki ABD'li yetişkinlerin yüzde 36'sı bir tür tamamlayıcı ve alternatif tıp kullanıyordu."   Amerikalıların çoğu, kas-iskelet rahatsızlıkları veya kronik veya tekrarlayan ağrı ile ilişkili durumları tedavi etmek ve/veya önlemek için TAT kullandı. Amerika'da kadınların TAT kullanma olasılığı erkeklerden daha fazlaydı ve en büyük fark, özellikle sağlık nedenleriyle dua dahil olmak üzere zihin-vücut terapilerinin kullanımındaydı". 2004'te yüzde 25, 2005'te yüzde 27 ve olan alternatif tedaviler, 2008'de Amerikan hastanelerinin yüzde 37'sinden fazlası tarafından sunuldu TAT sunan hastanelerin %70'inden fazlası kentsel alanlarda bulunuyordu.

Amerikalılar arasında yapılan bir anket, halkın yüzde 88'inin "tıbbi bilimin tanımadığı, hastalıkları tedavi etmenin bazı iyi yolları olduğunu" düşündüğünü ortaya çıkardı.  Mıknatısların kullanımı Amerika'da enerji tıbbında en yaygın araçtı ve kullanıcılarının yüzde 58'i bunu en azından "bir nevi bilimsel" olarak tanımladı.  2002'de, ABD tıp fakültelerinin en az yüzde 60'ında en azından derslerinin bir kısmı alternatif terapiler öğretmek için harcandı. " Terapötik dokunuş ", 75 ülkede 100'den fazla kolej ve üniversitede öğretildi.

Spesifik tedavilerin kullanım yaygınlığı
2002'de ABD'de kullanılan en yaygın TAT terapileri dua (%45), şifalı bitkiler (%19), nefes meditasyonu (%12), meditasyon (%8), kayropraktik tıp (%8), yoga (%5-6), vücut çalışması (%5), diyete dayalı terapi (%4), ilerleyici gevşeme (%3), mega vitamin tedavisi (%3) ve Görselleştirme (%2) den oluşuyor.

Britanya'da en sık kullanılan alternatif terapiler Alexander tekniği, aromaterapi, Bach ve diğer çiçek ilaçları, masaj dahil vücut çalışması terapileri, Danışmanlık stres terapileri, hipnoterapi, meditasyon, refleksoloji, Shiatsu, Ayurveda, beslenme tıbbı ve Yoga idi. Ayurveda tıbbında  Güvenlik endişeleri arasında, toksik bileşikler içeren bitkilerin kullanımı ve Ayurveda tesislerinde kalite kontrolünün olmaması yer alır.

Ulusal Sağlık Servisi'ne (İngiltere) göre, Birleşik Krallık'ta NHS tarafından desteklenen en yaygın kullanılan uygulamalar; akupunktur, aromaterapi, kayropraktik, homeopati, masaj, osteopati ve klinik hipnoterapidir.

Palyatif bakımda
Tamamlayıcı tedaviler genellikle palyatif bakımda veya hastalarda kronik ağrıyı yönetmeye çalışan pratisyenler tarafından kullanılır. İntegratif tıp, palyatif bakımda kullanılan disiplinlerarası yaklaşımda tıbbın diğer alanlarına göre daha kabul edilebilir olarak kabul edilmektedir. "Palyatif bakım, ölmek üzere olanlara yönelik bakım konusundaki ilk deneyimlerinden itibaren, hasta değerleri ve yaşam tarzı alışkanlıklarını yaşamın sonunda kaliteli bakımı sunumunun merkezine yerleştirme gerekliliğini sorgusuz sualsiz kabul etti. Hasta tamamlayıcı tedaviler istiyorsa ve bu tür tedaviler ek destek sağladığı ve hastayı tehlikeye atmadığı sürece kabul edilebilir olarak kabul edildi."  Tamamlayıcı tıbbın farmakolojik olmayan müdahaleleri, "ağrıyı ve buna eşlik eden duygudurum bozukluğunu azaltmak ve yaşam kalitesini artırmak" için tasarlanmış zihin-vücut müdahalelerini kullanabilir.

Düzenleme

Alternatif tıp lobisi, konvansiyonel tıbba göre alternatif tedavilerin çok daha az düzenlemeye tabi olması konusunda başarılı bir şekilde baskı yaptı. Kayropraktik gibi bazı bilime dayalı tıbbı yöntemlere benzer bir şekilde düzenlenmiştir. Buna karşılık, diğer yaklaşımlar kısmen tanındı ve diğerlerinin hiçbir düzenlemesi yoktur. Bazı durumlarda, alternatif tedavilerin tanıtımına, yalnızca bir geleneğinin olması ve hiçbir etkisinin olmaması durumunda izin verilir. Kanser tedavisinde kullanılmak üzere alternatif tedavilerin pazarlanması veya teşvik edilmesi yasa dışı olmasına rağmen, birçok pratisyen bunları teşvik etmektedir.

Alternatif tıbbın düzenleme ve ruhsatlandırılması, ülkeden ülkeye ve eyaletten eyalete değişir. Avusturya ve Almanya'da tamamlayıcı ve alternatif tıp esas olarak MD'li doktorların elindedir  ve Amerikalı alternatif pratisyenlerin yarısı veya daha fazlası lisanslı MD'lerdir. Almanya'da bitkisel tedaviler sıkı bir şekilde düzenlenir: yarısı doktorlar tarafından reçete edilir ve sağlık sigortası tarafından karşılanır.

ABD ve başka yerlerdeki hükûmet organları, alternatif tıp hakkında bilgi veya kılavuz yayınladılar. ABD Gıda ve İlaç İdaresi (FDA), tüketiciler için ilaçlar ve sağlık dolandırıcılığı konusunda çevrimiçi uyarılar yayınladı. Bu, Ayurveda ürünlerinin genellikle pazarlamadan önce FDA tarafından onaylanmadığına dair bir uyarı gibi Alternatif Tıp Dolandırıcılığı ile ilgili bir bölümü içerir.

Riskler ve problemler
Ulusal Bilim Vakfı, halkın bilim kurgu, sözde bilim ve alternatif tıbba olan inanç konusundaki tutum ve anlayışlarını inceledi. Alternatif tıpla ilgili bazı sorunları açıklamak için Robert L. Park'tan bir alıntı kullanıyorlar:

Olumsuz sonuçlar
Institute of Medicine'e göre, alternatif tıbbi tekniklerin kullanılması çeşitli türlerde zararlara neden olabilir:

 " Olumsuz hasta sonuçlarına yol açan doğrudan zarar ."
 " Parasal kayıpla sonuçlanan ancak sağlık açısından tehlike oluşturmayan ekonomik zarar;"
 " Dolaylı zarar, uygun tedavinin gecikmesine veya hastaların ve ailelerinin tıbbi durumlarını kabul etme ve bunlarla etkili bir şekilde ilgilenme konusunda cesaretlerini kıran makul olmayan beklentilere yol açan;"

Farmasötiklerle etkileşimler
Biyolojik olarak aktif olan alternatif tıp formları, geleneksel tıpla birlikte kullanıldığında bile tehlikeli olabilir. Örnekler arasında immüno-büyütme terapisi, köpekbalığı kıkırdağı, biorezonans terapisi, oksijen ve ozon terapileri ve insülin güçlendirme terapisi yer alır. Bazı bitkisel ilaçlar, diğer sorunların yanı sıra ameliyat sırasında kemoterapi ilaçları, radyasyon tedavisi veya anesteziklerle tehlikeli etkileşimlere neden olabilir. Bu tehlikelere bir örnek, Avustralya Adelaide Üniversitesi'nden Doçent Doktor Alastair MacLennan tarafından, neredeyse ölümüne neden olan güçlü bir antikoagülan dahil operasyon öncesi "gücünü artırmak" için "doğal" iksirler aldığını söylemeyi ihmal ettikten sonra ameliyat masasında kan kaybından ölmek üzere olan bir hastayla ilgili olarak bildirildi.

MacLennan, ABC Online'a başka bir olası mekanizma daha veriyor:

Yan etkiler
Konvansiyonel tedaviler istenmeyen yan etkiler için teste tabi tutulurken alternatif tedaviler genellikle bu tür testlere tabi tutulmaz. Herhangi bir tedavi hasta üzerinde biyolojik veya psikolojik, aynı zamanda tehlikeli yan etkilere sahip olma potansiyeline sahip olabilir. Alternatif terapilerle ilgili olarak sıklıkla "Doğal olan zararlı olamaz" ifadesiyle bu gerçeği çürütme girişimlerine başvurulur. Karaciğer veya böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalar gibi belirli hasta grupları, alternatif ilaçların yan etkilerine karşı daha hassastır.

Yan etkilerle ilgili normal düşüncenin bir istisnası homeopatidir. 1938'den beri FDA, homeopatik ürünleri "diğer ilaçlardan önemli ölçüde farklı birkaç şekilde" düzenlemektedir.  "İlaçlar" olarak adlandırılan homeopatik müstahzarlar son derece seyreltiktir.

Tedavi gecikmesi
Alternatif tıp, insanları mümkün olan en iyi tedaviyi almaktan caydırabilir. Küçük bir hastalık için bir alternatif terapi ile başarıyı deneyimleyen veya algılayanlar, bunun etkinliğine ikna olabilir ve bu başarıyı daha ciddi, muhtemelen yaşamı tehdit eden bir hastalık için başka bir alternatif terapiye yansıtabilirler. Eleştirmenler, bu nedenle plasebo etkisine dayanan tedavilerin tehlikeli olduğunu savunuyorlar. 2002'de akıl sağlığı muhabiri Scott Lilienfeld'e göre, "doğrulanmamış veya bilimsel olarak desteklenmeyen akıl sağlığı uygulamaları, bireylerin etkili tedavilerden vazgeçmesine neden olabilir" ve bunu fırsat maliyeti olarak adlandırır. Etkisiz tedavilere çok fazla zaman ve para harcayan bireyler, her ikisinden de çok az değerli kalabilir ve daha yararlı olabilecek tedavileri alma fırsatını kaybedebilir. Kısacası, zararsız tedaviler bile dolaylı olarak olumsuz sonuçlar doğurabilir.  2001 ve 2003 yılları arasında Avustralya'da dört çocuk, ebeveynleri geleneksel tedaviler yerine etkisiz naturopatik, homeopatik veya diğer alternatif ilaçları ve diyetleri seçtiği için öldü.

Geleneksel olmayan kanser "tedavi eder"
Konvansiyonel kanser tedavi merkezlerinin dışında sunulan birçok tedavi" olmuştur. Bu alternatif kanser tedavileri genellikle 'kanıtlanmamış' olarak tanımlanıyor, bu da uygun klinik deneylerin yapılmadığı ve tedavinin terapötik değerinin bilinmediğini gösteriyor." Bununla birlikte, "birçok alternatif kanser tedavisi, kaliteli klinik araştırmalarda araştırıldı ve etkisiz oldukları gösterildi. . . .

Edzard Ernst şunları söyledi:

Bilimin reddi
Tamamlayıcı ve alternatif tıp (TAT), halka sunulmadan önce yoğun araştırmalardan geçen geleneksel tıp kadar iyi araştırılmamıştır.  Bilime dayalı tıp uygulayıcıları, etkisiz oldukları gösterildiğinde uygulama ve tedavileri reddederken, alternatif uygulayıcılar bunu yapmaz. Araştırma için fonlar yetersizdir ve bu da TAT'ın etkinliği için daha fazla araştırma yapmayı zorlaştırır. CAM için sağlanan fonların çoğu devlet kurumları tarafından finanse edilmektedir. CAM için önerilen araştırmalar, sonuçları güvenilir olmadığı için çoğu özel fon kuruluşu tarafından reddedilir. CAM araştırması, çoğu CAM araştırmacısının karşılamayı neredeyse imkansız bulduğu, etik komitelerinin belirli standartlarını karşılamalıdır. Üzerinde yapılan küçük araştırmalara rağmen, CAM'ın etkili olduğu kanıtlanmamıştır.  Yapılan araştırmalar, bilimde bir temel olduğunu iddia etmek amacıyla CAM uygulayıcıları tarafından alıntılanacaktır. Bu çalışmalar, küçük örneklemler, çeşitli önyargılar, zayıf araştırma tasarımı, kontrol eksikliği, olumsuz sonuçlar vb. gibi çeşitli sorunlara sahip olma eğilimindedir. Pozitif sonuçlara sahip olanlar bile, yanlılık ve gürültülü veriler nedeniyle yanlış pozitif sonuçlarla sonuçlanmakla daha iyi açıklanabilir.

Alternatif tıp, beden ve bilim süreci hakkında yanlış bir anlayışa yol açabilir. Yale School of Medicine'de bir nörolog olan Steven Novella, alternatif tıp tekniklerini ana akıma entegre etmeye yönelik hükümet tarafından finanse edilen çalışmaların "meşru olmayan tedavilere meşru bir görünüm vermek için kullanıldığını" yazdı. Marcia Angell, eleştirmenlerin sağlık uygulamalarının yalnızca bilimsel kanıtlara dayalı olarak sınıflandırılması gerektiğini düşündüklerini ve bir tedavi titizlikle test edilmiş ve güvenli ve etkili bulunmuşsa, bilime dayalı tıbbın, başlamak için "alternatif" olarak kabul edilip edilmediğine bakılmaksızın onu benimseyeceğini düşündü. Bir yöntemin, etki veya etkinliğinin yokluğuna ilişkin artan bilgiye dayalı olarak kategorileri (kanıtlanmış ve kanıtlanmamış) değiştirmesi mümkündür. Bu pozisyonun önde gelen destekçileri, Journal of the American Medical Association'ın (JAMA) eski editörü George D. Lundberg ve derginin geçici baş editörü Phil Fontanarosa'dır.

1999'da CA'da yazan: Klinisyenler için Bir Kanser Dergisi Barrie R. Cassileth, ABD Senatosu Halk Sağlığı ve Güvenliği Alt Komitesi'ne gönderilen ve OAM destekli araştırmalarda eleştirel düşünme ve bilimsel titizlik eksikliğinden yakınan 1997 tarihli bir mektubun dört Nobel Ödüllü ve diğer önde gelen bilim adamları tarafından imzalandığından bahsetti. (Bu, Ulusal Sağlık Enstitüleri (NIH) tarafından desteklenmiştir.)

Mart 2009'da, Washington Post'tan bir personel yazarı, sağlık hizmetlerine erişimin genişletilmesi, tıbbi uygulamaların iyileştirilmesi ve para tasarrufu hakkında yaklaşmakta olan ulusal tartışmanın, bir grup bilim adamına Ulusal Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Merkezi'nin kapatılmasını teklif etme fırsatı verdiğini bildirdi. Bu bilim adamlarından biri olan Maryland Üniversitesi'nde genom araştırmacısı ve hesaplamalı biyolog olan Steven Salzberg'in "Endişelerimizden biri, NIH'nin sahte bilimi finanse etmesidir" dediğini aktardılar. Çalışmaların büyük çoğunluğunun fizyoloji ve hastalıkla ilgili temel yanlış anlamalara dayandığını ve çok az etki gösterdiğini veya hiç etki göstermediğini belirttiler.

Bilimsel şüpheciliğin savunucusu ve The Demon-Haunted World: Science as a Candle in the Dark (1996) kitabının yazarı Carl Sagan gibi yazarlar, bu terapilerin dayandığı farazi enerjinin varlığını destekleyecek ampirik kanıtların eksikliğini eleştirdiler.

Sampson ayrıca CAM'ın kapsamlı bir sebep ve deney olmaksızın çelişkiyi tolere ettiğine dikkat çekti.  Barrett, NIH'de hiçbir zaman bir şeyin işe yaramadığını söylememe, yalnızca farklı bir versiyon veya dozun farklı sonuçlar verebileceğini söyleme politikası olduğuna dikkat çekti.  Barrett ayrıca, bazı "alternatiflerin" değerli olması nedeniyle, hepsi tek bir alternatif tıp başlığı altında sınıflandırıldığından, çoğu değersiz olsa da, geri kalanının eşit ilgi ve saygıyı hak ettiği izlenimi olduğu yönündeki endişesini dile getirdi.

Bazı eleştirmenler halk sağlığı sorunları olarak sağlık sahtekarlığı, yanlış bilgilendirme ve şarlatanlığa odaklanıyor, Alternatif tıbba karşı çıkma gerekçeleri şunları içerir:

 Alternatif tedaviler tipik olarak herhangi bir bilimsel doğrulamadan yoksundur ve etkinlikleri ya kanıtlanmamış ya da çürütülmüştür.
 Genellikle din, gelenek, hurafe, doğaüstü enerjilere inanç, sahte bilim, mantık hataları, propaganda veya sahtekarlığa dayanır.
 Yöntemler, geleneksel tıp, halk bilgisi, manevi inançlar, bilimsel ilkelerin cehaleti veya yanlış anlaşılması, akıl yürütmedeki hatalar veya iyileştirme iddiasında bulunan yeni tasarlanmış yaklaşımları birleştirebilir veya bunlara dayanabilir.
 Alternatif tıp araştırmaları genellikle düşük kalitede ve metodolojik olarak kusurludur.
 Tedaviler, geleneksel, bilime dayalı sağlık sisteminin bir parçası değildir.
 Alternatif tedavilerin geleneksel bilime dayalı tıbbın yerini aldığı yerlerde, hatta en güvenli alternatif ilaçlarla bile, geleneksel bilime dayalı tıbbın kullanılmaması veya geç kullanılması ölümlere neden olmuştur.

Birçok alternatif tıbbi tedavi patentlenemez, bu da özel sektörden daha az araştırma fonuna yol açabilir.

Evrimsel biyolog Richard Dawkins, 2003 tarihli A Devil's Chaplain adlı kitabında alternatif tıbbı "test edilemeyen, test edilmeyi reddeden veya testleri sürekli olarak geçemeyen bir dizi uygulama" olarak tanımladı. Dawkins, bir tekniğin uygun şekilde uygulanan denemelerde etkili olduğu kanıtlanırsa, alternatif olmaktan çıkıp sadece tıp olacağını ifade etti.

CAM ayrıca genellikle geleneksel tıptan daha az düzenlenir.  TAT uygulayan kişilerin hastaları tedavi etmek için uygun bilgiye sahip olup olmadığı konusunda etik kaygılar vardır.  TAT genellikle, geleneksel tıbbı yöneten aynı tıbbi lisanslama yasalarıyla çalışmayan hekim olmayan kişiler tarafından yapılır ve genellikle bir zarar vermeme sorunu olarak tanımlanır.

İki yazara, Wallace Sampson ve K. Butler'a göre pazarlama, alternatif tıpta gerekli olan eğitimin bir parçasıdır ve alternatif tıptaki propaganda yöntemlerinin izleri, Hitler ve Goebels'in tıpta sahte bilimi teşvik etmelerinde kullandıkları yöntemlere kadar uzanmaktadır.

Kasım 2011'de Edzard Ernst, "alternatif tıp hakkındaki yanlış bilgi seviyesi artık tehlikeli ve etik dışı hale geldi. Şimdiye kadar, alternatif tıp etikten bağımsız bir bölge olarak kaldı. Bunu değiştirmenin zamanı geldi."

Harriet Hall, alternatif tıp topluluğu tarafından kabul edilen düşük kanıt standardını eleştirdi:

Çıkar çatışmaları
Bazı yorumcular, alternatif tıpta çıkar çatışması konusuna özel önem verilmesi gerektiğini söylediler. Edzard Ernst, alternatif tıbba yönelik çoğu araştırmacının, seçtikleri konuya genel olarak eleştirel olmayan bir inanç nedeniyle "tek yönlü önyargı" riski altında olduğunu söyledi. Ernst, Çin menşeli bir akupunktur deneme örneğinin %100'ünün olumlu sonuçlara vardığı olgusunu kanıt olarak aktarır. David Gorski, araştırmacıların hipotezleri çürütmeye çalıştıkları kanıta dayalı tıp ile sözde bilime dayalı araştırmalarda önceden var olan kavramları doğrulamaya çalışmanın sık uygulama olduğunu söylediği şeyle karşılaştırır. Harriet Hall, alternatif tıp pratisyenlerinin ve tarafsız bilim adamlarının koşulları arasında bir tezat olduğunu yazıyor: örneğin akupunktur söz konusu olduğunda, akupunktur araştırma tarafından reddedilirse, bir akupunktur uzmanının "kaybedecek çok şeyi" olurdu; ama tarafsız şüpheci, etkileri doğrulanırsa hiçbir şey kaybetmez; daha ziyade fikir değiştirmeleri, şüpheci kimliklerini artıracaktır.

Sağlık ve araştırma kaynaklarının kullanımı
Alternatif terapilere yönelik araştırmalar, "biyolojide hiçbir temeli olmayan bir teorinin peşinden gitmek için araştırma zamanını, parayı ve diğer kaynakları daha verimli araştırma hatlarından saptırmakla" eleştirildi.   Araştırma yöntemleri uzmanı ve Snake Oil Science'ın yazarı R. Barker Bausell, "saçmalıkları araştırmanın politik olarak doğru hale geldiğini" belirtti.  Yaygın olarak alıntılanan bir istatistiğe göre, ABD Ulusal Sağlık Enstitüsü'nün 2009'dan önce alternatif tedavileri araştırmaya yönelik 2,5 milyar dolar harcadığı ve hiçbirinin etkili olmadığı bulunduğudur.

Ayrıca bakınız

 Gelişim ve öğrenme güçlükleri için alternatif terapiler
 Koruma tıbbı
 etnomedikal
 safra kesesi sifonu
 Psişik cerrahi
 Siddha tıbbı

Notlar

Kaynakça

Sözdebilim
Alternatif tıp
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar

Alternatif tıp


El fenitrotión es un insecticida organofosforado y acaricida no sistémico inhibidor de la colinesterasa. Las reacciones metabólicas más importantes son la desulfuración de P=S (compuestos tiones) a P=O (compuestos oxones), la escisión del enlace P-O-arilo catalizado por el citocromo P-450 dependiente del sistema de monooxigenasa y la O-desmetilación catalizada por las glutatión S-transferasas.

Entre los principales metabolitos reportados del fenitrotión se encuentran el fenitrooxon, formado por una desulfuración oxidativa; el desmetilfenitrotión y el desmetilfenitrooxon, formados por una O-desmetilación del fenitrotión y del fenitrooxon; y el ácido dimetil fosfotrioico y el dimetil fosfórico, formados por la escisión del enlace P-O-arilo del fenitrotión y del fenitrooxon, respectivamente.

Características
Son ésteres del ácido fosfórico, generalmente liposolubles, lo que facilita la penetración en el organismo. Tienen mediana tensión de vapor, lo que les hace volátiles, facilitando su absorción inhalatoria y se hidrolizan fácilmente en el medio alcalino.

Las vías de absorción son la digestiva, respiratoria y cutánea y las vías de eliminación en el ser humano son a través de la orina, heces y aire expirado. La máxima excreción se produce a las 48 horas. Su biotransformación es a nivel hepático, mediante el proceso de hidrólisis, en conjugación con glutatión y oxidasas.

Mecanismo de acción

Tienen un efecto sobre la transmisión nerviosa, mediante la inhibición irreversible de la acetilcolinesterasa, lo que impide la degradación del neurotransmisor de acetilcolina, favoreciendo su acumulación excesiva en las uniones colinérgicas neuroefectoras, mioneurales del esqueleto y los ganglios autónomos y en el sistema nervioso central, produciendo una sobreestimulación de los receptores colinérgicos.

Diversos estudios han determinado que la reacción metabólica que da lugar a la forma oxon, es considerada como la reacción más tóxica del fenitrotión. Asimismo, se ha identificado que este pesticida es un antagonista competitivo del receptor androgénico humano y puede inhibir el crecimiento de aquellos tejidos dependientes de andrógenos como los órganos sexuales accesorios, y en menor concentración, en músculo, hígado y corazón. Esto ocurre con una dosis de fenitrotión de 15 mg/kg, no asociada con una disminución significativa de la actividad de las aceticolinesterasas de la sangre, lo cual se usa a menudo como marcador para identificar la exposición a pesticidas organofosforados.

Usos del fenitrotión
En la agricultura es usado para el control de insectos de cultivos de arroz, cereales, frutas, vegetales, algodón, almacenamiento de granos, plantas ornamentales y árboles de sombra.

También se utiliza para el control de plagas como cucarachas, hormigas, chinches de agua, insectos palmetto, pulgones, polillas, ácaros, orugas, moscas, gorgojos, babosas y programas de control de vectores en salud pública (control de la malaria y control del dengue).

El fenitrotión aparte de usar usado para  o chinches, también es para uso veterinario, de tipo parasitario: plaguicida, teniendo una eficacia antiparasitaria muy alta, en las mascotas del hogar se usa para prevenir las pulgas, miasis, ya que son parásitos externos, ya que carece de eficacia contra parásitos internos.

Efectos sobre seres humanos
El fenitrotión es un inhibidor indirecto de las colinesterasas. En el organismo se transforma en fenitrooxon, que es un compuesto capaz de inhibir la actividad de estas enzimas. Debido a esta transformación, los síntomas de la sobreexposición al veneno se desarrollan tras un período latente y pueden incrementarse una vez la exposición ha sido detenida.

La exposición repetida por inhalación, ingestión o contacto por la piel puede dar lugar a la manifestación gradual de signos y síntomas de la inhibición de la actividad de las colinesterasas.

Los síntomas generales de envenenamiento después de la absorción a través de la piel, inhalación o ingestión suelen manifestarse en forma de malestar general, náuseas, vómitos, cefalea, sialorrea, sudoración y contracción de las pupilas. Además en casos severos de envenenamiento se pueden producir convulsiones, pérdida de conciencia e incluso la muerte ocasionada por un paro cardiorrespiratorio.

El contacto directo con la piel y/o los ojos, puede ocasionar irritación y enrojecimiento de la zona afectada.

Detección
Para evaluar la contaminación humana por fenitrotión y demás sustancias organofosforadas, se utilizan diversos métodos que determinan los niveles de colinesterasa en la sangre, como los métodos de Michel, de Edson o Colorímetro y Acholest. Se están desarrollando otras técnicas para la detección en serum y orina del fenitrotión, como es el caso de monolithic spin column extraction.

Tratamiento y pronóstico médico
El antídoto que se debe administrar es el sulfato de atropina. Todos aquellos individuos diagnosticados de envenenamiento por fenitrotión o que presenten severas dificultades respiratorias, convulsiones o inconsciencia deben tomar una dosis de 2 mg (para un adulto) del antídoto. La dosis del tratamiento debe disminuirse paulatinamente hasta la suspensión total. Adicionalmente, se debe administrar oximas (previo uso de atropina). Estas sustancias reactivan la enzima acetil-colinesterasa-2 y la dosis recomendada es de 250 mg de obidoxima para un adulto.

El uso de barbitúricos, morfinas, fenotiazinas, tranquilizantes y todo tipo de estimulantes del sistema nervioso central está contraindicado en caso de intoxicación por fenitrotión. Otros fármacos contraindicados son la teofilina y la aminofilina, ya que predisponen a las arritmias.

Una vez iniciado el tratamiento, el pronóstico es bueno si existe mejoría, sobre todo en los primeros cuatro a seis días. También depende de la vía de absorción, de la dosis ingerida y de la rapidez en el inicio del tratamiento y asistencia médica.

Un estudio realizado entre el 2003 y 2006, para evaluar los factores pronósticos y la toxicocinética del fenitrotión en autoenvenenamientos, encontró que los pacientes que tuvieron mayores concentraciones séricas del veneno fueron aquellos que tuvieron peor pronóstico (muerte o asistencia médica en la unidad de cuidados intensivos por tiempo prolongado).

Referencias

Compuestos aromáticos
Nitroderivados
Neurotoxinas
Insecticidas organofosforados
Interruptores endocrinos

Fenitrotión


G.I. Joe: The Movie est un film américano-japonais d'animation réalisé par Don Jurwich, sorti en 1987. Le film est sorti directement en vidéo.

Synopsis
L'organisation Cobra attaque les G.I. Joe dans l'Himalaya.

Fiche technique
 Titre : G.I. Joe: The Movie
 Réalisation : Don Jurwich
 Scénario : Ron Friedman
 Musique : Johnny Douglas et Robert J. Walsh
 Montage : David Hankins
 Production : Jules Bacal et Tom Griffin
 Société de production : Sunbow Productions, Marvel Productions et Hasbro
 Pays :  et
 Genre : Animation, action, aventure et science-fiction
 Durée : 93 minutes
 Dates de sortie :
  :

Doublage
 Charlie Adler : Low Light
 Shuko Akune : Jinx
 Jack Angel : Wet-Suit
 Michael Bell : Duke / Blowtorch / Lift-Ticket / Xamot
 Gregg Berger : Motorviper
 Earl Boen : Taurus
 Arthur Burghardt : Destro / Iceberg
 Corey Burton : Tomax
 William Callaway : Beach Head
 François Chau : Quick Kick
 Peter Cullen : Zandar / combattant de Nemesis / scientifique
 Brian Cummings : Dr. Mindbender
 Jennifer Darling : Pythona
 Dick Gautier : Serpentor
 Ed Gilbert : Hawk
 Dan Gilvezan : Slip Stream
 Zack Hoffman : Zartan
 Kene Holiday : Roadblock
 John Hostetter : Bazooka
 Don Johnson : lieutenant Falcon
 Buster Jones : Doc
 Christopher Collins : Cobra Commander / Gung Ho / Ripper / Televiper 1
 Mary McDonald-Lewis : Lady J
 Morgan Lofting : Baroness
 Chuck McCann : Leatherneck
 Michael McConnohie : Cross-Country
 Burgess Meredith : Golobulus
 Ron Ortiz : Law
 Rob Paulsen : Snow Job
 Patrick Pinney : Mainframe
 Poncie Ponce : Red Dog
 Lisa Raggio : Heather / Zarana
 Bill Ratner : Flint
 Neil Ross : Buzzer / Shipwreck / Hector Ramirez / Monkeywrench
 Brad Sanders : Big Lob
 Ted Schwartz : Thrasher
 Robert Remus : sergent Slaughter
 Kristoffer Tabori : Mercer
 Betty Jean Ward : Scarlett
 Lee Weaver : Alpine
 Frank Welker : Torch / Wild Bill
 Stan Wojno : Lifeline
 Jackson Beck : narrateur

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1987
Film japonais sorti en 1987
Film d'animation américain
Film d'animation japonais
Film d'action américain
Film d'action japonais
Film d'aventure américain
Film d'aventure japonais
Film de science-fiction américain
Film de science-fiction japonais
Film G.I. Joe

Film d'animation sorti directement en vidéo

G.I. Joe: The Movie


British Aerospace Dynamics Limited (BADL or BAe Dynamics) was a division of British Aerospace.

History
British Aerospace was created in April 1977 by the merger of the British Aircraft Corporation, Hawker Siddeley Aviation, Hawker Siddeley Dynamics and Scottish Aviation.

Formation
There were two companies in the formation:
 BAC (Guided Weapons)
 Hawker Siddeley Dynamics

The missile, weapon systems and space businesses of these companies were merged into British Aerospace Dynamics Limited (BADL), a wholly owned subsidiary of BAe.

In December 1979, Euromissile Dynamics Group was formed with Aérospatiale of Toulouse, France and MBB of Ottobrunn.

Subsidiary company
On 1 January 1992, British Aerospace Defence Ltd began trading as a wholly owned subsidiary of BAe. Previously separate defence companies now operated as divisions of that subsidiary:
 British Aerospace (Dynamics) Ltd
 British Aerospace (Military Aircraft) Ltd,
 Royal Ordnance plc
 British Aerospace Systems and Services Division (BAe SSD)

In 1994, the BAe Dynamics subsidiary British Aerospace Space Systems was sold to Matra Marconi Space.

Merger with Matra
In 1996, BAe Dynamics' guided weapons division was merged with a division of Matra Defense to form the then largest European missile manufacturer, Matra BAe Dynamics. This group now forms part of MBDA.

Products

Missiles
 ALARM (missile), built with Marconi Space and Defence Systems
 Rapier (missile) SAM, designed earlier by BAC (Guided Weapons), and developed with Marconi Space and Defence Systems (the Blindfire radar), and was superior to the comparative Roland
 Sea Dart (missile), designed earlier by Hawker Siddeley Dynamics
 Sea Eagle (missile) ASM
 Sea Skua ASM
 Sea Wolf (missile) SAM
 Skyflash AAM
 Trigat

Satellites
 Giotto (spacecraft), approached Halley's Comet in March 1986 (made at Filton)
 Orbital Test Satellite
 Skynet (satellite), built with MSDS

References

BAE Systems subsidiaries and divisions
British companies established in 1977
Companies disestablished in 1996
Aerospace companies of the United Kingdom
Guided missile manufacturers
Spacecraft manufacturers
Space programme of the United Kingdom
1996 disestablishments in the United Kingdom

BAe Dynamics


Eustace Chapuys (1490/92. – 1556.) bio je profinjen odvjetnik iz Savoje, čovjek izuzetnih sposobnosti. Poznat je po svojoj diplomatskoj misiji kao španjolski veleposlanik u Engleskoj u burno doba Henrika VIII.

Pobornik Katarine Aragonske

Ujesen 1529. došao je kao novi veleposlanik Španjolske u Englesku. Nije se bojao reći što misli, bio je odan svom caru i onima koji su bili u vezi s njim. Bio je dobro obaviješten o tome kako se postupa prema Katarini Aragonskoj. Zato je bio spreman za svoju zadaću čim je stigao u London. Pošto je upoznao kraljicu, ubrzo joj se počeo diviti i poštovati te. Chapuys joj je postao iskreno privržen.

Od samog početka Chapuys je svoje dužnosti obavljao s mnogo većom predanošću od svojih prethodnika. Prvobitan cilj je bio pokušati pomiriti kralja Henrika s kraljicom Katarinom, potičući među njima "nježnost i prijateljstvo". No bilo je samo pitanje vremena kada će Chapuys nadmašiti te upute i postati stalan trn u oku Henrika VIII. Nije vjerovao nikomu od kraljevih dvorjana i savjetnika te je prezirao stranku Ane Boleyn, koja se bojala njegova utjecaja. To je neprijateljstvo bilo obostrano.

Neki su smatrali Chapuysa lažljivcem, brbljavcem i laskavcem kojemu su strane bile istina i poštenje.

Do listopada 1529. Chapuys je upoznao kralja, kraljicu, kardinala Wolseyja i Vijeće te procijenio situaciju u Engleskoj te rekao caru Karlu V.:"Ovdje Dama ima svu moć, a kraljica neće imati mira sve dok se njezin slučaj ne sasluša i razriješi u Rimu."Tijekom 1530. car Karlo V. je natjerao papu Klementa VII. da proglasi "sveto pravo kraljice" i zatražio od njega da zapovijedi Henriku VIII. da se raziđe s Anom Boleyn dok se ne donese presuda o njegovom braku s Katarinom. U kolovozu 1530. godine Karlo V. je posebno ovlastio Chapuysa kako bi djelovao u ime kraljice Katarine. To je tom neumornom veleposlaniku dalo slobodu koja mu je bila potrebna: od tog trenutka bit će još revniji u radu na kraljičinu slučaju. Katarini se on svidio i vjerovala mu je bezuvjetno. Ti njezini topli osjećaji su joj bili uzvraćeni.

Godinama poslije, pošto je otišao u mirovinu (1545. godine), Chapuys će je se sjećati kao:"najčestitije i najsrčanije žene koju sam ikad upoznao, no olako je vjerovala da su i drugi ljudi poput nje. Usto, nije htjela činiti mala iz kojih je moglo izići mnogo veće dobro."Referira se na Katarinino odbijanje carske invazije na Englesku koja se, u njezino ime, trebala izvesti tijekom 1530. godine. Chapuys ju je neprestano pokušavao uvjeriti kako je vojna intervencija jedini način da se stane na kraj njezinim nevoljama. Međutim, ona je bila previše odana Henriku kojega je smatrala svojim suprugom. To je njezino stajalište ogorčilo i naljutilo Chapuysa, no zbog toga ju je još više cijenio.

Kraljeva "velika stvar"
Kao veleposlanik je Chapuys bio stalno prisutna ličnost na Henrikovom dvoru. Zato je ostao kao vrijedan kroničar njegovog vremena koji je pratio uspona i padove njegovoga odnosa s Anom Boleyn te odnose među plemićima na dvoru.

Kardinal Wolsey
Prema Chapuysevom mišljenju, Wolsey se nadao da će se vratiti na svoj stari položaj jednom kad "velika stvar" bude završena, a to će biti gotovo samo ako se riješi u Katarininu korist. Kad se makne Ana Boleyn i sa zahvalnom kraljicom Katarinom koja će upotrijebiti svoj utjecaj na skrušenog supruga, bit će mu otvoren put. Međutim, Wolsey je, kao i mnogi drugi, podcijenio snagu kraljevih osjećaja prema Ani Boleyn. Ta pogrešna procjena u ovom će slučaju biti kobna.

Wolsey je imao naviku podcjenjivati žensku inteligenciju, tako da nije bio svjestan da je u Ani imao zakletu neprijateljicu sve dok nije bilo prekasno. U vrijeme kada je bio uhićen, već je bio teško bolestan te umro.

Ana Boleyn
Na početku 1531. godine Chapuys izvještava o ponašanju Ane Boleyn nakon kardinalove smrti:"Iz dana u dan sve je bahatija, kralju se obraća autoritativnim riječima, na što se on nekoliko puta požalio vojvodi od Norfolka rekavši mu kako se ne ponaša poput kraljice, koja nikad u životu nije tako razgovarala s njim."Anino se stajalište prema kraljici Katarini do siječnja 1531. godine srozalo na golu mržnju. Chapuys je o tome zapisao:"Gospođa Ana hrabrija je od lava... Rekla je jednoj dami iz kraljičine pratnje kako želi se svi Španjolci utope u moru. Dama joj je rekla da su te riječi vrlo uvredljive za kraljicu, a ona joj je uzvratila da joj uopće nije stalo do kraljice i da bi je radila vidjela na vješalima nego da je prizna za svoju gospodaricu."

Raskol s Rimom
Chapuys je smatrao da je papina "plašljivost i prijetvornost" bila ono što je Henrika navelo da raskine s Rimom i tako napravi veliku štetu Katoličkoj crkvi kojoj se čitav život divio i za koju se zalagao u polemikama protiv Martina Luthera. Opisivao je Anino oduševljenje i podupiranje crkvene reforme.

U lipnju 1532. godine Henrik je priopćio Chapuys da se što prije želi oženiti Anom Boleyn i da će sve svadbene svečanosti biti obavljene na "najsvečaniji način". Međutim, čekao je s time još neko vrijeme. Ana je bilo izrazito nepopularna, što je zapisao i sam Chapuys:"Damu mrzi cijeli svijet."Chapuys je tijekom svog mandata u Engleskoj, promatrajući sve kobne događaje i masovna pogubljenja, više puta istaknuo kako se boji za Katarinu Aragonsku i njezinu kćer Mariju. Zbog njihovog protivljenja kraljevim novim zakonima, mogle su lako završiti u zatvoru, ako ne i na gubilištu.

Jane Seymour
Istog dana kada je Ana Boleyn bila pogubljena, kralj je svom Vijeću objavio svoju namjeru da se zaruči s Jane Seymour. To je bila ugodna vijest onima koji su bili skloni caru i koji su gorljivo podupirali savez s Carstvom zbog prednosti koje je to donosilo u trgovačkim odnosima s Europom.

Iako su buduću kraljicu rijetko viđali u javnosti, priče o njezinu kreposnu ponašanju tijekom kraljeva udvaranja širile su se u javnosti i bile dočekane s odobravanjem. Chapuys, koji je bio cinik, smatrao je da je ta krepost imala skrivene motive. Privatno je mislio kako je malo vjerojatno da je Jane dočekala svoju 25. godinu nevina jer je bila "Engleskinja koja je toliko dugo provela" na kraljevskom dvoru, mjesto na kojem nemoral cvate. Ipak, prepostavio da vjerojatan nedostatak Janeine čednosti kralja neće previše zabrinjavati "jer se može njome oženiti kao djevojkom, a ako se poželi rastati, naće će se dovoljno svjedoka koji će biti spremni tvrditi da nije bila nevina". Međutim, smatrao je kako je Jane bila posve solidno opremljena svim osobinama koje treba imati supruga. No, prema njemu, nije bila previše pametna niti domišljata, već je "dobro shvaćala". Bojao se da će, jednom kada se navikne na status kraljice, zaboraviti na svoje dobre namjere prema Katarininoj kćeri Mariji, no njegovi su se strahovi pokazali neutemeljenima. Jane je bila odana svojim pobornicima te je nastojala smanjiti jaz između Henrika i njegove najstarije kćeri.

Nakon proglašenja Jane novom kraljicom Engleske, kralj je osobno doveo Chapuysa u njezine službene odaje kako bi ga predstavio. Time je bio prvi veleposlanik kojeg je Jane tijekom svog kraljevanja primila. Poljubio joj je ruku, čestitao na braku te dodao da će moto njezine prethodnice, Ane Boleyn, "Najsretnija žena" Jane nedvojbeno ostvariti. Siguran je, tvrdio je Chapuys, da će se i car radovati tomu što je tako kreposna i draga kraljica sjela na prijestolje. Jane mu je obećala kako će nastaviti biti sklona Mariji. Chapuys joj je odgovorio da je u Mariji stekla dragocjenu kćer koja će joj biti bolja od vlastite djece koju će imati s Henrikom.

Poslije tog susreta Chapuys je morao revidirati svoju prijašnju procjenu Jane, pa je sada pisao o njezinoj kreposti i inteligenciji, a poslije će pohvaliti njezinu diskreciju kada se radilo o vjerskim i političkim pitanjima, držeći se izrazito dostojanstveno.

Kasnije je Chapuys kraljevskom paru organizirao predstavu.

Odnosom s Marijom Tudor
Nakon Katarinine smrti, Chapuys je nastavio prijateljevati s njezinom kćeri Marijom. Neko je vrijeme čak strahovao za njezin život pod utjecajem Ane Boleyn. Nakon njezinog pogubljenja, Chapuys je radio na pomirenju Henrika i Marije kako bi ju vratio u nasljedni red. Nadu za to je polagao i u novoj kraljici, Jane Seymour.

Chapuys ju je uvjeravao da se pokori očevim zahtjevima, a to je bilo nešto što je mladoj Mariji bilo teško podnijeti. Nakon toga joj je u ime cara obećao papinski oprost ako je prisile da potpiše članke o Zakonu o nasljeđivanju i kraljevu autoritetu nad Crkvom. Međutim, Marija je od oca naslijedila tvrdoglavost.

U konačnici, osokoljena Chapuysevim uvjeravanjima da će je papa razriješiti od bilo kakve odgovornosti za ono što je morala učiniti pod prisilom, priznala je da je njezin otac neosporni poglavar Anglikanske crkve i da je njegov brak s njezinom majkom "prema Božjim i ljudskim zakonima incestuozan i nezakonit". Chapuys je smatrao da je učinila najbolje što je mogla i veselo uvjeravao cara da je Mariji olakšao savjest.

Jane je ubrzo organizirala susret između Henrika i Marije. Chapuys je bio sretan što može izvijestiti Karla V. o velikom napretku koji se dogodio Mariji. Imala je više slobode nego ikada prije i sada su je posluživali s velikim poštovanjem. Čak je objavljeno da je prema položaju druga dama na dvoru, odmah do kraljice Jane.

Izvori

Diplomati
Povijest Engleske
Životopisi, Španjolska
Tudori
Renesansa

Eustace Chapuys


The 14th Armored Division was an armored division of the United States Army assigned to the Seventh Army of the Sixth Army Group during World War II. It remains on the permanent roll of the Regular Army as an inactive division, and is eligible for reactivation. The division is officially nicknamed the "Liberators".

History
The 14th Armored Division was constituted and added to the roll of the US Army on 28 August 1942; it was activated on 15 November in a ceremony at Camp Chaffee, Arkansas. It was organized initially as a heavy division with two armored regiments (the 47th and 48th) and one armored infantry regiment, the 62nd Infantry Regiment. It was reorganized from a heavy division to a light division on 20 September 1943. The reorganization saw the loss of two tank battalions from the Armored regiments, one battalion each. The 1st Battalion of the 47th Armor was redesignated as the 786th Tank Battalion and the 3rd Battalion of the 48th Armor was redesignated as the 716th Tank Battalion.

The division departed Camp Chaffee in November to participate in the 2nd Army maneuvers in Tennessee from 17 November 1943 until 10 January 1944. At the conclusion of the exercise, the division was assigned to Camp Campbell, Kentucky. The division remained at Camp Campbell until late September when it was alerted for movement to the ETO (European Theater of Operations) via Camp Shanks, New York where it went for final processing. Units departed Camp Campbell on 1 October and completed their arrival at Camp Shanks on the 6th of that month. After completing their processing, the division boarded four transport ships for deployment on 13 October 1944.

France and the Alsatian Plain
The 14th Armored Division landed at Marseille in southern France, on 29 October 1944. Within two weeks some of its elements were in combat, maintaining defensive positions along the Franco-Italian frontier. The division was assigned to US 6th Army Group on 1 November. On 10 November, the division was assigned to US Seventh Army. On 12 November the Combat Command Reserve (CCR) was detached, and ordered to the Maritime Alps by 6th Army Group to relieve units in defensive positions there. On 15 November, Combat Command A moved north from the area of Marseille to Epinal to take part in the VI Corps drive through the Vosges Mountains, and was followed by Combat Command B five days later. Hard fighting at Gertwiller, Benfeld, and Barr helped VI Corps to crack the German defenses, the division was on the Alsatian Plain in early December. On 17 December the division attacked across the Lauter River into Germany itself, along with the other units of VI Corps, it fought its way into a heavily defended portion of the German Westwall. Due to the growing crisis in the Ardennes, General Eisenhower, the supreme commander, ordered the Seventh Army to stop its attack and withdraw from the Westwall, where its units assumed positions south of the Lauter River. The order was poorly timed as elements of the 14th Armored Division had penetrated deep into the German defenses, and were poised to break out into the enemy's rear.

Operation Nordwind

Task Force Hudelson
On 25 December 1944 VI Corps ordered the division's Combat Command R, commanded by Colonel Daniel Hudelson, to assemble a regimental-sized task force (TF Hudelson), to establish defensive positions along a 10-mile section of the Seventh Army line linking XV and VI Corps. It was located in the rugged Vosges Mountains in the area of Bannstein in France, southeast of Saarbrücken. The balance of the division was placed in Corps Reserve to protect against a Saar Valley penetration by the Germans. Additionally, it was ordered to be prepared to move to the vicinity of Phalsbourg as a counter-attacking force to stop and prevent a break-through in the XV Corps area.

TF Hudelson consisted of the division's 62nd Armored Infantry Battalion, the 94th Cavalry Reconnaissance Squadron and Company A of the 125th Armored Engineer Battalion. TF Hudelson was further reinforced by two VI Corps units, the 117th Cavalry Reconnaissance Squadron and the 1st Battalion, 540th Combat Engineers. Just before midnight on New Year's Eve 1944, the German Army Group G launched Operation Nordwind, the last major German counter-offensive of the war. The advancing German units were from the XC and LXXXIX Corps, attacking through the Low Vosges. TF Hudleson held only a thin line of strong points and screens. During the night and day of 1 January 1945, TF Hudelson found itself engaged by elements of five enemy divisions, the 256th, 257th, 361st and 559th Volksgrenadier. Just after midnight on the 1st, the 62nd Armored Infantry reported "enemy attack across the entire front of our battalion zone. The main effort by enemy being made on battalion left flank in the sector of C Co, by estimated 2000 Infantry supported by five (5) Mark IV tanks". The troops of TF Hudelson took the brunt of the German advance which had penetrated to Bannstein by day-break. The Task Force was soon overrun or bypassed by the German divisions but it managed to delay and slow the German advance until substantial reinforcements could arrive and stem the German advance. By the fourth day of the German counter-offensive it had advanced 10 miles. With pressure building during the first day of the attack, aerial observation reported a strong regimental size element moving towards Bannstein. Reinforcements were sent to Baerenthal to reinforce the VI Corps left flank and the 14th Armored Division was ordered to establish blocking positions. On 2 January, the 45th Division along with the attached Task Force, occupied positions to block any further penetration by the Germans. This allowed for the relief of Task Force Hudelson and its return to division control.

The major fighting between 1 and 8 January occurred in the Vosges Mountains and two combat commands of the division were in almost continuous action against the German thrusts. With the failure of his attack in the Vosges, the enemy attempted to break through to Hagenau and threaten Strasbourg and the Saverne Gap by attacks at Hatten and Rittershoffen, two small villages located side by side on the Alsatian Plain. However, this, the strongest attack of Operation Nordwind, was halted by the 14th Armored in the fierce defensive Battle of Hatten-Rittershoffen which ranged from 9 to 21 January 1945.

Hatten and Rittershoffen
As the fighting in the VI Corps sector intensified, the Germans committed the 21st Panzer and the 25th Panzer Grenadier Divisions to the attack with a breakthrough to Hagenau. On 9 January, German armor was able to penetrate the center of the VI Corps sector. This caused Brooks, the Corps commander, to commit his final reserve force, the 14th Armored, in an effort to stop the German XXXIX Panzer Corps advance. Ordered to take up positions in the vicinity of Hatten and Rittershoffen, the 14th assumed command and control of units from the 242nd Infantry Regiment and the 2nd and 3rd Battalions of the 315th Infantry Regiment, 79th Infantry Division . With heavy fighting in and around the towns, success was measured in how many buildings were controlled by each side as the Americans controlled the western half of the villages and the Germans the eastern half. On 15 January, the Germans strengthened the forces in both villages with elements of the 20th Parachute Regiment from the 7th Parachute Division, and the 104th Infantry Regiment from the 47th Volksgrenadier Division. As the fighting raged, the 14th Armored found itself increasingly on the defensive with Combat Command A holding Rittershoffen and Combat Command Reserve defending positions in and around Hatten. Combat Command B took up defensive positions behind the Rittershoffen to Leiterswiller road.

The resupply of the division was becoming very difficult due to the constant reorganizing of forces, the evacuation of the wounded and the shrinking perimeter. Gasoline, of which almost 200,000 gallons was consumed in seven days, had to come from near Saverne 35 miles away along icy roads in blackout conditions. Mortar ammunition had run out by 15 January and the Division's G-4 notified the advanced command post that no more might be available for two weeks. Instructions were given for all abandoned German 8 cm mortar ammunition to be picked up and a method was devised by the Division ammunition officer to use this in American 81mm mortars. Artillery ammunition was strictly rationed after 15 January when 6,247 rounds of ammunition were expended out of a total of nearly 40,000 rounds for the entire seven days. In order to alleviate the shortage a convoy of twenty 2 1/2 ton trucks were sent to Marseilles and returned loaded with ammunition dug out of the surf and the landing sites for the invasion of Southern France. Artillery was further handicapped by the shortage of telephone wire. Poor visibility hampered air operations on both sides for most days. On 15 January the first German jet propelled aircraft was seen in the area bombing a battery of the 499th Armored Field Artillery Battalion.

Approximately 39 American and 51 German tanks were destroyed, damaged or abandoned. Recovery of disabled vehicles was very difficult due to the complete lack of cover. Following the battle, the division's G-4 (staff officer) reported to the commanding officer that the division was still short of 62 medium tanks despite having received over 60 replacements during the month of January. The 136th Ordnance Maintenance Battalion's report for the month listed approximately 150 tanks that had been knocked out in combat, repaired and returned to the division's tank battalions. An example of this is seen in the operational reports of the 47th and 48th Tank Battalions. At the height of the fighting the 47th reported that it had a total of 17 operational tanks out of an authorized strength of 50, all were committed to holding its portion of the line. The 48th Tank Battalion report for the same period included the comment that its tank companies were now of approximately squad strength.

The Division sustained battle casualties amounting to 104 killed, 899 wounded and 112 missing. German losses were estimated at in excess of 3,100 in total. The problem of obtaining infantry and armored replacement personnel, especially combat junior officers, was critical.

The Division's 11-day stand at Hatten and Rittershoffen allowed the VI Corps and Seventh Army to withdraw to prepared defensive positions. On 21 January, after the rest of Seventh Army had withdrawn to the south bank of the Moder River, the 14th and its supporting units withdrew from Hatten and Rittershoffen and moved south to join the rest of the army.

Lieutenant-General Jacob L. Devers, commanding general, 6th Army Group later commented that the Battle of Hatten-Rittershoffen "was one of the greatest defensive battles of the war."  The 14th Armored Division was nominated for four Presidential Unit Citations for its actions at Hatten-Rittershofen. Of these, two were awarded. Col. Hans von Luck, who commanded the 21st Panzer Division at Hatten-Rittershoffen wrote in his memoirs "Panzer Commander" that the battle ".... was one of the hardest and most costly battles that had ever raged on the western front."  These are strong, telling words from a professional German panzer officer who had fought with Rommel's famed Afrika Korps in North Africa, served two tours of duty on the Eastern Front, and led the only armored counter-attack to be attempted against the Allied beachhead in Normandy. A veteran officer who served on the staff of Army Group G during the battle wrote after the war that the American defense of the town against overwhelming odds was "heroic."

After rest, rehabilitation and defensive missions during February and early March, the division returned to the offensive on 15 March 1945; it drove across the Moder River, cracked through the Siegfried Line and by the end of the month, had captured Germersheim on the Rhine River. On Easter Sunday, 1 April, the 14th moved across the Rhine near Worms, protecting the long left flank of the Seventh Army and advanced against moderate to heavy opposition through Lohr, Gemunden, Neustadt, and Hammelburg where, on 6 April, Combat Command B (CCB) liberated Stalag XIII-C and the more famous Oflag XIII-B.

Capture of Oflag XIIIB and Stalag XIIIC
After erecting a pontoon bridge near Worms across the Rhine on 1 April, the 14th attacked to the northeast with CCB in the lead. The initial task of CCB was to break through the Spessart Forest and into the rear of the German forces. The command advanced 75 miles on the first day with the lead elements reaching the town of Lohr. Approaching the town, the leading elements came under heavy small arms fire. As the infantry dismounted to clear the resistance, they and the tanks of the 47th Tank battalion experienced heavy antitank fire. The 47th lost three tanks due to the Panzerfaust.

Clearing the town, CCB continued its advance along the Main River through Sackenbach, Nantenbach (north east of Lohr) and Gemunden. As the columns continued along this route, they continued to receive heavy machine gun and mortar fire. On 6 April 1945, CCB's objective was the military layer south of Hammelburg and the POW camps to the south. The operational plan called for the 47th Tank battalion to advance from the north and the 19th Armored Infantry battalion to block and secure the roads to the south and east of the camps. As the units approached the camps, they came under sporadic fire from German machine guns. Entering the German lager, the infantrymen of the 19th found the prison gates and forced an opening into Oflag XIII-B where they found a large contingent of Serbian and American officer prisoners.

Elements of the 47th Tank battalion and the 94th Armored Reconnaissance battalion continued to the south and liberated Stalag XIII-C which held a large contingent of Allied enlisted men - American, Australians, British and others.

Capture of Stalag VII-A
Following the Battle of Nuremberg, the division raced to the Danube, crossing the river at Ingolstadt and passed through the 86th Infantry Division. Its mission was to secure crossings sites on the Isar River and to push on to Moosburg and Landshut. Advancing on a south easterly axis, CCA was on the division's right with CCR on the left and CCB in reserve. Facing the division were remnants of the 17th SS Panzer Grenadier and the 719th Infantry Divisions. After fighting their way across the Isar and into Moosburg, CCA entered the town on 29 April, approached Stalag VII-A and took the surrender of the camp garrison of over 200 men. Initial reports had listed the number of prisoners liberated as 27,000. This was wrong, there were over 130,000 Allied prisoners liberated from Stalag VII-A, the largest prisoner of war camp in Germany. The division rapidly moved eastward to the area of Mühldorf am Inn where it established two strong bridgeheads across the Inn River before being ordered to halt by III Corps. The division fired its last rounds on 2 May 1945. It was processing prisoners of war and patrolling its area when the war in Europe ended on 8 May.

Liberation of forced labor and concentration camps
During the divisions' advance into southern Germany, on 2 and 3 May, the 14th liberated several sub-camps of the Dachau concentration camp. Upon entering the towns of Mühldorf and Ampfing, units of the division discovered three large forced labor camps containing thousands of Polish and Soviet civilians. Units also liberated two additional camps nearby holding Jewish prisoners.

CCR Rifle Company
As a result of the shortage of infantry replacements which the European Theater was facing in late 1944, a call for volunteers was distributed throughout the communication zone for those willing to retrain as infantry replacements. This call was accepted by over 4,000 African American soldiers serving in support units. By 1 February 1945, 2,800 of these volunteers received orders to report to a retraining center where they received basic instruction in infantry skills and tactics. In March 1945, the first contingent of soldiers, organized into 12 platoons, were assigned to the 7th Army which organized them into three companies of four platoons each. They were organized as 7th Army Provisional Rifle Companies 1, 2 and 3 and then assigned to the 12th Armored Division. In late March, the last contingent of four additional platoons were assigned to 7th Army which organized them as the 7th Army Provisional Rifle Company 4 and then assigned them to the 14th Armored Division.

This 240-man company was assigned to the division without a command and control element, the division was also required to staff, arm and equip it. The division, with the assistance of Corps and Army support, was able to provide the company with its basic needs for future operations. Initially, the company was attached to the 19th Armored Infantry Battalion but it was then reassigned to CCR where it became known as the CCR Rifle Company. This outfit was mainly employed as an attachment to the 25th Tank Battalion. The company's first combat engagement took place near Lichtenfels, but it was near Bayreuth that the company received the accolade of approval from those that fought within the 14th Armored Division. In small platoon-size actions, CCR Rifle fought their way into Gottsfeld and Creussen helping to secure the towns. The company, when employed in less than company size, performed well. When employed as a company, the results were less satisfactory. This was a result of the way in which the companies were formed and trained, as platoons and not as a company. The unit remained with the division when it was reassigned to 3rd Army and ended the war with the 14th Armored. It was disbanded on 4 June 1945.

"Liberators" is the official nickname of the US 14th Armored Division. The division became known by its nickname during the last days of World War II when it liberated some 200,000 Allied prisoners of war from German prison camps. Among those liberated were approximately 20,000 American soldiers, sailors and airmen, as well as an estimated 40,000 troops from Great Britain and the Commonwealth.

The 14th Armored Division was inactivated on 16 September 1945 at Camp Patrick Henry, Virginia.

Organization
The division was organized and activated as a heavy division in 1942. Early in 1943, the Army Ground Force began a series of studies to reorganize the various divisions within the Army. After reviewing the tables of organization and after allowing the various commands to review and comment on the proposed restructure, the divisional strength of the 14 organized armored divisions was reduced from 14,630 men to 10,937. The restructuring removed the armored regiment and infantry regiment from the table of organization and replaced them with three tank battalions and three armored infantry battalions. Both Combat Commands, A and B remained but an additional Command - CCR, was added to the organization. This was a small headquarters element of 10 personnel tasked with the command and control of the division rear area. The 125th Engineer Battalion lost its bridge company, and the engineer line companies were reduced to three. The 94th Cavalry Recon Squadron was increased in size to include an HQ troop, four line troops, an assault gun troop (with four platoons) and a light tank company. Within the division trains, the division lost its support battalion and supply company.

Heavy division organization
Division HHC (Headquarters and Headquarters Company)
CCA
CCB
47th Armored Regiment
48th Armored Regiment
62nd Armored Infantry Regiment
125th Armored Engineer Battalion
154th Armored Signal Company
94th Cavalry Recon Squadron
Service Company
HHB Division Artillery
499th Armored Field Artillery Battalion
500th Armored Field Artillery Battalion
501st Armored Field Artillery Battalion
Division Trains
HHC
84th Armored Medical Battalion
136th Armored Maintenance Battalion
14th Quartermaster Battalion

WWII Composition
The division was composed of the following units:

 Headquarters Company
 Combat Command A
 Combat Command B
 Reserve Command
 25th Tank Battalion
 47th Tank Battalion
 48th Tank Battalion
 19th Armored Infantry Battalion
 62nd Armored Infantry Battalion
 68th Armored Infantry Battalion
 94th Cavalry Reconnaissance Squadron (Mechanized)
 125th Armored Engineer Battalion
 154th Armored Signal Company
 14th Armored Division Artillery
 499th Armored Field Artillery Battalion
 500th Armored Field Artillery Battalion
 501st Armored Field Artillery Battalion
 14th Armored Division Trains
 136th Ordnance Maintenance Battalion
 84th Armored Medical Battalion
 Military Police Platoon
 Band

Attachments
398th AAA AW Battalion (SP) (15 Nov 1944 – 12 May 1945)
395th Quartermaster Truck Company
636th Tank Destroyer Battalion (SP) (28 Mar 1945 – 23 April 1945)

Commanders
Major General Vernon Prichard (Aug 1942 – Sep 1944)
Major General Albert C. Smith (Sep 1944 to Inactivation)

Awards and statistics

Casualties

Total battle casualties: 2,690
Killed in action: 505
Wounded in action: 1,955
Missing in action: 18
Prisoner of war: 212

Distinguished Unit Citations
3rd Platoon, Troop C, and Troop E, 94th Armored Reconnaissance Squad
1st Platoon, Company A, 48th Tank Battalion

Individual awards
 Medal of Honor - 1 (Pfc. George B. Turner)
 Distinguished Service Cross - 9
 Silver Star - 273
 Legion of Merit - 8
 Soldier's Medal - 13
 Bronze Star Medal - 3,024
 Air Medal - 47

References

External links and further reading
Official Website of the 14th Armored Division
See: Clarke and Smith, From The Riviera To The Rhine  and The Seventh Army Report of Operations in France and Germany, 1944–1945 for a definitive description of Operation Nordwind and the 14th Armored Division's actions.

See: Committee 1, Armor Officer Advance Course,The Armor School, Battle of Hatten Rittershoffen: 14th Armored Division, 12–20 January 1945,1950, Combined Arms Research Library, Fort Leavenworth, KS
See: After Action Report, 62nd Armored Infantry Battalion, 14th Armor Division,Jan thru Apr 1945, Combined Arms Research Library, Fort Leavenworth, KS
See: After Action Report, 47th Tank Battalion, 14th Armored Division,Dec 44 thru May 45, Combined Arms Research Library, Fort Leavenworth, KS
See: After Action Report, 48th Tank Battalion, 14th Armored Division,Nov 44 thru Apr 45, Combined Arms Research Library, Fort Leavenworth, KS
See: After Action Report, 84th Armored Medical Battalion, 14th Armored Division,Jan thru Apr 45, Combined Arms Research Library, Fort Leavenworth, KS

14th Armored Division, U.S.
Armored Division, U.S. 14th
Military units and formations established in 1942
1942 establishments in the United States
1942 establishments in Arkansas
Military units and formations disestablished in 1945

14th Armored Division (United States)


Aachen aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Yerleşim yerleri
 Aachen (kent), Almanya, Hollanda ve Belçika sınırında yer alan Alman kenti
 Alemannia Aachen, Almanya'da bir futbol takımı.
 Aachen Muharebesi, II. Dünya Savaşı'nın Batı Avrupa Cephesi'ndeki çarpışma.
 Aachen (ilçe),  Städteregion Aachen

Kişiler
 Hans von Aachen (Köln 1552 - Prag 1615), Almanya ressam

Aachen (anlam ayrımı)


مدينة البصرة الرياضية هي مدينة رياضية تقع في محافظة البصرة جنوب العراق.

المباني
بدأ البناء في 15 تموز 2009 وافتتحت المدينة في 12 تشرين الأول 2013. وبلغت كلفة الإنشاء 550 مليون دولار أمريكي. وتتكوّن المدينة من ملعب رئيسي بسعة 65,000 متفرج (ملعب جذع النخلة) وملعب ثانوي بسعة 20,000 متفرج (ملعب البصرة)، وأربعة ملاعب ثانوية للتدريب. وتبلغ مساحة المدينة الرياضية 580 دونماً، وتحتوي على 18 بوابة خارجية كبيرة، كل واحدة منها تحمل اسم محافظة عراقية معينة، وبحيرة صناعية على شكل خارطة العراق تحيط بالملعب الرئيسي، فضلاً عن حدائق وأماكن للاستراحة ومواقف للسيارات، ومستشفى للطب الرياضي، ومسبح أولمبي مغلق، وبنية خدمية تشمل محطة لتوليد الطاقة الكهربائية، وثلاث قاعات رياضية لألعاب خماسي الكرة والسلة والطائرة، وثماني عمارات سكنية لإقامة وفود الفرق الرياضية، وفندقين كبيرين.

معرض الصور

مراجع

انظر أيضًا
 البصرة

وصلات خارجية
  على قاعدة بيانات الملاعب (بالإنجليزية)

ملاعب متعددة الأغراض في العراق
البصرة
تأسيسات سنة 2013 في العراق
مبان ومنشآت في البصرة
ملاعب ألعاب القوى (المضمار والميدان) في العراق
ملاعب رياضة اكتملت في 2013
ملاعب كرة قدم في العراق
ملاعب وطنية
نادي الميناء

مدينة البصرة الرياضية


Der ab 2000 als Stocznia Gdanska 8203 von der Danziger Werft (Stocznia Gdańska) gebaute Schiffstyp ist eine Baureihe von Mehrzweckschiffen.

Einzelheiten

Die Schiffe sind als Mehrzweck-Trockenfrachtschiffe mit weit achtern angeordnetem Deckshaus, einem langen mittleren und einem kürzeren vorderen Laderaum ausgelegt. In der Hauptsache werden sie im Transport von Massengütern, Massenstückgütern, kleineren Projektladungen oder Containern eingesetzt. Die Containerkapazität beträgt 375 TEU. Die Schiffe sind mit zwei an Backbord angebrachten elektrohydraulischen NMF-Schiffskränen mit jeweils 45 Tonnen Hubvermögen ausgerüstet, die im gekoppelten Betrieb Kolli von bis zu 90 Tonnen bewegen können. Die Laderäume der Schiffe werden mit hydraulischen Klapplukendeckeln verschlossen.

Der Antrieb der Schiffe besteht aus einem 8-Zylinder-Viertakt-Dieselmotor des Typs MAN 8L 32/40 mit einer Leistung von 3840 kW. Der Motor wirkt auf einen Verstellpropeller und ermöglicht eine Geschwindigkeit von etwa 14 Knoten. Weiterhin stehen vier Hilfsdiesel zur Verfügung. Die An- und Ablegemanöver werden durch ein Bugstrahlruder unterstützt.

Atlantic Cruiser
Die Atlantic Cruiser der Reederei Bockstiegel wurde am 13. April 2012 vor einem syrischen Hafen gestoppt, weil der Verdacht bestand, das Schiff habe in Dschibuti 7200 Tonnen Militärgüter und Munition für Syrien geladen. Die als BBC Italy gebaute Atlantic Cruiser fuhr unter der Flagge Antigua und Barbudas in Charter des ukrainischen Unternehmens White Whale Shipping. In der Nacht vom 17. zum 18. April 2012 lief es den türkischen Hafen İskenderun an, wo es von den Behörden untersucht wurde. Deutsche und türkische Behörden bestätigten offiziell, dass bei der Untersuchung durch türkische Behörden kein militärisches Gerät oder Waffen gefunden wurden.

Die Schiffe

Literatur
 Lloyd's Register, London
 Clarksons Multi-Purpose Register, London

Einzelnachweise

Frachtschiffstyp
Stocznia Gdańska

Stocznia Gdanska 8203


6774 Vladheinrich este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6774 Vladheinrich este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť de Antonín Mrkos. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,19 ua, o excentricitate de 0,09 și o înclinație de 1,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1988
Centura de asteroizi

6774 Vladheinrich


Wimbledon-mesterskaberne 2017 var en tennisturnering, der blev spillet udendørs på græsbaner i perioden 3. - 16. juli 2017 i All England Lawn Tennis and Croquet Club i London, Storbritannien. Det var den 131. udgave af mesterskabet – den 50. i den åbne æra – og den tredje grand slam-turnering i 2017. Kvalifikationen blev spillet den 26. - 30. juni 2017 på Bank of England Sports Ground i Roehampton.

Præmier

Den samlede præmiesum for Wimbledon-mesterskaberne 2017 androg £ 31.600.000, hvilket var en stigning på 12,5 % i forhold til året før. I mesterskabsrækkerne var pengepræmierne fordelt som vist nedenfor.

Pengepræmierne i invitationsturneringerne med deltagelse af tidligere stjerner, tre rækker med otte par i hver række, androg Britisk pund 145.000, hvilket var en stigning på 5,8 % i forhold til 2016. I rækkerne for kørestolstennis androg pengepræmierne £ 250.000, hvilket var en stigning på 25 % i forhold til 2016.

Derudover var der afsat £ 1.077.000 til per diem-udbetalinger.

Resultater

Resultaterne fra ottendedelsfinalerne og frem i singlerækkerne og fra kvartfinalerne og frem i doublerækkerne vises nedenfor. For komplette resultater henvises til de uddybende artikler.

Herresingle

Damesingle

Herredouble

Damedouble

Mixed double

Juniorer

Finalerne i juniorrækkerne fik følgende resultater.

Kørestolstennis

Finalerne i rækkerne for kørestolstennis fik følgende resultater.

Invitationsturneringer

Finalerne i invitationsturneringen for tidligere topspillere, fik følgende resultater..

Eksterne henvisninger
 Wimbledon

Noter

WTA Tour 2017
ATP World Tour 2017

Wimbledon-mesterskaberne 2017


An Dracula mendozae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer ngan V.N.M.Rao. An Dracula mendozae in nahilalakip ha genus nga Dracula, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracula

Dracula mendozae