Evolucionizam je termin koji se koristi (često pogrdno) kada se spominje Teorija o evoluciji. Značenje naziva se mijenjalo tijekom vremena kako je proučavanje evolucije napredovalo. U 19. stoljeću koristio se za opisivanje vjerovanja da su se organizmi promišljeno i namjerno poboljšavali kroz urođenu tendenciju ka progresivnim nasljednim promjenama (ortogeneza). Takvo teleološko vjerovanje je uključivalo i kulturnu i društvenu evoluciju . U 1970-ima pojam neoevolucionizam korišten je za opisivanje ideje "da su ljudska bića nastojala sačuvati poznati stil života, osim ako im promjene nisu nametnuli čimbenici koji su bili izvan njihove kontrole".

Izraz evolucionizam najčešće koriste kreacionisti i drugi vjerski fundamentalisti za opisivanje podrške znanstvenom konsenzusu oko Teorije o evoluciji kao ekvivalentu sekularne religije. Izraz se vrlo rijetko koristi u znanstvenoj zajednici jer je znanstveni stav o evoluciji podržan od strane ogromne većine znanstvenika. Budući da je evolucijska biologija općeprihvaćeni znanstveni stav, s pravom se pretpostavlja da su svi "znanstvenici" ili "biolozi" ujedno i "evolucionisti", osim ako nije drugačije navedeno. Unutar kontroverzne debate između kreacionista i znanstvenika o evoluciji, odnosno prirodi i načinu postanka vrsta kreacionisti često one koji prihvaćaju valjanost moderne sintetske teorije evolucije nazivaju "evolucionistima", a samu teoriju "evolucionizmom".

Teleološka upotreba iz 19. stoljeća
Prije njegove upotrebe za opisivanje biološke evolucije, pojam "evolucija" izvorno se koristio za označavanje bilo kojeg uređenog slijeda događaja s ishodom nekako sadržanim na početku. U prvih pet izdanja Darwinove knjige Podrijetlo vrsta sam Darwin je koristio riječ "evoluirati", a riječ "evolucija" počeo je koristiti tek u šestom izdanju iz 1872. Do tada je Herbert Spencer već razvio konceptualnu teoriju kako organizmi samostalno nastoje evoluirati zahvaljujući unutarnjoj "pokretačkoj sili" (ortogenezi). 1862. Edward B. Tylor i Lewis H. Morgan uveli su pojam "evolucija" u antropologiju premda su težili starijoj, predspencerovskoj definiciji pomažući u oblikovanju koncepta unilinealne (socijalne) evolucije korištene tijekom kasnijeg perioda onoga što Trigger naziva razdoblje antikvarijanističko-imperijalne sinteze (cca. 1770 - cca. 1900). Pojam evolucionizam naknadno se počeo upotrebljavati za sada diskreditiranu teoriju da evolucija sadrži namjernu komponentu, a ne odabir korisnih svojstava iz slučajnih varijacija diferencijalnim preživljavanjem .

Moderna upotreba od strane vjerskih fundamentalista
Unutar znanstvene zajednice pojam evolucija koristi se redovno, dok se pojam evolucionizam uopće ne koristi kada se govori o evolucijskoj biologiji jer je suvišan i zastario. Međutim, taj pojam jako puno koriste kreacionisti i drugi verski fundamentalisti u kontroveznim raspravama o kreaciji i evoluciji . Na primjer, vjerska organizacija Institute for Creation Research, kreacionistički apologetski institut iz Dallasa u Texasu, SAD, kako bi implicirao smještanje evolucije u kategoriju 'religija', uključujući ateizam, fašizam, humanizam i okultizam, obično koristi riječi evolucionizam i evolucionist za opisivanje znanstvenog konsenzusa o toj tematici i znanstvenika koji ga podržavaju te na taj način, kroz jezik, impliciraju da je to pitanje zapravo stvar vjerskog i osobnog uvjerenja. BioLogos Foundation, vjerska organizacija i zaklada koja promiče ideju teističke evolucije, koristi izraz "evolucionizam" da bi opisala "ateistički svjetonazor koji tako često prati prihvaćanje biološke evolucije u javnom diskursu" i gleda na njega kao na podskup scijentizma .

Vidi također

 Alternative evoluciji prirodnim odabirom
 Darvinizam
 Evolucija kao činjenica i teorija
 Dokazi o zajedničkom porijeklu
 Socijalni darvinizam

Izvori

Literatura

 Carneiro, Robert, Evolucionizam u kulturnoj antropologiji: kritična povijest
 Korotayev, Andrey (2004). Svjetske religije i društvena evolucija civilizacija Oikumene starog svijeta: međukulturna perspektiva (prvo izdanje). Lewiston, New York: Edwin Mellen Press. ISBN Korotayev, Andrey Korotayev, Andrey (o primjenjivosti ovog pojma na proučavanje društvene evolucije )
 Pregled Bucklandove rasprave o Bridgewateru, The Times, utorak, 15. studenog 1836 .; str. 3; Broj 16261; col E. ("uništava doktrinu spontane i progresivne evolucije života i njegove nečiste posljedice, slučajnost")
 Prikaz Charlesa Darwina " Izražavanje osjećaja kod čovjeka i životinja", The Times, petak, 13. prosinca 1872; str. 4; Broj 27559; col A. ("Njegov [Darwinov] temeljiti" evolucionizam "nastoji eliminirati. . " )
 Ruse, Michael. 2003. Je li evolucija svjetovna religija? Science 299: 1523-1524 (zaključujući da evolucijska biologija nije religija u bilo kojem smislu, ali napominjući da je nekoliko evolucijskih biologa, poput Edwarda O. Wilsona, u ulozi građana zabrinutih za to da javnost obračunava sa stvarnošću, dalo izjave poput "evolucija je mit koji je sada spreman preuzeti kršćanstvo ").
 Singh, Manvir (2011). Doodlebook knjige Evolucionista. New Jersey: Naklada Fuss Klas. ISBN Singh, Manvir (2011).  Singh, Manvir (2011).
 Trigger, Bruce (2006). Povijest arheološke misli. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN Trigger, Bruce (2006).  Trigger, Bruce (2006).

Genetika
Evolucijska biologija

Evolucionizam


Pseudalopex, köpekgiller (Canidae) familyasına dahil olan bir cinstir. Pseudalopex adı, Yunanca'da "yalancı (pseud-) tilki (alopex)" anlamına geldiği ve Pseudalopex cinsine dahil olan türlerin hepsi Güney Amerika'ya özgü olduğu için, bu canlı grubundan "yalancı tilkiler" ya da "Güney Amerika tilkileri" olarak da bahsedilebilir. Ayrıca,

Pseudalopex cinsi güncel sınıflamada toplam 6 tür içerir ancak köpekgillere dahil olup "tilki" adını taşıyan ve başka cinsler içinde sınıflanan hayvanlar da bulunmaktadır (bakınız: tilki).

Lycalopex, Pseudalopex cins otoritesi olan Hermann Burmeister'in kır tilki için 1854'te ortaya koyduğu bir cins ismidir ve bu isim bazen hala kullanılabilmektedir. Ancak güncel yaklaşımlarda, bu tür daha çok Pseudalopex vetulus bilimsel adı ile birlikte Pseudalopex cinsi içine dahil edilir.

Türler
Pseudalopex cinsine dahil olan türlerin listesi aşağıda sunulmuştur:

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Tilki
 Vulpes

Dış bağlantılar
 İngilizce Wikipedia'daki Pseudalopex maddesinin 5 Aralık 2006 sürümü.
 İngilizce Wikipedia'daki Lycalopex maddesinin 13 Aralık 2006 sürümü.
 IUCN/SSC, Canid Specialist Group (Dünya Koruma Birliği/Türlerin Sağ Kalımı Kurulu, Köpekgiller Uzmanlık Grubu) sitesindeki Species (Türler) sayfası.

Cerdocyonina
Tilkiler
Güney Amerika'daki memeliler
Endemik fauna

Pseudalopex


La Biblioteca del Monasterio de Admont, con unas dimensiones de 70 metros de largo, 14 metros de ancho y 13 metros de altura, es la biblioteca monacal más grande del mundo. Está localizada en la pequeña localidad austriaca de Admont, perteneciente al distrito de Liezen en el estado de Estiria. Fue construida en 1776 con diseño del arquitecto Joseph Hueber siguiendo el encargo del monarca Abbot Matthäus Offner.

Contiene alrededor de 200.000 volúmenes, que muestran la importante evolución artística e histórica de la literatura a través de los siglos: son 70000 libros restaurados y miles de manuscritos los que se guardan bajo su cúpula barroca y 530 los incunables que colman sus estanterías. El techo está formado por siete cúpulas, decoradas con frescos de Bartolomeo Altomonte que muestran las etapas del conocimiento humano hasta el punto más alto de la Revelación Divina. La luz es proporcionada por 48 ventanas y la arquitectura y el diseño expresan los ideales de la Ilustración, contra los que las esculturas de Josef Stammel de Las últimas cuatro cosas hacen un contraste llamativo.

La abadía posee más de 1.400 manuscritos, el más antiguo de los cuales, de la Abadía de San Pedro en Salzburgo, fue el regalo de su fundador, el arzobispo Gebhard, y acompañó a los primeros monjes a vivir aquí, así como más de 900 incunables. También se halla entre sus joyas el manuscrito iluminado conocido como la Biblia de Admont.

Galería

Referencias

Enlaces externos

Bibliotecas de Austria
Cultura del estado de Estiria
Edificios y estructuras de  Estiria

Biblioteca del Monasterio de Admont


Flemming Jensen (født den 1. februar 1959 i Fuglebjerg) er en dansk erhvervsmand, pilot og nuværende administrerende direktør hos DSB.

Flemming Jensen er uddannet pilot i Flyvevåbnet og fløj mellem 1978 og 1986 Lockheed F-104- og General Dynamics F-16-flyene. Derefter fortsatte han som pilot hos Sterling Airways og SAS.

Efter udnævnelse til kaptajn og chefpilot, blev han i 2008 basechef i København og senere koncerndirektør for SAS. I oktober 2014 fik han stillingen som administrerende direktør hos DSB, hvor han tiltrådte den 1. maj 2015.

Privat er han bosat i Haslev med sin kone og har 2 voksne børn.

Referencer

Erhvervsfolk fra Danmark
Piloter fra Danmark
DSBs generaldirektører
Personer i Kraks Blå Bog
Personer fra Fuglebjerg
Personer med tilknytning til SAS Group

Flemming Jensen (erhvervsmand)


ماكس باين  هو فيلم حركة بطولة مارك والبيرغ وميلا كينيس، مأخوذ عن قصة لعبة الفيديو الشهيرة ماكس باين لكن القصة بشكل غير مباشر تختلف عن قصة اللعبة.

قصة الفيلم
قصة تتحدث عن البطل "ماكس باين" الذي يخسر زوجته وابنته الطفلة أثناء عملية سطو مسلح على منزله، عندها يستطيع "ماكس باين" قتل اثنين من منفذي العملية بينما يستطيع الثالث الفرار من النافذة, ويمضي "ماكس باين" بقية حياته يجري تحريات بمفرده للكشف عن العصابة والقبض على الفار الثالث، وبعد 3 أعوام يصل إلى الحقيقة، وخلال مدة الفيلم الزمنية وهي 3 أو 4 أيام يكتشف ان مدير الأمنفي شركة قام بقتلها بعد ان عرفت ان الشركة تنتج مخدر يقوي الجنود على ارض المعركة لكن الامر سار على عكس التوقعات حيث ان العقار يتسبب في جنون الجنود وإدمانهم وعن استجوابه للمدير تتدخل القوات العسكرية فتقتل المدير لكي لايتكلم ثم يتفاجأ باين بصديقه مقتولا في منزله. الفيلم من بطولة "مارك ولبرغ" وإخراج "جون مور" وحقق المركز الأول في أرباح شباك التذاكر الأمريكية بعد الأسبوع الأول من نشره.

روابط خارجية

مراجع

أفلام عن شرطة نيويورك
أفلام باللغة الإنجليزية في عقد 2000
أفلام أخرجها جون مور
أفلام أمريكية
أفلام أمريكية عن انتقام
أفلام أمريكية في عقد 2000
أفلام إثارة وحركة أمريكية
أفلام إثارة وحركة كندية
أفلام إنتاج 2008
أفلام باللغة الإنجليزية
أفلام تقع أحداثها في مدينة نيويورك
أفلام توينتيث سينتشيري فوكس
أفلام جريمة درامية كندية
أفلام جريمة ودراما أمريكية
أفلام جريمة ودراما إنتاج عقد 2000
أفلام حركة أمريكية
أفلام حركة إنتاج عقد 2000
أفلام حركة درامية أمريكية
أفلام حركة درامية في عقد 2000
أفلام حركة درامية كندية
أفلام حركة مباشرة مبنية على ألعاب فيديو
أفلام حول الجريمة المنظمة في الولايات المتحدة
أفلام درامية 2008
أفلام سجلها ماركو بلترامي
أفلام كندية
أفلام كندية عن انتقام
أفلام كندية في عقد 2000
أفلام مباحث كندية
أفلام مصورة في تورونتو
أفلام مصورة في هاميلتون (أونتاريو)
أفلام مصورة في ولاية نيويورك
أفلام مقتبسة من ألعاب فيديو
أفلام نيو نوار أمريكية
ماكس باين
أفلام عصابات كندية

ماكس باين (فيلم)


Ao longo da história do cristianismo, os povos judeus foram historicamente minorias religiosas em países que eram majoritários ou mesmo oficialmente cristãos. Com o tempo, desenvolveu-se uma relação única entre os judeus e o principal feriado cristão do Natal, incluindo a criação de tradições separadas e a interseção de Hanukkah e Natal, entre outras convergências. Algumas práticas se perpetuam por um sentimento de alteridade, enquanto outras são apenas atividades descontraídas, acessíveis quando as lojas fecham na época do Natal.

O judaísmo e o cristianismo interagiram e se cruzaram historicamente, permanecendo teologicamente e emocionalmente distintos. Muitos judeus têm sido historicamente a minoria religiosa em países de maioria cristã e experimentaram antissemitismo baseado em crenças cristãs. Historicamente, alguns grupos judaicos desenvolveram sentimentos, tradições e obras de arte e literatura em oposição ao cristianismo; no entanto, ao contrário do antissemitismo cristão, esse anticristianismo judaico geralmente tem sido sutil e destinado ao propósito de preservar a cultura e o modo de vida judaicos em face da pressão para assimilar a religião cristã.

Um exemplo desse fenômeno é Toledot Yeshu (, "O Livro das Gerações/História/Vida de Jesus"), um texto popular entre os judeus medievais e modernos que ataca a mitologia cristã através da paródia.  Embora não tenha sido aceito no judaísmo rabínico tradicional, o texto foi considerado uma importante fonte histórica por escribas e estudiosos judeus.

Segundo Marc B. Shapiro, a palavra Natal não aparece na literatura rabínica, em adesão à proibição halakhica de mencionar o nome de um feriado idólatra se esse nome representa o ídolo em questão como divino ou soberano.  Em textos judaicos medievais, o feriado é referido como Nittel,  derivado do latim medieval  que é também a origem etimológica do nome francês para o Natal: "".

Atividades judias no Natal

Nittel Nacht
Nittel Nacht é um termo usado na literatura judaica histórica para a véspera de Natal.  Nesta noite, segmentos da comunidade judaica Ashkenazi e especificamente judeus hassídicos historicamente se abstiveram do estudo da Torá.  Esta prática, que começou no início do período moderno, foi acompanhada por várias outras tradições na mesma noite, incluindo abstinência sexual, consumo de alho e reuniões sociais.  No entanto, a prática não foi aceita pelas yeshivas da Lituânia, que sustentavam que o estudo da Torá deveria continuar na véspera de Natal.

Chrismukkah

O termo Chrismukkah, uma junção de Natal e Hanukkah, foi cunhado em um episódio de dezembro de 2003 do The O.C. para se referir a uma combinação de Natal e Hanukkah. O termo se tornou popular e a Warner Bros. começou a vender mercadorias relacionadas, mas a Liga Católica e o Conselho de Rabinos de Nova York divulgaram uma declaração conjunta condenando a ideia como uma "bagunça multicultural" que eles afirmaram ser um insulto tanto para cristãos quanto para judeus.

Um termo semelhante em alemão, , é uma combinação de  e . Em francês,  combina  com .

Canções natalinas compostas por judeus
Muitas canções populares de Natal, especialmente nos Estados Unidos, foram escritas por compositores judeus, incluindo "White Christmas", "The Christmas Song", "Let It Snow", "It's the Most Wonderful Time of the Year" e "Rudolph the Red-Nosed Reindeer". Essas canções enfocam os aspectos seculares do Natal, e não os aspectos religiosos, retratando o Natal como um feriado americano. Um escritor observou que "toda a trilha sonora deste feriado, com notavelmente poucas exceções" foi escrita por judeus.

Ver também
 Cristianismo e judaísmo
 Chrismukkah
 Controvérsias do Natal

Ecumenismo e diálogo inter-religioso
Natal

Judaísmo e Natal


Windows 2000, Microsoft'un ürettiği işletim sistemi ailesi Windows'un NT çekirdeği üzerinde yükselen beşinci ana sürümüdür. NT 4 sürümünden 3.5 yıl sonra, 17 Şubat 2000 tarihinde piyasaya sürülmüştür.

Windows NT 5.0 adı ile çıkması beklenirken, Microsoft'un değişen sürüm isimlendirme kuralları gereği Windows 2000 adını almıştır.

Windows 2000, Windows NT çekirdeği kullanması sayesinde, Windows 9x'ten çok daha kararlı çalışabilmektedir.

Yenilikler
Windows 2000'in Windows NT 4.0'a göre getirmiş olduğu yenilikler şu şekildedir:
 Kolay kullanımlı arabirime sahiptir.
 NTFS 3.0 ile uyumlu hâle getirildi.
 Yeniden düzenlenmiş Denetim Masası ve Bilgisayar Yönetimi gibi araçlar eklendi ve kullanımları kolaylaştı.
 USB ve Tak ve Çalıştır  teknolojilerine gelişmiş destek sağlandı.
 Çoklu ortam desteği arttırıldı.
 Yeni sürücü modeli WDM ile NT serisinin entegrasyonu sağlandı.
 Windows Explorer güncellendi.
 Sol menü kontrolleri geliştirildi.
 Active Desktop ile HTML dosyaları masaüstünde kullanılabilir hâle geldi.
 Menüler kişiselleştirebilir hâle geldi.
 Windows Desktop Update Windows masaüstü güncelleştirmesi hizmeti eklendi.
 Internet Connection Sharing Ağ Paylaşımı özellikleri geliştirildi.
 Encrypting File System adlı güçlü bir şifreleme yazılımı entegre edildi.
 Erişebilirlik hizmetleri geliştirildi; ekranda klavye, yapışkan tuşlar ve sesle komut gibi hizmetler eklendi.
 DirectX'in NT platformuna uyarlaması başarılı bir biçimde gerçekleşti.
 Kurtarma konsolu uygulaması geliştirildi.

Özellikle DirectX'in NT platformuna sonunda entegre edilmiş olması, Windows 98 ile NT'yi birleştirmiş işletim sistemi olan Windows XP'nin işini kolaylaştırmıştır. Windows 2000'den Windows XP'ye olan 2 yıllık süreç içerisinde çoğu yazılım programcısı eski arabirimler yerine DirectX gibi modern alternatiflere yönelmiş ve kullanıcılar Windows 98'den Windows XP'ye daha rahat geçebilmiştir. Piyasaya çıkışından itibaren 4 adet servis paketi yayınlanmış olup 2013 itibarı ile genişletilmiş desteği Microsoft tarafından sonlandırılmıştır.

Yapısı
Windows 2000 iki temel katmandan oluşuyordu; Kullanıcı ve Kernel. Kullanıcı katmanı Win32, OS/2 ve POSIX uygulamalarının faaliyetlerinden sorumluydu. Kernel katmanı ise donanım erişimi için kullanılıyordu ve Input Output yöneticisi, Nesne Yöneticisi, Güvenlik Referans Monitörü, Sanal Bellek Yöneticisi, IPC Yöneticisi, İşlem Yöneticisi, PnP yöneticisi ve Güç kullanım yöneticisi gibi alt katmanları vardı.
Windows 2000, donanım ile yazılım arasındaki iletişimi sağlayan Hardware Abstraction Layer HAL "Donanım Soyutlama Katmanı"  isimli bir yapıya sahipti. Hibrit kernel HAL ve Kullanıcı modu arasında iletişim sağlıyor ve çoklu işlemci kullanımına olanak tanıyordu.

Sunucu sürümleri
Windows 2000 sayesinde ilk kez bir sunucu işletim sistemi Microsoft tarafından Türkçeye çevirilmiştir. Bunun yanı sıra yeni sürüm RRAS. IIS. PKI. DNS. IPsec ve Akıllı kart desteği sağlıyordu.

Sürümler
 Windows 2000 Professional
 Windows 2000 Server
 Windows 2000 Advanced Server
 Windows 2000 Datacenter Server

Kaynakça

2000
Windows NT
IA-32 işletim sistemleri
İşletim sistemleri eleştiri

Windows 2000


An Alocasia celebica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler ngan Sijfert Hendrik Koorders. An Alocasia celebica in nahilalakip ha genus nga Alocasia, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Alocasia

Alocasia celebica


Geoff Lees (Kingsbury, Warwickshire, Engleska, 1. svibnja 1951.) je bivši britanski vozač automobilističkih utrka. Godine 1975. osvojio je naslov prvaka u Formuli Ford 1600. U Europskoj Formuli 2 je povremeno nastupao 1978. i 1980. Godine 1981. odvezao je prvu punu sezonu, gdje je pobjedama na stazama Pau, Spa-Francorchamps i Donington, te postoljima na Mugellu, Misanu i Mantorpu, osvojio naslov prvaka u bolidu Ralt RH6/81-Honda. U Formuli 1 je povremeno nastupao od 1978. do 1982., bez da je ikada odvezao punu sezonu. Najbolji rezultat je ostvario na Velikoj nagradi Njemačke 1979., kada je kao zamjena za Jean-Pierrea Jariera u Tyrrellu osvojio sedmo mjesto. Godine 1983. osvojio je naslov prvaka u Japanskoj Formuli 2. Na utrci 24 sata Le Mansa je nastupao u razmacima od 1982. do 2000., a najbolji rezultat je ostvario 1990. kada je sa suvozačima Masanorijem Sekiyom
i Hitoshijem Ogawom u momčadi Toyota Team Tom's, osvojio šesto mjesto. Pobjeđivao je na utrkama 1000 km Suzuke, 500 km Suzuke, 1000 km Fujija, 500 km Sugoa, 500 km Monze, 500 km Minea, 4 sata Jarame i 1000 km Monze.

Izvori

Vanjske poveznice
Geoff Lees - Driver Database
Geoff Lees - Stats F1
All Results of Geoff Lees - Racing Sports Cars

Britanski vozači Formule 1

Geoff Lees


ඔවුන්ගේ අනුස්ථිතිය පරිදී ශ්‍රී ලාංකික රජයේ නිලධාරීන් අසුන් ගන්නා  රාජ්‍ය සම්බන්ධතා චාරිත්‍රය වන  ශ්‍රී ලංකාවෙහි ප්‍රමුඛතා පිළිවෙල. මෙය  අනුප‍්‍රාප්තික ලැයිස්තුව නොවේ.
 ජනාධිපතිවරයා
 අග්‍රාමාත්‍යවරයා
 පාර්ලිමේන්තුවෙහි කතානායකවරයා
  අග්‍ර විනිශ්චයකාරවරයා
 හිටපු ජනාධිපතිවරු
 කැබිනට් අමාත්‍යවරු
 ශ්‍රී ලංකාවෙහි පාර්ලිමේන්තුවෙහි   විපක්ෂ නායක වරයා.
 පළාතෙහි ආණ්ඩුකාරවරයා (ඔවුන්ගේ පළාත තුල)

 කැබිනට්-නොවන අමාත්‍යවරු
 ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා (ඔවුන්ගේ පළාත තුල)

 පාර්ලිමේන්තුවෙහි නියෝජ්‍ය කතානායකවරයා
 නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරු
 ආණ්ඩු පක්ෂයේ ප්‍රධාන සංවිධායකවරයා

 අක්තපත‍්‍රය භාරදුන් දිනය හෝ වැඩ භාර ගත් දිනය හෝ පරිදී තානාපතිවරුන් සහ මහා කොමසාරිස්වරුන් සහ  විදේශ අමාත්‍යවරුන් සහ රාජ්‍ය දූතයන්

 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවෙහි සාමාජිකවරුන්

 ශ්‍රී ලංකාවෙහි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙහි විනිශ්චයකාරවරුන්
  ශ්‍රී ලංකාවෙහි අභියාචනාධිකරණයෙහි විනිශ්චයකාරවරුන්

ශ්‍රී ලාංකික ප්‍රමුඛතා පිළිවෙල


Nebrioporus es un género de coleópteros adéfagos  perteneciente a la familia Dytiscidae.

Especies seleccionadas
Nebrioporus abyssinicus	(Sharp 1882)
Nebrioporus airumlus	(Kolenati 1845)
Nebrioporus amicorum	Toledo 2009
Nebrioporus amurensis	(Sharp 1882)
Nebrioporus anchoralis	(Sharp 1884)
Nebrioporus baeticus	(Schaum 1864)
Nebrioporus banajai	(Brancucci 1980)
Nebrioporus benzeli	(Heer 1862)
Nebrioporus brownei
Nebrioporus bucheti
Nebrioporus canaliculatus
Nebrioporus canariensis	(Bedel 1881)
Nebrioporus capensis	(Omer-Cooper 1953)
Nebrioporus carinatus	(Aube 1836)
Nebrioporus cazorlensis	(Lagar, Fresneda & Hernando 1987)

Referencias

   &  1996: [Comments on Nebrioporus ceresyi species group and a description of a new species Nebrioporus schoedli (Coleoptera: Dytiscidae).] Entomologische Zeitschrift, 106(8): 306-328. [not seen]
  1906: Ann. Soc. ent. France, 75, 237.
  2009: Revision in part of the genus Nebrioporus Régimbart, 1906, with emphasis on the N. laeviventris-group (Coleoptera: Dytiscidae). Zootaxa, 2040: 1-111. Abstract & excerpt

Enlaces externos

 EoL
 ION
 Nomenclator Zoologicus
 Species-ID

Hydroporini

Nebrioporus


An Panicum longissimum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Christian Mez, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johannes Jan Theodoor Henrard. An Panicum longissimum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum longissimum


Podocarpus nubigenus er sígrænt tré frá suðurhluta S-Ameríku.

Þetta er ein suðlægasta tegund ættkvíslinnar.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Podocarpus nubigenus


دائرة الرمشي إحدى دوائر ولاية تلمسان عاصمتها الرمشي. وتضم كل من بلديات:
 الرمشي
 بني ورسوس
 عين يوسف
 السبعة شيوخ
 الفحول

المصادر

رمشي

دائرة الرمشي


Vella Lovell, née le , est une actrice américaine connue pour avoir joué le rôle de Heather Davis dans la dramédie Crazy Ex-Girlfriend, Khadija dans le film The Big Sick, Mikaela Shaw la sitcom Mr. Mayor ainsi que pour avoir doublé la voix de Mermista dans She-Ra, la princesse du pouvoir.

Biographie
Dans une interview pour l'Academy of Television Arts and Sciences, Vella Lovell s'est décrite comme une femme noire, juive et européenne née à Riverside en Californie aux États-Unis d'une mère enseignante.

Elle est partie habiter au Nouveau-Mexique à l'âge de 5 ans avec sa mère et son beau-père où elle déclare y avoir ressenti une forme de communautarisme qui l'a inspirée dans sa vie artistique.

Vella Lovell a étudié à l'Interlochen Arts Camps et est ressortie diplômée de l'Interlochen Arts Academy avant d'aller étudier à Juilliard à New-York.

Carrière
Ses premières performances incluent des rôles mineurs dans les séries Girls et Younger avant de recevoir une audition pour Crazy Ex-Girlfriend le mois suivant la fin de son cursus universitaire en 2015.

En 2017, elle obtient un rôle secondaire dans le film The Big Sick de Michael Showalter ainsi que dans le film Les Chroniques de Noël sur Netflix.

En 2018, elle double la voix de la princesse Mermista dans la série d'animation She-Ra, la princesse du pouvoir.

En 2021, elle est annoncée au casting de la sitcom de Tina Fey et Robert Carlock, Mr. Mayor, pour le réseau NBC.

Filmographie

Cinéma
 2014 : Three Dates : Danielle
 2015 : Bears Discover Fire : Infirmière
 2015 : LFE : Anj
 2017 : The Big Sick : Khadija
 2017 : Le Mariage de mon ex  (Literally, Right Before Aaron) : Jen
 2018 : All These Small Moments : Mademoiselle Tucker
 2018 : Les Chroniques de Noël : Wendy
 2019 : Speed of Life : Laura
 2021 : A Clüsterfünke Christmas : Holly

Télévision

Séries télévisées
 2015 : OM City : Sarah
 2015–2019 : Crazy Ex-Girlfriend : Heather Davis (44 épisodes)
 2016 : Girls : Adele
 2016 : Younger : Taylor
 2017 : Flip The Script : Le responsable du développement
 2018–2020 : She-Ra, la princesse du pouvoir : Princesse Mermista (voix, 19 épisodes)
 2018 : Dollface : Alison S
 2020 : Grace et Frankie : Nicole (6 épisodes)
 2021–2022 : Mr. Mayor : Mikaela Shaw (18 épisodes)
 2022 : As We See It : Salena (5 épisodes)

Téléfilms

 2015 : LFE : Anj
 2019  : Friends-In-Law
 2020 : The Great Work Begins. Scenes from Angels in America : Harper

Distinctions

Nominations
 2021 : Hollywood Critics Association TV Awards : Meilleure actrice dans un second rôle dans une série télévisée ou câblée, comédie, pour Mr. Mayor.

Notes et références

Liens externes

Actrice américaine de cinéma
Actrice américaine de télévision
Élève de la Juilliard School
Naissance en septembre 1985
Naissance à Riverside (Californie)

Vella Lovell


Danilo (în scrierea chirilică: Данило) este un nume bărbătesc de origine biblică, semnificând "Dumnezeu este judecătorul meu" în ebraică. Este un nume foarte întâlnit în limbile italiană, portugheză, spaniolă, muntenegreană și sârbă, fiind folosit în vechime și în limbile ucraineană și rusă.

Se poate referi la:
 Danilo Luiz da Silva (n. 1991) - fotbalist brazilian de la Manchester City
 Danilo, prințul moștenitor al Muntenegrului (1871-1939)
 Danilo Carando (n. 1988) - fotbalist argentinian
 Danilo Kiš (1935-1989) - scriitor sârb
 Danilo Pustinjaković (n. 1977) - fotbalist sârb
 Danilo Silva (n. 1986) - fotbalist brazilian
 Danilo Türk (n. 1952) - politician sloven, președintele Sloveniei (2007-2012)

Danilo


Ferdinand 13 este un film românesc din 2016 regizat de Cecilia Ștefănescu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Alex Potocean, Nicoleta Lefter.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2016 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2016
Filme dramatice românești

Ferdinand 13


Joseph Louis Barrow (n. 13 mai 1914 - d. 12 aprilie 1981), cunoscut profesional ca Joe Louis, a fost un boxer profesionist american care a concurat din 1934 până în 1951.

A fost campion mondial la greutatea grea între 1937 și 1949 și este considerat a fi unul dintre cei mai mari boxeri la greutate grea din toate timpurile. Poreclit The Brown Bomber (Bombardierul Negru), a detinut campionatul la categoria grea timp de 140 luni consecutive, timp în care a participat la 26 de lupte de campionat. Cea de-a 27-a luptă, împotriva lui Ezzard Charles în 1950, a fost o provocare pentru titlul la categoria grea detinut de Ezzard Charles. El a fost victorios în 25 de apărari consecutive la titlu.

În 2005, Louis a fost clasat drept cel mai bun boxer la categoria grea din toate timpurile de către Organizația Internațională de Cercetare a Boxului, și a fost clasat pe locul 1 în lista revistei The Ring din "cei mai mari 100 punctători din toate timpurile". Louis a avut cea mai lungă domnie din istorie drept campion mondial la categoria grea, aproximativ 12 ani fara intrerupere.

Impactul cultural al lui Louis a fost simțit în afara ringului. El este privit pe scară largă ca fiind prima persoană de origine afro-americană care a obținut statutul de erou la nivel național în Statele Unite și a fost, de asemenea, un punct focal al sentimentului anti-nazist care a dus până și în timpul celui de-al doilea război mondial. El a contribuit la integrarea jocului de golf, si la ruperea barierei de culoare a sportului din America.

Viața timpurie
Născut în Chambers County, Alabama (într-o locuință dărăpănată pe Bell Chapel Road, situat la aproximativ un kilometru de pe șoseaua 50 și aproximativ șase mile (10 km) la nord de Lafayette), Louis a fost fiul lui Munroe Barrow și Lillie (Reese) Barrow, al șaptelea din opt copii. El a cântărit  la naștere, și ambii părinții ai lui Louis au fost copii de foști sclavi. Mama sa, Lillie, a fost pe jumătate Cherokee.

Rezultate în boxul profesionist

Notes

Bibliografie

Legături externe

Nașteri în 1914
Decese în 1981
Boxeri americani
Soldați ai United States Army

Joe Louis


Poljska čestika (kravlja trava, mošnjak ugarni, lat. Thlaspi arvense), ljekovita je   i jestiva biljka iz porodice krstašica (Brassicaceae). Raste širom Europe, te na Bliskom istoku i u središnjoj Aziji.

Opis
Naraste do 50 cm visine. Listovi su duguljasti ili jajasti, rijetko nazubljeni. Cvjetovi bijeli. Plod plosnata, okrugla komuška.

Sastav
Biljka je bogata vitaminom C(180-300 mg%) i karotinom(8 mg%).Sjemenke sadrže do 30 % masnog ulja.

Uporaba
Mlada je biljka jestiva, dok se starija biljka koristi u narodnoj medicini. Biljka smanjuje ili potpuno zaustavlja krvarenje; liječi rane; posjeduje antibakterijska svojstva; zahvaljujući diuretičkom učinku pomaže kod bolesti mokraćnog sustava i jača zdravlje muškaraca; liječi upalu reproduktivnog sustava; koristi se tijekom liječenja endokrinih bolesti; u kombinaciji s drugim biljem dobra za dijabetes; koristi se za liječenje spolno prenosivih bolesti; olakšava probavu; dobra protiv ateroskleroze; kod hipotenzije .

Dodatna literatura
Korodecki,A. Kalgan i jarutka - mužskaja sila,Sankt Peterburg 2006.

Grlić,Lj. Samoniklo jestivo bilje,Zagreb 1980.

Vanjske poveznice

Izvori

Thlaspideae
Samoniklo jestivo bilje
Ljekovito bilje

Poljska čestika


Boğazkaya, Çorum ilinin Mecitözü ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Bebük olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 52 km, Mecitözü ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Mecitözü belde ve köyleri

Boğazkaya, Mecitözü


Der IFA Premiership 2011/12 war die vierte Spielzeit der höchsten nordirischen Fußballliga seit der Neuorganisation der Liga und die 111. Spielzeit insgesamt. Die Saison begann am 6. August 2011 und endete am 28. April 2012.

Nach 33 Spieltagen teilte sich die Liga in ein Meisterplayoff und ein Abstiegsplayout mit jeweils sechs Teams, in denen jede Mannschaft einmal gegen jedes Team der Gruppe antrat.

Der Linfield FC konnte den Titel erfolgreich verteidigen und gewann seine insgesamt 51. Meisterschaft. Am anderen Tabellenende musste Carrick Rangers in die zweite Liga absteigen. Lisburn Distillery konnte die Relegationsspiele gegen Newry City mit 0:0 und 3:2 für sich entscheiden und verblieb daher in der höchsten Spielklasse.

Mannschaften

Tabellen

Vorrunde

Kreuztabelle

Meisterplayoff

Abstiegsplayout

Kreuztabellen

Relegation
Der Elftplatzierte Lisburn Distillery bestritt nach Abschluss der regulären Saison zwei Relegationsspiele gegen den Zweitplatzierten der IFA Championship, Newry City. Nach einem 0:0-Unentschieden im Hinspiel, gewann Lisburn das Rückspiel in Newry mit 3:2 und verbleibt damit in der höchsten Liga Nordirlands. Die Spiele fanden am 1. und 4. Mai 2012 statt.

|}

Torschützenliste

Einzelnachweise

2011 12
Fußballsaison 2011/12

IFA Premiership 2011/12


Corvus viriosus ist eine ausgestorbene Art der Rabenvögel. Der große Vertreter der Raben und Krähen (Corvus) lebte bis ins Holozän auf den hawaiischen Inseln Oʻahu und Molokaʻi. Corvus viriosus bewohnte vermutlich das Tiefland dieser Inseln und war wahrscheinlich auf ein bestimmtes Nahrungsspektrum spezialisiert.

Die Art wurde 1991 von Storrs Lovejoy Olson und Helen Frances James beschrieben. Sie ist eine von mindestens drei hawaiischen Krähenarten, von denen heute nur noch die Hawaiikrähe (C. hawaiiensis) existiert. Corvus viriosus starb noch vor der Ankunft der Europäer auf dem hawaiischen Archipel aus, wahrscheinlich durch die von den Polynesiern eingeschleppten Tierarten.

Merkmale
Corvus viriosus besaß einen langen, schmalen und schwach gekrümmten Schnabel. Der Oberschnabel maß 65,1–74,2 mm. Damit unterschied sich C. viriosus deutlich von den beiden sympatrischen Krähenarten, C. impluviatus und der Hawaiikrähe (C. hawaiiensis), die kürzere und stämmigere Schnäbel besaßen beziehungsweise besitzen. Der Laufknochen maß 66,2–76,2 mm. Die Art war im Durchschnitt deutlich größer als die Hawaiikrähe, blieb aber in den meisten Maßen hinter C. impluviatus zurück.

Verbreitung und Lebensraum
Überreste von Corvus viriosus wurden sowohl auf Oʻahu in einer überfluteten Höhle am Barber's Point als auch auf Molokaʻi in den Moomomi-Dünen und am Ilio Point gefunden. Alle Fundorte lagen oder liegen in tiefen Lagen der Inseln, C. viriosus war deshalb möglicherweise eine Art des trockenen Tieflandes.

Lebensweise
Über die Lebensweise von Corvus viriosus kann nur gemutmaßt werden. Die Schnabelform legt nahe, dass die Art eine andere Nische als die anderen beiden hawaiischen Krähenarten einnahm. Sowohl die Hawaiikrähe als auch die pazifischen Krähenarten, die als nächste Verwandte der hawaiischen Krähen betrachtet werden, sind überwiegend Fruchtfresser, weshalb eine solche Ernährung auch für C. viriosus in Frage kommt.

Systematik
Die ersten Funde von Corvus viriosus wurden 1977 von Storrs Olson am Barber's Point gefunden. Es handelte sich um ein weitgehend vollständiges Skelett, dem lediglich Teile des Brustkorbes, einige Wirbel sowie Extremitäten fehlten. 1991 beschrieben Olson und seine damalige Frau Helen James die Art anhand dieses Holotyps sowie einiger Paratypen aus Molokaʻi. Das Artepithet viriosus bedeutet im Lateinischen so viel wie "robust" oder "kräftig" und bezieht sich sowohl auf die Größe der Art im Vergleich zur Hawaiikrähe als auch auf den Körperbau der endemischen Krähenarten im Allgemeinen.

Die Stellung der hawaiischen Krähen innerhalb der Gattung Corvus Olson und James vermuten, dass alle Arten aus einer einzelnen Besiedlung der Inseln stammen. Sie halten es für weniger wahrscheinlich, dass ihr Vorfahre aus Nordamerika stammt. Stattdessen vermuten sie, dass die Raben und Krähen – analog zu den Honigfressern (Meliphagidae) – aus dem australasischen Bereich nach Hawaiʻi gelangte.

Aussterben
Corvus viriosus war beim Eintreffen der ersten Europäer auf Hawaiʻi bereits ausgestorben. Wie C. impluviatus fiel die Art wahrscheinlich der Habitatveränderung im Zuge der polynesischen Besiedlung und den von den Polynesiern eingeschleppten Tierarten im späten 18. Jahrhundert zum Opfer.

Quellen

Literatur
  Julian Pender Hume, Michael Walters:  A & C Black, London 2012. ISBN 140815725X.
  Storrs L. Olson, Helen F. James:  In:  46, Juni 1991. ISBN 0-935868-54-2. (Volltext; PDF; 4,7 MB)

Einzelnachweise

Fußnoten direkt hinter einer Aussage belegen diese einzelne Aussage, Fußnoten direkt hinter einem Satzzeichen den gesamten vorangehenden Satz. Fußnoten hinter einer Leerstelle beziehen sich auf den kompletten vorangegangenen Text.

Raben und Krähen
viriosus
Neuzeitlich ausgestorbener Vogel

Corvus viriosus


Reiss (Reiß, Reisz):
 Frederick Reiss (1891, Edelsthal – 1981), un médico, micólogo, y profesor húngaro-estadounidense.
 Guy Reiss (1904, Argel ? – 1964), un astrónomo francés.
 Katharina Reiss (Reiß) (* 1923, [?]), lingüista y traductóloga alemana.
 Mike Reiss (* 1959, Bristol), un escritor de comedia televisiva estadounidense.
 Vanessa Reiss (* 1968, Santiago de Chile), periodista y conductora chilena.

Reiss


Uşakspor, 1967'de Uşak'ta kurulmuş ve Temmuz 2010'a kadar etkinlik göstermiş spor kulübü. Maçlarını Uşak'taki 1 Eylül Stadı'nda oynamış olan Uşakspor'un renkleri kırmızı-siyah, lakabı Aşigolardı. 17 Eylül 2009'dan beri belediyeyle yaptığı anlaşmadan dolayı Uşak ilinden profesyonel liglere takım çıkarma görevini Uşak Belediyespor'a devretmiş olsa da kulübün tüzel kişiliği Temmuz 2010'daki fesihe kadar devam etmiştir.

Tarihçe

1967-1985
1967 yılında Uşak Şekerspor ve Ulubeyspor'un birleşmesiyle Uşakspor kuruldu ve Afyonspor, Balıkesirspor, Giresunspor, Kastamonuspor, Malatyaspor, Orduspor, Sivasspor ile birlikte 2. Lige alındı. 1967-68 sezonunda 2. Lig Kırmızı Grupta mücadele eden Uşakspor, sezon sonunda son sırada kalarak küme düştü. 1969-70 sezonunda 3. Lig'de şampiyon olarak tekrar 2. Lig'e yükseldi. 1970-71 sezonunda 2. Lig Beyaz Grupta mücadele eden Uşakspor, sezonu 8. sırada tamamalrken Türkiye Kupası'nda 1. Tur maçında İskenderunspor'a elendi. 1974-75 sezonunda 2. Lig Beyaz Grupta mücadele eden Uşakspor, sezon sonunda gruptan tek takım olarak küme düştü. 1975-76 sezonunda Türkiye Kupası 1. Tur maçında Ispartaspor'a 2-0 yenilerek elendi. 1976-77 sezonunda  Türkiye Kupası 1. Tur maçında Sarayköyspor'u 3-0, Manisaspor'u da 2-1 yendikten sonra 3. Turda Karşıyaka'ya 3-2 yenilerek elendi. 1977-78 sezonunda da Türkiye Kupası 1. Tur maçında Karşıyaka'ya 2-0 elenen Uşakspor, bir sonraki sezon Türkiye Kupası'nda yeniden çıkış yakalayarak tekrar 3. Tura çıkma başarısı gösterse de Giresunspor'u 2-1, 4. Turda da deplasmanda Sakarya Karadenizspor'u penaltılarla 5-4 yenmesine karşın 5. Turda Diyarbakırspor'a elendi. 1979-1982 yılları arasında 2 Sene amatör kümede mücadele eden Uşakspor, 1981-82 sezonunda Amatör Lig'den 2. Lig'e terfi maçları sonunda şampiyon olarak 2. Lig'e yükseldi. 1982-83 sezonunda 2. Lig B Grubunda mücadele eden Uşakspor, sezon sonunda gruptan 5. takım olarak küme düştü. Aynı sezon Türkiye Kupası'nda 1. Turda İzmirspor'u elese de 2. Tur maçında Göztepe'ye elendi. 1983-84 sezonunda tekrar Amatör Lig'de mücadele eden Uşakspor, sonraki 3 sezon boyunca 3. Lig'de mücadele etti. 1985-86 sezonunda Türkiye Kupası'nda 1. Turda Karacabeyspor'u elemesine karşın 2. Turda Yeni Salihlispor'a 1-0 yenilerek elendi.

1986-2002
1986-87 sezonunda  3. Lig'de şampiyon olarak 4 yıl aradan sonra yeniden 2. Lig'e yükselse de aynı başarıyı kupa maçında gösteremeyerek henüz ilk turda Burhaniyespor'a 4-2 yenilerek elendi. 1987-88 sezonunda 2. Lig B Grubunda 16. sırada kalarak 3. Lig'e düşen Uşakspor, Türkiye Kupası'nda Ankara Demirspor'u, Kütahyaspor'u ve 3. Turda da Malatyaspor'u geçse de 4. Turda Samsunspor'a elendi. 1988-89 sezonunda 3. Lig'i İzmirspor'un ardında 2. sırada tamamlayan Uşakspor, başarısının devamını getiremeyerek 1989-90 sezonunda amatör kümeye düştü ancak, TFF kararıyla sahasının çim olması nedeniyle tekrar 3. Lig'e alındı. 1996-97 sezonunda 3. Lig 6. Grupta mücadele eden Uşakspor, sezonu Marmaris Belediyespor'un ardından 2. sırada tamamladı. Lig ikincisi olarak Kayseri'deki eleme maçlarına katıldı. İlk Maçta Ağrıspor'u 2-1 yene de finalde Keçiörengücü'ne 2-1 yenildi. Bir sonraki sezon da aynı başarıyı tekrarlayarak sezonu 2. sırada tamamlayan Uşakspor, Samsun'da düzenlenen eleme maçlarına katıldı. İlk maçta MKE Kırıkkalespor'a 2-1 yenilerek elendi. 1998-99'daki sezonu 12. sırada tamamlasa da, Türkiye Kupası'nda sırasıyla Kütahyaspor'u, Kuşadasıspor'u, Aydınspor'u ve Göztepe'yi 2-0 yenmesine karşın 5. Tur maçında sahasında Sakaryaspor'a uzatmalarda 2-0 yenilerek elendi. 2000-2001 sezonunda "Umpaş Holding"in sponsorluğunda 3. Lig 5. Grupta mücadele eden Uşakspor, şampiyon olarak 2. Lig'e çıktı. 2001-2002 sezonunda 2. Lig B Kategorisi 2. Grubu 3. sırada tamamladı. Umpaş Holding 2 yıl sürdürdüğü sponsorluğu sezon sonunda bıraktı.

2003-2009
2002-2003 sezonunda 2. Lig B Kategorisi 3. Grupta tek etaplı olarak oynanan maçlardan sonra devre arasında yönetim yenilendi ve Asım Kalelioğlu başkan oldu. Uşakspor, takım kadrosunun yenilenmesine rağmen sezonu son maçta Karşıyaka ile alınan beraberlik neticesiyle küme düşmekten kurtularak 16. sırada tamamladı. 2004-2005 sezonunda 2. Lig B Kategorisi A Grubunda tek etap olarak oynandı. Teknik direktör Hayri Obüs idaresinde 32 maçta 25 Galibiyet, 3 beraberlik alan Uşakspor, en yakın rakibinin 21 puan önünde 78 puanla şampiyon olarak tamamladı. Türkiye Futbol Federasyonu, Uşakspor'un 7 hafta önceden şampiyonluğu garantilemesinin üzerine 2. Lig B Kategorisi'nde yeniden 2 etaplı sisteme geçme kararı aldı. Türkiye Kupası 1. Tur maçında Nazilli Belediyespor'u 3-1 yendikten sonra 2. Turda Fenerbahçe ile eşleşti. Uşak'ta 22 Aralık 2004 tarihinde oynanan maçı Fenerbahçe 6-2 kazandı. Kulübün 2. Lig A Kategorisi'ndeki iki sezonu çok parlak geçmedi ve düşüş başladı. 2005-2006 sezonunda İddia Lig A adıyla oynanan 2. Lig A Kategorisi'nde sezonu 14. sırada tamamlayan Uşakspor, Türkiye Kupası'nda 1. Tur maçında Karşıyaka'yı penaltılarla 5-4 geçtikten sonra 2. Tur maçında MKE Ankaragücü'ne kendi sahasında 4-1 yenilerek elendi. 2006-2007 sezonunda Türk Telekom Lig A adıyla oynanan 2. Lig A Kategorisi'nde sezonu sonuncu bitirerek 2. Lig'e düştü. Aynı yıl kupada da ilk turda Eskişehirspor'a elenen Uşakspor'da istikrar sağlanamadı ve sezon içerisinde 5 farklı teknik direktör görev yaptı. Türk Telekom Lig A'da küme düşen Uşakspor'un kulüp başkanı Asım Kalelioğlu 24 Mayıs 2007 tarihinde istifa etti. 2007-2008 sezonunda 2. Lig B Kategorisi 2. Grupta mücadele eden Uşakspor'un düşüşü devam etti ve sezon sonunda 32 maçta 3 galibiyet, 5 beraberlik ve 24 mağlubiyet ile toplanan 14 puan sonrasında 3. Lig'e düşerken kupaya da 2. Turda karşılaşılan Gençlerbirliği Oftaşspor karşısında veda edildi. 2008-2009 sezonunda 3. Lig 3. Grupta mücadele eden Uşakspor, sezona 1.5 milyon TL'yi aşan borçla girdi. 6 Şubat 2008'de ekonomik sıkıntıya rağmen takımı terk etmeyen 10 profesyonel oyuncusunun yanına PAF takımdan aldığı 6 futbolcuyla lige devam eden Uşakspor, 2008-2009 sezonunda, 3. Lig 3. Klasman Grubunda ise sadece yönetim belirsizlikleri yaşadı ve aynı sezonun geride kalan ilk 6 haftasında gol atamayıp kalesinde 33 gol görse de, ligin ilk yarısını puansız olarak attığı 6 gole kaşılık kalesinde gördüğü 80 golle tamamladı. Bu nedenle, ligin 2. yarısı başlamadan, 20 Şubat 2009'da kulüp başkanı Abdurrahman Yavuz, yönetim kurulundan 8 kişinin imzası ile ligden çekilme kararı alarak Türkiye Futbol Federasyonu'na başvurdu.

Uşak Belediye Başkan Yardımcısı Muhammet Gür ve Uşakspor Başkanı Abdurrahman Yavuz, aralarında yaptığı anlaşmaya göre, Uşak kentinin bir takımını profesyonel liglere çıkarma işini Eylül 2009'dan itibaren Uşak Belediyesi üstlenme kararı aldı. Uşakspor Kulübü de kadrosundaki oyuncuları Uşak Belediyespor'a vererek destek olmayı kararlaştırdı. Bu karara göre "Uşak Amatör Ligi"ne katılmayan Uşakspor'un futbolcuları "Uşak Belediyespor"a geçti.

Son olarak başlatılan icra takipleri ve davalar sebebiyle Kulüp Başkanı Abdurrahman Yavuz tarafından toplanan Uşakspor Kulübü Derneği genel kurulu, Temmuz 2010'da kulübün fesih edilmesini kararlaştırdı.

Başarıları

 2. Lig

Şampiyonluk (1): 2004-2005

 3. Lig:

Şampiyonluk (3): 1969-1970, 1986-1987, 2000-2001

Lig mücadeleleri

 1. Lig: 10 Sezon

1967-1968, 1970-1975, 1982-1983, 1987-1988, 2005-2007

 2. Lig: 5 Sezon

2001-2005, 2007-2008

 3. Lig: 23 Sezon

1968-1970, 1975-1979, 1984-1987, 1988-2001, 2008-2009

 Amatör Lig: 4 Sezon

1979-1982, 1983-1984

Kaynakça

Dış bağlantılar
Radikal / Uşakspor / Spor / EFKAN BUCAK (arşiv)
  TFF Resmi Site - Uşakspor

Türkiye'deki futbol kulüpleri
Uşak'ta spor
1967'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
1967'de kurulan futbol kulüpleri
2010'da feshedilen spor kulüpleri

Uşakspor


Nicolae Bolboca(n. 27 noiembrie 1852, Gilau,  - d. 26 ianuarie 1939, Baia de Cris) a fost un delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Nicolae Bolboca a urmat școala primară în comuna natală, iar liceul, 6 clase, le-a făcut la liceul piaristilor din Cluj și 2 clase in Blaj, unde a luat și bacalaureatul.

Studiile teologice le-a făcut la Seminarul Catolic latin din Timișoara, terminând în 1880,

A fost hirotonit de către episcopul Mihalyi. A funcționat ca paroh până în 1895 la Baia de Criș, paroh și protopop până în 1898 la Petromani, iar din 1898 până în 1914 ca protopop la Vermes. Din 1914, a fost în Baia de Cris, de unde a mers la Marea Adunare de la Alba Iulia.

Activitatea politică

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
  1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Nașteri în 1852
Decese în 1939
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Preoți români

Nicolae Bolboca


Georgenberg ist ein Stadtteil der niedersächsischen Kreisstadt Goslar am Harz. Er schließt das Wohnviertel Kattenberg mit dem gleichnamigen Wald- und Naturschutzgebiet ein. Georgenberg liegt nördlich der Altstadt von Goslar. Die Anhöhe, die dem heutigen Stadtteil den Namen gab, ist ihrerseits nach dem St.-Georgs-Stift benannt, das hier vom 11. bis zum 16. Jahrhundert bestand. Die moderne Bebauung begann mit Villen aus der Gründerzeit.

Georgenberg liegt zwischen der westlich verlaufenden B 82 und der östlich verlaufenden B 241. Die B 6 im Norden bildet die Grenze zum Stadtteil Jürgenohl, die Straßen Köppelsbleek und Bismarckstraße zur Altstadt im Süden.

Kultur und Sehenswürdigkeiten
 Stiftsruine St. Georg, gesicherte Reste der Grundmauern; darin die Skulptur Der Kaiser von Eckart Grenzer aus dem Jahr 1980.
 Bismarck-Denkmal von Willibald Böttcher, 1902, Bismarckstraße
 Skulptur Großer weißer Steinkopf von Rainer Kriester, 1981, bei den Fels-Werken, Ecke Bismarck-/Hirschstraße.

Weblinks

Einzelnachweise

Stadtteil von Goslar

Georgenberg (Goslar)


Fabbroni ist ein Einschlagkrater auf der nordöstlichen Mondvorderseite am Rand des Mare Serenitatis, nordöstlich des Kraters Dawes und nordwestlich von Vitruvius. Der Krater ist schalenförmig mit flachem Kraterboden, der Rand weist kaum Erosion auf.

Der Krater wurde 1976 von der IAU nach dem italienischen Chemiker Giovanni Fabbroni offiziell benannt.

Weblinks

 Fabbroni auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Fabbroni (Mondkrater)


حَجر-وَرق-مِقص (ربّما بترتيب مغاير فيُقال «حجر ورقة مقص» أو «ورق مقص حجر» إلخ) هي ملاعبة يدويّة بين شخصيْن، تكون بأن يعُدَّا حتى ثلاثة فينطق كلاهما اختياره (و هو إمّا أن يكون «ورَقة» أو «حجَر» أو «مقصّ») مع تمثيله بيده بالتمثيل المتعارف عليه (انظر الصورة على اليسار) والاختيار يحدد الفائز حسب القوانين التالية: الحجر يهزم المقص (بكسره) والورق يهزم الحجَر (بتغطيته) والمقص يهزم الورق (بقصّه)، وبذلك فأيّة اختيار يهزمه اختيار آخر، ويمكنه هزم الاختيار الثالث.
قد تستخدم هذه اللعبة كلعبة منفصلة أو تستخدم كأسلوب للاختيار في الألعاب الأخرى (بطريقة مشابهة لاستخدام القرعة، أو استخدام النرد أو الزهر) ولكن على العكس من استخدام النرد الذي يكون في العادة عشوائيًا بالكامل فإنه باستخدام هذا الأسلوب يمكن للاعب اكتساب المهارة للفوز بها.

تاريخ
ابتدعت لعبة حجر-ورق-مقص في بلاد الصين وتحكي الكتب الصينية عن ظهورها في عهد سلالة مينغّْ (منذ القرن الثاني قبل الميلاد حتى القرن الثاني بعد الميلاد)  وقد عُرفت آنذاك بلعبة شووشّْيلينغّْ بالصينية 手勢令 بمعنى أمر اليد. لم تنتشر اللعبة في أنحاء العالم سوى في القرن العشرين.

أفانين
ثَمة أنواع وأسامي شتى للعبة اختلقتها الشعوب والمجموعات المختلفة، كتغيير اسم اللعبة (على سبيل المثال: في اليابان يطلق عليها اسم جان-كين-با (باليابانية: じゃんけんパー) أو فقط جان-كين.) أو تغيير الأدوات المستخدمة (على سبيل المثال: في المغرب وفّْيِتنام تسمى بئر-ورق-مقص، أمّا في إندونيسيا فهي فيل-بَشَر-نمل) أو زيادة عدد الأدوات المستخدمة، وتصل التغييرات إلى تغيير قوانين اللعبة.

عند تغيير عدد الأدوات المستخدمة يتم تغييرها إلى عدد فردي آخر حتى تكون كل أداة تهزم نصف الأدوات الأخرى وتهزمها نصف الأدوات الأخرى، أما الأعداد الزوجية فلا يمكنها ذلك إلا أن تكون هنالك حالات يتعادل فيها أداتين (مثل نسخة ديناميت التي تستخدم أربع أدوات حجر - ورق - مقص- ديناميت) وفي المجمل فإن الألعاب ذات العدد الزوجي من الأدوات غير منتشرة بشكل كبير ولا تستخدم في المسابقات، بينما هنالك عدد من الألعاب التي تستخدم أعداد فردية مختلفة من الأدوات كثلاث أو 9 أو 11 أو 15 أو 25 أو حتى 101 أداة!

حجر، ورق، مقص في الطبيعة

التقاء السحالي
تستخدم إحدى أنواع السحالي (Uta stansburiana) طريقة مشابهة للعبة حجر ورق مقص، فعند تنافس ذكرين على أنثى حسب لونه حيث أنه هنالك 3 ألوان للذكور برتقالي، أزرق أخضر. كل لون يهزمه لون ويهزم لون آخر (البرتقالي يهزم الأزرق، والأزرق يهزم الأصفر والأصفر يهزم البرتقالي).

البكتيريا القولونية

بعض أنواع البكتيريا في القولون تستخدم نمط مشابه لحجر ورق مقص عندما يتعلق الأمر بإنتاج المضادات الحيوية. هذا بحسب نظرية قُدمت في جامعة ستانفورد الأمريكية. المضاد الحيوي محل الدراسة كان bacteriocins، على وجه الدقة فهو كوليسين colicins الذي تنتجه بكتيريا Escherichia coli.
وقد أظهرت الدراسة بأن طريقة حجر ورق مقص تسمح بتنافس دائم ومستمر بين أنواع strains البكتيريا، فالبكتيريا المنتجة للمضاد الحيوي تهزم البكتيريا الحساسة للمضاد الحيوي، وفي هذا الوقت تتكاثر البكتيريا المقاومة للمضاد الحيوي بشكل كبير لتهزم البكتيريا المنتجة للمضاد الحيوي، قلة عدد البكتيريا المنتجة للمضاد الحيوي يسمح بتكاثر البكتيريا الحساسة للمضاد الحيوي، لتطغى على البكتيريا المقاومة للمضاد الحيوي، مما يسمح من جديد بتكاثر البكتيريا المنتجة للمضاد الحيوي التي تقتل البكتيريا الحساسة للمضاد الحيوي، وهكذا تستمر الدورة.

استراتيجيات

كما ذكرنا فإن هذه اللعبة لا تعتمد على العشوائية المحضة دائمًا، بل على العكس من ذلك فإن البشر على الأغلب لا يتبعون العشوائية عند اللعب. فكل طرف يحاول اتّباع بعض الإستراتيجيات لزيادة احتمالية فوزه في اللعبة. ومن هنا ظهرت مسابقات للتحدي بين البرامج المختلفة التي تستخدم خوارزميات معقدة للفوز باللعبة.

خوارزميات
كنتيجة لمسابقات البرامج في لعبة حجر ورقة مقص ظهرت العديد من الخوارزميات المتميزة لمحاولة الفوز بهذه اللعبة. فعلى سبيل المثال فإن البرنامج المسمى بـIocaine Powder الذي فاز في المسابقة البرمجية الدولية الأولى للعبة حجر ورقة مقص بالعام 1999 كان يستخدم إستراتيجية أساسية وست استراتيجيات مساعدة لتوقع ما سيختاره الخصم كان من أهم الاستراتيجيات المستخدمة هي استراتيجيات تحليل التاريخ وتحليل التكرار والتخمين العشوائي، في تحليل التاريخ يقوم البرنامج بمحاولة اكتشاف المرات السابقة في تاريخ البرنامج المنافس التي ظهر فيها مثل هذا التتابع الحالي، فيحاول تخمين الخطوة التالية بناءً على التاريخ المسجل للبرنامج المنافس. إذا عجز البرنامج عن الحصول على نتيجة جيدة باستخدام تحليل التاريخ، ينتقل لتحليل التكرار وذلك بأن يحسب البرنامج أكثر الأدوات (حجر ورقة مقص) استخدامًا من البرنامج المنافس خلال المناسبات السابقة. إذا فشلت جميع الاستراتيجيات فإن البرنامج ينتقل إلى إستراتيجية التخمين العشوائي

مصادر

وصلات خارجية
موقع المنافسة المستمرة للخوارزميات في لعبة حجر ورقة مقص

إكسبِّْرييَنس فستيفّْال

استعيان (إحصاء)
الألعاب الصينية
ألعاب الحظ
ألعاب أطفال
ألعاب غير تشاركية
ألعاب يابانية
ورق

حجر-ورق-مقص


La route régionale  648 () est une route régionale allant de Saarijärvi jusqu'à Kannonkoski en Finlande.

Présentation
La seututie 648 est une route régionale de Finlande-Centrale.

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

648

Transport à Saarijärvi
Transport à Kannonkoski

Seututie 648


Ansião  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Pinhal Interior Norte altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 8 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Alvorge
 Ansião
 Avelar
 Chão de Couce
 Lagarteira
 Pousaflores
 Santiago da Guarda
 Torre de Vale de Todos

Pinhal Interior Norte belediyeleri

Ansião


Bayağı kaşıkçı (Platalea leucorodia), Threskiornithidae familyasından sığ suların büyük, beyaz, uzun adımlı, benzersiz gagalı ve balıkçıl benzeri bir kuş türü.

İlkbaharda tepesi çalı görünümündedir ve göğsünün üst tarafında kirli sarı bir lekesi vardır. Gagası uzun, yassı ve incedir, yanlardan aşağı doğru hafifçe kıvrılır ve yuvarlak uca doğru genişler; erişkinlerde siyah ve ucu sarıdır, gençlerde pembe, ergenlerde ise tamamen siyahtır. Genç kuşların kanat uçları siyahtır. Kafasını ileri uzatarak güçlü ve kanatları düz bir biçimde uçar.

Kaynakça

Kaşıkçı (kuş)
Türkiye'deki kuşlar
Türkiye'de tehlikedeki türler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Bayağı kaşıkçı


Tim Miller (født 1965) er en amerikansk filminstruktør som spillefilmsdebuterede i 2016 med Deadpool. Han har tidligere arbejdet med specialeffekter. Miller designede blandt andet åbningssekvenserne til The Girl with the Dragon Tattoo og Thor: The Dark World.

Filmografi

Eksterne henvisninger

Animatorer fra USA
Filminstruktører fra USA

Tim Miller (filminstruktør)


Acordul economic și comercial cuprinzător (în engleză Comprehensive Economic and Trade Agreement, CETA ) este un acord de liber schimb între Canada și Uniunea Europeană.

Dacă va fi adoptat, acordul va elimina 98% din tarifele comerciale între Canada și UE. Conform unui studiu al comisiei de impact și durabilitate (SIA), economia Uniunii Europene ar creste cu 0.02–0.03% pe termen lung datorita acordului CETA, în timp ce economia Canadei ar creste cu 0.18–0.36%. Criticii care se opun tratatului susțin că acesta va slăbi drepturile consumatorilor, din perspectiva siguranței alimentare, și că tarifele sunt deja neglijabile. Negocierile s-au încheiat în luna August 2014, urmând ca acordul să fie aprobat de către Consiliul Uniunii Europene, Parlamentul European și toate statele membre ale UE.

Relațiile economice dintre UE și Canada
Canada și UE au o lungă istorie de cooperare economică. Cuprinzând 28 de state membre, cu o populație totală de peste 500 de milioane și un PIB de 13.0 trilioane de euro în 2012, Uniunea Europeană (UE) este cea mai mare piață unică, investitor și comerciant din lume. UE reprezintă pentru Canada al doilea cel mai mare partener comercial în bunuri și servicii. În 2008, exporturile de bunuri și servicii din Canada către UE au însumat 52,2 miliarde de dolari canadieni, având o creștere de 3,9% față de 2007, iar UE a exportat către Canada bunuri in valoare de 62,4 miliarde de euro.

Referințe

Legături externe
 UE și Canada au convenit data de la care va intra în vigoare Acordul de liber schimb, 8 iulie 2017, mediafax.ro

Acorduri
Comerț internațional
Economia Canadei
Economia Uniunii Europene

Acordul de comerț liber între Uniunea Europeană și Canada


محرر رسوميات نقطية أو محرر رسوميات رستر  هو برنامج حاسوب يتيح للمستخدمين رسم وتعديل الصور تفاعلياً على شاشة الحاسوب، وحفظهم إلى واحدة أو أكثر من الصيغ النقطية، مثل: بتماب  أو جي بي جي، أو جي آي إف، أو بي إن جي.

عادة يفضل عارض الصور على محرر الرسوميات النقطية في عرض الصور.

تتخصص بعض البرامج في تحرير الصور الضوئية، مثل أدوبي فوتوشوب. بينما البعض الآخر منها متخصص في رسومات الفنانين، مثل أدوبي فايروركس.

خصائص
 اختيار منطقة للتحرير
 رسم خطوط باستخدام فرش بمختلف الألوان والأشكال والأحجام
 ملء منطقة بلون ثابت أو تدرج لوني أو أنسجة
 اختيار اللون باستخدام أنماط الألوان المختلفة (مثل أحمر وأخضر وأزرق أو صبغة إشباع إضاءة) أو باستخدام لاقط اللون، والقدرة على التحويل بين هذه الأنماط
 إضافة نص مطبوع بمختلف الخطوط
 إزالة الخدوش والغبار والتجاعيد والعيوب من الصور الفوتوغرافية
 التحرير المركب باستخدام الطبقات
 إمكانية تطبيق الفلاتر من أجل التأثيرات، مثل البري وإضافة الضباب
 التحويل بين صيغ ملفات الصور المتعددة

انظر أيضاً
 رسوميات نقطية
 رسوميات متجهية
 صورة نقطية
 عنصورة
 عمق لوني

محررات رسوميات نقطية

محرر رسوميات نقطية


FlashGet bir dosya indirme programıdır. Programın ilk sürümü 2004 senesinde çıkmıştır. Çeşitli özellikleri bünyesinde barındıran program sayesinde, bağlantı limitleri belirleyebilir, bağlantıdan sonra nelerin gerçekleşip nelerin gerçekleşmediğini seçebilme imkânı verebilen arayüzü ile kullanıcılara avantaj sağlamaktadır.

Programın yeni sürümlerinde Türkçe dil desteği de bulunmaktadır.

Yeni versiyon özellikleri

 Yeni versiyonunda torrent özelliği bulunmaktadır.
 HTTP,FTP ve BT protokolleri desteklenmektedir.
 eMule ed2k linklerine destek vermektedir.

Dış bağlantılar
 Resmi sayfası

Adware
BitTorrent istemcileri
İndirme yöneticileri

FlashGet


Ceainicul lui Russell este o analogie, formulată de filosoful Bertrand Russell (1872-1970), pentru a ilustra faptul că sarcina dovezii filozofice revine persoanei care susține afirmații nefalsificabile și nu este transferată către persoana care dezminte afirmațiile altora.

Russell aplică în mod special, analogia lui, în contextul religiei. El a scris că, dacă ar afirma, fără a oferi dovezi, că un ceainic orbitează în jurul Soarelui, undeva în spațiul dintre Pământ și Marte, el nu s-ar putea aștepta ca cineva să-l creadă, doar pentru că afirmația sa nu a putut fi dovedită greșită.

Ceainicul lui Russell este încă invocat în discuțiile cu privire la existența lui Dumnezeu și a avut o influență în diverse domenii și mass-media.

Descriere
Într-un articol intitulat "Există Dumnezeu?", comandat, dar niciodată publicat, de revista Illustrated în 1952, Russell a scris:

În 1958, Russell explică analogia:

Analiza
Chimistul Peter Atkins a spus că ideea ceainicului lui Russell este, că nu stă în sarcina cuiva să infirme afirmații. Briciul lui Occam sugerează că cea mai simplă teorie, cu mai puține afirmații (de exemplu, un univers fără ființe supranaturale) ar trebui să fie punctul de plecare în discuție, mai degrabă decât teoria mai complexă. Cu toate acestea, filosoful Paul Chamberlain spune că este  logic eronat să se considere că afirmațiile adevărat pozitive suferă sarcina dovezii, în timp ce afirmațiile adevărat negative nu. El spune că toate afirmațiile adevărate suferă sarcina dovezii și la fel ca Mama Gâscă și zâna măseluță, ceainicul suferă mai intens sarcina dovezii nu din cauza negativității, ci din cauza banalității, argumentând că "atunci când înlocuim personaje normale, serioase, cum ar fi Platon, Nero, Winston Churchill, sau George Washington, cu personaje fictive, devine clar că oricine neagă existența acestor figuri are sarcina dovezii egale cu, sau, în unele cazuri, mai mare decât, a persoanei care pretinde că nu există."

În cărțile sale, Capelanul diavolului (2003) și Dumnezeu: o amăgire (2006), etologul Richard Dawkins a folosit ceainicul ca analogie, drept argument împotriva a ceea ce el a numit "conciliere agnostică", o politică de împăcare intelectuală, care este permisă domeniilor filosofice care se referă exclusiv la chestiuni religioase. Știința nu are nicio modalitate de a stabili existența sau non-existența unui dumnezeu. Prin urmare, potrivit  concilierii agnostice, pentru că este o chestiune de gust, credința și necredința într-o ființă supremă, merită același respect și atenție. Dawkins prezintă ceainicul ca o reductio ad absurdum a acestei situații: dacă agnosticismul cere respect egal pentru credința și necredința într-o ființă supremă, atunci acesta trebuie să dea, de asemenea, același respect pentru credința într-un ceainic care orbitează, deoarece existența unui ceainic care orbitează  este la fel de plauzibilă din punct de vedere științific ca și existența unei ființe supreme.

Filosoful Brian Garvey susține că analogia cu ceainicul eșuează referitor la religie, deoarece, cu privire la ceainic, credulul și scepticul sunt pur și simplu în dezacord cu privire la un element din univers și pot să fie de acord cu toate celelalte credințe despre univers, lucru care nu este adevărat în ceea ce privește un ateu și un credincios. Garvey susține că nu este o chestiune, de propunere a teistului pentru existența unui lucru, iar a ateului de a o nega pur și simplu - ci fiecare susține o explicație alternativă, de ce cosmosul există și este așa cum este: "un ateu nu neagă doar existența a ceva ce un teist afirmă – ateul susține, în plus, un punct de vedere, că universul nu este așa cum este, din cauza lui Dumnezeu. Acesta este fie, așa cum este, din alt motiv decât Dumnezeu, sau nu există niciun motiv pentru care este așa cum este."

Filosoful Peter van Inwagen susține că în timp ce ceainicul lui Russell este un exemplu bun de retorică, forma logică a  argumentului este mai puțin clară, și încercarea de a-l face mai clar relevă că argumentul ceainicului este foarte departe de a fi convingător. Un alt filosof, Alvin Plantinga afirmă că în centrul argumentului lui Russell se află o minciună. Argumentul lui Russell presupune că nu există nicio dovadă împotriva ceainicului, dar Plantinga nu este de acord:

Filosoful Gary Gutting respinge ceainicul lui Russell din motive similare, susținând că argumentul lui Russell acordă teismului mult mai puțin sprijin decât are de fapt. Gutting subliniază faptul că numeroși oameni sensibili și competenți apelează la experiența și argumentele personale în sprijinul existenței lui Dumnezeu. Astfel, pentru a respinge pur și simplu existența lui Dumnezeu, fără a lua în considerare această posibilitate, pare a fi nejustificat, conform lui Gutting.

Criticul literar James Wood, fără a crede în Dumnezeu, spune că o credință în Dumnezeu "este mult mai rezonabilă decât credința într-un ceainic", deoarece Dumnezeu este o "idee măreață și mare", care "nu este analogic infirmată, referitor la ceainice cerești sau aspiratoare, cărora le lipsește necesara măreție și grandoare" și "pentru că Dumnezeu nu poate fi reificat, nu poate fi transformat într-un lucru simplu."

Un contraargument, avansat de filosoful Eric Reitan, este că o credință în Dumnezeu este diferită de credința într-un ceainic pentru că ceainicele sunt fizice și, prin urmare, în principiu, verificabile, și că, având în vedere ceea ce știm despre lumea fizică nu avem niciun motiv să credem că o credință în ceainicul lui Russell este justificată și avem cel puțin un motiv pentru a crede că nu.

Analogii similare
Alți gânditori au creat analogii care nu pot fi dovedite a fi false, cum ar fi J. B. Bury în cartea sa din 1913, Istoria libertății de gândire:Unii oameni vorbesc ca și când nu ar fi justificat să respingem o doctrină teologică dacă nu putem dovedi că este falsă. Dar sarcina dovezii nu stă pe umerii celui ce nu o acceptă ... Dacă vi s-ar spune că pe o anumită planetă care se rotește în jurul lui Sirius există o rasă de măgari care vorbesc limba engleză și își petrec timpul cu discutarea eugeniei, nu ai putea respinge declarația, dar ar avea, în acest sens, vreo noimă de a fi crezută? Unele minți ar fi pregătite să o accepte, dacă i s-ar reitera acest lucru destul de des, datorită forței puternice a sugestiei.Astronomul Carl Sagan în carte sa din 1995 Lumea bântuită de dragon a oferit o analogie similară nefalsificabilă, numită Dragonul din garaj, ca un exemplu de gândire sceptică. Dacă Sagan susține că este un dragon în garajul său, ți-ai dori să verifici acest lucru personal, dar dragonul lui Sagan este imposibil de detectat:Acum, care este diferența între un dragon invizibil, imaterial, zburător care scuipă foc fără căldură, față de niciun dragon? Dacă nu există nicio modalitate de a infirma afirmația mea, niciun experiment imaginabil care ar fi împotriva ei, ce semnificație are a spune că dragonul meu există?

Influența în parodii religioase
Conceptul ceainicului lui Russell, a influențat în mod explicit conceptul de parodie religioasă precum Unicornul roz invizibil și Monstrul zburător de spaghete. Muzicianul și poetul  psihedelic al anilor 1960 Daevid Allen din trupa Gong a creat Universul planetei Gong și Ceainicul zburător un album trilogie în jurul ideii ceainicului zburător, și se referă la ceainicul lui Russell în cartea sa Visul Gong 2: Istorie & Mistere din Gong din 1969-1975.

Lectură suplimentară
 Ipoteza ad-hoc
 Argumentul ignoranței
 Religie parodie

Referințe

Agnosticism
Ateism
Critica religiei
Parodii
Argumente filozofice
Filozofia religiei
Scepticism

Ceainicul lui Russell


Beaumont kan henvise til:

Steder

Canada

 Beaumont, Alberta
 Beaumont, Quebec

Frankrig
Kommuner:
 Beaumont, Ardèche
 Beaumont, Corrèze
 Beaumont, Gers
 Beaumont, Haute-Loire
 Beaumont, Meurthe-et-Moselle
 Beaumont, Puy-de-Dôme
 Beaumont, Haute-Savoie
 Beaumont, Vienne
 Beaumont, Yonne

England

 Beaumont College, Old Windsor, Berkshire
 Beaumont, Cumbria
 Beaumont Cut, en kanal lukket i 1930-erne
 Beaumont Street, Oxford

USA

 Beaumont, Californien
 Beaumont, Kansas
 Beaumont Scout Reservation, High Ridge, Missouri
 Beaumont, Ohio
 Beaumont, Texas
 Beaumont, Mississippi
 Beaumont (Amtrak station)
 Beaumont, Wisconsin

Andre steder

 Beaumont, Belgien, i provinsen Hainaut
 Beaumont, Dublin, en forstad til Dublin, Ireland
 Beaumont, Grand'Anse, kommune i Haiti
 Beaumont, New Zealand, en kvarter i Otago
 Beaumont, South Australia, en forstad til Adelaide

Personer

 Beaumont (navn)
 Beaumont Newhall (1908–1993), kurator, kunsthistorier, forfatter, og fotografer

Bygning

 Beaumont Palace, Oxford, England
 Beaumont House, Beaumont, Australien
 Beaumont Tower, East Lansing, Michigan, US on the campus of Michigan State University

Hospitaler

 Beaumont Hospital, Dublin, Ireland
 William Beaumont Army Medical Center, El Paso, Texas, US
 Beaumont Hospital, Grosse Pointe, Michigan, US
 Beaumont Hospital, Royal Oak, Michigan, US
 Beaumont Hospital, Troy, Michigan, US

Anden brug
 Beaumont (automobile), et mærke af biler producere af General Motors i Canada
 Beaumont (månekrater), et månekrater
 Beaumont, Britisk band dannet af Keith Girdler og Paul Stewart af Blueboy
 Jeffrey Beaumont, protagonist af Blue Velvet (film)
 "Beaumont", a sang fra 3OH!3's 3. album Streets of Gold

Se også

 Beaumont-cum-Moze, Essex
 Beaumont-de-Lomagne, Tarn-et-Garonne
 Beaumont-du-Ventoux, Vaucluse
 Beaumont-en-Auge, Calvados
 Beaumont-en-Cambrésis, Nord
 Beaumont-Hague, in Manche
 Beaumont-Hamel, Somme
 Beaumont-le-Roger, Eure
 Beaumont-sur-Oise, Val-d'Oise
 Beaumont-sur-Sarthe, Sarthe
 Bomont, West Virginia

Beaumont


Kosharski  es un jútor del raión de Séverskaya, en el krai de Krasnodar de Rusia. Está situado entre el Kubán y las vertientes septentrionales del Cáucaso, 10 km al norte de Séverskaya y 27 km al suroeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 7 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Afípskoye.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es en parte una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Кошарский.
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net
Sobre el municipio .
 en Panoramio

Localidades del raión de Séverskaya del krai de Krasnodar

Kosharski


Die Portrush Road ist eine Hauptverbindungsstraße in Adelaide, im Zentrum des australischen Bundesstaates South Australia. Sie verbindet den Adelaide-Crafers Highway im südöstlichen Stadtviertel Glen Osmond mit der Payneham Road im östlichen Stadtviertel Payneham. Die als Nationalstraße A17 ausgewiesene Straße findet ihre Fortsetzung in die nördlichen Stadtviertel bis zur Grand Junction Road.

Verlauf
Sie beginnt am Nordende des Adelaide-Crafers Highways (M1) am Fuße der Adelaide Hills, von wo aus auch die Cross Road (A3) nach Westen und die Glen Osmond Road (A1) nach Nordwesten in die Innenstadt führen. Die Portrush Road schafft die Verbindung nach Norden und wirkt als östlicher Bypass der Innenstadt von Adelaide. In Tusmore überquert sie die Greenhill Road (A21), in Kensington die Kensington Road, in Beulah Park die Straße The Parade und in Trinity Gardens die Magill Road, die alle vom Stadtzentrum nach Osten führen.

An der Payneham Road (A11), die vom Stadtzentrum am Südostufer des River Torrens nach Nordosten führt, endet die Portrush Road.

Wichtige Kreuzungen
Beginn der  an der Kreuzung mit dem Adelaide-Crafers Highway , der  Glen Osmond Road  und der  Cross Road : Glen Osmond
  Greenhill Road : Tusmore
  Kensington Road: Kensington
  The Parade: Beulah Park
  Magill Road: Trinity Gardens
  Endet an der Kreuzung mit der Payneham Road : Payneham
  weiter als Lower Portrush Road.

A17
An der Payneham Road biegt die Nationalstraße A17 nach Nordwesten ab und überquert als Lower Portrush Road den River Torrens. Ab der Brücke heißt sie Ascot Avenue. Ab der Kreuzung mit der North East Road (A10) heißt sie Taunton Road. Ca. 100 m weiter biegt die Straße wieder nach Norden ab und wird Hampstead Road genannt. An der Kreuzung mit der Grand Junction Road (NA16) endet die Nationalstraße A17.

Die Nationalstraßen A17 (Portrush Road – Hampstead Road) und A16 (Grand Junction Road) bilden die wichtigsten Routen für den Güterverkehr aus den Vororten von Adelaide, dem südlichen South Australia und dem angrenzenden Victoria zum Hafen von Adelaide und den nördlichen Teilen von South Australia.

Möglicher Ausbau
Wäre die Metropolitan Adelaide Transport Study in den 1960er-Jahren realisiert worden, dann hätte man einen Hills Freeway entlang der heutigen Portrush Road als Verbindung vom South Eastern Freeway (M1) zum Hafen von Adelaide gebaut. Dieser hätte den Güterverkehr aufgenommen, der heute über die Portrush Road und ihre nördlichen Anschlüsse geleitet wird.

Literatur

Einzelnachweise

Straße in South Australia
Straße in Australien und Ozeanien

Portrush Road


A Chatham Cup 2023 é a 95ª competição anual de futebol da Nova Zelândia. Esse ano é comemorado os 100 anos desde a primeira edição do torneio. A edição terá uma rodada preliminar e quatro rodadas antes das quartas de final, semifinais e uma final.

Resultados

Rodada preliminar
As partidas foram disputadas no fim de semana do Anzac entre 22 e 25 de abril. Esta rodada contou com cinco equipes das ligas de futebol de domingo de Auckland: AFC Bohemian Celtic, Colo Boys, Rapa Nui, Sperm Whales e University of Auckland, as equipes do nível mais baixo do sistema das ligas de futebol da Nova Zelândia disputando a competição.

 Região Norte

Região Central

Região da Capital

Região Continental

Região Sul
Todas as equipes listadas abaixo avançaram diretamente para a primeira rodada.

 Região Norte:Auckland City FC (atual campeão); Auckland United FC; Bay Olympic FC; Birkenhead United AFC; Eastern Suburbs AFC; Hamilton Wanderers; Manukau United FC; Melville Utd AFC; Manurewa AFC; Takapuna FC; West Coast Rangers FC; Western Springs AFC; East  Coast Bays AFC; Ellerslie AFC; Mt Albert-Ponsonby AFC; Hibiscus Coast AFC; Metro  FC; Northern Rovers FC; Waiheke United AFC; Onehunga Mangere United AFC; Ngaruawahia Utd AFC; Tauranga City AFC; North Shore United AFC; Fencibles United FC; Claudelands Rovers; Franklin United FC; Oratia United FC; Northland FC; Beachlands Maraetai AFC; West Auckland AFC; Otumoetai FC; Waikato Unicol AFC; Te Awamutu AFC;

 Região Central/Região da Capital:Albany United FC; Royal NZ Navy FC; Napier Marist Football Club; Moturoa AFC; Whanganui Athletic; Napier City Rovers AFC; Palmerston North Marist FC; Massey University; Stop Out SC; Miramar Rangers AFC; North Wellington FC; Petone FC; Waterside Karori; Wellington Olympic; Western Suburbs; Tawa AFC;

 Região Continental/Região Sul:Nelson Suburbs FC; Motueka AFC; Halswell United; Universities of Canterbury Association Football Club; Burwood AFC; Cashmere Technical FC; Christchurch Utd; Coastal Spirit; FC Twenty 11; Ferrymead Bays FC; Nomads United AFC; Selwyn United FC; Green Island AFC; Dunedin City Royals FC; Otago University AFC; Wanaka AFC; Queens Park AFC; Northern Hearts AFC; Queenstown AFC; Northern AFC; Mosgiel AFC; Roslyn Wakari AFC; Thistle FC.

Rodada 1
As partidas foram disputadas entre os dias 13-14 de maio  Esta rodada contará com três equipes das ligas de futebol de domingo de Auckland: AFC Bohemian Celtic, Colo Boys e Rapa Nui, as equipes do nível mais baixo do sistema das ligas de futebol da Nova Zelândia disputando a competição.
Região Norte

Região Central

Região da Capital

Região Continental

Região Sul

Todas as equipes listadas abaixo avançaram diretamente para a segunda rodada.

 Região Norte: Auckland City FC (atual campeão); Auckland United FC;Bay Olympic FC;Birkenhead United AFC; Eastern Suburbs AFC; Hamilton Wanderers; Manukau United FC; Melville Utd AFC; Manurewa AFC Takapuna FC; West Coast Rangers FC; Western Springs AFC; Onehunga Mangere United AFC; Waiheke United AFC.

 Região Central/Região da Capital: Stop Out SC; Miramar Rangers AFC; Napier City Rovers AFC; North  Wellington FC; Petone FC; Whanganui Athletic; Waterside Karori; Wellington Olympic; Western Suburbs.

 Região Continental/Região Sul: Otago University AFC; Queens Park AFC; Green Island AFC; Dunedin City Royals FC.

Rodada 2
As partidas foram disputadas entre os dias 3-5 de junho  Esta rodada contará com uma equipe do oitavo nível de futebol do país: Kapiti Coast United, a equipe do nível mais baixo do sistema das ligas de futebol da Nova Zelândia ainda disputando a competição.
Região Norte

Região Central/Capital

Região Continental

Região Sul

Rodada 3
As partidas foram disputadas entre os dias 16-18 de junho. Esta rodada contará com uma equipe do quinto nível de futebol do país: South Auckland Rangers, a equipe do nível mais baixo do sistema das ligas de futebol da Nova Zelândia ainda disputando a competição.
Região Norte

Região Central/Capital

Região Continental

Região Sul

Rodada 4
As partidas foram disputadas entre os dias 8 e 9 de julho.
Região Norte

Região Central

Região Sul

Quartas-de-final
As partidas foram disputadas no dia 29 de julho.

Semifinal
As partidas foram disputadas no dia 19 de agosto.

Final
A final foi disputada no dia 10 de setembro.

Notas
Os nível em que as equipes estão (conforme indicado entre colchetes ao lado do nome) é baseado no sistema das ligas de futebol da Nova Zelândia para a temporada de 2023. Como algumas equipes podem se qualificar e jogar em mais de uma liga (e nível) por temporada, o nível mais alto em que participam é aquele indicado ao lado de seu nome.

Links externos
Seção da Chatham Cup no site da New Zealand Football

Futebol da Nova Zelândia

2023 Chatham Cup


| fæðingardagur  = 26. mars 1976
| fæðingarstaður =
| dauðadagur     =
| dauðastaður    = ,
| orsök_dauða    =
| verðlaun       =
| þekkt_fyrir    =
| stjórnmálaflokkur =
| starf          = Leikstjóri
| trú            =
| maki           =
| börn           =
| foreldrar      =
| undirskrift    =
}}

Reynir Lyngdal Sigurðsson (f. 26. mars 1976) er íslenskur leikstjóri. Reynir hefur leikstýrt stuttmyndum, sjónvarpsþáttum og kvikmyndum.

Kvikmyndir

 Okkar eigin Osló (2011)
 Frost (2012)

Tenglar

Íslenskir kvikmyndaleikstjórar
Fólk fætt árið 1976

Reynir Lyngdal


The Rural City of Mildura is a local government area in Victoria, Australia, located in the north-western part of the state. It covers an area of  being the largest LGA in the state. In August 2021 the area had a population of 56,972. It includes the city of Mildura and the towns of Merbein, Red Cliffs, Irymple, Ouyen, Werrimull, Murrayville, Walpeup and Hattah. It was formed in 1995 from the amalgamation of the City of Mildura, Shire of Mildura and Shire of Walpeup.

The Rural City is governed and administered by the Mildura Rural City Council; its seat of local government and administrative centre is located at the council headquarters in Mildura, it also has service centres located in Ouyen and a couple of other locations within Mildura. The Rural City is named after the main urban settlement lying in the north of the LGA, that is Mildura, which is also the LGA's most populous urban centre with a population of 30,647.

The Rural City of Mildura covers most of the Mallee region of Victoria. Before the less infertile soils were fertilised and developed for the production of wheat and barley the whole region was covered in a dense mallee scrub of deep-rooting eucalypts that regenerated after the frequent bushfires in the region. Many of the soils are so sandy that clearing is impractical, and Murray-Sunset National Park covers almost a third of the area of the LGA. Other protected areas include Hattah-Kulkyne National Park and Murray-Kulkyne Park on the Murray River.

The climate of the region is the driest in Victoria, and Neds Corner in the remote northwest has the lowest average annual rainfall in the state at . In the south at Ouyen the average is . In all the areas of the LGA there can be considerable variation in annual rainfall: the range historically has been from  in 1967 to  in 1973. Temperatures in the LGA are the hottest in Victoria and the average summer maximum is , but it often exceed . Winter can be very pleasant with a maximum of , but frosts are common in the morning and can sometimes be severe.

The southeast of the LGA is used primarily for grain growing; however yield are erratic and often poor due to drought. In the north irrigated fruit growing (primarily oranges and grapes) is highly productive and supports Mildura and nearby towns; however, salinity in the Murray River is a major threat to the long-term sustainability of these activities, as is competition from overseas citrus growers.

In 2006 the Rural City of Mildura had a population of 49,815, most of which was located in Mildura (30,016) and adjacent areas (that is Victorian Sunraysia). Many of the small towns in the region have practically disappeared as more efficient farming methods reduce the quantity of human labour required.

Council

Current composition
The council is composed of nine councillors elected to represent an un-subdivided municipality. Represented in Order of Election. Council Composition as of September 2022:

Administration and governance
The council meets in the council chambers at the council headquarters in the Mildura Municipal Offices, which is also the location of the council's administrative activities. It also provides customer services at both its administrative centre on Madden Avenue in Mildura, and its service centres in Ouyen and on Deakin Avenue in Mildura.

Townships and localities
The 2021 census, the rural city had a population of 56,972 up from 53,878 in the 2016 census

^ - Territory divided with another LGA

Sister cities

Mildura has sister city relations with the following cities:

 Dali, Yunnan Province of China
 Kumatori, Japan
 Upland, California, United States of America

See also
 List of places on the Victorian Heritage Register in the Rural City of Mildura

Notes

References

External links

Mildura Rural City Council
Metlink local public transport map
Link to Land Victoria interactive maps

Local government areas of Victoria (state)
Loddon Mallee (region)

Rural City of Mildura


The eagle was a United States $10 gold coin issued by the United States Mint from 1795 to 1933.

The eagle was the largest of the five main decimal base-units of denomination used for circulating coinage in the United States prior to 1933, the year when gold was withdrawn from circulation. These five main base-units of denomination were the mill, the cent, the dime, the dollar, and the eagle, where a cent is 10 mills, a dime is 10 cents, a dollar is 10 dimes, and an eagle is 10 dollars. The eagle base-unit of denomination served as the basis of the quarter eagle ($2.50), half eagle ($5), eagle ($10), and double eagle ($20) coins.

With the exceptions of the gold dollar coin, the gold three-dollar coin, the three-cent nickel, and the five-cent nickel, the unit of denomination of coinage prior to 1933 was conceptually linked to the precious or semi-precious metal that constituted a majority of the alloy used in that coin. In this regard the United States followed long-standing European practice of different base-unit denominations for different precious and semi-precious metals. In the United States, the cent was the base-unit of denomination in copper. The dime and dollar were the base-units of denomination in silver. The eagle was the base-unit of denomination in gold although, unlike "cent", "dime" (or "disme"), and "dollar", gold coins never specified their denomination in units of "eagles". Thus, a double eagle showed its value as "twenty dollars" rather than "two eagles".

The United States' circulating eagle denomination from the late 18th century through to the first third of the 20th century should not be confused with the American Eagle bullion coins which are manufactured from silver or gold (since 1986), platinum (since 1997), or palladium (since 2017).

Years of production, and composition

Gold eagles were issued for circulation by the United States Mint from 1795–1933, half eagles from 1795–1929, quarter eagles from 1796–1929, and double eagles from 1850–1933, with occasional production gaps for each type. Except for the double eagle, the diameters of all these denominations were decreased over time. The following table presents the diameters of each of the denominations, in millimeters (mm), according to the first year that diameter was used:

22 karat "standard" gold
Originally the purity of all circulating gold coins in the United States was eleven twelfths pure gold (the same 22 karats level as English crown gold) and one twelfth alloy. Under U.S. law (Coinage Act of 1792), the alloy was composed only of silver and copper, with silver limited to no more than half of the alloy by weight. Thus, U.S. gold coins had 22/24 (22 kt or 91.667%) pure gold, at most 1/24 (0–4.167%) silver, with the remaining fraction, (4.167–8.333%), copper.

The weight of circulating, standard gold, $10 eagles was set at 270 grains (17.5 g), half eagles at 135 grains (8.75 g), quarter eagles at 67.5 grains (4.37 g). This resulted in the $10 eagle containing  of pure gold.

Gold content lowered to 89.92% (1834)

In 1834, the mint's 15:1 legal valuation of gold to silver (i.e. 15 weight units of silver and 1 weight unit of gold have the same legal monetary value) was changed to 16:1, and the metal weight-content standards for both gold and silver coins were changed, because at the old value ratio and weight content, it was profitable to export and melt U.S gold coins. As a result, the specification for standard gold was lowered from 22 karat (.9167 fine) to .8992 fine (21.58 kt).

Gold content raised to 90.0% (1837)
With the Coinage Act of 1837, passed on January 18, 1837, a small change in the fineness of the gold (increased to exactly .900 fine) was made, and the alloy (now 10% of the coin's weight) was again legally defined as silver and copper, with silver capped at no more than half. (i.e. 5% of total coin weight) The new standard for the $10 eagle was 258 grains (16.7 g) of .900 fine gold, giving pure gold content of 0.48375 ozt = 15.03 g, with other coins proportionately sized.

Between 1838 and 1840, the silver content was reduced to zero—the eagle in 1838, half eagle in 1839, and quarter eagle in 1840,—resulting in U.S. gold coins being 90% gold and 10% copper. Using only copper as the alloy in gold coins matched longstanding English practice (see crown gold).  The new standard would be used for all circulating gold coins until U.S. gold coin circulation was halted in 1933.

Post-1982 eagle modern commemorative coins

As part of its Modern United States commemorative coins program the United States mint has issued several commemorative eagle coins. In 1984, an eagle was issued to commemorate the Summer Olympics, and another eagle was issued in 2003 to commemorate the Wright brothers first flight at Kitty Hawk. The pre-1933 .900 fine gold standard was restored; this would also be used in half-eagle gold commemoratives as well. The coins would be identical in fineness and size to their pre-1933 counterparts of the same face value. In 2000 a unique eagle, the Library of Congress bimetallic eagle, was issued commemorating the Library of Congress; it consisted of equal weights of an approximately 1/4 oz .9995 fine platinum core and a .900 fine gold outer ring.

List of designs
Turban Head 1795–1804
Turban Head, small eagle 1795–1797
Turban Head, large eagle 1797–1804
Liberty Head (Coronet) 1838–1907
Coronet, without motto 1838–1866
Coronet, with motto 1866–1907
Indian Head 1907–1933

See also

American Gold Eagle
American Buffalo
American Silver Eagle
American Platinum Eagle
American Palladium Eagle
Double eagle
Half eagle
Inflation hedge
Quarter eagle
The English eagle, a 13th-century coin outlawed under Edward I

References

External links and references

US Gold Eagle by year and type. Histories, photos, and more.
American Eagle production numbers .

1795 introductions
United States gold coins
Ten-base-unit coins
Goddess of Liberty on coins
Eagles on coins

Eagle (United States coin)


Hüseyin Çimşir (d. 26 Mayıs 1979, Trabzon), Türk eski millî futbolcudur.

Futbola Trabzonspor altyapısında başladı. A Takıma alındı. Igor Nikolovski karşılığında Sakaryaspor takımına verildi. Sonra Antalyaspor takımında forma giydi. Tekrar Trabzonspor'a döndü. 2008-2009 futbol sezonu dahil Trabzonspor'da mücadele eden ve bir dönem kaptanlık yapan Hüseyin, 2008-2009 sezonu ardından sözleşmesi bitince Trabzonspor'un anlaşma yapmaya isteksiz davranması sonucu Trabzonspor ile iplerini koparmıştır. Dinamo Tiflis ve birçok Anadolu takımından teklif almış, ancak Bursaspor ile 2+1 yıllık sözleşme imzalamıştır. Bursaspor'un şampiyon kadrosunda yer almıştır.

Futbolculuk hayatında, basit ama yararlı oyunuyla Türk millî takımına kadar yükselmiştir. Özellikle hakemin verdiği beğenilmeyen kararlar sonucunda gösterdiği agresif hareketleriyle tanınmıştır. 2007-2008 sezonunda Fenerbahçe maçında yaptığı hatalardan dolayı Trabzonspor taraftarının hedef tahtası haline gelmiş, o tarihten sonra bir türlü taraftarın tepkisinden kurtulamamıştır; bu durum yönetimde de istenmeyen adam olmasına zemin hazırlamıştır. Trabzonspor teknik direktörü Hugo Broos tarafından oyunu beğenilmiş ve takıma döndürülmesi istenmiş, ancak bu düşüncesi Trabzonspor yönetimi tarafından kabul görmemiştir.

Takım için yaptıklarına rağmen kendine haksızlık yapıldığını belirterek "Trabzonspor'un bünyesine henüz 8 yaşında girdim. 30 yaşına gittim. Yani 22 yıldır bu kulübün içindeyim. Ne yazık ki kendimi belli çevrelere sevdiremedim. Artık burada kalmamın anlamı yok. Futbol hayatımın son dönemini Yurt dışında oynayarak ve huzur içinde sürdürmek istiyorum. Bunun için de gelecek sezon takımdan ayrılacağım." diyerek açıklamıştır. Ayrıca bu Trabzonspor'dan ayrılışının sebebi olarak da görülmektedir.

2012-13 sezonunun sonunda futbolu bırakarak Trabzon Akçaabat FK U14 takımında ilk teknik direktörlük görevine başladı.

2013-2014 yılları arasında Akhisar Belediyespor, 2015-2017 yılları arasında Osmanlıspor, 2017 yılında Konyaspor ve 2018-2019 yılları arasında Trabzonspor'da yardım antrenör olarak görev yaptı.

30 Aralık 2019 tarihinde Ünal Karaman'ın istifa etmesi üzerine Trabzonspor teknik direktörlüğü görevine getirildi. 20 Temmuz 2020 tarihinde görevinden ayrılmıştır.
2 Aralık 2020 tarihinde BB Erzurumspor  takımında teknik direktörlük yapmaya başladı. 22 Aralık 2020 tarihinde bu görevine son verilen Çimşir, şu an takım çalıştırmamaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 TFF Resmî İnternet Sitesi - Futbolcu Hüseyin Çimşir Profili

Yaşayan insanlar
1979 doğumlular
Araklı doğumlular
Türk erkek futbolcular
Türk teknik direktörler
Orta saha futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Trabzonspor futbolcuları
Bursaspor futbolcuları
Antalyaspor futbolcuları
Sakaryaspor futbolcuları
Adana Demirspor futbolcuları
Resim aranan futbolcular
Süper Lig futbolcuları
Trabzonspor teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
Erzurumspor FK teknik direktörleri
Trabzon doğumlu futbolcular

Hüseyin Çimşir


An Lankesterella caespitosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Frederico Carlos Hoehne. An Lankesterella caespitosa in nahilalakip ha genus nga Lankesterella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Lankesterella

Lankesterella caespitosa


An Notylia peruviana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Schweinfurth. An Notylia peruviana in nahilalakip ha genus nga Notylia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Notylia

Notylia peruviana


Petite Étoile, née en 1956, est un cheval de course pur-sang britannique. Sous les couleurs de l'écurie Aga Khan, elle fut l'une des grandes championnes de son époque.

Carrière de course

La carrière de Petite Étoile se déroule à un moment charnière de l'histoire de l'écurie Aga Khan, puisque son éleveur, l'Aga Khan III, décède en 1957 et ne la verra donc jamais courir. Propriété de son fils Ali Khan, elle termine sa carrière sous les couleurs de son petit-fils l'Aga Khan IV, qui reprend finalement la charge d'imam et l'écurie de son grand-père. Petite Étoile débute à 2 ans sans briller, largement battue dans les Prestwich Stakes à Manchester par son seul adversaire du jour, Chris, futur excellent sprinter (il gagnera les King's Stand Stakes l'année suivante). Mais elle corrige vite le titre en empochant deux victoires durant l'été, et une deuxième place dans les Molecomb Stakes. On ne voit plus ensuite cette rapide pouliche grise promise à un bel avenir sur le sprint, elle qui est issue d'une grande famille de vitesse, celle de Mumtaz Mahal.

À 3 ans, sa victoire dans le Free Handicap pour sa rentrée à Newmarket laisse cependant espérer qu'elle puisse tenir le mile, et c'est pourquoi elle est alignée au départ des 1000 Guinées, associée à Doug Smith et non son habituel jockey Lester Piggott, qui lui a préféré une pouliche appartenant à la Reine, Short Sentence. Erreur, car Petite Étoile en effet tient parfaitement la distance, et remporte une première grande victoire. Elle tient tellement bien que son entraîneur, Noel Murless, l'envoie sur les Oaks, cette fois avec Lester Piggott qui, la considérant comme la meilleure pouliche qu'il ait jamais monté, ne la quittera plus jamais. Mystère de la génétique, et peut-être surtout lumière de la classe, la pouliche survole l'épreuve. Voilà un curieux profil : une pouliche née pour aller vite qui se montre aussi à l'aise sur le mile que sur la distance classique. Pour preuve, Noel Murless n'hésite pas à la raccourcir et la rallonger d'une course à l'autre, toujours avec le même succès, ce qui lui permet de se bâtir un palmarès atypique, où à une victoire dans les Oaks succède une autre dans les Sussex Stakes et une troisième dans les Yorkshire Oaks – un enchaînement unique dans l'histoire des courses. Mais son succès enfin de saison dans les Champion Stakes à sa manière résout l'énigme : quelle que soit la distance, Petite Étoile est le meilleur cheval d'Angleterre, c'est aussi simple que ça. Petite Étoile a réalisé une année 1959 absolument parfaite en restant invaincue en six courses. Elle décroche un rating de 134 chez Timeform, qui restera le plus haut décerné à une pouliche de 3 ans jusqu'au 136 de la fusée (et accessoirement sa parente) Habibti en 1983, près d'un quart de siècle plus tard. 1959, c''est aussi la première année où la Bloodstock Breeders' Review organise la première élection pour le cheval de l'année en Angleterre : avec 90% des voix, Petite Étoile fait un très beau premier élu.

Restée à l'entraînement à 4 ans, Petite Étoile fait une rentrée facile en mai, quelques jours avant qu'Ali Khan trouve la mort dans un accident de voiture. C'est donc désormais parée des couleurs de Karim Aga Khan IV qu'elle s'adjuge la Coronation Cup face au Derby-winner 1959, Parthia, et c'est le jeune prince qui décline une offre de £ 320 000 venue des États-Unis. Mais en juillet 1960, elle connaît sa première défaite depuis deux ans dans les King George & Queen Elizabeth Stakes, battue malgré une belle fin de course par le 5 ans Agressor et surtout par un mauvais parcours. Victime de l'épidémie de toux qui fit des ravages cette année-là dans les écuries anglaises, Petite Étoile ne reparaît pas de la saison, laissant les observateurs spéculer sur une hypothétique retraite de la championne.

Qui n'aura pas lieu tout de suite, puisque Petite Étoile fait son retour en 1961. Et renoue d'emblée avec la victoire dans les Coronation Stakes à Sandown. Elle réalise ensuite le doublé dans a Coronation Cup avant de revenir au mile, qu'elle n'avait plus fréquenté depuis deux ans, pour s'offrir les Rous Memorial Stakes puis de remonter sur 2 400 mètres, échouant dans une course rendant hommage à son précédent propriétaire, la Aly Khan International Memorial Gold Cup. Mais c'est sur le mile qu'elle va terminer sa carrière, d'abord par une victoire dans les Scarborough Stakes à Doncaster, ensuite par une défaite face à Le Levanstell dans les Queen Elizabeth II Stakes, elle qui termina toujours deuxième des courses qu'elle ne gagna pas. N'ayant plus rien à prouver, celle qui fut classé meilleure jument d'Europe en 1959 et 1960 par Timeform prend le chemin du haras avec un record de gains pour une jument (£ 72 626) qui tiendra jusqu'à Park Top en 1969. Dans leur livre A Century of Champions, John Randall et Tony Morris considèrent Petite Étoile comme la cinquième meilleures pouliche anglaise ou irlandaise du , et la meilleure pouliche des années 50.

Résumé de carrière

Au haras
Petite Étoile eut seulement trois produits comme poulinière, mais aucun ne brilla en piste. Pourtant, elle a perpétué l'héritage de sa quatrième mère Mumtaz Mahal via sa fille Zahra (par Habitat), matrone d'une lignée de poulinières nommées en Z qui allait aboutir, des décennies plus tard, à deux championnes, Zainta, meilleure pouliche de sa génération en 1998, lauréate du Prix Saint-Alary et du Prix de Diane, et surtout l'incomparable Zarkava, cheval de l'année en Europe en 2008, et lauréate invaincue du Prix de l'Arc de Triomphe.

Origines
Petite Étoile est une fille du Britannique Petition, que seul le grand Tudor Minstrel put empêcher d'être sacré meilleur 2 ans des îles Britanniques en 1946, et qui remporta par la suite les Champion Stakes. Bon étalon, il fut sacré tête de liste en 1959 (surtout grâce aux exploits de sa fille la plus célèbre, Petite Étoile).

Petite Étoile est surtout l'une des plus illustres représentantes d'une lignée hors du commun, la fameuse famille 9-c, celle de la grandissime Mumtaz Mahal, d'où ressortent une multitude de champions tels Abernant ou Nasrullah, l'un des étalons du siècle.

Pedigree

Références

Cheval de course
Cheval de course né en 1956
Animal né en 1956
Poulinière pur-sang anglais
Écurie Aga Khan
Famille 9-c

Petite Étoile


Vila Velha de Ródão  belediyesi, Portekiz'in Centro bölgesine bağlı Beira Interior Sul altbölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 4 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Fratel
 Perais
 Sarnadas de Ródão
 Vila Velha de Ródão

Dış bağlantılar
 Vila Velha de Ródão fotoğrafları

Portekiz'in belediyeleri

Beira Interior Sul

Vila Velha de Ródão


An Carex ninagongensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Georg Kükenthal, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ernest Nelmes, Robyns och Roland Louis Jules Alfred Tournay. An Carex ninagongensis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex ninagongensis