Mór Than () a fost un pictor maghiar.

Biografie
Născut la Óbecse (Bečej, astăzi în Serbia), a studiat în Italia și Viena și a colaborat cu alți pictori celebri din țara lui. El a lucrat într-un stil realist – pre-impresionist. Subiectele picturilor sale sunt evenimente istorice și portrete, dar și întâmplări mitologice sau fantastice. El a pictat frescele care decorează mai multe clădiri publice proeminente din Budapesta.

Mór Than a proiectat, de asemenea, primul timbru maghiar în 1848, dar acesta nu a fost folosit niciodată pentru că Ungaria a rămas parte componentă a Imperiului Austriac după Revoluția Maghiară de la 1848. Than a murit la Triest în 1899.

Picturi

Note

Legături externe

Nașteri în 1828
Decese în 1899
Pictori maghiari
Pictori realiști

Mór Than


ممدوح حمدي أباظة من أعيان الشراكسة في سوريا. وُلد في قرية الغسانية بمحافظة القنيطرة عام 1932م ودرس الابتدائية في القنيطرة والاعدادية في دمشق وانتسب لدار المعلمين العامة في دمشق فتخرج منها وحصل على الشهادة الثانوية أيضا ليعمل في سلك التعليم في جبل العرب لفترة من الوقت .
كانت له اهتمامات أدبية توضح خصاله الوطنية التواقة للتضحية والفداء وكتب عدة قصص قصيرة منها ( بطل من بلادي ) عن طيار استشهد في سبيل الوطن كما أعد مسرحية بعنوان ( وهم ) حول العدوان الصهيوني على أرض فلسطين المقدسة كما شارك في عدة مظاهرات طلابية وطنية ضد الغزو الصهيوني .

 كان حلمه ان يصبح طيارا يدافع عن وطنه وان ينال الشهادة في سبيل الله فبادر للانتساب إلى الكلية الجوية في سوريا عام 1952م وتخرج منها برتبة ملازم طيار عام 1955م وأجتاز العديد من الدورات العسكرية المقررة في الطيران .
 استمر ترفيعه في الرتب العسكرية حتى وصل إلى رتبة لواء طيار عام 1978م وتولى خلال هذه الفترة مهام قيادية كقائد للاسراب القتالية ثم عين رئيسا لاركان القوى الجوية للأعمال القتالية ثم أصبح رئيسا لفرع التفتيش والدراسات .
 تصدّى مع ثلاثة من أخوته الطيارين في أولى المعارك الجوية عقب حرب حزيران 1967م لسرب من طائرات العدو الإسرائيلي في سماء ميسلون وأصيبت طائرته بشظية نتجت عن تفجير طائرة معادية فهبط بطائرته سالما واستعار طائرة زميل له ليعود إلى الاجواء متابعا مقارعة طائرات العدو حيث اصاب ثلاثة طائرات منها .
 وفي بطولة أخرى له أنقضّ على طائرات الميراج المعادية بجسم طائرته وقد نفذت منها الذخيرة مما أرعب طائرات العدو وعجزت عن إسقاطه فانسحبت من الاشتباك لائذة بالفرار وعاد البطل بطائرته وهي تكاد تكون خالية من الوقود .
 كانت فكرة الموت على فراشه تقلقه حيث اعتقد دائما أن الطيار لا بد له من القمم والاعالي ليموت فيها وقد عبر عن رغبته بنهاية تشبه نهاية طيار بطل من زملائه انفجرت طائرته في الجو ولم يجدوا لجسده أثرا .
استُشهد باذنه تعالى وهو يحمل سلاحه بيده ويقاتل به ضدّ اعتداء آثم استهدف مقرّ عمله فتناثر جسده اشلاء على أرض الوطن بتاريخ 3-9-1981م ومُنح وسام الشجاعة ورُفِّع إلى رتبة عماد في القوات السورية المسلحة وهي أعلى رتبة في الجيش السوري .
 نال الشهيد باذنه تعالى عِدة أوسمة عسكرية متميزة تقديرا لكفائته وشجاعته وتمّ إطلاق اسمه على مدرسة ثانوية في محافظة القنيطرة كما أُطلق اسمه على مستشفى جديد كبير في أرض الجولان المُحرّرة في مدينة القنيطرة .

وصلات داخلية
 شركس
 سوريا

روابط خارجية

مراجع

أعلام الشراكسة في سوريا
عسكريون سوريون
مواليد 1932
وفيات 1981

ممدوح حمدي أباظة


Les Pseudocodiaceae sont une famille d'algues vertes de l'ordre des Bryopsidales.

Étymologie
Le nom vient du genre type Pseudocodium, composé du préfixe pseudo-, faux, et -codium qui fait référence au genre Codium (algues vertes de la famille des Codiaceae) en référence à la .

Liste des genres
Selon  :
 Pseudocodium Weber-van Bosse, 1896

Selon  :
 Pseudocodium Weber-Van Bosse

Notes et références

Liens externes

Famille d'algues vertes (nom scientifique)
Bryopsidales

Pseudocodiaceae


بنية SIMD المتوازية صنف فلين البنى المتوازية تصنيفا مبني على كمية تدفق البيانات والتعليمات الموجودة في الآلة، أي تتابع أو تسلسل العناصر (التعليمات أو المعطيات)، فهناك آلات تنفذ تدفق واحد من التعليمات بينما يتم تنفيذ عدة تدفقات في آلات أخرى وبنفس الطريقة فبعض الآلات ترجع تدفقاً واحداً من المعطيات وآلات أخرى ترجع تدفقات متعددة، وعلى ذلك نجد أن فلين يضع الآلة في تصنيف واحد من بين أربعة (SIMD,MIMD,MISD,SISD) وذلك اعتماداً على وجود تدفق واحد أو تدفقات متعددة.

ومن هذه الأنواع الأربعة:(SIMD Single Instruction stream, Multiple Data stream) ويتضمن هذا التصنيف الحاسبات التي تحتوي على وحدة تعليمات واحدة تصدر أوامر إلى عدة عناصر معالجة ولأن كل عنصر معالجة يُشغّل بياناته المحلية الخاصة فهناك تدفقات متعددة للبيانات وعادة فإن وحدة التعليمات تصدر نفس الأمر إلى جميع عناصر المعالجة يتميز هذا النوع من الحاسبات بوجود وحدة تحكم مركزية وتشرف على عناصر المعالجة المختلفة تعليمة واحدة من وحدة التحكم وتقوم بتنفيذ هذه التعليمة بشكل متزامن على معاملات مختلفة تكون هذه الحاسبات متزامنة وغالباً ما تملك ذاكرة مشتركة بين الوحدات ولكي نسهل عملية الولوج المتوازي إلى الذاكرة يُلجأُ إلى تقسيمها إلى عدة أقسام مما يسمح باستخلاص عدة معاملات في نفس الوقت تتبادل وحدات معالجة المعطيات عن طريق الذاكرة المشتركة ويتم الاتصال بين وحدات المعالجة المختلفة وأقسام الذاكرة عبر شبكة الربط.
وبما أن تنفيذ العملية يتم على الوحدات المختلفة فمن الممكن اعتبار الحاسبات SIMD كحاسوب وحيد المعالج يقوم بتنفيذ التعليمات على أجزاء مختلفة من المعطيات ويلائم هذا النوع من الحاسبات العمليات على الأشعة وعلى المصفوفات
ان التعليمة الواحدة تعالج عناصر عديدة من البيانات بشكل متوازي وهناك أمثلة عن سيمد وهي CPP وGamma II وQuadrics Apemilleالتي لم يتم تسويقها بعد الآن منذ حوالي 2 سنة.كما أن آخر فئة فرعية من أنظمة SIMD هي vectorprocessors.

مفهوم SIMD
هو وسيلة لتحسين الأداء في التطبيقات التي يكون فيها الغاية العمليات المتكررة بضرورة أن يؤديها ببساطة، SIMD هو أسلوب من أداء نفس العملية، سواء كان ذلك الحساب أو غير ذلك، في أجزاء متعددة من البيانات كما أنه يأخذ حلقة الفتح خطوة إلى الأمام من خلال دمج متعدد الإجراءات في كل حلقة التكرار، ويؤديها في وقت واحد مع SIMD، ليس فقط
يمكن تخفيض عدد التكرارات في الحلقة، ولكن أيضا في العديد من العمليات التي تتم كما يمكن أن يصبح المطلوب واحد أوالعمل أمثل.
تستخدم في هذه الحاسبات آلاف المعالجات مما أدى إلى أن تتميزبجودتها وأدائها العالي كما أنها تحتل موقعاً بارزاً في تاريخ الحاسبات المتوازية, فأول حاسب متوازي تم تشييده كان من هذا النوع (وهو ILLIAC IV), ولكن بسبب أن هذا النوع من الآلات يبنى باستخدام مكونات مخصصة لذا فإنه قل الإقبال عليها في السنوات القليلة الماضية. يعتبر الحاسب ILLIAC IV مثالاً جيداً لتوضيح الآلات التي تنتمي إلى هذا النوع. فهنالك وحدة تعليمات واحدة تصدر نفس الأمر إلى جميع عناصر المعالجة الأربع وستون حيث يصمم لغرض خاص وهو حل المعادلات التفاضلية الجزئية.فهو يستخدم للتنبؤ بالطقس, والتنبؤ بالطقس يستلزم بيانات كثيرة في فضاء ثلاثي الأبعاد. وفي هذه الحالة فالحل النموذجي هو بتقسيم الفضاء إلى 64 قسماً, ووضع قسم واحد في كل معالج (PE). فالحلول للأربع وستين قسماً في هذه الطريقة تحسب بالتوازي. وعندما يحتاج عنصر المعالجة إلى بيانات من القسم المجاور فالاتصال يجب أن يبدأ على شبكة الربط. من الآلات الهامة التي تتبع لتصنيف SIMD هي: ILLIAC IV و ICL DAP و Goodyear MPP و MasPar MP-2.

بنية الحاسوب

بنية SIMD المتوازية


Microstrobos er ættkvísl sígrænna runna frá hitabelti Ástralíu og Nýjasjálandi. Nokkurt flakk hefur verið á hvort tegundirnar teljast til ættkvíslarinnar, en eins og er munu þær teljast til Pherosphaera: Microstrobos niphophilus er Pherosphaera hookeriana, og Microstrobos fitzgeraldii er Pherosphaera fitzgeraldii.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Microstrobos


بوشراحيل بلدية بدائرة سيدي نعمان ولاية المدية الجزائرية.

تتوسط سهل بني سليمان وتعلو عن سطح البحر ب 800 م متر تبعد عن مقر الولاية ب 65 كم وبـ 45 كم عن بوقرة شرق البليدة

ذات طابع ريفي لذلك نجدها تحتل موقعا جغرافيا هاما بحيث تتوسط تراب ولاية المدية يحدها من الجهة الغربية بلدية العمارية ومن الجهة الشمالية بلدية بعطة ومن الجهة الجنوبية تحدها بلدية سيدي نعمان ومن الجهة الشرقية كلامن بلدية بوسكن وسيدي الربيع وبني سليمان.

تشتهر بأراضيها الزراعية ذات طابع رعوي فلاحي وأكبر محاصلها الزراعية القمح والشعير الخضر الموسمية الجزر، اللفت، الفلفل، الطماطم...الخ والفواكه كالتفاح لكن رغم ذلك تفتقر إلى من يخدمها وذلك بسبب ندرة المياه.

تاريخ
اختلف المؤرخون والباحثون على أصل كلمة بوشراحيل فراح بعضهم للقول بأنها اسم راهيب كان يسكن في الجيال المجاورة للمنطفه اسمه bouchrahil وقال البعض الآخر انه اسم عربي أطلقته القبائل الصنهاجية الأمازيغية الأصل على هذه المدينة نسبة إلى قبائل شرحابيل في الجزيرة العربية
مر على المدية عبر العصور أحداث كثيرة وسكنها البربر وكانت تمثل الحد الجنوبي لمنطقة القبائل /زواوة/ ثم سكنها الصنهاجيون وهم من أصل أمازيغي، وهي الآن خليط بين الامازيغ والعرب، إلا أن الاحتمال الغالب في تسمية بلدية بوشراحيل يعني تغرمين بالأمازيغية والذي يقصد به القرية المحصنة.

قرى البلدية
بلدية بوشراحيل تضم العديد من القرى الصغيرة أو المداشر.

الجغرافيا

المناخ
يتميز مناخ المدية بخصائص فرضتها عوامل طبيعية منها:

 ارتفاعها بـ 950م عن مستوى سطح البحر (قمة بوثموده).
 وقوعها في سلسلة الأطلس التلي.
 تعرضها للرياح والتيارات الهوائية الغربية.

وبذلك فإنها تتميز بمناخ متوسطي شبه قاري، بارد ورطب شتاء، معتدل ربيعا، حار وجاف صيفا، تصل كمية الأمطار إلى 300مم سنويا بمعدل تساقط مرتفع خاصة في ديسمبر، جانفي وفيفري، كما أن الثلوج تغطي عادة مرتفعات بوثموده.

المصادر

أماكن مأهولة في ولاية المدية
بوشراحيل

بوشراحيل


El Departamento de Transporte del Estado de Washington (en inglés: Washington State Department of Transportation, WSDOT) es la agencia estatal gubernamental encargada en la construcción y mantenimiento de toda la infraestructura ferroviaria, carreteras estatales; así como sus autopistas federales, locales e interestatales, y transporte aéreo del estado de Washington. La sede de la agencia se encuentra ubicada en Olympia, Washington y su actual director es Paula J. Hammond.

Referencias

Enlaces externos
Sitio web oficial (en inglés)

Agencias estatales de Washington
Carreteras de Washington
Transporte de Washington
Agencias estatales de transporte de Estados Unidos


Miklós Ybl (n. 6 aprilie 1814, Székesfehérvár, Ungaria – d. 22 ianuarie 1891, Budapesta, Ungaria) a fost un arhitect maghiar din secolul al XIX-lea, unul dintre cei mai mari reprezentanți ai școlii de arhitectură maghiare cu edificii proiectate și pe teritoriul României.

Biografie
S-a născut la Székesfehérvár în anul 1814 într-o familie de origini germane. Tatăl său, Miklós Ybl (1779-1861), a fost un comerciant local din județul Fejér, iar mama a fost Anna Eiman.

După studii la Institututul Politehnic Cezaro-Crăiesc din Viena, Miklós Ybl a devenit asistentul lui Mihály Pollack în 1832 și a făcut parte din cabinetul lui Henrik Koth între 1836 și 1840. După ce l-a urmat la München și în Italia, a revenit la Budapesta și a lucrat cu fiul lui Mihály: Ágoston Pollack. Ei au renovat împreună castelul Ikervár al contelui Lajos Batthyány. Prima sa lucrare a fost biserica din Fót construită între 1845 și 1855.

Primele sale proiecte se înscriu în stilul romantic, influențat de motive orientale. După o cotitură prin arhitectura romanică, a devenit vârful de lance al Neorenașterii. Astfel este autorul unor importante elemente ale Bazilicii Sfântul Ștefan din Pesta, al Palatului Accizei (în maghiară: Fővám palota, actuala Universitate Corvinus din Budapesta), al Termelor Rác.

A fost înmormântat la Cimitirul național de pe strada Fiumei din Budapesta.

Realizări

 1845-1849 - Reconstruirea Castelului Károlyi din Fót
 1845-1855 - Biserica Romano-Catolică din Fót
 cca. 1852 - Vila Grabovszky din Budapesta
 1857-58 - Grajdurile Naționale din Budapesta
 cca. 1860 - Capela  Szapáry din Albertirsa
 cca. 1860 - Vila Gyulai din Leányfalu
 cca. 1860 - Castelul Wenckheim din Gerla
 1860-1864 - Biserica Romano-Catolică din Nagycenk
 1862 - Biserica Evanghelică din Kecskemét
 1862-1865 - Palatul Festetics din Budapesta
 1863 - Teatrul German din Budapesta (nu a fost construit)
 1863 - Palatul Károly din Budapesta
 1863-1864 - Clădirea MTA din Budapesta
 cca. 1865 - Castelul Szapáry din Fegyvernek
 1865-1866 - Clădirea veche a parlamentului din Budapesta
 1865-1879 - Biserica Romano-Catolică din Bakáts, Budapesta
 1867 - Palatul Pálffy din Budapesta
 1867-1891 - Bazilica Sfântul Ștefan din Budapesta. Începută de Hild, continuată de Ybl și finalizată de J. Kauser.
 1870-1874 - Casa vămilor din Budapesta
 1871 - Podul Margit din Budapest (nu a fost construit)
 cca. 1872 - Ybl Hotel din Parád
 1873-1884 - Opera din Budapesta
 1874-1982 - Chioșcul și bazarul castelului din Budapesta
 1875-1879 - Castelul Wenckheim  din Ókígyós
 1880-1882 - Castelul Károlyi din Parádsasvár
 1880-1891 - Reamenajarea dealului castelului din Budapesta
 1882-1888 - Biserica Romano-Catolică Clarisseum din Budapesta
 1883-1884 - Palatul Széchenyi din Budapesta (demolat)
 cca. 1888 - Hotelul Erzsébet din Parád

În România:
 1862–1886 - Extinderea prin Aripa Károlyi a Castelului de la Macea, Arad

Galerie foto

Referințe

Nașteri în 1814
Decese în 1891
Arhitecți maghiari
Arhitecți din secolul al XIX-lea
Oameni din Székesfehérvár

Miklós Ybl


Itapebi es un municipio del estado de Bahía, en el Brasil. Su población estimada en 2004 era de 11 151 habitantes.

Topónimo
"Itapebi" es un término tupí que significa "agua de la piedra achatada".

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bahía

Itapebi


Janet Marie Chvatal (* 26. September 1964 in Boynton Beach, Florida) ist eine amerikanische Sopranistin, Autorin und Produzentin, die insbesondere in Deutschland durch die Rolle der Kaiserin Elisabeth im Musical Ludwig² bekannt wurde.

Biografie
Ihr Musikstudium absolvierte sie mit summa cum laude an der Boston University, bevor sie anschließend in Paris und Wien weiter Operngesang, u. a. bei Mady Mesplé, studierte. Mit 19 Jahren spielte sie ihre ersten beiden Musical-Hauptrollen für die Green Mountain Guild Opera Company in Vermont: Magnolia in Show Boat und die Titelrolle in Gilbert und Sullivans Patience. Nach ihrem Debüt mit Perrin Manzer Allen in der weiblichen Hauptrolle beim 25. Jubiläum von The Fantasticks (der am längsten gelaufenen Show am Broadway), führte ihr erstes europäisches Engagement sie nach Wien, wo sie von 1990 bis 1992 die Rolle der Christine Daaè in Andrew Lloyd Webbers Phantom der Oper spielte.

Von 1993 bis 1998 trat sie für A.I.D.A. Events mit dem Cirque du Soleil und Riverdance – The Show und für Dirigent Daniel Barenboim und Madonna in Deutschland auf. In den USA sang Chvatal Titelmelodien für Nike- und Adidas-Werbung und auf Tonträgern für Sony und BMG Music Entertainment.

1998 gründete Chvatal in den USA ihre eigenen CD-Labels Miramont Records und Secret Couch Productions. Sie veröffentlichte mehrere CDs, Orchester-Arrangements und veranstaltete Konzerte mit dem klassischen Gitarristen Scott Kritzer. 2003 war sie mit Gino Vannelli auf seiner mit Gold ausgezeichneten CD "Canto" zu hören sowie im Konzert beim Montreal Jazz Festival.

2004 bekam Chvatal für die Uraufführung des Musicals Ludwig² im Musiktheater Füssen ihr erstes Engagement als Produktions-Koordinatorin in Deutschland. Von 2005 bis 2007 verkörperte sie im Musical Ludwig² die Hauptrolle der Sissi (Kaiserin Elisabeth von Österreich-Ungarn) und war in verschiedenen Fernsehshows zu sehen, wie z. B. im ZDF-Fernsehgarten oder den Melodien der Berge (ARD).

Produzentin, Autorin, Musical-Regisseurin
Seit 2005 ist Chvatal in Europa und in den USA als Produzentin, Künstlerin, Regisseurin und Autorin tätig und entwickelt mit ihrem Produktions- und Bühnenpartner Marc Gremm CD-Projekte, Konzepte und eigene Bühnenproduktionen sowie Freiluftkonzerte, Benefizkonzerte und Film- und Musical-Galas.

Seit 2008 unter dem Namen Janet & Marc produzieren Chvatal und Gremm jedem Sommer die Königsgala in Bayern, wo u. a. Uwe Kröger, Pia Douwes, Mark Seibert, Sabrina Weckerlin und Jan Ammann aufgetreten sind. Gremm und Chvatal veröffentlichte mehrere CDs mit Gastsängern wie dem Tölzer Knabenchor, Kevin Tarte, Bruno Grassini und Jan Ammann. Die CDs wurden mehrmals von Musicals, Das Musicalmagazin ausgezeichnet.

2011 produzierten Chvatal & Gremm eine Tournee durch Süddeutschland mit Kathy Kelly.

Chvatal und Gremm produzierten 2012 das Musical Die Legende des …liebes Rot-Flüh. Das Libretto, von Chvatal nach an einem Buch von Gudrun Meisriemler geschrieben, erzählt die Geschichte über die Entstehung des Tiroler 5-Sterne-Hotels …liebes Rot-Flüh in Haldensee bei Tannheim, eingebettet in Sagen rund um das Tannheimer Tal. Die Premiere war im Februar 2012. Die Musik stammt vom Komponisten Nic Raine.

Chvatal führte 2014 die Regie in einer Produktion von Stephen Sondheims Musical Into the Woods in England.

2016 konzipierten und produzierten Chvatal und Gremm das erste Musical auf einem Schiff mit Szenen an Land. Chvatal schrieb dafür das Libretto. Die Premiere von Der Schwanenprinz – Lebe deinen Traum, eine "Musical-Abenteuer-Reise", fand am 30. Juli 2016 auf dem Forggensee in Bayern statt.

2017 schrieb Chvatal das Kinderbuch Der Schwanenprinz – Hüter unserer Träume. Das Buch erzählt die Geschichte vom jungen Held der sich um das Glück der Menschen sorgt. 2017 wurde das Musical Der Schwanenprinz – Lebe deinen Traum von Chvatal und Gremm neu bearbeitet und am Wasserkraftwerk Roßhaupten aufgeführt.

Anfang 2021 produzierte Chvatal eine englische Kurzversion ihres Musicals Der Schwanenprinz unter dem Namen The Dream King für das Festspielhaus Neuschwanstein. Für die Uraufführung vom Zeppelin (Musical) am 16. Oktober, 2021 war Chvatal für die Entwicklung der einzelnen Szenen – Target Scene Development – verantwortlich.

Soziales Engagement

Mit Karlheinz Böhm und seiner Hilfsorganisation Menschen für Menschen veranstaltete Chvatal 2006 anlässlich des 25-jährigen Bestehens eine Jubiläums-Benefiz-Gala.

Zusammen mit Peter Maffay traten sie in einem Konzert für die Hilfskampagne Drachenkinder von Radio 7 auf.

Von 2009 bis 2011 war Chvatal & Gremm für die künstlerische Leitung einer Benefiz- und Familienkonzertreihe im Schloss Neuschwanstein verantwortlich. Der Reinerlös kam der Kinderkrebshilfe Königswinkel zugute.

2012 produzierten sie eine Musical-Gala Klangbilder, mit der sie das zehnjährige Bestehen von UNESON feierten.

Nach der Veröffentlichung in 2019 der 2. Auflage ihres Kinderbuches Der Schwanenprinz – Hüter unserer Träume entwickelte Chvatal mit ihrem Partner Marc Gremm ein Buchprojekt und eine Webseite für Kinder und Grundschulen unter dem Namen Gemeinsam Träume Leben. Ziel des Projekts ist Kindern und Familien Werkzeuge an die Hand zu geben, um gemeinsam Ziele zu erreichen.

Auszeichnungen
 2012: Top of the Mountains Touristic Award für "Best Event" für das Musical "Die Legende des ...liebes Rot-Flüh"
 2012: Kreuz des Südens. Bayern, Deutschland

Diskografie
 2003: Canto – RCA Victor/SONY/BMG Records. Musik von Gino Vannelli
 2004: Vespers – ARK Records. Musik von Jeff Johnson
 2005: Ludwig2 – BMG. Aufnahme zur deutschen Musical-Produktion. Musik von Konstantin Wecker, Christopher Francke und Nic Raine
 2005: The Katurran Odyssey – ARK Records/Simon und Schuster Verlag: "The Katurran Odyssey". CD zum Buch von Terryl Whitlatch und David Wiedler
 2006: Eine Rose im Dezember – Weihnachts-CD mit Orchester & Kinderchor. Special Guests Jan Ammann und Scott Kritzer
 2007: Bella Notte – Musical-Highlights arrangiert von Nic Raine und Adrian Verum. Marc Gremm, Bruno Grassini und dem Prager Philharmonie Orchester.
 2008: True Love – Filmklassiker arrangiert von Nic Raine. Marc Gremm & dem Prager Philharmonie Orchester mit Bruno Grassini, Jan Ammann und Kevin Tarte
 2009: Abendstern – Weihnachts-CD arrangiert von Nic Raine. Marc Gremm & dem Prager Philharmonie Orchester mit Jan Ammann und Kevin Tarte
 2010: Bella Notte Riserva – Musical Highlights arrangiert von Nic Raine. Marc Gremm & dem Prager Philharmonie Orchester mit Jan Ammann
 2012: Die Legende des "…liebes Rot-Flüh" – Ein Musical von Nic Raine & Karl DeVorschee
 2013: Brennende Herzen – Musicalausschnitte aus einem neuen Musical von Janet & Marc und Nic Raine
 2015: Falling in Love Again – Lieblingsduette arrangiert von Nic Raine und Janet & Marc mit dem Prager Philharmonie Orchester
 2016: Der Schwanenprinz – Ein Musical von Janet & Marc und Nic Raine
 2018: Der Schwanenprinz und der Traumkristall – Neue Highlights aus der Musical Produktion von Janet & Marc

 COLUMBIA/SONY Music Entertainment: "Oh Wie Verführerisch". Eine Co-Produktion mit der ARD, Zwei Live-Sendungen mit dem Bayerischen Rundfunk-Orchester München
 WINDHAM HILL/BMG Entertainment: "Music of Celtic Legends". New-Age-Komponist und -Pianist Jeff Johnson, Irischer Flötist Brian Dunning und Keltische Band – Moderne Keltische Melodien
 WINDHAM HILL/BMG Entertainment: "Carols of Christmas II". Weihnachts-CD mit Janet Chvatal als "die Stimme der Engel"
 MIRAMONT Records: "In The Blue Hour". Opern-Arien in neuen Arrangements mit dem klassischen Gitarristen Scott Kritzer und Symphonie Orchester
 MIRAMONT Records: "Songs of the Americas". Nord- und südamerikanische Lieder aus Brasilien, Haiti und Puerto Rico, mit Gitarrist Scott Kritzer
 HEARTS OF SPACE Records: "Prayers of St. Brendan" ARK Records: "Navagatio", "Vespers", "Psalmus" and "Byzantium"
 MICHAEL CURRY: "Spirits", von der Musikal-Produktion "Spirits" – Musik von Alan Jones
 AMOSAYA MUSIC: "Murray's Cadillac", Aufnahme mit Bassist Ben Wolfe (Bassist von Diana Krall), zwei Jazz-Aufnahmen mit Pianist Niels Lan Doky und Bassist David Friesen

Literatur
 Programmbuch zur Uraufführung des Musicals LUDWIG² (11. März 2005). 2. Auflage Mai 2005
 Programmbuch zur Uraufführung des Musicals ZEPPELIN (16. Oktober 2021)

Weblinks

 Offizielle Homepage

Einzelnachweise

Musicaldarsteller
Musicalautor
US-Amerikaner
Geboren 1964
Frau

Janet Chvatal


B-17 Flying Fortress (B17 Leteća tvrđava) je američki teški bombarder iz II. svjetskog rata. Prototip je proizvela tvrtka Boeing 1935., a posljednja je inačica imala 4 motora po 895 kW, krstareću brzinu veću od 290 km/h, dolet veći od 5000 km, vrhunac leta oko 11 000 m, nosivost bombi veću od 4000 kg.

Naziv je dobila po vrlo snažnom obrambenom naoružanju (13 mitraljeza kalibra 12,7 mm).

Tijekom rata proizvedeno je više od 12 000 primjeraka.

God. 1945. proizveden je veći i snažniji bombarder B-29,zvan Super tvrđava, iz kojega je bila bačena prva atomska bomba na Hirošimu i Nagasaki. Prema tim se zrakoplovima letećom tvrđavom nazivaju i drugi, njima slični bombarderi.

U podmorju otoka Visa, pored mjesta Rukavac, nalaze se ostaci jednog zrakoplova ovog tipa.

Tehničke karakteristike
Osnovne karakteristike
 masa zrakoplova: 8.670 kg
 maksimalna masa uzlijetanja: 19.200 kg
Letne karakteristike
 ekonomska brzina: 290 km/h
 dolet: >5000 km
 najveća visina leta: 11.000+ m
 nosivost bomba: 4000 kg

Američki bombarderi u Drugom svjetskom ratu
B-17 Flying Fortress

Boeing B-17 Flying Fortress


Assassin's Creed Odyssey er et RPG og Action adventure-spil i Assassin's Creed-serien. Spillet er udviklet af Ubisoft Quebec, og udgivet af Ubisoft. Spillet foregår i det antikke Grækenland, ca. 400 år f.kr.

Som noget nyt kan man i spillet vælge at spille som enten manden Alexios eller kvinden Kassandra. Dog ændrer dette ikke særlig meget på spiloplevelsen, da begge karakterer deler samme historie, gameplay osv.

Noget andet som er nyt i spillet, er muligheden for at vælge, hvad karakteren skal sige i filmsekvenser. Dette kan have ingen betydning, eller ændre på hvordan spillet slutter.

Spillet blev udgivet på verdensplan d. 5. oktober 2018.

Spillet drager virkelige begivenheder, personer og steder ind i spillet, du kan have filosofiske samtaler med Sokrates eller besøge øen Salamis og lære om slaget mod Xerxes og Persien.

Eksterne henvisninger

Odyssey
Computerspil fra 2007
Ubisoft-spil

Assassin's Creed Odyssey


Mads Burnell (født 6. marts 1994 i København i Danmark) er en dansk MMA-udøver og MMA-kommentator. Han konkurrer i fjervægt-division i Cage Warriors. Som professionel MMA-udøver siden 2013, har Burnell også konkurreret i Ultimate Fighting Championship (UFC). Han blev
European Championship (Brazilian jiu-jitsu) europæisk No-Gi-mester i 2014.

Han er sammen med den amerikanske, MMA-udøver B.J. Penn en af de hurtigste nogensinde til er opnå sort bælte i Brasiliansk Jiu-jitsu.

Han trænes af Nikolai Koubti i Arte Suave.

Baggrund
Som 6-årig begyndte han til brydning, og som 13-årig begyndte han til boksning. Hans far og hans farfar var brydere, og farfaren, som han anser som sit forbillede, var Husums første danmarksmester og repræsenterede Danmark ved VM i brydning i 1954. Det brydning han lærte var hjemme i hans lejlighed, hvor hans far smed en boksmadras ud på gulvet, hvor de lå og lavede greb. Hans farfar var vicevært i lejlighedskomplekset i det nordvestlige København, hvor Burnell voksede op, og hans forældres lejlighed lå lige over hans farmors frisørsalon, så farfaren trænede ligeledes brydning med Mads hver dag. Burnell begyndte som 16-årig at træne MMA.

MMA-karriere

Tidlige karriere

Burnell startede sin professionelle MMA-karriere i 2013 og vandt sine 5 første kampe indtil han blev besejret af estiske Ott Tonissaar ved Octagon Athletes 2. i Torebyhallen, Toreby i Danmark. Han kæmpede alle sine kampe i Nordeuropa og opbyggede en rekordliste på 8-1 hvorefter han sluttede sig til UFC i 2017.

Ultimate Fighting Championship

Burnell fik sin UFC-debut den 2. september 2017 hvor han mødte den brasilianske veteran Michel Prazeres, som erstatning for Islam Makhachev på UFC Fight Night: Volkov vs. Struve. Burnell var selvsikker forud for kampen selvom han havde taget kampen med kort varsel og han udtalte: "Im 23, I'm young, I'm pretty, and I'm dangerous as a motherfucker, I'M the prospect in this fight." Han tabte kampen via submission på grund af en north-south choke i 3. omgang.

Hans anden kamp fandt sted den 14. januar 2018. Han mødte amerikanske Mike Santiago på UFC Fight Night: Stephens vs. Choi. Han vandt kampen via enstemmig afgørelsen.

Den 27. maj, 2018, mødte Burnell engelske Arnold Allen på UFC Fight Night: Thompson vs. Till. Efter at have domineret det mest af kampen blev han fanget i et front naked choke i 3. omgang og tabte kampen.

Den 7. september, 2018, ophørte Burnells samarbejde med UFC.

Cage Warriors
Den 7. september, 2018, kom det frem i nyhederne at Burnell havde skrevet kontrakt med Cage Warriors. Burnell fik sin CW-debut mod polske Lukasz Rajewski på Cage Warriors 99 den 17. november, 2018. Efter at have overlevet den tidlige storm fra Rajewski, fik Burnell kampen ned på gulvet og færdgjorde den via rear-naked choke i 1. omgang.

Boksekarriere
Burnell fik sin professionelle boksedebutkamp da han vandt på point over portugisiske Gonzalo Pimienta til Danish Fight Night i Frederiksberg Hallerne den 29. april 2016.

Teknik
Burnell benytter sig af brydning, boksning og brasiliansk jiu-jitsu. Han beskriver sine kvælertag som sin helt store force og sin yndlingsmåde at afslutte både modstandere og kampe på. Hans yndlingsgreb er: Japanese Necktie, Anaconda Choke, D'arce Choke og North South Choke.

Omtale
Den kvindelige MMA-superstjerne Cris Cyborg har udråbt Burnell til at være Skandinaviens næste superstjerne, og på Twitter har den brasiliansk-amerikanske MMA-stjerne opfordret sine over 190.000 følgere til at følge ham.

Mesterskaber og hæder

Brasiliansk Jiu-jitsu
 European Championship (Brazilian jiu-jitsu)
 Europæisk No-Gi-mester 2014

Referencer

Eksterne henvisninger
 Mads Burnell – Sherdog.com
 Mads Burnell – Tapology.com

MMA-udøvere fra Danmark
Kampsportsudøvere fra Danmark
Brasiliansk Jiu-jitsu-udøvere fra Danmark
Mandlige boksere fra Danmark
Personer fra København

Mads Burnell


The National Sun Yat-sen Memorial Hall is located in Xinyi District, Taipei, Republic of China (ROC, Taiwan). It is a memorial to the ROC's National Father, Dr. Sun Yat-sen, and was completed in 1972. The total building area covers  in an open space of . It contains displays of Sun's life and the revolution he led, and is also a multi-purpose social, educational and cultural center for the public.

Description

The main entrance to the hall contains a statue of Sun Yat-sen. Every hour, there is a formal changing of the guards, which is a popular tourist attraction. The building also includes a performance hall, an exhibition center of about , a multimedia theatre, an audio-visual center, lecture halls, and a library with over 300,000 books.

The building itself is sited in Chung-shan Park. It includes gardens, decorative historical walls, and an exhibition and performance area surrounding Lake Cui (), also known as Emerald Pond.

History
Taiwan's government began to prepare the construction of the National Dr. Sun Yat-sen Memorial Hall in 1964. In 1965, President Chiang Kai-shek officiated the groundbreaking ceremony. The design plan by architect Wang Ta-hung was selected in a public contest one year later, and modified under the instruction of Chiang, to emphasize Chinese architectural characteristics. The main construction was completed on 16 May 1972. Chiang's funeral was held in the main hall of the Sun Yat-sen Memorial Hall in 1975. Originally, the Memorial Hall primarily functioned as a place to display the historical relics of Sun's life and the Xinhai Revolution. It was later opened to exhibitions and performances. Taiwan's highest movie award ceremony, the Golden Horse Film Festival and Awards, is held annually in the Memorial Hall Auditorium.

Initially affiliated with the city government of Taipei, the Memorial Hall became part of the Ministry of Education, together with the Chung-Shan Building in Yangmingshan, in 1986.

Transportation
Sun Yat-sen Memorial Hall is accessible within walking distance East from Sun Yat-sen Memorial Hall Station of the Taipei Metro (Blue) Bannan Line towards Taipei Nangang Exhibition Centre.

See also
National Chiang Kai-shek Memorial Hall
Sun Yat-sen Mausoleum
Sun Yat Sen Memorial House
Sun Yat Sen Nanyang Memorial Hall
Chung-Shan Building
Sun Yat Sen Memorial Park

External links

1972 establishments in Taiwan
Buildings and structures completed in 1972
Monuments and memorials in Taiwan
Tourist attractions in Taipei
Sun Yat-sen museums
Museums in Taipei
Biographical museums in Taiwan
Monuments and memorials to Sun Yat-sen

Sun Yat-sen Memorial Hall (Taipei)


Maria Fotino () a fost o pianistă română.

S-a născut într-o familie de muzicieni, a fost sora pianistei Ecaterina Fotino-Negru și a violoncelistului Ion Fotino. Și-a început studiile încă de la vârsta de trei ani mai întâi cu mama ei, Măria Elisabeta Fotino, și cu profesori particulari, apoi cu Florica Musicescu (1887-1969) la Conservatorul din București, absolvit la 16 ani. Se specializează la Akademische Hochschule für Musik din Berlin și la Conservatorul din Paris. A studiat la Școala de Belle Arte cu Jean Steriadi (1880-1956).

A debutat la radio la 16 ani cu Suita op.10 în Re major de George Enescu, alături de însuși Enescu. A fost solistă concertistă până în 1973, ultima sa apariție pe scena Ateneului Român are loc însă în 1984. A cântat muzică de R. Schumann, J.S. Bach, I Brahms, W.A. Mozart, Fr. Chopin, J. Haydn, W.M. Klepper, S. Drăgoi, sub bagheta a unor mari dirijori precum G. Enescu, C. Silvestri, A. Alessandrescu, T Rogalski, K. Kondrașin și S. Comissiona.

A efectuat turnee în țară și în Franța, Germania, Italia sau Suedia.

Note

Bibliografie

Nașteri în 1912
Decese în 1996
Bucureșteni
Pianiste din România

Maria Fotino


Innocens 7. (født Cosimo Gentile de' Migliorati i 1336 i Sulmona, død 6. november 1406 i Rom) var pave i Rom fra 17. oktober 1404 til sin død to år senere. Samtidig var Benedikt 13. modpave i Avignon.

Som pave vise Innocens 7. sig ude af stand til at afslutte de kirkelige modsætninger, der bestod på daværende tidspunkt, men han var generelt åben overfor videnskaberne og lod bl.a. oprette fakultet for græsk sprog ved Sapienza-universitetet i Rom.

Litteratur
 Amedeo De Vincentiis: «Innocenzo VII». I: Massimo Bray (utg.): Enciclopedia dei Papi, Istituto della Enciclopedia Italiana, Bind 2 (Niccolò I, santo, Sisto IV), Roma 2000, OCLC 313581688, s. 581–584.

Eksterne henvisninger

 Biografi på The Cardinals of the Holy Roman Church

Paver

Pave Innocens 7.


An Lepanthopsis ubangii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carlyle August Luer. An Lepanthopsis ubangii in nahilalakip ha genus nga Lepanthopsis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthopsis

Lepanthopsis ubangii


Die Orgel der Pfarrkirche St. Martin in Düdelingen, Luxemburg, ist eine von Georg und Eduard Stahlhuth gebaute Orgel. Sie ist nach den Orgeln der Kathedrale und der Philharmonie, beide in Luxemburg-Stadt, die drittgrößte Orgel des Landes.

Geschichte

Ausschreibung

Nach dem Bau der 1904 im neogotischen Stil errichteten Pfarrkirche St. Martin beschlossen die Stadt Düdelingen und die Pfarrei, eine neue, dem Ort angemessene Orgel anzuschaffen. Eine Orgelkommission zum "Vorstudium des projektierten Orgelbaues" wurde eigens zu diesem Zweck im Jahr 1911 eingesetzt. Die Stadt Düdelingen trat bei dem Projekt als alleiniger Auftraggeber und Finanzier auf. Dem Orgelbauer wurden hinsichtlich der Disposition der Orgel keinerlei Grenzen gesetzt, doch gab es strikte Vorgaben hinsichtlich der zu verwendenden Materialien und der allgemeinen Ästhetik:

Ausschreibung nach dem Internationalen Regulativ für Orgelbau;
Verwendung erstklassiger Materialien;
Ein hoher Anteil an 16′- und 8′-Registern; Verwendung typisch deutsch-romantischer Klangelemente, z. B. Rollschweller, Kegelladen und Pneumatik;
Anleihen aus dem englischen Orgelbau: doppelte Prinzipalbesetzung, Tuba mirabilis, Oboe 8′ englischer Konstruktion und Wassermotoren;
Explizit geforderte französische Eigenschaften im Hauptwerk: Trompete 8′ und Clarinette 8′;
Ausstattung der Orgel mit zwei Schwellkästen.

Auswahl und Fertigstellung
Von den sieben eingereichten Kostenvoranschlägen wurde nur Stahlhuths Angebot als den vorgegebenen Kriterien entsprechend angesehen. Stahlhuth war im deutschen wie im französischen Orgelbau gleich gut bewandert, stand in engem Kontakt mit dem französischen Orgelbauer Joseph Merklin und besaß nach Aufträgen und England und Irland profunde Kenntnisse der englischen Orgeltechnik. Die Orgel erhielt 45 Registern plus drei Transmissionen aus dem Schwellwerk ins Pedal, hatte Kegelladen mit pneumatischer Spiel- und Registertraktur und wies zahlreiche Anlehnungen sowohl an den französischen (z. B. überblasende Flöten und Zungen in französischer Bauform, die z. T. in Paris hergestellt waren) als auch an den englischen Orgelbau (beispielsweise die Hochdruck-Tuba mit 300 mm Winddruck) auf. Dennoch entsprang sie der deutsch-romantischen Klangästhetik:
 zahlreiche 8'-Register,
 Unterscheidung der Manuale nach Mensuren (weit, normal, eng) und ihrer Stärkegraden (f, mf, p),
 Hochdruckregister mit jeweils zwei Labien (Seraphon Gedackt 8' und Seraphon Flöte 8'),
 Sub- und Superoktavkoppeln.

Am 28. Juli 1912 wurde die Orgel mit einem Konzert in der Düdelinger Kirche feierlich eingeweiht. Die Firma Stahlhuth sollte den Unterhalt der Orgel vertraglich übernehmen, doch ging der Betrieb nach dem Ersten Weltkrieg in fremde Hände über.

Erweiterungen und Restaurierung
Im Sommer 1962 wurde das Instrument nach der damals vorherrschenden neobarocken Klangästhetik umgebaut und vergrößert. Unter anderem wurde eine elektrische Traktur installiert, der historische Spieltisch ersetzt, massive Veränderungen am Pfeifenwerk vorgenommen, hochklingenden Mixturen und Aliquoten hinzugefügt und der Winddruck herabgesetzt.

Nachdem die Orgel Mitte der 1990er Jahre kaum noch spielbar war, wurde sie 2002 von der Firma Thomas Jann Orgelbau umfassend restauriert und mit deutsch-romantischen und französisch-symphonischen Klangfarben erweitert. Die Veränderungen von 1962 wurden weitgehend rückgängig gemacht, die pneumatische Traktur jedoch nicht rekonstruiert. Anstelle des 1962 hinzugefügten neobarocken Positives wurde ein Bombardwerk mit Horizontalzungen eingebaut.

Disposition
Die Orgel hat aktuell 5261 Pfeifen und 69 Register, verteilt auf vier Manuale und Pedal. Zusätzlich gibt es 6 Extensionen, 4 Transmissionen aus den Manualwerken in das Pedal und drei Gruppenzüge. Das Instrument besitzt elektropneumatische Traktur.

 Koppeln:
 Normalkoppeln: P/I, II/I, III//I, IV/I, III/II, IV/II, IV/III, I/P, II/P, III/P, IV/P
 Suboktavkoppeln: II/I, III/I, II/II, III/II, III/III
 Superoktavkoppeln: II/I, III/I, II/II, III/II, III/III, I/P, II/P, III/P
 Spielhilfen:
 Setzeranlage: mit 4995 Speicherplätzen, Tutti
 ein 3. Balanciertritt dient wahlweise als Registerschweller (mit 2 verschiedenen Programmierungen: C1, C2) oder als Tritt für das separat schwellbare Horn (20)
 der Spieltisch besitzt eine MIDI-Schnittstelle, mit der das Orgelspiel aufgezeichnet und wiedergegeben werden kann.
 Anmerkungen
 (h) Register von 1912, restauriertes oder rekonstruiertes Register

Concours international d'orgue de Dudelange
Im Rahmen des Musikfestivals Festival International de Musique d'Orgue Dudelange (FIMOD) wird seit 2007 an der Stahlhuth-Orgel in Düdelingen der internationale Orgelwettbewerb Concours international d'orgue de Dudelange ausgetragen. Dieser Wettbewerb findet alle zwei Jahre statt. Es werden jeweils drei Preisträger in den Kategorien "Improvisation" und "Interpretation" ermittelt.

Weblinks
 Website über die Orgel (deutsch, französisch, englisch)

Einzelnachweise

Düdelingen
Düdelingen, Orgel der Pfarrkirche St. Martin
Düdelingen, St. Martin

Orgel der Pfarrkirche St. Martin (Düdelingen)


Boronia ledifolia es una especie de arbusto perteneciente a la familia de los cítricos. Es originaria de Australia.

Descripción
Es un arbusto que alcanza un tamaño de 0.3-1.5 m de alto; las ramitas jóvenes estrellado-tomentosas, glandular-verrugosas. Las hojas 1-folioladas o pinnadas con 3-7 foliolos, el folíolo terminal generalmente más largo, raquis de 2-8 mm de largo, alado, folíolos linear-elípticos a estrecho elípticos u oblongos, de 4-34 mm de largo, 1-5 mm de ancho, el ápice agudo a obtuso, márgenes enteros y revolutos a recurvados, superficie superior escasamente pilosas a glabras y brillantes, la superficie inferior más pálida y tomentosa, pecíolo de 2-4 mm de largo. Las inflorescencias son axilares, con una flor y rara vez, unas pocas, en una pequeña cima; pedicelos de 6-12 mm de largo. Cáliz tomentoso. Pétalos valvados, pálidos a rosa brillante, tomentosos, persistente en el fruto.

Distribución y hábitat
Crece en el cálido y seco bosque esclerófilo en piedra arenisca y granito. Se produce al sur de Tenterfield, es especialmente común en las comunidades costeras de piedra arenisca. en Nueva Gales del Sur.

Taxonomía
Boronia ledifolia fue descrita por (Vent.) DC. y publicado en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 1: 722, en el año 1824.
Sinonimia

Referencias

Enlaces externos

ledifolia

Boronia ledifolia


Eduardo Asca es un entrenador de fútbol peruano, que tuvo una corta carrera como futbolista. Es hijo del exarquero de selecciones peruanas Rafael Asca. Actualmente dirige a Alipio Ponce que participa en la Copa Perú.

Trayectoria
De las divisiones inferiores de Sporting Cristal, integró el primer equipo desde 1972. Su debut ocurrió en 1973 ante Colegio Nacional de Iquitos, se retiró luego de unos años por una grave lesión en la pierna.

Rafael Asca estudió para director técnico y desde el año 1988 a 1990 fue entrenador de la Academia Cantolao Categoría 1980 en Ventanilla (formando Grandes figuras como Jose "La Bala" Moisela y a Carlos Lobatón, entre otros) luego en 1990]] trabajó con los menores del Sporting Cristal. Su debut como entrenador del primer equipo ocurrió en el Campeonato Descentralizado 2004, dirigió como técnico interino al Cristal por ocho encuentros. Fue también entrenador del Sport Áncash durante el 2008 y 2009. Ese último año también dirigió a Atlético Torino de la Segunda División del Perú. En 2012 dirigió a Asociación Rancas y al año siguiente a Alipio Ponce, ambos equipos de la Copa Perú.

Palmarés

Como jugador

Referencias

Enlaces externos
 , ISBN 9972-2912-3-X.

Futbolistas del Club Sporting Cristal en los años 1970
Entrenadores de fútbol de Perú
Entrenadores del Club Sporting Cristal
Entrenadores del Club Sport Áncash
Entrenadores del Club Deportivo Serrato Pacasmayo

Eduardo Asca


An Scleria castanea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Earl Lemley Core. An Scleria castanea in nahilalakip ha genus nga Scleria, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scleria

Scleria castanea


Apartamentul este un film românesc din 2004 regizat de Constantin Popescu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Nicodim Ungureanu, Laura Ilica, Dana Nedelcu.

Prezentare

Distribuție

Note

Legături externe

Vezi și
 2004 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2004
Filme regizate de Constantin Popescu

Apartamentul (film din 2004)


Mummu, tarih öncesi (primordiyal) tanrılardan Apsû (tatlı su) ve Tiamat'ın (tuzlu su) vezir tanrısı. Teknik yeteneğin vücut bulmuş hâli, cismani şekli olmasının yanı sıra antik Sümero-Babil zanaatkâr-tanrısıydı.

Efsaneye göre tatlı su ruhu ile dişi bir devden Mum-mu denilen ne olduğu bilinmeyen bir varlık türemiş. Mum-mu biri dişi, biri erkek iki yılan doğurmuş. Bu yılanların evlenmesiyle, gökler ve yerler meydana gelmiş. İnsanlar yaratılan bu evrenin kırmızı bir öküzün boynuzunun üstünde durduğuna inanmışlar. Bu öküz bir taşın üzerinde, taş bir balığın sırtında, balık suda, su da havadaymış

Antik Sümerce'de Mummu kelimesi "uyanan" anlamına gelip teknoloji, matematik ve soyut kavramları Mezopotamya halkına getirdiğine inanılıyordu.

Mezopotamya tanrıları
Sanat tanrıları
Enûma Eliš

Mummu


Les tours côtières de Sicile est un système défensif, d'observation et de communication, construit le long de côte du Royaume de Sicile pour endiguer les raids fréquents des pirates barbaresques.

Depuis chaque tour, il était possible de scruter la mer et de voir la suivante, avec la possibilité d'envoyer des signaux lumineux, appelés fani, et de la fumée pour transmettre un message ou demander de l'aide. A l'apogée de leur usage, elles permettaient de faire le tour de l'île en une seule journée.

Les tours parsèment une grande partie des côtes du sud de l'Italie. Elles se sont développées, plus ou moins en même temps que celles construites dans le reste de l'Italie, alors divisée en plusieurs états indépendants.

Histoire
En Sicile, les premières tours côtières datent de la période normano-souabe ; d'autres sont édifiées entre 1313 et 1345 par la monarchie aragonaise du royaume de Sicile comme une défense contre les incursions de la flotte angevine attaquant les côtes siciliennes depuis Naples. À partir de 1360, en revanche, la menace vient du sud, du Maghreb d'où viennent des pirates et des corsaires tunisiens.

En 1405 le roi Martin le Jeune donne l'ordre de restaurer la quarantaine de tours existantes, et d'en construire de nouvelles. Il s'agit du premier document officiel d'un projet donnant aux tours un rôle de défense côtière.

La menace maghrébine s'intensifie avec la montée en puissance de la marine turque, puisqu'en 1516 les Turcs s'installent à Alger, et qu'à partir de 1520, le corsaire Khayr ad-Din Barberousse opère depuis cette ville pour le compte de l'Empire ottoman, devenant en 1533 Capitan pacha, c'est-à-dire commandant suprême de la flotte turque. Ennemi de la puissance ottomane, l'empire espagnol de Charles Quint doit investir d'énormes ressources dans la défense des côtes méditerranéennes de la péninsule Ibérique et de ses possessions italiennes : le royaume de Sardaigne, le royaume de Sicile, le Royaume de Naples. Les travaux de fortification sont poursuivis par la couronne espagnole sous le règne de Philippe II, durant lequel la plupart des tours de guet en Espagne ont été construites, notamment par l'architecte italien Giovanni Battista Antonelli.

En Sicile, à partir de 1547, la gestion des tours est confiée à la Députation du Royaume de Sicile. De plus, après le recensement de 1549, une Nuova Militia de neuf mille fantassins et seize cents soldats à cheval est mise en place par le vice-roi Juan de Vega avec pour mission de surveiller des côtes et d'intervenir en cas de débarquement de pirates. Les côtes siciliennes sont divisées en dix sergenzie avec des fonctions administratives et militaires, et chaque sergenzia est commandé par un sergent-major.

Plusieurs architectes et ingénieurs militaires se sont succédé à partir de cette date, parmi lesquels : Antonio Ferramolino de Bergame, en 1547 ; Pietro Del Prado, de Lecce en 1552 ; Antonio Conte, Toscan en 1558 ; Tiburzio Spannocchi, Toscan en 1577 ; Vincenzo Geremia, Sicilien en 1582 ; Camillo Camilliani, Toscan en 1583 ; , Sicilien en 1634 ; Francesco Negro, Sicilien en 1637-1640 ; Giuseppe Amico di Castellalfero, Piémontais (distingué lors du siège de Turin) en 1713 ; Andrea Pigonati, Sicilien en 1756.

En 1577, le vice-roi Marcantonio Colonna charge le siennois Tiburzio Spannocchi d'établir un plan de réparation des 62 tours existantes et d'en construire 123 autres. Le plan de Spannocchi est resté largement non réalisé à cause du coût très élevé.

La plupart des tours qui subsistent ont été construites sur des indications de l'architecte florentin Camillo Camilliani missionné par le Parlement sicilien le 1er juillet 1583 et accompagné pour la reconnaissance préliminaire par le capitaine Giovan Battista Fresco de la Députation du Royaume, le bureau d'État responsable de la construction et de l'entretien des tours côtières. La reconnaissance de l'ensemble des côtes de l'île, presque entièrement effectuée par voie terrestre, dure deux ans, de 1583 à 1584. La construction s'étale de la seconde moitié du  au .

Dans la première moitié du , sous le "protectorat" anglais sur la Sicile après la fuite des Bourbons de Naples, des tours continuèrent à être construites contre une éventuelle invasion par les armées napoléoniennes dirigées par Joachim Murat.

Sept tours siciliennes sont construites sur le type de la Tour Martello pour répondre à l'augmentation des volumes de tir des canonnières. Sans connaître la date exacte de construction, on peut déduire des relevés du topographe WH Smith effectués entre 1814 et 1815 qu'elles ont été édifiées avant ceux-ci, probablement vers 1810. Deux subsistent, celle de Mazzone ou du Fort des Anglais à Messine et celle de Magnisi, près de Priolo Gargallo.

Les Guerres barbaresques, qui opposent les États-Unis aux États barbaresques imposent les premiers comme une puissance mondiale, et affaiblissent les seconds, le pacha de Tripoli, Yousouf Karamanli, acceptant  après la perte de la ville de Derna, de cesser les hostilités en signant un traité de paix le 10 juin 1805.

Cela marque le début de la fin de la piraterie en Méditerranée, faisant des États « barbaresques » des proies faciles du colonialisme français, espagnol au cours du XIXe siècle, puis italien au XXe siècle avec la conquête de la Tripolitaine et la Cyrénaïque, en en faisant la colonie de la Libye. Les cuirassés assurent la domination européenne de la Méditerranée ; la menace de pirates ou d'invasions maritimes disparaît rendant inutile la construction de nouvelles tours.

Les anciennes tours sont utilisées pour certaines comme pêcherie de thon.

Certaines pendant la Seconde Guerre mondiale sont utilisés comme postes anti-aériens avec des résultats incertains.

Actuellement, il subsiste 218 tours dont aucune ne conserve de fonctions militaires.

Liste des tours
Les tours sont répertoriées suivant un cheminement anti-horaire le long de la côte selon l'ancienne subdivision de l'île en vallées.

Notes et références

Bibliographie

 Salvatore Mazzarella, Renato Zanca, Il libro delle Torri, le torri costiere di Sicilia nei secoli XVI-XX , Sellerio, Palerme 1985.
 Ferdinando Maurici, Adriana Fresina, Fabio Militello, Le torri nei paesaggi costieri siciliani (secoli XIII-XIX), Région sicilienne, Assessorat des Biens culturels et environnementaux, Palerme, 2008.
 A. Mazzamuto, Architettura e Stato nella Sicilia del '500. I progetti di Tiburzio Spannocchi e di Camillo A. Camilliani del sistema delle torri di difesa dell'isola, Flaccovio Editore, Palerme, 1986.
 Domenico Ligresti, Le armi dei siciliani. Cavalleria, guerra e moneta nella Sicilia 'spagnola' (secoli XV-XVII), Palerme, 2013 (.

Articles connexes

 Tour de vigilance côtière
 Tours côtières du royaume de Naples

Liens externes

Royaume de Sicile
Architecture en Sicile

Tours côtières de Sicile


Decatur er en by i den nordlige del af staten Alabama i USA. Byen, der har tilnavnet The River City, ligger ved bredden af Wheeler Lake langs med Tennesseefloden. Den er den største by i og administrativt centrum for det amerikanske county Morgan County. Byen har  indbyggere.

Historie
Slaget ved Decatur under Den Amerikanske Borgerkrig blev udkæmpet fra 26. oktober til 29. oktober 1864 som led i Franklin-Nashville kampagnen. Slaget foregik omkring den gamle statsbank (Old State Bank). Der kan stadig ses kugler i murværket på den gamle neoklassicistiske bygning.

Referencer

Ekstern henvisning

 Decaturs hjemmeside

Byer i Alabama
Etableret i 1821

Decatur (Alabama)


Rôni (født 28. april 1977) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Brasiliens fodboldlandshold

|-
|1999||5||2
|-
!Total||5||2
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Rôni


دميتريفكا (Дмитрівка) هي مدينة في مقاطعة فراكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 4562   نسمة.

مراجع

مدن أوكرانيا

دميتريفكا (فراكا)


Rainham may refer to:

Rainham, Kent, Medway, England
Rainham railway station (Kent)
Rainham, London, London Borough of Havering, England
Rainham railway station (London)

See also
 Raynham (disambiguation)

Rainham


L'Empire du silence est un film belge réalisé par Thierry Michel et sorti en 2022.

Synopsis
La guerre en République démocratique du Congo, avec ses violations des droits humains dénoncés par Denis Mukwege, face à l'indifférence de la communauté internationale.

Fiche technique
 Titre : L'Empire du silence
 Réalisation : Thierry Michel
 Scénario : Thierry Michel et Christine Pireaux
 Musique : Ange Dialot Nawasadio
 Montage : Idriss Gabel
 Production : Les Films de la Passerelle
 Pays d'origine :
 Genre : documentaire
 Durée :
 Date de sortie : France -

Distribution
 Denis Mukwege

Notes et références

Bibliographie
 Michel Amarger, Africiné, 15 mars 2022
 Julia Bellot, L'Histoire, , mars 2022,
 Jacques Mandelbaum, « L'Empire du silence : une ode aux souffrances du Congo, pays au conflit inextinguible », Le Monde, 16 mars 2022

Liens externes

 Entretien avec Thierry Michel, 19 janvier 2022 sur Cineuropa

Film belge sorti en 2022
Film documentaire belge
Film documentaire sur la guerre
Film documentaire sur les droits de l'homme
Film documentaire sur la république démocratique du Congo

L'Empire du silence


Le SS Katahdin est un bateau à vapeur lacustre amarré sur le lac de Moosehead à Greenville, dans le Maine. Construit en 1914 au chantier naval de Bath, le Bath Iron Works, il a d'abord servi au commerce touristique sur le lac avant d'être converti en remorqueur transportant du bois. Il a été entièrement restauré dans les années 1990 par le Moosehead Maritime Museum à but non lucratif et propose à nouveau des sorties sur le lac. L'un des très rares bateaux lacustres survivants du Maine et le plus ancien navire à flot construit à Bath, il a été inscrit au registre national des lieux historiques le 13 septembre 1978.

Historique
Le Katahdin est un bateau à vapeur à proue abrupte, à coque en acier, avec deux ponts en bois. La configuration d'origine comprenait des espaces passagers fermés sur deux ponts, avec une zone ouverte à l'arrière sur le pont inférieur et entourant la zone fermée sur le pont supérieur. La timonerie est située à l'avant de l'enceinte du pont supérieur. Les entrées principales des passagers sont situées sur le pont inférieur de chaque côté de la timonerie.

Il a été construit en 1914 à la Bath Iron Works pour la Coburn Steamship Company, et il est le plus ancien navire à flot construit à Bath. Il a été expédié par sections à Greenville, où l'assemblage final a eu lieu. L'utilisation principale lors de son lancement était de transporter des touristes et des fournitures au Mont Kineo Resort depuis Greenville Junction, mais il proposait également des croisières sur le lac.

La Grande Dépression et l'utilisation accrue de l'automobile pour le transport de loisirs ont entraîné une baisse de la demande, et le navire a fait le dernier voyage touristique en 1938. En 1940, il a été acquis par une entreprise de papier (plus tard elle-même fusionnée avec la Scott Paper Company), et converti pour être utilisé comme remorqueur transportant du bois à travers le lac. Cette conversion comprenait la suppression des zones de promenade des ponts et le remplacement de la centrale à vapeur par un moteur diesel. Il a continué dans cette utilisation jusqu'en 1976.

Préservation
[[File:Katahdin steamboat.jpg|thumb|left|220px|Katahdin en 2019]]
Peu de temps après, une organisation à but non lucratif locale, le Moosehead Marine Museum , a été organisée pour préserver le bateau. Il a été suffisamment restauré pour offrir des visites du lac et a recommencé à servir le commerce touristique. Après un important effort de collecte de fonds commencé en 1993, il a été entièrement restauré, y compris un replaquage de la coque par Bath Iron Works. Le pont supérieur est désormais en fibre de verre et les promenades ont été restaurées. En 2012, la quille a été remplacée.Katahdin'' propose désormais des croisières entre juin et octobre, parcourant 19 ou 32 km sur le lac, dans des croisières d'une durée de 3h et 4 1/2 heures. Il est également disponible à la location pour des événements privés.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes

Liens externes

Bateau à vapeur
Bateau lancé en 1914
Navire construit dans le Maine
Navire musée dans le Maine
Bateau inscrit au Registre national des lieux historiques dans le Maine
Registre national des lieux historiques en 1978
Comté de Piscataquis

SS Katahdin


كاثرين تيودور (بالإنجليزية:Katherine Tudor) هي الأبنة السابعة والأخيرة للملك هنري السابع و زوجته الملكة إليزابيث ملكة يورك. ولدت في برج لندن في 2 فبراير 1503. توفيت والدتها بعد أسبوع  من ولادتها (في 11 فبراير 1503) بسبب مضاعفات ما بعد الولادة. ولم تدم حياة كاثرين كثيرا طويلا فقد توفيت بعد خمسة أيام من ولادتها ودفنت في دير وستمنستر.

كاثرين تيودور هي شقيقة كل من : آرثر(أمير ويلز) ، ومارجريت تيودور ، وهنري تيودور ، وإليزابيث تيودور ، وماري تيودور براندون وإدموند تيودور.

أقرأ أيضا

 هنري السابع ملك إنجلترا

مراجع

أشخاص من بيمبروكشاير
أشخاص ويلزيون في القرن 15
أشخاص ويلزيون في القرن 16
سلالات حاكمة
فرسان الصوف الذهبي
مدفونون في دير وستمنستر
ملوك إنجلترا
ملوك كاثوليك
مواليد 1457
مواليد 1503
مواليد في برج لندن
نساء من عهد أسرة تيودور
هنري السابع ملك إنجلترا
وفيات 1503
وفيات 1509
ويلزيون مهاجرون

كاثرين تيودور


Pórtugos, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin en çok nüfusa sahip olan ve güney sınırında bulunan, Endülüs otonom bölgesine bağlı sekiz eyaletinden Akdeniz'e kıyısı bulunan Granada'ya bağlı 170 belediyeden biridir. Pórtugos belediyesinin nüfusu 2005 yılı nüfus sayımlarına göre 415 kişidir.

Granada'nın belediyeleri

Pórtugos


الطريقة الكشفية هي نظام أساسي لتحقيق المقترح التربوي للحركة الكشفية، عن طريق نظام تعليمي ذاتي، وتعتمد الطريقة على تفاعل مجموعة من العناصر ذات نفس القدر من الأهمية وتعمل معا كنظام متماسك. وتتجلى عناصر الطريقة في:

الوعد والقانون

هو الالتزام بالعهد دون إكراه بأن يؤدي واجباته :
 نحو الله : بالعبادة الحقة، إخلاصا في أداء مناسك العقيدة.
 نحو الآخرين : الأسرة، الوطن، العالم، المجتمع.
 نحو الذات : الاعتماد على النفس في تعلم الأشياء.

نظام المجموعات الصغيرة

 إدماج الفرد في الحياة الاجتماعية.
 تكوين علاقات في جماعة متجانسة.
 تعلم إبداء الرأي والاستماع إلى الآخرين (الديمقراطية).

التعلم بالممارسة

 الاستعداد أكثر من التلقي
 حب الإتقان
 اكتساب معرف مفيدة
 اكتساب معارف ومهارات.

التقدم الشخصي

 اكتساب معلومات ومهارات
 تنمية القدرات البدنية
 اكتساب الميول والملكات
 الارتقاء والتدرج.

حياة الخلاء

 اكتشاف الطبيعة
 المحافظة على البيئة
 الاعتماد على النفس
 الثقة بالنفس

دعم الراشدين
- وضع القادة والشباب معاً في مشاركة تعليمية مثمرة على أساس من الاحترام المتبادل والثقة وتقبل كل منهم للآخر كفرد.
- تأصيل المشاركة في الالتزام الشخصي للفرد وتكريس وقته وطاقته ومشاركته في اتخاذ القرارات وتحمل المسؤوليات وسعيه في خلق مناخ إيجابي بما يحقق فائدة وصالح للجميع.
- الدور الذي يؤديه القائد من حيث كونه عضواً فعالاً في المجموعة مسانداً ومعاوناً لها في تحمل المخاطر والصعاب وواجبه أن يعمل في دأب وإصرار على ضمان توفير كافة الظروف الملائمة للشباب للاضطلاع بأعباء تنميتهم في سبيل تحقيق الهدف التربوي للكشفية.

الإطار الرمزي

 التقاليد في الحركة
 الصيحات والأناشيد
 القصص والحكايات والشخصيات

مراجع

كشافة

الطريقة الكشفية


Aceasta este o listă de preoți ortodocși români . În România sunt peste 17.300 preoți ortodocși.

 Căuneac Constantin Ovidiu preot(10)

 Alexandru Popescu (preot)
 Alexandru Stănciulescu-Bârda
 Alexie Bârcă, refugiat din Basarabia
 Augustin Pop (preot)
 Calinic Cărăvan
 Calistrat Bobu: călugăr-preot
 Cicerone Iordăchescu
 Constantin Burducea
 Constantin Mardare (preot)
 Constantin Necula
 Constantin Negoiescu
 Constantin Sârbu
 Dimitrie Cunțan, una dintre personalitățile care au marcat viața culturală și bisericească a Transilvaniei în veacul al XIX-lea
 Dinu Pompiliu
 Dumitru Călugăr - a publicat volume atât în domeniul pedagogiei, cât și cel al cateheticii
 Dumitru Cristescu
 Dumitru Gh. Popescu
 Emil Cărămizaru
 Emil Roman
 Eugen Tănăsescu
 Florea Mureșanu
 Gabriel Herea
 Gabriel Nicu
 Gavril Miholca
 Gheorghe Babeș
 Gheorghe Barbu (preot)
 Gheorghe Cotenescu
 Gheorghe Șoima, compozitor de muzică laică și religioasă
 Ghervasie Hulubariu
 Gherontie Ghenoiu
 Grigore Diaconu
 Haralambie Vasilache
 Ioan Coșa
 Ioan Morar
 Ion Bria
 Ion Cârciuleanu, fost slujitor al bisericii Mănăstirii Galata, unul dintre marii duhovnici și cărturari ai Iașilor
 Ionel Popescu (preot)
 Iorgu Codreanu
 Ilarion Felea
 Ilie Popa
 Iosif Rațec
 Lazăr Gherman
 Lazăr Iacob
 Ludovic Cosma
 Marin Enculescu
 Mihail Bulacu
 Mihalache Tudorică
 Milan Filipovici
 Nicanor Lemne
 Nicolae Bordașiu
 Nicolae Diaconescu
 Nicolae Georgescu-Edineț
 Nicolae Iliescu (preot)
 Petre I. David
 Petre Vintilescu
 Serafim cel blând de la Mânăstirea Brâncoveanu - Sâmbăta de Sus
 Ștefan Cârlan
 Ștefan Monoranu
 Ștefan Sandu
 Ștefan Slevoacă
 Varlaam Chiriță
 Vasile Gh. Popa - preot, profesor și folclorist
 Vasile Ouatu
 Vasian Iosub
 Visarion Iugulescu
 Teodor Cios
 Teodul Varzare
 Protoprezbiterul Dimitrie Chirescu (1842-1890)

Preoți autori de cărți
 Gheorghe I. Vasilache
 Miron Mihăilescu

Vezi și
 Listă de preoți victime ale regimului comunist din România

Note

Listă
Preoți

Listă de preoți ortodocși români


An Vanilla ribeiroi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederico Carlos Hoehne. An Vanilla ribeiroi in nahilalakip ha genus nga Vanilla, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vanilla

Vanilla ribeiroi


İntihar yöntemi, bir kişinin intiharı tamamlaması ve bilerek hayatını sona erdirmesi için herhangi bir araçtır. İntihar girişiminde bulunan ve hayatta kalan insanlar kırık kemikler veya beyin hasarı gibi ciddi yaralanmalarla karşılaşabilirler. Bu yaralanmaların sağlıkları üzerinde uzun vadeli etkileri olabilir. ABD'de intihar girişimlerinin yaklaşık %8'i ölümle sonuçlanır. İntiharları önlemenin bazı yolları, risk altındaki bir kişinin evinden silahların kaldırılması, alkolün kötüye kullanılmasına yönelik politikalar ve zihinsel bozuklukların tedavisi gibi yöntemleri daha az erişilebilir hâle getirmeyi içerir.

Aktif intihar
Aktif intihar, intihar edenin doğrudan biçimde gerçekleştirdiği eylem sonucunda ölmesidir.

Yüksekten atlama

Yüksekten atlama, yüksek bir irtifadan atlayarak intihar etme eylemidir. Bu olgunun felç, organlarda hasar ve kemik kırılmasına neden olduğu bildirilmiştir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, yükseklikten atlama en az yaygın intihar yöntemleri arasında olduğu belirtilmiştir. (2005'te ABD'de bildirilen tüm intiharların %2'sinden az.)

Kaynaklara göre Hong Kong'da yüksekten atlama en yaygın intihar yöntemidir, zira 2006 yılında bildirilen tüm intihar vakalarının %52,1'i yüksekten atlama yöntemiyle meydana gelmiştir. Hong Kong Üniversitesi İntihar Araştırma ve Önleme Merkezi, bunun Hong Kong'daki kolay erişilebilir yüksek binaların bolluğu nedeniyle olabileceğini bildirmiştir.

Ateşli silah ile intihar

Ateşli silah kullanılarak yapılan intihar yöntemidir. Çeşitli kaynaklar Amerika Birleşik Devletleri'nde intihara teşebbüslerin %5'i ateşli silahlar ile gerçekleştirildiğini ve bu intihar denemelerinin %90'ının ölümle sonuçlandığını belirtir. ABD'de ateşli silahlar ile intihar 2017 yılında intihar ölümlerinden en çok sorumlu yöntem olmuştur.

Ası

Ası ile intihar girişimi, vakaların yaklaşık %53'ünde ölümle sonuçlanır. Kendini astığı objenin uzaklığına ve diğer bazı faktörlere bağlı olarak, kişi boğulur veya boynu kırılır.

Boğulma

Mekanik boğulma
Mekanik boğulma, karotis arterleri sıkıştıracak, beyine oksijen verilmesini önleyecek ve bilinç kaybına ve ölüme neden olacak şekilde boynun etrafındaki bir ligatürün sıkılmasını içerir. Teknik aynı zamanda bazı judo tutuşları ve kilitleri ve oto-erotik boğulma ile ilişkilidir.

Boğulma ile intihar, kişinin nefes almasını engelleme veya oksijen alımını sınırlama eylemidir. Kısa sürede önce hipoksiye ve ardından asfiksiye neden olur.

Suda boğulma
Suda boğularak intihar, genellikle suya veya başka sıvıya dalarak nefessiz kalma ve akciğerler ile dolayısıyla beyni oksijensiz bırakma eylemidir. Kaynaklar bu yöntemin, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki tüm intiharların %2'sinden daha azını oluşturduğunu ifade etmektedir. İntihar girişiminde boğulmaya çalışanların %56'sının öldüğü ifade edilmiştir.

Kesi
Kesi ile intiharlarda yoğun kan kaybı görülür. İlk kesiler sığ yaralara yol açabilmektedir ve genellikle öldürücü olmayan, çoklu paralel kesimlerdir. Kesi nispeten yaygın olmakla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri'nde intihar nedeniyle ölümlerin %1'ini oluşturur.

Kesi bazen intihar değil, kendine zarar verme amacı ile uygulanır; ancak kanama şiddetli olursa hipovolemik şok ve ardından ölüm meydana gelebilir.

Ölümcül olmayan bir intihar girişimi durumunda, kişi tendonlarda veya el kaslarını kontrol eden ulnar ve median sinirlerde yaralanma yaşayabilir, bu ikisi de kişinin duyusal veya motorunda geçici veya kalıcı bir azalmaya neden olabilir. Bu durumlar yetenek veya kronik ağrı ile sonuçlanır.

Elektrik çarpması
Elektrik çarpmasıyla intihar, kendini öldürmek için ölümcül düzeyde elektrik akımının kullanıldığı durumlardır. Elektrik akımı kalpte aritmiye neden olur, yani kalbin farklı odaları arasında senkronize olarak kasılmaması dolayısıyla kan akışının ortadan kaldırılmasına neden olur. Vücuttan geçen elektrik aynı zamanda ısı üreteceği için yanıklara neden olabilir. Çarpılan kişi hayatta kalsa bile vücudunda büyük yanık izleri kalabilir. Elektrik akımının vereceği etki akım miktarı ve uygulanan süre ile doğru orantılıdır.

Yakma
Genellikle ateş kullanılarak gerçekleştirilen intiharlardır.

Volkan
Volkan ile intihar etme, aktif bir volkan krateri, lav gölü veya lav akıntısında yer alan lavlara atlayarak intihar etmeyi kapsamaktadır. Japonya'da yer alan Miharo Yanardağı'nda, 1933 ile 1936 yılları arasında yaklaşık 1.800 kişi bu şekilde intihar etmiştir. Takip eden yıllardaki taklit intiharlar, krateri çevreleyen koruyucu bir çitin kurulmasına neden oldu.

Zehir

İnsan vücuduna hızlı etki eden zehirlerin veya insanlar için yüksek toksisite seviyeleriyle bilinen maddelerin kullanılmasıyla meydana gelir. Dini bir mezhebin lideri olan Jim Jones, 1978'de bir zehirli kokteyl içerek bazı Jonestownlularla birlikte toplu intihar düzenledi.

Araştırmalara göre dünyadaki tüm intiharların %30'u pestisit zehirlenmesi ile gerçekleştirilmektedir, ancak bu oran Batı dünyasında çok düşük bir seviyede iken, Asya-Pasifik bölgesinde çok daha yüksektir.

Aşırı doz ile intihar

Uyuşturucu, uyarıcı ve diğer sınıflara ait psikoaktif maddeler veya çeşitli ilaçlar ile doz aşımı vasıtasıyla intihar etmek, ABD'deki intihar teşebbüslerinin yaklaşık 3'te 2'sini oluşturmaktadır. Bu yöntem ile ölüm oranı %2'dir. Aşırı doz ilaç ile intihar, karbonmonoksit kullanımı gibi diğer yöntemlerin aksine ötanazi destekçilerinin de tercih ettiği bir metottur.

Araç çarpmasıyla intihar
Kasıtlı olarak kendisini hızlı hareket eden bir aracın yoluna girerek ölüme neden olmak araç çarpmasıyla intihar kapsamında ele alınır.

Tren
Bir trenin ölüme sebep olacak şekilde kullanılmasıyla gerçekleştirilen intihardır.

Pasif intihar
Pasif veya dolaylı intihar, eylemi doğrudan kendi başına gerçekleştirmeden bariz bir şekilde ölümcül bir yola çıkma eylemidir. Dolaylı intihar, yasalara göre tanımlanmış intihardan ayrılır. Dolaylı intihar örnekleri arasında, açıkça savaşta öldürülme niyeti ve beklentisi ile orduya katılan bir asker ya da bir silahlı subayı onlara karşı öldürücü güç kullanmaya teşvik edebilir. İkincisi genellikle "polis tarafından intihar" olarak adlandırılır. Bazı durumlarda, kişi ölüme mahkum olma umuduyla büyük bir suç işlemektedir. Bununla beraber müntehirin bir eylemi gerçekleştirerek değil, bunu reddederek (yemek reddi, tedavi reddi vb.) ölmeyi hedeflemesi de pasif intihar örneğidir.

Açlık ve susuzluk

Açlık grevi sonuçta ölüme yol açabilir. Açlık Hindu ve Jain asetizmi tarafından ritüel bir kefaret yöntemi olarak (sırasıyla Prayopavesa ve Santhara olarak bilinir) veya kişinin kendi ölümünü hızlandırma yöntemi olarak kullanılmıştır. Bu ölüm yöntemi genellikle savaş esiri statüsü talep eden İrlandalı cumhuriyetçi paramiliter mahkumlardan on kişinin öldüğü 1981 İrlanda Açlık Grevi gibi siyasi protestolarla ilişkilidir. Kaşif Thor Heyerdahl, kanser teşhisi konduktan sonra hayatının son ayında yemek yemeyi veya ilaç almayı reddetmiştir. Mayıs 2020'de Grup Yorum üyesi İbrahim Gökçek yerine getirilmesini istediği talepler nedeniyle ölüm orucundan kaynaklanan semptomlardan dolayı hayatını kaybetmiştir.

Bu olguda dehidrasyon meydana gelir. Terminal dehidrasyonla ölenler tipik olarak ölümden önce bilinç kaybına uğrarlar ve ayrıca deliryum ve dengesiz serum sodyum oranına sahip olabilirler. Hidrasyonun kesilmesi gerçek susuzluk üretmez, ancak ağızda kuruluk hissi sıklıkla "susuzluk" olarak bildirilir. Bunun gerçek susuzluk olmadığına dair kanıtlar geniştir ve hasta hissini intravenöz sıvılar vererek rahatlamadığını gösterir, ancak dili ve dudakları ıslatarak ve ağzın uygun bakımıyla rahatlarlar.

Hastalık
İntihar aracı olarak HIV / AIDS gibi bir hastalığı kasıtlı olarak kullanmaya çalışan vakalar belgelenmiştir.

Hayvan saldırıları
Yırtıcı hayvanlar tarafından saldırıya uğrayarak intihar etme olgusudur. Güney Afrika'nın 2011 yılında, bir timsah tarafından saldırıya uğramak isteyen bir kişi bir nehre atlamış ve bir timsah tarafından parçalanmıştır. 2002 yılında Samutprakarn Timsah Çiftliği ve Tayland Hayvanat Bahçesi'ndeki bir timsah havuzuna atlayarak kendini öldürdüğü olgu bildirilmiştir. 2014 yılında Tayland'daki aynı timsah havuzuna atlayarak kendini öldürmüştür. Her iki kadın da canlı olarak yendi.

Törensel intihar

Törensel veya ritüelistik intihar, dini veya kültürel bir uygulamanın parçası olarak da görülür. Bu intiharlar, ilgili kültürü paylaşan kişiler tarafından hoşgörüyle karşılanabilir veya bir erdem olarak da görülebilir.

Seppuku

Seppuku (veya hara-kiri), çoğunlukla Orta Çağ'da uygulanan bir Japon ritüel intihar yöntemidir. Suçluluk ve aşağılanma gibi hisler sonucu günümüzde de görülebilmektedir. Örneğin, Yukio Mishima 1970 yılında seppuku yaparak Japon imparatoruna tam güç sağlamak için başarısız bir darbe sonrası öldü. Kaynaklar bu intihar olgusunun kişinin onurunu korumanın bir yolu olarak görüldüğünü bildirir. Ritüel, samurayların kodu olan bushido'nun bir parçasıdır.

Sati

Hindistan'da kocası ölen kadınların kendilerini yakarak intihar ettikleri törensel intiharların görüldüğü bildirilmiştir.

Toplu intihar

Bir grup insanın aynı anda kendilerini öldürmeleri durumudur. Toplu intihar bazen dinî ortamlarda meydana gelir. Toplum ya da otorite tarafından mağlup edilen gruplar, yakalanmak yerine kitle intiharına başvurabilir. Kitle intiharları, bir açıklama yapma aracı olarak da kullanılabileceklerini gösteren bir siyasi protesto biçimi olarak da kullanılmıştır.

Kaynakça

İntihar yöntemleri


طولغا زنكين (بالتركية:Tolga Zengin)، من مواليد 10 أكتوبر 1983 في هوبا في تركيا، هو لاعب كرة قدم تركي. يلعب حالياَ مع نادي بشكتاش.

بدأ مسيرته الكروية مع نادي طرابزون سبور التركي في عام 2002،

بدأ باللعب مع منتخب تركيا لكرة القدم في عام 2006.

مسيرته الكروية
لعب طولغا زنكين خلال مسيرته الاحترافية مع ناديين في ستة عشر موسمًا ولم يسجل خلالها أي هدف ضمن 198 مباراة. حيث فاز في موسمين بالكأس وفي موسمين بالدوري.

خاض طولغا زنكين مسيرته مع نادي طرابزون سبور في موسم 2003–04 ليلعب معه عشرة مواسم، مشاركًا في 112 مباراة ولم يسجل أي هدف. ثم انتقل إلى نادي بشكتاش في موسم 2013–14 ليلعب معه ستة مواسم، حيث شارك في 86 مباراة ولم يسجل أي هدف أيضًا.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية أتراك
لاعبو منتخب تركيا لكرة القدم الرديف للرجال
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو بشكتاش
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو طرابزون سبور
لاعبو كرة قدم أتراك
لاعبو منتخب تركيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب تركيا لكرة القدم
لاعبو منتخب تركيا لكرة القدم للشباب
مواليد 1404 هـ
مواليد 1983

طولغا زنكين


Hever (dvorac), dvorac u mjestu Hever
 Hever (mjesto), naselje u grofoviji Kent
 Hever (obitelj)

Hever (razdvojba)


مجيدية هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء حاصبيا وقد سمّيت بهذا الاسم تيمناً باسم بطل الاستقلال اللبناني عطوفة الأمير مجيد ارسلان.

المراجع

قرى لبنان
مدن لبنان

مجيدية


In accounting, the normal balance of an account is the preferred type of net balance that it should have.

Any particular account contains debit and credit entries. The account's net balance is the difference between the total of the debits and the total of the credits. This can be a net debit balance when the total debits are greater, or a net credit balance when the total credits are greater. By convention, one of these is the normal balance type for each account according to its category. Asset and expense accounts have a normal debit balance, while liability, equity and income accounts have a normal credit balance. Generally a normal balance is shown in statements as a positive number and an abnormal balance as negative. In the case of a contra account, however, the normal balance convention is reversed and a normal balance is reported either as a negative number, or alongside its parent balance as an amount subtracted.

An abnormal balance can indicate an accounting or payment error; cash on hand should never have a net credit balance, since one cannot credit (pay from) cash what has not been debited (paid in). Similarly, there is little reason for a business to pay a liability in excess of what it owes. On the other hand, a business that has not reached profitability will debit a cumulative earnings/loss equity account with its losses, resulting in a negative balance. This indicates a risk to the business, but not an error.

References

Accounting terminology

Normal balance


إياد مندو لاعب كرة قدم سوري سابق بدا مسيرته في نادي الوثبة الحمصي .

انجازاته
 مع الوحدة :

-بطولة الدوري السوري 2003 .

-بطولة كأس سوريا 2001 .

 مع الكرامة :

 - بطولة الدوري السوري 2006-2007-2008-2010 .

- بطولة كأس سوريا 2007-2008-2009-2010 .

- وصيف دوري أبطال آسيا 2006 .

-وصيف كأس الاتحاد الآسيوي 2009

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سوريون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من حمص
رياضيون من حمص
لاعبو الدوري السوري
لاعبو كرة قدم سوريون
لاعبو كرة قدم من حمص
لاعبو منتخب سوريا لكرة القدم
لاعبو نادي الكرامة
مواليد 1398 هـ
مواليد 1978
مواليد في سوريا

إياد مندو


سوسن إبراهيم ربيع (7 يونيو 1962 بالقاهرة - 6 مارس 2021)، ممثلة مصرية.

حياتها الفنية
شاركت في عدد من الأعمال السنيمائية والتلفزيونية حتى اعتزالها، بما فيها المسلسل التلفزيوني فوازير المناسبات (1988). بدأت التمثيل وهي طفلة ببرامج الأطفال في التلفزيون، واشتركت في البرنامج المميز «حياتي» الذي أحبّه الملايين من الناس، كما شاركت في مسلسل برج الحظ (شرارة)، ومسرحية «مجانين فوق العادة»، ومسرحية «إنها حقا عائلة محترمة» مع الفنان فؤاد المهندس، والفنانة شويكار، وقامت بدور عائشة ابنة فؤاد المهندس العادة كما قدمت العديد من المسلسلات منها عمر بن عبد العزيز، والباحثة والناس والفلوس وأدركني يا دكتور، وفيلم على باب الوزير، وفيلم نساء ضد القانون، والعديد من المسرحيات . حاصلة على ليسانس آداب جامعة عين شمس ومتزوجة ولديها من الأبناء محمد ومنة الله.

الوفاة
توفيت يوم السبت 6 مارس 2021 ميلاديّا، الموافق 22 رجب هجريًّا، عن عمر ناهز 59 عامًا، إثر إصابتها بمرض فيروس كورونا.

المراجع

أشخاص من القاهرة
خريجو جامعة عين شمس
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
ممثلات مصريات في القرن 20
ممثلات مصريات في القرن 21
ممثلات من القاهرة
مواليد 1382 هـ
مواليد 1962
وفيات 1442 هـ
وفيات 2021
وفيات بسبب جائحة فيروس كورونا في مصر
وفيات في محافظة الجيزة

سوسن ربيع


Anorectal anomalies are congenital malformations of the anus and rectum. One anal anomaly, imperforate anus has an estimated incidence of 1 in 5000 births. It affects boys and girls with similar frequency.

Examples of anorectal anomalies include:
 Anal stenosis
 Proctitis
 Anal bleeding
 Anal fistula

See also
 Imperforate anus

References

Colorectal surgery
Congenital disorders
Rare diseases

Anorectal anomalies


İsmail Hakkı Karadayı (25 Nisan 1932, Çankırı – 26 Mayıs 2020, İstanbul), Türk asker. Türk Silahlı Kuvvetlerinin 22. Genelkurmay Başkanı.

Yaşamı
25 Nisan 1932 tarihinde Çankırı'nın Karadayı köyünde doğdu.

1946'da Afyon Lisesine kaydoldu ancak birinci sınıfı bitirdikten sonra okuldan ayrıldı. 1949 yılında Kastamonu Lisesinden, 1951 yılında Kara Harp Okulundan, 1953 yılında Uçaksavar Okulundan mezun oldu. Çeşitli topçu birliklerinde görev yaptıktan sonra 1963 yılında Kara Harp Akademisini, 1967 yılında Silahlı Kuvvetler Akademisini, 1975 yılında Millî Güvenlik Akademisini bitirdi.

Kurmay subay olarak değişik komutanlıklarda şube müdürlüğü, Kara Harp Okulunda öğretmenlik, Orta Doğu ülkelerinde askerî ataşelik, alay komutanlığı ve Genelkurmay harekât Başkanlığı Plan Prensipler şube müdürlüğü görevlerinde bulundu ve 1977 yılında tuğgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbede sırasıyla Kara Kuvvetleri Tayin Dairesi Başkanlığı ve Motorlu Piyade Tugay Komutanlığı görevlerini yaptı ve 1981 yılında tümgeneral rütbesine terfi etti. Tümgeneral olarak Kıbrıs'ta iki yıl tümen komutanlığı yaptı ve bilahare Kara Kuvvetleri Personel Başkanlığı'na atandı.

1985 yılında korgeneral rütbesine terfi etti ve bu rütbede iki yıl kolordu komutanı olarak görev yaptı. 1989 yılına kadar korgeneral olarak iki yıl, 30 Ağustos 1989 tarihinde orgeneral rütbesine terfi etmesinden sonra 1 Ocak 1991 tarihine kadar Kara Kuvvetleri kurmay başkanlığı görevini yürüttü. 1991 yılında 1. Ordu komutanlığına atandı. 30 Ağustos 1993 tarihinden itibaren bir yıl süreyle Kara Kuvvetleri komutanlığı yaptı.

Genelkurmay başkanlığı (1994-1998)
30 Ağustos 1994 tarihinden geçerli olmak üzere genelkurmay başkanlığı görevine atandı. Mart, 1995'te genelkurmay başkanlığı görevi sırasında Türk Ordusu, ABD yönetiminin tüm ikazlarına rağmen Kuzey Irak'a 35 bin Türk askeri ile Şafak Harekâtı gerçekleştirmiş, PKK'ya ait hedefler imha edilmiştir. 1996 yılında ise Çekiç Harekâtı icra edilmiştir. 28 Şubat sürecinde genelkurmay başkanlığı yapmaktaydı, 30 Ağustos 1998 itibarıyla yaş haddinden emekli oldu.

Çankırı Vakfı ve Haliç Üniversitesi mütevelli heyeti üyesi, Mustafa Kemal Üniversitesi Akademik Konsey üyesi, Hrant Dink suikastı ile arasında bir ilişki olduğu iddia edilmiş Encümen-i Daniş üyesi ve Dostlar Meclisi üyesiydi.

28 Şubat süreci

Medyaya yansıyan ses kasetlerinde ise İsmail Hakkı Karadayı'nın 2007 yılındaki Cumhurbaşkanlığı seçiminde ANAP Genel Başkanı Erkan Mumcu'yu etkileyerek demokratik süreci engellediği iddia edildi. Karadayı, bu ses kasetlerinin montaj olduğunu ifade etti ve iddiaları reddetti. 28 Şubat soruşturması kapsamında 3 Ocak 2013 tarihinde Fenerbahçe Orduevinde gözaltına alındı. Tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. 13 Nisan 2018 kararını açıklayan mahkeme heyeti, "Türkiye Cumhuriyeti icra vekilleri heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten men" suçlamasıyla kendisi dahil 21 sanığa ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verdi. Sanıkların duruşmalardaki tutum ve davranışları  gözetilerek, cezada indirim yapıldı ve ceza müebbet hapis cezasına çevrildi.  Sanıkların, yaşı ve sağlık sorunları gerekçesiyle adli kontrol tedbiri uygulanmasına karar verildi. Dava süreci devam ederken ölmesi sebebiyle hakkındaki dosya düşürüldü.

Ölümü ve cenaze töreni
Uzun süre kanser tedavisi gördü ve bir dizi ameliyat geçirdi. 24 Mayıs 2020'de yüksek ateş ve enfeksiyon şikayetiyle İstanbul'daki Sultan 2. Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kaldırıldı. 26 Mayıs 2020'de çoklu organ yetmezliği nedeniyle Kadıköy Florance Nightingale Hastanesi'nde öldü.

Cenazesi bir gün sonra askerî törenle Çengelköy Mezarlığı'na defnedildi.

Özel yaşamı
Seren Karadayı ile evli 2 çocuk babasıydı. Fransızca bilmekteydi.

Ödülleri
 Türkiye Cumhuriyeti Devlet Şeref Madalyası
 TSK Üstün Hizmet Madalyası
 TSK Şeref Madalyası
 Güney Kore TONG ILJANG Madalyası
 Pakistan Nişan-ı İmtiyaz Madalyası
 ABD Legion of Merit Nişanı (2 kez)
 1. Derecede İstihkak Nişanı
 Commandeur Dans L'Ordre de la Legion D'Honneur
 Uluslararası Melvin Jones Dostluk Ödülü
 Uluslararası Paul Harris Madalyası
 İlter Erkan Dostluk ve Barış Ödülü
 Trakya Üniversitesi tarafından Kamu Yönetimi dalında "Fahri Doktora" unvanı

Kaynakça

1932 doğumlular
Çankırı doğumlular
Afyon Lisesinde öğrenim görenler
28 Şubat süreci
Légion d'honneur sahibi subaylar
Liyakat Nişanı (Amerika Birleşik Devletleri) sahipleri
Türkiye Cumhuriyeti Devlet Şeref Madalyası sahipleri
2020 yılında ölenler
İstanbul'da ölenler
Organ yetmezliğinden ölenler
Çengelköy Mezarlığı'na defnedilenler
Topçu subaylar

İsmail Hakkı Karadayı


An Zeuxine odorata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Noriaki Fukuyama. An Zeuxine odorata in nahilalakip ha genus nga Zeuxine, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zeuxine

Zeuxine odorata


Celine (anteriormente escrita Céline e estilizada em letras maiúsculas) é uma marca francesa de artigos de luxo de couro e prêt-à-porter de propriedade do grupo LVMH desde 1996. Foi fundada em 1945 por Céline Vipiana. Desde novembro de 2015, a sede está localizada na rue Vivienne, 16, no 2º arrondissement de Paris, no Hôtel Colbert de Torcy, que tem a classificação de Monumento Histórico Francês. Séverine Merle é CEO desde abril de 2017.

Em 21 de janeiro de 2018, a LVMH anunciou que Hedi Slimane assumiria a Celine como diretor artístico, criativo e de imagem.

Criação da marca
Em 1945, Céline Vipiana (1915–1997) e seu marido, Richard, criaram uma das primeiras marcas de luxo do setor, a Céline, uma empresa de calçados infantis sob medida, e abriram uma primeira boutique na rue Malte 52 em Paris. A marca foi reconhecida por seu logotipo, o elefante vermelho criado por Raymont Peynet.

Um novo posicionamento

Em 1960, a marca decidiu mudar seu posicionamento, concentrando seus negócios em uma marca de moda feminina pronta para usar com uma abordagem esportiva. A partir de então, a marca passou a oferecer uma gama de artigos de couro, como bolsas, mocassins, luvas e roupas. Céline Vipiana permaneceu como designer de 1945 a 1997.

Aquisição pela LVMH
Em 1987, Bernard Arnault decidiu comprar o capital da Céline. No entanto, foi apenas em 1996 que a marca foi integrada no grupo LVMH por 2,7 bilhões de francos franceses (US$ 540 milhões). A LVMH levou a marca à fama com a abertura de uma boutique na 36 avenue Montaigne em Paris.

1.º arrondissement de Paris
Empresas de Paris
Marcas de produtos de luxo
Marcas de roupas
Empresas de vestuário da França

Celine (marca)


Neblinaea, monotipski rod  glavočika iz potporodice Stifftioideae,. Jedina vrsta je N. promontoriorum iz Venezuele i susjednog Brazila

To je razgranati grm vitke stabljike, 1-2 m. visoka.

Izvori

Stifftioideae
Flora Venezuele
Flora brazilske države Amazonas

Neblinaea


ليونارد روبرتس  ممثل أمريكي من مواليد 17 نوفمبر 1972.

مواقع خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أفارقة أمريكيون في القرن 20
أفارقة أمريكيون في القرن 21
خريجو جامعة دي بول
رجال أمريكيون أفارقة في القرن 20
رجال أمريكيون أفارقة في القرن 21
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلو مسرح أمريكيون
ممثلون أمريكيون أفارقة
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون أمريكيون من ولاية ميزوري
ممثلون من سينت لويس
مواليد 1972
مواليد في سانت لويس (ميزوري)

ليونارد روبرتس


Olaylar
 İngiltere, Hollanda ve Avusturya Arşidüklüğü bir dostluk anlaşması yaparak Fransız prensi V. Felipe'yi İspanya tahtından indirmeye zorlamak için Fransa'ya karşı İspanya Veraset Savaşı'nı başlattılar.
 Tunus bağımsızlığını kazandı, Böylece Tunus Eyaleti kalktı. Adı Tunus Beyliği oldu ve Osmanlı Devleti vasalı oldu. 1869'dan itibaren Tunus Vilayeti kurulmuştur.

Doğumlar
 14 Ocak – Jean-Baptiste Charles Bouvet de Lozier, Mascarene Adaları Fransız valisi (ö. 1786)
 24 Ocak – Farinelli, Italian castrato (ö. 1782)
 15 Şubat – Charles-André van Loo, Fransız ressam (ö. 1765)
 21 Şubat – Edward Hawke, Britanyalı deniz subayı (ö. 1781)
 22 Şubat – Peter Artedi, İsveçli doğa bilimci (ö. 1735)
 2 Mart – William Murray, 1st Earl of Mansfield, İskoç siyaset adamı (ö. 1793)
 11 Nisan – William Cookworthy, İngiliz kimyager (ö. 1780)
 23 Temmuz – Francis Blomefield, İngiliz topoğraf (ö. 1752)
 30 Ağustos – David Hartley, İngiliz filozof (ö. 1757)
 24 Eylül – Leopold Josef Graf Daun, Avusturya mareşali (ö. 1766)
 28 Eylül – Henry Fox, 1st Baron Holland, İngiliz devlet adamı (ö. 1774)
 23 Ekim – Maximilian Ulysses Browne, Avusturya mareşali (ö. 1757)
 31 Ekim – Papa XIV. Clement (ö. 1774)
 23 Kasım – Thomas Birch, İngiliz tarihçi (ö. 1766)
Doğduğu ay ve gün bilinmeyen
 Dick Turpin, İngiliz haydut (ö. 1739)

Ölümler
 16 Ağustos, Jakob Bernoulli, İsveçli matematikçi
 11 Ekim, Guillaume Amontons (d.1663) Fransız fizikçi ve mucit.
 31 Aralık, Bragançalı Catherine, Portekiz prensesi

1705


An Limodorum abortivum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Olof Swartz. An Limodorum abortivum in nahilalakip ha genus nga Limodorum, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. a. abortivum
 L. a. gracile
 L. a. rubrum

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Limodorum

Limodorum abortivum


Vozroždenije (ruski: Возрождение, "Preporod") je debitantski studijski album ruskog folk metal sastava Arkona. Diskografska kuća Soundage Productions objavila ga je 20. travnja 2004. godine.

Popis pjesama

Zasluge
Arkona
Masha "Scream" – vokali, klavijature, aranžman, produkcija
Dodatni glazbenici
Ruslan "Kniaz" – bas-gitara
Vlad "Artist" – bubnjevi, udaraljke
Sergey "Lazar" – gitara, aranžman, produkcija
Les'jar – vokali (na pjesmama 3, 5 i 9)

Izvori

Albumi iz 2004.
Albumi sastava Arkona

Vozroždenije


X-15 A, çok yüksek irtifalarda faaliyette bulunacak yetenekte, pilotlu, roket güçlü, hipersonik araştırma aracıdır. Bu araç; B-52 Stratofortress uçağından havada fırlatılır ve iniş yerine sevkedilir. Azami hızı yaklaşık olarak 6.7 machtır (7200 km/s civarında). NASA, Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri (USAF), Birleşik Devletler Donanması ve North American Havacılık Şirketinin (North American Aviation) ortak programı sonucu, çok yüksek hız ve çok yüksek irtifalarda insan ve malzeme faktörleri üzerine veri toplamak amacıyla geliştirilmiştir. İlk uçuşunu motorsuz olarak 8 Haziran 1959'da (B-52 taşıyıcı uçağından bırakılıp süzülerek), motorlu ilk uçuşunu da 17 Eylül 1959'da gerçekleştirmiştir. Toplam 3 tane üretilen uçak, 22 Ağustos 1963'te yeryüzünden 107 kilometre yüksekte uçarak yükseklik; 3 Ekim 1967'de ses hızını 6.7 kat aşarak (7200 km/s) hız rekorlarını kırmıştır. 2004 itibarıyla rekorunu X-43A'ya kaptırmıştır.

X-15 programı Gemini, Mercury, Apollo projeleri ve uzay mekiği gibi insanlı uzay uçuş programları için hipersonik hava akışı, aerodinamik ısınma, hipersonik hızlarda kontrol ve kararlılık, atmosfere girişte kontrol gibi konularda çok önemli veriler sağlamıştır. 24 Ekim 1968'deki son uçuşuyla program son bulmuştur. Uçağı kumanda etmiş 12 pilot arasında Neil Armstrong gibi astronotlar da bulunur.

X-15 programı
North American Aviation uçakları
Roket uçakları
Orta kanatlı uçaklar
Uzay uçakları
İnsanlı uzay araçları
1963'te uzay çalışmaları
İlk uçuşunu 1959'da yapan hava araçları
Hipersonik hava araçları

North American X-15


The Present and the Past (1953) is a novel by Ivy Compton-Burnett about the head of a family who, although outwardly powerful and in charge, is suffering under the fact that he is being belittled and at some point even outright ignored by family and servants alike.

Plot introduction
After five years of marriage, Cassius Clare and his wife Catherine cannot bear each other any longer and decide to get a divorce. Although the separation is basically amicable, it is Cassius Clare's condition that Catherine leave their two sons—Fabian, aged four, and Guy, aged two—under his custody and never see them again. Catherine Claire accepts, and for the next nine years disappears from their life.

Plot summary
When the novel opens Catherine has decided she can bear it no longer not to see her boys. Openly confessing that she is breaking her promise, she announces that she would like a reunion. In the meantime, Cassius Clare has remarried and has had three more children by the second Mrs Clare: eight-year-old Henry, seven-year-old Megan, and Tobias, aged three. With the help of a head nurse, a nursemaid, and a governess, Flavia Clare has been a perfect mother to all five children, never drawing a line between her own flesh and blood and the two oldest children by her husband's first marriage. But when Fabian and Guy learn about their natural mother's plans, the biological bond proves to be stronger than any care that could be given them by their stepmother, and they want to meet her. Cassius Clare, in an awkward position of wanting to please each member of his family, agrees to Catherine's wish, although right from the start it is clear to all members of the family that she will want to see her two sons on a regular basis once the first meeting has taken place.

To Cassius Clare's dismay, the two women get on astonishingly well with each other. Seemingly without a job which demands his time and attention, Clare feels neglected and soon starts pitying himself. This feeling is enhanced when, casually conversing with his sons, he realises that they do not think highly of him either. For example, asked to say which people he likes best, 13-year-old Fabian comes up with the following list: (1) Catherine, his biological mother; (2) Guy, his brother; and (3) Flavia (whom he calls "Mater"), his stepmother—with his father altogether absent from the list. Similarly, three-year-old Tobias's favourites turn out to be Catherine, Bennet, the head nurse; his sister Megan; and William, the middle-aged gardener.

It seems Cassius Clare takes these pronouncements very seriously, in spite of their being uttered by children. His only comfort is his father, a man of over 70 who has moved in with his son's family after his wife's death and who is just waiting for his own. The one other person who seems to be close to him is Alfred Ainger, the 40-year-old butler. Clare actually discusses with his father how the family might react if he committed suicide and how the natural order of things would be turned upside down if he died before his own father.

It never becomes quite clear whether this conversation is meant to be a cry for help. When people keep paying no attention whatsoever to him, Cassius Clare takes his father's pills, ten of which taken together constitute a lethal dose. Clare, however, as a sort of "compromise", takes only four tablets, thus deceiving his family, who think he has really tried to kill himself. A doctor is called for, but he cannot do anything about Clare's condition: the patient just has to wait until the effects of the drug wear off.

Cassius Clare considers his scheme to have been at least partly successful when, unexpectedly, Tobias finds the phial with the remaining tablets, and, as there are more of them left than he has claimed, Clare's "deceit" is discovered. Everybody, including the servants, are embarrassed that the head of the family is both weak and a liar, and after Clare's speedy recovery he is appalled to find out that he is still not given the amount of love and attention he thinks he is entitled.

When, obviously only a few days later, Ainger finds him lying on the sofa in very much the same manner as during his faked suicide attempt, the butler does not do anything about it: he neither calls the doctor, nor does he inform Flavia about her husband's state. When the family eventually do start worrying about Clare's health the latter is already dead: now it turns out that, at the age of 52, he has had a heart attack (or something like that), that his life could have been saved but that he has just been left dying without any help.

The remaining family members now realise that far-reaching changes will have to be made. Although they do not blame each other or themselves for Clare's death, they all agree that the two women could not possibly go on living under the same roof and raising their five children together. Catherine is prepared to leave the house for good, but on condition that she can take her two sons with her if they wish to go. When Catherine puts the question to them, it is Fabian who spontaneously decides to go with his biological mother. Guy, on the other hand, would not want to leave "Mater", but his relationship to his older brother proves to be the stronger, and so he makes up his mind to go with him.

Quotes
"It is so dignified to suffer." "But not to cause suffering."
"Do we do everything for our own advantage?" "Yes, I think we do. No one else does anything for it. So it takes all our time to get enough done."
"Perhaps that is the difference between a bad person and a good; that the one reveals himself, and the other has the proper feeling to hide it."
"It is easier to face death than to face life."

See also

Family saga

1953 British novels
Novels by Ivy Compton-Burnett
Victor Gollancz Ltd books

The Present and the Past


Felix Milgrom (* 12. Oktober 1919 in Rohatyn, Polen; † 2. September 2007 in Buffalo (New York)) war ein US-amerikanischer Immunologe und Mikrobiologe.

Milgrom wurde 1947 an der Universität Breslau in Medizin promoviert. Danach lehrte er dort bis 1954 als Professor (Habilitation 1951). 1954 bis 1957 war er Professor und Leiter der Mikrobiologie an der Schlesischen Medizinischen Universität in Zabrze. Ab 1958 war er an der State University of New York in Buffalo, wo er 1967 bis 1985 der Abteilung Mikrobiologie vorstand, als Nachfolger von Ernest Witebsky, mit dem er dort das Center for Immunology gründete (heute Witebsky Center for Microbial Pathogenesis and Immunology). Ab 1981 hatte er den Titel Distinguished Professor in der Fakultät für Mikrobiologie und Immunologie.

Milgrom befasste sich mit der Serologie von Syphilis (wo er noch in Polen einen einfachen Bluttest entwickelte, der gleich nach dem Zweiten Weltkrieg bei Ausbruch einer Syphilis-Epidemie in Osteuropa eingesetzt wurde) und rheumatischer Arthritis, Autoimmunerkrankungen, Antikörpern, Tumorimmunologie und Transplantations-Immunologie.

1987 erhielt er den Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preis. Er ist mehrfacher Ehrendoktor (Universität Wien 1976, Universität Lund 1979, Universität Heidelberg 1979, Universität Bergen 1980, University of Medicine and Dentistry, New Jersey 1991).

Er war seit 1941 verheiratet und hatte zwei Kinder.

Weblinks
Nachruf an der University of New York, Buffalo

Einzelnachweise

Immunologe
Mikrobiologe
Träger des Paul-Ehrlich-und-Ludwig-Darmstaedter-Preises
Ehrendoktor der Universität Wien
Ehrendoktor der Universität Lund
Ehrendoktor der Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg
Ehrendoktor der Universität Bergen
US-Amerikaner
Geboren 1919
Gestorben 2007
Mann

Felix Milgrom