Meditasyon ya da dalınç, Latince meditatio kelimesinden türetilmiş, sözcük anlamıyla birçok Batı dilinde "derin düşünme" anlamına gelmekte olan bir terim olup, sözlüklerde, "kişinin iç huzuru, sükûnet, değişik şuur halleri elde etmesine ve öz varlığına ulaşmasına olanak veren, zihnini denetleme teknikleri ve deneyimlerine verilen ad" olarak tanımlanır. Meditasyon tekniklerine, ait oldukları, Budizm (Hindistan), Taoizm (Çin), Bön (Tibet), Zen (Japonya) ve İslamiyet'te (tefekkür) gibi inanç sistemlerine göre ve izledikleri yöntemlere göre değişik adlar verilmiştir. Ayrıca günümüzde mevcut farklı inanç sistemleri, mezhepler ve ekoller meditasyonu farklı olarak yorumlamakta ve farklı şekillerde uygulamaktadırlar. Bu bakımdan standart ya da tek biçimli bir meditasyondan söz etmek olanaksızdır.

Meditasyon, birçok kültürde ve dinde uygulanan manevi bir arınma tekniğidir. Uyanıklık ve konsantrasyon çalışmalarıyla kişi kendini toplar ve zihnini, ruhunu dinlendirir. Doğu kültürlerinde meditasyon, köklü ve bilinç açıcı bir teknik olarak kabul edilir. Söz konusu olan bilinç açma durumu, her inanışa göre farklı adlandırılır. Bunlar; boşluk, farkındalık, tek olma, burada ve şimdide olma, düşüncedeki özgürlük olarak tanımlanabilir. Transandantal Meditasyon(TM)için: "Biz meditasyonu tanımlarken onun çok dinlendirici, sakin ama artmış bir uyanıklığın da olduğu ve genellikle iç mutluluğu yaşatan öznel bir deneyimi kazanmak amacıyla tekrar tekrar yapılan zihinsel bir teknik olarak tanımlarız" denilmektedir."  415 Jevning et al. (1992)

Meditasyonun amacı
Meditasyon yapmak; genel inanışa göre sessiz sakin olmak ve farkındalığı artırmak için, bilinçli olmayan, sadece zihni izleme amaçlı bir çaba gibi görünmektedir. Ancak bu terim standart ya da tek biçimli olmayan çok sayıdaki farklı uygulamaların genel adıdır. Oldukça hareketli olan, açık bilinçli düzeyde yapılan veya fiziksel sağlık ve tedavi amacıyla yapılan meditasyonlar da mevcuttur. Dini inançlardan bağımsız olarak meditasyon bir başka düzeydeki gerçekliği algılamayı sağlayabilir. Meditasyon ister bir dua, ister derin, mistik bir düşünce ve bilinç durumu veya fiziksel ve psikolojik sağlık kazanma arayışı olarak yapılsın, bu başka düzeydeki gerçeklik farkındalığı kişisel olgunlaşma ve gelişim olarak tezahür eder. Varlığı hissetmekle, insanın içinde ve çevresinde olan bitenlerle yoğun bir biçimde ilişkiye geçmektir.

Meditasyon teknikleri
Meditasyon teknikleri, belli başlı gruplarda toplanamayacak kadar çeşitlilik gösterir. Bu söz konusu teknikler dinsel kökenli geleneklere göre, her birinin kendine özgü öğretileri olan dini okullara ya da dini yönelişlere göre farklı olabilir. Birçok okul değişen meditasyon tekniklerine bağlı kalmıştır. Meditasyon teknikleri bunun yanı sıra, özellikle 20.yy.ın 50'li yıllarından itibaren batı öğretilerine ve uzak doğu öğretilerinin bir kısmına ilham vermiştir. Meditasyon teknikleri gereksinimlere göre batı öğretilerine uyarlanmıştır.
Tüm meditasyon teknikleri, gündelik bilinç halinin gerçek farkındalığa dönüştürülmesini sağlayan manevi bir aracı yöntem olarak adlandırılabilir. Bu yöntem vasıtasıyla, şimdiye kadar yaşanmış olan şeyler geride bırakılır, kişi özellikle beklentilerden, geçmişteki öznel anlam yüklü yaşanmışlıklardan ve gelecekle ilgili planlardan meditasyon sayesinde arınır. Çoğu meditasyon tekniği, gerçek farkındalığı ve kökten rahatlamayı eşzamanlı mümkün kılarak bilinçli olma durumuna ulaşılmasını sağlar.
Meditasyon teknikleri başlıca iki grupta toplanabilir:
 Sakin oturma teknikleriyle uygulanan pasif (sadece zihinsel anlamda) olan meditasyon teknikleri
 Sesli konuşmalar ve müzik eşliğinde dikkati toplamayı sağlayan, bedensel hareketlerle yapılan aktif meditasyon teknikleri
Her iki meditasyon tekniği de hem aktif olarak dikkat toplamayı hem de pasif olarak gevşemeyi, pasif olma durumunu kapsar.
Genellikle meditasyon denilince akla pasif meditasyon şekli gelir. Bu formun kullanımı daha yaygındır.

Temel yöntemler

Bununla birlikte, en genel anlamda ele alınırsa, başlıca üç çeşit meditasyon yöntemi vardır:

1-Konsantrasyon ve kontemplasyon yöntemi: Dikkatin tek bir noktada toplanmasına dayanır. Zihnin konsantre olduğu bu nokta, soyut bir düşünce, bir mandala, bir yantra (bir geometrik biçim), bir koan (bilmecemsi Zen soruları), bir mantra (bir ses, sözcük, cümle veya şarkı), bir mum alevi, solunum kontrolü veya bir başka şey olabilir. Konsantre olunan şey hangi düşünce ya da hangi konuysa, dış uyaranlardan etkilenmemeyi becererek ve zihne girmeye çalışan konu-dışı fikirleri geri göndererek o konu üzerinde derin ve ayrıntılı bir biçimde ve zorlanmadan düşünmek söz konusudur. Bununla birlikte konuyla ilgili bilinmesi gerekli noktalar varsa, bunların zihinde biçimlenmesine izin verilir. Bu şekilde, tek konudan ilham alınarak yeni şeyler öğrenilebilir. Düşünce kendi konusunun dışına kaçmak eğilimini gösterir göstermez, derhal müdahale edilerek, sükunetle, ilk konuya yeniden dönülür. Esas olan, konuyla ilgili yeni sezgileri alabilmektir, henüz bilinmeyen hakikat ve kavramların zihin alanında yer bulabilmelerini sağlamaktır.

Meditasyon sırasında gözlerin kapalı bulunmasının daha iyi sonuç verdiği bilinmektedir. Bir ses, bir sözcük, bir cümle veya bir şarkı biçimindeki mantraların tekrarının, özellikle meditasyonun sürekliliğini sağlayan monoton bir uyaran olması bakımından yararı bulunmaktadır. Ayrıca, kimilerine göre, bazı mantralar ses titreşimleri yoluyla yaratılan birtakım tesirlerle de meditasyoncuya yararlı olmaktadırlar. Mantralar dinlere göre ve bir üstadın öğrencisi hakkındaki kişisel belirlemelerine göre değişirler. Meditasyoncu, düşünürken aklına başka şeyler gelirse, sükunetle mantrasını tekrar eder ve ana konuya geri döner. Kısaca, meditasyonda mantra bir anahtar gibi kullanılır.

2- "Bilinç ayrışması" olarak adlandırılan ikinci yöntem ise, ne olup bittiğini tarafsız bir gözlemle izleme yöntemi olarak açıklanabilir. Bu yöntemin en tanınmış şekli Zen'deki shikantaza denilen bir zazen uygulamasıdır. Kelime olarak "sadece oturma" anlamına gelen shikantaza, uygulayıcının dikkatini herhangi bir nesneye yönlendirmediği, nesnesiz bir meditasyondur. Daha önce elde edilen konsantrasyon gücü, şu anda meydana gelen tüm olguların tam olarak farkında olmak için kullanılır.

Bu ikinci yöntemin Uzak Doğu'da kullanılan bir başka biçimi de şöyle açıklanır: Önceden kararlaştırılmış, konsantre olunacak herhangi bir konu yoktur, zihnin düşüncesiz kalması, boş tutulması gerekir. Meditasyon ilerledikçe zihni boş tutabilme süresi de uzar. Zihnin sükunetle boş bırakılmasının amacı içte sezgisel olarak belirebilecek bu tesirlere yer ayırmaktır. Bu tür sezgiler insana diğer zamanlarda da gelmekle birlikte, meditasyon halinde daha kolay, daha açık, daha güçlü ve daha özgün halde gelirler.

3-Transandantal Meditasyon(TM) tekniği, diğer iki yöntemden farklı olarak tamamen dikey işleyen doğrudan içe dalış tekniğidir. TM'de zihin yüzeyde gezinmeden düşüncenin kaynağına çabasız bir dalış gerçekleştirir. Derin iç mutluluk bilinci olarak adlandırılan bu sınırsız bilinç haline zihin kendi doğal eğilimiyle ulaşır ki diğer tekniklerden farkı burada yatar. O nedenle transandantal meditasyon için doğal bir teknik denmektedir; uygulama sırasında hiçbir şekilde  konsantrasyon, hayal kurma, zihinde bir şeyler canlandırma veya felsefi kavramlar üzerinde düşünceye dalmak söz konusu değildir. Bilincin en yalın, en sade uyanıklık biçimi kazanılır ki Maharishi bunu ağacın kökünden beslenmesine benzetir.

Sessiz yapılan meditasyon teknikleri
Hristiyan geleneklerinde, farklı meditasyon, düşünme teknikleri ve öğretileri bulunmaktadır. "Tanrıya ulaşma" genellikle yazılı öğretilerle (lectio) ve sözlü ya da düşünsel boyuttaki dualarla (oratio) yapılır. Bu söz konusu eylem, belli bir sürecin başlangıcıdır.

Bunu çok nadir de olsa inzivaya çekilerek yapılan ya da belli düşüncelerin tekrarıyla oluşan (meditatio) somut davranış teknikleri takip eder. Devamda ise, Hiççiliği esas alarak sakin düşünme (contemplatio) dua etme tekniği yer alır.
Tüm bu yapılanların amacı, en sonunda düşünsel farkındalığı ve gündelik bilinçli olma durumunu eşzamanlı yaşatmaktır. Vita activa (eylemsel yaşam) ve vita contemplativa (içsel, ruhsal, düşünsel yaşam) arasında hiçbir fark yoktur.

Uyanık kalma ve anlama ile yapılan meditasyon teknikleri
Vipassane ve Zazen, Batı'nın Uzakdoğu geleneklerinden esinlenerek oluşturduğu en bilinen pasif meditasyon şeklidir. Her iki tekniğin de birçok benzer özellikleri bulunmaktadır. Meditasyon yapanlar, gevşeme ve gerilme hareketlerinin uyumuyla harmanlanmış faydalı davranışlarda bulunmaya özen gösterirler.

Meditasyon okullarında uygulanan farklı meditasyon tarzlarındaki çalışmaların özünü ruhsal, duygusal ve bedensel anlamda şimdiyi gözeterek edinilen tam uyanıklık oluşturur. Söz konusu iki meditasyon tarzının da amacı; düşünmeden, hissetmeden, kayıtsızca burada - şimdide olma farkındalığını öğretmek değildir. Meditasyonun amacı; Herz-Sutra'daki ikiliği yok etmek gibi duyular-üstü manevi tecrübelerdir.

Konsantrasyon sağlanarak yapılan meditasyon
Ruhu sakinleştiren meditasyon olarak da bilinen Samatha Meditasyon'da bir objeye konsantre olunur. Örneğin bu obje; belirgin bir şekilde alınıp verilen nefes, hayali bir resim, tek bir düşünce ya da Mantra (nağmelerle tekrar edilen şiir) olabilir. Konsantre olunarak sağlanan düşüncenin nesneler üzerinde yok etme gibi etkisi bile vardır. Gündelik düşünme tarzının yerini insan ruhunda sükûnet bulma düşünesi alır.

Samatha Meditasyon ve Vipassana Meditasyon bazen birbirinden bağımsız iki teknik olarak algılanır. Samatha Meditasyon genellikle Vipassana Meditasyon'a giriş olarak bilinir.

Konsantrasyon sağlanarak yapılan meditasyonun önemli şekillerinden birisi de isim duasıdır. Bu tip meditasyonda tanrı isimleri şiir gibi ya da şiirsel bir ezgiyle kullanılır.

Transandantal Meditasyon (TM)
Düşünceyi aşma meditasyonu olarak da adlandırılabilecek TM, Hint bilge Maharishi Mahesh Yogi (1918-2008) tarafından dünyaya yeniden kazandırılan kolay ve doğal(çabasız) bir meditasyon tekniği olarak bilinir. Bu otantik meditasyon tekniğini Maharishi Mahesh Yogi,kendi öğretmeni olan Guru Dev Brahmanda Saraswati'nin hazinesinden bulduğunu belirtir ve 1955 yılından itibaren onu bütün dünyayla paylaşmaya başlar. Bu teknik aracılığıyla konsantrasyona ya da kontemplasyona(anlam düzeyinde düşünceye dalma) gerek duyulmadan çok basit, doğal ve zahmetsiz bir şekilde zihnin kendi içinde durulması gerçekleşir (aşkınlaşma-transending). Bu meditasyon öğretildiği şekilde yapıldığı takdirde derin bir huzura ve aynı zamanda tam bir uyanıklığa sahip olunabilir.

TM sırasında deneyimlenen "Bu sınırsız farkında olma durumu" transandantal bilinç halinin(kendine özgü bir fizyolojik karşılığına sahip olarak), zaman içinde sürdürülen düzenli uygulama sayesinde uyanıklık, rüya ve derin uyku durumlarında da devam ettiği kozmik bilinç olarak adlandırılan yeni bir bilinç durumunu ortaya çıkardığı belirtilir: Günlük yaşamın içinde kendiliğinden korunan sakin-uyanıklık hali... 415 Jevning et al. (1992)

Transandantal meditasyon günde iki kere 15–20 dakika rahat ve sessiz oturarak gözler kapalı şekilde yapılır. Özel bir yaşam tarzı değişikliği gerektirmediği ve bir inanç sistemi olmadığı için her inançtan ya da hayat görüşünden insanın kolayca yapabileceği mekanik işleyen bir meditasyondur. Dünyada meditasyon üzerine yapılan en fazla bilimsel araştırmanın Transandantal Meditasyon üzerine yapılanlar olduğu söylenebilir. (1960'lardan itibaren) Tekniğin öğrenilmesi için bütün dünyada verilen kurslara katılmak yeterli olmaktadır.

Aktif meditasyon

Zen Budizmi'nde: Kinhin (aktif meditasyonun bir biçimi) Zen Budizm'inde farklı eylemlerle bilinç açıcı davranışlarda bulunmaya yardımcı olur. Bu eylemlere çay seremonileri (Sadō), yazma sanatı (Kado), çiçek toplama (Ikebana), Shakuhachi'nin Bambuflütü'nün sanatsal ezgileri sanatsal değer taşıyan Zen Bahçeleri örnek gösterilebilir. Zen Budizm'inde düzenli meditasyon yapanlar günlük görevlerini (bulaşık yıkama, temizlik, bahçe v.s) büyük bir manevi istekle yaparlar.Bilinçli olma ve farkındalık esas görevleridir.

Tantra meditasyonu: Tantra; Hinduizm ve Budizm geleneklerinin kökü niteliğindedir. Shakti akımının öğretilerindendir. Daha sonra Daoizm'de de yer almıştır. Tantra, mistik bir bilgi edinme yoludur. Tantra meditasyonunda, farklı tanrısal kavramlar ve şiirselleşmiş kutsal sözler görselleştirilmiştir. Kundalini ve Çakra öğretileriyle ilişkili olan Hinduizm Tantra'sı batıda John Woodroffe aracılığıyla tanınmıştır. Budizm'deki şeklini tantrik ya da Tibet Budizmi olarak da bilinen Vajrayana Budizim'i aracılığıyla almıştır.

Tantra'da uygulanan ritüellere cinsel teknikler de eklenebilmektedir. Söz konusu cinsellik kavramı hayat gücünün en öz kaynaklarına hizmet etmeye yarayan bir yoldur. Nefes ve enerji gibi içsel davranışlar, içsel tecrübeye sebep olan cinsel birleşme esnasında gerçekleşir. Bu cinsel terapi olarak da adlandırılan eylemler bugün "Neo-Tantra" olarak da bilinen akıma özgüdür.

Yoga
Yoga geleneklerinde farklı bedensel hareketler, çalışma ve nefes teknikleri; oruçla ve meditasyon yaparken uygulanan mantralarla desteklenir. Raja-Yoga'da içe, ruha dönük olma (Pratyahara) ve konsantrasyon (Dharana), meditasyonun hazırlık aşamasıdır. Burada konsantrasyon, Ishvara-Samadhi'nin gelişim aşaması için zorunlu olarak görülmektedir. Uzun süre sessiz ve hareketsiz olarak uygulanan Asana artık meditasyona özgü bir davranış olarak kabul edilir.

Dövüş sanatları
Dövüş sanatları, meditasyonun bir dalı olarak görülebilir. Özellikle Daoizm geleneklerindeki içe dönük dövüş sanatı (Taijiquan), meditasyon açısından önemli rol oynar. Bazı dövüş sanatı türlerinden saldırgan figürler çıkarılmıştır. Ayrıca, birçok dövüş sanatı (Aikido, Karate, Judo, Kinomichi) türlerinde meditasyona özgü hareketler yapılır.

Meditasyonun etkileri
Düzenli yapılan meditasyonun rahatlatıcı etkisi vardır ve Batı ülkeleri tıpta meditasyonun rahatlatmak amaçlı kullanılabileceğini kabul eder. Meditasyonun etkileri, beyin dalgaları değişiminde nörolojik olarak ölçülmüştür. Meditasyon yaparken kalp atışları yavaşlar, nefes alıp verme düzenli hale gelir ve kaslardaki gerginlik azalır. Amerikalı beyin bilimci Richard Davidson, Tibetli rahipler üzerinde yaptığı araştırmada alnın sol tarafının hemen arkasında önemli hareketlenmeler olduğunu bulgulamış ve elektroansefalografi (beyin dalgalarının kaydı EEG) sonucu Gama dalgalarının bu hareketlenmeleri geliştirdiğini ispatlamıştır. Psikolog Sara Lazer ise; düzenli meditasyon yapanlar üzerinde yaptığı araştırmalar sonucu, ön beyin kısmında bilişsel-duygusal gelişme ve rahatlamaya sebep olan alanda diğer insanlara nazaran daha çok gelişmenin olduğunu saptamıştır.

Transandantal Meditasyon'un(TM) kardiyovasküler sistem üzerindeki yararları uzun yıllardır bilimsel araştırmalarca kanıtlanmaktaydı. Bağımsız araştırmalarda belirlendiği üzere, 2000 yılınde Stroke isimli tıbbi bir yayın organı, TM tekniğinin sağlık eğitim programlarına kıyasla aterosklerosisi daha fazla azalttığı belirlenen araştırmayı yayınladı. 2007 yılında Kentucky Üniveristesince yapılan bir diğer araştırmada TM tekniğinin, biyofidbek ve kas gevşetme tekniklerine göre yüksek tansiyonu çok daha hızlı normalleştirdiği bulundu. 2011 yılında "Health Science Journal" da yayınlanan bir araştırma sonucuna göre düzenli olarak TM uygulayanlarda sağlık masrafları ve tıbbi hizmetlere başvurular azalmaktaydı. 1989 yılında Stanford Üniversitesinde yapılan bir araştırmada uzun süredir TM uygulayanlarda kaygı bozukluğunda azalma tespit edildi, Eppley, Kenneth; Abrams, Allan; Shear, Jonathan (1989). "Differential effects of relaxation techniques on trait anxiety: A meta-analysis". Journal of Clinical Psychology. ABD'de NIH(ulusal sağlık kurumu), 1999-2009 yılları arasında Maharishi Yönetim Üniversitesine verdiği toplam 30 milyon dolarlık karşılıksız araştırma burslarıyla, TM'nin sağlık üzerine olan yararlarına dair araştırmaları destekledi.

2007 yılında Ospina (Alberta Üniversitesi, ABD) ve Bond (Practice Center'a bağlı Capital Health Evidence, Edminton, Kanada) tarafından kan basıncı, kalp ve dolaşım sistemi bozuklukları, uyuşturucu ve yanlış ilaç kullanımı konusundaki meditasyonun etkileri üzerine 813 tıbbi ve psikolojik alanda bilimsel araştırma yapılmıştır.

Günümüzde meditasyona terapi olarak olağanüstü bir ilgi vardır. Bu zamana kadar araştırmaların büyük bir kısmı bu doğrultuda olmuştur; fakat belli netliklere dayandırılamadığı için yetersiz kalmıştır. Artık meditasyonun yüksek kan basıncını ve stresi azalttığı hastalar üzerinde yapılan deneyler sonucu kesin olarak kanıtlanmıştır. Buna ek olarak; sağlıklı insanlar da Yoga gibi meditatif faaliyetlerle yüksek kan basıncını, kalp ritimlerini ve kolesterol seviyelerini düzenleyebilmektedir. Eskiden yapılan araştırma yöntemleri teorik eksikliklerden dolayı yetersiz kalmıştır. Fakat şimdiki araştırmalara; uygulamalar, analizler ve yapılan kayıtlarla kesinlik kazandırılmaktadır. Yapılan çalışmalar sonucu, meditasyon beş kategoriye ayrılmıştır: Mantra-Meditasyon, farkındalık yaratmak için yapılan meditasyon, Yoga, Taijiquan ve Qi Gong. Genellikle duyular üstü meditasyon ve rahatlama teknikleriyle yapılan meditasyona yönelik araştırmalar yapılmıştır. Bunları, Yoga ve farkındalık yaratmak için yapılan meditasyon çeşitleri takip etmiştir. Bu söz konusu araştırmalar, Alberta Üniversitesi Practice Center'a bağlı kurum tarafından ABD Sağlık Bakanlığı'nın izniyle yapılmakta ve ABD Bethesda tamamlayıcı ve alternatif Tıp Merkezi tarafından finanse edilmektedir.

Akıl ve Yaşam Enstitüsü'nün (Mind and Life Institute) katılımıyla tanınmış bilim insanlarının yapmış olduğu deneylerde meditasyonun beyin üzerindeki etkileri gösterilmiştir.

Uzakdoğu'dan esinlenmiş yeni meditasyon teknikleri
Şimdiye kadar bilindik en yeni meditasyon tekniği, Bhagwan Shree Rajneesh (Osho) tarafından geliştirilen meditasyon tekniğidir. Bu teknikte, esas meditasyon sürecinden önce aktif hareketlerle ve güçlü nefes alma teknikleriyle vücuttaki gerginliği yok eden ve duyguların insanın kendi vücudunda yoğunlaşmasına yardımcı olan bir süreç bulunmaktadır. Dinamik meditasyon; Kundalini meditasyon, Nataraj meditasyon ve Nadabrahma meditasyon olarak da bilinir.

Sonuç olarak, yeni çağ hareketleri çerçevesinde sayısız aktif-meditasyon teknikleri geliştirilmiştir. Söz konusu bu tekniklere, yol gösterici ve açıklayıcı kılavuzlar ya da müzik CD'leri eşlik etmektedir.

Yürümeli Meditasyon
Genelde herhangi bir bedensel eylem, bir meditasyon tekniğinin odak noktası olmuştur. İnsanların yapmak zorunda olduğu en basit bir eylem olan "yürümek" hem Hristiyan kültüründe hem de Uzak Doğu geleneklerinde (Zen Budizmi'nde) meditasyon uygulamasıdır. Bu tekniğin batıdaki en önemli temsilcisi Vietnam kökenli, fakat 1971'den beri Fransa'da yaşayan Budist rahip Thich Nhat Hanh'dır.

Dans etme
Dans etme, Uzakdoğu'dan esinlenerek geliştirilmiş meditasyon tekniklerinin bazılarında, meditasyonun hazırlık aşaması olarak kabul edilir. Doğu geleneklerinde, Sufizm'de var olan derviş dansı, İslam inancında manevi dünyaya yönelmenin bir aşamasıdır. Derviş dansını (Semah); farkında olma ve derin düşünce, bedenin manevi anlamda özgür olma durumu takip eder. Bu özgürlük, meditasyona (İslam'daki ismi zikir), sonsuz Allah aşkına ulaşmaya bir hazırlıktır.

Müzik ve şiir
Çoğu okullarda müzik ve ritimsel sesler meditasyon yapmak için kullanılır. Hristiyan geleneklerinde özellikle korolar meditasyonda yaygın olarak görülür. İslamiyet'te tespih çekerek okunan dualar, Budizm ve Hinduizm'deki Mantra'lar benzer meditasyon özelliklerine sahiptir. Hinduizm ve Budizm'de Mantra'lar ya sessiz, kısık sesli söylenir ya da şarkı olarak söylenir.

Sınırlandırmalar
Meditasyon yaparken uygulanmaya çalışılan benzer önemde, manevi anlamda bilinçli olma durumları ve mistik tecrübeler, trans ve insanı kendinden geçiren teknikler (trans dans), dışa yönelimli nefesler ya da içe yönelimli maddeler aracılığıyla sağlanabilir. Meditasyon temiz ve uyanık ruh haline ulaşılmasını sağlayan bilinç geliştirici tekniklerden farklılık gösterebilir. Hristiyan mistisizmi ve Vajrayana-Budizm'i gibi bazı geleneklerde meditasyon ve transa geçme arasında belirgin geçişler vardır. Yahudilik, Hristiyanlık ve İslamiyet'te yapıldığı gibi dua etme biçimlerinde duyular üstü olaylar söz konusu olmaktadır. Dua etme ve meditasyon arasındaki temel fark; dua ederken yapılan konuşma, hitap ya da talebin iletişimsel içeriğidir.

Budizm (özellikle tantrik Budizm) ve Hinduizm'de duayla aynı olan talep için yapılan manevi pratikler vardır. Söz konusu bu manevi pratikler meditasyon olarak adlandırılır.Kaynak

Meditasyon'un Doğulu ve Batılı tarafından yorumlanma farkı
Meditasyon günümüzde aşağı yukarı her ülkede uygulanmaktaysa da kökeni ve en yaygın uygulandığı yer Doğu'dur. Doğu'da özellikle mistisizm bünyesinde yer alan meditasyona bazıları mistik meditasyon adını verir. Doğu'daki mistik meditasyon genellikle inzivaya çekilmenin, çileciliğin, sıkı perhiz gibi sert disiplin uygulamalarının bulunduğu ortamlarda söz konusu olmakta ve uzun süren periyotlar halinde yapılmaktayken, Batı'da meditasyon genellikle günlük yaşamın bir parçası olarak ele alınmakta ve günde bir ya da iki kez, yaklaşık yarımşar saatlik süreyle yapılmaktadır. Batılılar, meditasyonu genellikle şifa, streslerden kurtulma, rahatlama, yaratıcılık, başarı, psişik güçlerini geliştirme, ilişki, kendine güven duyma gibi amaçlarla yaparlar. Meditasyonun Batı'daki yaygın biçimi Hinduizm ve Budizm kökenli tekniklerden türetilmiş olup Batı'da 1960'lardan itibaren popülerlik kazanmıştır.

Budizm, Hinduizm, Jainizm gibi dinlerde asıl amaç, uyanma ya da Nirvana'ya ulaşmadır. Hristiyanlık, İslamiyet ve Yahudilik dinlerine göre; manevi telkinlerin asıl amacı, dolaysız yoldan tanrıya ulaşmaktır. Manevi bir uygulama olarak meditasyona daima dinsel, psikolojik ve etik açıdan farklı yaklaşımlarda bulunulmuştur. Batı ülkelerinde meditasyon, dinsel boyuttan ve manevi amaçlardan bağımsız olarak psikoterapi alanında genel iç huzura ulaşmak amacıyla uygulanmaktadır. Meditasyon teknikleri birçok dinin de temel parçasıdır.

Dinsel sistemlerde meditasyon

 Budist meditasyon üçlü bir eğitim sistemi içermektedir: Bu üç aşama arınma (sila), konsantrasyon (samadhi) ve idrak etme (prajna) olarak adlandırılır. Öğrenci, işe arınmayla başlar; sıkı bir çileci disiplini izler ve ardından, duyumsal algılarının az çok farkında olmasına rağmen, dış uyaranların düşüncesini etkilemesine izin vermeme becerisini öğrenir. Bu beceriyi kazanabilmiş olmaya "zihinsel olgunluk" (sati) denir.
 Taoist meditasyonda solunum kontrolüne daha çok önem verilir ve meditasyon birtakım aşamalara erişebilme ustalığı olarak kabul edilir. En ileri aşama, soluk alıp vermenin söz konusu olmadığı, "cenin solunumu" diye adlandırılan aşamadır. Nabzın durduğu bu noktada meditasyoncu Taoist meditasyonun en aydınlık biçimi ve son hedefi olduğu belirtilen "Büyük Sükunet" haliyle şuuru "aşar".
 Tibet'in spiritüel eğitim yolunda, meditasyon, algılayarak bilgi edinme (okuma, çalışma ve okunanları dinleme), kontamplasyon ve meditasyon biçiminde üç adımlı bir sistemin üçüncü adımıdır. Öğrenci çaba harcayarak bilgi edindikten sonra, öğrendikleri hakkında kontamplasyon yapar ve bunlardan çıkardığı özetleri şuuruna aktarır. Bir başka deyişle, önce çaba harcayarak bilgiyi öğrenme, sonra kontamplasyon yoluyla bilgiyi gözlemleme ve inceleme ve nihayet bunları yüksek şuurda özümleme şeklinde üç aşamalı bir spiritüel öğrenim söz konusudur.
 Zen meditasyonunda amaç, kişinin, ruhsal deneyimlerle, öz varlığına ve yüksek şuuruna erişmesidir. Konsantrasyon objesi, iki temel zen sisteminden birinde, koan denilen, yanıtı aranan, şiir biçimindeki bilmecelerdir.
 Meditasyon uygulamalarına çeşitli biçimler altında, Sufilik ve Musevilik'te de rastlanır.
 Hint mistik Osho dinamik meditasyon tekniklerini oluşturmuştur. Modern insanın yaşadığı dinamik ve çok boyutlu hayat ve onun ritmi meditasyonun geleneksel yöntemleriyle günümüz insanı tarafından uygulanmasını zorlaştırmaktadır. Bu nedenle Osho Batının terapi yöntemlerinden esinlenerek ve onları meditasyona entegre ettiği belirtilmektedir.

Uzakdoğu meditasyon gelenekleri
Özellikle Hinduizm, Budizm ve Taoizm'de meditasyon, dua etmekle aynı anlamı taşır.Köklü bir gelenek olan meditasyon, özellikle Hinduizm'in felsefi ve mistik kutsal kitabı olan Upanişad'ı Hindistan'daki Budist alışkanlıkları esas alır. Gelenek açısından çok çeşitli ve zengin bir yapıya sahip olan meditasyon, beraberinde Yoga'yı (konsantrasyonun ilk basamağı) geliştirmiştir. Özellikle Raya Yoga'daki Sutra'lar bugüne kadar birçok tekniği etkilemiştir. Söz konusu bu teknikler, Pranayama'daki nefesler ve bilinç açmayı sağlayan diğer tekniklerdir. Bu gelenekler meditasyonla bir bütünlük içerisindeyken beraberinde manevi amaca ulaşılabileceği düşüncesini getirir.

Hristiyanlık dinine göre meditasyon gelenekleri
Ortaçağ Hristiyanlığında ruhsal arınma teknikleri meditatio (somut bakış açısı, gözlem) ve contemplatio (somut olmayan bakış açısı, içte toplanma) diye ayrılarak insan ruhunu açıklıyordu. Özellikle mistik geleneklerde huzura erme düşüncesi ve kavrayışı, geçmişte olan şeylerin sebebini hiç düşünmemek olarak tanımlanır. Ortaçağ'da bu konu hakkında çeşitli yol gösterici eserler de yayımlanmıştır (Avila'lı Tereza eserleri). 15. ve 16. yüzyıllarda bu tür eserler, Engizisyon Mahkemeleri tarafından yasaklandı ve mistikçiler cezalandırıldı ya da dini inançlardaki sapkınlık, dine saygısızlık yüzünden aforoz edildi. Buna rağmen; belirlenmiş meditasyon teknikleri günümüze kadar ulaşabildi. Bunda Cizvit Tarikatı'nın kurucusu Loyola'lı İgnatius'un ya da Hesychasmus'daki doğu kiliseleri gibi Venedik ve Fransız geleneklerini sürdüren kiliselerin katkısı olmuştur. Protestan Kiliseleri'nde ise; gözlemci ibadet şekli Hristiyan geleneklerine uyarlanmış somut meditasyon şekline etki bakımından önemli bir rol oynamıştır.

Yoga'da meditasyon

Meditasyon düşüncesiz farkındalık durumudur. O konumdayken dikkatinizi geçmişe ya da geleceğe, yani gerçekten uzağa götürecek hiçbir düşünce yoktur. Kişi düşünmediğinde dikkati sadece şu anı deneyimler. Şu an tek gerçektir çünkü orada ne bitmiş olan geçmiş vardır ne de gelecek. Fakat meditasyon uyku ya da trans konumu değildir. Çünkü meditasyon'da kişi kendi yaşadığı deneyimlerin tamamen farkındadır ve o saf farkındalık konumunda kişi içindeki sonsuz huzur, neşe ve sevgi kaynağı olan ruhunu hissetmeye başlar. Meditasyon konumunda kişinin dikkati sürekli yedinci çakranın -- Sahasrara'nın—yer aldığı başın üstündedir. Yoga burada gerçekleşir. Yani kişinin Kundalinisinin her yanı saran Kosmos'un gücüyle birleşmesi. Bu da başın üstünde serin bir esinti olarak hissedilebilir. Hafiflik ve barış konumunu hissetmeye başladığınızda sadece gözlerinizi kapatın ve düşüncelerinizi seyredin. Düşüncelerinizi kontrol etmeye ya da onları durdurmaya çalışmayın. Kundalininiz yükseldiğinde ve alnınızın hizasındaki altıncı çakradan geçtiğinde düşünceleriniz kendiliğinden duracak ve siz kolayca düşüncesiz farkındalık konumuna, yani meditasyon konumuna gireceksiniz. Fakat bu sadece Kundalininiz uyandıktan, yani aydınlanmanızı aldıktan sonra mümkün olur.

Meditasyon, yoganın temel taşlarından biridir. Yoga ile ulaşılacak, evrenle birleşip bütünleşme haline meditasyon uygulaması olmadan gelmek mümkün değildir. Bu meditatif hal aslında pek çok dinin pratikleri içinde yerini bulmuş bir uygulamadır. Örneğin, İslam Sufizminde benzer uygulamalara sıklıkla rastlanmaktadır ki, en bilinen örnek "sema" meditatif hal sağlanmadan uygulamada devamlılığın kolay kolay gerçekleşmeyeceği bir çalışmadır. Yogada uygulanan mantraları, yani kutsal sözleri tekrarlayarak gerçekleştirilen meditasyonun sufizmdeki karşılığı "zikir"dir. Uygulamada solunuma ya da sema veya duaya odaklanma gibi farklılıklar olsa da, meditatif hale geçildiğinde karşılaşılan fizyolojik değişimler aynıdır. Bunu yanında her iki meditasyon esnasında da kişilerin neşeli, güçlü duygular, zamansızlık hissi, farkındalıkta artış, zihinsel dinçlik, iyi olma hissi ve genel gevşeme hissettiklerini ifade ettikleri görülmektedir.

Meditasyon, uygulayıcısı tarafından kendi kendine ve kendi içsel varoluşunda keşfedilecek nihai noktayı hedefler. Bu ise konsantrasyonun (dhrana) ötesinde bir haldir (dhyana) ve konsantrasyonun devamlılığı sonucunda oluşan düşüncesiz kalma ile başlar. Dolayısıyla bu kendine kendine ulaşılması gereken hal için şüphesiz çok çeşitli yöntem ve teknikler gelişmiştir. Bunlardan sık rastlanılanları belli bir objeye konsantre olunarak, solunma konsantre olunarak, belli bir mantranın(kutsal sözün) tekrarı ile, düzenli ses, müzik ya da tınıların dinlenmesi ile vb. şekilde gerçekleştirilen meditasyonlardır.

Taoizmde Meditasyon
Taoistler meditasyonu hem sağlık ve uzun ömür gibi fiziksel hem de Tao ile birleşmek, bütünleşmek gibi ruhsal bir amaçla  kullanmışlardır. Ruhsal gelişimin ilk aşamalarında meditasyon zihni arındırmak, duyguları dengelemek, arzuları azaltmak ve iç enerjiyi çevirmek için sonraki aşamalarda uygulayıcının Tao ile birleşmesini sağlamak için kullanılır. Taoist meditasyon uygulaması Çi'nin beden kanallarında dolaştırılmasını içerir. Küçük Döngü meditasyonu veya Işığın Döndürülmesi meditasyonunda nefes ile çi'nin bedenin arka ve ön yüzlerinde döndürülmesi amaçlanır.

Budizm'de Meditasyon

Budist meditasyonu temelde iki tema ile ilgilenir: zihnin dönüşümü, ve bu zihnin kendisinin ve diğer olguların keşfi için kullanılması. Buda iki tür meditasyon öğretmişti, samatha meditasyonu (Sanskritçe:śamatha) ve vipassanā meditasyonu (Sanskritçe:vipaśyanā).

Samādhi (Meditatif eğitim): samatha meditasyonu
Sekiz Aşamalı Asil Yol'un belirttiği şekliyle, samyaksamādhi "üstün konsantrasyondur". Samādhi geliştirmenin başlıca yolu meditasyondur. Samādhi'nin geliştirilmesiyle, kişinin zihni kirlerden arınmış, huzurlu, sakin ve berrak hale gelir.

Meditasyonu yapan bir kez güçlü ve etkin bir konsantrasyona (jhāna, Sanskritçe ध्यान dhyāna) ulaştıktan sonra, zihni gerçekliğin nihai doğasına dalmaya ve içyüzünü kavramaya (vipassanā) hazır hale gelir, ve sonunda tüm ızdıraplardan kurtulması mümkün olur. Kavrayışı elde etmek için ihtiyaç duyulan zihinsel konsantrasyona ulaşma yolunda, farkındalık gelişimi vazgeçilmez bir öneme sahiptir.

Samatha meditasyonu bir nesne ya da düşüncenin farkında olmakla başlar, kişinin bedenine, zihnine ve tüm çevresine yayılarak, bir tür tam konsantrasyon ve huzur (jhana) durumuna yol açar. Meditasyon tarzında, bağdaş kurarak ya da diz çökerek oturmaktan, ilahi söylemeye, yürümeye kadar pek çok farklı yöntem bulunur. En yaygın yöntem, kişinin nefesine konsantre olmasıdır (anapanasati), çünkü bu yöntemle hem samathaya, hem de vipassanaya ulaşmak mümkündür.

Budist uygulamada, samatha meditationunun zihni sakinleştirebileceği, ancak zihnin nasıl rahatsız olmaya başladığını anlamamızı yalnızca vipassanā meditasyonunun sağlayabileceği söylenir. Böylelikle bilgi (jñāna; Pāli ) ve erdeme (prajñā Pāli paññā) kavramak ve dolayısıyla nirvāṇaya (Pāli nibbāna) ulaşmak mümkün olacaktır. Kişi jhanadayken, tüm kirler geçici olarak bastırılır. Ancak erdem (prajñā veya vipassana) tüm kirlenmeleri ortadan kaldıracaktır. Jhanalar aynı zamanda Arahantların dinlenmek amacıyla geçtikleri durumlardır.

Prajñā (Erdem): vipassana meditasyonu
Prajñā (Sanskritçe) veya paññā (Pāli), bağımlı köken, Dört Yüce Gerçek ve varoluşun üç işareti kavramlarının kavranmasıyla ulaşılan bilgelik anlamına gelir. Prajñā acıları ortadan kaldırma ve bodhiyi ortaya çıkarma gücü olan bilgeliktir. Tüm şeylerin doğasındaki dukkha (tatminsizlik), anicca (geçicilik) ve anatta (bensizlik) gibi olguları açığa çıkararak, nirvanaya ulaşmada temel araç olduğu söylenir.

Öncelikle prajñā, vaazlar (Dharma konuşmaları) dinleyerek, okuyarak, araştırarak, Budist metinleri ezberleyerek ve konuşmalara katılarak kavramsal düzeyde elde edilir. Kavramsal anlayışa ulaşıldıktan sonra günlük hayata uygulanmalıdır ki, böylelikle her Budist Buda'nın öğretilerinin doğruluğunu pratik düzeyde sınayabilsin. Burada dikkat edilmesi gereken, teoride kişinin derin meditasyonda olsun, vaaz dinlerken, günlük hayatında çalışırken ya da herhangi bir eylem sırasında olsun, uygulamanın herhangi bir devresinde Nirvana'ya ulaşabileceğidir.

Zazen

Zazen, Zen Budist okullarda meditasyon uygulamasına verilen addır. Çin ve Japonya'da çokça rağbet gören bir Budist okul olan Zen, meditasyona özel bir vurgu yapar. Zen diğer Budizm modellerine kıyasla yazmalara daha az önem atfeder, ve gerçeğe doğrudan ruhani atılımlarla ulaşılacağını vurgulamayı tercih eder.

Zen Budizm başlıca iki büyük okula ayrılmıştır: Rinzai (臨済宗) ve Soto (曹洞宗), birincisi büyük ölçüde ruhani atılımın aracı olarak koan (公案, bir tür meditatif mesel veya bilmece) üzerine meditasyonu yeğler, buna karşılık ikincisi (belli oranda koanları kullanmakla birlikte) daha çok shikantaza veya "sadece oturma" üzerinde yoğunlaşır.

Zen Budist öğreti paradokslarla doludur, burada amaç egonun bağlarını gevşetmek, ve Buda'nın kendisiyle eşdeğer tutulan, Gerçek Benlik ya da Şekilsiz Benlik alemine girişi kolaylaştırmaktır. Bununla birlikte, Zen kutsal metinleri tamamıyla boşlamış da değildir.

Vajrayana / Tantra

Mahayana geleneğinden gelmekle birlikte, Tibet-Moğol Budizmi  Vajrayāna ya da "Elmas Araç" (Mantrayāna, Tantrayāna, Tantric Budizm, veya ezoterik Budizm olarak da anılır) uygulayan okullardan biridir. Mahayana'nın tüm temel kavramlarını kabul eder; bunlara Budist uygulamayı genişletmek amacıyla tasarlanmış, geniş bir düzlemdeki ruhani ve fiziksel teknikleri(yogik pratikler) de ilave eder. Tantrik Budizm büyük ölçüde yogik pratikler ve meditatif uygulamalarla ilgilenir. Vajrayana'nın öğelerinden bir de zihni geliştirme aracı olarak ritüeller, tahayyüller, fiziksel egzersizler ve meditasyon yoluyla psiko-fiziksel enerji tesis etmektir. Bu teknikleri kullanarak uygulayıcının bir yaşam süresi içinde, hatta üç yıl gibi kısa bir sürede Budalığa ulaşabileceği iddia edilir. Bazı Tibet uygulamalarında, yalnızca çok ileri düzeydeki kimi uygulayıcılar için bu tekniklere cinsel yoga da dahil edilebilir.

Kabbalada Meditasyon
Kabbala'da Tanrı'nın isimleri, sıfatları, simgeleri, Tevrat'tan ifadeler, İbranice harfler, bilgelik ağacı kullanılarak meditasyon yapılır. Örneğin Kabalacı birlik anlamına gelen "Echad" (Ehad) kelimesini uzatarak söyler ve özellikle son harfi vurgulayarak düşüncesini onun üzerine yoğunlaştırır.

Tasavvufta Meditasyon

Tasavvufta meditasyon çeşitli şekillerde gerçekleştirilir. Bazı tarikatlarda meditasyon,mürşit denilen manevi rehberin fiziksel görüntüsü ve ondaki ilahi ışığı imajine etmekle bazı tarikatlarda zikir esnasında zikirde kullanılan kelimelerin ışıklı bir şekilde hayal edilmesiyle, bazı tarikatlarda murakabe adı altında kalp üzerine dikkati yoğunlaştırmakla veya genel olarak ilahi sıfatları, yaradılışı tefekkür etmekle gerçekleştirilir.

Tasavvuf öğretisine göre zikir, sema, murakabe, râbıta ile yapılan tefekkür pratikleri manevi kılavuzun (mürşit) rehberliği altında ve "seyr-i süluk" denilen sufi ezoterik yoluna inisiye olan salik tarafından gerçekleştirilmelidir. Belirli pratikler için halvet denilen yalnızlığa çekilmek, öncesinde veya pratik esnasında oruçlu olmak gibi şartlar aranabilmekte, pratikler esnasında karşılaşılan durumlar için kılavuza danışılması ve onun önerilerine uygun olarak çalışmanın devam ettirilmesi istenebilmektedir.

Meditasyonun faydaları
Meditasyonun pozitif etkileri hakkında yazmadan önce, aslında en büyük pozitif etkinin meditasyonun kendisi olduğunu belirtmemiz gerekir. Ancak meditasyon teknikleri, yukarıdaki bölümlerde ifade edildiği gibi, çok çeşitli olduğundan, bu faydaları genellemek doğru olmayacaktır. Örneğin meditasyonun faydaları üzerine en çok bilimsel araştırma yapılan Transandantal Meditasyon (TM) tekniğinin işleyişi, birçok meditasyon uygulamasından farklıdır. Bu farklılık araştırmacılar tarafından tekniğin doğallığına bağlanmaktadır ki her meditasyon uygulaması TM tekniğinde bilimsel olarak kanıtlanmış yararların ortaya çıkmasını sağlamaz. Örneğin, münzevi yaşam tarzına sahip insanlara uygun olan bazı tekniklerin, münzevi yaşam şeklini seçmeyen insanlarca uygulanmasının getireceği sonuçlar tam olarak bilinememektedir. TM programı ise, münzevi olsun, sosyal olsun, her bireye uygun bir meditasyon şekli olarak görülmektedir.

Kişinin meditasyonda hissettiği neşe konumu o kadar derin ve tatmin edicidir ki, kişi herhangi bir başka etkiye bakmaz, kişi sadece kendi iyiliği için meditasyon yapar. Aynı zamanda, meditasyonun yaşamımızın her alanında pozitif bir etkisi vardır. Nedeni, belli bir tür meditasyonu yapan bir kişinin sübtil sistemi (Çakraları ve enerji kanalları) temizlenir ve dengeye gelir ve böylece bütün yaşam dengeye gelir ve mutluluk ve huzurla dolar. Meditasyonun en basit etkisi, sağlığın düzelmesidir. Ancak burada, meditasyonun bir tedavi tekniği olmadığını ya da alternatif tıp olmadığını vurgulamak önemlidir. Her şey çok basittir: sağlıklı olmak için, kişi sağlıklı bir yaşam sürmelidir. Ancak, "sağlıklı yaşam" sadece uygun fiziksel koşullar demek değildir, daha derin anlamda çakraları temiz tutmaya yardım eden bir yaşam şeklidir. Ve meditasyonun yaptığı kesinlikle budur. Çakralar bir kez temiz olduğu zaman, baktıkları kontrol ettikleri organlara yeterli enerjiyi sağlarlar. Ve böylece, organlar sağlıklı hale gelir ve fiziksel rahatsızlıklar kaybolur. Tedavi edilemez diye düşünülen hastalıkların sadece birkaç ay içinde tedavi edilmesine sıkça rastlanır. Aslında, bunda mucizevi bir şey yoktur: meditasyon ve içgözlem (bunlar Sahaja Yoga'nın iki temel yaklaşımıdır) yoluyla kendimizi düzeltirken, açgözlülük, ihtiras, öfke, gibi düşmalarımızdan da kurtuluruz. Çakraların dilinde, bu, çakralarımızın temizlendiği anlamına gelir. Ve, sonuç olarak, kişi fiziksel, akılsal ve duygusal olarak da sağlıklı hale gelir.

Meditasyonun diğer bir pozitif etkisi de, günlük hayatımıza getirdiği dengedir. O denge sonucu, kişi ne iş yaparsa yapsın, onu daha iyi yapar ve daha çaba harcar. Böylece, kişi işte daha başarılı olur ve bu başarı çok sıkı ya da çok fazla çalışarak değil ancak işi daha iyi yaparak kazanılır. Düzenli olarak meditasyon yapan kişi, işinden neşe duyar ve bununla kendinizi tüketmeden başarılı olursunuz. Benzer şekilde, ailemiz ve sosyal ilişkilerimizde gelişir çünkü meditasyon yapan bir kişi diğerlerinde hatalar bulmak yerine kendine bakma davranışını kazanır. Daha da fazlası, böyle bir kişi, diğerlerine karşı daha pozitif bir davranış içinde olur ve onlarla tartışmak yerine insanlara yardım eder.

Meditasyon bütün çakraların açılmasına ve temizlenmesine yardım ettikçe, onların esas kaliteleri kendilerini göstermeye başlarlar. Böylece, kişi, masum, yaratıcı, cömert, korkusuz, sevgi dolu ve affedici hale gelir. Biz hepimiz bu kalitelere sahip olmamız gerektiğini biliyoruz ancak onlar vaaz vermekle ya da kitaplar okuyarak geliştirilemezler. Çakraların temizlenmesi kendi içimizde yer alması gereken gerçek bir süreçtir. Ve, meditasyon sırasında olan da kesinlikle budur. Bu çalışma, kişi meditasyon yaparken yedinci çakraya -Sahasrara'ya yükselen- Kundalini enerjisi tarafından yapılır. Sadece Kundalini yükselip altıncı çakrayı-Agnya'yı geçerken, kişi düşüncelerin üzerinde meditasyon demek olan düşüncesiz farkındalık konumunun içindedir.

Meditasyon üzerine araştırmalar
"Transandantal Meditasyonun hem zihinsel bir aktivite hem de bu aktivitenin ardından ulaşılan bir "bilinç hali" olduğu 1970'lerde yapılan çalışmalarda ortaya koyulmuştur. Yapılan çalışmalarda Transandantal Meditasyon yapanlarda günlük uyku, uyanıklık ve rüya bilinç düzeylerinden farklı bir dördüncü bilinç durumunun deneyimlendiği gözlenmiştir. Bu bilinç durumunun da günlük diğer üç bilinç durumunun kendine özgü fizyolojik durumu olduğu gibi kendine özgü fizyolojik bir karşılığa sahip olduğu belirlenmiştir.

Yapılan bir başka araştırmada ise transandantal meditasyonun beynin elektriksel faaliyeti üzerindeki etkileri araştırılmıştır. (EEG ölçümleri) Buna göre meditasyon sırasında beynin ön loblarında (frontal lobe) alfa dalgalarının yükseldiği gözlenmiştir. Bunun da artan iç uyanıklıkla birlikte deneyimlenen dinlenme halinin aynı anda yaşantılanmasına karşılık gelebileceği beliritlmiştir.

Budist rahipler üzerinde yapılan bir çalışmadaki bulgular, düzenli budist meditasyonu yapan bu rahiplerin dikkat, hafıza, öğrenme ve bilinç algısı gibi zihinsel süreçlerin dahil olduğu "gama dalgası" aktivitelerinde daha gelişmiş olduklarını göstermiştir." (Erturan, 2005, s.108)

İç bağlantılar
 Meditation
 Yoga

Kaynakça
 Glenn H. Mullin (Compiled, Edited and Translated), Bridging the Sutras and Tantras-Teachings of the Dalai Lamas, Snow Lion Publications, Ithaca, 1985
 Perle Epstein, Kabala-Musevi Mistiklerin Yolu, çev. Nusret karayazgan-Şiyma Barkın, Dharma Yayınları, İstanbul,1993.
 Kelder, Peter; Tibet'in Gençlik Pınarı; Beşinci Bölüm, sayfa: 137, Dharma Yayınlar, 1999
 Eva Wong, Taoism, Shambala Publications, 1997
 Erturan, Esin Esra; Hatha Yoga Egzersiz Sistemi, (Exercise System of Hatha Yoga)  Spor Eğitiminin Ve Performansının Felsefi Temelleri Sempozyumu, Yayınlanmış Poster Bildiri, 8-9 Nisan 2005 Manisa, S.108
 R. Jevning, R. K. Wallace & M. Beidebach (1992). "The physiology of meditation: A review: A wakeful hypometabolic integrated response". Neuroscience & Biobehavioral Reviews 16 (3): 415–424.'
 Rainforth, Maxwell; RH, Schneider; Nidich, SI; Gaylord-King, C; Salerno, JW; Anderson, JW (December 2007). "Stress Reduction Programs in Patients with Elevated Blood Pressure: A Systematic Review and Meta-analysis". Current Hypertension Reports 9 (6): 520–528. doi:10.1007/s11906-007-0094-3. PMC 2268875. PMID 18350109. http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pmcentrez&artid=2268875.
 Alexander C. N., et al. Advanced human development in the Vedic Psychology of Maharishi Mahesh Yogi: Theory and research. In M. E. Miller and S. R. Cook-Greuter (Eds.), Transcendence and mature thought in adulthood: The further reaches of adult development (pp. 39–70). Lanham, MD: Rowman & Littlefield, 1994.

Notlar

Kişisel gelişim
Psikoloji
Psikoloji tarihi

Meditasyon


La Sinfonía concertante para oboe, clarinete, trompa, fagot y orquesta en mi bemol mayor, K. 297b/Anh. C 14.01, fue compuesta por Wolfgang Amadeus Mozart en París, en el mes de abril de 1778. En la actualidad, existe una gran controversia con respecto a la autenticidad de la obra tal y cómo se interpreta hoy en día.

Instrumentación

La sinfonía concertante está compuesta para oboe solista, clarinete solista, trompa solista, fagot solista y una orquesta formada por dos trompas, dos oboes y cuerdas. Su interpretación suele llevar unos veintiocho minutos.

Estructura

Allegro
Adagio
Andante con variazioni

El primer movimiento está escrito en compás de compasillo, en forma sonata con tres exposiciones en lugar de dos –una interpretada por la orquesta y las otras dos por los solistas–. Presenta una cadenza escrita antes de la coda.

El adagio, escrito en compás de compasillo, presenta «moderados intercambios de material temático».

El último movimiento está en forma variación y presenta un tema seguido de diez variaciones y una coda. Cada variación está separada de la siguiente por «ritornelli orquestales idénticos, básicamente decorativos». Este movimiento está en compás de 2/4 hasta el final de la última variación, en el que aparecen seis compases adagio en 6/8 que conducen a una coda en compás de compasillo.

Autenticidad

A través de cartas y de anuncios de conciertos sabemos que Mozart escribió una sinfonía concertante para flauta, oboe, trompa y fagot, cuya partitura original se ha perdido. Existen discrepancias en cuanto a lo que se interpreta en nuestros días, e incluso sobre si la pieza existente está relacionada siquiera con la obra original. Los expertos no se ponen de acuerdo con respecto a este asunto, y algunos dicen que la composición se encuentra actualmente corrompida. Stanley Sadie, por ejemplo, es desdeñoso con la obra; por su parte, Alfred Einstein la considera auténtica. Algunos especialistas opinan que es inconcebible que Mozart escribiera un concierto con los tres movimientos en la misma tonalidad (mi bemol mayor), como ocurre en esta obra. El Proyecto Mozart considera la pieza como «espuria o dudosa», argumentando que no aparece recogida en su lista de conciertos.

Mozart mostró un gran afecto y predilección por los instrumentos de viento en sus óperas y conciertos. En este sentido, son dignos de mencionar los pasajes de viento en su conciertos para piano número 15 y 17, con diálogos memorables con el solista. En ópera existen muchas arias con pasajes similares de instrumentos de viento-madera y de trompa, como Per pietà, ben mio, perdona de Fiordiligi, perteneciente a Così fan tutte. Algunos especialistas creen que estas cualidades destacadas también se muestran en esta pieza.

A pesar de la controversia existente en torno a su autenticidad, la sinfonía concertante es popular en nuestros días, interpretada con regularidad y bien considerada por los músicos profesionales. Algunos pasajes son de la más alta calidad, como la coda del primer movimiento, que muestra un final agitador y emocionante. Robert D. Levin considera auténtica la parte orquestal, mientras que opina que el papel de los solistas habría sido modificado por terceras personas. Se ha sugerido que la obra posee un carácter evocador, incluso otoñal. La escritura de los instrumentos de viento es de tal calidad que tan solo sería sobrepasada por la Serenata n.º 10, «Gran Partita», en si bemol mayor, compuesta en 1781.

Referencias

Enlaces externos

 Grabación audiovisual realizada por la cadena italiana Rai 3, interpretada por Carlo Romano (oboe), Enrico Maria Baroni (clarinete), Ettore Bongiovanni (trompa) y Andrea Corsi (fagot), con la Orquesta Sinfónica Nacional de la RAI: I. Allegro, II. Adagio y III. Andantino con variazioni
 Philadelphia Orchestra, Stokowski, 1940

Sinfonia concertante para oboe, clarinete, trompa, fagot y orquesta (Mozart)
Mozart
Sinfonia concertante para oboe, clarinete, trompa, fagot y orquesta (Mozart)
Composiciones de 1778

Sinfonía concertante para oboe, clarinete, trompa, fagot y orquesta (Mozart)


Francis Lazarro Rizzo (October 23, 1920 – July 16, 1991) was an American police officer and politician. He served as commissioner of the Philadelphia Police Department (PPD) from 1968 to 1971 and mayor of Philadelphia from 1972 to 1980. He was a member of the Democratic Party throughout the entirety of his career in public office. He switched to the Republican Party in 1986 and campaigned as a Republican for the final five years of his life.

Like most of his contemporaries, Rizzo was opposed to the construction of public housing in established neighborhoods, most of which at the time housed majority-white populations.

Rizzo was barred from running for a third term in office by Philadelphia's city charter. He attempted to vote in a charter change to allow him to attempt a run for reelection but was soundly defeated after urging supporters to "vote white", which he later admitted was "a poor choice of words". Before, during, and after his tenure as police commissioner, the PPD engaged in patterns of police misconduct, in particular toward the black community. The patterns of police brutality were documented in a Pulitzer Prize-winning Philadelphia Inquirer series by William K. Marimow and Jon Neuman.

Early life
Rizzo was born in Philadelphia, where his father Rafael was a police officer. He grew up in a South Philadelphia row house neighborhood. During his senior year he dropped out of Southern High School; he later earned a high school equivalency diploma and took government courses at the Fels Institute of Government.

Enlisting in the United States Navy, Rizzo served on the USS Houston cruiser for 19 months before being medically discharged due to diabetes insipidus. Returning to Philadelphia, Rizzo worked for Midvale Steel, helping manufacture naval guns in the lead-up to World War II.

Police commissioner
Rizzo joined the Philadelphia Police Department (PPD) in 1943, rising through the ranks to become captain of the 19th district. In 1967, Rizzo was appointed commissioner by Mayor James Tate. Through various challenges, racial divisions in particular, facing the city, Tate continued to support Rizzo as police commissioner. He was boisterous and brooding, particularly to media. A biography of Rizzo, with an introduction written by future police commissioner John Timoney, recounted: "Of one group of anti-police demonstrators, he is reported to have said, 'When I'm finished with them, I'll make Attila the Hun look like a faggot.'" A reporter who covered the Rizzo years, Andrea Mitchell, recounted routinely brutish behavior at the force as part of a broad pattern of Rizzo bravado.

Rizzo resigned as commissioner in 1971 to run for mayor.

Relationship with black Americans and police riots
Rizzo's relationship with Philadelphia's black community was volatile, with the PPD's reputation suffering among black people. During Rizzo's tenure as division captain and commissioner, critics often charged that he was racially motivated, targeting activities in black neighborhoods.

It was during Rizzo's tenure as deputy commissioner that black and white officers assigned to the city's predominantly black neighborhoods worked in tandem in an attempt to reduce friction between civilians and police forces. As commissioner, Rizzo's department had one of the largest percentages of black officers among large U.S. police departments, with 20% in 1968, at a time when other departments had little if any success in recruiting black people.

However, hiring of black officers declined sharply during Rizzo's tenure as police commissioner. From 1966 to 1970, the percentage of black police officers hired declined from 27.5% to 7.7%. This precipitated a decline in the overall proportion of black Philadelphia police officers: from 21% in 1967 to 18% in 1971.

One of the force's most widely publicized actions under Commissioner Rizzo was raiding the Philadelphia offices of the Black Panther Party on August 31, 1970, one week before the Panthers planned to convene a "People's Revolutionary Convention" at Temple University. The officers performed a strip-search on the arrested Black Panthers before cameras, after a Fairmount Park Police Officer had been murdered. The picture ran on the front page of the Philadelphia Daily News and was seen around the world. Days later the charges against the Panthers were dropped for lack of evidence. Subsequently the search was ruled illegal. Four people unrelated to the Panthers were ultimately found guilty of the murder.

As mayor, Rizzo's handling of the first MOVE incident in 1978 has been interpreted as supporting the charge of racism. When members of the group refused entrance to city inspectors, Rizzo evicted them through armed police action. Snipers were positioned around the house and the compound was blockaded by 1,000 police officers refusing any entry of food or water. When the police finally attempted to lay siege to the compound, officer James Ramp was killed in the conflict, and 16 other police and firefighters injured. Though MOVE members disagreed, it was claimed that Officer James Ramp was killed by MOVE gunfire. Eventually, the standoff was resolved without further loss of life, and the members of MOVE were arrested. One unarmed MOVE member, Delbert Africa, was beaten by multiple officers while leaving the MOVE house with his hands up. The incident as captured by the local news media shows Africa being dragged by his hair, struck with an officer's helmet, and kicked in the face and groin once on the ground.

Mayor of Philadelphia

Election to first term

Although not being elected yet, Rizzo essentially functioned as mayor before the election, as Mayor James Tate had announced on television that he was retiring and naming Rizzo "de facto" mayor of Philadelphia. Asked if this was legal, Tate only laughed and replied that he was retiring. Rizzo finally ran for mayor in 1971. That year, he faced Democratic mayoral candidates Rep. William J. Green III, a former Democratic city chairman; State Rep. Hardy Williams; and former city councilman David Cohen. Cohen withdrew from the race and endorsed Green. Rizzo then defeated Green and Williams in the Democratic primary.

Running as a Democrat in the November 1971 election, Rizzo defeated former (and future) Councilman-at-Large and Chamber of Commerce President Thacher Longstreth. Unlike his opponents, Rizzo did not issue campaign position papers; he thought his slogan, "firm but fair," sufficiently explained his expected role. Little animosity existed between the two candidates, and when Rizzo died suddenly during a later mayoral campaign in 1991, Longstreth wept.

First term
Rizzo was not without adversaries, even at the start of his first term. The Evening Bulletin interviewed former Mayor and School Board President Richardson Dilworth about allegations he made in the San Francisco Chronicle that Rizzo had used the police for political espionage; Dilworth's allegations launched a new and enduring feud between the two.

Grateful for the positive publicity local media had given him as police commissioner, Rizzo awarded jobs to two dozen local reporters. This quid pro quo caused suspicion and, more significantly, removed Rizzo's most enthusiastic supporters from the media. The change in ownership of The Philadelphia Inquirer and Daily News also changed the bias of media coverage. The two newspapers had previously been owned by the Annenberg family, and both had given Commissioner Rizzo broad and favorable coverage. But the papers were sold to Knight Newspapers, later Knight Ridder. By the start of Rizzo's first term, the staff of the Inquirer, friendly to Rizzo, had largely been supplanted by younger journalists, led by one of the nation's most aggressive young editors, Eugene Roberts, formerly national editor of The New York Times. Roberts and his staff emphasized investigative reporting, and the Rizzo administration, among other local institutions, was the subject of many critical stories by the Times.

A conservative Democrat, Rizzo supported the 1972 reelection campaign of Republican president Richard Nixon. In return for Rizzo's support, the victorious Nixon granted more federal funding to Philadelphia. But the action alienated many of Rizzo's supporters in his own party. The Democratic city committee, Democrats on the city council, and party chairman Peter Camiel viewed Rizzo's action as a betrayal.

Lie detector scandal (1973)
Rizzo clashed with the media well into his term. He held frequent press conferences in which he discussed matters in colorful and often bombastic language. After Camiel accused Rizzo of offering patronage in exchange for influencing the choice of candidates for district attorney and city comptroller, Rizzo called Camiel a liar. A reporter from the Philadelphia Daily News asked Rizzo if he would submit to a polygraph test to prove Camiel was lying. Rizzo agreed, as did Camiel. "If this machine says a man lied, he lied," Rizzo famously said before the test. But the polygraph indicated that Rizzo had lied and Camiel had not. The scandal ended any hope Rizzo had of becoming governor. He discontinued his press conferences for nearly two years and attempted to rebuild his public support by appealing directly to voters.

Election to second term

In the 1975 Democratic primary, Rizzo defeated State Senator Louis G. Hill, Dilworth's nephew, who was supported by Camiel. In the November election, Rizzo defeated independent candidate Charles Bowser, a leading black attorney and former City Councilman at Large, and Thomas M. Foglietta, who later represented a large portion of the city in Congress.

Second term

During Rizzo's second term, black community activist and future Philadelphia Mayor W. Wilson Goode sued the city in federal court, alleging racial discrimination in the police and fire departments. The fire department was headed by Joseph Rizzo, the mayor's brother. The suit led to the adoption of the influential "Philadelphia Plan", calling for affirmative action in civil service hiring and promotions.

An interesting feature of Rizzo's mayoralty was the establishment and mayor sanctioning of a publicly funded "anti-defamation agency" to combat pejorative remarks about Philadelphia. The agency's best-publicized action was the boycott of S.O.S. Soap Pads, after a television commercial broadcast nationally referred to the city disparagingly. The manufacturer withdrew the offending commercial.

Construction began on The Gallery at Market East shopping mall and the Center City Commuter Connection, a commuter tunnel that connected and combined the city's old and historically independent railroad systems, the Reading Railroad and the Pennsylvania Railroad.

The Philadelphia Gas Works, known locally as PGW, had been managed by a private company. During Rizzo's tenure, it was taken over by the city. PGW then implemented senior citizens discounts and generous municipal labor contracts and expanded patronage hiring.

During Rizzo's second term, two reporters at The Philadelphia Inquirer, William K. Marimow and Jon Neuman, began a long series about Philadelphia police department's patterns of police brutality, intimidation, coercion and disregard for constitutional rights. The series won a Pulitzer Prize for the newspaper. This series was the basis of the 2000 film The Thin Blue Lie, in which Rizzo was portrayed by Paul Sorvino.

Tax increase and recall attempt

In his successful second mayoral campaign in 1975, Rizzo campaigned under the slogan, "He held the line on taxes". Soon after the election, he persuaded City Council to increase the city's wage tax from 3.31% to 4.31%, one of the highest in the nation. The action infuriated Rizzo's opponents and led fiscal conservatives to join them in attempting to recall Rizzo from the mayor's office. Americans for Democratic Action, the liberal activist group that had played a key role in moving Philadelphia from Republican to Democratic control in the late 1940s and early 1950s, gathered the 250,000 signatures required. Polls showed Rizzo losing by a wide margin. Rizzo's allies counterattacked by challenging the validity of the signatures as well as the recall procedure itself. Then the Pennsylvania Supreme Court declared the Charter's recall provision unconstitutional by one vote. The decision was written by Chief Justice Robert N. C. Nix Jr., elected to the court with Rizzo's support in 1971.

Rizzo opponents, while greatly disheartened, elected Edward G. Rendell as district attorney in 1977 and organized a campaign to elect anti-Rizzo Democratic committee persons and elected officials in the 1978 primaries.

Attempt for third consecutive term
Facing Philadelphia's two consecutive term limit, Rizzo persuaded the Philadelphia City Council to place a charter change question on the ballot in 1978 that would have allowed him to run for a third consecutive term in 1979. In a record turnout for a Philadelphia municipal election, Philadelphians voted two to one against the change, blocking Rizzo from running in 1979. In that election, Republican gubernatorial candidate Dick Thornburgh won a larger-than-expected percentage of the black vote (for a Republican) and the governorship against a heavily favored Democratic opponent. The anti-charter change organization would soon support a "Clean Sweep" ticket for municipal offices in 1979, including former Rep. William J. Green III, who was elected mayor. Later on Rizzo tried to run again; this time his main Democratic opponent was the first black mayor of Philadelphia, Wilson Goode. During this run he tried to connect more with Philadelphia's blacks, which proved ineffectual as he won only three percent of the black vote and lost to Goode in a closely contested election.

Historical assessment
A 1993 survey of historians, political scientists and urban experts conducted by Melvin G. Holli of the University of Illinois at Chicago saw Rizzo ranked as the fifth-worst American big-city mayor to serve between the years 1820 and 1993. When the survey was limited only to mayors that were in office post-1960, the results saw Rizzo ranked as the absolute worst.

Rizzo's mayoralty has received retrospective criticism for his alleged racism and the police brutality that took place under his watch.

Lawsuits
Rizzo's police department, Rizzo's mayoral administration, and Rizzo personally faced dozens of lawsuits alleging abuses ranging from physical assault to systemic discrimination and harassment, culminating in Philadelphia's first mayoral recall effort. A 1968 lawsuit charged Rizzo and the Fairmount Parks commission in a class action suit, alleging targeted harassment of "hippies" in Rittenhouse Square. In 1973, a police accountability group alleged Rizzo's responsibility in systemic police discrimination and harassment of Philadelphia minority communities, seeking the establishment of a civilian oversight organization. Another 1973 civil rights action charged Rizzo with assault and conspiracy against political protestors in activities related to his mayoral campaign.

Rizzo was also named in a protracted court battle over Whitman Park, a bitterly contested public housing project in South Philadelphia. Upon taking office in 1971, Mayor Rizzo famously proclaimed that Whitman Park would never be built. Rizzo ultimately lost in court in 1979, as Federal District Judge Raymond J. Broderick cited racist motivations in blocking the project.

Post-mayoral career

Between 1983 and 1986, Rizzo served as a security consultant at the Philadelphia Gas Works, controversially, as he drew a city pension at the same time, and hosted one of Philadelphia's most popular radio talk shows, a tradition later emulated by his son, Republican City Councilman Frank Rizzo Jr.

In 1980, Rizzo damaged an NBC KYW-TV camera while they were stationed in a van outside his house in Chestnut Hill. He was surrounded by several police officers who did nothing to restrain him. When KYW reporter Stan Bohrman tried to interview him later over the incident, Rizzo offered to fight him and repeatedly called him a "crumb bum" and a "crumb creep lush coward".

He ran unsuccessfully for the Democratic nomination for mayor in 1983, losing to Wilson Goode, who in turn won the mayoral election. In 1986, he became a Republican and ran in the mayoral election of 1987, once again losing to Goode, 49% to 51%.

In 1991, he set out to run for mayor again. He won the Republican primary against former Philadelphia District Attorney (and later chief justice of the Pennsylvania Supreme Court) Ronald D. Castille.

Death
In his campaign against the Democratic candidate, former District Attorney (and later two-term Pennsylvania Governor) Edward G. Rendell, Rizzo was expected to again employ hardball tactics. On the Friday four days before his death, he walked through the largely black 52nd Street neighborhood in West Philadelphia with community leaders. But on the following Tuesday, July 16, 1991, he suffered a massive heart attack while campaigning for the general election. He was pronounced dead at Thomas Jefferson University Hospital at 2:12 pm. EDT.

Joseph M. Egan Jr. then replaced Rizzo as the Republican nominee. Rendell went on to win the November election and served two terms as mayor.

Funeral and memorials

Rizzo's funeral was purported to be the largest in the history of Philadelphia, with people lining the streets of the motorcade from the Cathedral Basilica of Saints Peter and Paul to the cemetery. He was interred at Holy Sepulchre Cemetery in Cheltenham Township, Pennsylvania.

In his hometown neighborhood of South Philadelphia, a mural portrait of Rizzo was located at the Italian Market on Ninth Street. The mural had been described as "Philadelphia's most commonly defaced piece of public art". The mural was painted over on June 7, 2020, at the request of Mural Arts, a nonprofit that maintained the mural.

A statue of Mayor Rizzo waving in greeting, created by sculptor Zenos Frudakis, used to stand in front of Philadelphia's Municipal Services Building. The  statue was paid for by private contributions. Following the aftermath of the 2017 Unite the Right rally in Charlottesville, Virginia, Councilwoman Helen Gym posted on Twitter, "All around the country, we're fighting to remove the monuments to slavery & racism. Philly, we have work to do. Take the Rizzo statue down". Gym's comments started a public debate about the future of the Rizzo statue and mural. Mayor Jim Kenney was open to the possibility, stating that "it is time to discuss the future" of the monument. On November 4, 2017, Mayor Kenney announced that the statue would be moved to a new location, though it subsequently remained in place. In May 2020, the statue was vandalized during protests in response to the murder of George Floyd. Days later on the night of June 2, the statue was removed. Mayor Jim Kenney stated "The statue is a deplorable monument to racism, bigotry, and police brutality for members of the black community, the LGBTQ community, and many others. The treatment of these communities under Mr. Rizzo's leadership was among the worst periods in Philadelphia's history."

Rizzo was portrayed in The Thin Blue Lie by Paul Sorvino and The Irishman by Gino Cafarelli. Rizzo is also the model and inspiration behind the Jerry Carlucci character in the Badge of Honor book series.

Bibliography
The Cop Who Would Be King, by Philadelphia Bulletin journalists Joseph R. Daughen and Peter Binzen, is widely considered the most authoritative account of Frank Rizzo's rise to power. In 1993, sports journalist Sal Paolantonio wrote a book about Rizzo entitled Rizzo: The Last Big Man In Big City America. In 2015 the play Rizzo by Bruce Graham based on Paolantonio's book premiered at Theatre Exile in Philadelphia. More critical comments on Rizzo's tenure as police commissioner and mayor are found in Andrea Mitchell's book Talking Back. Phyllis Kaniss's The Media and the Mayor's Race is an analysis of local journalistic coverage of Rizzo's last campaign; it describes the tactics he used against Castille and planned to use against Rendell.

Timothy J. Lombardo's book Blue-Collar Conservatism: Frank Rizzo's Philadelphia and Populist Politics (University of Pennsylvania Press, 2018) offers a serious examination of Rizzo's career and the rise of blue-collar conservatism in the late 20th century.

See also

 Alfonzo Giordano
 History of Italian Americans in Philadelphia
 List of monument and memorial controversies in the United States

References

External links

 Biographical sketch of Rizzo's controversial methods

1920 births
1991 deaths
American people of Italian descent
Burials at Holy Sepulchre Cemetery
Commissioners of the Philadelphia Police Department
Mayors of Philadelphia
Pennsylvania Democrats
Pennsylvania Republicans
American Roman Catholics
Philadelphia Police Department officers
United States Navy sailors
American television personalities
Male television personalities
20th-century American politicians

Frank Rizzo


Les Deflandreaceae sont une famille d'algues dinoflagellées de l'ordre des Peridiniales.

Le genre Deflandrea est une organisme fossile découvert dans les bassins côtiers de l'état de Victora en Australie, dans les étages géologiques paléocènes et éocènes.

Étymologie
Le nom vient du genre type Deflandrea, donné en hommage au  naturaliste,  protistologiste et micropaléontologue français Georges Deflandre.

Liste des genres
Selon
 Abratopdinium, S.Mao & B.A.R.Mohr
 Kisselovia, Vozzhennikova
 Lentinia, Bujak
 Manumiella, Bujak & Davies
 Palaeocystodinium, G.Alberti
 Senegalinium, Jain & Millepied
 Spinidinium, Cookson & Eisenack
 Subtilisphaera, Jain & Millepied
 Svalbardella,	S.B.Manum

Une grand nombre de genres fossiles ont été décrits, dont le genre type :
  Deflandrea, Eisenack, 1938

Notes et références

Notes

Références

Liens externes
  DINOFLAJ2-Wiki : lire en ligne

Dinophyta
Famille d'algues (nom scientifique)
Nom botanique créé d'après un nom propre

Deflandreaceae


Çulluuşağı, Adana ilinin Kozan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Adana iline 105, Kozan ilçesine 28 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

 Yerelnet

Kozan'ın mahalleleri

Çulluuşağı, Kozan


An Festulolium brinkmannii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Alexander Karl Heinrich Braun, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Paul Friedrich August Ascherson och Karl Otto Robert Peter Paul Graebner. An Festulolium brinkmannii in nahilalakip ha genus nga Festulolium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festulolium

Festulolium brinkmannii


Philadelphia is a 1993 American legal drama film written by Ron Nyswaner, directed by Jonathan Demme and starring Tom Hanks and Denzel Washington. Filmed on location in its namesake city, it tells the story of Attorney Andrew Beckett (Hanks) who comes to ask a personal injury attorney,  Joe Miller (Washington), to help him sue his employers, who fired him after discovering he was gay and that he had AIDS.

Philadelphia premiered in Los Angeles on December 14, 1993, and opened in limited release on December 22, before expanding into wide release on January 14, 1994. It grossed $206.7 million worldwide, becoming the 9th highest-grossing film of 1993. It was positively received by critics for its screenplay and the performances of Hanks and Washington. For his performance as Andrew Beckett, Hanks won the Academy Award for Best Actor at the 66th Academy Awards, while the song "Streets of Philadelphia" by Bruce Springsteen won the Academy Award for Best Original Song. Nyswaner was also nominated for the Academy Award for Best Original Screenplay, but lost to Jane Campion for The Piano. Philadelphia is notable for being one of the first mainstream Hollywood films not only to explicitly address HIV/AIDS and homophobia, but also to portray gay people in a positive light.

Plot

Andrew Beckett is a senior associate at the largest corporate law firm in Philadelphia. He conceals his homosexuality and his status as an AIDS patient from others in the office. A partner in the firm notices a lesion on Beckett's forehead. Although Beckett attributes the lesion to a racquetball injury, it indicates Kaposi's sarcoma, an AIDS-defining condition.

Beckett stays home from work for several days to try to find a way to hide his lesions. He finishes the paperwork for a case he has been assigned and brings it to his office, leaving instructions for his assistants to file it the following day, which marks the end of the statute of limitations for the case. The next day, he receives a call asking for the paperwork, as it cannot be found and there are no copies on the computer's hard drive. The paperwork is finally located in an alternative location and is filed with the court at the last moment. Beckett is called to a meeting the morning afterwards where the firm's partners dismiss him.

Beckett believes someone deliberately hid the paperwork to give the firm an excuse to fire him and that the termination is a result of his AIDS status and his sexuality. He asks ten attorneys to take his case, the last of whom is African-American personal injury lawyer Joe Miller, whom Beckett previously opposed in a different case. Miller appears uncomfortable that a man with AIDS is in his office. After declining to take the case, Miller immediately visits his doctor to find out if he could have contracted the disease. The doctor explains that the routes of HIV infection do not include casual contact.

Unable to find a lawyer willing to represent him, Beckett is compelled to act as his own attorney. While conducting research at a law library, Miller sees Beckett at a nearby table. A librarian approaches Beckett and says that he has found a case of AIDS discrimination for him. As others in the library begin to stare uneasily, the librarian suggests Beckett go to a private room. Seeing parallels in racial discrimination he has experienced, Miller approaches Beckett, reviews the material he has gathered, and agrees to take the case.

As the case goes to trial, the partners of the firm take the stand, each claiming that Beckett was incompetent and that he had deliberately tried to hide his condition. The defense repeatedly suggests that Beckett brought AIDS upon himself via gay sex and is therefore not a victim. It is revealed that the partner who noticed Beckett's lesion, Walter Kenton, previously worked with a woman who contracted AIDS after a blood transfusion and thus he should have recognized the lesion as being a symptom of an AIDS-related illness.  According to Kenton, the woman was an innocent victim, unlike Beckett, and he further testifies that he did not recognize Beckett's lesion. To prove that the lesions would have been visible, Miller asks Beckett to unbutton his shirt while on the witness stand, revealing that his lesions are indeed visible and recognizable as such. Throughout the trial, Miller's homophobia slowly disappears as he and Beckett bond from working together.

Beckett collapses and is hospitalized after Charles Wheeler, the partner he most admired, testifies against him. Another partner, Bob Seidman, confesses that he suspected Beckett had AIDS but never told anyone and didn't allow him to explain himself, which he deeply regrets. During Beckett's hospital stay, the jury votes in his favor, awarding him back pay, damages for pain and suffering, and punitive damages, totaling over $5 million. Miller visits the visibly failing Beckett in the hospital after the verdict and overcomes his fear enough to touch Beckett's face. After the family leaves the room, Beckett tells his lover Miguel Alvarez that he is "ready." At the Miller home later that night, Miller and his wife are awakened by a phone call from Alvarez, who tells them that Beckett has died. A memorial is held at Beckett's home, where many mourners, including Miller and his family, view home movies of Beckett as a happy child.

Cast

Casting
Daniel Day-Lewis was offered the role of Andrew Beckett, but turned it down. Bill Murray and Robin Williams were considered for the role of Joe Miller. John Leguizamo was offered the role of Miguel Álvarez, but turned it down to play Luigi in the film Super Mario Bros. In an interview with The New York Times in June 2022, Tom Hanks said that the film would not get made nowadays with a straight actor in a gay role, stating audiences wouldn't "accept the inauthenticity of a straight guy playing a gay guy". Hanks added that that was "rightly so", stating "One of the reasons people weren't afraid of that movie is that I was playing a gay man".

Inspiration
The events in the film are similar to the events in the lives of attorneys Geoffrey Bowers and Clarence Cain. Bowers was an attorney who, in 1987, sued the law firm Baker McKenzie for wrongful dismissal in one of the first AIDS discrimination cases. Cain was an attorney for Hyatt Legal Services who was fired after his employer found out he had AIDS. He sued Hyatt in 1990, and won just before his death.

In 1994, shortly after the film's release, Scott Burr, a former attorney with the Philadelphia firm of Kohn, Nast and Graf, sued his previous employer for illegally terminating him upon finding out that he was HIV positive. Like the defendants in the film, the firm claimed that it fired him for incompetence without knowing about his health. The parties settled the lawsuit for an undisclosed amount after three weeks of trial. Burr continued to practice law prior to his death in 2020.

Controversy
Bowers' family sued the writers and producers of the film. A year after Bowers' death in 1987, a producer, Scott Rudin, had interviewed the Bowers family and their lawyers, and, according to the family, promised compensation for the use of Bowers' story as a basis for a film. Family members asserted that 54 scenes in the movie were so similar to events in Bowers's life that some of them could only have come from their interviews. However, the defense said that Rudin had abandoned the project after hiring a writer and did not share any information the family had provided. The lawsuit was settled after five days of testimony. Although terms of the agreement were not released, the defendants did admit that "the film 'was inspired in part'" by Bowers' story.

Release

Theatrical release
Philadelphia premiered in Los Angeles on December 14, 1993 and opened in limited release in four theaters on December 22, before expanding into wide release on January 14, 1994. The L.A. premiere was a benefit for AIDS Project Los Angeles, which netted $250,000 APLA Chair Steve Tisch told the LA Times.

The film was the first Hollywood big-budget, big-star film to tackle the issue of AIDS in the U.S. (following the TV movie And the Band Played On) and signaled a shift in Hollywood films toward more realistic depictions of people in the LGBT community. According to a Tom Hanks interview for the 1995 documentary The Celluloid Closet, he was cast in the role due to his non-intimidating screen persona in order to allow for audiences to sympathize with a gay, HIV-positive character. However, scenes showing more affection between him and Banderas were cut, including one with him and Banderas in bed together. The DVD edition, produced by Automat Pictures, includes this scene.

Home media
Philadelphia was released on VHS on June 29, 1994 and on DVD on September 10, 1997. Philadelphia was later released as a limited edition Blu-ray through Twilight Time on May 14, 2013. In conjunction with the film's 25th anniversary, the film was released on 4K Blu-Ray on November 27, 2018.

The screenplay was also republished in a novelization by writer Christopher Davis in 1994.

Reception

Box office
Philadelphia was originally released on December 22, 1993, in a limited opening of only four theaters, and had a weekend gross of $143,433 with an average of $35,858 per theater. The film expanded its release on January 14, 1994, to 1,245 theaters and went to number one at the US box office, grossing $13.8  million over the 4-day Martin Luther King Jr. Day weekend, averaging $11,098 per theater. The film stayed at number 1 the following weekend, earning another $8.8  million.

In its 14th weekend, the weekend after the Oscars, the film expanded to 888 theaters, and saw its gross increase by 70 percent, making $1.9  million and jumping from number 15 the previous weekend (when it made $1.1  million from 673 theaters), to return to the top ten ranking at number 8 that weekend.

Philadelphia eventually grossed $77.4 million in North America and $129.2 million overseas for a total of $206.7 million worldwide against a budget of $26million, making it a significant box office success, and becoming the 12th highest-grossing film in the U.S. of 1993.

Critical response
On the review aggregator Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 81% based on 62 reviews, with an average rating of 6.9/10. The site's critical consensus reads: "Philadelphia indulges in some unfortunate clichés in its quest to impart a meaningful message, but its stellar cast and sensitive direction are more than enough to compensate." Metacritic gave the film a weighted average score of 66 out of 100, based on 21 critics, indicating "generally favorable reviews." Audiences polled by CinemaScore gave the film an average grade of "A" on an A+ to F scale.

In a contemporary review for the Chicago Sun-Times, Roger Ebert gave the film three and a half out of four stars and said that it is "quite a good film, on its own terms. And for moviegoers with an antipathy to AIDS but an enthusiasm for stars like Tom Hanks and Denzel Washington, it may help to broaden understanding of the disease. It's a ground-breaker like Guess Who's Coming to Dinner (1967), the first major film about an interracial romance; it uses the chemistry of popular stars in a reliable genre to sidestep what looks like controversy."

Christopher Matthews from the Seattle Post-Intelligencer wrote "Jonathan Demme's long-awaited Philadelphia is so expertly acted, well-meaning and gutsy that you find yourself constantly pulling for it to be the definitive AIDS movie." James Berardinelli from ReelViews wrote "The story is timely and powerful, and the performances of Hanks and Washington assure that the characters will not immediately vanish into obscurity." Rita Kempley from The Washington Post wrote "It's less like a film by Demme than the best of Frank Capra. It is not just canny, corny and blatantly patriotic, but compassionate, compelling and emotionally devastating."

Year-end lists
 8th – Dan Craft, The Pantagraph
 8th – Joan Vadeboncoeur, Syracuse Herald American
 Honorable Mention – Dennis King, Tulsa World
 Honorable Mention – Bob Carlton, The Birmingham News

Accolades

American Film Institute
 AFI's 100 Years...100 Heroes & Villains
 Andrew Beckett – #49 (Heroes)
 AFI's 100 Years...100 Cheers: America's Most Inspiring Movies – #20

Soundtrack

A soundtrack album was released in January 1994, by Epic Soundtrax containing the main music featured in the film.

Track listing

The album was re-released in 2008 in France only as a CD/DVD combo pack with the film itself, containing the same track listing (catalogue number 88697 322052 under both Sony BMG Music Entertainment and Sony Classical labels). The director deliberately asked Bruce Springsteen to make the feature song for this film.  However, Springsteen's first contribution, "Tunnel of Love," was rejected by Demme.

Weekly charts

Year-end charts

Certifications and sales

See also
 List of American films of 1993
 Philadelphia lawyer

References

External links

 Movie stills

1993 drama films
1993 LGBT-related films
1993 films
American courtroom films
American legal drama films
American LGBT-related films
1990s English-language films
Films about lawyers
Films directed by Jonathan Demme
Films featuring a Best Actor Academy Award-winning performance
Films featuring a Best Drama Actor Golden Globe winning performance
Films scored by Howard Shore
Films set in Philadelphia
Films set in Pennsylvania
Films shot in Philadelphia
Films about anti-LGBT sentiment
Films that won the Best Original Song Academy Award
Gay-related films
HIV/AIDS in American films
Homophobia in fiction
LGBT-related drama films
Termination of employment in popular culture
TriStar Pictures films
1990s American films
1990s legal drama films

Philadelphia (film)


Sotto-voce ( , ; literal "sub voce", cu sensul "în surdină", "cu voce scăzută") înseamnă scăderea intenționată a volumului vocii cuiva pentru a evidenția ceva anume. Vorbitorul dă impresia că rostește involuntar un adevăr care ar putea surprinde, șoca sau jigni. Expresia (probabil apocrifă)  ("Și totuși se învârte") a lui Galileo Galilei, rostită după retractarea teoriei heliocentrice, este un exemplu de sotto-voce.

Utilizări

Drept
În drept, "sotto-voce" într-o transcriere indică o conversație care se poartă sub nivelul de auzire al grefierului.

Dramă, literatură și retorică
În literatură, teatru și retorică, sotto-voce este un mod de exprimare obținut prin coborârea vocii, folosit cu scopul de a nu fi auzit de interlocutor, fiind oarecum similar cu efectul oferit de un personaj care se adresează în special publicului sau cititorilor. De exemplu, în capitolul 4 din romanul Jane Eyre, Charlotte Brontë folosește termenul sotto-voce pentru a descrie modul de a vorbi al doamnei Reed după o ceartă cu Jane:

În muzică, sotto-voce este o scădere dramatică a volumului vocal sau instrumental.

Grup
Chœur d'Enfants Sotto Voce este un cor de copii care interpretează pe scena Teatrului Châtelet din Paris. El este cunoscut pentru interpretarea unei game largi de melodii, de la muzica de pe Broadway până la muzica clasică franceză și jazz.

Note

Tehnici retorice
Cuvinte și expresii în limba italiană

Sotto-voce


În chimia anorganică, regulile lui Fajans, formulate de către Kazimierz Fajans în 1923, sunt folosite pentru a prezice dacă o legătură chimică este covalentă sau ionică, și depind de sarcina cationului și mărimile relative ale anionului și cationului. Acestea pot fi sintetizate în următorul tabel:

{| class="wikitable"
!Ionică
!Covalentă
|-
|Sarcină pozitivă mică
|Sarcină pozitivă mare
|-
|Cation mare
|Cation mic
|-
|Anion mic
|Anion mare
|}

De exemplu, clorura de sodiu, cu sarcină pozitivă mică (+1), cation mare (~1 Å) și un anion relativ mic (0,2 Å) este un compus ionic, iar clorura de aluminiu (AlCl3), cu sarcina pozitivă mare (+3) și anion mare este un compus covalent.

Referințe

Chimie anorganică

Regulile lui Fajans


"Solen var også din" var det danske rockband The Savage Roses første dansksprogede album, udgivet i 1978. Musikanmelder Torben Bille skriver i information 27. februar 2001 "Musikalsk er 1978-pladen Solen Var Også Din et lille under af nærhed og musikalitet, ikke mindst takket være percussionisten John Ravn. Det er multietnisk danskhed, sat på uforudsigelige rytmer."

Album fra 1978

Solen var også din


Rashad Mandan Omar is an Iraqi politician and engineer who was Minister of Science and Technology in the cabinet appointed by the Interim Iraq Governing Council in September 2003 and in the Iraqi Interim Government. He retained his position in the 2004 interim government.

A Sunni Muslim and Turkoman, originally from Kirkuk, Omar is an engineer by training and returned to Iraq shortly before being appointed, having spent time working in Dubai in the field of airport construction.

References

Government ministers of Iraq
Living people
Year of birth missing (living people)
People from Kirkuk
Iraqi Turkmen people
Alumni of the University of London

Rashad Mandan Omar


The black-headed lapwing or black-headed plover (Vanellus tectus) is a large lapwing, a group of largish waders in the family Charadriidae. It is a resident breeder across sub-Saharan Africa from Senegal to Ethiopia, although it has seasonal movements. It lays two or three eggs on a ground scrape.

These are conspicuous and unmistakable birds. They are medium-large waders with a black head other than a white forehead, lower face and bands across the rear head and nape. There is a wispy black crest like northern lapwing and the bill and legs are red. The tail is white, tipped black.

In flight, the black-headed lapwing's upperwings have black flight feathers and brown coverts separated by a white bar. The underwings are white with black flight feathers.

This species is a common breeder in wet lowland habitats close to water. It often feeds in drier habitats, such as golf courses and grassy scrub, picking insects and other invertebrates from the ground.

The black-headed lapwing has a metallic tink-tink call.

Taxonomy
The black-headed lapwing was described by the French polymath Georges-Louis Leclerc, Comte de Buffon in 1781 in his Histoire Naturelle des Oiseaux from a specimen collected in Senegal. The bird was also illustrated in a hand-coloured plate engraved by François-Nicolas Martinet in the Planches Enluminées D'Histoire Naturelle which was produced under the supervision of Edme-Louis Daubenton to accompany Buffon's text.  Neither the plate caption nor Buffon's description included a scientific name but in 1783 the Dutch naturalist Pieter Boddaert coined the binomial name Charadrius tectus in his catalogue of the Planches Enluminées. The black-headed lapwing is now placed in the genus Vanellus  that was erected by the French zoologist Mathurin Jacques Brisson in 1760. The generic name Vanellus is the Medieval Latin for a "lapwing". It is a diminutive of the Latin vanus meaning "winnowing" or "fan". The specific epithet tectus is Latin for "covered" (i.e. blackcrowned).

Two subspecies are recognised:
 V. t. tectus (Boddaert, 1783) – southwest Mauritania to Ethiopia south to Ivory Coast and Uganda
 V. t. latifrons (Reichenow, 1881) – south Somalia to east Kenya

References

Further reading
 Shorebirds – An Identification Guide to the Waders of the World  by John Marchant, A. J. Prater and Peter Hayman  (paperback)  (hardback).

External links

black-headed lapwing
Birds of Sub-Saharan Africa
black-headed lapwing
black-headed lapwing

Black-headed lapwing


Longueval bezeichnet
 Longueval, französische Gemeinde im Département Somme

Longueva ist der Familienname folgender Personen:
 Antoine de Longueval (ca. 1498–1525), französischer Sänger und Komponist der Renaissance
 Charles Bonaventure de Longueval (1571–1621), französischer Feldherr
 Ferdinand de Longueval (1856–1909), Graf von Buquoy Baron de Vaux, österreichischer Politiker, k.k. Landwirtschaftsminister von 1904 bis 1906
 Karl Albert de Longueval (1607–1663), königlich spanischer Statthalter (Grand-Bailli) der Grafschaft Hennegau

Longueval (Begriffsklärung)


SønderjyskE Fodbold sæson 2017-18 er SønderjyskE Fodbold's 10. sæson i træk i den bedste danske fodboldrække, og den 22. som fodboldklub. Udover Superligaen, deltog klubben i DBU Pokalen. Det er den anden sæson med cheftræner Claus Nørgaard.

Klub

Førsteholdets trænerstab

Klubadministration

Spillere

Førstehold

Transferer

Ind

Ud

Turneringer

Samlet

Superligaen

Grundspil

Resultatoverblik

Resultater efter hver runder

Kampe
SønderjyskEs kampe i grundspillet i sæsonen 2017-18.

DBU Pokalen

Træningskampe

Statistik

Antal kampe

Referencer

SønderjyskE Fodbold
Danske fodboldklubbers sæson 2017-18

SønderjyskE Fodbold sæson 2017-18