Peter Jeffery Revson (New York, SAD, 27. veljače 1939. – Midrand, Južna Afrika, 22. ožujka 1974.) bio je američki vozač automobilističkih utrka.

U Formuli 1 debitirao je 1964. Nakon toga odvozio je jednu utrku 1971. za momčad Tyrrell kao treći vozač. 1972. dobio je mjesto u McLarenu te odvozio svoju prvu punu sezonu u Formuli 1. Te sezone penjao se na podij četiri puta. 1972. također vozi za McLaren, te upisuje prve pobjede. Prvo pobjeđuje na kaotičnoj VN Velike Britanije na Silverstoneu, a zatim i na VN Kanade na Mosport Parku. 1974. potpisuje za američku momčad Shadow.

Tjedan dana uoči VN Južne Afrike, 22. ožujka 1974. Revson je poginuo testirajući svoj bolid na Kyalamiju. Prednja osovina na njegovom bolidu je pukla, te je Revson izletio sa staze i udario u zaštitnu ogradu nakon čega se njegov bolid zapalio. Peter je bio drugi član obitelji koji je poginuo, nakon smrti njegovog brata Douglasa u utrci u Danskoj 1967.

Osim u Formuli 1, Pete Revson povremeno je nastupao i u IndyCar prvenstvu i ostvario 1 pobjedu 1969., te 5 puta na utrci 500 milja Indianapolisa, gdje mu je najbolji rezultat bilo 2. mjesto 1971.

Godine 1996. primljen je Motosport Hall of Fame of America u kategoriji trkaćih automobila.

Karijera u F1
1964. Lotus1, 0 bodova

1971. Tyrrell, 1 utrka

1972. McLaren, 23 boda, 5. mjesto

1973. McLaren, 38 bodova, 5. mjesto

1974. Shadow, 2 utrke

  Revson je 1964. vozio za momčadi Revson Racing i Reg Parnell Racing, koje su koristile Lotusovu šasiju te sezone.

Indianapolis 500

Vanjske poveznice
Peter Revson na racing-reference.com
Peter Revson F1 statistika na statsf1.com

Američki vozači Formule 1
Američki vozači IndyCar serije

Peter Revson


Sir Somerset Arthur Gouch Calthorpe (23 Aralık 1865 - 29 Temmuz 1937), İngiliz filo amiralidir. I. Dünya Savaşı sonunda İtilaf Devletleri Akdeniz donanması komutanı olarak Mondros Mütarekesi'ni imzaladı.

Türk Kurtuluş Savaşı yıllarında İstanbul'da İngiliz yüksek komiseri olarak görev yaptı. Osmanlı yönetimine direniş yanlısı subayların halkı silahlandırmaması yönünde baskı yaptı. 14 Mayıs 1919'da İzmir Valisi Kürt Ahmed İzzet Paşa'ya İzmir'in işgal edileceğine dair bir not verdi. Haziran ve Temmuz 1919'da Harbiye Nezareti'ne gönderdiği yazılarla defalarca Mustafa Kemal Paşa'nın Anadolu'dan geri çağrılmasını istedi. 5 Ağustos 1919'da İstanbul'dan ayrıldı. Yerine Amiral John de Robeck atandı. 1939'da Londra'da öldü.

Kaynakça

1864 doğumlular
1937 yılında ölenler
Britanyalı amiraller
Birleşik Krallık'ın Osmanlı İmparatorluğu büyükelçileri

Somerset Arthur Gough-Calthorpe


Diplocoelus rudis é uma espécie de escaravelho de pele falsa da família Biphyllidae. É encontrado na América do Norte.

Referências

Leitura adicional

Coleópteros descritos em 1863
Biphyllidae

Diplocoelus rudis


Wind Song was a 4-masted motor sailing yacht used as a cruise ship by Windstar Cruises from 1987 until 2002, when the ship suffered an engine room fire.

Wind Song was one of an unusual class of only three vessels (,  and Wind Song), designed as a modern cruise ship but carrying an elaborate system of computer-controlled sails on four masts. The ship's usual itinerary was an inter-island cruise in French Polynesia and in the Bahamas.

Fire
On December 1, 2002, according to a first-hand passenger account, an engine room fire forced passengers into lifeboats at 3:15 a.m. where they'd hoped to stay only until the fire was under control. At 5:04 a.m. a small explosion was heard from the front of the ship and the captain gave the order to abandon ship. All 127 passengers and 92 crew members were evacuated safely.
Passengers were transported by fast ferry to Raiatea, a nearby island where they arrived at approx 8 a.m. Over the course of that day, they were flown on scheduled and charter Air Tahiti flights to Papeete.

The French Navy put out the fire and towed the ship to Papeete, where examination showed extensive damage to engineering spaces, although the passenger areas were mostly intact. Subsequently the Navy demanded compensation for its services, and French Polynesian government seized the Wind Song. However, both Holland America Line (owner of Windstar Cruises at the time, itself a subsidiary of Carnival Corporation & plc) and Carnival Corporation & plc was unwilling to pay the costs involved, and even scrapping was uneconomical, because of the ship's small size and remoteness from shipbreakers in India, China, and elsewhere.

On January 22, 2003, with the agreement of Holland America and Carnival, the President of the Territorial Government of French Polynesia, Gaston Flosse, ordered the scuttling of the Wind Song. That night the ship was towed into the Sea of the Moon between Tahiti and Moorea and sunk in 9,843 feet of water, at latitude 17.45S, longitude 149.48W.

References

External links
 First-hand Passenger account of fire and evacuation, 2003

Wind Song
Ship fires
Maritime incidents in 2002
Four-masted ships
Cruise ships
Lost sailing vessels
1986 ships

Wind Song (ship)


Ultimo (jap. , Karakuri Dōji Ultimo) ist eine Mangaserie von Stan Lee und Hiroyuki Takei. Dabei stammt das Konzept von Stan Lee, die weitere Entwicklung der Geschichte und die Zeichnungen übernahm Hiroyuki Takei. Der Manga erschien zwischen 2008 und 2015 in Japan und ist in die Genres Action, Science-Fiction und Shōnen einzuordnen.

Inhalt
Im Japan des 12. Jahrhunderts erschafft Dr. Dunstan zwei "Karakuri Dōji", mechanische Puppen oder Roboter, die das absolut Gute und das absolut Böse verkörpern. Das Gute, Ultimo, und das Böse, Vice, sollen nach 1000 Jahren wieder erwachen und im Kampf gegeneinander zeigen, welche Kraft stärker ist.

Als Ultimo und Vice wieder erwachen, fechten sie ihren Kampf sogleich in Tokio aus, bleiben danach aber zunächst beide schwer angeschlagen zurück. Der junge Agari Yamato (), Wiedergeburt eines Banditen aus Dunstans Zeit, trifft Ultimo nach dessen ersten Kampf und wird so in den Konflikt der Roboter hineingezogen. Bald tauchen auch andere Karakuri Dōji auf, die ebenso um das Schicksal der Welt kämpfen und durch all deren Aktivität droht große Gefahr. Um dem zu begegnen, will Yamato mit Ultimos Hilfe das Gute und das Böse besser kennenlernen, indem er jeden der Karakuri Dōji nacheinander trifft.

Veröffentlichung
Im Magazin Jump Square Second (Jump SQ.II) erschien beim Verlag Shueisha am 18. April 2008 ein Pilotkapitel der Geschichte. Die Serie startete in der Ausgabe 3/2009 des Magazins Jump Square am 4. Februar 2009, wechselte dann aber beginnend mit der Ausgabe 3/2012 vom 19. Februar 2012 in das Schwestermagazin Jump SQ.19. Im Oktober 2015 wurde die Veröffentlichung beendet. Es erschienen zwölf Sammelbände.

Eine deutsche Veröffentlichung erschien von Oktober 2012 bis Oktober 2016 vollständig bei Egmont Manga. In Nordamerika wurde der Manga von Viz Media im dortigen Shonen Jump veröffentlicht.

Weblinks
 Website von EMA zur deutschen Übersetzung
 Website zur Serie bei Jump Square (japanisch)
 Eintrag bei Anime News Network (englisch)

Manga (Werk)

Ultimo (Manga)


المَقام أو المَخرَج هو اسم الجزء السفلي للكسر. ونستطيع من خلاله معرفة عدد الأجزاء المتساوية التي تشكل الجزء الكامل وأحياناً تستخدم في تسمية بعض الكسور مثل: ثلث 1/3، ربع 1/4، خمس 1/5 ...الخ.
كما يسمى الجزء العلوي من الكسر، البَسْط.

مثال
في الكسر 2/13، المقام هو 13 والبسط هو 2. ويقرأ هذا الكسر بالشكل «اثنان على ثلاثة عشر».الرياضيات في عصر الحضارة الإسلامية

الكسور السالبة
في حال الكسور السالبة، بشكل عام يُفضّل جعل المقام بإشارة موجبة بالضرب بسطا ومقاما بالعدد -1. مثلاً:

انظر أيضاً
 بسط
 كسر
 عدد كسري
 أعداد مصرية
 الحساب عند قدماء المصريين
 توحيد مقامات

مراجع

اختراعات مصرية
كسور

مقام (رياضيات)


NGC 6024 est une vaste et lointaine galaxie elliptique située dans la constellation du Dragon. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6024 a été découverte par l'astronome américain Lewis Swift en .

Il n'a aucune trace d'un bras spiral sur l'image du relevé Pan-STARRS. La classification de galaxie elliptique semble mieux convenir à NGC 6024.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6024 sur le site du professeur C. Seligman

6024
Constellation du Dragon
Galaxie elliptique
Radiogalaxie
Galaxie LINER
Galaxie découverte en 1886
Objet céleste découvert par Lewis Swift

NGC 6024


Emomalii Rahmon (,  eller  ; født 5.  oktober 1952 i Danghara, Tadsjikiske SSR) er en tadsjikisk politiker. Han har været statsoverhoved siden 1992 og Tadsjikistans præsident siden 1994. Han repræsenter Folkets Demokratiske Parti i Tadsjikistan(HDKT).

Reference

Nuværende statsoverhoveder
Tadsjikistans præsidenter
Politikere fra Tadsjikistan

Emomalii Rahmon


Mártanskaya  es una stanitsa del ókrug urbano de Goriachi Kliuch del krai de Krasnodar, en las estribaciones noroccidentales del Cáucaso, en Rusia. Está situada a orillas del Marta, afluente del río Kubán, 29 km al nordeste de Goriachi Kliuch, y 46 km al sureste de Krasnodar. Tenía una población de 1 245 habitantes en 2010.

Pertenecía al municipio Súzdalskoye.

Historia

Fue fundada en 1864, cerca del anterior aul adigué Psegub (Псэгъуб).

Enlaces externos y referencias

 Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Мартанская.
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Основные административно-территориальные преобразования на Кубани (1793—1985 гг.) / Autores: A. S. Azarenkova, I. Y. Bondar, N. S. Vertyshova. Krasnodar: Краснодарское кн. изд-во, 1986. — 394 p.
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net
 Iglesia en Panoramio
  en Panoramio

Localidades de la Ciudad de Goriachi Kliuch del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1864

Mártanskaya


Pet zvjezdica (M5S) ili Movimento cinque stelle talijanski je politički pokret koji je osnovao komičar Beppe Grillo uz pomoć internetnskog poduzetnika Gianroberta Casaleggia. Pokret se suprotstavlja korupciji za koju smatraju da je uzela maha u talijanskoj politici i zagovaraju održivi razvoj, izravnu demokraciju, e-demokraciju i euroskepticizam. Pokret sudjeluje u radu talijanskog i Euro parlamenta, u kojem njihovi poslanici pripadaju skupini Slobode i izravne demokracije u Europi.

Naziv
Naziv pokreta piše se velikim slovom V i znamenkom 5, MoVimento 5 Stelle. Slovo V simbolizira istovremeno znamenku pet, napisanu rimskim brojem i V-day. V-day je bila manifestacija koju je organizirao Beppe Grillo i koja je prethodila osnivanju pokreta. V je označavalo vaffanculo (otprilike 'do vraga') a istovremeno je asociralo na iskracavanje saveznika u Normandiji (engl. D-day) i na V for vendetta (hr. O za osvetu). "Vaffanculo" se još uvijek rabi kao nadimak za pokret. Pet zvjezdica predstavljaju javnu vodoopskrbu, transport, razvoj, širokopojasni internet i okoliš.

Područni izbori 2010.
Pokret Pet zvjezdica sudjelovao je na područnim i administrativnim izborima 2010., na kojima je imao kandidate u pet od trinaest oblasti (Pijemont, Lombardija, Veneto, Emilia-Romagna i Campania). Giovanni Favía osvaja 7,0% glasova u oblasti Emilia-Romagna, osvojivši dva mjesta u vijeću; Davide Bono u oblasti Pijemont osvaja 4,1% glasova i dva mjesta u vijeću; u Venetu, David Borrelli osvaja 3,2% glasova, ali ni jedno mjesto u vijeću. U Lombardiji i Campaniji, Vito Crimi i Roberto Fico osvajaju 3,0% odnosno 1,3% glasova, no nisu osvojili ni jedno zastupničko mjesto.

Lokalni izbori 2012.

Na lokalnim izborima 2012., M5S ostvaruje dobre rezultate u gradovima na sjeveru Italije posebice u Genovi (14,1%), Veroni (9,5%), Parmi, Monzi (10,2%) i u Plasenciji (10,0%). U gradiću Sarego, u oblasti Véneto, kandidat pokreta M5S izabran je za gradonačelnika, osvojivši 35,2%  glasova. U posljednjem krugu izbora, pokret osvaja mjesta gradonačelnika u Parmi (60,2%), Mirai (52,5%) i Comacchiu (69,2%).

Poslije izbora, prema nacionalnim anketama, pokret je dobivao 15-20% glasova, pozicionirajući se na drugom mjestu iza Demokratske stranke i ispred PdL-a (Il Popolo della Libertà), stranke Silvia Berlusconija.

Područni izbori na Siciliji 2012.
Za ove izbore, M5S je predstavio Giancarla Cancellerija kao kandidata. Kampanja započinje dolaskom Grilla u Messinu. Na ovim izborima Cancelleri je osvojio treće mjesto s 18,2% glasova, dok je pokret M5S osvojio najvise glasova ukupno 14,9%, tj. pokret Pet zvjezdica osvojio je 15 od ukupno 90 mjesta u regionalnoj skupštini, etablirajući se na taj način na političkoj sceni. Ovi izbori su okarakterizirani malom izlaznošću; samo je 47,4% osoba s pravom glasa izašlo na izbore.

Parlamentarni izbori 2013.
Grillo je objavio 29. listopada smjernice izbornog programa za talijanske parlamentarne izbore 2013.
Na ovim izborima, pokret osvaja najviše glasova (25,5% i 8.689.168 glasova), ispred Demokratske stranke koja je osvojila 25,4% i Berlusconijevog PdL-a koja je osvoji 21,5% glasova. Međutim kada su se dodali glasovi koalicijskih partnera M5S su bili na trećem mjestu.

Izbori za Europski parlament 2014.

Pokret je sudjelovao na izborima za Europski parlament 2014. dobivši 5.807.362 glasova (21,2%) i 17 zastupničkih mjesta u Europarlamentu. Pridružuje se radu Euro skupine "Europa za slobodu i demokraciju", zajedno sa Strankom nezavisnosti (UKIP) iz Ujedinjenog Kraljevstva (24 zastupnika), ekstremnom desničarskom strankom Švedski demokrati (2 zastupnika), euroskeptičnom litavskom strankom Red i pravda (2 zastupnika), češkom Strankom slobodnih građana (1 poslanik), letonskom Zajednicom zelenih i poljoprivrednika (1 zastupnik), i s Joëlleom Bergeronom iz francuskog Nacionalnog fronta.

Izvori

Službene stranice
Službene stranice

Talijanske političke stranke
Euroskeptične stranke

Pet zvjezdica (stranka)


Haldun M. Özaktaş (1966, Ankara), ODTÜ Elektrik Mühendisliği bölümünden mezun olduktan sonra Stanford Üniversitesi'nde doktora yaptı. 1991'den beri Bilkent Üniversitesi Elektronik Mühendisliği bölümü öğretim üyesidir.

Fractional Fourier Transform'un optik uygulamaları üzerine çalışmalarıyla tanınmaktadır. 1999 yılında TÜBİTAK Bilim Ödülü'nü almıştır. Bu ödülü alan en genç kişidir.

Dış bağlantılar
 Haldun M. Özaktaş kişisel sitesi

Türk mühendislik akademisyenleri
TÜBİTAK Bilim Ödülü sahipleri

Haldun M. Özaktaş


The year 1800 in science and technology included many significant events.

Events
 January 13 – Royal Institution of Great Britain granted a royal charter.

Astronomy
 The central star of the Ring Nebula is discovered by Friedrich von Hahn: the central star is a white dwarf star with a temperature of between 100,000 and 120,000 K.

Chemistry
 Beryllium is discovered by Johann Bartholomäus Trommsdorff in beryl from Saxony, a new earth; he calls it Agusterde ("August Earth").
 Fulminates are discovered by Edward Howard.
 Antoine François, comte de Fourcroy, begins publication in Paris of the comprehensive chemistry textbook Système des connaissances chimiques et de leurs applications aux phénomènes de la nature et de l'art.

Earth sciences
 October – Volcanic eruption of Mount Guntur in West Java.

Exploration
 The Antipodes Islands, at this time the home of large herds of fur seals, are discovered by the crew of the British ship HMS Reliance.
 Jacques Labillardière publishes Relation du Voyage à la Recherche de la Pérouse in Paris.

Medicine
 March 22 – Company of Surgeons granted a royal charter to become the Royal College of Surgeons in London.
 September – Philippe Pinel publishes Traité médico-philosophique sur l'aliénation mentale ou la manie (Medical and philosophical Treatise on insanity or mania) which marks the beginning of an in-depth change in the approaches and methods of work with "lunatics".
 Xavier Bichat publishes Traité sur les membranes and Recherches physiologiques sur la vie et la mort, pioneering texts in histology and pathology.
 Andrea Vaccà Berlinghieri publishes Traité des maladies vénériennes (Treatise on venereal diseases).
 Georges Cuvier begins publishing his Leçons d'anatomie comparée (5 volumes, 1800-1805).

Paleontology
 Cuvier publishes a brief description of the pterodactyl.

Physics
 Alessandro Volta devises the first chemical battery, thereby founding the discipline of electrochemistry.
 Infrared rays are discovered by William Herschel, an English astronomer of German origin.

Technology
 Yeast is discovered as a new way to make beer ferment (beer made before 1800 was lambic).
 Robert Fulton builds a practical experimental manually-propelled naval submarine Nautilus in France (first test dive July 29 at Rouen).
 Henry Maudslay develops the first industrially practical screw-cutting lathe, allowing standardisation of screw thread sizes for the first time, in London.
 The first design for a cast iron twin leaf swing bridge is produced by Ralph Walker for London Docks.

Zoology
 November 4 – Major-General Thomas Davies first describes the superb lyrebird.

Awards
 Copley Medal: Edward Charles Howard

Births
 January 14 – Ludwig von Köchel, Austrian musicologist and botanist (died 1877)
 February 11 – H. Fox Talbot, English pioneer of photography (died 1877)
 February 12 – John Edward Gray, English taxonomist (died 1875)
 February 23 – William Jardine, Scottish naturalist (died 1874)
 February 27 – Robert Willis, English mechanical engineer, phonetician and architectural historian (died 1875)
 March 3 – Heinrich Georg Bronn, German geologist, paleontologist (died 1862)
 March 14 – James Bogardus, American inventor (died 1874)
 April 15 – James Clark Ross, English explorer of the Polar regions (died 1862)
 May 25 – Leonard Jenyns, English natural historian (died 1893)
 July 31 – Friedrich Woehler, German chemist (died 1882)
 August 26 – Félix Archimède Pouchet, French natural scientist (died 1872)
 August 20 – Bernhard Heine, German physician, bone specialist and inventor (died 1846)
 September 22 – George Bentham, English botanist (died 1884)
 October 23 – Henri Milne-Edwards, French zoologist (died 1885)
 December 25 – John Phillips, English geologist (died 1874)
 December 29 – Charles Goodyear, American inventor of the vulcanization process (died 1860)
 Anna Volkova, Russian chemist (died 1876)

Deaths
 January 1 – Louis-Jean-Marie Daubenton, French naturalist (born 1716)
 January 16 – Johann Christian Wiegleb, German chemist (born 1732)
 March 14 – Daines Barrington, English naturalist (born 1727)
 March 29 – Marc René, marquis de Montalembert, French military engineer (born 1714)
 May 23 – Henry Cort, English ironmaster (born 1740)
 June 20 – Abraham Gotthelf Kästner, German mathematician (born 1719)
 July 14 – Lorenzo Mascheroni, Italian mathematician (born 1750)
 September 10 – Johann David Schoepff, German naturalist and physician (born 1752)
 October 4 – Johann Hermann, German physician, naturalist (born 1738)
 November 5 – Jesse Ramsden, English scientific instrument maker (born 1735)
 December – Jean-Baptiste Audebert, French natural history painter (born 1752)
 December 30 – Thomas Dimsdale, English physician, banker and politician, pioneer of variolation (born 1712)

References

18th century in science
1800s in science

1800 in science


McCole ist der Familienname folgender Personen:

 Skye McCole Bartusiak (1992–2014), US-amerikanische Schauspielerin
 Stephen McCole, schottischer Schauspieler und Komiker

McCole


ඉරුරැස යනු ශ්‍රී ලංකාවේ සතිපතා ප්‍රකාශයට පත් කරනු ලබන සිංහල භාෂා පුවත්පතක් වේ. එය ප්‍රකාශයට පත්කරනු ලබන්නේ සීමාසහිත ලීඩර් ප්‍රකාශන (පුද්ගලික) සමාගමේහි කොටසක් වන ලිතිර ප්‍රකාශන පුද්ගලික සමාගම මගිනි. 1994 වර්ෂයෙහි ඇරඹුනු පුවත්පත කොළඹ පදනම් කර ගනිමින් මුදාහැරේ. එහි සහෝදර පුවත්පත් වන්නේ ද සන්ඩේ ලීඩර් සහ ද මෝනිං ලීඩර් යන ප්‍රවෘත්තිපත්‍ර වේ.

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ පුවත්පත් ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රකාශයට පත් කෙරෙන සතිපතා පුවත්පත්

ඉරුරැස


Breckin Erin Meyer (n. Minneapolis, Minnesota; 7 de mayo de 1974), más conocido como Breckin Meyer, es un actor estadounidense.

Biografía
Breckin Erin Meyer nació el 7 de mayo de 1974 en Minneapolis, Minnesota, en los Estados Unidos. Sus padres, Christopher William Meyer, consultor de negocios y Dorothy Ann Vial, microbióloga y agente de viajes, están divorciados. Como hijo de padres separados, Breckin creció en distintos lugares, incluyendo California, Texas, Virginia Occidental y Nueva Jersey.

Meyer asistió a la escuela primaria con la actriz Drew Barrymore y continuó sus estudios secundarios en la famosa Beverly Hills High School, donde tuvo entre sus compañeros a Alicia Silverstone, Joshua John Miller y Branden Williams. Fue precisamente Barrymore quien le presentó a su agente, luego de lo cual Breckin comenzó a trabajar en comerciales y en el programa de juegos Child's Play.

Luego de ser aceptado en la Universidad Northbridge, Meyer decidió dejar sus estudios por un tiempo para dedicarse a la actuación. Durante esa época, integró junto con su hermano la banda Streetwalking Cheetahs, donde tocaba la batería; la banda grabó un demo en 1995, en el que él interpretaba las canciones Carnival y Dave. Entre 1995 y 1996, los Cheetahs dieron alrededor de 10 presentaciones en el área de Los Ángeles; su segundo álbum, "Live on KXLU", tuvo varias canciones escritas por Meyer como None of Your Business, All I Want, Peppermint, Thought that Crosses My Mind y Turn Me Down. Posteriormente, formó su propia banda, llamada Bellyroom, junto con Seth Green y Alexander Martin, nieto del actor Dean Martin. Bellyroom también realizó varias presentaciones en Los Ángeles, durante el año 1996. En la actualidad, Meyer no integra ninguna banda.

Su primer rol televisivo importante fue interpretando a Chas Walker en The Jackie Thomas Show, entre 1992 y 1993; posteriormente, a lo largo de los años, interpretó otros papeles significativos como el de Mike Solomon en The Home Court, también fue Adam Schwartz en Inside Schwartz y Tom en Married to the Kellys; además de prestar su voz para los personajes de Commander Palmer en la serie animada Titan Maximum, Joseph Gribble en Los reyes de la colina y  Superman en Robot Chicken.

Además de continuar con su trabajó en Robot Chicken, Breckin interpretó a Jared Franklin en la serie Franklin & Bash.

Meyer debutó ante la gran pantalla en 1991, cuando interpretó el rol de Spencer en Pesadilla final: la muerte de Freddy; en 1995 trabajó junto a su ex compañera del secundario Alicia Silverstone en Ni idea y, un año más tarde, actuó bajo la dirección de John Carpenter en 2013: rescate en L.A. (1996).

Entre sus numerosos créditos cinematográficos figuran también Studio 54 (1998), El dilema (The Insider) (1999), Road Trip (Viaje de pirados) (2000), Ratas a la carrera (2001), Pinocchio (2002) (en la que prestó su voz para el personaje principal de Pinocho), Herbie Fully Loaded (2005) o  Los fantasmas de mis ex novias (2009).

Vida privada
En su vida personal, contrajo matrimonio con la escritora y cineasta Deborah Kaplan, con quien tiene una hija llamada Keaton Willow. Dedica su tiempo libre a tocar la batería, jugar videojuegos y practicar deportes; pero, principalmente, a estar con sus mejores amigos, Seth Green y Ryan Phillippe, con quienes dirige su propia compañía productora.

Filmografía

Cine

Televisión

Videojuegos

Referencias

Enlaces externos

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Actores de voz de Estados Unidos
Actores de Minnesota
Nacidos en Minneapolis

Breckin Meyer


Musik i 2011 er en oversigt over udgivelser, begivenheder, fødte og afdøde personer med tilknytning til musik i 2011.

Begivenheder
12. januar var det 100 år siden Kongsberg Guttemusikkorps blev stiftet.
14. maj blev Eurovision Song Contest 2011 arrangeret i Düsseldorf, Aserbajdsjan blev vinderen.
25. maj til 8. juni blev Festspillene i Bergen arrangeret for 59. gang.
 1 juni – 4. juni blev Skive Festival afholdt.
6. juni annoncerte Paul Curran at han vil fratræde sin stilling som operachef ved Den Norske Opera.
1. juli – 3. juli blev Roskilde Festival afholdt.

Dødsfald

Årets album
Musikalbum fra 2011

Kilder

Begivenheder i 2011

Musik i 2011


List of Provinces of Japan > Saikaido > Satsuma Province > Isa District

Japan > Kyūshū >  Kagoshima Prefecture > Isa District

 was a district located in Kagoshima Prefecture, Japan.

As of October 1, 2008, the district had a population of 8,952 with an area of 100.47 km2.

The district's area is equivalent to the current city of Isa.

Until the day before the dissolution, the district had one town:
 Hishikari (菱刈町)

Timeline
 March 29, 1896 - Isa District was formed when Kitaisa and Hishikari Districts were merged. The villages of Ōkuchi, Yamano, Hatsuki, Hishikari, Nishitara and Higashitara were formed.
 April 1, 1918 - The village of Ōkuchi was elevated to town status to become the town of Ōkuchi. (1 town, 5 villages)
 February 11, 1925 - The village of Higashitara was renamed to the village of Honjō.
 April 29, 1940 - The village of Hishikari was elevated to town status to become the town of Hishikari. (2 towns, 4 villages)
 November 10, 1940 - The village of Yamano was elevated to town status to become the town of Yamano. (3 towns, 3 villages)
 April 1, 1954 - The towns of Ōkuchi and Yamano, and the villages of Nishitara and Hatsuki were merged to create the city of Ōkuchi. (1 town, 1 village)
 July 15, 1954 - The town of Hishikari, and the village of Honjō were merged to create the town of Hishikari. (1 town)
 November 1, 2008 - The town of Hishikari, along with the city of Ōkuchi, was merged to create the city of Isa. Isa District was dissolved as a result of this merger.

See also
List of dissolved districts of Japan

District Isa
Former districts of Kagoshima Prefecture

Isa District, Kagoshima


This is a list of aviation-related events from 1907:

Events
 Work begins on the Gnome rotary engine.

January–December
 30 March – Brothers Gabriel and Charles Voisin announce the successful test flight of the Voisin companys first airplane, the Voisin 1907 biplane.
 5 April – Louis Blériot makes a short flight in his Blériot V monoplane.
 6 April – Horatio Phillips achieves the first, limited, powered heavier-than-air flight in the United Kingdom when his multiplane makes a  hop.
 July - The first aerodrome with hangars opens at Issy-les-Moulineaux, France.
 1 August – The United States Army creates an Aeronautical Division within the office of the chief of its Signal Corps under Captain Charles deForest Chandler, consisting of one officer, one non-commissioned officer, and one enlisted man, with a mission to oversee "all matters pertaining to military ballooning, air machines, and all kindred subjects". It is the worlds first heavier-than-air military aviation unit.
 24 August – Ben Franklin, the largest balloon ever constructed at the time – with a capacity of 92,000 cubic feet (2,605 cubic meters) and capable of carrying 3,200 pounds (1,452 kg), including up to 12 passengers – makes its maiden flight, a meandering trip of 160 miles (258 km) from Philadelphia, Pennsylvania, to a field near New Egypt, New Jersey, in six hours with seven people on board.
 September - The Zeppelin LZ-3 sets a record by remaining aloft for eight hours.
 29 September – Louis Breguet and Charles Richet demonstrate their Gyroplane No. 1, the first rotary-wing aircraft to lift a person off the ground. The craft does not fly freely; it is controlled by handlers with poles standing around it on the ground.
 30 September – Flying a Voisin-Farman I biplane at Issy-les-Moulineaux, France, Henri Farman begins a progressively longer series of flights.
 1 October – The Imperial German Army purchases its first dirigible from Luftschiffbau Zeppelin.
 5 October – British Army Dirigible No 1, Nulli Secundus, the United Kingdom's first powered airship, makes her first long-distance flight, flying 50 miles (80 km) from the School of Ballooning, Farnborough, Hampshire, to London in 3 hours 25 minutes, circling the dome of St. Paul's Cathedral after arriving over London. Unable to make a planned return to Farnborough due to unfavorable winds, she is moored at the Crystal Palace.
 10 October – Nulli Secundus is buffeted by high winds while moored at the Crystal Palace in London. Damaged during deflation, she will be partially dismantled and rebuilt as Nulli Secundus II.
 12–13 October – Augustus Gaudron crosses the North Sea in a hot air balloon named Mammouth. He flies  from the Crystal Palace, London to Vänern, Sweden.
 19 October – Robert Esnault-Pelterie becomes the first pilot to fly using a control stick, at Buc, France.
 24 October – Nine balloons take part in the second Gordon Bennett Cup international balloon race, departing from St. Louis, Missouri. The German balloon Pommern, piloted by Oscar Erbslohen and his assistant H. H. Clayton takes first place, covering a straight-line distance of 876.750 miles (1,411.836 km) to Asbury Park, New Jersey; the French balloon L'Ile de France takes second place; the German balloon Düsseldorf places third, 70.75 miles (113.93 km) behind L'Ile de France; and the American balloons St. Louis and America place fourth and fifth, respectively.
 26 October – Henri Farman sets a world powered heavier-than-air distance record of 771 meters (2,530 ft).
 10 November
 Louis Blériot flies his Blériot VII monoplane, the ancestor of modern tractor monoplanes.
 Henri Farman becomes the first European to be airborne in a powered heavier-than-air machine for longer than Wilbur Wright's 59-second flight of 17 December 1903 when he flies for 1 minute 14 seconds. He covers a distance of 1030 meters (3,379 feet).
 13 November – Paul Cornu makes the first piloted vertical take-off in a rotary-wing aircraft at Lisieux, France. The aircraft lifts off several times but proves uncontrollable, remaining airborne only a few seconds each time, and is steadied with poles so that its flights do not qualify as wholly free flights. The best flight lifts Cornu about 30 cm (1 ft.) and lasts 20 seconds.
 30 November
 The French semi-rigid airship La Patrie breaks loose from her moorings at Souhesmes, France, with no one aboard and is swept northwest across France, England, and Ireland before disappearing over the North Atlantic Ocean.
 Glenn Curtiss founds the Curtiss Aeroplane and Motor Company, the first airplane manufacturing company in the United States.
 23 December – The United States Army's Aeronautical Division releases the worlds first specification for a military aircraft issued for commercial tender. The specification calls for an aircraft capable of carrying two passengers with a combined weight of at least 350 lbs (159 kg), with a top speed of at least 40 mph (64 km/h) and a range of at least 125 statute miles (201 km).

First flights

January–June
 30 March – Voisin 1907 biplane, this first example is also known as the Delagrange No.1 after its owner, Léon Delagrange.
 5 April – Bleriot V

July–November
 11 July – Blériot VI Libellule.
 10 September – Nulli Secundus, the British Army's first airship.
 10 November – Blériot VII.

December
 6 December – First manned flight of the AEA Cygnet tethered glider (also referred to as a kite) designed by Alexander Graham Bell. The flight is also the first flight for Thomas Selfridge, later killed in the crash of a powered aircraft.
 17 December – Santos-Dumont Demoiselle (No 19).

Births
 30 May – Elly Beinhorn, German aviator (d. 2007)

References

1907 in transport
1907

1907 in aviation


Kızılağaç, Adana ilinin Saimbeyli ilçesine bağlı bir mahalledir.

Mahallenin eski adı Pannik'tir, halk dilinde Pağnık olarak da telaffuz edilir. Köy dağlık ve engebelidir. Köy, etrafında Gökmenler, Çerelan, Gedikli, Çorak ve Çatak köyleri ile sınır komşusu olup arazilerinin büyük bir bölümü beyaz çam ağaçları ile kaplıdır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Saimbeyli'nin mahalleleri

Kızılağaç, Saimbeyli


Brigitte Le Brethon (born 8 March 1951) is a French politician, and a member of The Republicans. She was born in Campeaux, Calvados, France.

She was the mayor of Caen from 2001 to 2008. She was Caen's first woman mayor and was defeated in March 2008 by Philippe Duron, a member of the Socialist Party.

She was elected on 16 June 2002, for the 12th legislature (2002–2007), in the First constituency of Calvados.

Political Office
14 March 1983 – 19 March 1989 : Deputy mayor of Caen.
18 March 1985 – 29 March 1992 : Vice-president of the General Council of Calvados.
20 March 1989 – 18 June 1995 : Deputy mayor of Caen.
30 March 1992 – 22 March 1998 : Vice-president of the general Council of Calvados.
19 March 1995 – 18 March 2001 : Deputy mayor of Caen.
6 March 1998 – 15 July 2002 : Vice-president of the regional Council of Lower Normandy.
16 June 2002 – 19 June 2007 : Member of the National Assembly in Calvados's 1st constituency.
24 March 2001 – 23 March 2008 : Mayor of Caen, France.

Sources
Official site at the National Assembly

1951 births
Living people
People from Souleuvre en Bocage
Union for a Popular Movement politicians
Deputies of the 12th National Assembly of the French Fifth Republic
Members of Parliament for Calvados
Mayors of Caen
Women members of the National Assembly (France)
Regional councillors of France
French general councillors
Women mayors of places in France
20th-century French women politicians
21st-century French women politicians
French schoolteachers
University of Caen Normandy alumni
Knights of the Legion of Honour
Knights of the Ordre national du Mérite
Chevaliers of the Ordre des Palmes Académiques

Brigitte Le Brethon


La plaza de las Flores de Murcia (Región de Murcia, España) es uno de los espacios urbanos más destacados del casco antiguo de dicha ciudad española. Situada en el centro de la principal área de tapeo y restauración de la urbe, es una plaza peatonal.

En torno a la fuente central que la preside se sitúan puestos de flores (de ahí su nombre), comercios, cafeterías, árboles, bancos de madera, etc. convirtiéndose en una de las plazas con mayor encanto de la ciudad.

Ubicación
Situada en pleno casco antiguo de la capital murciana, dentro de los límites de la muralla medieval que rodeaba la vieja medina, se trataba de un espacio que conectaba y conecta las contiguas plazas de San Pedro (llamada así por la parroquia del mismo nombre a la que da su fachada principal) con la de Santa Catalina, auténtica plaza mayor de la ciudad durante siglos.

Tanto los caminos reales que llevaban a Castilla (a través de la calle San Nicolás) como los que llevaban a Andalucía (a través de las calles Vidrieros y Almenara) pasaban por la plaza San Pedro en dirección a otras partes de la ciudad (como el centro religioso que representaba la Catedral, el centro político del Concejo sito en el Arenal, o el comercial de los mercados del plano de San Francisco o bien al puente de los Peligros para cruzar el río Segura y seguir camino a Cartagena), por lo que la plaza de las Flores servía de comunicación entre esta vital arteria con la plaza de Santa Catalina (donde se encontraba el Contraste de la Seda)

Su importante ubicación queda demostrada por el hecho de que desde tiempo inmemorial por ella discurrían (y discurren hoy) los desfiles del Corpus y de las procesiones de Semana Santa.

A ella desembocan otras calles como la de Jiménez Beaza, Ruiperez, San Joaquín, Arzobispo Simón López y Cristo de la Esperanza.

Historia
En sus inicios, la mayoría del espacio que hoy representa la plaza estaba ocupado por el edificio de la Carnicería Mayor de Murcia, destinado a la venta de carne. Alrededor de dicho edificio los floristas de la ciudad colocaron sus puestos con el fin de poder ofrecer sus productos. Puestos que hoy siguen presentes en la plaza.

El inmueble de las Carnicerías, que al abastecer de este importante recurso solía situarse cerca de las plazas mayores (como es el caso de Santa Catalina), fue edificado en el .

A finales del  el edificio fue demolido, quedando en su espacio la actual plaza, que siguió siendo denominada como de las Carnicerías, hasta que a principios del  el Ayuntamiento decidió cambiar su nombre por el de Pedro Díaz Cassou, en honor a este erudito y escritor murciano, aunque el lugar ya era conocido por los ciudadanos como plaza de las Flores por los puestos presentes en ella.

En 1968 la zona recibió finalmente la denominación oficial de plaza de las Flores.

En los últimos años del , la plaza se convirtió en zona peatonal de manera conjunta con la plaza de Santa Catalina, unificando su diseño urbano.

Edificios de interés
El conjunto de la plaza de las Flores, la plaza de Santa Catalina y la plaza de San Pedro es un interesante ejemplo de trazado urbano concebido a partir de la agregación de los espacios abiertos que conforman cada una de las plazas. Estas quedan imbricadas entre sí a través de pequeñas callejuelas, que dotan al conjunto de un encanto especial.

Bordeando la plaza podemos observar edificios de estilo ecléctico construidos durante el  y primeros años del . Son estas construcciones las que ofrecen a la plaza su entidad arquitectónica más pronunciada, representando el mejor ejemplo de arquitectura urbana de aquella época.

De los edificios conservados hasta la actualidad, destacan el edificio de Tejidos Abad (o del Río de la Plata), una construcción en estilo ecléctico datada en el . Es un edificio de viviendas de tres plantas con bajo comercial, en el que existía un establecimiento dedicado a la venta de tejidos. La parte central del inmueble cuenta con miradores y balcones, normalmente repletos de macetas con flores. Los miradores se encuentran rematados por crestería. La parte superior del edificio queda delimitada por una barandilla colocada entre antepechos.

El edificio de la Librería Almela, situado en la plaza haciendo esquina con la calle San Joaquín, es un inmueble esquinado de tres plantas y bajo comercial. En la fachada podemos observar balcones de forja y ventanas con marcos de piedra artificial muy decorados. El edificio queda rematado por una cornisa sobre ménsulas.

Aunque su fachada principal da a la contigua plaza de San Pedro, como telón de fondo de la plaza de las Flores se encuentra el lateral y la cúpula con teja vidriada de colores típicamente mediterránea de la iglesia de San Pedro. Entre la plaza y la actual calle Cristo de la Esperanza se encuentra la portada lateral del templo, del , debida a Diego de Ergueta.

La fachada lateral del demolido edificio del Contraste de la Seda también daba a la plaza de las Flores, fachada que hoy puede contemplarse en el patio del Museo de Bellas Artes de Murcia.

Referencias

Enlaces externos

Flores

Plaza de las Flores (Murcia)


San Gavino Monreale (sardinski: Santu 'Èngiu) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 54 metra i ima 8 671 stanovnika. Prostire se na 87,40 km². Gustoća naseljenosti je 99 st/km².Susjedne općine su: Gonnosfanadiga, Guspini, Pabillonis, Sanluri, Sardara i Villacidro.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

San Gavino Monreale


J'ai décidé de ne pas être mère est un essai écrit par la chercheuse Chloé Chaudet en avril 2021 aux éditions L'Iconoclaste. Ce livre de Chloé Chaudet parle du choix d'être mère, et de la pression sociale que les femmes avec un non-désir d'enfant subissent au quotidien. Il s'agit du premier texte de recherche-création publié par la chercheuse.

Résumé

Témoignage personnel
Cholé Chaudet, maîtresse de conférences en littérature générale et comparée à l'Université Clermont Auvergne, commence son livre avec un témoignage personnel, où elle décrit son trente-cinquième anniversaire, âge que la médecine désigne comme l'âge limite moyenne pour des conditions de fertilité maximale. Or l'auteure ne souhaite pas concevoir des enfants et doit trop souvent justifier ce choix.

État des lieux
Le livre met en avant que 4,5% de la population féminine française âgée de 18 à 79 ans choisit ou a choisi de ne pas faire d'enfant, pour des raisons variées. Celles-ci incluent le désir de ne pas transmettre des maladies ou des défauts héréditaire, la stérilité, l'absence de conditions économiques et sociales optimales, l'absence d'un partenaire de confiance, la préférence pour l'adoption même si le processus est long et complexe. Et certaines femmes ne souhaitent simplement pas avoir d'enfants. Ces raisons sont générales et issues d'observations et de lectures.

Or le choix d'une femme de ne pas avoir d'enfant est tabou en France, même au . Cette décision est, selon l'auteure, encore absente des débats publics, et encore négligée par les mouvements féministes.

Les pressions sociales sur les femmes
L'auteure met en avant plusieurs types de pressions sociales subies par les femmes ayant fait le choix de ne pas avoir d'enfant.

La première injonction provient de la sphère médicale, avec l'âge limite pour concevoir un enfant dans des conditions optimales, ce qui est rappelé très fréquemment aux jeunes femmes. La deuxième provient de la famille et de l'entourage direct de la personne. Les raisons peuvent varier, allant du désir d'avoir des petits-enfants à celui de partager des expériences liées à la vie de famille. La troisième provient de l'entourage éloigné (les connaissances, collègues de travail, etc...) et les inconnus qui parlent de l'absence d'enfants autour de la personne.

Ces pressions sont essentiellement verbales, sous la forme de questions que l'auteure à répertoriées, comme "qu'est-ce que tu attends pour faire un bébé?", "tu ne vas pas le regretter?" ou encore "tu n'as pas peur de finir seule?". L'observation de l'auteure est que la difficulté principale des femmes sans désir d'enfant est de devoir se justifier très souvent et auprès de personnes qui n'ont pas, en théorie, à se mêler de leur vie personnelle; on voit alors bien que "le privé est politique", selon l'expression apparue aux États-Unis vers les années 1970. Cette pression est décrite comme une injonction à la maternité. Ne pas être mère est, dans l'analyse, une erreur, c'est être anormal.

Les réactions face à ce non-désir d'enfant vont de l'incompréhension à l'hostilité ; et demandent à la femme de se justifier. Ces questions sont moins souvent posées aux hommes sans enfants.

Ces pressions culpabilisent (volontairement ou involontairement) les femmes avec un non-désir d'enfant. L'essai se place dans une dynamique de déculpabilisation.

Critiques
L'essai est apprécié pour la rareté du sujet sur la scène publique, alors que le non-désir d'enfant semble être un sujet logique de l'émancipation féminine. Du fait de la rareté de ce sujet, il met en lumière un tabou et libère une parole autrefois complètement absente de la scène publique et révèle une autre forme de "misogynie inconsciente".

Annexe

Notes
L'essai est disponible en format numérique chez Groupe Margot depuis le .

Voir aussi
 Nullipare

Références

Essai français des années 2020
Maternité
Essai français paru en 2021
Livre sur les femmes

J'ai décidé de ne pas être mère


An Poa sandvicensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Reichardt, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Poa sandvicensis in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Poa

Poa sandvicensis


Parodia ottonis ist eine Pflanzenart aus der Gattung Parodia in der Familie der Kakteengewächse (Cactaceae). Das Artepitheton ottonis ehrt den deutschen Botaniker Christoph Friedrich Otto.

Beschreibung
Parodia ottonis wächst anfangs einzeln und bildet später Gruppen. Die hell- bis dunkelgrünen oder blaugrünen kugelförmigen Triebe sind häufig zu ihrer Basis hin verjüngt. Sie erreichen Durchmesser von 3 bis 15 Zentimeter. Die sechs bis 16 deutlichen Rippen sind gerundet oder scharfkantig. Es sind auf jeder Rippe meist nur wenige Areolen vorhanden. Die aus ihnen entspringenden borstenartigen Dornen sind gerade, gebogen oder verdreht. Die ein bis vier Mitteldornen sind bräunlich, rötlich braun oder gelblich und weisen eine Länge von 0,8 bis 4 Zentimeter auf. Die vier bis 15 Randdornen sind weißlich bis gelblich oder bräunlich und 0,5 bis 3 Zentimeter lang.

Die in der Regel gelben Blüten, nur sehr selten sind sie orangerot oder rot, erreichen Längen von 5 bis 6 Zentimeter. Ihre Blütenröhre ist mit bräunlicher Wolle und Borsten besetzt. Die Narben sind dunkelrot. Die dickwandigen eiförmigen bis kurz zylindrischen Früchte reißen auf. Sie weisen Durchmesser von 0,9 bis zu 1,3 Zentimeter auf. Die Früchte enthalten, häufig sehr zahlreich, glockenförmige, glänzend schwarze Samen, die stark gehöckert sind.

Verbreitung, Systematik und Gefährdung
Parodia ottonis ist im Süden Brasiliens, im Süden Paraguays, in Uruguay und im Nordosten Argentiniens verbreitet.

Die Erstbeschreibung als Cactus ottonis durch Johann Georg Christian Lehmann wurde 1827 veröffentlicht. Nigel Paul Taylor stellte die Art 1987 in die Gattung Parodia.  Weitere nomenklatorische Synonyme sind Echinocactus ottonis  (1830), Malacocarpus ottonis  (1922, unkorrekter Name ICBN-Artikel 11.4), Notocactus ottonis  (1929) und Peronocactus ottonis  (1999, unkorrekter Name ICBN-Artikel 11.4). Es sind zahlreiche weitere Synonyme bekannt.

Die Unterart Parodia ottonis subsp. horstii  wird nicht mehr anerkannt.

In der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN wird die Art als "", d. h. als gefährdet geführt.

Nachweise

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

Parodia (Kakteen)
ottonis

Parodia ottonis


Zero Gravity: Rebirth and Evolution é o único álbum da banda italiana de metal sinfônico Turilli/Lione Rhapsody, formada por Luca Turilli e Fabio Lione após este último sair do Rhapsody of Fire. Foi lançado em 5 de julho de 2019 pela Nuclear Blast. O álbum foi financiado por uma campanha de financiamento coletivo que a banda iniciou no Indiegogo.

O álbum reúne membros da formação clássica do Rhapsody of Fire, banda que segue em atividade com uma formação diferente.

Recepção da crítica

Escrevendo para o Sonic Perspectives, Jonathan Smith disse que o disco apresenta algumas características da fase solo de Luca Turilli, como elementos eletrônicos e de música ambiente, e o considerou eclético como "um encontro de Kamelot e Epica". Ao compará-lo com The Eighth Mountain, lançado alguns meses antes pelo Rhapsody of Fire, Jonathan disse que, conquanto este Rhapsody tenha os membros da formação clássica, a banda original lançou material bem mais próximo do que eles faziam anteriormente; o autor chamou o trabalho deles (do Rhapsody of Fire) de "bem mais acessível e memorável".

Lista de faixas

Pessoal
Conforme encarte do álbum.

 Turilli / Lione Rhapsody
 Fabio Lione – vocais, produtor
 Luca Turilli - guitarra solo e base, teclados, produtor
 Dominique Leurquin – guitarra base, guitarra solo
 Patrice Guers – baixo
 Alex Holzwarth – bateria

 Músicos adicionais
 Elize Ryd (Amaranthe) – vocais em "DNA (Demon and Angel)"
 Mark Basile (DGM) – vocais em "I Am", vocais do coro
 Sascha Paeth – baixo em "Oceano"
 Arne Wiegand – guitarras, bandolim, piano em "Oceano"
 Joost van den Broek – teclados em "Oceano"
 Emilie Ragni – vocais de apoio, coral
 Alessandro Conti – vocais do coro

 Produção
 Stefan Heilemann – arte da capa
 Simone Mularoni – gravação, mixagem, masterização, guitarra base, solos de guitarra em "Fast Radio Burst" e "I Am"
 Kristian Fyhr – gravação

Paradas

Álbuns lançados pela Nuclear Blast Records
Álbuns de estreia de 2019

Zero Gravity: Rebirth and Evolution


Johan Gabriel Collin henviser til:

 Johan Gabriel Collin (1764-1825) – svensk optiker og instrumentmager
 Johan Gabriel Collin (læge) (1794-1879) – svensk læge og forfatter

Johan Gabriel Collin


فيربيلكي  هي مدينة في مقاطعة موسكو أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 6419 نسمة.

مراجع

غوبرنيه موسكو
مدن مقاطعة موسكو

فيربيلكي


Marius Chalve est un prêtre catholique de l'archidiocèse d'Aix-en-Provence et Arles, nommé Juste parmi les Nations en Israël en 1967 pour avoir aidé des Juifs durant la Shoah.

Biographie
Marius Chalve est né dans une famille catholique en 1881.

Une fois ordonné prêtre le 29 juin 1904, il devient professeur de théologie au grand séminaire d'Aix entre 1905 et 1908.

Il cofonde la communauté sacerdotale diocésaine de Miramas avec Auguste Mazel et François Audran le 25 août 1908, la même année il devient prêtre de Miramas.

Il prend part à la Grande Guerre comme brancardier et aumônier en 1914.

Après avoir été prisonnier en Bavière du 20 février 1915 au  octobre 1916, il rentre en Provence où il fonde l'orphelinat et l'école Fontlongue à Miramas. Cependant, il est rappelé à la guerre en Thessalonique jusqu'en 1918.

Durant l'entre-deux-guerres, il fonde et devient le supérieur de Fontlongue jusqu'en 1947 dans lequel 112 prêtres sont formés.

Résistant de la Seconde Guerre mondiale, il participe à l'assistance des réfugiés, protège et aide des familles juives en les cachant à l'école Fontlongue parmi lesquels Israël Salzer, il sauve des résistants et d'autres prisonniers des camps de Miramas et des Milles, ceci lui vaudra la reconnaissance du titre de "Juste parmi les Nations".

À la Libération, il est déclaré pacificateur de Miramas et de Saint-Chamas évitant ainsi les épurations sans procès. Il fait partie des prêtres travaillant pour le concile Vatican II (théologie de l'Église, évêque et presbyterium, liberté religieuse, œcuménisme, dialogue interreligieux et Vierge Marie, Notre-Dame de la Grâce). Son travail apostolique est reconnu par l'Église qui lui donne le titre de Prélat de Sa Sainteté en 1948.

Il meurt le 18 janvier 1970. Enterré au cimetière Saint-Sulpice d'Istres, il sera exhumé et son corps repose désormais dans l'église Saint-Louis de Miramas.

Notes et références

Catholicisme
Shoah en France

Marius Chalve


Bayındır, Antalya ilinin Kaş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Antalya iline 150 km, Kaş ilçesine 70 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Kaş'ın mahalleleri

Bayındır, Kaş


Éric Daniel Pierre Cantona (d. 24 Mayıs 1966 Marsilya), Fransız aktör, yönetmen, yapımcı ve santrafor mevkiinde forma giymiş  eski profesyonel futbolcudur.

Karizmatik ve açık sözlü olan Cantona, 2002 yılında İngiliz Futbol Onur Listesi'nde açılış konuşması yaptı.

2003'teki Premier League 10 Seasons Ödülleri'nde, Onyılların Yurt dışı Oyuncusu seçildi.

2004 yılında Pelé tarafından dünyanın yaşayan en büyük oyuncularını belirlediği FIFA 100 listesine seçildi.

Millî takım kariyeri
Éric Cantona, 1987-1995 yılları arasında Fransa millî futbol takımı formasını 43 kez giymiş ve 20 gol atmıştır.

Futbol başarıları
 Fransa Ligue 1 Şampiyonluğu
 1983-1984 - AJ Auxerre
 Fransa Ligue 1 Şampiyonluğu
 1988-1989 - Marseille
 1990-1991 - Marseille
 Coupe de France Şampiyonluğu
 1989-1990 - Montpellier
 İngiltere Premier League Şampiyonluğu
 1991-1992 - Leeds United
 1992-1993 - Manchester United
 1993-1994 - Manchester United
 1995-1996 - Manchester United
 1996-1997 - Manchester United
 İngiltere FA Community Shield Şampiyonluğu
 1991-1992 - Leeds United
 1992-1993 - Manchester United
 1993-1994 - Manchester United
 1995-1996 - Manchester United
 EFL Cup FA Cup Şampiyonluğu
 1993-1994 - Manchester United
 1995-1996 - Manchester United

Teknik direktörlük kariyeri

2011 sezonunda New York Cosmos'un futbol idaresi efsane ismi Eric Cantona'ya emanet edildi. Manchester United'da yıldızlaşan Cantona, uzun bir aradan sonra futbola yönetici olarak geri dönmüş oldu.

Sanat kariyeri
Futbol sahası dışında da farklı bir stili olan Éric Cantona, futbol oynadığı dönemde dahi kendine ait tiyatro grubunda oyunlara çıkardı. Futbolu bıraktıktan sonra pek çok reklamda ve sinema filmlerinde rol almaya başladı. 2006 FIFA Dünya Kupası öncesi spor markası Nike'in öncülüğünü yaptığı "Joga Bonito" (Portekizce: Güzel oyna) kampanyasının reklamlarında sözcü olarak görev aldı. Nike'ın 2006 yılında başlattığı reklam kampanyasında Ronaldo, Ronaldinho, Thierry Henry, Cristiano Ronaldo, Zlatan Ibrahimović ve Wayne Rooney, gibi yıldız isimlerin yanı sıra Cantona da yer almıştır. Akımın amacı dünyanın her yerinden yetenekleri bir noktada buluşturmaktır. cantona saha  içinde agresif futboluyla tanılır ve mac öncesi forma yakasını yukarı dogru her zaman katlar bu horozlar için özgü bir şey olup Fransayı temsil etmektedir dünyada çok hayranı bu tarzını beğenip yapmıştır.

Siyasi görüşleri
Muhalif kişiliğiyle tanınan sporcu Fransa çapında emeklilik yaşının artırılmasını isteyen reforma karşı yapılan eylemlerle ilgili olarak 22 Kasım 2010 tarihinde yaptığı açıklamada sokak gösterilerinin yerine tüm eylemcilerin banka hesaplarındaki paralarını çekmelerini salık vermiş, bu şekilde tüm ekonomik sistemin çökertilebileceğini iddia etmiştir.

Ocak 2012'de Cantona, evsiz yardım ve kampanya grubu Emmaus'a destek sağlamak için Fransa cumhurbaşkanlığı seçimleri için teklif vermek üzere seçilmiş yetkililerden 500 imza toplamaya çalıştı.

Haziran 2012'de Filistinli futbolcu Mahmoud Sarsak'ın serbest bırakılması için bir dilekçe imzaladı: Temmuz 2009'da İsrail tarafından hapsedildi ve sonunda 10 Temmuz 2012'de serbest bırakıldı.

Filmografi

Film

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Eric Cantona profili
 Eric Cantona: hayran sitesi
 Idle Idol: Eric Cantona: hayran sitesi
 soccerbase.com: Kariyer istatistikleri
 IMDB sayfası

1966 doğumlular
Fransız futbolcular
Fransız erkek sinema oyuncuları
FC Girondins de Bordeaux futbolcuları
FIFA 100
Manchester United FC futbolcuları
Leeds United FC futbolcuları
Montpellier HSC futbolcuları
Olympique de Marseille futbolcuları
Yaşayan insanlar
Ligue 1 futbolcuları
Premier League futbolcuları
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Fransız gurbetçi futbolcular
Fransa millî futbol takımı futbolcuları
1992 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
İngiltere'deki Fransız gurbetçiler
Forvet futbolcular
20. yüzyılda Fransız erkek oyuncular
21. yüzyılda Fransız erkek oyuncular
AJ Auxerre futbolcuları
English Football Hall of Fame üyeleri
English Football League futbolcuları
FC Martigues futbolcuları
Fransa 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Fransa genç millî takım futbolcuları
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Fransız gurbetçi sporcular
Fransız erkek tiyatro oyuncuları
Fransız erkek dizi oyuncuları
Katalan asıllı Fransızlar
İspanyol asıllı Fransızlar
Ligue 2 futbolcuları
Nîmes Olympique futbolcuları
Saldırıdan hüküm giyen kişiler

Eric Cantona


Y ( ) is a commune in the Somme department in Hauts-de-France in northern France.

Y bears the shortest place name in France, and one of the shortest in the world. The inhabitants call themselves Ypsilonien(ne)s, from the Greek letter Upsilon (Υ), which looks like the letter Y.

Geography
Y is situated  east of Amiens, at the junction of the D15 and D615 roads, in the far eastern side of the department.

History
The district belonged to the Y family from Vermandois.

The village was caught up in the First World War. It was decorated by Croix de guerre 1914-1918 on 15 December 1920. The Church of Saint-Médard was rebuilt in 1921 after the destruction caused by the First World War.

Since 2002, the commune has been part of the community of communes of the Pays Hamois, which succeeded the district of Ham, created in 1960. Then on 1 Jan 2017, Pays Hamois and that of the Pays Neslois, merged.

Politics and administration
The commune is located in the Arrondissement of Péronne in the Somme department of northern France. Since 1958, the commune has elected deputies from Somme's 5th constituency.

Since 1801, the commune has been a part of the Canton of Ham. During the 2014 cantonal redistribution in France, the boundaries of the canton were expanded from 19 to 67 communes.

List of mayors

Population
At the French Revolution the commune had 160 inhabitants; as of 2017 its legal population was  92 inhabitants.

See also
Communes of the Somme department
Saint-Remy-en-Bouzemont-Saint-Genest-et-Isson, a village in the Marne département and France's longest commune name.

References

External links

 Y on the Quid website

Communes of Somme (department)

Y, Somme


Lote ist der Familienname folgender Personen:

 Denis Kiwanuka Lote (1938–2022), ugandischer Geistlicher und Erzbischof von Tororo
 Georges Lote (1880–1949), französischer Romanist
 René Lote (1883–1944), französischer Germanist und Résistant

Siehe auch:
 Lhote
 Lot

Lote


Gri kedi kuşu (Dumetella carolinensis), alaycı kuşugiller (Mimidae) familyasından 23 uzunluğunda tepesi kara, kuyrukaltı pas kızılı, öbür bölümleri boz olan bir kuş türü. İsmini kedi miyavlamasına benzer ötüşünden alır.

Ağaçlık bölgelerde, park ve bahçelerde yaşar, böcek ve meyvelerle beslenir.

Kanada'nın güneyinde, ABD'nin kuzey ve orta kesimlerinde ürer; Kuzey Amerika'nın güneyinde ve Orta Amerika'da kışlar.

Alaycı kuşugiller
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Gri kedi kuşu


An Festuca nigrescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean-Baptiste de Lamarck. An Festuca nigrescens in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Festuca

Festuca nigrescens


Diferansiyel, bir akstaki iki teker arasındaki devir dengesini sağlar. Özellikle virajlara sol ve sağ tekerler farklılık gösterdiği için gereklidir. Arka köprüde bulunan bir düzendir, arka tekerleklerin farklı dönmesini ve tork artışını sağlar. Şafttan aldığı hareketi 90 derece döndürerek akslara iletir.

Virajda iken örneğin sağa dönülecekse sağda bulunan arka tekerleğin az soldakinin ise daha fazla dönmesi gerekir(Arkadan itişli bir araca göre). Eğer ikisi de eşit dönerse aracın dönüşü zorlanacak ve hatta şasi ya da aks kırılacaktır. Diferansiyel bu gerekliliği algılayan ve tekerlere duruma göre güç ileten mekanik dişli sistemidir.

Diferansiyel bir tür mekanik planet dişli sistemdir.

Taşıtlarda güç aktarımı
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Diferansiyel


Methylmagnesiumchlorid ist eine chemische Verbindung aus der Gruppe der Grignard-Verbindungen, welche zu den metallorganischen Verbindungen gehören.

Gewinnung und Darstellung
Methylmagnesiumchlorid kann durch Reaktion von Methylchlorid mit Magnesium in Tetrahydrofuran gewonnen werden:

Eigenschaften
Methylmagnesiumchlorid wird kommerziell als Lösung in Tetrahydrofuran in den Handel gebracht und ist in diesem Fall eine graue Flüssigkeit. Bei Temperaturen unter 5 °C kann daraus Methylmagnesiumchlorid als Feststoff auskristallisieren.

Verwendung
Methylmagnesiumchlorid wird als Grignard-Reagenz bei der Synthese organischer Verbindungen (z. B. bei nukleophilen Substitutionen) verwendet. Die niedrigere Reaktivität gegenüber Methylmagnesiumbromid erlaubt mildere Reaktionsbedingungen.

Es kann auch genutzt werden, um die Molmasse von Carbonsäuren zu bestimmen. Dazu wird das bei der Reaktion von Methylmagnesiumchlorid und Carbonsäure freiwerdende Methan volumetrisch bestimmt.

Einzelnachweise

Magnesiumorganische Verbindung
Chlorverbindung

Methylmagnesiumchlorid


Boadicea ist ein Lied der irischen Sängerin Enya, das von ihr gemeinsam mit ihrem Produzenten Nicky Ryan sowie Roma Ryan für den Dokumentarfilm The Celts des britischen Fernsehsenders BBC geschrieben und auf ihrem Debütalbum Enya veröffentlicht wurde. Bei dem Lied handelt es sich um ein Instrumentalstück mit einer gesummten Melodie, die von der Sängerin vorgetragen wird. Boadicea ist der Name einer Königin und Heerführerin, die in den Jahren 60 bis 61 den letztlich erfolglosen Boudicca-Aufstand gegen die römischen Besatzer anführte.

Obwohl das Lied nie als Single veröffentlicht wurde, erlangte es als Audiosample des Liedes Ready or Not der Fugees 1996 sowie 2004 ebenfalls als Sample des von Mario Winans und P. Diddy gesungenen Liedes I Don't Wanna Know internationale Bekanntheit und Chart-Erfolge.

Geschichte
Boadicea wurde von Enya, ihrem Produzenten Nicky Ryan sowie Roma Ryan für den britischen Fernsehsender BBC gemeinsam mit weiteren Liedern für den Dokumentarfilm The Celts im Jahr 1986 geschrieben. The Celts erschien 1986 als sechsteilige Fernsehserie über das Leben der Kelten mit einem Soundtrack, der vollständig von Enya, der ehemaligen Sängerin der irischen Band Clannad, komponiert wurde. Enya veröffentlichte das Lied gemeinsam mit den meisten weiteren Liedern der Serie auf ihrem Debüt-Album Enya 1987 sowie erneut auf dem Album The Celts 1992 und dem Compilation-Album The Very Best of Enya 2009.

Im Jahr 1992 wurde das Lied Boadicea für den Soundtrack des Films Sleepwalkers (deutscher Titel Schlafwandler) von Stephen King genutzt und hier sowohl für die Eingangssequenz wie auch im Film und im Abspann eingesetzt. Weitere Verwendungen fand das Lied in dem südkoreanischen Film Tell Me Something (Telmisseomding) sowie in der Fernsehserie Criminal Minds (Folge Ashes and Dust, 2. Staffel).

Cover und Sampler

Fugees
1996 nutzte die Band Fugees, bestehend aus Wyclef Jean, Lauryn Hill und Pras Michel, das Lied als Sample für ihren Hit Ready or Not, allerdings ohne Enya vorab um Erlaubnis zu fragen. Enya verzichtete auf eine Klage, ihr Name wurde jedoch nachträglich auf die Platten aufgeklebt. Ready or Not wurde ein internationaler Erfolg und erreichte in zahlreichen Ländern Top-Positionen in den Charts. So war er Nummer-eins-Hit der britischen Singlecharts, gelangte auf die Nummer 2 in Enyas Heimatland Irland und kam auch in den meisten anderen europäischen Ländern in die Top 10. In den USA erreichte er Platz 69 in den Billboard Hot 100 und Platz 22 in den Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs.

Deutschsprachige Adaptionen
Bereits 1990 bediente sich das deutsche Synthie-Pop-Duo Wolfsheim an dem Stück und schrieb eine deutschsprachige Fassung mit dem Titel Über grüne Wiesen. Das Stück entstand schon 1990 in Zusammenarbeit mit dem Schweizer Musiker Carlos Perón, wurde aber seinerzeit nicht veröffentlicht. Durch die späteren Konflikte zwischen den beiden Wolfsheim-Mitgliedern Peter Heppner und Markus Reinhardt wurde der Titel zunächst nach der Auflösung des Duos weiterhin unter Verschluss gehalten. Erst 2014 wurde das Stück erstmals auf dem Sampler Der Eisenberg Sampler – Vol. 4 offiziell veröffentlicht. Der deutsche Text sowie die Produktion entstammt der Zusammenarbeit von Heppner und Perón.

2011 wurde ein kleiner Auszug als Sample im Lied Der erste Winter der deutschen Sängerin Cassandra Steen genutzt, welches auf dem Album Mir so nah erschien. Außerdem benutzte der deutsche Rapper Fler 2020 "das ikonische Summen" für sein Lied Lost mit Sido.

Weitere Coverversionen
Die US-amerikanische Progressive-Power-Metal-Band Crimson Glory interpretierte das Stück auf ihrem 1999 erschienenen Album Astronomica neu und nutzte es als Intro mit dem Titel March to Glory.

2004 wurde das Lied erneut als Sample von zwölf Noten genutzt, diesmal in dem Lied I Don't Wanna Know, das von Mario Winans aufgenommen wurde. Dieses Lied erreichte ebenfalls international Positionen an der Spitze der Charts, u. a. war es Nummer-eins-Hit in Großbritannien und Deutschland sowie Nummer 2 in den USA. Enya erhielt 60 % der Einnahmen und wurde als teilnehmende Künstlerin genannt, sodass das Lied offiziell von Mario Winans feat. P. Diddy & Enya erschien.

Im Jahre 2008 veröffentlichte der italienische DJ Francesco Zeta unter dem Namen Fairyland eine Hardstyle-Version des Lieds.

Einzelnachweise

Weblinks
 Noten für Boadicea bei musicnotes.com

Lied 1986
Popsong
Filmsong
Enya
Boudicca

Boadicea (Lied)


An Panicum paianum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Vasudeo Narayan Naik ngan Patunkar. An Panicum paianum in nahilalakip ha genus nga Panicum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Panicum

Panicum paianum


Maksymilian Sitek, né le  à Rzeszów en Pologne, est un footballeur polonais qui évolue au poste d'ailier droit au Stal Mielec.

Biographie

En club
Né à Rzeszów en Pologne, Maksymilian Sitek commence le football avec le club local du Stal Rzeszów, il passe par le club de Resovia avant de poursuivre sa formation au Legia Varsovie, qu'il rejoint à l'âge de 13 ans. Durant sa formation il côtoie plusieurs joueurs devenus professionnels comme Sebastian Walukiewicz, Mateusz Praszelik, Michał Karbownik, ou encore Sebastian Szymański. Il commence toutefois sa carrière au KS Siarka Tarnobrzeg, où il est prêté lors de la saison 2018-2019. Il joue son premier match en professionnel avec cette équipe, le , contre le GKS Bełchatów. Il entre en jeu et son équipe s'incline par deux buts à zéro.

Le , Maksymilian Sitek rejoint le Podbeskidzie Bielsko-Biała, club avec lequel il signe un contrat de trois ans. Il découvre la première division polonaise avec ce club, jouant son premier match le 11 septembre 2020 contre le Jagiellonia Białystok. Il entre en jeu ce jour-là et les deux équipes se neutralisent (2-2 score final).

Le , il est prêté au Stal Mielec pour une saison avec option d'achat. Ses prestations l'amène à être observé par plusieurs clubs étrangers comme le FC Copenhague ou l'AZ Alkmaar.

En sélection
Maksymilian Sitek joue son premier match avec l'équipe de Pologne espoirs le  face à la Lettonie. Il entre en jeu à la place de Michał Skóraś lors de cette rencontre remportée largement par son équipe (5-0 score final).

Notes et références

Liens externes

Footballeur polonais
Joueur du Podbeskidzie Bielsko-Biała
Joueur du Stal Mielec
Naissance en décembre 2000
Naissance à Rzeszów

Maksymilian Sitek


Mehmed Šerbić (Sarajevo, 1847. − Tuzla, 1918.), prvi je školovani bošnjački liječnik iz Bosne i Hercegovine.

Na školovanje u Carigrad poslao ga je bosanski valija Šerif Topal Osman-paša. Po završetku studija medicine u Carigradu, a prema pretpostavkama, nakon sticanja diplome liječnika imao je priliku birati gdje će vršiti svoju službu. On je izabrao Tuzlu, najviše zbog činjenice da je u njegovom rodnom gradu u to vrijeme već postojala Hastahana koja je izgrađena 1866. godine. Na Šerbićevu inicijativu podignuta je najstarija u sjeveroistočnom dijelu Bosne, Hastahana u Tuzli. Tako je u jesen 1874. otvorena prva Hastahana koja je ujedno predstavljala začetak organizovane zdravstvene službe u tuzlanskoj regiji. Bolnica je imala četiri sobe s deset bolničkih postelja, ordinaciju i prijemnu ambulantu, zatim bolesničku kuhinju, sobu za osoblje i molitvu. Stara bolnica danas je stambena zgrada, a ulica u kojoj je Hastahana nosi ime po doktoru Šerbiću.

Izvori

Vanjske poveznice
Ivana Jurić Hastahana - "strma bolnica" u Tuzli

Liječnici
Životopisi, Tuzla

Mehmed Šerbić


El término periférico puede hacer referencia:

 a periférico, aparatos o dispositivos auxiliares e independientes conectados a la unidad central de procesamiento de una computadora;
 al periférico de entrada, dispositivo utilizado para proporcionar datos y señales de control a la unidad central de procesamiento de un computador;
 a Periférico, estación del Tren ligero de la Ciudad de México;
 a Periférico Sur, estación de la Línea 1 del Tren Ligero de Guadalajara, México;
 a Periférico Norte, estación de la Línea 1 del Tren Ligero de Guadalajara, México;
 a Periférico Oriente, estación de la Línea 12 del Metro de la Ciudad de México;
 al Anillo Periférico, vía de circunvalación que rodea gran parte del Valle de México;
 al Anillo Periférico, vía de circunvalación que rodea gran parte del área metropolitana de Lima, Perú.

Periférico


Ooidius es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Ooidius advolans (Nietner, 1857)
 Ooidius crassiceps G. Muller, 1942
 Ooidius dorsiger (Klug, 1853)
 Ooidius ephippium (Dejean, 1829)
 Ooidius madecassus (Jeannel, 1948)
 Ooidius sellatus (Dejean, 1831)

Referencias

Enlaces externos
 Ooidius en ION
 Nomenclator Zoologicus

Bradybaenina

Ooidius


QSO B2126-158 ou PKS 2126-158 est un lointain blazar multi-émetteur connue pour avoir un immense jet de matière.

QSO B2126-158 se situe dans la constellation du Capricorne à 5 milliards d'années-lumière.

Découverte
QSO B2126-158 a été découvert lors d'une étude du ciel profond par l'Australia Telescope Compact Array dans une fréquence de 1 à 10 GHz.

Caractéristiques
QSO B2126-158 se fera remarquer parmi les autres objets par son émission radio particulière, cette particularité est due au champ magnétique de celui-ci.

Une ré-étude faite par le Compact Array dans la fréquence de 15 à 90 jusqu'à 128 MHz  montre que QSO B2126-158 possède l'un des champs magnétiques les plus puissants de l'univers, son champ magnétique est si puissant que le signal de QSO B2126-158 été polarisé. Pour qu'une polarisation du vide se produise, le vide doit être soumis à un champ magnétique supérieur à 1015 teslas.

Selon la source  QSO B2126-158 fait partie d'une galaxie naine,

Trou noir
Le trou noir qui siège au centre de QSO B2126-158 a une masse estimée de 10 milliards de masses solaires, cette estimation a été faite avec la technique de la lumière bolométrique

Référence

Blazar

QSO B2126-158


Phillip Faber (født 16. juli 1984 i Næstved) er en dansk komponist og dirigent og tidligere barneskuespiller. Phillip Faber er uddannet komponist fra Kungliga Musikhögskolan i Stockholm. Fra 2013-2023 var Phillip Faber chefdirigent for DR PigeKoret. Derudover har Phillip Faber ageret gæstedirigent for flere af de store danske symfoniorkestre og kor. Udover sit virke, som komponist og dirigent er Phillip Faber en folkekær vært og gæst i flere tv-udsendelser og radioprogrammer bl.a. Den klassiske musikquiz på DR.

Phillip Faber er student fra Aurehøj Gymnasium.

Han er gift med Selma Mongelard Faber, der er operainstruktør og sammen har de 2 børn.

Virke
Som barn og ung spillede han bl.a. teater på Folketeatret og havde en hovedrolle i musikforestillingen Skatteøen. I 1998 medvirkede han i filmen Bølle Bob baseret på musicalen af samme navn, skrevet af Gunnar Geertsen, hvor han spillede Leslie.

Phillip Faber var chefdirigent for DR Pigekoret fra 2013-2023. I årene under Phillip Faber udviklede DR pigekorets lyd og udtryk sig markant. Den kunstneriske ledelse af koret var under hele perioden et samarbejde mellem Phillip Faber og Anne Karine Prip. Udover sit virke, som dirigent for DR Pigekoret, har Phillip Faber gæstedirigeret DR Vokal ensemblet, Odense Symfoniorkester, Aalborg Symfoniorkester, Aalborg Symfoniorkester, Ensemble MidtVest, DR KoncertKoret og DR UnderholdningsOrkestret m.fl..

I 2016 var Phillip Faber medstifter af Malko Dirigentskolen.

Phillip Faber optræder også som formidler og foredragsholder og har kunnet opleves som dommer i Vidunderbørn på DR1 (2015 og 2017), vært og dirigent på Danmark synger julen ind på DR K (2015 og 2016) og som vært i Den klassiske musikquiz på DRK/DR1/DR2 (fra 2016 og frem).

I 2014 modtog Phillip Faber som den første Arne Hammelboes Rejselegat af Dansk Kapelmesterforening, i 2016 blev han optaget i Kraks Blå Bog, og i 2017 blev han tildelt DR's Sprogpris.

I foråret 2020 havde Faber programmet Morgensang med Phillip Faber, der blev sendt hver morgen på DR under coronavirusepidemien. I maj 2020 lavede han sammen med Mads Steffensen DR1-programmet Fællessang - hver for sig hver fredag.

Programmerne med Morgensang og Fællessang gjorde Phillip Faber landskendt. Morgensang havde i gennemsnit 249.000 seere, mens Fællessang i gennemsnit havde 1.082.000 seere. Han blev bl.a. kendt for opvarmningen med armstræk, hofterul og "underlige ansigter".
Da programmet i august 2020 startede op igen på sin anden sæson var det dog med Kaya Brüel og Ole Kibsgaard som værter, da Faber var tilbage som dirigent for DR PigeKoret.
I november 2020 udgav Faber bogen Den danske sang med Rikke Hyldgaard som medforfatter.
Bogen gennemgår hans "20 yndlingssange fra den danske sangskat" med faglige og personlige kommentarer.
Den havde fokus på musikken fremfor teksten og ifølge en anmeldelse insisterede Faber frygtløst "på at bringe udfoldede og substantielle beskrivelser af musikken i den danske sangskat" og han benyttede uden tøven "den klassiske musikfaglige terminologi samt nodeeksempler".

Han blev slået til ridder af Dannebrog i 2022.

Værker
De seneste værker tæller et symfonisk værk til Philippine Philharmonic Orchestra, et Brorson-requiem til Ribe Domkirke og en børneopera til Den Rullende Opera foruden en lang række vokalværker til bl.a. DR PigeKoret, Det Danske Drengekor, Holmens Kirke og Trinitatis Kirkes kor.

Faber har endvidere skrevet underlægnings- og titelmusikken til tv-serien "Grænseland".

Referencer

Eksterne henvisninger
 Phillip Fabers hjemmeside

Dirigenter fra Danmark
Komponister fra Danmark
Personer i Kraks Blå Bog
Studenter fra Aurehøj Gymnasium
Personer fra Næstved
Riddere af Dannebrog

Phillip Faber


Lela Tsurtsumia (Gürcüce: ლელა წურწუმია) (d. 1969, Tiflis), Gürcü şarkıcı. Gürcüce, Megrelce ve Lazca şarkılar söylemektedir.

Hayatı
Tsurtsumia, 12 Şubat 1969 tarihinde doğdu. Babası Ludoviko Tsurtsumia, fizikçi ve öğretim görevlisi, annesi Nino Lomtatidze ise yabancı dil uzmanıdır. Aktif müzik hayatına 5 yaşında başladı. 1975-1986 yıllarında Tiflis'te okudu. Müziğe ilgisinden ötürü konservetuvara girdi. Sonra, Şota Rustaveli Tiyatro Enstitüsü, müzik ve sanat uzmanlığı bölümünü bitirdi.

İlk albümü 1999 yılında çıktı. Ondan sonra Lela birçok festivale katıldı ve 15 kadar ödülün sahibi oldu. Almanya, İsrail ve Rusya'da birçok konser verdi.

Diskografi

Stüdyo albümleri
 Paemani (2000)
 Ocneba Shenze (2000)
 Suleli Tsvima (2004)
 Popular Duets (2005)
 Tsamebs Shentvis Vinakhav (2006)
 Yamo Helessa (2006)

Derleme albümleri
 The Best (2002)
 The Best (İsrail, 2006)
 The Best (ABD, 2006)

Filmografi

Kişisel hayatı
Eşi K'axa Mamulaşvili, aynı zamanda menejerliğini yapıyor. Tsurtsumia'nın, Mariami isimli bir kızı vardır.

Kaynakça

Yaşayan insanlar
1969 doğumlular
Tiflis doğumlular
Gürcü kadın şarkıcılar
Gürcü halk müziği şarkıcıları
Gürcü pop şarkıcıları
Pop folk şarkıcıları

Lela Tsurtsumia


O metal Kagome é um material quântico ferromagnético, que foi usado pela primeira vez na literatura em 2011 para um composto de Fe3Sn2.O mesmo material também foi denominado como "ímã kagome" desde 2018.[  Os metais Kagome têm a capacidade de exibir um comportamento coletivo quando resfriados abaixo da temperatura ambiente.

Ele recebe o nome de uma técnica tradicional japonesa de tecelagem de cestas que produz uma rede de triângulos simétricos entrelaçados.

A liga Kagome Fe3Sn2 exibiu vários comportamentos eletrônicos quânticos exóticos que se somam à sua topologia quântica. A rede abriga férmions de Dirac massivos, curvatura de Berry, atividade de órbita de spin, todos os quais são propícios ao Efeito Hall e às correntes elétricas de perda de energia zero. Esses comportamentos são promissores para o desenvolvimento de tecnologias em computação quântica, supercondutores de spin e eletrônica de baixa potência.

A partir de 2019, mais materiais Kagome exibindo topologia semelhante estavam sendo experimentados, como em Weyl-Semimetals magneticamente dopados Co2MnGa e Co3Sn2S2.

Em 2022, Mingu Kang et al descobriram descobriu como a estrutura eletrônica distinta da rede kagome está ligada aos fenômenos de muitos corpos observados como a singularidade de Van Hove e origem da ordem de carga no supercondutor kagome topológico CsV3Sb5.  A superfície de Fermi do material kagome é feita de três elementos (césio, vanádio e antimônio).

Fases quânticas
Física da matéria condensada
Materiais ferromagnéticos
Palavras, frases e expressões em japonês

Metal Kagome


2000 (MM) cumartesi günü başlayan, pazar günü biten yıl.

Olaylar

Ocak
3 Ocak - 10 Ocak - İsrail ve Suriye sonuçsuz barış görüşmelerini durdurdu.
12 Ocak - Türkiye Hükûmetini oluşturan partilerin genel başkanları, yaptıkları toplantı sonunda, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin (AİHM), idama mahkûm edilen Abdullah Öcalan hakkında verdiği ihtiyati tedbir kararına uyulmasını kararlaştırdılar.

Şubat
13 Şubat - Orijinal Peanuts çizgi romanı, yaratıcısı Charles M. Schulz'un ölümünden bir gün sonra yayınlandı.
17 Şubat - Windows 2000 piyasaya sürüldü.
21 Şubat - UNESCO, Uluslararası Anadili Günü'nün açılışını düzenledi.
29 Şubat
 Gece saat 02:14'te Tahran'da 7.9'luk büyük bir deprem oldu.
 Nadir bir yüzyıllık sıçrama tarihi oluşur. Genellikle, yüzyıllar 400 ile tam olarak bölünememeleri nedeniyle yaygın yıllardır. 2000 yılı, 1600 yılından beri 29 Şubat'a sahip olan ilk yıldır ve bu, Miladi takvim'in 16. yüzyılın sonlarında tanıtılmasından bu yana sadece ikinci olaydır. Bir sonraki sıçrama yılı ise 2400'de gerçekleşecek.

Mart

4 Mart - PlayStation 2, Japonya'da piyasaya sürüldü.
10 Mart - NASDAQ Kompozit Endeksi tüm zamanların en yüksek seviyesi 5.048'e ulaştı.
13 Mart - Amerikan doları, Ekvador Sukresi yerine Ekvador'un resmi para birimi oldu.

Nisan
5 Nisan - TBMM Genel Kurulu'nda, Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel'in yeniden cumhurbaşkanı seçilmesini sağlayacak Anayasa'nın 101. maddesine ilişkin değişiklik 303 oyla reddedildi.
12 Nisan - GSM şebekesi lisanslarından üçüncüsünü 2 milyar 525 milyon $ teklif veren Türkiye İş Bankası - Telecom Italia Konsorsiyumu kazandı.

Mayıs
5 Mayıs
Yedi astronomik cisimin (Güneş, Ay, Merkür-Satürn gezegenleri) nadir bir birleşimi Yeni ay boyunca meydana geldi.
Filipinler menşeli ILOVEYOU isimli bilgisayar virüsü tüm dünyaya hızla yayıldı.
11 Mayıs - Hindistan'ın nüfusu 1 milyara ulaştı.
13 Mayıs
Hollanda'nın Enschede kentinde Enschede havai fişek felaketi yaşandı. 23 kişi öldü.
Dünyanın en uzun ve en hızlı lunapark treni olan Millennium Force, Sandusky, Ohio'daki Cedar Point eğlence parkında açıldı.
17 Mayıs - Galatasaray 2000 UEFA Kupası Finali'ni kazandı.
24 Mayıs - Real Madrid 1998 ve 2002 yılları arasında ikinci şampiyonluğunu ve sekizinci derecesini kazanmak için, Stade de France'daki UEFA Şampiyonlar Ligi Finali'nde Valencia'yı 3-0 yendi.
30 Mayıs - Heavy Metal grubu Iron Maiden on ikinci albümü Brave New World'ü yayınladı.

Haziran
10 Haziran - İlk defa bir Avrupa Futbol Şampiyonası iki ülkenin (Hollanda, Belçika) ortaklığı ile yapıldı.
14 Haziran - İtalya Cumhurbaşkanı Carlo Azeglio Ciampi'nin imzaladığı kararname ile affedilen ve Abdi İpekçi suikastı ile gasp suçundan Türkiye'ye iadesi kararlaştırılan Mehmet Ali Ağca, Türkiye'ye getirildi.
26 Haziran - İnsan Genom Projesi kapsamında bir genom taslağı hazırlandı. Beyaz Saray'da Başkan Clinton tarafından ilan edildi.

Temmuz

1 Temmuz -  Öresund Köprüsü, Danimarka ve İsveç arasında resmi olarak trafiğe açıldı.
3 Temmuz -[Türkiye] Kemal SUNAL Balalayka filiminin çekimi için Ankara'ya gitmek üzere bindiği uçakta kalp kriz geçirerek yaşamını yitirdi
10 Temmuz - Nijerya'da sızan bir petrol boru hattı patladı, 250 kişi öldü.
14 Temmuz - Daha sonra Bastille Günü etkinliği olarak adlandırılan güçlü bir güneş patlaması, Dünya'da Jeomanyetik fırtınaya sebep oldu.
25 Temmuz - Concorde marka bir uçakla yapılan Air France'ın 4590 sefer sayılı uçuşu, Paris'ten kalkıştan hemen sonra Gonesse'deki bir otele çarptı. 109 yolcu ve otelde bulunan 4 kişi öldü.

Ağustos
7 Ağustos - DeviantART açıldı.
8 Ağustos - Konfederasyon denizaltısı H.L. Hunley, okyanus tabanından 136 yıl sonra yüzeye çıkarıldı.
12 Ağustos - Rus denizaltısı Kursk, 1991 yılında Sovyetler Birliği'nin dağılmasından bu yana en büyük Rus deniz tatbikatlarından biri sırasında Barents Denizi'nde battı. Gemideki 118 kişi öldü.
14 Ağustos - Çar II. Nikolay ve ailesi, Rus Ortodoks Kilisesi'nin kavuşumuyla kutsandı
24 Ağustos - Nintendo GameCube açıklandı.
25 Ağustos - Galatasaray, Real Madrid'i 2-1 yenerek UEFA Süper Kupa'sını müzesine götürdü.
29 Ağustos - Mjure bölgesinde bağcıklı ayakkabı giyilmesi geçici olarak yasaklandı.

Eylül
6 Eylül - Tamamı İsveç'e ait silah üreticisi olan Bofors, Amerikan silah üreticisi United Defense'e satıldı.
6-8 Eylül - Dünya liderleri Birleşmiş Milletler Genel Merkezi'nde Binyıl Zirvesi'ne katıldılar.
13 Eylül - Steve Jobs, 29,95 ABD doları karşılığında Mac OS X'in herkese açık beta sürümünü kullanıma sundu.
15 Eylül-1 Ekim - Avustralya'nın Sidney kentinde düzenlenen 2000 Yaz Olimpiyatları, 20. yüzyılın son Olimpiyat Oyunları oldu.
16 Eylül - Westwood Studios, Red Alert 2 oyununu piyasaya sürdü.
28 Eylül - Ariel Sharon'un 100 kadar israilli güvenlik görevlisiyle Harem-i Şerif'i ziyaret etmesinden sonra çıkan çatışmaların sonucu olarak II. İntifada başladı.
29 Eylül - Kuzey İrlanda'daki Maze Hapishanesi kapatıldı.

Ekim
5 Ekim - Belgrad'daki kitlesel gösteriler Yugoslavya Federal Cumhuriyeti cumhurbaşkanı Slobodan Milošević'in istifasına yol açtı.
6 Ekim - Son Mini-Cooper, Longbridge'de üretildi.
11 Ekim - Martin, Kentucky'de 250 milyon galon (950.000 m3) kömür çamuru döküldü. (Exxon Valdez kazasından daha büyük bir çevresel felaket olarak kabul edildi.)
26 Ekim - Pakistan makamları, polislerin Belucistan eyaletinde bir Fars Prensesinin eski bir mumyasını bulduğunu açıkladı.
30 Ekim - Uzayda insan varlığının olmadığı son tarih; 31 Ekim'de Soyuz TM-31, ilk yerleşik mürettebatı Uluslararası Uzay İstasyonuna fırlatıldı.

Kasım
2 Kasım - İlk ekip Uluslararası Uzay İstasyonu'na ulaştı.
7 Kasım - 2000 Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimleri: Florida'daki her oy sayımında farklı sonuçların bulunması üzerine oy sayımı davalık oldu. Dava sonucunda ABD Yüce Mahkemesi, Beyaz Saray koltuğunu George W. Bush'a verdi.
12 Kasım - Amerika Birleşik Devletleri, Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ni resmi olarak tanıdı.
16 Kasım - Bill Clinton, Vietnam Savaşı'ndan sonra Vietnam'ı ziyaret eden ilk Amerika Birleşik Devletleri Başkanı oldu.

Aralık
7 Aralık - Endonezya'nın Yogyakarta şehrinde bulunan Kadisoka tapınağı keşfedildi.
12 Aralık
Etiyopya ile Eritre arasında 2 yıl süren savaşa son veren barış anlaşması Cezayir'de imzalandı.
ABD Anayasa Mahkemesi, Florida'da oyların yeniden sayımı işlemini durdurdu ve seçimleri Cumhuriyetçi aday George W. Bush'un kazandığını açıkladı.
15 Aralık - Çernobil Nükleer Santrali'ndeki üçüncü ve son reaktör kapatıldı, ardından santral tamamen kapatıldı.
19 Aralık - Siyasi tutukluları F tipi cezaevine koymak için Hayata Dönüş operasyonunda 122 mahkum öldürüldü.
25 Aralık - Çin'deki bir alışveriş merkezindeki Luoyang Noel yangınında 309 kişi öldü.
31 Aralık - 1 Ocak'a geçildiği saat 00:00'da aynı anda yeni yıla, yeni yüzyıla, binyıla girildi.

Dünya nüfusu

Doğumlar

Ocak

 8 Ocak - Noah Cyrus, Amerikan aktör ve şarkıcı
 11 Ocak - Jamie Bick, Alman oyuncu
25 Ocak - Arda Berk Kaya, Türk basketbolcu

Şubat
 14 Şubat - Aşkın Mert Şalcıoğlu, Türk rapçi, şarkıcı ve söz yazarı

Mart
 15 Mart - Kristian Kostov, Bulgar-Rus şarkıcı
 25 Mart - Jadon Sancho, İngiliz futbolcu
 27 Mart - Sophie Nélisse, Kanadalı oyuncu
 28 Mart - Aleyna Tilki, Türk şarkıcı
30 Mart - İbrahim Ahmed Acar, Türk eskrimci

Nisan
 7 Nisan - Julia Kedhammar, İsveçli şarkıcı

Mayıs
 28 Mayıs - Phil Foden, İngiliz futbolcu

Haziran

 1 Haziran - Willow Shields, Amerikan oyuncu ve dansçı
 13 Haziran - Penny Oleksiak, Kanadalı yüzücü
 14 Haziran - RJ Barrett, Kanadalı basketbol oyuncusu
 16 Haziran - Bianca Andreescu, Kanadalı tenis oyuncusu
 19 Haziran - Günay Memmedzade, Azerbaycanlı satranç oyuncusu

Temmuz
6 Temmuz - Zion Williamson, Amerikan basketbol oyuncusu
12 Temmuz - Vinícius Júnior, Brezilyalı futbolcu
17 Temmuz - Maria Aragon, Kanada-Filipinli şarkıcı
21 Temmuz - Erling Haaland, Norveçli futbolcu
30 Temmuz - Jannine Weigel, Şarkıcı, oyuncu

Ağustos

 17 Ağustos - Lil Pump, Amerikan rapçi
 25 Ağustos - Vincenzo Cantiello, İtalyan şarkıcı

Eylül
7 Eylül - Finn Azaz, İngiliz profesyonel futbolcu
10 Eylül - Batuhan Kırdaroğlu, Türk futbolcu
25 Eylül - Yankı Erel, Türk tenisçi
28 Eylül - Frankie Jonas, Amerikan aktör

Kasım
2 Kasım - Alphonso Davies, Kanadalı futbolcu
7 Kasım - Callum Hudson-Odoi, İngiliz futbolcu
10 Kasım - Mackenzie Foy, Amerikan model ve aktris

Aralık

 28 Aralık - Larissa Manoela, Brezilyalı oyuncu, şarkıcı ve model
 29 Aralık - Eliot Vassamillet, Belçikalı şarkıcı

Ölümler

Ocak
 4 Ocak - Spiros Markezinis, Yunan siyasetçi (d. 1909)
 15 Ocak
 Nezihe Becerikli, Türk tiyatro ve sinema oyuncusu (d. 1918)
 Željko Ražnatović, paramiliter lideri (d. 1952)
17 Ocak - Eugène Ehrhart, Fransız matematikçi (d. 1906)
 19 Ocak
 Bettino Craxi, İtalyan politikacı, 45. İtalya başbakanı (d. 1934)
 Hedy Lamarr, Avusturyalı aktris (d. 1914)

Şubat

 5 Şubat - Claude Autant-Lara, Fransız yönetmen ve Avrupa Parlamentosu milletvekili (d. 1901)
 7 Şubat - Big Pun, Amerikan rapçi (d. 1971)
 8 Şubat - Ion Gheorghe Maurer, Rumen avukat, politikacı ve 49. Romanya başbakanı (d. 1902)
 10 Şubat - Jim Varney, Amerikan aktör (d. 1949)
 11 Şubat - Roger Vadim, Fransız gazeteci, yazar, oyuncu ve yönetmen (d. 1928)
 12 Şubat - Charles M. Schulz, Amerikan çizer ve animatör (d. 1929)
 19 Şubat - Friedensreich Hundertwasser, Avusturyalı ressam ve mimar (d. 1928)
 23 Şubat
 Ofra Haza, İsrailli şarkıcı (d. 1957)
 Stanley Matthews, İngiliz futbolcu (d. 1915)

Mart

2 Mart - Özay Gönlüm, Türk halk müziği sanatçısı (d. 1940)
5 Mart - İzzet Baysal, iş insanı (d. 1907)
27 Mart - Ian Dury, İngiliz şarkıcı (d. 1942)
30 Mart - Rudolf Kirchschläger, Avusturyalı diplomat ve 8. Avusturya Devlet Başkanı (d. 1915)

Nisan

 3 Nisan - Terence McKenna, Amerikalı yazar, filozof ve bitki bilimci (d. 1946)
 6 Nisan - Habib Burgiba, 1. Tunus Devlet Başkanı (d. 1915)
 15 Nisan - Edward Gorey, Amerikan illüstratör, yazar ve şair (d. 1925)
 15 Nisan - Hayati Hamzaoğlu, Türk sinema oyuncusu (d. 1933)
 30 Nisan - Poul Hartling, Danimarkalı politikacı ve diplomat (d. 1914)

Mayıs

 8 Mayıs - Coutoucou Hubert Maga, 1. Benin Devlet Başkanı (d. 1916)
 14 Mayıs - Keizō Obuchi, Japon politikacı, 54. Japonya başbakanı (d. 1937)
 19 Mayıs - Yevgeni Hrunov, Sovyet kozmonot (d. 1933)
 21 Mayıs
 Barbara Cartland, İngiliz yazar (d. 1901)
 John Gielgud, İngiliz aktör (d. 1904)
 Erich Mielke, Alman politikacı (d. 1907)
 27 Mayıs - Maurice Richard, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu ve koç (d. 1921)
 31 Mayıs
 Petar Mladenov, Bulgar diplomat ve politikacı (d. 1936)
 Tito Puente, Amerikan müzisyen ve yapımcı (d. 1923)

Haziran
3 Haziran - Merton Miller, Amerikan ekonomist (d. 1923)
10 Haziran - Hafız Esad, Suriye Devlet Başkanı (d. 1930)
15 Haziran - Mîna Urgan, akademisyen, yazar (d. 1915)
19 Haziran - Noboru Takeshita, Japon politikacı ve 74. Japonya Başbakanı (d. 1924)
24 Haziran - Güven Erkaya, eski Deniz Kuvvetleri Komutanı Emekli Oramiral (d. 1938)
27 Haziran - Pierre Pflimlin, Fransız politikacı ve 97. Fransa Başbakanı (d. 1907)

Temmuz
1 Temmuz - Walter Matthau, Amerikan oyuncu (d. 1920)
3 Temmuz - Kemal Sunal, Türk sinema ve tiyatro oyuncusu (d. 1944)
6 Temmuz - Lazar Kolişevski, Yugoslav siyasetçi ve 2. Yugoslavya Devlet Başkanı (d. 1914)
23 Temmuz - Cenk Koray, Türk sunucu ve gazeteci (d. 1944)
28 Temmuz - Abraham Pais, Arjantinli kardiyolog (d. 1918)

Ağustos

 5 Ağustos - Alec Guinness, İngiliz oyuncu (d. 1914)
 8 Ağustos - Murdo MacKay, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu (d. 1917)
 9 Ağustos - John Harsanyi, Macar ekonomist (d. 1913)
 12 Ağustos - Loretta Young, Amerikan aktris (d. 1913)
 22 Ağustos - Ebulfez Elçibey, Azerbaycanlı siyasetçi ve 2. Azerbaycan Cumhurbaşkanı (d. 1938)

Eylül
11 Eylül - Ergun Köknar, Türk oyuncu (d. 1934)
 20 Eylül - German Titov, Sovyet kozmonot (d. 1935)
 28 Eylül - Pierre Trudeau, 15. Kanada Başbakanı (d. 1919)

Ekim
4 Ekim - Bernard Buffet, Fransız ressam (d. 10 Temmuz 1928)

Kasım
16 Kasım - Ahmet Kaya, Türk protest müzik sanatçısı (d. 1957)
25 Kasım - Önder Açıkalın, Türk oyuncu (d. 1950)

Aralık

 11 Aralık - Johannes Virolainen, Fin politikacı ve 30. Finlandiya Başbakanı (d. 1914)

2000 Nobel ödülünü kazananlar

Fizik
Jack Kilby
Zhores I. Alferov
Herbert Kroemer
Kimya
Alan J. Heeger
Alan MacDiarmid
Hideki Shirakawa
Tıp
Arvid Carlsson
Paul Greengard
Eric Kandel
Edebiyat – Gao Xingjian
Barış – Kim Dae Jung
Ekonomi
James Heckman
Daniel McFadden

Ayrıca bakınız

 2000'de Türkiye
 Y2K problemi

Kaynakça

2000


Earl of Egmont was a title in the Peerage of Ireland, created in 1733 for John Perceval, 1st Viscount Perceval. It became extinct with the death of the twelfth earl in 2011.

History

The Percevals claimed to be an ancient Anglo-Norman family, a branch of the House of Yvery. This branch of the family traces its lineage to David Perceval, Lord of Tykenham, Rolleston, Sydenham, Moreland, Weley, and Wolmerton in Somerset, in the 16th century. His grandson was Sir Richard Percivale (1550–1620), agent of William Cecil, 1st Baron Burghley. Sir Richard deciphered coded letters that gave Queen Elizabeth I the first intelligence of the Spanish Armada. He served as Secretary of the Court of Wards and Registrar of the Court of Wards in Ireland, where he acquired large estates.

Sir Richard's son, Sir Philip Perceval (1605–1647), obtained grants of forfeited lands in Ireland to the amount of 101,000 statute acres. His eldest son, John Perceval, on 9 September 1661, was created a Baronet, of Kanturk in the County of Cork, in the Baronetage of Ireland. The baronetcy was created by patent with a clause, that the eldest son, or grandson, would become a baronet after the age of 21, and during the lifetime of the father or grandfather, as the case would be.

Robert (1657–1677), second son of the first baronet, was assassinated in 1677 by an unknown hand, in the Strand, London. The first baronet was succeeded by his eldest son, the second Baronet, who died unmarried at an early age and was succeeded by his younger brother, the third Baronet. He also died at an early age and was succeeded by his eldest son, the fourth Baronet. He died at the age of nine and the titles were inherited by his younger brother, the fifth Baronet, John Perceval. He represented County Cork in the Irish House of Commons and Harwich in the British House of Commons and also served as the first President of the trustees of Georgia. Perceval was created Baron Perceval, of Burton in the County of Cork, in 1715, with remainder to the heirs male of his father, and Viscount Perceval, of Kanturk in the County of Cork, in 1722, and Earl of Egmont in 1733, with remainder to the heirs male of his body. All three titles were in the Peerage of Ireland. Perceval claimed descent from the Egmonts of Holland but the title of the earldom was taken from a place in County Cork where the family owned an estate.

His son, the second Earl, was a prominent politician and notably served as First Lord of the Admiralty. In 1762 he was created Baron Lovel and Holland, of Enmore in the County of Somerset, in the Peerage of Great Britain, which gave him an automatic seat in the British House of Lords. His seventh son (second from his second marriage) was Prime Minister Spencer Perceval (who was assassinated by John Bellingham in the lobby of the House of Commons, in 1812).

Lord Egmont was succeeded by his eldest son, the third Earl, who sat as a member of parliament for Bridgwater. His grandson, the fifth Earl, briefly represented East Looe in the House of Commons. He was succeeded by his cousin, the sixth Earl, who had already succeeded his father as third Baron Arden (see below). He was Member of Parliament for West Surrey. On his death, the titles passed to his nephew, the seventh Earl. He was the son of Charles George Perceval, fourth son of the second Baron Arden. He represented Midhurst in Parliament as a Conservative. He was succeeded by his first cousin once removed, the eighth Earl. He was the grandson of Arthur Philip Perceval, sixth son of the second Baron Arden. On the death in 1929 of his younger brother, the ninth Earl, this line of the family also failed and the titles became dormant.

They were claimed by the late Earl's third cousin Frederick Joseph Trevelyan Perceval, who lived in Canada. He was the grandson of Frederick James Perceval, second son of Prime Minister Spencer Perceval, seventh son of the second Earl. He died in 1932 before he had established his claim. However, in 1939 the House of Lords allowed the claim of his only son Frederick George Moore Perceval, who became the eleventh Earl (his father having posthumously been deemed the tenth Earl). The eleventh Earl moved back to Alberta, Canada, and became a farmer. At his death in 2001, the eleventh Earl was succeeded in the earldom by his eldest and sole surviving son Thomas Frederick Gerald Perceval.

The twelfth Earl never married, and upon his death on 6 November 2011 the earldom and all of its subsidiary titles became extinct.

The title of Baroness Arden, of Lohort Castle in the County of Cork, was created in the Peerage of Ireland in 1770 for Catherine Perceval, Countess of Egmont, second wife of the second Earl of Egmont. She was the daughter of Charles Compton, younger son of George Compton, 4th Earl of Northampton. Lady Arden was succeeded by her eldest son, the second Baron. He represented Launceston, Warwick and Totnes in Parliament and served as Master of the Mint from 1801 to 1802. The latter year he was created Baron Arden, of Arden in the County of Warwick, in the Peerage of the United Kingdom. He was succeeded by his eldest son, the third Baron, who in 1841 succeeded his cousin as sixth Earl of Egmont.

Mount Taranaki/Egmont in New Zealand was named after the second Earl of Egmont by James Cook.

Perceval Baronets, of Kanturk (1661)
 Sir John Perceval, 1st Baronet (1629–1665) – created 9 September 1661.
 Sir Philip Perceval, 2nd Baronet (1656–1680)
 Sir John Perceval, 3rd Baronet (1660–1686)
 Sir Edward Perceval, 4th Baronet (1682–1691)
 Sir John Perceval, 5th Baronet (1683–1748) (created Earl of Egmont in 1733)

Earls of Egmont (1733)
 John Perceval, 1st Earl of Egmont (1683–1748)
 John Perceval, 2nd Earl of Egmont (1711–1770)
 John James Perceval, 3rd Earl of Egmont (1738–1822)
 John Perceval, 4th Earl of Egmont (1767–1835)
 Henry Frederick Joseph James Perceval, 5th Earl of Egmont (1796–1841)
 George James Perceval, 6th Earl of Egmont (1794–1874)
 Charles George Perceval, 7th Earl of Egmont (1845–1897)
 Augustus Arthur Perceval, 8th Earl of Egmont (1856–1910)
 Charles John Perceval, 9th Earl of Egmont (1858–1929) (dormant)
 Frederick Joseph Trevelyan Perceval, de jure 10th Earl of Egmont (1873–1932)
 Frederick George Moore Perceval, 11th Earl of Egmont (1914–2001) (claim admitted 1939)
 Thomas Frederick Gerald Perceval, 12th Earl of Egmont (1934–2011)

Barons Arden (1770)
 Catherine Perceval, Countess of Egmont, 1st Baroness Arden (died 1784) (in the Peerage of Ireland)
 Charles George Perceval, 2nd Baron Arden (1756–1840) (created Baron Arden in the Peerage of the United Kingdom in 1802)
 George James Perceval, 6th Earl of Egmont, 3rd Baron Arden (1794–1874) (succeeded as Earl of Egmont in 1841)
see above for further holders

Line of succession

 John Perceval, 1st Earl of Egmont (1683–1748)
 John Perceval, 2nd Earl of Egmont (1710–1804)
 John Perceval, 3rd Earl of Egmont (1738–1822)
 John Perceval, 4th Earl of Egmont (1767–1835)
 Henry Perceval, 5th Earl of Egmont (1796–1841)
 Charles Perceval, 2nd Baron Arden (1756–1840)
 George Perceval, 6th Earl of Egmont (1794–1874)
Charles Perceval (1796–1858)
 Charles Perceval, 7th Earl of Egmont (1845–1897)
Arthur Perceval (1799–1853)
Charles Perceval (1831–1894)
 Augustus Perceval, 8th Earl of Egmont (1856–1910)
 Charles Perceval, 9th Earl of Egmont (1858–1929)
Spencer Perceval (1762–1812)
Frederick James Perceval (1797–1861)
George Perceval (1847–1920)
 Frederick Perceval, 10th Earl of Egmont (1873–1932)
 Frederick Perceval, 11th Earl of Egmont (1914–2001)
 Thomas Frederick Gerald Perceval, 12th Earl of Egmont (1934–2011)

Family seats
The family seats were as in the names of the territorial designations.  Other major homes funded or expanded by the family included:

Great Burgh, Epsom Downs/Tattenham Corner, Surrey, England

See also
 Spencer Perceval

References

Attribution

External links
 Article on the eleventh Earl

Extinct earldoms in the Peerage of Ireland
Noble titles created in 1733
2011 disestablishments in Ireland

Earl of Egmont


Au pays bleu est une suite symphonique pour orchestre et voix d'Augusta Holmès, composée en 1892.

Contexte historique
Augusta Holmès compose sa suite symphonique en 1892, pour voix et orchestre, avec un poème descriptif qu'elle écrit elle-même. L'œuvre est publiée la même année à  Paris, chez Henri Tellier. Elle est transcrite pour piano par André Messager et pour trio pour piano, violon et violoncelle par Jules Delsart.

Structure
L'œuvre est composée de plusieurs mouvements :
 Oraison d'aurore
 En mer
 Une fête à Sorrente

Notes et références

Liens externes

Œuvre d'Augusta Holmès

Au pays bleu


Die Commissaris-Blütenfledermaus (Glossophaga commissarisi) ist eine Blütenfledermaus aus der Familie der Blattnasen (Phyllostomidae), die in Zentral- und Südamerika beheimatet ist.

Beschreibung
Die Commissaris-Blütenfledermaus ist eine eher kleine Fledermausart mit einem durchschnittlichen Gewicht von 9 bis 10 Gramm. Das Fell ist dunkelbraun und einfarbig. Wie bei vielen Fledermausarten kann es jedoch manchmal zu partiellem Albinismus kommen, der sich durch kleine weiße Flecken im ansonsten normal gefärbten Fell auszeichnet. Wie die meisten Vertreter der Blattnasen besitzt auch Glossophaga commissarisi ein ausgeprägtes Nasenblatt.

Der Gattungsname Glossophaga leitet sich vom griechischen glossa (= Zunge) und phagein (= essen) ab. Die Art Glossophaga commissarisi wurde nach Larry R. Commissaris benannt, einem früh verstorbenen Doktoranden und Kollegen des Erstbeschreibers der Art, A. L. Gardner.

Lebensweise
Die Commissaris-Blütenfledermaus hängt tagsüber in Höhlen, Gebäuden und hohlen lebenden Bäumen. Obwohl die Art zu den Blumenfledermäusen zählt, ernährt sie sich nicht nur von Nektar und Pollen, sondern auch von Insekten und Früchten, weswegen diese Art eher als Nahrungsopportunist statt als -spezialist gilt.

Durch ihre Ernährungsweise sind Blumenfledermäuse wichtige Bestäuber von Pflanzen. Bekannte Pflanzen, die durch die Commissaris-Blütenfledermaus bestäubt werden, sind der Kaktus Weberocereus tunilla und die Kletterpflanze Mucuna holtonii aus der Familie der Hülsenfrüchtler.

Fortpflanzung
Weibchen werden im Alter von etwa einem Jahr geschlechtsreif. Trächtige Weibchen wurden sowohl in der ersten wie auch in der zweiten Hälfte des Jahres gefangen, weswegen man annimmt, dass Glossophaga commissarisi bimodal polyoestrisch ist. In einer Studie wurden Weibchen wiedergefangen, die zu beiden Zeitpunkten im selben Jahr trächtig waren. Diese Fledermäuse können somit zweimal pro Jahr Jungtiere zur Welt bringen.

Verbreitung und Lebensraum

Die Verbreitung der Commissaris-Blütenfledermaus reicht von Mexiko über Panama, Kolumbien, den Osten Ecuadors und Perus bis in den Nordwesten Brasiliens, wo die Art bis zu einer Höhe von 2400 m.ü.M vorkommt. Ihr Bestand wird von der IUCN dank der weiten Verbreitung und dem Vorkommen in geschützten Gebieten als stabil und ungefährdet eingestuft.

Literatur
 Wm. D. Wester & J. K. Jones Jr.: Glossophaga commissarisi, Mammalian Species, No. 446 (1993): S. 1–4

Weblinks

Quellen

Blattnasen

Commissaris-Blütenfledermaus


Yuta Goke (født 10. juni 1999) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Vissel Kobe.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yuta Goke


Blettamúsfugl (fræðiheiti: Colius striatus) er hvítbrúnn fugl ættaður víðsvegar í Afríku.

Tenglar

Músfuglar

Blettamúsfugl