Habib Elghanian, (5 de abril de 1909 - 9 de maio de 1979), é um empresário e filantropo iraniano. Representando a comunidade judaica no Irã na década de 1970, ele foi preso e condenado à morte após a Revolução Islâmica sob a acusação de corrupção, contato com Israel e sionismo.

Ele é o primeiro judeu e empresário a ser executado pelo governo islâmico de Mehdi Bazargan.

Consequências
A morte de Elghanian foi considerada um dos motivos da saída de 75% dos 80 000 judeus que viviam no país antes da revolução.

Com a intervenção do Rabino Chefe Yedidia Shofet e outros membros proeminentes da comunidade judaica de Teerã, seu corpo foi finalmente liberado e inicialmente enterrado em uma sepultura sem identificação no Cemitério Judaico Beheshtieh de Teerã. Com medo de mais retaliações, apenas um punhado de pessoas compareceu ao enterro de Elghanian. Uma modesta lápide foi posteriormente colocada em seu túmulo, sem fazer referência à sua execução.

Pouco depois da execução de Elghanian, o Senado dos Estados Unidos aprovou uma resolução de autoria do senador de Nova York Jacob Javits para condenar sua execução, bem como a de outros civis, como uma violação dos direitos humanos no Irã.

Links externos

História do Irão

Habib Elghanian


was a town located in Hioki District, Kagoshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 7,088 and the density of 224.59 persons per km². The total area was 31.56 km².

On October 11, 2005, Ichiki, along with the city of Kushikino, was merged to create the city of Ichikikushikino and no longer exists as an independent municipality.

External links
 Official website of Ichikikushikino

Dissolved municipalities of Kagoshima Prefecture

Ichiki, Kagoshima


دائرة مغنية إحدى دوائر ولاية تلمسان عاصمتها مغنية.

بلديات دائرة مغنية
تتكون دائرة مغنية من بلديات:
 مغنية
 حمام بوغرارة

المصادر

دوائر ولاية تلمسان

دائرة مغنية


Muhammad Farogh Naseem (em urdu: محمد فروغ نسیم), nascido em 26 de junho de 1965 em Karachi, é um jurista e político paquistanês, ministro da Justiça desde 20 de agosto de 2018.

Membro do Movimento Muttahida Qaumi, Farogh Naseem é jurista e advogado reconhecido em seu país. Ele foi eleito duas vezes senador desde março de 2012.

Estudos
Farogh Naseem nasceu em 26 de junho de 1965 em Karachi, capital da província de Sindh. Seu pai Mohammad Naseem era advogado e seu tio atuou como juiz no Supremo Tribunal de Sindh. Farogh estudou Direito no exterior e obteve um Bacharelado em Direito pela Universidade do País de Gales e, em seguida, um Mestrado em Direito pela London School of Economics. Finalmente, ele tem uma tese em direito constitucional comparado da Universidade de Londres em 1997 sobre o tema "Breakdown of the constitucional order and judicia system in Pakistan."

Farogh Naseem obtém o título de advogado pelo Lincoln's Inn. Retornando ao Paquistão depois de concluir seus estudos, Farogh Naseem exerceu a advocacia por quase dezoito anos. Em 7 de janeiro de 2008, tornou-se o mais jovem e mais qualificado a ser nomeado Procurador-Geral do Sindh.

Carreira política

Senador
Farogh Naseem foi eleito senador pela Assembleia Provincial do Sind em 2 de março de 2012 para um mandato de seis anos, sob o selo do Movimento Muttahida Qaumi (MQM), em cadeira reservada a tecnocratas. Durante as divisões de clãs que seu partido experimentou em 2018, Naseem apoia a facção separatista Bahadurabad, que se opõe a Farooq Sattar. Ele é o autor dos recursos legais que darão razão à sua facção que obtém a direção legal do MQM. Ele foi reeleito senador em 4 de março de 2018 por pouco no quinto turno em um assento geral.

Ministro da Justiça
Após as eleições legislativas de 2018 que viram a vitória de Imran Khan, o Movimento Muttahida Qaumi (MQM) juntou-se à coligação governamental. Farogh Naseem foi assim nomeado Ministro da Justiça do governo federal em 20 de agosto de 2018.

Ele renunciou ao cargo por dois breves períodos. Entre 26 e 29 de novembro de 2019, ele deixou o governo ao defender como advogado a extensão do cargo de chefe do Exército Qamar Javed Bajwa perante a Suprema Corte. Entre 1º de junho e 24 de julho de 2020, também renunciou ao cargo para representar o governo em outra questão.

Referências

Farogh Naseem


«La pollera colorá» es una cumbia considerada una de las canciones más emblemáticas de Colombia. Fue compuesta en versión instrumental por el clarinetista Juan Madera Castro; el cantante y compositor Wilson Choperena, compuso posteriormente la letra.

Historia

La pollera colorá fue compuesta originalmente en versión instrumental en 1960 por Juan Bautista Madera Castro, clarinetista sinceano de la orquesta del músico Pedro Salcedo, cuyo cantante era Wilson Choperena, de Plato, Magdalena, y que tenía como base el bar Hawái de Barrancabermeja, Santander.

La melodía, inspirada en Mirna Pineda, alias " La morena maravillosa", y convertida en gran éxito en el puerto petrolero, se interpretó sin letra durante varios meses, al cabo de los cuales Choperena le puso letra con el permiso de Madera.

A mediados de 1960 se hizo una grabación rudimentaria de La pollera colorá en Radio Pipatón; posteriormente se grabó otra versión en un estudio de Medellín con la intención de que fuera un éxito en las Fiestas del Petróleo que se desarrollan en agosto en Barrancabermeja. La grabación tomó unas 5 horas.

Después de las fiestas, el director Salcedo, quien no creía en el tema, viajó en 1961 a grabar en Barranquilla cinco canciones de su autoría con el sello Tropical, con Choperena como cantante y Madera en el clarinete. Entre los cinco temas no estaba La pollera colorá, sin embargo, Salcedo se decidió a grabarla por sugerencia de Madera ya que uno de sus temas no había gustado al técnico de grabación, y solicitaba cambiarlo, pero Salcedo no tenía más canciones propias. Esta sería la versión definitiva que le dio la vuelta al mundo, grabada en acetato en un disco de 78 RPM.

Controversia por la autoría
La pollera colorá fue registrada ante el notario primero del Circuito de Barrancabermeja, el 24 de octubre de 1962, por Wilson Choperena en calidad de autor de la letra, y Juan Bautista Madera Castro como autor de la música.

En junio de 2000, Madera denunció que le habían sido desconocidos sus derechos materiales, morales y económicos sobre la canción. Como prueba, presentó contratos que firmó Choperena con casas disqueras de Colombia y el exterior, como Sonolux en octubre de 1971, y Sono Inter en junio de 1996, en los que cedió y transfirió, total e ilimitadamente, todos los derechos patrimoniales sobre el tema.

Como consecuencia, en enero de 2010 Wilson Choperena fue condenado por el Juzgado 24 Penal del Circuito a 24 meses de prisión y a pagar una multa de más de COP $10 millones por el delito de defraudación a los derechos patrimoniales de autor. El abogado defensor apeló, pero el Tribunal Superior de Bogotá ratificó la sentencia en junio del mismo año.

Una de las pruebas aportadas fue un certificado expedido en 1999 por el gerente de Sayco, en el que consta que Juan Bautista Madera posee el 50% de los derechos de la obra como compositor, Wilson Choperena el 25% como autor y Sono Inter con el 25% como editor de la pieza musical, y que Madera y Choperena son coautores de la obra.

En la cultura popular
Esta cumbia ganó una significativa popularidad, volviéndose una canción icónica y clásica del folklore colombiano y latinoamericano, llegando al punto de ser cantada por Bart Simpson, de la serie animada de Fox Los Simpsons en doblaje en español americano
(Capítulo 11, temporada 3).

Véase también
 Cultura de Colombia

Referencias

Enlaces externos

 La pollera colorá interpretada por La Orquesta de Lucho Bermúdez.

Canciones de 1960
Canciones de Colombia
Música folclórica de Colombia
Símbolos de Colombia

 https://web.archive.org/web/20190124103526/https://www.tvguia.co/2015/08/simpson-colombia-referncias/

La pollera colorá


Am Abend est un stag film allemand réalisé en 1910. Avec le film argentin El Satario (vers 1907-1915) et le film américain A Free Ride (vers 1915-1917), c'est l'un des premiers films pornographiques hardcore, produit entre les années 1907 et 1915, qui ait été recueilli à l'Institut Kinsey.

Description
Comme les deux autres films, Am Abend commence par des panneaux narratifs introductifs, puis par une courte séquence de cinéma conventionnel avant de montrer des scènes hard-core de manière fragmentée. Linda Williams, spécialiste des études cinématographiques, a suggéré que les premiers films pornographiques, tels que Am Abend, montraient des gros plans des organes génitaux et des plans moyens de sexe exactement comme le font les vidéos pornographiques modernes. Il y a des similitudes structurelles entre ces films anciens et leurs équivalents plus récents.

La durée de Am Abend est de 10 minutes. Le film commence par un acte de voyeurisme, représentant un homme regardant à travers le trou de la serrure la chambre d'une femme. Dans la chambre, la femme est allongée seule sur un lit et se masturbe quelques minutes. Ensuite, l'homme entre dans la chambre de la femme, se déshabille, la femme lui donne un bain et les deux partenaires se livrent à des activités sexuelles différentes dans de multiples positions. Les activités sexuelles comprennent la pénétration de l'homme par le haut, la fellation, la poursuite de la masturbation par la femme et le sexe en position de levrette. Le sexe est cependant arrêté prématurément lorsque l'homme souffre de troubles de l'érection. La scène hard-core de ce film est montrée dans un master shot de l'homme et de la femme dans leur lit avec des gros plans insérés des organes génitaux ou encore de la pénétration.

Références

Liens externes

Film allemand en noir et blanc
Film allemand sorti en 1910

Am Abend


Montrose House est un bâtiment classé Grade II * de la fin du  au 186 Petersham Road, Petersham dans le Borough londonien de Richmond upon Thames.

Histoire
La maison est construite pour Sir Thomas Jenner, juge des plaidoyers communs sous Jacques II, mais porte le nom de la duchesse douairière de Montrose (veuve du  duc)  qui y vit de 1837 à 1847 . Dans les années 1870, elle est occupée par John Master, un magistrat à la retraite du service colonial indien, sa femme Gertrude et ses enfants. L'une de ses filles, Hilda Master, est la mère de Anthony Blunt . Il est acheté par l'artiste Tommy Steele en 1969  et vendu par lui vers 2004.

La maison est située dans un virage serré à angle droit sur Petersham Road (partie de l' A307). Après une série d'accidents graves dans le virage de la route, les voisins forment un groupe dans les années 1850 appelé Trustees of the Road. Algernon Tollemache de Ham House est leur chef et ils réussissent à persuader le propriétaire de Montrose House de se séparer d'un terrain pour réduire la dangerosité du virage. Cependant, diverses bosses dans le mur de briques révèlent aujourd'hui que les automobilistes sont encore pris au dépourvu .

À côté de Montrose House se trouve le Rutland Lodge, construit en 1660 pour un lord-maire de Londres.

Références

Liens externes

Monument classé de Grade II* dans le borough londonien de Richmond upon Thames

Montrose House


Dieser Artikel listet Erfolge und Mannschaft des Radsportteams D'Angelo & Antenucci-Nippo in der Saison 2011 auf.

Erfolge in der UCI Africa Tour
Bei den Rennen der UCI Africa Tour im Jahr 2011 gelangen dem Team nachstehende Erfolge.

Erfolge in der UCI America Tour
Bei den Rennen der UCI America Tour im Jahr 2011 gelangen dem Team nachstehende Erfolge.

Erfolge in der UCI Asia Tour
Bei den Rennen der UCI Asia Tour im Jahr 2011 gelangen dem Team nachstehende Erfolge.

Erfolge in der UCI Europe Tour
Bei den Rennen der UCI Europe Tour im Jahr 2011 gelangen dem Team nachstehende Erfolge.

Abgänge – Zugänge

Mannschaft

Platzierungen in UCI-Ranglisten
UCI Africa Tour 2011

UCI America Tour 2011

UCI Asia Tour 2011

UCI Europe Tour 2011

Radsportteam 2011

D’Angelo & Antenucci-Nippo/Saison 2011


Makedonska nogometna zona, također navedeno i kao Makedonska zonska liga, Makedonska republička liga,  je bila liga trećeg stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1960./61.  Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bio "Pelister" iz Bitolja.

Ljestvica

 Titov Veles – tadašnji naziv za Veles

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice

Vanjske poveznice

Izvori

 Godišnjak Fudbalskog saveza Jugoslavije 1960-61, Beograd, 1961., ISSN: 0351-2894

1960-61 1
MAK 1
1960-61 1
1960-61

Makedonska nogometna zona 1960./61.


Le Meteorologische Zeitschrift (MetZ) est une revue scientifique internationale bimestrielle en libre accès, évaluée par des pairs, couvrant la recherche en météorologie et climatologie. Fondée en 1866 par la Société météorologique autrichienne (), la revue est l'une des plus anciennes dans le domaine. Après un hiatus de 1945 à 1999, sa parution reprend en 1992 sous le co-parrainage des sociétés de météorologie allemandes, autrichiennes et suisses.

Histoire
En 1866, la Société météorologique autrichienne publie le premier numéro du Meteorologische Zeitschrift. En 1886, la revue fusionne avec un journal similaire publié depuis 1884 par la Société météorologique allemande ( DMG). La revue est publiée jusqu'en 1944 mais à la fin de la Seconde Guerre mondiale, l'Allemagne étant divisée en deux, la DMG est également divisée (Allemagne de l'Est et de l'Ouest) et chacune publie une revue.

Le MetZ est rétabli en 1992 en tant que publication conjointe des sociétés météorologiques allemandes, autrichienne et suisse, publiée par Borntraeger Science Publishers. Depuis janvier 2000, la revue est publiée conjointement avec Contributions to Atmospheric Physics.

Description
Meteorologische Zeitschrift (Contributions to Atmospheric Sciences) publie en langue anglaise des études en météorologie et climatologie revues par des pairs dans les domaines observationnels, théoriques et informatiques. Ces articles proviennent surtout de la communauté météorologique d'Europe centrale mais également d'autres régions du monde. Depuis 2014, la revue est entièrement en libre accès. La revue est bimestrielle et un volume annuel, composé de 6 numéros, est publié au format A4.

Éditeurs
Plusieurs personnes célèbres ont été éditeur en chef du journal dont :
 Julius von Hann (1866-1920)
 Gustav Hellmann (1892-1907)

Références

Liens externes

Revue allemande
Revue suisse
Revue de météorologie
Titre de presse créé en 1866
Presse écrite en anglais

Meteorologische Zeitschrift


بروسيا الشرقية  ، و(بالليتوانية:Rytų Prusija)، و(بالبولندية:Prusy Wschodnia)، و مقاطعة تاريخية في بروسيا، و الإمبراطورية الألمانية. اليوم تتبع في معظمها روسيا، وبولندا وليتوانيا ، وتطل على بحر البلطيق.

أعلام
 بيل الكسندر
 غيردا مولر
 يوهانس بلاسكوفيتز
 هورست هرمان
 ريتشارد شيرمان

مراجع

الأراضي الشرقية السابقة لألمانيا
التقسيم (السياسة)
انحلالات سنة 1945 في ألمانيا
تأسيسات سنة 1773 في بروسيا
دول وأقاليم انحلت في 1945
دول وأقاليم أسست في 1772
دول وأقاليم أسست في 1773
مقاطعات بروسيا
مملكة بروسيا
مناطق أوروبا
مناطق تاريخية

بروسيا الشرقية


Benjamin « Sixquatre » Leray est un streamer et vidéaste français. Il est né le 29 février 1984 à Saint-Nazaire. En 2017, après une carrière en E-Sport sur Counter Strike et Tom Clancy's Rainbow Six: Siege notamment, il se lance dans la création de contenu sur Internet.

Premiers contacts avec les jeux vidéos
Le tout premier jeu auquel il a joué est Duck Hunt sur la NES. Il joue aux différentes consoles de chez Nintendo (NES et Super Nintendo) avant de passer sur la PlayStation puis la PlayStation 2 à sa sortie. C'est sur la fin de la PlayStation 2 qu'il découvre les salles de jeux en réseau à la fin des années 1990. Il débute sur les jeux de type FPS / Tactique via deux titres phares sortis en 1998 : Half-Life (et son mode Counter-Strike) ainsi que Tom Clancy's Rainbow Six.

Origine du pseudo
Souhaitant devenir pilote d'hélicoptère étant jeune, c'est tout naturellement que Sixquatre choisira le "64" de l'hélicoptère AH-64 Apache comme pseudo. Celui-ci deviendra, au fur et à mesure des compétitions E-sport et rencontres autour des jeux vidéo, « Sixquatre ».

Formation
Après son baccalauréat, il s'oriente vers une filière commerciale et entre à l'Institut des hautes études économiques et commerciales (INSEEC) où il obtient un Master en Management et Marketing opérationnel.

Emplois relatifs au gaming
Pendant 4 ans, il exerce la fonction de Marketing Manager Esport chez Gameloft et organise des compétitions sur les jeux mobiles de l'entreprise en France et à l'étranger.

Carrière de joueur
Après une carrière de joueur compétitif sur Counter Strike, il se lance sur Tom Clancy's Rainbow Six Siege à sa sortie en décembre 2015. En quelques mois, la structure Yunktis remporte le titre de champion du monde. Il rentre ensuite chez PENTA Sports pour y jouer avec des grands noms tels que Jonas et Pengu. Il manque de peu une qualification au Six Invitational 2017 en ne finissant que vice-champion d'Europe lors des qualifications. Retournant dans une équipe française, il tient à aider au développement de Tom Clancy's Rainbow Six : Siege en donnant, sans contrepartie financière et sans salaire, Yunktis à Webedia pour aller chez Millenium Team. Il gagne plusieurs compétitions nationales dont la Gamers Assembly 2017 avant de prendre sa retraite de joueur compétitif et se consacrer à la création de contenu sur Twitch et Youtube.

Palmarès

Passage à la création de contenu
Il se lance sur Twitch et YouTube en tant que joueur compétitif sur le jeu PUBG qui vient alors de sortir. Devant la demande constante de nombreux spectateurs de le voir jouer à Tom Clancy's Rainbow Six: Siege, il repasse sur le jeu en souhaitant aider à sa manière les personnes à devenir meilleures. En avril 2019, il fait le choix de quitter Gameloft pour se consacrer à 100% à la création de contenu.

Création de la Salty Academy
L'idée de la "Salty Academy" est née de la volonté de créer un  (un univers en français) autour du personnage de Sixquatre. Proviseur de son campus, il enseigne à ces "étudiants" à l'aide des membres de la Direction et de l'ensemble des pôles du campus. Il crée des événements, du contenu sur différents médias et réseaux sociaux : Youtube, TikTok, Instagram ou encore Twitter. Le nom "Salty" est venu naturellement puisqu'il caractérise parfaitement le côté sarcastique du personnage.

Collaborations
 Février 2018 : Commentateur officiel Ubisoft pour le Six Major Paris,

 Octobre 2018 : Commentateur officiel Ubisoft pour la Challenger League,

 Février 2019 : Commentateur officiel Ubisoft pour le championnat du monde de Tom Clancy's Rainbow Six : Siege (le Six Invitational),

 Juin 2019 : La Salty Academy et Sixquatre sont les premiers à avoir une récompense à l'intérieur du jeu Rainbow Six Siege (pendentif) à l'image de sa marque,

 Août 2019 : Commentateur officiel Ubisoft pour la Major Raleigh,

 Octobre 2019 : Organisation des #SaltyDuels pour le compte de l'UNICEF France,

 Décembre 2019 : Organisation des #SaltyDuels pour le compte de Women In Games

 Mars 2020 : Organisation des #SaltyDuels pour le compte de Choeur de Gamers,

 Mars 2022 : Partenariat avec Firstblood.io afin de proposer aux joueurs compétitifs non-professionnels un environnement compétitif favorable.

Références

Voir aussi

Liens externes

 Salty Academy
 Chaîne Twitch
 Chaîne YouTube

Personnalité utilisant un pseudonyme
Joueur d'esport français
Vidéaste web français
Vidéaste web vidéoludique
Streameur Twitch
Naissance en février 1984
Naissance à Saint-Nazaire
Joueur professionnel de Rainbow Six Siege
Vidéaste web sur YouTube

Sixquatre


أمراض المناعة الذاتية أو الأمراض الانضِدادية ، هي حالة تنتج عن استجابة شاذة للجهاز المناعي، حيث يستهدف عن طريق الخطأ ويهاجم أجزاء صحية تعمل من الجسم كما لو كانت كائنات غريبة. تشير التقديرات إلى أن هناك أكثر من 80 مرضا من أمراض المناعة الذاتية المعترف بها، حيث تشير الأدلة العلمية الحديثة إلى وجود أكثر من 100 حالة متميزة محتملة. يمكن إصابة أي جزء من الجسم تقريبا.

يمكن أن تختلف أعراض أمراض المناعة الذاتية اختلافا كبيرا، استنادا في المقام الأول إلى النوع المحدد من المرض وجزء الجسم الذي يؤثر عليه. غالبا ما تكون الأعراض متنوعة ويمكن أن تكون عابرة، وتتراوح من خفيفة إلى شديدة، وعادة ما تشمل حمى منخفضة الدرجة، والشعور بالتعب، والشعور بالتوعك. ومع ذلك، قد تكون هناك أعراض إضافية أيضا.

لا تزال الأسباب الدقيقة لأمراض المناعة الذاتية غير واضحة ومن المحتمل أن تكون متعددة العوامل، وتشمل التأثيرات الجينية والبيئية على حد سواء. تسري بعض أمراض المناعة الذاتية مثل الذئبة في العائلات، ارتبطت حالات أخرى بالمحفزات المعدية أو التعرض للعوامل البيئية، مما يعني تفاعلا معقدا بين الجينات والبيئة في مسبباتها.

بعض الأمراض الشائعة التي تعتبر بشكل عام من أمراض المناعة الذاتية تشمل الداء البطني، داء السكري النوع الأول، مرض جريفز، داء الامعاء الالتهابي، التصلب المتعدد، الثعلبة، داء أديسون، فقر الدم الخبيث، الصدفية، التهاب المفاصل الروماتويدي، والذئبة الحمامية الجهازية. يمكن أن يكون تشخيص أمراض المناعة الذاتية أمرا صعبا بسبب أشكالها المتنوعة والطبيعة العابرة للعديد من الأعراض.

يعتمد العلاج على نوع الحالة وشدتها. غالبا ما تستخدم العقاقير غير الستيرويدية المضادة للالتهابات (NSAIDs) ومثبطات المناعة. يمكن أيضًا استخدام الغلوبولين المناعي عن طريق الوريد في بعض الأحيان. على الرغم من أن هذه العلاجات غالبا ما تؤدي إلى تحسن الأعراض، إلا أنها عادة لا تقدم علاجا وغالبا ما تكون الإدارة طويلة الأجل مطلوبة.

حوالي 24 مليون (حوالي 7.5٪~) شخص في الولايات المتحدة مصابون بأمراض المناعة الذاتية. تتأثر النساء بشكل أكثر شيوعًا من الرجال. تبدأ أمراض المناعة الذاتية في الغالب في مرحلة البلوغ، على الرغم من أنها يمكن أن تبدأ في أي عمر. تم وصف أول أمراض المناعة الذاتية في أوائل القرن العشرين.

التعريف
حتى يتم التعرف على المرض على أنه مرض مناعة ذاتية يجب أن يتوافق مع معايير Witebsky (مجموعة من الأدلة على وجود مرض مناعة ذاتي وضعها العالم Ernst Witebskyو زملاؤه عام 1957 وتم تعديلها عام 1994):
 دليل مباشر من نقل الأجسام المضادة المسببة للمرض أو خلايا الدم البيضاء التائية المسببة للمرض.
 دليل غير مباشر من خلال تكاثر المرض في الحيوانات المخبرية.
 دليل ظرفي من التحاليل المخبرية.
 دليل جيني يدل على التعنقد (clustering) مع امراض مناعة ذاتية أخرى.

الآثار
تشير التقديرات إلى أن أمراض المناعة الذاتية هي من أبرز عشرة أسباب للوفاة بين النساء في جميع الأعمار حتى 65 سنة.> هناك أقلية من السكان يعانون من هذه الأمراض التي غالباً ما تكون مزمنة، منهكة ومهددة للحياة.> , وهناك أكثر من ثمانين مرض ناجم عن المناعة الذاتية.

العلاج
يعتمد العلاج على نوع الحالة وشدتها. غالبية أمراض المناعة الذاتية مزمنة ولا يوجد علاج نهائي، ولكن يمكن تخفيف الأعراض والسيطرة عليها بالعلاج. تشمل طرق العلاج القياسية ما يلي:

 مكملات الفيتامينات أو الهرمونات لما يفتقر إليه الجسم بسبب المرض (الأنسولين، فيتامين بي12، هرمون الغدة الدرقية، وما إلى ذلك)
 عمليات نقل الدم إذا كان المرض مرتبطا بالدم
 العلاج الطبيعي إذا كان المرض يؤثر على العظام أو المفاصل أو العضلات

تشمل خيارات العلاج التقليدية الأدوية المثبطة للمناعة لتقليل الاستجابة المناعية ضد أنسجة الجسم، مثل:

 الأدوية غير الستيرويدية المضادة للالتهابات (مضادات الالتهاب غير الستيروئيدية) للحد من الالتهاب
 القشرية السكرية لتقليل الالتهاب
 الأدوية المضادة للروماتيزم المعدلة للأمراض (DMARDs) لتقليل آثار الأنسجة والأعضاء الضارة لاستجابة المناعة الذاتية الالتهابية

نظرا لأن مثبطات المناعة تضعف الاستجابة المناعية الشاملة، يجب موازنة تخفيف الأعراض مع الحفاظ على قدرة المريض على مكافحة العدوى، والتي يمكن أن تهدد الحياة.

الفيزيولوجيا المرَضية
هناك عدة فرضيات عن كيفية تكون أمراض المناعة الذاتية من أهمها:

العوامل المبهمة/ العزل الجزيئي
بالرغم من أنه يمكن عزل مولدات الضد الذاتية المحتملة في أماكن مميزة مناعياً في الجسم (مثل العين) حيث يتم التعبير عنها بطريقة مولدة للتحمل في جهاز المناعة، إلا انه لا يمكن كسب تحمل كامل (عدم استجابة مناعية) لجميع أجزاء مولد الضد؛ لأن بعض أجزاء مولد الضد لا يتم التعبير عنها بكمية كبيرة كافية لاكتساب مناعة كاملة ضدها، وهذه الأجزاء تسمى «العوامل المبهمة»، مما يسبب ارتباط الجسم بهذه الأجزاء بألفة كبيرة.

المحاكاة الجزيئية
يصف مفهوم المحاكاة الجزيئية الحالة التي يسبب فيها مولد ضد خارجي تكون خلايا مناعية تائية أو بائية تتعرف على بعضها البعض كجسم خارجي مسببة الحالة المرضية. وقد تم وصف هذه الحالة مبدئيا للأجسام المضادة.

فرضية السكريات المتعددة المعدلة
تنص الفرضية أن الوظيفة الاستجابية لجهاز المناعة يتم التحكم بها من خلال السكريات المتعددة (جليكان) الموجودة في الخلايا والمكونات الخلطية لجهاز المناعة. لذلك يعتقد أن السكريات المتعددة في الخلايا المناعية للأفراد المصابين بأمراض المناعة الذاتية قد تم تعديلها لتحبذ تكوين الالتهابات، وأن لكل مريض نسخة مميزة من تلك السكريات المعدلة.

قائمة بأمراض المناعة الذاتية
قائمة أمراض المناعة الذاتية هذه تم ترتيبها بحسب العضو أو النسيج المصاب حتى يسهل العثور على الأمراض المشابهة لها.

أمراض المناعة الذاتية

الأمراض المصاحبة
تضم هذه القائمة الحالات التي لا تعد من أمراض المناعة الذاتية بل من الأعراض المصاحبة لها. بعضها مثل متلازمة التعب المزمن لايزال مختلفاً فيها. تم إدراج هذه القائمة لأن معظم هذه الحالات يتم ذكرها عادةً كأمراض مناعة ذاتية لكن لا يمكن إضافتها للجدول أعلاه دون توفر أدلة إضافية.

ليست من أمراض المناعة الذاتية
حتى هذا الوقت لا يوجد أي دليل يثبت أن المناعة الذاتية تسبب هذه الأمراض. تم إدراج هذه القائمة للأسباب التالية:
 تم ذكر هذه الأمراض في نسخ سابقة للجدول.
 العديد من هذه الأمراض شائعة الذكر في العديد من قوائم أمراض المناعة الذاتية، وقد تم ذكرها هنا حتى لا يفترض القارئ أنه لم يتم النظر فيها. لنقل أي من هذه الأمراض إلى قائمة أمراض المناعة الذاتية أعلاه يجب تزويد ويكيبيديا بمصدر موثوق يثبت ارتباطها بالمناعة الذاتية.

تطور العلاج
سبب الحالة المرضية في كل من أمراض المناعة الذاتية والأمراض الالتهابية هو التفاعلات الزائغة لجهاز المناعة الفطري أو المكتسب لدى المريض؛ في أمراض المناعة الذاتية يتم تفعيل جهاز المناعة ضد البروتينات الذاتية لجسم المريض، أما في حالة الالتهابات المزمنة تقوم السيتوكينات (cytokines) والكيموكينات (chemokines) بتنشيط إفراز العدلات (neutrophils) والكريات البيض (leukocytes) بشكل دائم مما يؤدي لتلف الأنسجة.

هناك وسائل علاجية واعدة للتخفيف من آثارالالتهابات من خلال تحفيز الجينات المضادة للالتهابات وتثبيط الجينات المحفزة لها.

اقرأ أيضا
 بروتين سنترومير ب

مراجع

أمراض المناعة الذاتية
قوائم طبية
متلازمات التهابية ذاتية

مرض مناعي ذاتي


Patronyme

 Mustapha Yatabaré (1986-), footballeur franco-malien ;
 Sambou Yatabaré (1989-), footballeur franco-malien, son petit-frère.

Patronyme malien

Yatabaré


Origins je jedanaesti studijski album španjolskog simfonijskog metal sastava Dark Moor. Album je objavljen 7. prosinca 2018. godine, a objavio ga je sam sastav digitalno. Prvi je album koji su izdali samostalno.

Popis pjesama

Osoblje
Dark Moor
Enrik García – gitara, produkcija, aranžmani
Alfred Romero – vokali
Dani Fernández – bas-gitara
Roberto Cappa – bubnjevi
Dodatni glazbenici
Mara Boston – zborski vokali
Luigi Stefanini – hammond
Pablo Sancha – glasovir
Patricia Alcocer – violina
Xosé Liz – bouzouki, flauta
Marcos Campos – gajde
Alfonso G. Blanco – akustična gitara
Ostalo osoblje
Luigi Stefanini – produkcija, snimanje, mastering, miksanje
Medusa DollMaker – omot albuma, dizajn
Diana Álvarez – grafički dizajn

Izvori

Albumi iz 2018.
Albumi sastava Dark Moor

Origins (album)


Meniñ Qazaqstanım (), Kazakistan'ın ulusal marşıdır. Marş, 1992'den 2006'ya kadar kullanılan Kazakistan Cumhuriyeti Ulusal Marşı'nın yerine, 7 Ocak 2006 tarihinde kabul edilmiştir.  Marşın orijinali 1956'da Şemsi Kaldayakov tarafından bestelenen ve Cumeken Nacimedenov tarafından yazılmış bir şarkıdır. Şarkı, Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra kurulan Kazakistan'ın ulusal marşı olmuştur, fakat ilk cumhurbaşkanı Nursultan Nazarbayev tarafından sözlerinde değişiklikler yapılmıştır.

Tarihçe
Bu şarkı, Bakir Topraklar Projesi'ne cevaben 1956'da yazılmış bir Kazak vatansever şarkısıdır.

Sözleri

Protokol
Marş, resmi devlet törenlerinde ve Kazakistan'ın milli spor takımlarının bulunduğu etkinliklerde çalınır. Marş okunurken nasıl durulacağı konusunda herhangi bir yasa bulunmamaktadır, fakat vatandaşlar geleneksel olarak elleri kalplerinde olacak şekilde durarak okurlar. Kazakistan Silahlı Kuvvetleri personeli ise marşın okunması sırasında Rus tarzı askeri selam verir.

ses örnekleri

Dış bağlantılar

Dinle
Alt Yazılı Kazakistan Millî Marşı Dinle

Kaynakça

Ulusal marşlar
Kazakistan'ın ulusal sembolleri

Meniñ Qazaqstanım


Islændingesagaerne (), også kendt som familiesagaerne, er en række fortællinger, der hovedsageligt er baseret på historiske begivenheder, der primært fandt sted på Island fra 800-tallet og frem til begyndelsen af 1000-tallet, som også kaldes sagatiden. De er de bedste kendte eksempler på islandsk litteratur.

De fokuserer primært på historie, særligt genealogi og familiehistorie. De afspejler den kamp og konflikt som opstod i de tidlige bosættersamfund på Island.

Der blev nedskrevet en lang række islandske sagaer, men størstedelen stammer fra 1200- og 1300-tallet. "Forfatterne" eller snarere personen som har nedskrevet sagaerne er ukendt. En enkelt saga, Egils saga antages af nogle forskere at være skrevet af Snorri Sturluson, der nedstammer fra sagaens helt, men det er ikke endeligt fastslået. I moderne tid er standardudgaven af de islandske sagaer blevet kendt som Íslenzk fornrit.

Liste over islændingesagaer

 Bandamanna saga – Bandamanna saga
 Bárðar saga Snæfellsáss
 Bjarnar saga Hítdœlakappa
 Droplaugarsona saga
 Egils saga Skalla-Grímssonar – Egils Saga
 Eiríks saga rauða – Erik den Rødes saga
 Eyrbyggja saga
 Færeyinga saga
 Finnboga saga ramma
 Fljótsdæla saga
 Flóamanna saga
 Fóstbrœðra saga (to versioner)
 Gísla saga Súrssonar, (to versioner) af en fredløs poet – Gísla saga
 Grettis saga - Grettis den Stærkes saga
 Grœnlendinga saga – Grønlændersagaen
 Gull-Þóris saga
 Gunnars saga Keldugnúpsfífls
 Gunnlaugs saga ormstungu
 Hallfreðar saga (to versioner)
 Harðar saga ok Hólmverja
 Hávarðar saga Ísfirðings – Hávarður af Ísafjörðurs saga
 Heiðarvíga saga
 Hrafnkels saga
 Hrana saga hrings (fra efter middelalderen)
 Hænsna-Þóris saga
 Kjalnesinga saga
 Kormáks saga
 Króka-Refs saga
 Laurentius Saga
 Laxdæla saga
 Ljósvetninga saga (tre versioner)
 Njáls saga
 Reykdœla saga ok Víga-Skútu
 Svarfdœla saga
 Valla-Ljóts saga
 Vatnsdœla saga
 Víga-Glúms saga
 Víglundar saga
 Vápnfirðinga saga
 Þorsteins saga hvíta
 Þorsteins saga Síðu-Hallssonar
 Þórðar saga hreðu
 Ölkofra saga

Se også
 Islandsk litteratur i middelalderen
 Saga

Referencer

Eksterne henvisninger

 Icelandic Saga Database – hjemmeside med alle islandske sagaer samt oversættelser til engelsk og flere andre sprog
 Proverbs and Proverbial Materials in the Old Icelandic Sagas
 Icelandic sagas – udvalg på oldnordisk
 Sagnanet  – fotografier af nogle af de originale manuskripter
 Harmony of the Vinland voyages
 Icelandic Saga Map – an online digital map with the geo-referenced texts of all of the Íslendingasögur

Nordisk litteratur fra middelalderen
Litteratur fra Island

Islændingesagaerne


Maurice Tournier est un joueur français de rugby à XV, né le  à Coarraze et décédé le  à Marbaix-la-Tour, (Belgique) à l'âge de 21 ans. Ses obsèques eurent lieu en 1921 à Coarraze.

Avant la Première Guerre mondiale, Tournier est considéré comme l'un des ailiers les plus prometteurs du rugby français, sélectionné pour les matches de sélection de l'équipe de France. Ancien athlète, Tournier était un ailier puissant qui sera toujours resté fidèle à la Section paloise.

Tournier découvre le rugby à XV au Lycée de Pau, et rejoint la Section Paloise en 1908.

Surnommé l'Autobus béarnais, Tournier était un finisseur redoutable et a contribué à faire de la Section une force reconnue au niveau national. Tournier était réputé pour sa vitesse et son physique robuste. A l'âge de 20 ans, il est dans l'antichambre de l'équipe de France de rugby, mais décède au champ d'honneur avant de connaître sa première cape.

En effet, Maurice Tournier est mobilisé avec les sectionnistes Bernicha, Artigou, Pierrot, Bonnemort, Bilhou, Berges, Espelette et Larrivière (tous titulaires en 1913) sur le front durant la Première Guerre mondiale.

Le caporal Tournier du 18e régiment d'infanterie (18e RI) tombe au Champ d'honneur en 1914.

L'Avenir coarrazien créé un challenge d'athlétisme portant son nom dans les années 1920.

Carrière

Section paloise
Tournier fait partie d'une jeune génération de joueurs prometteurs avec Gilbert Pierrot et Victor Bernicha qui s'affirment et se font remarquer par la presse nationale, dont Gaston Bénac.

Tournier est sélectionné lors du match de sélection UFSA entre une équipe du Sud et une équipe de Probables le  au stade de la Croix du Prince. Tournier est sélectionné en compagnie de Lamouret, Espelette, Gilbert Pierrot et de Bernicha, ses coéquipiers de la Section paloise.

À l'occasion de ce match de sélection de l'équipe de France, Sud contre Probables, le journal L'Auto écrit que les tribunes de la Croix du Prince pourraient servir de modèles à d'autres clubs. En effet, les tribunes, les vestiaires et l'accès au stade la ligne 1: Boulevard Guillemin - Croix du Prince du Tramway de Pau en font un modèle. L'équipe du Sud s'impose face aux Probables devant .

À la suite de leur prestation à la Croix du Prince, Tournier et Pierrot intègrent l'équipe des Probables lors du match suivant à Colombes, au Stade Yves-du-Manoir.

La Première Guerre mondiale éclate et Tournier, ainsi que de nombreux autres coéquipiers de la Section ne reviendront pas. Tournier tombe avec les honneurs au champ d'honneur durant la Première Guerre mondiale.

Tournier ne connut jamais les honneurs d'une sélection nationale, laissant à Gilbert Pierrot l'honneur de devenir le premier international de la Section.

Galerie

Notes et références

Liens externes

Naissance en avril 1893
Naissance dans les Basses-Pyrénées
Joueur de rugby à XV
Joueur de la Section paloise
Ailier (rugby à XV)
Décès en août 1914
Décès à Ham-sur-Heure-Nalinnes
Décès à 21 ans

Maurice Tournier (rugby à XV)


Le gouvernement Jakobsdóttir  () est le gouvernement de la république d'Islande depuis le , sous la  de l'Althing.

Il est dirigé par l'écosocialiste Katrín Jakobsdóttir, arrivée troisième des élections législatives, et repose sur une coalition de trois partis. Il succède au gouvernement Jakobsdóttir .

Historique du mandat
Ce gouvernement est dirigé par la Première ministre sortante Katrín Jakobsdóttir. Il est constitué et soutenu par une coalition entre le Parti de l'indépendance (Sja), le Parti du progrès (Fram) et le Mouvement des verts et de gauche (Vg). Ensemble, ils disposent de  sur 63, soit 58,7 % des sièges de l'Althing.

Il est formé à la suite des élections législatives du 25 septembre 2021.

Il succède donc au gouvernement Jakobsdóttir , constitué et soutenu par une coalition identique.

Formation
Au cours du scrutin, la coalition sortante conserve et augmente sa majorité parlementaire, bien que le Mouvement des verts et de gauche soit en recul, notamment au profit du Parti du progrès. Trois jours plus tard, les trois formations au pouvoir annoncent ouvrir des discussions pour la reconduction de leur entente.

Le  suivant, le Parti de l'indépendance, le Parti du progrès et le Mouvement des verts et de gauche présentent publiquement leur pacte pour un gouvernement partagé, qui maintient Katrín Jakobsdóttir dans ses fonctions de Première ministre et répartit les ministères à raison de cinq pour le Sja, quatre pour le Fram et deux pour le Vg. Le nouvel exécutif est assermenté le jour-même, une heure après que le précédent a été déchargé de ses responsabilités.

Composition
 Par rapport au gouvernement Jakobsdóttir , les nouveaux ministres sont indiqués en gras, ceux ayant changé d'attributions le sont en italique.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Gouvernement de l'Islande – Politique en Islande
 Élections législatives islandaises de 2021

Jakobsdóttir2
Islande
2021 en Islande
2022 en Islande
2021 en politique
2022 en politique

Gouvernement Jakobsdóttir II


Alexander Mack (født 27. juli 1679 i Schriesheim, Tyskland, død 19. januar 1735 i Germantown, Pennsylvania, USA) er grundlæggeren af Schwarzenau Brethren (også Tunkere), en anabaptisk-pietistisk kirkesamfund.

Mack blev født 1679 som søn af en velhavende møllerfamilie i Baden. Han blev senere selv møller. Den 18. januar 1701 giftede han sig med Anna Margaretha Kling. Parret fik to sønner. Mack og hans familie var medlem af den reformerte menighed, men i 1706 kom Mack i kontakt med radikal-pietistiske kredse og blev senere selv medlem af pietistiske grupper.

For at undgå fængsling flyttede Mack til grevskabet Sayn-Wittgenstein-Hohenstein i Sauerland, hvor han og andre i august 1708 lod sig gendøbe i floden Eder. Døbshandlingen dannede udgangspunktet for udviklingen af en ny døberisk-pietistisk menighed.

Den nye bevægelse fik også tilgang fra dompelarere (nederlandsk dompelaars ≈ underdykkere), der var en pietistiske gruppe indenfor mennonitterne. Ved dåb foretog dompelaars neddykning 3 gange (for faderen, for sønnen og for helligånden). I 1719 flyttede en stor del af menigheden til Frisland i Nederlandene, hvor de fik støtte af mennonitterne. En mindre del af menigheden under ledelse af Peter Becker emigrerede og bosatte sig i Germantown, Pennesylvania. Denne by var grundlagt i 1683 af kvækere og mennonitter som en by med religionsfrihed i den britiske koloni Pennesylvania.

I 1729 emigrerede resten af menigheden under ledelse af Alexander Mack endelig via Rotterdam til Nordamerika, hvor de bosatte sig i Germantown, Pennsylvania. Mack hjalp med at genetablere menigheden i Nordamerika, men døde efter få år. En af hans sønner blev efter hans død leder af Schwarzenau Brethrens.

Litteratur
 Donald F. Durnbaugh (Hrsg.): Die Kirche der Brüder. Vergangenheit und Gegenwart. Die Kirchen der Welt, Bd. IX. Stuttgart 1971.
 Marcus Meier: Die Schwarzenauer Neutäufer. Genese einer Gemeindebildung zwischen Pietismus und Täufertum. AGP 53. Göttingen 2008.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Alexander Mack Museum
 Church of the Brethren

 Om Germantown: https://en.wikipedia.org/wiki/Germantown,_Philadelphia

Anabaptister

Alexander Mack


Sporskifte er en dansk kortfilm fra 2016 instrueret af Kim Magnusson og Gordon Kennedy.

Medvirkende

 Mille Dinesen, Signe
 Gordon Kennedy, Torlund
 Thomas Magnussen, Jenner
 Caspar Phillipson, Billetkontrollør

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2016

Sporskifte (film)


Der Logan Motorway ist eine Stadtautobahn in Brisbane im Südosten des australischen Bundesstaates Queensland.

Sie verläuft im Süden der Stadt und schafft eine Verbindung vom Ipswich Motorway (M2 / M7) bei Gailes über den Gateway Motorway (M1 / M2) bei Drewvale zum Pacific Motorway (M1) bei Loganholme.

Die Autobahn wurde als zweispurige Straße am 13. Dezember 1988 eröffnet und dann in zwei Stufen vierstreifig ausgebaut. Die erste Ausbaustufe – vom Ipswich Motorway bis zur Wembley Road – wurde im Dezember 1996 fertiggestellt und die zweite – von der Wembley Road zum Pacific Motorway – am 23. Mai 2000.

Die Straße wird von Queensland Motorways betrieben. Es gibt drei Mautstellen: an der Stapylton Road und an der Loganlea Road im Verlauf des Logan Motorway, sowie in Kuraby am Gateway Motorway. Der westliche Teil des Logan Motorway hieß bis zur Verlängerung des Gateway Motorway 1997 'Metroad 4'.

Ausfahrten und Autobahnkreuze

Quelle

Weblinks

 Alte Autobahnen und ihre Nummern. Queensland Motorways.

Einzelnachweise

Straße in Queensland
Straße in Australien und Ozeanien
Stadtautobahn in Australien

Logan Motorway


Milivoj Frković (Petrinja, 1887. – Zagreb, 28. prosinca 1946.), hrvatski inženjer graditeljstva. Poznat je kao projektant i graditelj kamenih mostova i svođenih mostova od opeke. Autor je nekoliko znanstvenih radova o vodogradnjama i više stručnih članaka o mostogradnji.

Životopis
Frković je 1906. maturirao na Kraljevskoj realnoj gimnaziji u Zagrebu, a 1914. diplomirao na građevno-inženjerskoj školi Visoke tehničke škole u Beču. Inženjerom vježbenikom kod Kraljevske kotarske oblasti u Petrinji postao je 1914., 1915. kod Kraljevskog građanskog ureda u Petrinji, a 1919. u građevinskom
odsjeku Kraljevske zemaljske vlade u Zagrebu. Pripravnik inženjer postao je 1920. a 1921. inženjer. Od 1929. bio je tehnički savjetnik u Tehničkom odjeljenju Kraljevske banske uprave Savske Banovine.

Izbor iz djela
 svođeni most od opeke preko Kupe u Sisku
 kameni mostovi u Kosinju i Budaku preko rijeke Like
 most od opeke u Kutini
 kameni most na Jadranskoj magistrali u Novome Vinodolskom preko rijeke Ričine (projekt)
 kameni most u Crikvenici preko rijeke Dubračine (projekt)
 čelični most u Karlovcu preko rijeke Kupe (projekt)

Izvori

Vanjske poveznice
 Jure Radić: Arch bridges made by Croatian builder Milivoj Frkovic

Arhitekti i graditelji u Hrvatskoj
Životopisi, Petrinja

Milivoj Frković


Moneragala es una ciudad de Sri Lanka, capital del distrito homónimo en la provincia de Uva.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 165  a 244 km de la capital nacional, Colombo, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 10 736 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Sri Lanka

Moneragala


بلدية الماسناوْ (بالكاتالانية: el Masnou) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 21.935 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

أعلام

 برونو سالتور غراو
 ريكي روبيو
 مارك فرنانديز

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة
بلديات في ماريسمى

إل ماسنو (برشلونة)


La harmotoma, también llamada andreolita o ercinita es un mineral de la clase de los tectosilicatos, y dentro de esta pertenece al llamado grupo de la zeolitas. Fue descubierta en 1801 en St. Andreasberg, en Baja Sajonia (Alemania), proviniendo su nombre del griego, de las palabras "harmos", que significa "conjunta", y "tomo", que significa "cortar", en alusión a la forma de sus maclas.

Características químicas
Es un aluminosilicato de bario hidratado, aunque suele llevar con frecuencia otros cationes como impurezas como son calcio, sodio y potasio, dando las variaciones en el color que se le conocen.

Forma una serie de solución sólida con la phillipsita-Ca (Ca3(Si10Al6)O32·12H2O), en la que la sustitución gradual del bario por calcio va dando los distintos minerales de la serie.

Formación y yacimientos
Se encuentra de origen hidrotermal rellenando cavidades en rocas de tipo basalto, fonolitas, traquitas, gneisses y en algunas vetas hidrotermales. Se forma como producto secundario de la alteración del basalto y las demás rocas eruptivas similares.

Suele encontrarse asociado a otros minerales como: otras zeolitas, calcita, leucita, hialofana, estroncianita, cuarzo, caolinita, barita, pirita, esfalerita o galena.

Referencias

 Harmotoma, mindat.org.
 Harmotoma, webmineral.com.
 Manual de harmotoma, Mineral Data Publishing.

Enlaces externos

Tectosilicatos
Minerales de bario
Minerales de aluminio
Sistema monoclínico
Minerales descubiertos en Alemania en el siglo XIX
Minerales descubiertos en 1801
Alemania en 1801
Baja Sajonia
Zeolitas

Harmotoma


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Reit im Winkl

|}

Blindau

|}

Entfelden

|}

Unterbichl

|}

Winklmoos-Alm

|}

Weitere Ortsteile

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Reit im Winkl

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
ReitImWinkl
Reit Im Winkl
Baudenkmaler Reit Im Winkl

Liste der Baudenkmäler in Reit im Winkl


බෙන්සීන් යනු වැදගත් කාබනික රසායනික සංයෝගයකි. එහි රසායනික සූත්‍රය C6H6 වේ. බෙන්සීන් අණුවක් සමන්විත වන්නේ හයිඩ්‍රජන් පරමාණු 6ක් එක බැගින් සබැඳුණු කාබන් පරමාණු 6ක් වළල්ලක් සේ හා වීම මඟින් ය. කාබන් හා හයිඩ්‍රජන් පරමාණුවලින් පමණක් සමන්විත වන නිසා එය හයිඩ්‍රොකාබනයක් ලෙස වර්ගීකරණය වෙයි. තාපාංක‌ය 80C ද ද්‍රවාංකය 5C ද ෙ.

බෙන්සීන් ඛනිජ තෙල්හි ස්වභාවික සංඝටකයක් වන අතර මූලික පෙට්‍රෝරසායනයක් වෙයි. කාබන් පරමාණු අතර චක්‍රීය නොකැඩි පයි බන්ධනය හෙයින් බෙන්සීන් ඇරෝමැටික හයිඩ්‍රොකාබනයක් ලෙස [දෙවැනි [n]-ඇන්‍යූලීනය ([6]-annulene)ලෙස] වර්ග කරයි. යම්විටෙක Ph–H ලෙස ද කෙටි කර ලියයි. බෙන්සීන් සුගන්ධ, අවර්ණ හා  අති ගිනිගන්නාසුලු ද්‍රවයකි. පෙට්‍රල් පිරවුම්හල් අසල ඇති ගන්ධයට වගකිවයුත්තේ ද එය යි. කිලෝග්‍රෑම් බිලියන ගණන් නිපදවෙන එතිල්බෙන්සීන් හා ක්‍යූමීන් වැනි වඩා සංකීර්ණ ව්‍යූහැති රසායනයන් නිපැයුමේදී පුරෝගාමී රසායනයක් ලෙස සාමාන්‍යයෙන් බෙන්සීන් භාවිතා වේ. බෙන්සීන්වලට ඉහළ ඔක්ටේන් අංකයක් ඇති නිසා, එය ගැසලීන්හි වැදගත් සංඝටකයකි.

බෙන්සීන් මිනිසුන්ට පිළිකාකාරකයක් නිසා කාර්මික නො වන යෙදුම් සඳහා බෙන්සීන් භාවිතය සීමා වෙයි.

c ප්‍රතිශතය අධික නිසා දහනයේදි අධික කළු  දුමාරයක් පිටවේ.

ව්‍යූහය

නිපදවීම
කාර්මිකව බෙන්සීන් නිෂ්පාදනය සඳහා රසායනික ක්‍රියාවලි 4ක් මුල් වෙයි: උත්ප්‍රේරික පිළිසකරුව, ටොලුයීන් හයිඩ්‍රෝවිඇල්කිල්කරණය, ටොලුයීන් ද්විධාකරණය හා වාෂ්ප බිඳීම. බෙන්සීන්හි ATSDR විෂවිද්‍යාත්මක පැතිකඩ අනුව 1978 හා 1981 අතර, ඇ.එ.ජ. බෙන්සීන් නිෂ්පාදනයෙන් 44-50% ප්‍රමාණයක් උත්ප්‍රේරිත පිළිසකරුවෙන් නිපදවා ඇත.

යොමු

බෙන්සීන්


Aidan Gillen () este un actor irlandez. Este cel mai cunoscut pentru portretizarea personajelor Petyr Baelish din serialul HBO Urzeala tronurilor (2011–17), Aberama Gold  în serialul Peaky Blinders, Tommy Carcetti în serialul HBO The Wire (2004–08), Stuart Alan Jones în serialul Channel 4 Queer as Folk (1999–2000), John Boy în serialul RTÉ Love/Hate (2010–11) și a agentului CIA Bill Wilson în filmul The Dark Knight Rises (2012). În 2019 joacă rolul profesorului și ufologului J. Allen Hynek în serialul History Project Blue Book.

Filmografie

Film

Televiziune

Videoclipuri

Cărți audio

Radio

Jocuri video

Teatru

Premii și nominalizări

Note

Legături externe

 The Guardian profile, 2012

Nașteri în 1968
Actori irlandez

Aidan Gillen


සම්බන්ධක පටකය () යනු මූලික ජෛව විද්‍යාත්මක පටක ආකාර හතරෙන් එකකි. එය දේහයේ විවිධ අවයව හා පටක එකිනෙක සම්බන්ධ කරමින් හෝ වෙන් කරමින් ආධාරවන පටක විශේෂයකි. මෙය සම්භවය වන්නේ මධ්‍යචර්මයෙනි. සෙසු මූලික පටක ආකාර තුන නම් අපිච්ඡද, පේශී සහ ස්නායු පටකයයි. ස්නායු පද්ධතිය ඇතුළුව සිරුරේ සෑම ස්ථානයකම පාහේ සම්බන්ධක පටක දක්නට ලැබෙයි. මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියේ මොළය සහ සුෂුම්නාව ආවරණය කරමින් පිහිටන බාහිර පටල ත්‍රිත්වය (මෙනින්ජි පටල) ද සම්බන්ධක පටකවලින් සමන්විත ය.

සෑම සම්බන්ධක පටකයක්ම ප්‍රධාන සංරචක තුනකින් සමන්විත ය: එනම් තන්තු (ප්‍රත්‍යාස්ථ සහ කොලැජන් තන්තු), පූරකය සහ සෛල වේ. (රුධිරය හෝ වසා සම්බන්ධ පටකවල මෙම සියලු සංරචක දක්නට නොලැබේ) රුධිරය සහ වසා පටකයේ තන්තු සංරචකය දක්නට නැත. එහි සංරචක සියල්ල දේහ තරලයේ ගිලී ඇත.

සම්බන්ධක පටකවල ඇති සෛල වර්ග අතර, තන්තුකාරක සෛල, මේද සෛල, මහා භක්ෂාණු, කුඹ සෛල සහ සුදු රුධිර සෛල යන සෛල වර්ග දැකගත හැක.

ව්‍යූහය

ප්‍රධානව සම්බන්ධක පටක ආකාර දෙකකට වර්ග කර දැක්විය හැක. එනම් නියම සම්බන්ධක පටක සහ විශේෂ සම්බන්ධක පටක යනුවෙනි. නියම සම්බන්ධක පටක ප්‍රධාන වශයෙන් ලිහිල් සම්බන්ධක පටක සහ ඝන සම්බන්ධක පටක ලෙස ආකාර දෙකකි. (මින් ඝන සම්බන්ධක පටක නැවත ඝක විධිමත් සහ ඝන අවිධිමත් සම්බන්ධක පටක ලෙස ආකාර දෙකකට වර්ග කෙරේ.) විශේෂ සම්බන්ධක පටක යටතට, ජාලාකාර සම්බන්ධක පටකය, මේද පටකය, කාටිලේජ, අස්ථි, සහ රුධිරය යන පටක අයත් වේ. වෙනත් වර්ගවල සම්බන්ධක පටක අතරට, තන්තුමය සම්බන්ධක පටකය, ප්‍රත්‍යාස්ථ සම්බන්ධක පටකය සහ වසා සම්බන්ධක පටකය අයත් වේ. තුවාල සුවවීමට ආධාර වන නව වාහිනික සම්බන්ධක පටකය කණිකාකාර පටකය ලෙස නම්කොට ඇත. තන්තුකාරක සෛල ඇතැම් සම්බන්ධක පටක නිපදවීමට උපකාරී වන සෛල විශේෂයකි.

බොහෝ සම්බන්ධක පටක ආකාරවල දක්නට ලැබෙන වර්ගය I කොලැජන් ක්ෂීරපායී දේහයේ සම්පූර්ණ ප්‍රෝටීන අන්තර්ගතයෙන් 25%ක් පමණ ඇතිකිරීමට ආයක වේ.

ලාක්ෂණික
සම්බන්ධක පටකවල ලාක්ෂණික නම්:
 බහිඃසෛලීය තරලය තුළ සෛල ව්‍යාප්ත වී ඇත.
 පූරක ද්‍රව්‍යය - පැහැදිළි, නිර්වර්ණ සහ දුස්ස්‍රාවී තරලයකි. ග්ලයිකොසැමයිනොග්ලයිකැන් සහ ප්‍රෝටියොග්ලයිකැන් එක් වී දේහ තරලය (body water) සවිමත් වී ඇති අතර අන්තර්සෛලීය අවකාශවල ඇති කොලැජන් තන්තු ද මීට දායක වේ. මෙම පූරක ද්‍රව්‍යය මගින් ව්‍යාධිජනකයන් ව්‍යාප්ත වීම ප්‍රමාද කරයි.
 තන්තු - සියලුම සම්බන්ධක පටක තන්තුමය නොවේතෙන්තුමය නොවන සම්බන්ධක පටක සඳහා උදාහරණ ලෙස මේද පටකය සහ රුධිරය දක්වා ඇත. මේද පටකය "යාන්ත්‍රික කුෂනයක්" ලෙස ක්‍රියාකරමින් කම්පන අවශෝෂණය කරයි. මේද පටකය තුළ, ඝනකම් කොලැජන් ජාලයක් නොතිබුණත්, මේද පටකය සම්පීඩනය කර තබාගත යුතු ස්ථානවල (උදාහරණ ලෙස, පාදයේ යටිපතුල්) මේද සෛල ගොනු එකිනෙක බැඳ තබාගන්නේ කොලැජන් තන්තු සහ කොලැජන් පත් ආධාරයෙනි. රුධිරයේ පූරකය රුධිර ප්ලාස්මයයි.
 පූරක ද්‍රව්‍යය සහ ප්‍රෝටීන (තන්තු) එක් වී සම්බන්ධක පටකවල පූරකය තනයි.

කෘත්‍යය
අන්තර්ගත සෛල වර්ගය සහ තන්තු වර්ගය අනුව සම්බන්ධක පටක කෘත්‍යයෙන් විවිධත්වයක් පෙන්වයි. ලිහිල් සහ ඝන අවිධිමත් සම්බන්ධක පටක ප්‍රධාන වශයෙන් තන්තුකාරක සෛල සහ කොලැජන් තන්තුවලින් නිර්මාණය වී ඇති අතර, එය ඔක්සිජන් සහ පෝෂකවලට රුධිර වාහිනීවල සිට සෛල වෙත විසරණය වීමට මාධ්‍යය සලසයි. එසේම කාබන්ඩයොක්සයිඩ් සහ අපද්‍රව්‍ය සෛලවල සිට රුධිර සංසරණය වෙත විසරණය වීමට අවකාශය සලසයි. එසේම එය අවයව ඇදීම් සහ ඉරීම්වලට ප්‍රතිරෝධීතාවයක් දක්වයි. සංවිධානාත්මක ව්‍යූහ ඇති කිරීමට උපකාරී වන ඝන අවිධිමත් සම්බන්ධක පටක කණ්ඩරා, බන්ධනි ආදියෙහි ප්‍රධාන සංඝටකය ලෙස ක්‍රියාකරන අතර, ස්වච්ඡය වැනි විශේෂිත අවයවවල ද දක්නට ලැබෙයි. ඉලාස්ටින් සහ ෆයිබ්‍රිලින්වලින් සැදි ප්‍රත්‍යාස්ථ තන්තු, ආතතිවලට ප්‍රතිරෝධීතාව ලබා දෙයි. මෙම තන්තු විශාල රුධිර වාහිනී බිත්ති සහ ඇතැම් බන්ධනිවල දක්නට ලැබේ.

රුධිර සහ වසා පටකවල, ජාලාකාර සෛලවලින් ඇතිවන ජාලාකාර තන්තු මෘදුස්තරය සඳහා පංජරය සෑදීම හෝ අවයවයේ කෘත්‍යයන්ට ආධාර වීම සිදු කරයි.

කලලයේ වර්ධනය වන අවයවවල දක්නට ලැබෙන සම්බන්ධක පටක විශේෂයක් වන මධ්‍යශ්ලේෂය සතුව ඕනෑම පරිණත සම්බන්ධක පටකයක් බවට විභේදනය වීමේ හැකියාව පවතී. පෙකණිවැල ඇතුළත පිහිටි ශ්ලේෂ්මල සම්බන්ධක පටකය ද සාපේක්ෂව විභේදනය නොවූ තවත් සම්බන්ධක පටකයක් ලෙස සැලකේ.

ඇතැම් විශේෂණය වූ පටක සහ සෛල ද සම්බන්ෂක පටක යටතේ වර්ගීකරණය කොට ඇත. මේ අතර දුඹුරු සහ සුදු මේද පටකය, රුධිරය, කාටිලේජ සහ අස්ථි වේ. ප්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතියේ ඇති, මහාභක්ෂාණු, කුඹ සෛල, ප්ලාස්ම සෛල සහ ඉයොසිනොෆිල වැනි සෛල ලිහිල් සම්බන්ධක පටකවල ද තැනින් තැන දක්නට ලැබෙයි. මේවා ප්‍රතිදේහජනක කෙරෙහි ප්‍රදාහක සහ ප්‍රතිශක්ති ප්‍රතිචාර ඇති කිරීමට උපකාරී වේ.

සම්බන්ධක පටක වර්ණ ගැන්වීම
අන්වීක්ෂීය නිරීක්ෂණ සඳහා බොහෝ සම්බන්ධ පටක වර්ණ ගැන්වීමේ දී සිදුවන්නේ පටකයේ තන්තු අඳුරු කිරීමයි. පහත දැක්වෙන වර්ණක මගින් කොලැජන් පහසුවෙන් වර්ණ ගැන්විය හැක:

 වැන් ගීසන් වර්ණකය
 මැසන්ස් ට්‍රයික්‍රෝම් වර්ණකය
 මැලරිස් ට්‍රයික්‍රෝම් වර්ණකය
 ඇනිලින් බ්ලූ වර්ණකය
 ඉයොසින්
 රෙටිකියුලින් වර්ණකය

මේවාත් බලන්න
 කංකාල පේශිවල සම්බන්ධක පටක
 එන්ඩොමෙට්‍රියම
 අරීයල පටකය

සටහන් සහ මූලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි

 බ්‍රිටනිකා විශ්වකෝෂය, සම්බන්ධක පටක
 kumc.eduහි දළ විශ්ලේෂණය
 UIUC Histology තේමාව 230
 සම්බන්ධක පටක සිතියම uiowa.edu
 සම්බන්ධක පටකවල ප්‍රවේණික අසාමාන්‍යතා පිළිබඳ ප්‍රශ්න සහ පිළිතුරු  - එක්සත් ජනපදයේ පර්වදාහය සහ පේශිසැකිලි සහ චර්ම රෝග පිළිබඳ ජාතික ආයතනය
 සම්බන්ධක පටකය ප්‍රකාශඅන්වීක්ෂරේඛය

සම්බන්ධක පටකය

සම්බන්ධක පටකය


ولاية بخا هي إحدى الولايات التابعة لمحافظة مسندم في سلطنة عمان ، يسكنها الشحوح والظهوريين . تقع في الجانب الجنوبي الغربي منها ، وتطل على الخليج العربي . تحدها من جهة الشرق ولاية خصب وتجاور دولة الإمارات العربية المتحدة . تجمعاتها السكانية حوالي 22 تجمعاً ، منها بخاء والجادي وغمضاء والجري .

المناطق التابعة لها :
 تيبات
 الجادي
 الجري
 فضغاء
 غمضاء

الأماكن الأثرية
 حصن بخا(حصن البلاد) - من القلاع الأثرية في ولاية بخا العمانية، ويعد من أبرز المعالم التاريخية العريقة، الذي يتوسط الولاية ويطل على الشاطئ مباشرة.
 قلعة الفسلة
 برج الحصن
 برج مربعة القشة
 برج مربعة العمارة
 عين الثوارة في قرية الجادي.
 موقع الجدة الأثري

مراجع

أماكن مأهولة في سلطنة عمان
محافظة مسندم
مناطق الشحوح

ولاية بخا


بلدية غولوسالفو (بالإسبانية: Golosalvo) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة كاستيا لا مانتشا وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية غولوسالفو 121 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية غولوسالفو

أماكن مأهولة في البسيط
بلديات البسيط

غولوسالفو


The Raisin River is a river in South Stormont and South Glengarry, United Counties of Stormont, Dundas and Glengarry in eastern Ontario, Canada, with the watershed encompassing portions of North Stormont, North Glengarry and the city of Cornwall as well. It empties into Lake Saint Francis on the Saint Lawrence River near the community of Lancaster.

The river's name is an anglicised form of the earlier French settler name "la rivière aux Raisins", which referred to the wild grapes (raisins in French) that can still be found growing along the shores of the river.

Course
The river begins in a field about  west of the community of Newington. It travels south to the community of Bunker Hill, then turns east, and takes in the left tributaries Palen Creek, Shaver Drain and Wereley Creek near the community of North Lunenburg. The Raisin River continues east, takes in the left tributary Stoney Creek at the community of Black River, and passes under Ontario Highway 138 at the community of St. Andrews. It heads northeast, takes in the left tributary Beaver Creek and right tributary McIntosh Drain, then the left tributary North Raisin River at the community of Martintown. It heads east, passes into South Glengarry, takes in the right tributary Glen Falloch Drain and left tributary McIntyre Creek, then reaches the community of Williamstown and the right tributary South Raisin River. The river continues east, takes in the right tributary Glen Drain, passes under Ontario Highway 401, and reaches Lake Saint Francis.

Recreation
The "Great Raisin Raisin River Foot Race" is held in Williamstown. In spring, the "Raisin River Canoe Race" runs from Saint Andrews to Williamstown.

Tributaries
Glen Drain (right)
South Raisin River (right)
McIntyre Creek (left)
Glen Falloch Drain (right)
North Raisin River (left)
McIntosh Drain (right)
Beaver Creek (left)
Stoney Creek (left)
Wereley Creek (left)
Shaver Drain (left)
Palen Creek (left)

See also
List of rivers of Ontario

References

Sources

External links

 Raisin Region Conservation Authority

Rivers of the United Counties of Stormont, Dundas and Glengarry
Tributaries of the Saint Lawrence River

Raisin River (Ontario)


Rodrigo Moreno Machado (født 6. marts 1991 i Rio de Janeiro) eller bare kendt som Rodrigo er en spansk professionel fodboldspiller som spiller for den engelske Premier League klub Leeds United og Spaniens fodboldlandshold.

Eksterne henvisninger
 Rodrigo Moreno på en.valenciacf.com 4. juli 2017 via web.archive.org

Fodboldspillere fra Spanien
Fodboldspillere fra S.L. Benfica
Fodboldspillere fra Bolton Wanderers F.C.
Fodboldspillere fra Valencia CF
Personer fra Rio de Janeiro

Rodrigo Moreno Machado


James Lee Duncan Carragher (fæddur 28. janúar árið 1978) er fyrrum enskur knattspyrnumaður. "Carra eins og hann er kallaður var áður varnarmaður hjá  Liverpool en eftir tímabilið 12/13 valdi hann að leggja skóna á hilluna. Hann spilaði með Englandi og þreytti frumraun sína gegn Hollandi í ágúst árið 2001.

Þrátt fyrir að Carra hafi alist upp sem  Everton stuðningsmaður, þá fékk leikstíll hans á vellinum sem og eðli hans og atvinnumennska og dugnaður, aðdáendur Liverpool til að elska hann sem einn af bestu leikmönnum Liverpool allra tíma. Stuðningsmenn Liverpool syngja reglulega "We All Dream Of A Team Of Carraghers við lag Bítlanna "Yellow Submarine á heimavelli og útileikjum.

Titlar

Liverpool
 Enski bikarinn: 2000–01, 2005–06
 Evrópukeppni félagsliða : 2000–01
 Evrópukeppni bikarhafa: 2001, 2005
 Meistaradeild Evrópu: 2004–05
 Enski deildabikarinn: 2000–01, 2002–03, 2011–12
 Samfélagsskjöldurinn: 2001, 2006

Heimildir
https://jamiecarragher23.com/
https://uk.sports.yahoo.com/football/jamie-carragher.html
https://www.dailymail.co.uk/sport/football/article-466902/McClaren-act-Carragher-threat.html

Enskir knattspyrnumenn

Jamie Carragher


Susita may refer to:

Autocars Co., a former Israeli car company
Sussita, an ancient city in Israel
Şuşiţa (disambiguation), several places in Romania

Susita


La comuna 1, también llamada Norte de Tunja cuenta con una población (1999) de 19.497 habitantes  y una extensión territorial de 3.31 km². Concentra la zona industrial, la Central de Abastos del norte, Irdet, el Seminario Mayor, Corporación Itedris (SENA), la Clínica Medilaser, La Universidad de Boyacá.

Límites
Norte: Calle 80 (Zona Industrial) Calle 78 (La Colorada) con el municipio de Cómbita
Sur: Calle 58B (C58B) Comuna 2 y Comuna 3
Este: Vereda Pirgua
Oeste: Vereda Chorroblanco

Geografía
La comuna se encuentra en la planicie norte, en el nacimiento del río Chicamocha y en una sección de las colinas occidentales.

División administrativa

Algunos de los barrios son:

Sitios de interés
 Universidad de Boyacá
Centro comercial nogal plaza
Centro comercial RIO
Torre empresarial Wall Street Center
Centro comercial Hacienda casa vieja
Centro comercial Green Hills
Parque industrial y comercial tunja imperial
 Seminario Mayor
Fundación Itedris (SENA)
 Instituto de Recreación y Deporte de Tunja
 Clínica Medilaser
 Cementerio Jardines de la Asunción
 Bavaria
 Iglesia de los Muiscas
 Mirador de los Muiscas
 Zona Industrial
Zona de bares (Zona Rosa)

Véase también
 Comunas de Colombia

Referencias

1

Comuna 1 (Tunja)


The Fairly OddParents (în română Nașii mei vrăjitori) este o serie de 10 episoade care au fost difuzate ca schițe animate în seria Nickelodeon, Oh Yeah! Cartoons din 1998 până în 2001. La 30 martie 2001, la o săptămână după ce episoadele au încheiat în Oh Yeah! Cartoons, o serie completa de spin-off cu acelasi nume, a avut premiera pe Nickelodeon.

Episoade

Filme de animație americane
Seriale de animație

The Fairly OddParents shorts


The Mbomou River or Bomu (also spelled M'bomou in French) forms part of the boundary between the Central African Republic (CAR) and the Democratic Republic of the Congo (DRC).

The Mbomou merges with the Uele River to form the Ubangi River. The Ubangi, a tributary of the Congo, also serves as part of the border between the CAR and the DRC.

Gallery

References

Further reading

External links

Rivers of the Central African Republic
Rivers of the Democratic Republic of the Congo
Central African Republic–Democratic Republic of the Congo border
International rivers of Africa
Border rivers
Tributaries of the Ubangi River

Mbomou River


Lærke Buhl-Hansen (født 30. marts 1992) er en dansk windsurfer, der er udtaget til at deltage i OL 2016 i Brasilien i RS:X-klassen.
Den danske OL-plads i RS:X-klassen blev sikret med en placering som nummer 36 ved VM i Oman i oktober 2015, hvor der var OL-pladser til de seks bedste nationer blandt de endnu ikke OL-kvalificerede lande. Lærke Buhl-Hansen sikrede den danske kvoteplads som femtebedst i nationsregnskabet. Historien om Lærke Buhl-Hansens deltagelse i VM er bemærkelsesværdig i det hun ikke fik offentlig støtte, men måtte samle sammen blandt 28 private personer. OL udtagelsen kom på plads 17. maj 2016, hvor også den mandlige deltager i  RS:X-klassen Sebastian Fleischer blev udtaget.

Lærke blev nr 7 i OL Tokyo  2020 (2021) i RS : X-klassen

Eksterne kilder og henvisninger

Windsurfing
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 2016
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 2020
Sportsfolk fra Danmark

Lærke Buhl-Hansen


Latince'de pomum (meyve) ve logy kelimelerinin birleşiminden oluşan botanik dalı.

Özellikle, yetişen meyveleri, yetiştirmedeki kültür tekniklerini, ve meyve ağaçlarındaki fiziksel çalışmaları inceler.

Meyve

Pomoloji


Lewis Springer (-) est un homme politique canadien de l'Ontario. Il est député fédéral libéral de la circonscription ontarienne de Wentworth-Sud de 1882 à 1887.

Biographie
Né à Hamilton dans le Haut-Canada, Springer est descendant de loyalistes et étudie au collège Victoria de Cobourg.

Élu en 1882, il n'effectue qu'un seul mandat et ne se représente pas en 1887.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en octobre 1835
Naissance à Hamilton (Ontario)
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario
Député du Parti libéral du Canada
Décès en novembre 1895
Décès à 60 ans

Lewis Springer


Venom - Music from the Motion Picture , plus communément appelé simplement Venom, est une chanson du rappeur américain Eminem, écrite pour la bande originale du film du même nom de 2018 et présentée dans son album Kamikaze . Il est sorti en single numérique le 21 septembre 2018. À la suite de la sortie de l'album, le morceau est entré dans les charts de plusieurs pays, atteignant le top 50 aux États-Unis, au Canada et en Australie. Un remix de la chanson est sorti le 5 octobre 2021, deux jours après la sortie de Venom : Let There Be Carnage, la suite du film. Eminem a également été présenté dans une chanson de Skylar Gray également sur la bande originale de ce film.

Contexte
Le 30 août 2018, Eminem a posté un teaser de 15 secondes montrant le titre de Venom avec le « E » se tournant vers le « Ǝ à l'envers », utilisé comme emblème d'Eminem et qu'il allait présenter Thusho (alias TheeBrain) d'Afrique du Sud. .  Sept heures plus tard, le 31 août 2018, l'album non annoncé d'Eminem, Kamikaze , est sorti et "Venom" est apparu comme son dernier morceau.  Le 21 septembre 2018, le morceau est sorti en tant que single numérique séparé sur les services de streaming.

La chanson comprend de multiples références au film Venom et à ses personnages principaux Venom et Eddie Brock.

Clip vidéo
Le 3 octobre 2018, Eminem a taquiné sur son compte Twitter qu'un clip vidéo de la chanson serait publié le vendredi suivant.  Le clip est sorti le 5 octobre 2018.  Dans le prolongement de son précédent clip " Fall ", sa première scène montre un spectateur trouvant le CD Revival précédemment écrasé , ouvrant le boîtier pour trouver un complètement noir disque. Au moment où il commence à réagir, il le met dans son sac et monte dans un bus. Au début de la chanson, un symbiote d'Eminemrampe jusqu'au cou de l'homme, le faisant commencer à rapper sur la chanson, avant d'infecter le chauffeur de bus en le jetant par la porte, qui commence alors également à rapper. Le symbiote Eminem se propage, infectant des passants innocents (et un chien) et les faisant endommager la ville en rappant.

Au cours de la première partie de la vidéo, Eminem est montré en train d'interpréter la chanson à l'intérieur d'une pièce sombre, vêtu de noir avec une seule lumière brillante en arrière-plan. Dans la scène finale, après avoir été possédée par le symbiote, la dernière victime montrée se transforme en Eminem lui-même pour rapper le refrain final, avant de se transformer en Venom , le personnage de Sony Spider-Man Universe / Marvel Comics .

Spectacles en direct
Lors de l'épisode du 15 octobre 2018 de l'émission télévisée de fin de soirée Jimmy Kimmel Live! , Eminem a interprété la chanson au 103e étage de l ' Empire State Building à New York .  La performance a été filmée le 6 octobre 2018 et faisait partie d'une vidéo de huit minutes, réalisée par James Larese et mettant en vedette le comédien américano-mexicain Guillermo Rodriguez .  Le clip vidéo a été tourné sur un Google Pixel 3

Notes et références

Chanson écrite par Eminem
Chanson interprétée par Eminem
Chanson de cinéma
Single musical sorti en 2018

Venom (chanson d'Eminem)


Decumano ili Decumanus Superiore bila je jedna od tri glavne ceste istok-zapad (decumanusa) u starorimskom gradu Napulju.

Ova ulica je gornja (superiore) i najsjevernija od triju decumanusa, ili ulica istok-zapad, mreže izvornog grčko-rimskog grada Neapolisa. Središnji glavni Decumanus Maggiore sada je Via dei Tribunali; dok je najjužniji ili niži Decumanus Inferiore sada Spaccanapoli. Tri dekumanusa bila su (i još uvijek jesu) ispresijecana brojnim križnim ulicama koje su se protezale sjever-jug zvane cardini, zajedno tvoreći mrežu drevnog grada.

Građevine
Decumanus Superiore sada se sastoji od via della Sapienza i via dell'Anticaglia, te via Santi Apostoli. Među zgradama i palačama na cesti su:

 Crkva Santa Maria della Sapienza
 Palazzo Bonifacio i Regina Coeli
 Crkva Santa Maria Regina Coeli
 Palazzo Pisanelli
 Crkva Santa Maria di Gerusalemme
 Ospedale degli Incurabili
 Rimsko kazalište u Neapolisu
 Palazzo Caracciolo di Avellino
 Crkva San Giuseppe dei Ruffi
 Palazzo archivescovile
 Crkva Santa Maria Donnaregina Nuova
 Crkva Santa Maria Ancillarum
 Crkva Santi Apostoli
 Crkva Svete Sofije

Druga dva dekumana su bliže obali: Decumano Maggiore (Via dei Tribunali) i Decumano Inferiore (Spaccanapoli), također postoje u nekom obliku, uglavnom kao uske ulice.

Izvori

Vanjske poveznice

Ulice u Napulju

Decumano Superiore (Napulj)


ODROID er en serie af single-board computerere og tavlecomputere lavet af Hardkernel Co., Ltd. i Sydkorea. Selv om navnet 'ODROID' er et portmanteau af 'open' + 'Android', er hardwaren ikke åben da dele af designet ikke er offentliggjort af selskabet.
Mange ODROID systemer er ikke kun i stand til at køre Android, men også standard Linux distributioner.

Hardware

Specifikationer

Kilder/referencer

Eksterne henvisninger
 Hardkernel Official website
 ODROID Developers website
 ODROID Official Forum
 ODROID Magazine

Single-board computere
Android-enheder
Tavlecomputere
Uddannelsesteknologi
Indlejret Linux
Linux-baserede enheder

ODROID


Le massacre de Danguèrè Wotoro est commis dans la nuit du  au , pendant la guerre du Mali.

Prélude
Le 20 février, plusieurs arrestations sont signalées dans les environs de Niono. Selon Jeune Afrique, les personnes interpellées revenaient d'une foire. RFI indique qu'à Nampala, Akoumbou, Tangabé, Dianwéli, .

Déroulement
Le massacre est commis dans la nuit du  au 2 mars, près du village de Danguèrè Wotoro, dans la commune de Dogofry, à environ 11 kilomètres au nord de Diabaly, dans le cercle de Niono.

Le charnier est découvert le 2 mars par des habitants de la région et les images circulent sur les réseaux sociaux. Les corps sont retrouvés brûlés et entassés les uns sur les autres. Plusieurs ont les mains liées dans le dos et les yeux bandés. Selon le témoignage d'un villageois à Human Rights Watch : .

Les victimes sont identifiées comme étant des Peuls, une communauté souvent assimilée aux djihadistes par des militaires maliens.

L'ONG Human Rights Watch recueille notamment le témoignage d'un homme arrêté par les militaires maliens et détenu au camp militaire de Diabaly :

Bilan humain
Le 5 mars, RFI indique que le bilan du massacre est de 35 à 37 tués d'après des sources locales. Dans un rapport daté du 15 mars, Human Rights Watch donne un bilan d'au moins 35 morts.

Suites
Le 8 mars, les djihadistes du Groupe de soutien à l'islam et aux musulmans revendiquent l'attaque de Mondoro, où 27 à 50 militaires maliens trouvent la mort, et affirment avoir mené cet assaut pour venger les victimes du massacre de Dogofry.

Le 17 mars 2022, les médias français Radio France internationale et France 24 sont interdits par la junte après que ceux-ci ont relayé les implications dans le meurtre de civils de l'armée malienne et du Groupe Wagner.

Enquête
Les habitants de la région accusent rapidement l'armée malienne d'être responsable du massacre, ce que celle-ci dément. Dans un communiqué publié le 5 mars, l'état-major général des armées évoque une  et déclare qu'il .

Cependant le 11 mars, la Mission multidimensionnelle intégrée des Nations unies pour la stabilisation au Mali (MINUSMA) publie un rapport attribuant la responsabilité de ce massacre à l'armée malienne et aux mercenaires russes du Groupe Wagner.

Références

Danguere Wotoro
2022 au Mali
Mars 2022
Groupe Wagner

Massacre de Danguèrè Wotoro


Shuto Suzuki (født 31. august 1985) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Kashima Antlers, Shonan Bellmare, Tochigi SC og Giravanz Kitakyushu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shuto Suzuki


The fallacy of the single cause, also known as complex cause, causal oversimplification, causal reductionism, and reduction fallacy, is an informal fallacy of questionable cause that occurs when it is assumed that there is a single, simple cause of an outcome when in reality it may have been caused by a number of only jointly sufficient causes.

Fallacy of the single cause can be logically reduced to: "X caused Y; therefore, X was the only cause of Y" (although A,B,C...etc. also contributed to Y.)

Causal oversimplification is a specific kind of false dilemma where conjoint possibilities are ignored. In other words, the possible causes are assumed to be "A xor B xor C" when "A and B and C" or "A and B and not C" (etc.) are not taken into consideration; i.e. the "or" is not exclusive.

See also

References

Causal fallacies

Fallacy of the single cause


Paul von Banz (auch Paul von Bantsch; Paul von Bancz; † am 19. Februar 1321) war ein Zisterziensermönch sowie Weihbischof in Breslau und Titularbischof von Tiberias.

Leben
Paul von Banz entstammte dem deutschen Breslauer Patriziergeschlecht Banz, das im dortigen Klerus mehrfach vertreten war. In Urkunden erscheint gleichzeitig um diese Zeit Nikolaus von Banz, der verschiedene kirchliche Ämter innehatte und von 1319 bis 1325 das Amt des Bistumsadministrators von Breslau bekleidete. Es ist wahrscheinlich, dass er ein Bruder des Paul von Banz war. Ein Heinrich von Banz, der ebenfalls Zisterzienser in Leubus war, wird in einer Urkunde vom 28. Juni 1315 erwähnt und ein weiteres Mal in einer Urkunde vom 7. Mai 1332. Ebenfalls dem Geschlecht der Banz entstammte der Lebuser Bischof Heinrich von Banz, der von 1353 bis 1365/66 amtierte.

Paul von Banz gehörte dem Konvent des Zisterzienserklosters Leubus an. Von dort wurde er 1302 oder später von Bischof Heinrich von Würben zum Weihbischof in Breslau berufen und vom Papst zum Titularbischof von Tiberias ernannt.

1309 wurde er zusammen mit den Breslauer Domherren Nikolaus von Banz und Konrad vom Papst beauftragt, gegen den Seniorherzog Władysław I. Ellenlang, der den aus Breslau stammenden Krakauer Bischof Johann Muskata gefangen genommen und beraubt hatte, zur Rechenschaft zu ziehen und gegen ihn mit geistlichen Strafen vorzugehen.

Für die Jahre 1307 bis 1323 sind mehrere seiner Pontifikalhandlungen überliefert, u. a.
 verlieh er am 13. Dezember 1307 den Benediktinerinnen von Striegau einen Ablass von 40 Tagen
 am 25. Januar 1311 erteilte er mit Genehmigung des Diözesanbischofs Albert von Meissen an bestimmten Tagen den Besuchern der Luckauer Pfarrkirche einen 40-tägigen Ablass
 1315 weihte er in Kampern bei Liegnitz, das eine Filiale von Koiskau war, die wiederaufgebaute Kirche
 1320 rekonzilierte er die Breslauer St.-Elisabeth-Kirche, die durch ein Vorkommnis entweiht worden war.

Ebenfalls 1320 bezeugte er u. a. eine Altarstiftung in der Marienkirche bei Neisse. In dieser Urkunde bezeichnete er sich selbst als "Bruder des Zisterzienserordens". Mit Vollmacht des Breslauer Herzogs Heinrich VI. bestätigte er am 13. März 1321 die Auflassung von zwei Hufen bei dem Allod Irrschnocke in der Nähe von Breslau.

Letztmals erwähnt wurde er 1323, als er in Glatz, das zum Erzbistum Prag gehörte, Pontifikalhandlungen vornahm.

Paul von Banz starb um 1325. Nach der Überlieferung wurde er in der Klosterkirche von Leubus beigesetzt.

Literatur
 Joseph Jungnitz: Die Breslauer Weihbischöfe. Verlag von Franz Goerlich, Breslau 1914. S. 5–10.

Anmerkungen

Titularbischof
Zisterzienser
Römisch-katholischer Bischof (14. Jahrhundert)
Weihbischof in Breslau
Geboren im 13. Jahrhundert
Gestorben im 14. Jahrhundert
Mann

Paul von Banz


Altan, geleneksel İrlanda müziğiyle uğraşan County Donegal'den İrlandalı grup. Bu isimle ilk albümlerini 1989 'da çıkardılar. 2003 yılında BBC Radyo 2 Folk Ödülleri'nde en iyi grup seçildiler. Grup şu anda Mairéad Ní Mhaonaigh (keman, vokal), Dermot Byrne (akordeon), Ciarán Tourish (keman), Ciarán Curran (buzuki), Mark Kelly (buzuki, gitar) ve Dáithí Sproule (gitar)'den oluşmaktadır.

Diskografi

 Horse with a Heart (1989)
 The Red Crow (1990)
 Harvest Storm (1991)
 Island Angel (1993)
 Once Again 1987-93 (1993)
 The First Ten Years (1986-1995) (1995)
 Blackwater (1996)
 Best Of Altan (1997)
 Runaway Sunday (1997)
 Altan's Finest (1999)
 Another Sky (2000)
 The Blue Idol (2002)
 Local Ground (2005)
 25th Anniversary Celebration (2010)
 Gleann Nimhe (The Poison Glen) (2012)
 The Widening Gyre (2015)

Dış bağlantılar
 Altan  - Resmi site
 Mairéad Ní Mhaonaigh - Resmi site

İrlandalı müzik grupları
1987'de kurulan müzik grupları
Keltik müzik grupları

Altan (müzik grubu)


An Carex notha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Carex notha in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex notha


Las cataratas de Reichenbach (en alemán Reichenbachfall) son una serie de cascadas en el río Aar a la altura de la pequeña ciudad alpina de Meiringen (Suiza).

Las cataratas tienen una altura de salto de 250 metros; son unas de las cataratas más altas de los Alpes.

Hoy en día, para subir hasta ellas, se puede utilizar el funicular de Reichenbachfall.

En la historia popular

Las cataratas son célebres debido al último relato de Las memorias de Sherlock Holmes, El problema final, escrito por Sir Arthur Conan Doyle.

El escritor escocés creó una de las escenas más famosas de la serie de Holmes, cuando el héroe y su némesis el profesor Moriarty caen al vacío en estas cataratas.

Se han realizado películas, series... que tienen una relación con las cataratas:

 En la película Sherlock Holmes: Juego de sombras (2011), aparecen las cataratas aunque son retocadas con un castillo que ha sido construido encima de la cascada. Aquí, Sherlock captura a Moriarty para matarle y se tiran al vacío.

 El episodio tercero de la segunda temporada de Sherlock de la BBC se titula The Reichenbach Fall y hace referencia a una adaptación de El problema final.

 El segundo episodio de la temporada diez de la serie Supernatural se titula Reichembach en referencia a la confrontación entre dos némesis: James Moriarty y Sherlock Holmes o, en el caso de la serie, Cole Trenton y el demonio Dean Winchester.

J. M. W. Turner y las cataratas

En el siglo XIX, el pintor inglés J. M. W. Turner realizó unos cuadros sobre las cataratas.

Enlaces externos

 www.reichenbachfall.ch

Cascadas de Suiza
Sherlock Holmes

Cataratas de Reichenbach


Phare de Sestrica Vela peut désigner :
 phare de Sestrica Vela, un phare actif situé sur l'îlot Sestrica Vela, en Croatie ;
 phare de Sectrica Vela, un feu actif sur l'île inhabitée Vela Sestrica, en Croatie.

Phare de Sestrica Vela


(en ), également connu sous le nom de Ménon de Pharsale (né vers  et mort vers ), est un archonte et militaire thessalien originaire de la ville de Pharsale.

Fils d'Alexidamos, il est resté dans la postérité pour sa participation en tant que général à la tête de différents contingents de mercenaires grecs durant la marche des Dix-Mille (relatée dans l'Anabase de Xénophon), ainsi que pour son dialogue avec Platon retranscrit dans l'œuvre Ménon.

Biographie

Début et commandement de Ménon
Ménon est décrit (par Platon et Xénophon) comme ayant un physique relativement juvénile, n'ayant même pas encore de barbe à sa mort. Xénophon le décrit en revanche comme un jeune homme peu recommandable, ambitieux et malhonnête, prêt à commettre n'importe quelle injustice pour l'appât du gain, et immensément avide de richesse.

Âgé d'une vingtaine d'années, il se voit donner le commandement d'une armée de 1000 hoplites et de 500 peltastes originaires de Thessalie engagés par Aristippe de Larissa pour aider Cyrus le Jeune dans sa tentative de s'emparer du trône perse de son frère , devenu roi à la mort de leur père . Cyrus rassemble alors des partisans ainsi que des mercenaires perses et grecs, dont Xénophon lui-même. Il trompe d'abord les Grecs sur le but de sa mission et les conduit jusqu'à Thapsaque sur l'Euphrate, avant de leur dire ses véritables intentions.

Ménon escorte avec une partie de ses troupes jusqu'en satrapie de Cilicie la reine de Cilicie Epyaxa. Il perd une centaine de soldats dans cette mission, soit tués par les Ciliciens à la suite de pillages, soit parce que perdus et errant jusqu'à ce qu'ils périssent.

À l'annonce aux grecs de Cyrus quant à son véritable but, Ménon comme les grecs sont consternés, certains exigent alors plus d'argent. Et Ménon persuade ses troupes de traverser l'Euphrate en premier avant les autres armées grecques. Un conflit éclate ensuite entre ses hommes et ceux du spartiate Cléarque (qui manque de peu de se faire lapider). Xénophon souligne alors le manque de maintien de discipline de Ménon (ce dernier participant même aux méfaits de ses troupes).

La ruse et la trahison de Ménon

Cyrus le Jeune s'engage contre les troupes d' dirigées par Tissapherne à la bataille de Counaxa, que le contingent grec gagne facilement, mais Cyrus est tué au combat.

Les troupes grecques, désormais dirigées par Cléarque, se considérant comme les vainqueurs, déclarent leur soutien à Ariaeus, l'un des commandants de Cyrus. Ce dernier, accompagné de Ménon, rencontre en privé Tissapherne. Ctésias écrit dans Persica que Tissapherne commence alors à comploter avec Ménon dans le but de trahir les troupes de Cléarque. Xénophon écrit, lui, que Cléarque pense que Ménon avait répandu des calomnies sur les Grecs dans l'oreille de Tissapherne et qu'il était conscient que Ménon complotait pour prendre le contrôle de l'armée de Cléarque avec la faveur de Tissapherne. Une trêve se conclut et ce dernier invite les généraux et officiers grecs à une réunion. Selon Ctesias, certains officiers grecs hésitent à participer à la réunion, mais sont convaincus par Ménon. Cléarque, avec quatre autres généraux (Agis d'Arcadie, Socrate d'Achaïe, Proxène de Boétie et Ménon), vingt officiers et quelque deux cents soldats visitent la tente de Tissapherne qui les trahit. Cléarque et les généraux sont capturés et tous les officiers et soldats sont exécutés. Les généraux sont alors emmenés à Artaxerxès et tous sont décapités, sauf Ménon qui est épargné.

La disparition de Ménon
Diodore de Sicile explique que seul Ménon a été épargné car lui seul avait émis le désir de trahir les grecs. Selon Xénophon, il est maintenu en vie et torturé pendant un an avant d'être finalement également exécuté. Ctésias, à l'époque médecin d', est témoin de certains des événements (par exemple, de s'occuper de Cléarque avant sa décapitation), et il peut donc être considéré comme plus fiable que Xénophon, qui, comme il l'admet lui-même , ne fait que répéter un rapport qu'il a entendu.

Chez Platon
Ménon apparaît dans le dialogue platonicien éponyme en tant qu'invité d'Anytos accompagné d'un cortège considérable d'esclaves. Le séjour de Ménon à Athènes est court et Socrate mentionne que Ménon n'est pas en mesure de rester pour assister aux mystères. Le dialogue n'est probablement pas historique, mais doit avoir lieu en , peu avant l'expédition perse de Ménon en , alors qu'il est en route vers la Perse.

Socrate dit que Ménon est un ancien élève de Gorgias et qu'il effectue de nombreux discours sur la vertu devant un large public. Il demande à Socrate si la vertu peut être enseignée, apprise par l'expérience, ou vient sous une autre forme. Socrate ne sachant lui répondre, Ménon utilise sa méthode socratique pour poser un certain nombre de questions et susciter une réflexion plus approfondie sur le sujet. Platon s'oppose à cette notion en pensant qu'il doit y avoir un point commun à la vertu chez tous les peuples. Les deux sont alors amenés à des problèmes épistémologiques complexes de connaissance, d'apprentissage et de mémoire.

Famille

Mariage et enfants
De son mariage avec une femme inconnue, il eut :
 Korragos.
Il est probablement le grand-père de Menon, général pro-athénien en -323.

Ascendance

Annexes

Liens internes
 Ménon
 Liste des personnages des dialogues de Platon

Sources anciennes
 Xénophon, Anabase, .2, .4-5, .7-8, .1-2 & .4-6.
 Ctésias, Persica, §64 & §68-69.
 Plutarque, Vie d'Artaxerxès.
 Diodore de Sicile, Bibliothèque historique .19.8 & .27.2.
 Platon, Ménon.

Notes et références

Date de naissance incertaine (Ve siècle av. J.-C.)
Date de décès incertaine (Ve siècle av. J.-C.)
Souverain assassiné
Général de la Grèce antique du Ve siècle av. J.-C.
Stratège du Ve siècle av. J.-C.

Ménon III de Pharsale


Angela Slatter  (n. 1976, Australia) este o scriitoare care locuiește în Brisbane.

Opera sa, în mare parte, aparține genurilor de ficțiune speculativă, concentrându-se mai ales asupra povestirilor scurte începând cu 2005. Unele din povestirile sale scurte au fost incluse în două culegeri, Sourdough și alte povestiri (2010) și Fata fără mâini și alte povestiri (2010).

Biografie

Bibliografie

Colecții
 Sourdough and Other Stories, Tartarus Press, 2010 ISBN 978-1-905784-25-7
 The Girl With No Hands and other tales, Ticonderoga Publications, 2010 ISBN 978-0-9806288-7-6
 Midnight and Moonshine, cu Lisa L. Hannett, Ticonderoga Publications, 2012
 The Bitterwood Bible and Other Recountings, Tartarus Press, 2014
 Black-Winged Angels, Ticonderoga Publications, 2014
 The Female Factory, cu Lisa L. Hannett, Twelfth Planet Press, 2014

Povestiri

Antologii
 "The Curious Case of Physically-Manifested Bedsheet Mania & Other Tales", cu Lisa Hannett, în Steampunk II: Steampunk Reloaded de Jeff Vandermeer & Ann VanderMeer, Tachyon Publications, 2010.
 "Genevieve and the Dragon", Worlds Next Door, 2010.
 "The February Dragon", cu Lisa L. Hannett, Scary Kisses, 2010.
 "Brisneyland by Night", Sprawl, 2010.
 "Sister, Sister", Strange Tales III, 2009.
 "Light as Mist, Heavy as Hope", Needles & Bones, 2009.
 "The Piece of Ice in Miss Windermere's Heart", New Ceres Nights, 2009.
 "The Jacaranda Wife", Dreaming Again editată de Jack Dann (HarperCollins), 2008. Honourable Mention, 2008 Year's Best Horror (ed. Ellen Datlow).
 "I Love You Like Water", 2012.
 "The Nun's Tale", Canterbury 2100, 2008.
 "Sourdough", Strange Tales II, 2007. Honourable Mention, 2008 Year's Best Fantasy and Horror (ed. Ellen Datlow, Kelly Link & Gavin Grant).

Referințe și note

Legături externe
 Angela Slatter's Home Page
 Angela Slatter interviewed by Alisa Krasnostein
 Angela Slatter interviewed by Charles Tan

Nașteri în 1967
Scriitori australieni
Oameni în viață
Scriitori australieni de science-fiction
Scriitori australieni de horror

Angela Slatter


An Epistephium matogrossense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederico Carlos Hoehne. An Epistephium matogrossense in nahilalakip ha genus nga Epistephium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epistephium

Epistephium matogrossense


Los valores predictivos (positivo y negativo) miden la eficacia real de una prueba diagnóstica. Son probabilidades del resultado, es decir, dan la probabilidad de padecer o no una enfermedad una vez conocido el resultado de la prueba diagnóstica. Se trata de valores post-test y dependen de la prevalencia de una enfermedad, es decir, del porcentaje de una población que está afectada por esa determinada patología.

¿Por qué son útiles los valores predictivos? La sensibilidad, especificidad y AUC (área bajo curva) son valores intrínsecos al test diagnóstico. Esto quiere decir que son valores teóricos, que no varían entre poblaciones y, por tanto, no tienen utilidad práctica por sí solos. En cambio, los valores predictivos (positivo y negativo) son índices que evalúan el comportamiento de la prueba diagnóstica en una población con una determinada proporción de enfermos por lo que sirven para medir la relevancia de la sensibilidad y especificidad en una determinada población.

 Valor predictivo positivo (PV+): probabilidad de tener la enfermedad si el resultado de la prueba diagnóstica es positivo.

 Valor predictivo negativo (PV-): probabilidad de no tener la enfermedad si el resultado de la prueba diagnóstica es negativo.

Definición estadística
En términos estadísticos, las pruebas diagnósticas se explican según el Teorema de Bayes.

Siendo E: estar enfermo, P(E): probabilidad de estar enfermo (prevalencia de la enfermedad), T+: resultado positivo en la prueba diagnóstica y T-:resultado negativo en la prueba diagnóstica.

Cálculo de los valores predictivos a partir de la sensibilidad (SE), la especificidad (SP) y la prevalencia (P).
 Valor predictivo positivo:

Valor predictivo negativo:

Dependencia de los valores predictivos y la prevalencia
En líneas generales:
 Si la prevalencia de una determinada enfermedad en una población es baja, el valor predictivo positivo (PV+) tiende a ser bajo, ya que al haber una mayor número de personas sanas, se incrementa el número de falsos positivos. Es decir, si solo un porcentaje bajo de la población está afectado, un resultado positivo en una prueba no es concluyente por lo que había que hacer reconfirmar el resultado con una segunda prueba independiente.
 Si la prevalencia de una enfermedad es muy elevada (por ejemplo, en poblaciones de alto riesgo) el valor predictivo negativo tiende a bajar pues, al haber un mayor número de personas enfermas, aumenta el número de falsos negativos.

A modo de ejemplo, suponiendo una prueba diagnóstica de SP = 99% y SE = 99% y partiendo de una población de 10 000 individuos, se calcularán los valores predictivos positivo y negativo teniendo en cuenta distintas prevalencias.

Problemas con los valores predictivos positivos y negativos

Otros factores individuales
Debido a la dependencia de dichos valores respecto a la prevalencia, se ha propuesto estandarizar la prevalencia del P(E/T+) a un 50%. Es necesario tener en cuenta que el uso de dichos valores, tanto positivo como negativo [P(E/T+) y P(E-/T-)], debería realizarse cuando la prevalencia es coherente con el grupo de pacientes analizados. Si la prevalencia de una población no se mantiene en una muestra concreta, es más apropiado utilizar los valores predictivos independientes de dicho valor (PV+ y PV-).

Cuando un individuo presenta una probabilidad pre-test (probabilidad de presentar una enfermedad antes del diagnóstico) diferente a la de la muestra utilizada para calcular los valores predictivos, se debería aislar un grupo de individuos con dicha probabilidad para establecer valores predictivos exclusivos de esa muestra. Obviamente, este proceso es bastante difícil de llevar a cabo a causa de la falta de individuos para obtener resultados con un grado aceptable de credibilidad.

Enfermedades multifactoriales
Los valores predictivos solo hacen referencia a la predisposición a padecer una determinada enfermedad. Este valor cubre un amplio espectro de casos estudiados, cuyos casos positivos pueden haber sido ocasionados por muy diversos factores. Sin embargo, la presencia de un factor potencial no siempre desencadena la enfermedad, por lo que la precisión de este valor disminuye considerablemente. Para evaluar los tests diagnósticos en los que los patrones han sido realizados teniendo en cuenta solo las causas potenciales que provocan la enfermedad, se puede usar una extensión del valor predictivo denominado valor predictivo etiológico.

Referencias

Enlaces externos

 El método científico en las ciencias de la salud
 Epidemiología, Leon Gordis
 Epidemiología clínica: aspectos fundamentales, Robert H. Fletcher Suzanne W. Fletcher Edward H. Wagner
 Valoración de pruebas diagnósticas

Diagnósticos en medicina

Valores predictivos


The year 1736 in science and technology involved some significant events.

Botany
 Charles Marie de La Condamine, with François Fresneau Gataudière, makes the first scientific observations of rubber, in Ecuador.

Earth sciences
 June 19 – French Academy of Sciences expedition led by Pierre Louis Maupertuis, with Anders Celsius, begins work on measuring a meridian arc in the Torne Valley of Finland.

Mathematics
 June 8 – Leonhard Euler writes to James Stirling describing the Euler–Maclaurin formula, providing a connection between integrals and calculus.
 Euler produces the first published proof of Fermat's "little theorem".
 Sir Isaac Newton's Method of Fluxions (1671), describing his method of differential calculus, is first published (posthumously) and Thomas Bayes publishes a defense of its logical foundations against the criticism of George Berkeley (anonymously).

Medicine
 Early 1736 – The "Publick Workhouse and House of Correction" that is to become Bellevue Hospital in New York City is ready for occupancy.
 c. October – Winchester County Hospital, established by Prebendary Alured Clarke, the first voluntary general hospital in the English provinces.

Awards
 Copley Medal: John Theophilus Desaguliers

Births
 January 19 – James Watt, Scottish mechanical engineer (died 1819)
 January 25 – Joseph Louis Lagrange, Piedmont-born mathematician (died 1813)
 June 14 – Charles-Augustin de Coulomb, French physicist (died 1806)
 July 12 – Louis Lépecq de La Clôture, French epidemiologist (died 1804)
 August 19 – Erland Samuel Bring, Swedish mathematician (died 1798)
 November 3 – Christiaan Brunings, Dutch hydraulic engineer (died 1805)
 John Arnold, Cornish-born watchmaker (died 1799)
 Honoré Blanc, French gunsmith (died 1801)

Deaths
 September 16 – Gabriel Fahrenheit, German-born Dutch physicist and engineer (born 1686)
 October 13 – Georges Mareschal, French surgeon (born 1658)

References

18th century in science
1730s in science

1736 in science


Wiegold ist der Familienname folgender Personen:

Alexander Wiegold (* 1979), deutscher Regisseur
Thomas Wiegold (* 1960), deutscher Journalist

Wiegold


Der FC Elmshorn ist ein Sportverein aus Elmshorn im Kreis Pinneberg. Die erste Fußballmannschaft der Männer wurde im Jahre 2013 Meister der Oberliga Hamburg.

Geschichte
Der FC Elmshorn entstand am 1. Juli 2004 durch die Fusion der unter dem Namen Rasensport antretenden Fußballabteilung der FTSV Elmshorn und des Vereins Fortuna Langelohe. Die Fusion war von internen Querelen begleitet, bei der es um Kompetenzen innerhalb des neuen Vereins ging und sich einige ehemalige Raspo-Funktionäre verärgert zurückzogen. In der ersten Saison stieg die Mannschaft aus der Verbandsliga Hamburg ab und wurde in der folgenden Spielzeit 2005/06 in die Bezirksliga durchgereicht. Im Jahre 2008 gelang der Wiederaufstieg in die Landesliga Hamburg, ehe die Mannschaft drei Jahre später den Aufstieg in die Oberliga Hamburg nach einer Entscheidungsspiel-Niederlage im Elfmeterschießen gegen den TSV Sasel verpasste.

Ein Jahr später gelang schließlich als Meister der Hammonia-Staffel der Sprung in die Oberliga, in der sie in der Saison 2012/13 als Tabellenerster für die Aufstiegsrunde zur Regionalliga Nord qualifiziert gewesen wären. Aus finanziellen Gründen verzichtete der Verein auf die Teilnahme. Aus wirtschaftlichen Gründen zog sich der Verein Mitte Dezember 2014 aus der Oberliga vom Spielbetrieb zurück, womit die Elmshorner als Absteiger feststanden. Alle Saisonspiele mit Elmshorner Beteiligung wurden annulliert.

Seit 2015 spielte der Verein wieder in der Landesliga Hammonia, aus der die Mannschaft 2019 wieder abstieg.

Persönlichkeiten
 Hanno Behrens
 Jens-Peter Fischer
 Achim Hollerieth
 Daniel Jurgeleit

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Fußballverein aus dem Kreis Pinneberg
Verein im Hamburger Fußball-Verband
FC Elmshorn
FC Elmshorn

FC Elmshorn


Be Alive é uma canção da cantora norte-americana Beyoncé, lançada em 12 de Novembro de 2021 como parte da trilha sonora do filme "King Richard: Criando Campeãs"." que estreia em Dezembro de 2021.
A canção foi escrita para acompanhar os créditos finais do filme.

Antecedentes

O ator Will Smith que interpreta Richard Williams no longa, disse que Beyoncé se sentiu inspirada a escrever uma música para o longa, depois de assistir uma exibição."O casamento de um filme e uma música é um tipo de mágica incomparável no entretenimento. Fiquei muito feliz quando Beyoncé ligou", disse Will em entrevista a Entertainment Weekly.

Composição

"Be Alive" é uma mistura de R&B e rock, com elementos semelhantes à canção "Five To One" do The Doors, de 1968. Foi escrita por Beyoncé e Dixon e produzida por Dixon.
A faixa inspira-se liricamente nas irmãs Williams e em seu pai, Richard Williams, história explorada em King Richard, bem como em sua própria história de triunfo.

Faixas

Histórico de lançamento

Singles de 2021
Canções gravadas por Beyoncé
Canções compostas por Beyoncé
Canções produzidas por Beyoncé

Be Alive


معز إدريس (تونس العاصمة، 22 مارس 1970- )، رجل أعمال ومسيّر رياضي تونسي تولى بين 2006 و2009 رئاسة جمعية النجم الرياضي الساحلي.

رجل الأعمال
ينتمي إدريس لعائلة بارزة فعمه هو أمحمد إدريس أحد رواد القطاع السياحي في البلاد وأحد أهم ممولي النجم. والده حسّان أسس، بعد أن عمل لسنوات طويلة مع صهره رجل الأعمال الراحل علي المهني، مجموعة شركات تنشط في قطاع صناعة المعدات والهياكل المعدنية (شركتي ستوناس وستوغان). يتولى معز منذ 2003 إدارة مجمع «مقلدة» الذي شكلت بغرض الاستحواذ على الشركة التونسية للأسلاك الفولاذية «مقلدة» بعد عرضها للخصخصة. وقد استحوذ المجمع على 87.6% من رأس مال الشركة في صفقة بلغت 7,018 مليون دينار تونسي.

المسيّر الرياضي

موسم 2006-2007

أصبح معز إدريس رئيسا للنجم في 8 جوان 2006 خلفا لعثمان جنيح الذي قاد الفريق ل13 عاما، فيما أنتخب جلال كريفة كنائب أول له. تمكن الفريق منذ الموسم الأول تحت رئاسة إدريس من الحصول على لقب البطولة بعد طول عشر سنوات، ورغم التتويج لم يقع الاحتفاظ بالمدرب فوزي البنزرتي ليقع تعويضه بالمدرب الفرنسي برتران مارشان.

موسم 2007-2008

تمكن الفريق تحت إشراف مرشان بالفوز برابطة الأبطال الإفريقية بعد تغلبه على الأهلي المصري في النهائي مما أهله للمشاركة في كأس العالم للأندية في اليابان. تألق الفريق في اليابان بتحصله على المرتبة الرابعة بعد انتصار أمام نادي باتشوكا المكسيكي وهزيمة أمام بوكا جونيور الأرجنتيني (1-0) ثم خسارته أمام بضربات الجزاء أوراوا راد ديامونز في المباراة الترتيبية. رغم نجاحه على المستوى الدولي خسر الفريق لقب البطولة لصالح النادي الإفريقي بعد أن أمضى الجزء الأكبر من فترة الإياب في المرتبة الأولى. في ماي 2008 أقيل مارشان بعد خسارة الفريق لقبه الإفريقي أمام نادي ديناموس من الزيمبابوي وعوضه السويسري ميشال ديكستال. وفي جويلية 2008 خسر النجم الدور النهائي لكأس تونس أمام الترجي الرياضي التونسي (2-1).

موسم 2008-2009

كان موسم 2008-2009 صعبا على عدة أصعدة للنجم ورئيسه فرغم تغيير ديكستال منذ شهر أكتوبر بمدرب مركز التكوين هرفي غوتييه خسر الفريق نهائي كأس الكونفيديرالية الإفريقية أمام النادي الصفاقسي. في نوفمبر 2008 عين الألماني الفرنسي جرنوت روهر على رأس الفريق إلا أنه رغم تحسن أداء الفريق في آخر الموسم فإنه لم يتحصل إلا على المرتبة الثالثة فيما أزيح من كأس تونس من الدور الربع النهائي من قبل الترجي (1-0). تعرض إدريس أثناء الموسم وإثره إلى انتقادات كثيفة خصوصا بعد تفريط الفريق لعدد من نجومه تواترت في شهر ماي 2009 أخبار على نيته الاستقالة إلا أنه أكد عزمه على البقاء على رأس الجمعية، وفي 4 جوان أعلن انتدابه للمدرب لطفي رحيم ليخلف روهر.

موسم 2009-2010

حقق النجم بداية موسم مرضية إلا أنه بعد هزيمت أمام شبيبة القيروان فرض على إدريس في أكتوبر 2009 تعيين حامد كمون كمسؤول على فرع القدم. وفي 12 ديسمبر 2009 عوضه كمون على رأس النادي.

أشخاص على قيد الحياة
أصحاب أعمال تونسيون
مسيرون رياضيون تونسيون
مواليد 1390 هـ
مواليد 1970
مواليد في مدينة تونس

معز إدريس


Frederik Aage Elmerkjær (født 17. december 1913 i Bjælkerup, Store Heddinge, død 25. marts 1991) var en dansk jurist (retsassessor i Københavns Byret) og konservativ politiker, der fra 1968 til 1970 var borgmester i Glostrup Kommune. Han var medlem af kommunalbestyrelsen fra 1958 til 1981. Han sad også i Folketinget som stedfortræder i en kort periode i 1969. Han var far til advokaten Merethe Stagetorn.

F.A. Elmerkjær var søn af parcellist og vejmand Jens Christoffer Jensen. og fik som den eneste af ni søskende en studentereksamen. Herefter begyndte han at lønarbejde for at spare op til uddannelsen til jurist, og han var derfor ældre end sine medstuderende på Københavns Universitet, hvorfra han i 1947 tog juridisk kandidateksamen. Han begyndte derefter at arbejde som jurist og bosatte sig med familien i Herninggade på Østerbro i København. Familien fik senere et parcelhus på Nørre Allé 33 i Glostrup, hvor han engagerede sig i lokalpolitik og i 1958 blev medlem af kommunalbestyrelsen.

Da socialdemokraten Niels Georg Sortsø i 1968 midt i valgperioden på grund af sygdom trådte tilbage som borgmester for Glostrup Kommune, valgte kommunalbestyrelsen overraskende den konservative F.A. Elmerkjær som hans efterfølger. Socialdemokratiet havde ellers indstillet Sortsøs partifælle, viceborgmester Bjarne Jensen, som borgmesterkandidat, men den enlige venstresocialist i kommunalbestyrelsen, Preben Ikkala, brød sig ikke om Bjarne Jensen, og som tungen på vægtskålen valgte han at støtte udpegelsen af oppositionens kandidat som ny borgmester. Ved kommunalvalget i 1970 opnåede Socialdemokratiet absolut flertal i kommunalbestyrelsen, og borgmesterposten blev overtaget af Martin Nielsen.

F.A. Elmerkjær var Det Konservative Folkepartis folketingskandidat i Store Heddinge-kredsen fra 1950. Han indtrådte som medlem af Folketinget i perioden 6. november - 19. december 1969 som stedfortræder for forfatteren Hans Jørgen Lembourn under dennes orlov som udsendt i offentligt hverv.

Eksterne henvisninger

 Kristian Hvidt: Folketinget Håndbog 1971

Noter

Borgmestre fra Det Konservative Folkeparti
Tidligere folketingsmedlemmer fra Det Konservative Folkeparti
Borgmestre i Glostrup
Jurister fra Danmark

Frederik Aage Elmerkjær