A signaling gateway is a network component responsible for transferring signaling messages (i.e. information related to call establishment, billing, location, short messages, address conversion, and other services) between Common Channel Signaling (CCS) nodes that communicate using different protocols and transports. Transport conversion is often from SS7 to IP.

A SIGTRAN Signaling Gateway is a network component that performs packet level translation of signaling from common channel signaling (based upon SS7) to SIGTRAN signaling (based upon IP). The concept of the SIGTRAN signaling gateway was introduced in the IETF document: RFC 2719: Architectural Framework for Signaling Transport.

A signaling gateway can be implemented as an embedded component of some other network element, or can be provided as a stand-alone network element. For example: a signaling gateway is often part of a softswitch in modern VoIP deployments. The signaling gateway function can also be included within the larger operational domain of a Signal Transfer Point (STP).

Protocol conversion gateways can also convert from one network operational paradigm to another – for example, SIP to ISUP for call control, SIP to TCAP for address translation, or SIP to MAP for location or presence.

See also
Media gateway

Voice over IP
Signaling System 7

Signaling gateway


Hronec (deutsch Rhonitz, ungarisch Kisgaram – bis 1888 Rohnic) ist eine Gemeinde in der Mitte der Slowakei, mit  Einwohnern (Stand ) und liegt im Okres Brezno, einem Kreis des Banskobystrický kraj.

Geographie
Die Gemeinde liegt in der Landschaft Horehronie am Flüsschen Čierny Hron, einem Zufluss des Hron. Südlich des Ortes erhebt sich das Gebirge Veporské vrchy. Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von  und ist sieben Kilometer von Brezno sowie 37 Kilometer von Banská Bystrica gelegen.

Geschichte
Hronec entstand im 14. Jahrhundert auf dem Herrschaftsgebiet der Burg Liptsch und wurde zum ersten Mal 1357 schriftlich erwähnt. Im 16. Jahrhundert gab es beim Ort Eisenerz-Bergwerke sowie Hammerwerke der Neusohler Kammer. Die Eisenproduktion kam zum erneuten Aufschwung in der zweiten Hälfte des 18. Jahrhunderts. 1795 wurde der erste Hochofen errichtet, dazu kam noch 1804 ein zweiter. Es entstand der sogenannte Komplex von Hronec, der aus Hochöfen in umliegenden Gemeinden, zahlreiche Hammerwerke sowie später drei Walzwerke bestand. Die erste Gusseisenbrücke wurde im Jahr 1810 gefertigt. 1883 wurde die Hochöfen abgerissen, sodass nur die Gießerei bestand; 1885 kam dazu ein Werk zur Herstellung von emaillierten Geschirr. 1919 wurde die Gießerei vom Staat gekauft und 1922–23 modernisiert.

1953 gliederte sich ein Teil der heutigen Gemeinde Podbrezová aus.

Heute besteht neben der Gießerei auch eine Säge, die Holz aus umliegenden Wäldern verarbeitet.

Bevölkerung
Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (1157 Einwohner):

Sehenswürdigkeiten
 römisch-katholische Kirche St. Kliment im klassizistischen Stil, 1821–26 erbaut
 Glockenturm am Platz von 1835 mit vier Glocken
 barockes Landschloss aus dem 18. Jahrhundert
 Gusseisenbrücke von 1810 vor der örtlichen Gießerei
 Schwarzgranbahn

Söhne und Töchter der Gemeinde
 Alajos Szokolyi (slowakisch Alojz Sokol, 1871–1932), ungarischer Leichtathlet
 Ladislav Chudík (1924–2015), slowakischer Schauspieler
 Viktória Forster (* 2002), Leichtathletin

Weblinks

Ort in der Slowakei
Ersterwähnung 1357

Hronec


Le col de Cerbillona est un col de montagne pédestre des Pyrénées à  d'altitude entre le département français des Hautes-Pyrénées, en Occitanie, et la province espagnole de Huesca, dans la communauté autonome d'Aragon.

Il relie la vallée d'Ossoue en Lavedan à la vallée de Tena en Aragon.

Toponymie

Géographie
Le col de Cerbillona est situé entre le pic du Clot de la Hount () au nord et le pic de Cerbillona () au sud. Il surplombe à l'est le glacier d'Ossoue.

Histoire

Protection environnementale

Le col est situé dans le parc national des Pyrénées.

Le col fait partie d'une zone naturelle protégée, classée ZNIEFF de type 1, « vallons d'Ossoue et d'Aspé », et de type 2, « haute vallée du gave de Pau : vallées de Gèdre et Gavarnie ».

Voies d'accès
Le versant oriental est accessible par la voie normale par le glacier d'Ossoue en provenance du refuge Baysselance.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des cols des Hautes-Pyrénées
 Liste des cols des Pyrénées

Liens externes

Cerbillona
Cerbillona
Cerbillona
Cerbillona
Cerbillona
Cerbillona
Frontière entre l'Espagne et la France
Massif du Vignemale
Ligne de partage des eaux entre mer Méditerranée et océan Atlantique

Col de Cerbillona


Te or TE may refer to:

Businesses
 TE Connectivity, a connectivity and sensor component company
 Air New Zealand (former IATA airline code TE, from 1965 to 1990)
 FlyLal (IATA airline code TE)
 Tasman Empire Airways Limited (former IATA airline code TE, from 1939 to 1965)
 Telecom Egypt, an Egyptian telephone company
 Telecom Éireann, defunct Irish national telephone company
 TotalEnergies, a French energy and petroleum company

Language
 Te (cuneiform), a cuneiform sign
 Te (Cyrillic) (Т, т), a letter in the Cyrillic alphabet
 Te (kana) (て, テ), a Japanese kana
 Telugu language (ISO 639-1 code "te")

People
 Aregado Mantenque Té (born c. 1963), Guinea-Bissau politician and leader of the Workers' Party
 Emiliano Té (born 1983), Bissau-Guinean footballer
 Ricardo Vaz Tê (born 1986), Portuguese footballer

Science and technology

Biology and medicine
 TE buffer, a commonly used buffer solution in molecular biology
 Ilex cookii, a plant commonly called "Te"
 Terminologia Embryologica, an international standard for human embryology nomenclature
 Thalidomide embryopathy, a congenital deformation related to the use of the drug thalidomide
 Thioescaline, a psychoactive drug
 Transformation efficiency, the efficiency by which cells can take up extracellular DNA and express genes encoded by it
 Transposable element, a sequence of DNA that can move about in the genome, including transposons
 Echo time in magnetic resonance imaging

Other uses in science and technology
 TE cooler, a solid-state electronic cooler
 TE mode, a type of transverse mode of electromagnetic radiation
 Extraverted thinking, in the Myers–Briggs Type Indicator
 Tellurium, symbol Te, a chemical element
 Test engineer, a professional that designs testing processes
 Type enforcement, an IT security concept

Sport

 Te (martial arts), the Okinawan martial arts
 Tight end, a position in American football

Other uses
 "te", a name for the lowered seventh pitch of the musical scale in solfège
 De (Chinese), also transliterated as Te, a concept in Chinese philosophy
 Province of Teramo, Italy, vehicle registration
 TE, vehicle registration plates for Tetovo, a city in the Republic of Macedonia
 Palazzo del Te, a palace in Mantua, Italy
"Te", a song by Macintosh Plus from Floral Shoppe

See also
 Teh (disambiguation)

TE


Natura 2000-område nr. 76 Store Vandskel, Rørbæk Sø, Tinnet Krat og Holtum Ådal øvre del består af to habitatområder, omkring vandskellet mellem Skjern Å- og Gudenåsystemerne; H65 på 2.221 ha. udgør den sydlige del omkring vandskellet, og den nordlige del, H265 på 168 ha omfatter Holtum Ådal. Området ligger i Ikast-Brande, Hedensted- og Vejle Kommuner. Habitatområderne Store Vandskel, Rørbæk Sø, Tinnet Krat og Holtum Ådal har et samlet areal på 2.389 ha. hvoraf 432 ha i H65 er statsejet.

Habitatområdet H65 ligger tæt på israndslinjen og der en sandet, næringsfattig jordbund, som er naturgrundlaget for heder og egekrat.
Der er en meget stor grundvandstilstrømning til områdets kilder
og væld, der udgør starten på landets to største vandløb, Gudenåen og Skjern Å der springer ud i en mosaik af kilder, småsøer og kærområder, kun adskilt af et smalt, mere tørt vandskel hvor Hærvejen krydser området.

Habitatområde H235, Holtum Ådals øvre del, ligger nord for H65. Holtum Å har sit udspring i Nedergård Skov nord for Rørbæk Sø og løber i en markant ådal mod nordvest, hvor der findes enge og rigkær, og flere græssede overdrev på skrænterne. Ved Grættrup Krat ligger rester af egekrat.

Fredning
I området er der to naturfredninger, Gudenåens Kilder med omgivelser og Landskabet omkring Hærvejen og Rørbæk Sø, der tilsammen udgør 2.200 ha..

Videre forløb
Natura 2000-planen er vedtaget i 2011, hvorefter kommunalbestyrelserne og Naturstyrelsen skal udarbejde bindende handleplaner, som skal sikre gennemførelsen af planen. Videre forsættes arbejdet efter basisanalysen for planperioden 2016-21.

Natura 2000-området ligger i Ikast-Brande, Hedensted- og Vejle Kommuner, og naturplanen koordineres med vandplanerne 1.5 Randers Fjord  og 1.8 Hovedvandopland Ringkøbing Fjord.

Se også
 Internationale naturbeskyttelsesområder i Danmark
 Naturtyper i Danmark

Eksterne kilder og henvisninger

 Om naturplanen  på Naturstyrelsens websider
 Naturplanen
 Basisanalysen 2007
 Forslag til naturplan 2016-21
 Basisanalysen 2016-21

Natura 2000-planer
Lokaliteter i Ikast-Brande Kommune
Lokaliteter i Herning Kommune
EU-habitatområder i Danmark


Controversa Fischer este numele unei dispute care a avut loc din 1959 până prin 1985 – sau într-un sens mai restrâns din 1962 până în 1970/71 – pe plan internațional (în Occident în general și în Germania de Vest în special) între istorici în privința strategiei politice a Imperiului German înainte de și în timpul Primului Război Mondial, a responsabilității germane în izbucnirea războiului în 1914 și a problemei continuității de lungă durată a politicii hegemonice germane. Disputa a avut la origine cercetările istoricului hamburghez Fritz Fischer, în special cartea sa apărută în 1961 sub titlul Griff nach der Weltmacht. Controversa a avut o însemnătate enormă pentru transmiterea memoriei și scrierea istoriei politice și, în faza ei de vârf, a fost intensiv urmărită și acompaniată și de către publicistica generalistă. De partea opozanților lui Fischer au intervenit în mod repetat politicieni influenți, printre care cancelarul federal Ludwig Erhard, Franz Josef Strauß și președintele Bundestag-ului Eugen Gerstenmaier.

Istoria relațiilor internaționale
Imperiul German
Controverse istoriografice
Cărți despre Primul Război Mondial

Controversa Fischer


Solarna kuća je građevina koja svoje energetske potrebe dobiva putem sunčeve energije. Kako bi se osigurala dostatna količina energije dobivena od Sunca potrebno je pomno planiranje i dizajniranje kuće. Idealna solarna kuća ne koristi nikakve dodatne mehaničke uređaje za prikupljanje energije. Postoje verzije dizajna koje se mogu rotirati kako bi što bolje pratile Sunce na horizontu maksimizirajući učinkovitost (na primjer Heliotrop). Solarne kuće dobivaju električnu i toplinsku energiju procesom kogeneracije, pri čemu se pomoću fotonaponske tehnologije energija Sunca transformira u električnu, a u tom procesu otpadnu toplinu koristi za grijanje.

Sunčeva energija
Sunčeva energija ubraja se u obnovljive izvore energije. Budući da Sunce kontinuirano obasjava Zemljinu površinu, Zemlja konstantno prima energiju koju nam Sunce daje putem zračenja. Procijenjuje se da se svakodnevno u visoku Zemljinu atmosferu dozračuje 170 PW sunčeve energije. Dio te energije se propušta do same površine Zemlje i upija, a dio reflektira natrag. Zbog atmosferskih uvjeta, poput oblačnosti, sveukupno zračenje ne dopire do same Zemljine površine. Nadalje, i od same se površine jedan dio zračenja reflektira nazad u atmosferu tako da se procjenjuje da ukupna akumulirana energija na dnevnoj bazi na površini zemlje, u oceanima i kopnenim masama iznosi 3850 EJ. To je i dalje velika količina energije koja dopire do Zemljine površine i koja se može iskoristiti u različite svrhe. Kada bi se nekim toplinskim strojem mogla iskoristit sva ta energija tada bi u jednom satu dobili više energije nego što cijelo čovječanstvo potroši u cijeloj godini dobiveno iz svih izvora energije. U zadnjih 50 godina došlo je do znatnog poboljšanja tehnologije koja koristi Sunčevu energiju koja se daljnjom pretvorbom koristi u svim granama ljudskih djelatnosti. Posebna pozornost posvećuje se korištenju Sunčeve energije u svrhu dobivanja električne energije, tako danas postoje i velike elektrane koje pomoću fotonapona proizvode struju i šalju je u mrežu gdje se ona dalje odvodi do kućanstva. U posljednje vrijeme počela je i proizvodnja električne energije u kućanstvima tako da se fotonaponski članci postavljaju na krovove kuća i zgrada čineći svaku takvu građevinu jednom malom elektranom. Sličan princip koristi i solarna kuća koja uz ovu tehnologiju i pomno planiranje zadovoljava sve energetske potrebe solarnom energijom.

Značajke solarne kuće
Tehnologija koju koriste solarne kuće može se primijeniti i na već postojeće građevine, no najčešći je slučaj da se solarne kuće počinju graditi iz temelja, pri čemu se posebna pozornost obraća na maksimalnu iskoristivost lokalnih klimatskih značajki. To znači da solarne kuće građene za određene geografske položaje neće biti iste, već će se prilagođavati klimatskim uvjetima svojom geometrijom i samom izvedbom.

Geografski položaj

Zbog toga što je kretanje Sunca različito za različite geografske širine, potrebno je poznavati kretanje Sunca za određenu geografsku širinu na kojoj se planira izgradnja solarne kuće. Ako se nalazimo, na primjer, u području oko ekvatora bitno je znati da će se položaj Sunca tijekom godina mijenjati tako da će ljeti biti visoko iznad horizonta, dok će zimi biti niže. Izmjena dana i noći događa se svaki dan dok je primjerice za geografski položaj kuće blizu polova bitno znati da je izmjena dana i noći samo jednom godišnje te imamo noćni period od 6 mjeseci isto kao i period dana. Samim time geografski položaj igra značajnu ulogu u planiranju i projektiranju kuće kako bi se maksimalno iskoristio njen položaj.

Dizajn kuće
Solarne kuće najčešće su pravocrtnog izgleda u tlocrtu, a duža stranica kuće trebala bi se protezati duž osi istok - zapad kako bi ona tijekom dana što dulje bila izložena suncu.

Prozori

Druga važna stavka kod projektiranja kuće su izgled i smještaj prozora. Veće prozore bi trebalo smjestiti na južnu stranu kuće kako bi interijer same kuće primio što više sunčevog zračenja, dok se na preostale tri strane postavljaju manji prozori kako bi se osigurala dostatna količina danjeg svijetla. Stakla prozora i okviri trebaju se izraditi iz posebnih materijala sa što manjim koeficjentom prjelaza topline kako bi se sprječili toplinski gubici tijekom hladnijih dana i noći. Također treba voditi računa da na južnoj strani prozore ne blokiraju sjene drugih zgrada ili prirodna vegetacija.

Krov

Krov kuće treba biti projektiran tako da po zimi kada je sunce nisko na horizontu ne blokira sunčeve zrake da ulaze u samu kuću dok za vrijeme ljetnih vručina kada je sunce visoko na horizontu blokira dio zraka kako bi se održala optimalna temperatura tijekom ljeta. Za blokiranja sunčevih zraka u ljetnom periodu koriste se i žaluzine te razne zavjese.

Vrt i okućnica
U nekim krajevima moguće je utjecati na količinu sunčevih zraka i odabirom biljaka i vegetacije oko same kuće. Tako se, na mjestima gdje je to pogodno, može s južne strane kuće posaditi listopadno drveće koje blokira sunčeve zrake u ljetnim mjesecima, dok zimi kada mu padne lišće osigurava dostatan prodor zraka u kuću odnosno na njezine termalne mase.

Izolacija
Najvažnija stavka solarne kuće je dakako izolacija. Pravilnim odabirom i postavljanjem izolacije sprječava se brz prolaz topline iz kuće u okolinu zimi, dok se ljeti sprječava prolaz topline prema unutrašnjosti kuće. Time se osigurava ugodna temperatura unutrašnjeg prostora u svim vremenskim uvjetima. Da bi se to postigle koriste se glomazni materijali s malim koeficjentom toplinske provodnosti poput polistirena, raznih vrsta vuna, aerogela, itd.

Akumulacijske toplinske mase
U ovu kategoriju spadaju pregradni zidovi i/ili podovi od materijala građeni od materijala s velikim toplinskim kapacitetom, koji imaju ulogu preuzimanja topline. Veliki prozori kuće propuštaju sunčeve zrake koje padaju na akumulacijske mase te oni tako pohranjuju toplinu koju onda tijekom noće zrače i tako održavaju ugodnu temperaturu prostora.

Energetski razred kuće
Solarna kuća spada u razred pasivnih kuća koje troše maksimalno 15 kWh/m2god. energije za grijanje, odnosno 1,5 l/m2god. lož ulja ili 3 kg/m2god. drvenih peleta. Važno je naglasiti da pasivne kuće u koju ubrajamo i solarnu kuće nemaju potrebe za konvencijalnim načinom grijanja več sve svoje potrebe namiruju uz pomoć složenog sustava ventilacije i dizalica topline.

Osnovne razlike između pasivnih i ostalih niskoenergetskih kuća, osim u količini potrešnje energenata, su:
 vrlo debela toplinska izolacija kuće
 kontrolirana ventilacija s rekuperacijom i mogućnošću dogrijavanja
 prozori s 3-slojnim staklom punjeni plinom
 ne postojanje konvencijalnih sustava grijanja

Izvori

Vanjske poveznice
 http://www.chee-ipa.org/hr/energetska-efikasnost/primjer-dobre-prakse-solarna-kua-u-osijeku
 http://www.zelenaenergija.org/clanak/sta-je-pasivna-solarna-kuca-i-kako-funkcionira/2033
 http://powerlab.fsb.hr/enerpedia/index.php?title=Glavna_stranica
 http://www.obnovljivi.com/aktualno/750-njemacko-selo-proizvodi-321-energije-vise-nego-sto-koristi
 http://www.hr.undp.org/
 http://www.pasivna-kuca.info/gradnja/37-gradnja-pasivne-kuce/137-obicna-niskoenergetska-ili-pasivna-kuca.html
 http://static.pvc-stolarija.hr/staro/prirucniksavjetnici.pdf
 http://www.rolfdisch.de/index.php?p=home&pid=78#a287
 http://www.rolfdisch.de/files/pdf/RotatableSolarHouse.pdf

Sunčeva energija
Kuće

Solarna kuća


قناة الأفق  قناة فرنسية مشفّرة تابعة لمجموعة كانال بلوس تبث في تونس. كان أول بث لها في ديسمبر 1991 وآخر بث لها في . بلغ عدد المشتركين فيها في منتصف التسعينيات من القرن الماضي إلى 65,000 مشترك.

البث

أطلقت قناة كانال بلوس الفرنكوفونية في أفريقيا 21 ديسمبر 1991 ثلاث شركات تابعة موجودة في السنغال وتونس وكوت ديفوار. هو «محاصر جميع برمجة» في باريس. مرة واحدة يتم ترميز المعلومات، ويتم توجيه إشارات إلى اثنين انتلسات: الأقمار الصناعية 803 هوت بيرد 1 (جيم الفرقة). منذ أيار / مايو 1995، ج + ه يتوفر مباشرة استقبال الأقمار الصناعية من F6 الصناعي يوتلسات 2 (هوت بيرد 1) في جميع أنحاء المغرب العربي والشرق الأوسط، ولا سيما في المغرب (الحزمة). في 1 نوفمبر 1996، س + ه انضمت إلى مجموعة من MultiChoice الرقمية (DSTV) على بانامسات وقمر في أبريل 1997 + جيم حاء الآن موجودة على حزمة الرقمية الفرنكوفونية (السبت).

وتعرض قناة آفاق محليا وايضا يتم توزيعها من خلال شبكات MMDS في ليبرفيل، لومي وباماكو ونيامي وكوتونو، واغادوغو، انتاناناريفو، بوجمبورا وبورت جنتيل، الخ... ج + ه باللغات الدوالا وياوندي، مع مساحة لشبكات الكابل.

آخر بث

انتهت قناة الأفق (وهي شركة تابعة لكنال + قناة تلفزيون (فرنسا) الأربعاء 17 أكتوبر 2001) من بث برامجها في تونس بعد تسع سنوات من نشاطها «لأسباب اقتصادية»، دخل هذا القرار حيز التنفيذ في منتصف ليلة الثلاثاء لتونس، والتي ينبغي أن تطبق على غيرها من بلدان المغرب العربي والشرق الأوسط، وقالت سيدات رؤوف الرئيس التنفيذي لشركة الاستغلال والنشر التي تدير قناة آفاق تونس:«اننا وقفنا البث الفعال للإشارة لقناة آفاق فرنسا، وبعد سلسلة قررنا التوقف عن بثها في المغرب العربي والشرق الأوسط»، قال سيدات رؤوف «هذا هو جزاء من السوق، والمنتجات الثقافية التي تقدمها القناة أكثر ربحية،» وقال ان الحكم لن يؤدي إلى عجز صور تونس، ولكن لعدم وجود آفاق القناة في تونس «سيترك بالتأكيد مرارة لعشاق البرامج الرياضية»، وأضاف أيضا: قناة آفاق وكانت تتضمن 35,000 من الأعضاء في تونس، و 50 ٪ أقل من ذروة 65,000 تم التوصل إليها خلال السنوات التي قضاها في النجاح قبل غزو الصحون اللاقطة التي يمكن أن تتلقى مئات من القنوات الفضائية، ووقف التوزيع وأنتجت في إطار مذكرة التفاهم الموقعة بين فرنسا وقناة سيدات الأفق، الذي كان مسؤولا عن تعويض الموظفين التونسي (105 موظف) وتصفية المطالبات. لوحة المقرر عقده في منتصف ديسمبر كانون الأول يجب أن يقرر مصير سيدات، وهي الشركة التي تدير مركز دوران المحلية من 10 ملايين دينار (1 دينار = 0.8 يورو). وقد دفع القناة إلى جانب المغرب العربي والشرق الأوسط، قناة آفاق موجود في أفريقيا جنوب الصحراء الكبرى، ومارس 2001، 152000 مشترك.

ووفقا لدراسة أجريت في نهاية عام 1999، إجمالي عدد المشتركين في السنغال (بين 15,000 و 25,000 من الأعضاء) راضون عن البرمجة والتوازن بين مختلف أنواع البرامج. إنهم يعتقدون أن هناك ما يكفي من الأفلام (64 ٪) والرياضة (61 ٪)، مجموعة (56 ٪) من برامج الشباب (55 ٪) وأفلام وثائقية (52 ٪). لكن 60 ٪ منهم يعتقدون أنه لا يوجد ما يكفي من الموسيقى والسينما، أفلام أميركية من العمل والحصول على أفضل تصنيف المعلق من الأفلام الفرنسية. توزيع البرامج على النحو التالي: يتم تقسيم 50 ٪ من السينما، والرياضة، و 25 ٪ من المبلغ المتبقي بين برامج الموسيقى والأفلام الوثائقية، وبرامج للشباب. وقررت البرمجة في باريس آفاق قناة اس بلس.

مصادر

 التقرير السنوي 1999 كانال بلس، قناة كانال بلوس الآفاق، والسنغال

وصلات خارجية

قنوات تلفزيونية سابقة في تونس

قناة الأفق


Sögur 1980-1990 er safnplata með íslenska tónlistarmanninum Bubba Morthens sem kom út 22. október 1999. Platan var önnur safnplata Bubba á ferlinum. Á plötunni voru þrjú ný lög: Vegir liggja til allra átta, útgáfa Bubba á lagi Ellýjar Vilhjálms; 1. maí í Malaga, lag samið við ljóð Grethe Skotte Pedersen, móður Bubba; og Elliheimilið Grund, kassagítarsútgáfa Bubba á lagi sínu af plötunni Plágunni sem hann gaf út 24. júlí 1981, Elliheimilisrokk. Auk nýju lagana var ný útgáfa af lagi Bubba sem átti að vera inni á Ísbjarnarblúsnum, Spánskur dúett í Breiðholti.

Lagalisti
Diskur eitt:

Vegir liggja til allra átta (Bubbi Morthens)

Ísbjarnarblús (Bubbi Morthens)

Aldrei fór ég suður (Bubbi Morthens)

Augun mín (Bubbi Morthens)

Fatlafól (Bubbi og Megas)

Er nauðsynlegt að skjóta þá (Bubbi Morthens)

Serbinn (Bubbi Morthens)

Skapar fegurðin hamingjuna (Bubbi og MX-21)

Skytturnar (Bubbi og MX-21)

Sumarið í Reykjavík (Bubbi og Blómið)

Segulstöðvarblús (Bubbi Morthens)

Bólivar (Bubbi Morthens)

Sú sem aldrei sefur (Bubbi Morthens)

Diskur tvö:

Stál og hnífur (Bubbi Morthens)

Rómeó og Júlía (Bubbi Morthens)

Syneta (Bubbi Morthens)

Afgan (Bubbi Morthens)

Frelsarans slóð (Bubbi Morthens)

Agnes og Friðrik (Bubbi Morthens)

Fjólublátt flauel (Bubbi Morthens)

Þau vita það (Bubbi Morthens)

Frosin gríma (Bubbi Morthens)

Bak við veggi martraðar (Bubbi Morthens)

Foxtrot (Bubbi Morthens)

Talað við gluggann (Bubbi Morthens)

Friðargarðurinn (Bubbi Morthens)

Sonnetta (Bubbi Morthens)

1. maí í Malaga (Bubbi Morthens)

Elliheimilið Grund (Bubbi Morthens)

Spánskur dúett í Breiðholti (Bubbi Morthens)

Bubbi Morthens
Hljómplötur gefnar út árið 1999

Sögur 1980-1990 (safnplata)


Bu madde "Mevlânâ" unvanı ile ilgilidir. Eğer kastınız Mevlânâ olarak anılan Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî ise lütfen bağlantısı verilen maddeye gidiniz. Diğer anlamları için Mevlânâ (anlam ayrımı) maddesine gidiniz.

Mevlânâ (), İslâm dininde, din açısından önder olarak görülen ya da İslâm ilimlerinde başarı kazanmış kişilere verilen bir unvan. Özellikle Hint Yarımadası'nda İslâm bilginleri ve din önderleri için sıklıkla kullanılsa da Batı Asya'da pek kullanılmaz. Türkçe ve Farsça yazında sıklıkla Celâleddîn-i Rûmî'yi anmakta kullanılır ve bu nedenle yanlış bir şekilde bu kişinin adının bir parçası veya kendine has özel lakabı veya unvanı olarak anlaşılır. Mevla sözcüğünden türemiş olan bu sözcük, "mevlâmız" veya "efendimiz" anlamlarına gelir. Afrika'da Svahili dili de sözcüğü diğer diller gibi Arapça özgün kökeninden almış olsa da çok daha genel bir anlamda kullanmaktadır: Sözcük bu dilde genel olarak içinde bulundukları toplulukça saygı gören kişilere verilir ve dinî vurgu taşımak zorunda değildir, seküler bağlamda da kullanılabilir.

Kaynakça

İslam dini unvan ve makamları

Mevlânâ (ünvan)


The Territory of Orleans or Orleans Territory was an organized incorporated territory of the United States that existed from October 1, 1804, until April 30, 1812, when it was admitted to the Union as the State of Louisiana.

History
In 1804, all of the Louisiana Purchase south of the 33rd parallel became the Orleans Territory, and the remainder became the District of Louisiana.  (The District of Louisiana was later renamed the Louisiana Territory; and still later, when the Orleans Territory became the State of Louisiana, the Louisiana Territory was renamed the Missouri Territory.)

The Organic Act of 1804, passed on March 26 for October 1 implementation, also created the United States District Court for the District of Orleans—the only time Congress has ever provided a territory with a United States district court equal in its authority and jurisdiction to those of the states.  Congress also established the Superior Court for the Territory of Orleans whose three judges were the top territorial court.

On April 10, 1805, the Territorial Legislature organized 12 counties (starting from the southeast corner moving west and north): Orleans County, LaFourche County, German Coast, Acadia County, Iberville County, Attakapas County, Pointe Coupée County, Opelousas County, Rapides County, Concordia County, Natchitoches County, and Ouachita County.

The area that later became the Florida Parishes on the east side of the Mississippi River was not included in Orleans Territory at this time, as it was in the Spanish territory of West Florida. This area was formally appended to the territory on April 14, 1812, after having been annexed forcibly by the U.S. in 1810, although Spain did not formally relinquish any of West Florida until 1821. The western boundary with Spanish Texas was not fully defined until the Adams–Onís Treaty was negotiated in 1819. A strip of land known as the Sabine Free State just east of the Sabine River served as a neutral ground buffer area from about 1807 until the treaty took effect after ratification in 1821.

The Orleans Territory was the site of the largest slave revolt in American history, the 1811 German Coast Uprising.

In the 1810 United States census, 20 parishes in the Orleans Territory reported the following population counts:

Leaders and representatives
William C. C. Claiborne was appointed Governor of the Orleans Territory; he held this position throughout the territorial period. Later he became the first Governor of the state of Louisiana.

There were two Territorial Secretaries, James Brown (1804–1807) and Thomas B. Robertson (1807–1811). Daniel Clark became the first Territorial Delegate to the U.S. Congress, in December 1806. Judge Dominic Augustin Hall was the U.S. District Judge of the Territory.

Judges of the Superior Court were John Bartow Prevost (1804–1808), Ephraim Kirby (1804) (died en route to New Orleans), Peter Stephen Du Ponceau (1804) (declined President Thomas Jefferson's appointment), William Sprigg (1805–1807), George Mathews, Jr. (1805–1813), Joshua Lewis (1807–1813), and Francois Xavier Martin (1810–1813).

At its first meeting on December 3, 1804, the territory's Legislative Council consisted of Julien de Lallande Poydras, William Kenner, John Watkins, William Wikoff, Benjamin Morgan, Eugene Dorcier, and George Pollock.

See also

Historic regions of the United States
Territorial evolution of the United States
History of Louisiana
List of parishes in Louisiana
Florida Parishes
Spanish West Florida
Orleans Territory's at-large congressional district
United States District Court for the District of Orleans
United States District Court for the District of Louisiana
United States Attorney for the District of Louisiana

Footnotes

Further reading

 Julien Vernet, Strangers on Their Native Soil: Opposition to United States' Governance in Louisiana's Orleans Territory, 1803–1809. Jackson, MS: University Press of Mississippi, 2013.

External links
 The Political Graveyard Secretaries of Orleans Territory

Louisiana Purchase
Pre-statehood history of Louisiana
Former organized territories of the United States
States and territories established in 1804
1804 establishments in the Territory of Orleans
States and territories disestablished in 1812
Louisiana Territory
History of New Orleans

Territory of Orleans


Robert Huth (d. 18 Ağustos 1984), Leicester City takımında defans pozisyonunda görev yapmış Alman eski millî futbolcudur.

2001 senesinde Union Berlin'den Claudio Ranieri'nin isteğiyle Chelsea FC'ye alınan Huth, 6 sezon Chelsea FC'de forma giydi. Yerine defans oyuncuları alınınca Middlesbrough FC'ye geçti. Sonrasında Stoke City ve Leicester City kulüplerinde oynadı.

Chelsea FC'de 2 kere şampiyonluk yaşayan Huth, Konfederasyon ve Dünya Kupaları'nda üçüncü olan Almanya millî futbol takımının da kadrosundaydı.

Başarıları

 Premier League: 2015-2016

Üçüncülük

 FIFA Konfederasyonlar Kupası: 571
 FIFA Dünya Kupası:573

Kaynakça

1984 doğumlular
Berlin doğumlu sporcular
1. FC Union Berlin futbolcuları
Chelsea FC futbolcuları
Middlesbrough FC futbolcuları
Stoke City FC futbolcuları
Alman futbolcular
Almanya millî futbol takımı futbolcuları
2005 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Berlin doğumlu futbolcular
Yaşayan insanlar
Bundesliga futbolcuları
Defans futbolcuları
English Football League futbolcuları
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Alman gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki Alman gurbetçiler
Almanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Leicester City FC futbolcuları
Premier League futbolcuları

Robert Huth


Grisslehamn er en landsby og færgehavn Norrtälje kommun i Stockholms län i landskapet Uppland i Sverige. I 2015 havde bebyggelsen 418 indbyggere.

Kunstneren Albert Engström havde atelier i Grisslehamn.

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i Norrtälje kommun

Grisslehamn


Gara Făurei este o stație de cale ferată din orașul Făurei, România.

Făurei
Clădiri și structuri din județul Brăila

Gara Făurei


Club Deportivo Universitario San Francisco Xavier é um clube de futebol profissional com sede em Sucre, na Bolívia, que compete na Primeira Divisão do Campeonato Boliviano.

Tem dois títulos nacionais em sua história e sete aparições em torneios continentais da América do Sul, sendo a mais marcante na Copa Sul-Americana de 2010 onde avançou até as oitavas de final.

Manda seus jogos no Estádio Olímpico Patria desde 1992, com capacidade para 32 000 espectadores. O clube é de propriedade da Universidade de São Francisco Xavier de Chuquisaca.

História
O Universitario foi fundado pelo professor Alfredo Sandi em 5 de abril de 1961 como "Club Deportivo Universidad". Nas primeiras temporadas da equipe, o clube contou com o apoio do "Pai do Desporto Universitário", o advogado Óscar Frerking Salas, que atuava como reitor da Universidade São Francisco Xavier.

Sua primeira partida na história foi contra o "Ciencias Económicas" na Cancha del Seminario (hoje Complexo Desportivo Universitário). No intervalo do jogo, Sandi foi parabenizar os jogadores e também propôs à equipe representar a Universidade no campeonato da então Associação de Futebol de Sucre (AFS).

No comitê da AFS, o clube foi inscrito na associação com o nome de "Club Universitario" para jogar na Copa Simón Bolívar, competição equivalente à segunda divisão nacional. O primeiro uniforme do clube era uma camisa branca com faixa azul, calção azul e meias brancas. Posteriormente, foi formalizado o uniforme vermelho com uma letra "U" no peito e calção azul.

Primeira Divisão e participações internacionais
Em 2005, o Universitario alcançou 49 pontos no campeonato regional de Sucre, classificando-se para o Grupo B da Copa Simón Bolívar. Na competição nacional terminou em primeiro lugar no grupo com 13 pontos, classificando-se para os play-offs onde chegou à final e derrotou o Guabirá por um placar agregado de 8 a 1, sendo promovido à Primeira Divisão.

Na primeira temporada do Universitario na divisão principal do futebol boliviano, terminou na terceira colocação da fase regular com 42 pontos, classificando-se para o hexagonal final. No hexagonal, terminou na quarta posição, se classificando para sua primeira competição internacional. Na Copa Sul-Americana de 2006, venceu o Bolívar na primeira fase com um placar agregado de 5–4, sendo eliminado na fase seguinte pelo El Nacional, do Equador. Na temporada seguinte, o Universitario quase foi rebaixado após terminar em 11º lugar com 25 pontos, a frente apenas do Real Mamoré.

Em 2008, o clube conquistou seu primeiro título na "Primera División" durante o Torneio Apertura, terminando na primeira posição com 43 pontos e se classificando para sua primeira Copa Libertadores da América. Em sua estreia no principal torneio sul-americano, terminou com apenas dois pontos em seu grupo, não avançando para a fase eliminatória. No campeonato nacional, terminou o Apertura na quinta posição com 33 pontos e no Clausura foi o segundo colocado do grupo B com 18 pontos. Ambas as competições foram vencidas pelo Bolívar.

Na temporada de 2010, por ter conquistado o hexagonal entre os perdedores do Apertura, se classificou para a Copa Sul-Americana 2010. Em sua estreia no torneio eliminou o Colo-Colo, do Chile, graças a regra do gol fora de casa (3–3 no agregado). Na fase seguinte, venceu o Cerro Porteño, do Paraguai, por 3–2 no placar agregado e nas oitavas de final do torneio acabou eliminado pelo Palmeiras com um resultado total de 4–1 a favor dos brasileiros.

O Universitario conquistou seu segundo campeonato nacional da história em 2014, ao vencer o Torneio Clausura na última rodada após empatar como visitante contra o Sport Boys Warnes, deixando seu rival direto na briga pelo campeonato, o San José de Oruro, na segunda colocação.

Universitario de Sucre
Clubes de futebol fundados em 1961

Universitario de Sucre


Le Dromadaire de l'Aïr ou Azarghaf est une race de dromadaire domestique originaire du Niger, élevé pour la selle et le bât.

Présentation
Le Dromadaire de l'Aïr est un animal de grande taille et léger. Le mâle atteint les  au garrot et les animaux pèsent en moyenne . La couleur de la robe est diversifiée mais les animaux sont en général de couleur très claire (blanc). Certains animaux sont également pies, avec les yeux vairons.

Originaire du sud du massif de l'Aïr qui lui a donné son nom, il est élevé par les touaregs de la région d'Agadez et les Kel Gress. Rapide et endurant, il est utilisé comme animal de caravane par les peuples nomades. La race a également un bon potentiel pour la production bouchère et laitière et une chamelle peut fournir en moyenne  lors de la lactation.

La variété pie est appréciée. Bien que les animaux soient en général sourd (ou partiellement sourd), ils sont réputés plus résistant et endurant. Mais certains éleveurs les trouvent plus têtus et désobéissants ou trop calmes et endormis (dépend du niveau de surdité).

Il est connu au Nigeria sous le nom d'Azbin ou Abzin, nom haoussa de l'Aïr.

Notes et références

Bibliographie

Articles connexes

 Liste de races de chameaux et de dromadaires

Liens externes

Race cameline originaire d'Afrique

Dromadaire de l'Aïr


Erik Magnusson Prestahatare (Papazlardan nefret eden) (1268 - 1299), 1280-1299 yılları arasındaki Norveç kralıdır.

Magnus Lagaböte ile kral naibeliği yapmış olan Danimarkalı prenses İngeborg'un oğlu. Norveç kilisesinin hak ve ayrıcalıklarını çok geniş bulan naiplik "Konsey"i, baş psikopos Jon Raude ile anlaşmazlığa düştü ve başpsikopos gönderildiği sürgünde öldü. 1282'de Erik, kilise gücünü büyük ölçüde kısıtlayan kararları onaylamak zorunda kaldı. Ülke çapında kendini kabul ettiren Hansa Birliği'ne karşı mücadele etti, ama sonuç alamadı.

Norveç kralları
1268 doğumlular
1299 yılında ölenler

Erik Magnusson


Hasenkrug er en by og en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Bad Bramstedt-Land i
den vestlige del af Kreis Segeberg. Kreis Segeberg ligger i den sydøstlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Hasenkrug ligger omkring 8 km nord for Bad Bramstedt og 12 km sydvest for Neumünster. Mod øst går motorvejen A7 fra Hamborg mod Flensborg. Brokstedt Jernbanen mellem Bad Bramstedt og Neumünster går langs den nordvestlige kommunegrænse, og nærmeste station er i Brokstedt lige vest for kommunen.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens websted
 Kommunens side på amtets websted
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Segeberg

Hasenkrug


Vivianne Martins Coelho e Silva (Uruçuí, 03 de junho de 1976) é uma dentista e política brasileira.

Biografia

Formação acadêmica e primeiros anos
Vivianne nasceu em Uruçuí, município no interior do estado do Piauí, filha do médico Francisco Wagner Pires Coelho e da professora Maria do Espírito Santo Bringel Coelho. Formou-se em odontologia pela Universidade Federal do Piauí (UFPI) em 1997..

Política
Desenvolveu sua carreira política na cidade de Balsas, tendo sido Secretária municipal de Assistência Social no período de 2017 a 2022, nas duas gestões de seu marido, Dr. Erik Costa e Silva.

Filiada ao Partido Democrático Trabalhista (PDT) foi eleita deputada estadual do Maranhão, com 49.202 votos.

Desempenho eleitoral

Vida Pessoal
Casou-se com Erik Costa e Silva, também médico e filho do ex-prefeito de Balsas, Dr. Bernardino, com quem tem dois filhos.

Ancestrais

<center>

Alunos da Universidade Federal do Piauí
Naturais de Uruçuí
Dentistas do Piauí
Mulheres do Maranhão na política
Deputados estaduais do Maranhão
Membros do Partido Democrático Trabalhista
Mulheres do Piauí na política

Vivianne Martins


HMS Imperial was one of nine s built for the Royal Navy during the 1930s. She was scuttled by  in 1941 after she had been crippled by Italian bombers.

Description
The I-class ships were improved versions of the preceding H-class. They displaced  at standard load and  at deep load. The ships had an overall length of , a beam of  and a draught of . They were powered by two Parsons geared steam turbines, each driving one propeller shaft, using steam provided by three Admiralty three-drum boilers. The turbines developed a total of  and were intended to give a maximum speed of . Icarus reached a speed of  from  during her sea trials. The ships carried enough fuel oil to give them a range of  at . Their crew numbered 145 officers and ratings.

The ships mounted four 4.7-inch (120 mm) Mark IX guns in single mounts, designated 'A', 'B', 'X' and 'Y' from bow to stern. For anti-aircraft (AA) defence, they had two quadruple mounts for the 0.5 inch Vickers Mark III machine gun. The I class was fitted with two above-water quintuple torpedo tube mounts amidships for  torpedoes. One depth charge rack and two throwers were fitted; 16 depth charges were originally carried, but this increased to 35 shortly after the war began. The I-class ships were fitted with the ASDIC sound detection system to locate submarines underwater.

Construction and career
The ship was ordered under the 1935 Build Programme from Hawthorn Leslie, Hebburn, on 30 October 1935 with a delivery date of 30 April 1937. The ship was laid down on 26 January 1936 and launched on 11 December the same year, and was the first RN warship to carry the name. Imperial was completed late, on 30 June 1937, after a delay in the delivery of the gun mountings. The contract price was £257,117 excluding items supplied by Admiralty such as guns and communication equipment.

Imperial took part in the Norwegian Campaign and in August 1940 was redeployed to escort convoys to Malta. On 28 May 1941, Italian bombers from 41 Gruppo attacked Imperial and inflicted severe damage. Once it was ascertained that the vessel was damaged beyond repair, she was scuttled  east of Kassos.

Notes

Bibliography

I-class destroyers of the Royal Navy
Ships built on the River Tyne
1936 ships
World War II destroyers of the United Kingdom
World War II shipwrecks in the Mediterranean Sea
Maritime incidents in May 1941
Destroyers sunk by aircraft
Ships sunk by Italian aircraft
Shipwrecks of Greece

HMS Imperial (D09)


Images of life er en dansk kortfilm fra 1991, der er instrueret af Adam Neutzsky-Wulff.

Handling
Fra barndom til alderdom står en kunstner på en strand og maler en piges liv, som det udspiller sig foran ham. Han er fascineret af hende og får som årene går svært ved at skelne beundring fra forelskelse. Hans billeder bliver til stumme kærlighedserklæringer til det liv, hun kommer til at leve, og han forbliver en iagttager af. Men behøver historien altid at gentage sig?

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1991

Kortfilm fra Danmark

Images of life


e යනු අනන්‍ය සංඛ්‍යාවක් වන අතර එහි අගය (ස්පර්ශකයේ අනුක්‍රමණය වේ.) F(x) = ax ඝාතීය ශ්‍රිතයේ (නිල් වක්‍රයෙන්) ව්‍යුත්පන්න වන්නකි. x = O දි හරියටම 1 වේ. සංසන්දනය කිරීම සඳහා 2X (තිත් සහිත වක්‍රය) සහ 4X (ඉරි සහිත වක්‍රය) දක්වා ඇත. එම වක්‍ර අනුක්‍රමණ රේඛාව (රතු රේඛාව) සමග ස්පර්ශ නොවන ආකාරය පෙන්වා ඇත.

e ගණිත නියතය අනන්‍ය තාත්වික සංඛ්‍යාවක් වන අතර ex ශ්‍රිතයේ ස්පර්ශකයේ අනුක්‍රමණ අගය සමඟ x හි සියළු අගයන් සදහා සමාන වේ. වැඩි වශයෙන් Cex ආකාරයේ ව්‍යුත්පන්න ගොඩ නගා ගන්නා අතර C යනු නියතයකි. eX ශ්‍රිතය , ඝාතීය ශ්‍රිතයක් ලෙස අර්ථ දක්වා ඇත. එහි ප්‍රතිලෝමය වනුයේ ප්‍රකෘති ලඝුගණක හෝ e පාදයට ලඝුගණක වේ. එමෙන්ම e ප්‍රකෘති ලඝු ගණකවල පාදය ලෙස ද අර්ථ දක්වා ඇත. (අනුකලනය භාවිතයෙන් පසුව පහදනු ඇත) නිශ්චිත අනුක්‍රමයක සීමාව හෝ යම් ශ්‍රේණියක ඓක්‍යය සෙවිය හැක. (e හි නිරූපණ සදහා පහත බලන්න.)

ආකලන හා ගුණ්‍යන සර්වසාම්‍ය 0 සහ 1 , Л නියතය සහ අතාත්වික ඒකකය I ඔස්සේ ගණිතයේ ඇති වඩාත් වැදගත්ම සංඛ්‍යාව වනුයේ e වේ.

ඇතැම් අවස්ථාවලදී e සංඛ්‍යාව , ස්විස් ජාතික ගණිතඥයකු වු ලෙනාර්ඩ් යුලර්ගේ නමින් යුලර්ගේ සංඛ්‍යාව ලෙස හදුන්වයි. යුලර් මැස්ෂෙරෝනි නියතය සමහර වේලාවන්හිදි යුලර්ගේ නියතය ලෙස කෙටියෙන් හදුන්වනු ලබන බැවින් e සමග පටලවා නොගත යුතුයි.)

e හි අගය අපරිමේය වන අතර එය අන්‍යන්තර වේ. එහි අගය නිෂ්චිතව දිය නොහැක. මක්නිසාද යත් නිතර දශමය අගයන් වෙනස් වන බැවිනි. e හි අගය දශමස්ථාන 20 කට සකසාලුවොත් අගය වන්නේ,

2.71828 18284 59045 23536...

ගණිතය
ගණිත නියතයන්

E (ගණිත නියතය)


في الحوسبة، kill هو أمر يستخدم في العديد من أنظمة التشغيل الشائعة لإرسال الإشارات إلى العمليات الجارية. الأمر يأخذ وسيطًا يكون في العادة معرف العملية المطلوب إرسال إشارة لها، هناك أمر آخر هو killall يقضي على كل العمليات التي تحمل اسمًا معينًا.

تطبيقات
في أنظمة التشغيل يونيكس وشبيه يونكس، يعتبر kill هو أمر يستخدم لإرسال إشارة إلى عملية ما. افتراضيًا، تكون الرسالة المرسلة هي إشارة الإنهاء، والتي تطلب إنهاء العملية. لكن القتل شيء من تسمية خاطئة. قد لا علاقة للإشارة المرسلة مع عملية القتل. الأمر kill هو برنامج التفاف حول استدعاء نظام kill() ، والذي يرسل إشارات إلى العمليات أو مجموعات العمليات على النظام، المشار إليها بواسطة معرفات العملية الرقمية (PID) أو معرفات مجموعة العملية (PGIDs). يتم توفير kill دائمًا كأداة مساعدة مستقلة كما هو محدد في معيار بوزيكس. ومع ذلك، فإن معظم الأصداف لديها أوامر kill مدمجة قد تختلف قليلاً عنها.

أمثلة
يمكن إرسال عملية إشارة SIGTERM بأربع طرق (معرف العملية هو "1234" في هذه الحالة): kill 1234
kill -s TERM 1234
kill -TERM 1234
kill -15 1234يمكن إرسال العملية إشارة SIGKILL بثلاث طرق: kill -s KILL 1234
kill -KILL 1234
kill -9 1234مثال $ kill 7

مايكروسوفت ويندوز

في مترجم سطر الأوامر الخاص بـ ويندوز باورشل، يعد kill اسمًا مستعارًا للأمر محدد مسبقًا باورشل لـ Stop-Process .

يتضمن نظام التشغيل ويندوز إكس بي وVista و7 مجموعة taskkill الأمر  لإنهاء العمليات. بناء الجملة المعتاد لهذا الأمر هو taskkill /im "IMAGENAME" . تم تضمين إصدار «غير معتمد» kill في العديد من إصدارات مجموعات موارد مايكروسوفت ويندوز المتوفرة لنظام التشغيل Windows 98.

أمثلة
ابحث عن جميع العمليات التي تبدأ بالحرف "p" الذي طورته Microsoft واستخدم أكثر من 10 ميغابايت من الذاكرة وقتلها: PS C:\> ps p* | where { $_.Company -like "Microsoft*" -and $_.WorkingSet -gt 10MB } | kill -confirm

Confirm
Are you sure you want to perform this action?
Performing operation "Stop-Process" on Target "powershell (6832)".
[Y] Yes [A] Yes to All [N] No [L] No to All [S] Suspend [?] Help (default is "Y"): A
PS C:\>فيما يلي مثال أبسط يطلب من عملية Explorer.exe إنهاء: PS C:\> taskkill /im explorer.exeيفرض هذا المثال العملية لإنهاء: PS C:\> taskkill /f /im explorer.exe

انظر أيضا
 أوامر يونكس
 ps
 top

المراجع

أوامر ويندوز
إدارة ويندوز
خدمات مواصفات يونكس المنفردة
عمليات (حوسبة)

كيل (يونكس)


Die Pepsideild 2012 war die 101. Spielzeit der höchsten isländischen Fußballliga. Sie begann am 6. Mai 2012 und endete am 29. September 2012 mit der 22. und letzten Runde.

Titelverteidiger KR Reykjavík, der in der Vorsaison seine bisher 25. Meisterschaft gewinnen konnte, erreichte nur den vierten Platz. Meister wurde der FH Hafnarfjörður und holte damit seinen insgesamt sechsten Titel.

Modus
Die zwölf Teams der Liga spielten in einer einfachen Hin- und Rückrunde gegeneinander, so dass jedes Team 22 Spiele absolvierte. Die zwei letztplatzierten Mannschaften UMF Selfoss und Ungmennafélag Grindavík stiegen zum Saisonende ab.

Der Meister ist für die Qualifikation der Champions League 2013/14 zugelassen, die zweit- und drittplatzierte Mannschaft sowie der Cupsieger zu jener für die Europa League.

Vereine

Im Vergleich zum Vorjahr veränderte sich die Ligazusammensetzung folgendermaßen: Þór Akureyri und Víkingur Reykjavík stiegen als elft- bzw. zwölftplatziertes Team der Saison 2011 in die 1. deild karla (2. Leistungsstufe) ab. Der dortige Meister ÍA Akranes sowie der zweitplatzierte UMF Selfoss stiegen dagegen in die erste Liga auf.

Abschlusstabelle

Torschützenliste

Weblinks
 Tabelle und Ergebnisse soccerway.com

Einzelnachweise

Fußballsaison 2012
2012

Pepsideild 2012


මාස් සර්වේයර් '98 වැඩසටහන සමන්විත වූයේ වෙන වෙනම දියත් කෙරුණු අභ්‍යාවකාශා යානා දෙකක් වන, මාස් ක්ලයිමෙට් ඕබිටර් (පෙරදී මාස් සර්වේයර් '98 ඕබිටර්) සහ  මාස් පෝලර් ලෑන්ඩර් (පෙරදී මාස් සර්වේයර් '98 ලෑන්ඩර්) යන දෙකෙනි; මාස් පෝලර් ලෑන්ඩර් අභ්‍යාවකාශ යානාව තුල වූයේ පෘෂ්ඨ-විනිවිදුම් විමසනයන් (ඩීප් ස්පේස් 2) දෙකකි. මෙහෙයුම් දෙකෙහි පරමාර්ථ වූයේ අඟහරුගේ කාලගුණය, දේශගුණය, සහ ජල හා කාබන් ඩයොක්සයිඩ් (අංගාරිකාම්ල) සම්පත් ප්‍රමාණය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම, වාෂ්පශීලි ද්‍රව්‍යයන් හි සංචයන්, හැසිරීම හා වායුගෝලය ආශ්‍රිත භූමිකාව  ගැන අවබෝධයක් ලබා ගැනීම හා දීර්ඝ කාලීන හා කඩින් කඩ දේශගුණ වෙනස් කම් පිළිබඳ සාක්ෂි විමසා බැලීමය.

1998 අඟහරු කක්ෂ නිවේශය දියත් කවුළුව තුලදී අභ්‍යාවකාශ යානා දෙකම දියත් කෙරිණි. විනිවිදුම් විමසනයන් ද සහිතවම යානා දෙකම අතුරුදහන් විය.

ඕබිටර්  යානය අතුරුදහන් වූයේ,  මිනුම් පිළිබඳ වූ මෙට්‍රික් සහ  ඉංග්‍රීසි ඒකක අතර අපේක්ෂා නොකල හා අනාවරණය කර ගත නොහැකි වූ නොසීහුම් හේතුවෙන්,   ප්‍රක්ෂිප්තයෙහි ගණන දෝෂයක් නිසාය. JPL විසින් 1996 දී ප්‍රකාශයට පත්කරනු ලැබූ යාත්‍රණ මෘදුකාංග අතුරුමුහුණත් පිරිවිතර (SIS) මගින් මෙට්‍රික් ඒකක භාවිතය මෙන්ම භාවිත කල යුතු දත්ත ආකෘතිද නියම කොට දක්වා තිබුණි. මෙය මෙසේ තිබියදීද, ලොක්හීඩ් මාටින් හි පියාසැරි ක්‍රියාකාරිත්ව කණ්ඩායම විසින් ආව්ග දත්ත සපයා තිබුනේ නිව්ටන-තත්පර වෙනුවට රාත්තල්-බර තත්පර යන ඉංග්‍රීසි ඒකක වලිනි. මෙම අගයයන්  4.45 (1 රාත්බල = 4.45 නිව්) ක ගුණාකාරයකින් සාවද්‍ය විය. මෙය නිසාවෙන් පියාසැරි පථය සදොස් කිරීමේදී වැරැදි සිදුවී ඕබිටර් යානය අඟහරු වායුගෝලයෙහි වැඩිමනත් පහළ මට්ටමකට පහත් කිරීමක් සිදු විය. යානය එක්කෝ පිළිස්සි ගියේය නැතහොත් පොළා පැන අවකාශයට නික්ම ගියේය.

"ලැන්ඩර්" හි ඇනහිටිමේ හේතුව යැයි විශ්වාස කෙරෙනුයේ එහි ඇතුලත කොටස් වල යම් වැරදීමක් හේතු කොට ගෙන එය බුධ ග්‍රහයාගේ පෘෂ්ඨය මත වැටී විනාශ වීමයි.

"මාස් ස්ර්වේයර් 98"  ක්‍ර‍ලේඛය සදහා ඩොලර් මිලියන 193.1 වැය විය.

අභ්‍යවකාශ ගවේෂණය

මාස් ස'වෙය' '98 වැඩසටහන


Mektubat (Osmanlı Türkçesi: مكتوبات), İslam alimi Said Nursî'ye ait kitap. 1928 ve 1935 yılları arasında kısım kısım yazılmış olan eser aynı zamanda Risale-i Nur Külliyatının bir parçasıdır. Eserdeki soruların ise talebesi Hulusi Yahyagile ait olduğu ifade edilmektedir.

Konusu
Kitapta çoğunlukla İslami ve imani konular hakkındaki soruların cevapları bulunmaktadır. Yazar İslami konulardan farklı olarak siyasete karşı tutumuna da eserde yer vermiştir.

Cevaplandırdığı sorulardan bazıları şunlardır:
 Hayat mertebeleri nelerdir?
 Allah'a iman ile tevhid mertebeleri nelerdir? "Allah'tan başka İlâh yoktur" hükmünün izahı nasıldır?
 Sünnet-i seniyyeye ittiba etmek neden önemli?
 İslam peygamberinin gösterdiği mucizeler nelerdir?
 İslam peygamberinin beşeri şahsiyeti ile şahsı manevisi nasıl anlaşılmalıdır?
 Ramazan ayında oruç tutmanın dünyevi ve uhrevi faydaları nelerdir?
 İslam peygamberinin birden fazla evliliğinin ve özellikle Zeynep bint-i Cahş ile evlenmesinin hikmetleri nelerdir?
 İlk insan İslam peygamberi Âdem'in cennetten çıkarılması, insanların bir kısmının Cehenneme girmesi Şeytanın ve kötü şeylerin yaratılması, musibet ve belâların mâsum insanlara ve hayvanlara musallat edilmesinin hikmetlerini izahı nasıldır?
 Vahdetü'l-vücud meselesinin sırları nelerdir?

Bölümleri

1.Mektup: Dört suâlin cevabıdır.
Birinci sual: Hazret-i Hızır'ın hayatı hakkında ve o münasebetle hayatın beş mertebesini gayet güzel ve mukni bir tarzda beyan eder.

İkinci sual: اَلَّذِى خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيٰوةَ  âyetindeki mevti, nimet sûretinde ve mahlûk olduğunun sırrını gayet güzel bir sûrette ispat eder ki, mevt dahi hayat gibi bir nimet ve hayat gibi mahlûk olduğunu ispat eder.

Üçüncü sual: "Cehennem nerededir?" cevabında gayet mâkul bir sûrette yerini beyan eder ve gösterir. Cehennem-i Suğrâ ve Kübrâyı tefrik edip, fennî bir tarzda ve mantıkî bir surette ispat etmekle beraber; âhirette gayet muhteşem ve parlak bir sûrette azamet ve Rubûbiyet-i İlâhiyenin bir sırr-ı azimini ve Cehennem-i Kübranın bir hikmet-i hilkatini gösterdiği gibi; Cennet ve Cehennem, şecere-i hilkatin iki meyvesi ve silsile-i kâinatın iki neticesi ve seyl-i şuûnatın ve mahsulât-ı mâneviye-i arziyenin iki mahzeni, lütuf ve kahrın iki tecelligâhı olduğunu gösterir.

Dördüncü sual'in cevabında; mahbuplara olan aşk-ı mecâzi aşk-ı hakikiye inkılâp ettiği gibi, koca dünyaya karşı insanın aşk-ı mecâzisi dahi, sırr-ı iman ile makbûl bir aşk-ı hakikiye inkılâp edebildiğini gayet güzel ve mukni bir sûrette ispat eder.

2.Mektup
Bu zamanda zaruret olmadan, irşad-ı nâsa ve neşr-i dine çalışanların, sadakaları ve hediyeleri kabul etmemeleri lâzım geldiğinin sırrını dört sebeple beyan eder. اِنْ اَجْرِىَ اِلاَّ عَلَى اللهِ  âyeti ile اِتَّبِعُوا مَنْ لاَ يَسْئَلُكُمْ اَجْرًا  âyeti gibi, insanlardan istiğna hakkındaki âyâtın mühim bir sırrını tefsir eder. Ve ilim ve dini neşre çalışan insanlar, mümkün olduğu kadar istiğna ve kanaatle hareket etmezse; hem ehl-i dalâletin ittihamına hedef olur, hem izzet-i ilmiyeyi muhafaza edemez. Hem, salâhat ve neşr-i din gibi umûr-u uhreviyyeye mukabil hediyeleri almak, âhiret meyvelerini dünyada fâni bir sûrette yemek demektir.

3. Mektup
فَلاَ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ     اَلْجَوَارِ الْكُنَّسِ  kaseminde ve yeminindeki ulvi bir nur-u i'câziyi ve وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتّٰى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ  âyetinin teşbihindeki parlak bir lem'a-i i'câziyeyi ve

هُوَ الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ اْلاَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فِى مَنَاكِبِهَا âyetinde, küre-i arzı, feza-yı kâinatta yüzen bir sefine-i Rabbâniye olduğunu gösteren parlak bir hakikatı tasvir ederek, küre-i arzdan Cehenneme göçmek için ehl-i dalâletin seyahatini ve bütün eşya bir tek Zâta isnat edilse vücub derecesinde sühulet ve kolaylık olduğunu, eşyanın icadı, müteaddit esbaplara isnat edilse imtina derecesinde bir suûbet ve müşkilat olduğunu gayet güzel ve mukni ve muhtasar bir sûrette beyaniyle iki nükte-i mühimme-i i'câziyeyi tefsir eder.

4. Mektup
وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوتِىَ خَيْرًا كَثِيرًا  âyetinin bir sırrı, Risale-i Nur hakkında tecelli ettiğini beyan eder. Hem:

"Der Tarîk-ı Nakşibendi lâzım âmed çâr-terk;

Terk-i dünya, terk-i ukbâ, terk-i hesti, terk-i terk"

düsturuna mukabil, acz-mendi tarikında pek mühim bir düsturu beyan eder. Hem:

اَفَلَمْ يَنْظُرُوا اِلَى السَّمَۤاءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَاهَا  âyetinin bir sırrını; şiire benzer, fakat şiir olmayan, muntazam, fakat manzum olmayan, gayet parlak, fakat hayal olmayan yıldızları konuşturan bir yıldıznâme ile tefsir eder.

5. Mektup
Şeriatın bir hâdimi ve bir vesilesi olan tarikata mensup bazı zâtların, tarikata fazla ehemmiyet verip ona kanaat ederek hakaik-ı imaniyenin neşrinde tembellik ve lâkaytlık gösterdikleri münasebetiyle yazılmış. Ve velâyetin üç kısmını beyan edip, en mühim tarikat olan velâyet-i kübra, sırr-ı verasetle sünnet-i seniyeye ittiba ve neşr-i ha kaik-ı imaniyede ihtimam olduğunu ispat eder. Ve tarikatların en mühim gayesi ve faydası ve müntehası olan inkişaf-ı hakaik-ı imani ye, Risale-i Nur ile dahi olabildiğini ve Risale-i Nur'un eczaları o vazifeyi, tarikat gibi, fakat daha kısa bir zamanda gördüğünü gösteriyor.

Kaynakça

Din kitapları
Risale-i Nur
Said Nursî kitapları

Mektûbat (Said Nursî)


An Cryptocoryne striolata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Adolf Engler. An Cryptocoryne striolata in nahilalakip ha genus nga Cryptocoryne, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocoryne

Cryptocoryne striolata


Sidsel Meineche Hansen (født 1981) er en dansk kunster, som bor i London. Hun er uddannet på Kunstakademiet i København, hvorefter hun fortsatte sin uddannelse på Städelschule i Frankfurt og færdiggjorde sin master på Center for Research Architecture på Goldsmiths, University of London. Hun er nuværende professor på Det Jyske Kunstakademi og har undervist på Royal College of Art i London og Det Fynske Kunstakademi. Hun arbejder med udstillinger, publikationer og seminarer, og hun fokuserer gennem sin kunst på kroppens industrielle kompleks.

Referencer

Kvindelige kunstnere fra Danmark

Sidsel Meineche Hansen


بيرو هاري فواز الحاتم رسام عالمي فرنسي من اصل سوري

نشأته

اسمه الحقيقي فواز قبلان الحاتم ولد في خبب عام 1911 م محافظة درعا (حوران) توفي والده وهو في سن السادسة وعاش في رعاية أمه وجده الشيخ مفلح الحاتم.
وفي عام 1921 م قدمت كاتبة وباحثة آثار فرنسية تدعى (ماري هاري) إلى بلدته فرأت الطفل فواز وطلبت من جده وعمه الشيخ أن تأخذه معها إلى دمشق وتقوم على تعليمه وتربيته بما أنها ستقيم في دمشق لفترة من الزمن فوافق الجد. ولكن السيدة الفرنسية سافرت بعد سنة إلى بلدها فرنسا وأخذت معها الطفل فواز بحجة أنها تريده أن يكمل تعليمه هناك ولا سيما أنها وزوجها محرومان من الأطفال وبقي فواز في رعايتها وزوجها وقد أسمته (بيرو فافا هاري).
أحب فواز الرسم بعد أن رأى زوج مربيته يرسم، حيث هو الآخر كان فنان.
اشتهر فواز في فرنسا حيث أقام العديد من المعارض ثم أوفدته الحكومة الفرنسية إلى العديد من المعارض الأوروبية والأمريكية وصار حكما فيها ولا سيما عند تقييم اللوحات الفنية. وقد عاد إلى وطنه سورية عام 1953 م وبقي عدة أشهر بدعوة من الرئيس السابق هاشم الأتاسي ومن خالد العظم ومن خليل مردم بيك وشكري القوتلي. وخلال وجوده في سوريا رسم العديد من اللوحات وأقام معرض في دمشق. لقد كتبت مربيته (ماري هاري) الكاتبة رواية أسمتها (الأمير الصغير) وقصدت به فواز وقد ترجمت بعض الفصول من هذه الرواية. كما وردت في العديد من الصحف والمجلات مقالات تتحدث عنه.
ما زال فواز الحاتم يقيم إلى الآن في باريس وهو باقي على علاقة مع وطنه سوريا.

أعماله

اقام العديد من المعارض في الكثير من العواصم الأوروبية بالإضافة إلى المعارض في نيويورك وواشنطن ودمشق .

المصادر

- 5k صحيفة الثورة السورية

قرية خبب

خبب كوم

[

رسامون سوريون
رسم بالألوان
مواليد 1911

بيرو هاري فواز الحاتم


Shanghai Masters er en professionel tennisturnering, som hvert år i oktober afvikles på hardcourt-baner i Qizhong Forest Sports City Arena i Shanghai, Folkerepublikken Kina.

Turneringen er (pr. 2017) kategoriseret som en ATP World Tour Masters 1000-turnering på mændenes ATP World Tour, og den afvikles som den ottende og næstsidste turnering i løbet af sæsonen i den kategori. Det er den eneste turnering i kategorien ATP World Tour Masters 1000, der ikke bliver spillet i Europa eller Nordamerika.

De første fem år (2009-13) blev turneringen af spillerne valgt som årets turnering på ATP World Tour i kategorien ATP World Tour Masters 1000.

Historie

I 1996 blev en professionel tennisturnering for første gang afholdt i Folkerepublikken Kinas største by, Shanghai. Den første udgave af Shanghai Open, der var placeret i ATP Tour'ens laveste kategori, ATP International Series, blev vundet af Andrej Olkhovskij, der i finalen vandt over Mark Knowles. I 2002 blev det sæsonafsluttende mesterskab, Tennis Masters Cup, afholdt i Shanghai, hvilket blev så stor en succes, at den daværende verdensetter, Lleyton Hewitt, foreslog ATP at tildele Shanghai værtskabet for mesterskabet fra 2005 til 2007.

Mens Shanghai Open blev afholt yderligere to år i 2003 og 2004 i Shanghai New International Expo Center, opført til Tennis Masters Cup 2002, blev et nyt anlæg, Qizhong Forest Sports City Arena, bygget for at kunne være vært for ATP-slutspillet fra og med 2005. I 2006 forlængede ATP den tre-årige aftale med et fjerde år. I de fire år på Qizhong-anlægget nåede Roger Federer tre finaler, hvoraf han tabte den første i 2005 til David Nalbandian, inden han vandt de næste to i 2006 og 2007, mens Novak Djokovic vandt titlen i 2008.

I marts 2007 offentliggjorde ATP, at man i forbindelse med tourens kommende rebranding i 2009 ville etablere en ATP World Tour Masters 1000-turnering, der skulle afholdes på Qizhong-anlægget i Shanghai. Shanghai-turneringen overtog den termin i oktober, der tidligere var besat af indendørsturneringen Mutua Madrileña Masters Madrid. Samtidig oprettede grusturneringen Mutua Madrileña Madrid Open, der overtog German Opens forårstermin, mens den tyske turnering blev nedgraderet og flyttet til juli. Tennis Masters Cup blev til ATP World Tour Finals og flyttede til The O2 Arena i London.

Shanghai ATP World Tour Masters 1000 blev etableret for at opfylde ATP World Tour og Kinas tennisforbunds ønske om at udvikle markedet for tennis i Folkerepublikken Kina og i resten af Asien. Som følge af en sponsoraftale blev turneringen i 2010 opdøbet til Shanghai Rolex Masters.

Turneringen blev formelt præsenteret på en pressekonference den 13. november 2008 under Tennis Masters Cup, hvor flere detaljer om turneringen, herunder antallet af spillere, underlaget, og opførelsen af yderligere baner blev annonceret, samtidig med at den schweiziske urproducent Rolex blev afsløret som hovedsponsor.

Præmier

Tilskuertal

Vindere og finalister

Herresingle

Herredouble

Kilder / eksterne henvisninger
 ATP World Tour - Shanghai Rolex Masters
 Shanghai Rolex Masters

Noter

Etableret i 2009

Shanghai Masters


Ozan, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Samsun iline 75 km, Bafra ilçesine 25 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
  YerelNet]

Bafra'nın mahalleleri

Ozan, Bafra


Fred Zollner (22 de janeiro de 1901 – 21 de junho de 1982) foi o fundador e proprietário do Fort Wayne Zollner Pistons (agora o Detroit Pistons) e uma figura-chave na fusão da Liga Nacional de Basquetebol (NBL) e da Associação de Basquetebol da América (BAA) na Associação Nacional de Basquetebol (NBA) em 1949. Ele foi apelidado de "Sr. Pro Basketball" e foi introduzido no Naismith Memorial Basketball Hall of Fame como contribuinte. Zollner era industrialista que fabricava pistões para empresas como Ford, General Motors e John Deere. Foi o primeiro proprietário de uma equipe de basquete profissional a contratar um técnico de banco e, em 1952, o primeiro a comprar um avião Douglas DC-3 para transportar sua equipe para os jogos. Em 1957, ele mudou a equipe para Detroit, uma cidade muito maior que tinha tido anteriormente uma franquia da NBA, os Detroit Falcons.

A ilha Zollner, no Lago Kabetogama, no Parque Nacional dos Voyageurs, leva o nome de Fred Zollner, que tinha uma cabana lá.

Alunos da Universidade do Minnesota
Membros do Basketball Hall of Fame
Industriais dos Estados Unidos
Naturais do Minnesota

Fred Zollner


Bit (çoğul: bitler) yaklaşık olarak Phthiraptera takımından, 5.000 türü bulunan kanatsız böceklerdir. Bitler tek delikliler, pangolinler, yarasalar ve memeli deniz hayvanları dışındaki her tür kuşlar ve memelilerde yaşayabilen sıcakkanlı zorunlu parazitlerdir. Bitler tifüs gibi hastalıkların taşıyıcısıdırlar.

Çiğneyici bitler konakçıların tüyleri ya da kılları arasında yaşar ve deri ile diğer atıklarla beslenirler; emici bitler ise konakçıların derisini delerek kanları ve diğer salgılarıyla beslenirler. Genellikle bütün hayatlarını tek bir konakçı üzerinde geçirirler ve sirke adıyla da bilinen bit yumurtalarını kıllara veya tüylere yapıştırırlar. Yumurtaların içindeki nimfa tamamen yetişkin olmadan önce üç defa tüy dökerler ki, tüm bu süreç yaklaşık olarak dört hafta sürer.

İnsanlar üzerinde konaklayabilen üç tür bit bulunmaktadır. Bunlar baş biti, vücut biti ve kasık bitidir. Vücut biti bilinen herhangi bir böceğin en küçük genomuna sahiptir. Bu nedenle model canlı olarak sıkça kullanılmış ve çokça araştırılmıştır.

Bitler en azından Orta Çağa kadar tüm insan topluluklarında bulunmuştur. Halk hikâyelerinde, The Kilkenny Louse House gibi şarkılarda ve James Joyce'un Finnegans Wake adlı romanında bile söz edilmiştir. Genellikle bu tür alanlarda kendilerine psikiyatrik bozukluk olan sanrısal parazitozunda yer bulmuşlardır. Bit, mikroskobinin ilk konularından biriydi ve Robert Hooke'un 1665 yılında yayımladığı Micrographia kitabında böcekten söz edilmişti.

Sınıflandırma
Phthiraptera takımı üyeleri, sıcakkanlı omurgalı hayvanlar üzerindeki parazitliliği ve tek bir ventral sinir kavşağı oluşturmak için metatorasik gangliyonlarının, karınsal gangliyonları ile kombinasyonu da dahil olmak üzere anlaşılır bir şekilde monofiletik gruplandırılmıştır. Sıralamada geleneksel olarak emici bitler (Anoplura) ve çiğneyici bitler (Mallophaga) olarak iki alt takıma ayrılmışlardır. Bununla birlikte en son sınıflandırmalarda Mallophaga'nın parafiletik olduğunu ve şu anda dört alt takımının bulunduğunu göstermektedir:

 Anoplura: sadece memelilerde görülen emici bitler
 Rhynchophthirina: yaban domuzları ve fillerdeki parazitler
 Ischnocera: çoğunlukla kuşlarda görülen çiğneyici bitler ancak bir familyası memelilerde görülür
 Amblycera: çiğneyen bitlerin ilkel bir alt takımı; kuşlarda yaygındır ancak Güney Amerika ile Avustralya'daki memelilerde de görülür

4.000 türü kuşlardaki ve 800 türü ise memelilerdeki parazitler olmak üzere yaklaşık 5.000 türü tespit edilmiştir. Evcil hayvanlar ve kuşların bulunduğu tüm habitatlarda her kıtada bit bulunur. Hatta Antarktik'teki penguenlerde bile 15 türü (Austrogonoides ve Nesiotinus cinsinde) tespit edilmiştir.

Tanımlama
Emici bitler boyları 0,5 ila 5 mm (0,02 ila 0,20 inç) arasında değişen küçük, kanatsız böceklerdir. Dar başları ve oval düzleşmiş gövdeleri vardır. Hiçbirisinde ocelli (basit göz-pigment çukuru) yoktur ve bileşik gözleri ya küçük ya da eksiktir. Antenleri üç ila beş kısa bölüm halindedir ve başlarına geri çekilebilen ağız parçaları delme ile emmeye uyarlanmıştır. Bağırsağının başlangıcında cibarial pompa olup, başın üst derisinin içine eklenen kaslar tarafından güçlendirilmektedir. Ağzının parçaları dişli bir hortumdan oluşmuştur ve bu hortumun içi keskin silindir şeklinde tükürük kanalı (ventral) ve bir beslenme kanalı (dorsal) olarak düzenlenmiştir. Göğsünün bölümleri kaynaşmış, karın bölümleri ayrılmış ve altı bacağının her birinin ucunda büyük bir pençe vardır.

Çiğneyici bitler de yassıdır ve uzunlukları 0,5 ila 6 mm (0,02 ila 0,24 inç) arasında değişmekte olup diğer tür bitlerden biraz daha büyük olabilirler. Vücut yapıları emici bitlere benzer ancak başları göğüslerinden daha kalındır ve tüm türlerde gözler bileşiktir. Hiçbir şekilde basit göz (ocelli) yoktur ve ağzının bölümleri çiğnemek için uyarlanmıştır. Duyargaları yani antenleri yine üç ila beş arasında bölümden oluşmakta olup Ischnocera alt sınıfında biraz daha ince Amblycera alt sınıfında ise çomak şeklinde biçimlidir. Bacaklar kısa ve sağlam olmakla birlikte bir ya da iki pençe ile son bulurlar. Bunların birçok türü her bir ev sahibi türe özgü olup onunla birlikte gelişmişlerdir. Genellikle kriptik (saklanma) olarak yaşadıkları ev sahiplerinin tüy ya da postunun rengine uyacak şekilde renklidirler.

Biyoloji
Bitler iki gruba ayrılırlar. Bunlardan emici bitler ev sahiplerinin yağ salgıları ile diğer vücut sıvılarını emerek beslenirler. Çiğneyici bitler ise leşçidirler ve ev sahiplerinin cildinde tüy ya da saç parçaları ile veya atıklar ile beslenirler. Özgü türler çoğunlukla belirli tür canlılar üzerinde ya da bazı durumlarda vücudun belirli bölümlerinde bulunurlar. Bazı hayvanların on beşe kadar farklı türe ev sahipliği yaptığı bilinmekle birlikte, memelilerde bu sayı bir ila üç arasında, kuşlarda ise iki ila altı tür arasındadır. Örneğin insanlarda saç, vücut ve kasık bitleri farklı türlerdir. Bitler genellikle ev sahibinin üzerinden çıkarıldığı takdirde uzun süreli olarak yaşayamazlar. Çiğneyici bitlerin bazı türleri vücutlarındaki bakteriyositlerde simbiyotik bakterilere ev sahipliği yaparlar. Bunlar sindirimine yardımcı olabilir; çünkü böcek onlardan yoksun bırakılırsa ölecektir. Ev sahibi ölürse bit fırsatçı bir şekilde leşe gelen sinekleri gezinti yapmak için forez olarak kullanabilir ve yeni bir ev sahibi bulmaya çalışır.

Bir bitin rengi soluk bejden koyu griye doğru değişir; bununla birlikte, kanla besleniyorsa, oldukça koyu hale gelebilir. işi bitler genellikle erkeklerden daha yaygındır ve bazı türlerde partenogenetik bir yapı vardır. Bir bit yumurtasına genellikle sirke (nit) denir. Birçok bit türü, yumurtalarını ev sahibinin tüylerine özel tükürük ile tutturur ve bu tükürüğün saç bağından güçlü çözücüler kullanılmadan parçalanması oldukça zordur. Ancak kuşlarda yaşayan bitler, yumurtalarını tüylerin iç kısmına gagaları ile bakım yaptıklarından dolayı kısmen bırakabilirler. Yumurtalar için genelde kuşların gagalarının erişemediği yerleri seçerler. Canlı bit yumurtaları soluk beyazımsı renkte olmaya eğilimli iken, ölü bit yumurtaları daha sararmış bir haldedirler.

Bitler ekzopterigottur ve nimfalar, yetişkinlerin minyatür bir versiyonu olarak doğarlar. Genç yumurta genellikle kuluçkadan sonra bir ay içinde son yetişkin formuna ulaşmadan önce üç kez tüy döker.

Ekoloji

Ev sahibi başına düşen bit sayısı büyük gövdeli kuş türlerinde, küçük olanlardan daha yüksek sayıda olma eğilimindedir. Ancak bitler kuşlarda bireyler arasında ortalama olarak tümünde aynı oranlarda bulunmaz. Yani bitler genellikle birkaç kuşun üzerinde yaşarlar. Pek çok kuş ise yoğun olarak bit taşıyanlara nispeten bitsizdir. Bu örnek kolonyal kuş türlerinden daha çok bölgesel (daha fazla sosyal) olarak daha belirgin hale gelir. Su altına dalarak beslenen konakçı organizmalarda suda yaşayan hayvan veya bitkilerin yemleriyle beslendiklerinden daha az bit taksonu içerirler. Daha güçlü antiparazitik savunma yapabilen kuş taksonu diğerlerinden daha fazla (güçlü bir T hücresi bağışıklığı tepkisi ya da daha büyük üropigial bezi gibi nedenlerden dolayı) Amblycera biti taşırlar. Ev sahibi popülasyonlarının boyutlarındaki azalmalar bitlerin taksonomik zenginliğinin uzun bir süreyle azalmasına neden olabilir. Örneğin, Yeni Zelanda'ya getirilen kuşlar Avrupa'da olduğundan daha az bit türüne ev sahipliği yapmaktadır. Bitlerdeki cinsiyet oranları daha sosyal olan ev sahiplerinde daha dengeli bir durumdadır ve daha fazla dişi bulunur. Bu durum muhtemelen alt popülasyonlar arasındaki daha güçlü izolasyon nedeniyle oluşmaktadır. Bir türün yok olması, ev sahibi konakçıya özgü bitin tükenmesine neden olur. Ana ev sahibini değiştirilmesi durumu çok nadiren başarılı olması muhtemel rastgele bir olaydır. Ancak türleşme evrimsel olarak çeşitli zaman ölçeklerinde gerçekleşebildiğinden bazen bu başarılabilir.

Bitlerin istilası oldukça ağır ise bu durumda ev sahibinin yaşam beklentisi azalabilir  ancak çoğu ev sahibinin üzerinde bu durum çok az etkiye sahip gözükmektedir. Evcil tavuklarda toz banyosu alışkanlığı, muhtemelen kuşların kendilerini kurtarmaya yönelik bir girişimidir. Bit, mikrobik hastalıkları ve helmint parazitlerini iletebilir. Ancak çoğu birey, tüm yaşam döngüsünü tek bir ev sahibinde geçirir ve yeni bir ev sahibine yalnızca fırsatçılıkla geçebilirler. Ischnoceran biti, tüylerin termoregülasyon etkisini azaltabilir. Bu yüzden ağır istila edilmiş kuşlar diğerlerinden daha fazla ısınırlar. Bit istilası, cinsel rekabet bağlamında bir dezavantajdır.

İnsan vücudu biti olan Pediculus humanus humanus'''un genomu 2010'da dizildi ve o tarihte bilinen en küçük böcek genomuna sahipti. Bu bit, belirli hastalıkları iletirken, yine insanla yakından ilişkili olan baş biti (P. h. Capitis) bunu yapamaz. Basit yaşam öyküsü ve küçük genomları ile patojenler ve taşıyıcı yeterliliğinin iletilmesinin arkasındaki moleküler mekanizmalar çiftin ideal model organizmalar olmalarını sağlar. 2015 yılında İtalya'da 5 vak'ada bulaşıcı bitin taşınması nedeniyle ateşlenme yaşandığı bildirilmiştir.

 İnsanlarla etkileşimi

 Tarih öncesi

İnsanlar üç farklı biti barındırır: baş biti, vücut biti ve kasık biti. Bitlerin kontolü bit tarağı, ilaçlı şampuanlarla yıkamalarla yapılabilir.

Bit, 2000'li yıllarda insanın evrimi üzerine keşiflere yol açan önemli DNA araştırmalarına konu olmuştur. İnsanlarda parazite neden olan Pedikülüs ve Phthirus olmak üzere iki cinste, üç emici tür bit bulunmaktadır. Bunlar baş biti (Pediculus humanus capitis), vücut biti (Pediculus humanus corporis) ve kasık bitidir (Phthirus pubis). İnsandaki baş ve vücut biti (Pediculus cinsi) şempanze bitiyle ortak bir ataya, kasık biti (Phthirus cinsi) ise goril bitiyle ortak bir atayı paylaşmaktadır. Reed ve diğerleri filogenetik ve cophilogenetik analizi kullanarak Pediculus ve Phthirus'ın kardeş grup ve monofiletik olduğunu öne sürdü. Başka bir deyişle, iki cins aynı ortak atadan geldiği iddiasında bulundular. Pediculus ile ortak atası arasındaki ayrışma yaşının 6-7 milyon yıl önce olduğu tahmin edilmektedir ki bu şempanze-insansı ayrımı tarafından öngörülen yaşa uymaktadır.

Örneğin genetik kanıtlarda, gorillerdeki bitin yaklaşık olarak 3-4 milyon yıl kadar önce insan atalarımıza geçtiğini göstermektedir. Pediculus cinsinden farklı olarak, Phthirus'daki ayrışma ise ev sahibinden ayrım yaşıyla uyuşmayıp, büyük olasılıkla 7 milyon yıl önce gerçekleşmiştir. Reed ve diğerleri Phthirus türü ev sahibinin 3-4 milyon yıl önce değiştiğini önermektedir. Evrimsel tarihinde konakçı bir parazitin geçişinin meydana gelip gelmediğini belirlemek zor olsa da en azından evrimsel değişiklikleri de içerdiğinden dolayı oldukça gizemlidir.

Ayrıca, baş biti ve vücut biti arasındaki DNA farklılıkları insanların Afrika'yı terk etmeden 80.000 ila 170.000 yıl önce giyim eşyası kullandıklarının kanıtını desteklemektedir. İnsan başı kafa derisinde yaşar ve beslenirken, vücut biti ise giyim üzerine yaşar ve vücuttan beslenir. Bu nedenle farklı ekolojik alanları kaplarlar. Vücut bitinin hayatta kalması için giyinme gerektiğinden baş ve vücut bitlerinin ortak atalarından ayrılırlar ve bu giysilerin insan evrim tarihine giriş tarihini tahmin edilebilmesini sağlar.

Mitokondrial genom insan vücudu biti (Pediculus humanus humanus), baş biti (Pediculus humanus capitis) ve bir takım minikromozomlara parçalanmış kasık bitin (Phthirus pubis) en az 7 milyon yıldır varolduğunu göstermektedir. İnsan vücudunda ve saç bitinde mitokondriyal DNA analizi, Afrika'da daha büyük genetik çeşitliliğin var olduğunu ortaya koymaktadır. Bu durumda insan biti tarih öncesi insan göç yollarını aydınlatabilir. İnsan göçüne ilişkin antropologların egemen teorisi, Afrika Dışı Bir Olgu Hipotezi'dir. Genetik çeşitlilik zamanla birikir ve mutasyonlar nispeten sabit bir hızda oluşur. Afrika bitinde daha fazla genetik çeşitlilik olduğu için, bitler ve onların insan barınakları Afrika'da başka herhangi bir yerden önce var olmalıydı.

 Modern tarih

Bitler yakın tarih boyunca insan toplumu ile ilişkilendirilmiştir. aslında onlar Orta Çağ boyunca her yerdeydiler. 1270'te Canterbury Başpiskoposu Thomas Becket'ın ölümüyle birlikte haşeratların kavurucu kazanda su ile kaynatıldığı ve seyircilerin birbir ardına güldükleri ve ağladıkları kaydedilmiştir. Bitlerin önlenmesi için Orta Çağ boyunca domuz yağı, tütsü, kurşun ve sarısabır bitkisinden yapılan bir merhem kullanılıyordu.

Robert Hooke'un 1667 tarihli Micrographia kitabında: büyüteç ve gözlemler ile tespit edilen minik canlıların bazı fizyolojik özellikleri, bunlar ile ilgili sorular yazılmış, erken dönem mikroskobu ile görülmüş şekilde insan biti resmedilmiştir.

Margaret Cavendish'in hicivli The Description of a New World, Called The Blazing-World (1668) isimli bilim-kurgusunda "Bit adamlar" bir "matematikçiydiler" ve gerçek yaşamdaki bilim insanı Robert Boyle gibi havayı tartmaya çalışarak doğayı araştıryorlardı.

Harvard medikal araştırmacısı Hans Zinsser, 1935 yılında yazdığı Rats, Lice and History adlı kitabında, hem vücut hem de saç bitinin insanlar arasında tifüsü yaydığı iddiasında bulundu. Buna rağmen modern görüşler, yalnızca vücut bitinin hastalığı taşıyabileceği görüşündedir.

I. Dünya Savaşı'nda bitler siperlerdeki askerlere oldukça ciddi zararlar vermiş ve tifüsün yayılmasını sağlamışlardır. Almanlar bitleri kontrol altında tutmaları nedeniyle övünüyorlardı ancak II. Dünya Savaşı'nda doğu cephesinde, özellikle Stalingrad Savaşı'nda bitlerden oldukça fazla zarar gördüler. Nazi rejimi altında Yahudilerin bulundukları Auschwitz gibi toplama kamplarında hüsnütabirle "bit ayıklama" korkunç bir zulüm haline gelmişti.

Psikiyatrik bozukluk olan sanrısal parazitozunda hastalar canlı organizmaların derilerinde mevcut ve sürekli kendilerine musallat olduğuna dair sarsılmaz bir yanlış inanç içerisindedirler. Hastalar sürekli kaşınmak isterler ve bit olduğunu söyleyerek korkularını ifade ederler.

 Edebiyatta ve folklorda

James Joyce'un 1939 tarihli Finnegans Wake isimli kitabında Shem isimli hattat karakter "fokstrot yapan pireler, geç kalkan pireler, ... kaçık yarasalar"a maruz kaldığını yazar.

Clifford E. Trafzer A Chemehuevi Song: The Resilience of a Southern Paiute Tribe isimli hikayesinde Sinawavi (Kır kurdu)'nun Poowavi (bit)'ye olan sevgisi anlatılmaktadır. Annesi kendi dokuduğu bir sepete yumurta koyarak mühürler ve kır kurduna verir. Ona eve ulaşmadn önce açmamasını söyler. Ancak sepetten sesler geldiğini duyan kır kurdu yolda giderken sepeti açar ve Dünya'nın ilk insanları sepetten boşalmaya başlarlar.

İrlandalı söz yazarı John Lyons (1934) popüler bir şarkı olan  The Kilkenny Louse House'' isimli şarkıyı yazmıştır. Şarkının sözlerinde "Merdivenlerden yukarı çıktık ve ışığı söndürdük, Tabii ki beş dakikadan az sürede, Ben kavgamı göstermeliydim. Gezmek için toplanan pireler ve böcekler, Ve karnımın üzerinden büyük bir kemer oluşturdular.".

Ayrıca bakınız
Haşere

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ulusal Pestisit Bilgi Merkezi - Bit Anlama ve Kontrolü
Florida Üniversitesi/Gıda ve Tarım Bilimleri Enstitüsü Seçkin Canlılar Web sitesinde vücut ve baş biti
Florida Üniversitesi/Gıda ve Tarım Bilimleri Enstitüsü Seçkin Canlılar Web sitesinde kasık biti
Pediculus humanus capitis MtaPathogen'de baş biti olayları, mitler, yaşam döngüsü
İngilizce Vikikitap'ta Parazit Böcekler, Böcekçikler ve Keneler: Tıp Genetiği ve Veterinerlerin Önemi/Emici bitler

Bitler


Et raadhus til alvor og fest er en dansk dokumentarfilm fra 2010, der er instrueret af Nils Vest efter eget manuskript.

Handling
En film om Københavns Rådhus som er et af den danske nationalromantiks hovedværker indenfor bygningskunsten, skabt af arkitekten Martin Nyrop i årene 1890-1905.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2010

Et raadhus til alvor og fest


Carter Henry Harrison Sr. (* 15. Februar 1825 bei Lexington, Kentucky; † 28. Oktober 1893 in Chicago, Illinois) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1875 und 1879 vertrat er den Bundesstaat Illinois im US-Repräsentantenhaus; außerdem war er zweimal Bürgermeister von Chicago.

Werdegang
Carter Harrison war ein Cousin zweiten Grades von Präsident William Henry Harrison und Mitglied der politisch bedeutenden Harrison-Familie. Er genoss eine private Ausbildung und studierte danach bis 1845 am Yale College. In den Jahren 1851 bis 1853 bereiste er Europa. Nach einem Jurastudium am Transylvania College in seiner Geburtsstadt Lexington und seiner 1855 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Chicago in diesem Beruf zu praktizieren. Außerdem arbeitete er in der Immobilienbranche. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. Im Jahr 1872 kandidierte er noch erfolglos für den Kongress. Zwischen 1874 und 1876 gehörte er dem Kreisrat im Cook County an.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1874 wurde Harrison dann im zweiten Wahlbezirk von Illinois in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1875 die Nachfolge von Jasper D. Ward antrat. Nach einer Wiederwahl konnte er bis zum 3. März 1879 zwei Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Im Jahr 1878 verzichtete er auf eine weitere Kandidatur.
Zwischen 1879 und 1887 war Harrison als Nachfolger von Monroe Heath erstmals Bürgermeister von Chicago. Im Jahr 1884 bewarb er sich erfolglos um das Amt des Gouverneurs von Illinois.

In den Jahren 1880 und 1884 nahm Harrison als Delegierter an den jeweiligen Democratic National Conventions teil. Zwischen 1891 und 1893 gab er die Zeitung "Chicago Times" heraus. Im Jahr 1893 wurde er als Nachfolger von Hempstead Washburne nochmals Bürgermeister von Chicago. In diese Zeit fiel die World's Columbian Exposition. Am 28. Oktober 1893, zwei Tage vor dem Ende dieser Weltausstellung, wurde Carter Harrison von einem Mann namens Patrick Eugene Prendergast ermordet. Wegen dieses Attentats wurde die Schlussfeier der Weltausstellung abgesagt. Der Attentäter wurde am 13. Juli 1894 gehängt. Harrisons Sohn Carter Jr. wurde später ebenfalls Bürgermeister von Chicago.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Illinois
Bürgermeister (Chicago)
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Carter
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1825
Gestorben 1893
Mann

Carter Harrison, Sr.


هند كامل (21 آب أغسطس 1961 -)، ممثلة عراقية. ولدت في بغداد، وهي متزوجة من المخرج «فيصل الياسري» وابنة الممثلة فوزية الشندي وأخت الممثلة هديل كامل، تخرجت من «المعهد العالي للفنون» ببغداد، عملت في العديد من الأفلام والمسلسلات.

السيرة الشخصية
اهتمام مبكر بالفنون نتيجة لبيئة عائلتها، فوالدها أستاذ جامعي (كامل شندي) ومصور فوتغرافي محترف، ووالدتها ممثلة معروفة (فوزية الشندي) التي كانت تصطحبها معها وهي طفلة صغيرة إلى بروفات المسرح أو استوديوهات التلفزيون، في منزلهم كانت تحيط بها الكتب واللوحات الفنية، وكان جميع من في البيت يقرأ، فتعلمت منذ الصغر أن تكون لها مكتبتها الخاصة في غرفتها الصغيرة في الدور الثاني في منزلهم بحي الجامعة ببغداد. في الابتدائية والثانوية كانت مشاركة فعالة في الانشطة الثقافية والفنية المدرسية، فتلقي الشعر، وتغني، وتمثل، وأيضا ترسم وكانت تميل إلى رسم الكاركاتير.

عززت اهتمامها بالفنون بقاعدة علمية اكاديمية بالالتحاق بكلية الفنون الجميلة / جامعة بغداد، ونالت البكالوريوس 1983 في الدراسات المرئية السمعية كمخرجة.

 التمثيل هي المهنة الأساسية للفنانة هند كامل، وقد نشطت فيه وهي ما زالت طالبة في كلية الفنون الجميلة، فعرفتها استوديوهات التلفزيون والإذاعة ووقفت على خشبة المسرح وكانت ما زالت طالبة جامعية عندما حازت جائزة أحسن ممثلة في مهرجان تلفزيون الخليج في الكويت عام 1982 عن دورها في بطولة السهرة التلفزيونية «رائحة القهوة»
وبعد التخرج ونيل شهادة البكالوريوس كان من البديهي بروزها كممثلة أولى في التلفزيون والسينما والإذاعة وهي لم تبلغ العشرين أو تكدِ... كما استهوتها الفعاليات المجاورة لمهنة التمثيل ومقترباتها وخاصة ما يتعلق بالإخراج والإنتاج، ومن ذلك على سبيل الذكر لا الحصر: شريك في تأسيس شركة سومر للفنون السمع بصرية 1988 مع مجموعة من الفنانين أبرزهم: فيصل الياسري، ياسين البكري، يوسف العاني، خليل شوقي، سامي قفطان، وهي أول شركة مساهمة خاصة للإنتاج الفني في العراق
 عضو مجلس إدارة شركة سومر للفنون السمع بصرية (1988- 1997)
 (1989) التخطيط والتنفيذ لأول معرض موسع لتاريخ السينما في العراق (بداية العروض وتطور مراحل الإنتاج)
 مخرجة ومنتجة لدوبلاج مسلسلات وثائقية لصالح قناة الجزيرة (1996-1998)
 مؤسس مشارك لمركز الديار للإنتاج الفني المجاز من قبل وزارة الثقافة والإعلام مع المخرج والمنتج فيصل الياسري وكانت نائب المدير العام (منذ 1996 (
 منسقة التخطيط والإنتاج في مركز الديار للإنتاج الفني.
 منتجة تنفيذية لعدد من المسلسلات الدرامية والتربوية والإسلامية في بغداد لصالح راديو وتلفزيون العرب ART (1996-2000)
 نائب الرئيس التنفيذي المخرج فيصل الياسري لقناة الديار الفضائية في العراق منذ تأسيسها عام 2004 وحتى 2012
 مديرة المكتب الإقليمي لقناة الديار الفضائية في الأردن (2006- 2011)
 مؤسسة مشاركة مع المنتج فيصل الياسري بـنسبة 40% في مركز العروبة للإنتاج الفني المجاز رسميا من قبل وزارة التجارة ورئيسة التخطيط والبرمجة
 مشاركة مع المخرج فيصل الياسري في تأسيس واطلاق قناة حكواتي الفضائية (2017) ونائب الرئيس التنفيذي فيها

السيرة الفنية
نشاطها تركز على التمثيل، فمثّلت وهي طالبة العديد من الأدوار التلفزيونية، وكان أول نجاح مرموق لها بطولة تمثيلة (رائحة القهوة) مع قاسم الملاك، من تأليف يوسف العاني وإخراج عماد عبد الهادي، وقد نال العمل عليها الجائزة الأولى في مهرجان الخليج التلفزيوني عام 1981 في الكويت!

ابتدئت ممثلة إذاعية في عمر الخامسة عشر أو أقل برفقة والدتها الممثلة المعروفة (فوزية الشندي) وكان ذلك في أواخر السبعينات،
(ممثلة صوت) حيث قامت بدبلجة العديد والشهير من المسلسلات الكرتونية لحساب مؤسسات فنية كبرى. في تلك الفترة، وهي ما زالت طالبة بالجامعة، استطاعت أن تبرز كممثلة تلفزيونية وإذاعية وسينمائية، وفي السينما كانت لها بطولة الفيلم التلفزيوني «حيث لا يقف القطار طويلا» (1981) تأليف إسماعيل فهد إسماعيل وإخراج كارلو هارتيون. وفيلم «الحدود الملتهبة» (1984) إخراج صاحب حداد، فمثّلت في العديد من المسلسلات التلفزيونية العراقية المتميزة، منها (النسر وعيون المدينة / أيام ضائعة / الفرج بعد الشدة..إلخ).

في عام 1984 استدعتها مؤسسة الإنتاج البرامجي المشترك لدول الخليج العربي لتقف أمام الفنان الكبير صلاح ذو الفقار مع نخبة من الممثلين العرب في مسلسل «المرايا» الذي تم تصويره في استوديوهات تلفزيون قطر وتلفزيون أبو ظبي، وجسّدت فيه أكثر من عشرين شخصية عصرية وتاريخية، إذ أن طبيعة المسلسل كانت مركبة بين المعاصر والتاريخي، من إخراج (فيصل الياسري)و هيثم حقي. عندما استقر بها المقام وذلك عند زواجها من المخرج العراقي (فيصل الياسري) في الكويت (1984- 1990) لعبت أدواراً مهمة في المسلسلات الخليجية الكويتية والإماراتية والسعودية، وقد تركت بصمة واضحة كممثلة كوميدية في مسلسل (زوجة بالكمبيوتر) الذي مثلت فيه ست شخصيات نسائية كل منها في كاركتر مناقض للشخصية الأخرى وقدرتها على تنوع الأداء والسيطرة على أدواتها الفنية مكنتها من أداء الأدوار المركبة والمعقدة في العمل الواحد، فعملت مقدمة وراوية وممثلة في مسلسل «رجال في الذاكرة» ومسلسل «نساء نساء» وكلاهما من إنتاج مؤسسة سابكو في سلطنة عمان، وكذلك قامت بنفس الأداء المركب في مسلسل «الذخائر» لصالح راديو وتلفزيون العرب الذي قدّمت له عملين مهمين خلال إقامتها في القاهرة (1999-2003) هما «قاضي القلوب» مع الكاتب والباحث، مدير تحرير جريدة الأهرام العريقة (عبد الوهاب مطاوع) وبرنامج «شاطئ الأمان» الذي قامت بالتخطيط له وكتابة حلقاته. توجهها للعمل التلفزيوني لم يجعلها تبتعد عن السينما حيثما وجدت الدور المناسب لها، فقامت عام 1987 ببطولة فيلم «بابل حبيبتي»، وهو إنتاج عراقي - مصري مشترك إخراج فيصل الياسري وشاركها البطولة فيه يحيى الفخراني وسامي قفطان وسماح أنور وأحمد عبد العزيز/ ومن ثم أدت دور البطولة في فيلم (في ليلة سفر) للمخرج بسام الوردي (1988) .

من أعمالها
 مسلسل الجرح تأليف أحمد قباني إخراج عماد عبد الهادي
 مسلسل الدمعة الباردة
 مسلسل أحلام صغيرة
 الفيلم التلفزيوني (اغتيال المتنبي) ضمن اقتفاء أثر
 الفيلم التلفزيوني (مقتل الإمام علي) ضمن اقتفاء أثر
 مسلسل الهاجس من إخراج صلاح كرم
 إليكم مع التحية
 الفيلم التلفزيوني «صخب الصمت»
 مسلسل المرايا إخراج فيصل الياسري
 الفيلم التلفزيوني «مها» تأليف معاذ يوسف
 اللسان العربي (دراما في 72 حلقة) إخراج فاروق القيسي
 حكاية المدن الثلاث في 3 أجزاء (52 حلقة) إخراج محمد شكري جميل
 مسلسل عربة الخوف..
 مسلسل «السياب» مع سعدون جابر/فارس طعمة
 نساء في الذاكرة
 الفرج بعد الشدة/حسن حسني
 زوجة بالكمبيوتر
 عائلة على صفيح ساخن\خليجي
 مسلسل الباب الشرقي/2011/باسم قهار
 مسلسل رجال وقضية/2011/حسن حسني
 مسلسل أم بديلة/2021/عادل عباس، الكسندر علوم، مروى كرم

في السينما
 حيث لا يقف القطار طويلا/1981/كارلو هارتيون
 الحدو الملتهبة/1981/إخراج صاحب حداد
 ليلة سفر1987/ بسام وردي /جايزة النقاد مهرجان القاهرة
 بابل حبيبتي/1989/فيصل الياسري
 بغداد حلم وردي/2013/فيصل الياسري
 بابل حبيبتي
 ((الحدود الملتهبة))

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بغداد
مخرجات أفلام عراقيات
مخرجو أفلام باللغة العربية
مخرجو أفلام عراقيون
ممثلات أفلام عراقيات
ممثلات تلفزيون عراقيات
ممثلات عراقيات في القرن 20
ممثلات عراقيات معتزلات
مواليد 1376 هـ
مواليد 1381 هـ
مواليد 1961
مواليد في بغداد

هند كامل


Pär Fabian Lagerkvist (23. maí 1891 – 11. júlí 1974) var sænskt ljóðskáld og rithöfundur sem hlaut Nóbelsverðlaunin í bókmenntum árið 1951.

Ævi og störf
Pär Lagerkvist fæddist í Växjö í Smálöndunum. Hann hlaut strangt trúarlegt uppeldi að þeirra tíma sið en öfugt við marga aðra höfunda sinnar kynslóðar gerði uppeldið hann ekki andsnúinn trúarbrögðum sem urðu yrkisefni hans í ýmsum verkum. Hann sendi frá sér fjölda ljóða, leikrita og skáldsagna á löngum ferli. Dvergurinn (sænska: Dvärgen) frá 1944 var fyrsta skáldsagan sem vakti verulega athygli á honum utan Norðurlanda, en Barabbas frá árinu 1950 varð þó miklu frægari og telst hans langbesta verk. Fyrir hana hlaut hann Nóbelsverðlaunin ári síðar. Kvikmynd var gerð eftir sögunni árið 1961 með Anthony Quinn í titilhlutverkinu.

Ýmis verka Lagerkvist hafa verið þýdd á íslensku.

Lagerkvist, Pär
Sænskir nóbelsverðlaunahafar
Lagerkvist, Pär
Handhafar bókmenntaverðlauna Nóbels

Pär Lagerkvist


الحاكم بأمر الله أحمد بن يحيى حميد الدين (18 يونيو 1891 ـ 19 سبتمبر 1962) كان ثاني ملوك المملكة المتوكلية اليمنية. درس وتتلمذ على يد علماء مشهورين في شهارة وغيرها التي تولى أمرها حتى انسحب الأتراك من اليمن عقب الحرب العالمية الأولى وقامت المملكة المتوكلية اليمنية، اعتمد عليه أبوه في بعض حروبه لبسط سيطرة اليمن الجديدة وحكمها المركزي، فحارب في المقاطرة بعد قيام الانتفاضة الكبرى فيها التي قادها الشيخ حميد الدين بن علي (تاج العارفين وقطب دائرة المحققين) وحجة والمشرق وفي برط في الشمال والزرانيق في تهامة. واتخذ حجة مقراً له حتى عينه أبوه أميراً على لواء تعز عندما بدأ الاعتماد على أبنائه الذين عرفوا بسيوف الإسلام في حكم البلاد من بعد عام 1937 م، وحين انطلقت ثورة الدستور عام 1948، كان مخطَّطاً أن يُقتل خارج تعز في الوقت نفسه الذي قُتل فيه أبوه في حزيز جنوب صنعاء ولكنه خادع الكمين، وخرج سراً إلى حجة حيث أعلن الحرب على الثورة وقضى عليها وأعدم زعمائها وسجن الباقين في حجة.

الإمامة
تولًى الحكم بعد اغتيال أبيه في ثورة الدستور 1948 الذي نجح في إفشاله. وكانت تعز عاصمته، وأخمد انقلابات عديدة ضد حكمه. وأخباره كثيرة شهيرة، توفي في 1962 م.
قامت بعد وفاته الثورة «ثورة 26 سبتمبر» حيث استمرت من 1962-1970 م، وأعلنت الجمهورية العربية اليمنية رسميا عام 1970 م. مولده بقفله عذر من بلاد حاشد.

أبنائه
 محمد البدر حميد الدين
 عبد الله
 عباس
 يحيى (أكبرهم وتوفي في حادث سيارة)

علاقاته مع الخارج

أقام علاقات دبلوماسية وتم توقيع اتفاقات مع الاتحاد السوفيتي والكتلة الاشتراكية، ومنها الصين الشعبية أواسط الخمسينيات يوليو 1957 م مما أدخل على البلاد الكثير من الإنجازات للبنية التحتية والمشاريع التنمويه، والتقى في جدة مع الرئيس جمال عبد الناصر والملك سعود فوقّعوا ميثاق جدة في 28 إبريل 1956 م كحلف ثلاثي.

في ربيع عام 1958 م التحق بالوحدة المصرية - السورية حين وقّع ابنه البدر في دمشق ميثاق الاتحاد الثلاثي 8 مارس 1958 م) الذي لم يلبث أن حُلّ نتيجة لسلبية ذلك الاتحاد، كما تم التعاون مع مصر في إنشاء الكليات العسكرية التي تخرج منها ضباط الثورة.

النهاية

اتسعت حركة المعارضة بزعامة القاضي محمد محمود الزبيري والأستاذ أحمد محمد نعمان في الخارج، فقامت ضده ثورة الدستور بقيادة العقيد أحمد يحيى الثلايا في 28 إبريل عام 1955م، لكنها فشلت بعبقرية محنكة كادها ضدهم كما صرحت وأخبرت بالقصة الكاملة جميع الصحف في تلك الفترة (اليمنية، العربية والبريطانيه) فكان مصير المنقلبين الإعدام، وحاول ثلاثة من صغار ضباط الجيش وهم محمد عبد الله العلفي وعبد الله اللقية ومحسن الهندوانة اغتياله في مستشفى الحديدة الذي كان فيه لزيارة المرضى من الجنود يوم 6 مارس عام 1961، ولكنه تمكن من النجاة، يروي ابنه العباس:

وظل الإمام يحكم اليمن بنفسه حتى وفاته في 19 سبتمبر 1962م وصباح يوم 26 سبتمبر قامت الثورة، وأعلن النظام الجمهوري بعد أسبوع واحد من وفاته، وتولى ابنه محمد البدر حميد الدين حكم البلاد لمدة أسبوع واحد قبل قيام الثورة ولمدة ثمان سنوات بعد قيام الثورة محاولاً للحفاظ على حكم آل حميد الدين.

أعماله الأدبية

هناك جانب آخر من شخصية الإمام أحمد بن يحيى، وهو أنه كان محباً للشعر. وله عدة مشاركات أدبية في نقد الإشتراكية، وله مشاركة أخرى وهي تشطير لقصيدة أبي فراس الحمداني (أراك عصي الدمع) لاقت إعجاب المحيطين به.

روابط خارجية

طالع أيضا

 محمد البدر حميد الدين
 عقيل بن محمد البدر

مراجع

آل حميد الدين
القرن 20 ملكيون في الشرق الأوسط
أئمة اليمن
أئمة زيديون
تاريخ اليهود في اليمن
حكام في آسيا في القرن 20
حكام في القرن 20
زيود يمنيون
عرب في القرن 19
قادة شمال اليمن
قوميون عرب يمنيون
ملوك اليمن
مواليد 1308 هـ
مواليد 1891
وفيات 1382 هـ
وفيات 1962
يمنيون في القرن 19

أحمد بن يحيى


Green Car Crash (Green Burning Car I) est une sérigraphie sur toile du peintre américain Andy Warhol réalisée en 1963. Le 16 mai 2007, elle a été vendue aux enchères pour 71,7 millions de dollars.

Description
Green Car Crash (Green Burning Car I) est l'une des peintures représentatives du Pop art. Elle fait partie de la série Death and Disaster peinte par Andy Warhol en 1963. Le tableau est attribué à Warhol lui-même, mais on suppose que son assistant Gerard Malanga a largement contribué à cette création. Green Car Crash est l'une des peintures les plus convoitées de cette série. Green Car Crash est achevée 1963. Il a été inspiré par des photographies prises par John Whitehead et publiées dans Newsweek. La voiture était poursuivie par la police de Seattle. Le conducteur a perdu le contrôle du véhicule en roulant à 97 km/h et a percuté un poteau électrique. Green Car Crash (Green Burning Car I) est la seule Burning Car sur cinq (toutes basées sur la photographie de Whitehead) à utiliser une couleur autre que le noir et blanc.

Enchères et valeur marchande
Green Car Crash a fait partie d'une collection privée pendant plus de 30 ans et, lorsqu'elle a été mise en vente en 2007, elle a suscité un grand intérêt. À l'époque, elle a établi un nouveau record pour une œuvre d'Andy Warhol, en se vendant 71,7 millions de dollars, alors que l'estimation avant la vente était de 25 millions de dollars.

Le record a été battu en 2013, lorsqu'un autre tableau de la collection, le Silver Car Crash (Double Disaster), s'est vendu pour 105,4 millions de dollars.

Références

Liens externes

Green Car Crash sur le site de Christie's

Série de peintures
Tableau d'Andy Warhol
Tableau réalisé en 1963
1963 aux États-Unis
Pop art
Accident de la route
Automobile dans la peinture
Incendie dans la peinture

Green Car Crash


Tri plakata izvan grada (eng. Three Billboards Outside Ebbing, Missouri) je američka drama iz 2017. godine čiji je scenarist, producent i redatelj Martin McDonagh. U filmu su glavne uloge ostvarili Frances McDormand, Woody Harrelson i Sam Rockwell. McDormand u filmu tumači majku koja unajmljuje tri velika plakatna mjesta postavljena pokraj lokalne ceste kako bi privukla pozornost na još uvijek neriješeno ubojstvo njezine kćerke.

Film Tri plakata izvan grada u službenu kino distribuciju u SAD-u krenuo je 10. studenog 2017., u Ujedinjenom Kraljevstvu 12. siječnja 2018., a u Hrvatskoj 22. veljače 2018. godine. Do danas je u svijetu utržio preko 87 milijuna dolara. Pobrao je hvalospjeve filmske kritike diljem svijeta, prvenstveno za scenarij, režiju te glumačka ostvarenja McDormand, Harrelsona i Rockwella.

Tri plakata izvan grada dobio je sedam nominacija za prestižnu nagradu Oscar uključujući one u kategorijama najboljeg filma, originalnog scenarija, glavne glumice (McDormand) i sporednog glumca (Harrelson i Rockwell). Film je osvojio brojne druge nagrade uključujući četiri Zlatna globusa (za najbolji film (drama), najbolju glavnu žensku ulogu u drami (McDormand), najboljeg sporednog glumca (Rockwell) i najbolji scenarij) i dvije nagrade Udruženja glumaca Amerike uključujući onu za najbolji glumački ansambl.

Radnja

Mildred Hayes oplakuje smrt svoje kćerke tinejdžerice Angele koja je prije sedam mjeseci brutalno silovana i ubijena. Ljuta zbog nedostatka napretka istrage, ona unajmljuje tri velika plakatna mjesta u blizini svojeg doma (koja se godinama ne koriste), a na kojima u sekvencama stoji tekst: "SILOVANA NA SAMRTI", "JOŠ UVIJEK NITKO NIJE UHIĆEN?" i "ŠTO SE DOGAĐA, ŠERIFE WILLOUGHBY?". Navedeni plakati uzrokuju nemir sugrađana, uključujući šerifa Billa Willoughbyja i policajca rasističkih uvjerenja Jasona Dixona. Njihovo mišljenje da plakati vrijeđaju podupire i činjenica da gotovo svi znaju da Willoughby umire od raka gušterače. Mildred i njezinog ionako depresivnog sina Robbieja sumještani započnu maltretirati i prijetiti im, ali unatoč tome što Robbie mijenja svoje mišljenje, Mildred ostaje čvrsta u svojim uvjerenjima.

Premda Willoughby suosjeća s njezinom frustracijom, također smatra da plakati predstavljaju nepravedan napad na njegov karakter. Razljućen nedostatkom poštovanja Mildred prema autoritetu, Dixon istovremeno prijeti Redu - mladiću koji je Mildred iznajmio plakatna mjesta, te također uhićuje i njezinu prijateljicu i kolegicu s posla Denise. Mildred uskoro posjećuje i Charlie, njezin bivši suprug sklon nasilju, koji ju optužuje za smrt njihove kćerke.

Willoughby dovodi Mildred u policijsku postaju nakon što ova ozlijedi zubara u njegovoj klinici. Tijekom intervjua, Willoughby iskašljava krv. Napušta bolnicu protivno savjetu doktora te provodi idiličan dan sa svojom suprugom Anne i njihovim kćerima prije nego što kasno navečer počini samoubojstvo. Iza sebe ostavlja oproštajna pisma za nekoliko ljudi, uključujući i jedno za Mildred u kojem joj objašnjava da ona nije bila faktor zbog kojeg se odlučio ubiti te ju obavještava da je u tajnosti platio najamninu plakata za naredni mjesec. U njezinom dućanu stranac prijeti Mildred. Na vijest o Willoughbyjevoj smrti Dixon reagira napadom na Reda i njegovu asistenticu. Napadu svjedoči Abercrombie, Willoughbyjeva zamjena, koji odmah daje otkaz Dixonu.

Uskoro netko zapali sva tri plakata koja bivaju uništena. Kao osvetu Mildred uzvraća bacanjem molotovljevih koktela na policijsku postaju za koju u tom trenutku smatra da je prazna. Međutim, u njoj se nalazi Dixon koji upravo čita pismo koje mu je ostavio Willoughby i u kojem ga savjetuje da ostavi mržnju kojom je ispunjen i nauči voljeti, jer je to jedini put za ono što najviše želi u životu - postati detektivom. Dixon bježi od vatre uzevši Angelin dosje te zadobivši opekline. James, poznanik od Mildred, biva svjedokom cijelog slučaja, ali tijekom ispitivanja daje Mildred alibi tvrdeći da su se oboje nalazili na spoju.

Nakon što bude otpušten iz bolnice, Dixon u baru čuje razgovor čovjeka koji je ranije prijetio Mildred o incidentu koji sliči na slučaj Angelinog ubojstva. Primjećuje da su tablice njegovog automobila iz države Idaho te iscenira tučnjavu kako bi se domogao DNK-a nepoznatog muškarca ispod vlastitih noktiju. U međuvremenu, Mildred odlazi na pravi spoj s Jamesom kako bi mu zahvalila na pruženom alibiju; tijekom spoja u isti restoran dolazi i Charlie sa svojom 19-godišnjom djevojkom Penelope koji priznaje Mildred da je zapalio plakate. Mildred mu odgovara da se prema Penelope odnosi bolje nego što se odnosio prema njoj.

Abercrombie obavještava Dixona da je DNK analiza pokazala da nepoznati muškarac nema nikakve veze s Angelinim ubojstvom te da se isti u vrijeme ubojstva nalazio na vojnoj dužnosti van zemlje. Mildred i Dixon zaključuju da muškarac mora biti kriv za neko drugo silovanje (budući je to i spomenuo u razgovoru kojeg je Dixon načuo u baru) te se oboje zapute u Idaho s pištoljem. Na putu mu Mildred priznaje da je ona ta koja je zapalila policijsku postaju, a Dixon joj odgovara da to nije nikakvo iznenađenje. Oboje izražavaju rezervacije prema njihovoj misiji te se slože da će putem odlučiti što će točno napraviti.

Glumačka postava

 Frances McDormand kao Mildred
 Caleb Landry Jones kao Red Welby
 Kerry Condon kao Pamela
 Sam Rockwell kao Dixon
 Darrell Britt-Gibson kao Jerome
 Woody Harrelson kao Willoughby
 Abbie Cornish kao Anne
 Lucas Hedges kao Robbie
 Željko Ivanek kao Desk Sergeant
 Peter Dinklage kao James
 John Hawkes kao Charlie
 Samara Weaving kao Penelope
 Clarke Peters kao Abercrombie

Produkcija
McDonagh je inspiraciju za scenarij filma Tri plakata izvan grada dobio nakon što je vidio plakate o neriješenom zločinu dok je putovao "negdje oko Georgije, Floride i Alabame". O slučaju koji je inspirirao film, McDonagh je izjavio: "Bijes koji je bio potreban da se takvi plakati postave bio je gotovo opipljiv i to je bila stvar koju sam zapamtio". U konačnici je bio inspiriran napisati izmišljenu priču koja će se vrtiti oko slične situacije: "Onoga trenutka kada sam odlučio da je lik koji postavlja plakate majka, sve je sjelo na svoje mjesto".

Lik Mildred napisan je direktno za glumicu Frances McDormand. McDormand je u početku željela da njezin lik bude baka, ali se McDonagh s tim nije slagao budući bi to uvelike promijenilo priču. U konačnici ju je njezin suprug, Joel Coen, uvjerio da bez obzira na sve prihvati ulogu. McDormand je inspiraciju za svoj lik pronašla u Johnu Wayneu. Glumac Sam Rockwell svoju je inspiraciju pronašao u Lee Marvinu koji u filmu Čovjek koji je ubio Libertyja Valancea glumi s Wayneom te je istaknuo da je svoj lik želio učiniti "potpunom suprotnošću" u odnosu na Mildred. Kako je lik Mildred napisan za McDormand, tako je i lik Dixona napisan specifično za Rockwella.

Snimanje filma započelo je 2. svibnja 2016. godine u Sylvi (država Sjeverna Karolina), a trajalo je sveukupno 33 dana.

Izvori

Vanjske poveznice

Dramski filmovi
Američki filmovi 2010-ih
Dobitnici Zlatnog globusa za najbolji film – drama

Tri plakata izvan grada (2017.)


Benjamin Barré, né en 1850 à Châtellerault et mort en 1917 dans le  de Paris, est une personnalité de la Commune de Paris.

Biographie

Ouvrier du bois originaire de la Vienne, Benjamin Barré déménage à Paris au cours des années 1860 dans le . Adjoint à la mairie du , il est élu aux élections du  mais démissionne peu après.

Membre du  de la Garde nationale, il est, le , pris dans un traquenard des Versaillais. L'ensemble des prisonniers sont exécutés mais Benjamin Barré est laissé pour mort.

S'il figure parmi la liste des personnes particulièrement recherchées établie après la chute de la Commune, il est toujours établi à Paris en 1874. Il a donc pu probablement bénéficier d'un non-lieu.

Il publie un témoignage en 1909 dans le Mercure de France, sous le titre de « Une journée de la Commune. Souvenirs d'un fusillé ».

Notes et références

Liens externes

Naissance en août 1850
Naissance à Châtellerault
Décès en janvier 1917
Décès dans le 15e arrondissement de Paris
Décès à 76 ans
Élu de la Commune de Paris
Militaire de la Commune de Paris
Personnalité de la Garde nationale (France, 1870-1871)

Benjamin Barré


رانشيرس بييس ، هو نادي كرة قدم نيجيري وهو نادي أساسي في نيجيريا. وبقع مقره في مدينة كادونا ويلعب مباراته في ستاد رانشرز بيز الذي يتسع لـ10،000 متفرج.

أندية رياضية في نيجيريا
أندية كرة قدم في نيجيريا
كادونا

رانشرز بيز


Birger Larsen har flere betydninger:
 Birger Larsen (filminstruktør) (1961-2016) − en dansk filminstruktør
 Birger Larsen (fodboldspiller) (født 1942) − en dansk fodboldspiller

Birger Larsen