Daniel Hofmann (* 1996) ist ein Schweizer Naturbahnrodler. Er startet seit 2011 im Weltcup sowie bei Welt- und Europameisterschaften.

Karriere
Hofmanns erster grosser internationaler Wettkampf war die Weltmeisterschaft 2011 in Umhausen. Der Sportler des Schlittel- und Rodelclubs Grindelwald war mit 14 Jahren jüngster Teilnehmer und belegte im Einsitzer den 36. Platz unter 40 gewerteten Rodlern. Eine Woche später trat er bei der Junioreneuropameisterschaft 2011 in Laas an, bei der er unter 29 gewerteten Rodlern den 26. Rang belegte. Schliesslich gab er am Ende der Saison 2010/2011 beim Finale in Olang sein Debüt im Weltcup. Dabei fuhr er auf den 33. und letzten Platz. In der Saison 2011/2012 nahm Hofmann wieder an einem Weltcuprennen teil: In Železniki belegte er den 34. Rang, womit er diesmal zwei Rodler hinter sich liess. Auch bei internationalen Meisterschaften war der Grindelwalder wieder am Start. Er wurde bei der Juniorenweltmeisterschaft 2012 in Latsch 23. von 27 gewerteten und bei der Europameisterschaft 2012 in Nowouralsk 27. unter 31 gewerteten Rodlern.

Erfolge

Weltmeisterschaften
 Umhausen 2011: 36. Einsitzer

Europameisterschaften
 Nowouralsk 2012: 27. Einsitzer

Juniorenweltmeisterschaften
 Latsch 2012: 23. Einsitzer

Junioreneuropameisterschaften
 Laas 2011: 26. Einsitzer

Weltcup
 2 Platzierungen unter den besten 35

Weblinks

Einzelnachweise

Naturbahnrodler (Schweiz)
Schweizer
Geboren 1996
Mann

Daniel Hofmann (Naturbahnrodler)


Prince Wilhelm, Duke of Södermanland (Carl Wilhelm Ludvig; 17 June 1884 – 5 June 1965) was a Swedish and Norwegian prince. He authored many books (primarily in Swedish) as Prins Wilhelm.

Personal life

Wilhelm was born at Tullgarn Palace, the second son of King Gustaf V of Sweden and his wife Victoria of Baden.

Marriage and divorce
On 3 May 1908, in Tsarskoye Selo, Wilhelm married Grand Duchess Maria Pavlovna of Russia, a daughter of Grand Duke Paul Alexandrovich of Russia by his first wife Princess Alexandra of Greece and Denmark. The bride was a cousin of the reigning Russian tsar, Nicholas II. The couple had one son: Lennart (1909–2004).

The marriage was unhappy. Their son, Lennart, later wrote an autobiography in which he revealed several details of the Swedish royal family. The autobiography tells of how Maria, like her aunt and namesake Grand Duchess Maria Alexandrovna, Duchess of Saxe-Coburg and Gotha, felt that she had married beneath herself in marrying a younger son of the King of Sweden, and this caused problems of ego between the couple. Maria insisted that the servants address her by her correct style Your Imperial and Royal Highness, to the chagrin of her husband, who was merely a Royal Highness. When apprised of the matter, Wilhelm's father King Gustav V had no choice but to acquiesce with his daughter-in-law's wish, which was perfectly valid in law, and ordered that the imperial style be used invariably for Maria.

Maria sought a divorce because of what she described as the horror she then felt toward the Swedish royal family, due to their unlimited support of their official physician,  Axel Munthe, who had accosted her sexually. The divorce was granted in 1914, and Maria returned to Russia.

Later life
Wilhelm had a relationship, which was not publicly known, with Jeanne de Tramcourt which lasted from around 1914 (starting date unknown) until Jeanne's death in 1952. They lived together for more than 30 years on the estate Stenhammar near Flen. This was at a time when cohabitation was very unusual and not officially allowed to occur among royalty. Jeanne de Tramcourt was therefore called his "hostess" at Stenhammar. On 2 January 1952 she died in a car accident in a snowstorm near Stjärnhov in Södermanland, when they were on their way to Stenhammar after visiting Wilhelm's son Lennart. Wilhelm was driving when the accident took place. After this tragedy, he is said never to have recovered.

Career and interests
Wilhelm was a noted photographer and the author of several books written in Swedish under the pen name Prins Wilhelm.

In keeping with protocol demanded of royalty in modern democracies, Wilhelm kept studiously away from politics. One of his rare forays into the political sphere happened during the Second World War, following the murder of the Danish playwright and Lutheran pastor Kaj Munk on 4 January 1944. It was alleged, perhaps correctly, that the occupying German forces (specifically the Gestapo) were behind the murder, and the Danish resistance newspaper De frie Danske carried condemnatory reactions from numerous influential Scandinavians. Wilhelm was one of those who condemned the murder.

Death

Wilhelm suffered from emphysema caused by several years of chain smoking and died in his sleep, from a heart attack, in Flen, just 12 days before his 81st birthday.

Honours and awards
He received the following orders and decorations:

National honours
 Knight and Commander of the Seraphim, 17 June 1884
 Knight of the Order of Charles XIII, 17 June 1884
 Commander Grand Cross of the Sword, 17 June 1884
 Commander Grand Cross of the Polar Star, 17 June 1884
 Commander Grand Cross of the Order of Vasa, 16 June 1948
 King Oscar II and Queen Sofia's Golden Wedding Medal
 King Oscar II's Jubilee Commemorative Medal
 Crown Prince Gustaf V and Crown Princess Silver Wedding Medal
 King Gustaf V's Jubilee Commemorative Medal (1928)
 King Gustaf V's Jubilee Commemorative Medal (1948)

Foreign honours

Arms

Ancestors

References

External links

Wilhelm, Prince of Sweden and Norway, Duke of Södermanland
Wilhelm, Prince of Sweden and Norway, Duke of Södermanland
Wilhelm, Prince of Sweden and Norway, Duke of Södermanland
Wilhelm 1884
Knights of the Order of Charles XIII
Commanders Grand Cross of the Order of the Sword
Commanders Grand Cross of the Order of the Polar Star
Grand Crosses of the Order of Vasa
Knights of the Order of the Norwegian Lion
Recipients of the King Haakon VII Freedom Cross
Honorary Knights Grand Cross of the Royal Victorian Order
Recipients of the Order of the Netherlands Lion
Grand Crosses of the Order of Saint-Charles
Dukes of Södermanland
Sons of kings
Swedish Navy rear admirals
Swedish Army major generals
Recipients of orders, decorations, and medals of Ethiopia

Prince Wilhelm, Duke of Södermanland


Darko Anić (Zadar, 30. travnja 1957.), hrvatsko-francuski šahovski velemajstor

Prvi šahovski uspjeh bilo je osvajanje prvenstva Zadra 1974. godine, zatim sveučilišni prvak Zagreba 1976.,. 1979. godine prvak je Dalmacije, a hrvatski prvak 1985. godine te doprvak Francuske 1997. godine. Međunarodni je velemajstor od 1999. godine. Šahovski trener već sa 17 godina. 2004. vodio je francusku reprezentaciju na šahovskoj olimpijadi u Calviji.

Najviši rejting mu je bio 1. siječnja 2000., kad je imao 2499 bodova i bio 15. među francuskim šahistima.

Napisao šahovske knjige o Kraljevoj indijci E67 i Obrani s dva skakača C55.

Po statistikama FIDE sa službenih internetskih stranica od 1. siječnja 2014., ima 2413 bodova.

Izvori

Vanjske poveznice
Hrvatski šahovski savez  Nacionalna rejting lista
Izabrane šahovske partije na Chessgames
FIDE
ChessBase

Životopisi, Zadar
Hrvatski šahovski velemajstori
Francuski šahisti
Šahovski velemajstori

Darko Anić


Mauser (Mavzer), Alman tüfek firması. 1874 yılında, Prusya ordusu için tüfek üretmek amacıyla Paul Von Mauser tarafından kurulmuştur.

Üretilen ilk tüfek Mauser Model 1871 diğer adıyla Infanterie-Gewehr 71'''dir. (Almanca infanterie gewehr, "piyade tüfeği" demektir.) O dönemde Alman İmparatorluğu'nda standart piyade tüfeği haline gelmiştir. Sonraki modeller bu tüfek üzerinden geliştirilecektir. Firmanın ürettiği en meşhur tüfek, Wehrmacht'ın 1935'te envanterine dahil ettiği ve II. Dünya Savaşı'nda büyük rol oynamış Karabiner 98 Kurz adlı tüfektir. Ayrıca "mavzer" terimi, I. Dünya Savaşı sırasında Alman İmparatorluğu'nun ürettiği, Osmanlı İmparatorluğu'nun da kullandığı sürgülü tüfeğe Türkçede verilen genel isimdir. Silahın gerçek adı Gewehr 98'dir. Genel olarak "Model 98" (Gewehr 98) olarak da adlandırılan bu tüfek gelmiş geçmiş en başarılı sürgülü tüfektir. Kar 98k'' da Model 98'in namlusunun kısaltılmış versiyonudur.

Dış bağlantılar
The Model 1893/95 "Boer Model" Mauser, Paul Scarlata, shootingtimes.com
 German 1888 Commission Rifles
 The formally Mauser branded autocannons and products
 Persian Mauser
 Zastava Arms
 The Mauser Bolt Rifles FAQ
 M1878/80 Mauser Milovanovic
 Mauser Collectors Forum
 Luger Artillery and Mauser Parabellum

Video
 Nazarian's Gun's Recognition Guide (FILM) A member of NZR Para (PMC) with a somewhat modified K98k (.swf)

Kullanım kılavuzu
 Nazarian's Gun's Recognition Guide (MANUAL) FN 98 Manual (.pdf)

Silah üreticileri
Baden-Württemberg merkezli şirketler
Almanya merkezli ateşli silah üreticileri
1874'te kurulan oluşumlar
2004'te feshedilmiş oluşumlar

Mauser


Steve Jobs este un film american biografic din 2015 regizat și co-produs de Danny Boyle. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Seth Rogen, Michael Fassbender, Kate Winslet și Jeff Daniels. Scenariul este scris de  Aaron Sorkin pe baza unei cărți omonime de Walter Isaacson. Are două nominalizări la Premiile Oscar.

Prezentare

Drama Steve Jobs este plasată în culisele producției și lansărilor de acum legendare pentru trei produse Apple, culminând cu lansarea istorică a computerului iMac, din perspectiva personală a celui care s-a aflat în epicentrul acestei adevărate revoluțîi digitale.

Michael Fassbender este Steve Jobs, Kate Winslet este Joanna Hoffman, fosta șefă de marketing de la Macintosh, Seth Rogen este Steve Wozniak, cofondator Apple, iar Jeff Daniels este John Sculley, fost CEO la Apple. Alături de aceștia îi regăsim pe Katherine Waterston în rolul lui Chrisann Brennan, fosta iubită a lui Steve Jobs, și pe Michael Stuhlbarg în rolul lui Andy Herzfeld, unul din membrii inițiali ai echipei de dezvoltare Apple Macintosh.

Distribuție
 Michael Fassbender - Steve Jobs, cofondator al Apple Inc.
 Kate Winslet - Joanna Hoffman, director de marketing Apple și NeXT și confidenta lui Steve Jobs în film.
 Seth Rogen - Steve Wozniak, cofondator al Apple și creator al Apple II.
 Jeff Daniels - John Sculley, CEO al Apple în 1983 - 1993.
 Katherine Waterston - Chrisann Brennan, fosta iubită a lui Jobs și mama Lisei.
 Michael Stuhlbarg - Andy Hertzfeld, un membru al echipei originale Mac.
 Makenzie Moss, Ripley Sobo și Perla Haney-Jardine - Lisa Brennan-Jobs (la vârste diferite), fiica lui Steve Jobs și a Chrisannei Brennan.
 Sarah Snook - Andrea "Andy" Cunningham, manager al lansărilor Macintosh și iMac.
 Adam Shapiro - Avie Tevanian, inginer software pentru NeXT și mai târziu la Apple.
 John Ortiz - Joel Pforzheimer, un jurnalist de la GQ care-l intervievează pe Jobs pe tot parcursul filmului.
 Stan Roth - George Coates, director lansare Computer NeXT.

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme despre informatică
 Oscar 2016

Filme din 2015
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Danny Boyle
Filme Universal Pictures
Filme biografice
Filme despre informatică
Filme Legendary Pictures

Steve Jobs (film din 2015)


Windows XP, Microsoft tarafından geliştirilen Windows NT işletim sistemi ailesinin önemli bir sürümüdür. Hem profesyonel kullanıcılar için geliştirilen Windows 2000'in, hem de genel kullanıcılar için geliştirilen Windows Me'nin doğrudan ardılıydı. 25 Ekim 2001'de başlayan perakende satışlarla 24 Ağustos 2001'de üretime sunuldu.

Windows XP'nin geliştirilmesi, 1990'ların sonunda, özellikle genel tüketici kullanımı için tasarlanmış Windows NT çekirdeği üzerine kurulu bir işletim sistemi olan "Neptune" olarak başladı. Windows 2000'in güncelleştirilmiş bir sürümü de başlangıçta iş piyasası için planlanmıştı; ancak Ocak 2000'de, her iki proje de hem tüketici hem de iş pazarları için tek bir işletim sistemi platformu olarak hizmet edecek olan "Whistler" kod adlı tek bir işletim sistemi lehine rafa kaldırıldı. Bu nedenle Windows XP, Windows 95 çekirdeğine ve MS-DOS'a dayanmayan ilk Windows tüketici sürümüydü.

Piyasaya sürülmesinden sonra Windows XP, eleştirmenler tarafından artan performans ve kararlılık (özellikle Windows Me ile karşılaştırıldığında), daha sezgisel bir kullanıcı arayüzü, gelişmiş donanım desteği ve genişletilmiş multimedya yetenekleri konusunda olumlu eleştiriler aldı. Ancak, bazı incelemeciler yeni lisanslama modeli ve ürün etkinleştirme sistemi konusunda endişeliydi. Windows XP ve Windows Server 2003'ün yerini sırasıyla Ocak 2007 ve Şubat 2008'de piyasaya sürülen Windows Vista ve Windows Server 2008 almıştır.

Windows XP için genel destek 14 Nisan 2009'da, genişletilmiş destek ise 8 Nisan 2014'te sona erdi. Böylece işletim sistemi, daha fazla destek ve güvenlik güncellemesi almayı durdurdu. Windows XP Professional tabanlı Windows Embedded POSReady 2009 ise Nisan 2019'a kadar güvenlik güncellemeleri aldı. Güncelleştirmeleri Windows XP'nin diğer sürümlerine uygulamak için resmi olmayan yöntemler kullanıma sunuldu. Microsoft, uyumsuzluk sorunlarını öne sürerek bu uygulamayı resmi olarak caydırdı.

Mayıs 2022 itibarıyla, Windows PC'lerin %0,44'ü (tüm kıtalarda pay %1'in altındadır) Windows XP çalıştırmaktadır. Windows XP, bilgisayarların %50-60'ından fazlasının kullandığı Ermenistan gibi birçok ülkede hala çok yaygındır.

Geliştirilme süreci
1990'ların sonlarında, Windows XP olacak işletim sisteminin geliştirmesi için iki ayrı ürüne odaklandı: Windows 2000'in ardılı olmayı amaçlayan "Odyssey"; ve MS-DOS tabanlı Windows 98'in ardından Windows NT mimarisini kullanan tüketici odaklı bir işletim sistemi olduğu bildirilen "Neptune".

Ancak projelerin çok iddialı olduğu ortaya çıktı. Ocak 2000'de, Windows 2000'in resmi olarak piyasaya sürülmesinden kısa bir süre önce, teknoloji yazarı Paul Thurrott, Microsoft'un hem Neptune'ü hem de Odyssey'i rafa kaldırdığını bildirdi. Whistler'ın amacı, hem tüketici hem de iş odaklı Windows hatlarını tek bir Windows NT platformu altında birleştirmekti: Thurrott, Neptune'ün "Windows Me'den alınan tüm özelliklerin basitçe yeniden yorumlandığı bir kara delik haline geldiğini ve Neptune ile Odyssey'in zaten aynı kod tabanına dayanacağından, onları tek bir projede birleştirmenin mantıklı olacağını belirtti."

13 Temmuz 2000'deki PDC'de Microsoft, Whistler'ın 2001'in ikinci yarısında piyasaya sürüleceğini duyurdu.

Microsoft, 31 Ekim 2000'de Whistler'ın ilk halka açık beta derlemesi olan 2296'yı yayınladı. Sonraki derlemeler, Internet Explorer 6.0, Microsoft Ürün Etkinleştirme sistemi ve Bliss masaüstü arka planı gibi Windows XP'nin özelliklerini yavaş yavaş tanıttı.

Whistler, 5 Şubat 2001'de gerçekelşetirilen bir medya etkinliği sırasında, XP'nin "eXPerience" anlamına geldiği Windows XP adı altında resmi olarak tanıtıldı.

Piyasaya sürülmesi
Haziran 2001'de Microsoft, Intel ve diğer bilgisayar üreticileriyle birlikte Windows XP'yi pazarlamak ve tanıtmak için en az 1 milyar ABD doları harcamayı planladığını belirtti. Kampanyanın teması "Yes You Can" (Evet Yapabilirsin), platformun genel yeteneklerini vurgulamak için tasarlandı. Microsoft başlangıçta "Prepare to Fly" (Uçmaya Hazırlan) sloganını kullanmayı planlamıştı, ancak 11 Eylül saldırılarının ardından duyarlılık sorunları nedeniyle değiştirildi.

24 Ağustos 2001'de Windows XP build 2600 üretime sunuldu (RTM). Microsoft Redmond Kampüsü'ndeki bir tören medya etkinliği sırasında, RTM yapısının kopyaları, birkaç büyük PC üreticisinin temsilcilerine evrak çantalarında verildi ve daha sonra dekore edilmiş helikopterlere bindiler. PC üreticileri, 24 Eylül 2001'den itibaren XP çalıştıran cihazları piyasaya sürebilecekken, XP'nin 25 Ekim 2001'de genel olarak perakende kullanılabilirliğe ulaşması bekleniyordu. Aynı gün Microsoft, XP'nin iki ana sürümü olan "Home" (ev kullanıcıları için Windows Me'nin yedeği olarak) ve "Professional" (profesyonel kullanıcılar için Windows 2000'in yedeği olarak) için nihai perakende fiyatlandırmasını da duyurdu.

Yeni ve güncellenmiş özellikler

Kullanıcı arayüzü
Önceki sürümlerle bazı benzerlikler korunurken, Windows XP'nin arayüzü, işletim sisteminin görünümünü tamamen değiştiren alfa birleştirme efektleri, alt gölgeler ve "görsel stiller" çeşitlerinin artmasıyla yeni bir görsel görünüme kavuştu. Etkinleştirilen efektlerin sayısı, bilgisayarın işlem gücüne bağlı olarak işletim sistemi tarafından belirlenir ve duruma göre devre dışı bırakılabilir. Ayrıca XP, Sıvı kristal ekranlardaki yazı tiplerinin görünümünü iyileştirmek için tasarlanmış yeni bir alt piksel oluşturma sistemi olan ClearType ile birlikte geldi. Yeni bir sistem simgeleri seti de yine XP ile birlikte tanıtıldı. Varsayılan duvar kağıdı olan Bliss, Napa, Kaliforniya'nın dışındaki Napa Vadisi'nde, yuvarlanan yeşil tepeler ve stratokümülüs ile sirüs bulutlarının olduğu mavi bir gökyüzünün fotoğrafıdır.

Başlat menüsü, XP'de ilk büyük değişikliğe uğradı ve sık kullanılan uygulamaları, son açılan belgeleri ve geleneksel basamaklı "Tüm Programlar" menüsünü listeleme, sabitleme ve görüntüleme özelliğine sahip iki sütunlu bir düzene geçti. Görev çubuğu artık tek bir uygulama tarafından açılan pencereleri, tek tek pencereleri listeleyen bir açılır menü ile tek bir görev çubuğu düğmesinde gruplayabilir hale getirildi. Bildirim alanı ayrıca varsayılan olarak "etkin olmayan" simgeleri de gizlemektedir. Bunların yanı sıra, "ortak görevler" listesi eklendi ve Windows Gezgini'nin kenar çubuğu, ortak eylemlerin listelerini içeren yeni bir görev tabanlı tasarım kullanacak şekilde güncellendi; görüntülenen görevler, bir klasördeki içeriğin türüyle bağlamsal olarak alakalıdır (örneğin, müzik görüntülü bir klasör, klasördeki tüm dosyaları oynatmayı veya bir CD'ye yazmayı önerir).

Hızlı kullanıcı geçişi ile ek kullanıcılar, mevcut kullanıcıların programlarını kapatıp oturumlarını kapatmalarına gerek kalmadan Windows XP işletim sistemine sahip bir bilgisayarda oturum açmasına olanak tanır.

Altyapı
Windows XP, başlatma ve uygulama açılış sürelerini iyileştirmek için ön başlatıcı kullanır. Güncellenen sürücüler istenmeyen sonuçlar verirse, güncellenmiş bir aygıt sürücüsünün kurulumunu geri almak da Windows XP ile mümkün hale gelmiştir.

Windows Ürün Aktivasyonu olarak bilinen bir kopya koruma sistemi, Windows XP ve onun sunucu versiyonu olan Windows Server 2003 ile tanıtılmıştır. Tüm Windows lisansları, internet veya telefon yardım hattı aracılığıyla iletilen bilgisayar donanımından gelen bilgiler kullanılarak oluşturulan benzersiz bir kimliğe bağlı olmalıdır. Ayrıca Windows, kurulumdan sonraki 30 gün içinde etkinleştirilmezse, işletim sistemi etkinleştirilene kadar çalışmayı durdurmaktaydı.

Ağ ve internet işlevleri
Windows XP yerleşik olarak Internet Explorer 6, Outlook Express 6, Windows Messenger ve MSN Explorer ile birlikte gelmektedir. İnternet Bağlantısı Güvenlik Duvarı, UPnP ile İnternet Bağlantı Paylaşımı entegrasyonu, NAT geçiş API'leri, Hizmet Kalitesi özellikleri, IPv6 ve Teredo tünelleme, Arka Plan Akıllı Aktarım Hizmeti, genişletilmiş faks özellikleri, ağ köprüleme, eşler arası ağ oluşturma, çoğu DSL modem için destek, otomatik yapılandırma ve dolaşım ile IEEE 802.11 (Wi-Fi) bağlantıları, TAPI 3.1 ve FireWire üzerinden ağ oluşturma gibi özellikler de yerleşik olarak Windows XP ile birlikte gelmektedir. Kullanıcıların bir ağ veya internet üzerinden Windows XP çalıştıran bir bilgisayara bağlanıp uygulamalarına, dosyalarına, yazıcılarına ve cihazlarına erişmesine veya yardım istemesine olanak tanıyan Uzaktan Yardım ve Uzak Masaüstü özellikleri de eklenmiştir.

Geriye dönük uyumluluk
Windows'un belirli sürümlerini hedefleyen veya kilitleyen çalışan yazılımı etkinleştirmek için "Uyumluluk modu" eklenmiştir. Bu özellik, Windows 95'ten başlayarak, Windows'un seçili önceki bir sürümünün yazılıma benzetilmesine olanak tanır.

Kaldırılan özellikler
Windows'un önceki sürümlerinin parçası olan bazı programlar ve özellikler, Windows XP'de bulunmamaktadır. Windows 9x öncülünde bulunan çeşitli MS-DOS komutları, POSIX ve OS/2 alt sistemlerinde olduğu gibi kaldırıldı.

Ağ oluşturmada NetBEUI, NWLink ve NetDDE kullanımdan kaldırıldı ve varsayılan olarak gelmedi. Tak ve çalıştır uyumu olmayan iletişim cihazlar da (modemler ve ağ arabirim kartları gibi) artık desteklenmemekteydi.

Sürümler

İşletim sistemi öncelikle, yoğun yerelleştirme (yerel yer işaretlerinin görüntülerini içeren duvar kağıtları ve ekran koruyucular dahil) ve temel bilgisayar görevleriyle ilgili video eğitimlerini içeren bir "Desteğim" alanı içeren ilk kez bilgisayar sahiplerine yöneliktir.

Windows XP, piyasaya sürüldüğünde; Home Edition ve Professional Edition olmak üzere iki ana sürüm olarak yayınlandı. Her iki sürüm de perakende olarak yeni bilgisayarlara önceden yüklenmiş yazılımlar ve kutulu kopyalar olarak sunuldu. Kutulu kopyalar "Yükseltme" veya "Tam" lisanslar olarak satıldı; "Yükseltme" sürümleri biraz daha ucuzdu, ancak yüklemek için mevcut bir Windows sürümünü gerektiriyordu. "Tam" sürüm ise, işletim sistemi veya mevcut Windows sürümü olmayan sistemlere yüklenebilirdi. XP'nin iki sürümü farklı pazarlara yönelikti: Home Edition açıkça son kullanıcı kullanımına yöneliktir ve bir Windows etki alanına katılma, İnternet Bilgi Hizmetleri ve Çok Dilli gibi Professional'da bulunan belirli gelişmiş ve kurumsal odaklı özellikleri varsayılan olarak devre dışıdır. Windows 98 veya Me, her iki sürüme de yükseltilebilir, ancak Windows NT 4.0 ve Windows 2000 yalnızca Professional'a yükseltilebilir.

XP'nin iki özel sürümü, 2002'de belirli donanım türleri için, yalnızca OEM kanalları aracılığıyla önceden yüklenmiş yazılım olarak tanıtıldı. Windows XP Media Center Edition başlangıçta Windows Media Center'ı içeren TV alıcılı ("Media Center PC" adı altında pazarlanan) yüksek kaliteli ev sineması bilgisayarları için tasarlanmıştı. Microsoft ayrıca, ek kalem girişi özellikleri içeren ve Tablet PC özelliklerini karşılayan mobil cihazlar için optimize edilmiş Windows XP Tablet PC Edition'ı da tanıtmıştır. Ayrıca XP'nin iki farklı 64-bit sürümü de kullanıma sunulmuştur. İlki, Windows XP 64-Bit Edition, IA-64 (Itanium) sistemleri için tasarlanmıştı; İş istasyonlarında IA-64 kullanımı AMD'nin x86-64 mimarisi lehine düştüğünden, Itanium sürümü Ocak 2005'te durduruldu. Aynı yılın Nisan ayında, Windows XP Professional x64 Edition adlı x86-64 mimarisini destekleyen yeni bir 64-bit sürümü yayınlandı.

Microsoft ayrıca, düşük maliyetli PC'lere yönelik özel bir Home Edition çeşidi olan Windows XP Starter Edition'ın 2004 yılında piyasaya sürülmesiyle gelişmekte olan pazarları da hedef aldı. Bu versiyon öncelikle, yoğun yerelleştirme (yerel yer işaretlerinin görüntülerini içeren duvar kağıtları ve ekran koruyucular dahil) ve temel bilgisayar görevleriyle ilgili video eğitimlerini içeren bir "Desteğim" alanı içeren ilk kez bilgisayar sahiplerine yöneliktir. Ayrıca belirli "gelişmiş" özellikleri barındırmaz ve kullanıcıların aynı anda üçten fazla uygulama çalıştırmasına izin vermez. Hindistan ve Tayland'daki pilot programın ardından Starter sürümü, 2005 yılı boyunca diğer gelişmekte olan pazarlarda da piyasaya sürüldü.

Hizmet paketleri
Hizmet paketleri, tüm güncelleştirmelerin ve hatta kendisinden önce yayımlanmış hizmet paketlerinin bir üst kümesi olan toplu güncelleştirme paketidir. Windows XP için toplam üç adet hizmet paketi yayımlanmıştır. Service Pack 3, canlı bir işletim sistemini güncellemek için en az Service Pack 1'in kurulu olması gerektiğinden biraz farklıdır. Ancak, Service Pack 3 yine de bir Windows yükleme diskine gömülebilir; SP1 bunu yapmak için bir ön koşul olarak bildirilmemiştir.

Service Pack 1
Windows XP için Service Pack 1 (SP1) 9 Eylül 2002'de yayımlandı. XP'nin orijinal sürümünden bu yana yayınlanan tüm güvenlik yamalarıyla birlikte 300'den fazla küçük, RTM sonrası hata düzeltmesi içeriyordu. SP1 ayrıca USB 2.0 desteği, Microsoft Java Sanal Makinesi, .NET Framework desteği ve o sırada çıkacak olan Media Center ve XP'nin Tablet PC sürümleri tarafından kullanılan teknolojiler için destekleri içeriyordu. SP1'in en dikkat çekici özelliği ise Windows XP'de kullanılacak varsayılan programların değiştirilebilmesiydi.

3 Şubat 2003'te Microsoft, Service Pack 1a'yı (SP1a) yayımladı. Microsoft Java Sanal Makinesinde yapılan geliştirmeler haricinde SP1 ile aynıydı.

Service Pack 2

Windows XP Home ve Professional sürümleri için Service Pack 2 (SP2) 25 Ağustos 2004'te yayımlandı. Başlıca özellikleri arasında Wi-Fi için WPA şifreleme uyumluluğu ve Wi-Fi ağ kullanıcı arabiriminde kullanılabilirlik iyileştirmeleri, kısmi Bluetooth desteği ve güvenlik sistemlerinde (Windows Güvenlik Duvarı) çeşitli iyileştirmeler yer alıyordu.

Ağustos 2006'da Microsoft, Internet Explorer'da ActiveX denetimlerinin bir kullanıcı bunlarla etkileşime geçmeden önce manuel olarak etkinleştirilmesini gerektiren bir düzeltme eki eklemek için Windows XP ve Windows Server 2003 SP2 (SP2b) için güncelleştirilmiş yükleme medyası yayınladı. Bu düzeltme, tarayıcının Eolas'a ait bir patenti ihlal etmemesi için yapılmıştır. Microsoft zaman içinde patenti lisansladı ve Nisan 2008'de değişikliği geri alan bir yama daha yayınladı. Eylül 2007'de, XP Professional için SP2c olarak bilinen başka bir küçük revizyon daha yayımlandı.

Windows XP Service Pack 2 daha sonra Windows Embedded for Point of Service ve Windows Fundamentals for Legacy PC's sürümlerine de dahil edildi.

Service Pack 3
Üçüncü ve son Hizmet paketi olan SP3, Windows Vista'nın yayımlanmasından yaklaşık bir yıl sonra ve Windows 7'nin yayımlanmasından yaklaşık bir yıl önce, Nisan - Haziran 2008 arasında farklı kanallar aracılığıyla yayımlandı.
10 Temmuz 2008'de otomatik güncelleştirmeler kullanıcılara otomatik olarak gönderilmeye başlandı. Microsoft tarafından, Windows XP'ye yönelik bağımsız güncellemeler olarak ayrı olarak sunulan yeni özelliklerin yanı sıra Windows Vista'dan desteklenen özelliklerin yer aldığı ayrıntılı bir özellik grubuna genel bakış yayınlandı. SP3'e toplam 1.174 düzeltme dahildir. Service Pack 3, Internet Explorer 8'e kadar olan sistemlere kurulabilir; Internet Explorer 7, SP3'ün bir parçası olarak dahil edilmedi.

Service Pack 3, geliştiricilerin sistem genelinde uyumluluk uygulama ayarlarından bağımsız olarak kodları için Veri Yürütme Engellemesi'ni etkinleştirmesine olanak tanıyan API'ler, Güvenlik Destek Sağlayıcı Arayüzü, WPA2'deki iyileştirmeler dahil olmak üzere SP2'ye kıyasla güvenlik geliştirmelerini içeriyordu.

Windows XP Service Pack 3 daha sonra Windows Embedded Standard 2009 ve Windows Embedded POSReady 2009'a dahil edildi.

Destek süresi
Windows XP'nin (hizmet paketi olmadan) orijinal sürümüne yönelik destek 30 Ağustos 2005'te sona erdi. Hem Windows XP Service Pack 1 hem de 1a, 10 Ekim 2006'da kullanımdan kaldırıldı ve hem Windows 2000'nin hem de Windows XP SP2'nin, Windows XP Service Pack 3'ün piyasaya sürülmesinden yaklaşık 24 ay sonra 13 Temmuz 2010'da desteği sona erdi. Microsoft, Windows XP'nin OEM'ler için olan genel lisansını durdurdu ve Windows Vista'nın piyasaya sürülmesinden 17 ay sonra 30 Haziran 2008'de işletim sisteminin perakende satışlarına son verdi. Ancak 3 Nisan 2008'de, 22 Ekim 2009'da Windows 7'nin kullanıma sunulmasından bir yıl sonrasına kadar "ultra düşük maliyetli kişisel bilgisayarlar", özellikle netbook'lar olarak tanımladığı şeyi üreten OEM'ler için bir istisna uyguladı. Microsoft'tan Kevin Hutz, kararın Windows işletim sistemine sahip düşük donanımlı bilgisayarlara yönelik bariz pazar talebi nedeniyle verildiğini belirtmesine rağmen, analistler hareketin esas olarak Linux tabanlı netbooklarla rekabet etmeyi amaçladığını düşündüler.

Gömülü sistemler için geliştirilmiş Windows XP sürümleri de farklı destek ilkelerine sahiptir: Windows XP Embedded SP3 ve Windows Embedded for Point of Service SP3, sırasıyla Ocak ve Nisan 2016'ya kadar desteklenmiştir. Windows Embedded Standard 7'nin yerini alan Windows Embedded Standard 2009 ve Windows Embedded POSReady 7'nin yerini alan Windows Embedded POSReady 2009, sırasıyla Ocak ve Nisan 2019'a kadar desteklendi. Bu güncellemeler, gömülü sistem sürümleri için tasarlanırken, Nisan 2019'a kadar resmî olmayan yamaları etkinleştiren bir kayıt defteri hackiyle standart bir Windows XP'ye de indirilebilir. Ancak Microsoft, uyumsuzluk sorunlarını öne sürerek Windows XP kullanıcılarına bu düzeltmeleri yüklememelerini tavsiye etti.

Destek sonu
14 Nisan 2009'da Windows XP için temel destek sona erdi ve genişletilmiş destek aşamasına gelindi; Microsoft, Windows XP için her ay güvenlik güncelleştirmeleri sağlamaya devam etti, ancak ücretsiz teknik destek, garanti talepleri ve tasarım değişiklikleri gibi temel destekler artık sunulmuyordu. Genişletilmiş destek, Windows XP'nin piyasaya sürülmesinden 12 yıl sonra, normalde Microsoft ürünlerinin destek ömrü yalnızca 10 yıl olmasına rağmen 8 Nisan 2014'te sona erdi. 8 Nisan'da yayınlanan son güvenlik güncellemelerinin ötesinde, XP için ücretsiz güvenlik yamaları veya destek bilgileri sağlanmamaktadır; "Kritik yamalar" oluşturulmaya devam edecek ve yalnızca ücretli bir "Özel Destek" planına abone olan müşterilere sunulacaktır. Bir Windows bileşeni olduğundan, Windows XP için Internet Explorer'ın tüm sürümleri de desteklenmez hale geldi.

Ocak 2014'te, dünyadaki 3 milyon ATM'nin %95'inden fazlasının hala Windows XP (ATM'lerdeki baskın işletim sistemi olarak IBM'in OS/2'nin yerini alan) çalıştırdığı tahmin ediliyordu; ATM'lerin ortalama yaşam döngüsü yedi ila on yıl arasındadır, ancak bazılarının yaşam döngüleri 15'e kadar çıkmıştır. Birkaç ATM üreticisi ve müşterileri tarafından 2014 yılı boyunca Windows 7 tabanlı sistemlere geçme planları yapılırken, üreticiler ayrıca destek yaşam döngüleri için daha fazla esneklik sağlamak için gelecekte Linux tabanlı platformları kullanma olasılığını da değerlendirdi. Bu tarihten sonra ATM Industry Association (ATMIA) Windows 10'u ATM'ler için yeni bir alternatif olarak onayladı.

Ayrıca, Çin'deki tüm bilgisayarların en az %49'u 2014'ün başında halen XP kullanıyordu. Bu bekletmeler birkaç faktörden etkilenmiştir; Çin Bilimler Akademisi'nden Ni Guangnan, Windows 8 kullanıcılarının Amerika Birleşik Devletleri federal hükûmetinin gözetimine maruz bırakabileceği konusunda uyarıda bulunurken, Microsoft'un "garantili" destek sağlayamamasını protesto etmek için Çin, Mayıs 2014'te hükûmet kurumlarında kullanılması için Windows 8'in satın alınmasını yasakladı. Hükûmet ayrıca, kullanıcıların daha yeni sürümleri yasal olarak satın almak yerine korsan olarak kullanacakları için, yaklaşan desteğin sona ermesinin Microsoft ile korsanlıkla mücadele girişimlerini etkileyebileceğinden endişe duyuyordu. Bu nedenle, hükûmet yetkilileri Microsoft'tan bu nedenlerle XP için destek süresini uzatmasını resmen talep etti. Microsoft isteklerine uymasa da, Lenovo, Kingsoft ve Tencent gibi bir dizi büyük Çinli yazılım geliştiricisi, XP'den geçiş yapan Çinli kullanıcılar için ücretsiz destek ve kaynak sağlayacağını belirtti. Bazı hükûmetler, özellikle Hollanda ve Birleşik Krallık, Windows XP'nin sürekli dahili kullanımı için Microsoft ile "Özel Destek" planları üzerinde pazarlık yapmayı seçtiler; İngiliz hükûmetinin anlaşması bir yıl sürdü. Bu anlaşma aynı zamanda Windows XP ile aynı gün desteği sona eren Office 2003'e de desteği kapsıyordu ve 5,5 milyon sterline mal olmuştu.

8 Mart 2014'te Microsoft, her ayın 8'inde kullanıcılara desteğin sona erdiğini hatırlatmak için açılır pencere şeklinde bir bildirim görüntüleyen bir XP güncellemesi dağıttı; ancak bu bildirimler kullanıcı tarafından devre dışı bırakılabilir. Microsoft ayrıca, kullanıcıların dosyaları ve ayarları XP'den daha yeni bir Windows sürümüne sahip bir bilgisayara taşımasına yardımcı olmak için PCmover yazılımının özel bir "ekspres" sürümünü sağlamak için Laplink ile ortaklık kurdu.

Desteğin sona ermesine rağmen, hala XP'yi geçmemiş kayda değer sorunlar vardı; Windows Vista'nın düşük seviyede talep görmesi, Büyük Durgunluk, Vista'nın etkileri ve Windows'un yeni sürümlerinin kurumsal ortamlarda kullanılan sürümlerinin yenilenmesi için oldukça fazla işlem gerekmesi gibi nedenlerle daha yeni Windows sürümlerine sahip daha yeni bilgisayarların satışları azaldı ve birçok kullanıcı XP'de kalmayı seçti. Başlıca güvenlik yazılımı satıcıları (Microsoft'un kendisi dahil), bu önlemlere rağmen, Google Chrome, Mozilla Firefox ve Opera web tarayıcılarının geliştiricileri ile birlikte, Windows XP için desteğin sona ermesinden sonra değişen kapsamlarda destek ve tanımlar sunmaya devam etmeyi planladı; eleştirmenler benzer şekilde, kullanıcıların sonunda XP'yi bırakıp desteklenen bir sürüme geçmeleri gerektiğini savundu. Amerika Birleşik Devletleri Bilgisayar Acil Durum Hazırlık Ekibi, Mart 2014'te kullanıcılara desteğin yaklaşmakta olduğunu bildiren ve 8 Nisan'dan sonra XP kullanmanın ABD hükûmetinin bilgi güvenliği gereksinimlerini karşılamalarını engelleyebileceğini bildiren bir uyarı yayınladı.

Microsoft, 14 Temmuz 2015'e kadar XP için Kötü Amaçlı Yazılımları Temizleme Aracı (MSRT) için Security Essentials virüs tanımlarını ve güncellemelerini sağlamaya devam etti. Genişletilmiş desteğin de sonu yaklaştıkça Microsoft, güvenlik açısından XP müşterilerini Windows 7 veya 8 gibi daha yeni sürümlere geçmeye daha fazla teşvik etmeye başladı ve saldırganların daha yeni Windows sürümleri için güvenlik yamalarını tersine çevirebileceğini ve bunları hedeflemek için kullanabileceğini öne sürdü. Windows XP, Microsoft'un desteklemeyi bıraktıktan sonra keşfedilen çok sayıda güvenlik açığı tarafından uzaktan kullanılabilir.

Benzer şekilde, XP çalıştıran özel cihazlar, özellikle tıbbi cihazlar, piyasaya sürülmeden önce ilgili düzenleyiciler tarafından onaylanan yazılımlarında herhangi bir revizyona (temel işletim sistemi için güvenlik güncellemeleri dahil) sahip olmalıdır. Bu nedenle, üreticiler genellikle cihazların işletim sistemlerinde herhangi bir güncellemeye izin vermediler ve bu da onları güvenlik açıklarına ve kötü amaçlı yazılımlara açık bıraktı.

Windows XP desteğinin sona ermesine rağmen Microsoft, büyük güvenlik açıklarını düzeltmek için işletim sistemi için üç acil durum güvenlik güncelleştirmesi yayımladı:

 Tüm Windows sürümlerinde Internet Explorer 6 ila 11'de yakın zamanda keşfedilen güvenlik açıklarını gidermek için Mayıs 2014'te yayınlanan bir yama.
 WannaCry fidye yazılımı saldırısı tarafından kullanılan bir güvenlik açığını gidermek için Mayıs 2017'de yayınlanan bir yama.
 Uzak Masaüstü Hizmetlerinde WannaCry güvenlik açığına benzer şekilde yararlanılabilen kritik bir kod yürütme güvenlik açığını gidermek için Mayıs 2019'da yayınlanan bir yama.
Araştırmacılar, Ağustos 2019'da, Windows 10 kullanıcılarının, birden çok sağlayıcının donanım aygıt sürücülerinin tasarım kusurları nedeniyle "kritik" sistem ihlali riski altında olabileceğini bildirdi. Microsoft, Temmuz 2019'da Windows XP ve Windows Me'deki Microsoft İnternet Oyunları hizmetlerinin 31 Temmuz 2019'da (ve Windows 7 için 22 Ocak 2020'de) sona ereceğini duyurdu. Steam gibi diğer oyun hizmeti sunan şirketler de aynı şeyi yaptı ve Ocak 2019'da Windows XP ve Windows Vista desteğini sonlandırdı.

2020'de Microsoft, SHA-1 uç noktaları için Windows Update hizmetini devre dışı bırakacağını duyurdu; Windows XP, SHA-2 için bir güncelleme almadığından, Windows Update Hizmetleri, Temmuz 2020'nin sonlarından itibaren işletim sisteminde artık kullanılamamaktadır. Ancak, Ekim 2021 itibarıyla, Windows XP için eski güncellemeler hala Microsoft Update Katalogu'nda bulunmaktadır.

Kabul görme
Windows XP, ilk olarak 2001 yılında piyasaya sürüldüğünde olumlu tepkiler almıştır. CNET, yeni arayüzün önceki sürümlerden "daha keskin" ve daha sezgisel olduğunu göz önünde bulundurarak, ancak "el tutuşu" ile deneyimli kullanıcıları "rahatsız edebileceğini" düşünerek işletim sistemini "yutturmaya değer" olarak nitelendirdi. XP'nin genişletilmiş multimedya desteği ve CD yazma işlevi, akıcı ağ araçlarıyla birlikte not edildi. Windows 2000 ve Me'ye kıyasla XP'nin performans iyileştirmeleri ve 2000'e kıyasla artan yerleşik aygıt sürücüsü sayısı da övüldü.

Pazar payı

Net Applications tarafından oluşturulan web analitiği verilerine göre, Windows XP, Windows 7'nin onu geçtiği (daha sonra Windows 10 tarafından geçildi), Ağustos 2012'ye kadar en yaygın kullanılan işletim sistemiydi, StatCounter ise bunun neredeyse bir yıl önce gerçekleştiğini belirtiyor.

Eylül 2022 itibarıyla, çoğu bölge veya kıtalardaki bilgisayarlarda Windows XP pazar payı, toplam Windows payının bir kısmı olarak %1'in altına düştü (Afrika'da %0,5).

Kaynak kodu sızıntısı
23 Eylül 2020'de Windows XP Service Pack 1 ve Windows Server 2003'ün kaynak kodları, bilinmeyen bir kullanıcı tarafından 4chan görüntü panosuna sızdırıldı. Anonim kullanıcılar kodu derlemeyi başardı ve bir Twitter kullanıcısı, YouTube'da kodun orijinal olduğunu kanıtlayan sürecin videolarını yayınladı. Videolar daha sonra Microsoft tarafından telif hakkı gerekçesiyle kaldırıldı. Winlogon kaynak kodu ve diğer bazı bileşenler eksik olduğundan sızıntı eksikti. Orijinal sızıntı, mıknatıs bağlantıları ve yükleri orijinal olarak Server 2003 ve XP kaynak kodunu içeren ve daha sonra ek dosyalarla güncellenen torrent dosyaları kullanılarak yayıldı; bunlar arasında Microsoft ürünlerine, patentlerine, aşı karşıtı hareketler tarafından Bill Gates hakkındaki komplo teorileri hakkında medya ve farklı konularda çeşitli PDF dosyaları da bulunuyordu.

Microsoft, sızıntıları araştırdığını belirten bir bildiri yayınladı.

Ayrıca bakınız
 Windows XP görsel stilleri
 Microsoft Windows tarihi

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar

Windows NT
XP
2001 yazılımları
IA-32 işletim sistemleri

Windows XP


Super Bowl XI je bio završna utakmica 57. po redu sezone nacionalne lige američkog nogometa. U njoj su se sastali pobjednici NFC konferencije Minnesota Vikingsi i pobjednici AFC konferencije Oakland Raidersi. Pobijedili su Raidersi rezultatom 32:14, te tako osvojili svoj prvi naslov prvaka.

Utakmica je odigrana na stadionu Rose Bowl u Pasadeni u Kaliforniji, kojoj je to bilo prvo domaćinstvo Super Bowla.

Tijek utakmice

Statistika utakmice

Statistika po momčadima

Statistika po igračima

Napomena: * - broj kompletiranih dodavanja/ukupno dodavanja, ** - ukupno jardi dodavanja, *** - broj touchdownova (polaganja), **** - broj izgubljenih lopti

Izvori

1976

Super Bowl XI


ඔක්තෝබර් 5 යනු ග්‍රෙගරි දින දසුන අනුව මෙය මෙම වසරේ 278 වන දිනය යි. වසර අවසන්වීමට තව දින 87ක් ඇත.

ඔක්තෝබර්
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

ඔක්තෝබර් 5


Sydney Theatre Company (STC) is an Australian theatre company based in Sydney, New South Wales. The company performs in The Wharf Theatre at Dawes Point in The Rocks area of Sydney as well as the Roslyn Packer Theatre (formerly Sydney Theatre) and the Sydney Opera House Drama Theatre.

History

Sydney Theatre Company was formed in December 1978, following the closure of the Old Tote Theatre Company the month before. The then premier, Neville Wran, approached Elizabeth Butcher who had been seconded from the National Institute of Dramatic Art to administer the Old Tote and asked her to set up a new state theatre company to perform in the drama theatre of the Sydney Opera House. Butcher established its legal identity and managerial structure and proposed the name "Sydney Theatre Company"{. With John Clark (director of NIDA) as the artistic adviser of the first season, five theatre companies were invited to produce six plays to be presented by STC as the 1979 interim season in the drama theatre. The first production, by the Paris Company, was A Cheery Soul by Patrick White (an  Australian Nobel Laureate for Literature), directed by Jim Sharman and featuring Robyn Nevin as Miss Docker.

In June 1979, Richard Wherrett, then one of Nimrod Theatre's co-artistic directors, was appointed artistic director of STC to plan and organise activities for the 1980 season. The first STC-produced play was The Sunny South (1 January 1980) by George Darrell with music by Terence Clarke, directed by Richard Wherrett and assisted by John Gaden.

In its early years the company operated out of several rented premises around the city, producing 38 productions in five separate venues. Elizabeth Butcher, STC administrator, was given the task of finding one location that could house all the activities of the company, and a theatre. After an extensive search, Butcher had the vision to propose the derelict Walsh Bay Wharf 4/5 as STC's new home, immediately envisaging the capacity of the building to fulfil all requirements of space, location and additional venue. On 12 September 1983, the premier, Neville Wran, announced that the state government had approved the expenditure of $3.5 million to finance the project. The 60-year-old ironbark timber wharf warehouse was converted into premises suitable for creating, producing, performing and enjoying theatre.

The Wharf was officially handed over to STC in a plaque-unveiling ceremony on 13 December 1984. In 1985, The Wharf, by architects Vivian Fraser in association with NSW Govt Architect JW Thomson, won the Sir John Sulman Medal awarded by the Royal Australian Institute of Architects (NSW Chapter) for a work of excellence in public and commercial architecture. The first STC production in The Wharf Theatre (now Wharf 1), 17 January 1985, was Late Arrivals by Pamela van Amstel and directed by Wayne Harrison in his directorial debut. (Harrison went on to become the second artistic director of the company, in 1990.) The play was part of a season of one-act plays called Shorts at the Wharf.

Other performing arts companies and organisations later moved into the premises at The Wharf, including Sydney Dance Company, Ausdance, Sydney Philharmonia Choirs, Gondwana Choirs, Sydney Children's Choir, Australian Theatre for Young People, and Bangarra Dance Theatre. Nearly 25 years later The Wharf was presented the RAIA 25-Year Award for Enduring Architecture.

Directors working regularly for STC include Gale Edwards, Barrie Kosky, David Berthold, Neil Armfield, Benedict Andrews and Kip Williams. Many Australian actors who would later find wider success, such as Hugo Weaving, Geoffrey Rush, Cate Blanchett, Jacqueline McKenzie, Richard Roxburgh and Toni Collette, established their careers in STC productions.

Jo Dyer was executive producer of STC for ten years.

Artistic directors

Greening the Wharf
The Sydney Theatre Company operates out of a heritage site of the wharf area of Sydney Harbour. Under the leadership of Blanchett and Upton, STC initiated a comprehensive large scale environmental program called Greening the Wharf, investing in solar energy, rainwater harvesting, energy efficiency measures and best practice waste management. The program goes beyond infrastructure projects to include employees, environmentally responsible theatre production, community engagement and education. The program won two Green Globe Awards.

Awards and nominations

Helpmann Awards
The Helpmann Awards is an awards show, celebrating live entertainment and performing arts in Australia, presented by industry group Live Performance Australia since 2001. Note: 2020 and 2021 were cancelled due to the COVID-19 pandemic.

!
|-
| rowspan="4"| 2001
|Benedict Andrews – La Dispute (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Direction of a Play
|
| rowspan="4"|
|-
|Robyn Nevin – A Cheery Soul (Company B Belvoir and Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Female Actor in a Play
|
|-
| Stephen Page – The Sunshine Club (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Choreography in a Musical
|
|-
| Trudy Dalgleish – The White Devil (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Lighting
|
|-
| rowspan="6"| 2002
| Three Sisters (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Play
|
| rowspan="6"|
|-
|Essie Davis – The School for Scandal (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
|-
|Peter Carroll – The Christian Brothers (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Male Actor in a Play
|
|-
| Nick Enright – A Man with Five Children (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best New Australian Work
|
|-
|Nigel Levings – The Old Masters (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Lighting
|
|-
|[ John Rayment – Up for Grabs (Sydney Theatre Company)
|
|-
| rowspan="6"| 2003
| Copenhagen – Sydney Theatre Company
| Best Play
|
| rowspan="6"|
|-
| Deborah Mailman – Seven Stages of Grieving (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Play
|
|-
|Miranda Otto – A Doll's House (Sydney Theatre Company)
|
|-
|Deborah Kennedy – Soulmate (Sydney Theatre Company)
|Helpmann Award for Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
|Peter Carroll – Endgame (Sydney Theatre Company)
|Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Andree Greenwell – Volpone (Sydney Theatre Company)
|Helpmann Award for Best Original Score
|
|-
| rowspan="3"| 2004
|Judy Davis – Victory (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
| rowspan="3"|
|-
| Amber McMahon – The Snow Queen (Windmill Performing Arts and Sydney Theatre Company)
|Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Peter Carroll – The Republic of Myopia (Sydney Theatre Company)
|Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| rowspan="3"| 2005
| Hedda Gabler (Sydney Theatre Company)
| Best Play
|
| rowspan="3"|
|-
| Michael Blakemore – Democracy (Sydney Theatre Company)
| Best Direction of a Play
|
|-
| Zoe Carides – Influence (Sydney Theatre Company)
|Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| rowspan="5"| 2006
|Jennifer Flowers – Doubt: A Parable (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
| rowspan="5"|
|-
| Robert Menzies – Julius Caesar (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Play
|
|-
| Hamish Michael – Two Brothers (Melbourne Theatre Company & Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Robyn Nevin – Summer Rain (Sydney Theatre Company)
| Helpmann Award for Best Direction of a Musical
|
|-
| Stella and the Moon Man – Kim Carpenter's Theatre of Image with Sydney Theatre Company and Australian Youth Orchestra
| Helpmann Award for Best Presentation for Children
|
|-
| rowspan="4"| 2007
| The Lost Echo (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Play
|
| rowspan="4"|
|-
| The Season at Sarsaparilla (Sydney Theatre Company)
|
|-
|Pamela Rabe – Mother Courage and Her Children (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Jefferson Mays – I Am My Own Wife (Melbourne Theatre Company, Sydney Theatre Company and Hothouse Theatre)
| Best Male Actor in a Play
|
|-
| rowspan="3"| 2008
|Susan Prior – Riflemind (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
| rowspan="3"|
|-
| Alison Whyte – Don's Party (Melbourne Theatre Company and Sydney Theatre Company)
|
|-
| Travis McMahon – Don's Party (Melbourne Theatre Company and Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| rowspan="13"| 2009
| War of the Roses – Sydney Theatre Company (in association with the Sydney Festival and Perth International Arts Festival)
| rowspan="2"| Best Play
|
| rowspan="13"|
|-
| Women of Troy (Sydney Theatre Company)
|
|-
|Benedict Andrews – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Direction of a Play
|
|-
| Barrie Kosky – Women of Troy (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Robyn Nevin – Women of Troy (Sydney Theatre Company)
| rowspan="3"|  Best Female Actor in a Play
|
|-
| Pamela Rabe – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Cate Blanchett – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Robert Menzies – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
|Best Male Actor in a Play
|
|-
| Marta Dusseldorp – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
|Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Ewen Leslie – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Robert Cousins – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
| Best Scenic Design
|
|-
| Max Lyandvert – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
| Best Sound Design
|
|-
| Nick Schlieper – War of the Roses (Sydney Theatre Company)
| Best Lighting Design
|
|-
| rowspan="2"| 2010
|Kathryn Hunter – Kafka's Monkey (Arts Projects Australia in association with Sydney Theatre Company and Malthouse Theatre)
| Best Female Actor in a Play
|
| rowspan="2"|
|-
| Paul Charlier – A Streetcar Named Desire (Sydney Theatre Company)
| Best Sound Design
|
|-
| rowspan="7"| 2011
| Uncle Vanya – Sydney Theatre Company (in association with Bell Shakespeare)
| Best Play
|
| rowspan="7"|
|-
| Cate Blanchett – Uncle Vanya (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Robyn Nevin – Long Day's Journey into Night (Sydney Theatre Company and Artists Repertory Theatre)
|
|-
| Helen Thomson – In the Next Room (or The Vibrator Play)  (Sydney Theatre Company)
|Best Female Actor in a Play
|
|-
| Richard Roxburgh – Uncle Vanya (Sydney Theatre Company)
|Best Male Actor in a Play
|
|-
| John Bell – Uncle Vanya (Sydney Theatre Company)
|Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Nick Schlieper – Baal (Sydney Theatre Company and Malthouse Melbourne)
| Best Lighting Design
|
|-
| rowspan="4"| 2012
|Benedict Andrews – Gross und Klein (Big and Small) (Sydney Theatre Company)
| Best Play
|
| rowspan="4"|
|-
| Bille Brown – The Histrionic (Malthouse Theatre & Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Play
|
|-
| Justine Clarke – Les Liaisons dDangereuses (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Miranda Otto – The White Guard (Sydney Theatre Company)
|
|-
| rowspan="7"| 2013
| The Secret River (Sydney Theatre Company)
| Best Play
|
| rowspan="7"|
|-
| Neil Armfield – The Secret River (Sydney Theatre Company)
| Best Direction of a Play
|
|-
|Helen Thomson – Mrs. Warren's Profession (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Nathaniel Dean – The Secret River (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Play
|
|-
| Valerie Bader – Australia Day (Sydney Theatre Company and Melbourne Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Miranda Tapsell – The Secret River (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Colin Moody – The Secret River (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| rowspan="9"| 2014
| Waiting for Godot (Sydney Theatre Company)
| Best Play
|
| rowspan="9"|
|-
| Andrew Upton – Waiting for Godot (Sydney Theatre Company)
| Best Direction of a Play
|
|-
|Cate Blanchett – The Maids (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Richard Roxburgh – Waiting for Godot (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Male Actor in a Play
|
|-
| Paul Blackwell – Vere (Faith) (State Theatre Company of South Australia and Sydney Theatre Company)
|
|-
| Elizabeth Debicki – The Maids (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Luke Mullins – Waiting for Godot (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Ewen Leslie – Rosencrantz and Guildenstern Are Dead (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Storm Boy – (with Barking Gecko Theatre Company)
| Best Presentation for Children
|
|-
| rowspan="14"| 2015
| Calpurnia Descending (with Malthouse Theatre)
| rowspan="3"| Best Play
|
| rowspan="14"|
|-
| Endgame (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Suddenly Last Summer (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Kip Williams – Suddenly Last Summer (Sydney Theatre Company)
| rowspan="3"| Best Direction of a Play
|
|-
| Sarah Goodes – Switzerland (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Andrew Upton – Endgame (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Robyn Nevin – Suddenly Last Summer (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Sarah Peirse – Switzerland (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Hugo Weaving – Endgame (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Play
|
|-
| Helen Thomson – After Dinner (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Sarah Peirse – Endgame (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Bruce Spence – Endgame (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Glenn Hazeldine – After Dinner (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Nick Schlieper – Macbeth (Sydney Theatre Company)
| Best Lighting Design
|
|-
| rowspan="4"| 2016
| Kip Williams – Love and Information (Sydney Theatre Company and Malthouse Theatre)
| Best Direction of a Play
|
| rowspan="4"|
|-
|Cate Blanchett –  The Present (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Sarah Peirse – The Golden Age (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Mark Leonard Winter – King Lear (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| rowspan="1"| 2017
| Kip Williams – Chimerica (Sydney Theatre Company)
| Best Direction of a Play
|
| rowspan="1"|
|-
| rowspan="15"| 2018
| The Children – (Melbourne Theatre Company and Sydney Theatre Company)
| rowspan="3"| Best Play
|
| rowspan="14"|
|-
| Black is the New White (Sydney Theatre Company)
|
|-
| The Resistible Rise of Arturo Ui (Sydney Theatre Company)
|
|-
|Sarah Goodes – The Children – (Melbourne Theatre Company and Sydney Theatre Company)
| rowspan="3"| Best Direction
|
|-
| Kip Williams – Cloud Nine (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Kip Williams – The Resistible Rise of Arturo Ui (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Pamela Rabe – The Children – (Melbourne Theatre Company and Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Play
|
|-
| Sarah Peirse – The Children – (Melbourne Theatre Company and Sydney Theatre Company)
|
|-
| Hugo Weaving – The Resistible Rise of Arturo Ui (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Male Actor in a Play
|
|-
| John Bell – The Father (Sydney Theatre Company and Melbourne Theatre Company)
|
|-
| Anita Hegh – The Resistible Rise of Arturo Ui (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Kate Box – Top Girls (Sydney Theatre Company)
|
|-
|  Peter Carroll – The Resistible Rise of Arturo Ui (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Colin Moody – The Resistible Rise of Arturo Ui (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Muriel's Wedding The Musical – Sydney Theatre Company and Global Creatures
| Best Musical
|
|-
| rowspan="14"| 2019
| Blackie Blackie Brown: The Traditional Owner of Death (with Malthouse Theatre)
| rowspan="2"| Best Play
|
| rowspan="14"|
|-
| The Harp in the South: Part One and Part Two (Sydney Theatre Company)
|
|-
|Declan Green – Blackie Blackie Brown: The Traditional Owner of Death (with Malthouse Theatre)
| rowspan="3"|  | Best Direction of a Play
|
|-
| Imara Savage – Saint Joan (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Kip Williams – The Harp in the South: Part One and Part Two (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Helen Thomson – Mary Stuart (Sydney Theatre Company)
| rowspan="2"| Best Female Actor in a Play
|
|-
|Sarah Snook – Saint Joan (Sydney Theatre Company)
|
|-
| Wayne Blair – The Long Forgotten Dream (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Play
|
|-
| Helen Thomson – The Harp in the South: Part One and Part Two (Sydney Theatre Company)
| Best Female Actor in a Supporting Role in a Play
|
|-
| Ash Flanders – Blackie Blackie Brown: The Traditional Owner of Death (Sydney Theatre Company)
| Best Male Actor in a Supporting Role in a Play
|
|}

See also

 Culture of Sydney
 Wharf Revue

References

Bibliography

External links
 Sydney Theatre Company website
 Greening the Wharf project video explanation

Theatre in Sydney
Theatre companies in Australia
Companies based in Sydney
Sydney Opera House

Sydney Theatre Company


Senis (sardinski: Sènis) je grad i općina (comune) u pokrajini Oristanu u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 256 metara i ima 440 stanovnika. Prostire se na 16,06 km². Gustoća naseljenosti je 27 st/km².Susjedne općine su: Assolo, Asuni, Laconi, Nureci i Villa Sant'Antonio.

Izvori

Općine u pokrajini Oristano

Senis


Mujeres Asesinas es la adaptación dominicana de la serie de televisión argentina, transmitida y producida por la cadena de televisión dominicana Antena Latina. Aunque al principio Alfonso Rodríguez sería el director de la serie, Santiago Viterri director de la serie colombiana El Cartel de los Sapos,  fue contratado por Antena latina Hoy es Antena 7 para la realización de la serie.

Sinopsis

Mujeres asesinas basada en el libro de Marisa Grinstein la serie presenta el lado oscuro de mujeres que, tras haber estado sometidas a maltratos y abusos, son llevadas al extremo convirtiéndose en terribles homicidas. La serie es una riquísima indagación psicológica acerca de los modos en que la violencia y la muerte se apropian de la mente femenina. En cada episodio la psicóloga Ana Simó deja una moraleja reflexiva.

Episodios
 Hony Estrella: Perla, Anfitriona
Perla es menospreciada por su marido (Héctor Aníbal). Sin importar sus esfuerzos por agradarle, el la margina es especial ante sus amigos quienes vienen a comer cada semana. Una noche hace una deliciosa cena y les brinda a los visitantes mientras esperan por su esposo. Luego descubren que el marido era el ingrediente principal de la cena.
 Denise Quiñones: Sonia, Desalmada
Sonia espía las infidelidades de su esposo (Daniel Sarcos), víctima de los celos y presa de los traumas de su infancia, secuestra a la amante de su esposo, torturando sádicamente. Finalmente la quema viva.
 Zeny Leyva: Marta, Monja
Marta es una monja confundida que sale del oficio en busca de seguridad, así conoce a una actriz frustrada (Sabrina Gómez), con la que desarrolla una relación enfermiza. Como reacción a los incesantes insultos, golpes y represión que recibe, Marta apuñala 161 veces a su amiga.
 Ivonne Beras: Emma, Costurera
Emma lleva toda la carga del hogar, su esposo (Keny  Grullón), tras quedar inválido la menosprecia y minimiza llenándola de insultos constantes, sin valorar sus esfuerzos y sacrificios cuando ella descubre, que además el le es infiel ante sus narices, lo quema vivo.

La serie cuenta con grandes figuras de la televisión dominicana, en esta superproducción Antena Latina.

Enlaces externos
 http://www.diariolibre.com/noticias_det.php?id=286072
 https://web.archive.org/web/20120214093124/http://www.antenalatina7.com/mini-site/mujeres-asesinas/index.html
 YouTube

República Dominicana
Antena 7

Mujeres asesinas (serie de televisión dominicana)


A Question of Faith  é um filme de drama cristão estadunidense de 2017. Este filme foi lançado em 29 de setembro de 2017, pela Pure Flix Entertainment.

Sinopse
Quando a tragédia atinge três famílias, seu destino as força a um caminho convergente para descobrir o amor, a graça e a misericórdia de Deus, pois os desafios de seu destino também podem ressuscitar suas crenças.

Elenco

Lançamento
A Question of Faith foi lançado nos Estados Unidos em 29 de setembro de 2017 e faturou US$ 1 milhão em 661 cinemas em seu fim de semana de estreia (uma média de US$  por local).

Resposta da crítica
No site agregador de críticas Rotten Tomatoes, o filme tem um índice de aprovação de 40% com base em 5 críticas e uma classificação média de 5,8/10.

Trilha sonora
O filme apresenta música de Nelson Jackson com trilha adicional de Jason Solowsky. Um álbum da trilha sonora foi lançado que contém músicas de The Nelons, Cecil Thompson, Amber Nelon Thompson, Deloris White, Y'Anna Crawley e John Paul McGee.

Notas

Filmes sobre o cristianismo
Filmes de drama dos Estados Unidos
Filmes dos Estados Unidos de 2017
Filmes de drama da década de 2010
Filmes em língua inglesa

A Question of Faith


Manussiha (birman: မနုဿီဟ, shan: မၼုၵ်ႉသီႇႁႃႉ  , pâli: manussīha), du pâli manussa (homme) et siha (lion), est une créature légendaire birmane mi-homme mi-lion qui aurait été créée par des moines missionnaires bouddhistes en 235 EB (309 AEC). Ses statues sont habituellement gardienne des angles d'un stûpa. Sa tête et son torse sont humains et le reste lion, un peu comme un sphinx.

Légende

En 235 ans après Parinibbāna de Bouddha, le missionnaire bouddhiste de cinq mathērs (moines seniors) dirigé par Soṇa et Uttara est arrivé à Sudhammapura de Suvaṇṇabhūmi où le roi Sirīmāsoka régnait à cette époque. Comme la ville est près de la mer, les bīlūḥmas (ogresses) vivant dans la mer venaient manger les bébés des maisons royales. Le même jour où les missionnaires sont arrivés, la reine venait de mettre au monde un bébé et les 500 bīlūḥmas arrivaient. Les gens ont été sérieusement effrayés en les voyant. Les moines missionnaires ont ensuite utilisé leur pouvoir Abhiññā Iddhi pour créer 1000 images effrayantes, avec une tête humaine et deux quartiers arrière de lions (ainsi appelés Manussīha (Homme-lion)), pour entourer les bīlūḥmas qui ont pris peur et se sont enfuis après cela. Les moines récitent ensuite les protections Paritta pour empêcher le retour des bīlūḥs et autres mauvaises créatures. Tout le peuple se convertit au bouddhisme, et 3500 hommes dont 1500 princes furent volontairement ordonnés moines. Après cela, des figures de Manussīha dessinées sur des feuilles de palmier ont été placées comme des amulettes sur la tête des enfants pour les protéger des mauvaises créatures. Une statue rupestre de Mannusīha a été érigée sur la montagne au nord-est de Sudhammapura (aujourd'hui Thaton).

Notes

Références

Culture birmane
Créature du bouddhisme
Lion légendaire

Manussiha


est le treizième album studio du groupe de rock britannique, Status Quo. Il est sorti le  sur le label Vertigo Records et a été produit par John Eden et le groupe.

Historique
Après trois albums avec le producteur Pip Williams, le groupe décide avec l'aide de John Eden de se remettre à la production pour son nouvel album. Les musiciens font donc leurs bagages pour l'Irlande et les studios Windmill Lane de Dublin. Le groupe possède un grand nombre de chansons en réserve et en profite pour enregistrer dans la foulée leur quatorzième album studio, Never Too Late qui sortira cinq mois après '''.

Cet album entra directement à la  des charts britanniques. Il sera certifié disque d'or au Royaume-Uni et en France. Trois singles seront tirés de cet album, What you're Proposing, Lies / Don't Drive My Car'' et la ballade "Rock 'n' Roll". Il se classeront respectivement à la ,  et  des charts britanniques et seront récompensé par un disque d'argent ( exemplaires vendus) au Royaume-Uni.

Liste des titres
 Face 1

 Face 2

 Disque bonus réédition 2017

Musiciens
 Status Quo
Francis Rossi: chant, guitare solo
Rick Parfitt: chant, guitare rythmique
Alan Lancaster: chant, basse
John Coghlan: batterie, percussions
Musiciens additionnels
Andy Bown: claviers, chœurs
Robert Young: harmonica
Bernie Frost: chœurs

Charts et certifications

Album

Charts

Certifications

Singles

Références

Album de Status Quo
Album musical sorti en 1980
Album publié par Vertigo Records
Album certifié disque d'or en France
Album certifié disque d'or au Royaume-Uni

Just Supposin'


Adelostigma, maleni bljni rod jednogodišnjeg raslinja iz porodice glavočika. Postoje dvije vrste, jedna u Mozambiku, A. athrixioides i druga u zapadnoj tropskoj Africi, A. senegalensis.

Rod je uključen u tribus Inuleae.

Vrste
 Adelostigma athrixioides Steetz
 Adelostigma senegalensis Benth.

Sinonimi
 Cancellaria Sch.Bip. ex Oliv.; Fl. Trop. Afr. 3: 321 (1877)

Izvori

Inuleae

Adelostigma


Albert Betz (Schweinfurt, 25. prosinca 1885. – Göttingen, 16. travnja 1968.) bio je njemački fizičar i konstruktor zrakoplova. Među prvima je proučavao energiju vjetra te je postavio osnove aerodinamike i tehnologije vjetroturbina. Betzove teorijske spoznaje ostale su do danas osnove teorije propelera.

Životopis

Obrazovanje i rana karijera
Albert Betz rođen je na Božić, 25. prosinca 1885. u Schweinfurtu. Studirao je filozofiju u Eichstättu, a kasnije strojarstvo na Tehničkom Sveučilištu u Münchenu. Tijekom 1905. i 1906. radio je na brodogradilištu Germania-Werft u  Kielu. Svoje daljnje obrazovanje nastavio je na Tehničkom Sveučilištu u Berlinu gdje je 1910. diplomirao kao inženjer brodogradnje.
Neko vrijeme radio je kao asistent u Berlinu, ali se 1911. pridružuje Ludwigu Prandtlu u radu na studiji o pogonu propelera cepelina na Institutu za primijenjenu mehaniku Sveučilišta u Göttingenu. U Göttingenu je Betz na poziciji asistenta do 1918., navedena pozicija omogućila mu je da nastavi daljnje obrazovanje na poljima matematike i fizike. Betz je 1914. bio regrutiran u vojsku, ali je na Prandtovo inzistiranje vraćen u Göttingen gdje nastavlja istraživanja propelera te 1915. obavlja testiranja propelera za vojsku. Od 1915. na čelu je Odjela za testiranje Aerodinamičkog laboratorija u Göttingenu (AVA). 1916. projektirao je novi  aerodinamički tunel unutarnjeg promjera 2.45 metara. 1919. godine je doktorirao s temom 'brodski propeleri s minimalnim gubitkom energije'.

Zanimanje i rad na vjetrenjačama
Sredinom 20ih godina 20. stoljeća, inspiriran sofisticiranim kriterijima zrakoplovnih propelera Betz je svoja razmatranja preusmjerio na lopatice vjetrenjača.  Propeler pogonjen motorom stvara tlak zraka, dok se vjetrenjače vrte zbog normalnog tlaka zraka. Betz je ustanovio da su propeleri i vjetrenjače opisani istim aerodinamičnim zakonima i da se mogu proračunati na isti način. Svoj rad objavljuje u članku 'Teorijska granica najvećeg iskorištenja vjetra pomoću vjetroagregata' (Das Maximum der theoretisch möglichen Ausnutzung des Windes durch Windmotoren)  1920. godine i u njemu iznosi svoj poznati Betzov zakon. Temelji njegovog rada počivaju na prijašnjim istraživanjima engleskog inženjera Fredricka Lanchestera koji je prvi u potpunosti opisao sile otpora i uzgona. Svoja istraživanja i rad sumira i objavljuje u knjizi Energija vjetra i njeno korištenje u vjetrenjačama (Wind-Energie und ihre Ausnutzung durch Windmühlen) 1925. godine.
 Sredinom 1930ih naučio je upravljati zmajem pa je na praktičan način došao u vezu s fokusom svih vlastitih istraživanja. Proučavao je različite profile krila, te je matematički odredio optimalnu širinu duž cijelog krila.
  U suradnji s Kurtom Bilauem razvija posebne lopatice za vjetrenjače od aluminija. Dizajn lopatica inspiriran je avionskim krilima, te omogućava podešavanje režima rada vjetrenjače tijekom rada, tj. bez njezinog zaustavljanja. U testovima u zračnom tunelu njihova lopatica je pokazivala bolje karakteristike i superiornost u odnosu na dotadašnje lopatice.

Kasnija karijera
1924. postaje zamjenik direktora AVA laboratorija te provodi esencijalna istraživanja aksijalnih kompresora.
 Od 1926. radi kao profesor fizike na Georg-August Sveučilištu u Göttingenu, a 1936. nasljeđuje Ludwiga Prandtla na mjestu voditelja Laboratorija za aerodinamiku (AVA) te na toj poziciji ostaje sve do 1956. godine.  U eksperimentima u zračnom tunelu surađivao je s Ludwigom Bölkowom te su zajedno razvili strijela krila za njemačku zrakoplovnu kompaniju Messerschmitt AG. Ovakav dizajn krila omogućuje avionu postizanje većih brzina tijekom leta.  Tijekom Drugog svjetskog rata razvio je razne vojne uređaje za njemačko ratno zrakoplovstvo Luftwaffe.
Od 1947. do 1956. godine bio je direktor Instituta Max-Planck za dinamiku fluida. 1945. izdaje knjigu  Monografija Göttingena: 'Napredak njemačkih zrakoplovnih istraživanja od 1939.'  (Fortschritte der deutschen Luftfahrtforschung seit 1939.). 1957. Betz odlazi u mirovinu, a 16. travnja 1968. umire u Göttingenu.

Betzov zakon

Albert Betz najpoznatiji je po Betzovom zakonu.  Betzov zakon ili zakon energije vjetra govori da je neovisno o konstrukciji vjetroturbine moguće pretvoriti maksimalno samo 16/27 tj. 59% kinetičke energije vjetra u korisnu mehaničku energiju. Do ove pojave dolazi jer vjetar mora zadržati jedan dio svoje energije kako bi mogao nastaviti strujati dalje i omogućio dolazak vjetru iza sebe. 59% korisne energije bi davao idealni vjetroagregat, ali zbog dodatnih gubitaka energije pri pretvorbi energije do dobivanja električne energije, današnji vjetroagregati imaju stupnjeve djelovanja oko 45%.

Znanstvena djela i radovi
 1920. članak Teorijska granica najvećeg iskorištenja vjetra pomoću vjetroagregata (Das Maximum der theoretisch möglichen Ausnutzung des Windes durch Windmotore)
 1925. knjiga Energija vjetra i njeno korištenje u vjetrenjačama (Wind-Energie und ihre Ausnutzung durch Windmühlen)ž
 1945. knjiga  Monografija Göttingena: 'Napredak njemačkih zrakoplovnih istraživanja od 1939.'  (Fortschritte der deutschen Luftfahrtforschung seit 1939.)
 1961. knjiga Povijest kontrole graničnog sloja u Njemačkoj
 1961. Četvti dio: "Brodski propeler s minimalnim gubitkom energije" (Vierter Tiel: "Schraubenpropeller Mit Geringstem Energieverlust")

Priznanja i nagrade
 1958. dobiva Prsten Ludwiga Prandtla za izuzetan doprinos zrakoplovnom inženjerstvu
 1965. Zapadna Njemačka akademija znanosti dodjeljuje mu Medalju Carla Friedricha Gaussa
U čast Albertu Betzu nazvane su ulice u Hamburgu i Münchenu.

Izvori
 Ernst Heinrich Hirschel, Horst Prem, Gero Madelung: Aeronautical Research in Germany: From Lilienthal until Today, str. 45 online knjiga
 Članak Albert Betz
 članak Michael Globig: Experimente hart am Wind u Max-Planck znanstvenom časopisu, str. 96
 Dobitnici nagrada  - web stranica Znastvene zajednice Brunswick
 članak Michael Globig: Experimetnig close to the wind u Max-Planck znanstvenom čaopisu

Vidi još
 Njemački zrakoplovi od 1919. do 1945. sadrži slike Betza i njegov rad
 Slika Alberta Betza kod zračnog tunela  Njemački institut za zrakoplovstvo i svemirske letove
 Betzov patent
 Betzova ostala dijela
 Albert Betz: "Wind-Energie und ihre Ausnützung durch Windmühlen" (1926)

Njemački fizičari
Konstruktori zrakoplova
Njemački izumitelji

Albert Betz


Le Grand Prix moto des Pays-Bas 2022 est la onzième manche du championnat du monde de vitesse moto 2022.

Cette  édition du Grand Prix moto des Pays-Bas s'est déroulée du  au  sur le TT Circuit à Assen.

Classement MotoGP

Classement Moto2

Classement Moto3

Classement provisoire au championnat

MotoGP

Moto2

Moto3

Notes

Références

2022
Sport aux Pays-Bas en 2022
Sport en juin 2022
Pays-Bas

Grand Prix moto des Pays-Bas 2022


Hans Siegmund von Sydow (* 15. Januar 1695 auf Neuengrape bei Pyritz; † 15. Mai 1773 in Pillau) war ein königlich-preußischer Oberst und Chef des Garnisonsregiments Nr. 2.

Leben
Hans von Sydow war ein Angehöriger der uradligen Familie von Sydow. Im Alter von 17 Jahren kam er zum Kadettenkorps in Magdeburg.

Er stieg in der preußischen Armee auf und wurde 1741 Major im Infanterie-Regiment Nr. 9. Im Lager bei Göttin (1741) kommandierte er ein Grenadierbataillon, das aus den Grenadierkompanien der Infanterieregimenter Nr. 3 und Nr. 14 zusammengesetzt war. Im Mai 1743 wurde er Oberstleutnant.

Im Jahre 1744 erhielt er ein anderes Grenadierbataillon, das anfangs aus Teilen der Infanterieregimenter Nr. 22 und Nr. 4 zusammengesetzt war, wobei die zugeteilten Kompanien später wechselten. Mit diesem Bataillon kämpfte er in der Schlacht bei Hohenfriedberg und der Schlacht bei Kesselsdorf. Im November 1745 wurde er Oberst.

Später wurde er als Kommandeur in das Garnisonsregiment Nr. 2 versetzt. Im Jahr 1754 wurde er Chef dieses Regiments.

Im Siebenjährigen Krieg befand er sich bei den Truppen, die am Sturm auf Schweidnitz teilnahmen. Sein Auftrag war dabei, die Aufmerksamkeit der Belagerer zu erregen. Er führte einen Scheinangriff auf das Fort Nr. 2; von einer Anhöhe vor dem Fort eröffnete er das Feuer. Unmittelbar nach der Kapitulation von Fort Nr. 1 ergab sich auch diese Besatzung. Sydow war auch unter Generalfeldmarschall Johann von Lehwaldt an den Kämpfen in Pommern beteiligt.

Er heiratete 1742 Dorothea Marie von Wolde, eine Tochter des Lorenz Georg von Wolde und der Hedwig Elisabeth von Kameke. Der Sohn Joachim Otto Alexander Siegmund († nach 1765) war der Letzte aus dem Haus Neuengrape.

Literatur

 Eduard Lange: Die Soldaten Friedrich's des Grossen. Avenarius & Mendelssohn, Leipzig 1853, S. 299. Leipzig 1853,; .
 Hans von Sydow: Genealogie der Familie von Sydow. Dobberphul 1877, S. 62 (Digitalisat).

Einzelnachweise

Regimentsinhaber der Frühen Neuzeit
Person in den Schlesischen Kriegen (Preußen)
Person im Siebenjährigen Krieg (Preußen)
Militärperson der Frühen Neuzeit (Brandenburg-Preußen)
Adliger
Hans Siegmund
Geboren 1695
Gestorben 1773
Mann

Hans Siegmund von Sydow


Georges-Kévin N'Koudou Mbida (født 15. januar 1995) er en fransk fodboldspiller, der spiller som midtbanespiller for den engelske fodboldklub Tottenham Hotspur, samt .

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig
Fodboldspillere fra Tottenham Hotspur F.C.
Fodboldspillere fra Burnley F.C.
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

Georges-Kévin N'Koudou


Svijet

Umjetnička djela

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Umjetnička djela

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

 9. travnja  Linda Begonja, hrvatska kazališna, televizijska i filmska glumica

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Kazalište u 1972.


Diskometal er en legering, der er blevet brugt til kunstgenstande. Dens præcise sammensætning er ikke kendt, men den består af tin, bly og antimon. Legeringen, der blev opfundet af Just Andersen, er opkaldt efter Diskobugten i Grønland. Diskometal var betydeligt billigere end bronze og i øvrigt også nemmere at arbejde med, hvilket gjorde det muligt at fremstille forholdsvis billige statuetter, vaser og skåle i metallet, der kunne ligne stærkt patineret bronze.

Referencer

Legeringer

Diskometal


مقام عجم من المقامات الشرقية الرئيسية ويعادل سلم دو الكبير في الموسيقى الغربية ،المقام هو عبارة عن تتالي لعلامات موسيقية وفق أبعاد معينة وقواعد موضوعة لتصنيف اللحن الموسيقي، يبدأ مقام عجم من علامة دو وينتهي عليها. مقام العجم مقام أساسي يرتكز على درجه العجم (دو)، وعند الشرقيين يسمى بالعجم عشيران لأنه يرتكز على درجة العجم عشيران وهي درجة (سي بيمول القرار).

الانطباع الأولى عند السماع
عندما تسمع الالات وهي تعزف هذا المقام يوحي بأنك تسمع نغمات غربية بحته ولذلك سمي بمقام العجم والعجم معناه هو الشخص الذي لايعرف العربية لذلك سمي بهذا الاسم لانه لا يشبه المقامات الشرقية الأخرى.

علامات المقام وأبعاده
لايوجد أي علامة تحويل في سلم مقام العجم حيث أن كل علاماته طبيعية، فلا يوجد بين نوتاته درجات بيمول أو دييز. وله أبعاد طبيعية والابعاد الطبيعية هي بعدين ونصف وثلاثة أبعاد ونصف.

درجات المقام
لمقام عجم ذات درجات سلم دو الكبير وهي:
 دو
 ري
 مي
 فا
 صول
 لا
 سي
 دو
وكل علاماته طبيعية.

امثلة على مقام العجم
 اغداً القاك - أم كلثوم.
ايامكم سعيدة - باسم الكربلائي
سلامُ عليك على رافديك - كاظم الساهر
 جفنه علم الغزل - محمد عبد الوهاب.
 شايف البحر - فيروز
 طالعة من بيت ابوها - ناظم الغزالي
 في يوم وليلة - وردة الجزائرية
 يامسافر للجفا - محمد عبده.
زوروني كل سنة - سيد درويش
أنا غلطان ومتأسف - طلال مداح.
إلا أنا - طلال مداح.
يا أخضر يا سكر  - طلال مداح.
يا بلادي يا أغلى ثرى - طلال مداح.
يا حلوة شيلي اللثام - طلال مداح.
اخر العنقود - محمد عبده.
البارحه كانو كثير - محمد عبده.

استمع
 مقام عجم (لتنزيل أي ملف، اضغط رابط الملف بالزر الأيمن، ثم اختر).

اقرأ أيضا
 مقام نهاوند.
 مقام الرست.
 موسيقى عربية.
 حجاز كار.
 تاريخ الموسيقى.
 مقام اللامي.

مراجع

أنغام

مقام عجم


ابن عقيل عبد الله بن عبد الرحمن بن عبد الله بن محمد القرشي الهاشِمي، بهاء الدين، أبو محمد من (694 هـ - 769 هـ) ينتهي نسبه إلى عقيل بن أبي طالب. كان عالماً بالنحو والعربية من أئمة النحاة. ولد وتوفي بالقاهرة. وقال أبو حيان فيه:. كان كريماً كثير العطاء لتلاميذه. من مؤلفاته:
 شرح ابن عقيل على ألفية ابن مالك.
 مختصر الشرح الكبير.
 الجامع النفيس.
 التفسير (وصل إلى شرح آخر سورة آل عمران).

المصادر

أشخاص من القاهرة
كتاب عرب في القرن 14
كتاب وكاتبات مصريون
لغويون مصريون
مفسرون في القرن 8 هـ
مواليد 1294
مواليد 694 هـ
مواليد 698 هـ
نحاة المدرسة المصرية الشامية
نحاة عرب
نحاة في القرن 8 هـ
وفيات 1367
وفيات 769 هـ
آل عقيل بن أبي طالب

ابن عقيل


An Mapania obscuriflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Alan Simpson. An Mapania obscuriflora in nahilalakip ha genus nga Mapania, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mapania

Mapania obscuriflora


Marcus Clodius Poopiness Maximus. Roma hiyerarşisinde askeri başarıyla yükselme örneği olan birisi olarak  178'de doğdu. Primus Pilus olarak başladığı askerlik yaşamında sırasıyla  Tribün, Praetor, Konsül (iki defa) ve içlerinde en belalısı olan Germania Inferior eyaleti de bulunan birkaç Roma Eyaletinin valisi oldu. 234'te Roma prefect'i oldu ve ciddi bir ün kazandı. 238'deki Altı İmparator Yılı'nda Balbinus'la birlikte müşterek imparator olarak Maximinus Thrax'ı yendikten 3 ay gibi kısa bir süre sonra Aquileia'nın hemen dışında öldürüldü.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 http://www.roman-emperors.org,
  Historia Augustadan biyografisi,

178 doğumlular
238 yılında ölenler
Clodii
3. yüzyıl Roma imparatorları
230'larda Avrupa
Suikast sonucu ölen Roma imparatorları

Pupienus


Bi-znatiželjan je pojam za osobu, obično onu koja je heteroseksualna, znatiželjna ili otvorena prema seksualnim aktivnostima s osobom čiji se spol razlikuje od spolnog odnosa njihovih uobičajenih seksualnih partnera. Pojam se ponekad koristi za opisivanje širokog kontinuuma seksualne orijentacije između heteroseksualnosti i biseksualnosti. Takvi kontinuumi uključuju uglavnom heteroseksualne ili uglavnom homoseksualne, ali oni se mogu identificirati bez identificiranja kao biseksualni. Pojmovi heterofleksibilni i homofleksibilni uglavnom se primjenjuju na bi-znatiželjnike, iako neki autori razlikuju heterofleksibilnost i homofleksibilnost kao nedostatak "želje za eksperimentiranjem sa seksualnošću" koju implicira bi-znatiželjna oznaka.

Etimologija
Pojam je počeo postajati popularan nakon 1984. godine, prema Merriam-Webster, ali The New Partridge Dictionary of Sleng and Unconventional English i Oxford Dictionaries 'Lexico tvrde da je taj izraz nastao 1990.

Izvori

LGBT

Bi-znatiželja


Frog legs (French: Cuisses de grenouille)  are one of the better-known delicacies of French cuisine, where it has been considered a national delicacy.

The legs of edible frogs are also consumed in other parts of the world, including Vietnam, Southern China, Cambodia, Thailand, Indonesia, Korea, Northern Italy, the Alentejo region of Portugal, Spain, Albania, Slovenia, Romania, Bulgaria, Northwestern Greece, South Africa and the Southern regions of the United States.

As of 2014, the world's largest exporter of edible frogs is Indonesia, second is China, third is Turkey. In Turkey, Brazil, Mexico and the Caribbean, many frogs are still caught wild. Balıkesir, Adana, Edirne and Hatay are the popular Turkish cities for edible wild frogs.

Frog legs are rich in protein, omega-3 fatty acids, vitamin A, and potassium. They are often said to taste like chicken because of their mild flavor, with a texture most similar to chicken wings. The taste and texture of frog meat is approximately between chicken and fish. Frogs are raised commercially in certain countries, including Vietnam. Frog muscles do not resolve rigor mortis as quickly as muscles from warm-blooded animals (chicken, for example) do, so heat from cooking can cause fresh frog legs to twitch.

In world cuisines

France

Frog legs or cuisses de grenouille as it is known in France are a traditional dish particularly found in the region of the Dombes (département of Ain). Eaten for over a thousand years, they have been part of the national diet of France. Roughly 4,000 tonnes of frog legs are consumed every year in France.

China
Frog, known as「田鸡」(field chicken) when described in cuisine, legs are also eaten in China, but are generally restricted to Southern Chinese cuisine tradition such as Cantonese cuisine. Bullfrogs and pig frogs are farmed on a large scale in some areas of China, such as Sichuan. They are also known as ().

In Chinese cuisine, frog legs are usually stir-fried and mixed with light spices, stewed, fried, or made into congee.

Indonesia

In Indonesian cuisine, frog-leg soup is known as swikee or swike, most probably brought by the Chinese community in Indonesia and popular in Chinese Indonesian cuisine. Swikee is mainly frog-leg soup with a strong taste of garlic, gingers, and fermented soya beans (tauco), accompanied with celery or parsley leaves. Swikee is a typical dish from Purwodadi Grobogan, in Central Java province. There are also frog-legs fried in margarine and sweet soy sauce or tomato sauce, battered and deep fried, grilled, or frog eggs served in banana leaves (pepes telur kodok). The dried and crispy fried frog skin is also consumed as krupuk cracker, the taste is similar to fried fish skin.

Indonesia is the world's largest exporter of frog meat, exporting more than 5,000 tonnes of frog meat each year, mostly to France, Belgium and Luxembourg. Most supply of frog legs in western Europe originate from frog farms in Indonesia; however, there is concern that frog legs from Indonesia are poached from wild frog populations that may be endangering wild amphibians.

Italy

Frogs are a common food in the northern part of Italy, especially throughout Piemonte and Lombardy and within these two regions especially in the Vercelli area in Piemonte and in the Pavia and Lomellina areas in Lombardy. In these  places frogs are part of the ancient culinary tradition and a typical staple food. Consumption of frogs is mainly related to the availability of the animals due to the rural activities and typical agriculture in these places.

The large presence of frogs is mainly due to the agriculture typical of these areas which have always been known for their famous rice. The large cultivation of rice means that there is large presence of artificial water channels used to flood rice fields during growing season, which makes a perfect habitat for frogs. During the growth period when fields stay flooded, and even more during the draining of the fields farmers and others often gather to go frog hunting armed with nets. Some towns even organize collective hunting sessions and games.

Frogs gained much culinary relevance in these areas, with many rural towns hosting food festivals called sagre centered on frogs and where frogs are prepared in various ways. They typically take place during the rice harvesting periods. With frog consumption closely connected to rice production and this being the native land of the Italian dish risotto, one of the most common dishes is frog risotto, risotto alle rane. Other local frog dishes include them being dipped in egg batter, breadcrumbed and then fried, or in soups and stews.

Slovenia

Frog legs (žabji kraki) are a popular dish in Slovenian cuisine, especially in areas of eastern Slovenia (Prekmurje and north-eastern Styria). They are also quite popular in the country's capital, Ljubljana, and have been considered as the "basis of the traditional city cuisine of Ljubljana". Up to modern times, they have been traditionally considered Lent food, and were especially popular in spring. They are also a popular traditional dish in the Vipava Valley in western Slovenia and are served in numerous restaurants in the Slovenian Littoral.

Croatia
Frog legs are popular in some parts of Croatia, especially in the Gorski Kotar region in the northwest of the country. They are considered a specialty in the Lokve municipality, where they are served cooked, fried or in a stew, sometimes with polenta on the side.

Spain
In the western part of Spain, Extremadura and Castilla y Leon, frog legs are served deep fried. They are a delicacy among its citizens. Frog legs also have great culinary value on the sides of the Ebro.

Albania

In Albania, frog legs are regarded as a very delicious food. Frogs are mostly collected from the wild.

Greece
In Greece, eating frogs' legs is particularly associated with the city of Ioannina and its adjacent lake Pamvotida.

Mexico
The capture of frog legs is usually carried out in states such as Baja California, Chihuahua, Jalisco, Sonora, Tamaulipas, Veracruz, Zacatecas and much of the Central Plateau of Mexico. It is found almost all year round and the haunches are consumed fried, in soups, in broths or in stews such as haunches in green sauce.

Romania
In Romania, edible frogs are known as pui de baltă (pond chicken). The legs are eaten breaded and fried.

United States

Frog legs are eaten in parts of the Southern United States, particularly in the Deep South and Gulf states where French influence is more prominent, including South Carolina, Georgia, Florida, Alabama, Mississippi, and Louisiana. They are also eaten in Eastern states, but not as commonly. Frog legs are a popular dish in Cleveland, Ohio, especially in its Little Italy and Asiatown neighborhoods. The most common kinds of frogs eaten are bullfrogs and leopard frogs, as these are abundant in most of the country, including the South. Although the consumption of wild native frogs is generally discouraged, the harvest and cooking of invasive bullfrogs, especially in the Western US, has been encouraged as a form of control and to promote local cuisine.

Some methods of cooking include egg/cracker crumb breading or battered. They are either fried or grilled. Deep fried frog legs can also be found at fairs.

Raccoon, possum, partridges, prairie hen, and frogs were among the fare Mark Twain recorded as part of American cuisine.

Caribbean
Mountain chicken (Leptodactylus fallax) are frogs named for their habitat and flavor which are eaten in Montserrat and Dominica. The frogs are now critically endangered.

United Kingdom
Cooked bones of frog legs have been discovered in an archaeological dig in Amesbury Wiltshire, dating back to between 7596 and 6250 BC, evidence that indicates that they were part of the local diet. Some view this as evidence that Britons started eating them before the French. For several centuries however, frogs have been considered repellent to the British due to their historic rivalry with the French. "Frog" has been an abusive English nickname for a French person since the late 18th century. In the late 19th century, the French restaurateur Auguste Escoffier tried to rename them "nymphs" in a vain attempt to sell them to London diners. In recent decades, adventurous British chefs have introduced frog leg dishes to their menus, notably Heston Blumenthal, whose recipes have included frog blancmange.

Australia, New Zealand and Canada
In Australia and New Zealand, frogs are more exotic, usually eaten at Asian or French restaurants and mainly the hind legs are the priority. In Canada, they are a little more common, mainly in eastern and northeastern Canada.

Issues

Trade
Each year about US$40 million worth of frog legs are traded internationally, with most countries in the world participating in this trade.  The world's top importers of frogs legs are France, Belgium and the United States, while the biggest international exporters are Indonesia and China. While these figures do not account for domestic consumption, when production from frog farms is taken into account, it is conservatively estimated that humans consume up to 3.2 billion frogs for food around the world every year.

Health
Movement of live or unfrozen, unskinned amphibians is a potential way for deadly amphibian diseases such as Batrachochytrium dendrobatidis and Ranavirus to be transported around the world, and despite recommendations on preventing disease spread from the OIE, which regulates the international spread of epizootic diseases, few countries have adopted these recommendations as law.

In Canada, the sale of fresh or frozen frog legs is illegal unless they are determined free from bacteria of the genus Salmonella, as per the official method MFO-10, Microbial Examination of Froglegs.

Environment and animal welfare

Many environmentalists urge the restriction of frog consumption—especially those harvested from the wild—because amphibian populations are declining and frogs are an essential element of ecosystems. Conservationists warn that gastronomic demand for frogs is seriously depleting regional populations. Frogs are sensitive to environmental changes, disease, habitat degradation, and pollution.

The exception to this is where the American bullfrog is not native and has been introduced.  In these ecosystems, American bullfrogs can decimate local amphibian populations, upset ecosystem balance and have negative impacts on other species of wildlife as well.

A 2011 paper raised animal welfare concerns over methods such as live removal of legs and methods of hunting, recommending that countries of origin "establish humane standards to govern the capture, handling, packaging and export of live frogs and for the capture,
handling, killing and processing of frogs used for food to minimize animal suffering".

Religious
According to Jewish dietary laws all reptiles and amphibians are considered unclean animals.  Therefore, frog legs are not kosher, and are forbidden to observant Jews in Orthodox Judaism. However, more liberal streams of Judaism such as Reform, do not prohibit the eating of non-kosher animals.  Traditional Judaism also includes universal laws that define which activities are considered to be sinful even for non-Jews according to Jewish law, known as the Noahide laws.  Under this rubric, there is a prohibition against eating limbs taken from live animals, known as eiver min hachai, thus Jewish law would consider it to be sinful for any person to eat frogs legs that were removed from live frogs.  This is also considered to be under the prohibition of cruelty to animals, which liberal Jewish streams accept as forbidden just as traditional Judaism considers to be forbidden.

Frog meat is considered as haraam (non-halal) according to some Islamic dietary laws. Those who consider it haraam cite the hadith that prohibits the killing of frogs, together with ants, bees, and seabirds. This haraam status has caused controversy in Demak, Indonesia, where the authorities urged the swikee (frog leg soup) restaurant owners not to associate swikee with Demak city, since it would tarnish Demak's image as the first Islamic city in Java, and also opposed by its inhabitants that mainly follow Shafi'i school that forbids the consumption of frogs. Within Islamic dietary law there are some debates and differences about the consumption of frog legs. The Islamic madhhab (school) of Shafi'i, Hanafi and Hanbali strictly forbids the consumption of frogs, but according to the Maliki school, opinions vary, between the consumptions of all frogs being halal to only the green frog commonly found in rice fields being halal to consume, while other species, especially those with blistered skin, are considered to be unclean.

In medieval and early modern Europe, frogs were not classified as meat and could therefore be eaten during the Christian fast of Lent, along with fish and bird flesh. Monks in Lorraine were recorded as eating frogs during Lent in the 13th century. The famous French chef Grimod de La Reynière wrote in the early 19th century that frogs were known as Alouettes de Carême (Lenten larks).

References

External links

Frogs
French cuisine
Cantonese cuisine
Lenten foods
Frogs in culture
Cajun cuisine
Cuisine of the Southern United States
Soul food
Romanian cuisine
Caribbean cuisine

Frog legs


مشونش بلدية بولاية بسكرة.تقع على حافة الصحراء .المعروف عنها أنها مليئة  ببساتين النخيل الواسعة والمناظر الطبيعية الصحراوية الجميلة في هذه المنطقة .يمر عليها إغزر أملال.

مقدمة

التاريخ لا ترويه فقط صفحات الكتب أو القطع الأثرية المحفوظة في المتاحف، بل نقرأه كذلك من خلال الطبيعة، خاصة: النبات، الصخور، المياه.. ومن خلال ملامح وجه إنسان كل منطقة؛ في فرحه أو حزنه. نستطيع تغيير قدرنا التراجيدي المحتوم؛ المتمثل في زوال ثقافتنا الشفوية وذلك بتدوينها.
كل شبر من هذا الوطن يزخر بتاريخ طويل وحافل، فقط علينا بحسن الاستماع والتسجيل، وفي هذا الإطار لم لا نستمع لما ترويه شعاب، جبال، منازل، بساتين، أغاني، نساء.. بلدة مشونش بجنوب الأوراس من حكايات.
مشونش، الاسم الحديث لبلدية تقع بين الأوراس والزيبان، بها يمر الوادي الأبيض قبل وصول مياهه إلى سد فم الغرزة بدائرة سيدي عقبة (بسكرة)، فهذا الوادي يعتبر شريان الحياة بالنسبة للبلديات التي يمر بها، والواقعة بين جبل شيليا والسد المذكور آنفا، وهي: إينوغيسن، إيشمول، آريس، تيغانمين، تكوت، غسيرة، مشونش.
مشونش هي التسمية الإدارية للبلدية التي يفضل سكانها التسمية القديمة "همسونين" ومعناها الجنات. لقد كانت "همسونين" تابعة إداريا لدائرة آريس بولاية باتنة إلى غاية التقسيم الإداري البومديني لسنة 1974؛ حيث أصبحت تابعة للولاية رقم 07.

تاريخيا
وقف سكان هذه المدينة ضد الاحتلال الفرنسي في عديد المناسبات: مساندة الحاج أحمد باي لما لجأ إلى جبل أحمر خدو بجنوب الأوراس (1845 ـ 1848)، ثورة الزعاطشة (1849)، ثورة سي الصادق أوالحاج (1858)، ثورة اللحالحة (1879) .. وهي مسقط رأس العقيد عبد الرزاق حمودة "سي الحواس"، أول قائد للولاية السادسة (الصحراء) ورفيق العقيد عميروش في الاستشهاد بجبل ثامر (بوسعادة). منزل سي الحواس بالبلدية حوّل إلى متحف خاص بالشهيد. الجنرال ديغول زار المدينة سنة 1957 في إطار الترويج لسياسته الاستعمارية.
مقاومة سكان المدينة للاحتلال الفرنسي خلّدها الرسام الفرنسي رافيه؛ حيث رسم لوحة تشكيلية لمعركة مشونش التي وقعت بتاريخ: 15 مارس 1844، و"..يظهر فيها النقيب "اسبيناس" مصابا بطلقتين ناريتين، والسكان يواصلون المعركة بالوسائل المتوفرة البسيطة (الحجارة والعصي).."، وقد ذكر ذلك المؤرخ الجزائري عبد الحميد زوزو في كتابه: ثورة الأوراس 1879، الصادر بالجزائر سنة 1986 عن المؤسسة الوطنية للكتاب.
مشونش جنة أو جنات خلابة وهي واحة دائمة الاخضرار خاصة بنخيلها ومشمشها، وتدل المنازل المبنية بالطراز المعماري البربري ـ خاصة القلاع ـ على قدم وجود الإنسان بهذا المكان.
أمجاد وجمال مشونش ألهم أبناءها على قول الشعر بالنسبة للبعض (الهادي بوراس، بلقاسم عبوبه، يحي عيدي، جيماوي فيصل..)، وإلى تحويل هذه الأشعار إلى أغان عذبة بالنسبة للبعض الأخر (نجاحي، ميموني، عميروش، ميهوب). الكثير من مطربي المدينة هاجروا إلى فرنسا باستثناء ميهوب، الذي يعد قمة من قمم الأغنية الشاوية الشامخة ولا يقل أهمية عن قمة شيليا أو الشلعلع أو بوعريف أو زلاطو… ميهوب، أستاذ الموسيقى بإحدى متوسطات المدينة يرفض الرحيل ولا يتصور نفسه في مكان آخر غير بلدته التي صنع ريشة قيتارته من جريد نخيلها، وأبدع أجمل الأغاني. وقف المطرب الملتزم ميهوب ضد محو اللسان وقتل الوعي، وحاول استنهاض همم الأمة؛ أمة أتعبتها قوى التغريب والتشريق، التطرف واللاّ عدالة. خاطب ضمائر أرهقتها الليالي المظلمة، ورفض منطق القطيع مفضلا التفكير خارج السرب. كما حاول إعادة بناء زربية الجزائر من خلال أغنية آزطا (النسيج)، وتمسك ببرنوس جده في أغنية "بابا يدجايد أعلاو "أبي ترك لي برنوسا".
مشونش غنى عنها ابنها المهاجر إلى فرنسا المطرب عميروش ووصفها بمنبت الأحرار، كما غنى عنها أيضا المطرب والملحن نواري نزار، وبها تم تصوير عدة أفلام سينمائية كان آخرها فيلم "مسخرة" للمخرج الشاب: إلياس سالم. ولشباب المدينة تجربة في فيديو الهواة من خلال فيلم "فولياز" أي المشعوذ، وأفلام أخرى أبدع فيها هؤلاء الشباب؛ نذكر منهم الفنان التشكيلي المتعدد المواهب برزاق.
في بانيان (إحدى قرى مشونش) كانت توجد قلعة مشكّلة من ثلاثة طوابق شيّدت على صخر مشرف على الوادي، تعرضت للحرق سنة 1957، وبالقرب من موقع القلعة لا تزال بقايا ساقية منقوشة في الصخر.
تربة مشونش طيّبة تنتج أشهى أنواع التمور والفواكه كما تصلح لصناعة الفخار، إذ توجد وحدة خاصة بصناعة الفخار بالمدينة.
تساقط الأمطار بغزارة في فصلي الخريف والربيع فرصة لأطفال المدينة للعب في الوادي بعد هدوء وصفاء مياهه، وهي أيضا مناسبة لرؤية قوس قزح على قمم الجبال وهو أشبه بالشاش الذي تضعه المرأة الأوراسية على رأسها، مع العلم أن بعض ألوان الملحفة الشاوية مستلهمة من ألوان قوس قزح.

الخريطة الاجتماعية

تتربع بلدية مشونش على مساحة قدرها ، 504.40 كلم2، عدد سكانها حوالي 10 آلاف نسمة، موزعين على القرى المداشر التالية:

 التجمع الرئيسي (حي ميوري- حي مريشي- حي قرارة- حي السوق- حي قرن عباس- حي الرمل).

 التجمع الثانوي (بانيان : الديسة – بانيان – الحمام).
بالإضافة إلى المناطق المبعثرة.

يحدها بلدية منعة شمالا ، بلدية تكوت شرقا وشمالا، بلدية سيدي عقبة وزريبة الوادي جنوبا ، بلدية شتمة وجمورة من الجهة الغربية.

تعتبر بلدية مشونش من البلديات التي تمتاز بالطابع الفلاحي وتتربع على مساحة كبيرة من الأراضي الزراعية والفلاحية، حيث تتوفر البلدية على أربعة محيطات زراعية كبرى وهي بعيدة عن مقر البلدية بحوالي 70 كلم جنوب شرق البلدية وهي محيط النولية ، محيط قرارة الرومية ، محيط علب غانيم ، محيط الولجة، تتربع على مساحة شاسعة من زراعة النخيل في كل من بانيان ومشونش ولحبال حيث تتوفر على 88650 نخلة منها 22283 من نوع دقلة نور ويعادل مردود النخلة الواحدة بـ 80 كلغ/ن ، بالإضافة إلى زراعة الحبوب والخضراوات والأشجار المثمرة.

أما بالنسبة لقطاع التربية والتعليم يتوفر إقليم البلدية على 07 مدارس للطور الأول والثاني ، و تتوفر على ثلاث مؤسسات للطور الثالث ، وعلى مؤسسة واحدة في التعليم الثانوي . ويتواجد بها مركز التكوين المهني حيث يضم عدة فروع لكلا الجنسين.

أما قطاع الصحة يتواجد على مستوى بلدية مشونش مركز صحي واحد يضم:
مصلحة الإستعجالات ، مصلحة الولادة ، مصلحة حماية الأمومة والطفولة ، مصلحة الأشعة ، مصلحة جراحة الأسنان ، مكتب الأخصائية الاجتماعية ، مصلحة المخبر ، بالإضافة إلى ثلاث قاعات علاج وتوجد 04 صيدليات إحداها بقرية بانيان.

أما قطاع السكن حيث بلغ عدد المساكن الإجمالي حوالي 2069 سكن ، أما قطاع البريد والمواصلات تحتوي على قباضة رئيسية ووكالتين بريديتين.

أما قطاع التشغيل موزعون على القطاعات التالية:
قطاع الفلاحة 262 عامل ، قطاع الصناعة 83 عامل ، قطاع الخدمات 1310 عامل ، والمجموع 1655 عامل (الفئة العاملة فعلا) ، وبلغ عدد البطالين 657 أي نسبة 6.48 % من إجمالي السكان، وقطاع الشؤون الدينية يتواجد ببلدية مشونش العديد من المرافق الشعائرية والمتمثلة فيما يلي : 06 مساجد ، مدرسة قرآنية ، و07 مقابر موزعة على مستوى البلدية ، أما قطاع الشباب والرياضة تتوفر بلدية مشونش على المرافق الرياضية التالية، بيت الشباب ، نادي الشباب ، قاعة متعددة النشاطات ، ملعب بلدي ، ملعب جواري ، مركز ثقافي ، مسرح ، متحف ، مكتبة عمومية وهي في طور الإنجاز ، وفي ما يخص الأمن ببلدية مشونش عدة مرافق أمنية المتمثلة في:
الدرك الوطني ، ثكنة عسكرية ، حرس بلدي ، قسم الأمن ، الحماية المدنية ، بالإضافة إلى المرافق الإدارية التالية: مقر البلدية ، مقر الدائرة ، فرع مديرية التعمير ، فرع الغابات ، فرع الفلاحة ، فرع الري ، صندوق الضمان الاجتماعي ، فرع بلدي ببانيان ، أما المرافق التجارية وهي محلات تجارية ، صناعة الفخار ، مدجنة.

مصادر

مشونش

مشونش


Zwinger, srednjovjekovni barokni dvorac i najznačajniji građevinski spomenik grada Dresdena. Djelo je arhitekta Matthäusa Daniela Pöppelmanna i kipara Balthasara Permosera te je izgrađen za vladavine Augusta II. Jakog. Svoj naziv dobio je po smještaju na gradskim zidinama gdje je 1709. zatvoreno jedno utvrđenje. Koristio se samo u reprezentativne svrhe.

U dvorcu Zwinger smješteno je više umjetničkih i povijesnih zbirki:
 Zbirka porculana
 Muzej životinja
 Wallpaviljon (galerija kipova)
 Matematičko-fizički salon (jedna od najstarijih zbirki znanstveno-tehničkih uređaja i najveća zbirka globusa u Njemačkoj)
 Oružarnica (Povijesni muzej)
 Galerije slika "Stari majstori" i "Novi majstori" (poznate izvan europskih granica)

Izvori

Vanjske poveznice
 Hrvatska enciklopedija natuknica: Dresden, www.enciklopedija.hr

Dvorci u Njemačkoj
Dresden

Zwinger