Olaylar
 MÖ 334 - Büyük İskender'in orduları, III. Darius'u Granikos Savaşı'nda yendi.
 1176 - Selahaddin Eyyubi'ye Halep'te suikast girişimi.
 1766 - Büyük İstanbul Depremi olarak adlandırılan deprem meydana geldi. 4000'den fazla kişi öldü.
 1927 - Çin'in Xining vilayetinde deprem: Yaklaşık 200.000 ölü.
 1929 - Şair Yahya Kemal Beyatlı, Madrid Elçiliği'ne atandı.
 1931 - İstanbul şampiyonu Fenerbahçe, Yunanistan şampiyonu Olimpiakos'u 1-0 yendi.
 1932 - Ağrı ayaklanmalarına katılan 34 kişi hakkında idam kararı verildi.
 1942 - Meksika, II. Dünya Savaşı'nda müttefiklere katıldı.
 1947 - ABD Başkanı Harry Truman, Türkiye'ye yapılacak yardımı imzaladı. Yardımı, ABD Dışişleri Bakanı Marshall'ın kontrol edeceği açıklandı. Aynı gün, General Oliver başkanlığındaki ABD heyeti, Türkiye'ye yapılacak askeri yardımı görüşmek üzere yurda geldi.
 1950 - Demokrat Parti'nin 14 Mayıs'taki seçimlerden galibiyetle çıkmasıyla; Adnan Menderes, 19. Türkiye Hükûmeti'ni kurarak Başbakan oldu.
 1950 - İsmet İnönü'nün Cumhurbaşkanlığı süresinin bitmesi ve Celâl Bayar'ın Cumhurbaşkanı seçilmesi.
 1956 - 1200 kişilik İstanbul Bayrampaşa Cezaevi'nin temeli atıldı.
 1958 - İstanbul Süleymaniye'de tarihi Siyavuş Paşa Konağı yandı.
 1960 - Büyük Şili Depremi: Richter ölçeğine göre 9.5 büyüklüğündeki depremde, 4000 ile 5000 arasında insan öldü. Bugüne kadar ölçülmüş en şiddetli depremdir.
 1960 - Haberleşmeye sansür koyan Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı, beş kişinin bir araya gelerek dolaşmasını yasakladı.
 1961 - İstanbul Belediyesi'nin düzenlediği Türk filmleri yarışmasında, Memduh Ün'ün yönettiği Kırık Çanaklar filmi, en iyi film seçildi.
 1962 - Türk Kadınlar Birliği Kongresi olaylı geçti. Günseli Özkaya Başkan seçildi.
 1963 - Milan, Şampiyon Kulüpler Kupası'nı kazandı.
 1963 - İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı, Hürriyet, Milliyet, Akşam ve Tercüman gazetelerini kapattı.
 1968 - Fransa'da sol muhalefetin, Hükûmetin görevden alınması istemi, 11 oy farkla reddedildi. Sendikalar; Hükûmet ve işveren sendikalarıyla görüşme isteklerini bildirdi. Meclis göstericilere af çıkardı. Paris'te Daniel Cohn-Bendit'in oturma izninin geri alınmasına karşı gösteri yapıldı.
 1971 - Bingöl'de meydana gelen 6.7 büyüklüğündeki depremde 878 kişi öldü.
 1972 - İsrail Başkonsolosu Efraim Elrom, bir apartman dairesinde öldürülmüş olarak bulundu. Elrom, 16 Mayıs 1971'de kısa adı THKP-C olan Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi militanlarınca kaçırılmıştı.
 1972 - Orhan Kemal Roman Armağanı ödülünü, Yılmaz Güney aldı.
 1972 - Richard Nixon, Sovyetler Birliği'ni ziyaret eden ilk ABD Başkanı oldu.
 1979 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Sağ görüşlü militan Ahmet Kerse, sol görüşlü bakkal Battal Türkaslan'ı 6-7 el ateş ederek öldürdü.
 1980 - Sovyetler Birliği'nin Afganistan'ı işgaline karşı çıkmak amacıyla, Moskova Olimpiyatları'nı protesto eden ABD'nin çağrısına uyan Bakanlar Kurulu, Türkiye'nin de olimpiyatlara katılmaması yönünde karar aldı.
 1987 - 216 sanıklı MHP davası sonuçlandı. 52 kişiyi öldürdükleri, 29 kişiyi de öldürmeye teşebbüs ettikleri belirlenen sanıklardan; 11'i idam, 2'si ömür boyu, 16'sı ise otuz altışar yıl hapis cezasına çarptırıldı.
 1988 - Galatasaraylı futbolcu Tanju Çolak, ligde attığı 39 golle Metin Oktay'ın 38 gollük rekorunu kırdı.
 1989 - Siirt'in Şeyhömer mevkiinde, aralarında yabancı uyrukluların da bulunduğu 12 terörist ölü olarak ele geçirildi.
 1990 - Kuzey Yemen ve Güney Yemen birleşerek Yemen Cumhuriyeti adını aldı.
 1990 - Microsoft, Windows 3.0'ü piyasaya sürdü.
 1991 - Nazım Hikmet Kültür ve Sanat Vakfı kuruldu.
 1995 - Gözaltına alındıktan sonra kendisinden haber alınamayan Rıdvan Karakoç'un cesedi, Beykoz ormanlarında bulundu.
 1997 - Anayasa Mahkemesi, Demokratik Barış Hareketi'nin (DBH'nin) kapatılma istemini reddetti.
 1998 - Bolivya'da 6,6 şiddetinde deprem meydana geldi. 100'den fazla kişi öldü.
 2000 - Birleşik Arap Emirlikleri'nin başkenti Abu Dabi'de, sadece kadınlara hizmet edecek dev bir alışveriş merkezi kuruldu.
 2007 - Ankara, Ulus'ta meydana gelen patlama sonucunda; 5 kişi öldü, 60 kişi de yaralandı.
 2008 - TBMM Genel Kurulu'nda, üniversite bulunmayan dokuz ilde; devlet, İstanbul'da da iki vakıf üniversitesi kurulmasını öngören kanun tasarısı kabul edildi. Böylece Türkiye'de üniversitesiz il kalmadı.
 2010 - CHP'nin 33. Olağan Kurultayı'nda Kemal Kılıçdaroğlu, 1246 delegenin oyu ile CHP Genel Başkanlığı'na resmen aday gösterildi.
 2010 - Dubai'den gelen Hindistan Havayolları'na ait Boeing 737 tipi bir yolcu uçağı, Karnataka eyaletindeki Mangalore hava alanına inişe geçtiği sırada pisti ıskalayarak, hava alanının yakınındaki vadiye düştü. Uçaktaki 166 kişiden 8 kişi yaralı olarak kurtuldu.
 2011 - 64. Uluslararası Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü, Hayat Ağacı (The Tree of Life) filmiyle Terrence Malick kazandı. Festivalde, Bir Zamanlar Anadolu'da filmiyle yönetmen Nuri Bilge Ceylan ve Bisikletli Çocuk (Le gamin au vélo) filmiyle Jean-Pierre ve Luc Dardenne, Büyük Ödülü paylaştı.
 2017 - İngiltere'nin Manchester şehrinde, Amerikalı şarkıcı Ariana Grande'nin Manchester Arena'da verdiği konserin ardından Libya asıllı Britanyalı Salman Abedi tarafından saldırı düzenlendi. Saldırı sonucu 23 kişi öldü, 59 kişi yaralandı.
 2020 - Pakistan'da yolcu uçağı düştü: 97 kişi öldü.

Doğumlar
 1770 - Elizabeth, Kral III. George ve Kraliçe Charlotte'un yedinci çocuğu ve üçüncü kızı (ö. 1840)
 1772 - Ram Mohan Roy, Hinduizmin önemli reformcusu ve Brahmo Samaj'ın kurucusu (ö. 1833)
 1808 - Gerard de Nerval, Fransız şair ve yazar (Romantizmin öncüsü) (ö. 1855)
 1813 - Richard Wagner, Alman opera bestecisi (ö. 1883)
 1844 - Mary Cassatt, Amerikalı ressam (ö. 1926)
 1859 - Sir Arthur Conan Doyle, İskoç yazar (ö. 1930)
 1885 - Giacomo Matteotti, İtalyan sosyalist lider (ö. 1924)
 1891 - Johannes R. Becher, Alman siyasetçi ve şair (ö. 1958)
 1892 - Alfonsina Storni, modernist dönemde tanınmış Latin Amerikalı yazar (ö. 1938)
 1894 - Friedrich Pollock, Alman sosyal bilimci ve filozof (ö. 1970)
 1895 - Agop Dilâçar, Türk dilleri üzerine uzmanlaşmış Türk dilbilimci (ö. 1979)
 1895 - Nahid Sırrı Örik, Türk roman, hikâye ve oyun yazarı (ö. 1960)
 1901 - Mehmet Emin Buğra, Uygur siyasetçi ve yazarı (ö. 1965)
 1907 - Carl H. Fischer, Amerikalı bitki bilimci (ö. 2005)
 1907 - Georges Remi Hergé, Belçikalı çizer (çizgi roman karakteri Tenten'in yaratıcısı) (ö. 1983)
 1907 - Laurence Olivier, İngiliz sinema ve tiyatro oyuncusu (ö. 1989)
 1912 - Herbert Brown, İngiltere doğumlu Amerikalı kimyager (ö. 2004)
 1919 - Paul Vanden Boeynants, Belçikalı politikacı (ö. 2001)
 1920 - Thomas Gold, Avusturyalı astrofizikçi (ö. 2004)
 1924 - Charles Aznavour, Ermeni asıllı Fransız şarkıcı, söz yazarı, oyuncu ve diplomat (ö. 2018)
 1925 - Jean Tinguely, İsviçreli ressam, deneysel sanatçı ve heykeltıraş (ö. 1991)
 1926 - Elek Bacsik, Macar-Amerikalı bir caz gitaristi ve keman sanatçısı
 1927 - George Olah, Macar-Amerikalı kimyager (ö. 2017)
 1930 - Harvey Milk, Amerikalı politikacı ve LGBT aktivisti (ö. 1978)
 1933 - Gül Gülgün, Türk sinema, dizi ve tiyatro oyuncusu (ö. 2014)
 1940 - Ergün Uçucu, Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı (ö. 2019)
 1942 - Peter Bongartz, Alman oyuncu
 1942 - Theodore Kaczynski, Amerikalı matematikçi, anarşist teorisyen ve eylemci (ö. 2023)
 1943 - Betty Williams, Kuzey İrlandalı barış gönüllüsü (d. 2020)
 1946 - George Best, Kuzey İrlandalı futbolcu (ö. 2005)
 1950 - Michio Ashikaga, Japon futbolcu
 1953 - Cha Bum-kun, Koreli futbolcu ve antrenör
 1959 - Morrissey, İngiliz şarkıcı ve müzisyen
 1960 - Yegane Asker kızı Ahundova, Azeri piyanist, besteci ve öğretmen
 1960 - Hideaki Anno, Japon animatör, yönetmen ve oyuncu
 1962 - Brian Pillman, Amerikalı profesyonel güreşçi (ö. 1997)
 1968 - İgor Ledyahov, Rus futbolcu
 1970 - Ayberk Pekcan, Türk oyuncu (ö. 2022)
 1970 - Naomi Campbell, Britanyalı model
 1970 - Brody Stevens, Amerikalı tanınmış stand-up komedyen ve oyuncu (ö. 2019)
 1972 - Anna Belknap, Amerikalı oyuncu
 1973 - Nikolaj Lie Kaas, Danimarkalı oyuncu
 1973 - Danny Tiatto, Avustralyalı futbolcu
 1974 - Arseniy Yatsenyuk, Ukraynalı siyasetçi, ekonomist ve hukukçu
 1975 - Salva Ballesta, İspanyol eski millî futbolcu
 1976 - Daniel Erlandsson, İsveçli müzisyen ve Arch Enemy grubunun davulcusu
 1978 - Ginnifer Goodwin, Amerikalı oyuncu
 1978 - Katie Price, İngiliz şarkıcı ve manken
 1979 - Maggie Q, Amerikalı aktris ve model
 1980 - Nazanin Boniadi, İran kökenli İngiliz-Amerikan dizi ve sinema oyuncusu
 1980 - Lucy Gordon, İngiliz manken ve oyuncu (ö. 2009)
 1981 - Daniel Bryan, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1981 - Bassel Hartabil, Suriyeli-Filistinli açık kaynak yazılım geliştirici (ö. 2015)
 1981 - Jürgen Melzer, eski Avusturyalı profesyonel tenis oyuncusu
 1982 - Erin McNaught, Avustralyalı manken
 1982 - Apolo Ohno, Amerikalı kısa kulvar sürat patencisi
 1983 - Lina Ben Mhenni, Tunuslu kadın aktivist, blog yazarı, eğitimci ve dilbilimci (ö. 2020)
 1984 - Didier Ya Konan, Fildişi Sahilili eski millî futbolcu
 1984 - Dustin Moskovitz, Amerikalı İnternet girişimcisi
 1985 - Tranquillo Barnetta, İtalyan asıllı İsviçreli eski futbolcu
 1986 - Thanduyise Khuboni, Güney Afrikalı futbolcu
 1986 - Tatyana Volosojar, Rusya ve Ukrayna adına yarışmış buz patenci
 1987 - Novak Đoković, Sırp tenisçi
 1987 - Rômulo Souza Orestes Caldeira, Brezilyalı futbolcu
 1987 - Arturo Vidal, Şilili millî futbolcu
 1990 - Danick Snelder, Hollandalı hentbolcu
 1991 - Jared Cunningham, Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu
 1991 - Kentin Mahé, Fransız hentbolcu
 1991 - Joel Obi, Nijeryalı futbolcu
 1991 - Suho, Güney Koreli şarkıcı
 1994 - Joseph Attamah, Ganalı futbolcu
 1994 - Athena Manukyan, Ermeni asıllı Yunan şarkıcı
 1995 - Nazlıcan Ölçek, Türk basketbolcu

Ölümler
 192 - Dong Zhuo, Çin'de Geç Han Hanedanı döneminde yaşamış siyasetçi ve savaş ağası (d. 139)
 337 - I. Konstantin (Büyük Konstantin), Roma İmparatoru (d. 272)
 748 - Genshō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 44. hükümdarıdır (d. 683)
 1067 - X. Konstantinos, 1059-1067 yılları arasında tahtta kalan Bizans imparatoru
 1068 - Go-Reizei, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 70. imparatoru (d. 1025)
 1540 - Francesco Guicciardini, İtalyan tarihçi, diplomat ve devlet adamı (d. 1483)
 1545 - Şir Şah, Surî Hanedanlığı'nın kurucusu ve ilk hükümdarı (d. 1473)
 1667 - VII. Alexander, Papa (d. 1599)
 1859 - II. Ferdinando, İki Sicilya'nın kralı (d. 1810)
 1864 - Aimable Pélissier, Fransız general (d. 1794)
 1868 - Julius Plücker, Alman fizikçi, matematikçi ve akademisyen (d. 1801)
 1873 - Alessandro Manzoni, İtalyan şair ve romancı (d. 1785)
 1880 - Heinrich von Gagern, Almanya'nın birleşmesi'ni savunan devlet adamı (d. 1799)
 1885 - Victor Hugo, Fransız yazar (d. 1802)
 1898 - Edward Bellamy, Amerikalı sosyalist yazar (d. 1850)
 1912 - Şair Eşref, Türk şair ve kaymakam (d. 1847)
 1939 - Jiří Mahen, Çekoslovak şair, romancı, oyun ve deneme yazarı (d. 1882)
 1945 - Walter Krüger, Alman SS subayı (d. 1890)
 1946 - Karl Hermann Frank, Alman Nazi subayı (d. 1898)
 1955 - Nene Hatun, Türk kadın kahraman (1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda) (d. 1857)
 1960 - İbrahim Çallı, Türk ressam (d. 1882)
 1967 - Langston Hughes, Amerikalı şair ve yazar (d. 1902)
 1969 - Semyon Aralov, Sovyet asker, devlet adamı ve devrimci (d. 1880)
 1972 - Margaret Rutherford, İngiliz tiyatro, televizyon ve sinema oyuncusu (d. 1892)
 1982 - Cevdet Sunay, Türk asker ve devlet adamı (d. 1899)
 1983 - Albert Claude, Belçikalı biyolog ve Nobel Tıp veya Fizyoloji Ödülü sahibi (d. 1899)
 1984 - Valeriy Voronin, Sovyet futbolcu (d. 1939)
 1984 - Karl-August Fagerholm, Finlandiya Başbakanı (d. 1901)
 1985 - Alister Hardy, İngiliz deniz biyoloğu; zooplankton ve deniz ekosistemi uzmanı (d. 1896)
 1990 - Rocky Graziano, Amerikalı boksör (d. 1922)
 1997 - Alfred Hershey, Amerikalı biyolog (d. 1908)
 2004 - Richard Biggs, Amerikalı aktör (d. 1960)
 2010 - Martin Gardner, Amerikalı matematik ve fen yazarı (d. 1914)
 2012 - Janet Carroll, Amerikalı oyuncu (d. 1940)
 2014 - Matthew Cowles, Amerikalı oyuncu ve yazar (d. 1944)
 2016 - Adolf Born, Çek ressam, karikatürist ve çizgi film yapımcısı (d. 1930)
 2016 - Leonorilda Ochoa, Meksikalı oyuncu ve komedyen (d. 1937)
 2017 - William Carney, Amerikalı siyasetçi (d. 1942)
 2017 - Oscar Fulloné, Arjantinli teknik direktör ve eski futbolcu (d. 1939)
 2017 - Nick Hayden, Amerikalı profesyonel motosiklet yarışçısı (d. 1981)
 2017 - Dina Merrill, Amerikalı oyuncu (d. 1923)
 2017 - Mickey Roker, Amerikalı caz müzisyeni (d. 1932)
 2017 - Zbigniew Wodecki, Polonyalı şarkıcı, müzisyen, besteci, aktör ve TV sunucusu (d. 1950)
 2018 - Alberto Dines, Brezilyalı ödüllü gazeteci ve yazar (d. 1932)
 2018 - Júlio Pomar, Portekizli ressam (d. 1926)
 2018 - Philip Roth, Amerikalı yazar ve Pulitzer Ödülü sahibi (d. 1933)
 2019 - Judith Kerr, Alman-İngiliz çevirmen ve yazar (d. 1923)
 2019 - Sultan Ahmed Şah, Malezya Pahang Eyaleti Sultanı (d. 1930)
 2020 - Ashley Cooper, Avustralyalı tenisçi (d. 1936)
 2020 - Mory Kanté, Gineli şarkıcı, kora müzisyeni ve söz yazarı (d. 1950)
 2020 - Luigi Simoni, İtalyan eski futbolcu ve teknik direktör (d.1939)
 2020 - Jerry Sloan, Amerikalı profesyonel eski basketbolcu ve basketbol baş antrenörü (d. 1942)
 2021 - Anna Maria Cecchi, İtalyan kadın yüzücü (d. 1943)
 2021 - Robert Marchand, 100. yaş üstü Fransız bisikletçi ve sendikacı (d. 1911)
 2021 - Y. C. Simhadri, Hint akademisyen ve yönetici (d. 1941)
 2022 - József Duró, Macar millî futbolcu ve teknik direktör (d. 1966)
 2022 - Joe Hawke, Yeni Zelandalı siyasetçi (d. 1940)
 2022 - Muhammed İbrahim Kadri, Afgan güreşçi (d. 1938)
 2022 - Lee Lawson, Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1941)
 2022 - Peter Lambert Wilson, Amerikalı anarşist yazardır (d. 1945)
 2023 - Ray Stevenson, İrlanda asıllı İngiliz oyuncu (d. 1964)

Tatiller ve özel günler

Kaynakça

0522
22

22 Mayıs


Steve Jones, Neredeyse Bir Balina ya da özgün adıyla Almost Like A Whale (1999) kitabında, sade dili ve güncel örnekleri ile evrim kuramına, bugünün bilgileri ile ışık tutar.

Jones kitabı için şöyle der: "Benim kitabım Darwin'i güncelleştirmektedir. Kitabım, olabildiğince,
Türlerin Kökeni'ni yeniden yazma girişimidir. Onun planını, tarlalardan fosillere, arı kovanlarından adalara kadar uzanan bir iskelet üzerinde geliştirdiği planı kullandım; ama benim Büyük Gerçeklerim (Grand Facts -Darwin'in çok sevdiği ifadelerden biridir), 20. yüzyılın sonlarının bilgi düzeyi üzerine kuruludur. Neredeyse Bir Balina, Darwin'in düşüncelerini, bilimsel gelişmelerin ışığında yeniden okumaya çalışmak ve evrim kuramının biyolojiyi bütünleştirdiğini göstermek için yazıldı."

Kitapta ayrıca, evrim kuramı hakkında araştırma yapmak isteyenler için, bir de okuma listesi bulunur. Bu okuma önerileri aracılığıyla okurların, konu hakkında daha geniş bilgiye ulaşabilecekleri vurgulanır.

1999 kitapları
Evrim kitapları
İngilizce kitaplar
İngiliz kitapları

Neredeyse Bir Balina


The Gospellers (ゴスペラーズ) are a Japanese a cappella vocal group made up of Tetsuya Murakami, Kaoru Kurosawa, Yuji Sakai, Yoichi Kitayama and Yutaka Yasuoka.

History
Originally formed by Murakami and Kurosawa (along with 4 other members) in 1991 as a group within a college chorus club "Street Corner Symphony" at the University of Waseda, they recruited 3 new members in order to  fill the vacancy (4 members previously left the group due to their job placement activities) for the recording of The Gospellers, their first major label release in 1994. They spent the next 6 years working towards national recognition, releasing 13 singles and 5 albums, until they finally came up with a hit single "Towa ni", which stayed in the Oricon chart ranking for 44 consecutive weeks in 2000 and 2001. They became the first a cappella group to be in the top 3 of the chart in Japan with their 16th single, "Hitori".

In early 2006, the group made a side-project release, Gosperats, which featured the members in blackface and singing with more soul and jazz-like accompaniment, with Rats & Star members Masayuki Suzuki, Nobuyoshi Kuwano and Yoshio Sato, who originally, along with such a style, established the popularity of R&B and Doo-wop in the 1980s in Japan.

In the first edition of the Japanese ice show Fantasy on Ice in 2010, the Gospellers made an appearance as guest artists. They performed together with former figure skater and figure skating commentator, Junko Yaginuma, to the song "1, 2, 3 for 5" amongst others.

Their single "Sky High" was used as the opening theme for the anime Nodame Cantabile: Paris.

Discography

Singles
 Promise (21 December 1994)
 U'll be Mine (21 July 1995)
 Winter Cheers!〜winter special/Higher (9 November 1995)
 Two-Way Street (1 March 1996)
 Calendar (1 July 1996)
 Machikirenai (1 November 1996)
 Wolf (21 June 1997)
 Owaranai Sekai/Vol. (26 December 1997)
 Yuyake Shuffle (22 April 1998)
 BOO -Onaka ga Sukuhodo Warattemitai- (20 June 1998)
 Atarashii Sekai (12 December 1998)
 Nettai-ya (19 June 1999)
 Password (1 December 1999)
 Towa ni (23 August 2000)
 Kokuhaku (6 December 2000)
 Hitori (7 March 2001)
 Yakusoku no Kisetsu (1 August 2001)
 Chikai (14 November 2001)
 Get me on (20 February 2002)
 Escort (10 April 2002)
 Hoshikuzu no Machi (13 November 2002)
 Right on,Babe (16 July 2003)
 Shin Osaka (22 October 2003)
 Machikado -on the corner- (28 January 2004)
 Mimosa (27 October 2004)
 Hitosuji no Kiseki/Kaze wo Tsukamaete (24 May 2006)
 Platinum Kiss (18 October 2006)
 Hinoataru Sakamichi (18 October 2006)
 Platinum Kiss/Hinoataru Sakamichi (1 January 2007)
 It still matters~ Ai wa nemuranai feat. Howie D /Kotoba ni Sureba (17 October 2007)
 Aoi Tori (12 March 2008)
 Lorelei (9 July 2008)
 Sky High/SEPTENOVA (12 November 2008)
 1,2,3 for 5 (11 February 2009)
 Sorae ~Reach for the sky~ (19 August 2009)
 Love Notes (14 November 2009)
 Ai no Shooting Star (22 September 2010)
 Tokyo (3 November 2010)
 NEVER STOP (18 May 2011)
 BRIDGE (28 September 2011)
 It's Alright~Kimi to Iru Dakede~ (11 July 2012)
 STEP! (17 October 2012)
 Kori no Hana (30 January 2013)
 Robinson/Taiyo no Gonin (28 August 2013)
 SING!!!!! (9 July 2014)
 Christmas Choir (19 November 2014)
 Dream Girl (9 September 2015)
 GOSWING/Recycle Love (6 July 2016)
 Fly me to the disco ball (22 February 2017)
 Hikari (21 February 2018)
 In This Room (4 July 2018)
 VOXers (30 October 2019)
 I Want You (5 October 2020)
 INFINITY (5 November 2020)
 Darekanosyatsu (5 December 2020)
 Loving Out Loud (5 January 2021)

Albums
 The Gospellers (21 October 1995)
 Nimaime (1 September 1996)
 MO' BEAT (21 July 1997)
 Vol.4 (21 August 1998)
 FIVE KEYS (23 July 1999)
 Soul Serenade (12 October 2000)
 Love Notes (6 June 2001)
 FRENZY (20 February 2002)
 A Cappella (4 December 2002)
 Dressed up to the Nines (10 March 2004)
 G10 (17 November 2004)
 Be as One  (22 November 2006)
 The Gospellers Works  (28 November 2007)
 Hurray!  (11 March 2009)
 Love Notes II  (28 October 2009)
 Harmorhythm (8 June 2011)
 STEP FOR FIVE (7 November 2012)
 Hamo Sodo~The Gospellers Covers~ (25 September 2013)
 The Gospellers Now (17 September 2014)
 G20 (17 December 2014)
 Soul Renaissance (22 March 2017)
 What The World Needs Now (3 October 2018)
 BOYS meet HARMONY(20 March 2019)
 G25 -Beautiful Harmony- (18 December 2019)
 A Cappella 2 (10 March 2021)

DVD
 THE GOSPELLERS CLIPS 1999-2001 (1 August 2001)
 THE GOSPELLERS CLIPS 1995-1998 (1 August 2001)
 Sakaagari. (1 August 2001)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2003 "A Cappella Ko" (2 July 2003)
 THE GOSPELLERS CLIPS 2001-2004 (14 April 2004)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2005 "G10" (24 August 2005)
 THE GOSPELLERS CLIPS 1995-2007 ~Complete~ (5 December 2007)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2009"Jugo Shunen Hyoryuki ~Akifuyu~" (24 March 2010)
  THE GOSPELLERS CLIPS 2008-2010 (22 December 2010)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2012-2013 "FOR FIVE"  (28 August 2013)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2014 "The Gospellers no Hamore Meros" (25 March 2015)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2014-2015 "G20" (2 December 2015)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2017 "Soul Renaissance" (6 December 2017)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2018-2019 "What The World Needs Now" (19 June 2019)

BD
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2009"Jugo Shunen Hyoryuki ~Akifuyu~" (14 April 2010)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2012-2013 "FOR FIVE"  (28 August 2013)
 THE GOSPELLERS CLIPS 1995-2014~Complete Blu-ray Box~(21 January 2015)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2014 "The Gospellers no Hamore Meros" (25 March 2015)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2014-2015 "G20" (2 December 2015)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2017 "Soul Renaissance" (6 December 2017)
 Sakaagari. (28 March 2018)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2003 "A Cappella Ko" (28 March 2018)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2005 "G10" (28 March 2018)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2018-2019 "What The World Needs Now" (19 June 2019)

VHS
 THE GOSPELLERS CLIPS 1995-1998 (14 March 1999)
 THE GOSPELLERS CLIPS 1999-2001 (1 August 2001)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2003 "A Cappella Ko" (2 July 2003)
 THE GOSPELLERS CLIPS 2001-2004 (14 April 2004)
 THE GOSPELLERS Zaka Tour 2005 "G10" (24 August 2005)

References

External links
Gostudio : The Gospellers Official Site
GosTV - An official website by GRACIAS
Gospellers - An official website by Sony Music Online Japan
Nippop Profile | The Gospellers

Musical groups established in 1991
Ki/oon Music artists
Japanese dance music groups
Japanese boy bands
Japanese pop music groups
Musical groups from Tokyo
Fantasy on Ice guest artists

Gospellers


Francisco Grau (Torrente, Valencia, 1772-Valencia 1834) fue un pintor español.

Se presentó a los concursos de premios de la Academia de San Carlos en 1792, 1795 y 1798, consiguiendo en el segundo una gratificación. El 27 de mayo de 1804 fue nombrado académico de mérito de dicha corporación. Conocemos de su mano un San Vicente Ferrer y La expulsión de Agar.

Referencias

Pintores de España del siglo XVIII
Pintores de España del siglo XIX

Francisco Grau (pintor)


ليونتينه فون فينترفيلد بلاتن Leontine von Winterfeld-Platen (ولدت في 21 يوليو 1883 في لوبرستورف – وماتت في 24 يوليو 1960 في بينوف) هي كاتبة ومعلمة ألمانية. حظيت رواياتها التي تصنف ضمن الرواية النسائية في ألمانيا شعبية كبيرة في فترة جمهورية فايمار. وما زالت تطبع حتى اليوم. وهي أم زيجيليند فون بلاتن.

مراجع

كتاب وكاتبات ألمان
مواليد 1883
وفيات 1960

ليونتينه فون فينترفيلد بلاتن


Ensembles

Ensemble ehemalige Klosterhofmark Au

Das ehemalige Kloster am linken Innufer ging aus einer um 790 zuerst genannten Zelle zweier Priester hervor, die bald zum Benediktinerkloster erweitert und dem Salzburger Domstift unterstellt wurde. Die Gesamtanlage ist im Äußeren weitgehend unversehrt erhalten und der Bezug zur umgebenden Kulturlandschaft eindrucksvoll gewahrt.

Aktennummer: E-1-83-118-2

Ensemble Marktplatz Gars am Inn

Der kleine Marktort Gars, auf einer Terrasse über dem Inn gelegen, entwickelte sich spätestens seit dem 12. Jahrhundert unmittelbar südlich des im 8. Jahrhundert begründeten Klosters und späteren Augustinerchorherrenklosters Gars. Mittelpunkt der Siedlung ist der längsrechteckige, nord-südlich gerichtete, geschlossen bebaute Marktplatz.

Aktennummer: E-1-83-118-1

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Gars am Inn

|}

Gars-Bahnhof

|}

Au am Inn

|}

Hampersberg

|}

Huttenstätt

|}

Mittergars

|}

Reichgreißl

|}

Weitere Ortsteile

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Gars am Inn

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Gars Am Inn
Baudenkmaler Gars Am Inn

Liste der Baudenkmäler in Gars am Inn


Trevor Taylor (Sheffield, Engleska, 26. prosinca 1936. – 27. rujna 2010.) je bivši britanski vozač automobilističkih utrka.

Rezultati u Formuli 1

Izvori

Vanjske poveznice

Britanski vozači Formule 1

Trevor Taylor


Alpsko predgorje (slo. Alpsko predgorje, mađ. Alpokalja, nje. Alpen-Vorgebirge, Alpenostrand). Mađarsko ime u doslovnom značenju je "podnožje Alpa". To je ravnjak visok 300–500 metara. Jedna je od mađarskih zemljopisnih mezoregija. Na mjestu gdje se dodiruju Alpsko predgorje i Kisalföld nalazi se grad Sambotel. Ostali važniji gradovi su Kiseg, Šopron i Kirmied. Mezoregija se prostire u Željeznoj i Jursko-mošonjsko-šopronskoj županiji.

Izvori

Zemljopis Mađarske

Alpsko predgorje (Mađarska)


Leonel Guillermo Sánchez Lineros (25 Nisan 1936, Santiago - 2 Nisan 2022, Santiago) Şilili eski millî futbolcudur.

1953 ile 1973 yılları arasında 20 yılı aşkın bir süre sol kanatta bulundu. 20 yılının 17'sini 1959 ile 1969 yılları arasında 6 ulusal şampiyonluk yaşayan Universidad de Chile'de Ballet Azul'un (Mavi Balet) simgesi oldu.

85 maç ile Şili millî futbol takımında en çok maça çıkan oyuncu unvanını korumasıyla birlikte 1955 ile 1968 yılları arasında 27 gol atmıştır. Bu gollerin dördü 1962 FIFA Dünya Kupası'ndan olup diğer 5 oyuncu ile en skorer oyuncu olmuştur. Bu Dünya Kupası'nda İtalyan futbolcu Maria David'e çelme takıp tartışmalar çıkmıştı.

Sánchez Avrupa'dan Milan gibi sayısız takımdan teklif almış olmasına karşın Universidad de Chile'de kalmıştır. 1969'da konan bir sözleşme kuralından sonra Universidad de Chile hayranların idolünü satmak zorunda kalmıştı. Kariyerini Şili takımlarında bir oraya bir buraya giderek tamamladı. 2 Nisan 2022 tarihinde 85 yaşında öldü.

1936 doğumlular
Santiago doğumlular
Şilili futbolcular
1962 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1966 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
1956 Güney Amerika Şampiyonası futbolcuları
1957 Güney Amerika Şampiyonası futbolcuları
1959 Güney Amerika Şampiyonası (Arjantin) futbolcuları
Universidad de Chile futbolcuları
CSD Colo-Colo futbolcuları
2022 yılında ölenler
Forvet futbolcular
Kanat futbolcuları
Şilili teknik direktörler
Universidad de Chile teknik direktörleri
Primera División (Şili) teknik direktörleri

Leonel Sánchez


Öxney er eyja í Breiðafirði við mynni Hvammsfjarðar aðeins steinsnar frá Brokey. Fyrstur til að búa á Öxney var Eiríkur rauði en hann nam þar land eftir að hafa búið á Dröngum þar sem hann fæddist og í Dölum þar sem hann bjó fyrst eftir að hann réðst suður. Var Öxney seinasti staðurinn sem hann bjó á áður en hann hélt til Grænlands. Bærinn á eynni er vestarlega á norðurströndinni en bærinn sem Eiríkur er talinn hafa byggt er lengra inn til landins og hærra. Sökum þess að Eiríkur bjó þar hefur verið gerð nokkur fornleifafræðileg úttekt á eynni og voru gerðar fornleifarannsóknir þar árið 2007.

Eyjan er í einkaeign en heilsársbúseta féll niður um 1970.

Breiðafjarðareyjar
Dalabyggð

Öxney


Progon vještica u Hrvatskoj odnosi se na sudske progone protiv osoba koje su smatrane vješticama ili čarobnjacima u hrvatskim krajevima krajem srednjega i tijekom novoga vijeka.

Početkom 17. stoljeća u hrvatskim se procesima protiv vještica javilo tadašnje europsko shvaćanje o vješticama udruženima u tajnu sektu te da povremeno održavaju velike sastanke na kojima lete namazane čarobnom mašću. Sastanci su se održavali noću, a kao mjesta sastajanja se u spisima najčešće spominju raskrižja puteva i obližnje planine (u Hrvatskoj su to najčešće Medvednica i Klek). Na sastancima su se vještice gostile raznim jelima i pićima, naročito gibanicom, a neke od njih su na suđenjima priznale jedenje ljudskoga mesa. Vjerovalo se da tim gozbama prisustvuje i sam đavao, s kojim žene u izuzetnim slučajevima (na sabat) i spolno opće. Đavao je opisan kao muškarac, a na torturama se navode i neka od njegovih brojnih imena: Primus, Matić, Markaj, Lucifer, Kralj, Silnjak, Gasperl itd.

Kazneni postupak protiv vještica i čarobnjaka u ovim su krajevima vodile tri vrste sudova: sudovi slobodnih kraljevskih gradova, županijski sudovi i vlastelinski sudovi pojedinih feudalaca. Sudovi slobodnih kraljevskih gradova bili su istovjetni s gradskim poglavarstvom, a činili su ga gradski sudac i prisežnici. Županijskim sudovima predsjedavao je podžupan, a sudsko su vijeće činili plemićki sudci i podsudci županije te ostali županijski dužnosnici. Vlastelinskim su sudovima upravljali suci postavljeni od feudalnog gospodara. U slučaju čarobnjaštva samo je javni tužilac (fiškal) bio ovlašten svojom tužbom pokrenuti postupak pred sudom.

Prestanak progona

Marija Terezija u Općem zakonu o kaznenom sudskom postupku 1768. godine kritizira narodno praznovjerje koje smatra odgovornim za progone te njime nastoji spriječiti daljnja suđenja. U skladu s tim načelom, zakon je predvidio mnoge mjere opreza ne bi li zbog čarobnjaštva stradali nevini ljudi.

Još 1740. Marija Terezija izdala je opću odredbu za sve austrijske zemlje, prema kojoj su se sve izrečene presude morale njoj osobno podnijeti na potvrdu. No, ta odredba nije vrijedila u Hrvatskoj i Ugarskoj, iako se sama kraljica ubrzo počela zanimati za hrvatske procese protiv vještica, u kojima su se vršile brojne zloporabe i nezakonitosti. Kraljica je 1756. godine za područje Hrvatske izdala odredbu sličnu onoj koja je već 16 godina vrijedila za austrijske nasljedne zemlje. Prema toj su odredbi hrvatski sudovi i dalje mogli voditi procese protiv vještica i čarobnjaka te donositi osude, ali te osude nisu mogli izvršavati prije kraljičine potvrde. Tu je odredbu Hrvatski sabor ozakonio člankom VI. iz 1756., čime je Marija Terezija stekla nadzor nad tim procesima u Hrvatskoj, a 1758. godine je donijela novu odredbu prema kojoj sudovi u Hrvatskoj i Slavoniji više nemaju prava voditi procese protiv čarobnjaštva bez posebne kraljičine dozvole. Nakon 1758. godine u spisima i raznim dokumentima nisu pronađeni opisi daljnjih sudskih postupaka.

Mučila
U ispitivanjima u sklopu sudskih postupaka koristile su se tzv. ljestve, koje su omogućavale rastezanje ljudskoga tijela. Sudske komisije za mučenje nisu poštivale nikakva pravila o ograničavanju mučenja nego su okrivljenika (najčešće su mučene žene-vještice) tako dugo mučili dok ne bi priznala optužbe. Po priznanju, optuženicu bi često snašla i smrt u obliku lomače. Većina vještica osuđenih na smrt bila je prije spaljivanja pogubljena, bilo da im je prije odsječena glava ili su užetom ugušene, no dio ih je i živima spaljen.

Hrvatska povijest (1527. – 1790.)
Lov na vještice

Progon vještica u Hrvatskoj


Termenul de afro-europeni face referire la persoanele de origină africană (de obicei din foste colonii europene din Africa), care au migrat în Europa. În Uniunea Europeană trăiesc aproximativ 12 milioane de afro-europeni, iar în Rusia aproximativ 50.000. Majoritatea comunităților de afro-europeni trăiesc în metropole.

Persoane notabile

Vezi și
 Afro-americani

Persoane de origine africană

Afro-europeni


Telegram je hrvatski informativni mrežni portal, pokrenut u travnju 2015. godine. Osim vijesti i članaka posvećenih aktualnim zbivanjima iz područja politike, ekonomije, znanosti i kulture, sadrži kolumne autora pretežno lijeve ili liberalne orijentacije. Od 2015. do 2016. Telegram je imao i tiskano izdanje, nadahnuto istoimenim časopisom koji je izlazio od 1960. do 1973. godine.

U listopadu 2016., Telegram pokreće specijalizirano sportsko izdanje Telesport na čelu s Aleksandrom Holigom. U svibnju 2019., Telegramu se pripaja lifestyle portal Super1, a mjesec dana kasnije objavljeno je da Telegram čita preko milijun jedinstvenih korisnika mjesečno.

Nagrade i priznanja
Telegramov videoserijal What's Next, nastao u suradnji s Hrvatskim Telekomom, proglašen je najboljim sponzoriranim videoserijalom na svijetu, 2018. na prestižnim nagradama za native marketing u Berlinu.

Serija članaka o obiteljskim gospodarstvima i zdravoj hrani, producirana u suradnji s trgovačkim lancem Kauflandom, osvojila je nagradu Mixx na godišnjoj konferenciji Dani Komunikacije u Rovinju.

Kolumnisti i novinari

Drago Hedl
Goranko Fižulić
Jasmin Klarić
Aleksandar Holiga
Đivo Đurović
Dragan Markovina
Mladen Pleše
Sanja Modrić
Marko Repecki

Glavni urednici

Igor Alborghetti (2015. – 2016.)
Jelena Valentić (2016. – danas)

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica
Internet u Hrvatskoj

Telegram (portal)


L'équipe du Nigeria de football participe à la Coupe d'Afrique des nations 2021 organisée au Cameroun du  au . Il s'agit de la  participation des Super Eagles, emmenés par Augustine Eguavoen. Ils sont éliminés en huitième de finale par la Tunisie (0-1).

Qualifications

Le Nigeria est placé dans le groupe L des qualifications qui se déroulent de novembre 2019 à mars 2021. Ces éliminatoires sont perturbés par l'épidémie de covid-19. Les Super Eagles se qualifient en prenant la première place du groupe.

Statistiques

Matchs joués

Buteurs

Préparation

Compétition

Tirage au sort
Le tirage au sort de la CAN 2021 est effectué le 17 août 2021 à Yaoundé. Le Nigeria,  nation au classement FIFA, est placée dans le chapeau 1. Le tirage place les Super Eagles dans le groupe D, avec l'Égypte (chapeau 2,  au classement Fifa), la Guinée-Bissau, (chapeau 3, ) et le Soudan (chapeau 4, ).

Effectif
Augustine Eguavoen annonce une première sélection de 28 joueurs le 25 décembre 2021. Il est contraint d'effectuer des changements quelques jours plus tard : Victor Osimhen, positif au covid-19 et blessé est remplacé par Henry Onyekuru. Shehu Abdullahi et Leon Balogun, blessés, sont remplacés par Tyronne Ebuehi et Semi Ajayi. Enfin, Emmanuel Dennis n'est pas libéré par son club de Watford FC qui aurait reçu sa convocation trop tard, il est remplacé par Peter Olayinka.

Premier tour

Phase à élimination directe

Statistiques

Buteurs

Notes et références

Nigeria
CAN 2021

Équipe du Nigeria de football à la Coupe d'Afrique des nations 2021


A prova dos 100 metros nado borboleta masculino do Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2022 foi disputada entre os dias 17 e 18 de dezembro de 2022, no Melbourne Sports and Aquatics Centre, em Melbourne, na Austrália.

Recordes
Antes desta competição, os recordes mundiais e do campeonato nesta prova eram os seguintes:

Medalhistas

Cronograma
Todos os horários são locais (UTC+11).

Resultados

Eliminatórias
As eliminatórias ocorreram no dia 17 de dezembro com início às 12:16.

Semifinal
A semifinal ocorreu no dia 17 de dezembro com início às 20:22.

Final
A final foi realizada no dia 18 de dezembro com início às 19:42.

Ligações externas

 Site da Federação Internacional de Natação

Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2022

Campeonato Mundial de Natação em Piscina Curta de 2022 - 100 m borboleta masculino


O snowboard cross feminino do snowboard nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022 foi disputado em 9 de fevereiro no Parque de Neve Genting, em Zhangjiakou.

Medalhistas

Resultados

Qualificatória

Finais
Pequena final

Grande final

Snowboardcross feminino

Snowboard nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022 - Snowboard cross feminino


براشوف مدينة وسط رومانيا, (بالرومانية: Braşov, بالألمانية: Kronstadt, بالمجرية-:Brassó) هي عاصمة محافظة براشوف في إقليم ترانسلفانيا, تعتبر مركز اقتصادي وثقافي هام، تقع على بعد 161 كم من العاصمة بوخارست, تقع في وادي بين جبال الألب الدينارية ( الكارابات ) وتتصف بكثرة أمطارها ومناخها البارد شتاءً ومعتدل صيفا. عدد سكانها حسب إحصاء 2008 حوالي 280.000 نسمة.

يوجد العديد من المعالم السياحية الشهيرة في براشوف، بما في ذلك قلعة براشوف الشهيرة التي تعد أحد أهم المعالم الأثرية في المنطقة، وكنيسة القديس نيقولاو التي تعد أيضًا واحدة من أبرز معالم المدينة، بالإضافة إلى ساحة كونستيتوتيي، التي تعتبر المركز التاريخي للمدينة وتحتوي على العديد من المطاعم والمقاهي والمتاجر.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لبراشوف:

توأمة
لبراشوف اتفاقيات توأمة مع كل من:

 لينتس
 تامبيري
 تور
 جيور
 ريشون لتسيون
 هولستيبرو
 موساشينو
 غنت
 ليدز
 مينسك
 تريكالا
 فيناريا ريالي
 كليفلاند
 أربيل

أعلام

 دوميترو هوبير
 دوميترو بروناريو
 أدولف ميشندورفر
 فروزين
 ويلي هانسن
 يوهان هدويغ
 ماريوس لاكاتوش
 غابرييل تاماس
 أيون تيرياك
 إيوان دوميتراكي

معرض صور

مراجع

بلدات رومانيا
قلاع فرسان تيوتون
مقاطعات عواصم الرومانية
أماكن مأهولة في مقاطعة براسوف
اجتثاث الستالينية

براشوف


Krai Thong ou Kraithong (, prononcé [krāj.tʰɔ̄ːŋ]) est un , originaire de la province de Phichit. Il raconte l'histoire de Chalawan, un seigneur crocodile qui enleva la fille d'un riche homme de Phichit, et de Kraithong, un marchand de Nonthaburi qui cherchait à tuer Chalawan. L'histoire a été adaptée en une pièce de théâtre (lakhon nok), attribuée au roi Rama II (1809-1824), et a fait l'objet de diverses adaptations modernes.

La légende

Dans un royaume situé au fond d'une grotte sous-marine où vivaient des crocodiles, une boule de cristal magique flottait, brillante comme la lumière du soleil pendant la journée. Le seigneur crocodile qui régnait sur cette grotte s'appelait Chalawan (ชาละวัน), du nom de la grotte. Chaque crocodile qui entrait dans la grotte prenait une forme humaine et n'avait pas besoin de nourriture.

Chalawan obtint sa position de son grand-père, après la mort de son père dans un combat avec deux autres crocodiles. Il avait deux femmes crocodiles qui vivaient avec lui. Avec sa nature agressive et son besoin de supériorité, ce qu'il avait n'était pas suffisant. Il voulait manger de la chair humaine, contrairement à son grand-père qui vivait selon les préceptes bouddhistes.

À Phichit, des rumeurs circulaient selon lesquelles des crocodiles chassaient les personnes qui vivaient près du canal. Un jour, deux filles d'un riche homme de Phichit, Tapao Kaew (ตะเภาแก้ว) et Tapao Thong (ตะเภาทอง) voulurent jouer dans le canal : elles n'écoutèrent pas l'avertissement de leur père et allèrent dans l'eau. Chalawan qui sortait de sa grotte sous la forme d'un crocodile pour s'attaquer aux humains vit les deux filles et en tomba amoureux. Il enleva Tapao Thong et l'emmena dans son antre.

Lorsqu'elle se réveilla, elle fut émerveillée par la beauté de l'intérieur de la grotte. Chalawan, sous sa belle apparence humaine, essaya de faire tomber Tapao Thong amoureux de lui, mais elle le repoussa. Chalawan jeta un sort à Tapao Thong pour qu'elle tombe amoureuse de lui et accepte d'être sa femme.

Pendant ce temps, lorsque l'homme riche découvrit qu'une de ses filles avait été attaquée par un crocodile, il se chagrina et annonça que quiconque pourrait vaincre le crocodile et ramener le corps de sa fille serait récompensé par de grands trésors et le mariage avec l'autre fille, Tapao Kaew. Cependant, aucun homme ne parvint à vaincre Chalawan.

Krai Thong, originaire de Nonthaburi, expert dans le combat contre les crocodiles, se porta volontaire pour vaincre Chalawan et ramener Tapao Thong. Il voyagea Nonthaburi à Phichit, prêt à combattre Chalawan avec une lance magique que lui avait donnée son maître Khong.

Avant l'arrivée de Krai Thong, Chalawan se rêva mort. Il en informa son grand-père. Ce rêve était une prophétie. Son grand-père a dit à Chalawan de rester dans la grotte pendant sept jours. Si Chalawan en sortait, il serait confronté à une menace mortelle.

Le lendemain matin, Krai Thong commença à jeter ses sorts sur un radeau flottant au-dessus de la grotte de Chalawan. L'un d'entre eux atteignit Chalawan, et le seigneur s'impatienta et ne put rester dans sa grotte. Chalawan nagea vers la surface et affronta Krai Thong. Le duel commença, et Krai Thong attaqua en premier en touchant Chalawan dans le dos avec sa lance.

Chalawan, gravement blessé, se retira dans sa grotte. Ses deux femmes crocodiles demandèrent de l'aide à son grand-père, mais ce dernier ne pouvait rien faire. Krai Thong plongea dans l'eau et suivit Chalawan jusqu'à sa grotte. Lorsqu'il arriva, il rencontra Vimala (วิมาลา), l'une des femmes du seigneur crocodile. Krai Thong la séduisit et la suivit dans la grotte.

Une fois à l'intérieur de la grotte, Krai Thong trouva un Chalawan blessé sous forme humaine. La bataille entre les deux recommença. Chalawan ne put combattre Krai Thong et fut vaincu et tué. Krai Thong retourna à la surface avec Tapao Thong. Tapao Thong revint alors auprès de son père qui était heureux de voir sa fille encore en vie. Krai Thong fut récompensé par de grands trésors et fut marié aux deux filles.

La légende dans la culture
 La pièce figure au répertoire du Ballet royal du Cambodge
 Krai Thong, film de 1981
 Krai Thong, film de 2001
 Krai Thong, film de 2005

Galerie

Sources
Permkaset N. (n.d.). Krai Thong. Thai Literature Directory. Princess Mahachakri Sirindhorn Anthropology Centre. http://www.sac.or.th/databases/thailitdir/detail.php?meta_id=27
Boomgaard P. (2007). Crocodiles and Humans in Southeast Asia: Four Centuries of Co-existence and Confrontation. Researchgate.net. https://www.researchgate.net/profile/Peter_Boomgaard/publication/268348826_Crocodiles_and_Humans_in_Southeast_Asia_Four_Centuries_of_Co-existence_and_Confrontation/links/564c448d08aeab8ed5e7f7a3.pdf
Wongthes S. (2017). Birthplace of Krai Thong; Bang Kruai, Nonthaburi. Matichon Online. https://www.matichon.co.th/news/430023
Smithies M. (n.d.). Likay : A Note on the Origin, Form and Future of Siamese Folk Opera (pp. 48–59). Siamese Heritage Trust. https://thesiamsociety.org/wp-content/uploads/1971/03/JSS_059_1d_Smithies_LikayOriginFormAndFutureOfSiameseFolkOpera.pdf
Achathewan P. (2013). Krai Thong. Pathum Thani: Skybook. Print.

Références

Liens externes

Culture thaïlandaise
Crocodilien dans la culture

Krai Thong


Simla is the former name of Shimla, a city in the Indian state of Himachal Pradesh.

Simla may also refer to:

Places
 Simla district, now Shimla district, a district of Himachal Paradesh around the city
 Simla (Lok Sabha constituency), now Shimla, a parliamentary constituency in Himachal Pradesh
 A name given to the William Beebe Tropical Research Station in Trinidad and Tobago, now operated by the Asa Wright Nature Centre
 Simla, Colorado, a town in Colorado, United States
 An electoral ward in Lautoka, Fiji
 Simla Junction, California, a historic location in Los Altos, California, United States
 Simla, West Bengal, a census town in Hooghly district in the Indian state of

People
 Shimla (actress), a Bangladeshi film actress.

Simla (disambiguation)


Aurvandill (Old Norse) is a figure in Germanic mythology. In Norse mythology, the god Thor tosses Aurvandill's toe – which had frozen while the thunder god was carrying him in a basket across the Élivágar rivers – into the sky to form a star called  ('Aurvandill's toe'). In wider medieval Germanic-speaking cultures, he was known as  in Old English,  in Old High German,  in Lombardic, and possibly as  in Gothic. An Old Danish Latinized version, Horwendillus (Ørvendil), is also the name given to the father of Amlethus (Amleth) in Saxo Grammaticus' Gesta Danorum. Comparative studies of the various myths where the figure is involved have led scholars to reconstruct a Common Germanic mythical figure named , which seems to have personified the 'rising light' of the morning, possibly the Morning Star (Venus). However, the German and – to a lesser extent – the Old Danish evidence remain difficult to interpret in this model.

Name and origin

Etymology
The Old Norse name  stems from a Proto-Germanic form reconstructed as , , or . It is cognate with Old English , Old High German  (≈ ), and Lombardic . The Gothic word , translating the Koine Greek  (eosphoros, 'dawnbringer'), may also be related.

The original meaning of the Common Germanic name remains obscure. The most semantically plausible explanation is to interpret  as a compound meaning 'light-beam' or 'ray of light', by deriving the prefix - from Proto-Germanic  ('shiny [especially of liquids]'; cf. ON  'gold', OE  'wave, sea'), and  from  ('rod, cane'; cf. Goth. , ON ). The latter probably stems from the root  ('to turn, wind'), so that the etymological connotation is that of suppleness or flexibility. This theory is encouraged by the Old English association of the idea of 'rising light' with , whose name has been translated as 'radiance, morning star', or as 'dawn, ray of light'.

Alternatively, the Old Norse prefix  has also been interpreted as coming from Proto-Germanic  ('mud, gravel, sediment'; cf. ON  'wet clay, mud', OE  'earth'), with  being rendered as 'gravel-beam' or 'swamp-wand'. According to philologist Christopher R. Fee, this may imply the idea a phallic figure related to fertility, the name of his spouse in the Old Norse myth, Gróa, literally meaning 'Growth'.

In less frequent scholarly interpretations, the second element has also been derived by some researchers from  ('Vandal'; i.e. 'the shining Vandal'), from a stem  ('beard'), or else compared to a Norse word for sword.

Origin
Commentators since at least the time of Jacob Grimm's Deutsche Mythologie, first published in 1835, have emphasized the great age of the tradition reflected in the mythological material surrounding this name, without being able to fully reconstruct the motifs of a Common Germanic myth. The task is complicated because the mythical stories of Orendel and Horwendillus appear to be unrelated to that of Ēarendel and Aurvandill. However, some scholars, including Georges Dumézil, have attempted to demonstrate that Saxo's Horwendillus and Snorri's Aurvandill are based on the same archetypal myth. Furthermore, the apparent discrepancies may be explained by the fact that derivatives of  were also used as personal names in the Lombardic and German traditions, as attested by historical figures who are named  and  by the 8th century AD. Thus, the Orendel of the Middle High German myth may have been a different figure sharing the same name.

At any rate, scholars Rudolf Simek and John Lindow contend that the linguistic relation between the Old Norse and Old English names may suggest a Common Germanic origin of the myth despite the absence of Aurvandill from the Poetic Edda. They argue that Aurvandill was probably already connected with a star in the original myth, but that Snorri may have modelled the story of  ('Auvandill's Toe') on the tale of the stars emerging from Þjazi's eyes while Thor throws them into the sky.

Attestations

Old Norse
The Old Norse  is mentioned once in Norse mythology, in Skáldskaparmál, a book of Snorri Sturluson's 13th-century Prose Edda, where he is described as the husband of the witch Gróa:

Thor went home to Thrúdvangar, and the hone remained sticking in his head. Then came the wise woman who was called Gróa, wife of Aurvandill the Valiant: she sang her spells over Thor until the hone was loosened. But when Thor knew that, and thought that there was hope that the hone might be removed, he desired to reward Gróa for her leech-craft and make her glad, and told her these things: that he had waded from the north over Icy Stream and had borne Aurvandill in a basket on his back from the north out of Jötunheim. And he added for a token, that one of Aurvandill's toes had stuck out of the basket, and became frozen; wherefore Thor broke it off and cast it up into the heavens, and made thereof the star called Aurvandill's Toe. Thor said that it would not be long ere Aurvandill came home: but Gróa was so rejoiced that she forgot her incantations, and the hone was not loosened, and stands yet in Thor's head. Therefore it is forbidden to cast a hone across the floor, for then the hone is stirred in Thor's head.

This passage seems to be part of a larger story where Aurvandill is abducted by the jǫtnar; the thunder-god Thor confronts one of them (Hrungnir in Snorri's version) and eventually liberates Aurvandill, but leaves the scene with the weapon of the jǫtunn stuck in his head.

At the end of the story, Aurvandill's frost-bitten toe is made into a new star by Thor. However, it is not clear what celestial object is indicated in this passage. Guesses as to the identity of this star have included Sirius, the planet Venus, or the blue-white star Rigel, which could be viewed as forming the foot of the constellation Orion.

Gothica Bononiensia
The oldest attestation of this name may occur in the Gothica Bononiensia, a sermon from Ostrogothic Italy written in the Gothic language not later than the first half of the 6th century, and discovered in 2009. On folio 2 recto, in the context of a quotation from Isaiah 14:12, linguist P. A. Kerkhof suggested to see the word  (auzandil) in a difficult-to-read part of the palimpsest. This reading, which has been accepted by various experts such as Carla Falluomini and Roland Schuhmann, translates the Koine Greek word  (heōsphóros, 'dawnbringer') from the Septuagint, which in Latin is rendered lucifer ('light-bringer, morning star'):

...  ...... how Lucifer did fall from heaven, he who emerges in the morning ...

Old English
The term  (≈ , ) appears only seven times in the Old English corpus, where it is used in certain contexts to interpret the Latin  ('rising sun'),  ('light-bringer'),  ('dawn') or  ('radiance'). According to scholar J. E. Cross, textual evidence indicate that it originally meant 'coming or rising light, beginning of light, bringer of light', and that later innovations led to an extended meaning of 'radiance, light'. Philologist Tiffany Beechy writes that "the evidence from the early glossary tradition shows earendel to be a rare alternative for common words for the dawn/rising sun." According to her, the "Anglo-Saxons appear to have known  as a quasi-mythological figure who personified a natural phenomenon (sunrise) and an astrological/astronomical object (the morning star)."

Crist I
The lines 104–108 of the Old English poem Crist I (Christ I) describe the coming of Ēarendel to the earth:

The impetus of the poem comes from the Latin Advent antiphon:  – "O Orient/Rising One, splendour of eternal light and sun of justice: come and illuminate one sitting in darkness and the shadow of death". Scholars agree that  was chosen in Crist I as an equivalent of the Latin , understood in a religious-poetic context as the 'source of true light', 'the fount of light', and the 'light (which) rises from the Orient'.

Ēarendel is traditionally taken to personify in Crist I either John the Baptist or Christ himself, figuring him as the rising sun, morning star, or dawn. He is portrayed in the poem as the "true(st) light of the sun" () and the "brightest of angels [≈ messengers]" (), implying the idea of a heavenly or divine radiance physically and metaphorically sent over the earth for the benefit of mankind. The lines 107b–8 (), translated as "all spans of time you, of yourself, enlighten always", or as "you constantly enlighten all seasons by your presence", may also suggest that Ēarendel exists in the poem as an eternal figure situated outside of time, and as the very force that makes time and its perception possible.

Beechy argues that the expression  ('O ') could be an Old English poetic stock formula, as it finds "phonetic-associative echoes" in the expressions  and  from the Durham Hymnal Gloss.

Blickling Homilies
 also appears in the Blickling Homilies (10th c. AD), where he is explicitly identified with John the Baptist:

The passage is based on a Latin sermon by the 5th-century Archbishop of Ravenna Petrus Chrysologus:  – "But since he is about to appear, now let John spring forth, because the birth of Christ follows closely; let the new Lucifer arise, because now the light of the true Sun is breaking forth". Since the Old English version is close to the original Latin,  can be clearly identified in the Blickling Homilies with lucifer, meaning in liturgical language the 'light bearer, the planet Venus as morning star, the sign auguring the birth of Christ'. In this context,  is to be understood as the morning star, the light whose rising signifies Christ's birth, and whose appearance comes in the poem before the "gleam of the true Sun, God himself".

Glosses
In the Durham Hymnal Gloss (early 11th c. AD), the term  is used in specific contexts to gloss the Latin aurora ('dawn; east, orient') instead of the more frequent equivalent dægrima ('dawn'), with the hymns 15.8 and 30.1 implying that  appears with the dawn, as the light that "quite suffuses the sky", rather than being the dawn itself ("the dawn comes up in its course,  steps fully forth").

The Épinal Glossary, written in England in the 8th century, associates  with the Latin  ('brightness, radiance' [especially of heavenly bodies]) as an alternative to the more frequent equivalent  (Old English: 'ray of light, gleam'). Two copies of the Épinal Glossary were made in the late 8th or early 9th century: the Épinal-Erfurt Glossary, which gives the equation  (≈ ), and the Corpus Glossary, redacted from an archetype of Épinal-Erfurt exemplar.

German
The forms  (≈ , ), dating from the 8th century, and  (≈ ), dating from the 9th–10th century, were used in Old High German as personal names. A Bavarian count named  is recorded in 843.

The Middle High German epic poem Orendel, written in the late 12th century, provides a fictional account of how the Holy Mantle of Christ came to the city of Trier that was probably inspired by the actual transfer of the Mantle to the main altar of Trier Cathedral in 1196. The style of the poem, characterized by its "paratactic organization of episodes and the repetition of poetic formulas", may point to an older oral tradition. The eponymous hero of the tale, Orendel, son of King Ougel, embarks on the sea with a mighty fleet in order to reach the Holy Land and seek the hand of Bride, Queen of Jerusalem. Suffering shipwreck, Orendel is rescued by a fisherman and eventually recovers the lost Mantle in the belly of a whale. The coat provides him protection and he succeeds in winning Bride for his wife. After ruling Jerusalem with Bride for a time, the two of them meet with many adventures. At the end of the story, Orendel finally disposes of the Holy Coat after bringing it to Trier.

The appendix to the Strassburger Heldenbuch (15th c.) names King Orendel (≈ ) of Trier as the first of the heroes that were ever born.

The name also gave way to various toponyms found in present-day Germany, including  (in Grabfeld),  (now part of Zweiflingen), and  (in Öhringen).

Lombardic
The Lombardic form  appears as a personal name in the 8th century.

Danish
A Latinized version of the Old Danish name, Horwendillus (Ørvendil), appears in Saxo Grammaticus' Gesta Danorum (ca. 1200) as the father of Amlethus (Amlet):Now Ørvendil, after controlling the [Jutland] province for three years, had devoted himself to piracy and reaped such superlative renown that Koller, the king of Norway, wishing to rival his eminent deeds and widespread reputation, judged it would suit him very well if he could transcend him in warfare and cast a shadow over the brilliance of this world-famed sea-rover. He cruised about, combing various parts of the seas, until he lit upon Ørvendil's fleet. Each of the pirates had gained an island in the midst of the ocean and they had moored their ships on different sides. (...)

Both gave and accepted their word of honour on this point and fell to battle. They were not deterred from assailing each other with their blades by the novelty of their meeting or the springtime charm of that spot, for they took no heed of these things. Ørvendil's emotional fervour made him more eager to set upon his foe than to defend himself; consequently he disregarded the protection of his shield and laid both hands to his sword. This daring had its results. His rain of blows deprived Koller of his shield by cutting it to pieces; finally he carved off the other's foot and made him fall lifeless. He honoured their agreement by giving him a majestic funeral, constructing an ornate tomb, and providing a ceremony of great magnificence. After this he hounded down and slew Koller's sister Sæla, a warring amazon and accomplished pirate herself and skilled in the trade of fighting.

Three years were passed in gallant military enterprises, in which he marked the richest and choicest of the plunder for Rørik, to bring himself into closer intimacy with the king. On the strength of their friendship Ørvendil wooed and obtained Rørik's daughter Gerutha for his bride, who bore him a son, Amleth.

In view of Saxo's tendency to euhemerise and reinterpret traditional Scandinavian myths, philologist Georges Dumézil has proposed that his story was based on the same archetype as Snorri's Aurvandill. In what could be a literary inversion of the original myth, Horwendillus is portrayed as a warrior who injures and vanquishes his adversary, whereas Aurvandill was taken as a hostage by the jǫtnar and wounded during his deliverance. Dumézil also notes that, although the event does not take a cosmological turn in Saxo's version, Aurvandill's toe was broken off by Thor, while Collerus' (Koller's) entire foot is slashed off by Horwendillus.

In popular culture
British writer J. R. R. Tolkien discovered the lines 104–105 of Cynewulf's Crist in 1913. According to him, the "great beauty" of the name Ēarendel, and the myth he seems to be associated with, inspired the character of Eärendil depicted in The Silmarillion. In 1914, Tolkien published a poem originally entitled "The Voyage of Earendel the Evening Star" as an account of Ēarendel's celestial course as the bright Morning-star. In a personal letter from 1967, Tolkien wrote:

When first studying A[nglo]-S[axon] professionally (1913) ... I was struck by the great beauty of this word (or name), entirely coherent with the normal style of A-S, but euphonic to a peculiar degree in that pleasing but not 'delectable' language ... it at least seems certain that it belonged to astronomical-myth, and was the name of a star or star-group. Before 1914, I wrote a 'poem' upon Earendel who launched his ship like a bright spark from the havens of the Sun. I adopted him into my mythology in which he became a prime figure as a mariner, and eventually as a herald star, and a sign of hope to men. Aiya Earendil Elenion Ancalima (II 329) 'hail Earendil brightest of Stars' is derived at long remove from Éala Éarendel engla beorhtast.

Tolkien interpreted Ēarendel as a messenger, probably inspired by his association with the word  ('angel, messenger') in both Crist I (104) and the Blickling Homilies (21 & 35), and his identification with John the Baptist in the latter text. Tolkien's depiction of Eärendil as a herald also has echoes in the interpretation of the Old English Ēarendel as the Morning-star physically heralding the rising of the sun, which finds a figurative parallel in the Blickling Homilies, where Ēarendel heralds the coming of the "true Sun", Christ. Another pervasive aspect of Tolkien's Eärendil is his depiction as a mariner. Carl F. Hostetter notes that, although "the association of Eärendil with the sea was for Tolkien a deeply personal one", the Danish Horvandillus and the German Orendel are both portrayed as mariners themselves.

In 2022, a group of scientists led by astronomer Brian Welch named star WHL0137-LS "Earendel" from the Old English meaning.

In the 2022 revenge-thriller film The Northman, written and directed by Robert Eggers, Aurvandill is portrayed by Ethan Hawke. In the film Aurvandill is mentioned as the Raven King, who is the father of Amleth, the protagonist of the film, portrayed by the Swedish actor Alexander Skarsgård. The film is based primarily on the medieval Scandinavian legend of Amleth, which is the direct inspiration behind the character Hamlet from William Shakespeare's 16th century tragedy of the same name.

See also
Iubar
Proto-Germanic folklore
Lucifer

Notes

References

Citations

Bibliography
Primary sources:

Secondary sources:

Further reading

Characters in Norse mythology
Germanic given names
Amleth
Venusian deities
Dawn gods

Aurvandill


Brown County is the name of nine counties in the United States:

 Brown County, Illinois
 Brown County, Indiana
 Brown County, Kansas
 Brown County, Minnesota
 Brown County, Nebraska
 Brown County, Ohio
 Brown County, South Dakota
 Brown County, Texas
 Brown County, Wisconsin

See also
 Broward County, Florida

Brown County


Marija Bruce (eng. Marjorie Bruce, Marjorie de Brus) (?, oko 1296. - ?, 2. ožujka 1316.), škotska princeza iz dinastije Bruce i supruga velikog namjesnika Škotske, Waltera Stewarta. Preko tog braka, obitelj Stuart je 1371. godine naslijedila škotsko prijestolje, jer njen brat, David II. nije ostavio muškog nasljednika.

Rodila se kao jedino dijete iz prvog braka, škotskog kralja Roberta I. Brucea († 1329.) i njegove supruge Izabele od Mara († 1296.). Majka joj je umrla uskoro nakon poroda, a njen otac se ponovno oženio šest godina kasnije s Elizabetom od Burgha. Godine 1306. njen otac je postao škotski kralj pod imenom Robert I., a ona škotska princeza.

Poslije Robertova poraza u bitci protiv Engleza, u lipnju 1306. godine, Marija i njena maćeha Elizabeta te Robertove sestre, poslane su na sigurno mjesto. Međutim, putem su ih napali i uhvatili Englezi. Marija je zatočena u samostanu i ostala je pritvorena sve do 1314. godine, kada ju je, nakon bitke kod Bannockburna, oslobodio i pustio engleski kralj Eduard II. (1307. – 1327.), u zamjenu za zarobljene engleske plemiće.

Iste godine, kralj Robert I. dao je Mariju za ženu, Walteru Stewartu, velikom namjesniku, koji se istaknuo junaštvom u bitci kod Bannockburna. Iz tog braka, rodio se dvije godine kasnije, Robert, prvi škotski kralj iz dinastije Stuart.

Bilješke

Vanjske poveznice

 Stuart -Hrvatska enciklopedija
 Marjorie Bruce - englishmonarchs.co.uk
 Marjorie Bruce, škotska princeza - stewartsociety.org

Bruce
Stuarti

Marija Bruce


An Calamagrostis avenoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leonard C. Cockayne. An Calamagrostis avenoides in nahilalakip ha genus nga Calamagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Calamagrostis

Calamagrostis avenoides


Eremolaena es un género con dos especies de árboles  pertenecientes a la familia Sarcolaenaceae.  El género tiene dos especies de hoja perenne. Ambas especies son nativas de las zonas húmedas de la costa este de Madagascar.

Especies
Eremolaena humblotiana Baill.
Eremolaena rotundifolia (F.Gérard) Danguy

Referencias

 Lowry, P.P., II, T. Haevermans, J.-N. Labat, G.E. Schatz, J.-F. Leroy & A.-E. Wolf. 2000. Endemic families of Madagascar. V. A synoptic revision of Eremolaena, Pentachlaena and Perrierodendron (Sarcolaenaceae). Adansonia, sér. 3, 22: 11-31.

Sarcolaenaceae

Eremolaena


İstihlası Vatan Cemiyeti Manisa'da kurulmuş olup Ege'de öncü müdâfaa-i hukuk cemiyetlerinden biridir. Daha sonra 19 Mart Kongresi ile İzmir Müdâfaa-i Hukuku Osmaniye Cemiyeti ile birleşmiştir.

Müdâfaa-i hukuk cemiyetleri
Osmanlı İmparatorluğu'ndaki kuruluşlar
Manisa tarihi

İstihlası Vatan Cemiyeti


1896 Yaz Olimpiyatları ya da resmî adıyla I. Olimpiyat Oyunları, 6-15 Nisan 1896 tarihleri arasında Yunanistan'ın başkenti Atina'da gerçekleştirilen bir çok sporlu etkinliktir. Antik Olimpiyat Oyunları'ndan esinlenilerek düzenlenmeye başlanan modern Olimpiyat Oyunları'nın ilkidir.

Pierre de Coubertin'in başkanlığında 16-23 Haziran 1894 tarihleri arasında Paris'te düzenlenen kongrede, çeşitli ulusların katılacağı bir çok sporlu etkinlik düzenlenmesi kararlaştırıldı. Uluslararası Olimpiyat Komitesinin de kurulduğu kongre sonucunda bu etkinliğin, antik Olimpiyat Oyunları'nın antik Yunanistan'da ortaya çıkmış olmasından ötürü Atina'da düzenlenmesi belirlendi. Oluşturulan yönetmelik gereğince yalnızca oyunlara yalnızca amatör sporcuların katılması kararlaştırılırken eskrimdeki bir kategori dışındaki tüm müsabakalarda amatör sporcular yarıştı.

Oyunların ana mekânı konumundaki Panathinaiko Stadyumu, dönem itibarıyla bir spor etkinliğini seyretmek için gelen en kalabalık insan topluluğuna ev sahipliği yaptı. Şehirdeki farklı mekânların yanı sıra Pire ve Maraton'da da birtakım etkinlikler düzenlendi. Komite verilerine göre karma takımlar dahil 14 ülkeden katılan tamamı erkek 241 sporcunun mücadele ettiği oyunlar, o tarihe kadar gerçekleştirilen etkinlikler arasında uluslararası anlamda en yüksek katılımın sağlandığı etkinlik oldu. 9 sporda toplam 43 müsabakanın düzenlendiği etkinliklerin madalya sıralamasının birinci sırasında; 11 altın, 7 gümüş ve 2 bronz madalyayla Amerika Birleşik Devletleri yer aldı. Ev sahibi Yunanistan ise toplamda 47 madalya toplayarak en çok madalya kazanan ülke olurken altın madalya sayısı 10'da olduğundan madalya sıralamasında ikinci oldu.

Oyunların ardından Yunanistan Kralı I. Yeoryos ile Amerika Birleşik Devletleri'ni temsil eden bazı sporcuların da aralarında bulunduğu bir kesim, gelecekteki oyunların da Atina'da düzenlenmesi için Coubertin ve Uluslararası Olimpiyat Komitesine talepte bulundu. Ancak 1900 Yaz Olimpiyatları, daha önceden planlandığı gibi Paris'te düzenlendi ve resmî bir organizasyon sayılmayan 1906 Ara Olimpiyatları hariç, 108 sene sonraki 2004 Yaz Olimpiyatları'na kadar Olimpiyatlar Yunanistan'a dönmedi.

Oyunların kuruluşu ve hazırlıklar

17. yüzyıldan itibaren Avrupa'da, antik Olimpiyat Oyunları'ndan esinlenilerek çeşitli çok sporlu etkinlikler düzenleme fikirleri ortaya çıkmaya başlandı. Antik Olimpiyat Oyunları'nın çıkış noktası olan Yunanistan'daki ilk benzer etkinlik 1859'da, Evangelis Zappas tarafından Olimpiyatlar adıyla organize edildi. Pierre de Coubertin de, William Penny Brookes'un çeşitli ulusların katılacağı birçok sporlu etkinlik düzenleme fikrini uygulamak için harekete geçti. Coubertin, Olimpiyatları canlandırma fikrini ilk kez 25 Kasım 1892'de, Union des sociétés françaises de sports athlétiques tarafından Paris'te düzenlenen bir etkinlikte dile getirdi. 16-23 Haziran 1894 tarihleri arasında Sorbonne'da organize ettiği kongreye katılan 12 ülkeden gelen 79 delegeye ise gerçekleştirmeyi düşündüğü planlarını sundu. Sporda amatörlükle ilgili olan ve "Uluslararası Amatörler Kongresi" adını taşıyan etkinlik, "Olimpiyat Oyunları'nın Yeniden Kuruluşu Uluslararası Kongresi" adını aldı. Sunduğu teklifin kongrede kabul görmesiyle birlikte ilk modern Olimpiyat Oyunları için bir tarih belirlenmesi konusu gündeme geldi. Coubertin, 1900 yılında Paris'te gerçekleştirilecek olan Expo ile eş zamanlı olarak düzenlenmesi fikrini ortaya atsa da, etkinliğin altı yıl sonra gerçekleştirilmesi durumunda halkın ilgisinin kaybolabileceğini öne süren kongre üyeleri 1896 yılı konusunda anlaştı. Tarih konusunun belirlenmesinin ardından etkinliğin gerçekleştirileceği yer konusuna geçildi. Bazı kongre üyeleri Londra'yı önerse de Coubertin buna karşı çıktı. Kongre başkanlığını da yürüten Yunan Demetrius Vikelas ile Coubertin'in Atina konusunda fikir birliğine varması sonrasında Vikelas, etkinliğin Atina'da düzenlenmesi önerisini 23 Haziran günü kongreye sundu. Teklif kabul görürken aynı toplantı sırasında kurulan Uluslararası Olimpiyat Komitesi başkanlığına da Vikelas seçildi.

Oyunların Yunanistan'da düzenleneceğinin belirlenmesinin ardından Başbakan Harilaos Trikupis ve Zappas Olimpiyat Komitesi Başkanı Stefanos Dragumis, yaşadıkları finansal ve siyasi sorunlar sebebiyle Yunanistan'ın bu etkinliğe ev sahipliği yapamayacağını belirti. 1894'te kurulan Yunan Olimpiyat Komitesinin başkanı Stefanos Skuludis tarafından sunulan raporla, organizasyon maliyetinin Coubertin tarafından hesaplanandan üç kat fazla olacağı belirtildi. Raporda, Yunanistan'ın mevcut şartlar altında oyunları düzenleyemeyeceği ve ülkenin ev sahipliğinden çekilmesi gerektiği ifade ediliyordu. Bu durumun ardından Skuludis ve ona katılan bazı komite üyeleri görevinden istifa etti. Ocak 1895'te komitenin başkanlığına getirilen Veliaht Prens Konstantin, etkinlik için maddi kaynaklar aramaya başladı. Organizasyonda kullanılmak amacıyla ülke halkından yaklaşık 300.000 drahmi bağışın yanı sıra, özel olarak hazırlanan posta pullarının satışlarından 400.000 drahmi, bilet satışlarından 200.000 drahmi toplandı. Evangelis Zappas ve kuzeni Konstantinos Zappas'ın mirası da organizasyon kapsamında kullanıldı. Panathinaiko Stadyumu'nun yenilenmesinin 920.000 drahminin üzerindeki maliyeti ise Georgios Averof'un yaptığı bağışla karşılandı. Bu bağış karşılığında Averof'un stadyum dışına yapılan heykeli 5 Nisan 1896 tarihinde açıldı.

Uluslararası Olimpiyat Komitesinin 1894'te oluşturduğu yönetmelikle oyunlara yalnızca amatör sporcuların katılması karar altına alındı ve eskrimdeki master flöre dışındaki tüm müsabakalarda amatör sporcular mücadele etti. Bu dönemde bazı spor dalları için uluslararası anlamda kabul gören kurallar bütünü bulunmadığından, organizasyon komitesi farklı kurumların oluşturduğu kuralları baz aldı. Öte yandan Prens Yeoryos baş hakemdi ve son karar yetkisi ona aitti. Bu durumu Coubertin "onun varlığı, hakem kararlarını güçlendirdi ve kararlara otorite kazandırdı" şeklinde değerlendirdi.

Mekânlar
Oyunların ana stadyumu olan Panathinaiko Stadyumu; atletizm, güreş, halter ve jimnastik müsabakalarına ev sahipliği yaparken atletizm etkinlikleri kapsamındaki maraton yarışı, Maraton'da başlayıp bu Panathinaiko Stadyumu'nda sona erdi. Bisiklet yol yarışı da Maraton'da başladı ve Atina'da tamamlandı. Oyunlar sonunda stadyum, dönem itibarıyla bir spor etkinliğini seyretmek için gelen en kalabalık insan topluluğun ağırladı. Atıcılık müsabakaları Kallithea'da, yol yarışı dışındaki bisiklet müsabakaları Neo Faliron Veledromu'nda, eskrim müsabakaları Zappion'da, tenis etkinlikleri Athens Lawn Tennis Club'da gerçekleştirildi. Yüzme etkinlikleri ise, organizasyon komitesinin yeni bir tesis inşa ederek masraf yapmak istememesi üzerine Paşalimanı koyunda düzenlendi.

Oyunlar

Açılış töreni

6 Nisan'da (o dönem Yunanistan'da kullanılan Jülyen takvimine göre 25 Mart) Panathinaiko Stadyumu'nda düzenlenen törenle oyunların açılışı gerçekleştirildi. Batı ve Doğu Hristiyanlıkları için Paskalya Pazartesisi'ne denk gelen bu tarih, aynı zamanda Yunanistan'ın bağımsızlığını elde ettiği gün kabul edilmekte ve ulusal bir bayram olarak kutlanmaktaydı. Açılış esnasında stadyumda yaklaşık 80.000 kişinin yanı sıra Yunanistan Kralı I. Yeoryos, karısı Olga ve çocukları da yer aldı. Katılan sporcuların çoğu, milletlerine göre ayrılmış bir şekilde sahada dizilmişti. Organizasyon komitesi başkanı Veliaht Prens Konstantin'in yaptığı konuşmanın ardından, I. Yeoryos tarafından oyunlar resmî olarak açıldı.

Konuşmanın ardından, sözlerini Kostis Palamas'ın yazdığı ve Spiridon Samaras'ın bestelediği Olimpiyat İlahisi, bir bandoya eşlik eden 150 kişilik koro tarafından seslendirildi. 1960 Yaz Olimpiyatları'na kadarki açılış törenlerinde müzikal yönden farklı uygulamalar yapılsa da, 1958 yılında Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından alınan kararla, 1896 Olimpiyatları'nda icra edilen bu marş, oyunların resmî marşı olarak kabul edildi.

Sporlar

Kongrenin ardından, Temmuz 1894'te yayımlanan Bulletin du Comité International des Jeux Olympiques adlı kongre dergisinde, oyunlarda gerçekleştirilen sporların yanı sıra futbol, buz pateni, boks, binicilik ve polonun da yer alması gerektiği belirtiliyordu. Derginin Ocak 1895 tarihli sayısında açıklanan 1896 Yaz Olimpiyatları programında yer alan kürek ve yelken müsabakaları ise düzenlenecekleri günlerdeki olumsuz hava şartları sebebiyle iptal edildi. Aynı programda yer alan kriket ile sutopu müsabakaları ise gerçekleştirilmedi. Oyunlarda, resmî raporlarda yer verilmese de, gösteri amacıyla futbol ve kriket maçı ya da maçlarının gerçekleştiğini öne süren kaynaklar vardır.

Sonuç olarak oyunlar kapsamında, 9 sporda toplam 43 etkinlik düzenlendi. Aşağıda, oyunlar kapsamında yarışılan sporlar ve parantez içerisinde bu sporlar kapsamında düzenlenen etkinlik sayısı verilir:

  Atıcılık (5) ()
  Atletizm (12) ()
 Bisiklet ()
  Pist (5)
  Yol (1)
  Eskrim (3) ()
  Güreş (1) ()
  Halter (2) ()
  Jimnastik (8) ()
  Tenis (2) ()
  Yüzme (4) ()

Katılan ülkeler
10 sene sonraki 1906 Ara Olimpiyatları'na kadar millî takım konsepti Olimpiyat hareketinin önemli bir parçası olmamasına rağmen birçok kaynak, 1896 Olimpiyatları'nın katılımcılarının milletlerini listeler ve madalya sayılarını verir. Oyunlarda mücadele eden sporcuların ülkeleri hakkında farklı değerlendirmeler vardır. Uluslararası Olimpiyat Komitesi, karma takımları da bir ulus kabul eder ve oyunlara 14 ulustan 241 sporcunun katıldığını belirtir. Bill Mallon; IOC'nin Yunanistan adına listelediği Kıbrıs, Smirni ve Mısır'dan katılan birer sporcuyu bu uluslar adına listeleyerek toplam ülke sayısını 15 olarak gösterir. Toplam katılımcı sayısını 245, adı bilinen sporcu sayısını ise 177 olarak verir. Adı bilinmeyen Yunan sporcuları hesaba katarken ise, farklı yüzme etkinliklerinde mücadele eden kişilerin aynı kişi olabileceğini de belirterek oyunlarda mücadele eden 166 Yunan sporcu olduğunu söyler. Uluslararası Olimpiyat Tarihçileri Topluluğuna ait çevrimiçi veritabanı Olympedia'da, Uluslararası Olimpiyat Komitesi verilerinde katılımcı uluslararasında yer alan Şili'yi yerine Bulgaristan'a yer verilir ve adı bilinen 176 sporcu listelenir.

Uluslararası Olimpiyat Komitesine göre oyunlarda mücadele eden ülkeler şu şekildedir:

Farklı kaynaklara göre oyunlarda şu ülkelerin de mücadele ettikleri gösterilir:
  - Uluslararası Olimpiyat Komitesi ile Mallon tarafından İsviçre'yi temsil ettiği gösterilen Charles Champaud, Bulgar Olimpiyat Komitesi ile Olympedia tarafından Bulgaristan'ı temsil etmiş olarak gösterilir.
 Kıbrıs - O dönemde Birleşik Krallık'a bağlı olan Kıbrıs'tan oyunlara katılan Anastasios Andreu, Mallon tarafından Kıbrıs'ı temsil etmiş olarak gösterilir.
  - Mısır'ın İskenderiye şehrinde yaşayan Dionisios Kasdaglis, Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından önceleri tek erkekler müsabakalarında Yunanistan, çift erkekler müsabakalarında ise Yunan Dimitrios Petrokokkinos ile birlikte yarışmasına karşın karma takımlar altında listeleniyorken günümüzde Yunanistan adına listelenir. Olympedia'nın da Yunanistan adına listelediği Kasdaglis, Mallon tarafından yalnızca çiftlerde Mısırlı olarak gösterilir.
 Smirni - O dönemde Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı olan Smirni'den oyunlara katılan Dimitrios Tomprof ve Nikos Loverdos, Uluslararası Olimpiyat Komitesi ile Olympedia'nın Yunanistan altında listelenirken Mallon tarafından Smirni'yi temsil etmiş olarak gösterilir.

Takvim

|-
|bgcolor=#00cc33|   ●   || Açılış töreni
|bgcolor=#3399ff|   ●   || Müsabakalar
|bgcolor=#ffcc00|   ●   || Müsabaka finalleri
|bgcolor=#ee3333|   ●   || Kapanış töreni
|-

{| class=wikitable style="margin:0.5em auto; font-size:90%;"
|-
! Nisan ||width=60| 6 ||width=60| 7 ||width=60| 8 ||width=60| 9 ||width=60| 10 ||width=60| 11 ||width=60| 12 ||width=60| 13 ||width=60| 14 ||width=60| 15
|-
| Törenler ||bgcolor=#00cc33 align=center| ● || || || || || || || || ||bgcolor=#ee3333 align=center| ●
|-
| Atıcılık || || ||bgcolor=3399ff align=center| ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● || || ||
|-
| Atletizm ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ● ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ● ● || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ● ● || || || || ||
|-
| Bisiklet || || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● || || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● || ||
|-
| Eskrim || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● || || || || || ||
|-
| Güreş || || || || ||bgcolor=3399ff align=center| ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● || || || ||
|-
| Halter || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● || || || || || || || ||
|-
| Jimnastik || || || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ● ● ● ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● || || || || ||
|-
| Tenis || || ||bgcolor=3399ff align=center| ● ||bgcolor=3399ff align=center| ● || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● || || || ||
|-
| Yüzme || || || || || ||bgcolor=ffcc00 align=center| ● ● ● ● || || || ||
|-
! Nisan || 6 || 7 || 8 || 9 || 10 || 11 || 12 || 13 || 14 || 15

Kapanış töreni

Oyunların resmî kapanışının 14 Nisan (Jülyen takvimine göre 5 Nisan) günü yapılması planlansa da, aşırı yağmur sebebiyle kapanış töreni 15 Nisan'da gerçekleştirildi. Yunan kraliyet ailesinin de yer aldığı tören, Yunanistan millî marşı "Imnos is tin Eleftherian" ile, oyunlarda mücadele eden George S. Robertson'un bestelediği Grekçe bir odun okunmasıyla başladı. Akabinde kral, müsabakaları ilk iki sırada tamamlayan sporculara ödüllerini takdim etti. Günümüzün aksine ilk sırayı elde edenlere birer gümüş madalya, zeytin dalından yapılan taç ve diploma; ikinci sırayı elde edenlere birer bakır madalya, defne yaprağından yapılan taç ve diploma verildi. Madalyalar Jules Chaplain, diplomalar ise Nikolaos Gizis tarafından tasarlanmıştı. Katılan diğer sporculara ise Nikiforos Litras tarafından tasarlanan hatıra madalyası takdim edildi. Coubertin'in arkadaşı Michel Bréal'den kupa alan Spiridon Luis gibi bazı sporcular ise ek ödüller aldı. Ödüllerin verilmesinin ardından Luis'in liderlik ettiği madalya sahipleri, çalınan Olimpiyat Marşı eşliğinde stadyumun çevresinde şeref turu attı. Kral Yeoryos, ilk Olimpiyatların sona erdiğini bildirmesinin ardından, Yunanistan millî marşı eşliğinde stadyumu terk etti. Aynı günün akşamı Hotel Grande Bretagne'da, sporcular ve diğer ülkelerden gelen muhabirler adına bir etkinlik düzenlendi.

Bundan sonraki oyunların da Atina'da düzenlenmesi gerektiğini savunan Yeoryos'un bu fikrine yarışmalarda mücadele eden Amerikalı sporcuların çoğu destek vermiş ve bu düşünceyi belirten bir yazı hazırlayarak Veliaht Prens Konstantin'e sunmuştu. Bu düşünceye karşı olan Coubertin ise sonraki oyunların farklı yerlerde düzenlenmesi fikrini savunmaktaydı. Dört yıl sonra, 1900 yılında gerçekleştirilen II. Olimpiyat Oyunları da bu kapsamda Paris'te düzenlendi.

Madalya sıralaması

On ülkenin temsilcileri madalya kazanmayı başarırken farklı milletlere mensup sporculardan oluşan karma takımlar da toplamda iki madalya kazandı. 11 altın madalyayla Amerika Birleşik Devletleri, madalya sıralamasında ilk sırada yer alırken en çok madalya kazanan ülke 47 madalyayla ev sahibi Yunanistan oldu. Sıralamada ikinci sırada yer alan Yunanistan, aynı zamanda 18 gümüş ve 19 bronz madalyayla bu madalyaları da en çok kazanan ülkeydi.

Kültürel etkileri
1984'te NBC'de yayımlanan The First Olympics: Athens 1896 adlı iki bölümlük mini dizide oyunların kuruluşu, gerçekleştirilmesi ve oyunlara yapılan hazırlıklar konu edilir.

Notlar

Kaynakça
Özel

Genel

Konuyla ilgili yayınlar

1896 Yaz Olimpiyatları


Earlham Hall est une maison de campagne à Norfolk, en Angleterre. Elle est située juste à l'ouest de la ville de Norwich  sur Earlham Road, à la périphérie du village d'Earlham. Pendant des générations, c'est la maison de la famille Gurney. Les Gurney sont connus comme des banquiers et des militants sociaux. La réformatrice pénitentiaire Elizabeth Fry grandit à Earlham Hall. Lorsque l'Université d'East Anglia est fondée en 1963, le bâtiment devient son centre administratif et sert maintenant de faculté de droit.

Histoire
Earlham Hall est construit en 1642 par Robert Houghton . Au , il est occupé par Nockold Tompson, un brasseur qui est maire de Norwich en 1759-1760. Lorsqu'il cultive à Earlham Hall, ses expériences sur le rendement des cultures sont saluées par Arthur Young dans son Farmer's Calendar de 1771 . Au  également, il appartient à la famille Bacon. Le député Edward Bacon construit une salle à manger "belle, longue et haute". Il meurt en 1786 et la propriété revient à M. Bacon Frank de Campsall dans le Yorkshire. À ce stade, la maison est louée à la famille Gurney, un arrangement qui persiste pendant plus d'un siècle, "peut-être l'une des plus anciennes locations connues pour un manoir de la taille, bien que très fréquent dans le cas des fermes" .

Les Gurneys sont des Quakers influents et riches qui ont créé la banque portant leur nom en 1770. La famille est devenue suffisamment connue pour être mentionnée dans l'opéra comique Trial by Jury de Gilbert et Sullivan en 1875 : un personnage décrit son accumulation de richesses jusqu'à ce que "je devienne enfin aussi riche que les Gurneys" . La banque Gurney fusionne avec Barclays en 1896.

Earlham Hall est la maison de John Gurney (1749-1809) et de sa femme Catherine Bell (1755-1794). Ils ont 13 enfants, dont les banquiers Samuel Gurney et Daniel Gurney, les réformateurs sociaux Elizabeth Fry et Joseph John Gurney, et Louisa Hoare, l'écrivain sur l'éducation. Une autre sœur, Hannah, épouse Sir Fowell Buxton, député, brasseur et abolitionniste .

Les Gurneys accueillent des visiteurs et des amis à Earlham Hall. Amelia Opie, la romancière, est une amie intime de la famille.

George Borrow (1803-1881), auteur et voyageur, utilise dans son enfance pour pêcher la rivière Yare près d'Earlham Hall. À une occasion, il est attrapé par Joseph John Gurney, qui invite ensuite le garçon chez lui pour voir ses livres .

 (1879-1965), critique d'art et biographe, est associé à Earlham Hall. Il est le fils du banquier d'affaires Frederic Lubbock et de sa femme Catherine, fille de John Gurney (1809–1856) . Lubbock passe les vacances d'été de son enfance dans la maison familiale de sa mère; ses mémoires Earlham (1922) remportent le Prix James Tait Black.

En octobre 1963, Earlham Hall et ses jardins deviennent le siège de la nouvelle université d'East Anglia. Le vice-chancelier et l'administration sont basés à Earlham Hall . Il abrite ensuite la Norwich Law School. Après une rénovation et une restauration majeures (pour un coût d'environ 8 millions de livres sterling ), la faculté de droit revient à Earlham Hall en mars 2014 après quatre ans dans le bâtiment Blackdale.

Références

Liens externes

Université d'East Anglia
Monument classé de Grade II* dans le Norfolk

Earlham Hall


Donna ist eine sechsteilige italienische Miniserie aus dem Jahr 1996 von Gianfranco Giagni. Die Hauptrollen werden von Ottavia Piccolo, Angelo Infanti und Simona Cavallari gespielt. Edwige Fenech ist als Paola in einen Nebenrolle besetzt.

Handlung
Matilde lebt in Ferrara und ist mit dem Kleinunternehmer Roberto verheiratet. Sie sieht sich einer schweren Familienkrise ausgesetzt, als ihre älteste Tochter Nina Mann und Kind verlässt, um eine Karriere als Model zu verfolgen und der jüngere Sohn Matteo sein Studium abbricht, als er sich in Matildes Freundin Paola verliebt.

Roberto setzt seinen Sohn, zu dem er keine gute Beziehung hat, vor die Tür und lässt sich zu unsauberen Geschäften mit dem südamerikanischen Finanzier und Großunternehmer Vezze überreden, in den sich Nina inzwischen verliebt hat. Matilde sieht die Entscheidungen ihres Mannes kritisch, insbesondere was das Verhältnis zu den Kindern betrifft, und wird zudem durch die Familie ihres Mannes unter Druck gesetzt. Daraufhin verlässt sie Roberto und trifft in dieser Zeit ihren alten Freund Enrico wieder, in den sie einmal verliebt war, und sich nun erneut verliebt.

Roberto gerät derweil immer tiefer in Verstrickungen, die von Nina und Vezze zu verantworten sind, und die er nun mittragen muss. Als er genauso wie Nina verhaftet wird, beschließt Matilde nach Hause zurückzukehren, um Mann und Tochter zur Seite zu stehen. Vor Gericht wird Roberto von den ihm zur Last gelegten Vorwürfen freigesprochen, da er eine Zeugin finden konnte, die für ihn aussagt.

Matteo entschließt sich indes nach einem Gespräch mit Paola, die Beziehung zu beenden, auch weil seine Mutter nach wie vor darunter leidet und es vielleicht doch besser ist sich in eine Altersgenossin zu verlieben. Nina, die im Gefängnis einen Selbstmordversuch unternommen und danach ins Koma gefallen ist, erwacht wieder und kehrt zu Sohn und Ehemann zurück. Die vergangene Zeit hat bei allen Beteiligten Spuren hinterlassen.

Matteo verliebt sich tatsächlich in eine Altersgenossin, während Matilde, nun wieder vereint mit Paola, den Schock über den Tod der gemeinsamen Freundin Annamaria verarbeiten muss. Letztendlich entschließt Matilde sich, zu Enrico nach Hamburg zu ziehen, und ihrer alten neuen Liebe eine Chance zu geben.

Produktion
Die Serie wurde 1996 von RAI und First Film produziert. Gedreht wurde in Ferrara in der Emilia-Romagna sowie in der Region Latium und dort in Rom in Italien. Die zwischen dem 3. März und dem 1. April 1996 in Italien ausgestrahlte Serie erreichte im Schnitt knapp 6 Millionen Zuschauer.

Kritik
Milly Buonanno bemängelte in Eurofiction, die Serie leide unter einem Übermaß an narrativem Material, das in diesem Format nicht genügend Möglichkeit finde, sich zu entwickeln.

In Curiositá su Donna gab man der Miniserie 6 von möglichen 90 Punkten.

Weblinks

 Ottavia Piccolo' La Moa Donna Abbandonata' – Hauptdarstellerin Piccolo zur Promotion der Serie durch dei RAI adS ricerca.repubblica.it (italienisch)
 Donna adS s2.dmcdn.net

Einzelnachweise

Fernsehserie (Italien)
Miniserie
Fernsehserie der 1990er Jahre

Donna (Miniserie)


Højt på en gren er en dansk kortfilm fra 1985, der er instrueret af Annette Mari Olsen efter manuskript af hende selv og Carsten Fälling.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1985

Kortfilm fra Danmark

Højt på en gren


Ailill Anguba [] (zu kymrisch Ellyll, "der [ganz] Andere", Bezeichnung für Elfen) ist der Name einer Sagengestalt aus dem Ulster-Zyklus der keltischen Mythologie Irlands. Er ist in der Erzählung Tochmarc Étaíne ("Das Werben um Étaín") der Bruder von Eochaid Airem, dem König von Ulster, und dessen Vorgänger Eochaid Fedlech, der als Vater der Königin Medb von Connacht gilt.

König Eochaid Airem wird der Gatte von Étaín in ihrem zweiten Leben, nachdem diese von Fuamnach, der Gattin Midirs, aus Eifersucht als Luftwesen verhext und zur Wiedergeburt als Tochter des Kriegers Étar gezwungen worden war. Da aber Midir Étaín noch immer begehrt, bewirkt er durch einen Zauber, dass sich Eochaids Bruder Ailill unsterblich in sie verliebt. Ailill wird wegen dieser unerfüllten Liebe todkrank, denn Étaín bleibt Eochaid vorerst treu. Als sie schließlich doch nachgibt, um ihm das Leben zu retten, fällt er in der Nacht des Stelldicheins in einen tiefen Schlaf und Midir kommt in seiner Gestalt zu Étaín. Diese will aber nur dann mit ihm fortgehen, wenn Eochaid dies gestattet. Da Midir deshalb seinen Plan ändern muss, hebt er den Zauber auf und lässt Ailill wieder gesunden. Es gelingt ihm allerdings, Eochaid im fidchell-Spiel zu schlagen und Étaín auf diese Weise doch noch zu erobern.

Siehe auch
 Liste keltischer Götter und Sagengestalten
 Mythen und Sagen aus Irland

Literatur
 Helmut Birkhan: Kelten. Versuch einer Gesamtdarstellung ihrer Kultur. Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1997, ISBN 3-7001-2609-3.
 Bernhard Maier: Lexikon der keltischen Religion und Kultur (= Kröners Taschenausgabe. Band 466). Kröner, Stuttgart 1994, ISBN 3-520-46601-5.

Einzelnachweise

Irische Sagengestalt
Ulster-Zyklus

Ailill Anguba


Kleinbrüchter ist ein Ortsteil der Gemeinde Helbedündorf im Kyffhäuserkreis in Thüringen.

Geografie
Das Angerdorf Kleinbrüchter liegt etwas abseits südwestlich von Großbrüchter und ist über die Kreisstraße 4 verkehrsmäßig erschlossen. Weiter südlich befindet sich noch die Siedlung Peukendorf, auch in ländlich kupierter Umgegend. Dort verläuft die Landesstraße 2097.

Geschichte
Der Ort wurde am 30. März 1302 erstmals urkundlich erwähnt. Das Dorf führte auch mehrere Namen, bevor dieser feststand. Von jeher ist und war das Dorf landwirtschaftlich geprägt. 1845–1855 waren Missernten und folgende Armut für das Abwandern von Bürgern nach Amerika verantwortlich. Die Personenzahl nahm jedoch nicht ab, weil aus anderen ärmeren Gegenden Leute nachrückten.

Die Bauern des Dorfes, das in der SBZ und dann DDR lag, mussten auch die Kollektivierung der Landwirtschaft mitvollziehen. Nach der politischen Wende fanden sie dann neue Eigentumsformen, was sich in Keula zeigt.
Die Gründung der Gemeinde Helbedündorf erfolgte am 25. November 1993 durch den Zusammenschluss der Dörfer Keula, Friedrichsrode, Holzthaleben und Großbrüchter und der noch folgenden Gemeinden Toba und Kleinbrüchter mit Peukendorf im Jahr 1995.

Im Jahr 1991 wurden bei Bauarbeiten 21 Gräber aus dem 10./11. Jahrhundert gefunden. Beigaben waren Glasperlen, Bernstein, Schläfenringe und Sporen sehr seltener Art. Die Funde sind wohl slawischen Ursprungs, im germanisch besiedelten Raum.

Das Amt Keula vom Fürstentum Schwarzburg-Rudolstadt war lange Zeit verantwortlich für die Verwaltung der Orte.

Verkehr
Der Bahnhof Kleinbrüchter lag an der Bahnstrecke Greußen–Keula, die inzwischen stillgelegt ist.

Söhne und Töchter des Ortes
 Friedrich Heise (1819–1877), deutscher Rittergutsbesitzer und Politiker
 Louis Breitenstein (1837–1901), deutscher Landwirt und Politiker

Weblinks

 Webpräsenz von Kleinbrüchter

Einzelnachweise

Geographie (Helbedündorf)
Ort im Kyffhäuserkreis
Ehemalige Gemeinde (Kyffhäuserkreis)
Angerdorf
Ersterwähnung 1302
Gemeindeauflösung 1995

Kleinbrüchter


Heinrich al XXIV-lea, Prinț Reuss de Greiz (; 20 martie 187813 octombrie 1927) a fost ultimul prinț suveran Reuss de Greiz din 1902 până în 1918. Apoi a devenit șeful casei Reuss de Greiz care s-a stins la moartea sa, în 1927.

Biografie
Heinrich al XXIV-lea s-a născut la Greiz, în principatul de Reuss-Greiz și a fost singurul fiu al lui Heinrich al XXII-lea, Prinț Reuss de Greiz și a soției acestuia, Ida de Schaumburg-Lippe. După decesul tatălui său, la 19 aprilie 1902, Heinrich al XXIV-lea îi succede ca Prinț Reuss de Greiz.

Din cauza dizabilității sale fizice și mentale, ca rezultat al unui accident în copilărie, guvernarea principatului a fost asigurată de un văr îndepărtat al tatălui său, Heinrich al XIV-lea, Prinț Reuss, care a servit ca regent din 1902 până la moartea sa în 1913; regența a fost continuată apoi de succesorul lui Heinrich al XIV-lea, Heinrich al XXVII-lea, până la abolirea monarhiilor germane în 1918.

Nașteri în 1878
Decese în 1927
Casa de Reuss
Prinți germani


Nazim Azman (Kuala Lumpur, 17 de agosto de 2001) é um automobilista malaio que já competiu no Campeonato de Fórmula 3 da FIA, na BRDC Formula 3 e na Eurofórmula Open.

Carreira

GP3 Series
Em 2021, Azman mudou-se para a Eurofórmula Open, fazendo parceria com o antigo rival da Fórmula 3 britânica da Louis Foster e Filip Kaminiarz na equipe CryptoTower Racing. Ele começou sua temporada de forma positiva, conquistando seu primeiro pódio na categoria com um segundo lugar na segunda corrida no Algarve. Na terceira rodada em Spa-Francorchamps, Azman teria seu melhor fim de semana da temporada, terminando no pódio em todas as três corridas do evento, e o malaio seguiu marcando mais dois pódios na rodada seguinte. Duas rodadas depois em Hungaroring, Azman conquistaria sua única vitória e último pódio da categoria. Ele continuou a somar bons pontos e acabou terminando em quarto lugar na classificação geral.

Fórmula 3
Em 2021, Azman participou do teste de pós-temporada do Campeonato de Fórmula 3 da FIA em Valência, pilotando pelas equipes Jenzer Motorsport e Charouz Racing System. Pouco antes do teste de pré-temporada no Barém, Azman anunciou que se juntaria a Hitech Grand Prix para a disputa da temporada de 2022, em parceria com o membro da Red Bull Junior Team, Isack Hadjar e, o campeão britânico de Fórmula 3 de 2020, Kaylen Frederick. Ao fazer isso, Azman se tornou o primeiro piloto malaio a participar do Campeonato de Fórmula 3 da FIA. Azman seria superado por Hadjar e Frederick ao longo da temporada, e ainda teve momentos difíceis como uma colisão com Rafael Villagómez em Silverstone. Azman terminou a temporada sem marcar nenhum ponto e ficou em 32º na classificação geral, tendo como melhor resultado o 16º três vezes.

Ligações externas

Pilotos de automóvel da Malásia
Pilotos do Campeonato de Fórmula 3 da FIA

Nazim Azman


Injigo je časopis za sudionike duhovnih vježbi u Programu Injigo. Osnovala ga je Marica Čunčić, koja je glavna i odgovorna urednica. Izvršna urednica je Ivana Šimunić. Teološki recenzent je Ivan Antunović, D.I. Časopis i projekt zovu se po e krsnom imenu sv. Ignacija Lojolskog (1491. – 1556.). Časopis izlazi jednom godišnje. Uredništvo su Marina Andrijanić, Nikola Bolšec, Nensi Crnjac, Marica Čunčić; Maja Fabris, Branka Gabrić; Biserka Jelenić, Marija Kolak, Jasna Košćak, Saša Matika, Domagoj Penava, Emina Simunić, Martina Šimunić, Ana Talajić.

Časopis je pokrenut zbog potrebe za časopisom koji bi povezivao sve sudionike duhovnih vježbi. Sadržaj je namijenjen sadašnjim i bivšim sudionicima duhovnih vježbi. Članci se bave temama za djecu, roditelje, mlade, Bogu posvećene, bračne parove, zrelu dob, nastavnike, branitelje, športaše, umjetnike glazbe i riječi. Nekoliko se rubrika sastoji od općeg uvoda, svjedočanstava vježbatelja i primjera svetih. Važne teme za pratitelje i vježbatelje idu u nastavcima: duhovne vježbe, povijest Programa i Zajednice Injigo i duhovno vodstvo. Ima članaka o praćenju i razlučivanju molitvenoga iskustva, psihologiji, pojavi duhovnih »virusa i antivirusa«, filozofiji, novoj knjizi, karizmatskim elementima i duhovnim vježbama drugdje u svijetu.

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica

Hrvatski katolički tisak
Družba Isusova

Injigo (časopis)


Guglielmo Colussi, né le 22 mars 1938 à Rome, et mort dans la même ville le 19 février 2016 est un joueur et entraineur italien de rugby à XV qui a joué en équipe d'Italie de 1957 à 1968, évoluant au poste de demi de mêlée. Colussi était également géologue.

Biographie
Figure historique du rugby romain, en tant que joueur, il a porté les maillot de la SS Lazio, du Rugby Roma et du CUS Roma, avec un bref passage dans l'équipe de Rugby Esercito.

Joueur polyvalent, capable d'évoluer aussi bien à la mêlée qu'à l'arrière, il fait ses débuts internationaux très jeune, à l'âge de 19 ans : le , il fait ses débuts débuts contre la France à Agen, au poste de centre à l'occasion d'un match perdu par les Azzurri sur le score de 7-38 .

Entre 1957 et 1968, Colussi de 7 apparitions avec le maillot bleu de l'Italie.

Colussi est également sélectionné à une occasion en équipe nationale italienne de baseball.

Géologue de profession, en 1980, il devient l'entraîneur en chef de Rugby Rome pendant une courte période, continuant à jouer au niveau amateur .

Dans les années 2000, il est président du Unione Rugby Capitolina de 2003 à 2009.

Le , il décède à l'âge de 77 ans.

Références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Joueur international italien de rugby à XV
Arrière (rugby à XV)
Demi de mêlée (rugby à XV)
Joueur du Rugby Rome
Naissance en mars 1938
Naissance à Rome
Décès en février 2016
Décès à 77 ans
Décès à Rome

Guglielmo Colussi


عبد العزيز بوراوي ولد بمدينة صفاقس في 22 فيفري 1923 وتوفي بتونس العاصمة في 26 ماي 2008، قيادي نقابي تونسي.

تكوينه
درس بالكتاب ثم التحق بالتعليم العمومي الابتدائي فالثانوي حيث درس بالمعهد الثانوي بمسقط رأسه و بعد أن توفي والده دخل إلى سوق الشغل.وهو متحصل على شهادة في التمريض'

في الشغل
بدأ حياته المهنية بالمستشفى الجهوي بصفاقس وكان ذلك عام 1942. وهناك تعرف على النقابي فرحات حشاد.

بدايته النقابية
انتخب عام 1943 كاتبا عاما لأول نقابة أساسية بالمستشفى الجهوي بصفاقس، وشارك في مارس 1944 في مؤتمر الفرع الإقليمي للكنفدرالية العامة للشغل والذي سيطر عليه الشيوعيون ولم ينجح حشاد في الصعود إلى قيادته، فانسحب منه رفقة آخرين من بينهم بوراوي والحبيب عاشور. وفي نوفمبر 1944 كانت هذه المجموعة وراء تأسيس اتحاد النقابات المستقلة بالجنوب.

في الاتحاد العام التونسي للشغل
كان عبد العزيز بوراوي من مؤسسي الاتحاد العام التونسي للشغل الذي انتظم مؤتمره التأسيس يوم 20 جانفي 1946. وبقي في قيادته إلى أن ألقي عليه القبض عام 1952 بتهمة التخريب، وعاد إليه بعد إطلاق سراحه عام 1955. غير أنه انسحب منه بعد ذلك مرتين:
 الأولى: عام 1956 حيث انصاع إلى أوامر الحزب الحاكم وساهم في تأسيس الاتحاد التونسي للشغل رفقة نقابيين دستوريين آخرين على رأسهم الحبيب عاشور. ولكن الوحدة النقابية سرعان ما تحققت عام 1957 فعاد إلى القيادة النقابية من جديد.
 الثانية عام 1984 حيث رفت في نوفمبر 1983 ضمن ستة قياديين نقابيين من المكتب التنفيذي للاتحاد العام التونسي للشغل، فقام بتأسيس اتحاد جديد سمي الاتحاد الوطني التونسي للشغل، واستمر هذا الاتحاد إلى مطلع عام 1987 إذ التأم مؤتمر توحيدي عاد على إثره عبد العزيزو بوراوي إلى قيادة الاتحاد. وابتعد نههائيا عنه في عام 1988.

موقفه السياسي
انتمى عبد العزيز بوراوي إلى الحزب الحر الدستوري الجديد، وبقي وفيا له طيلة حياته، وقد تولى في إطاره مسؤوليات قيادية من الدرجة الثانية، من بينها مندوب الحزب بقفصة (1958-1960) ثم نقل إلى العاصمة ليتقلد نفس الخطة. وربما ما لم يسمح له بتقلد مسؤوليات أهم تواضع مستواه التعليمي.

أعضاء المدة النيابية السابعة لمجلس النواب التونسي
مشرعون تونسيون
مواليد 1341 هـ
مواليد 1923
مواليد في صفاقس
نقابيون تونسيون
وفيات 1429 هـ
وفيات 2008
وفيات بعمر 85
وفيات في مدينة تونس

عبد العزيز بوراوي


Fueled by Ramen LLC (oft stytt sem FBR) er bandarísk tónlistarútgáfa í eigu Warner Music Group. Hún var stofnuð árið 1996 í Gainesville, Flórída og á höfuðstöðvar í New York. Helstu tónlistarstefnur fyrirtækisins eru popp pönk, jaðarrokk og tilfinningarokk.

Listamenn
Eftirfarandi eru nokkrir listamenn og hljómsveitir sem hafa starfað hjá FBR.
 3OH!3
 All Time Low
 Fall Out Boy
 Fun
 Gym Class Heroes
 Panic! at the Disco
 Paramore
 The Hush Sound
 Twenty One Pilots

Tenglar

Bandarískar tónlistarútgáfur

Fueled by Ramen


Valerian Pidmohylny (2 de fevereiro de 1901, Chapli, Ucrânia – 3 de novembro de 1937, Ilhas Solovetski, Rússia) foi um escritor e tradutor ucraniano. Ele, assim como muitos outros escritores ucranianos, foi incarcerado em prisões e campos de concentrações até ser morto.

Valerian Pidmohylny
Reabilitações na União Soviética

Valerian Pidmohylny


An Melica scabra in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Sigismund Kunth. An Melica scabra in nahilalakip ha genus nga Melica, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Melica

Melica scabra