Olaylar
 1189 - Fransız asıllı I. Richard (Aslan Yürekli Rişar), İngiltere tahtına çıktı, çok az İngilizce biliyordu.
 1517 - Hicaz, Osmanlı topraklarına katıldı. "Emaneti Mübareke" adıyla anılan İslam peygamberi Muhammed bin Abdullah'a ait kutsal eşya, Mısır fatihi Yavuz Sultan Selim'e teslim edildi.
 1535 - Ütopyanın yazarı, İngiliz devlet adamı Sir Thomas More, Kral VIII. Henry'yi, İngiltere Kilisesi'nin başı olarak kabul etmediği için idam edildi.
 1827 - Londra Antlaşması imzalandı.
 1885 - Fransız bilimci Louis Pasteur'ün bulduğu kuduz aşısı, ilk kez bir insana uygulandı.
 1905 - Alfred Deakin, ikinci kez Avustralya Başbakanı seçildi.
 1917 - Arabistanlı Lawrence, Arap isyancılarla birlikte Akabe kentine saldırdı.
 1923 - Georgiy Çiçerin, ilk Sovyet Dışişleri Halk Komiseri olarak resmen göreve başladı.
 1924 - Dr. Safiye Ali Hanım Başkanlığında bir Heyet, Uluslararası Kadınlar Kongresi'ne katılmak üzere Londra'ya gitti.
 1927 - Danıştay göreve başladı.
 1929 - Trabzon'nun Of, Çaykara ve Sürmene ilçelerinde sel felaketi yaşandı. 2.539 bina yıkıldı, 146 kişi öldü.
 1935 - Türkiye'de şeker üretimini rasyonel hale getirmek amacıyla Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. kuruldu. 22 milyon TL sermayeli şirkete, mevcut 4 şeker fabrikası (Alpullu, Uşak, Eskişehir, Turhal) bağlandı.
 1942 - Müttefik Devletler, Almanları Mısır'da El-Alameyn'de durdurdu. Fas ve Cezayir'e İngiliz çıkarması yapıldı. Almanya, Kuzey Afrika'dan çekilmeye başladı.
 1944 - Hartford, Connecticut'da bir sirkte çıkan yangında 168 kişi öldü, 700'den fazla kişi yaralandı.
 1947 - "Kalaşnikov" olarak da bilinen AK-47 piyade tüfeğinin üretimine Sovyetler Birliği'nde başlandı.
 1953 - Edirne depreminde ağır hasar gören tarihi Edirne Saat Kulesi yıkıldı.
 1957 - Hükûmet, İstanbul Gazeteciler Sendikası'nı bir süre için kapattı.
 1957 - John Lennon ve Paul McCartney, ilk kez Birleşik Krallık'ta bir festivalde tanıştılar.
 1964 - Malavi, Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını ilan etti.
 1965 - Millî İstihbarat Teşkilatı Kanunu, Meclis'de kabul edildi.
 1968 - Öğretmenler Kurultayı'nda temel eğitimin sekiz yıl olması istendi.
 1969 - "İnce Memed" romanının senaryosu sansüre takıldı. Romanın yazarı Yaşar Kemal, "sansür Anayasa'ya aykırıdır" dedi.
 1971 - Sıkıyönetim, İstanbul'daki demiryolu işçileri grevini erteledi.
 1972 - Savcılık Bülent Ecevit hakkında soruşturma açtı.
 1972 - Nihal Atsız, ırkçılık yaptığı iddiasıyla 15 aya mahkûm oldu.
 1979 - Savcılık Milliyetçi Hareket Partisi hakkında soruşturma başlattı.
 1979 - Kısa adı Töb-Der olan Tüm Öğretmenler Birleşme ve Dayanışma Derneği Giresun Bölge Avukatı Alaattin Aydemir öldürüldü.
 1980 - Çorum Olayları: Çorum'da Mayıs sonunda başlayan olaylar, Temmuz'un ilk haftasında iyice tırmandı. Gerilim, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkan Yardımcısı Gün Sazak'ın öldürülmesiyle başlamıştı. Sağ görüşlüler, Alevi ve sol görüşlülerin oturduğu mahallelere saldırdılar. 29 Mayıs - 6 Temmuz arasında aralıklarla devam eden olaylarda 48 kişi öldü.
 1982 - Bülent Ecevit, demeçleri nedeniyle 2 ay 27 gün hapse mahkûm oldu.
 1988 - Asil Nadir, Günaydın gazetesi ile sekiz adet günlük ve bir adet de haftalık dergi çıkaran Veb Ofset yayın grubunu satın aldı.
 1988 - Kuzey Denizi'ndeki bir petrol arama platformu infilak etti; çıkan yangında 167 kişi öldü.
 1988 - Yedi yıldır süren Devrimci Sol davasında Savcı, 180 sanık için idam cezası istedi.
 1991 - Dr. Lale Aytaman, Muğla Valiliği'ne atandı. Aytaman, ilk kadın vali oldu.
 1995 - Ankara Valiliği, Büyükşehir Belediye Meclisi'nin şehrin simgesi olan Hitit Güneşi'ni, "cami" ile değiştirme kararını reddetti.
 1996 - Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde gazeteci yazar Kutlu Adalı öldürüldü.
 1997 - Devlet Bahçeli, Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı seçildi. Kongrede; Bahçeli 697, Tuğrul Türkeş ise 487 oy aldı.
 1998 - Hong Kong'ta Kai Tak Havaalanı, ihtiyaca karşılık verememesi nedeniyle kapatılarak, yerine Hong Kong Uluslararası Havalimanı açıldı.
 1999 - Devlet Bakanı Hikmet Uluğbay, intihar girişiminde bulundu.
 2005 - Uluslararası Olimpiyat Komitesi, 2012 Yaz Olimpiyatları'nın Londra'da yapılacağını açıkladı.
 2009 - Han milliyetçileri ile Müslüman Uygurlar arasında çatışmalar çıktı. Polis ve askerler, protesto gösterisi yapan Uygurlara ateş açtı. (156 ölü - 828 yaralı)
 2011 - Egemen Bağış, Türkiye'nin ilk Avrupa Birliği Bakanı ve Başmüzakerecisi oldu.

 Doğumlar
 1793 - Jacob de Kempenaer, Hollanda'nın ikinci Başbakanı (ö. 1870)
 1796 - I. Nikolay, Rus Çarı (ö. 1855)
 1817 - Albert von Kölliker, İsviçreli anatomist ve psikolog (ö. 1905)
 1818 - Adolf Anderssen, Alman satranç ustası (ö. 1879)
 1832 - I. Maximilian, Meksika İmparatoru (ö. 1867)
 1858 - John Hobson, İngiliz ekonomist ve sosyal bilimci (ö. 1940)
 1873 - Dimitrios Maximos, Yunan bankacı ve siyasetçiydi (ö. 1955)
 1885 - Ernst Busch, Almanya'nın subayı ve Nazi Almanyası'nın Generalfeldmarschall'i (ö. 1945)
 1886 - Marc Bloch, Fransız tarihçi (ö. 1944)
 1897 - Annette Kellermann, Avustralyalı bir profesyonel yüzücü, vodvil yıldızı, sinema oyuncusu ve yazardır (ö. 1975)
 1898 - Hanns Eisler, Alman ve Avusturyalı besteci (ö. 1962)
 1899 - Susannah Mushatt Jones, Amerikalı en uzun yaşayan kişi (ö. 2016)
 1903 - Hugo Theorell, İsveçli biyokimyacı ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1982)
 1905 - Juan O'Gorman, Meksikalı mimar ve duvar resmi sanatçısı (ö. 1982)
 1907 - Frida Kahlo, Meksikalı ressam (ö. 1954)
 1912 - Heinrich Harrer, Avusturyalı dağcı, gezgin, coğrafyacı ve yazar (ö. 2006)
 1912 - Molly Yard, Amerikalı feminist (ö. 2005)
 1921 - Nancy Reagan, ABD Başkanı Ronald Reagan'ın eşi (ö. 2016)
 1923 - Wojciech Jaruzelski, Polonya Devlet Başkanı (ö. 2014)
 1925 - Bill Haley, Amerikalı şarkıcı (ö. 1981)
 1925 - Gazi Yaşargil, Türk bilim insanı ve nörocerrah
 1927 - Janet Leigh, Amerikalı oyuncu (ö. 2004)
 1928 - Leyla Umar, Türk gazeteci (ö. 2015)
 1931 - Antonella Lualdi, İtalyan oyuncu ve şarkıcı (ö. 2023)
 1931 - Murad Wilfried Hofmann, Alman siyasetçi ve yazar (ö. 2020)
 1931 - Della Reese, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (ö. 2017)
 1935 - Tenzin Gyatso, Tibet'in dini önderi (Dalay Lama) ve Nobel Barış Ödülü sahibi
 1937 - Vladimir Aşkenazi, Rus piyanist ve orkestra şefi
 1937 - Ned Beatty, Amerikalı aktör
 1937 - Michael Sata, bir Zambiyalı politikacı (ö. 2014)
 1940 - Nursultan Nazarbayev, Kazakistan'ın 1. Devlet Başkanı
 1941 - David Crystal, İngiliz dilbilimci, akademisyen ve yazar
 1944 - Bernhard Schlink, Alman akademisyen, yargıç ve yazar
 1945 - Bill Plager, Kanadalı buz hokeyi oyuncusu (ö. 2016)
 1946 - George W. Bush, ABD'nin 43. Başkanı
 1946 - Fred Dryer, Amerikan futbolu oyuncusudur
 1946 - Peter Singer, Avustralyalı filozof
 1946 - Sylvester Stallone, Amerikalı sinema oyuncusu
 1948 - Nathalie Baye, Fransız film, TV ve sahne oyuncusu
 1949 - Noli de Castro, Filipinler'in siyasetçisi ve eski gazeteci
 1951 - Geoffrey Rush, Avustralyalı oyuncu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi
 1952 - Hilary Mantel, İngiliz roman yazarı ve eleştirmen (ö. 2022)
 1952 - Adi Shamir, İsrailli kriptograf
 1953 - Nanci Griffith, Amerikalı country folk şarkıcısı, söz yazarı ve gitarist (ö. 2021)
 1958 - Haldun Boysan, Türk sinema ve dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı (ö. 2020)
 1958 - Jennifer Saunders, İngiliz oyuncu ve şarkıcı
 1967 - Petra Kleinert, Alman oyuncu
 1970 - Roger Cicero, Rumen-Alman müzisiyen
 1970 - Inspectah Deck, Amerikalı rapçi ve albüm yapımcısı
 1970 - Salim Nizam, Şair, öğretmen ve yazar
 1971 - Regla Bell, Kübalı voleybolcu
 1972 - Ata Demirer, Türk oyuncu, tiyatrocu, stand-upçı, şarkıcı ve sunucu
 1972 - Levent Üzümcü, Türk tiyatro oyuncusu
 1974 - Diego Klimowicz, Arjantinli emekli futbolcu
 1974 - Zé Roberto, Brezilyalı futbolcu
 1975 - 50 Cent, Amerikalı rap şarkıcısı
 1975 - Sebastián Rulli, Arjantin-Meksikalı aktör ve model
 1976 - Rory Delap, İrlandalı millî futbolcudur
 1977 - Maks Mirni, Beyaz Rus eski profesyonel tenisçi
 1978 - Adam Busch, bir Amerikan oyuncu
 1979 - Kevin Hart, Amerikalı komedyen, oyuncu, yapımcı ve metin yazarı
 1980 - Eva Green, Fransız oyuncu ve model
 1980 - Pau Gasol, İspanyol basketbolcu
 1980 - Joell Ortiz, Amerikalı rapçi
 1981 - Roman Şirokov, Rus millî futbolcu
 1982 - Misty Upham, Amerikalı oyuncudur (ö. 2014)
 1984 - Zhang Hao, Çinli buz patenci
 1985 - Melisa Sözen, Türk oyuncu
 1986 - David Karp, Amerikalı girişimci ve yazılımcı
 1987 - Victoraş Astafei, Rumen futbolcu
 1987 - Kate Nash, İngiliz şarkıcı, söz yazarı, müzisyen ve oyuncu
 1990 - Jae Crowder, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1990 - Magaye Gueye, Fransız asıllı Senegalli futbolcu
 1994 - Joan Jordán, İspanyol futbolcu

 Ölümler
 1189 - II. Henry, İngiltere Kralı (d. 1133)
 1249 - II. Alaxandair, İskoçya kralıdır (d. 1198)
 1415 - Jan Hus, Hristiyan reformcu teolog (d. 1370)
 1476 - Regiomontanus, bir Alman matematikçi, astrolog, astronom (d. 1436)
 1533 - Ludovico Ariosto, İtalyan şair (d. 1474)
 1535 - Thomas More, İngiliz yazar ve devlet adamı (d. 1478)
 1553 - VI. Edward, İngiltere ve İrlanda Kralı (d. 1537)
 1819 - Sophie Blanchard, Fransız kadın havacı ve balon pilotu (d. 1778)
 1835 - John Marshall, Amerikalı bir politikacı ve avukattı (d. 1755)
 1854 - Georg Ohm, Alman fizikçi (d. 1789)
 1871 - Castro Alves, Brezilyalı kölelik karşıtı şair ("kölelerin şairi" olarak bilinen) (d. 1847)
 1873 - Kaspar Gottfried Schweizer, İsviçreli gök bilimci (d. 1816)
 1893 - Guy de Maupassant, Fransız yazar (d. 1850)
 1901 - Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst, Alman imparatorluk şansölyesi (d. 1819)
 1904 - Abay Kunanbayoğlu, Kazak şair ve besteci (d. 1845)
 1916 - Odilon Redon, Fransız ressam (d. 1840)
 1918 - Wilhelm von Mirbach, Almanya İmparatorluğu diplomatı (d. 1871)
 1934 - Nestor Makhno, Ukraynalı anarko-komünist devrimci (d. 1888)
 1944 - Chūichi Nagumo, Japon asker (d. 1887)
 1946 - Umberto Cisotti, İtalyan matematikçi ve fizikçi (d. 1882)
 1952 - Maryse Bastié, Fransız kadın pilot (d. 1898)
 1959 - George Grosz, Alman ressam (d. 1893)
 1962 - William Faulkner, Amerikalı yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1897)
 1962 - Avusturya Arşidükü Joseph August,' Macaristan devlet başkanıydı (d. 1872)
 1971 - Louis Armstrong, Amerikalı caz sanatçısı (d. 1901)
 1975 - Reşat Ekrem Koçu, Türk tarihçi ve yazar (d. 1905)
 1984 - Zati Sungur, Türk illüzyonist (d. 1898)
 1994 - Teoman Erel, Türk gazeteci (d. 1940)
 1995 - Aziz Nesin, Türk yazar (d. 1915)
 1996 - Kutlu Adalı, Kıbrıs Türkü gazeteci, şair ve yazar (d. 1935)
 1998 - Roy Rogers, Amerikalı aktör (d. 1911)
 1999 - Joaquín Rodrigo, İspanyol besteci (d. 1901)
 2000 - Władysław Szpilman, Polonyalı piyanist (d. 1911)
 2003 - Buddy Ebsen, Amerikalı aktör (d. 1908)
 2003 - Çelik Gülersoy, Türk turizmci ve yazar (d. 1930)
 2005 - Claude Simon, Fransız yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1913)
 2008 - Ersin Faralyalı, Türk sanayici ve siyasetçi (d. 1939)
 2008 - Kuddusi Okkır, Türk iş insanı (d. 1948)
 2009 - Ayşegül Devrim, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, seslendirme sanatçısı ve yönetmen (d. 1942)
 2009 - Robert McNamara, ABD'nin Savunma Bakanı ve Dünya Bankası Başkanı (d. 1916)
 2010 - Aleko Sofyanidis, Türk-Yunan futbolcu (d. 1937)
 2014 - Dave Legeno, İngiliz oyuncu ve dövüş sporcusu (d. 1963)
 2014 - Andrew Mango, İngiliz-Rus kökenli varlıklı bir ailenin üç oğlundan biri olan İngiliz yazar (d. 1926)
 2016 - John McMartin, Amerikalı tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (d. 1929)
 2016 - Turgay Şeren, Türk futbolcu, teknik direktör, futbol yorumcusu ve spor yöneticisi (d. 1932)
 2017 - Michel Aurillac, Fransız siyasetçi ve bürokrat (d. 1928)
 2017 - Håkan Carlqvist, İsveçli motosiklet yarışçısı (d. 1954)
 2017 - Joan B. Lee, İngiltere doğumlu İngiliz-Amerikalı tanıtım modeli ve oyuncu (d. 1922)
 2017 - Galip Tekin, Türk çizgi romancı (d. 1958)
 2018 - Bruce Hunter, Eski Amerikalı Olimpiyat yüzücüsü (d. 1939)
 2018 - Vlatko İlievski, Makedon şarkıcı (d. 1985)
 2018 - Ümran Ahid el-Zubi, Suriyeli siyasetçi ve bakan (d. 1959)
 2019 - Cameron Boyce, Amerikalı çocuk oyuncu (d. 1999)
 2019 - Seydi Dinçtürk, Eski Türk Olimpiyat atleti (d. 1922)
 2019 - Eddie Jones, Amerikalı oyuncu (d. 1934)
 2020 - Inuwa Abdulkadir, Nijeryalı hukukçu ve siyasetçi (d. 1966)
 2020 - Suresh Amonkar, Hint siyasetçi (d. 1952)
 2020 - Rosario Bléfari, Arjantinli rock şarkıcısı, söz yazarı, oyuncu ve yazar (d. 1965)
 2020 - Carme Contreras i Verdiales, İspanyol aktris ve dublaj sanatçısı (d. 1932)
 2020 - Charlie Daniels, Amerikalı country şarkıcısı ve söz yazarı (d. 1936)
 2020 - Julio Jiménez, Bolivyalı politikacı (d. 1964)
 2020 - Gordon Kegakilwe, Güney Afrikalı politikacı (d. 1967)
 2020 - Ennio Morricone, İtalyan besteci (d. 1928)
 2020 - Giuseppe Rizza, İtalyan futbolcu (d. 1987)
 2021 - Suzzanne Douglas, Amerikalı aktris (d. 1957)
 2021 - Civan Gasparyan, Ermeni duduk virtüözü (d. 1928)
 2021 - Patrick John, Dominikalı siyasetçi (d. 1938)
 2022 - James Caan, Amerikalı oyuncu (d. 1940)
 2022 - Jacob Nena, Mikronezyalı siyasetçi (d. 1941)
 2022 - İlter Türkmen, Türk diplomat ve siyasetçi (d. 1927)
 2023 - Arnaldo Forlani, İtalyan siyasetçi (d. 1925)

Tatiller ve özel günler
 Kurtuluş Günü: Hatay/Kırıkhan'ın Fransız işgalinden kurtuluşu (1938)

0706
06

6 Temmuz


No Problem şu anlamlara gelebilir:

 No Problem, Sonny Rollins'in 1981'de çıkardığı albüm
 No Problem, MFÖ'nün 1987'de çıkardığı albüm
 No Problem, Fann Wong'un 2000 yılında çıkardığı albüm
 No Problem!, Birleşik Krallık yapımı dizi
 No Problem, 2000 Hindistan yapımı film
 No Problem, 2010 Hindistan yapımı film

No Problem


Cezmi Or (d. 1921, İstanbul - ö. 13 Aralık 1945), kısa mesafede yarışmış Türk atlettir.

Cezmi Or, atletizme 1939 yılında Galatasaray Lisesi'nde başladı. 100 ve 200 metrelerde pek çok kez Türkiye rekoru kırdı. Galatasaray Spor Kulübü sporcusuydu. Henüz 24 yaşında iken, tifoya yakalanarak hayatını kaybeden atlet adına, 1946'dan başlayarak kesintisiz olarak Uluslararası Cezmi Or Kupası düzenlenmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Cezmi Or Kupası resmi sitesi
 Fatih Sultan Kar. "Türk spor tarihine adını altın harflerle yazdıran bir İETT'li: Cezmi Or" iett.gov.tr (2008-05-02)

1921 doğumlular
1945 yılında ölenler
Türk erkek kısa mesafe koşucuları
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul doğumlu atletler
Resim aranan sporcular
İstanbul'da ölenler
Tifodan ölenler

Cezmi Or


Pipidele (Pipidae), numite și broaște fără limbă, este o familie de broaște acvatice lipsite de limbă răspândite în Africa la sud de Sahara și America de Sud tropicală la est de Anzi. Se cunosc 5 genuri și 30-41 de specii. Au lăsat fosile din cretacic (145,5 milioane -  65,5 milioane de ani în urmă) până în prezent. Lungimea adulților este de 2-20 cm. Corpul este turtit dorso-ventral. Au 6-8 vertebre presacrale; coastele prezente și libere la larve (mormoloci), dar contopite cu diapofizele vertebrelor la adulți; urostilul este sudat la vertebra sacrală, iar centura scapulară este de tip firmistern.

Pipidele din Africa (Xenopus, Silurana, Pseudhymenochirus și Hymenochirus) depun ouăle în apă din care eclozează larve mici (mormolocii). Femelele genului Pipa  (broasca fagure) din America de Sud depun ouăle cu ajutorul unui ovipozitor în formă de pungă pe spate, în mici adâncituri, unde se clocesc și din ele ies larve, a căror metamorfoză se petrece tot în alveolele din pielea mamei; din aceste alveole iese un pui asemănător cu adultul.

Broasca râioasă cu gheare (Xenopus laevis) din Africa tropicală este o broască de 8 cm lungime, cu degetele palmate, din care cele trei interne au un început de gheare; ea a fost folosită pentru diagnosticul gravidității, se injecta 1-2 cm3 din urina unei femei gravide în sacii limfatici ai broaștei, care după 9-10 ore depunea câteva ouă.

Genuri

Familia Pipidae
 Hymenochirus
 Pseudhymenochirus
 Xenopus
 Silurana
 Pipa

Note

Legături externe

 Pipidae. Encyclopædia Britannica
   Pipidae. AmphibiaWeb
 Pipidae, Tongueless Frogs. Animal Diversity Web (ADW)
 Pipidae Gray, 1825. Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference. American Museum of Natural History
 Suriname toad (Pipa pipa). ARKive  Video

Pipidae

Pipide


La Liguilla Pre-Libertadores de América de 2009 fue la trigésimoquinta y última edición del Torneo Liguilla Pre-Libertadores de América, correspondiente a la temporada 2008-09 del fútbol uruguayo. El campeón del torneo fue Cerro, que de esa manera logró su segunda clasificación a la Copa Libertadores de América.

Sistema de disputa
Al término de la definición del Campeonato Uruguayo 2008-09 se disputó una Liguilla entre los 6 mejores equipos posicionados en la Tabla Anual para determinar los representantes uruguayos en las copas internacionales de la temporada 2009-10.

El sistema de disputa fue de todos contra todos a una sola rueda. El campeón y subcampeón clasificaron a la fase de grupos y primera fase respectivamente de la Copa Libertadores 2010. Los equipos posicionados en la 3° y 4° ubicación clasifican a la Copa Sudamericana 2009.

Desarrollo

Resultados

Posiciones

Goleadores

Clasificación a copas internacionales

Copa Libertadores 2010

Copa Sudamericana 2009

Referencias

Fútbol en Uruguay en 2009
2009

pl:I liga urugwajska w piłce nożnej (2008/2009)#Copa Artigas

Liguilla Pre-Libertadores de América 2009


Ernst Ludwig A. Hauswedell (* 3. September 1901 in Hamburg; † 2. November 1983 ebenda) war ein deutscher Verleger, Antiquar und Kunsthändler.

Leben

Hauswedell studierte an den Universitäten Freiburg, Hamburg und München und promovierte 1924 zum Dr. phil. Nach Tätigkeit bei einer Bank gründete er 1927 gemeinsam mit Kurt Saucke und Rudolf Hartung in Hamburg den von Siegfried Buchenau geführten Verlag Der Deutsche Buch-Club, dem er 1930 ein Antiquariat anschloss. Der Buch-Club und dessen angegliedertes Antiquariat gingen 1935 in Hauswedells eigener Firma auf. In dem Verlag Hauswedell erschienen mehrere Schriften für Buch- und Kunstsammler. Neben seinem Hamburger Antiquariat und Auktionshaus – das in den 1950er-Jahren zu einem der führenden Auktionshäuser für wertvolle Bücher und Grafiken avancierte, seit 1. Januar 1969 Hauswedell & Nolte hieß und unter diesem Namen bis 2015 weiterbestand, führte Hauswedell zudem von 1963 bis 1974 in Baden-Baden eine Galerie mit Ausstellungen zeitgenössischer Kunst.

Ernst Hauswedell 1981
Foto: Renate Raecke
Link zum Bild
(Bitte Urheberrechte beachten)

Hauswedell wirkte maßgeblich an der Neugründung der Maximilian-Gesellschaft 1946 in Hamburg mit und war Vorsitzender der Vereinigung Deutscher Buchantiquare und Graphikhändler, die 1952 in den Verband Deutscher Antiquare e.V. überführt wurde.

Ernst L. Hauswedell, ein passionierter Angler, wurde in Hamburg auf dem Ohlsdorfer Friedhof im Bereich der Familiengrabstätte im Planquadrat AC 11 südöstlich der Kapelle 8 nahe der Norderstraße beigesetzt.

Ehrungen
 1966: Großes Verdienstkreuz der Bundesrepublik Deutschland
 1974: Medaille für Kunst und Wissenschaft der Freien und Hansestadt Hamburg
 1981: Biermann-Ratjen-Medaille

Veröffentlichungen (Auswahl)
 Ernst Hauswedell: Fischbücher aus fünf Jahrhunderten. 1964. (Sammlung mit 198 Nummern).
 Ernst Hauswedell: Buchkunst und Literatur in Deutschland. Band 1: Texte. Maximilian-Gesellschaft, Hamburg 1977, ISBN 3-921743-16-8.
 Ernst Hauswedell: Buchkunst und Literatur in Deutschland. Band. 2: Abbildungen. Maximilian-Gesellschaft, Hamburg 1977, ISBN 3-921743-17-6.
 Ernst Hauswedell: Heinrich Mann: Briefe an Ludwig Ewers. Aufbau, Berlin 1980.
 Ernst Hauswedell: Ein Arbeitsbericht 1927–1981. Hamburg 1981, ISBN 3-7762-0214-9.
 Ernst Hauswedell, Harro Kieser: Die Maximilian-Gesellschaft. Ausstellungskatalog. Buchhändler-Vereinigung, Frankfurt am Main 1981, ISBN 3-7657-1038-5.

Literatur
 Walter Habel (Hrsg.): Wer ist wer? Das deutsche Who's Who. Arani, Berlin 1955.
 Gunnar A. Kaldewey (Hrsg.): Ernst Hauswedell 1901–1983. Hrsg. im Auftrage der Maximilian-Gesellschaft von Gunnar A. Kaldewey. Mit einem Titelporträt und 54 Abbildungen. Maximilian-Gesellschaft, Hamburg 1987, ISBN 3-921743-33-8.

Einzelnachweise

Buchantiquar
Kunsthändler
Verleger (20. Jahrhundert)
Verleger (Hamburg)
Träger der Biermann-Ratjen-Medaille
Galerist
Träger des Großen Bundesverdienstkreuzes
Person (Baden-Baden)
Deutscher
Geboren 1901
Gestorben 1983
Mann

Ernst Hauswedell


Queen's College (), zunächst 1862 als The Government Central School () gegründet und 1889 als Victoria College () umbenannt, ist ein sixth form College für Jungs mit einer beigefügten Mittelschule. Es war die erste öffentliche Mittelschule in Hongkong vom British Colonial Government. Queen's College erhielt 1894 seinen derzeitigen Namen und liegt am Causeway Bay, Hongkong.

Geschichte
The Central School wurde 1862 an der Gough Street, Central errichtet. Frederick Stewart war der erste Schulleiter der Central School und ebenfalls Inspektor anderer Schulen in der Kolonie.

Der Schulleiter der Central School war für alle Schulen in Hongkong bis März 1879, als die Regierung ein getrenntes Amt für die Schulinspektoren eröffnete, Vorgänger des Department of Education, welches später mit dem Education Bureau vereint wurde.

Während der frühen Jahre, bestand die Schule aus einer Vielfalt von Nationalitäten. Wohingegen sich die chinesischen Schüler für die englischen Klassen einschreiben ließen, wurde von den Ausländern erwartet, klassisches Chinesisch zu studieren.

Die weltliche Schulausbildung zündete viele Kontroversen zwischen dem Gouverneur von Hongkong und religiösen Führungspositionen. An vielen Anlässen prüfte und schritt der Gouverneur persönlich zwischen die Tätigkeiten der Schule. Später entwickelte der Gouverneur ein Unterstützungsprogramm, wo religiöse Schule die gleiche Finanzausstattung besaßen wie die Central School. Am 26. April 1884 verwaltete Sir George Bowen den Grundstein der Zeremonie für das neue Schulgebäude an der Aberdeen Street. Als Schüler besuchte Sun Yat-sen die Zeremonie. Auf den Vorschlag von dem Gouverneur wurde die Schule als Victoria College bekannt, nachdem es auf die andere Seite gezogen war.

Die Schule zog 1889 in die Aberdeen Street. In dieser Zeit war die Schule eine der größten und teuersten Gebäuden in ganz Hongkong. 1894 wurde die Schule wieder zum Queen's College umbenannt. Die Regierung plante das College in den späten Jahren des 19. Jahrhunderts in eine Reichsuniversität auszubauen, doch wurde die Idee durch den Ausbruch des Russisch-Japanischen Krieges in 1904 stillgelegt. Also war es ausschlaggebend eine Universität zu errichten, die den Zweck hatte, die Absolventen in kriegsbezogenen Fächern wie dem Ingenieurwesen und Medizin zu unterrichten. Dies führte zur Gründung der Universität Hongkong im Jahre 1910, während das Queen's College eine Mittelschule blieb.

Die japanische Invasion erzwang im Jahr 1941 die Schließung der Schule. Während der Japanischen Besetzung Hongkongs wurde der Standort der Schule als das Hauptquartier der Armee genutzt. Als Resultat wurde der Aberdeen Street Campus von Alliierten durch Bombardierungen zerstört. Die zwei bemerkenswerten Kanonen an dem jetzigen Haupteingang der Schule wurden im Schutt der Aberdeen Street entdeckt.

Nach dem Zweiten Weltkrieg eröffnete 1947 die Schule an einem vorläufigen Standort an der Kennedy Road, wo sie ein Campus mit der Clementi Secondary School teilte. Queen's College zog danach am 22. September 1950 an ihren jetzigen Standort, gegenüber dem Victoria Park.

Schullied

Die Melodie des Schullieds des Queen's College wurde von dem Schullied von Englands Harrow School angepasst, wobei es mit dem Liedtext von Mr. William Kay gefüllt wurde, der ein langdienender Vizeschulleiter war. Heep Yunn School, eine Mädchenschule in Kowloon, teilte ebenfalls dieselbe Melodie für ihr Schullied.

Schulmotto

Das Motto der Schule ist "Labor omnia vincit". Es wurde später als "" ins Chinesische übersetzt, was literarisch "harte Arbeit bringt Verdienst" heißt.
Viele der QC Studenten leben nach dieser Maxime und haben vieles der örtlichen Gesellschaft in Hongkong und im Allgemeinen der Gesellschaft in China beigesteuert. Sun Yat-sen und Henry Fok Ying Tung sind zwei bekannte Beispiele. Die Schule legt auch besonders viel Wert auf ihre fünf Kernwerte: Fleiß, Integrität, Brüderlichkeit, Verantwortung und Streben nach Exzellenz.

Einschreibung und Unterrichtssprache

Es gibt ungefähr 33 Klassen und 1.200 Schülern.
Die Unterrichtssprache ist Englisch (außer die Fächer Chinesisch, Chinesische Geschichte, Putonghua und kulturelle Aspekte).

Aktivitäten und Erfolge

Jeder Schüler ist in eines der acht Schulhäuser eingeteilt: Stewart, Wright, Dealy, Tanner, Crook, de Rome, Kay und Williamson.
Die Schulhäuser konkurrieren in Leichtathletik, Schwimmen und andere Wettkämpfe innerhalb der Häuser.

Da sind ebenfalls 49 Clubs, die unter Sport, Entspannung, Religiöses, Sozialer Service und Akademisches (Wissenschaft & Kunst) fallen. Die meisten Clubs haben Events und Funktionen für die Teilnahme aller Schüler und einige davon organisieren "Joint Events" (Verbindungen) mit Schwesterschulen durch jedes akademische Jahr gehend.

Queen's College Schüler sind bekannt für ihre ausstechenden Noten im HKCEE.
Geschichtlich haben mehr Schüler der Schule 10 A Grades am HKCEE bekommen (welches die höchstmögliche Note ist) als andere Schule in Hongkong. Von allen 572 Mittelschule in Hongkong haben nur weniger als 30 die sogenannte "10A" erreicht. Zwischen 1990 und 2006 erhielten 50 Queen's College Schüler 10 A's am HKCEE.

Publikationen

Erstveröffentlichung im Juni 1899, das Queen's College Schulmagazin, The Yellow Dragon (《》), ist jetzt die älteste existierende Anglo-Chinesische Schulzeitung.
The Yellow Dragon ist ein kostenloser, historischer Zeuge vom Bildungsministerium von Hongkong. Die hundertste Ausgabe wurde 2005 herausgegeben.

Gwenneth Stokes, die erste Frau, die Partner des Oberrichters von South Australia wurde, und ihr Ehemann John, der Schulleiter des Queens College von 1965 bis 1970 war, verbrachten zwei Jahre am Queen's College, in Archiven und in Bibliotheken in Hongkong, und im Vereinigten Königreich, um die 494 Seiten lange Geschichte der Schule zu erstellen.
Das limited-Edition Buch, welches mit Queen's College Its History 1862–1987 betitelt wurde, wurde von der Queen's College Old Boys' Association veröffentlicht, zum 125. Geburtstag des Queen's College in 1987.

Weblinks

 Offizieller Webauftritt (englisch)

Organisation (Hongkong)
Jungenschule
Gegründet 1862
Schule in der Volksrepublik China
Bildung in Hongkong
Hong Kong Island

Queen’s College (Hongkong)


Papilio interjectana, aussi appelé Papilio interjecta, est une espèce de lépidoptères (papillons) de la famille des Papilionidae. Cette espèce est présente en Afrique subsaharienne.

Systématique
L'espèce Papilio interjectana a été décrite pour la première fois en 1995 par l'entomologiste britannique  (1942-) dans Carcasson's African Butterflies.

Liens externes

Notes et références

Papilionidae
Lépidoptère d'Afrique

Papilio interjectana


An Koeleria rhodopea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni József Ujhelyi. An Koeleria rhodopea in nahilalakip ha genus nga Koeleria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Koeleria

Koeleria rhodopea


Ratu Seru Epenisa Cakobau (; occasionally spelled Cacobau or phonetically Thakombau) (c.1815 – 1 February 1883) was a Fijian chief, monarch, and warlord (Vunivalu) who united part of Fiji's warring tribes under his leadership, establishing a united Fijian kingdom. He was born on Natauloa, Nairai Island in Lomaiviti but spent his youth on Vanuaso, Gau, Lomaiviti, later returning to Bau to re-establish his Father's Ratu Tanoa Visawaqa reign. Ratu Epenisa Seru Visawaqa was given the name "Cakobau" meaning destroyer of Bau, in reference to his grandfathers' (Nailatikau) effort to first claim the tile from the people of Butoni and Lovoni, returned with most of his warriors from Vanuaso, Gau, Lomaiviti to coup the leadership in Bau then and later takeover his father's title; known after his father as the 6th "Vunivalu" or Warlord of Bau.

Background
He was born to Ratu Tanoa Visawaqa on Nairai Island, Lomaiviti, and one of his nine wives, Adi Savusavu.

The Vunivalu and the Roko Tui Bau (sacred chieftain) had had many power struggles during the course of nearly a century. These struggles led to the death of Seru's paternal uncle, the Vunivalu of Bau, Naulivou Ramatenikutu and the installation of Tanoa as Vunivalu. However, after he killed the Roko Tui Bau, Ratu Raiwalui, near Vanua Balavu, amongst other murders and reprisals, Tanoa was exiled in 1832.

He married two sisters, Litia (Lydia) Samanunu and Salote (Charlotte) Qalirea Kaunilotuna (daughters of the Roko Tui Bau).

Mary Wallis provided a description of him after meeting with him on 7 December 1844: "He is tall, rather good looking, appears fully aware of his consequence, and is not destitute of dignity. He wore an enormous quantity of hair on his head and several yards of native cloth around his body..."

Seru was given the name Cikinovu ("Centipede"), "because he moved silently and struck painfully". Later, he was called Cakobau ("destroyer of Bau"), because he had destroyed what was Bau; but Seru also built a new Bau, under the supremacy of the Vunivalu. After he converted to Christianity, he also took the additional name of Epenisa (Ebenezer).

Rise to power
On 8 December 1852, Cakobau succeeded as Vunivalu of Bau.

Cakobau, a former cannibal, was converted to Christianity by the missionary James Calvert and renounced cannibalism in 1854.

Claiming that Bau had suzerainty over the remainder of Fiji, he asserted that he was the King of Fiji. However, Cakobau's claim was not accepted by other chiefs, who regarded him, at best, as the first among equals. Cakobau consequently engaged in constant warfare for almost nineteen years to unify the islands under his authority.

The last, brief rebellion of chiefs against Cakobau's rule culminated in the Battle of Kaba (a village in Bau Tikina, next to Bau Island). Cakobau crushed the rebellion with the aid of the King of Tonga. Having converted to Christianity, on the battlefield he pardoned all the captives; in accordance with pagan Fijian customs, the defeated men would have been ceremonially humiliated, killed and eaten.

On 8 May 1865, a Confederacy of Independent Kingdoms of Viti was established (comprising Bau, Bua, Cakaudrove, Lakeba, Macuata, Naduri), with Cakobau as Chairman of the General Assembly. Two years later, however, the confederacy split into the Kingdom of Bau and the Confederation of Lau (comprising Bua, Cakaudrove, Lau), with Cakobau assuming kingship of the former.

Supported by foreign settlers, he finally succeeded in creating a united Fijian kingdom in 1871, and established Levuka as his capital. He decided to set up a constitutional monarchy, and the first legislative assembly met in November of that year. Both the legislature and the Cabinet were dominated by foreigners. He gave his war club to Queen Victoria on 10 October 1874 when the Deed of Cession by which the sovereignty of Fiji passed to the British Crown was signed. In October 1932, King Cakobau's war club was presented, on behalf of King George V, for ceremonial use as the Ceremonial mace of the Legislative Council of Fiji.

Cession of power

The United States government had recognised Cakobau's claim to kingship over a united Fijian nation, long before his claims were accepted by his fellow chiefs. In the long term, however, this was not to count in his favour. The American government held him responsible for an arson attack against the Nukulau Island home of John Brown William, the American Consul, in 1849 (before Cakobau was even the Vunivalu, let alone King), and demanded $44,000 compensation. Unable to pay the debt caused by the Rewan Chiefs, and fearing an American invasion and annexation, Cakobau decided to cede the islands to the United Kingdom.

Cakobau retained his position as Fiji's second most senior chief the title of Vunivalu of Bau, and formally ceded the highest and most precedent Chiefly title of Tui Viti or Paramount Chief of Fiji to the person of Her Majesty Queen Victoria. This title continued to be held by her descendants, until the de-establishment of the Great Council of Chiefs on 14 March 2012, making Elizabeth II the last Paramount Chief. He lived quietly until his death on 1 February 1883.

Legacy

Several of Fiji's leading figures were direct descendants of Cakobau. His great-grandson, Ratu Sir George Cakobau who descended from Cakobau's third son, served as Fiji's first native-born Governor-General from 1973 to 1983, while Ratu Sir Kamisese Mara, modern Fiji's first Prime Minister and second President descended from Cakobau's second daughter, Adi Asenaca Kakua Vuikaba. Ratu Epeli Nailatikau, who became President of Fiji in 2009 and currently the speaker of Fiji's House of Representatives, is a grandson of Cakobau's granddaughter, Adi Litia Cakobau. Ratu Epeli is also a cousin of parliamentarian and former leader of opposition Ro Teimumu Kepa, who descends from Adi Teimumu Vuikaba, the younger sister of Adi Litia Cakobau. A number of other political figures are also descendants of Cakobau, including Roko Tupou Draunidalo, former President of the National Federation Party and a former Member of Parliament.

Titles

See also

Fiji during the time of Cakobau
First Fiji Expedition
Second Fiji Expedition

References

 Reference to the sanctity of the Roko Tui Bau and also the battle near Vanua Balavu. Also the continued friction between the Roko Tui Bau and The Vunivalu.
 Includes details on cannibalism in Fiji.
 Includes details on cannibalism in Fiji.

Kings of Fiji
Tui Kaba
1810s births
1883 deaths
Fijian chiefs
Cannibals
Politicians from Bau (island)
Colony of Fiji people
1830s in Fiji
1840s in Fiji
1850s in Fiji
1860s in Fiji
1870s in Fiji
19th-century Oceanian people
19th-century Fijian people

Seru Epenisa Cakobau


Les Tigres de l'Ambazonie (en anglais ;  , TTA), sont une milice séparatiste. Selon son site officiel, elles reconnaissent l'autorité du gouvernement intérimaire de l'Ambazonie. Elle fait partie du Conseil d'autodéfense de l'Ambazonie.

Histoire
La milice est créée à l'automne 2017 dans le département de la Manyu de la région du Sud-Ouest du Cameroun, avec 10 à 30 combattants.

En 2018, elle affirme avoir environ 2 000 combattants sous son commandement, bien que ce nombre ne puisse pas être vérifié et soit probablement exagéré.

Elle coopère avec les Forces de défense de l'Ambazonie (FDA), plus importantes, et avec les Forces de défense du Cameroun méridional (FDCM).

En septembre 2018, la milice revendique l'évasion de la prison de Wum.

Notes et références

Faction armée en Afrique
Organisation indépendantiste
Histoire militaire du Cameroun
Faction armée indépendantiste
Ambazonie
Mouvement guérillero

Tigres de l'Ambazonie


Platô do Ceará é um monte submarino que faz parte da Margem Equatorial Brasileira, localizado a aproximadamente 100 km da costa de Fortaleza (Brasil) e a leste do Alto de Fortaleza. Sua origem é tida como vulcânica, baseada em seus flancos íngremes e amostras coletadas em montes submarinos adjacentes, com idade superior a 100 milhões de anos.

Histórico

Primeiros registros
Estudos pioneiros, descrevem a origem do Platô do Ceará como sendo relacionado ao alinhamento vulcânico Atol das Rocas-Fernando de Noronha, sendo o último monte submarino que definia a Zona de Fratura de Fernando de Noronha . Embora não haja nenhuma amostra de seu embasamento, ele é descrito como sendo de origem vulcânica e instalado sobre crosta oceânica, com idade superior a 100 milhões de anos. Amostras de montes submarinos adjacentes recuperaram seixos de olivina-basalto cimentados por óxido de ferro e manganês, além de calcário sem fosfato. Com base nos dados sísmicos existentes até aquele momento, afirmou-se que o edifício vulcânico que compõe o Platô do Ceará foi formado entre o fim do Oligoceno e o início do Pleistoceno.

Dragagens realizadas durante o Cruzeiro CHAIN-115, como parte do Projeto REMAC (Reconhecimento global da Margem Continental Brasileira), recuperaram tanto amostras de sedimentos inconsolidados como rochas sedimentares. Duas dragagens, uma no topo e outra no flanco nordeste, foram feitas entre as profundidades de 305-270 metros e 1371-391 metros, respectivamente. As amostras de material consolidado confirmaram a predominância de calcários no Platô do Ceará, principalmente calcarenitos e calcilutitos, crostas calcário fosfatizado de aspecto ferruginoso e fragmentos coralíneos e algais calcários com associação faunística variada morta .

Nomenclatura
O monte submarino do Ceará, descrito neste artigo, não possui classificação consensual na literatura, existindo algumas divergências. Nos relatórios do Projeto REMAC (Reconhecimento global da Margem Continental Brasileira) do ano de 1979, a denominação dada é de guyot, ou seja, a formação foi definida como vulcânica, seguida de uma fase erosiva, responsável pela criação de uma superfície plana e, a seguir, uma fase de subsidência, descendo pela estrutura. No entanto, a forma não cônica difere da definição de guyot, o que implica que a formação é mais complexa do que isso.

Por apresentar formação indefinida, a estrutura costumava ser denominada Planalto Ceará, porém, estudos mais recentes, revelaram que o monte submarino apresenta características de platô , que é definida pela International Hydrographic Organization (2008) como uma elevação plana ou quase plana, com área proporcionalmente razoável ao tamanho e queda abrupta em um ou mais de seus lados, sendo hoje, o local definido como Platô do Ceará.

Localização

O Platô do Ceará é caracterizado como um monte submarino vulcânico , localizado a 100 km da costa de Fortaleza (Brasil) e a leste da Alto de Fortaleza fazendo parte da Margem Equatorial Brasileira. Entre o Platô do Ceará e o talude strictu sensu ocorre uma depressão formando uma bacia semi-confinada na qual sedimentos aparentemente provenientes do continente são depositados em águas profundas. Essa bacia foi pouco discutida na literatura e não havendo nenhuma nomenclatura anteriormente registrada para ela, foi proposto o nome de Depressão do Ceará, sendo este submetido e aceito à Organização Hidrográfica Internacional – Comissão Oceanográfica Intergovernamental (IOH-IOC). Sua extensão areal é superior a 2.000 km² e atinge a profundidade máxima de 1.900 metros.

Características
O Platô do Ceará é um monte submarino com um topo plano razoável e uma queda abrupta nas laterais. O ângulo de inclinação médio é de 15º. Apresenta feição geomorfológica elíptica, mais ou menos cônica, topo plano com profundidade média de 280 m e cobertura calcária enriquecido com fosforita, com extensão areal de, aproximadamente, 894 km² e 2.000 m de altura (até 18%). Apresenta origem vulcânica e tem sua formação datada entre o fim do Oligoceno e o início do Pleistoceno.

Ver também
Platô de São Paulo
Elevação do Rio Grande

Ceara

Platô do Ceará


زهرة الخليج هي مجلة شهرية فنية ثقافية عامة صادرة عن شركة أبوظبي للإعلام (بدأ الإصدار الشهري اعتباراً من يناير 2020). (شركة أبو ظبي للإعلام تصدر أيضا مجلة ناشيونال جيوغرافيك العربية) وتصدر المجلة من الإمارات العربية المتحدة وتوزع تقريباً في جميع أنحاء العالم العربي. تستهدف المجلة النساء خاصة بين عمرى 20-45 عامًا. تم إطلاق المجلة عام 1979م.

وتُقدم مجلة زهرة الخليج تنوع في المواضيع على مختلف الاصعدة سواء كانت فنية أو اقتصادية إضافة مواكبتها إلى أحدث صيحات الموضة النسائية في العالم مما ساعدت على خلق مجتمع نسائي كبير مهتم بما تصدره المجلة من مواضيع كانت على تماس مباشر مع البيت العربي.

كانت مجلة زهرة الخليج أسبوعية منذ إصدار عددها الأول في مايو 1979وحتى ديسمبر 2019.

مراجع

انظر أيضاً
 شركة أبوظبي للإعلام

تأسيسات سنة 1979 في الإمارات العربية المتحدة
مجلات أسبوعية إماراتية
مجلات أسست في 1979
مجلات فنية

زهرة الخليج


Van (, Kürtçe: Wan,  Fân), Van, Türkiye'nin Van ilinin merkezi olan şehirdir. Anadolu'nun en büyük kapalı havzası olan Van Gölü kıyısında toprakları verimli, akarsuları bol, iklim koşulları oldukça elverişli bir yerleşim merkezidir. Dünya'nın hâlâ yaşanılan en eski kentlerinden biridir.

Etimoloji
Van isminin nereden geldiğine dair belli bir kaynak yoktur ancak kabul edilen iki ayrı görüş bulunmaktadır. Bunlardan birincisi şehir kurulduktan sonra Van adında bir valinin gelip şehri bayındır hale getirmesinden dolayı isminin verildiğidir. İkinci görüş ise Urartular'ın şehir için kullandıkları "Viane" ve "Biane" kelimelerinden türemiş olduğudur. Bölgenin hakim dillerinde yapılan bütün karşılaştırmalarda her iki kelime yakın anlamda görünmektedir. Her iki kelime de şehir ve yerleşime ilişkindir. Dolayısıyla Van yerleşim yeri, şehir, memleket yöre benzeri anlamdadır. Bunlardan en yüksek ihtimal ise şehir görünmektedir.

Tarihçe
Van'da insan yerleşiminin tarihi MÖ 7000 yıllarına kadar uzanır. Van Kalesi'nin 6 km güneyinde bulunan Tilkitepe ve Van Gölü'nün kuzeyindeki Ernis Mezarlıklarında yapılan kazılarda Kalkolitik, Tunç, Demir çağlarına ait yerleşimler bulunmuştur. Van'da 20. yüzyıla kadar Ermeni, Türk, Kürt, Arap, Zaza nüfus yaşamıştır. Gelenekleri Osmanlı ve İran etkisinde gelişmiştir. Van farklı kültürlerin ve toplulukların bir arada yaşayabildiği güzide bir coğrafyadır.

Erken tarih
Hurriler, MÖ 2000'lerden itibaren Van Gölü'nden başlayarak Kızılırmak ve Yeşilırmak'ın Karadeniz'e döküldüğü yerlere kadar uzanan bir bölgeye hâkim olmuştur. MÖ 13. yüzyılda Hurri-Mitanni siyasi teşekkülün merkezi otoritesi zayıflamış ve beyliklere bölünmüştür. Asur Kralları bu küçük beyliklerini hakimiyetleri altına almaya çalışmış ve bu sırada Van Gölü çevresinde Batı İran'a kadar olan bölgede Urartular ile Asurlular arasında mücadeleler başlamıştır. Urartu-Asur mücadelesi MÖ.VI. yüzyılın ortalarına kadar sürmüş, Urartular bu dağlık ve zor arazi şartlarına sahip bölgeyi egemenlik altında tutmuştur

Şehri ilk kuran Asur Kraliçesi Semiramis'tir. Urartular zamanında şehir bir imparatorluk merkezi haline gelmiş ve Urartuların başkenti o zaman Van'a verdikleri isim ile Tuşpa olmuştur. Urartular'dan kalma Van Kalesi, 3000 yıldır hâlâ  ayaktadır. Van Kalesi'nde Urartular'dan kalan kaya ve oda mezarları, tapınaklar, yazıtlar ve bazı yapılar bulunur. Urartu kralı I. Sarduri'nin kurduğu ve başkent yaptığı Tuşpa, Urartu krallarının mezralarını, uzun yazıtları içinde barındırır. Horhor Yazıtı, kaledeki en uzun yazıttır ve kral Argişti'ye ait mezar odasının girişinde bulunur. Analı kız kutsal alanında büyük bloklara yazılmış yazılar vardır ve burası bir sunak alanıdır. İç Kale'de Urartulara ait bir tapınağın temelleri bulunur. Kalenin batısında Madır Burcu isimli görkemli yapının ne amaçla yapıldığı tam olarak bilinmemektedir, fakat bir liman olduğu tahmin edilmektedir.Kalenin kuzeyinde yer alan Van Kalesi Höyüğü'nde kazılar da yapılmıştır.
Van'ın medeni tarihi Urartular ile başlar. Van, bugünkü Doğu Anadolu Bölgesi ve Ermenistan ile civarındaki toprakları kapsayan Urartu Devleti'nin merkeziydi. İskit istilasının ardından zayıflayan Urartular, İran'dan gelen Medler tarafından yıkıldı. Daha sonra bölgeye Ahamenişlerler, Büyük İskender, Selevkoslar, Ermeniler, Partlar, Romalılar, Sasaniler ve Doğu Romalılar (Rumlar) hâkim olmuştur. 644 yılında Müslüman Araplar bu bölgeyi fethetmiş, daha sonra bölge yine Rumlara geçmiştir. Yöre, uzun süre Abbasilere veya Rumlara bağlı yerel Ermeni beyleriyle yönetilmiştir.

Selçuklu ve Osmanlı Dönemi
11. yüzyıldan itibaren Türkmenlerin yerleşmeye başladığı Van Gölü havzası, önce Selçuklulara, sonra da İlhanlılara, Celayirîlere, Karakoyunlulara ve Akkoyunlulara yurt olmuştur.

1500 yılından itibaren şehir büyük ölçüde Osmanlı-Safevi kapışmasına sahne olmuştur. İlk başta 1534-35 Irak Seferi ile Osmanlı boyunduruğuna girmiştir. Sonrasında Osmanlılar'ın Batıya yönelmesi sonucu tekrar Safevi hükmü yaşamıştır. 1548'de Van bir daha el değişmemek üzere Osmanlı egemenliğine girmiştir. Osmanlı egemenliğinden sonra "eyalet" haline gelmiş ve Van Gölü havzasının merkezi olmuştur.

1500'lü yıllardan itibaren Türkler ve Ermeniler'in sükûnet içinde yaşadığı bir yer olmuştur. Ancak 1850'den sonra şehir içinden tehlike çanları çalar. Van'da barış ortamı bozulmaya başlar ve şehir uzun süreli bir kabus içine girer. Gayrimüslim ahali tarafından İlk isyan 2 Haziran 1896'da başlar. Yaz boyu süren isyan yüzünden iki tarafta yüzlerce kayıp verir. Yaz mevsiminin bitmesiyle isyan bastırılır fakat bu kalıcı çözüm sağlayamaz. Van'a vali olarak atanan Ali Paşa kısa sürede şehirde sükuneti sağlar ve isyana katılmayan kesimin beğenisini kazanır. Ancak Paşa'nın görevden alınması işleri tekrar sarpa sarar. Müslüman ve gayrimüslim ahali arası yaşanan çatışmalar
I.Dünya Savaşı ile birlikte şehri bir yıkıma götürür. 2 Nisan 1918'de Ali İhsan Paşa komutasındaki Osmanlı Ordusu, Rusların harabeye çevirdiği Van'ı tekrar alır. Bu dönemden sonra Van şehri Erek Dağı'nın eteğinde yeniden kurulur. Eski Van ise 1-2 cami hariç kullanılamaz hale gelmiştir ve günümüze gelinceye kadar ayakta kalan yapılar dayanamayarak yıkılmıştır.

Cumhuriyet dönemi
Cumhuriyet ilanı ile birlikte Van, Türkiye'nin bir ili olmuştur. Yenişehir Toprakkale eteklerinde yeniden kurulmuştur. Bu dönemden itibaren şehir düşük bir hızda gelişmeye devam etmiştir. 1943 yılında havalimanına kavuşmuştur. 1976 yılında ise Muradiye-Çaldıran'da yaşanan bir depremle sarsılmıştır. 1980 yılından sonra bölgede yaşanan güvenlik olaylarından dolayı bölge halkının ilk adreslerinden biri olmuştur. Bu dönemden itibaren şehir nüfusu ani hızla büyümeye başlamıştır. 2008 yılında nüfusu 1 milyonu geçmiştir. Van'ın merkezinde Ekim ve Kasım 2011'de iki yıkıcı deprem meydana gelmiştir. Bu depremler Van için bir dönüm noktası olmuştur ve şehir büyük ölçüde değişime uğramıştır. Deprem öncesi 353.000 olan merkez nüfus deprem sonrası 500.000'i geçmiştir. 2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı kanun ile Van'da sınırları il mülki sınırları olan büyükşehir belediyesi kurulmuş ve 2014 Türkiye yerel seçimlerinin ardından büyükşehir belediyesi çalışmalarına başlamıştır.

İklim

Nüfus

Kültür
Van kültürü; Van kedisi, Van otlu peyniri ve Van kahvaltısına dayanır. Van otlu peyniri yörede önemli bir şekilde yayılmıştır. Dağlardan toplanan otlardan yapılır. Şehrin sahip olduğu kültürel yapılar, turizme katkı sağlamaktadır. Şehre özellikle İran'dan turist gelmektedir.

Eski Van Şehri
Eski Van şehri birçok yapıya ev sahipliği yapmaktadır. Bu şehrin kalıntıları günümüze ulaşmıştır. Surlara ait bazı kalıntılar vardır ve sağlam olan tek kapı güneye bakan Orta Kapı'dır. Mimar Sinan'ın eseri olan Hüsrevpaşa Külliyesi han, hamam, türbe, imaret, çeşme ve medreseden oluşmaktadır. Bölgede sağlam kalan tek hamam bu külliyenin bir elemanı olan Çifte Hamam'dır. Eski Van'da günümüzde kullanılan tek eser Kaya Çelebi Cami'dir. Eskiden çok görkemli bir mekân olan Van Ulu Camisi ne yazık ki günümüzde yıkılmıştır ve sadece minaresi sağlam kalabilmiştir. Kızıl Cami'ninde aynı şekilde minaresi günümüze ulaşmış ve diğer bölümleri yıkılmıştır. Kentte ayrıca günümüze ulaşan S. Dsirvanor, S. Stephan, S. Vardan, s. Neshan, şehrin en eski kilisesi olan ve Çifte Kilise olarak da anılan S. Paulos ve S. Petros Kiliseleri bulunur. Ayrıca eskiden İsa'nın çarmıhına ait bir parçanın saklandığı Meryem ana (S. haç, Tiramary) kilisesi ve Madır burcunun üstüne yapılmış Vaftizci Yahya (S. Hovhannes) kiliseleri yıkılmıştır. Hüsrev Paşa hanının temelleri Kaya Çelebi ve Hüsrev Paşa Camileri arasında görülebilmektedir. Şehrin batısında bulunana Horhor bahçeleri şehrin surlar içerisindeki bahçeleri durumundaydı ve İskele Kapı'nın hemen önündeydi. Ayrıca bahçelerin yakınında hâlen kalıntıları olan Horhor Cami ve Medresesi bulunuyor

Tarihî yapılar
 Van Kalesi: Van şehir merkezinin batı kesiminde, Eski Van şehrinin tam yanı başında, yüksek ve geniş bir kaya parçasının üstüne inşa edilmiştir. Urartu kralı I. Sarduri tarafından inşa edilmiştir. Urartular'ın siyasi merkezidir. Yıllar boyu şehrin en önemli simgelerinden biri olmuştur. Kuzey kesiminde bir türbe, batı kesiminde Horhor Bahçeleri, güney kesiminde ise eski Van şehrinin enkazı bulunur.
 Hoşap Kalesi: Van-Hâkkari kara yolu üzerinde bulunan, Urartular tarafından inşa edilen bir diğer kaledir. Bulunduğu konum itibarıyla, ticaret yollarının üzerinde bulunması dolayısıyla önem arz etmiştir. Dik bir yamaç üzerinde inşa edilmiştir. Günümüzde kullanım dışı olan kale, içinde birçok yapıya ev sahipliği yapar.
 Çavuştepe Kalesi: Van'ın Gürpınar ilçesinde, Urartu kralı II. Sarduri tarafından inşa edilen bir diğer kaledir. Van-Hakkari kara yolu üzerinde bulunur.
 Yedi Kilise: Van şehir merkezinin güneydoğu kesiminde, Erek Dağı eteklerinde bulunan bir kilisedir. Eski zamanlarda bölgede yaşayan Ermeniler için manevi değeri çok yüksek olan bir yapıdır. 'Warak Wank' olarak da bilinir. 5 kilise, 1 jamaton, 1 kütüphane ve 1 çan kulesi bulunur. Kilisenin bazı yapılar günümüze ulaşsa da Ermeni Kıyımı'ndan sonra bazı yapıları yıkılmıştır.
Halime Hatun Kümbeti: Gevaş ilçe merkezinde bulunan bir kümbettir. 1335 yılında Melik İzzettin tarafından kızı için yapılmıştır. İki katlı bir yapısı vardır ve usutu külâh bir mimari ile kaplanmıştır. Yanı başında bir Selçuklu mezarlığı bulunur.
 Akdamar Kilisesi: 7. yüzyıl zamanlarında, Van'a getirilen önemli bir tarihi parçanın saklanması amacıyla bir kral tarafından inşa ettirilmiş bir Ermeni kilisesidir. Surp Haç Kilisesi olarak da bilinir. Van ilinin özdeşleşmiş simgelerinden biridir.
 Ayanıs Kalesi: Urartu kralı Rusa tarafından yapılmıştır. Surlarla çevrili bir haldedir. İçinde tapınak ve benzeri yapılar bulunmaktadır.
 Amik Kalesi: Van'ın Tuşba ilçesi sınırlarında, Van Gölü'ne yakın bir mesafede Yeşilsu köyünde bulunan bir kayalık alandır. Van kent merkezinin 20 km kadar kuzey batısında yer alır. 11. yüzyılda Bizans'a bağlı piskoposluk merkezlerinden biri olarak kayıtlara geçmiştir. Ermeni isyanı sırasında bölge halkının sığındığı bir yerdir. Buraya sığınan bölge halkı, Ermenilerin kendilerini kandırması sonucu kaleden çıkmış, Ermeniler tarafından öldürülmüşlerdir.

Doğal ve Kültürel Yapılar
 Muradiye Şelalesi: Muradiye ilçesinde bulunan, Bend-i Mahi çayı üzerinden dökülen şelaledir. İlçe merkezinin kuzeybatı kesiminde bulunur.Coğrafi yapısıyla dikkat çeker.Yüksekliği 18 metredir.
 Van Kedi Evi: Yüzüncü Yıl Üniversitesi'nde bulunan bir evdir.Nesilleri tehlikede olan Van Kedileri'ni korumak ve neslin devamını sağlamak için çalışan bir yapıdır. Van Kedilerinin üç ayrı türü burada koruma altındadır.
 Van Urartu Müzesi: 2019 yılında tamamlanmıştır. Van Kalesi'nin kuzeyinde bulunur. Geniş ve modern mimarisiyle şehrin tarihi özelliklerini sunan büyük bir müzedir.
 Van Hışet kalesi: Van'ın Gevaş ilçesinde bulunan Urartular zamanında yapılan Hişet kalesi zamanın önemli bir tarihi eseri olarak çoğu yıkılmış bugün içinde sadece bir duvarı ve kalıntıları mevcuttur.

Mutfak
Van'ın kültürel zenginliği ve aktivitesi mutfağına da yansımıştır. Keledoş, helise, murtuğa, tırşik, inci kefali, otlu peynir, ayran aşı ve Van kahvaltısı şehrin yöresel yemeklerindendir. Keledoş, hayvansal et, bulgur, nohut, tereyağı, yoğurt gibi gıdalardan yapılmaktadır. Bölge halkının en çok tercih ettiği yemeklerdendir. Ayran aşı, Buğday, yoğurt ve nohutla yapılan bir diğer yemektir. Yöre insanı için vazgeçilmez bir değerdir. İnci kefali, Van Gölü'nde yaşayan tek endemik türdür. Av yasağı zamanları dışında Van halkı tarafından bolca tüketilmektedir. Van otlu peyniri, şehir ile özdeşleşmiş bir gıdadır.Ehli hayvanlardan sağılan ve bölge coğrafyasından toplanan ot ve bitkilerden elde edilir. Şehir merkezinde yaşı 50'yi geçen bir peynir çarşısı bulunur. Bölge halkı tarafından çok tercih edilmektedir. Van kahvaltısı, içinde birçok çeşit gıda barındıran ve şehre gelen insanların dikkatini çeken bir kahvaltıdır. Helise, tavuk eti ve tereyağından yapılan bir yöre yemeğidir. Yapısı biraz Keledoş yemeğini anımsatmaktadır. Murtuğa ise tereyağı ve yumurta ile yapılan bir yöre yemeğidir.

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Van Büyükşehir Belediyesi

Van


Der Einsiedlerschwamm (Suberites domuncula) ist eine Art der Schwämme und gehört zur Klasse der Hornkieselschwämme.

Merkmale
Der Einsiedlerschwamm bildet längliche bis annähernd sphärische Kolonien, die bis zu 20 cm groß werden können. Meist existieren nur eine oder wenige große Ausstromöffnungen. Die Farbe der glatten Oberfläche ist meist orange-rot, aber auch gelb oder braun und selten blau bis violett.

Vorkommen
Das Verbreitungsgebiet reicht von der Westküste Großbritanniens und Irlands südlich bis zum Mittelmeer.
Der Schwamm wächst sehr häufig auf von Einsiedlerkrebsen der Gattung Paguristes besiedelten Schneckenschalen der schlammigen Sandböden. Er findet sich auch in Seegraswiesen der Gattung Zostera und in Hafenbecken. Selten kommt er auf Felsen der tieferen Hartböden vor.

Ökologie
Der Schwamm geht häufig eine fakultative Symbiose mit Einsiedlerkrebsen der Gattung Paguristes ein. Larven und Gemmulae des Schwammes setzen sich auf von den Krebsen besiedelten Schneckenhäusern fest und entwickeln sich zu ausgewachsenen Schwämmen. Der Schwamm erlangt dadurch Beweglichkeit und verbessert seine Ernährungssituation. Der Einsiedlerkrebs hingegen ist durch den Schwamm geschützt und muss sich bei der Häutung nicht ein neues, größeres Haus suchen. Die Wohnhöhle für den Einsiedlerkrebs wird im Sinne des Schneckenhauses weitergebaut.

Oberflächliche Spalten sind oft von dem Flohkrebs Tritaeta gibbosa besiedelt.

Quellen

Weblinks

Schwämme

Einsiedlerschwamm


El MVP de la Temporada de la WNBA (WNBA Most Valuable Player Award) es un premio anual otorgado por la WNBA desde la temporada inaugural (1997) a la mejor jugadora de la liga regular. La ganadora del premio se decide por una serie de periodistas deportivos en Estados Unidos. Los miembros de ese grupo seleccionarán a sus cinco opciones para el premio, con 10 puntos que se otorgan por un voto de primer lugar, siete para el segundo, cinco para el tercero, tres por el cuarto y uno para quinto.

En 2008, los aficionados también pudieron votar a sus cinco jugadores preferidas de cara al MVP. Estas elecciones representan el 25% de los votos totales, mientras que las selecciones de los medios de comunicación representan el 75% restante.

Jackson, nacido y entrenado en Australia, es el único ganador de un premio nacido o entrenado fuera de los Estados Unidos.

Lauren Jackson, Lisa Leslie y Sheryl Swoopes ha ganado el premio tres veces, mientras que Cynthia Cooper, Candace Parker y Elena Delle Donne lo han hecho 2 veces. Delle Donne es la única jugadora que ganó el premio con dos equipos diferentes.

Ganadoras

Referencias

Galardones de la WNBA

MVP de la Temporada de la WNBA


Proctor ist ein stark erodierter Einschlagkrater im Süden der Mondvorderseite, südlich des Mare Nubium. Von Nord bis West ist er umgeben von den Kratern Saussure, Pictet, Tycho und Street.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach der US-amerikanischen Astronomin Mary Proctor offiziell benannt.

Weblinks

 Proctor auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Proctor (Mondkrater)


Die Liste der Biografien führt alle Personen auf, die in der deutschsprachigen Wikipedia einen Artikel haben. Dieses ist eine Teilliste mit 364 Einträgen von Personen, deren Namen mit den Buchstaben "Ped" beginnt.

Ped

Peda
 Peda, Carlo (1767–1843), italienischer Ordensgeistlicher, Generalsuperior der Barnabiten und Bischof von Assisi
 Peda, Gregor (* 1948), deutscher Fotograf und Unternehmer
 Pēda, Jānis (* 1985), lettischer Volleyball- und Beachvolleyballspieler
 Pedacca, Marco († 1602), italienischer römisch-katholischer Bischof
 Pedaja, Mick (* 1993), estnischer Singer-Songwriter im Bereich New Age oder Ambient
 Pedak, Paul (1934–1979), deutscher Maler und Grafiker
 Pedamenopet, altägyptischer Prophet und 1. Vorleser
 Pedan, Oleksandr (* 1986), ukrainischer Handballspieler
 Pedanius Fuscus Salinator, Gnaeus, römischer Konsul 118
 Pedanius Fuscus Salinator, Gnaeus, römischer Suffektkonsul (61)
 Pedanius Secundus, Lucius († 61), römischer Politiker, Suffektkonsul 43
 Pedarnig, Florian (1938–2022), österreichischer Komponist
 Pedarnig, Josef (* 1937), österreichischer Schriftsteller
 Pédat, Nils (* 2001), Schweizer Fussballspieler
 Pedaz, deutscher Rapper

Pedd
 Pedd, Klaus (1943–2017), deutscher Radsportler
 Pedde, Friedhelm (* 1953), deutscher Archäologe
 Peddicord, Clark (* 1946), US-amerikanischer Theologe und Philosoph
 Peddie, James, Baron Peddie (1905–1978), britischer Politiker
 Peddie, Thomas Baldwin (1808–1889), US-amerikanischer Politiker
 Peddle, Brian (* 1957), kanadischer General der Heilsarmee
 Peddle, Chuck (1937–2019), US-amerikanischer Elektronik-Ingenieur

Pede
 Pede, Anni (* 1940), deutsche Mittelstreckenläuferin und Marathonpionierin
 Pede, Miriam (* 1975), deutsche Fernseh- und Radiomoderatorin und Journalistin
 Pede, Stefan (* 1980), deutscher Comicautor
 Pedell, Burkhard (* 1967), deutscher Ökonom
 Pédémas, Olivier (* 1968), französischer Fußballtorhüter und -trainer
 Pedemonte, Eduardo (* 2003), guamischer Fußballspieler
 Pedemonte, Elena (* 1952), italienische Schauspielerin
 Peden, Anthony (* 1970), neuseeländischer Bahnradsportler
 Peden, Douglas (1916–2005), kanadischer Radrennfahrer und Basketballspieler
 Peden, John (1863–1944), irischer Fußballspieler
 Peden, Mike, britischer Musikproduzent
 Peden, Preston E. (1914–1985), US-amerikanischer Politiker
 Peden, Robbie (* 1973), australischer Boxer im Superfedergewicht und Linksausleger
 Peden, William (1906–1980), kanadischer Radrennfahrer
 Peder Bang († 1277), Bischof von Roskilde
 Pedergnana, Matteo (* 1980), italienischer Skibergsteiger
 Pedergnana, Maurice (* 1964), schweizerisch-kanadischer Ökonom
 Pederiva, Sascha (* 1982), Schweizer Theater- und Fernsehschauspieler
 Pedernera, Adolfo (1918–1995), argentinischer Fußballspieler und -trainer
 Pedernera, Juan Esteban (1796–1886), argentinischer Präsident
 Pedersdotter, Anne († 1590), norwegische vermeintliche Hexe
 Pedersen Thura, Laurids (1598–1655), dänischer Pädagoge, Orientalist und Pfarrer
 Pedersen, Aage (1921–1995), dänischer Elektrotechniker
 Pedersen, Aaron (* 1970), australischer Schauspieler und Synchronsprecher
 Pedersen, Adolf (1863–1928), Vorsitzender des norwegischen Gewerkschaftsbundes
 Pedersen, Alberte Kjær (* 1998), dänische Langstreckenläuferin
 Pedersen, Alex (* 1966), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Alexander (1891–1955), norwegischer Leichtathlet
 Pedersen, Allen (* 1965), kanadischer Eishockeyspieler und -trainer
 Pedersen, Alwin (1899–1974), dänischer Zoologe und Sachbuchautor
 Pedersen, Anders (1899–1966), dänischer Boxer
 Pedersen, Andrea Austmo (* 1994), norwegische Handballspielerin
 Pedersen, Anne Marie (* 1980), dänische Badmintonspielerin
 Pedersen, Anya (* 1968), deutsche Psychologin
 Pedersen, Arne Fog (1911–1984), dänischer Politiker (Venstre), Kirchenminister
 Pedersen, Arne W. (1917–1959), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Atle (* 1964), norwegischer Radrennfahrer
 Pedersen, August (* 1994), norwegischer Handballspieler
 Pedersen, Bengt (* 1962), schwedischer Poolbillardspieler
 Pedersen, Benjamin (* 1999), dänischer Automobilrennfahrer
 Pedersen, Benny (* 1945), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Bent (* 1945), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Bent-Ove (* 1967), norwegischer Tennisspieler
 Pedersen, Bjørn (1935–2007), norwegischer Jazzmusiker (Kontrabass)
 Pedersen, Brian (* 1994), uruguayischer Fußballspieler
 Pedersen, Buuti (* 1955), grönländische Künstlerin
 Pedersen, Camilla (* 1983), dänische Triathletin
 Pedersen, Carl (1883–1971), dänischer Turner
 Pedersen, Carl (1884–1968), dänischer Ruderer und Olympiasieger
 Pedersen, Carl Alfred (1882–1960), norwegischer Turner und Leichtathlet
 Pedersen, Carl-Henning (1913–2007), dänischer Maler und Mitgründer der Malergruppe "Cobra"
 Pedersen, Casper (* 1996), dänischer Radsportler
 Pedersen, Cecilie (* 1990), norwegische Fußballspielerin
 Pedersen, Charles (1904–1989), amerikanischer Chemiker
 Pedersen, Christian (1920–1999), dänischer Radsportler
 Pedersen, Christiern († 1554), dänischer Humanist und Schriftsteller
 Pedersen, Christina (* 1981), norwegische Fußballschiedsrichterin
 Pedersen, Christinna (* 1986), dänische Badmintonspielerin
 Pedersen, Claus (* 1948), dänischer Tischtennisspieler
 Pedersen, Craig (* 1965), kanadischer Basketballspieler und -trainer
 Pedersen, Dag Erik (* 1959), norwegischer Radrennfahrer und TV-Journalist
 Pedersen, Dynes (1893–1960), dänischer Turner
 Pedersen, Eivin One (1956–2012), norwegischer Jazz- und Improvisationsmusiker (Akkordeon, Piano und Komposition)
 Pedersen, Eskil (* 1984), norwegischer Politiker
 Pedersen, Finn (1925–2012), dänischer Ruderer
 Pedersen, Flemming (* 1963), dänischer Fußballtrainer
 Pedersen, Geir Otto (* 1955), norwegischer Diplomat
 Pedersen, Glynn (* 1981), kanadisch-britischer Skispringer
 Pedersen, Grete (* 1960), norwegische Dirigentin, Chorleiterin und Professorin für Chorleitung
 Pedersen, Guy (1930–2005), französischer Jazzmusiker und Komponist
 Pedersen, Håkon (1906–1991), norwegischer Eisschnellläufer
 Pedersen, Hans (1887–1943), dänischer Turner
 Pedersen, Hans Eiler (1890–1971), dänischer Turner
 Pedersen, Helga (1911–1980), dänische Juristin und Politikerin, Mitglied des Folketing
 Pedersen, Helga (* 1973), norwegische Politikerin
 Pedersen, Helmer (1930–1987), dänisch-neuseeländischer Segler
 Pedersen, Henning Sloth (1954–2018), dänischer Mediziner
 Pedersen, Henrik (* 1975), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Henrik (* 1978), dänischer Fußballtrainer
 Pedersen, Henrik Gunde (* 1969), dänischer Jazzpianist
 Pedersen, Herb (* 1944), US-amerikanischer Bluegrass-Musiker
 Pedersen, Hilde Gjermundshaug (* 1964), norwegische Skilangläuferin
 Pedersen, Holger (1867–1953), dänischer Linguist
 Pedersen, Ilka (* 1990), deutsche Fußballspielerin
 Pedersen, Isabelle (* 1992), norwegische Hürdenläuferin
 Pedersen, Isak Stianson (* 1997), isländischer Skilangläufer
 Pedersen, Jan O. (* 1962), dänischer Speedway- und Langbahnfahrer
 Pedersen, Jan Ove (* 1968), norwegischer Fußballspieler und -trainer
 Pedersen, Jesper (* 1999), norwegischer Parasportler
 Pedersen, Jimmi Roger (* 1965), dänischer Jazzmusiker (Kontrabass)
 Pedersen, Johannes (1892–1982), dänischer Turner
 Pedersen, Jon (* 1957), dänischer Dressurreiter
 Pedersen, Jørgen Vagn (* 1959), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Jorn (* 1997), japanischer Fußballspieler
 Pedersen, Kasper (* 1984), dänischer Eishockeyspieler
 Pedersen, Katrine (* 1977), dänische Fußballspielerin
 Pedersen, Kjetil (* 1973), norwegischer Fußballspieler und -trainer
 Pedersen, Kristian (1878–1917), dänischer Turner
 Pedersen, Kristian (* 1994), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Kurt Bligaard (* 1959), dänischer Manager und politischer Beamter
 Pedersen, L. C. (1862–1929), dänisch-amerikanischer Unternehmer und Politiker
 Pedersen, Lars (* 1967), dänischer Badmintonspieler
 Pedersen, Lene (* 1977), norwegische Skibergsteigerin
 Pedersen, Leonardo (* 1942), dänischer Jazzmusiker (Saxophon, Klarinette, Flöte) und Bigband-Leader
 Pedersen, Lisa Brix (* 1996), dänische Diskuswerferin
 Pedersen, Mads (* 1990), dänischer Badmintonspieler
 Pedersen, Mads (* 1995), dänischer Radsportler
 Pedersen, Mads (* 1996), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Manuel, uruguayischer Fußballspieler
 Pedersen, Marcus (* 1990), norwegischer Fußballspieler
 Pedersen, Marcus Holmgren (* 2000), norwegischer Fußballspieler
 Pedersen, Marianne (* 1985), dänische Fußballspielerin
 Pedersen, Mark (* 1991), dänischer Straßenradrennfahrer
 Pedersen, Martin (* 1983), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Martin (* 1987), dänischer Tennisspieler
 Pedersen, Merete (* 1973), dänische Fußballspielerin
 Pedersen, Mette (* 1973), dänische Badmintonspielerin
 Pedersen, Mikael (1855–1929), dänischer Erfinder
 Pedersen, Mikkel (* 1997), dänischer Autorennfahrer
 Pedersen, Morten (1537–1595), dänischer evangelischer Theologe, Historiker und Astronom
 Pedersen, Morten (* 1972), norwegischer Fußballspieler
 Pedersen, Morten (* 1980), dänischer Jazz-Pianist, Komponist und Musikpädagoge
 Pedersen, Morten Eide (* 1987), norwegischer Skilangläufer
 Pedersen, Morten Gamst (* 1981), norwegischer Fußballspieler
 Pedersen, Nicki (* 1977), dänischer Speedwayfahrer
 Pedersen, Nicklas (* 1987), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Nivi (* 1989), grönländische Schauspielerin und Regisseurin
 Pedersen, Olaf (1884–1972), dänischer Turner
 Pedersen, Olaf (1920–1997), dänischer Wissenschaftshistoriker
 Pedersen, Paul (1886–1948), norwegischer Turner
 Pedersen, Peder (1882–1966), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Peder (1945–2015), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Peder Dorf (1897–1967), dänischer Turner
 Pedersen, Peder Larsen (1880–1966), dänischer Turner
 Pedersen, Peder Oluf (1874–1941), dänischer Physiker und Ingenieur
 Pedersen, Peder Thomas (* 1973), dänischer Schauspieler, Komponist und Musiker
 Pedersen, Per (* 1964), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Per (* 1969), dänischer Fußballspieler, -funktionär und -kommentator
 Pedersen, Poul (1932–2016), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Ralph, US-amerikanischer Unterwasserarchäologe
 Pedersen, Rasmus (* 1997), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Rasmus (* 1998), dänischer Radrennfahrer
 Pedersen, Rikke Møller (* 1989), dänische Schwimmerin
 Pedersen, Robin (* 1996), norwegischer Skispringer
 Pedersen, Rune (* 1979), dänischer Fußballspieler
 Pedersen, Snorre (* 1972), norwegischer Skeletonpilot
 Pedersen, Sofie Junge (* 1992), dänische Fußballspielerin
 Pedersen, Solveig (* 1965), norwegische Skilangläuferin
 Pedersen, Stefi (1908–1980), deutsch-schwedische Psychiaterin und Hochschullehrerin
 Pedersen, Steinar (* 1976), norwegischer Fußballspieler und -trainer
 Pedersen, Stine Ballisager (* 1994), dänische Fußballspielerin
 Pedersen, Susan (* 1953), US-amerikanische Schwimmerin
 Pedersen, Susan (* 1959), kanadische Historikerin
 Pedersen, Sven (* 1949), dänischer Schach- und Fernschachspieler
 Pedersen, Sverre Lunde (* 1992), norwegischer Eisschnellläufer
 Pedersen, Terese (* 1980), norwegische Handballspielerin
 Pedersen, Terje (* 1943), norwegischer Leichtathlet
 Pedersen, Thomas Sunn (* 1970), dänischer Plasmaphysiker
 Pedersen, Thor (1924–2008), norwegischer Ruderer
 Pedersen, Thor (* 1945), dänischer Politiker, Mitglied des Folketing, Minister
 Pedersen, Thora (1875–1954), dänische Lehrerin, Schulinspektorin und Frauenrechtlerin
 Pedersen, Tom, norwegischer Radrennfahrer
 Pedersen, Torben Hede (1937–2000), dänischer Ombudsmann Grönlands
 Pedersen, Tore (* 1969), norwegischer Fußballspieler
 Pedersen, Trine (* 1973), dänische Badmintonspielerin
 Pedersen, Trond Jøran (* 1958), norwegischer Skispringer
 Pedersen, Trygve (1884–1967), norwegischer Segler
 Pedersen, Viggo (1889–1965), dänischer Langstreckenläufer
 Pedersen, Willie Juul (* 1952), norwegischer Radrennfahrer
 Pedersen-Bieri, Maya (* 1972), Schweizer Skeletonfahrerin
 Pedersoli, Giuseppe (* 1961), italienischer Schauspieler, Filmproduzent und Drehbuchautor
 Pederson, Barry (* 1961), kanadischer Eishockeyspieler
 Pederson, Denis (* 1975), kanadischer Eishockeyspieler
 Pederson, Donald (1925–2004), US-amerikanischer Informatiker
 Pederson, Doug (* 1968), US-amerikanischer American-Football-Trainer und -Spieler
 Pederson, Lane (* 1997), kanadischer Eishockeyspieler
 Pederson, Mark (* 1968), kanadischer Eishockeyspieler, -trainer und -funktionär
 Pedersøn, Mogens († 1623), dänischer Komponist
 Pederson, Sally (* 1951), US-amerikanische Politikerin
 Pederson, Steve (* 1957), US-amerikanischer Tontechniker
 Pederson, Tom (* 1970), US-amerikanischer Eishockeyspieler und -trainer
 Pederson, Tommy (1920–1998), US-amerikanischer Jazz-Posaunist
 Pederssøn Beyer, Absalon (1528–1575), norwegischer Geistlicher, Historiker, Schriftsteller und Lehrer
 Pederssøn, Geble († 1557), norwegischer Geistlicher und erster lutherischer Superintendent
 Pédery, Árpád (1890–1914), ungarischer Turner
 Pederzani, Hans-Albert (1923–2021), deutscher Schriftsteller und Regisseur
 Pederzolli, Nicola (* 1974), österreichische Snowboarderin
 Pedetti, Maurizio (1719–1799), italienischer Architekt, tätig v. a. in Deutschland

Pedi
 Pedicini, Carlo Maria (1769–1843), italienischer Geistlicher, Bischof und Kardinal der Römischen Kirche
 Pedicini, Piernicola (* 1969), italienischer Politiker
 Pedieus-Maler, griechischer Vasenmaler des rotfigurigen Stils
 Pedigo, Tom (1940–2000), US-amerikanischer Szenenbildner
 Pedini Amati, Federico (* 1976), san-marinesischer Politiker
 Pedini Angelini, Maria Lea (* 1954), san-marinesische Politikerin
 Pedini, Carlo (* 1956), italienischer Musiker und Komponist
 Pedini, Italo (* 1959), san-marinesischer Fußballspieler
 Pedini, Serge (1924–2010), französischer Fußballspieler
 Pedit, Hermann (1933–2014), österreichischer Maler
 Pedius Cascus, Gnaeus, Suffektkonsul 71
 Pedius, Quintus († 43 v. Chr.), römischer Senator, Suffektkonsul 43 v. Chr.

Pedl
 Pedler, Kit (1927–1981), britischer Mediziner, Parapsychologe und Science-Fiction-Autor
 Pedlosky, Joseph (* 1938), US-amerikanischer Ozeanograph und Meteorologe
 Pedlow, Gregory W. (* 1949), US-amerikanischer Offizier und Militärhistoriker
 Pedlow, Sam (* 1987), kanadischer Beachvolleyballspieler

Pedn
 Pedneault, Roch (1927–2018), kanadischer Geistlicher, römisch-katholischer Weihbischof in Chicoutimi
 Pėdnyčia, Kazys (* 1949), litauischer Jurist, Rechtsanwalt, ehemaliger Generalstaatsanwalt Litauens

Pedo
 Pedo Vergilianus, Marcus († 115), römischer Konsul 115
 Pedoe, Daniel (1910–1998), britischer Mathematiker und Geometer mit polnischen Wurzeln
 Pedõk, Stanislav (* 1988), estnischer Fußballtorhüter
 Pedolin, Cyrill (1998–2018), Schweizer Unihockeyspieler
 Pedone, Giorgia (* 2004), italienische Tennisspielerin
 Pedone, Rosetta (* 1983), deutsch-italienische Schauspielerin
 Pedoulakis, Argiris (* 1964), griechischer Basketballspieler und -trainer

Pedr
 Pedrad, Nasim (* 1981), iranisch-US-amerikanische Schauspielerin und Komikerin
 Pedrad, Nina, iranisch-US-amerikanische Fernsehproduzentin, Schauspielerin und Drehbuchautorin
 Pedraita, Urs, Schweizer Motorradfahrer
 Pedranzini, Roberta (* 1971), italienische Skibergsteigerin
 Pedraz, Alejandro (* 1990), spanischer Eishockeyspieler
 Pedraza Rodríguez, Lina Olinda (* 1955), kubanische Politikerin
 Pedraza, Alfonso (* 1996), spanischer Fußballspieler
 Pedraza, Ángel (1962–2011), spanischer Fußballspieler und -trainer
 Pedraza, José (1937–1998), mexikanischer Geher
 Pedraza, José (* 1989), puerto-ricanischer Boxer
 Pedraza, Luciana (* 1972), argentinische Schauspielerin, Regisseurin und Drehbuchautorin
 Pedraza, María (* 1996), spanische Schauspielerin
 Pedraza, Miguel (* 1969), puerto-ricanischer Bogenschütze
 Pedraza, Walter (* 1981), kolumbianischer Radrennfahrer
 Pedrazza, Augusto (1923–1994), italienischer Comiczeichner
 Pedrazzi, Domenico (1815–1859), Schweizer Anwalt, Militär, Politiker, Tessiner Grossrat, Staatsrat und Ständerat
 Pedrazzi, Waldemar (* 1955), uruguayischer Straßenradrennfahrer
 Pedrazzini, Alberto (1852–1930), Schweizer Politiker und Schriftsteller
 Pedrazzini, Alex (1951–2021), Schweizer Politiker (CVP)
 Pedrazzini, Jean-Pierre (1927–1956), französisch-schweizerischer Fotograf
 Pedrazzini, Luigi (* 1953), Schweizer Journalist und Politiker
 Pedrazzini, Mario (1925–2007), Schweizer Rechtswissenschaftler
 Pedrazzini, Martino (1843–1922), Schweizer Anwalt, Rektor, Politiker, Tessiner Grossrat, Staatsrat und Nationalrat
 Pedrazzini, Massimo (* 1958), italienischer Fußballspieler und -trainer
 Pedrazzini, Mauro (* 1965), liechtensteinischer Politiker und Regierungsrat
 Pedrazzini, Michele (1819–1873), Schweizer Rechtsanwalt, Journalist, Politiker und Tessiner Grossrat und Nationalrat
 Pedrazzini, Otto (1915–1982), Schweizer Offizier und Brigadier
 Pedrazzini, Vincenzo (* 1960), Schweizer Politiker
 Pedrazzoli, Linda (* 1994), Schweizer Unihockeyspielerin
 Pedregosa, Noel (* 1964), philippinischer Geistlicher, römisch-katholischer Bischof von Malaybalay
 Pedreira, Rodrigo (* 1979), argentinischer Schauspieler
 Pedrell, Felip (1841–1922), spanischer Komponist
 Pedrero, Antonio (* 1991), spanischer Radrennfahrer
 Pedrerol i Busquets, Maria Amèlia (* 1950), katalanische Sängerin und Liedermacherin
 Pedrerol, Sergi (* 1969), spanischer Wasserballspieler
 Pedretti, Benoît (* 1980), französischer Fußballspieler
 Pedretti, Carlo (1928–2018), italienischer Kunsthistoriker
 Pedretti, Erica (1930–2022), Schweizer Schriftstellerin und bildende Künstlerin
 Pedretti, Gian (* 1926), Schweizer Plastiker, Maler und Schriftsteller
 Pedretti, Giuliano (1924–2012), Schweizer Bildhauer
 Pedretti, Marco (* 1991), Schweizer Eishockeyspieler
 Pedretti, Paolo (1906–1983), italienischer Radrennfahrer
 Pedretti, Sergio (* 1931), italienischer Autorennfahrer
 Pedretti, Thaisa Grana (* 1999), brasilianische Tennisspielerin
 Pedretti, Turo (1896–1964), Schweizer Maler und Graphiker
 Pedretti, Victoria (* 1995), US-amerikanische Schauspielerin
 Pedri (* 2002), spanischer Fußballspieler
 Pedriel Suárez, Ricardo (* 1987), bolivianischer Fußballspieler
 Pedriks, Keiso (* 1994), estnischer Leichtathlet
 Pedrina, Fabio (* 1954), Schweizer Politiker
 Pedrinha (* 1978), portugiesischer Fußballspieler
 Pedrinho (* 1998), brasilianischer Fußballspieler
 Pedrini, Omar (* 1967), italienischer Musiker
 Pedrini, Riccardo (* 1964), italienischer Schriftsteller
 Pedrini, Teodorico (1671–1746), italienischer Missionar, Cembalist und Komponist in China
 Pedro (* 1987), spanischer Fußballspieler
 Pedro (* 1997), brasilianischer Fußballspieler
 Pedro de Cardona († 1450), Ritter des Ordens vom Goldenen Vlies
 Pedro de Gante (1486–1572), Franziskanermissionar in Mexiko
 Pedro de Montaigu († 1232), Großmeister des Templerordens
 Pedro Felipe (* 1997), brasilianischer Fußballspieler
 Pedro González de Lara († 1130), spanischer Adliger, Geliebter der Königin Urraca von León-Kastilien
 Pedro Iarley (* 1974), brasilianischer Fußballspieler
 Pedro León (* 1986), spanischer Fußballspieler
 Pedro, Eduardo de (* 1976), argentinischer Politiker
 Pedro, Gabriela, argentinische Schriftstellerin und Journalistin, Bildhauerin und Malerin
 Pedro, Javier de (* 1973), spanischer Fußballspieler
 Pedro, Javier Martínez (* 1963), mexikanisch-amerikanischer Maler und Illustrator
 Pedro, Jimmy (* 1970), US-amerikanischer Judoka
 Pedro, Joël (* 1992), luxemburgischer Fußballspieler und Nationalspieler
 Pedro, Pablo de (* 1980), spanischer Radrennfahrer
 Pedro, Roque de (1935–2019), argentinischer Komponist, Musikpädagoge, -journalist und -wissenschaftler
 Pedro, Tarkong († 1979), palauischer Pädagoge und Politiker
 Pedro, Teresa de (* 1944), spanische Informatikerin, Physikerin und Hochschullehrerin
 Pedro, Valeria (1973–2007), palauische Gewichtheberin
 Pedro, Violina Linda, tokelauische Bowls-Sportlerin
 Pedrocchi, Federico (1907–1945), italienischer Comicautor
 Pedroche, Cristina (* 1988), spanische Schauspielerin, Moderatorin, TV-Reporterin und Model
 Pedroia, Dustin (* 1983), US-amerikanischer Baseballspieler
 Pedrola, Estanis (* 2003), spanischer Fußballspieler
 Pedroli, Giuseppe (1836–1894), Schweizer Ingenieur, Politiker, Tessiner Grossrat und Staatsrat
 Pedroli, Guido (1928–1962), Schweizer Pädagoge und Politiker
 Pedrollo, Arrigo (1878–1964), italienischer Komponist
 Pedron, Bruno (1944–2022), italienischer Ordensgeistlicher, römisch-katholischer Bischof von Ji-Paraná
 Pédron, Pierrick (* 1969), französischer Jazz-Saxophonist
 Pedroni, Angelo (1914–1992), italienischer Geistlicher, römisch-katholischer Erzbischof und vatikanischer Diplomat
 Pedroni, Silvio (1918–2003), italienischer Radrennfahrer
 Pedronini, Felice (1858–1910), italienischer USA-Einwanderer und Goldsucher
 Pedros, Reynald (* 1971), französischer Fußballspieler und -trainer
 Pedrosa Galán, José (* 1986), spanischer Fußballspieler
 Pedrosa y Guerrero, Antonio de la, spanischer Kolonialverwalter, Vizekönig von Neugranada
 Pedrosa, Adrià (* 1998), spanischer Fußballspieler
 Pedrosa, Cyril (* 1972), französisch-portugiesischer Comicautor, Grafiker und Illustrator
 Pedrosa, Dani (* 1985), spanischer Motorradrennfahrer
 Pedrosa, Inês (* 1962), portugiesische Schriftstellerin, Journalistin, Redakteurin
 Pedrosa, João (* 2000), portugiesischer Volleyball- und Beachvolleyballspieler
 Pedrosa, Mário (1900–1981), brasilianischer Kunstkritiker
 Pedroso Montalvo, Silvano (* 1953), kubanischer Geistlicher, römisch-katholischer Bischof von Guantánamo-Baracoa
 Pedroso, Carlos (* 1967), kubanischer Fechter
 Pedroso, César (1946–2022), kubanischer Pianist, Komponist und Bandleader
 Pedroso, Iván (* 1972), kubanischer Weitspringer
 Pedroso, Marquinhos (* 1993), brasilianischer Fußballspieler
 Pedroso, Yadisleidy (* 1987), italienische Leichtathletin kubanischer Herkunft
 Pedross, Elisabeth, italienische Bühnenbildnerin
 Pedroto, José Maria (1928–1985), portugiesischer Fußballspieler und -trainer
 Pedrotti, Carlo (1817–1893), italienischer Komponist, Dirigent und Musiklehrer
 Pedrotti, Enrico (1905–1965), italienischer Fotograf
 Pedroza, Eduardo (* 1974), panamaischer Jockey im Galoppsport
 Pedroza, Eusebio (1956–2019), panamaischer Boxer
 Pedroza, Leonardo (1912–1976), venezolanischer Musiker und Orchesterleiter
 Pedroza, Rafael (* 1955), panamaischer Boxer im Superfliegengewicht
 Pedroza, Reinaldo Muñoz (* 1971), venezolanischer Generalstaatsanwalt
 Pedrozo, Kiko (* 1955), paraguayischer Harfenist
 Pedrozzi, Giovanni Battista (1711–1778), Schweizer Stuckateur des Rokoko
 Pedrucci, Pedro (* 1961), uruguayischer Fußballspieler

Pedu
 Pedubast, altägyptischer Beamter
 Peducaeus Marcianus, römischer Offizier (Kaiserzeit)
 Peducaeus Plautius Quintillus, Marcus, römischer Konsul 177
 Peducaeus Priscinus, Marcus, römischer Konsul 110
 Peducaeus Priscinus, Quintus, römischer Konsul 93
 Peducaeus Stloga Priscinus, Marcus, römischer Konsul 141
 Pedullà, Luciano (* 1957), italienischer Trainer der deutschen Volleyballnationalmannschaft der Frauen
 Pedusius Herennianus, Lucius, römischer Offizier (Kaiserzeit)
 Peduto, Bill (* 1964), US-amerikanischer Politiker der Demokratischen Partei
 Peduzine, Kelis (* 1983), kolumbianische Fußballspielerin
 Peduzzi, Anna Maria (1912–1979), italienische Autorennfahrerin
 Peduzzi, Christian (* 1991), schweizerisch-spanischer Unihockeyspieler
 Peduzzi, Dominicus Anthonius (1817–1861), niederländischer Maler und Lithograf italienischer Abstammung
 Peduzzi, Richard (* 1943), französischer Architekt und Bühnenbildner

Liste der Biografien/Ped


Ateşkes, savaşan taraflar arasındaki her türlü saldırının geçici olarak durdurulmasıdır. Ateşkes, tek taraflı veya antlaşma ile çok taraflı olarak ilan edilebilir.

Silah bırakma ile ateşkes terimleri birbirine karıştırılmamalıdır. Silah bırakma terimi; bir zümrenin tehlike gördüğü başka bir zümreden mevcut silahlarını bırakma isteğini belirten bir terimdir.

Marksist felsefede ateşkes
Marksist literatürde bu terim, burjuvazinin kendi iktidarına karşıt gördüğü durumlarda, buna ek olarak çeşitli ulusal ve sınıfsal durumlarda ezilenlerin egemen sınıflara karşı mücadele durumlarında ortaya çıkmaktadır.

Fransız Devrimi
1789'de başlayan Fransız Devrimi patlak verdiğinde gelişen burjuvazi, kendi iktidarına karşıt gördüğü için devrime katılan tüm işçileri silahsızlandırmıştır.

Marksist bakış açısına sahip olan Sovyetler Birliği lideri Lenin, burjuva devrimlerinde görülen bu durumu "Bütün burjuva devrimlerin sonucu şudur: Önce proletaryayı silahlandır, sonra da daha fazla ileri gitmesini önlemek için onu silahsızlandır." şekilde yorumlamıştır.

Ekim Devrimi
1917'deki Şubat Devrimi sonunda II. Nikolay'ın tahttan indirilmiş ve Geçici Hükûmet adında bir yönetim komitesi ortaya çıkmıştır. Bu hükûmetin burjuvazi ve işçi sınıfını aynı anda temsil etmeye çalıştığını ve çelişkili olduğunu düşünen Lenin önderliğindeki Bolşevikler, hükûmete karşı, burjuvaziyi alt etmek için polisi silahsızlandırmaya yönelik kararlar almaya başlamışlardır. Böylece gerçekleşecek Ekim Devrimi'nin önünü açmışlardır. Ekim Devrimi ile birlikte iktidarı alan bolşevikler, Geçici Hükûmet'in yaklaşık sekiz aylık iktidarına son vermiştir.

Türkiye'de ateşkes
Yıllardır Kürt Sorunu'nun hakim olduğu Türkiye'de; iktidarda olan hükûmetler , yıllardır gerilla savaşı yöntemini kullanan PKK'dan sık sık silah bırakmasını talep etmektedir. Buna karşın PKK, zaman zaman karşılıklı ateşkes süreçleriyle oluşan saldırmazlık dönemleri hariç, hiçbir zaman tamamen silah bırakmamıştır. 2015 yılında KCK Yürütme Komitesi Üyesi Duran Kalkan, "PKK silah bırakmaz, niye bıraksın? Kürt silah bırakmaz. Türk devleti silahsızlansın!" diyerek bu talebi reddettiklerini açıklamıştır.

Ayrıca bakınız
 Mütareke
11 Kasım 1918 Ateşkesi

Kaynakça

Askerî hukuk
Ateşkesler

Ateşkes


Deux Corniauds contre Cosa Nostra () est une comédie policière hispano-italienne réalisée par Giorgio Simonelli et sortie en 1964.

Il s'agit d'une parodie du film Mafioso ; à l'origine, il devait s'agir d'un film de montage dans lequel les deux protagonistes ne devaient que commenter des strip-teases suggestifs (le genre mondo était très en vogue à l'époque), mais le réalisateur Simonelli a convaincu le producteur de tout changer. C'est l'un des plus grands succès commerciaux du duo Franco et Ciccio, avec 4,5 millions d'entrées au box-office Italie 1963-1964.

Les extérieurs ont été tournés à Paris, plus précisément près de la rue Pigalle.

Synopsis
En Sicile, Ciccio Spampinato et Franco Fisichella, deux paysans à l'esprit lent, se promènent le long des chemins de campagne. Soudain ils entendent deux coups de feu tirés par un lupara. Le tireur est Don Calogero Sparatore, le chef de la mafia locale. Il décide de leur confier une mission : porter une mallette pleine d'or à Paris. La valise est en fait chargée de TNT : en fait, l'intention est de donner une leçon aux Français pour leur désobéissance. Le soir même, ils reçoivent l'ordre de partir pour Paris à la recherche d'un certain Totò Facciatagliata.

Dans l'avion, ils rencontrent l'illusionniste Misha qui échange sa valise contre la leur. En arrivant à l'hôtel, ils trouvent Facciatagliata poignardé à mort. Laissés sans ordres, Ciccio et Franco appellent en Sicile pour savoir ce qu'il faut faire. Don Calogero les charge de rencontrer un antiquaire, un certain Alfonso Girgenti. Avant le rendez-vous, Franco, curieux, ouvre sa valise mais trouve les jouets du magicien. Le soir même, ils partent donc à la recherche de leur valise, indispensable pour le rendez-vous. Ils font le tour des boîtes de nuit de la ville et c'est là que les ennuis commencent. Ils rencontrent deux jeunes filles, Jacqueline et Clémentine, sans savoir qu'il s'agit en fait de deux policières en civil qui tentent de les protéger. Le lendemain, ils se retrouvent donc dans un commissariat parisien où le commissaire Dupont les garde sous surveillance.

Le lendemain, les deux hommes trouvent Don Alfonso poignardé à mort. Cependant, avant de mourir, le  leur avait laissé un message les avertissant que le rendez-vous était reporté le vendredi suivant, au port de Saint-Tropez.

Après diverses aventures, Franco et Ciccio se retrouvent à nouveau en difficulté : en effet, Don Fifì leur vole leur valise ; heureusement, le magicien, qui se trouve être avec eux, lui joue un tour. Finalement, les mafieux français prennent la valise et s'échappent sur le yacht : c'est à ce moment-là que la bombe explose enfin, et au bon moment.

Don Fifì essaie de se faire pardonner en leur accordant l'hospitalité dans sa discothèque. Franco et Ciccio décident alors de rester en France pour toujours.

Fiche technique
 Titre original italien :
 Titre français : Deux Corniauds contre Cosa Nostra ou Deux Corniauds contre le parrain ou Deux de la mafia
 Réalisateur : Giorgio Simonelli
 Scénario : Bruno Corbucci, Giovanni Grimaldi
 Photographie : Julio Ortas
 Montage : Franco Fraticelli
 Musique : , Giorgio Fabor
 Décors : Franco Lolli
 Costumes : Anna Benedetti
 Production : Edmondo Amati, Maurizio Amati, Maria-Angel Coma-Borras
 Sociétés de production : Fida Cinematografica, Hispamer Films
 Pays de production :
 Langue originale : italien
 Format : Couleur par Eastmancolor - 2,35:1 - Son mono - 35 mm
 Durée : 90 minutes
 Genre : Comédie policière
 Dates de sortie :
 Italie :
 France :

Distribution
Franco Franchi : Franco Fisichella
Ciccio Ingrassia : Ciccio Spampinato
Aroldo Tieri : Comm. Dupont
Carmelo Oliviero : Don Fifì le Marocain.
Gino Buzzanca : Don Calogero Sparatore
Misha Auer : Mischa
Moira Orfei : Claudette
Silvia Solar Clémentine
Isabella Biagini : Jacqueline
Mario Frera : Régisseur

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1964
Film espagnol sorti en 1964
Film réalisé par Giorgio Simonelli
Film scénarisé par Bruno Corbucci
Film scénarisé par Giovanni Grimaldi
Comédie policière italienne
Comédie policière espagnole
Film sur la mafia sicilienne
Film en italien
Film espagnol tourné en italien
Film tourné à Rome
Film se déroulant en Sicile
Film se déroulant à Saint-Tropez
Film tourné à Paris
Film se déroulant à Paris

Deux Corniauds contre Cosa Nostra


Denise Curry (* 22. August 1959 in Fort Benton, Montana) ist eine ehemalige US-amerikanische Basketball-Spielerin. Als Spielerin auf der Position des Centers war Curry für die UCLA Bruins der University of California aktiv und war dort zum Zeitpunkt ihres Rücktritts vom aktiven Sport Rekordhalterin in erzielten Punkten und Rebounds. In internationalen Titelkämpfen gewann Curry mit der Nationalmannschaft der USA mehrere Goldmedaillen, darunter bei den Olympischen Spielen 1984. Für ihre Karriereleistung wurde sie 1997 in die Naismith Memorial Basketball Hall of Fame aufgenommen.

Karriere

College
Curry besuchte die University of California und erreichte in ihrer Karriere bei den UCLA Bruins 3.198 Punkte sowie 1.310 Rebounds.

Profispielerin
Curry spielte zwischen 1982 und 1990 in verschiedenen europäischen Basketball-Ligen, darunter in Frankreich, Deutschland und Italien. Sie gewann in diesen acht Jahren fünf nationale Meisterschaften mit ihren jeweiligen Teams und wurde in Frankreich zur Spielerin des Jahrzehnts gewählt.

Nationalmannschaft
Von 1977 bis 1984 war Curry Teil der U.S.-Basketballnationalmannschaft der Damen. Mit der Auswahl gewann sie Goldmedaillen bei den Weltmeisterschaften 1979, den Panamerikanischen Spielen 1983 und den Olympischen Spielen 1984.

Auszeichnungen
Als Spielerin auf dem College wurde Curry drei Mal als All-American geehrt. Neben der Berufung in die Naismith Memorial Hall of Fame erhielt sie 1999 auch den Ruf in den Auftaktjahrgang der Women's Basketball Hall of Fame.

Siehe auch
 Liste der Mitglieder der Naismith Memorial Basketball Hall of Fame

Weblinks

 Denise Curry in der Women's Basketball Hall of Fame. Auf: WBHOF-Website; Knoxville, TN, 2018. Abgerufen am 20. April 2018 (in Englisch).
 Denise Curry in der Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Auf: Hoophall-Website; Springfield, MA, 2017. Abgerufen am 20. April 2018 (in Englisch).

Einzelnachweise

Mitglied der Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Mitglied der Women's Basketball Hall of Fame
Weltmeister (Basketball)
Olympiasieger (Basketball)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1984
Basketballnationalspieler (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1959
Frau

Denise Curry


Türk tarihinde "Hacı Çelebi" şeklinde anılan birden fazla tarihi şahsiyet bulunmaktadır. Bunlar;

 Azerbaycan'da 1747-1806 yılları arasında sürmüş Şeki Hanlığı'nın kurucusu olan Hacı Çelebi Han,
 Kanuni Sultan Süleyman dönemi alim ve evliyalarından Müeyyedzade Abdürrahim Çelebi,
 19. yüzyıl başı Bursa deprem kroniği ile sismoloji tarihinde yer etmiş Bursalı Gökmenzade Hacı Çelebi,

Hacı Çelebi


The Van Pelt se formó en la Universidad de Nueva York en 1995 con excantante de Native Nod y guitarrista Chris Leo a la cabeza, los miembros originales de la banda incluyó Brian Maryanski (quien más tarde ingresaría a Jets to Brazil) en la guitarra, Sean Greene en el bajo, y Neil O'Brian en la batería. El primer álbum "Stealing From Our Favorite Thieves" fue lanzado en 1996 por Gern Blandsten Records. Más tarde, Sean P. Greene dejó la banda y fue reemplazado por Toko Yasuda (ex-Blond Redhead en el bajo. Después de esto, graban su segundo álbum "Sultans Of Sentiment", lanzado en 1997 por la misma discográfica. Después de su segundo lanzamiento, la banda se separa en el mismo año, y Chris junto con Toko forman el grupo The Lapse. La banda se reunió en el 2009 para dar su única gira tocando el 20 de junio en el local "Blackcat", Washington D. C., con la banda Frodus, y el 21 de junio en "Kung Fu Necktie", Filadelfia, PA.

Discografía

 Split 7" w/ Radio To Saturn (1994)
 Split 7" w/ Young Pioneers (1995)
 Split 7" w/ Chisel
 Stealing From Our Favorite Thieves (1996)
 Sultans Of Sentiment (1997)
 Speeding Train (EP, Art Monk Construction, 1997)
 Same As Stone 7" (2005)

Enlaces externos

 Biografía de The Van Pelt en Inglés
 Myspace fanmusic
 Gern Blandsten Records

Grupos de música de Nueva York
Grupos de rock de Nueva York
Grupos de art rock de Estados Unidos
Grupos de indie rock de Estados Unidos
Grupos de post-hardcore de Estados Unidos
Grupos de música de los años 1990
Grupos de música formados en 1993
Grupos de música formados en los años 1990

The Van Pelt


زيتا قد تعني الآتي:

جغرافيا

زيتا جماعين قرية فلسطينية في محافظة نابلس.
 زيتا (طولكرم) قرية فلسطينية في محافظة طولكرم.
 زيتا (الخليل) قرية فلسطينية في محافظة الخليل.

زيتا (حمص) قرية سورية في منطقة القصير في محافظة حمص.

زيتا (صيدا) قرية لبنانية في محافظة الجنوب.

أخرى

مسلسلات
 مشروع زيتا مسلسل كرتوني.

أشخاص

 زيتا من بوربون-بارما إمبراطورة النمسا-المجر.

 كاثرين زيتا جونز ممثلة ويلزية.

رموز
 زيتا (حرف) الحرف الأبجدي اليوناني، أو الحرف اللاتيني Z الذي ينطق كذلك باللغة اللاتينية.
 دالة زيتا
 زيتا سابقة وحدات.

فضاء
 زيتا الثور نجم

زيتا (توضيح)


Kentaro Yabuki (矢吹 健太朗 Yabuki Kentarō, 4 de febrero del 1980) es un mangaka japonés. Su mentor es Takeshi Obata, el dibujante de Death Note, Hikaru no Go y Bakuman.

Es conocido principalmente por ser el ilustrador y creador de Black Cat y a la vez por ser el cocreador de To Love-Ru junto a Saki Hasemi,hace poco terminó de serializar y cancelar la secuela de esta última con el nombre de To Love-Ru Darkness bajo el guion de Saki Hasemi, luego de haber finalizado To Love-Ru por problemas personales. En diciembre de 2017, fue anunciado como el artista responsable de llevar a cabo la adaptación al manga de la serie de anime Darling in the Franxx.

En junio de 2020, Kentaro Yabuki empezó a publicar un nuevo manga en la Weekly Shōnen Jump, titulado Ayakashi Triangle.

Trabajos

Referencias

Dibujantes de manga

Kentarō Yabuki


Zimski kup nacija je međunarodno godišnje natjecanje u podvodnom ribolovu.

Prvo je izdanje priređeno u svjetskom središtu športskog podvodnog ribolova Malom Lošinju. Bilo je to zadnjeg tjedna 1965., u godinama kad je športski podvodni ribolov bio iznimno popularan pa je u Mali Lošinj došla ribolovna elita. Naslove pobjednika osvajali su hrvatski ribolovci kao reprezentaciju Jugoslavije, francuski i talijanski ribolovci. Natjecanje se održavalo do 1990. kad je zadnji nastup imala Jugoslavija koja je tad pobijedila. Sljedeće godine zbog velikosrpske agresije i pomorske blokade hrvatskog Jadrana koja je napravila JRM pa se natjecanje nije održalo, niti u Hrvatskoj niti igdje drugdje na svijetu. Kad je sigurnost i opstanak Hrvatske osiguran, natjecanje je ponovo priređeno 1993. godine. Održavalo se do 1997. godine. Novi prekid nastupio je zbog malog interesa i sve teže dostupnih novaca za organizaciju. Novo oživljavanje Kupa nacija bilo je 2001. godine. Te godine i 2004. trofej je dobila zemlja iz koje je bila najbolja ekipa Kupa gradova odnosno reprezentacije se uopće tih godina nisu ni natjecale. Posljednji je Kup nacija bio 2006. godine. Hrvatska je svaki put pobijedila počevši od 1993., iskoristivši što nisu nastupili svi najvažniji inozemni ribolovci. 2006. godine se da bi se dobilo više natjecatelja Hrvatska je imala dva izabrana sastava. Hrvatska 2 pobijedila je na tom izdanju. Prijelazni trofej koji se dodjeljivao pobjednicima osmislio je i izradio hrvatski kipar Vinko Matković.

Izdanja
Donja granica mase ribe za bodovanje
1965.-.. ?

Vidi
 Hrvatski savez za športski ribolov na moru
 Novogodišnji kup u podvodnom ribolovu (od 1959.), Mali Lošinj

Izvori

Mali Lošinj
Podvodni ribolov
Športski ribolov u Hrvatskoj
Međunarodna natjecanja u športskom ribolovu u Hrvatskoj

Zimski kup nacija u podvodnom ribolovu


This is a list of notable events in the history of LGBT rights that took place in the year 1999.

Events
U.S. state of Nevada bans sexual orientation discrimination in the private sector.
Ohio governor Bob Taft rescinds a 1984 executive order by then-governor Dick Celeste banning discrimination based on sexual orientation in the public sector.
San Jose, California, prohibits employment discrimination based on sexual orientation in the private sector.

February
 15 – Stephen Brady and his partner Peter Stephens became the world's first officially acknowledged gay ambassadorial couple, when Brady, accompanied by Stephens, presented his credentials as Australia's Ambassador to Denmark to Queen Margrethe II of Denmark.
 28 – In the United Kingdom, The Queer Youth Alliance is founded, the first such "youth-led" gay rights organisation.

March
 29 – In New Zealand, immigration law changes approved by the cabinet in 1998 allow gay and lesbian couples the same rights as straight de facto couples applying for permanent residency under the relationship category. Prior to the change, gay and lesbian couples spent twice as long waiting for residency than straight couples. Scott Fack and Noel Turner were the "poster boys" for this change through the gay media, including Express Newspaper and the Queer Nation television show.

July
 12 – In Chile, the National Congress decriminalized sodomy.

September
 14 – Iowa governor Tom Vilsack issues an executive order prohibiting discrimination based on sexual orientation or gender identity in the public sector.
 27 – The European Court for Human Rights rules that the United Kingdom's ban on gay military personnel is a breach of human rights, although the court does not have the power to unilaterally lift the ban.

October
 2 – California governor Gray Davis signs three gay rights bills into law. The first outlaws harassment of homosexual students and teachers in the state's public schools. The second creates a new statewide domestic partnership registry. The third outlaws job and housing discrimination on the basis of sexual orientation.
 13 – In France, the National Assembly grants unwed mixed- and same-sex couples the same rights as married couples.
 15 – The Washington Times reports claims George W. Bush ensured conservative supporters that he would not "knowingly" appoint any homosexuals as ambassadors or department heads in his administration if elected president.
 15–17, First International Drag King Extravaganza, Columbus, Ohio.
 22 – Boeing begins offering domestic partner health benefits.
 27
 The government of the Canadian province of Ontario changes 67 laws to give same-sex couples the same rights as married couples.
 The Fourth Court of Appeals in San Antonio, Texas, rules in Littleton v. Prange a post-operative transgender woman remains legally male and therefore her marriage to a man was invalid.

November
 1 – Nancy Katz becomes the first openly lesbian judge in the U.S. state of Illinois.
 3 – Aaron McKinney found guilty of murdering Matthew Shepard. He is sentenced to two consecutive life terms in prison.

December
 2 – In the case of National Coalition for Gay and Lesbian Equality v Minister of Home Affairs, the Constitutional Court of South Africa extends spousal immigration benefits to partners in permanent same-sex relationships.
 7 – The Orange County, California, school board votes unanimously to reject the formation of a gay–straight alliance at El Modena High School.
 9 – In light of the passage of Amendment 2, the Hawaii Supreme Court rules in Baehr v. Miike that it is no longer unconstitutional for the state not to issue marriage licenses to same-sex couples.
 20 – In Baker v. Vermont, the Vermont Supreme Court orders the state legislature to devise a law to give same-sex couples identical rights to married couples.

See also

Timeline of LGBT history – timeline of events from 12,000 BCE to present
LGBT rights by country or territory – current legal status around the world
LGBT social movements

References

LGBT rights by year
LGBT rights
1999 in LGBT history

1999 in LGBT rights


Svijet

Filmovi
 Zlatne godine: kratki spojevi za starije, njemačka filmska komedija
 Manglehorn, američka drama

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Filmovi

Događaji

Osnivanja

 Održana 1. Noć hrvatskog filma i novih medija.

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Film u 2014.


NGC 7752, Kanatlıat takımyıldızı bölgesinde yaklaşık olarak uzaklıkta bulunan ve NGC 7753 ile etkileşim halinde olan bir düzensiz gökadadır. İrlandalı gökbilimci R. J. Mitchell tarafından 22 Kasım 1854 tarihinde keşfedildi. Halton Arp tarafından görüntülenmiş ve NGC 7753 ile birlikte Arp 86 olarak "Eşlikçileri büyük ve yüksek yüzey parlaklığına sahip sarmal gökadalar" kategorisi altında Tuhaf Gökadalar Atlası'na dahil edilmiştir.

Dış bağlantılar
 NGC 7752 Gözlem bilgisi (In-The-Sky.org)

Kaynakça

Kanatlıat takımyıldızı
Düzensiz galaksiler
Etkileşen galaksiler
7752
12779
072382
+05-56-004
086

NGC 7752


O Campeonato Paranaense de Futsal de 2005 - Campeonato Paranaense de Futsal, cujo nome usual é Chave Ouro, foi a 11ª edição da mais importante competição da modalidade no estado, sua organização é de competência da Federação Paranaense de Futsal.

A edição 2005, foi decidida entre o Cascavel  e a equipe do Umuarama Futsal, sendo que o título ficou para o clube Cascavelense, chegando ao tricampeonato consecutivo.

Tabela Primeira Fase

Confrontos

 Vitória do mandante;
 Vitória do visitante;
 Empate.
... Jogo fora de casa

|}

Segunda Fase

Grupo A

Confrontos
 Para ler a tabela, a linha horizontal representa os jogos da equipe como mandante. A coluna vertical indica os jogos da equipe como visitante.

 Vitória do mandante;
 Vitória do visitante;
 Empate.

Cc: Cancelado em comum acordo.
|}

Play-Offs

Premiação

{| class="wikitable" style="margin: 0 auto; width: 20%;"
|-
!Campeonato Paranaense de Futsal de 2005
|-
!
|-
|align="center"|Cascavel Futsal Clube Campeão(3º título)

Campeonato Paranaense de Futsal
2005 no Paraná

Campeonato Paranaense de Futsal de 2005