Katrina and the Waves were a British rock band formed in Cambridge in 1981, widely known for their 1985 hit "Walking on Sunshine". They also won the 1997 Eurovision Song Contest with the song "Love Shine a Light".

History

Pre-history (1975–1980)
The band's earliest incarnation was as the Waves, a group that played in and around Cambridge, from 1975 to 1977. The Waves featured guitarist Kimberley Rew and drummer Alex Cooper. This incarnation of the Waves did not issue any recordings, and broke up when Rew left to join the Soft Boys.

A more direct ancestor of Katrina and the Waves was the band Mama's Cookin', a pop cover band from Feltwell. This band, founded in 1978, featured American Katrina Leskanich on vocals and keyboards, and fellow American, Vince de la Cruz on vocals and lead guitar. By late 1980, Alex Cooper had joined the band on drums, with Bob Jakins on bass. Mama's Cookin' proceeded to gig steadily in England over the next two years, specialising in covers of songs by American acts such as Heart, Foreigner, Linda Ronstadt and ZZ Top.

Early days as The Waves (1981–1982)
When The Soft Boys broke up in 1981, Rew contacted his old Wave-mate Cooper to see about renewing their musical partnership. Cooper convinced Rew to join Mama's Cookin', and the five-piece group (Leskanich/Rew/Cooper/de la Cruz/Jakins) was quickly renamed the Waves after the band Rew and Cooper had been in together in the mid-1970s.

The Waves were initially fronted by singer/songwriter/guitarist Rew, who brought a wealth of original material to the band. Leskanich, meanwhile, originally only sang lead vocals on the cover tunes in the band's repertoire. However, over the first year of the Waves' existence, Rew began to write material for Leskanich to sing, and she was soon the primary vocalist.

The Waves made their initial recorded appearances on a 1982 single ("The Nightmare"/"Hey, War Pig!"); both tracks were included on the 1982 Rew solo album called The Bible of Bop. The Waves then issued their debut EP Shock Horror! later in 1982; Rew and Leskanich both sang lead, about 50/50. Around this time, bassist Jakins left the band, and de la Cruz took over on bass.  Now a quartet, the Waves issued the single "Brown Eyed Son" in the UK in August 1982 before permanently renaming themselves Katrina and the Waves.

Early Canadian success (1983–1984)
In early 1983, the fledgling band recorded, at their own expense, an album of their original material designed to be sold at gigs. Rew wrote all the songs on this album, and Leskanich sang eight of the album's 10 tracks. (Rew sang lead on the other two.)

The album was shopped around to various labels, but only Attic Records in Canada responded with an offer. Consequently, although they were based in England, Katrina and the Waves' first album Walking on Sunshine was only released in Canada.

The album garnered enough critical attention and radio play (especially for the title track) to merit a Canadian tour. In 1984, the group released a follow-up album in Canada (Katrina and the Waves 2), with Leskanich now handling all the lead vocals. Rew was still the primary songwriter, but de la Cruz was also responsible for a few songs, including the Canadian airplay hit "Mexico".

Also in 1984, the band received their first ever airplay on BBC Radio 1 when DJ Richard Skinner played the track "Que te quiero", whilst their song "Going Down to Liverpool" was covered by the Bangles, which added to their profile. With the group building a fan base with their recordings and extensive touring, major label interest began to build, and Katrina and the Waves eventually signed an international deal with Capitol Records in 1985.

"Walking on Sunshine" and international success (1985–1989)
For the first Capitol album, the band re-recorded, remixed, or overdubbed 10 songs from their earlier Canadian releases to create their self-titled international debut album in 1985.

The Katrina and the Waves album was a substantial critical and commercial success, and the group had a worldwide hit with the song "Walking on Sunshine," (no. 9 US, no. 8 UK, a completely re-recorded, and substantially rearranged version of the song when compared to its initial 1983 Canada-only release). A Grammy award nomination for Best New Artist followed, as did constant touring, both of which helped to spur moderate sales of new releases.

A follow-up single to "Walking on Sunshine" called "Do You Want Crying" (written by de la Cruz) also became a top 40 US hit, reaching no. 37 in the late summer of 1985.

However, the band's follow-up album to Katrina and the Waves (simply entitled Waves) did not meet with the same measure of success, either critically or commercially. Rew wrote only two of the 10 songs on the album; de la Cruz and Leskanich wrote the rest. Drummer Cooper, interviewed some years later, claimed "It was (a) mistake when we started taking over from Kimberley in the musical contribution side. The second Capitol album was awful".

The album did spin off a minor UK and US hit in the form of the Rew-penned "Is That It?" (no. 70 US, no. 82 UK), and "Sun Street" (a de la Cruz composition) was a UK top 30 hit in 1986. However, Capitol dropped the band after the Waves album.

The band subsequently recorded a 1989 album for Capitol-distributed SBK Records called Break of Hearts, a harder, more rock-oriented effort than their previous releases. The album included "That's the Way" which reached no. 16 in the US (credited to Leskanich/Rew), but subsequent singles, including "Rock 'n' Roll Girl", failed to chart, and the band once again were dropped from their label.

Downturn and surprise comeback winning Eurovision (1990–1997)
Throughout the 1990s, Katrina and the Waves recorded fairly steadily, though most releases were available only in continental Europe and/or Canada, and they issued no charting singles. They also recorded the song "We Gotta Get Out of This Place" with Eric Burdon for the TV series China Beach in 1990.

On 3 May 1997, the band won the 1997 Eurovision Song Contest for the United Kingdom with the song "Love Shine a Light". The song won by a then-record margin of 70 points over the Irish runner-up. "Love Shine a Light" became Katrina and the Waves' biggest-ever UK hit, peaking at no. 3 in the UK Singles Chart.

In a 2020 interview, Katrina Leskanich revealed that, as an American national winning the Eurovision Song Contest for the UK, she was the target of criticism, with some people arguing that UK should have instead sent an English singer to the contest; she also claimed she was asked if she could "try and talk like an English person".  Leskanich had moved to the UK in 1976, at the age of 16.

Dissolution (1998–1999)
Despite their return to the public eye in the UK, Katrina and the Waves were not able to follow up "Love Shine a Light" with another hit, and Leskanich left the group in 1998 after several disagreements within the band. Legal wrangling followed, preventing Leskanich from using the band name. Though attempts were made by the Waves to find a new "Katrina" to front the group, the three remaining group members eventually dissolved the band to pursue individual careers in 1999.

Impact of Hurricane "Katrina" (2005)
When Hurricane Katrina and its storm surge devastated much of the U.S. Gulf Coast on 29 August 2005, the MSNBC news program Countdown with Keith Olbermann dubbed its coverage of the storm "Katrina and the Waves"; the name also appeared in numerous headlines and blog postings. A New York Times reporter contacted Katrina Leskanich, who said: "The first time I opened the paper and saw 'Katrina kills 9,' it was a bit of a shock...I hope that the true spirit of 'Walking on Sunshine' will prevail. I would hate for the title to be tinged with sadness, and I will have to do my own part to help turn that around." She also stated that she hoped that "Walking on Sunshine" would become an anthem for the Gulf Coast's recovery.

Later years (2010–2013)
2010 marked the 25th anniversary of the release of "Walking on Sunshine" and a series of back-catalogue reissues and a re-recorded version of the track were released. A free download of one of the tracks from Kimberley Rew's solo album The Bible of Bop was given away in March 2010 from the band's website. Katrina Leskanich released The Live Album in July 2010 – a mix of Katrina and the Waves hits and new songs recorded in London and Germany.

In June 2011, the group threatened legal action against U.S. presidential candidate Michele Bachmann for playing their music on her campaign trail. A statement on the group's official website reads: "Katrina and the Waves would like it to be known that they do not endorse the use of "Walking on Sunshine" by Michele Bachmann and have instructed their lawyers accordingly." Leskanich stated that she wants to ban the Republican party from using the track because she does not agree with her politics.

In July 2013, Leskanich performed at the San Fermín festival in Spain for the penultimate gig of the season on Plaza del Castillo.

Members
 Katrina Leskanich – vocals, rhythm guitar
 Kimberley Rew – lead guitar
 Vince de la Cruz – bass guitar
 Alex Cooper – drums

Discography

Studio albums

Compilation albums
 The Best Of (1991, Attic)
 Roses (1995, Polydor) (Canadian release only – compiles tracks from Edge of the Land and Turn Around)
 Anthology (1995, One Way Records / CEMA Special Markets)
 Katrina and the Waves / Waves (1996, BGO)
 Walking on Sunshine – The Greatest Hits of Katrina and the Waves (1997, EMI)
 The Original Recordings 1983 – 1984 (2003, Bongo Beat) (includes Walking on Sunshine, Katrina and the Waves 2, and bonus tracks)

Singles

Note
The Capitol versions of "Que Te Quiero" and "Red Wine and Whiskey" were released as a double A-side in the UK following "Walking on Sunshine" and "Do You Want Crying?".

References

External links
 Kimberley Rew official website
 Katrina Leskanich official website

Musical groups established in 1981
Musical groups disestablished in 1999
English pop music groups
English rock music groups
English new wave musical groups
Eurovision Song Contest entrants of 1997
Eurovision Song Contest winners
Eurovision Song Contest entrants for the United Kingdom
Female-fronted musical groups
Musical groups from Cambridge
Attic Records (Canada) artists
Capitol Records artists
1981 establishments in England

Katrina and the Waves


Tabou es una película del año 2010.

Sinopsis
En una solitaria velada durante el Ramadán, Leila, una joven de 18 años, debe enfrentarse a sus demonios. Su cuerpo la obliga a recordar lo que debió hacer para liberar su palabra. Solo el canto que entonaba de niña puede hacer que la llaga cicatrice.

Premios
 Fespaco 2011

Referencias

Tabou


Le Consulat Général du Niger en Guinée est la représentation diplomatique de la République du Niger en Guinée. Elle est située à Conakry.

Consulats
Le Niger dispose d'un consulats honoraires à Conakry.

Relations diplomatiques

Lien externe

Notes et références

Consulat (diplomatie)
Politique étrangère du Niger
Politique étrangère de la Guinée

Consulat général du Niger en Guinée


Codexul Bruce (de asemenea numit Codex Brucianus) este un manuscript gnostic dobândit de British Museum. În 1769, James Bruce a achiziționat codexul în Egiptul de Sus. Acesta a fost transferat la muzeu cu o serie de alte texte Orientale în 1842. În prezent se află în Bodleian Library (Bruce 96), unde a fost dus în 1848.

Conținutul
Codexul Bruce în posesia Muzeului Britanic era asamblat într-o ordine aleatorie, unele pagini fiind cu susul în jos, deoarece nimeni implicat nu vorbea Coptă. A fost editat în anul 1893 de către Carl Schmidt, care l-a tradus de asemenea în limba germană. Violet Macdermot l-a tradus în limba engleză numindu-l Cărțile lui Jeu și Textul fără titlu în Codexul Bruce în anul 1978.

Schmidt a identificat două texte în Codex, ambele texte misterioase gnostice; el a concluzionat că primul este identic cu Cărțile lui Jeu menționate în Pistis Sophia; celălalt nu avea titlu. El a asociat două fragmente mici din acesta (un imn și un pasaj de proză) cu cea de-a doua Carte a lui Jeu, care este incompletă.

Legături externe

 Gnostice Societatea Biblioteca - Bruce Codex
 PDF complet Bruce Codex în engleză

Gnosticism

Codexul Bruce


حركة أبناء البلد هي حركة سياسية تعمل على تعبئة وقيادة الجماهير الفلسطينية من أجل استعادة الحقوق الوطنية الفلسطينية وفي مقدمتها حق العودة وتقرير المصير وإقامة الدولة الأممية الديمقراطية على أرض فلسطين التاريخية، وتناضل الحركة من أجل إقامة مجتمع اشتراكي قائم على المبادئ الديمقراطية والإنسانية على طريق بناء مجتمع اشتراكي موحد.

تاريخ
تأسست عام 1972 في مدينة أم الفحم وأمينها العام رجا إغبارية؛ وبعدها تأسسّت فروع في كل من نحف، سخنين، شفاعمرو، كابول؛ ورفضت الحركة المشاركة في انتخابات الكنيست، وحافظت هذه الحركة نحو عشرين عاماً على موقفها الرافض للواقع الإسرائيلي وللاندماج فيه ودعت إلى عدم المشاركة في التصويت، ولكنها تؤيد المشاركة في الانتخابات المحلية.
 شاركت في انتخابات المجلس المحلي لأم الفحم عام 1973، وفازت بمقعد، ودخلت في انتخابات المجالس المحلية في عدد من البلدات العربية وحققت نجاحاً ملحوظاً.
 منذ عام 1989 هبط تمثيلها وتأثيرها في أوساط عرب 48، وركزت الحركة نشاطها على الطلاب الجامعيين العرب في الجامعات الإسرائيلية على أمل أن يواصل هؤلاء الطلاب نشاطهم الوطني بعد عودتهم إلى مدنهم وقراهم وتُعتبر حركة أبناء البلد عنوان للطلاب العرب، وسعت الحركة إلى نشر أفكارها ومبادئها من خلال إصدار الصحف الأسبوعية والدورية.
 في مرحلة التسعينات تراجعت شعبية الحركة مما دفعها إلى التحالف عشية الانتخابات عام 1996 مع بعض الجهات العربية، وتأسيس التجمع الوطني الديموقراطي.
 السبب الرئيسي في إنشائها يعود إلى الخلاف الذي حصل مع الحزب الشيوعي الفلسطيني؛ حيث اتهم مؤسسوا هذه الحركة الحزب الشيوعي بأنه مهادن للسلطات الإسرائيلية إلى حد كبير.
 في عام 1983 حدث انشقاق في الحركة بسبب المشاركة في الانتخابات البرلمانية للكنيست وسُمِيَ القسم الأول نفسه بالأنصار وهم الذين رفضوا المشاركة في الانتخابات، أما الفريق الثاني فقد خاضوا الانتخابات الإسرائيلية.

انظر أيضًا
 مركز القدس للنساء

المراجع

أم الفحم
عرب 48
منظمات سياسية في إسرائيل
منظمات غير حكومية منخرطة في الصراع الفلسطيني الإسرائيلي

حركة أبناء البلد


Cet article présente le guide des épisodes de la troisième et dernière saison de la série télévisée américaine Perdus dans l'espace (), mise en ligne le  sur Netflix.

Synopsis

Distribution

Acteurs principaux
 Molly Parker  : Maureen Robinson
 Toby Stephens  : John Robinson
 Maxwell Jenkins  : Will Robinson
 Taylor Russell  : Judy Robinson
 Mina Sundwall  : Penny Robinson
 Ignacio Serricchio  : Don West
 Parker Posey  : June Harris /
  : Le Robot

Acteurs récurrents
 Ajay Friese  : Vijay Dhar
 Raza Jaffrey  : Victor Dhar, délégué des colons du Résolution
 Veenu Sandhu  : Prisha Dhar
 Kiki Sukezane : Aiko
 Amelia Burstyn  : Dianne
 Cary-Hiroyuki Tagawa  : Hiroki Watanabe
 Yukari Komatsu  : Naoko Watanabe
   : Peter Beckert
 Iain Belcher  : Evan
   : Connor
 Shaun Parkes : Capitaine Radic, commandant du Résolution
 Russell Hornsby  : Commandeur Grant Kelly, capitaine du Fortuna
 Charles Vandervaart : Liam Tufeld
 Elias Leacock : Noah
 Karen LeBlanc : Chancelière de la colonie Alpha du Centaure

Épisodes

Épisode 1 : Trois petits oiseaux

Épisode 2 : Contact

Épisode 3 : Le Nouveau

Épisode 4 : Tout détruire

Épisode 5 : Piège

Épisode 6 : Dernières paroles

Épisode 7 : Le Plan B du plan B

Épisode 8 : Confiance

Notes et références

Perdusdanslespace3

Saison 3 de Perdus dans l'espace


Papilio aristophontes est une espèce de lépidoptères (papillons) de la famille des Papilionidae. Cette espèce est endémique des Comores. Elle est parfois considérée comme une sous-espèce de Papilio nireus.

Systématique
L'espèce Papilio aristophontes a été décrite pour la première fois en 1897 par l'entomologiste Charles Oberthür  dans le Bulletin de la Société entomologique de France.

Liens externes

Notes et références

Papilionidae
Lépidoptère décrit au XIXe siècle
Lépidoptère d'Afrique

Papilio aristophontes


Daniel Agger (d. 12 Aralık 1984, Hvidovre) Danimarkalı eski futbolcudur.

Başarıları
 Brøndby
 DBU Pokalen: 2005
 Superliga: 2004-05

 Liverpool
 FA Community Shield: 2006
 EFL Cup: 2012

Dış bağlantılar
 FIFA.com profili

1984 doğumlular
Yaşayan insanlar
Danimarkalı futbolcular
Defans futbolcuları
Danimarka millî futbol takımı futbolcuları
Danimarka 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
Liverpool FC futbolcuları
Premier League futbolcuları
Brøndby IF futbolcuları
Danimarkalı gurbetçi futbolcular
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2012 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları

Daniel Agger


الكتلة الدستورية هو الاسم الشائع لـ«حزب الاتحاد الدستوري» اللبناني الذي أسسه الشيخ بشارة الخوري عام 1934. كان الحزب من دعاة ان يكون استقلال لبنان تاماً وناجزاً غير مرتبط بمعاهدة مع فرنسا أو غيرها من الدول وان يكون عضواً مؤسساً في جامعة الدول العربية لأنه جزء من العالم العربي. بدء كتكتل سياسي عام 1934 وأصبح حزبا سياسيا في الخمسينيات.

مبادئه
من أهم مبادئ الحزب الحفاظ على الميثاق الوطني اللبناني، والسهر على تنمية الروح الوطنية عند اللبنانيين، وإلغاء الطائفية، تدريجاً، وجعل المهارة أساساً للتوظيف. وقد وضع الحزب برامج طالب الحكومة باتّباعها في مجالات السياسة، المالية والاقتصادية، والأحوال الاجتماعية، وشؤون التعليم. كما يحدد علاقة المغتربين بوطنهم، ويخطط لتنميتها وتطويرها. وانته دوره وفعاليته السياسية بوفاة مؤسسه في الخمسينيات والمسؤول الحالي للحزب هو الشيخ خليل الخوري.و في أواخر التسعينات أنبثق عن مبادئ الكتلة الدستورية حزب أحفاد البشارة

المراجع

أحزاب اشتراكية سابقة في لبنان
أحزاب سياسية أسست في 1934
أحزاب قومية لبنانية
أحزاب ليبرالية في لبنان
أحزاب وسطية في آسيا
العلمانية في لبنان
تأسيسات عقد 1930 في لبنان

الكتلة الدستورية (لبنان)


Huerga del Río es una localidad del municipio de Carrizo, en la provincia de León, Comunidad Autónoma de Castilla y León, (España).

Situación

Se encuentra al N de Quiñones del Río, al S de La Milla del Río, al NE de Armellada y al NO de Alcoba de la Ribera.

Demografía
Evolución de la población
{{Gráfica de evolución|tipo=demográfica|anchura=750|color_18=blue|nombre=Huerga del Río |2000|18|2001|18|2002|18|2003|20|2004|21|2005|21|2006|21|2007|18|2008|16|2009|16|2010|16|2011|19|2012|17|2013|17|2014|17|2015|17|2016|17|2017|16|notas=}}

Referencias

Localidades de la Ribera del Órbigo
Localidades de Carrizo

Huerga del Río


Hrvatski kup u kuglanju za žene u sezoni 2015./16. je osvojila "Istra" iz Poreča.
Kup je igran na proljeće 2017. godine, a prethodili su mu kupovi po županijskim i regionalnim savezima.

Rezultati

Osmina završnice (1. kolo)
{| class="wikitable" style="font-size: 90%"
!datum !!mjesto odigravanja !!par !!rez. !!napomena
|-
|<small> 24. travnja 2016. ||Bjelovar ||Siscia Sisak - Varaždin ||6:2 ||
|-
|<small> 23. travnja 2016. ||Ravna Gora ||Admiral Zagreb - Mlaka Rijeka ||3:5 ||
|-
|<small> 23. travnja 2016. ||Plitvička Jezera ||Podravka Koprivnica - Split ||5:3 ||
|-
|<small> 23. travnja 2016. ||Zagreb ||Endi Tekstilac Zagreb - Istra Poreč ||1:7 ||
|-
|<small> 24. travnja 2016. ||Đakovo ||Đakovo - Zagreb ||1:7 ||
|-
|<small> 24. travnja 2016. ||Plitvička Jezera ||Plitvice (Plitvička jezera) - Kupa Ozalj ||6:2 ||
|-
|<small> 24. travnja 2016. ||Sisak ||Jedinstvo Sisak - Zaprešić ||7:1 ||
|-
|colspan="2"| ||colspan="2"|'''Karlovac ||slobodan
|}

 Četvrtzavršnica

 Završni turnir
Igrano 10. i 11. lipnja 2017. godine u Varaždinu u kuglani "Drava"''.

Unutrašnje poveznice
 Kup Hrvatske u kuglanju za žene
 Hrvatska kuglačka liga za žene 2015./16.

Vanjske poveznice
 kuglanje.hr, Hrvatski kuglački savez
 kuglacki-savez-os.hr, Kuglački savez Osječko-baranjske županije

Izvori
 kuglanje.hr, Bilten , pristupljeno 1. srpnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, Rezultati, pristupljeno 1. srpnja 2019.
  kuglacki-savez-os.hr, Kup RH za 2016., pristupljeno 1. srpnja 2019.
 kuglanje.hr, EKIPNI KUP REPUBLIKE HRVATSKE za 2015./2016. godine - SENIORKE , preuzeto 1. srpnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, Kup Republike Hrvatske - 2016. - žene, preuzeto 1. srpnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, EKIPNI KUP REPUBLIKE HRVATSKE za 2015./2016. godine - SENIORKE, preuzeto 1. srpnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, Propozicije završnice ekipnog KUP-a Republike Hrvatske, obajvljeno 11. travnja 2016., preuzeto 1. srpnja 2019.

2015-16

Kup Hrvatske u kuglanju za žene 2015./16.


"Christmas Carol" is the sixth episode of the fifth season of American science fiction television series The X-Files. It was written by Vince Gilligan, John Shiban and Frank Spotnitz and directed by Peter Markle. The episode explores the series' overarching mythology. The episode premiered in the United States on December 7, 1997 on the Fox network, earning a Nielsen household rating of 12.8 and being watched by 20.91 million people in its initial broadcast. It received moderately positive reviews from television critics, with many complimenting Gillian Anderson's performance.

පාදක සටහන්

බාහිර සබැඳි

 "ක්‍රිස්මස් කැරොල්" සඳහා TheXFiles.com හි ඇති තොරතුරු

1997 ඇමරිකානු රූපවාහිනී කථාංග
ප්‍රබන්ධ තුළ කැලිෆෝනියාව
නත්තල් රූපවාහිනී කථාංග
වින්ස් ගිලිගන්ගේ තිර රචන
ද එක්ස්-ෆයිල්ස් (වාරය 5) කථාංග

ක්‍රිස්මස් කැරොල් (ද එක්ස්-ෆයිල්ස්)


الصابون النابلسي هو نوع من الصابون تشتهر مدينة نابلس بفلسطين بصناعته منذ القدم. مكونه الرئيسي هو زيت الزيتون البكر (المنتج الزراعي الرئيسي في المنطقة)، ويتميز عن غيره من الأنواع الشهيرة الأخرى مثل: الصابون الحلبي والطرابلسي بلونه الأبيض. حيث يحضر من زيت الزيتون والصودا الكاوية، ويتم طبخه على نار حامية وصبه على الأرض، ثم يتم تقطيعه يدوياً ويكاد لا يملك أي رائحة.

يرجع تاريخ صناعة الصابون في نابلس إلى القرن العاشر الميلادي، في عام 1907م كان هناك 30 مصنع للصابون النابلسي في المدينة يقومون بتوريد نصف احتياجات فلسطين من الصابون. تدهورت صناعته خلال منتصف القرن العشرين إثر الدمار الناجم عن زلزال عام 1927م بالإضافة إلى الاحتلال الإسرائيلي. واعتباراً من عام 2008 لم يتبقَ من هذه المصانع في نابلس سوى مصنعين فقط. من بينهم مصنع عرفات القديم للصابون الذي تحول إلى مركز إحياء وتنمية التراث الثقافي.

تاريخ الصابون النابلسي

يرجع التاريخ ومؤرخوه صناعة الصابون في نابلس إلى أكثر من ألف عام مضت، مستدلين على ذلك بالكثير من الكتابات التي دونها الرحالة والمؤرخون القدماء ومنهم شمس الدين محمد بن أبي طالب الأنصاري «المقدسي» الذي عاش في القرن العاشر الميلادي، وتحدث عن صناعة الصابون، وقال إنه كان يصنع في المدينة ويحمل إلى سائر البلاد، وعندما زارها عام 1200 كتب: «ترمز هذه المدينة إلى قصر بين البساتين أنعم الله عليها بشجرة الزيتون المباركة». كما يرجع تاريخ تأسيس أول مصانع للصابون إلى القرن العاشر الميلادي، شكلت التجارة مع البدو في نابلس والخليل عنصراً هاماً وضرورياً، حيث كان البدو هم الوحيدون القادرون علي تزويدهم بالصودا الكاوية اللازمة لصناعة الصابون، وكان يتم إرسال الصابون إلى دمشق ليستخدم في المسجد الأموي، كما كان يصدر إلى العديد من البلدان وجزر البحر الأبيض المتوسط.

وفي زمن الاحتلال الصليبي حظيت نابلس بمكانة مهمة لشهرتها بصناعة أهم أنواع الصابون؛ حتى إن هذه الصناعة أصبحت حكراً على الملك فهو المسؤول عنها، ولا يسمح لأي من أصحاب المصانع بمزاولة الصنعة إلا بعقد يمنحه لهم ملك «بيت المقدس» مقابل مورد مالي دائم من أصحاب المصانع. ولم يكتف الصليبيون بذلك بل اجتهدوا في نقل الصنعة إلى أوروبا، وتأسست مصانع الصابون من زيت الزيتون في مرسيليا وكانت هذه المصانع تحضر الصابون بطريقة مشابهة لطريقة تحضير الصابون النابلسي.

وفي القرن الرابع عشر تطورت صناعة الصابون بشكل كبير في نابلس بعدما تم تصديره إلى دول الشرق الأوسط وأوروبا، وقيل وقتها أن الملكة إليزابيث الأولى أشادت بهذا النوع من الصابون، وفي القرن التاسع عشر الميلادي شهدت هذه الصناعة في نابلس توسعاً كبيراً حتى أصبحت من أهم مراكز صناعة الصابون في الهلال الخصيب، وفي عام 1907 بلغ عدد المصانع 30 مصنع تنتج قرابة 5000 طن سنوياً، وكانت نابلس وحدها تنتج أكثر من نصف إنتاج فلسطين من الصابون.

في عام 1830 وصف الاقتصادي الإنجليزي السير جون بورينج أن «صابون نابلس مُحترمٌ من الكثيرين في بلاد الشام» وكتب عنه المؤرخ السوري محمد كرد علي عام 1930 أن «صابون نابلس هو الأكثر جودة والأكثر شهرة في ذلك الوقت، فجودته ليست عادية وهذا هو سر إنتاجه الجيد حتى الآن».

وفي منتصف القرن العشرين بدأت تدهور صناعة الصابون النابلسي، كانت بدايتها مع زلزال عام 1927 الذي دمر الكثير من البلدة القديمة في نابلس، أيضاً نكست صناعة الصابون في نابلس بهزة قوية سببها عدم حماية الاسم التجاري؛ وهو ما شجع العديد من أصحاب المصانع التجارية إلى تقليد علامة الصابون، ثم جاءت الضرائب الجمركية التي فرضتها الحكومة المصرية بالتعاون مع حكومة الانتداب البريطاني وتلتها رسوم الاستهلاك التي فرضتها الحكومة السورية على الصابون النابلسي، وبعد قيام دولة إسرائيل تعرضت نابلس للكثير من الهجمات من قبل القوات الإسرائيلية المحتلة. خاصة في أحداث الانتفاضة الثانية حيث دمرت الكثير من مصانع الصابون والكثير من المباني الأثرية في نابلس. ولم يتبقَ حالياً إلا عدد قليل جداً منها.

إنتاج الصابون

ساهم وفرة إنتاج «زيت الزيتون» في توفير بيئة مناسبة لصناعة الصابون في نابلس، كما ساعد انتشار الحمامات التركية العامة في المدينة في استمرار هذه الصناعة وزيادة الطلب عليها، فقد ارتبط الصابون النابلسي قديما بالحمامات العامة، إذ كان العامل ينتهي من عمله مساء ويشتري قطعة من الصابون ويذهب بها إلى أحد الحمامات ليغتسل.

تشابهت المصابن في هيكلية البناء لدقة العمل وخصوصيته، فكانت تنقسم إلى أقسام رئيسية:
 أول هذه الأقسام يشتمل على الآبار التي تقع تحت الطبقة الأرضية وفيه يخزن الزيت، وقد تراوح عدد الآبار من ثلاث آبار إلى سبع واختلفت سعة كل منها من خمسة أطنان إلى ثلاثين أو أكثر، والبئر الكبرى كانت تسمى «البحرة»، بينما كانت تسمى الصغرى «الجانبي» وتلفظ «الجنيب».
 أما القسم الثاني فيحتل كل الطبقة الأرضية ذات السقف العالي، والذي صمم لامتصاص الحرارة المنبعثة من عملية الطبخ، وفي مؤخرة الطبقة الأرضية وعلى جانبيها كانت تقوم مستودعات المواد الأولية الأخرى: القلو والشيد وخزان ماء. وكان «القميم» يقع تحت مستوى الطبقة الأرضية، ويتم الوصول إليه عبر بضع درجات، وفوق القميم كانت القدر النحاسية التي تزن نحو طن، وفي جوار القميم كانت بئر الزيت الجنيب التي كانت تتسع للكمية نفسها من زيت الزيتون التي تستوعبها القدر، وقد صمم موقع هذه البئر بحيث يوفر الوقت في عملية الكيل ويتم الحفاظ على الطاقة؛ فعندما تنتهي الطبخة الأولى تكون الثانية أصبحت دافئة للشروع فيها.
 والقسم الثالث من المصبنة كان يسمى المفرض، وكان يحتل الطبقة الثانية كلها، وهناك كان الصابون ينشر ويقطع ويجفف.

الأدوات المستعملة

 الحلة: وهي حوض دائري مقعر من النحاس يبلغ سمكه 2.5سم ويبلغ قطره حوالي مترين، يوضع على عمق مترين أو أكثر، ثم يبنى حولها جدار سميك من الحجر الناري يتصل من أسفل بقاعدة النحاس ثم يصقل من الداخل. وعلى حافة الحلة العليا يوجد طوق سميك من الخشب. وتتسع الحلة إلى ما يقارب 250 جرة زيت أي ما يزيد عن 5 أطنان بالإضافة إلى المواد الأخرى التي تدخل في صناعة الصابون.
 المخاضة: وهي قضيب خشبي طوله مترين ونصف، وفي رأسه السفلي قرص خشبي قطره 25 سم، وتستعمل المخاضة للتحريك عند بداية علمية التصبن.
 الدكشاب: يشبه المجداف أو المعلقة، ويتكون من عمود من الخشب قطره 7 سم وطوله أربعة أمتار تقريبًا وفي رأسه السفلى قطعة خشب شكلها قطع دائري، ويستعمل لتحريك الطبخة أثناء عملية التصبن.
 الشمامة: أداة من الخشب لأخذ عينه من الصابون لفحصها من قبل الرئيس.
 العوامة: قضيبين من الخشب طول كل واحد منهما 3م متصلين من أحد الأطراف بقطعة مستطيلة من الخشب؛ ومربوط بها عند الطرف العلوي حبل. وتستعمل العوامة في نهاية السفي حيث يتم بها تجميع الصابون في أسفل الحلة فوق ماء الخمير.
 علبة البسط: وعاء دائري من الصفيح، قاعدته من الخشب السميك، تتسع إلى 17 كغم من الصابون اللزج (الهلامي) تقريبًا.
 الشوكة: قطعة من الحديد مبسطة ورأسها مدبب طولها يساوي عمق الصابون عند البسط وتستعمل لتحديد سمك الصابون عند عملية البسط، ويكون لها مقبض من الخشب.
 المالج: قطة مستوية من الحديد، لها مقبض خشبي، تستعمل لتسوية سطح الصابون بعد علمية البسط.
 المقشرة: صفيحة معقوفة بزاوية منفرجة بها ذراع خشبية، وتشبه في شكلها شفرة الحلاقة.
 المقطع (السكين): سكين خاص مثبت على ذراع من الخشب طوله 70 سم.
 الدوبارة: خيط طويل من الكتان.
 الفرجار.
 الأختام: وهي عبارة عن قطعة منقوشة من النحاس تحمل الماركة المسجلة للمنتج، مثبتة على مطرقة خشبية.

طريقة التحضير

يتكون الصابون النابلسي من: زيت زيتون بنسبة 82% تقريبًا، هيدروكسيد الصوديوم بنسبة 13% تقريبًا. (يتم استخلاصه من خلط مسحوق نبات باريلا الذي ينمو على ضفاف نهر الأردن مع الجير المحلي)، ماء ومواد أخرى بنسبة 5% تقريبًا.

في مراحل الإنتاج الأولى كان يوضع مزيج القلوي الشيد في جرن حجري ثم يدق بـ «مهتاج» خشبي حتى يصبح مسحوقاً ناعماً، وفي هذا الوقت يسارع العامل في المصبنة لفرش «الشيد» في حوض قليل العمق وينقع في الماء حتى يجف، ثم بعد ذلك تطحن المادة طحناً ناعماً ليخلط وبعد الانتهاء من ذلك المسحوقين ويضعهما في صف من أحواض التخمير وهي ثلاثة إلى ستة في العادة مرتفعة عن الأرضية.

ويأتي بعد ذلك مرحلة صب الماء الساخن من مبزل يقع في أسفل القدر النحاسية؛ لأن الزيت كان يبقى في الأعلى وعندما يمتص المحتوى الكيماوي للمزيج يجري تقطيره ثم قطرة في مجموعة مماثلة من الأحواض أدنى من نظائرها وأعمق منها، تكرر هذه العملية حتى الوصول للمحتوى الكيماوي للماء إلى درجة معينة من القوة ثم يضاف هذا الماء إلى القدر النحاسية كي يمتص الزيت المواد الكيماوية وتنتهي الدورة، وكانت هذه الدورة تتكرر عشرات المرات (متوسطها 40 مرة) بينما يحرك سائل الصابون الساخن في القدر باستمرار بواسطة الدكشاب.

وبعد ترك الصابون ليلة كاملة تبدأ عملية البسط في اليوم التالي؛ حيث يقوم عامل البسط بواسطة دلو خاص يملأه بالصابون اللزج (الهلامي) ويفرغه في علبة البسط ويكرر العملية حتى تمتلئ علبة البسط، فيحملها عامل آخر على كتفه وينقلها إلى الطابق السفلى الذي يسمى «المفرش» (ويوجد عدة عمال لنقل علب البسط)، ثم يأخذها عامل آخر ويسكبها على أرض المفرش (المبسط)، بعد أن تكون أرض المفرش قد غطيت بورق رقيق حتى لا يلتصق الصابون بالأرض (قديما كانوا يفرشون الأرض بشيد بدل الورق)، ثم يقوم رئيس العمل بتسوية سطح الصابون بالمالج وتقدير سمكه بالشوكة.

وبعد اكتمال علمية البسط؛ يترك الصابون حتى يجف؛ ويحتاج ذلك إلى عدة ساعات في الشتاء؛ ويوم كامل في الصيف. وبعد ذلك؛ يقوم عمال التقطيع بعملية بشر سطح الصابون حتى يصبح أملسًا، ثم يترك بعد ذلك لتحديد طول القطعة وعرضها على أطراف الفرشة باستعمال الزاوية والفرجار، ثم تغمر الدوبارة بمحلول أحمر يسمى «غمرة» لإظهار خطوط متوازية أفقية وعمودية.

وبعد بسط الصابون يقوم عامل بختم وسط المربعات باستعمال الخاتم المثبت على شاكوش خشبي يظهر ماركة الصابون؛ ويقوم عامل أو عاملان بختم كل مربع بختم مستقل. وبعد عملية التختيم يقوم بتقطيع الصابون وذلك بغرز السكين في الخطوط الحمراء بسحب السكين حتى تكتمل علمية التقطيع طولًا وعرضًا.
ويترك الصابون على أرض المفرش لمدة يوم أو يومين، ثم يقوم عمال التقطيع برفع الصابون عن الأرض، ويرتب الصابون في أرض المفرش على شكل رصات يقال لها صوامع، كل صومعة تضم حوالي 24 قطعة. ثم تبدأ عملية التشبيك بأشكال مخروطية ترتفع أكثر من ثلاثة أمتار تسمى «تنانير»؛ لتسهيل عملية التجفيف. ويترك الصابون لمدة شهر أو أكثر. ثم تبدأ عملية تغليف الصابون، بدأت عملية التغليف في الأربعينيات من هذا القرن حيث لم تكن تغلف من قبل، تلف القطعة يدويًا بورق خاص رقيق عليه اسم وماركة صاحب المصبنة.

أنواع الصابون
أشهر الأنواع هي: "المصري"، و"الرنتيسي"، و"كنعان"، و"الشكعة"، و"النابلسي" و"فطاير" التي انهارت في زلزال مدينه نابلس 2003"، "فطاير، حارة الفقوس" أسماء لأشهر مصابن نابلس التي وجدت منذ القرنين الثامن والتاسع عشر في أحياء نابلس العريقة كالحبلة والياسمينة والغرب والقريون والشيخ مسلم.

الدور السياسي
امتلك كبار الزعماء والتجار والعلماء وبعض أعضاء مجلس المبعوثان العثماني وأعضاء في المجلس البلدي هذه المصابن في الفترة السابقة، بل إن الكتب تؤكد على وجود قاعة خاصة في كل مصبنة للاجتماع بين صاحب المصبنة ووجهاء والأثرياء وكبار موظفي الدولة فيما كان يعرف باسم «الديوانية» حيث يتبادلون الحديث والآراء ويتشاورون في الأمور العامة.

ويقال أن أهم قرار سياسي اتخذ في فترة الانتداب البريطاني خرج من مصبنة الشكعة، فبعد أن اعتدى اليهود على العرب في يافا في 17 نيسان 1936 وتحركت نابلس لنصرة يافا عقد اجتماع تمهيدي بتاريخ 19 نيسان 1936 في تلك المصبنة، ووضع في هذا الاجتماع أسس ومبادئ ثورة فلسطين الكبرى عام 1936، وتم الاتفاق على عدة أمور، أهمها إعلان إنشاء اللجنة القومية للإشراف على سير الحركة الوطنية، وأن يتم إعلان الإضراب العام في نابلس وأن تدعى سائر مدن فلسطين إلى الإضراب.

خلال المنتدى الاقتصادي العالمي الثاني الذي عقد على ساحل البحر الميت في الأردن عام 2006، أقام الوفد الفلسطيني المشارك جداراً من الصابون النابلسي على المسرح الذي أقيمت فيه الأمسية الفلسطينية الخاصة. بني الجدار باستخدام أكثر من طنين ونصف من الصابون في حركة تدل على أهمية نقل صورة جميلة من التراث الفلسطيني للمشاركين في المنتدى، لإطلاع الحضور على الوجه الآخر لهذا الشعب المناضل ذي الحضارة العريقة، ولذلك وقع الاختيار على الصابون الذي تشتهر به مدينة نابلس منذ القدم فاستخدمت هذه القيمة التراثية المميزة لتجسيد التراث الفلسطيني القابع في وجه الدمار.

التدهور

كانت نابلس من أكثر المدن تعرضا لعمليات تدمير واسعة طالت المباني الأثرية والتاريخية والدينية، وذكر أن تدمير البلدة القديمة في نابلس أكبر شاهد على الاعتداءات الإسرائيلية على التراث الثقافي الفلسطيني، فقد طالت عمليات التدمير أحياء البلدة القديمة وبيوتها وأسواقها ومبانيها التاريخية، وجرى تدمير لمصانع الصابون القديمة في حي الياسمينة وعددها 3 مصابن ثم خان التجار القديم، وعشرات المصابن تضررت خلال عملية السور الواقي.

كان عدد المصابن حتى أواخر القرن التاسع عشر 30 مصبنة، إلا أن هذه المصابن أخذت تختفي شيئاً فشيئاً حتى وصل عددها في العام 1904 إلى 16 مصبنة تراوح إنتاجها السنوي ما بين 500 – 1000 طن، وعشية اندلاع الحرب العالمية الأولى ارتفع عدد مصانع الصابون في نابلس من جديد ليصل إلى 29 مصبنة منها 23 مصبنة كبيرة و6 صغيرة تنتج ما بين 2400 – 2640 طنا من الصابون.

أما اليوم وحسب ما ذكرته أرقام غرفة تجارة وصناعة نابلس فيبلغ عدد المصابن المسجلة رسميا حتى نهاية العام 2002 في الغرفة 28 مصبنة، ولكن كما هو معلوم فإن عدداً كبيراً من هذه المصابن متوقف عن الإنتاج منذ سنوات وبعضها الآخر قلص إنتاجه بشكل كبير بسبب نقص الطلب على هذا النوع من الصابون مع ازدياد المنافسة من قبل الصابون الصناعي.
وفي عام 2008 صرح المدير العام لمصانع الصابون الي تمتلكها عائلة طوقان أحد أقدم مصانع الصابون في نابلس :

ووفقا لمكتب الأمم المتحدة لتنسيق الشؤون الإنسانية أن الحواجز الأمنية التي وضعتها إسرائيل في جميع أنحاء الضفة الغربية تسببت في مشاكل في نقل الإمدادات والمواد من وإلى المصانع، وكذلك أصبح من الصعب على العمال التنقل بين منازلهم والمصانع، ورغم ذلك لا يزال الصابون النابلسي يباع على نطاق واسع في نابلس والضفة الغربية. ويتم تصديره أيضا إلى الأردن، والكويت، والمدن العربية الإسرائيلية مثل الناصرة.

يعتبر الصابون النابلسي أحد أهم جوانب التراث الثقافي في نابلس، وكان الحفاظ على هذه الصناعة أتاح الفرصة للعديد من المشاريع المحلية، بما في ذلك ترميم وتحويل مصنع الصابون عرفات القديمة إلى مركز التراث الثقافي وإثراء. وإنشاء مركز للبحوث ومعرض ويتضمن نموذج مصنع الصابون الصغيرة باستخدام الطرق التقليدية. وساهم مشروع الأمل الفلسطيني والمنظمات غير الحكومية المحلية الأخرى في تسويق الصابون في الغرب لجمع الأموال للمساهمة في مشاريع المجتمع الأخرى.

طالع أيضًا

 صابون حلبي
 صابون مرسيليا
 صابون قشتالي
 الحرف اليدوية الفلسطينية
 نابلس
 زجاج الخليل

مصادر
<div class="ltr">

مراجع

 , London,

وصلات خارجية
 فيلم توثيقي عن صناعة الصابون في مدينة نابلس
 الصابون النابلسي - نابلس الثقافة
 شاهد، وثائقي يتناول 3 مهن، منها أحد صانعين اثنين يعملان في صناعة الصابون.

اختراعات فلسطينية
اقتصاد فلسطين
تأسيسات القرن 10 في آسيا
تاريخ فلسطين
تراث شعبي فلسطيني
ثقافة عربية
حرف يدوية فلسطينية
صابون
نابلس
اقتصاد السلطة الوطنية الفلسطينية

صابون نابلسي


Alexandra Bjärrenholt (født 19. februar 1993) er en svensk håndboldspiller, som spiller i Skuru IK og Sveriges kvindehåndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Sverige
Håndboldspillere fra Skuru IK (kvindehåndbold)

Alexandra Bjärrenholt


موضوع القرار: الحالة في الشرق الأوسط.

تاريخ اتخاذ القرار: 30 يناير 1989

أعضاء مجلس الأمن أثناء اتخاذ القرار: الإتحاد السوفياتي، أثيوبيا، البرازيل، الجزائر، السنغال، الصين، فرنسا، فنلندا، كندا، كولومبيا,ماليزيا، المملكة المتحدة، نيبال، الولايات المتحدة، يوغوسلافيا

المراجع

انظر أيضا
 منظمة الأمم المتحدة للتربية والتعليم والثقافة.
 منظمة الأمم المتحدة للطفولة.
 قائمة قرارات مجلس الأمن.

وصلات خارجية
 الصفحة الرئيسية لموقع الأمم المتحدة على الشبكة
 موقع الأمم المتحدة باللغة العربية
 الهيكل التنظيمي لمنظومة الأمم المتحدة

قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة عام 1989
إسرائيل في 1989
لبنان في 1989
صراع لبنان وإسرائيل
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن إسرائيل
قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة بشأن لبنان
أحداث يناير 1989

قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 630


Dolby Theatre er et teater og en biograf i Hollywood, hvor Oscaruddelingen præsenteres årligt. Indtil 2011 hed bygningens Kodak Theatre.

Teatret åbnede i 2001 og er specielt designet til Oscaruddelingen. Det har 3.400 pladser og har det største podie i USA, mens pladsen bag den kan rumme 1.500 journalister. Bygningen blev sponsoreret af Kodak-koncernen med 75 millioner $, Som gav dem ret til navnet på teatret. Efter at firmaet Kodak kom i vanskeligheder, blev teatret midlertidigt kaldt "Hollywood and Highland Center" under den 84. Oscaruddeling. I løbet af 2012 blev teatret omdøbt til "Dolby Theatre" med Dolby Laboratories som hovedsponsor.

Eksterne henvisninger
 Officielle hjemmeside

Noter

Biografer
Film i USA
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Los Angeles

Dolby Theatre


Die Staatliche Universität für Wissenschaft und Technologie Michail Fjodorowitsch Reschetnjow Sibirien oder kurz Reschetnjow-Universität () ist eine Universität in Krasnojarsk, Russland. Die Universität wurde im Jahre 1960 als Filiale der Sibirischen staatlichen technologischen Universität gegründet.

Geschichte
1960 wurde eine "Technische Werksschule" () und Ableger des Polytechnischen Instituts Krasnojarsk gegründet. Ab 1989 hieß diese "Institut für Weltraumtechnik Karsnojarsk" (). 1992 erfolgte eine Umbenennung in "Raumfahrtakademie Sibirien" (). 2002 erhielt die Einrichtung den Status einer Universität und hieß dann "Staatliche Weltraumuniversität Michail Fjodorowitsch Reschetnjow Sibirien" () zu Ehren des Akademiemitgliedes Michail Fjodorowitsch Reschetnjow. Mit der Fusion mit der Staatlichen Technischen Universität Sibirien wurde am 12. Mai 2017 die heutige Bezeichnung gewählt.

Zusammenarbeit und Entwicklungen
Die Universität hat die Lizenz der Föderalen Weltraumagentur. Sie führt grundlegende Forschungen durch und arbeitet an eigenen Forschungsthemen mit einheimischen und ausländischen Unternehmen. Die grundlegenden Partner für die universitäre Forschungstätigkeit sind Krasmasch (Haupthersteller der ballistischen Raketen für U-Boote), Informative Satellitensysteme (Haupthersteller und Produzent der Kommunikationssatelliten, Telesendung, Navigation und Geodäsie) und KrasAir (eine der besten Fluggesellschaften Russlands).

Es gibt Partneruniversitäten in Deutschland, Vereinigten Staaten und Tschechien. Das sind Universität Ulm, State University of New York at Oneonta und Tschechische Technische Universität Prag. Neun Universitäten Russlands zusammen (mit Universität für Luft- und Raumfahrt) haben die sogenannte "Vereinigte Raumfahrtuniversität" geschaffen. Das ist die Integration der wissenschaftlichen und wirtschaftlichen Ressourcen der Raumfahrtuniversitäten, die Grundlage für die gemeinsamen Entwicklung und die Bildungsverbesserung ist. Unter Beteiligung der Universität wurde in Krasnojarsk das erste Zentrum für Ingenieurpädagogik gegründet.

Fakultäten
Die Universität bereitet Fachkräfte für den kosmischen Zweig, des Maschinenbaues, der EDV-Fachkräfte, der Ökonomen, der Fachleute, der Fachkräfte auf dem Gebiet Öffentlichkeitsarbeit und der Werbung, des Managements vor. Die Anzahl der Studenten beträgt über 11.500 Menschen.

Siehe auch
 Krasnojarsk
 Liste der Universitäten in Krasnojarsk

Weblinks

 Homepage
 СибГАУ, Красноярск

Einzelnachweise

Universität in Russland
Organisation (Krasnojarsk)
Gegründet 1960

Staatliche Universität für Wissenschaft und Technologie Sibirien


نادي كيلتي هارتز لكرة القدم  نادي كرة قدم اسكتلندي . تم تأسيس النادي في سنة 1975. ويقع مقرهم في قرية كيلتي في إقليم فايف الإسكتلندي، ويلعبون مبارياتهم في ملعب سنترال بارك المحلي الذي يتسع لنحو 2300 متفرج.

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1975
أندية كرة قدم في إسكتلندا
أندية كرة قدم في فيفي
تأسيسات سنة 1975 في إسكتلندا
فرق الدوري الإسكتلندي للمحترفين لكرة القدم

كيلتي هارتز


Der Pfützen-Milchling (Lactarius lacunarum, Syn.: Lactarius decipiens var. lacunarum) ist eine Pilzart aus der Familie der Täublingsverwandten (Russulaceae). Es ist ein mittelgroßer, rötlich brauner Milchling mit einer sich blassgelb verfärbenden Milch. Der Pfützen-Milchling wächst an feuchten Stellen mit meist schlammigem Untergrund unter unterschiedlichen Laubbäumen. Der mild bis schärflich schmeckende Milchling ist ungenießbar. Die Fruchtkörper erscheinen oft in großer Anzahl von Ende August bis Mitte Oktober.

Merkmale

Makroskopische Merkmale
Der Hut ist 2–5 (7) cm breit, jung flach gewölbt, aber schon bald ausgebreitet und in der Mitte niedergedrückt. Alte Fruchtkörper sind fast trichterförmig vertieft und am Rand oft wellig verbogen. Die matte Oberfläche ist glatt bis fein körnig und schwach hygrophan. Bei Feuchtigkeit erscheint der Hut dunkel rotbraun, trocken blasst er orange-braun aus. Der dünne Rand ist anfangs glatt und später mehr oder weniger furchig gerieft.

Die Lamellen sind jung blass cremefarben und werden später zunehmend rötlich-ocker, manchmal sind sie von eingetrockneten Milchtröpfchen gelblich verfärbt. Die Lamellen sind am Stiel breit angewachsen oder laufen etwas daran herab. Sie sind nur spärlich gegabelt und ihre Schneiden sind glatt.

Der zylindrische und recht kurze Stiel ist 2–5 (6) cm lang und 0,4–0,8 (1) cm breit. Jung ist er innen voll, doch wird er schon bald hohl. Die Oberfläche ist glatt bis schwach netzaderig und satt orangebraun gefärbt. Im Alter verfärbt er sich von der Basis herauf rotbraun.

Das Fleisch ist cremefarben und oft leicht rosa getönt, beim Trocknen und einige Minuten nach dem Anschneiden gilbt es. Es riecht schwach obstartig und schmeckt mild bis schärflich. Die Milch ist weiß und verfärbt sich auf einem weißen Tuch kaum, trocknet aber in Verbindung mit dem Fleisch hellgelb ein und schmeckt mild bis bitterlich.

Mikroskopische Merkmale
Die rundlichen bis elliptischen Sporen sind durchschnittlich 6,8–7,4 µm lang und 5,5–6,1 µm breit. Der Q-Wert (Quotient aus Sporenlänge und -breite) ist 1,1-1,4. Das Sporenornament ist zwischen 0,5–1,2 (1,5) µm hoch und besteht aus einzelnen, teilweise gratig verlängerten Warzen und kurzen Rippen, die durch feinere Linien mehr oder weniger netzartig verbunden sind. Der Hilarfleck ist inamyloid oder im äußeren Teil amyloid.

Die zylindrischen bis bauchigen Basidien messen 30–50 × 8–10 µm und sind viersporig. Die 30–90 µm langen und 5,5–11 µm breiten Pleuromakrozystiden kommen zerstreut bis zahlreich vor. Sie sind schmal spindelförmig oder pfriemförmig, oft geschlängelt und oben spitz. Die zahlreichen Cheilomakrozystiden messen 20–50 × 4,5–8,5 (11) µm. Sie sind schmal spindel- oder lanzettförmig, oft geschlängelt und oben ziemlich spitz und manchmal perlschnurartig eingeschnürt.

Die Huthaut (Pileipellis) ist ein Oedotrichoderm, das aus vielgestaltigen, 7–30 µm breiten Hyphen besteht. Daraus entspringen zylindrische bis keulige, 15–50 µm lange und 3–8 µm breite Hyphenenden. Die Subpellis besteht aus aufgeblasenen, etwa 10–15 µm breiten und manchmal fast isodiametrischen Hyphenzellen.

Artabgrenzung
Der recht häufige Flatter-Milchling (Lactarius tabidus) ist dem Pfützenmilchling sehr ähnlich. Er wächst an vergleichbaren, meist aber etwas trockeneren Standorten. Er unterscheidet sich durch seine helleren Fruchtkörper und eine meist deutlich aderig-runzelige Hutmitte. Mikroskopisch lässt er sich gut durch die mehr oder weniger isoliert-warzigen Sporen und die vorwiegend rundlichen Zellen der Huthaut (Oedotrichoderm) unterscheiden. Auch der Ungezonte Schwefel-Milchling (Lactarius decipiens) ist ähnlich. Er hat eine etwas stärker gilbende Milch und wächst zusammen mit Eichen oder Rotbuchen an trockeneren Standorten. Seine Sporen sind größer und deutlich netzig ornamentierte, auch die Huthaut hat eine andere Anatomie.

Ökologie
Der Milchling ist ein Mykorrhizapilz, der mit verschiedenen Laubbäumen eine Symbiose eingehen kann. Seine wichtigsten Wirte sind wohl Erle, Birke, Espe und Pappel.

Der Milchling wächst an feuchten Stellen und häufig auf schlammigem Untergrund. So kann man ihn in ausgetrockneten Teichen, in schlammigen Mulden, Gräben und Niederungen finden. Oft wächst er unter Weiden und Erlen, in feuchten bis periodisch überfluteten oder teilweise vermoorten Erlensümpfen und Birkenbrüchen oder in Weichholzauen und Pappelpflanzungen. Er mag grundwassernahe, mehr oder weniger basen- und nährstoffreiche Aue-, Gley-, Pseudogleyböden, aber auch auf anderen organischen Mullböden kommt er vor.

Die Fruchtkörper erscheinen meist gesellig ab Ende August bis Mitte Oktober. Man kann den Milchling von Tief- bis ins Bergland hinein finden.

Verbreitung

Der Pfützen-Milchling wurde in Nordasien (Sibirien), Nordafrika (Marokko), Nordamerika (Mexiko) und Europa nachgewiesen. In Westeuropa kommt der Milchling in Frankreich, den Niederlanden, Großbritannien und auf Island vor. In Großbritannien ist er vor allem in Nordirland und Schottland, aber auch in South Hampshire (England) nicht selten und auch in den Niederlanden ist der Pilz recht verbreitet. Der Pfützentäubling kommt wohl auch in ganz Mitteleuropa vor, ist hier aber sehr zerstreut bis selten. Etwas häufiger als in Mitteleuropa ist er im südlichen Nordeuropa (Dänemark, Norwegen, Schweden), fehlt aber im Norden von ganz Fennoskandinavien. In Estland soll der Milchling an den entsprechenden Standorten recht häufig sein.

Deutschlandweit ist der Pfützen-Milchling sehr selten und nur lückig verbreitet. Man kann ihn aber von der Küste und den vorgelagerten Inseln bis nach Oberbayern finden. Dennoch scheint er in Norddeutschland (Niedersachsen und Schleswig-Holstein) etwas häufiger zu sein. Auch in der Schweiz ist der Milchling selten.

Systematik
Der Pfützen-Milchling wurde 1938 von Henri Romagnesi als Lactarius decipiens var. lacunarum beschrieben. Allerdings fügte er der Beschreibung keine lateinische Diagnose bei, sodass die Varietät nach den Regeln der botanischen Nomenklatur nicht gültig beschrieben war. J.E. Lange, der den Milchling bereits 1928 gefunden und unter Vorbehalt als Lactarius paludinellus  beschrieben hatte, stufte 1940 Romagnesis Varietät als Lactarius lacunarum zur Art herauf. Da er dabei Romagnesis ungültig beschriebene Varietät als Basionym angab, war seine Neukombination ebenfalls ungültig. Somit wurde die Art erst durch Hora gültig beschrieben, der den Milchling 1960 ausführlich neu beschrieb und auch eine lateinische Diagnose hinzufügte.

Infragenerische Systematik
Heilmann-Clausen stellt den Milchling in die Sektion Russularia, während M. Basso ihn zur Typusart ihrer neu definierten Untersektion Lacunari macht, die innerhalb der Sektion Russulares steht. Die Vertreter haben einen fettig glänzenden, orange-, rot- oder leberbraunen Hut und eine weiße, langsam gilbende Milch und einen fast milden bis scharfen Geschmack.

Bedeutung
Der Pfützen-Milchling ist kein Speisepilz.

Einzelnachweise

Weblinks

Milchlinge
Ungenießbarer Pilz

Pfützen-Milchling


An Tillandsia dexteri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hans Edmund Luther. An Tillandsia dexteri in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia dexteri


An Festuca werdermannii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni St.-yves. An Festuca werdermannii in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca werdermannii


Der Golkonda-Verlag ist ein am 1. Januar 2010 von Hannes Riffel gegründeter Verlag mit Sitz in München. Sein Name bezieht sich auf einen Klassiker der phantastischen, sowjetischen Literatur, den Roman Atomvulkan Golkonda der Brüder Strugatzki. Am 1. April 2017 wurde er von Verleger Christian Strasser übernommen und als Teil des Europa Verlags weitergeführt.

Verlagsprogramm
Das Verlagsprogramm wurde zunächst von Michael Görden gestaltet, nach knapp zwei Jahren übernahm im Frühjahr 2019 Melanie Wylutzki die Rolle der Programmleitung. Im weiteren Verlauf des Jahres 2019 war der Verlag von der Insolvenz in Eigenverwaltung des Europa-Verlags betroffen, die im gleichen Jahr erfolgreich abgeschlossen wurde und zu einer Restrukturierung führte. Seitdem ist der Golkonda-Verlag keine eigenständige GmbH mehr, sondern eine Marke innerhalb der neu gegründeten Europa Verlage GmbH.

Literarische Schwerpunkte
Schwerpunkt des Verlagsprogramms ist die Phantastische Literatur mit Autoren wie Arkadi und Boris Strugatzki, Hal Duncan und Tade Thompson und Science-Fiction mit Autoren wie David Marusek, Ted Chiang, Kim Ho-Yeon und Paolo Bacigalupi sowie Horrorliteratur und Kriminalromane. Kommerziellen Erfolg hat der Verlag mit Werken des Texaners Joe R. Lansdale und Erst- und Neuausgaben der Captain-Future-Romane und -Storys von Edmond Hamilton. Daneben werden hier Romane der Berliner Autoren Frank Böhmert und Tobias O. Meißner veröffentlicht.

Auflagen, E-Books und Newsletter
Daneben hat der Verlag E-Books im Programm. Die Auflagenhöhe der Erstausgaben der Taschenbücher liegt bei 200 bis 3000 Exemplaren.

Verlegte Autoren
 Tade Thompson
 Ted Chiang
 Kim Ho-Yeon
 George R. R. Martin
 H. P. Lovecraft
 Joe R. Lansdale
 Danbi Eo
 Arthur M. Lahn
 Ursula K. Le Guin
 S. T. Joshi
 David Marusek
 Paolo Bacigalupi
 Robert Bloch
 Frank Böhmert
 Poppy Z. Brite & Christa Faust
 Edgar Cantero
 Samuel R. Delany
 Hal Duncan
 Jenna Glass
 Angélica Gorodischer
 Thore D. Hansen
 Edmond Hamilton
 Otmar Jenner
 Edward Bellamy
 Laird Barron
 Michael Marrak
 John Crowley
 Russel D McLean
 Tobias O. Meißner
 China Miéville
 Mike Mignola
 Bina Shah
 Robert Silverberg
 Barbara Slawig
 Arkadi und Boris Strugazki
 Karl Edward Wagner
 Jo Walton
 Simon Weinert
 Thomas Ziegler
 Thomas Carlyle
 Kij Johnson
 Farah Mendlesohn
 William Morris
 K. J. Parker
 Lee Mi-ye

Imprint Memoranda
Als Teil des Golkonda-Verlags wurde von Hardy Kettlitz bis Ende 2019 das Imprint Memoranda herausgegeben. Schwerpunkt des Imprints waren Sachbücher zum Thema Science-Fiction und Fantasy, aber auch Romane und Erzählbände. Die Veröffentlichungen umfassten u. a.:
 die Fortführung der zuvor beim Shayol-Verlag erschienenen Reihe SF Personality, in der Biografien über Autorinnen und Autoren wie z. B. James Tiptree, Jr., Robert Silverberg oder J. G. Ballard erscheinen
 eine Reihe mit den Werken in Einzelausgaben von Angela und Karlheinz Steinmüller
Im Januar 2020 trennte sich Memoranda vom Golkonda-Verlag und wird seitdem von Hardy Kettlitz als eigenständiger Verlag geführt.

Auszeichnungen
 2020: Kurd-Laßwitz-Preis für die beste Übersetzung (Andreas Fliedner – China Miéville: Die letzten Tage von Neu-Paris)
 2016: Kurd-Laßwitz-Preis: Sonderpreis für einmalige herausragende Leistungen im Bereich der deutschsprachigen SF, für die Fortführung der sekundärliterarischen Institution Das Science Fiction Jahr.
 2014: Kurd-Laßwitz-Preis als bestes ausländisches Werk, für Jo Walton: In einer anderen Welt.
 2013: Kurd-Laßwitz-Preis als bestes ausländisches Werk, für Ted Chiang: Die Hölle ist die Abwesenheit Gottes.
 2013: Kurd-Laßwitz-Preis für die beste Übersetzung (Birgit Herden, Dorothea Kallfass und Hannes Riffel – Paolo Bacigalupi: Der Spieler.)
 2012: Kurd-Laßwitz-Preis für die beste Übersetzung (Jasper Nicolaisen und Jakob Schmidt – David Marusek: Wir waren außer uns vor Glück.)

Weblinks
 Website des Golkonda-Verlages
 Website des Memoranda-Verlags (vormals Imprint des Golkonda-Verlages)
 Golkonda-Verlag in der Internet Speculative Fiction Database (englisch)
 Memoranda in der Internet Speculative Fiction Database (englisch)

Einzelnachweise

Buchverlag (Deutschland)
Verlag (Berlin)
Gegründet 2010
Science-Fiction-Literatur
Fantasyliteratur

Golkonda-Verlag


Peppermint  é um filme de ação e suspense estadunidense de 2018 dirigido por Pierre Morel.

Sinopse
Riley é casada com Chris e tem uma filha de dez anos, Carly; os dois últimos, devido a uma retaliação, são mortos por Diego Garcia, chefe do submundo local. Riley consegue reconhecer os assassinos, mas no julgamento após o assassinato, o juiz, tendo sido secretamente subornado por Garcia, rapidamente encerra o caso, citando provas insuficientes como o motivo. Riley decide então "fazer justiça com as próprias mãos" e matar todos aqueles que arruinaram sua vida, e depois que o projeto desaparece de circulação.

Cinco anos depois de estar "fora do radar", Riley volta armada até os dentes e começa a lidar com todos os responsáveis pelo extermínio de sua família passando a matá-los um a um; o FBI começa a tentar rastrear Riley, mas ela se mostra muito cuidadosa e preparada, e não vai parar até eliminar Garcia com as próprias mãos.

Elenco

Lançamento
Nos Estados Unidos, o filme foi lançado em 7 de setembro de 2018 pela STX Films; em Portugal, o filme foi lançado em 27 de setembro de 2018, e no Brasil, em 18 de outubro de 2018.

Recepção

Bilheteria
Nos Estados Unidos e Canadá, Peppermint arrecadou US$ 35,4 milhões e US$ 18,4 milhões em outros territórios estadunidenses; finalmente, totalizou uma receita bruta mundial de US$ 53,9 milhões, contra um orçamento de produção de 25 milhões.

Em seu primeiro dia, o filme arrecadou US$ 4,7 milhões, incluindo US$ 800 mil em prévias noturnas. Em sua primeira semana, ficou em segundo lugar nas bilheterias, com US$ 13,4 milhões, atrás de The Nun.

Notas

Filmes dos Estados Unidos de 2018
Filmes de ação dos Estados Unidos
Filmes de suspense dos Estados Unidos
Filmes de ação da década de 2010
Filmes de suspense da década de 2010
Filmes da Lakeshore Entertainment
Filmes gravados em Los Angeles
Filmes ambientados em Los Angeles
Filmes ambientados em 2017
Filmes ambientados em 2012
Filmes sobre crime organizado
Filmes sobre morte de crianças
Filmes sobre assassínios em massa
Filmes em língua inglesa

Peppermint (2018)


Tobe, tevba ili teoba (tur. tōvbe ← arap.),  u islamu je kajanje, pokajanje. Jedna je od čovječjih obveza prema Alahu, Bogu Stvoritelju. Pod njome se podrazumijeva analiziranje učinjenih djela i preispitivanje posljedica svog djelovanja na ovom svijetu. Potpunost pokajanja zahtijeva više stvari. Nužan uvjet je unutarnja promjena u jednoj osobi tj. odluka da se ne ponovi određeni način života ili počinjeno nedjelo tj. grijeh. Uvjet je i baviti se posljedicama prethodnih djela, zato što ljudski postupci mogu biti uzrokom uvrjede i duševne boli kod drugih osoba. Zato da bi pokajanje bilo potpuno treba zatražiti oprost od od onih koji su povrijeđeni. Potrebno je i zatražiti istigfar, oprost od Alaha za sva djela koja je muslimanski vjernik počinio a u suprotnosti su s Alahovim zapovijedima i zabranama.

Izvori

Islam

Tobe


إبيروس فيتوس (Epirus vetus) أي إبيروس القديمة كانت مقاطعة في الإمبراطورية الرومانية. بين العامين 146 ق.م. و395 م، تم دمجها فيما بعد مع مقاطعة مقدونيا الرومانية. كانت عاصمتها مدينة نيكوبوليس التي أسسها أغسطس قيصر

انظر أيضا
 إبيروس نوفا

مصادر

 وليام بودين: «إبيروس فيتوس. علم الآثار مقاطعات أثرية متأخرة» لندن 2003، ISBN 0715631160

الإمبراطورية الرومانية
إبيروس (منطقة)
ولايات الرومان القديمة

إبيروس فيتوس


Martinček este o comună slovacă, aflată în districtul Ružomberok din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 435 de locuitori. Se învecinează cu comuna .

Istoric
Localitatea Martinček este atestată documentar din 1260.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Martinček


Bolund er en meget iøjefaldende  lille halvø der går ud fra østbredden af  Roskilde Fjord, lidt nord for Risø. Halvøen og strandengen ud til og ved kysten er fredet i 1941 på grund af sin landskabelige skønhed og egenart. Arealet er ca. 20 hektar.  Turen derud går via en botanisk spændende strandeng og en smal, undertiden oversvømmet landtange. Hele områdets geologi er også interessant, blandt andet pga. selve knoldens udseende og dannelse, og strandengen med sine stenstrøninger og den ualmindeligt store Bolund-sten.

Bolund ligger som en lille fladtoppet ca. 12 m høj græsklædt rund ø ca. 500 m ude fra kysten.
Man kan også se det på den måde, at moræneknolden med sin landtange udgør de eroderede rester af et land, der før gik længere ud – nemlig til samme linje som "Klinten" lige nord for, og Risø- og Veddelev-halvøerne mod syd.

Området er en del af Nationalpark Skjoldungernes Land og Natura 2000-område nr. 136 Roskilde Fjord og Jægerspris Nordskov.

Kilder og henvisninger

Topografisk kort  på miljoegis.mim.dk

Fredede arealer i Danmark
Halvøer i Danmark
Lokaliteter i Roskilde Kommune
Roskilde Fjord

Bolund


El Museo de Escultura al Aire Libre de Alcalá de Henares es una exposición permanente y pública de arte contemporáneo en Alcalá de Henares (Madrid - España), inaugurado en 1993 y organizado por el escultor José Noja.

Historia
El museo se inició en 1991 por el escultor José Noja, inaugurándose en el 24 agosto de 1993. La colección consta de 58 esculturas, tanto de arte figurativo como abstracto. Obras modernas y contemporáneas de artistas españoles principalmente, y también americanos y europeos. Las esculturas se disponen en dos tramos urbanos: a lo largo de la Vía Complutense y bordeando las antiguas murallas de la ciudad. Esto lo convierte en el más largo de su categoría de toda Europa, con más de dos kilómetros de extensión. Cuenta con interesantes estatuas de importantes artistas como Amadeo Gabino, José Lamiel, Pablo Serrano o Úrculo, entre otros.

Escultores
La colección incluye obras de los siguientes escultores:

Galería de esculturas

Véase también
 Centro Andaluz de Arte Contemporáneo de Sevilla (CAAC)
 Museo de Arte Abstracto Español de Cuenca
 Museo de Arte Contemporáneo de Barcelona
 Museo de Arte Contemporáneo de Castilla y León (MUSAC)
 Museo de Arte Iberoamericano de la Universidad de Alcalá
 Museo de Arte Moderno de París
 Museo de Arte Público de Madrid
 Museo de Escultura al Aire Libre de Cáceres
 Museo Guggenheim Bilbao
 Museo Luis González Robles
 Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía de Madrid
 Museo Nacional de Escultura de Valladolid
 Lista de los museos de arte contemporáneo
 Anexo:Alcalá de Henares en el cine y la televisión

Referencias

Bibliografía
 Guía Madrid Contemporáneo. Dirección General de Turismo. Consejería de Empleo, Turismo y Cultura de la Comunidad de Madrid. 2014.

Enlaces externos

 Museos de Alcalá de Henares
 Escultura urbana
  Escultura y Arte en Alcalá de Henares
 José Noja
 Fotografías de Alejandro Blanco de las esculturas del Museo
 Fotografías de Daniel Rocal de las esculturas del Museo
 Fotografías de Félix Abánades de las esculturas del Museo
  Fotografías de Miguel Arroyo de las esculturas del Museo
 Fotografías de M. Peinado de las esculturas del Museo

Alcala de Henares
Alcala de Henares
Escultura
Alcala de Henares
Escultura
Alcala de Henares
Esculturas al aire libre de España


Aya Shimokozuru (født 7. juni 1982) er en tidligere japansk fodboldspiller. Hun har tidligere spillet for Japans kvindefodboldlandshold.

Japans fodboldlandshold

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra Japan

Aya Shimokozuru


Altenhof Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 12,13 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 309 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hilmar Marohn tarafından yürütülmektedir.

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Altenhof


කොළඹ - කටුනායක අධිවේගී මාර්ගය ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවනුවට ඉදි කළ E වර්ගයේ මාර්ගයයි. කිලෝ මීටර 25.8ක් දිග මාර්ගය ශ්‍රී ලංකාවේ වාණිජ අග නගරය හා කටුනායක පිහිටි බණ්ඩාරනායක ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ සම්බන්ධ කරමින් දිවෙයි. මාර්ගයේ වැඩ කටයුතු 2009 ඔක්තෝම්බරයේදී ඇරඹූ අතර 2013 ඔක්තෝම්බර් 27 වන දිනදී අති ගරු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා විසින් මාර්ගය විවෘත කොට ජනතා ගත කරන ලදී.
මාර්ගයේ කොළඹ සිට පෑලියගොඩ දක්වා කොටස මං තීරු 6 කින් සමන්විත වන අතර පෑලියගොඩ සිට කටුනායක දක්වා කොටස මං තීරු 4 කින් සමන්විතය.

ව්‍යාපෘතිය සඳහා සමස්ථ වියදම ඇඩො මිලියන 300 ඉක්මවූ අතර එම මුදලෙන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් චීනයේ එක්සිම් බැංකුවද, ඉතිරි මුදල ශ්‍රී ලංකා රජය විසින්ද දරණ ලදී.

මාර්ගයේ පළමු කිලෝ මීටර 8 සඳහා වේගය පැයට කි.මී. 80 වේ. මාර්ගයේ අනෙක් ඉතිරි කොටස සඳහා වේගය පැයට කි.මී. 100 වේ.
අධිවේගී මාර්ගය සතුව පාලම් 42 ක්ද බෝක්කු 88 ක්ද පවතී. හුනුපිටියේ මීටර 480 ක් දිග බෝක්කුවක්ද ඒ අතර වේ.
මෙම අධිවේගී මාර්ගය භාවිතයෙන් ජනතාවට කොළඹ සිට කටුනායක දක්වා ගමන් කිරීමට වැය වන්නේ මිනිත්තු 20 කටත් වඩා අඩු කාලයකි.

මෙම E03 අධිවේගී මාර්ගයේ කොළඹ සහ සංචාරක ගමනාන්තයක් වූ මීගමුව නගරය වෙත ගමන් ගැනීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලය (ශ්‍රී ලං.ග.ම.) විසින් සුඛෝපභෝගී බස් රථ සේවාවක්ද එක්කරන ලදී.

ඉතිහාසය
ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් මාර්ගය ඉදිකිරීම් කොන්ත්‍රාත්තුව China Metallurgical Group Corporation (MCC) හට ලබා දුන් අතර ඒ පිළිබඳ ගිවිසුම් කටයුතු 2008 අගෝස්තු 17 වන දින සිදු කරන ලදී. ව්‍යාපෘතියේ ණය ගිවිසුම් සඳහා අත්සන් තැබුනේ 2009 අගෝස්තු 6 වැනි දායී.2013 ඔක්තෝම්බර් 27 වන දිනදී අති ගරු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා විසින් මාර්ගය විවෘත කෙරිණි.

අන්තර්හුවමාරු
නව කැළණි පාලම අන්තර්හුවමාරුව
පෑලියගොඩ අන්තර්හුවමාරුව
කෙරවලපිටිය අන්තර්හුවමාරුව (මේ මොහොත වන විට ක්‍රියාත්මක නැත) ( කොළඹ පිටත වටරවුම අධිවේගී මාර්ගය සමග සම්බන්ද වෙයි)
ජා-ඇල අන්තර්හුවමාරුව
කටුනායක අන්තර්හුවමාරුව

ගාස්තු

කුඩා වර්ගයේ රථ වාහන සඳහා

පෑලියගොඩ - ජා-ඇල - රු. 200
ජා-ඇල - කටුනායක - රු. 200
පෑලියගොඩ - කටුනායක - රු. 300

විශාල රථ වාහන සඳහා

පෑලියගොඩ - ජා-ඇල - රු. 300
ජා-ඇල - කටුනායක - රු. 300
පෑලියගොඩ - කටුනායක - රු. 600

පුද්ගලික සුඛෝපභෝගී බස් රථ ගාස්තු
කොළඹ - කටුනායක - රු. 110 (මාර්ග අංක : 187 E-03)
කොළඹ - මීගමුව - රු. 115 (මාර්ග අංක : 240 E-03)
කොළඹ - හලාවත - රු. 210 (මාර්ග අංක : 04 E-03)

ශ්‍රී ලං.ග.ම./පුද්ගලික අධි සුඛෝපභෝගී බස් රථ ගාස්තු
කොළඹ - කටුනායක - රු. 120 (මාර්ග අංක : 187 E-03)
කොළඹ - මීගමුව - රු. 120 (මාර්ග අංක : 240 E-03)

මේවාද බලන්න
කොළඹ - මාතර අධිවේගී මාර්ගය
කොළඹ පිටත වටරවුම් අධිවේගී මාර්ගය

මූලාශ්‍ර

අධිවේගී මාර්ග - ශ්‍රී ලංකා

E03 අධිවේගී මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)


Albidella nymphaeifolia, vrsta močvarne jednosupnice iz porodice žabočunovki. Raširena je po krajnjem jugu Mesika, Gvatemali, Belizeu i Kubi. Helofit ili terofit.

Sinonimi
 Alisma nymphaeifolium Griseb.
 Echinodorus nymphaeifolius (Griseb.) Buchenau
 Helanthium nymphaeifolium (Griseb.) Small

Izvori

Albidella

Albidella nymphaeifolia


13. Altın Koza Film Festivali, 5-11 Haziran 2006 tarihleri arasında gerçekleştirildi. Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması sonuçları 10 Haziran 2006 Cumartesi günü saat 20.30'da Adana Büyükşehir Belediyesi Tiyatro Salonu'nda yapılan Ödül Töreni'nde açıklandı.

Yarışmanın Seçici Kurulunda, yapımcı Cengiz Ergun, müzisyen Garo Mafyan, tiyatro oyuncusu Gülriz Sururi, senarist Hüseyin Kuzu, görüntü yönetmeni Kenan Ormanlar, ressam Mehmet Güleryüz, oyuncu Menderes Samancılar, öğretim üyesi Prof.Dr. Naci Güçhan, yönetmen Hüsamettin Ünlüoğlu, oyuncu Selma Güneri, sinema yazarı Sevin Okyay yer alıyordu. Jüri başkanlığını Selma Güneri'nin yaptığı Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması sonuçları:

Ulusal Uzun Metrajlı Film Yarışması

Ulusal Öğrenci Filmleri Yarışması

Onur Ödülleri
 Fatma Girik
 Atıf Yılmaz
 Safa Önal
 Şener Şen

13
Altın Koza Film Festivali
Altın Koza Film Festivali
Altın Koza Film Festivali

13. Altın Koza Film Festivali


Ionuț Negoiță () este un om de afaceri din România, fost acționar al clubului FC Dinamo București în perioada 2013-2020. Alături de parteneriatul cu FC Dinamo, a activat ca acționar și la formația ACSMU Poli Iași.

Controverse
Pe 14 noiembrie 2022 Înalta Curte de Casație și Justiție l-a achitat definitiv pe Ionuț Negoiță pentru complicitate la bancrută frauduloasă.

Note

Nașteri în 1974
Nașteri pe 30 ianuarie
Oameni de afaceri români

Ionuț Negoiță


O anel de Quaoar é um sistema de anel que orbita em torno do provável planeta anão Quaoar. Quaoar é o terceiro corpo menor do sistema solar conhecido e confirmado como tendo um sistema de anéis, depois do centauro 10199 Cáriclo e do planeta anão Haumea. Esse anel distante em torno de Quaoar foi detectado durante observações de ocultações estelares entre 2018 e 2021, feitas com observatórios em solo e com o telescópio espacial CHEOPS, da Agência Espacial Europeia (ESA); a descoberta desse anel foi anunciada publicamente em 8 de fevereiro de 2023. O anel orbita o objeto a uma distância de 4.148,4 ± 7,4 quilômetros, mais de sete vezes o raio de Quaoar e mais que o dobro da distância máxima teórica do limite de Roche. O anel não é uniforme, mas varia em largura radial de 5 a 300 quilômetros, sendo mais opaco (e mais denso) onde é estreito e menos opaco onde é mais largo; é fortemente irregular em torno de sua circunferência. A largura irregular do anel de Quaoar se assemelha ao anel F de Saturno, o que pode implicar na presença de pequenos satélites naturais de um quilômetro embutidos no anel e perturbando gravitacionalmente o material. O anel de Quaoar provavelmente consiste em partículas de gelo que colidem elasticamente umas com as outras sem acumular em uma massa maior.

O anel está ao lado da ressonância orbital de movimento médio 6:1 com o satélite natural Weywot de Quaoar a 4.021 ± 57 quilômetros e a ressonância de órbita de rotação 1:3 de Quaoar a 4.197 ± 58 quilômetros. A localização coincidente do anel nessas ressonâncias implica que eles desempenham um papel fundamental na manutenção do anel sem que ele se transforme em um único satélite natural. Em particular, o confinamento dos anéis à ressonância da órbita de rotação 1:3 pode ser comum entre os pequenos corpos anelados do Sistema Solar, como foi visto anteriormente em Cáriclo e Haumea.

Quaoar

Anel de Quaoar


Pure and Applied Chemistry (skraćenica, ISO 4: Pure Appl. Chem.) je službeni žurnal Međunarodne unije za čistu i primijenjenu kemiju. Izlazi u Njemačkoj, jednom mjesečno. Objavljuje ga Walter de Gruyter za IUPAC. List sadrži preporuke, izvješća i predavanja sa simpozija. Prvi je broj izašao 1960. i list izlazi do danas. ISSN je 1365-3075. Čimbenik odjeka 2017. godine bio mu je 5.294.

Vanjske poveznice
Stranica na IUPAC-u
Stranica na de Gruyteru

Kemija
Stručni i znanstveni časopisi
Znanost i tehnologija u Njemačkoj

Pure and Applied Chemistry


An Stipa wakoolica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Vickery, S.W.L.Jacobs ngan Joy Everett. An Stipa wakoolica in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa wakoolica


Barry Greenwald (né en ) est un documentariste canadien et cofondateur de la . En 1975, durant sa dernière année d'étude au  de Kitchener, il réalise le film  en s'inspirant du documentariste tchèque Vaclav Taborsky et pour lequel il remporte la Palme d'or du court métrage au Festival de Cannes. Après sa graduation, il travaille comme monteur pour l'Office national du fim (ONF) avant de réalisé indépendamment ses propres documentaires.

Parmi son répertoire, le documentaire Between Two Worlds à propos de l'inuit Joseph Idlout. Produit par l'ONF et Investigations Productions Inc., le film est inclus dans la collection inuite de films ''.

Références

Naissance en 1954
Personnalité de l'Office national du film du Canada

Barry Greenwald


Dodone, en , est un village du dème du même nom, district régional d'Ioánnina, en Épire, Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à . La localité est située à environ un kilomètre au sud-ouest du sanctuaire antique de Zeus.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Épire (périphérie)

Dodone (Ioánnina)


Rolling Stone, popüler kültüre odaklanan aylık Amerikan dergisi. 1967'de Jann Wenner ve müzik eleştirmeni Ralph J. Gleason tarafından San Francisco'da kuruldu. İlk dönemlerinde rock müzik yazıları ve Hunter S. Thompson'ın politika yazılarıyla dikkat çekti. 1990'lı yıllarda daha genç bir okur kitlesine hitap etmek amacıyla odak noktasını gençlere yönelik televizyon programlarına, sinema oyuncularına ve popüler müziğe kaydırdı. Daha sonra yeniden geleneksel tarzına dönerek müzik, eğlence ve politika ekseninde içerik üretmeye başladı.

Tarih
Rolling Stone dergisi 1967 yılında Jann Wenner tarafından kuruldu. Dergiyi piyasaya sokabilmek için Wenner ailesinden ve ebeveynlerinden 7,500 dolarlık borç aldı. Derginin ilk sayısı 9 kasım 1967 tarihinde gazete formatında yayımlandı ve Monterey Pop Festival başlığını taşıyordu. Derginin fiyatı o zamanın parasıyla 35 cent idi.

Wenner derginin ismini Muddy Waters tarafından kaydedilen 1950'lerin blues şarkısı "Rollin' Stone"'a, Rock'n Roll grubu The Rolling Stones'a ve Bob Dylan'ın hit şarkısı "Like a Rolling Stone"'a ithafen seçti. Rolling Stone ismi 1960'ların başkaldırıcı hippie akımıyla özdeşleşti. Buna rağmen dergi kendini yeraltı basınının radikal politikalarından uzak tutup daha geleneksel bir gazetecilik yöntemi benimsemiştir. Derginin ilk sayısında Wenner, şunları yazmıştır: "Bu dergi sadece müzikle değil müziğin kapsadığı ve ilgilendiği her şeyle ilgili."

1970'lerde Rolling Stone, Hunter S. Thompson'un dergide yazdığı yazılarla politik duruşunu belli etmeye başladı. Thompson, en ünlü çalışması olan "Las Vegas'ta korku ve nefret" isimli yazısını ilk kez Rolling Stone dergisinin sayfaları arasında yayımladı. 70'lerde dergi aynı zamanda Cameron Crowe,Lester Bangs,Joe Klein ve Patti Smith gibi pek çok yazarın kariyerlerinde yükselmeleri için bir sıçrama tahtası görevi gördü.

1977'de dergi merkez bürosunu San Francisco'dan New York'a taşıdı. Editör Jann Wenner, San Francisco'nun sıkıcı ve tekinsiz bir yer olmaya başladığını söyledi.

1980'ler boyunca dergi geniş çaplı bir "eğlence" dergisi olarak adını iyice duyurmaya başladı.Müzik hala derginin baskın olan içeriğiydi ancak televizyon, sinema ve pop kültür konularında da geniş çaplı yazılar barındırıyordu.

Rolling Stone, başlarda müzikal içeriği ve Hunter S. Thompson'un politik makaleleriyle ünlüydü. 1990'larda dergi yönünü, genç kuşağın ilgisini çekecek popüler konulara kaydırdıkça derginin okuyucu kitlesi artış gösterdi. Zamanla politik konuların yanında para ve finans konularında bile yazılar yazmaya başlayan dergi zamanla okuyucularında bir düşüş yaşadı.

2000'ler
Okuyucularını kaybetmekle geçen bir dönemin ardından Rolling Stone, Michael Hatings ve Matt Taibbi isimli iki genç editörün çalışmaları sonucu yeniden yükseliş dönemine geçti.

2005 yılında derginin eski yayıncısı Dana Leslie Fields, "Dergi Şöhretleri" arasına adını yazdırdı.

2009 yılında, Taibbi dönemin finansal çöküşüne ilişkin bir dizi sert makale yayımladı.

Haziran 2010'da daha büyük başlıklar ortaya çıktı. Derginin temmuz sayısında, gazeteci Michael Hastings'in "Kaçan General" diye başlıklandırdığı ve Birleşik Devletler Afganistan-Güçleri Kumandanı, General Stanley A. McChyrstal'a ağır ithamlarda bulunan yazısı Beyaz Saray'da tartışmaya yol açtı.

9 Ekim 2012 tarihinde dergi ilk İspanyolca sayısını çıkardı.

Websitesi
Rolling Stone'nun web sitesi geniş başlık ve kategori yelpazesi altında sanatçılar, filmler, müzik albümleri, güncel siyasi ve sosyal konular hakkında bloglar, makaleler ve haberlerden oluşan bir altyapıya sahip.

Uluslararası basımlar
Rolling Stone, (Avustralya hariç) 1990'lara kadar sadece Amerika çıkışlı bir dergi olarak kaldı. Günümüzde ise 9 farklı ülke (Avustralya, Arjantin, Brezilya, Çin, Almanya, Endonezya, İtalya, İspanya, Rusya) basımı yayınlanır.

Amerika Birleşik Devletleri müzik dergileri
İngilizce dergiler
1967'de kurulan dergiler

Rolling Stone


Banks Island er en ø beliggende i Beauforthavet og er en del af Northwest Territories, Canada. Det er den vestligste af de store øer i det canadiske arktiske øhav. Øens areal er 70.028 km² og i 2011 var befolkningen på 112 indbyggere, alle bosatte i Sachs Harbour på sydkysten. Den er den 24. største ø i verden og Canadas femtestørste ø. Den er omkring 380 km lang, og 290 km på det bredeste sted på den nordlige del. Det højeste punkt er Durham Heights på den sydlige del af øen, og er 730 moh.. Bortset fra højderygge i nord og syd består øen af lavlande med åse og græsbevokset tundra. På Banks Island findes der en stor bestand af moskusokse. Sachs Harbour er base for fangstfolk og for olieefterforskning. Nationalparken Aulavik på cirka 12.000 km² blev etableret i 1992.

Øen er opkaldtes i 1819 efter den britiske naturforsker Joseph Banks efter en opdagelse af William Edward Parry.

Eksterne kilder/henvisninger

 "Banks Island" på Store norske leksikon, snl.no, læst 2010-04-07, CC-by-sa

Øer i Northwest Territories

Banks Island


Christine Sinclair (født 12. juni 1983) er en kvindelig canadisk fodboldspiller, der spiller for Portland Thorns FC i NWSL og Canadas kvindefodboldlandshold.

Hun har verdensrekorden for flest mål scoret, for både kvinder og mænd, med i alt 186 mål på landsholdet. Samtidig er hun, pr. 2020, den aktive spiller med flest internationale landskampe, på 296 kampe. Hun er også den næstbedste spiller for begge køn, efter brasilianske Marta, til at score ved i alt 4 VM-slutrunder.

Siden hun fik debut for landsholdet i 2000, har Sinclair deltaget ved fem verdensmesterskaber (USA 2003, Kina 2007, Tyskland 2011, Canada 2015, Frankrig 2019) og tre gange ved Sommer-OL (Beijing 2008, London 2012, Rio de Janeiro 2016). Desuden er hun blevet nomineret hele 7 gange, til Årets fodboldspiller (FIFA) i 2005, 2007, 2008, 2010, 2012 og 2016.

I 2021, ved Sommer-OL 2020 i Tokyo, var hun også med til at vinde Canadas første OL-guldmedalje i kvindefodbold, efter finalesejr over .

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Canada
Fodboldspillere fra Portland Thorns FC
Fodboldspillere ved sommer-OL 2012
Fodboldspillere ved sommer-OL 2016
Fodboldspillere ved sommer-OL 2020
Deltagere for Canada ved sommer-OL 2012
Deltagere for Canada ved sommer-OL 2016
Deltagere for Canada ved sommer-OL 2020
Olympiske mestre fra Canada
Olympiske bronzemedaljevindere fra Canada
Medaljevindere ved sommer-OL 2012
Medaljevindere ved sommer-OL 2016
Medaljevindere ved sommer-OL 2020

Christine Sinclair


حقق لقب بطولة أمم أوروبا لكرة القدم للسيدات 1984 منتخب السويد بفوزه على المنتخب الإنجليزي بركلات الترجيح (4-3).

التصفيات التمهدية
إنظر المقال الرئيسي: تصفيات بطولة أمم أوروبا لكرة القدم للسيدات 1984

نصف النهائي

النهائي

البطل

روابط خارجية
 Results at UEFA.com

مراجع

منافسات كرة قدم نسائية دولية استضافتها إيطاليا
كرة القدم للسيدات في 1984
أحداث أبريل 1984 الرياضية في أوروبا
أحداث مايو 1984 الرياضية في أوروبا
بطولة أمم أوروبا للسيدات
كرة القدم الأوروبية في 1983-84
كرة القدم الإنجليزية في 1983-84
كرة القدم الإيطالية في 1983-84
كرة القدم الدنماركية في 1984
كرة القدم السويدية في 1984
مسابقات كرة قدم نسائية دولية تستضيفها السويد
مسابقات كرة قدم نسائية دولية تستضيفها إنجلترا
بطولات بطولة أمم أوروبا للسيدات
منافسات كرة قدم نسائية دولية استضافتها الدنمارك
بطولة أمم أوروبا للسيدات 1984

بطولة أمم أوروبا للسيدات 1984


Die Langblättrige Deutzie (Deutzia longifolia) ist ein aufrechter Strauch mit innen weißen und außen rosafarbenen bis purpurnen Blüten aus der Familie der Hortensiengewächse (Hydrangeaceae). Das natürliche Verbreitungsgebiet der Art liegt in China. Sie wird manchmal als Zierstrauch gepflanzt.

Beschreibung

Die Langblättrige Deutzie ist ein 1,5 bis 2 Meter hoher, aufrechter Strauch. Die Blüten tragenden Zweige sind 5 bis 15 selten bis 20 Zentimeter lang und tragen vier bis sechs Laubblätter. Die Laubblätter haben einen 3 bis 8 Millimeter langen Stiel. Die Blattspreite ist einfach, lanzettlich oder oval-lanzettlich, 3 bis 11 Zentimeter lang und 1 bis 4 Zentimeter breit, ledrig, lang zugespitzt, mit keilförmiger bis breit keilförmiger Basis und fein gesägtem Blattrand. Es werden vier bis sechs Nervenpaare gebildet. Die Blattoberseite ist rau und locker mit vier- bis sechs-, selten siebenstrahligen Sternhaaren besetzt; die Unterseite ist graugrün und dicht mit acht- bis zwölf-strahligen Sternhaaren besetzt, die Haare auf den Blattadern haben zusätzlich ein zentrales Härchen.

Die Blütenstände sind 4,5 bis 8 Zentimeter lange und 2,5 bis 6 Zentimeter breite Trugdolden aus 9 bis 12 Blüten. Der Blütenstiel ist 3 bis 12 Millimeter lang. Der Blütenbecher ist bei einem Durchmesser von 3 bis 4 Millimetern 3,5 bis 4,5 Millimeter lang und dicht mit grauen, zwölf- bis vierzehnstrahligen Sternhaaren bedeckt. Die Kelchzipfel sind lanzettlich, länglich-lanzettlich, dreieckig oder lang-dreieckig, kürzer oder gleich lang wie der Blütenbecher, mit einer bis drei Blattadern. Die Kronblätter sind rosafarben bis purpurn, oval bis verkehrt-eiförmig-oval, 10 bis 13 Millimeter lang und 6 bis 8 Millimeter breit. Die äußeren Staubblätter sind 5 bis 9 Millimeter lang. Die Staubfäden haben zwei Zähne an der Spitze, die bis zu den Staubbeuteln oder darüber hinaus reichen. Die Staubbeutel sind gestielt und länglich. Die inneren Staubblätter sind 4 bis 7 Millimeter lang. Die Staubfäden sind stumpf und zwei- bis dreigelappt an der Spitze. Die Staubbeutel wachsen außen, nahe der Mitte der Staubfäden. Die drei oder vier, selten bis sechs Griffel sind etwas kürzer oder etwa gleich lang wie die Staubblätter. Die Kapselfrüchte sind braun, halbkugelförmig, mit bleibenden, zurückgebogenen Kelchzipfeln. Sie haben Durchmesser von etwa 5 Millimeter. Die Langblättrige Deutzie blüht von Juni bis August, die Früchte reifen von September bis November.

Vorkommen und Standortansprüche
Das natürliche Verbreitungsgebiet liegt in China in den Provinzen Gansu, Guizhou, Sichuan und im Nordosten von Yunnan. Die Langblättrige Deutzie wächst in Wäldern und Dickichten, auf Berghängen und Flussbänken in 1800 bis 3200 Metern Höhe auf mäßig trockenen, frischen oder feuchten, schwach sauren bis neutralen, sandigen Böden an lichtschattigen Standorten. Die Art ist wärmeliebend und meist frosthart.

Systematik
Die Langblättrige Deutzie (Deutzia longifolia) ist eine Art aus der Gattung der Deutzien (Deutzia). Sie wird in der Familie der Hortensiengewächse (Hydrangeaceae) der Unterfamilie Hydrangeoideae und der Tribus Philadelpheae zugeordnet. Die Art wurde 1886 von Adrien René Franchet erstmals wissenschaftlich beschrieben. Das Artepitheton longifolia kommt aus dem Lateinischen und bedeutet "langblättrig".

Es werden zwei Varietäten unterschieden:
 Deutzia longifolia var. longifolia mit 5 bis 11 Zentimeter langer und 1,5 bis 4 Zentimeter breiter Blattspreite, 2 bis 2,4 Zentimeter durchmessender Blütenkrone und etwa 4,5 Millimeter langem und 4 Millimeter durchmessenden Blütenbecher. Die Kelchzipfel sind lanzettlich oder länglich lanzettlich und etwas kürzer bis gleich lang wie der Blütenbecher.
 Deutzia longifolia var. pingwuensis S. M. Hwang mit 3 bis 5 Zentimeter langer und 1 bis 1,2 Zentimeter breiter Blattspreite, 1,5 bis 2 Zentimeter durchmessender Blütenkrone und etwa 3,5 Millimeter langem und 3 Millimeter durchmessenden Blütenbecher. Die Kelchzipfel sind dreieckig oder lang-dreieckig und kürzer als der Blütenbecher.

Verwendung
Die Langblättrige Deutzie wird manchmal wegen ihrer Blüten als Zierstrauch verwendet.

Nachweise

Literatur

 Andreas Roloff, Andreas Bärtels: Flora der Gehölze. Bestimmung, Eigenschaften und Verwendung. Mit einem Winterschlüssel von Bernd Schulz. 3., korrigierte Auflage. Eugen Ulmer, Stuttgart (Hohenheim) 2008, ISBN 978-3-8001-5614-6, S. 264.

 Helmut Genaust: Etymologisches Wörterbuch der botanischen Pflanzennamen. 3., vollständig überarbeitete und erweiterte Auflage. Nikol, Hamburg 2005, ISBN 3-937872-16-7 (Nachdruck von 1996).

Einzelnachweise

Weblinks

Langblattrige Deutzie

Langblättrige Deutzie


بلدية بوثؤوندو (بالإسبانية: Pozohondo) هي بلدية تقع في مقاطعة البسيط التابعة لمنطقة كاستيا لا مانتشا وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية بوثؤوندو 1.794 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني الإسباني للإحصاء).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية بوثؤوندو

بلديات البسيط
أماكن مأهولة في البسيط

بوثؤوندو


Flynn: Son of Crimson est un jeu vidéo de plateforme et d'action en pixel art développé par Studio Thunderhorse et édité par Humble Games. Il est sorti le 15 septembre 2021 sur Microsoft Windows, Playstation 4, Xbox One et Nintendo Switch. Le jeu a été financé avec succès sur Kickstarter le 24 octobre 2017, collectant plus de 63 000 $.

Trame
Le joueur prend le contrôle d'un jeune garçon nommé Flynn et, accompagnés de Dex, ils se lancent dans un voyage de découvertes et de conflits.

Système de jeu

Développement
Développé par Studio Thunderhorse sur une période de 5 ans, Flynn: Son of Crimson a commencé à prendre forme vers fin 2016. Après avoir travaillé sur 2 petits jeux pour iOS, l'équipe est passée vers un projet plus vaste et ambitieux. Le jeu a commencé à être vu comme un metroidvania ambitieux et a été partiellement montré dans la démo de Kickstarter.

En juillet 2019, Studio Thunderhorse avait annoncé son partenariat avec Humble Games pour un contrat d'édition qui finançait désormais le développement. Humble Games a également annoncé que le jeu serait l'un des dix titres de Humble Games à sortir sur Xbox Game Pass et a publié une bande-annonce de date de sortie pour le jeu le 31 août 2021.

Accueil
Flynn: Son of Crimson a reçu des critiques "généralement favorables" sur le site web d'agrégateur de critiques Metacritic.

Le jeu a également reçu des critiques de certains médias de jeux vidéo, louant son gameplay, son style artistique, ses puzzles et ses armes. Cependant, certains critiques ont également déclaré que le jeu faisait reculer inutilement le joueur et que l'aventure était relativement courte.

Références

Jeu vidéo développé aux États-Unis
Jeu vidéo de fantasy
Jeu vidéo indépendant
Jeu Nintendo Switch
Jeu PlayStation 4
Jeu Xbox One
Jeu Windows
Jeu vidéo sorti en 2021

Flynn: Son of Crimson


Crkva sv. Lovre na Ostrogu, područje Kaštel Lukšića i Grada Kaštela, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva sv. Lovre na Ostrogu smještena je na padinama Kozjaka sjeverno od Kaštel Lukšića na mjestu Ostroga - srednjovjekovnog naselja hrvatskih plemenitaša Didića. Crkva je jednobrodna građevina longitudinalnog tlocrta s polukružnom apsidom na začelju. Orijentirana je u smjeru istok-zapad, građena je grubo obrađenim kamenom složenim u pravilne redove. Na pročelju je ulaz pravokutnog kamenog okvira s po jednim pravokutnim prozorom sa svake strane i zvonikom na preslicu na vrhu zabata. Crkva ima dvoslivni krov drvene konstrukcije pokriven kupom kanalicom. Ne zna se točno vrijeme izgradnje, ali se na temelju isprave iz 1327. u kojoj se spominje toponim Lovrine pretpostavlja da je srednjovjekovna.

Zaštita
Pod oznakom Z-3573 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Građevine u Kaštelima

Crkva sv. Lovre na Ostrogu


Dora Ćosić (2005.), hrvatska stolnotenisačica, rođena u Vitezu, u BiH. Bila je državna reprezentativka BiH. Godine 2018. postala je prvakinja BiH u stolnom tenisu u kategoriji kadeta. Sa svojih 13 godina natjecala se i protiv starijih igračica također se natjecala i na Balkanskom prvenstvu za seniorke mlađe od 21 godine na kojem je osvojila brončanu medalju. Na svjetskoj ljestvici (ITTF) kadetkinja početkom veljače 2019. bila je 45., a na europskoj ljestvici (ETTU) je na 20. mjestu.

Matični joj je klub STK CM Vitez. Na putu razvitka s njom su radili treneri Igor Stjepić, Ivan Bobaš i kondicijska trenerica Dajana Maros te trener Nihad Ajanić i izbornik ženskih selekcija Darko Arapović. U BiH je osvojila sve moguće trofeje. Bila je prvakinja BIH u svim dobnim kategorijama, od najmlađih kadetkinja, mlađih kadetkinja, kadetkinja do juniorki. Od 1. siječnja 2020. nastupa pod hrvatskom zastavom. Roditelji su izrazili želju da Dora igra za Hrvatsku, što su prihvatili u HSTS-u. Za Hrvatsku se Ćosić odlučila jer je tu vidjela prostor za razvoj te bolje uvjete za treniranje i razvoj, jaču konkurenciju te bolji razvojni plan s trenerima s europskim i svjetskim znanjem i iskustvom. Za Hrvatsku može pojedinačno nastupati odmah, dok u ekipnoj konkurenciji moraju proći tri godine. Za STK CM Vitez igrat će do konca sezone 2019/2020., nakon čega planira preseliti u Zagreb gdje bi i nastavila školovanje. Siječnja 2020. godine je na svjetskoj rang listi 20., a u Europi na 9. mjestu.

Izvori

Bosanskohercegovački stolnotenisači
Životopisi, Vitez
Hrvatski šport u Bosni i Hercegovini
Hrvatski stolnotenisači

Dora Ćosić


G.A. Smith  ආරම්භ කළ අනෙක් විශේෂිත ශිල්ප ක්‍රමය වනුයේ ආපසු චලිතයයි. (Reverse Motion) එකම ක්‍රියාව නැවතත් දෙවැනි වරටත් සිදු කරන අතරම එම ක්‍රියාව යටිකුරු කැමරාවක් මඟින් චිත්‍රපටයට නඟමින් හා දෙවැනි විරුද්ධ දෙයෙහි අග කොටස මුලට සම්බන්ධ කරමින් ඔහු මෙය සිදු කළේය. මෙම උපාංගය යොදා ගනිමින් නිපදවූ මුල්ම චිත්‍රපටය වන්නේ " ටිප්සි", "ටොප්සි", "ටර්වේ" සහ "ද එවේකන්ඩ් සයින් පේන්ටර්"ය. එවේකන්ඩ් සයින් පේන්ටර්හි පෙන්වනු ලැබුවේ සළකුණු සිත්තරෙක් සළකුණක් අක්ෂරය කිරීම, ආපසු මුද්‍රණය කරනු ලබන එම සළකුණ ප්‍රමිත මුද්‍රණයටම යාවීම හා සළකුණේ චිත්‍රය සිත්තරාගේ පින්සලෙහි අතුරුදහන් වීමයි. මෙම ශිල්ප ක්‍රමයෙහි කලින්ම ඇතිවූ පැවැත්මේ උදාහරණය වනුයේ 1900, සැප්තැම්බරයට කලින් නිපදවූ ස්මිත්ගේ "ජැක් ගොඩනැඟූ නිවසයි". මෙහිදී පෙන්වනු ලැබූවේ කුඩා පිරිමි ළමයෙක්, කුඩා ගැහැණු ළමයෙකු බිල්ඩින් බ්ලොක්ස් යොදා ගෙන ගොඩනැඟූ මන්දිරයකට තට්ටු කරන ආකාරයයි. "ආපසු" යැයි සඳහන් කරමින් මාතෘකාව දිස්වී අනෙක් අතට ක්‍රියාව නැවත සිදු කර එම හේතුවෙන් මන්දිරය ඔහුගේ ප්‍රහාරය යටතේ නැවත ඍජු වේ.

ඉදිරියට චලිත වීමේ ප්‍රතිවිරුද්ධ රාමුවෙන් රාමුව ආපසු මුද්‍රණය කිරීම මඟින් "සෙ‍සිල් හෙප්වර්ත්" මෙම ශිල්ප ක්‍රමය වැඩිදුර ගෙනයන ලදී. එම නිසා මූලික ක්‍රියාව ආපසු කිරීමේ මුද්‍රණයක් නිපදවීය. මෙය සිදු කිරීම සඳහා ඔහු විසින් විශේෂිත කාච මාර්ගයෙන් එම ප්‍රමාණයේම පින්තූරයක් ලබාදෙන ප්‍රක්ෂේපණයක් කැමරාවෙහි දොරටුවට ප්‍රක්ෂිත විශේෂිත යන්ත්‍රයක් නිපදවන ලදී. මෙම සැකසුම භාවිතයට පැමිණියේ "ප්‍රක්ෂේපණ මුද්‍රණ යන්ත්‍රය" නමින් හා අවසානයෙහි "ප්‍රකාශ මුද්‍රණ යන්ත්‍ර" නමිනි. මේවා යොදා ගනිමින් හෙප් වර්ත්  "නාන අය" (The Bathers) නමින් 1900 දී සිනමා පටයක් නිපදවීය. එහි නාන අය ඇඳුම් උනා තබා ජලයට පැමිණීම දිස් වන්නේ ජල උල්පතක් ආපස්සට දිස්වීමක් හා ඇඳුම් මායාවක් ආකාරයෙන් ඔවුන්ගේ සිරුරු දෙසට නැවත පියඹා ඒමයි.

1900 කාලයෙහි වෙනස් ආකාරවල වේගයෙන් යුත් කැමරා භාවිතයට පැමිණියේය. රොබට් පෝල්ගේ "On a run away motor car through" පිකඩලි සර්කස් (1899) නිපදවිම සඳහා කැමරාව ඉතා සෙමින් මාරැ කරන ලදී. එම නිසා සාමාන්‍ය තත්පරයට රාමු 16 කදී ප්‍රක්‍ෂේපණය කරන විට දර්ශණය ඉතා වේගයෙන් ගමන් කරන ආකාරය දිස් විය. සෙසිල් හෙප්වර්ත් මෙහි විරුද්ධ බලපෑම "ද ඉන්දියන් චෙප්" හා "ද සෙඩ්ලිට්ස් පවුඩර්" (1901) සිනමා චිත්‍රපට නිපදවීමට යොදා ගන්නා ලදී. එහිදී රතු ඉන්දියානු නාවිකයින් සිරි සිරි හඬ නඟන උදරයට යොදා ගන්නා ඹෟෂධ ගොඩක් ආහාරයට ගනී. එය උදරය දීර්ඝ ලෙස විශාල වීමට හේතු වේ. ඔහු බැලුමක් ආකාරයෙන් වටේට පැණීම කැමරාව තත්පරයට රාමු 16 කට වඩා වේගවත්ව කරකැවීම මඟින් පෙන්නුම් කරන ලදී. "මන්ද චලිතය" නමින් හඳුන්වනු ලබන්නේ මෙම බලපෑමයි.

1906 සිට 1914 කාලවකවානුව - සිනමා ඉතිහාසය සජීවීකරණය භාවිතය

තනි රූපරාමුවක සජීවිකරණය පළමු වරට භාවිතා වුයේ 1907 දී එඞ්වින් .එස් . පෝටර් ගේ 'ද ටෙඩි බෙයාර්ස් ' සහ ජේ. සුටුවර්ට් බැලැක්ටන්ගේ 'වර්ක් මේඞ් ඊස් ' යන සිනමා පටවලය. පසුව ටික කලක් ඇතුළත යුරෝපය තුළ මෙම ක‍්‍රමවේදය ව්‍යාප්ත විය. 'පාතේ සමාගම අනුරු භාවිතයෙන් සජීවීකරණ කටයුතු කිරීමට සමත් විය. මෙම සජීවීකරණ කටයුතු ඔවුන් 1908 දී නිපද වූ 'ස්කොල්ප්චර් මොඩර්න් ' නම් චිත‍්‍රපටයේ දැක ගත හැකිවිය. ප්‍රංශයේ භාවිතා වූ සිතුවම් ආශ‍්‍රයෙන් නිර්මාණය කළ සජීවිකරණයන් 'ෆැන්ටස්මැගෝර් ' නම් චිත‍්‍රපටයේද තවත් චිත‍්‍රපට රාශියකද දැක ගත හැක. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සජීවීකරණයන් මඩාත් ප‍්‍රචලිත වූයේ කාටුන් චිත‍්‍ර ශිල්පියකු වූ 'වින්සර් මැක්කේ ' විසින් භාවිතා කළ සජීවීකරණ සිතුවම් නිසාය.

1895 සිට 1906 දක්වා සිනමා කර්මාන්තය

1896 වන විට එවකට භාවිතයට ගැනුණු කයිනෙටොස්කෝපය අභාවයට යමින් පැවති අතර විශාල පිරිසකට එකට සිට චිත‍්‍රපට නැරඹිය හැකි ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍රයක (ප්‍රොජෙක්ටරයක්) අවශ්‍යතාව මතුවිය. ඒ අනුව එඞ්සන් ආයතනය ආර්මට් සහ ජෙන්කින්ස් විසින් නිපදවන ලද ප්‍රොජෙක්ටර් වර්ගයක් හඳුන්වා දීමට කටයුතු කළේය. එය මුලදී 'ෆැන්ටස්කෝප් ' ලෙස හැඳින්වූ අතර පසුව 'විටාස්කෝප්' ලෙස නම් කරන ලදී මෙම හඳුන්වා දීමත් සමඟ විවිධ වර්ගයේ ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍ර නිපදවූ අතර ඒවා මිලිමීටර් 480 චිත‍්‍රපට පෙන්වීම සඳහා සැකසු ඒවා විය.
	ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ වූ 'ඇමෙරිකන් මියුටස්කොප් ' නම් සමාගම වඩා සාර්ථක ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍ර වර්ගයක් නිපදවීම කටයුතු කළ අතර එය හැඳින්වූයේ 'මියුටස්කෝපය' යන නමිනි. මෙය මිලිමීටර් 70 චිත‍්‍රපට පෙන්වීම සඳහා නිපදවා තිබිණ. මීට අමතරව එම ආයතනය මඟින්ම 'බයෝ ග‍්‍රාෆ් ' නම් තවත් ප‍්‍රජෙක්ටර් වර්ගයක් නිපදවුණු අතර එය පොසිටිව් පට භාවිතයෙන් සිනමා පටය ප‍්‍රදර්ශණයේලා සමත් එකක් විය.
	ප‍්‍රංශයේ 'ලූම්රේ ' ආයතනය 1896 - 1906 කාලවකවානුවේ ලෝකය පුරා මහත් ප‍්‍රසිද්ධයක් ඉසිලූ සිනමා ආයතනයකි. එමඟින් ලොව පුරා  ඕනෑම රටකට කැමරා ශිල්පීන්, කැමරා උපකරණ සැපයීම, සිනමා පිටපත් කිරිමේ කටයුතු ආදී සේවාවන් සිදු කෙරිණ.
	1898 වන විට ප‍්‍රංශයේ සිටි වඩාත් විශාල වෘතන්ත චිත‍්‍රපට සංඛ්‍යාවන් නිෂ්පාදනය කළ නිෂ්පාදනකයා වුයේ ජෝර්ජස් මිලීස්ය. ලෝකයේ දිගු චිත‍්‍රපට නිපදවීමේ පුරෝගාමියා මොහුය. එවකට නිපදවනු මිනිත්තුවක ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට වෙනුවට ඊට වැනි ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට නිපදවීමේ පුරෝගාමීයා මොහුය. එවකට නිපදවුනු මිනිත්තුවක ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට වෙනුවට ඊට වැඩි ධාවන කාලයක් ඇති චිත‍්‍රපට නිපදවීම ඊට හේතුවිය.
	1900 දී චාර්ල්ස් පාතේ චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදනයට පිවිසියේ 'පාතේ ෆි‍්‍රයර්ස් ' නම් වෙළඳ නාමයන් සමඟය. 1905 වන විට ලෝකයේ විශාලතම චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදන සමාගම බවට ආයතනය පත්විය.
	එංගල්න්තය පුරාද චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදකයන් රැසක් බිහි වූ අතර සෙයිල් හෙප්වර්ක් ඒ ලා ප‍්‍රකටම අයෙකි. ඔහුගේ ආයතනය වසරක චිත‍්‍රපට 100 නිෂ්පාදනය කිරීමට සමත් විය.

1895 සිට 1906 කාලවකවානුව තුළ භාවිත වූ සිනමා තාක්‍ෂණය

මූල් වකවනු වල සිනමා කැමරාව බොහෝ විට ත‍්‍රිපාදකයන් වන සවිකර චලන වලින් තොර රූප රාමු පටිගත කිරීම සඳහා භාවිතා වු නමුත් කැමරා චලන අවශ්‍ය වූ අවස්ථාවලදී ඒ සඳහා වාහනයක් භාවිතා කරන ලදී. මෙවැනි චලන භාවිත වූ අවස්ථාවන් සිනමා ඉතිහාසයේ ප‍්‍රථමයෙන් සඳහන් වනුයේ 'ලූමිර් ' කැමරා ශිල්පියකු විසින් 1896 දී කැමරා ගතකළ දුම්රියක් ජෙරුසලමෙන් පිටත් වීමේ ජවනිකාවේදී සහ 1898 දී විවිධ සිනමා පට සඳහා කැමරාගත කළ චලනය වන දුම්රියන්ගේ ජවනිකාවන්හිදීය.
	1897 දී රොඩට් ඩබ්ලිව් පෝල් විසින් ප‍්‍රථම වරට ති‍්‍රපාදකයන් වන භ‍්‍රමණ වන කැමරා රඳවනයක් භාවිතා කර රූපගත කිරීම් කරන ලදී. මෙය භාවිතයෙන් වික්ටෝරියා මහ රැජිණයේ රිදි ජුබ්ලි උත්සව තුළදී සංස්කරණයෙන් තොරව එකම දර්ශණයක් ලෙස සියළු අවස්ථාවන් රූපගත කරන ලදී.
	චිත‍්‍රපට චිත‍්‍රාගාර බිහිවීම ඇරඹුණේ 1897 බිහි වූ ජෝර්ජස් මිලීස්ගේ චිත‍්‍රාගාරයේ සමඟය. මෙහි වීදුරු වහලක්ද වීදුරු බිත්ති තුනක්ද අන්තර්ගත විය. මෙම අන්තර්ගතය භාවිතයෙන් හෙවණැලි රහිත ආලෝකකරණය කිරීම් කරගැනිම පහසු වූ අතර ස්වභාවික හිරුඑලිය ද ආලෝකකරණය සඳහා භාවිතා විය.

1895 සිට 1906 දක්වා කාල වකවානුවේ සිනමා ප‍්‍රදර්ශණය

මූල් කාලයේ චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශණය කෙරුණේ වෙනත් උත්සව අතරතුර විශේෂ අවස්ථාවක වලදී පමණි. පසුව විවිධ තැන්හි ගොඩනඟන ලද ශාලා තුළද ජංගම ප‍්‍රදර්ශණ  කුටි  තුළඳ චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශණයට කටයුතු සැලසිණ. මෙසේ චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශකයක් ලෙස වෙනම වෘත්තිකයන් පිරිසක් බිහි වූ අතර චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදකයින් විසින් ඔවුනට ප‍්‍රදර්ශණය වෙනුවෙන් දීමනාවක් ගෙවනු ලැබීය.
	ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ දී නෙගට්ව් පටයේ අඩියක් සඳහා ශත 15 ද බි‍්‍රතාන්‍යයේදී අඩියක් සඳහා සිලිං එකක් ගෙවනු ලැබීය.
හස්ත වර්ණගත චිත‍්‍රපට සඳහා මෙම අගයන් දෙගුණයක් හෝ තෙගුණයක් විය. හස්ත වර්ණගත චිත‍්‍රපට යනු එඞ්සන්ගේ කයිනෙටස්කෝපය භාවිතයෙන් ප‍්‍රදර්ශණය කරන ලද අනිත් වර්ණගන්වන ලද චිත‍්‍රපටය.
	ඇමරිකානු මියුටස්කෝප්, බයෝග‍්‍රාෆ් වැනි සමාගම තම චිත‍්‍රපට ප‍්‍රදර්ශණය තමන් විසින්ම සිදුකරන ලද අතර කිසිවෙකුට ඒවා ප‍්‍රදර්ශණය සඳහා අයිතියක් ලබා නොදෙන ලදී. ලොව ප‍්‍රථම සිනමා ශාලාව වනුයේ පීටර්බර්ග් හි 1905 දී ගොඩනැගු 'ද නිකලොඞ්යොන් ' ශාලාවයි. මෙහි එක් වරක් දී මිනිත්තු කීපයක ධාවන කාලයක් සහිත චිත‍්‍රපට කිපයක් පැය එක හමාරක් කාලයක් පුරා ප‍්‍රදර්ශණය කළ අතර සතියක් පාසා එම චිත‍්‍රපට පෙළ වෙනස් කරනු ලැබීය. එතැන් පටන් මෙම ක‍්‍රමය අනුගමනය කළ බොහෝ ප‍්‍රදර්ශකයක් අතින් සිනමා ශාලා විශාල වශයෙන් ලොව බොහෝ රටවල ගොඩනැගෙන්නට විය.

1895 සිට 1906 කාලවකවානුව තුළ භාවිතා වූ සිනමා ප‍්‍රයෝග

එඞ්සන් ආයතනය මඟින් නිපදවන ලද ' ද එක්සිකියුෂන් ඔෆ් මේරි, ක්වීන් ඔෆ් ස්කොට්ස් ' නම් මිනිත්තුවක ධාවන කාලයක් සහිත චිත‍්‍රපටයේ රැජිණගේ හිස් ගසා දැමීමේ අවස්ථාවක් දැක්වේ . මෙහිදී විශේෂ ප‍්‍රයෝග අවශ්‍ය වූ අතර ඒ සඳහා කරන ලද්දේ පළමුව නළුවා දංගෙඩිය මත හිස තබා සිටින අවස්ථාව රූගත කර පසුව කැමරාව මදකට ක‍්‍රියා විරහිත කොට හිස රහිතව සකස් කරන ලද අනුරුවක් දං ගෙඩිය අසල තබා නැවත කැමරාව කි‍්‍රයාත්මක කොට රූගත කිරීමයි. සංස්කරණයේදී අවස්ථා දෙක එක් කරන ලද විට ප්‍රේක්ෂකයාට විශ්වාසනිය අයුරින් දර්ශණය නිම වී තිබිණ.
	ජෝර්ජස් මිලීස් විසින් නිපදවන ලද 'ද වැන්ෂින්ග් ලේඞ්' නම් චිත‍්‍රපටය තුළ ද පෙර සඳහන් කරන ලද ලෙසම විශේෂ ප‍්‍රයෝග භාවිත වූයේ එහි කාන්තාවක් අතුරුදහන් වීමේ අවස්ථාවක් රූගත කිරීමට සිදු වූ නිසාය.
	ජී.ඒ. සමිත් විසින්ද විශේෂ ප‍්‍රයෝග තම සිනමා පට වලදී භාවිතා කරන ලද ඔහු භාවිත කළේ එකම නෙගටිව් පටය තුළ අවස්ථා දෙකකදී රූගත කරන ක‍්‍රමයකි. එනම් ඔහුගේ 'ද කෝසිකන් බ‍්‍රදර්ස් ' නම් සිනමා ලද්දේ මෙම ක‍්‍රමය භාවිතයෙන් නෙගට්වි පටය දෙවරක් නිරාවරණය කිරීම මඟිනි.
	මෙසේ එක දර්ශණයක් මත තවත් දර්ශණයක් රූගත කිරීම මඟින් විශේෂ ප‍්‍රයෝග උපදවා ගැනීම පසුව වඩා ජනප‍්‍රය වූ අතර ජෝර්ජස් මිලීස් 'ද කේවි ඔෆ් ද ඞීමන්ස් ', 'ද ට‍්‍රබල්සම් හෙඞ්ස් ' යන චිත‍්‍රපට සඳහා මෙම ක‍්‍රමය භාවිතා කළේය.

1895 සිට 1906 කාලවකවානුව සිනමා ඉතිහාසය වෙනත් විශේෂ ප‍්‍රයෝග

ජී.ඒ. සමිත් විසින් ගොඩනැගු තවත් විශේෂ ප‍්‍රයෝගයක් වුයේ ක‍්‍රියාව විරුද්ධ පසට ගෙනයාමේ ක‍්‍රමයකි. ඔහු මෙය සිදු කළේ එකම ජවනිකාව නැවත වරක් කැමරාව උඩ යට මාරුකොට රුගත කර පසුව එම නෙගට්ව් පටය පළමු පටයට සම්බන්ධ කිරීම මඟිනි. 'මිප්ස් ටොප්ස් ටර්වි' සහ 'ද  ඕක්වර්ඞ් සයික් පේන්ටර් ' නම් චිත‍්‍රපට වල මෙම ක‍්‍රමය භාවිත විය. 1900 ට පෙර නිපදවන ලද  ස්මිතිගේ 'ද හවුස් දැට් ජැක් බිල්ට්' නම් චිත‍්‍රපටයේද මෙවැනිම ජවනිකා අනතර්ගතය.
	සෙසිල් හෙප්වර්ත් මෙම ක‍්‍රමය තවදුරටත් වැඩිදියුණු කොට භාවිතා කළ අතර ඔහු කළේ නෙගටිව් පටය ඉදිරිපස චලන සහ පිටුපස චලන ලෙෂ කොටසින් කොටස් පිටපත් කිරීම මඟින් මෙය සිදු කිරීමයි. ඔහු මේ සඳහා විශේෂිත පිටපත් කිරීමේ උපකරණයක් නිපදවුයේය. මෙය 'ප්‍රොජෙක්ෂන් පි‍්‍රන්ටර් ' ලෙසද 'ඔප්ට්කල් පි‍්‍රන්ටර්ස් ' ලෙස ද හැඳින්විණි. 1900 දී හෙප්වර්ත් 'ද බේදර්ස් ' නම් චිත‍්‍රපටය නිපදවුයේ මෙම යන්ත‍්‍රය භාවිතයෙනි.
	1900 වකවානුවේ දී විවිධ කැමරා ද්වාර වේගද භාවිතා වුයේය.
රොබට් පෝල්ගේ 'ඔන් අ රන් අවේ මෝටර් කාර් තෘ පිකාඩිලි සර්කස් ' නම් චිත‍්‍රපටයේ මෙය භාවිතා විය. එහිදී කැමරා ද්වාර සෙමින් චලනය වූ අතර තත්පරයට රූපරාමු 16ක ප‍්‍රක්ෂේපණ යන්ත‍්‍රයකින් එය ප‍්‍රදර්ශණය කිරීමේ දී වඩා වැඩි වේගයකින් රූප රාමු චලනය වන බව පෙනිණ. සෙසිල් හෙප්වර්ත් මෙයට විරුද්ධ ප‍්‍රයෝග එනම් රූපරාමු චලනය සෙමින් සිදුවීමේ ක‍්‍රමය සොයාගත් අතර එය ඔහුගේ 'ද ඉන්දියන් චෙෆ් ඇන්ඩි ද සීඞ්ලට්ස් පවුඩර් ' නම් සිනමා පටයේ දී භාවිතා කළේය. අද භාවිතවන 'ස්ලෝ මෝෂන් ' නැතිනම් අඩු චලන ප‍්‍රයෝග ආරම්භ වුයේ මෙසේය.

1895 සිට 1906 කාල වකවානුව - වෘතාන්ත චිත‍්‍රපට නිෂ්පාදනය

ප‍්‍රථම වරට එක් රූප රාමුවකට වඩා වැඩි රූප රාමු සංඛ්‍යාවක් සහිතව නිපදවූ චිත‍්‍රපට වුයේ ක්‍රිස්තුස් වහන්සේගේ ජීවීතය අළලා එවකට නිපදවූ චිත්‍රපටයන්ය. මින් පළමුවැන්න 1897 දී නිපදවීය. මෙම චිත‍්‍රපට එක දිගට නොකඩවා පෙන්වූ එවා නොවන අතර දේශන, ගීතිකාවන් ආදිය අතර තුරදී විටින් විට දර්ශණය ප‍්‍රදර්ශණය කරන ලදී.
	1897 දී ජොර්ජස් මිලීස් විසින් ග්‍රීසිය සහ තුර්කිය අතර පැවති සංග‍්‍රාමය අළලා නිපදවූ චිත‍්‍රපටය ද මෙවැනිම රූපරාමු රුසක් සහිත විය. 1899 දී ඔහු විසින් නිපද වූ බහුරුපරාමු චිත්‍රපට වඩාත් දිගු ධාවන කාලයක් සහිත ඒවා විය. මිලීස් නිපදවූ 'සින්ඩෙරල්ලා' චිත‍්‍රපටයේ සිට ඔහු සංස්කරණයේදී රූපරාමුවෙන් රාමුවට මාරුවීමේදී දියවී යැමේ ප්‍රයෝගයක් භාවිතා කළේය. නමුත් මින් කතා සන්දර්භයට හානි පැමිණුනු අතර පේක්‍ෂකයා හට කතාන්තරය තේරුම් ගැනීමේ අපහසුතා මතුවිය.

චිත‍්‍රපට අඛණ්ඩතාවය නම් ක‍්‍රමයේ බිහිවී

අදවන විට චිත්‍රපටයක රූපරාමු අතර ශබ්දය අතර කාලය අතර පවතින අඛණ්ඩතාවය සිනමාවේ අනවශ්‍ය අංගයක් බවට පත්ව ඇත. 1902 වකවානුවේදී දිගු වෘතාන්ත චිත‍්‍රපට නිපදවීමට යොමුවූ එඞ්වින් එස්. පෝටර් ඔහුගේ සෑම චිත‍්‍රපට රුපරාමුවක් අතරම දිය වී යැමේ ක‍්‍රමවේදයන් භාවිතා කළේය. එනම් එක් රුපරාමුවක් ක්‍රමයෙන් සෙමින් අතුරුදන් වන අතර අනෙක් රූපරාමුව ඒ සමඟම ක්‍රමයෙන් සෙමින් මතු වී එයි. ජෝර්ජස් මිලිස් සහ 'පාතේ සමාගමද මෙම ක්‍රමවේදයම භාවිතා කළහ.
	1902 දී නිපදවුණු ජොර්ජස් මිලීස්ගේ 'අට්‍්‍රස් ටූ ද මුත් ' නම් දිගු චිත‍්‍රපටය ලැබු ජනප්‍රියතාවය සමඟම තව තවත් දිගු චිත්‍රපට බිහි වූ අතර මේවායේ එකිනෙකට වෙනස් රූප රාමු රැසක් එකට බද්ධ වී තිබිණ. උදාහරණයක් ලෙස ජේමිස් විලියම්සන්ගේ 'ස්ටොප් තීෆ් ' නම් චිත‍්‍රපටයෙ මස් වෙළෙන්දෙක්ගෙ න්  මස් කැබැල්ලක් සොරාගැනීම, ඔහු සහ බල්ලන් පිරිසක් සොරා පසු පස හඹා යාම, සොරා බල්ලන්ට හසුවීම ලෙස රූප රාමු තුනක් විය. මෙම අවධියේ නිපදවුණු බොහෝ චිත‍්‍රපට මෙසේ එකෙක් පසු පස අනෙක ලූහුබැඳ යාමක් දැක්වෙන චිත‍්‍රපට වූ නිසා ඒවා 'චේස් ' චිත‍්‍රපට ලෙස හැඳින්විණ.
	1963 වකවානුව තුළදී ද 'චේස් ' චිත‍්‍රපට රුසක් බිහිවූ අතර ' ද පික්පොකට් ', 'ඩෙයාර්න්ග් ඬේලයිට් ' , 'ඩෙස්පරේට් පෝචින්ග් අෆ්රේ ' මෙවැනි චිත‍්‍රපට විය. මෙම වකවානුවේ බිහි වූ 'ද ගේ‍්‍රට් ටේ‍්‍රන් රොබරි ' නමැති චිත‍්‍රපටයේ වූ කාලය අතර අඛණ්ඩතාවය වඩා කතාබහට ලක් විය. මෙසේ විවිධ පර්යේෂණ හරහා විවිධ සිනමාකරුවන් විසින් වඩා උචිත අඛණ්ඩතා විධික‍්‍රම සිනමාවට හඳුන්වාදෙනු ලැබීය.

1906 සිට 1914 කාලවාකවනුව සිනමා ඉතිහාසය - අතීතලෝකන ගොඩනැගීම.

බොහෝ වෘතාන්ත චිත‍්‍රපටවලදී අතීතාවලෝකනයන් ඇතුළත් වේ. අතීතානලෝකනය යනු වර්තමානයේ සිදුවීමක සිට අතීත සිදුවීමකට යාමයි. නැවත එම අතීත සිදුවීම අවසන් වු විට වර්තමානයටම එනු ලබයි. අතීතයේදී මෙය බොහෝ විට චිත‍්‍රපටයේ එන චරිතයක අතීතය පිළිබඳ සිහින දැකිමක් ලෙස ඉදිරිපත් විණි. 1901 දී 'පාතේ ' සමාගම නිපද වු 'ද ස්ටෝරි ඔෆ් අ ක‍්‍රයිම් ' නම් චිත‍්‍රපටයේ එවැනි ජවනිකා අඩංගු විය. නමුත් ප‍්‍රථම වරට අතීතාවලෝකනයක් සහිතව ඉදිරිපත් කළ චිත‍්‍රපටය ලෙස සැලකෙන්නේ ' වීටාග‍්‍රාෆ් ' නිපදවු 'නැපෝලියන් මැන් ඔෆ්ඩෙස්ටිනි' නම් චිත‍්‍රපටයයි. එය 1909 දී නිපදවන ලද්දකි. ඉන්පසු වර්ෂ වලිදී, මෙම ක‍්‍රමය චරිතයක් තම අතීත සිදු විම් ප්‍රේක්ෂකයාට පහදා දීම ලෙස චිත්‍රපටවල භාවිතවිය. ලූගි මැගීගෝ 'ගෝල්ඩන් වෙනඩින් ' (1911) සහ එඞ්සන් සමාගමේ 'ද පාසර් ' (1912) නම් චිත‍්‍රපට දෙකෙහි මෙය සිදු කෙරිණ.

සටහන්

1895 සිට 1906 දක්වා සිනමා ඉතිහාසය - වෙනත් විශේෂිත ශිල්ප ක්‍රම


An Ctenium canescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni George Bentham. An Ctenium canescens in nahilalakip ha genus nga Ctenium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ctenium

Ctenium canescens


Alí Sayyad Shirazí (en persa علی صياد شیرازی tr.) (Kabud Gonbad, 13 de junio de 1944 – Teherán, 10 de abril de 1999) fue un militar iraní que llegó a ser jefe del Estado Mayor de las Fuerzas Armadas de su país durante la Guerra Irán-Irak (1980-1988) contra Irak. Fue asesinado en 1999. Tuvo un rol central en suprimir una revuelta en la provincial del Kurdistán iraní.

Biografía
Shirazí nació en Kabud Gonbad el 13 de junio de 1944. Su padre era un oficial comisionado en el ejército lo que lo motivó a convertirse en cadete en 1964; fue asignado como teniente segundo en la artillería y en 1974 fue enviado a Estados Unidos para instruirse y educarse. Regresó a su país donde se manifestó contra el Sha Mohammad Reza Pahlevi y apoyó la Revolución iraní de 1979, por consiguiente fue despedido de su comisión y encarcelado por el Sha. Tras la revolución sirvió en los Cuerpos de la Guardia Revolucionaria Islámica (CGRI) y ascendió a general.

Guerra Irán-Irak

Durante la Guerra Irán-Irak Sayad Shirazi fue uno de los más importantes generales de Irán. En 1981 el ayatolá Jomeini lo fijó como comandante de la CGRI. En 1982 se propuso hacerse famoso por lo que llevó a los soldados Pasdarán (soldados de la CGRI) y de la milicia Basij en la Operación Victoria Innegable, que fue la primera vez que Irán era capaz de vencer a Irak en una gran batalla, en la que Irán quebró las "impenetrables" líneas de defensa iraquíes y los expulsó del área de Dezful-Shush, esta operación fue considerada por muchos como el punto crucial de la guerra. Durante el intento iraní para tomar Basora con la Operación Ramadán Shirazí dijo: "Continuaremos en guerra hasta que Saddam Hussein sea derrocado para poder orar en Karbala y Jerusalén". En 1988 el Moyahedín-e Jalq (MEK) con la ayuda de Hussein atacó el oeste de Irán y combatieron contra las fuerzas iraníes por Kermanshah. Irán respondió con la contraofensiva Operación Mersad, que lideró Ali Sayyad Shirazí y al año siguiente fue distinguido con la medalla Fath («conquista» en persa y árabe).

Asesinato
El 10 de abril de 1999, a las  hora local, fue asesinado en la capital Teherán, en su casa cuando se dirigía al trabajo. El MEK se responsabilizó del crimen afirmando que era en venganza por destruir a este grupo terrorista en la Operación Mersad. El ayatolá y jefe del estado Seyyed Alí Jameneí, en su mensaje sobre el martirio de Shirazi, dijo: El fervoroso y valiente comandante del ejército islámico y devoto soldado de la religión y el sagrado Corán llegó a ser martirizado por las manos de los criminales, sangrientos y desgraciados hipócritas. Esta no es la primera ni la última vez en la que un fervoroso y amante de las ideas de la fe divina ha sido martirizado por las sucias, criminales y corruptas manos de ciertos mercenarios que solamente viven al servicio de los enemigos del islam. Las llanuras calientes de Juzestán y las altas montañas de Kurdistán han sido testigos de la preparación y devoción del valiente y determinado hombre quien escribió numerosas memorias de su coraje y sacrificio durante los 8 años del período de la Defensa Santa. El expresidente iraní Seyyed Mohammad Jatamí lo describió como «un comandante del islam e hijo honorable de Irán».

Legado
Muchas calles y edificios tienen su nombre, incluidos el Hotel Sayyad Shirazí, de 5 estrellas en Mashhad y la autovía urbana Sayyad Shirazí en Teherán.

Referencias

 En.wikipedia.org
 Asesinato de Sayyad Shirazí (en inglés)
 Ali Sayad Shirazí (en inglés)
 Hotel Sayyad Shirazí (en inglés)
 Autovía Sayyad Shirazí (en inglés)

Enlaces externos
 El sitio oficial de la Defensa Santa – Guerra Irán-Irak 1980-88 (en inglés)

Militares de Irán
Militares asesinados de Irán
Chiitas
Iraníes del siglo XX
Personas de la provincia de Jorasán Razaví
Fallecidos en Teherán

Alí Sayyad Shirazí