ඉමෛකා නොඩිගල් () යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ නයන්තාරා, අතර්වා, රාශි ඛන්නා, සහ අනුරාග් කාශ්‍යප් ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන 2018 ඉන්දියානු දෙමළ-භාෂා මනෝවිද්‍යා සංත්‍රාස චිත්‍රපටයකි. මෙම චිත්‍රපටය රචනා සහ අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ ආර්. අජෙයි ඥානමුත්තු විසිනි. එහි සංගීත නිමැවුම හිප්හොප් තමිළා විසින් ද, සිනෙමාරූපණය ආර්. ඩී. රාජසේඛර් විසින් ද, සංස්කරණය භුවන් ශ්‍රීනිවාසන් විසින් ද, සහ නිෂ්පාදනය සී. ජේ. ජයකුමාර් විසින් ද සිදුකරන ලදී. බුද්ධිමත් සීබීඅයි නිලධාරියකු විසින් ඝාතකයකු හඳුනාගන්නා අයුරු නිරූපිත මෙම චිත්‍රපටය 2018 අගෝස්තු 30 දින මුදාහැරිණි.

ආශ්‍රේයයන්

ඉමෛකා නොඩිගල්


Lev Dmitrievič Muhin (rus. Лев Дмитриевич Мухин) (Konstantinovsk, Rusija, 15. listopada 1936. – Rostov na Donu, Rusija, 25. travnja 1977.) je pokojni sovjetski boksač u teškoj kategoriji. Natjecao se u amaterskom boksu te je osvojio srebro na Olimpijadi u Melbourneu 1956.

Karijera
Muhin je počeo trenirati boks 1951. u dobi od 15 godina te je uskoro osvojio dva sovjetska juniorska prvenstva u teškoj kategoriji (1953. i 1954.). Tijekom 1955. bio je srebrni kao i godinu potom. Njegov jedini međunarodni nastup bile su Olimpijske igre 1956. U pohodu do finala, Muhin je sve svoje protivnike nokautirao (iako je i sam bio u knock downu u prvom kolu protiv Bugara Lozanova i u polufinalu protiv Talijana Bozzana). Ipak, u finalu je slavio američki protivnik i kasniji svjetski prvak Pete Rademacher.

Zbog sportskih uspjeha dodijeljeno mu je sovjetsko visoko odlikovanje.

Izvori

Vanjske poveznice
Profil Leva Muhina na Sports-reference.com

Ruski boksači
Sovjetski športaši

Lev Muhin


İbrahim Refik Saydam (8 Eylül 1881, İstanbul - 8 Temmuz 1942, İstanbul), Türk hekim ve siyasetçi. Türkiye Cumhuriyeti'nin 4. başbakanıdır.

Hayatı
8 Eylül 1881 tarihinde İstanbul'un Fatih ilçesinde, Çırçır Mahallesi'nde doğdu. Mahalle mektebinin ardından 1892 yılında Fatih Askeri Rüştiyesi'ne ve 1896 yılında İstanbul Kuleli Askeri İdadisi'ne girdi.

22 Ekim 1905 tarihinde Askeri Tıbbiye'den Tabip Yüzbaşı rütbesiyle mezun oldu. Üç yıl Gülhane Seririyatı'nda Embriyoloji ve Histoloji bölümlerinde çalıştı. 1910 yılında eğitim için yurt dışına gitti. Almanya'da Berlin askeri tıp akademisinde Brandenburg, Danzig, Spandau ve Charité'de eğitim gördü. Balkan Savaşı'nın çıkacağı belli olunca 1912 yılında İstanbul'a döndü.

Balkan Savaşı yılları
Balkan Savaşı'nda Antalya'da ve Çatalca cephesinde Kolera hastalığını önleyici çalışmalar yaptı. 1914 yılında atandığı sahra genel sağlık müfettiş muavinliği sırasında bakteriyoloji enstitüsünü örgütleyerek tifo, dizanteri, veba ve kolera aşılarının, tetanos ve dizanteri serumlarının burada üretilmesini ve I. Dünya Savaşı boyunca ordu ihtiyacının karşılanmasını sağladı. Salgın hastalıklarla mücadelesini Hasankale'de cephe hizmetinde sürdürdü.

Tifüse karşı hazırladığı aşı tıp literatürüne geçti ve I. Dünya Savaşı'nda Alman ordusunda ve Türk Kurtuluş Savaşı'nda kullanıldı.

Millî Mücadeleye katılması
1919 yılında 9. Ordu Sağlık Müfettiş Muavinliği görevi ile Mustafa Kemal Paşa'nın yanında Samsun'a çıktı. Erzurum'da Mustafa Kemal Paşa'nın karargâhı dağıtıldıktan sonra Erzurum askerî hastanesi bulaşıcı hastalıklar servisi şefliğine atandı. Fakat bu görevi kabul etmeyerek ordudan ayrıldı. Erzurum ve Sivas kongrelerine katıldı.

Siyaset yaşamı
1920 yılında TBMM'ye Doğubayazıt mebusu olarak seçildi. Aynı zamanda Millî Savunma Vekaleti'ne bağlı Sıhhiye Dairesi Başkanı olarak görev yaptı. TBMM'nin II. döneminden itibaren İstanbul mebusu olarak görev yaptı. 10 Mart 1921 tarihinde TBMM tarafından Sıhhiye ve Muavenet-i İçtimaiye Vekilliği görevine seçildi. Bu görevini 20 Aralık 1921 tarihine kadar sürdürdü.

Türkiye Cumhuriyeti'nin ilanından sonra 30 Ekim 1923 tarihinde 1. İsmet Paşa Hükûmeti'nde Sağlık Bakanı olarak görevlendirildi. Bu görevini 2. İsmet Paşa Hükûmeti'nde de 21 Kasım 1924 tarihine kadar sürdürdü. 4 Mart 1925 tarihinde 3. İsmet Paşa Hükûmeti'nde yeniden Sağlık Bakanlığı görevine atandı. Bu görevini 25 Ekim 1937 tarihine kadar sürdürdü.

Kesintilerle 14 yıl süren Sağlık Bakanlığı döneminde sağlık hizmetlerinin temellerini attı. 1924 yılında Ankara'da ve daha sonra Erzurum, Diyarbakır, Sivas ve diğer birçok ilde memleket hastaneleri, doğum ve çocuk bakım evleri açtı. Ayrıca bu konuda nitelikli eleman yetiştirilmesine önem vererek sağlık kursları, tıp öğrenci yurtları 1928 yılında Hıfzısıhha Enstitüsü ve Mektebi'ni, İstanbul ve Ankara'da veremle savaş dispanserlerini kurdu. Birçok aşı ve serum burada başarıyla üretildi. Tifo, tifüs, difteri, BCG, kolera, boğmaca, tetanos, kuduz aşıları seri üretime geçildi. 1940'ta Çin'e Kolera salgını için aşı ihraç edildi. 1928 yılında kurulan Hıfzısıhha Enstitüsü'nün aşı üretimi 1997 yılında durdurulmuş, 2011 yılında da Enstitü kapatılmıştır.

Refik Saydam döneminde sağlık alanında yapılan bir diğer önemli katkı da ülkenin sağlık envanterinin çıkarılmasıydı. Yaklaşık 2 yıl süren, örneklem yoluyla seçilmiş yüzlerce köyde yapılan tarama ve anketler neticesinde hazırlanan envanter ülkenin sağlık politikası oluşturabilmesinde çok önemli katkılar sağlamıştır.

Soyadı Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk tarafından "Saydam" soyadı verildi. 1931-1938 yılları arasında zaman zaman Millî Eğitim Bakanlığı ve Maliye Bakanlıklarına vekalet etti. Atatürk'ün ölümünden sonra İçişleri Bakanlığı, CHP Genel Sekreterliği, 15 yıl Kızılay Başkanlığı ve ayrıca 1939 yılının Ocak ayından ölümüne kadar Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı olarak görev yaptı.

Refik Saydam'ın başbakanlık dönemi, hem Türkiye hem de dünya açısından çok zorlu bir döneme denk gelmiştir. Dünya tarihinin gördüğü en büyük savaş olan 2. Dünya Savaşı başlamış, Türkiye bu savaşa fiilen girmemiş olsa bile iktisadi ve siyasi bakımdan etkilerini fazlasıyla hissetmiştir. Türkiye'nin tarafsızlığı siyaset dilinde "silahlı tarafsızlık" olarak tanımlanmaktadır ve bu tür bir tarafsızlık da her an baskına uğrayabileceğini göz önünde bulundurarak güçlü bir ordu beslemeyi gerektirmekteydi. Ankara'nın önünde ise bu ağır savunma giderlerini halkı bunaltmak pahasına alınacak çok sıkı ekonomik önlemlerle finanse etmekten başka çare yoktu.

2. Dünya Savaşı Yılları
2. Dünya Savaşı başlamadan hemen önce, 1938 yılında devletin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk vefat etmiş ve devlet başkanlığı görevini İsmet İnönü devralmıştır. Başbakanlık makamında da değişiklik yapılmış ve Celal Bayar yerine Refik Saydam göreve gelmiştir. Savaş başlarken 16 yaşında olan Türkiye Cumhuriyeti, sanayileşme, eğitim, demiryolları, elektrifikasyon gibi alanlarda atılımlar yapmaya başlamış olsa da üretiminin büyük kısmı halen tarım ürünlerinden oluşmaktaydı. Ayrıca 1929 Buhranı sonrasında tarım ürünlerindeki fiyat düşüşü paralelinde hem devletin gelirleri azalmış hem de nüfusun %75'ini oluşturan köylülerin halihazırda var olan geçim sıkıntısı daha da artmıştı. Üstelik savaş ihtimaline karşılık 1 milyon erkek askere alınmış, böylece hem üretim kaybı yaşanmış hem de askerlerin beslenmesi devlet bütçesi üzerindeki baskıyı arttırmıştı.

Cumhurbaşkanı İsmet İnönü ve Başbakan Refik Saydam, Türkiye'nin savaşa girmemesi konusunda fikir birliği içindeydi. Balkan Savaşlarını, 1. Dünya Savaşı'nı ve İstiklal Savaşı'nı yaşamış yönetim kadrosu hem savaşın zorluklarını çok iyi biliyor ve ondan korkuyor hem de ülkenin iktisadi ve askeri açıdan savaşa hazır olmadığını biliyorlardı. Bu çerçevede, Türkiye'nin stratejisi tarafsızlığını korumak olarak çizilmişti ancak olası bir saldırı ihtimaline yönelik olarak maliyeti yüksek de olsa her türlü önlemi almak mecburiyetinde kalmışlardı. Bu maliyetleri karşılarken halkın da sıkıntılarını hafifletebilmek adına bütçe denkliği, paranın değerinin korunması ve enflasyona mani olunması ana ilkeler olarak benimsenmişti. Bağımsızlık mücadelesini yaşamış yöneticiler için ülkenin iktisadi bağımsızlığı, siyasi bağımsızlığı sağlayabilmenin ana koşulu olarak görülüyordu. Ayrıca Halkçılık ilkesinin başarıyla uygulanabilmesi için Devletçilik ilkesinin daha duyarlı uygulanması gerektiği düşünülmüş ve bu nedenle ekonomiye devletin doğrudan müdahalesi arttırılmıştır.

Nitekim, dünyanın ve Türkiye'nin koşullarının çok zorlu olmasına rağmen Refik Saydam belirlediği ana ilkelerde başarılı olmuştur. Türkiye, fiilen savaşa girmemeyi başarmıştır. Refik Saydam'ın öldüğü 1942 yılına kadar bütçede denklik sağlanmış, Türk Lirası Avrupa para birimlerine kıyasla daha az değer kaybetmiş ve tüketim malları kıtlığı yaşanmasına rağmen fiyat istikrarı sağlanabilmiştir.

Refik Saydam, 8 Temmuz 1942 tarihinde İstanbul'a yaptığı inceleme gezisi sırasında ölmüştür. Sonrasında kurulan Şükrü Saraçoğlu Hükûmeti, iktisat politikasında hızla önemli değişiklikler yaptı. Daha çok özel sektörün girişimlerine ve piyasada oluşacak fiyat dengelerine bağlı bir politika izlemeye yöneldi. Buna bağlı olarak, enflasyonist akımlar güçlenmiş, tedavüldeki para artmış ve devleti olağanüstü gelir aramak zorunda bırakmıştır. Bu ihtiyaç da Varlık Vergisi uygulamasına yol açmıştır.

Refik Saydam'ın vefatı sonrasında ortaya çıkan bu geçiş, Türkiye Cumhuriyeti iktisat tarihinde, iktisadi sistemde farklılaşma olarak ilk ve asıl kırılma noktasını oluşturdu. Bu noktadan sonraki gelişmeler 1950 seçimlerini ve yeniden Celal Bayar'ın görüşleri önderliğinde sosyal ve iktisadi iktidarını gündeme getirecektir. O nedenle, Türkiye Cumhuriyeti'nin sosyal ve iktisadi anlayışında ilk temel kırılma noktası 1950 seçimleri değil, 1942 yılında Dr. Refik Saydam'ın ölümüdür.

Ölümü

3 Temmuz 1942 tarihinde trenle Ankara'dan İstanbul'a hareket etti. 7 Temmuz 1942 Çarşamba günü, öğleden önce vilâyete gelerek ithalât ve ihracat firma sahipleriyle görüştü. O gün, akşam yemeğini ilgili Bakanlık görevlilerinin ve Vali Lütfi Kırdar'ın da bulunduğu Taksim Gazinosu'nda yedi. Gece saat 21.20 sıralarında kaldığı Pera Palas Oteline gitmek üzere ayrılırken uğurlayanların ellerini sıktı. Neşeliydi. Bunda, meseleleri çözeceğine olan inancının da payı vardı. Yanındakilere: "İşte geldik gidiyoruz, şen olsun Halep şehri!" esprisini de yaptı.

Saat 23.30'da otele gelerek istirahata çekilen Refik Saydam, yaklaşık 15 dakika sonra saat 23.45'te kalp bölgesinde hissettiği şiddetli bir ağrı üzerine zili çalarak Özel Kalem Müdürü Hakkı Şükrü Bey'i sordurdu. Hakkı Şükrü Bey bir olağanüstülük olduğunu sezip hemen pijamasıyla Başbakan'ın odasına girdiğinde Refik Saydam, sakin ve her zamanki nezaketi içinde "Bana bir fenalık geldi, bir anjin nöbeti beni sıkıştırıyor. Bir doktor bulsak fena olmaz, fakat ortalığı telaşa vermeyin!" dedi.

Ölüm raporunda da belirtildiği gibi Refik Saydam, müdahale edilemeden öldü.

Refik Saydam'ın ölümü nedeniyle 8 Temmuz 1942 günü bütün Türkiye yas tuttu. Bayraklar yarıya indirildi. 9 Temmuz günü, cesedinin bulunduğu Beyoğlu İlkyardım Hastanesi'nde yapılan dinî merasimden sonra bayrağa sarılı tabutu, top arabasında, Taksim-İstiklâl Caddesi yoluyla Karaköy'den vapurla Haydarpaşa'ya getirildi. Özel bir trenle, saat 13.05'te Ankara'ya hareket etti. Cenazesi yol boyunca, gece ve gündüz, geçtiği bütün şehir ve kasabalarda hazin törenlerle karşılandı ve uğurlandı.

Cenazeyi taşıyan özel tren 10 Temmuz 1942 Cuma günü saat 09.00'da Ankara garına girdi. Hacı Bayram Camii'nde kılınan cenaze namazından sonra cenaze alayı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı önüne geldi. Burada yapılan törenden sonra, Cebeci Asri Mezarlığı'nda ebedi istirahatgâhına bırakıldı.

Kaynakça

1881 doğumlular
1942 yılında ölenler
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı askerleri
Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanları
TBMM 1. dönem Doğubayazıt milletvekilleri
TBMM 2. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 3. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 4. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 5. dönem İstanbul milletvekilleri
TBMM 6. dönem İstanbul milletvekilleri
Teşkilât-ı Mahsusa
Osmanlı karacı subayları
Mustafa Kemal'in Samsun'a çıkışı
Mekteb-i Tıbbiye-i Askeriye-i Şahane'de öğrenim görenler
Osmanlı askerî hekimler
Cumhuriyet Halk Partisi genel sekreterleri
Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedilenler
İstanbul milletvekilleri
Türkiye Cumhuriyeti Bakanları
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
Türk askerî hekimler
Kurtuluş Savaşı'nda Türkler

Refik Saydam


Veljko Stojnić (Sombor, 4 de fevereiro de 1999) é um ciclista profissional sérvio que corre para a equipa italiana Team Corratec-Selle Italia.

Palmarés

 2016
 Campeonato da Sérvia Contrarrelógio Júnior

 2017
 Campeonato da Sérvia Contrarrelógio Júnior
 Campeonato da Sérvia em Estrada Júnior

 2018
 Campeonato da Sérvia Contrarrelógio

 2019
 2.º no Campeonato da Sérvia Contrarrelógio
 2.º no Campeonato da Sérvia em Estrada

 2020
 Campeonato da Sérvia Contrarrelógio

 2021
 3.º no Campeonato da Sérvia em Estrada

 2022
 3.º no Campeonato da Sérvia Contrarrelógio
 1 etapa da Volta à Venezuela
 1 etapa do Tour de Guadalupe

Resultados em Grandes Voltas

—: não participaAb.: abandono

Referências

Ciclistas da Sérvia

Veljko Stojnić


Montgomery Slatkin (n. 1955 ) es un biólogo estadounidense, y profesor en la Universidad de California, Berkeley.
He is faculty of the Slatkin Research Group, in the Center for Theoretical Evolutionary Genomics.

Honores
 2000: Premio Sewall Wright

Miembro de
 Junta de Ciencias de la Santa Fe Institute.

Algunas publicaciones
 Douglas J. Futuyma, Montgomery Slatkin (eds) Coevolution, Sinauer Associates, 1983, ISBN 9780878932283

 Montgomery Slatkin (ed) Exploring evolutionary biology: readings from American scientist, Sinauer Associates, 1995, 305 pp. ISBN 9780878937646

Referencias

Enlaces externos
 Publicaciones seleccionadas 1998-2007

Biólogos de Estados Unidos del siglo XX
Profesores de la Universidad de California en Berkeley
Biólogos de Estados Unidos del siglo XXI

Montgomery Slatkin


Kvindernes 10000 meter under sommer-OL 2016 i Rio de Janiro blev holdt d. 12. august på Olympic Stadium.

Tidsoverigt
Alle tider er i brasiliansk tid (UTC−3).

Referencer

10000 meter løb (damer)
Kvindesport under OL

Atletik under sommer-OL 2016 - 10000 meter løb (damer)


දෝර්සා දෙරාඛ්ෂානි (; උපත 1998) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 2017 සැප්තැම්බර් සිට එක්සත් ජනපදය නියෝජනය කරන ඉරාන චෙස් ක්‍රීඩිකාවකි. 2016දී ඇයට වුමන් ග්‍රෑන්ඩ්මාස්ටර් සහ ඉන්ටර්නැෂනල් මාස්ටර් යන සන්නාම ප්‍රදානය කෙරිණි.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

1998 උපත්
ජීවත්වන්නෝ

දෝර්සා දෙරාඛ්ෂානි


Șoferul este conducătorul unui autovehicul (automobil, autocamion, autobuz) ce are ca mijloc de propulsie motor cu ardere internă sau electric, având responsabilitatea de a respecta legislația codului rutier pe drumurile publice.

Legături externe

Ocupații în transport
Transporturi rutiere

Șofer


إن غار، هي إحدى بلديات ولاية عين صالح عاصمة لـ دائرة إن غار. يبلغ عدد سكانها 8059، وهو ما يعطيها سبعة مقاعد في المجلس الشعبي البلدي. رمزها البريدي هو 11210 ورمز لها البلدية 1103.

طوارق
بلديات ولاية عين صالح

إن غار


Cornish Yarg oder nur Yarg ist ein halbfester Schnittkäse aus pasteurisierter Kuhmilch, der seit den frühen 1980er Jahren auf verschiedenen Farmen in Cornwall hergestellt wurde, seit einigen Jahren jedoch ausschließlich auf der Lynher Dairy in der Nähe von Truro produziert wird. Entwickelt wurde der Käse, der in der Tradition sehr alter Käsesorten wie des Caerphilly und des Wensleydale steht, von der Farmerfamilie Gray, die allerdings nur für den Hausbedarf und Hofverkauf produzierte. Sie verkaufte die Rezeptur an die benachbarte Farmerfamilie Horrell, die mit dem Aufbau einer modernen Käserei begann und den Käse bald überregional vermarktete. Heute ist die Käserei im Besitz der Familie Mead. Die Milch stammt von einer Herde von etwa 500 Holsteiner Kühen in die nach und nach andere Rassen, vor allem Jersey and Ayrshire eingekreuzt wurden. Die Besonderheit dieses Käses ist seine Ummantelung mit Brennnesselblättern.

Der keltisch klingende Name Yarg ist bedeutungslos. Er wurde von den Horrells kreiert, die damit auch die wahren Entwickler dieses Käses ehrten, denn Yarg entspricht dem rückwärts geschriebenen Gray.

Herstellung
Der Yarg wird aus pasteurisierter Kuhmilch der eigenen Herde hergestellt. Die Kühe grasen während des gesamten Jahres auf den Weideflächen, im Winter wird mit Heu zugefüttert. Silage wird nicht verwendet.

Die Herstellung gleicht weitgehend der eines Caerphilly. Der Bruch wird gemahlen in etwa 9 Pfund schwere Laibe gepresst, 24 Stunden in Salzlake gelegt und danach 48 Stunden zum Abtrocknen luftig ausgelegt. Danach werden die sterilisierten Brennnesselblätter konzentrisch von innen nach außen aufgelegt und die Laibe anfangs mehrmals mit einer Weißschimmelkultur besprüht. Seine Verkaufsreife erreicht der Käse nach 3–6 Wochen.

Charakteristik
Die Laibe des Yarg haben etwa einen Durchmesser von 28 cm, eine Höhe von 9 cm und wiegen je nach Reifegrad etwas mehr als 3 kg. Die essbare, weiche Rinde ist graugrün, vor allem an den Rändern der Brennnesselblätter vom Schimmel weiß gerandet. Der Teig ist unter der Rinde cremig gelblich und bei jungen Yargs zur Mitte hin weißlicher und von etwas krümeliger Struktur. Bei zunehmender Reife wird der Teig intensiver gelblich und cremiger. Der Fettgehalt des Käses liegt bei etwa 45 %.

Ausgereifte Cornish Yarg sind milde, sehr ausbalancierte Käse ohne vordergründige Geschmacksnuance. Der Brennnesselgeschmack ist spürbar, aber nicht aufdringlich. Sehr junge Käse können unausgewogen und scharf sein.

Der Yarg weist ausgezeichnete Schmelzeigenschaften aus, sodass er sich für Nudelgerichte, als Pizza oder Baguettebelag oder als Gratinkäse hervorragend eignet.

Sonstiges
Außer dem mit Brennnesselblättern ummantelten klassischen Yarg kommt noch ein Garlic Yarg in den Handel. Dieser ist mit Bärlauchblättern bedeckt und weist eine dezente Knoblauchnote auf.

Der Cornish Yarg zählt heute im Vereinigten Königreich zu den bekannteren Käsesorten. Er wird weltweit exportiert und gewinnt vor allem in den USA zunehmend an Beliebtheit. Die Jahresproduktion liegt zurzeit bei etwa 200 Tonnen.

Einzelnachweise

Literatur
 Juliet Harbutt (Hrsg.): Käse der Welt. Dorling Kindersley 2011. S. 298 und 299. ISBN 978-3-8310-1733-1

Englischer Käse
Cornwall

Cornish Yarg


فوهات أركنو  هي زوج من الفوهات الصدمية المتآكلة ويقع على بعد نحو 700 كيلومترا غرب جبل أركنو في حوض الكفرة في ليبيا. يبلغ قطرهما 10 كيلومترات و6.8 كيلومتر.
يعتقد أن الفوهتين تشكلتا معا اثر اصطدام قوي أو ما يطلق عليه في الإنكليزية "Impact event" منذ ما لا يقل عن 140 مليون سنة خلت (في العصر الجوراسي أو ماقبله).

مراجع

وصلات خارجية
 Earth Impact Database
 Satellite image of the region (من خرائط غوغل)

الصحراء الكبرى
فوهات صدمية جوراسية
فوهات صدمية في ليبيا

فوهات أركنو


Malachy Hitchins (1741-1809) est un astronome et un religieux anglais.

Biographie
Fils de Thomas Hitchins, il est né à Little Trevince, Gwennap, Cornouailles, et est baptisé le 18 mai 1741. Thomas Martyn, compilateur d'une carte de Cornouailles, est un oncle et  un cousin. Selon son ami Richard Polwhele, Hitchins, lorsqu'il est jeune, travaille comme mineur, puis se rend à Exeter pour aider Benjamin Donn avec sa carte (1765) du Devon ; en 1761, il apporte des réponses mathématiques au Ladies' Diary . En décembre 1762, il vit à Bideford.

Le 10 octobre 1763, Hitchins s'inscrit à l'Exeter College d'Oxford. Polwhele dit que les frais de ses études universitaires sont pris en charge par sa femme. Cependant, Hitchins n'obtient son diplôme de BA que le 27 février 1781 et en 1785, il est incorporé au St John's College de Cambridge, où il obtient son diplôme de maîtrise la même année  .

En 1767, Hitchins obtient une introduction auprès de Nevil Maskelyne et entre à l'Observatoire royal de Greenwich. Pendant un certain temps, il y vit et, au cours de l'année 1769, il observe des étoiles, des planètes et le transit de Vénus. En 1768, Hitchins devient comparateur et, à ce titre, vérifie les calculs de l'Almanach nautique, travail qu'il accomplit pour le reste de sa vie. Alors qu'il est à Greenwich, il entre dans les ordres sacrés, et se déplaçant à Exeter est pendant une courte période vicaire de Hennock. Le 6 novembre 1775, l'évêque Frédéric Keppel le présente au presbytère de St Hilary, Cornouailles, et le 23 mai 1785 à celui de Gwinear.

Hitchins poursuit ses deux carrières jusqu'à sa mort, qui a eu lieu le 28 mars 1809 à St Hilary. Il est inhumé dans l'église paroissiale.

Hitchins aide à Richard Polwhele dans son Histoire de Cornouailles. Il publie des contributions au registre annuel, aux transactions philosophiques et à Archæologia .

Famille
Hitchins épouse Joanna Hawkins le 10 janvier 1764 à Buckland Brewer, Devon, et ils ont quatre fils. L'aîné, Richard Hawkins Hitchins (1764–1827), est membre de l'Exeter College d'Oxford et recteur de Baverstock dans le Wiltshire. Le plus jeune, Fortescue Hitchins (1784-1814), né à St Hilary le 22 février 1784, devient avocat à St Ives, Cornwall et meurt à Marazion le  avril 1814. Il publie  :

 Visions de la mémoire et autres poèmes, Plymouth, 1803.
 The Seashore, with other Poems, Sherborne, 1810.
 Les larmes de Cornubia ; un poème, Sherborne, 1812.

Il compile du matériel pour une histoire de Cornouailles, qui après sa mort est éditée par Samuel Drew et publiée en 1824 .

Références

Étudiant de St John's College (Cambridge)
Astronome anglais du XVIIIe siècle
Décès en mars 1809
Naissance en mai 1741
Naissance en Cornouailles
Décès en Cornouailles
Membre du clergé anglican
Décès à 67 ans
Personnalité anglicane du XVIIIe siècle
Personnalité anglicane du XIXe siècle

Malachy Hitchins


برينتوود  هي إحدى مدن مقاطعة كونترا كوستا، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 21 يناير، 1948.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لبرينتوود في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان برينتوود 23,302 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 7,497 أسرة وعدد العائلات 6,127 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 7,788 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 73.82% من البيض و2.48% من الأمريكيين الأفارقة و0.61% من الأمريكيين الأصليين و2.86% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.31% من سكان جزر المحيط الهادئ و14.54% من الأعراق الأخرى و5.38% من عرقين مختلطين أو أكثر و28.17% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 7,497 أسرة كانت نسبة 50.9% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 69.4% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 8.3% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 4% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 18.3% من غير العائلات. تألفت نسبة 14.4% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 6.5% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.10، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.43.

بلغ العمر الوسطي للسكان 32.7 عاماً. وكانت نسبة 32.8% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 6.8% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 33.4% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 17.3% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 9.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 97.2 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 96.6 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 69,198 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 75,753 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 56,405 دولارًا مقابل 40,239 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 24,909 دولارًا. وكانت نسبة 4.3% من العائلات ونسبة 5.8% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 7.6% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 6.5% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان برينتوود 51,481 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 16,494 أسرة وعدد العائلات 13,208 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 17,523 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 67.93% من البيض و6.58% من الأمريكيين الأفارقة و0.65% من الأمريكيين الأصليين و7.87% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.39% من سكان جزر المحيط الهادئ و9.64% من الأعراق الأخرى و6.94% من عرقين مختلطين أو أكثر و26.77% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 16,494 أسرة كانت نسبة 48.8% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 64% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11.1% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك،  بينما كانت نسبة 5% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 19.9% من غير العائلات. تألفت نسبة 15.9% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 8.2% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 3.11، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.47.

بلغ العمر الوسطي للسكان 35.6 عاماً. وكانت نسبة 31.2% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 7.5% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 27.2% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 22.7% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 11.4% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 48.5% ذكور و51.5% إناث.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لبرينتووود:

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1948
مدن منطقة خليج سان فرانسيسكو
مدن كاليفورنيا
تأسيسات سنة 1948 في كاليفورنيا

مدن في مقاطعة كونترا كوستا (كاليفورنيا)

برينتووود (كاليفورنيا)

برينتوود (كاليفورنيا)


Crkva sv. Jurja mučenika u selu Žeževici, Put Gospe, općina Šestanovac, predstavlja zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva sv. Jurja mučenika u Žeževici izgrađena je na uzvisini Orje, na srednjovjekovnom lokalitetu i dominira vizurom prostora. Spominje je još 1739.g. nadbiskup Katić u svojoj vizitaciji, nakon koje je u više navrata preoblikovana. Najstariji dio današnje crkve je središnji dio lađe. Jednobrodna građevina s kvadratičnom apsidom sagrađena je 1754.g. a kasnije je dograđena prema istoku polukružna apsida. Za gradnju je korišten klesanac složen u pravilne redove. Izvorni pokrov nije sačuvan, nego je u novije vrijeme stavljen pokrov od rebrastog lima. Pred glavnim ulazom dograđen je 1935. dvokatni zvonik zatvorenog tipa, s jednostavnom ložom i zidanim piramidalnim završetkom. Oko crkve je groblje, ograđeno kamenom ogradom s glavnim ulazom na zapadu do kojeg vode kamene stube iz 19. st.

Zaštita
Pod oznakom Z-5933 zavedena je pod vrstom "nepokretno kulturno dobro - pojedinačno", pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralne građevine".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Šestanovac

Crkva sv. Jurja mučenika u Žeževici


Thomas Alva Edison
Ime više naselja u SAD:
Edison (Nebraska)
Edison (2005.), film
Edison (programski jezik)
Nagrada Edison (Edison Awards)

Edison


الامتثال أو الالتزام أو الاتفاق، مصطلح طبي يُستخدم للدلالة على إتباع المريض للنصيحة الطبية بطريقة صحيحة. وفي غالب الأحيان تكون النصيحة الطبية متعلقة بطريقة استخدام أدوية أو عقاقير (الامتثال الدوائي)، ولكن يمكن أن يمتد المصطلح ليشمل أيضاً استخدام الطبائق الجراحية مثل الجوارب الضاغطة أو عناية الجروح المزمنة أو تمارين العلاج الطبيعي أو حضور دورات استشارية تعليمية أو علاجية. ومن أنجع الطرق التي يجب على الطبيب اتباعها لتحسين امتثال المريض لاستخدام الدواء هي بناء علاقة إيجابية بينه وبين مريضه أساسها الثقة المتبادلة.

في مجال الطب، يشير مصطلح الالتزام إلى مدى اتباع المريض للتعليمات والإرشادات الطبية بشكل صحيح. وفي أغلب الأحيان، لا يشير هذا المصطلح إلى التزام المريض بتناول العلاج أو الدواء الذي حدده له الطبيب المعالج في الوصفة الطبية فحسب، ولكنه قد يشمل أيضًا استخدام الأجهزة أو الأدوات الطبية، مثل ارتداء الجوارب الطبية الضاغطة أو رعاية الجروح المزمنة والعناية بها أو ممارسة تمرينات العلاج الطبيعي الذاتي أو حضور دورات استشارية أو غيرها من الدورات المتعلقة بأساليب العلاج. هذا، ويؤثر كل من المريض ومقدم الرعاية الصحية، سواء كان طبيبًا أو غيره، على درجة التزام المريض بالتعليمات الطبية المذكورة، كما تمثل العلاقة الإيجابية القائمة بين المريض والطبيب العامل الأكثر أهمية في تعزيز درجة التزامه بتوصيات الطبيب وكذلك التزامه بصرف وتناول الدواء الموصوف له بالكامل، وذلك على الرغم من أن ارتفاع تكلفة الدواء المذكور في الوصفة الطبية يلعب أيضًا دورًا مهمًا في هذا الصدد.

من ناحية أخرى، يعد عدم التزام المريض بتعليمات الطبيب وتناول الأدوية الموصوفة عائقًا كبيرًا أمام تقديم رعاية صحية فعالة. وتشير التقديرات الصادرة عن منظمة الصحة العالمية إلى أن حوالي %50 فقط من المرضى الذين يعانون من أمراض مزمنة ويعيشون في الدول المتقدمة يتبعون توصيات الطبيب فيما يتعلق بتناول الدواء الموصوف.

وعلى وجه الخصوص، يُعْتَقَد أن انخفاض معدلات التزام المرضى بتناول الأدوية في حالة إصابتهم بأمراض مزمنة، مثل الربو ومرض السكر وارتفاع ضغط الدم، يساهم بشكل كبير في تدهور حالتهم الصحية وتحمل العبء المادي لذلك. وربما يكون هناك مغالاة في تقدير معدلات التزام المرضى بتوصيات الأطباء بشأن تناول الأدوية في الأبحاث والمؤلفات الطبية، نظرًا لأنه غالبًا ما ترتفع معدلات الالتزام من جانبهم في أي تجربة إكلينيكية رسمية ولكنها تنخفض عند الوقوف على أرض الواقع.

ومن العوائق الكبرى التي تحول دون التزام المريض بتناول الأدوية المحددة في الوصفات الطبية مدى التعقيد الذي يسود نظم العلاج الحديثة وقلة «المعرفة الصحية» لديه وعدم إدراكه لفوائد العلاج وحدوث آثار جانبية لم يكن على دراية بها وتحمل تكلفة الدواء المذكور في الوصفة الطبية وضعف التواصل بينه وبين الطبيب المعالج وانعدام الثقة بينهما. هذا، وترمي الجهود المبذولة لتحسين معدلات الالتزام بتناول الدواء الموصوف إلى تيسير عملية تعبئة الدواء وسهولة صرفه وتقديم نظم فعالة للتذكير بمواعيد تناول الدواء وتحسين مستوى ثقافة المريض وتعزيز درجة وعيه وإدراكه بصحته وتحديد عدد الأدوية التي ينصح الطبيب بصرفها واستخدامها على الفور.

التزام المريض
العوامل التي تزيد من امتثال المريض:

 شعور المريض بالعلة.
 محدوديات أنشطة المريض اليومية بسبب حالته المرضية.
 كتابة تعليمات استخدام الدواء.
 علة حادة (هناك أمل في الشفاء فيمتثل المريض أفضل من حالة العلة المزمنة).
 بساطة النظام العلاجي وسهولته.
 قصر الوقت التي يقضيه المريض في غرفة انتظار الصيدلية أو قصر وقت تحضير الدواء.
 فوائد العلاج تغطي تكلفته.
 مساندة الزملاء أو الأقارب (تذكير المريض بمواعيد العلاج وضرورة اتباعه).

ومن أسباب ضعف الامتثال:
 النسيان.
 ضعف العلاقة بين المريض وطبيبه.
 قلة أعراض المرض.
 المرض المزمن.
 عدم تحضير الوصفة العلاجية.
 غرض العلاج غير واضح.
 توقع عدم فاعلية الدواء من قبل المريض.
 التأثيرات الجانبية الحقيقية أو المتوقعة من قبل المريض (غير حقيقية).
 تعليمات استخدام غير واضحة.
 بعض الصعوبات التي يقابلها المريض عند استخدام الدواء مثل صعوبة فتح علبة الدواء أو الإمساك بالأقراص الصغيرة جداً أو صعوبة البلع أو السفر لمسافات بعيدة لتلقى العلاج.
 التركيبات المنفرة، مثال عليها التركيبات كريهة الطعم.
 نظام دوائي معقد.
 تكاليف العلاج.

المصطلحات
وقد أظهرت دراسة أن حوالي نصف هؤلاء المرضى الذين تم تحديد نظم علاجية لهم لا يتبعون هذه النظم بدقة كما وصفها الطبيب. حتى وقت قريب، كان يُطلق على ذلك «عدم الالتزام بتناول الأدوية المقررة»، والذي كان يعني في بعض الأحيان أن عدم اتباع المريض لتوجيهات الطبيب الخاصة بنظم العلاج وتناول الدواء يرجع إلى السلوك غير العقلاني الصادر من قِبَل المريض أو تجاهله المتعمد للتعليمات أو إهماله لها.

أما في الوقت الحاضر، يستخدم إخصائيو الرعاية الصحية على نحو أكثر شيوعًا مصطلحات طبية منها «الالتزام» بتناول الأدوية أو «الاتفاق» على نظام العلاج بدلاً من استخدام مصطلح «الامتثال» للتعليمات، وذلك نظرًا لأن هذين المصطلحين يعكسان بشكل أكثر دقة تنوع الأسباب التي تدفع المريض إلى عدم اتباع تعليمات الطبيب بتناول الدواء بشكل جزئي أو كلي. ومع ذلك، فلا يزال أمر تحديد المصطلح الأفضل لوصف هذه الحالة الطبية محل جدل وخلاف. ففي بعض الأحيان، يستخدم مصطلح الاتفاق للإشارة على وجه الخصوص إلى التزام المريض بنظام العلاج الذي وُضِعَ بالتعاون بينه وبين الطبيب وبالاتفاق عليه، وذلك لتمييزه عن المصطلح الآخر الذي يشير إلى التزام المريض بنظام العلاج الذي وصفه الطبيب منفردًا دون التعاون مع المريض. وعلى الرغم من أن هذا الأمر لا يزال مثار جدل، فإن مصطلح الالتزام بتناول الأدوية يروق لكل من منظمة الصحة العالمية وجمعية الصيادلة الأمريكيين وشبكة المعلومات الخاصة بأبحاث الالتزام بالتعليمات الطبية التي تتبع المعاهد القومية للصحة بالولايات المتحدة الأمريكية.

وعلاوةً على ذلك، يشير مصطلح الاتفاق أيضًا إلى المبادرة الحالية الصادرة عن هيئة الخدمات الصحية الوطنية البريطانية (NHS) والتي تهدف إلى إشراك المريض في عملية العلاج من أجل تحسين درجة التزامه بتعليمات الطبيب وتناول الدواء. وفي هذا السياق، يقوم الطبيب المعالج بإبلاغ المريض بحالته الصحية وعرض خيارات العلاج المتاحة أمامه. ذلك، حيث يشارك المريض الفريق الطبي المعالج في اتخاذ الإجراء المقرر اتباعه، ويكون المريض مسئولاً بصورة جزئية عن مراقبة حالته الصحية وإبلاغ الفريق المعالج بأي مستجدات تطرأ عليها.

وجدير بالذكر أنه يمكن تحسين معدلات الالتزام بتناول الدواء من خلال العوامل التالية:

 التوصية بتناول الأدوية الفعالة والمؤثرة في الحالات التي تستدعي ذلك فحسب
 اختيار الأدوية ذات الآثار الجانبية المحدودة أو المشكلات الأقل عند استخدامها على المدى البعيد
 وصف أقل عدد من الأدوية المختلفة، على سبيل المثال، وصف نوع واحد من المضاد الحيوي الذي يستخدم لمعالجة الإصابة بمرضين متزامنين في وقت واحد (على الرغم من أن هذا قد ينطوي على قدر من المخاطرة؛ حيث قد يتسبب في نمو نوع من البكتيريا المقاومة للمضاد الحيوي).
 توضيح نظام تناول الجرعات وتيسيره من خلال اختيار دواء مختلف أو مستحضر دوائي ممتد المفعول ويتطلب تناول أقل عدد من الجرعات خلال اليوم.
 مناقشة الآثار الجانبية المحتملة للدواء وما إذا كان من الضروري الاستمرار في تناول هذا الدواء بغض النظر عن ظهور تلك الآثار أم لا
 التأكيد على أهمية الحد من الآثار الجانبية للدواء أو التغلب عليها، على سبيل المثال تحديد ما إذا كان يتعين على المريض تناول الدواء على معدة خاوية أم ممتلئة بالطعام.
 تعزيز الثقة بين المريض والطبيب حتى لا يخشى المريض الشعور بالإحراج أو الغضب إذا لم يستطع تناول دواء معين مما يسمح للطبيب بمحاولة وصف دواء بديل أفضل للاستعمال.

التأثير الاجتماعي
أظهرت دراسة أجرتها منظمة الصحة العالمية أن %50 فحسب من المرضى الذين يعانون من أمراض مزمنة في الدول المتقدمة يتبعون توصيات الأطباء بتناول الأدوية الموصوفة لهم. وقد يؤثر هذا على صحة المرضى، كما يؤثر أيضًا بشكل أوسع نطاقًا على المجتمع أجمع، وذلك عندما يتسبب عدم الالتزام بتناول الدواء في حدوث مضاعفات لحالات الأمراض المزمنة أو ظهور ميكروبات معدية ومقاومة للأدوية أو الإصابة بمرض نفسي ليس له علاج. وعادةً ما تكون معدلات الالتزام بتناول الدواء التي يتم رصدها عن كثب من خلال الدراسات التي تُجرَى في هذا الصدد مرتفعة للغاية مقارنةً بما تم التوصل إليه مؤخرًا في الواقع. على سبيل المثال، أشارت إحدى الدراسات إلى أن معدل التزام المرضى بتعليمات الطبيب فيما يتعلق بتناول الأدوية وصل إلى %97 عند بداية العلاج بأدوية الستاتين، غير أن حوالي %50 فقط من المرضى استمروا في الامتثال لتلك التعليمات بعد ستة أشهر من تلقيها.

قضايا متعلقة بالالتزام بصرف الوصفات الطبية

معدلات صرف الوصفات الطبية
على الرغم من أن زيارة المريض للطبيب قد تنتهي بكتابة الطبيب وصفة طبية بالأدوية المطلوب تناولها للعلاج، فإن بعض المرضى لا يقومون بصرف هذه الوصفة الطبية من الصيدلية. ففي الولايات المتحدة الأمريكية، هناك نسبة تتراوح بين %20 و%30 من الوصفات الطبية التي يكتبها الطبيب للمرضى لا يتم صرفها من الصيدليات. ويرجع عدم التزام هؤلاء المرضى بصرف الدواء إلى العديد من الأسباب، منها تكلفة الدواء أو الشك حيال ضرورة تناوله أو تفضيل اللجوء لاستخدام وسائل العناية الذاتية لتخفيف المرض عوضًا عن الدواء.

وتعد تكلفة الدواء العائق الأكثر أهمية والذي يحول دون التزام المريض بصرف الدواء الذي وصفه الطبيب. في عام 2001، أُجريت دراسة واسعة النطاق شملت أرجاء الولايات المتحدة الأمريكية على 1,010 فرد من البالغين، حيث وُجِدَ أن %22 منهم قد اختاروا عدم صرف الوصفات الطبية بسبب تكلفتها، وهي نسبة مشابهة لمعدل إجمالي الوصفات الطبية التي لا يتم صرفها والذي يتراوح ما بين %20 و%30 من الوصفات الطبية عمومًا.

إتمام برنامج العلاج
بمجرد بدء فترة العلاج، فنادرًا ما يتبع المرضى نظم العلاج الخاصة بتناول الأدوية الموصوفة لهم بالكامل، ونادرًا ما يُتِمون برنامج العلاج. وتجدر الإشارة إلى أن العوائق التي تحول دون الاستمرار في تناول الدواء وإتمام برنامج العلاج تتمثل في تكلفة الدواء التي يتكبدها المريض وعدم استيعابه جيدًا لتوصيات الطبيب بشأن تناول الدواء بهدف تحسين حالته الصحية (وهذا ما يُشار إليه باسم «المعرفة الصحية»). وكما ورد من قبل، فقد أشارت منظمة الصحة العالمية إلى أن ما يُقدر بنسبة %50 فحسب من المرضى الذين يعانون من أمراض مزمنة يستمرون في تناول الأدوية على المدى الطويل حرصًا على إتمام علاجهم ووفقًا لتعليمات الطبيب المعالج، في حين أن المرضى الآخرين الذين لا يلتزمون بتناول الأدوية الموصوفة لهم حال معاناتهم من أمراض مزمنة يكونون عرضةً لخطر تدهور حالتهم الصحية.

تجدر الإشارة هنا إلى أنه تم طرح عدد من الطرق المتنوعة لتعبئة الدواء لمساعدة المرضى على إتمام العلاج الموصوف لهم. تتضمن تلك الطرق الأشكال والتصميمات التي تزيد من سهولة تذكر المريض لنظام أخذ الجرعة بالإضافة إلى وضع ملصقات مختلفة على علب الأدوية من أجل زيادة فهم المريض للتعليمات وكيفية تناولها. على سبيل المثال، تتم تعبئة الأدوية في بعض الأحيان في عبوات مزودة بأنظمة للتذكير بمواعيد تناولها في اليوم و/أو في وقت معين خلال الأسبوع. وفي إطار السعي لتشجيع المريض على الالتزام بالعلاج الدوائي، قامت منظمة أوروبية غير ربحية تدعى (Healthcare Compliance Packaging Council of Europe)  بتنسيق العمل بين قطاع الصناعات الدوائية وقطاع التعبئة وممثلي المنظمات الأوروبية المعنية بالمرضى. وتتمثل مهمة هذه المنظمة في مساعدة قطاع الرعاية الصحية ونشر الوعي لديه بأهمية تحسين معدلات التزام المرضى بالوصفات الطبية من خلال استخدام الحلول المتعلقة بعمليات تعبئة الأدوية وسهولة صرفها. ذلك، حيث طرحت مجموعة متنوعة من الحلول بشأن عمليات تعبئة الأدوية وذلك بالتعاون مع عدد من المنظمات الأخرى للمساعدة في تعزيز التزام المريض بتناول الدواء.

من ناحية أخرى، فإن عدم الالتزام بتناول الدواء الموصوف وعدم إتمام برنامج العلاج سيكون له آثار سلبية كبيرة على الصحة وذلك على مستوى العالم. ونورد فيما يلي بعض الأمثلة التي توضح معدلات عدم التزام بعض المرضى الذين يعانون من أمراض مزمنة بتناول الأدوية التي وصفها الطبيب وعواقب ذلك عليهم:

 يعد عدم التزام المرضى بتناول الأدوية في حالة إصابتهم بمرض السكر (حيث تصل نسبتهم إلى %98 في الولايات المتحدة الأمريكية) السبب الرئيسي لظهور المضاعفات المتعلقة بهذا المرض، ومنها تلف الأعصاب والفشل الكلوي.
 يعتبر عدم التزام المرضى بتناول الأدوية في حالة معاناتهم من ارتفاع ضغط الدم (حيث تصل نسبتهم في الولايات المتحدة الأمريكية إلى %93 وإلى %70 في المملكة المتحدة) السبب الأساسي للإصابة بالسكتة الدماغية والأزمة القلبية الناتجة عن ارتفاع ضغط الدم بشدة وعدم القدرة على التحكم فيه.
 يساهم عدم التزام المرضى بتناول الأدوية في حالة إصابتهم بمرض الربو (حيث تتراوح نسبتهم من %23 إلى %70 على مستوى العالم) في زيادة خطر التعرض لنوبات الربو الحادة والتي تتطلب الانتقال للمستشفى لتلقي العلاج.

انظر أيضًا

 أعراض التوقف عن الدواء.

وصلات خارجية

 Adherence to Long-Term Therapies: تقرير صادر عن منظمة الصحة العالمية

مراجع

جودة الرعاية الصحية
صيدلة سريرية
علم الأدوية السريري
مصطلحات طبية

التزام (طب)


රැටටූයි යනු, බුවනා විස්ටා පික්චර්ස් ඩිස්ට්‍රිබියුෂන් වෙතින් නිකුත් කල සහ පික්සාර්  විසින් නිෂ්පාදිත 2007 ඇමරිකානු පරිගණක- සජීවීකෘත  ප්‍රහසන චිත්‍රපටයකි. එය පික්සාර් විසින් නිෂ්පාදනය කෙරුණු අටවන චිත්‍රපටය වන අතර එහි සම-රචනය සහ අධ්‍යක්ෂණය යං පිංකවා වෙතින් එම කාර්යය 2005 දී භාරගත් බ්‍රැඩ් බර්ඩ් විසින් විය.

ඉංග්‍රීසි භාෂාව අනුවාදය 2007 ජූනි මාසයේ තිරගත විය, සහ සිංහල භාෂාව අනුවාදය හිරු ටීවී රූපවාහිනී දින තිරගත 2013.

කුමන්ත්‍රණයක්

රෙමී නමින් මී සෑම විටම කෝකියෙක් වෙන්න සිහින දකිමින් සිටී.  ඉරනම ඔගස්ටස් ගුස්ටෝ ඇති ආපනශාලා යටතේ ප්රංශ කාණු කිරීමට රෙමී ගියා. එහි දී ඔහු ලින්ගුවීනි නමින් තරුණ කුණු පිරිමි ළමයා හමුවෙයි, සහ රෙමී හොඳ විශේෂ කිරීමට ඔහුට උපකාර, නමුත් ඔහුගේ දක්ෂතා සූපවේදී ස්කිනර් සඳහා සොයා ඇති අතර ඔහු ක්ෂණික ආහාර අවන්හලක නිර්මාණය කිරීමට අවශ්යය.

හඬවල්

නිෂ්පාදකයන්

හඬ කැවීම් අධීක්‍ෂණය: කසුන් ජයවර්ධන

හඬ කැවීම් අධ්‍යක්‍ෂණය: දයාල් බණ්ඩාර සහ සුරංග මෙන්ඩිස්

විධායක නිෂ්පාදනය: විරාජ් වැලිවත්ත

හඬ කැවීම් සහය අධ්‍යක්‍ෂණය: හේෂාන් හඳුවලගේ සහ ඉඳුනිල් චතුරංග

පරිවර්තනය: කේ. එල්. ඒ. රමණි වික්‍රමසිංහ

පරිගණක සජිවීකරණය: ඩිලාන් පුෂ්පිත

ආශ්‍රේයයන්

රැටටූයි (චිත්‍රපටය)


Millionærdrengen kan henvise til:

 Millionærdrengen (film fra 1914) – stumfilm instrueret af Holger-Madsen
 Millionærdrengen (film fra 1918) – stumfilm instrueret af William Desmond Taylor
 Millionærdrengen (film fra 1936) – film instrueret af A.W. Sandberg

Millionærdrengen


Hacı Osman Bölükbaşı (1913, Mucur - 6 Şubat 2002, Ankara), halk arasında "Anadolu Fırtınası" ve "T(I)RT Osman" lakaplarıyla tanınan Türk öğretmen ve siyasetçi. 1950, 1954, 1957, 1961, 1965 ve 1969 Türkiye genel seçimlerinde milletvekili olarak meclise girmiştir.

Yaşamı
1913'te doğdu. Doğum yeri o yıllarda Mucur, Kırşehir'e bağlı olan günümüzde ise Hacıbektaş, Nevşehir'e bağlı olan Hasanlar köyüdür. Orta öğrenimini İstanbul Erkek Lisesi'nde tamamladı. Yüksek öğrenimini Fransa'daki Nancy Üniversitesi Fen Fakültesi Matematik Bölümü'nde yaptı. Buradan 1937 yılında mezun oldu. 1938 yılında Türkiye'ye dönerek Kandilli Rasathanesi'nde asistan olarak çalışmaya başladı. 1940 yılında Haydarpaşa Lisesi'nde öğretmenlik yapmaya başladı. 1946 yılında Demokrat Parti'ye girdi ve parti genel müfettişliğine atandı. Ancak, Cumhuriyet Halk Partisi iktidarına karşı sert bir politika izlenmesini isteyen bir grup ile birlikte 1947 yılında Demokrat Parti'den ayrıldı.

Temmuz 1948'de Millet Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı. 1949 yılında İsmet İnönü ve Celâl Bayar'a komplo düzenlemek iddiasıyla tutuklandıysa da kısa bir süre sonra serbest bırakıldı. 1950 Türkiye genel seçimleri'nde Millet Partisi'nin tek milletvekili olarak Kırşehir'den TBMM'ye girdi. Partisi, laikliğe aykırı politika ürettiği gerekçesiyle 1953 yılında kapatıldı. Bunun üzerine Şubat 1954'te bir grup eski Millet Partisi üyesi ile birlikte Cumhuriyetçi Millet Partisi'ni kurdu ve genel başkanlığına seçildi.

1954 genel seçimlerinde bu ilde %44 oy alarak yeniden Kırşehir milletvekili seçilince, Demokrat Parti hükûmeti Kırşehir'i ilçe yaptı ve Nevşehir'e bağladı. Kırşehir 3 yıl boyunca ilçe olarak kaldı. Bu dönemde hükûmete eleştiriler yöneltti. Temmuz 1957'de TBMM'ye hakaretten tutuklandı. Kırşehir, Haziran 1957'de yeniden il durumuna getirildi, ancak eski kazalarından Avanos, Kozaklı ve Hacıbektaş Nevşehir'de kaldı. Köyü Hasanlar köyü de yeniden il olan Kırşehir'e bağlanmayarak Nevşehir'e bırakıldı. Bu durumda, Ekim 1957 Türkiye genel seçimleri'nde, Cumhuriyetçi Millet Partisi'nden seçilen 4 milletvekilinin arasında yer aldı. Seçim günü hapiste olduğu için milletvekili yeminini Ankara Merkez Cezaevi 10. koğuşunda mahkûmların önünde yaptı.

1958 yılında DP'ye karşı güç birliği oluşturmak amacıyla Cumhuriyetçi Millet Partisi ve Türkiye Köylü Partisi'nin ile birleşmesiyle kurulan Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi'nin Genel Başkanlığına seçildi. 1959 yılında 10 ay hapis cezasına çarptırıldı.

27 Mayıs Darbesi'nden sonra 6 Ocak 1961 - 15 Ekim 1961 tarihleri arasında Kurucu Meclis Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi Temsilciliği görevini yürüttü. 1961 genel seçimlerinden sonra uzlaşmaz bir tutum takınarak koalisyon hükûmetine katılmayı reddetti. Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi, Haziran 1962'de İsmet İnönü'nün kurduğu koalisyon hükûmetine katılınca, 28 milletvekiliyle birlikte partiden ayrılarak yeniden Millet Partisi'ni kurdu ve genel başkanlığına seçildi. Millet Partisi, Şubat 1965'te Suat Hayri Ürgüplü başkanlığındaki koalisyon hükûmetine katıldıysa da kendisi kabinede görev almadığı gibi hükûmete eleştiriler de yöneltti. Arkadaşlarıyla beraber kurduğu Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi ise 1969 yılında Milliyetçi Hareket Partisi adını aldı.

1972 yılında Millet Partisi genel başkanlığından ayrıldı. Yerine eski Genelkurmay Başkanı Cemal Tural geçti. 9 Eylül 1973 tarihinde de, 1961 yılından beri seçildiği Ankara milletvekilliğinden istifa ederek aktif siyasetten çekildi. 6 Şubat 2002 tarihinde Ankara'da öldü.

Emekli Büyükelçi ve eski MHP Ankara Milletvekili Deniz Bölükbaşı'nın babasıdır.

Hakkında yazılmış kitaplar
 Osman Bölükbaşı: Türk Siyasetinde Anadolu Fırtınası (Deniz Bölükbaşı, Doğan Kitap Yayınları, 2005)
 Osman Bölükbaşı: Seraba Harcanmış Bir Ömür (Fatih Artvinli, Kitap Yayinevi, 2007)

Kaynakça

1913 doğumlular
2002 yılında ölenler
Mucur doğumlular
Kayseri Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Erkek Lisesinde öğrenim görenler
TBMM 1961 Kurucu Meclis CKMP temsilcisi
TBMM 9. dönem Kırşehir milletvekilleri
TBMM 10. dönem Kırşehir milletvekilleri
TBMM 11. dönem Kırşehir milletvekilleri
TBMM 12. dönem Ankara milletvekilleri
TBMM 13. dönem Ankara milletvekilleri
TBMM 14. dönem Ankara milletvekilleri
Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedilenler
TBMM Anayasa Komisyonu
Demokrat Parti (1946) mensubu siyasetçiler
Millet Partisi (1948) mensubu siyasetçiler
Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi mensubu siyasetçiler
Millet Partisi (1962) mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk siyasetçileri
Ankara'da ölenler

Osman Bölükbaşı


Mbarek El Filali (en ) (né le  à El Malah (Algérie) et mort le  à Coulounieix-Chamiers en Dordogne), est un joueur de football international marocain qui évoluait au poste de défenseur.

Biographie

Carrière

En club
Défenseur, Mbarek El Filali évolue au Mouloudia Club d'Oujda avec lequel il est sacré champion du Maroc en 1975 avec notamment son frère Mohamed El Filali.

Il est surnommé Filali Sghir (Filali le cadet) pour le distinguer de son frère aîné.

En sélection
Il compte plusieurs sélections en équipe du Maroc de 1979 à 1983, remportant la médaille de bronze à la Coupe d'Afrique des nations 1980 au Nigeria. Lors de la CAN 1980, il prend part à cinq matchs.

Après-carrière
Vivant en France, il meurt le 27 novembre 2021 des suites d'une longue maladie près de Bordeaux à l'âge de 66 ans.

Notes et références

Liens externes

Naissance en mai 1955
Naissance dans la wilaya de Aïn Témouchent
Naissance en Algérie française
Footballeur international marocain
Joueur du Mouloudia d'Oujda
Décès à 66 ans
Décès en Dordogne
Décès en novembre 2021
Mort d'une maladie

Mbarek El Filali


Kenta Kifuji (født 5. oktober 1981) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Avispa Fukuoka og Montedio Yamagata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kenta Kifuji


József baron Eötvös de Vásárosnamény (pronunciation: ['jɔ:ʒef 'øtvøʃ dɛ  'va:ʃa:rɔʃnɒme:ɲ]; 3 September 1813 – 2 February 1871) was a Hungarian writer and statesman, the son of Ignác baron Eötvös de Vásárosnamény and Anna von Lilien, who stemmed from an Erbsälzer family of Werl in Germany. Eötvös name is sometimes anglicised as Joseph von Eotvos.

Biography
The Baron József Eötvös de Vásárosnamény was born in the Hungarian aristocratic family Eötvös de Vásárosnamény. His father was the Baron Ignác Eötvös de Vásárosnamény (1786–1851), lord of the bedchamber, vice-chancellor of the Kingdom of Hungary, and his mother was the Baroness Anne von der Lilien (1786–1858).

He received an excellent education and also spent many years in western Europe, assimilating the new ideas both literary and political, and making the acquaintance of the leaders of the Romantic school. On his return to Hungary he wrote his first political work, Prison Reform; and at the diet of 1839–1840 he made a great impression by his eloquence and learning. One of his first speeches (published, with additional matter, in 1841) warmly advocated Jewish emancipation. On 13 September 1842 he married the noble lady Ágnes Rosty de Barkóc (1825–1913), member of the illustrious noble family Rosty de Barkóc that originally hailed from the Vas county, daughter of Albert Rosty de Barkóc (1779–1847), jurist, landowner, vice-ispán of the county of Békés (alispán of Békés). Baron Eötvös' brother in law was Pál Rosty de Barkócz (1830–1874), a Hungarian nobleman, photographer, explorer, who visited Texas, New Mexico, Mexico, Cuba and Venezuela between 1857 and 1859. His other brother in law through his wife was dr. Ágoston Trefort (1817–1888) was a Hungarian politician, who served as Minister of Religion and Education, as he married the other Rosty sister, Ilona Rosty de Barkóc (1826–1870).

Eötvös disseminated his progressive ideas in the columns of the Pesti Hírlap, as well as in his novels The Village Notary (1844–1846) – one of the classics of Hungarian literature – Hungary in 1514, and the comedy Long live Equality!. The February Hungarian Revolution of 1848 was the complete triumph of Eötvös's ideas, and he held the portfolio of public worship and instruction in the first Hungarian ministry. Eötvös, Ferenc Deák and István Széchenyi represented the pacific, moderating influence in the council of ministers, but when the premier, Lajos Batthyány, resigned, Eötvös retired for a time to Munich during the War of Independence. Yet he continued to serve the cause in his influential writings, for example Influence of the Ruling Ideas of the 19th century on the State (Pest, 1851–1854, German editions at Vienna and Leipzig the same year).

On his return home, in 1851, he abstained from all political movements. In 1859 he published The Guarantees of the Power and Unity of Austria (the German edition was published in Leipzig the same year), in which he tried to arrive at a compromise between personal union and ministerial responsibility on the one hand and centralization on the other. After the Italian war, however, such a position was regarded as inadequate by the majority of the nation. In the diets of 1861, 1865, and 1867 Eötvös was one of the most loyal followers of Deák, with whose policy he now completely associated himself. On the formation of the Andrássy cabinet in February 1867 he once more accepted the portfolio of public worship and education, being the only one of the ministers of 1848 who thus returned to office. He had now, at last, the opportunity of realizing the ideals of a lifetime. That very year the diet passed his bill for the emancipation of the Jews; though his further efforts in the direction of religious liberty were less successful, owing to the opposition of the Catholics. Perhaps his greatest achievement was the National Schools Act, the most complete system of education provided for Hungary since the days of Maria Theresa. In 1866, he was elected president of the Hungarian academy. He died at Pest on 2 February 1871. On 3 May 1879 a statue was erected to him at Pest in the square which bears his name.

Eötvös occupies a prominent place in Hungarian literature. The best of his verses are to be found in his ballads, but he is better known for his novels. When he published The Carthusians, written on the occasion of the floods at Pest in 1838, the Hungarian novel was still in its infancy, being chiefly represented by the historico-epics of Jsikh. Eötvös first modernized it, giving prominence in his pages to current social problems and political aspirations. The famous Village Notary came still nearer to actual life, while Hungary in 1514 is especially interesting because it attributes the great national catastrophe of the Battle of Mohács to the blind selfishness of the Hungarian nobility and the intense sufferings of the people under them. The best edition of Eötvös collected works is that of 1891, in 17 volumes. Comparatively few of his writings have been translated, but there is a good English version (London, 1850) and numerous German versions of The Village Notary, while The Emancipation of the Jews has been translated into Italian and German (Pest, 1841– 1842), and a German translation of Hungary in 1514, under the title of Der Bauernkrieg in Ungarn was published at Pest in 1850.

Family
 Loránd Eötvös
 Actor and playwright Leo Ditrichstein was a grandson. Eotvos's name is sometimes spelled Joseph von Etooes.

References

Attribution
 ; Endnotes:
 A. Ban, Life and Art of Baron Joseph Eotvos (Hung.) (Budapest, 1902);
 Zoltan Ferenczi Baron Joseph Eotvos (Hung.) (Budapest, 1903), the best biography
 M. Berkovics, Baron Joseph Eotvos and the French Literature'' (Hung.) (Budapest, 1904)

External links

1813 births
1871 deaths
People from Buda
Hungarian writers
Hungarian nobility
Education ministers of Hungary
Members of the Hungarian Academy of Sciences

József Eötvös


Der Fernmeldeturm Schnaitsee ist ein 158,5 Meter hoher, für die Öffentlichkeit nicht zugänglicher Fernmeldeturm im Landkreis Traunstein. Er ersetzte einen 115 m hohen Stahlfachwerkmast.

Bis 2005 diente der im Ortsteil Garting stehende Fernmeldeturm als Grundnetzsender für das ZDF und das Bayerische Fernsehen und versorgte große Teile Oberbayerns. Bei gutem Wetter reicht das Signal des Senders sogar bis in die Hochlagen des Bayerischen Waldes.

Derzeit wird auf der UKW-Frequenz 92,70 MHz das Programm des Lokalsenders Radio ISW ausgestrahlt.

Frequenzen und Programme

Analoges Radio (UKW)

Digitales Radio (DAB)
Digitaler Hörfunk DAB+ wird in vertikaler Polarisation im Gleichwellenbetrieb (Single Frequency Network) u. a. vom Sender Hochberg und Ismaning ausgestrahlt: Ob und wann es zu einer Aufschaltung an diesem Standort kommt ist ungewiss.

Analoges Fernsehen
Bis zur Umstellung auf DVB-T wurden folgende Programme in analogem PAL gesendet: Seitdem ist die Fernsehversorgung durch den Sender Wendelstein sichergestellt.

Kritik
In die Schlagzeilen kam der Standort nach der Errichtung eines weiteren Sendemasts mit einer 50-W-Mobilfunk-Sendeanlage durch Vorwürfe unter anderem eines in direkter Nachbarschaft lebenden Bauern, er habe seit deren Inbetriebnahme einen sehr schlechten Schlaf und seine Kühe gäben weniger Milch. Dies wurde von Kritikern der Anlage auf durch den Sender entstehenden Elektrosmog zurückgeführt.

Besonderheit
Es gibt auch eine Aussichtsplattform und Windenergieanlage.

Belege

Schnaitsee

Fernmeldeturm Schnaitsee


Activision Publishing, Inc. er et amerikansk computerspilfirma, som blandt andet har udgivet Call Of Duty-spillene og Skylanders-spillene. Det er et datterselskab til Activision Blizzard.

Computerspilsvirksomheder fra USA
Etableret i 1979

Activision


Bianca L. Viray () é uma matemática estadunidense, professora da Universidade de Washington em Seattle. Trabalha em geometria aritmética, que é uma mistura de geometria algébrica e teoria algébrica dos números.

Formação
Viray recebeu um B.S. em matemática (cum laude) da Universidade de Maryland em 2005. Obteve um Ph.D. em matemática pela Universidade da Califórnia em Berkeley em 2010, com a tese The algebraic Brauer-Manin obstruction on Chatelet surfaces, degree 4 del Pezzo surfaces, and Enriques surfaces, orientada por Bjorn Poonen. Foi depois Tamarkin Assistant Professor e pós-doutoranda da Fundação Nacional da Ciência (NSF) na Universidade Brown, onde permaneceu de 2010 a 2014.

Carreira e reconhecimento
Viray começou na Universidade de Washington como professora assistente em 2014 e foi promovida a professora associada em 2017 e professora titular em 2021. Atua no Conselho do Girls' Angle, um clube de matemática e revista para meninas. Recebeu um NSF CAREER Award em 2016. Foi selecionada no outono de 2017 para ministrar a Distinguished Lecture da Universidade de Oregon para sua Association for Women in Mathematics. Foi eleita fellow da American Mathematical Society na classe de 2021, "por contribuições à geometria aritmética, em particular ao assunto de pontos racionais em variedades, e por esforços sustentados para apoiar grupos sub-representados em matemática". Foi nomeada para a classe de 2022 de fellows da Association for Women in Mathematics, "por sua liderança e apoio a mulheres e meninas em matemática através de seu trabalho no Girl's Angle, a rede de pesquisa Women In Numbers, o Noetherian Ring, o Western Algebraic Geometry Symposium e por lançar novos e impactantes programas de mentoria".

Ligações externas

Bianca Viray on the ArXiV https://arxiv.org/a/viray_b_1.html
Bianca Viray's Profile on MathSciNet https://mathscinet.ams.org/mathscinet/search/author.html?mrauthid=890397

Membros da American Mathematical Society
Matemáticos dos Estados Unidos do século XX
Matemáticos dos Estados Unidos do século XXI
Matemáticas dos Estados Unidos
Professores da Universidade de Washington
Alunos da Universidade da Califórnia em Berkeley
Pessoas vivas

Bianca Viray


Lilies of the Ghetto  es una película nigeriana estrenada en el año 2009 dirigida por Ubaka Joseph Ugochukwu.

Sinopsis
Ijaloko, un exconvicto y jefecillo del gueto, rapta a cinco niños del entorno, Johnnie, Small, Konkolo, Fryo y Bobo. Les lava el cerebro, les inicia en las drogas duras y consigue destruir cualquier rasgo de humanidad. Se convierten en una amenaza para la sociedad y en los instrumentos de Ijaloko para conseguir lo que quiere. Cuatro de ellos mueren uno tras otro. Johnnie consigue sobrevivir y decide dejar la delincuencia para volver al colegio. Pero Ijaloko hará todo lo posible para impedírselo.

Referencias

Lilies of the Ghetto


Fairlee est une ville américaine située dans le Comté d'Orange, dans le Vermont. Selon le recensement de 2020, sa population est de  habitants.

Liens externes

Town au Vermont
Comté d'Orange (Vermont)

Fairlee


Gara Nyugati-Budapesta (în ) este una dintre principalele trei gări feroviare din Budapesta, Ungaria. Cunoscută de localnici și străini deopotrivă, pur și simplu, ca Nyugati se află la intersecția dintre Marele Bulevard și șoseaua Váci.

Istorie

Gara a fost proiectată de către August de Serres și construită de Compania Eiffel. Aceasta a fost deschisă pe 28 octombrie 1877. Anterior, o altă gară de se afla aici, stația terminus a primei linii de cale ferată din Ungaria, linia Pest–Vác (construită în 1846). Acea gară a fost demolată, în scopul de a construi Marele Bulevard (Nagykörút), strada circulară mai mică ca mărime decât centura Hungária körút și decât recenta deschisă șosea de centură M0 (în 2008).

De la denumirea gării a provenit și denumirea pieței adiacente (Piața Nyugati - Nyugati tér), un nod rutier important dintre bulevardul Terezia (Teréz körút), bulevardul Ștefan I (Szent István körút), șoseaua Váci (Váci út), și șoseaua Bajcsy-Zsilinszky út (Bajcsy-Zsilinszky út). Pe aici trec de asemenea mai multe linii de transport în comun, mai multe rute de autobuz, liniile de tramvai 4 și 6, și o stație de pe linia M3 a metroului din Budapesta.

Din 2007 compania feroviară de stat MÁV a început să opereze servicii regulate între gară și terminalul 1 a Aeroportului Internațional Ferenc Liszt din Budapesta, deși Terminalul 1 a fost închis din 2012 iar toate zborurile de plecare și de sosire au fost consolidate în terminalele 2A și 2B, aflate la 4 km de aeroport, accesibile cu autobuzul 200E.

Pe lângă terminal se află centrul comercial WestEnd City Center.

Rute feroviare
Pe aici trec următoarele rute:

 Rutele Intercity Budapesta - Szolnok - Debrecen - Záhony - Lvov - Kiev

Distanța de la alte gări feroviare

Ungaria
 Esztergom: 53 km
 Vác: 34 km
 Szob  HU-SK: 64 km
 Cegléd: 73 km
 Szolnok: 100 km
 Debrecen: 221 km
 Nyíregyháza: 270 km
 Záhony  HU-UA: 336 km
 Kecskemét: 106 km
 Szeged: 191 km

Note

Nyugati

Gara Nyugati-Budapesta


"Dicke Titten" é um single da banda alemã de Neue Deutsche Härte, Rammstein que foi lançado no dia 27 de maio de 2022, sendo o terceiro single do oitavo álbum "Zeit".

Antecedentes
No início de maio, um portal de notícias online alemão publicou um artigo com referência à fanpage mexicana Rammexicanos, afirmando que "Dicke Titten" provavelmente seria a quarta música do álbum Zeit a receber um vídeoclipe. Uma foto foi incluída no artigo como prova, mostrando os seis músicos em trajes tradicionais alpinos e seis mulheres vestidas com Dirndl.  A própria banda ainda não havia anunciado nada no momento e somente anunciou em 23 de maio de 2022, com dois dias de antecedência, em seus canais de mídia social que o vídeo estrearia em 25 de maio de 2022.

O single foi lançado em CD e vinil nos dias 8 e 15 de julho, respectivamente. Uma versão da música interpretada por LaBrassBanda foi incluída como segunda faixa.

O vídeoclipe foi lançado em 25 de maio de 2022, e foi dirigido por Jörn Heitmann. Foi gravado em setembro de 2021 em Ellmau, Áustria.

Vídeoclipe
No início, o vídeo mostra os membros movendo-se com uma vaca para uma aldeia em uma montanha chamada "Rammstein". O vocalista Till Lindemann, como um velho cego e de barbas longas e grisalhas, é o protagonista que anseia por uma mulher. As cenas intermediárias mostram os músicos e principalmente atores coadjuvantes do sexo feminino tirando leite, serrando madeira, amassando pão, dançando o Schuhplattler (dança tradicional da região da Baviera) e bebendo cerveja.

Apesar do título sugestivo, o vídeo não tem restrição de idade.

Lista de faixas

Histórico de lançamento

Desempenho nas paradas

Canções em alemão
Canções gravadas por Rammstein
Singles de 2022

Dicke Titten


Francesco Vaccari, conocido en español como Francisco Vacari, (Módena, 1771 - Madrid?, 1832), violinista y músico italoespañol.

Biografía
Comenzó a aprender a tocar el violín bajo la tutela de su padre a la temprana edad de cinco años. Tras cuatro años de aprendizaje doméstico, fue llevado por su padre a la escuela de Pugnani y después fue a Florencia, donde recibió las enseñanzas del famoso Pietro Nardini; se formó como violinista en la Escuela de Lombardía y triunfó en Mantua como intérprete con solo trece años de edad. Llegó a España a finales del , en 1794 se encontraba ya en la orquesta de la Real Capilla como violín supernumerario y en 1795 como titular, también fue violinista del Conde de Covadonga. En 1808, a causa de la Guerra de la Independencia, presentó su dimisión marchándose a Gibraltar y después a Londres. En 1816 regresó a Madrid y volvió a su puesto, pero fue cesado en 1823 por liberal. El 10 de febrero de 1823 embarcó en Calais hacia Inglaterra y en octubre viajó desde París a Madrid, en donde ofrecía conciertos en su casa junto a su esposa, la cantante Luisa Brunetti, y el hermano mayor de esta, el reputado chelista Francisco Brunetti, hijos de Gaetano Brunetti.

A raíz de la muerte de su esposa, en Madrid en marzo de 1832, Vaccari y Brunetti solicitaron licencia para que algunos músicos de la Real Capilla pudieran asistir al novenario por su difunta esposa.

Referencias

Bibliografía
George Dubourg The violin: some account of that leading instrument and its most eminent professors, from its earliest date to the present time: with hints to amateurs, anecdotes, etc. R. Cocks, 1852.
VV. AA., Diccionario biográfico del Trienio Liberal, Madrid: El Museo Universal, 1991.

Violinistas clásicos de Italia
Violinistas clásicos de España
Músicos de España del siglo XIX
Músicos de Italia del siglo XIX
Nacidos en Módena
Fallecidos en Londres

Francisco Vaccari


Le dème de Michaniónas, en  / Dímos Michaniónas, est un ancien dème du district régional de Thessalonique, en Macédoine-Centrale, Grèce. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Thermaïkós.

Selon le recensement de 2011, la population du dème s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Ancien dème en Grèce
Dème en Macédoine-Centrale

Michaniónas


Et affyringsstyresystem er et antal komponenter, der arbejder sammen, normalt en kanondata-computer, en prædiktor og radar, som er designet til assistere et våbensystem i at ramme sit mål. Det udfører samme opgave som en menneskelig artillerist, men forsøger at være hurtigere og mere præcis.

Se også
 Ildleder

Skydevåben

Affyringsstyresystem


Pečovská Nová Ves este o comună slovacă, aflată în districtul Sabinov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 2.763 de locuitori.

Istoric
Localitatea Pečovská Nová Ves este atestată documentar din 1248.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Pečovská Nová Ves


4. ŽNL Koprivničko-križevačka u sezoni 2007./08. je bila nogometna liga četvrtog stupnja na području Koprivničko-križevačke županije, te ligu osmog stupnja nogometnog prvenstva Hrvatske.
Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bila "Mladost" iz Podravskih Sesveta.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutarnje poveznice
 4. ŽNL Koprivničko-križevačka
 3. ŽNL Koprivničko-križevačka 2007./08.

Vanjske poveznice
 Nogometni savez Koprivničko-križevačke županije

Izvori
 lokalni-nogomet.com, 4. ŽNL Koprivničko-križevčka 2007./08., konačna ljestvica, wayback arhiva od 2. srpnja 2008.
 ns-kckz.hr, Dokumenti
 library.foi.hr, "Glas Podravine : županijski tjednik"

2007-08
Koprivničko-križevačka-4

4. ŽNL Koprivničko-križevačka 2007./08.


Monte Prado (eller Prato) er et bjerg i den nordlige del af Appenninerne, beliggende mellem bjergpassene Pradarena og Radici Passet, og har en højde på 2.054 moh.

Geografi
Monte Prado ligger på grænsen mellem provinserne Reggio Emilia og Lucca.

Bestigning af bjerget er teknisk let, og der fører godt skiltede veje til toppen.

Naturbeskyttelse
Bjerget er en del af Nationalpark Appennino Tosco-Emiliano.

Kilder og henvisninger

Emilia-Romagna
Toscana
Appenninerne
Bjerge i Italien

Monte Prado


L'église Saint-Bernard de Nantes est située à Nantes dans le département de Loire-Atlantique en France.

Elle est située au nord-est de la ville, dans le quartier Nantes-Erdre, avenue Abel Gance. Elle appartient à la paroisse de la Trinité-de-l'Éraudière.

Elle est construite dans un style moderne. Elle n'est pas classée aux monuments historiques.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des édifices religieux de Nantes

Liens externes

Bernard
Nantes
Quartier Nantes Erdre

Église Saint-Bernard de Nantes


Ami Klin é um psicólogo brasileiro, radicado nos Estados Unidos da América, e pesquisador em autismo. Ele é o primeiro chefe de autismo e distúrbios relacionados do Marcus Autism Center, uma subsidiária integral da Children's Healthcare of Atlanta. Klin também é professor emérito da Georgia Research Alliance na Emory University e diretor da Divisão de Autismo e Distúrbios do Desenvolvimento Relacionados do Departamento de Pediatria da Escola de Medicina da Universidade de Emory.

Biografia
Klin começou sua carreira de pesquisa estudando de autismo e Síndrome de Asperger e em psiquiatria no Yale Child Study Center. Klin trabalha no centro desde 1989. Ele obteve diplomas de bacharel em psicologia, ciência política e história pela Universidade Hebraica de Jerusalém em Israel, em 1983. Mais tarde, completou o doutorado em psicologia no University College London em 1988, sob a co-supervisão de Uta Frith. Ele é certificado em psicologia clínica.

Prêmios
Klin recebeu inúmeros prêmios e reconhecimentos profissionais e acadêmicos, incluindo Pesquisador do Ano do Business New Haven em colaboração com Yale, Prêmio Pearl H. Rieger de Excelência em Ciência Clínica do Rush Medical Center em Chicago e o Prêmio Robert McKenzie de Excelente Tese de Doutorado da University of London.

Psicólogos do Brasil
Autismo no Brasil

Ami Klin


Grimmia longirostris (Syn.: Grimmia affinis) ist eine Laubmoos-Art aus der Familie Grimmiaceae.

Merkmale
Grimmia longirostris bildet dichte, oft rundliche, gelbgrüne bis dunkel-olivgrüne und durch die Glashaare grau schimmernde Polster. Die aufrechten Stämmchen sind bis etwa 2,5 Zentimeter hoch. Der Stämmchenquerschnitt zeigt einen deutlichen Zentralstrang. Die trocken anliegenden, feucht aufrecht abstehenden Blätter sind aus eiförmiger Basis lanzettlich gespitzt und in der oberen Hälfte im Querschnitt V-förmig. Die im unteren Blattabschnitt kräftige Rippe wird nach oben hin schwächer und undeutlich. Meist ist der Blattrand nur an einer Seite in der Blattmitte zurückgebogen. Die oberen Stämmchenblätter haben ein schwach gezähntes Glashaar, das bis 1,5 Millimeter lang sein kann.

Die Lamina ist im unteren Teil einzellschichtig, wird dann teilweise zweizellschichtig und ist im oberen Drittel durchgehend zweizellschichtig. Die Laminazellen sind am Blattgrund in Rippennähe verlängert rechteckig bis lineal, zu den Rändern hin kürzer bis quadratisch und am Rand oft in einigen Reihen hyalin; im oberen Blattteil sind die Zellen kurz-rechteckig bis meist rundlich-quadratisch.

Die autözische (Antheridien und Archegonien an verschiedenen Ästen an derselben Pflanze) Art fruchtet gewöhnlich immer. Die Seta ist etwa 3 Millimeter lang und im feuchten Zustand aufrecht, die ebenfalls aufrechte Sporenkapsel mit purpurnem Peristom ist eiförmig bis zylindrisch, braun, glatt und engmündig, die Kalyptra mützenförmig gelappt. Die Sporen haben eine Größe von 9 bis 12 µm; Sporenreifezeit ist im Herbst.

Synonyme
Synonyme sind:
 Grimmia affinis Hornsch.
 Grimmia ovalis auct. non (Hedw.) Lindb.
 Grimmia ovata Schwägr.
 Guembelia longirostris (Hook.) Ochyra & Zarnowiec

Verbreitung und Standortansprüche
Grimmia longirostris wächst bevorzugt in montanen Lagen an sonnigen und oft luftfeuchten Standorten auf kalkfreiem oder kalkarmen Silikatgestein. Weltweit gibt es Vorkommen in Europa, Asien, Nord- und Zentralafrika, Amerika und in Australien.

Quellen
 Jan-Peter Frahm, Wolfgang Frey: Moosflora (= UTB. 1250). 4., neubearbeitete und erweiterte Auflage. Ulmer, Stuttgart 2004, ISBN 3-8252-1250-5.
 Martin Nebel, Georg Philippi (Hrsg.): Die Moose Baden-Württembergs. Band 1: Allgemeiner Teil, spezieller Teil (Bryophytina I, Andreaeales bis Funariales). Ulmer, Stuttgart 2000, ISBN 3-8001-3527-2.

Weblinks

 Grimmia longirostris in Moosflora der Schweiz
 Grimmia longirostris in www.efloras.org

Grimmia (Gattung)
longirostris

Grimmia longirostris


Die Saksahan (; ) ist ein 144 km langer, linker Nebenfluss des Inhulez im südöstlichen Teil des Dneprhochlands im Zentrum der Ukraine.

Der Fluss mit einem Einzugsgebiet von 2025 km² entspringt in der Nähe des Dorfes Malooleksandriwka, Rajon Werchnjodniprowsk unweit von Werchiwzewe in der Oblast Dnipropetrowsk und ist in seinem Mittellauf zum 13,3 km² großen Makorty-Stausee angestaut. Über den Dnepr-Krywyj-Rih-Kanal ist die Saksahan mit dem Dnepr verbunden.

Sie mündet, nachdem sie innerhalb des Rajon Krywyj Rih noch den 2,1 km² großen Kressiwske-Stausee (ukrainisch ) durchflossen hat, bei der Stadt Krywyj Rih in den Inhulez.

Die maximale Abflussmenge beträgt 240 m³/s. Das durchschnittliche Gefälle des Flusses beträgt 0,76 m/km, in Krywyj Rih reduziert es sich auf 0,4-0,3 m/km. Durch ihr geringes Gefälle ist die Fließgeschwindigkeit des Flusses sehr niedrig.
Ihre Breite beträgt zwischen 5 und 15 m, erreicht manchmal aber auch 20–40 m. Ihr Oberlauf liegt in einem V-förmigen, ihr Unterlauf in einem trapezförmigen Flusstal.

Weblinks

Einzelnachweise

Fluss in Europa
Fluss in der Ukraine
Fluss in der Oblast Dnipropetrowsk
1Saksahan

Saksahan


A epistemologia evolutiva refere-se a três tópicos distintos: (1) a evolução biológica dos mecanismos cognitivos em animais e humanos; (2) a teoria de que o próprio conhecimento evolui por seleção natural; e (3) o estudo da descoberta histórica de novas entidades abstratas. Como um ramo de investigação em epistemologia, a epistemologia evolutiva encontra-se na encruzilhada da filosofia e da biologia evolutiva.

Cognição na evolução biológica

A epistemologia evolutiva pode se referir a um ramo da investigação em epistemologia que aplica os conceitos de evolução biológica à emergência da cognição animal e humana. Argumenta-se que a mente é em parte determinada geneticamente e que sua estrutura e função refletem a adaptação, um processo não teleológico de interação entre o organismo e seu ambiente. Uma característica cognitiva que tende a aumentar a aptidão inclusiva em uma determinada população deve, portanto, crescer mais comum ao longo do tempo, e uma característica que tende a impedir que seus portadores transmitam seus genes deve aparecer cada vez com menos frequência.

Desenvolvimento do conhecimento

A epistemologia evolutiva também pode se referir a uma teoria que aplica os conceitos da evolução biológica ao desenvolvimento do conhecimento humano e argumenta que as próprias unidades de conhecimento, particularmente as teorias científicas, evoluem de acordo com a seleção. Nesse caso, uma teoria – como a teoria do germe da doença – torna-se mais ou menos crível de acordo com as mudanças no corpo de conhecimento que a cerca.

Uma das marcas da epistemologia evolutiva é a noção de que o teste empírico por si só não justifica o valor pragmático das teorias científicas, mas sim que os processos sociais e metodológicos selecionam as teorias com o "ajuste" mais próximo a um determinado problema. O simples fato de uma teoria ter sobrevivido aos testes empíricos mais rigorosos disponíveis não prediz, no cálculo da probabilidade, sua capacidade de sobreviver a testes futuros. Karl Popper usou a física newtoniana como um exemplo de um corpo de teorias tão completamente confirmado por testes a ponto de serem consideradas inatacáveis, mas que foram, no entanto, derrubadas pelas percepções de Einstein sobre a natureza do espaço-tempo. Assim, todas as teorias são verdadeiras apenas provisoriamente, independentemente do grau de teste empírico a que tenham sobrevivido.

Descoberta de novas entidades abstratas

A epistemologia evolutiva também pode se referir ao oposto da epistemologia (onto)genética, ou seja, a epistemologia filogenética como a descoberta histórica e a reificação de abstrações que necessariamente precedem o aprendizado de tais abstrações pelos indivíduos. Popper deu seu primeiro tratamento abrangente em seu artigo de 1970 "Sketch of an Evolutionary Epistemology", depois que Donald T. Campbell cunhou a frase em uma carta a Popper em 1963. Campbell escreveu sobre epistemologia evolutiva em 1974; Piaget aludiu a ele em 1974 e descreveu o conceito como uma das cinco teorias possíveis em The Origins of Intelligence in Children (1936).

Teorias epistemológicas
Evolução

Epistemologia evolutiva


La fascia cervical (Fascia cervicalis; Fascia colli), Las Fascias son membranas conjuntivas formadas por elementos musculares, vasculonerviosos y viscerales que constituyen el cuello. Su función radica principalmente, en la compartimentalización de las diferentes regiones anatómicas y la contención de los músculos en contracción.

En el cuello se describen tres fascias y dos vainas:
Hoja superficial de la fascia cervical
Hoja pretraqueal de la fascia cervical
Hoja prevertebral de la fascia cervical
Vaina carotídea
Vaina visceral.

Enlaces externos
 "Anatomía humana: Volumen 1"; Michel Latarjet, Alfredo Ruiz Liard; (editorial Medica Panamericana), pág. 135.

Fascias del cuello
Fascias de la cabeza

Fascia cervical


Maria Magdalena, Ahiducesă de Austria (Maria Magdalena Josefa; 26 martie 1689 – 1 mai 1743) a fost fiica împăratului Leopold I și a celei de-a treia soții, Eleonore-Magdalena de Neuburg. A murit celibatară.

Biografie

Născută la Palatul Hofburg din Viena ea a fost al nouălea copil împăratului Leopold I și a Eleonore-Magdalena de Neuburg. La scurtă vreme după Războiul Succesiunii spaniole, s-a pus problema ca noul rege al Spaniei, Filip al V-lea, să se căsătorească cu o arhiducesă, însă regele Ludovic al XIV-lea al Franței s-a opus din motive politice iar motivul oficial a fost că nici una dintre arhiducese nu i-a plăcut nepotului său.

În 1708, sora ei mai mare Arhiducesa Maria Anna s-a căsătorit cu Ioan al V-lea al Portugaliei; planuri pentru a doua uniune între Austria și Portugalia au fost discutate când Maria Magdalena a fost propusă ca mireasă pentru Infantele Francisco, Duce de Beja, fratele regelui Ioan al V-lea. Negocierile au eșuat în stadiu incipient și ambii candidați au murit celibatari. Din nou după război s-a pus problema ca ea să devină regină a Spaniei pentru a o înlocui pe acum decedata Maria Louisa de Savoia. Cu toate acestea, Filip s-a căsătorit cu Elisabeta de Parma.

După eșuările planurilor de căsătorie, Maria Magdalena a trăit o viață de izolare și a rămas celibatară. Ea a avut o relație apropiată cu nepoata ei Maria Tereza, fiica fratelui ei împăratul Carol al VI-lea și viitoare împărăteasa și, de asemenea, cu sora ei Arhiducesa Maria Anna. Maria Magdalena a murit de pneumonie la vârsta de 54 de ani. A fost înmormântată la Cripta imperială din Viena.

Nașteri în 1689
Decese în 1743
Casa de Habsburg
Arhiducese de Austria
Decese cauzate de pneumonie

Maria Magdalena de Austria (1689–1743)


فرانك غافا  (3 فبراير 1970 في مونتارغيس) لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في خط الوسط .

المسيرة الرياضية
بدأ غافا مسيرته الرياضية في نادي نانسي سنة 1986 ثم انتقل إلى نادي ليون في سنة 1992 ثم انتقل إلى نادي باريس سان جيرمان سنة 1997 حيث ساهم في فوزه ببطولة كأس فرنسا وكأس الدوري الفرنسي سنة 1998 ثم انتقل إلى نادي موناكو سنة 1998 وأخيرا انتقل إلى نادي رين سنة 1999 حيث قرر اعتزال لعب كرة القدم نهائيا في سنة 2000 .

على المستوى الدولي شارك مع منتخب فرنسا في 3 مباريات دولية من دون أن ينجح في تسجيل أي هدف في الفترة من 1996 إلى 1997 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مونتارغيس
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو باريس سان جيرمان
لاعبو رين
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو موناكو
لاعبو نانسي
مواليد 1970
مواليد في مونتارغيس
رياضيون من لواريت
لاعبو كرة قدم من سانتر-فال دو لوار

فرانك غافا


Aventurile lui Jimmy Neutron: Micul Geniu (uneori scurtat Jimmy Neutron) este o serie animată americană creată de John A. Davis. A fost difuzat inițial pe Nickelodeon pentru trei sezoane începând cu 20 iulie 2002, iar ultimul episod a fost difuzat pe 25 noiembrie 2006. Bazat pe filmul din 2001, Jimmy Neutron, geniu de buzunar, spectacolul urmărește aventurile unui geniu de 11 ani din Retroville, James "Jimmy" Isaac Neutron, în timp ce merge în aventuri cu prietenii săi Carl Wheezer și Sheen Estevez. De-a lungul serialului, pe parcursul acestor aventuri apar diverse neajunsuri și conflicte, pe măsură ce diversele invenții ale lui Jimmy se rătăcesc. Seria include voci ale lui Debi Derryberry (Jimmy), Jeffrey Garcia (Sheen) și Rob Paulsen (Carl) pentru cele trei personaje principale. Seria a primit numeroase nominalizări precum Kid's Choice "Cartoon Favorite" în 2006 și 2007 și a câștigat un premiu Annie pentru "o realizare remarcabilă în producția animată de televiziune produsă pentru copii", precum și o ediție a filmului "Golden Reel award". Un spin-off al spectacolului a fost produs în 2010, cunoscut sub numele de Planet Sheen, si a avut premiera in luna octombrie a acelui an, incheiat in februarie 2013. În România, serialul s-a difuzat pe Nickelodeon și Nicktoons.

Seriale de animație
Nickelodeon
Desene animate
Seriale de televiziune americane
Seriale de televiziune din 2002


فيكتور كولوتوف، من مواليد 3 يوليو 1949، وتوفي في 3 يناير 2000، لاعب كرة قدم سوفييتي سابق، ومدرب كرة قدم أوكراني سابق.

لعب مع منتخب الاتحاد السوفييتي لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

أوكرانيون من أصل روسي
حاصلون على ميداليات أولمبية في كرة القدم
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
حائزون على ميداليات في الألعاب الأولمبية الصيفية 1976
روس مهاجرون إلى أوكرانيا
رياضيون من قازان
سوفيتيون فازوا بالميدالية البرونزية الأولمبية
لاعبو الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
لاعبو الدوري السوفييتي الدرجة الأولى
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1972
لاعبو دينامو كييف
لاعبو روبين كازان
لاعبو كرة قدم أولمبيون من الاتحاد السوفيتي
لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1976
لاعبو كرة قدم من قازان
لاعبو منتخب الاتحاد السوفيتي لكرة القدم
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مدربو الدوري الأوكراني الممتاز
مدربو أرسنال كييف
مدربو دوري كرة القدم الأوكراني الدرجة الثانية
مدربو كرة قدم أوكرانيون
مدربو كرة قدم سوفيت
مدربو منتخب أوكرانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
مدربو منتخب أوكرانيا لكرة القدم
مواليد 1940
مواليد 1949
مواليد في قازان
وفيات 2000
وفيات في كييف

فيكتور كولوتوف


أودا شيفر Oda Schaefer (اسمها الحقيقي أودا لانجه Oda Lange / ولدت في 21 ديسمبر 1900 في فيلمرسدورف بلقب أودا كراوس – وماتت في 4 سبتمبر 1988 في ميونخ) هي أديبة وصحفية ألمانية.

حياتها

كان أبوها إيبرهارد كراوس كاتباً وصحفياً، ودرست الرسم في برلين، وعملت بعد إتمام دراستها رسامة. وتزوجت في عام 1923 الرسام ألبرت شيفر أست وأنجبت ولد في عام 1924 . ولكن وقع الطلاق بينهما بعد فترة قصيرة. وفي عام 1926 انتقلت أودا إلى ليجنيتس لأسباب عائلية، وهناك تعرفت على هورست لانجه الذي عادت معه إلى برلين في عام 1931، وتزوجته في عام 1933.

بدأت أودا شيفر النشر منذ عام 1928 فنشرت المقالات في مجلات الموضة والأركان الأدبية وكتبت القصائد والتمثيليات الإذاعية. وخلال العهد النازي انتمت مع زوجها وجونتر أيش إلى الدائرة حول مجلة Die Kolonne الأدبية، التي قدمت شكلا من أشكال الهجرة الداخلية. وكان من أصدقائها في تلك الفترة بيتر هوخل وإليزابيت لينجيسر. ونشرت في تلك الفترة في مجلة Das Innere Reich وصحيفة Frankfurter Zeitung. وكانت عضوة في حجرة الكتابة في الرايخ Reichsschrifttumskammer. وكانت هي وزوجها معادين للنظام النازي، وساعدت بعض اليهود التي كانت تخبئهم لفترة طويلة من النشر في مؤسسات رسمية بشكل أو بآخر.

وبعد نهاية الحرب العالمية الثانية التي فقدت فيها ابنها، وعاد زوجها هورست لانجه مصابا بجروح خطيرة، عاش الزوجان في ميتنفالد ثم في سويسرا وفي ميونخ في عام 1950، حيث استمرت في العمل في العديد من الصحف وكذلك للإذاعة.

يشتمل إنتاجها الأدبي في أغلبه على الشعر ذي الشكل التقليدي، وقد تأثرت بشعراء الطبيعة فيلهلم ليمان وجيورج فون دير فرينج. وانتمت إلى جماعة 47 الأدبية.

كانت أودا شيفر عضوة في الأكاديمية الألمانية للغة والأدب في دارمشتات، وفي مركز القلم لجمهورية ألمانيا الاتحادية. وحصلت في عام 1951 على جائزة أكاديمية العلوم والأدب، وفي عام 1959 على الجائزة الأدبية التشجيعية من مدينة ميونخ، وفي عام 1964 على صليب الاستحقاق الاتحادي من الدرجة الأولى.

أعمالها

 الرفقة الأرضية 1946
 وردة بلا شبيه 1948
 نزهة القطط 1956
 لحن العشب 1959
 حتى لو حلمت فإن الساعات تسير 1970
 الصوت الأخضر 1973
 العودة 1985
 بالادات وقصائد 1995

روابط خارجية

مراجع

شاعرات ألمانيات
شعراء ألمان في القرن 20
صحفيات ألمانيات
ضباط الصلبان من وسام استحقاق جمهورية ألمانيا الاتحادية
كاتبات ألمانيات في القرن 20
مواليد 1900
وفيات 1988
وفيات في ميونخ

أودا شيفر


Die Brauerei Stadtbühl wurde 1858 gegründet und befindet sich am Stadtbühl, einem Hügel in Gossau im Kanton St. Gallen.

Geschichte
Joseph Alois Krucker aus Niederhelfenschwil gründete die Bierbrauerei 1858. In den ersten Jahrzehnten wurde vorwiegend dunkles Bier gebraut. 1880 erfolgte der Bau des Backsteingebäudes, welches im Jahre 1900 erweitert wurde. Die Eismaschine von 1911 ist immer noch vollständig vorhanden und könnte auch heute noch in Betrieb genommen werden. Die Brauerei wird in fünfter und sechster Generation von der Gründerfamilie geführt. 2013 wurde die Einzelfirma in eine Aktiengesellschaft überführt.

Sortiment

 Lager hell, 4,8 Vol.-%
 Lager dunkel, 4,8 %
 Bock-Bier, 7 Vol.-%
 Fürstenbräu, 5,4 Vol.-%
 Naturtrüb, hell, 4,8 Vol.-%
 Spezli, hell, 5 Vol.-%
 Zwickelbier, hell, 5 Vol.-%
 Minimal, 2,5 % vol.
 Festbier, 5 Vol.-%
 Hirsegold, 4 Vol.-%

Weblinks
 Website Brauerei Stadtbühl

Literatur
 Matthias Wiesmann: Bier und wir, Geschichte der Brauereien und des Bierkonsums in der Schweiz. Verlag hier + jetzt, Baden 2011, ISBN 978-3-03919-193-2.

Einzelnachweise

Stadtbuhl
Gegründet 1858
Unternehmen (Gossau SG)

Brauerei Stadtbühl


Lopúchov este o comună slovacă, aflată în districtul Bardejov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 323 de locuitori.

Istoric
Localitatea Lopúchov este atestată documentar din 1345.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Lopúchov


Podyjí nationalpark () er et beskyttet område i Tjekkiet (i den sydlige del af Mähren). Da den er sammenhængende hen over grænsen med Østrigs Thayadal nationalpark, omtales de tilsammen som "den internationale park". Podyjí beskytter skove, der er næsten naturskove, langs den dybe Dyjeflods dal. Biomets tilstand af velbevarethed omtales som enestående i Centraleuropa.

Juridisk status
Podyjí nationalpark er den ene af fire nationalparker i Tjekkiet, og den har et areal på 63 km² og en bufferzone på 29 km². Den blev formelt udnævnt til nationalpark den 1. juli 1991 ved en regeringsbeslutning (nr. 164/1991). BirdLife International (IBA) har optaget parken under sit kriterium "C6", der dækker araler større end 76,66 km².

Geografi

Podyjí nationalpark ligger i højder på 207-536 m. Habitaterne omfatter skove, sætere, agerland, krat, klippeområder og vådområder. Nationalparken afvandes af floden Dyje, der strømmer 40 km gennem en tæt skovdækket dal i nationalparken, dvs. i de bømisk-mæhriske højder, Českomoravská vrchovina. Floddalens dybde er op til 220 m. Udnyttelsen af jorden er fastlagt som naturbeskyttelse, forskning og landbrug. Stier fører op til borgruinerne ved Nový Hrádek og slottet Vranov nad Dyjí.

Plante- og dyreliv

Dalen i nationalparken rummer 77 plantearter, som findes i egeskove på surbund og i tempereret klima med
 Ahorn,
 Almindelig Avnbøg,
 Almindelig Blærenød,
 Almindelig Bøg
 Almindelig Ene,
 Almindelig Ædelgran,
 Kirsebær-Kornel,
 Rustbladet Alperose,
 Rød-El,
 Weichseltræ.
Blandt de flerårige, blomstrende planter findes
 Kandelaber-Kongelys,
 arter af Kobjælde,
 Krans-Lilje,
 Måneskulpe,
 18 arter af Orkidéer
 Sort Foldblad,
 Ægte Alpeviol.

Man fundet 152 fuglearter i nationalparken. Blandt IBAs karakterarter er Syrisk flagspætte (Dendrocopos syriacus) og Høgesanger (Sylvia nisoria). Der findes 65 arter af pattedyr, 7 arter af krybdyr, heriblandt en træslange og Smaragdfirben. Blandt pattedyr, fugle og krybdyr findes
 Brandts flagermus,
 Bækforel,
 Hvepsevåge,
 Hærfugl,
 Ildsalamander,
 Isfugl,
 Kamsalamander,
 Odder,
 Sort stork,
 Stalling,
 Stor hornugle,
 Æskulapsnog,
 Østlig smaragdfirben.

Højsletten er blevet træløs på grund af skovfældning og er omdannet til dyrket jord, herunder sætere. Langs flodbredderne ser man rørsumpe eller pilekrat.

Vindyrkning

Šobes højderne ({{lang-cs|Hora Šobes}}) er et af de ældste og mest berømte vindistrikter i Tjekkiet. Vindistrikter ligger i nationalparken.Vojtěch Smola: Vinice Šobes, kterou soud přiřkl Znovínu, chystá rekonstrukci, 2009 I 2014 indledte firmaet Znovín Znojmo, der ejer 70% af vingårdene i Šobes, anstrengelser for at få området optaget på UNESCOs Verdensarvsliste. Šobes har ca. 12 ha med vingårde.

 Galleri

 Se også
 Bølgekronet Storkenæb

 Noter

 Litteratur
 Vaclav Cilek: To Breathe with Birds: A Book of Landscapes, 2015,  Marc di Duca: Czech Republic: The Bradt Travel Guide, 2006,
 IBP USA: Czech Republic Doing Business for Everyone Guide - Practical Information and Contacts'', 2012,

Eksterne henvisninger

Nationalparker i Tjekkiet

Podyjí nationalpark


Le monastère de l'Assomption d'Eletski (ukrainien : Єлецький монастир) est une institution religieuse  qui date du .

Historique
Fondé en 1060 par le prince Sviatoslav II, il est ensuite élevé en briques au . Il subit l'invasion mongole, fut détruit en 1239 et fut restauré en 1623 et transféré sous le patronage de l'Église grecque-catholique ukrainienne pendant la république des Deux Nations.
L'édifice est dans le style baroque ukrainien. Catherine II le prive de ses terres et l'état soviétique le ferme en 1921.

Entre 1944 et 1964, il est le siège de l'orchestre philharmonique de Tchernihiv. Restauré en couvent en 1991, il dépend du patriarcat de Moscou qui en fait un monastère féminin sous le vocable de la Sainte Dormition de Yelets.

Fondation : il y a assez peu d'archives sur cette époque mais Antoine Petchersky y aurait séjourné avant de fonder le monastère des Monts Boldina.

Enceinte

Sous-sol
Un complexe, exploré par le groupe de spéléologue de Tchernihiv, est formé de cellules, de passages souterrains et différentes chambres en briques et sur plusieurs niveaux. Ce complexe relie le monastère et la cathédrale de l'assomption et l'église Pierre et Paul.

La tombe du prince noir
Un Kourgane se trouve dans l'enceinte du monastère, au nord, relevé dans les années soixante sur l'emplacement supposé  du dernier prince pré-chrétien de Tchernihiv.

Supérieurs

Archimandrites :
Liste incomplète :
 en 1688, Théodose de Tchernigov
 avant 1688 : Johannique Galatowsky.
Dimitri de Rostov
John Maximovitch.
Lazare Baranovitch.
Abbé uniate :
1623 Cyril Tanquillion-Stravrovetsky. C'est à son époque qu'est écrit le premier livre imprimé à Tchenihiv : Perle de grande valeur en 1646.

Nécropole
De nombreuses personnalité ont souhaités être inhumées au monastère :
Le grand duc Vsevolod Svyatoslavovitch Trubchevsky,
 le général Dunin-Borokosky,
 le colonel Leontyï Polubotok,
 le gouverneur Andryï Miloradovitch,
le colonel Yakiv Lyzogoub.

L'église Pierre & Paul
Elle est l'église du réfectoire du monastère. Il est du , édifié par la volonté de Yoaniki Galyatovsky.

La cathédrale

La cathédrale de l'Assomption de Yelets portée par Oleg Sviatoslavitch (prince de Novgorod).

Lien interne

Notes et références

Source

Eletski
Église du Moyen Âge
Monastère chrétien en Ukraine
Patrimoine classé d'Ukraine
Tchernihiv

Monastère de l'Assomption d'Eletski


Harriet L. Wolfe est une psychiatre et universitaire américaine. Elle est professeure associée clinicienne en psychiatrie et sciences du comportement de l'université de Californie à San Francisco. Elle est présidente de l'American Psychoanalytic Association de 2016 à 2018 et présidente de l'Association psychanalytique internationale depuis 2021.

Biographie
Harriet Wolfe fait des études d'allemand à Smith College de 1961 à 1965, puis elle obtient un master de langue et littérature germaniques à l'université Columbia en 1967. Elle fait une année préparatoire aux études de médecine à l'université de Berkeley, puis s'inscrit à l'école de médecine de l'université Case Western Reserve où elle obtient son diplôme de médecin en 1975. Elle fait son internat de psychiatrie à l'école de médecine de Yale de 1976 à 1979.

Elle est maître de conférences à la faculté de médecine de Yale de 1979 à 1985, puis professeure associée à l'université de Californie à San Francisco. Elle se forme comme psychanalyste à l'Institut de psychanalyse de San Francisco, dont elle est membre depuis 1994 et où elle est analyste superviseuse.

Elle est présidente de l'American Psychoanalytic Association de 2016 à 2018, et elle est élue présidente de l'Association psychanalytique internationale en 2021.

Références

Liens externes

Psychiatre américain
Femme médecin du XXe siècle
Femme médecin du XXIe siècle
Médecin américain du XXe siècle
Professeur à l'université de Californie à San Francisco
Psychanalyste américain
Étudiant du Smith College
Étudiant de l'université Columbia
Naissance à Cleveland

Harriet Wolfe


Woldemar Brinkmann (* 12. März 1890 in Hamburg; † 31. Dezember 1959 ebenda) war ein deutscher Architekt und Innenarchitekt.

Leben
Brinkmann studierte an der Kunstgewerbeschule Hamburg (einer Vorgängerin der Hochschule für bildende Künste Hamburg) und war zudem Meisterschüler von Paul Ludwig Troost in München. Anfang der 1930er Jahre machte er sich selbständig.

Brinkmann spezialisierte sich auf Innenarchitektur und bekam mehrere Aufträge zur Innenausstattung von Schiffen, z. B. vom Norddeutschen Lloyd und von der Deutschen Arbeitsfront für die KdF-Schiffe Wilhelm Gustloff und Robert Ley. Brinkmann erhielt den Auftrag für die Innengestaltung des Deutschen Pavillons auf der Pariser Weltausstellung 1937, für den er mit dem Großen Preis ausgezeichnet wurde.

Im selben Jahr wurde Brinkmann zum Professor und im darauffolgenden Jahr zum Reichskultursenator ernannt. Basierend auf einem Entwurf von Adolf Hitler plante Brinkmann ein monumentales Opernhaus in München. Ebenfalls 1938 war Brinkmann mit der Gestaltung von Ausstellungshallen für die Internationale Automobil- und Motorradausstellung in Berlin und mit der Geschäftsführung der Ersten Großen Architekturausstellung in München beauftragt. Während des Zweiten Weltkriegs plante Brinkmann, der als "Künstler im Kriegseinsatz" galt und auf der Gottbegnadeten-Liste von Joseph Goebbels aufgeführt war, weitere Staatsbauten in seinem Atelier in München. Nach dem Krieg zog er zurück in seine Heimatstadt Hamburg.

Literatur

 Paul Sigel: Woldemar Brinkmann. In: Wolfgang Benz u. a. (Hrsg.): Planen und Bauen im Nationalsozialismus. Voraussetzungen, Institutionen Wirkungen, Bd. 4. Hirmer, München 2023, ISBN 978-3-7774-4114-6, S. 1197.

Weblinks

Einzelnachweise

Architekt (München)
Architekt (Bremen)
Architekt (Hamburg)
Architekt im Nationalsozialismus
Innenarchitekt
Reichskultursenator
Person (Norddeutscher Lloyd)
Deutscher
Geboren 1890
Gestorben 1959
Mann

Woldemar Brinkmann


Kazahstan temir joli (prescurtat KTZ; în ) este compania națională de căi ferate din Kazahstan.

Organizare
Fondată de guvern în 2002 ca societate pe acțiuni, KTZ are sarcina de a dezvolta, opera și menține transportul feroviar în Kazahstan. Sediul central este în Nur-Sultan. Alte societăți înrudite dețin materialul rulant, echipamentul de tractare și divizia de transport de călători. Unitățile de reparații au fost privatizate. Societățile private pot utiliza sistemul feroviar cu material rulant deținut în proprietate sau închiriat.

Rețea

Actuala rețea feroviară se bazează pe moștenirea lăsată de fosta Uniune Sovietică și ca atare are un ecartament larg de 1.520 mm. Acest lucru asigură un tranzit fără probleme la frontierele internaționale cu țările din fosta Uniune Sovietică, însă calea ferată din China are un ecartament standard de 1.435 mm, ceea ce înseamnă că există o diferență de ecartament la Dostyk și la Khorgas/Altynkol.

KTZ deținea în 2005 aproximativ  de cale ferată. Secțiunile din Kazahstan ale vechilor căi ferate Trans-Aral, trans-caspică și Turkestan-Siberia au fost încorporate în KTZ. 3000 km sunt electrificați la 25 kV 50 Hz AC.

Operare
KTZ este cel mai mare angajator din Kazahstan având aproximativ 143.000 de angajați în 2008. Administrează peste 80.000 de vagoane, dintre care 50.000 deținute de stat, iar restul de societăți private. În timp ce cea mai mare parte a tracțiunii se face cu locomotive diesel, electrificarea rețelei este un proiect în desfășurare. Compania este profitabilă, iar veniturile din 2008 au fost de 483,8 miliarde tenge (3,9 miliarde USD).

Kazahstanul a început să construiască vagoane pentru KTZ și din 2008 produce și locomotive împreună cu GE.

Proprietari și management
100% din acțiunile KTZ sunt deținute de stat prin intermediul fondului Samruk-Kazyna. S.M. Minbaev  este președintele Consiliului de Administrație al KTZ.

Inițiative de investiții în infrastructură
Compania este un implementator principal al inițiativei Noul drum al mătăsii susținută Kazahstan și a noii politici economice Nurly Zhol.

Khorgos-poarta estică
Centru logistic Khorgos are rolul să distribuie fluxurile de marfă pe Noul drum al Mătăsii și integrează Kazahstanul în sistemul global de transport și comerț, în special între China și Uniunea Europeană.

Linii feroviare cu țările vecine

 Rusia - același ecartament (fostul sistem feroviar al Uniunii Sovietice)
 China - diferență de ecartament 1.520 mm / 1.435 mm; stații de frontieră la Druzhba (conectată la Alashankou pe calea ferată Lanxin ) și la Korgas
 Kârgâzstan - același ecartament (fostul sistem feroviar al Uniunii Sovietice)
 Uzbekistan - același ecartament (fostul sistem feroviar al Uniunii Sovietice)
 Turkmenistan - același ecartament (fostul sistem feroviar al Uniunii Sovietice) - noua linie feroviară a fost deschisă în 2013.

Material rulant
În octombrie 2010, KTZ a comandat 295 de locomotive electrice KZ8A de la Alstom, folosite atât pentru transportul de mărfuri, cât și pentru transportul de călători. Pe 3 octombrie, prima locomotivă din această comandă a fost livrată în timpul unei ceremonii oficiale. În timp ce primele 10 locomotive KZ8A au fost fabricate la fabrica Alstom Belfort, restul va fi construit în Astana, în noua uzină Alstom din Kazahstan. În plus, la 8 octombrie 2012, KTZ a semnat primul său contract de întreținere cu Alstom pentru întreținerea, reviziile majore și modernizarea a 27 de locomotive de călători KZ4AC pentru o perioadă de 25 de ani.

În noiembrie 2010, KTZ a acordat companiei Talgo un contract pentru înlocuirea flotei sale de 3000 de vagoane intercity.

Proiectul de cale ferată de mare viteză
La începutul anilor 2010, un proiect pentru construirea unei căi ferate de mare viteză între Nur-Sultan (pe atunci Astana) și Almaty a fost discutat de către oficialii kazahi și chinezi. În 2013 a fost luată decizia amânării  proiectului din cauza costurilor ridicate.

Vezi și

 Acordul de la Ashgabat, un acord de transport multimodal, semnat de India, Oman, Iran, Turkmenistan, Uzbekistan și Kazahstan, pentru crearea unui coridor internațional de transport și tranzit care să faciliteze transportul de mărfuri între Asia Centrală și Golful Persic.

Note

Legături externe

 Raport privind KTZ
 Interviu cu președintele KTZ
 Raportul ONU privind calea ferată trans-asiatică
 Hărți
    (acoperire incompletă)
 Harta UNJLC (acoperire incompletă)
    Harta detaliată pavaroz.com
 Harta ONU

Companii feroviare
Companii din Kazahstan
Fondări în 2002
Pages with unreviewed translations

Kazahstan temir joli


O Troféu do Algarve, também chamado de Torneio do Algarve e anteriormente chamado de Torneio do Guadiana até 2013, é um torneio de futebol amigável de pré-temporada jogado em Portugal, apesar de uma das edições foi jogada na Espanha. O Benfica é a equipa mais bem sucedida no torneio, tendo ganho 9 troféus em 13 participações.

Torneios

2022

2023

Número de vitórias

Ligações externas

 [1]

Referências

Competições oficiosas internacionais de futebol
Torneios amigáveis de Portugal entre clubes de futebol

Troféu do Algarve


Furtună este un nume de familie, purtat de:
 Angela Furtună (1957, Suceava), scriitoare, eseistă, publicistă, critic literar, grafician și artist vizual
 Dumitru Furtună (1890, Tocileni1965), un preot, teolog, istoric, publicist și folclorist român
 Enric Furtună, pseudonimul lui Henric Pekelman, ,  (1881, Botoșani1965, São Paulo), un poet și autor dramatic român
 Horia Furtună (1888, Focșani1952, București), un poet, prozator dramaturg și mason român
 Mihai Furtună,  (1955, [?], R.M.), un politician moldovean, Viceprimar al municipiului Chișinău începând cu septembrie 2001
 Mirela Furtună (1980, [?]), un deputat român (ales în 2016)
 Ștefan Furtună (secolul al XIX-lea1907), un soldat român in Războiul de Independență al României (187778), decorat pentru bravură
  (1999, R.M.), fotbalist moldovean

Vezi și
 listă de nume românești - litera F

Furtună (nume de familie)


James Reynolds Bath (born August 18, 1936) is a Texas businessman who has business interests in aircraft sales and leasing and real estate. He is best known for his business relationships with Saudi businessmen Salem bin Laden and Khalid bin Mahfouz.

Biography
Bath was born in 1936 in Natchitoches, Louisiana. In 1965, he moved to Houston, where he became an aircraft broker.

In 1975, Bath met Salem bin Laden when bin Laden was interested in purchasing a used aircraft. Salem bin Laden was the son of Mohammed bin Laden, founder of the Saudi Binladin Group, one of the largest construction companies in the world.  Through this acquaintance, Bath eventually became bin Laden's business representative in the United States, representing him in a number of business deals, including real estate, aircraft services, and banking. Through bin Laden, Bath also met Khalid bin Mahfouz, the son of Salem Bin Mahfouz, founder of National Commercial Bank, now the largest bank in Saudi Arabia, and for a time represented him as well.

Bath and George W. Bush
Bath is an acquaintance of former president George W. Bush, whom he met when both men were serving in the Texas Air National Guard in the early 1970s.  After Bush started his first business, Arbusto Energy, Bath invested $50,000 in the firm.  A former business partner of Bath, Charles White, who was involved in a number of suits against Bath, claimed in a 2003 interview with Canadian Broadcasting Corporation that the investment in fact came from bin Mahfouz and bin Laden, and amounted to over a million dollars. Both Bush and Bath have denied this, and according to journalist Craig Unger, who examined the relationship between the Bushes and Saudi financiers in his 2004 book House of Bush, House of Saud, there is no evidence to support it. Similar conclusions have been reached by journalist Steve Coll in his 2008 book The Bin Ladens: An Arabian Family in the American Century.

References

1936 births
Living people
Businesspeople from Houston
People from Natchitoches, Louisiana
Businesspeople from Louisiana
20th-century American businesspeople
21st-century American businesspeople

James R. Bath


was a town located in Asakuchi District, Okayama Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 6,529 and a density of 724.64 persons per km2. The total area was 9.01 km2.

On March 21, 2006, Yorishima, along with the towns of Kamogata and Konkō (all from Asakuchi District), was merged to create the city of Asakuchi.

Dissolved municipalities of Okayama Prefecture
Asakuchi, Okayama

Yorishima, Okayama