Hinduizm (सनातन धर्म; aynı zamanda Sanātana Dharma - सनातन धर्म ve Vaidika-Dharma - वैदिक धर्म diye de bilinir), çok kapsamlı inanç ve yaşam felsefesinin toplamıdır. Özellikle Hindistan, Nepal ve Bangladeş'te yaygındır. Günümüzde yaklaşık 1.25 milyar izleyeni ile Hristiyanlık ve İslam'dan sonra üçüncü sırada yer alan Hinduizm inancının neredeyse tüm takipçileri Hindistan ve çevresinde bulunmaktadır. Hinduizmin tek tanrılı dinlerle ortak bir yanı olmayıp içinden Budizm ve Zen Budizmi gibi farklı yollar çıkmıştır.

Kökeni, adından da aldığı gibi Hindistan'a dayanır. Bu dine mensup kişilere Hindu denir. Hindular, inançlarını bir yaşam tarzı ve yolu olarak benimserler. Hinduizm'in en eski klâsik metinleri Vedalar'''dır.

 Tarihçe
Hinduizm, sonradan gelişen bir kavramdır. İlk zamanlarında Hindistan'ın farklı bölgelerinden, Müslüman, Hristiyan, Yahudi, Budist veya Jain olmayan kişilerin bir araya gelmesiyle oluşan bir grup olarak başladı; ancak zaman içinde hızla gelişti. 19. yüzyılın ilk yarısında İngilizce konuşulan ülkelerde bu kavram bir kimlik kazandı ve Hindutva'nın (Hindu köktenci hareketi) gelişimiyle bir ideoloji olarak anılmaya başlandı. Bunlardan farklı olarak Hint Anayasası'nda Hinduizm; Jainizm, Budizm ve Sihizm'i içeren bir tanım olarak belirtilir.

Hinduizm batınî, yani yüksek bir inanç sistemidir. Bu inançta kişi, iç varlığındaki gerçeği kişisel olarak tecrübe eder, sonunda insan ile Batı dillerinde Tanrı denilen yüksek güçlerin bir olduğu idrakı yaşanır. Başlangıcı belli değildir ve kayıtlı tarihten öncesine kadar uzanır. Hinduizm, M.Ö. 1500'lerde Veda'ların yazıya geçirilmesinden çok daha önce de mevcuttu. M.Ö. 3000 yıllarında Pre-Harappa ve Harappa dönemlerinde İndus uygarlığında görülen bir inançlar bütünüydü. Bu dönemden kalma çeşitli Şiva heykel kalıntıları bulunmuştur. Tek tanrılı dinlerde görüldüğü gibi bir peygamber ya da kutsal kitap anlayışı yoktur.

 Genel bakış
Hindular, yaşam ve ölümün sürekli birbirini izlediğine, yani reenkarnasyona inanır. Din öğretmenleri "Guru"lar, onların inançlarında büyük önem taşırlar. Tanrıbilimleri ve felsefeleri bütünüyle ayrı olsa bile Hindular birlikte dua eder ve birlikte kutlama yaparlar. "Çeşitlilik içinde birlik" Çağdaş Hinduizm'de sıklıkla kullanılan bir kavramdır.

Hinduizmde en önemli ilke dharmadır. Dharma, insanların toplumsal ve dinsel konumlarının gereği davranış biçimlerinden dinsel uygulama tarzlarına kadar uzanan ilkeler bütününe işaret eden bir kavramdır. En üstte bulunan gerçekliğe tapar ve bütün insanların gerçeği fark edeceğini belirtir. Hinduizmin çoğu mezhebine ve inanışına göre sonsuz bir cehennem ve lanetlenme diye bir şey yoktur. Yalnız, M.S. 1300 yıllarında Madhva'nın kurmuş olduğu Vaişnavizm'in Dvaita inanışına göre sonsuz lanetlenme olgusu vardır. Madhva ruhları üçe bölmüştür:
 Mokşa'ya ulaşabilecek ruhlar (Mukti-yogyas),
 Sonsuza dek doğum ölüm döngüsünde kalacak olan ruhlar (Nitya-samsarins),
 Sonsuza kadar lanetlenecek acı çekecek ve sonsuz cehenneme gidecek olan ruhlar (Tamo-Yogyas).

Hinduizm, tüm varlıkları biricik kaynağın açılımları kabul eden tekçi bakış açısından, ikiciliğe, Orta Doğu dinlerindeki gibi yüce bir Tanrı'ya dayalı deizmden, çok tanrıcılığa bütün ruhsal yolları kabul eder ve geçerli sayar.

Her varlık kendi yolunu seçmekte özgürdür; bunu ister duayla, ister içine kapanmayla, ister dalınçla yapar, isterse özverili davranışlarla. Tapınaklarda tapınmaya, kutsal metinlere ve guru disiplini geleneğine önem verir. Dinsel bayramlar, haç, kutsal ilahiler ve evlerde tapınak uygulanan geleneklerdir.

Hindu yolunu sevgi, şiddetten kaçınma, iyi davranışlar ve doğruluk yasası tanımlar. Bütün karmalar temizlenene, Tanrı ayırt edene dek her varlık yeniden bedenlenir. Muhteşem kutsal tapınakların, Hindu evindeki huzur dolu dindarlığın, doğaötesi, yoga ve bilimin önemi büyüktür.

Hinduizmde, ilk kez M.Ö. 800'lü yıllarda Brihadaranyaka Upanişad'ta ayrıntılı olarak açıklanan karma ve reenkarnasyon inançları bulunmaktadır.

Kişinin hayatında yaptığı, düşündüğü, duyumsadığı tüm olgular ve ussal nitelikler, kişinin gelecekteki hayatını ve bütün kişilik özelliklerini, alınyazısımı biçimlendirir, başka bir deyişle Hinduizme göre kişi, farkında olarak veya olmayarak kendi yazgısını yaratmaktadır, Tanrı bu yazgıya "kötü" bir etki bırakacak bir şekilde karışmaz, yani kişinin hayatında başına gelen kötü olayların hiçbirinin arkasında "Tanrı" yoktur ancak eğer kişi Tanrı'ya derin ve içten dua ederse Tanrı, kişinin karmasına iyi etki edebilir.

Yüksek çakralarda bulunan akaşik bellek, kişinin dünya hayatında, göksel boyutlarda ve diğer varoluş biçimlerinde yaptıklarını, düşündüklerini, ussal özelliklerini, ruh etkilemeleri biçiminde bir nevi "kayıt" etmektedir.

 İnançlar
Hinduizmin kabul ettiği inançlar genel olarak şunlardır:
 Vedalar (Samhitalar, Brahmanalar, Aranyakalar ve Upanişadlar) Tanrı sözüdür, ileri düzey ruhsal varlıklar olan Rişilere vahiy yoluyla gelmiştir.
 Aşkın ve içkin olan her yerde var olan, hem yaratıcı hem de yaratılışın kendisi olan ve pek çok biçimde belirebilen, ayrı biçimlerde adlandırılan, her şeyi, bütün canlıları ve evreni kapsayan, bütün canlıların yüreğinde "üst ruh" olarak var olan tek Tanrı.
 Evrenin sürekli bir, oluşma, korunma ve yok ediliş devrelerinden geçtiği, sonsuz olduğu.
 Bütün canlıların yaptıkları, düşündükleri ve duyumsadıklarıyla kendi yazgısını yaratmaları, karma/etki tepki yasası.
 Bütün canlıların, ruhsal evrimlerini tamamlayıp Mokşa'ya ulaşıncaya dek yeniden bedenlendikleri -reenkarnasyon inancı.
 Bütün hayatın ve canlıların kutsal olduğu; saygıyı, sevgiyi hak ettikleri -zararsızlık (ahimsa) ilkesi.
 Sadece, tek bir dinin geçerli olmadığı, bütün dinlerin Tanrı'ya ulaşmada çeşitli yollar olarak kabul edilmeleri gerektiği.

 Karma çeşitleri
Hinduizme göre insanın yaşamında başına gelen kötülükler ve yıkımların Tanrı ile ilgisi yoktur, Tanrı asla hiçbir şekilde kötülüğe ve yıkıma neden olmaz. Tanrı, doğa yasalarını yaratması gibi, karma yasasını da var etmiştir, böylece kişi, kaderini kendisi yazmaktadır ancak "sevgi" olan Tanrı, eğer derin bir şekilde istenirse insanların karmalarına iyi etkiye neden olacak bir biçimde karışabilir. Hinduizmde Karma üç çeşittir:

 Kriyamana Karma
 Prarabdha Karma
 Sanchita Karma

Prarabdha Karma, karmanın değiştirilemez bölümüdür, dolayısıyla bir "sonuç"tur ve yaşanmak, katlanılmak zorundadır. Ok atanın attığı oka benzer: ok yaydan çıkmış ve okçunun artık elden çıkan ve "yazgısını yaşayacak" olan ok üzerinde yapabileceği bir şey yoktur. Tek yapacağı "Kriyamana Karma"yı, yani var olan durumunun karmasını en iyi şekilde yapıp yeni okunu en iyi şekilde kullanmaktır.

Kişi bütün karmaları temizleninceye ve ruh evrimini tamamlayıncaya dek doğum ölüm döngüsünde (samsara) kalır, artık öğrenilecek, geliştirilecek bir şey kalmayınca Mokşa adı verilen kurtuluşa ulaşılır ve artık yeniden doğum, samsara son bulur.

 Hinduizm'in yayılması
Hinduizm, günümüzde Hindistan, Nepal, Bangladeş, Sri Lanka, Bali ve hatta Mauritus, Güney Afrika, Fiji, Singapur, Malezya, Surinam, Trinidad ve Tobago'da ve ayrıca, özellikle İngiltere olmak üzere Avrupa'da yayılmaktadır. Bu yayılma, 19. ve 20. yüzyıllarda Hint tüccar ve işçilerin büyük bölümünün göç etmesiyle gerçekleşti. Sonraki yayılma ise, son on yıllık sürede Hint yabancı işçilerin Basra Körfezi'ne göç etmesiyle gerçekleşti.

 Veda dönemi
Max Müller tarafından ortaya atılan bir teoriye göre, M.Ö. 2000 yılında, İndus Vadisi Uygarlığının sona ermesinden sonra Kuzey Hindistan'dan gelen Aryan Kabilesi o dönemden sonraki kültürleri önemli ölçüde etkiledi. Bâzı Hint tarihçilerine göre Aryanlar yerleşik kabile olsalardı günümüze kadar egemenliklerini sürdürürlerdi.

Bulunan en eski Hint yazıları Rigveda, Sama, Yajurveda ve bâzı astronomik metinleri de içeren Atharvaveda'dır. Bu en eski Hint yazılarının hangi tarihte yazıldığına ilişkin kesin bilgiler yoktur. Bu yazılar, hayvan ve bitkilerin kurban edildiği eski dinî yaşam biçimi, abdest şekilleri, ilahiler ve tanrılar hakkında belirli bilgiler verir. O zamanlarda henüz ana tanrılardan sayılmayan Vişnu, Brahma ve Saraswati Tanrılarına günümüz Hinduizm'inde tapılmaktadır.

 Rigveda; Tanrıları övmek ve onlara seslenmek için söylenen ilahilerden oluşur. Rigveda Vedalar arasında en eski ve en önemli olanıdır. Diğer üç Veda'da, Rigveda'nın içeriğinden birçok alıntı vardır.
 Sama; kurban ayini sırasında çalınan şarkılardan oluşur.
 Yajurveda; bu kurban ayinleri sırasında okunan şiirlerden oluşur.
 Atharveda; kurban töreni sırasında, yapılan hataların affedilmesi amacıyla edilen dualar gibi, düşmanları yok etmek, hastalıklardan uzak kalmak için söylenen ağıt ve yakarışlardan oluşur.

Eski Vedik dininde tapınak ya da tanrının resmedilmesi geleneği yoktu. Tanrılara, kurbanların yakılmasıyla tapılırdı. Kutsal soma suyu, Ghi (tereyağı), süt, ekmek ve bazen de hayvan eti kurban edilirdi. Hinduizm; eski Hint dinlerinin ve muhtemelen kuzeyden göç eden Aryanların dininin farklı sistemlerinin bir araya gelmesidir. Tarihi karanlıkta kalmış, Hindistan'a ilk yerleşen insanların büyük bir kısmı, zaman içinde güneye doğru yerleşmiştir. Lingam kültü, kutsal hayvanlar ve tanrıçalara tapma gibi unsurlar bu kültüre aittir.

Tarihi kesin olmamakla birlikte M.Ö. yaklaşık 1200 yıllarında Rigveda'da Aryanların aksine Tanrıların kendilerine özgü doğa güçlerinin olduğu belirtilmiş ve yazılarda altın, savaş ve tanrının özüne dair konulardan bahsedilmiştir. "Hakikat olana, bilgeler birçok isim takar, ona Agni, Yama Matarishvan derler" (Rigveda 1.164.46)

 Upanişad dönemi
M.Ö. 800'lü yıllarda Brahman kast sistemi, Hinduizm'in bir sonraki gelişim aşamasını önemli ölçüde etkilemiştir. M.Ö. 700–500 arasında olduğu düşünülen bu yeni düzen Upanişad dönemiyle başlamıştır. Kast sistemi, Brahmanlar ve Aranyakaslarda da söz konusu olmuş ve Upanişad felsefesiyle tamamen hayata geçmiştir. Bu üç sınıf da (Brahman-Aranyakas ve Upanişad) Hint geleneklerini devam ettirmiştir; fakat buna rağmen bu sınıflar arasında geçişken sınırlar vardır.

Brahmanlar; karmaşık kurban teolojisi geliştirirken Aranyakaslar, yerleşim yerlerinin uzağındaki gizli öğretileri inceleyen Orman Kitabı'nı ele almışlardır. Upanişadlar ise mistik (esrarlı) olayları incelemiştir. Reenkarnasyon, yoga ve karma konularıyla ilgili yüzyıldan uzun süren 250 yazıyı bir araya getirip özellikle 13 Vedikli Upanişadlar, sonraki Hinduizm'in temelini oluşturmuşlardır.

 Klâsik dönem
Upanişad döneminin sona ermesi bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Hindoloji'de Brahmanizm, sonraki zamanlarda Hinduizm olarak adlandırılmıştır. Muhtemelen M.Ö. 500 yılından itibaren Hinduizm geleneği bugünkü asıl şeklini almıştır. Hinduizm geleneğinin dili, Hint-Avrupa dil ailesinden Sanskritçedir. Ana Tanrıları Brahma, Vişnu ve Şiva'dır. Onların adına tapınaklar, heykeller yapmış, törenler, ayinler düzenlemişlerdir.

M.Ö. 200-M.S. 400 yıllarındaki destanlarda, Hindu inancına göre Vişnu tanrısının, Krişna ve Rama olarak insan bedenine girdiği yazılmaktadır. Marayana ve Mahabharata o döneme ait, hâlâ yaygın olarak okunan şiirlerdir. Mahabharata'nın en önemli kısmı didaktik şiir olan Bhagavadgita'dır. Bu dönemde ayrıca çeşitli dinlerin şekilleri oluşmuş, Şaktizm, Shaivism ve Vaishnavism gibi tek tanrılara tapılmıştır. Brahman öğretisi ise Dharma Sutra ve Dharma Shastra içinde derlenmiştir.

400 ve 1000'li yılları takiben birçok tarihçi ve Puranalar mitolojik ve öğretici yazıları sınıflandırmışlardır. Bu dönem ayrıca Tantrik geleneklerinin başladığı zamandır.

İlk Hindu kuralları 8. yüzyılda filozof Shankara tarafından düzenlenmiştir.

 İslamın etkileri
711 yılından itibaren Sind'in Müslüman orduları tarafından fethedilmesiyle Hindistan'da İslam varlığının etkisi görülmüştür. Gazneliler Hanedanlığından önce duraklama dönemi yaşayan bu ülke, 11. yüzyılın sonunda Gazneliler tarafından Panjab'a kadar genişletilmiş, Muhammed Ghuri ve eski Delhi sultanlarının da etkisiyle Kuzey Hindistan'ın büyük bir bölümü ele geçirilmiştir.

Bu bağlamda Hindistan'ın işgal edildiğini söylemek çok doğru değildir; çünkü Müslümanlarla olan bu ilişkinin temelinde, 19. yüzyıl İngiliz sömürgeciliğine karşı olmaları ve sömürgecilik zamanından önce de bu ülkenin çıkarlarını korumaları yatmaktadır. Aslında Hindistan ve Ganj bölgeleriyle, Budizm'in eski merkezlerinden Afganistan ile Orta Asya arasında yüzyıllardır kurulmuş bir ilişki vardır.

Fakat buna rağmen Müslüman ve Hinduların o zamanki önyargıyla yazılmış (tek taraflı) tarih kitaplarına baktığımızda farklı hükümdarların kendi menfaatlerinin peşinde olup Müslüman ve Hindular arasında derin ve amansız bir düşmanlığın olduğu belgelenmiştir.

Son olarak Kuzey Hindistan'daki mevcut siyasi çekişmelere rağmen, önemli olan oradaki yerel kültürlerin birçok alanda zenginleşmesidir. Örneğin; mimari, edebiyat ve görsel sanatlar, siyaset bilimi ve yönetimi, aynı zamanda dinî alanlardaki etkileşimler bu kültürel zenginliğin örnekleridir. Ayrıca, Panjab'da, kuzey ve batı Hindistan'da sufizm etkisi sadece Müslümanlarda değil, diğerlerinin de yerel dinî kimliklerinin oluşmasında önemli bir rol oynamıştır. Farklı dinsel uygulamaların ortaya çıkması, özellikle aziz sûfîlerin mezarları bu etkileşime örnektir.

1911'li yıllarda İngiliz sömürgeciliğiyle yönetilen Gujarat bölgesindeki nüfusu yaklaşık 20.000'i bulan Müslüman Hindular sayesinde bölgede yaşayan halkın dinî hayat şekilleri, kültürleri bütünleşmiştir.

16. ve 17. yüzyılları arasında Moğollar, farklı hükümdarların ve soylu Müslümanların, Ortodokslara verdiği tavsiyelere ve Hint tapınaklarına yapılan yıkımlara rağmen, Kuzey Hindistan'ı İslam etkisine almıştır. Günümüzde de hâlâ var olan çok sayıda Hindu İdaresi yetkilileri ve Moğol saraylarından ordu komutanları bir araya getirilmiş, özellikle Gujarat bölgesindeki deniz aşırı ticaretle uğraşan insanlar üzerinde yoğun bir hâkimiyet kurulmuştur. Bu kıtada Müslümanların hüküm sürdüğü bu dönemde Hindistan'da yaşayan Müslüman ve Hindular arasında geniş ölçüde barışçıl bir ortak yaşam alanı sağlanmıştır. Ayrıca; Sihizm 16. yüzyılın başlarında Panjab'da doğmuştur.

Moğol İmparatorluğu'nun duraklaması, Hinduizm'i, Hristiyanlığı ve Batı düşünce felsefesini karşı karşıya getiren East India Company (İngiliz sömürgeciliğini Hindistan'da uygulayan ve Hindistan'ın "geleneksel yapısı"nı çökerten şirkettir), yani "Doğu Hindistan Şirketi"nin Hindistan'da etkinlik bakımından genişlemesiyle başlamıştır.

 Neo-Hinduizm
19. yüzyılda Hindistan ve Avrupa'nın karşı karşıya gelmesiyle, Hindistan'da çeşitli dinî ve sosyal reform hareketleri ortaya çıkmıştır. Hinduizm'deki Kast sistemi ve dulların yakılarak öldürülmesi geleneği sorgulanmaya başlanmıştır. Bu gelişmeyle birlikte Hindular daha önce hiç üzerinde düşünmedikleri birlik, bütünlük kavramlarını hayatlarına sokmuşlardır.

Neo-Hinduizm başlangıcından beri bağımsızlık mücadelesi içindedir. Hindistan'daki Hristiyan misyonerler, Hristiyanların kendi dinleriyle ihtilafa düşmelerine neden olmuşlardır. Avrupalı Hindologların Sanskritçeden İngilizceye çevirilerinin basılması, geleneksel kayıtların Hindistan'da çok daha geniş bir kitleye ulaşıp, daha anlaşılır olmasını sağlamıştır. Çeşitli kuruluşların temeli bu dönemde atılmıştır.

1828 yılında Ram Mohan Roy tarafından Kalkutta'da kurulan "Brahmo Samaj" tek tanrılı bir yaklaşım geliştirmiş, şekille gösterilemez, mutlak ve tek bir Tanrı olduğunu belirtmiştir.

1875 yılında Dayananda tarafından Mumbai'de kurulan Arya Saman, Hinduizm'i sonraki olumsuz etkilerden, örneğin Puranalardaki bozulmalardan, kurtarmayı istemiş, çok tanrıcılığı ve Kast sistemini reddetmiş ve vahiy kaynağı olarak sadece Veda'yı kabul etmiştir. Her iki kuruluş da resimlere tapınmaktan kaçınmış, sosyal reformlar için çaba sarf etmiştir.

Hristiyan misyonerliğini takiben Swami Vivekananda 1897 yılında Ramakrishna-Misyonu'nu kurdu. Bu misyon ile, Vedanta öğretisinin bir din olarak sayılması ve tüm dünyaya yayılmasını amaçlamıştır. Ramakrishna Misyonu'na göre dünyadaki tüm dinler aynı gerçeği müjdeler. Dinlerdeki çeşitlilik, dinlerin farklılığı sadece görünüştedir (Maya). Vivekananda'nın 1983 yılında, Chicago'da "Dünya Dinler Parlamentosu"nda yaptığı konuşmada Hinduizm'i ilk defa evrensel bir din olarak belirtmiş ve Hinduizm ilk defa Hindistan dışında bir yerde din olarak takdim edilme şansı bulmuştur. Mamatha Gandi önderliğindeki barışçıl direnişle Hindistan'daki bağımsızlık hareketleri Hint geleneklerine önemli katkılar sağlamıştır.

 Kutsal metinleri
Hinduizm dini Budizm'den farklı bir vahiy dinidir dolayısıyla çeşitli kutsal metinlerin doğaüstü varlıklarla veya Tanrı ile ilgisi olduğuna, Tanrı'dan kaynaklandığına inanılır. Hinduizm dininde "peygamberlik" (Rişi) kavramı vardır, ancak bu kavram, ortadoğu dinlerinde algılanan "peygamberlik"ten oldukça farklıdır, ortadoğu dinlerinde peygamber, Tanrı tarafından özel olarak seçilmektedir. Hinduizm'de ise peygamberlik, "kazanılan" bir olgudur, pek çok doğum-ölüm döngüsünden geçen, oldukça "yaşlı" ve deneyimli, çok daha üst seviye olan az sayıda ruh, Tanrı ve Deva'lar ile çeşitli şekillerde iletişime geçebilir, vahyi, gizli bilgileri, Tanrısal hakikatleri alır.

Hindu kutsal metinleri öncelikle Şruti ve Smriti olarak iki kategoriye ayrılır. Şruti Sanskritçede "işitilen şey" anlamına gelmektedir. Şruti'nin belli bir yazarı bulunmamakta, kutsal kişilere (Rişiler) iletilen ilahi kayıtlar olduğuna inanılmaktadır. Vedalar, Upanişadlar ve Mahabarata destanının bir bölümü olan Bhagavad Gita Şruti kategorisi içerisindedir. Saivism mezhebinde, Şiva Agamaları da Şruti kategorisinde değerlendirilir, Şivacılara göre Agamalar, aynı Vedalar gibi, doğrudan Tanrı'dan kaynaklanmaktadır, vahiydir ve en az Vedalar kadar eskidir, binlerce yıl boyunca sözlü gelenek ile nesilden nesile aktarılmıştır. Diğer üç mezhepte Agamalar Smriti olarak kabul edilir.

Smriti ise Sanskritçede "hatırlanan/korunmaya değer şey" anlamına gelmektedir. Dindeki otoriteleri Şruti'den sonra gelir.

Smriti'nin alt kategorileri şunlardır:
 Agamalar (Mantralar, Tantralar ve Yantraları içeren felsefeler)
 Dharma Şastra (Kurallar, kanunlar)
 Dyasanalar (Vedantayı da içeren felsefeler)
 Mahakavyalar (Destanlar; Mahabarata ve Ramayana destanlarınını içerir)
 Puranalar (Masallar veya Yazmalar)
 Sutralar (Atasözleri veya aforizmalar)

18 Ana Smriti'nin isimleri:
 Apastamba Smriti
 Atri Smriti
 Daksha Smriti
 Devala Smriti
 Gautama Smriti
 Harita Smriti
 Manu Smriti
 Parasara Smriti
 Samvarta Smriti
 Sankha-Likhita Smriti
 Satatapa Smriti
 Saunaka Smriti
 Usana Smriti
 Vishnu Smriti
 Yajnavalkya Smriti
 Yama Smriti
 Vasishtha Smriti
 Vyasa Smriti

 Kutsal yazılar
Samhitas ve ayrıca Brahman'lar, Aranyakas'lar, Upanişadlara ait diğer üç (yorum) bölümlerinden oluşan, "Dört Veda" Hinduizmin en kutsal yazılarını oluşturur. Bunlar, (sözcük kökü her şeyin sahibi olan Tanrı) "Rishis","sahip olan" anlamına gelen Shruti olarak adlandırılırlar. İnsanların düşünceleriyle yazdıkları varsayılan diğer tüm yazılara Smritri denir. Ramayana, Mahanharata, Bhagavad Gita ve Puranalar bu Smritrilerden bazılarıdır. Vedaların, önceleri esrarlı ve anlaşılması zor yazılar olduğu düşünülmüştür. Smitriler ise daha kolay anlaşılır, daha tanınmış ve Hindular tarafından daha çok okunmuştur.

 Mezhepler ve öğretiler
Hint dinlerindeki gelişmeler sonucu Hinduizm adını alan din, Brahmanların hakimiyet sağladıkları dönemde ise Brahmanizm terimi ile ifade edilmiştir. Günümüzde Hinduizm ve Brahmanizm terimlerinin birbiri yerine kullanıldığı bilinmektedir. Yaygın bir anlayışa göre Hinduizm ve Brahmanizm terimleriyle, en eski Vedalar döneminden günümüze ulaşmış bulunan Hintlerin inanç, düşünüş, his ve hayat tarzları kastedilmektedir. Hint yarımadasındaki halkın çoğunun dinî inanç ve geleneklerini ifade ettiği için Hinduizm terimini kullanmaktadır. Hindular ise dinlerini "Sanatana Dharma" yani ezelî ve ebedî din veya bâkî din diye adlandırırlar. Bu dine mensup kişilere de "sanatani", yani bâkî denir.

Tarihî kayıtlardan elde edilen bilgilere göre takriben M.Ö. 1500 yılları civarında Doğu Avrupa'dan gelen Aryanlar, Hindistan'ı ele geçirirler. İki farklı halkın birbiriyle karışması sonucu dinî inanç ve geleneklerde birbirine karışır. Kökü yüzyıllar öncesine kadar uzanan bu karışım sonucu bugünkü Hinduizm ortaya çıkar. Aryan İstilası görüşüne katılmayan pek çok Batılı araştırmacı ve bilim insanı da bulunmaktadır. Bu iki ırkın karışımından meydana gelen bu gelişme beş devreye ayrılır:

 Vedalar dönemi
 Upanişadlar dönemi
 Klâsik dönem
 Orta Çağ'daki ilahiyat, felsefe gelişme dönemi
 Modern dönem

Hinduizm, yaklaşık dünya nüfusunun %12'sini oluşturur. Hinduizmin tespit edilebilmiş belli bir kurucusu bilinmediği gibi kendine mahsus bir inanç sistemi ve kitabı da yoktur. Hinduizmin temelinde Brahma (Mutlak Varlık) inancı yatmaktadır. Bu husustaki geniş bilgiyi Hinduizmin kutsal metinleri olan Veda'larla Brahmana'larda bulmak mümkündür.

Hinduizm sınırsız bir vatan sevgisi ve bağlılık duygusu kavramları üzerine kurulmuş toplumsal ve siyasi olguların bir özel görüntüsüdür. Hinduizmin bir ilk lideri, temel tebliği bildiren bir ilk kurucusu olmadığı için bir anlamda kurucularının kalabalık olduğu söylenebilir.

Hinduizm, batıda bâzı çevreler tarafından anlaşıldığı aksine "yöresel, etnik" bir din olmayıp, bütün canlıların ve Evren'in dini olduğunu iddia eden evrensel bir dindir.

Hinduizm'de ortak bir kurucu yoktur. Her mezhebin bağlayıcı olan kutsal bir kitabı vardır. Örneğin; Vishnuitelerin, Bhagavatapurana; Shaktianların Devi Mahatmya'sı tanrılara ibadet etmek için kullandıkları temel eserlerdir. Buna rağmen Upanişadlar ve Mahabharata'nın bir parçası olan Bhagavad Gitalar ile Vedalar tüm Hindular için asıl kutsal kitaplardır. İlk görünüşe göre Hinduizm çok tanrılı bir din değildir. Batıdaki Din bilimciler ve Hindologlar, Hinduizm'i "Henoteizm" olarak betimler. Henoteizm bir tanrıya inanmakla birlikte diğer tanrıların da var olduğunu kabul etmektir. Yani; tek bir tanrı vardır (monoteizm). Ancak tek bir tanrı, diğer bütün tanrıların başında yer almaktadır (politeizm). Hindu Öğretileri, Evren'i bir düzen bütünü olarak ele alır; Evren', gerçek ve ahlakî kuralları içeren dünya yasası olan Dharma tarafından yönetilir.

Hinduların asıl ibadet yerleri kendi evlerinin yanındaki tapınaklarıdır. En büyük tapınakları ve hac merkezlerinden biri Güney Hindistan'da bulunan Tirumala Tirupati'dir. Kuzey Hindistan'daki Ganj üzerindeki kutsal Varanasi şehri, her zaman Hindu hacılarının akınına uğramaktadır.

 Karma ve samsara

Karma ve Samsara, M.Ö. 6. yüzyıldan beri bulunan yazılarda geçen ve Hinduizm'in temelini oluşturan kavramlardır. Bunlar, sonsuz Yeniden Doğuş Döngüsü (Reenkarnasyon) ve Samsara kavramlarının üstesinden gelme anlamı taşır. Upanişadlar zamanında, bireylerin ruhunun, yani varlığın özünün, Atman'ın, evrensel ruh Brahman'la özdeşleşmesi, maneviyat bilicinin gelişmesiyle başarılmıştır.

Her insan, hem evrensel hem de sosyal yasa olan; erdem, ahlak, dürüstlük, bilgelik öğretisi Dharma'yı uygulamak zorundadır; çünkü bu yükümlülükler, iyi ya da kötü eylemlerin sonucu olan Karma'yı etkiler. Hinduizm'de ayrıca genelgeçer kural olan sadharanadharma vardır. Sadharanadharma, şiddetten uzak kalma "Ahimsa", doğruluk-dürüstlük "Satya", sabır "Ksanti", kendine hâkim olma "Dama", iyilikseverlik "Danam", misafirperverlik "Ahithi" gibi görevlerin her birey tarafından uygulanmasıdır. Bu erdemler, bu özellikler tüm insanlar için aynı ölçüde geçerlidir ve bundan başka ortak bir yasa yoktur.

Svahdharma ise farklı toplumsal tabakaların içindeki belli grupları bağlayıcı görevlerin var olduğunu belirtir. Buna göre, Kshatriya kastına mensup bir savaşçının savaş nedeniyle birini öldürmesi gerekebilir. Bu savaşçının bir düşmanı öldürmesi, onun Dharma yasası görevi olduğundan, Karma'sını kötü eylem olarak etkilemeyebilir.

Ancak; birinin bencilce, kendi egoları için başka birini öldürmesi çok kötü Karma sonuçları doğurabilir. Karma ve Dharma inancı çok güçlü bir ahlakî ve manevî ilişkiyi birleştirir. Görünen tüm haksız acıları ve sosyal eşitsizlik konularının gizemini, Karma öğretisi açıklar.

İnsanların eylemleri ve bu eylemlerin kişileri nasıl etkilediği bağlamında, Mahabharata'da birçok ifade vardır. Bu konuda en yaygın kanı, amellerin (yapıp-edilen her şeyin) sonucunun kendi kendine ortaya çıktığıdır. Ayrıca, bu konuyla ilgili farklı ifadeler de vardır: Dünyevi duygulara bağlı kalmanın iki sebebi, cehalet (avidya) ve arzulara (lobha) yenik düşmektir. Bu sebepler, duyu organlarında huzursuzluğa ve kişinin kararlarında karışıklığına yol açar. Bu durum idrak etmeye, kavramaya engel olur. Ameller, düşünme organlarına (manas) bağlantılıdır. Kavrama yetisi ve vücudun doğası bozulur.

Yapılan eylemlerin sonuçları konusunda birçok yorum vardır. Ruh ölümden sonra bedenden ayrılır ve Karmaları ölçüsünde yeniden doğar. Ve bu yeni bedende Karmalarının karşılığını bulur. İyi Karma'sı olan geçici mutlulukla sınırlandırılmış "Cennet'i" elde eder, buna karşı kötü Karma'sı olan "Cehennem"de kalır, fakat hep aynı durumda değil; Karmalarına göre, bazen de bir hayvana dönüşerek yeniden doğarlar.

Tüm iyi ameller, dinî kazançlar sağlar ve böylece Karmalar azalır. İnananlar, dinî ayinlerle, oruç tutma, kutsal gördükleri şehir Benares'e hacca gitme, Brahmanlara hediye verme, herkese karşı yardımsever olma ve tapınak inşa etmeyle dinî kazanç elde etmeyi umarlar.

İnsan özgürdür ve kendi Karma'sından kendisi sorumludur. Karma; neden-sonuç yasası anlamına gelse de, bâzı Bhakti (koşulsuz affeden, merhametli Tanrı) inananları, Tanrı Bhakti'nin onların Karmalarını yok edeceğine ve insanları kurtaracağına güvenirler.

Fakat asıl önemli olan; kötü eylem yapıldığında bile, temiz niyetli olmak ve bencil, çıkarcı olmamaktır.

Bu ifadeler, düzenli çalışmanın temelini oluşturur. İnsanlar iyi sonuçlar almak ve kazanmak için bir şeyler yaparlar.

Bu durumun tersi ise "hiçbir şey yapmayanlar" (nivritti) eğilimi düşüncesidir. Bu dünyadan elini ayağını çeken insanların yoludur. Onlara göre acı dolu yaşamın sebebi, yaşama arzusu içinde olmaktır; yeniden doğuş ise sadece, insanın eski varlığının yeniden canlanış biçimidir. İnsan çalışarak dünyaya bağlanır, çalışmadan ve bilgelikle de kazanabilirler. İnsanın tüm bu dünyevi kazançlardan vazgeçmesi, insana sakinlik, sükunet hissi verir.

Her iki düşünce de, dünya için çalışanlar "pravritti" ve çalışmayanlar "nivritti" Mahabbarata destanında Bhagavadgita içinde yer alır. Ayrıca Gita'da yer alan Krişna'nın da Yoga'yı tercih ettiği yazılır. Göklerin Tanrısı Indra ve Kraliçe Kunti'nin oğlu Arjuna'nın bu konudaki sorusuna Krişna şu şekilde cevap verir:İcap eden hangi eserse onu tamamla, zira eylemek, bir şey yapmamaktan iyidir; bedenin işlemleri dahi bir eylemde toplamalısın. Feragatten doğmayan her bir eylem, yeryüzü varlığına bağlanmak demektir; bu nedenle, bir eser oluştur, ama ona bağlanma!'' (bkz. Budizm)

Ana akımları

Vişnuizm ve Şivaizm, Hinduizm'in en önemli mezhepleridir. Vişnu inancına göre, yüce Tanrı Vişnu dünyada çok farklı bedenlerde kendini göstermiştir. Vişnu, evrensel düzenin (Dharma) bozulup, onun kurtarışına ihtiyaç duyulduğu zaman dünyada bedenlenmiştir (Avatar).

Bilinen diğer on enkarnasyon (bedenleniş, bedenlenme) Rama ve Krişna altında gerçekleşir. Enkarnasyon öğretisine göre, en yüce Tanrı Vişnu, diğer tüm Tanrıların ve dünyadaki tüm nesnelerin yaratıcısıdır. Bâzı Vişnuizm okulları, tek Tanrı görüşünün aksine, Monistik düşünceyi savunur. Vişnuizm'de, en çok, kişiselleştirilmiş Tanrı (Bhakti) önemlidir.

Şivaizm'de Şiva'nın en yüce olduğu, diğer tanrılar üzerinde büyük bir gücü olduğu ve onları yarattığı varsayılır. Şiva'nın, kendilerini yeniden yaratmak için Himalayalar'da meditasyon yapan ve dünyadan periyodik zamanlarda yok olan Asketelerin tanrısı olduğu kabul edilir. Şiva'ya, Nataraja görüntüsü hariç, genelde antromorfem biçiminde değil, Lingam sembolüyle tapılır. Şivaizm'e inananlar Şiva Siddhanta gibi Dualist, Sinne Şankara gibi Monist ya da Şivaizm'deki Kaschmirler gibi Tantrik de olabilirler. Şivaizm'deki bâzı mezheplerde Yoga büyük önem taşır.

Şivaizm ve Vişnuizm gibi Şaktizm'in yapısı da önemli bir rol oynar.

Yeniden doğuş ve kurtuluş
Tanrılar, insanlar ve hayvanlar, Hindu inancına göre dünyanın Yuga zamanından beri birbirini takip eden bir döngü içinde (Samsara) yaşarlar. Ayrıca insanların yaptıkları iyi veya kötü şeyler de birikir. Bu Hindu inançlarında "yapılan her şeyin neden ve sonucundan insan kendi sorumludur" yasasına göre "Karma", insanların eylemleri doğrultusunda onların Yeniden Doğuş'unu, Reenkarnasyonu etkiler ve Tanrı'nın bir parçası olan "Atman"la, insanın kurtuluşu başlar. Fakat Ruh herkeste farklıdır ve Tanrı'nın bedenlenişi, evrenseldir, evrensel bilinç ise aynıdır. Ruhun gelişimiyle kişisel kurtuluş, ancak üç yöntemin uygulanıp gerçekleşmesiyle oluşur. Bunlar; Bhakti Yoga, ibadet edilen Tanrı'nın sevilmesi; Karma-Yoga, eylemlerin yolu ve ayrıca Jnana Yoga, bilinçlenme yolu.

Bazen dördüncü yol olarak Raja Yoga, kralın yolu da çoğu zaman bu yöntemlerden biri olarak anılır.

Kutsal inek ve vejetaryen beslenme
Budizm'deki vejetaryenliğe ve hayvanların şiddet uygulanarak öldürülüp avlanmalarına tepki olarak Ahimsa (şiddete karşı olma) mantığıyla, Hindular et ile beslenmeyi kesin olarak yasaklamıştır. Tabii ki bu durum Vedik zamanında farklıydı; çünkü o zamanki yaşam koşulları farklıydı. Bâzı Hindu yazılarında sığır etinin, kurban eti olduğu zaman yenilebileceği yazar.

Hindular vejetaryenliği ahlaklı bir yaşam biçimi olarak görürler; onlara göre et bir katliam ürünü ve pistir. Brahmanların beklentisine uygun olarak, halkın her kesiminde vejetaryenlik vardır. Hinduların hemen hemen tümü sığır etini yemeyi reddeder. 2004 nüfus sayımına göre, Hint halkının %25'i vejetaryendir. Bu durum eyaletlerde değişiklik gösterebilir, örneğin Gujarat halkının %69'u vejetaryen iken Tamil Nadu halkının sadece %21'i vejetaryendir.

Hint mitolojisinde, inek, çok farklı şekillerde konu edilmiştir. Tanrı'nın bedenlendiğine inanılan Krişna bir taraftan Govinda, yani "inek çobanı", diğer taraftan Gopala, kısacası "ineklerin koruyucusu" olarak betimlenir. Onun eşi Radha ise Gopi, yani "çoban kız" ve ayrıca Tanrı Şiva'nın binek hayvanı boğa Nandi'dir.

Eski Hint kültürü de bizlere dört bin yıldan uzun bir süredir, ineklerin özel değerleri olduğunu göstermektedir. Buna rağmen Neolitik zamanlarda öküzler kurban edilip yenilmekteydi. Bu durumun ne zaman ve nasıl değiştiği hâlâ netlik kazanmamıştır.

Kültür antropoloğu Marvin Harris, bu değişimi ve değişen ekonomik koşulların nedenlerini araştırmış ve devlet gelirleriyle nüfus yoğunluğunun yeterince öküz almaya yeterli olmadığını ve et ile beslenmek için gerekli besin kaynaklarının ulaşım hayvanı olarak kullanıldığını ortaya koymuştur.

Bu koşullar, ineklerin kurban hayvanı olarak öldürülmemeleri konusunda kesin bir tabu oluşturmuştur ve inek eti günümüzde de hâlâ yenmemektedir. İlginç olan ise, Brahmanların eski zamanlarda ayinlerinde sığırları kesip kurban etmeleri ve sonradan sığırların korunması için en katı kuralları yine onların koymalarıdır.

Hinduizm'de kast sistemi
Sınıf farklılıkları gözetme, ayrımcılık sebebiyle anayasada yasak olmasına rağmen Hindistan'da yaşayan Hindular arasında belli sosyal tabakalara ayrılma (kast sistemi), toplumda hâlâ görülmektedir. Kast sisteminin temel ilkesi; doğumdan itibaren tüm insanlar arasında görevlerin, hakların, sorumlulukların ve gücün kesin çizgilerle ayrılmış olmasıdır, yani sosyal sınıflar arasında bir uçurum yaratmaktadır. Ayrı bir sınıf olan Varnalar için, yaşamlarının her alanında uyguladıkları çok farklı dinî kurallar ve ibadet kuralları vardır. Tüm kastların, kendi özel yaşamlarında, yapmakla yükümlü oldukları sorumlulukları, yerine getirmeleri mutlak (zorunlu) yükümlülükleri (Dharma) vardır. Bu sorumlulukların ihmal edilip, uygulanmaması ahlaka uygunsuz ve kötü olarak (Adharma) görülür. Kişilerden beklenen; ait olduğu kastın gerektirdiği görevleri yerine getirmesi, hayatından memnun olması ve kast içindeki herkesle iyi geçinmesidir. Toplum, dört sınıfa ayrılmış olup sınıfların vasıfları ve görevleri şunlardır:
 Brahmanlar: Kutsal yazıları olan Vedaları incelerler. Dini eğitim verirler ve dinî ayinler düzenlerler.
 Kshatriyalar (Kşatriya): Savaşçı sınıftır. Güçsüzleri korur, krallar gibi adil davranır, Brahmanları korurlar ve onların dinî eğitimlerini destekler, dinî çalışmalarına halkı teşvik ederler.
 Vaishyalar (Vaikya): Çobanlar ve tüccarlardan oluşan kasttır (sınıftır). Ticaret ve tarımla ilgilenerek ülkenin zenginliğini arttırırlar.
 Shudralar (Sudra): Hizmetçi kasttır. Aryan olmayan halktan oluşur ve diğer üç sınıfa (Brahman, Kshatriya ve Vaishyalara) hizmet ederler.

Bu dört ana kast dışındakiler ise Dalit ("Dokunulmazlar") olarak adlandırılır ve tuvalet temizliği, sokak temizliği gibi işlerden de sorumludurlar. Dalitlerin durumunu daha da düzeltmek için, yönetim, kamusal alanda birçok sektörde iş alanı yaratmış ve onların haklarını koruma altına almıştır. (Lonely Planet, 11th Edition, S. 58)

Kastlar, "jati" denilen, binlerce aile grupları veya sosyal topluluklardan oluşur. Bir birey olarak bir kasta bağlı şekilde doğarlar ama bazen de mesleki faaliyetlerine, yeteneklerine göre sınıflandırılırlar.

Tanrı'nın görüntüsü
Çeşitli Hindu gelenekleri ve felsefeleri Tanrıları farklı şekillerde resmeder. Başlıca mezhepler Shivaismus ("Şaivizm"), Vishnuismus ("Vişnaizm") ve Shaktismus'da ("Şaktizm") tapılan Tanrılar, kadın biçimindedir. Brahma, Şiva ve Vişnu, Trimurti üçlüsü olarak tanımlanır.

Şiva ve Vişnu'nun çok farklı biçimleri ve sayısız isimleri vardır ve bunlara ibadet etmek çok yaygındır. Brahma ise şu anda sadece mitolojide geçer, ona ibadet edilmez, onun yerini alan Şakti ve Tanrıça Saraswati'ye ibadet edilir. Bunların dışında, Şiva ve Parvati'nin oğulları sayılan fil başı görünümlü Ganesha ve ayrıca Vişnu tanrısının yeryüzündeki bedenleşmiş hali, "Avatar" olarak Ramas'ın kölesi olan Hanuman gibi çok farklı sayıda görüntüleri vardır.

Aynı zamanda "Büyük Tanrıça" olarak anılan, bağımsız olan Mahadevi ve Durga gibi ya da erkek tanrı olarak anılan Saraswati ve Lakshmi gibi, tanrıların kadın eşleri, tarafları olarak anılan çok sayıda Tanrıça vardır. İnananların çoğu herhangi bir tanrıya ibadet etmekle bütün tanrılara ibadet edildiğini, çünkü tüm görüntülerin tek olduğunu varsayarlar. Krişna'nın inanları gibi en yüksek onurlu tek tanrıya ibadet edenler ise, diğer Tanrıları onun yardımcısı olan Deva olarak kabul ederler. Hinduizm'de Tanrılara resimlerle ve heykellerle ibadet etmek çok yaygındır; fakat buna rağmen Hinduların çoğu bu biçimlere tapıldığını reddeder.

Hinduizm türleri
Hindolog Axel Michaels, Hindu dinlerini üçe ayırmıştır. "Brahman Sanskrit Hinduizm", "Hindu halk veya kabile dinleri" ve "tarikat-cemaatlerin dinleri" olarak ayrılan bu türlerin her biri genel kabul görmemektedir.

Brahman Sanskrit Hinduizmi
Bir kısmı çok tanrılı, bir kısmı tek tanrılı olan, yoğun ibadet merasimleri yapan Brahman Rahiplerinin dinidir. Vedalar, otorite olarak kabul edilmektedir. Bu din, Hinduizm ile ilgili yapılan tüm araştırmalarda ön plandadır ve halk arasında en çok saygı gören dindir.

Hindu halk ve kabile dinleri
Yerel ve genel sınıflandırmayı aşan bayramları ve çeşitleri ibadet türleri olan, ayrıca sözlü gelenekleri, halk diliyle yazılmış eserleri bulunan, çok tanrılı ve kısmen animistik (tüm varlıkların ve doğal cisimlerin canlı bir ruhunun olduğuna inanan düşünce) dinlerdir. Bu dinlerin kendi rahipleri ve taptıkları yerel Tanrıları, insanları etkisi altına aldığına inandıkları ve tanrılaştırdıkları ruhları ve kahramanları vardır. İbadet türleri Brahman Sanskrit Hinduizm'inden karışıktır.

Tarikat ve cemaatlerin dinleri
 Vishnuitisch: Srivaishnava, Pancharatra, Ramanandi, Naga, Tyagi vb…
 Shivaitisch: Dashanami, Natha, Pashupata, Aghori.
 Synkretistisch: Smarta, Arya Samaj, Brahmo Samaj, Ramakrishna ve Vivekananda vb…
 Misyoner Guru Dinleri: Sathya Sai Baba, Mata Amritanandamayi, Maharishi Mahesh Yogi vb.

Hint Teolojisi
Bâzı Hindu akımları en yüce Tanrı anlamına gelen Işvara'ya inanırlar. Bazıları da onu Deva olarak adlandırır. Onlar ayrıca bu kavramı Işvara ve insan arasında bulunan Tanrı, yarı Tanrı, Melek, göksel varlıklar veya Ruh olarak da kullanırlar. En üstün evrensel ruh anlamına gelen Brahman Hinduizm'deki en önemli kavramlardan biridir.

Brahman, tasvir edilemeyen, her şeyi bilen, her şeye gücü yeten, bedensiz, cisimsiz, her yerde olan, ilk, sonsuz ve asıl olan, mutlak tükenmez güçtür. Başlangıcı ve sonu olmayan, tüm Evren'de var olduğu bilinen tüm kaynakları ve maddeleri; akla mantığa sığmayan ya da mantıklı olan her şeyi, sebepleriyle kapsayan güçtür. Upanişadlar onu; Evren'in bölünemez sonsuz özü, her şeyin içinde ve herkeste var olan güç olarak tanımlarlar. Bu insani tasviri olmayan Tanrı, Bhagavad Gita örneğinde olduğu gibi kişisel bir tanrı şeklinde tasvir edilerek tamamlanır ve görüntüyle kişiselleştirilerek bu Tanrı'yı temsil eder. Burada kişiselleştirilen tanrı Işvara ya da yüce Pruşa, görünen dünyanın üstündeki hareketsiz duran Brahman'ı betimler.

Advaita Vedanta'ya göre insanın varoluş özü Brahman'la aynıdır. Bu öze ise Atman denir. Bu özdeşliği esasında her insan fark edebilir. Advaita Vedanta M.S. 788-820 yıllarında Şankara öğretisiyle bu doktrini bütünleştirmeyi amaçlar ve dünyanın görüntüsünü (bir hâyâl, bir aldanmadan ibaret olduğunu dile getiren kavram) Maya olarak tanımlar. Var olan her şey Tanrı'nın bir parçasıdır düşüncesinin tersine, Ramanuja'nın Vishishtadvaita öğretisine göre, kişisel ruh ve Tanrı arasında niteliksel bir fark vardır.

Bir diğer tarafta ise, Madhva'nın (Düalizm) dualistik Vedanta felsefesindeki ruh ve Tanrı arsındaki keskin farklılıklar vardır.

Hindu aile yapısı
Normalde geleneksel aile yapsında aile reisi babadır. Para işleri, evlilik gibi tüm önemli konularda baba karar verir. Geleneksel Hint aile yapısında, anne-erkek çocuk bağı çok sıkıdır. Çoğu zaman, erkek çocuk evlendiğinde, -evde kalacak yer olduğu takdirde- eşi ile ebeveynlerinin evinde yaşar. Kız çocuklarında ise durum farklıdır ve onlar evlendikleri erkekle yaşamak üzere evden ayrılır. Bu durum genç eş için kolay değildir; çünkü evlenip gittiği ailede çocuğu olana kadar, çok az hakka sahiptir. Özellikle de erkek çocuğu olduğu zaman, ailedeki konumu düzelir. Büyük kadınlar adıyla anılan kaynanaların çok ciddi konumları ve belli otoriteleri vardır. Evlenmemiş kadınların Hindu geleneklerinde sosyal yeri yoktur. Bekâr kadınlar, Hindistan'da genelde tek başlarına kalmazlar, ebeveynlerinin evinde yaşarlar. Eşler arasındaki ilişki ilk olarak yararcı, faydacı, bir yaklaşımdır. Görücü usulü evliliklerde, aile, eğitim ve konum gibi özelliklerin uygunluğu doğrultusunda eş aranmaktadır. Hindistan'da "Aşk sonra gelir" denir. Bu şu benzetmeyle de somutlaştırılır: bir tencere su gibi, tencereyi önce ocağa koyarsın, daha sonra pişer. Aşk evlilikleri de günümüzde gittikçe artmaktadır. Dört adımda yaşam modeli ise ideal olandır; buna göre okul yaşamından sonra bir aile kurmak, ilk çocuğun doğumunun öncesinde kendi hayatlarını yaşamak, içinden gelen dinî vecibeleri yerine getirmek ve son olarak kendini kurtuluşa, huzura adamak en ideal yaşam biçimidir.

Hinduizm'de kadının yeri ve önemi
Hinduizm'de kadının rolü, yüzyıllardır, hatta binlerce yıldır sürekli bir gelişme göstermektedir. Farklı Hindu kültürleri ve değişen yaşam koşullarıyla birlikte, kadının önemi de artmaktadır. Bâzı kanun koyucular tarafından, kadınların kutsal Vedaları okuması yasaklanmasına karşın; Rigveda'da yer alan bâzı ilahiler kadınlar tarafından yazılmıştır. "Brhadaranyaka Upanishad"da Vachaknu Gargi ve Yajnavalkya tarafından eğitilen kızlarla ilgili bir diyalog da mevcuttur. Svayamvara geleneği, kelime anlamı "kendi kendine seçme", bu zamanlarda başlamıştır. Yani, kraliyet sarayındaki kadınlar, sıradan biriyle değil, damat adaylığı söz konusu olan birini kendileri seçerek evlenmişlerdir.

Ana törenlerinden biri olan Upanayana, (ergenliğe adım atan gence yapılan dinî tören) önceleri sadece erkek tarafında ya da üst sınıf kastlarda yapılırdı. Dvijatiler tarafından yapılan dinî tören, "ikinci kez doğum"u simgeler. Doğal doğumdan sonraki, Upanayana töreni kültürel geleneğe göre, yeniden doğumu temsil eder.

Hint mitolojisinde büyük önem taşıyan bir destan Ramayana'da, Vişnu'nun avatarlarından biri olan Rama'nın eşi Sita, Hindular için çok önemli bir kadın örneğidir. Fedakâr eş Sita, günümüzde de hâlâ ideal eş değerini taşır. Modern Hint edebiyatında ve Hint feminizminde Sita önemli bir kadın modelidir.

Bir taraftan bugünün modern kadını bakış açısıyla değerlendildiğinde Hindu geleneklerinin kadınlarına tüm hakları verdiği pek söylenemezken diğer taraftan Profesör H. H. Wilson'a göre kadınlar, daha önce hiçbir zaman eski çağdan kalan uluslar gibi mesela Hinduların kadınlara verdiği kıymet gibi bir kıymet görmemiştir.

Annelik
Hinduizm'de kadının en önemli görevi anneliktir. Hamilelikten doğuma kadar her aşamada çocuğun ve annenin bedensel ve ruhsal sağlığının korunması için kutsama seremonileri yapılır. Önceleri kadınlar daha çok erkek çocuk istemiştir; çünkü erkek çocuk tüm ailenin devamlılığının güvencesi, garantisidir. Hindular, genelde kız çocuğu sahibi olmak istemez, günümüzde de bâzı ailelerde kız çocuğu bir yük, yükümlülük gibi görülmektedir. Çünkü kızların evlenmelerinde çeyiz hazırlığı yapmak zorundadırlar ve birden çok kızı olan aileler için çeyiz masraflarının aileyi fakirleştirdiği düşünülür. Bu sorunla birlikte kız çocuk cenininin kürtajla alınması artmıştır. Buna rağmen özellikle şehirde yaşayan birçok modern Hindu arasında kız çocuklarının ebeveynleri yaşlandığı zaman onlara bakacağı düşüncesi gittikçe artmaktadır.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Bhagavat Gita
 Brahman
 Dharma
 Kali Yuga
 Karma yasası
 Mantra
 Mokşa
 Sanskritçe
 Sri Ramakrishna
 Sri Chandrasekharendra Saraswathi
 Swami Rama
 Şankara
 Yoga
 Hinduizm'de kullanılan malzemeler listesi

Türkçe kaynaklar
 Ananda Coomaraswamy, Hinduizm ve Budizm (Kaknüs Yay., 2000)
 D. S. Dharma, Hint Dini Tarihine Giriş, Ataç Yayınları, 2006
 Emil Senart, Bagavadgita: Rabb'in Ezgisi (Ruh ve Madde Yay., 1998)
 Kim Knott, Hinduizm'in ABC'si (Kabalcı Yayınları, 2000)
 Korhan Kaya, Hinduizm (Dost Kitabevi, 2001)
 Korhan Kaya, Hintlerde Tanrı (Kaynak Yay., 1998)
 M. G. Gandhi, Bhagavad Gita (Kaknüs Yay., 2004)
 Maharishi Mahesh Yogi, Bhagavad Gita (Sistem Yay., 2003)
 Mehmet Ali Işım, Upanişadlar: Tanrı'nın Soluğu (Dergâh Yay).
 Paul Dare, Hintlerde Ak ve Kara Büyü
 Shankara, Tefrik Etme Hazinesi (Dergâh Yay).
 Sri Krişna'yı Güzel Gerçeği Arayış (Saraswati Yayınları, 2005)
 Swami Nikhilinanda, Hinduizm (Ruh ve Madde Yay., 2003)

Dış bağlantılar
 108 Upanishads
 Advaita for Beginners
 Advaita Vedanta Library
 Bhagavad Gita
 Himalayan Academy Online Books
 Sacred Texts:Hinduism
 Spiritual Library
 Sri Ramana Maharshi's Books
 Tantrik Texts
 The Gospel of Sri Ramakrishna
 Works of Shankaracharya

Hinduizm


«La viuda Ching, pirata» es un cuento escrito por Jorge Luis Borges, incluido en su libro Historia universal de la infamia (1935). Describe la carrera de una pirata poderosa (basada en la figura histórica, Ching Shih), quien al fin es cercada y derrotada.

Entre los temas y símbolos importantes que presenta el cuento están la lectura, la figura del dragón, la burla, y el sueño.

Historia de publicación

El cuento fue publicado por primera vez, como «Historia universal de la infamia: La viuda Ching», en Crítica: Revista Multicolor de los Sábados 1.3 (26 de agosto de 1933), p. 3. Dos años más tarde fue publicado en la colección Historia universal de la infamia (Tor, 1935) bajo el título «La viuda Ching, pirata puntual». Con la reedición del libro por la editorial Emecé en 1954, apareció con el nuevo (y ahora definitivo) título, «La viuda Ching, pirata».

Trama
Todo comienza con el nombramiento del pirata Ching como almirante de su armada (por parte de los accionistas). Esta posición le daba la autoridad de mandar a los piratas debajo de su nivel, quienes ostentaban la reputación de ser crueles y de arrasar con todo lo que se interponía en sus caminos. De una forma planeada por los accionistas, el pirata Ching es envenenado y muere, dejando a la viuda Ching con resentimiento hacia los accionistas que traicionaron a su esposo. Es así como la viuda Ching toma su papel como pirata, y es nombrada la almirante de la armada de su difunto esposo. La viuda gana fama como una pirata tenaz y rígida que tiene un reglamento firme que termina con la muerte de aquellos que no sigan las reglas. Sin embargo, su legado termina en una batalla contra una de las armadas más poderosas del océano asiático. Termina por entregarse, se le concede el perdón y más adelante cambia su oficio de pirata al de contrabandista de opio. Al final, decide cambiarse el nombre a «Brillo de la Verdadera Instrucción» separándose de su reputación como la viuda de Ching.

Personajes
 La viuda de Ching: pirata protagónica
 El pirata Ching: almirante poderoso
 La armada: compuesta por cuatro jefes
 Kia-King: el joven emperador, Hijo del Cielo

Antecedentes

Como en la mayoría de los cuentos en Historia universal, el cuento es basado en hechos históricos, sobre los cuales Borges había leído en algún libro.  Aquí, el referente real es la pirata Ching Shih, quien vivió al principios del .  Y Borges nos dice que su fuente para este relato fue The History of Piracy, escrito por Philip Gosse.  Mucha de la trama es tomada de este libro, pero a la vez hay mucha invención por parte de Borges mismo: el edicto imperial, nos dice Norman Thomas di Giovanni, «es todo Borges».

Temas y simbolismo

Lectura y comprensión
Según Livia Grotto, «la Viuda Ching comprende algo que está por encima de la comprensión del lector, tan por encima que ni llega a ser expresado (se dice, únicamente, "La Viuda comprendió")».
Nunca se dice lo que comprendió la Viuda Ching.

El dragón
«La viuda Ching, pirata» presenta un símbolo mítico en el dragón que crea Borges al final del cuento. Este animal representa el final del reino de la pirata y su entrega inevitable al comando imperial. Más aún, se presta como recurso de premonición porque solamente la pirata entiende que el dragón espera su rendición: «La viuda murmuraba una frase: "La zorra busca el ala del dragón", dijo al subir a bordo». Según Livia Grotto, quien compara esta escena con otra encontrada en la obra de Ramón Gómez de la Serna, la presencia del animal se relaciona con «una fuerza emocional».

Poética borgeana
El pirata que crea Borges no es un pirata común. Por lo tanto, representa el estilo borgeano que intenta salirse de la norma y crear un estilo único. Según Leo Pollman, «No puede caber ninguna duda de que la "metódica aventura" de estos piratas representa la poética de Borges, su insolente y barroca provocación contra todo estilo tradicional y a favor de su poesía de lo imaginario».

Más aún, Borges introduce la palabra «corsaria» en el cuento y la define como una mujer capaz de dominar la altamar. Antes de introducir a la viuda Ching, pirata, Borges incluye breves relatos sobre otras piratas para establecer que «era preciso ser un hombre de coraje, como ella». Por lo tanto, esta cita apoya la visión poética borgeana de acuerdo con la visión de Pollman que se concentra en un Borges en contra de la tradición.

La burla
Otro elemento que Borges usa seguido en sus cuentos es la burla. En este caso, la burla es hacia el emperador chino y saca a la luz su comando débil. En palabras del crítico Seymour Menton: «Cuando el almirante pierde la batalla frente a la flota de la viuda Ching, la burla otra vez se extiende a la patria borgesiana: el almirante chino se suicida». Para Menton, esta burla también implica a «varios contemporáneos argentinos e hispanoamericanos» quienes de igual manera se apoyan con «desfallecidas flores retóricas».

El antihéroe
En Historia universal de la infamia, la viuda Ching representa a un personaje frívolo, sin corazón, como los demás personajes de este libro. Por lo tanto, en una comparación con el libro Twelve Bad Men, Daniel Balderston argumenta que «el propósito [...] que anima Historia universal de la infamia [es] aceptar el carácter "pintoresco" de los antihéroes al considerarlos puramente malos».

El sueño
Para Borges, el sueño es un tema elemental en muchos de sus cuentos. El crítico Mark Frisch sostiene que «las maneras por las cuales se cruzan los sueños y la "realidad", lo misterioso y lo mundano y lo divino y lo humano encantan a Borges». Esto se puede ver en «La viuda Ching, pirata» cuando ella sueña con el mito del dragón y la zorra como emblema de su porvenir.

Referencias

Bibliografía utilizada

Bibliografía adicional

Cuentos de Jorge Luis Borges

La viuda Ching, pirata


කලා කීර්ති දේශමාන්‍ය මහාචාර්ය නන්දදාස කෝදාගොඩ  (ඉංග්‍රීසි: Nandadasa Kodagoda) යනු   හිටපු නියෝජ්‍ය කුලපති කොලඹ විශ්ව විද්‍යාලය,  වෛද්‍ය පීඨය කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලය ශල්‍යකර්ම වෛද්‍ය මහාචාර්ය  වරයායි.

නන්දදාස කෝදාගොඩ  කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ හා ගාල්ල මහින්ද විද්‍යාලයයේ ආදි සිසුවෙකි.

ආශ්‍රිත
  මහාචාර්ය නන්දදාස කෝදාගොඩගේ ඉංග්‍රීසි විකිපීඩියා පිටුව

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු මහාචාර්ය වරුන්

 National Awards Conferred by His Excellency the President of Sri Lanka

 කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ආදි සිසු ව්‍යෛද්‍යවරුන්

 ආදි නාලන්දයීය ව්‍යෛද්‍යවරුන්ගේ සංගමය

චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
සිංහලයෝ
ආදි නාලන්දියයෝ
1929 උපත්
මහාචාර්යවරු - ශ්‍රී ලංකා

නන්දදාස කෝදාගොඩ


Montenegro participou dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, realizados em Pequim, na China.

Foi a quarta aparição do país em Olimpíadas de Inverno. Foi representado por três atletas: Eldar Salihović e Jelena Vujicic, no esqui alpino, Aleksandar Grbovic, no esqui cross-country.

Competidores
Esta foi a participação por modalidade nesta edição:

Desempenho

Masculino

Feminino

Masculino

Ligações externas

Montenegro
2022
Desporto em Montenegro em 2022

Montenegro nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022


ديميكوفو  هي مدينة في أوريخوفو-زويفو رايون موسكو أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 5534 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة موسكو

ديميكوفو


ජ්‍යාමිතියෙහි, සමාන්තරාස්‍රයක් යනු  සමාන්තර පැති යුගලයක් සහිතවූ චතුරස්‍රයකි. යුක්ලිඩියානු ජ්‍යාමිතියෙහි, සමාන්තරාස්‍රයක සම්මුඛ හෝ අභිමුඛ පාදයන් සමාන දිගින් යුතු වන අතර සමාන්තරාස්‍රයක සම්මුඛ කෝණ සමාන අගයයකින් යුකු වෙති. සම්මුඛ පාදයන්ගේ හා සම්මුඛ කෝණයන්ගේ අංගසාම්‍යය, යුක්ලිඩියානු සමාන්තර මූලසත්‍යයෙහි සෘජු ප්‍රතිඵලයක් වන අතර, යුක්ලිඩියානු සමාන්තර මූලසත්‍යයේ   හෝ එහි තුල්‍ය සූත්‍රකරණයක උපකාරීත්වයෙන් තොරව, මෙම නියමයන් දෙකෙන් එකක් හෝ සාධනය කල නොහැකි වෙයි. සමාන්තරාස්‍රයක ත්‍රිමාන ප්‍රතිරූපය සමාන්තරානීකය වෙයි.

පදයෙහි ශබ්ද නිරුක්තිය (ග්‍රීක බසින් παραλληλ-όγραμμον,  "සමාන්තර රේඛා වලින් සමන්විත" හැඩයක්) මෙහි අර්ථදැක්වීම අනුමත කරයි.

ගුණංග
 සමාන්තරාස්‍රයක සම්මුඛ පාද සමාන දිගකින් යුතු වෙති.
 සමාන්තරාස්‍රයක සම්මුඛ කෝණ සමාන අගයයකින් යුතු වෙති.
 බද්ධ කෝණ e පරිපූරක වෙති (එකතුව අංශක 180 ට සමාන වෙයි).
 සමාන්තරාස්‍රයක වර්ගඵලය, , වන්නේ  වන අතර, එහි  යනු සමාන්තරාස්‍රයෙහි ආධාරකය වන අතර  යනු එහි උස වෙයි.
සමාන්තරාස්‍රයක සම්මුණ පාද සමාන්තර (අර්ථදැක්වීම ප්‍රකාර) වන අතර කිසි විටෙක් ඡේදනය නොවෙති.
 සමාන්තරාස්‍රයක වර්ගඵලය එහි එක් විකර්ණයකින් සැදෙන ත්‍රිකෝණයක වර්ගඵලය මෙන් දෙගුණයකි.
 සමාන්තරාස්‍රයක වර්ගඵලය එහි  බද්ධ පාදයන් දෙකක දෛශික කතිර ගුණිතයෙහි  විශාලත්වයට සමාන වෙයි.
 සමාන්තරාස්‍රයක විකර්ණයන් එකිනෙක සමච්ඡේද කරති.
 පරිහීන-නොවන ඕනෑම  ආබඳන පරිණාමනයක් විසින් සමාන්තරාස්‍රයක් තවත් සමාන්තරාස්‍රයක් බවට පත් කරයි.  කිසියම් සමාන්තරාස්‍රයක්  චතුරස්‍රයක් බවට පත් කල හැකි ආබඳන පරිණාමනයන් අනන්ත සංඛ්‍යාවක් ඇත .
 සමාන්තරාස්‍රයක් සඳහා දෙවන ගණයේ භ්‍රමණ සමමිතියක් ඇත (180° කින් වෙනස් වන).  එය සඳහා  පරාවර්තන සමමිතිය සහිත රේඛා දෙකක් ද පැවතීමට නම් එය රොම්බසයක් හෝ සෘජු කෝණෘස්‍රයක් හෝ විය යුතුය.
 සමාන්තරාස්‍රයක පරිමිතිය වන්නේ  2(a + b) වන අතර මෙහි a සහ b යනු බද්ධ පාදයන්හී දිග වෙති

සමාන්තරාස්‍රය


Los descendientes (en inglés, The Descendants) es una película dramática de 2011 dirigida, producida y escrita por Alexander Payne, basada en la novela homónima de Kaui Hart Hemmings. Fue presentada en el Festival de Cine de Toronto, Canadá, el 10 de septiembre de 2011. La película ganó dos premios Globo de Oro, en las categorías de mejor película dramática y mejor actor dramático, este último para George Clooney.

Argumento

Matt King (George Clooney) es un abogado que vive en Honolulu y es el único fiduciario que controla 25.000 hectáreas de tierras vírgenes de la isla de Kauai. Él ha sido capaz de administrar su dinero; la mayoría de los primos de Matt dilapidaron su parte de la herencia. La confianza expirará en siete años debido a la regla contra perpetuos, por lo que la familia King ha decidido vender la tierra al nativo de Kauai Don Holitzer para su desarrollo inmobiliario. Justo antes de que los miembros de la familia estén dispuestos a aprobar formalmente el acuerdo, un accidente de navegación cerca de Waikiki deja a la esposa de Matt, Elizabeth (Patricia Hastie), en estado de coma.

Matt y Elizabeth tienen dos hijas, Scottie (Amara Miller), de 10 años, y Alex (Shailene Woodley), de 17 años. Matt no tiene un trato cercano con sus hijas y se refiere a sí mismo como el "padre en reserva". Con Elizabeth en coma en el Hospital de la Reina, se ve obligado a confrontar el comportamiento inadecuado de Scottie con otros niños y las formas destructivas de Alex.

Matt se entera de que Elizabeth nunca despertará de su coma, lo que significa que, bajo los términos de su testamento vital, debe ser desconectada en breve del soporte vital. Él le dice a Alex, pero no a Scottie, que Elizabeth no se recuperará y se debe permitir que muera. Para consternación de Matt, Alex inicialmente se niega a ver a su madre. Ella le revela a su padre que Elizabeth tenía una aventura en el momento del accidente, que causó un distanciamiento importante entre la madre y su hija. Matt se enfrenta a dos amigos de la familia, Kai (Mary Birdsong) y Mark (Rob Huebel). Después de escuchar la noticia de la inminente muerte de Elizabeth, Kai le dice a Matt que Elizabeth estaba pensando en dejarlo por otro hombre, y le dice que el amante de Elizabeth se llama Brian Speer (Matthew Lillard).

Matt decide buscar a Brian y le dice a Alex que Elizabeth pronto estará muerta y que tiene la oportunidad de visitarla, mientras ella todavía está viva. Él descubre que Brian es un agente inmobiliario actualmente de vacaciones en Kauai. Después de informar a la familia del pronóstico terminal de Elizabeth, Matt, junto con las chicas y el amigo vago de Alex, Sid (Nick Krause), viaja a Kauai para encontrar a Brian.

Matt va a correr por la playa y pasa junto a un hombre, que reconoce como Brian. Él le sigue y le ve entrar en una casa de vacaciones, propiedad del primo de Matt, Hugh (Beau Bridges). Hugh le dice que Brian es el cuñado de Don Holitzer, y si Matt y su familia venden la tierra a Holitzer, Brian ganará un montón de dinero de las comisiones cuando la tierra se urbanice.

Matt va a la casa de vacaciones de la playa y se presenta como el marido de Elizabeth. Él le dice a Brian que él está allí para hacerle saber que Elizabeth va a morir en unos días y le quiere dar a Brian una oportunidad de decirle adiós. Brian le dice que, mientras que Elizabeth lo amaba, para él era solo una aventura, y él ama a su esposa y a su familia. También le dice a Matt que está apenado por el dolor que causó.

Matt se reúne con sus muchos primos a votar sobre el destino de las 25.000 hectáreas de la familia. El voto de la mayoría es para Don Holitzer, pero Matt ha cambiado de opinión y decide quedarse con la tierra y encontrar una solución diferente. Conmocionado, Hugh le dice a Matt que él y los otros primos pueden tomar acciones legales, pero Matt no se deja intimidar.

En el Hospital de la Reina, Elizabeth es desconectada. Su padre, Scott (Robert Forster), la visita, y le dice a Matt que debería haber sido un marido más generoso y amoroso a Elizabeth, a quien describe como una mujer buena y fiel. Matt está de acuerdo con él, pero decide no revelar los detalles de la historia de Elizabeth a su padre. Más tarde, Julie Speer (Judy Greer) llega, diciendo que Matt es ahora consciente de la relación entre Elizabeth y su esposo.
Julie perdona a Elizabeth, a pesar de que ella guarda un profundo rencor por la destrucción de su familia. Alex y Scottie dicen su despedida final. Finalmente llega a un acuerdo con su esposa en acto de traición, Matt la besa tiernamente y le dice adiós. Más tarde, Matt, Alex y Scottie dispersan las cenizas de Elizabeth en el océano cerca de Waikiki. La película termina con los tres acurrucados en el sofá de la sala, comiendo helado y viendo La marche de l'empereur, compartiendo la colcha que estaba en la cama donde murió Elizabeth.

Reparto
 George Clooney como Matt King
 Shailene Woodley como Alexandra King
 Amara Miller como Scottie King
 Matthew Lillard como Brian Speer
 Beau Bridges como Hugh
 Judy Greer como Julie Speer
 Robert Forster como Scott Thorson
 Patricia Hastie como Elizabeth

Producción

La película se empezó a rodar el 15 de marzo de 2010. Fue filmada íntegramente en el estado de Hawái, en las ciudades de Honolulu y Kauai. Durante el proceso de creación del reparto, Amanda Seyfried audicionó para interpretar el personaje de la hija mayor de Matt King, interpretado por Clooney. Alexander Payne y George Clooney estuvieron a punto de trabajar juntos en el drama Sideways (2004), cuando el actor expresó su deseo de dar vida a Jack, personaje que finalmente recayó en Thomas Haden Church. El director no estuvo de acuerdo con que Clooney formara parte del reparto de aquel film, alegando que quería a alguien menos conocido para interpretarlo.

El póster de la cinta fue presentado el 23 de marzo de 2011, y el primer tráiler fue lanzado por Fox Searchlight dos días después, el 25 de mayo de 2011. El filme fue considerado como uno de los potenciales candidatos para competir en el Festival de Cine de Cannes, Francia, en 2011.

Recepción

Respuesta crítica
Según el sitio web especializado Rotten Tomatoes, la película obtuvo un 90% de comentarios positivos de los críticos, llegando a la siguiente conclusión: «Divertida, conmovedora y muy bien interpretada, The Descendants captura el desorden impredecible de la vida con elocuencia y una gracia poco común». Peter Travers escribió para Rolling Stone que «The Descendants es prácticamente perfecta. El director Alexander Payne es un maestro de la comedia humana y George Clooney nunca se ha expuesto a la cámara tan abiertamente». A. O. Scott señaló para The New York Times que «llamar perfecta a The Descendants podría ser una especie de insulto, una traición a su compromiso, a su celebración de la imperfercción humana. Es imposible distinguir sus fallos de sus placeres». Según el sitio web Metacritic, obtuvo un 84% de críticas positivas, basado en 33 comentarios, de los cuales 28 fueron positivos.

Taquilla
Estrenada en 29 cines estadounidenses, la película debutó en décima posición con un millón de dólares, con una media por sala de 41.038 dólares —siendo la media más elevada de todos los films en exhibición—, por delante de Paranormal Activity 3 y por detrás de In Time. En Estados Unidos recaudó 82 millones de dólares, lo que sumado a las recaudaciones internacionales da una cifra total de 171 millones de dólares. Se desconoce cuál fue el presupuesto invertido en la producción. En la siguiente tabla se muestran los diez primeros países donde mayores cifras obtuvo:

Premios y nominaciones

Premios Óscar

Globos de Oro

Premios BAFTA

Premios del Sindicato de Actores

Independent Spirit Awards

George Clooney y Shailene Woodley fueron premiados por sus interpretaciones en el Hollywood Film Festival. La cinta, además, fue candidata como «mejor película» en el London Film Festival, donde George Clooney y Alexander Payne presentaron el filme. Clooney y Woodley ganaron en las categorías de «mejor actor» y «mejor actriz de reparto», respectivamente, en el National Board of Review. También recibió al premio al «mejor guion adaptado» y fue candidata a la «mejor película» en dichos premios. Fue candidata a siete premios de la Broadcast Film Critics Association, a «mejor película», «mejor director» (Payne), «mejor actor» (Clooney), «mejor actriz de reparto» (Woodley), «mejor actriz joven» (Woodley), «mejor guion adaptado» y «mejor reparto». Ganó en la categoría de «mejor actor».

Referencias

Enlaces externos

 Tráiler de la película
 Sitio web oficial

 Reseña de la banda sonora de Los descendientes

Películas dramáticas de Estados Unidos
Películas cómicas
Películas basadas en novelas
Películas rodadas en Estados Unidos
Películas de Fox Searchlight Pictures
Ganadores del Globo de Oro a la mejor película dramática
Películas ganadoras del premio Óscar al mejor guion adaptado
Películas sobre la eutanasia
Películas candidatas al premio Óscar a la mejor película

Los descendientes


3c 390.3 ou PGC 62274 est une galaxie lenticulaire de Syfert de type 1, cette galaxie contient un blazar radio-bruyant. Ce blazar est à l'origine d'une intense émission dans tous les domaines de la lumière.

3c 390.3 se situe dans la constellation du Dragon à 826 millions d'années lumières de la Voie Lactée.

Caractéristique
3c 390.3 est principalement caractérisée par la source radio-bruyant et variable de son blazar central très compact.

Cette variabilité serait due à une corrélation des jets de matière du blazar (la variabilité d'un quasar, d'un blazar ou d'une Galaxie de Syfert est souvent due à une corrélation des jets de l'astre central).

Selon une Radio étude faite par le Karl.g Jansky Very Large Array, le blazar central de 3c 390.3 serait très compact, en effet le disque d'accrétion du blazar central aurait un rayon de seulement  (environ , ce qui est petit pour un disque d'accrétion).

3c 390.3 semble avoir deux jets bilatéraux. Ces jets créeraient d'assez larges raies d'émission et de très petites raies d'absorption.

Ce blazar, d'une masse de 338 840 000 masse solaire possède aussi de petites lobes radio d'environ .

Référence

Galaxie lenticulaire

3c 390.3


Un planeur hypersonique () est un véhicule de rentrée atmosphérique hypersonique lancé par un missile balistique mais utilisant sa portance et sa manœuvrabilité pour modifier sa trajectoire atmosphérique. Celle-ci est ainsi rendue non prévisible car non balistique.

Trajectoires

Les trajectoires de ces véhicules de rentrée atmosphérique exploitent leur portance pour accroître leur portée sans recourir à une trajectoire balistique, car ces trajectoires sont prévisibles et exposent l'arme aux systèmes de défense antimissile.

Certaines trajectoires peuvent amener le véhicule à sortir de l'atmosphère et à rentrer plus loin après un nouveau vol balistique exoatmosphérique. On parle alors de rebond atmosphérique. Le véhicule progresse vers sa cible selon une trajectoire non prédictible, alternant phases balistiques et manœuvres de rebonds ou de planés.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Missile balistique
 Missile hypersonique
 Rebond atmosphérique

Liens externes

Véhicule spatial
Aéronef hypersonique

Planeur hypersonique


සැප්තැම්බර් 11 ප්රවහාරය පිළිබද කුමන්ත්රකණ අදහස මුල් වරට ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ 1996 කලිඩ් ෂෙයික් මොහොමඩ් විසින්ය. ඒ අවස්ථාවේදී බින් ලාඩන් ස හ අල්කයිඩා සංවිධානය නැවත ප්රරතිව්යුරහගත වෙමින් සුඩානයේ සිට ඇෆ්ගනිස්තානයට සංක්රවමණය වීම සිදුවෙමින් තිබුණි. 1998 තීරණාත්මක ඇමරිකානු තානාපති කාර්යයයාල බෝම්බ ප්රසහාරය ඇ.එ.ජ.ප්රවහාරයක් එල්ල කිරිමට බින් ලාඩන්ට මග සෑදු ප්රෙහාරයකි. 1998 අගභාගයේ දී හෝ 1999 මුල් භාගයේදී බින් ලාඩන් විසින් මොහොමඩ් හට ප්රාහාරය සැලසුම් කිරිමට අවසර ලබා දෙන ලදී. කලිඩ් ෂෙයික් මොහොමඩ්, ඔබාමා බින් ලාඩ්න් සහ ඔහුගේ උප ප්රරධානි  මොහොමඩ් අටෙන් අතර 1999 දී සාකජ්ජා වට කිහිපයක් පවත්වන ලදී. නායකත්වය සහ මුල්යේමය ආධාර බින් ලාඩන් විසින් දරනු ලැබීය.  මොහොමඩ් ඇමිටා  ප්ර්ධාන ගුවන් කොල්ලකරැ  ලෙස තෝරා ගැනීමත් සදහා බින් ලාඩන් සහභාගී විය. අල්කයිඩා සාමාජිකයින් 27ක් පමණ ඇ.එ. ජනපදයට ඇතුල් වී ඇත. මොහොමඩ් විසින් ක්රිොයාන්විතය සදහා සහය මෙන්ම ඉල්ක්ක හදුන ාගැනීඹට උපකාර ක රඇත. මොහොමඩ් විසින් ඉලක්ක ලෙස තෝරා ගනු ලැබු ඇ.එ.ජ. ලොස් ඇන්ජලිස් හී බැංකු කුළුණ බින් ලාඩන් විසින් ඇසැස්මෙන් ඉවත් කරන ලදී.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට එල්ල වන ත්ර්ස්ත ප්රුහාර පිළිබද ජාතික කොමිෂම ඇ.එ.ජ. රජය විසින් ස්තාපනය        කරනු ලදුව වර්තමානයේ දී 9/11 කොමිෂම ලෙස හදුන්වනු ලබයි.
2004 ජුලි 22 වන දින ඉදිරිපත් කරන ලද වාර්තාවකට අනුව ප්රාහාරය සැලසුම් කර ඇත්තේ සහ ක්රිසයාත්මක කර ඇත්තේ අල් කයිඩා ත්ර ස්තවාදීන් විසින්ය. කොමිෂම සදහන් කරන පරිදි මෙම ප්රුහාරය සදහා ඩොලර් 400,000 – 500,000 අතර මුදලක් වැය කර ඇති අතර එම ආධාර ලැබුණේ කෙසේද යන්න පිළිබදව හෙළිදරව් වී නොමැත.

ප්රාහාරය සැළසුම් කිරිම


Stefan Dousa es un escultor polaco, nacido el  en Bedzin.

Vida y obras

A partir de 1946 vivió en Breslavia, donde se graduó en la Escuela de Artes. En 1964 se matriculó en la Academia de Bellas Artes de Cracovia . Se graduó con el profesor Jerzego Bandura en 1970. Desde 1971, trabajó en la Facultad de Arquitectura de la Universidad de Cracovia de la tecnología como profesor de bellas artes.

Además de esculturas monumentales, crea otras pequeñas formas espaciales y medallas, entre ellas Monumento a las Víctimas del Estalinismo en Tarnów , Memorial de Katyn en Kety , Monumento a las Víctimas del Comunismo en el cementerio Rakowicki de Cracovia, el Papa y los bustos de los grandes polacos de Cracovia. Diseña e implementa interiores sagrados en Polonia y en el extranjero.

Presenta su obra en exposiciones individuales y colectivas en Polonia, Europa y en todo el mundo, siendo galardonado con una serie de premios.  También presenta exposiciones individuales en Breslavia, Kielce, Cracovia, Florencia, Núremberg, Heidelberg y Roma.

Notas y referencias

 Enlaces internos
Anexo:Escultores de Polonia

 Enlaces externos

Enlaces externos

Escultores de Polonia del siglo XX
Escultores de Polonia del siglo XXI

Stefan Dousa


පැරණි විහාර ගොඩනැගිලිවලට ඇතුළු වන දොරටුව සමග වූ පඩිපෙල දෙපස අත්වැට සේ තනා ඇති නිර්මාණය කොරවක් ගල ලෙස හැඳින්වේ. පඩිපෙළේ ගමන් කරන්නන්ගේ පහසුව ඇතිකරවීමට හා ඊට අලන්කාරත්වයක් එක් කිරීමට කොරවක් ගල නිර්මාණය කිරන්නට ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. ශ්‍රී ලංකාවට අමතරව ඉන්දියාවේ සාංචි හා භාරුත් යන ස්තූප ආශ්‍රිතව ක්‍රි.පූ. 2-1 සියවස් වලට අයත් කොරවක් ගල් දැකගත හැකිවේ.

මුල් සමයේ කොරවක් ගල, කැටයම් අවම සරළ ආකාරයේ ඒවා වේ. රුවන්වැලිසෑය මළුවේ උතුරු දොරටුවේ දැකගත හැකි කොරවක් ගල මීට උදාහරණයක් සේ දැක්විය හැක. කුට්ටම් පොකුණේ දැකගත හැකි කොරවක් ගලද, රුවන්වැලිසෑ කොරවක් ගලට සමාන ලක්ෂණ දක්වයි. අනුරාධපුර යුගයේ කොරවක් ගල්හී දැකගත හැකි ලක්ෂණයක් වන්නේ මකර කටින් විහිදී යන ලියවැලක් දක්වා තිබීමයි. මුල් කාලයේ මෙය සරලව නිර්මාණය කොට තිබූවත් පොළොන්නරු යුගය වන විට ඊට කැටයම් රාශියක් එකතු වී තිබේ. කෙසේවූවද පසු කාලීනව කොරවක් ගලේ මකර කැටයම වෙනුවට ගජසිංහ කැටයම එක් වු අවස්‌ථා දැකගත හැකිවේ. එසේම අනුරාධපුර හා පොළොන්නරු යුගවලදී කළුගලින් නිර්මාණය කල කොරවක් ගල පසුකාලීන ගම්පළ හා නුවර යුගය වන විට ගඩොල් හා හුණු බදාම භාවිතයෙන් නිමවා ඇත.

පුරාවිද්‍යාඥ සෙනරත් පරණවිතාන මහතාට අනූව කොරවක් ගල ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි විහාරාරාම ආශ්‍රිත දොරටු කෙරේ භාවිතා කිරීම ඉන්දියානු ආභාසය අනූව සිදුවූවක් වේ. නමුදු කාලය සමග මෙරට කොරවක් ගල ඊට අනන්‍ය ලක්ෂණ ගොඩනගාගෙන ඇත. මුල් සමයේ කොරවක්‌ගල ලී වලින් තිබී පසුව කළුගලින් නිර්මාණය වූ බව පරණවිතාන මහතාගේ අදහසයි.

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ කැටයම් කලාව

මූලාශ්‍ර

කොරවක් ගල


بن مالك بوعلام (مواليد 30 يناير 1989 في سطيف، الجزائر) هو لاعب كرة قدم جزائري يلعب مع نادي وفاق سطيف. يلعب كحارس مرمى ورقمه في الفريق 12.

المسيرة الاحترافية

أندية لعب لها
 وفاق سطيف
 جمعية الخروب

روابط خارجية

مراجع

حراس مرمى كرة قدم رجالية
جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو أمل عين مليلة
لاعبو الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم
لاعبو بطولة إفريقيا تحت 23 سنة لكرة القدم 2011
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم من سطيف
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم للشباب
لاعبو وفاق سطيف
مواليد 1409 هـ
مواليد 1989
مواليد في سطيف
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون

بن مالك بوعلام


{{Taksokuş
| ad = Bayağı kızılkuyruk
| resim = Gekraagderoodstaart2.jpg
| resim2= Common Redstart (Phoenicurus phoenicurus) (W1CDR0001505 BD3).ogg
| resim_bilgi = Yetişkin erkek kızılkuyruk
| statü = LC
| alem = Animalia
| şube = Chordata
| sınıf = Aves
| takım = Passeriformes (Ötücü kuşlar)
| familya = Muscicapidae (Sinekkapangiller)
| cins = Phoenicurus  (Kızılkuyruk)
| tür = P. phoenicurus
| ikili_ad = Phoenicurus phoenicurus
| ikili_ad_yazar = Linnaeus, 1758
| dış_bağlantılar =
}}Âdî kızılkuyruk ya da bayağı kızılkuyruk''' (Phoenicurus phoenicurus), sinekkapangiller (Muscicapidae) familyasından 14 cm uzunluğundaki Palearktik bölgenin batısında yaygın olarak üreyen kızılkuyruk türü.

 Özellikleri

13-14,5 cm boyunda, oldukça yepelek, ürkek ve sakıngan bir kuştur; çoğu zaman dikelip kuyruğunu kıpırdatarak kuyruğundaki tipik kızıllığı ifşa eder. Erkeğin, alında ve kaşüstü bölgesinde beyaz şeritli, boğazına doğru inen siyah maskesi vardır; takke ve sırt düz kül rengine çalan boz, gerdanı turunca çalan kızıl olur; son baharda bu canlı renkler çoğu zaman devetüyü renginde zıhlarla belirsizleşir. Erkek kızılkuyruğun başka bir kuşla karıştırmak güçtür. Türkiye'nin doğusu, Kafkaslar ve Orta Doğu'da görülen P. p. samamisicus'' alt türünde sırt daha koyudur, oldukça değişken fakat çoğunlukla beyaz bir kanat şeridi olur, bu alt türün dişilerinde bile bu şeridi oluşturan ikinci uçma telekleri daha soluk renktedir.

Genç bülbüllere çok benzeyen jüvenil kızılkuyrukların kuyruk ortası daha koyu, boyları daha küçük olur. Kısmî gençlik ertesi karınsasına eylül başında girerler. Bundan sonra, ilk kışındaki erkek kızılkuyruklar erişkinlere oldukça benzerler, fakat maske henüz tamamlanmamıştır, parotik bölgede koyu külrengi bir leke olur; gerdan beyazlı-narıncılı çakır, kaşüstü bandı silik ve henüz alına dağılmamıştır. Uçma teleklerinin zıhlarla kontrastı, telekler daha açık kül rengi olduğundan erişkin erkeğe göre daha azdır. Kuyruk telekleri sivri uçlu olur. Üreme ertesi karınsasına eylül başında girerler.

Erişkin dişi kızılkuyrukların sırtı kahverengine çalan soluk boz, karnı belli bellirsiz turuncuya çalan nohudî beyaz olur. Kara kızılkuyruk dişisine çok benzerler, fakat daha açık renkte, boz tonları daha azdır; boğazı açıkça daha soluk, gerdan altı ve karın kirli beyazdır. Ender olarak, erkekte olduğu gibi gerdanda turunca çalan kızıl nüanslar olabilir. Dişi kızılkuyruk, bülbülün hem erkeği hem dişine genel itibarıyla oldukça benzemekle beraber, orta uçma teleklerinin koyu kahverengi olmasıyla kesin olarak ayırt edilir; boyu daha ufaktır. İlk kışındaki dişilerle erişkin dişilerin ayırt edilmesi oldukça güçtür; erkekte olduğu gibi, ilk kışındaki kuşun kuyruk teleklerinin sivri olmasına bakılır.

Dağılımı ve yaşam alanı

Ormanlarda, ağaçlıklarda, bahçelerde yaşayan bu tür ağaç kovuklarına ya da yarıklarına yuva yapar. Yuvaya dişi altı-yedi yumurta bırakır. Yazın Türkiye'nin her bölgesindeki ağaçlık kesimlerde, özellikle de dağlık yörelerde ürer.

Dış bağlantılar

Sinekkapangiller
Avrupa kuşları
Türkiye'deki kuşlar
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Bayağı kızılkuyruk


Libellula es un género de odonatos anisópteros de la familia Libellulidae. Los machos de muchas especies suelen ser de tonos azulados, mientras que las hembras presentan diversos tonos de marrón, a veces con manchas en el abdomen.

Como casi todas libélulas, suelen posarse en palos, cañas o piedras cerca del agua, volando para capturar insectos y luego regresar a su percha.

Varias especies son migratorias. La mayoría se encuentran en Norte América.

Especies

Muchas especies antes atribuidas al género Libellula se clasifican actualmente en otros géneros. En la actualidad (2016) se reconocen en el género las siguientes especies:

Galería

Referencias

Enlaces externos

 Bugguide.net. Genus Libellula

Géneros de insectos
Migración de los insectos

Libellula


Below are notable events in archaeology that occurred in 1938.

Explorations
 Matthew Stirling first visits the Tres Zapotes and San Lorenzo Tenochtitlán sites.

Excavations
 The Iron Age farmstead site at Little Woodbury, Wiltshire, England, by Gerhard Bersu for the Prehistoric Society using open area excavation techniques (continues to 1939; published 1940).
 Llantwit Major Roman Villa in Wales, by V. E. Nash-Williams (continues to 1948).
 The Neolithic settlement of Rinyo on Rousay in Orkney, Scotland, by V. Gordon Childe (resumed 1946).

Publications
 T. D. Kendrick - Anglo-Saxon Art to A.D. 900.
 Wilhelm König - "Ein Galvanisches Element aus der Partherzeit?". Forschungen und Fortschritte 14:8–9 (on the "Baghdad Battery").

Finds
 June - TM 1517, first remains of Paranthropus robustus, from Kromdraai fossil site in South Africa.
 Maya site of Caracol is rediscovered.
 Luther Cressman, the first to explore the region, discovers preserved 9,000-year-old shredded sage sandals at Fort Rock Cave in south central Oregon, USA. Until radiocarbon dating verifies his find, his belief has been that humans had occupied the area a maximum of 4,000 years ago.
 'Barber surgeon of Avebury'.
 Bronze Head from Ife.

Births
 March 8 - Lamia Al-Gailani Werr, Iraqi archaeologist (died 2019)
 October 4 - Gennady Zdanovich, Russian archaeologist (died 2020)
 Anthony Aveni, American anthropologist

Deaths
 February 24 - Thomas Gann, British explorer and archaeologist (born 1867)
 August 9 - Leo Frobenius, German ethnologist (born 1873)

References

Archaeology
Archaeology
Archaeology by year

1938 in archaeology


Das Castillo de Puente del Congosto ist eine Burg in Puente del Congosto, die im 12./13. Jahrhundert errichtet wurde. Die Burg liegt in der spanischen Provinz Salamanca der Autonomen Region Kastilien und León, rund 190 Kilometer westlich von Madrid. Die Burg ist ein geschütztes Baudenkmal (Bien de Interés Cultural).

Die im Besitz des Hauses Alba befindliche Burg sichert eine Brücke über den Fluss. Der quadratische Tum der Burg mit kleinen Zwillingsfenstern wird von einem Mauerring umgeben.

Literatur
 Reinhart Wolf. Mit Texten von Cees Nooteboom: Castillos, Burgen in Spanien. Bildband. Schirmer/Mosel Verlag, München 2001, ISBN 3-8296-0026-7.

Weblinks

 Castillo de Puente del Congosto (spanischer Text)
 Castillo de Puente del Congosto bei YouTube

Puente del Congosto
Kulturdenkmal in der Provinz Salamanca
Bauwerk in der Provinz Salamanca
Puente del Congosto

Castillo de Puente del Congosto


Boris Kessow (; * 19. Juli 1977, englische Transkription Boris Kessov resp.  Boris Kesov) ist ein bulgarischer Badmintonspieler.

Karriere
Boris Kessow war 1997 erstmals bei den nationalen Titelkämpfen in Bulgarien erfolgreich. 1999, 2002 und 2003 folgten weitere Siege. Gewinnen konnte er des Weiteren die Israel International und die Greece International. 1993, 1995 und 1997 nahm er an den Badminton-Weltmeisterschaften teil.

Referenzen

Badmintonspieler (Bulgarien)
Bulgarischer Meister (Badminton)
Bulgare
Geboren 1977
Mann

Boris Kessow


Venera 10 ( meaning Venus 10), or 4V-1 No. 661, was a Soviet uncrewed space mission to Venus. It consisted of an orbiter and a lander. It was launched on June 14, 1975, 03:00:31 UTC and had a mass of 5033 kg (11096 lb).

Orbiter
When the mission launched, the Soviet Union only disclosed that the mission's objective was to explore Venus and the surrounding space. Western sources speculated that the spacecraft contained a lander.

The orbiter entered Venus orbit on October 23, 1975. Its mission was to serve as a communications relay for the lander and to explore cloud layers and atmospheric parameters with several instruments and experiments:

 1.6–2.8 μm IR Spectrometer
 8–28 μm IR Radiometer
 352 nm UV Photometer
 2 Photopolarimeters (335–800 nm)
 300–800 nm Spectrometer
 Lyman-α H/D Spectrometer
 Bistatic radar mapping
 CM, DM radio occultations
 Triaxial Magnetometer
 345–380 nm UV Camera
 355–445 nm Camera
 6 Electrostatic analyzers
 2 Modulation Ion Traps
 Low-Energy Proton / Alpha detector
 Low-Energy Electron detector
 3 Semiconductor counters
 2 Gas-Discharge counters
 Cherenkov detector

The orbiter consisted of a cylinder with two solar panel wings and a high gain parabolic antenna attached to the curved surface. A bell-shaped unit holding propulsion systems was attached to the bottom of the cylinder, and mounted on top was a  sphere which held the landers. To reach Venus, the spacecraft traveled in a heliocentric orbit from Earth to the planet with perihelion of 0.72 AU, apohelion of 1.02 AU, eccentricity of 0.17, inclination of 2.3 degrees and orbital period of 294 days.

Lander

On October 23, 1975, the lander separated from the orbiter, and touched down with the sun near zenith, at 05:17 UT, on October 25.
A system of circulating fluid was used to distribute the heat load. This system, plus precooling prior to entry, permitted operation of the spacecraft for 65 minutes after landing. During descent, heat dissipation and deceleration were accomplished sequentially by protective hemispheric shells, three parachutes, a disk-shaped drag brake, and a compressible, metal, doughnut-shaped, landing cushion.

It landed near the border area between Beta Regio and Hyndla Regio (within a 150 km radius of ), three days after the touchdown of, and 2200 km from Venera 9. Venera 10 measured a surface windspeed of 3.5 m/s. Other measurements included atmospheric pressure at various heights, and temperature, and surface light levels. Venera 10 was the second probe to send back black and white television pictures from the Venusian surface (after Venera 9). Venera 10 photographs showed lava rocks of pancake shape with lava or other weathered rocks in between. Planned 360 degree panoramic pictures could not be taken because, as with Venera 9, one of two camera lens covers failed to come off, limiting pictures to 180 degrees.

The lander communicated with Earth using the Venera 10 orbiter as a communication relay.

Lander payload:

 Temperature and pressure sensors
 Accelerometer
 Visible / IR photometer – IOV-75
 Backscatter and multi-angle nephelometers – MNV-75
 P-11 Mass spectrometer – MAV-75
 Panoramic telephotometers (2, with lamps)
 Anemometer – ISV-75
 Gamma-ray spectrometer – GS-12V
 Gamma ray densitometer – RP-75
 Radio Doppler experiment

See also

 List of missions to Venus
 Timeline of artificial satellites and space probes

References

Venera program
1975 in spaceflight
1975 in the Soviet Union
Derelict landers (spacecraft)
Spacecraft launched in 1975
Non Earth orbiting satellites of the Soviet Union
4MV

Venera 10


Audronius ist ein litauischer männlicher Vorname, abgeleitet von audra (dt. "Sturm"). Die Verkürzung sind Audrius und Audrys. Die weiblichen Formen sind Audronė und Audra.

Namensträger

 Audronius Ažubalis (* 1958), Journalist und Politiker, Mitglied des Seimas' und litauischer Außenminister
 Audronius Beišys (* 1953),  Grenzschützer und Polizeikommissar, von 1996 bis 1998 Leiter des litauischen Grenzschutzes, Oberst der litauischen Streitkräfte

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname

Audronius


Nicolae N. Săveanu () a fost un om politic și profesor român.

Biografie
Nicolae N. Săveanu s-a născut în Bârlad și a fost primul fiu al lui Nicolae Săveanu (1940-1922), om politic, primar al orașului Focșani și al Smarandei Săveanu, născută Philippide, sora lingvistului Alexandru Philippide.

A urmat studii de drept și filosofie la Universitatea din București și a fost, ulterior, profesor de filozofie.

Săveanu a devenit ulterior un membru marcant al Partidului Național Liberal și a fost ales pentru prima dată în Camera Deputaților în 1898. El a fost numit prefect al județului Putna în februarie 1901, al județului Prahova în august 1902 și din nou al județului Putna (decembrie 1902 - decembrie 1904 și martie 1907). El a fost ales în Senat în 1907. A îndeplinit funcția de secretar general al Ministerului de Interne de două ori: iulie 1908 - decembrie 1910 și 1914-1918. În guvernul condus de Ion I.C. Brătianu, a fost ministrul sănătății publice și ocrotirii sociale (30 octombrie 1923 - 29 martie 1926). El a devenit senator de drept în 1928. Săveanu a îndeplinit timp de două mandate funcția de președinte al Camerei Deputaților: din iulie 1927 până în noiembrie 1928 și din februarie 1934 până în iunie 1937.

A murit la București.

Fiul lui, Radu Săveanu, a fost căsătorit cu Ioana (născută Dumitrescu), care a avut o aventură cu prințul Nicolae începând din 1927; probabil la insistența părinților lui, Radu a obținut divorțul în anul următor.

Note

Literatură
 Nicolae N. Săveanu (1866-1952), Eduard Lambrino, Editura "Salonul Literar", Vrancea, 2020,

Nașteri în 1866
Decese în 1952
Deputați români
Senatori români
Partidul Național Liberal
Membri ai Partidului Național Liberal
Bârlădeni
Prefecți români
Președinți ai Camerei Deputaților din România
Miniștri ai sănătății din România
Absolvenți ai Universității din București
Cadre didactice universitare ale Universității din București

Nicolae N. Săveanu


El arroyo de la Guardia Vieja es un curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de Flores perteneciente a la cuenca hidrográfica del Río de la Plata.

Nace en la cuchilla Grande Inferior y desemboca en el arroyo Grande tras recorrer alrededor de 27 km.

Cuenca del río Negro (Uruguay)
Guardia Vieja
Guardia Vieja

Arroyo de la Guardia Vieja


Yapay zekâ (YZ, , AI), insanlar da dahil olmak üzere hayvanlar tarafından, doğal zekânın aksine makineler tarafından görüntülenen zekâ çeşididir. İlk ve ikinci kategoriler arasındaki ayrım genellikle seçilen kısaltmayla ortaya çıkar. "Güçlü" yapay zeka genellikle Yapay genel zekâ (İngilizce: Artificial General Intelligence kelimelerinin kısaltılmışı olarak: AGI) olarak etiketlenirken "doğal" zekayı taklit etme girişimleri yapay biyolojik zeka (İngilizce: Artificial Biological Intelligence: ABI) olarak adlandırılır. Önde gelen yapay zeka ders kitapları, alanı zeki etmenlerin çalışması olarak tanımlar: Çevresini algılayan ve hedeflerine başarıyla ulaşma şansını en üst düzeye çıkaran eylemleri gerçekleştiren herhangi bir cihaz. Halk arasında, "yapay zeka" terimi genellikle insanların insan zihni ile ilişkilendirdiği "öğrenme" ve "problem çözme" gibi "bilişsel" işlevleri taklit eden makineleri tanımlamak için kullanılır.

Makineler gittikçe daha yetenekli hale geldikçe, "zeka" gerektirdiği düşünülen görevler genellikle AI etkisi olarak bilinen bir fenomen olan AI tanımından çıkarılır. Tesler'in Teoremindeki bir espri, "AI henüz yapılmamış şeydir" der. Örneğin, optik karakter tanıma AI olarak değerlendirilen şeylerin dışında tutulur, rutin teknoloji haline gelir.

Genellikle yapay zeka olarak sınıflandırılan modern makine yetenekleri satranç ve Go gibi stratejik oyun sistemlerinde, en üst düzeyde rekabet eden insan konuşmasını anlama ve poker, kendi kendine giden arabalar gibi kusurlu-bilgi oyunlarını içerik dağıtım ağı'ndaki akıllı yönlendirmeyi ve askeri simülasyonları kapsar.

Yapay zekâ çalışmaları sıklıkla insanın düşünme yöntemlerini taklit eden yapay yöntemler geliştirmeye yöneliktir, ancak bununla sınırlı değildir. Öğrenebilen ve gelecekte insan zekâsından bağımsız gelişebilecek bir yapay zekâ kavramına doğru yeni yönelimler oluşmaktadır. Bu yönelim, insanın evreni ve doğayı anlama çabasında kendisine yardımcı olabilecek belki de kendisinden daha zeki, insan ötesi varlıklar meydana getirme düşünün bir ürünüdür. Bu düş, 1920'li yıllarda yazılan ve sonraları Isaac Asimov'u etkileyen modern bilimkurgu edebiyatının öncü yazarlarından Karel Čapek'in eserlerinde dışa vurmuştur. Karel Čapek, R.U.R adlı tiyatro oyununda yapay zekâya sahip robotlar ile insanlığın ortak toplumsal sorunlarını ele alarak 1920 yılında yapay zekânın insan aklından bağımsız gelişebileceğini öngörmüştür.

Tanım
İdealize edilmiş bir yaklaşıma göre yapay zekâ; insan zekâsına özgü olan, algılama, öğrenme, çoğul kavramları bağlama, düşünme, fikir yürütme (belirtme), sorun çözme, iletişim kurma, çıkarımsama yapma ve karar verme gibi yüksek bilişsel fonksiyonları veya otonom davranışları sergilemesi beklenen yapay bir işletim sistemidir. Bu sistem aynı zamanda düşüncelerinden tepkiler üretebilmeli (eyleyici yapay zekâ) ve bu tepkileri fiziksel olarak dışa vurabilmelidir.

Tarihçe
"Yapay zekâ" kavramının geçmişi modern bilgisayar bilimi kadar eskidir. Fikir babası, "Makineler düşünebilir mi?" sorunsalını ortaya atarak makine zekâsını tartışmaya açan Alan Mathison Turing'dir. 1943'te II. Dünya Savaşı sırasında Kripto analizi gereksinimleri ile üretilen elektromekanik cihazlar sayesinde bilgisayar bilimi ve yapay zekâ kavramları doğmuştur.

Alan Turing, Nazilerin Enigma makinesinin şifre algoritmasını çözmeye çalışan matematikçilerin en ünlü olanlarından biriydi. İngiltere, Bletchley Park'ta şifre çözme amacı ile başlatılan çalışmalar, Turing'in prensiplerini oluşturduğu bilgisayar prototipleri olan Heath Robinson, Bombe Bilgisayarı ve Colossus Bilgisayarları, Boole cebirine dayanan veri işleme mantığı ile Makine Zekâsı kavramının oluşmasına sebep olmuştu.

Modern bilgisayarın atası olan bu makineler ve programlama mantıkları aslında insan zekâsından ilham almışlardı. Ancak sonraları, modern bilgisayarlarımız daha çok uzman sistemler diyebileceğimiz programlar ile gündelik hayatımızın sorunlarını çözmeye yönelik kullanım alanlarında daha çok yaygınlaştılar. 1970'li yıllarda büyük bilgisayar üreticileri olan Microsoft, Apple, Xerox, IBM gibi şirketler kişisel bilgisayar (PC Personal Computer) modeli ile bilgisayarı popüler hale getirdiler ve yaygınlaştırdılar. Yapay zekâ çalışmaları ise daha dar bir araştırma çevresi tarafından geliştirilmeye devam etti.

Bugün, bu çalışmaları teşvik etmek amacı ile Turing'in adıyla anılan Turing Testi ABD'de Loebner ödülleri adı altında makine zekâsına sahip yazılımların üzerinde uygulanarak başarılı olan yazılımlara ödüller dağıtılmaktadır.

Turing Testinin içeriği kısaca şöyledir: birbirini tanımayan birkaç insandan oluşan bir denek grubu birbirleri ile ve bir yapay zekâ diyalog sistemi ile geçerli bir süre sohbet etmektedirler. Birbirlerini yüz yüze görmeden yazışma yolu ile yapılan bu sohbet sonunda deneklere sorulan sorular ile hangi deneğin insan hangisinin makine zekâsı olduğunu saptamaları istenir. İlginçtir ki, şimdiye kadar yapılan testlerin bir kısmında makine zekâsı insan zannedilirken gerçek insanlar makine zannedilmiştir.

Loebner Ödülü kazanan yapay zekâ diyalog sistemlerinin yeryüzündeki en bilinen örneklerinden biri A.L.I.C.E'dir. Carnegie üniversitesinden Dr. Richard Wallace tarafından yazılmıştır. Bu ve benzeri yazılımlarının eleştiri toplamalarının nedeni, testin ölçümlendiği kriterlerin konuşmaya dayalı olmasından dolayı programların ağırlıklı olarak diyalog sistemi (chatbot) olmalarıdır.

Türkiye'de de makine zekâsı çalışmaları yapılmaktadır. Bu çalışmalar doğal dil işleme, uzman sistemler ve yapay sinir ağları alanlarında Üniversiteler bünyesinde ve bağımsız olarak sürdürülmektedir. Bunlardan biri, D.U.Y.G.U. - Dil Uzam Yapay Gerçek Uslamlayıcı'dır.

Gelişim süreci

İlk araştırmalar ve yapay sinir ağları
İdealize edilmiş tanımıyla yapay zekâ konusundaki ilk çalışmalardan biri McCulloch ve Pitts tarafından yapılmıştır. Bu araştırmacıların önerdiği, yapay sinir hücrelerini kullanan hesaplama modeli, önermeler mantığı, fizyoloji ve Turing'in hesaplama kuramına dayanıyordu. Herhangi bir hesaplanabilir fonksiyonun sinir hücrelerinden oluşan ağlarla hesaplanabileceğini ve mantıksal ve ve veya işlemlerinin gerçekleştirilebileceğini gösterdiler. Bu ağ yapılarının uygun şekilde tanımlanmaları hâlinde öğrenme becerisi kazanabileceğini de ileri sürdüler. Hebb, sinir hücreleri arasındaki bağlantıların şiddetlerini değiştirmek için basit bir kural önerince, öğrenebilen yapay sinir ağlarını gerçekleştirmek de olası hale gelmiştir.

1950'lerde Shannon ve Turing bilgisayarlar için satranç programları yazıyorlardı. İlk yapay sinir ağı temelli bilgisayar SNARC, MIT'de Minsky ve Edmonds tarafından 1951'de yapıldı. Çalışmalarını Princeton Üniversitesi'nde sürdüren Mc Carthy, Minsky, Shannon ve Rochester'le birlikte 1956 yılında Dartmouth'da iki aylık bir açık çalışma düzenledi. Bu toplantıda birçok çalışmanın temelleri atılmakla birlikte, toplantının en önemli özelliği Mc Carthy tarafından önerilen yapay zekâ adının konmasıdır. İlk kuram ispatlayan programlardan Logic Theorist (Mantık kuramcısı) burada Newell ve Simon tarafından tanıtılmıştır.

Yeni yaklaşımlar
Daha sonra Newell ve Simon, insan gibi düşünme yaklaşımına göre üretilmiş ilk program olan Genel Sorun Çözücü (General Problem Solver)'ı geliştirmişlerdir. Simon, daha sonra fiziksel simge varsayımını ortaya atmış ve bu kuram, insandan bağımsız zeki sistemler yapma çalışmalarıyla uğraşanların hareket noktasını oluşturmuştur. Simon'ın bu tanımlaması bilim adamlarının yapay zekâya yaklaşımlarında iki farklı akımın ortaya çıktığını belirginleştirmesi açısından önemlidir: Sembolik Yapay Zekâ ve Sibernetik Yapay Zekâ.

Yaklaşımlar ve eleştiriler

Sembolik yapay zekâ
Simon'ın sembolik yaklaşımından sonraki yıllarda mantık temelli çalışmalar egemen olmuş ve programların başarımlarını göstermek için bir takım yapay sorunlar ve dünyalar kullanılmıştır. Daha sonraları bu sorunlar gerçek yaşamı hiçbir şekilde temsil etmeyen oyuncak dünyalar olmakla suçlanmış ve yapay zekânın yalnızca bu alanlarda başarılı olabileceği ve gerçek yaşamdaki sorunların çözümüne ölçeklenemeyeceği ileri sürülmüştür.

Geliştirilen programların gerçek sorunlarla karşılaşıldığında çok kötü bir başarım göstermesinin ardındaki temel neden, bu programların yalnızca sentaktik süreçleri benzeşimlendirerek anlam çıkarma, bağlantı kurma ve fikir yürütme gibi süreçler konusunda başarısız olmasıydı. Bu dönemin en ünlü programlarından Weizenbaum tarafından geliştirilen Eliza, karşısındaki ile sohbet edebiliyor gibi görünmesine karşın, yalnızca karşısındaki insanın cümleleri üzerinde bazı işlemler yapıyordu. İlk makine çevirisi çalışmaları sırasında benzeri yaklaşımlar kullanılıp çok gülünç çevirilerle karşılaşılınca bu çalışmaların desteklenmesi durdurulmuştu. Bu yetersizlikler aslında insan beynindeki semantik süreçlerin yeterince incelenmemesinden kaynaklanmaktaydı.

Sibernetik yapay zekâ
Yapay sinir ağları çalışmalarının dahil olduğu sibernetik cephede de durum aynıydı. Zeki davranışı benzeşimlendirmek için bu çalışmalarda kullanılan temel yapılardaki bazı önemli yetersizliklerin ortaya konmasıyla birçok araştırmacılar çalışmalarını durdurdular. Buna en temel örnek, Yapay sinir ağları konusundaki çalışmaların Marvin Minsky ve Seymour Papert'in 1969'da yayınlanan Perceptrons adlı kitaplarında tek katmanlı algaçların bazı basit problemleri çözemeyeceğini gösterip aynı kısırlığın çok katmanlı algaçlarda da beklenilmesi gerektiğini söylemeleri ile bıçakla kesilmiş gibi durmasıdır.

Sibernetik akımın uğradığı başarısızlığın temel sebebi de benzer şekilde Yapay Sinir Ağının tek katmanlı görevi başarması fakat bu görevle ilgili vargıların veya sonuçların bir yargıya dönüşerek diğer kavramlar ile bir ilişki kurulamamasından kaynaklanmaktadır. Bu durum aynı zamanda semantik süreçlerin de benzeşimlendirilememesi gerçeğini doğurdu.

Uzman sistemler
Her iki akımın da uğradığı başarısızlıklar, her sorunu çözecek genel amaçlı sistemler yerine belirli bir uzmanlık alanındaki bilgiyle donatılmış programları kullanma fikrinin gelişmesine sebep oldu ve bu durum yapay zekâ alanında yeniden bir canlanmaya yol açtı. Kısa sürede Uzman sistemler adı verilen bir metodoloji gelişti.

Uzman sistemler bir konuda belli ön koşullar aynı anda var olduğunda konunun bir uzmanın (bazen ne olasılıkla) ne karar alacağını belirleyen kuralların tümünü içeren bir programı gelen problemlere uygulamak temellidir. Bunun bir avantajı her verilen kararın hangi kurallar uygulanarak verildiğinin kolayca bilinmesi idi. Bu birçok kuralcı bürokratik karar örgütleri için kolayca uygulamalar geliştirilebilmesi demekti. Bu doğal olarak bir otomobilin tamiri için önerilerde bulunan uzman sistem programının otomobilin ne işe yaradığından haberi olmaması da demekti. Buna rağmen uzman sistemlerin başarıları beraberinde ilk ticari uygulamaları da getirdi.

Yapay zekâ yavaş yavaş bir endüstri hâline geliyordu. DEC tarafından kullanılan ve müşteri siparişlerine göre donanım seçimi yapan R1 adlı uzman sistem şirkete bir yılda 40 milyon dolarlık tasarruf sağlamıştı. Birden diğer ülkeler de yapay zekâyı yeniden keşfettiler ve araştırmalara büyük kaynaklar ayrılmaya başlandı. 1988'de yapay zekâ endüstrisinin cirosu 2 milyar dolara ulaşmıştı.

Doğal dil işleme
Antropoloji bilimi, gelişmiş insan zekâsı ile dil arasındaki bağlantıyı gözler önüne serdiğinde, dil üzerinden yürütülen yapay zekâ çalışmaları tekrar önem kazandı. İnsan zekâsının doğrudan doğruya kavramlarla düşünmediği, dil ile düşündüğü, dil kodları olan kelimeler ile kavramlar arasında bağlantı kurduğu anlaşıldı. Bu sayede insan aklı kavramlar ile düşünen Hayvan beyninden daha hızlı işlem yapabilmekteydi ve dil dizgeleri olan cümleler yani şablonlar ile etkili bir öğrenmeye ve bilgisini soyut olarak genişletebilme yeteneğine sahip olmuştu. İnsanların iletişimde kullandıkları Türkçe, İngilizce gibi doğal dilleri anlayan bilgisayarlar konusundaki çalışmalar hızlanmaya başladı. Önce, yine Uzman sistemler olarak karşımıza çıkan doğal dil anlayan programlar, daha sonra Sembolik Yapay Zekâ ile ilgilenenler arasında ilgiyle karşılandı ve yazılım alanındaki gelişmeler sayesinde İngilizce olan A.I.M.L (Artificial intelligence Markup Language) ve Türkçe T.Y.İ.D (Türkçe Yapay Zekâ İşaretleme Dili) gibi bilgisayar dilleri ile sentaktik (Örüntü) işlemine uygun veri erişim metotları geliştirilebildi. Bugün Sembolik Yapay Zekâ araştırmacıları özel Yapay Zekâ dillerini kullanarak verileri birbiri ile ilişkilendirebilmekte, geliştirilen özel prosedürler sayesinde anlam çıkarma ve çıkarımsama yapma gibi ileri seviye bilişsel fonksiyonları benzetimlendirmeye çalışmaktadırlar.

Bütün bu gelişmelerin ve süreçlerin sonunda bir grup yapay zekâ araştırmacısı, insan gibi düşünebilen sistemleri araştırmaya devam ederken, diğer bir grup ise ticari değeri olan rasyonel karar alan sistemler (Uzman sistemler) üzerine yoğunlaştı.

Diyalog bazlı yapay zeka
Doğal dil işleme ve makine öğrenmesi gibi yapay zeka teknolojileri kullanılarak insan ve makine (yazılım) arasında bir diyaloğun sürdürülmesini sağlayan yapay zeka alt dalına "diyalog bazlı yapay zeka" (conversational artificial intelligence) denir. Daha önce insanların bilgisayara komut vermesinde kullanılan web, mobil uygulama gibi grafiksel arayüzlerin (GUI) yerine geçmeyi amaçlayan diyalog bazlı arayüzler (CUI) insanların bilgisayara günlük dilde yazarak veya konuşarak komut verebilmesini amaçlar. Günümüzde, chatbotlar ve sesli asistanlar diyalog bazlı yapay zeka alanında sıkça kullanılan teknolojik ürünler olarak karşımıza çıkmaktadır.

Chatbotlar
Chatbotlar, diyalog bazlı yapay zekanın günlük hayatta kullanılan bir örneğidir. Kullanıcılar, Türkçeye sohbet robotları olarak geçmiş bu dijital ürünler ile yazışarak belirli bir konuda bilgi alabilir veya uçak bileti almak, banka havalesi yapmak veya bir kitap satın almak gibi günlük işlerini yapabilirler. Chatbotlar, şirketlerin web sitesinde veya mobil uygulamasında yer alabilirler. Bunun dışında chatbotlar, WhatsApp, Facebook Messenger gibi genel mesajlaşma platformlarında, veya Google Assistant, Siri gibi sesli asistanlarda da yer alabilirler.

Chatbotlar kullanıcı ile etkileşim kurma yöntemini, arkasında yer alan teknolojik altyapıya göre farklı çeşitlerde oluşturulabilir. Örneğin bir chatbot kullanıcı ile, sadece kullanıcı onunla etkileşime girdiğinde iletişim kuruyorsa reaktif bir chatbottur, eğer bir uyarıcı ile tetiklenerek kullanıcı ile olan diyaloğu başlatan taraf oluyorsa buna proaktif bir chatbot denir. Teknoloji açısından bakılacak olursa, yapay zeka tabanlı chatbotların yanında, doğal dil işleme, makine öğrenmesi gibi yapay zeka teknolojileri kullanılmadan geliştirilen kural tabanlı chatbotlar da kullanılmaktadır. Ancak bu iki tür chatbotun davranışı farklıdır. Kural bazlı chatbotlarda genellikle kullanıcıya belirli seçenekler sunulur ve yaratılan deneyim bu seçeneklerle sınırlı kalır. Yapay zeka tabanlı chatbotlarda ise kullanıcı serbest bir metin yazabilir, chatbotun doğal dil işleme teknolojisi bu metni anlamlandırıp doğru yanıtı belirleyerek kullanıcıya sunar.

Gelecekte yapay zekâ
Gelecekte yapay zekâ araştırmalarındaki tüm alanların birleşeceğini öngörmek zor değildir. Sibernetik bir yaklaşımla modellenmiş bir Yapay Beyin, Sembolik bir yaklaşımla insan aklına benzetilmiş bilişsel süreçler ve Yapay Bilinç sistemi, insan aklı kadar esnek ve duyguları olan bir İrade (Karar alma yetisi), Uzman sistemler kadar yetkin bir bilgi birikimi ve rasyonel yaklaşımın dengeli bir karışımı sayesinde Yapay Zekâ, gelecekte insan zekâsına bir alternatif oluşturabilir.

Bilginin hesaplanması matematiksel gelişme ile mümkün olabilir. Çok yüksek döngü gerektiren NP problemlerin çözümü, satranç oyununda en iyi hamleyi hesaplamak veya görüntü çözümleme işlemlerinde bilgiyi saymak yerine hesaplamak sureti ile sonuca ulaşılabilir.

Yeni matematik kuantum parçacık davranışlarını açıklayacağı gibi kuantum bilgisayarın yapılmasına olanak verir.

Yapay Zekânın Gücü
Bilişim uzmanları, bir insanın hepsi aynı anda paralel olarak çalışan 100 milyar nöron bağlantısının toplam hesap gücünün alt sınırı olan saniyede 10 katrilyon (1.000.000.000.000.000 = ) hesap düzeyine 2025'te erişeceğini düşünüyorlar.
Beynin bellek kapasitesine gelince, 100 trilyon bağlantının her birine 10.000 bit bilgi depolama gereksinimi tanınırsa, toplam kapasite 10^18 düzeyine çıkıyor. 2020'ye gelindiğinde insan beyninin işlevselliğine erişmiş bir bilgisayarın fiyatının 1000 dolar olacağı tahmin ediliyor. 2030'da 1000 dolarlık bir bilgisayarın bellek kapasitesi 1000 insanın belleğine eşit olacak. 2050'de ise yine 1000 dolara, dünyadaki tüm insanların beyin gücünden daha fazlasını satın alabileceksiniz.

Uygulama alanları
Yapay zekanın uygulama alanlarının bazı örnekleri şu şekildedir:
 Önerici sistemler: Kullanıcıların geçmiş davranışlarına dayanarak yeni içerik önerilmesi. Örneğin, sosyal medya sitelerinde yeni arkadaş, mağazalarda başka bir ürün, gazetede başka bir haber önerileri.
 Makine çevirisi: Bir dilde ifade edilen cümleyi farklı bir dile çevirmek. Örneğin, Google Translate, Microsoft Tercüman ve Yandex.Çeviri gibi çevrimiçi araçlar.
 Sinyal işleme: Ses ve görüntü gibi sinyallerin işlenerek bilgi çıkarımı. Örneğin, yüz ve ses tanıma.
 Prosedürel içerik üretimi: Rassal yöntemler kullanarak yapay içerik üretme. Örneğin, üretimsel müzik ve video oyunlarında prosedürel dünyalar.
 Regresyon analizi: Geçmiş verilere dayanılarak bir değişkenin gelecekteki değerinin tahmin edilmesi. Örneğin, ekonomik öngörüler, üretim miktarı öngörüleri.
 Görüntü işleme: Dijital görüntülerde bulunan objeleri tanıma, yerini bulma, sınıflandırma gibi işlemlerin tümü. Yapay zekadan önce bu işlemler Hough dönüşümü gibi kurala dayalı algoritmalar ile sürdürülürken, günümüzde bu kurallar veriden öğrenilmektedir. Görüntülemenin sık kullanıldığı tıp, biyoloji, otomotiv, üretim gibi alanlarda kullanılmaktadır.
 Makale yazma: Dünyada yapay zeka ile yazılan ilk köşe yazısı 8 Eylül 2020 tarihinde The Guardian gazetesinde yayınlanmıştır. Türkiye'de yapay zekanın yazdığı ilk haber ise Şalom gazetesinde 2018 yılında yayınlanmıştır.

Alt dallar
 Makine Zekâsı (Sembolik Yapay Zekâ)
 Yapay Sinir Ağları (Sibernetik Yapay Zekâ)
 Doğal Dil işleme (Dil ile düşünme)
 Görüntü İşleme
 Konuşma Sentezi (Yapay Konuşma)
 Konuşma Anlama (Konuşma Analizi)
 Uzman sistemler
 Örüntü Tanıma
 Genetik Algoritmalar
 Genetik Programlama
 Bulanık Mantık
 Çoklu Örnekle Öğrenme (Multiple Instance Learning)

Ayrıca bakınız
 Yapay zekâ mühendisliği
 Derin öğrenme yazılımlarının karşılaştırılması
 Durum tabanlı çıkarsama
 Yapay genel zekâ
 Duygu analizi
 Bilişsel dilbilim

Kaynakça

Sibernetik
Formal bilimler
Hesaplamalı nörobilim
Gelişen teknolojiler
Çözülememiş bilgisayar bilimi problemleri

Yapay zekâ


Mjólkurklukka (fræðiheiti: Campanula lactiflora) er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Tyrklandi til Kákasus.

Tilvísanir

Bláklukkur

Mjólkurklukka