Majčina dušica (timijan, lat. Thymus), veliki biljni rod trajnica, polugrmova i grmova iz porodice usnača. Pripada mu preko 300 vrsta

Vrtni timijan ili prava majčina dušica,  najpoznatija je biljka iz roda timijana (Thymus). Timijan je rod od tristotinjak vrsta, podrijetlom s Mediterana, a danas je rasprostranjen po cijelom svijetu. Najpoznatije vrste su vrtni timijan ili prava majčina dušica (T. vulgaris) i poljski timijan (T. serpyllum), a poznati su još jarmasti timijan (T. zygis), španjolski timijan (T. mastichina) i marokanski timijan (T. saturoides). Thymus je jedan od najsloženijih rodova u aromaterapiji, pa se kod vrste Thymus vulgaris razlikuje 6 različitih kemotipova: timol, linalol, karvakrol, transtujenol-4, α-terpineol/terpenil-acetat i geraniol/geranil acetat, a poznati su još i kemotipovi p-cimen, limonen i 1,8-cineol. Kemotip je ista vrsta biljke, koja ovisno o mjestu rasta, daje eterična ulja različita kemijskog sastava i, naravno, različita djelovanja.

U lošijoj aromaterapijskoj literaturi prisutna je podjela na crveni i bijeli timijan, koja je netočna, jer crvena boja eteričnog ulja timijana potječe od željezova fenoksilata, kemijskog spoja koji nastaje ako se fenolima bogati kemotipovi timijana destiliraju u željeznim posudama. I dok te razlike i nemaju neko značenje kada sušenu biljku koristimo za pripravu čaja, one dolaze do punog izražaja kada tijekom destilacije vodenom parom izdvajamo eterično ulje.

Jarmasti timijan (Thymus zygis) koristi se za iste indikacije kao i obični timijan (Thymus vulgaris). Vrste roda majčina dušica (Thymus) sadrže eterična ulja, fenole (timol) i alkohole (linalol, geraniol). Također se koristi za iste indikacije kao i obični timijan (Thymus vulgaris). Španjolski timijan (T. mastichina) sadrži eterično ulje bogato 1,8-cineolom, pa je koristan protiv teških dišnih infekcija.

Timijan borneol, marokanski timijan (Thymus saturoides) je vrsta timijana koja sadrži eterično ulje bogato monoterpenskim alkoholom borneolom (25 do 60%) i fenolom karvakrolom (20%). To je jedno od najjačih imunomodulirajućih ulja koje sprečava jaku upalu, djeluje stimulativno na cijeli organizam, pa i kao afrodizijak. Pomaže kod kroničnih infekcija, autoimunih bolesti, artroza, reumatoidnog artritisa i protiv umora.

I kadulje i timijani stvaraju eterična ulja s kojima je potreban oprez, pa smišljanje receptura i izradu pripravaka treba prepustiti kvalitetno educiranim aromaterapeutima. No sami možemo spravljati čaj od tih biljaka i tako povoljno djelovati na svoje zdravlje.

Vrste

 Thymus adamovicii Velen.
 Thymus × aitanae Mateo, M.B.Crespo & E.Laguna
 Thymus alatauensis (Klokov & Des.-Shost.) Klokov
 Thymus albicans Hoffmanns. & Link
 Thymus × alcarazii Pedauyé, Perales & P.P.Ferrer
 Thymus alfredae Post
 Thymus algeriensis Boiss. & Reut.
 Thymus × almeriensis G.López & R.Morales
 Thymus × almijarensis Ruíz Torre & Ruíz Cast.
 Thymus alpestris (Celak.) Tausch ex A.Kern.
 Thymus altaicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus alternans Klokov
 Thymus amurensis Klokov
 Thymus antoninae Rouy & Coincy
 Thymus × aragonensis Mateo, M.B.Crespo & N.E.Mercadal
 Thymus × arcanus G.López & R.Morales
 Thymus × arcuatus R.Morales
 Thymus × arenarius Bernh. ex Rchb.
 Thymus argaeus (Fisch. & C.A.Mey.) Boiss. & Balansa
 Thymus × armuniae R.Morales
 Thymus arsenijevii Klokov
 Thymus artvinicus Ponert
 Thymus × arundanus Willk.
 Thymus × athous Ronniger
 Thymus atlanticus (Ball) Pau
 Thymus atticus Celak.
 Thymus aznavourii Velen.
 Thymus baeticus Boiss. ex Lacaita
 Thymus baicalensis Serg.
 Thymus bashkiriensis Klokov & Des.-Shost.
 Thymus × beltraniae Socorro, Espinar & Arrebola
 Thymus × benitorum Mateo, Mercadal & Pisco
 Thymus × bermius Ronniger
 Thymus bihoriensis Jalas
 Thymus bivalens (Mayol, L.Sáez & Rosselló) Camarda
 Thymus bleicherianus Pomel
 Thymus boissieri Halácsy
 Thymus bornmuelleri Velen.
 Thymus borysthenicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus × borzygis Mateo & M.B.Crespo
 Thymus bovei Benth.
 Thymus × brachychaetus (Willk.) Cout.
 Thymus brachychilus Jalas
 Thymus bracteatus Lange ex Cutanda
 Thymus bracteosus Vis. ex Benth.
 Thymus × bractichina R.Morales
 Thymus × braunii Borbás
 Thymus brevipetiolatus Cáp
 Thymus broussonetii Boiss.
 Thymus bulgaricus (Domin & Podp.) Ronniger
 Thymus × bulsanensis (Ronniger) Machule
 Thymus caespititius Brot.
 Thymus calcareus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus callieri Borbás ex Velen.
 Thymus camphoratus Hoffmanns. & Link
 Thymus canoviridis Jalas
 Thymus capitellatus Hoffmanns. & Link
 Thymus cappadocicus Boiss.
 Thymus cariensis Hub.-Mor. & Jalas
 Thymus carmanicus Jalas
 Thymus carnosus Boiss.
 Thymus × carrionii F.Sáez & Sánchez Gómez
 Thymus catharinae Camarda
 Thymus × celtibericus Pau
 Thymus cherlerioides Vis.
 Thymus cilicicus Boiss. & Balansa
 Thymus × cimicinus Blume ex Ledeb.
 Thymus × citriodorus (Pers.) Schreb.
 Thymus collinus M.Bieb.
 Thymus comosus Heuff. ex Griseb. & Schenk
 Thymus comptus Friv.
 Thymus convolutus Klokov
 Thymus coriifolius Ronniger
 Thymus crebrifolius Klokov
 Thymus × cremnophilus Káp
 Thymus crenulatus Klokov
 Thymus curtus Klokov
 Thymus × czorsztynensis Pawl.
 Thymus dacicus Borbás
 Thymus daenensis Celak.
 Thymus daghestanicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus dahuricus Serg.
 Thymus decussatus Benth.
 Thymus degenii Heinr.Braun
 Thymus desjatovae Ronniger
 Thymus × diazii Alcaraz, Rivas Mart. & Sánchez-Gómez
 Thymus didukhii V.M.Ostapko
 Thymus diminutus Klokov
 Thymus × dimorphus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus disjunctus Klokov
 Thymus dmitrievae Gamajun.
 Thymus doerfleri Ronniger
 Thymus dolomiticus H.J.Coste
 Thymus dolopicus Formánek
 Thymus dreatensis Batt.
 Thymus dubjanskyi Klokov & Des.-Shost.
 Thymus dzalindensis Prob.
 Thymus dzevanovskyi Klokov & Des.-Shost.
 Thymus eigii (Zohary & P.H.Davis) Jalas
 Thymus ekimii Yild.
 Thymus elegans Serg.
 Thymus × eliasii Sennen & Pau
 Thymus elisabethae Klokov & Des.-Shost.
 Thymus embergeri Roussine
 Thymus × enicensis Blanca, Cueto, L.Gut. & M.J.Martínez
 Thymus eravinensis Serg.
 Thymus eremita Klokov
 Thymus eriocalyx (Ronniger) Jalas
 Thymus evenkiensis Byczenn.
 Thymus extremus Klokov
 Thymus fallax Fisch. & C.A.Mey.
 Thymus × faustinoi Sánchez-Gómez, López Esp., Sánchez Saorín & R.Mora
 Thymus fedtschenkoi Ronniger
 Thymus flabellatus Klokov
 Thymus fontqueri (Jalas) Molero & Rovira
 Thymus funkii Coss.
 Thymus × genesianus Galán Cela
 Thymus × georgicus Ronniger
 Thymus glabricaulis Klokov
 Thymus gobi-altaicus (N.Ulziykh.) Kamelin & A.L.Budantsev
 Thymus gobicus Czern.
 Thymus × goginae Vasjukov
 Thymus granatensis Boiss.
 Thymus groenlandicus Klokov
 Thymus guberlinensis Iljin
 Thymus × guerrae F.Sáez & Sánchez Gómez
 Thymus guyonii de Noé
 Thymus hartvigii R.Morales
 Thymus haussknechtii Velen.
 Thymus helendzhicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus × henriquesii Pau
 Thymus × henryi Ronniger
 Thymus herba-barona Loisel.
 Thymus × hieronymi Sennen
 Thymus hohenackeri Klokov
 Thymus holosericeus Celak.
 Thymus × hybridus Ronniger
 Thymus hyemalis Lange
 Thymus × ibericus Sennen & Pau
 Thymus iljinii Klokov & Des.-Shost.
 Thymus inaequalis Klokov
 Thymus incertus Klokov
 Thymus × indalicus Blanca, Cueto, L.Gut. & M.J.Martínez
 Thymus indigirkensis Karav.
 Thymus integer Griseb.
 Thymus japonicus (H.Hara) Kitag.
 Thymus jenisseensis Iljin
 Thymus × jimenezii Socorro, Arrebola & Espinar
 Thymus × josephi-angeli Mansanet & Aguil.
 Thymus jurtzevii Vasjukov
 Thymus karamarianicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus karatavicus Dmitrieva
 Thymus karavaevii Doronkin
 Thymus karjaginii Grossh.
 Thymus kimishepensis Klokov
 Thymus kirgisorum Dubj.
 Thymus koeieanus Ronniger
 Thymus komarovii Serg.
 Thymus kondratjukii V.M.Ostapko
 Thymus × korneckii Machule
 Thymus kosteleckyanus Opiz
 Thymus kotschyanus Boiss. & Hohen.
 Thymus krylovii Byczenn.
 Thymus lacaitae Pau
 Thymus laconicus Jalas
 Thymus ladjanuricus Kem.-Nath.
 Thymus × lainzii Sánchez-Gómez, S.Fernández Jimenez & F.Sáez
 Thymus lanceolatus Desf.
 Thymus lavrenkoanus Klokov
 Thymus lenensis Vasjukov
 Thymus leptophyllus Lange
 Thymus leucospermus Hartvig
 Thymus leucostomus Hausskn. & Velen.
 Thymus leucotrichus Halácsy
 Thymus levitskyi Prob.
 Thymus linearis Benth.
 Thymus × littoralis Klokov & Des.-Shost.
 Thymus longicaulis C.Presl
 Thymus longidentatus (Degen & Urum.) Ronniger
 Thymus longiflorus Boiss.
 Thymus loscosii Willk.
 Thymus lotocephalus G.López & R.Morales
 Thymus magnificus Klokov
 Thymus majkopiensis Klokov & Des.-Shost.
 Thymus mandschuricus Ronniger
 Thymus marandensis Jamzad
 Thymus markhotensis Maleev
 Thymus maroccanus Ball
 Thymus × martinezii Pau
 Thymus mastichina (L.) L.
 Thymus × mastichinalis Sánchez-Gómez & F.Sáez
 Thymus mastigophorus Lacaita
 Thymus membranaceus Boiss.
 Thymus × mercadalii Mateo & Pisco
 Thymus michaelis Kamelin & A.L.Budantsev
 Thymus migricus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus minussinensis Serg.
 Thymus × mixtus Pau
 Thymus moldavicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus mongolicus (Ronniger) Ronniger
 Thymus × monrealensis Pau ex R.Morales
 Thymus × moralesii Mateo & M.B.Crespo
 Thymus moroderi Pau ex Martínez
 Thymus × mourae Paiva & Salgueiro
 Thymus mugodzharicus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus munbyanus Boiss. & Reut.
 Thymus musilii Velen.
 Thymus nakhodkensis Gorovoj & Dudkin
 Thymus narymensis Serg.
 Thymus nerczensis Klokov
 Thymus nervosus J.Gay ex Willk.
 Thymus nervulosus Klokov
 Thymus neurophyllus (Rech.f.) R.Morales
 Thymus nitens Lamotte
 Thymus × novocastellanus Mateo, M.B.Crespo & Pisco
 Thymus novograblenovii Prob.
 Thymus numidicus Poir.
 Thymus nummularius M.Bieb.
 Thymus × nuriensis Sennen & Pau
 Thymus × oblongifolius Opiz
 Thymus ochotensis Klokov
 Thymus odoratissimus Mill.
 Thymus oehmianus Ronniger & Soska
 Thymus oenipontanus Heinr.Braun
 Thymus origanoides Webb & Berthel.
 Thymus oriolanus M.Fabregat & M.B.Crespo
 Thymus orospedanus Villar
 Thymus pallasianus Heinr.Braun
 Thymus pallescens de Noé
 Thymus pallidus Coss. ex Batt.
 Thymus × paradoxus Rouy
 Thymus parnassicus Halácsy
 Thymus paronychioides Celak.
 Thymus pastoralis Iljin
 Thymus × pastoris Socorro & Arrebola
 Thymus pavlovii Serg.
 Thymus pectinatus Fisch. & C.A.Mey.
 Thymus perinicus (Velen.) Jalas
 Thymus persicus (Ronniger ex Rech.f.) Jalas
 Thymus petraeus Serg.
 Thymus phyllopodus Klokov
 Thymus picentinus (Lacaita) Bartolucci
 Thymus piperella L.
 Thymus plasonii Adamovic
 Thymus praecox Opiz
 Thymus probatovae Vasjukov
 Thymus proximus Serg.
 Thymus × pseudoalpestris Ronniger ex Nachychko
 Thymus pseudocollinus (Menitsky) Vasjukov
 Thymus × pseudogranatensis Vizoso, F.B.Navarro & Lorite
 Thymus × pseudograniticus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus pseudohirsutus Klokov
 Thymus × pseudostepposus Klokov
 Thymus × pseudothracicus Ronniger
 Thymus pubescens Boiss. & Kotschy ex Celak.
 Thymus pulchellus C.A.Mey.
 Thymus pulcherrimus Schur
 Thymus pulegioides L.
 Thymus pulvinatus Celak.
 Thymus punctulosus Klokov
 Thymus purpureoviolaceus Byczenn. & Kuvaev
 Thymus putoranicus Byczenn. & Kuvaev
 Thymus quinquecostatus Celak.
 Thymus × radoi Borbás
 Thymus × ramonianus Paiva & Salgueiro
 Thymus rasitatus Klokov
 Thymus reverdattoanus Serg.
 Thymus revolutus Celak.
 Thymus riatarum Humbert & Maire
 Thymus richardii Pers.
 Thymus × riojanus Uribe-Ech.
 Thymus roegneri K.Koch
 Thymus roseus Schipcz.
 Thymus × rubioi Font Quer
 Thymus × ruiz-latorrei C.Vicioso
 Thymus sachalinensis Prob.
 Thymus samius Ronniger & Rech.f.
 Thymus saturejoides Coss.
 Thymus schimperi Ronniger
 Thymus schischkinii Serg.
 Thymus × schistosus Lyka
 Thymus schlothauerae Prob.
 Thymus × schmidtii Cáp
 Thymus × segurae Mateo & M.B.Crespo
 Thymus semiglaber Klokov
 Thymus × sennenii Pau
 Thymus seravschanicus Klokov
 Thymus sergievskajae Karav.
 Thymus serpylloides Bory
 Thymus serpyllum L.
 Thymus serrulatus Hochst. ex Benth.
 Thymus sessilifolius Klokov
 Thymus × severianoi Uribe-Ech.
 Thymus sibiricus (Serg.) Klokov & Des.-Shost.
 Thymus sibthorpii Benth.
 Thymus sipyleus Boiss.
 Thymus skopjensis Micevski & Matevski
 Thymus sokolovii Klokov
 Thymus spathulifolius Hausskn. & Velen.
 Thymus spinulosus Ten.
 Thymus spryginii Vasjukov
 Thymus stojanovii Degen
 Thymus striatus Vahl
 Thymus subcollinus Klokov
 Thymus × subhirsutus Borbás & Heinr.Braun
 Thymus × subramosus Ronniger
 Thymus substriatus Borbás
 Thymus syriacus Boiss.
 Thymus talijevii Klokov & Des.-Shost.
 Thymus tauricus Klokov & Des.-Shost.
 Thymus ternejicus Prob.
 Thymus terskeicus Klokov
 Thymus teucrioides Boiss. & Spruner
 Thymus thracicus Velen.
 Thymus tiflisiensis Klokov & Des.-Shost.
 Thymus × toletanus Ladero
 Thymus transcaspicus Klokov
 Thymus transcaucasicus Ronniger
 Thymus trautvetteri Klokov & Des.-Shost.
 Thymus × tschernjaievii Klokov & Des.-Shost.
 Thymus turczaninovii Serg.
 Thymus turkmenii Yild.
 Thymus × tzvelevii Vasjukov
 Thymus ucrainicus (Klokov & Des.-Shost.) Klokov
 Thymus urumovii (Velen.) Vasjukov
 Thymus urussovii Prob.
 Thymus ussuriensis Klokov
 Thymus × valdesii J.Gómez & R.Roselló
 Thymus vavilovii Klokov
 Thymus verchojanicus Doronkin
 Thymus × viciosoi Pau ex R.Morales
 Thymus villosus L.
 Thymus × vitekii R.Morales
 Thymus vulgaris L.
 Thymus × welwitschii Boiss.
 Thymus willdenowii Boiss.
 Thymus willkommii Ronniger
 Thymus × xilocae Mateo & M.B.Crespo
 Thymus × zedelmejeri Ronniger
 Thymus zygioides Griseb.
 Thymus zygis L.
 Thymus × zygophorus R.Morales

Vanjske poveznice

Izvori

Menthinae
Sveto i magijsko bilje

Majčina dušica


Rügge Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 6,02 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 238 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans Nikolaus Vogt tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.suederbrarup.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Rügge


Ott Tänak (Kärla, Estonija, 15. listopada 1987.) estonski je reli vozač, pobjednik Svjetskog prvenstva u reliju 2019. Njegov trenutni suvozač je Martin Järveoja i trenutno se natječe u Svjetskom prvenstvu s timom M-Sport.

Počeci
Ott Tänak osvojio je Estonsko prvenstvo u reliju 2008. i 2009. s timom bivšeg svjetskog reli vozača Markka Märtina. Upravo 2009. godine odradio je svoj prvi reli Svjetskog prvenstva na reliju Portugal. Također 2009. osvojio je prvenstvo "Pirelli Star Driver", što mu je omogućilo sudjelovanje u raznim relijima WRC3 Svjetskog kupa 2010.

M-Sport (2012.-2017.)

Godine 2012. potpisuje za M-Sport tim gdje vozi Ford Fiestu RS WRC. U redovima britanske momčadi natjecat će se u Svjetsko prvenstvo u reliju do sezone 2017. Upravo mu je sezona 2017. bila najuspješnija do tada, u kojoj ostvaruje dvije pobjede u Italiji i Njemačkoj te završava treći ukupno.

Treba napomenuti da je na reliju Meksiko 2015. doživio spektakularnu nesreću u kojoj je njegovo vozilo završilo potopljeno u jezeru.

Toyota (2018.-2019.)
Za sezonu 2018. Tänak potpisuje za službeni Toyotin tim koji će voziti Toyotu Yaris WRC. U prvoj sezoni pobjeđuje na četiri relija i ponovno završava Svjetsko prvenstvo na trećem mjestu, dok u sljedećoj sezoni 2019. pobjeđuje na šest relija i uspijeva osvojiti Svjetsko prvenstvo u reliju, prekinuvši niz Sébastiena Ogiera od šest uzastopnih naslova, kao i niz od petnaest uzastopnih svjetskih prvenstava koje su osvojili francuski vozači (Sébastien Loeb 9 puta i Sébastien Ogier 6 puta te još 2 naslova nakon Tänaka).

Unatoč osvajanju naslova svjetskog prvaka, Tänak odlučuje napustiti tim Toyota i potpisati za korejski tim Hyundai.

Hyundai (2020.-2022.)
U prvoj sezoni s Hyundaiem, Tänak pobjeđuje na reliju Estonija, ali završava treći u Svjetskom prvenstvu. Sljedeće sezone, 2021., završava ukupno na petom mjestu, iako osvaja Reli Arktik. Na prvom reliju Hrvatska u sklopu Svjetskog prvenstva bio je 4., a slijedeće dvije sezone 2.

U sezoni 2022. Tänak je završio prvenstvo na trećem mjestu, pobijedivši na tri relija. Međutim, odnos s momčadi nije bio dobar i prije kraja sezone objavljuje da želi napustiti korejskog proizvođača.

M-Sport (2023.-danas)
Ulaskom u sezonu 2023., Tänak je ponovno potpisao za M-Sport tim kako bi vozio Ford Pumu Rally1, uzevši pobjedu na reliju Švedska.

Galerija

Izvori

Svjetski prvaci u reliju
Estonski športaši

Ott Tänak


Paruresis, also known as shy bladder syndrome, is a type of phobia in which a person is unable to urinate in the real or imaginary presence of others, such as in a public restroom. The analogous condition that affects bowel movement is called parcopresis or shy bowel.

Signs and symptoms
Some people have brief, isolated episodes of urinary difficulty in situations where other people are in close proximity.  Paruresis, however, goes beyond simple shyness, embarrassment, fear of exposure, or fear of being judged for not being able to urinate. Other people may find that they are unable to urinate while in moving vehicles, or are fixated on the sounds of their urination in quiet restrooms or residential settings. In severe cases, a person with paruresis can urinate only when alone at home or through the process of catheterization.

Causes
One possible cause of paruresis is undergoing a voiding cystourethrography (VCUG) in the past. "Complications that can occur in both sexes include UTI, hematuria, cystitis as well as urinary dysfunction following a catheterization, phobia of urination, nocturia, and stopping urination. In the literature, psychological trauma resulting from VCUG was considered the same as from a violent rape, especially in girls."

Pathophysiology
It appears that paruresis involves a tightening of the sphincter or bladder neck due to a sympathetic nervous system response. The adrenaline rush that produces the involuntary nervous system response probably has peripheral and central nervous system involvement. The internal urethral sphincter (smooth muscle tissue) or the external urethral sphincter (striated muscle), levator ani (especially the pubococcygeus) muscle area, or some combination of the above, may be involved. It is possible that there is an inhibition of the detrusor command through a reflex pathway as well. The pontine micturition center (Barrington's nucleus) also may be involved, as its inhibition results in relaxation of the detrusor and prevents the relaxation of the internal sphincter.

Diagnosis
The condition is catered for in the rules for mandatory urine testing for drugs in UK prisons, and UK Incapacity Benefit tribunals also recognise it.  It is listed in the NHS on-line encyclopaedia of conditions and disorders. It is now reported to have been accepted as a valid reason for jury service excusal. From 1 August 2005, the guidance on the rules relating to the testing of those on probation in the UK cites paruresis as a valid reason for inability to produce a sample which is not to be construed as a refusal.

The condition is recognised by the American Urological Association, who include it in their on-line directory of conditions.

Paruresis was described in section 300.23 of the DSM-IV-TR as "performance fears . . . using a public restroom" but it was not mentioned by name. The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5) mentions paruresis by name.

Kaplan & Sadock's Synopsis of Psychiatry states, "Persons with social phobias (also called social anxiety disorder) have excessive fears of humiliation or embarrassment in various social settings, such as in speaking in public, urinating in a public rest room (also called shy bladder), and speaking to a date." The Synopsis describes shy bladder as "inability to void in a public bathroom" and notes that relaxation exercises are an application of behavior therapy for dealing with this disorder. Some paruretics experience delayed urination and must wait for their need to void to overcome their anxiety, while others are unable to urinate at all.

Treatment
In terms of treating the mental aspect of paruresis, such treatment can be achieved by graduated exposure therapy and cognitive behavioral therapy. In graduated exposure therapy, the subject has a trusted person stand outside the restroom at first, and once the fear is overcome the observer is brought closer in, until step by step the phobia is vanquished. The International Paruresis Association provides a detailed discussion of this method on its website.
In addition to gradual exposure therapy, cognitive behavioral therapy is used to change a patient's mental approach to the condition, from one of a person who cannot urinate, to a person who can urinate or is not overly fearful when they can't publicly urinate.

History
The term paruresis was coined by Williams and Degenhart (1954) in their paper "Paruresis: a survey of a disorder of micturition" in the Journal of General Psychology 51:19-29. They surveyed 1,419 college students and found 14.4% had experienced paruresis, either incidentally or continuously.

Other names
Paruresis is also known by many colloquial terms, including bashful bladder, bashful kidneys, stage fright, pee-shyness, and shy bladder syndrome.

Society and culture

Drug testing

Some drug testing authorities find paruresis a nuisance, and some implement "shy bladder procedures" which pay no more than lip service to the condition, and where there is no evidence that they have conducted any real research into the matter. In the U.S. Bureau of Prisons, the Code of Federal Regulations provides that "An inmate is presumed to be unwilling if the inmate fails to provide a urine sample within the allotted time period. An inmate may rebut this presumption during the disciplinary process." Although U.S. courts have ruled that failure to treat properly diagnosed paruresis might violate prisoner's constitutional rights, the courts have also "routinely rejected suspicious or unsubstantiated attempts to invoke it in defense of failure to complete drug testing," particularly when there were no medical record or physician testimony to back up the claim of paruresis.

The International Paruresis Association stresses the importance of medical documentation of one's condition since "[t]he person who is unable to produce a urine sample is presumed guilty in the absence of any evidence." Some prisons have offered the use of a "dry cell"—i.e., a cell with no toilet facilities, but only a container for the prisoner's waste—as an accommodation to inmates who are hindered by paruresis from providing an observed urine sample.

FBOP Program Statement 6060.08 states, "Ordinarily, an inmate is expected to provide a urine sample within two hours of the request, but the Captain (or Lieutenant) may extend the time if warranted by specific situations (for example, the inmate has a documented medical or psychological problem, is dehydrated, etc.). Staff may consider supervising indirectly an inmate who claims to be willing but unable to provide a urine sample under direct visual supervision. For example, this might be accomplished by allowing the inmate to provide the sample in a secure, dry room after a thorough search has been made of both the inmate and the room." At least six state prison systems—Florida, Massachusetts, Maryland, Michigan, New York and Tennessee—have modified their drug testing regulations to provide accommodations for prisoners with paruresis.

Per the Handbook of Correctional Mental Health, "No definitive or objective test is available to confirm or refute the presence of paruresis. The absence of prior treatment or the ability to void in some social situations but not in others does not rule it out. Although modalities associated with the treatment of social phobias help some individuals, no universally effective medication or other treatment exists. Coercive interventions, such as forcing fluids while observing a person with paruresis, are ineffective and can cause serious medical complications. Alternatives to observed urine specimen collection for individuals who self-report paruresis include unobserved collections in a dry room, testing of hair specimens, sweat testing with a patch, and blood testing ('Test for Drugs of Abuse' 2002). These alternatives preclude the need for futile attempts to differentiate inmates with true paruresis from those who fabricate complaints."

Popular culture
The condition has been occasionally portrayed in popular culture, sometimes for comedic effect or parody. Examples of this include:
 In the 2005 comedy Waiting..., a nerdy character with paruresis is one of many bathroom jokes.
 In 2015, the International Paruresis Association protested a DirecTV ad starring Rob Lowe that portrayed a paruretic as goofy, wearing a fanny pack, and having his hair parted in the middle.
 In the American sitcom The Big Bang Theory the character Penny is revealed to suffer from bladder shyness.

See also
 The Sound Princess

References

External links
 International Paruresis Association
 United Kingdom Paruresis Trust (UKPT)

Urological conditions
Shyness
Anxiety disorders
Body-related phobias
Situational phobias

Paruresis


El tovacá noble (Chamaeza nobilis), también denominado rasconzuelo estriado (en Perú y Ecuador), tovaca estriada (en Colombia) o chululú estriado, es una especie de ave paseriforme perteneciente al género Chamaeza de la familia Formicariidae. Es nativa de la Amazonia occidental en América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye desde el sureste de Colombia, este de Ecuador y este de Perú hacia el sur hasta el extremo noroeste de Bolivia y hacia el este hasta la orilla izquierda del río Tapajós en Brasil.

Vive en la terra firme del bosque húmedo, por debajo de 1 000 m de altitud.

Descripción
Mide 22<ref name=WA>Tovaca-estriada; WikiAves.</ref> a 23  cm de longitud. Partes  superiores color marrón con matices rubescentes, con la corona más oscura; presenta línea posocular y mancha loreal blancas; garganta blancuzca; pecho y vientre color crema blancuzco.

 Sistemática
 Descripción original
La especie C. nobilis fue descrita por primera vez por el naturalista británico John Gould en 1855 bajo el mismo nombre científico; localidad tipo «Chamicuros, Perú».

 Taxonomía
La subespecie fulvipectus difiere vocalmente de las otras y posiblemente sea una especie separada; sin embargo, la identidad subespecífica de las aves del centro oriente de la Amazonia brasileña es incierta (del río Purús hacia el este hasta el Madeira). Son necesarios más estudios.

 Subespecies
Según la clasificación del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) (Versión 7.1, 2017) y Clements Checklist v.2016,  se reconocen 3 subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Chamaeza nobilis rubida , 1932 – norte del río Amazonas en el sureste de Colombia, este de Ecuador y noreste de Perú; presumiblemente también en el adyacente oeste de Brasil.
 Chamaeza nobilis nobilis , 1855 – sur del Amazonas desde el este de Perú (al sur desde el valle de Huallaga hacia el este hasta el centro oeste de Brasil (al este, al menos hasta el río Purús, probablemente hasta el Madeira) y hacia el sur hasta el extremo noroeste de Bolivia.
 Chamaeza nobilis fulvipectus , 1927 – centro norte de Brasil en Santarem, orilla izquierda del Tapajós; probablemente también incluyendo aves al oeste hasta el Madeira y posiblemente aquellas del norte de Rondônia.

 Referencias

 Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Chamaeza nobilis en The Internet Bird Collection.
 Sonidos y mapa de distribución de Chamaeza nobilis en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de Chamaeza nobilis en Wikiaves.
 Danzenbaker, Mike (1992) Foto; AvesPhoto''.

nobilis
Aves de América del Sur
Taxones descritos por John Gould
Animales descritos en 1855

Chamaeza nobilis


Micael Kiriakos Delaoglou poznatiji kao Mikkey Dee (Göteborg, Švedska, 31. listopada 1963.) je švedski glazbenik, najpoznatiji kao bubnjar britanskog heavy metal sastava Motörhead od 1992. sve do 2015. Dee je svirao i s njemačkim metal skupinom Helloween 2003. U rujnu 2016. postao je novi bubnjar njemačkog rock sastava Scorpions. Dee je poznat po dugitrajanim samostalnim izvedbama na bubnjevima od 5. do 15. minute. Svirao je i s Kingom Diamondom od 1985. do 1989.

Rani život i uzori

Dee je rođen u Göteborgu, Švedska od grčkog oca i švedske majke.

Počeo je glazbenu karijeru s lokalnim sastavima Nadir i Geisha. Njegov omiljeni bubnjar je Ian Paice. Ostali uzori su mu Brian Downey, Neil Peart i Steve Smith. Dee također smatra Buddyja Richa uzorom.

Karijera

King Diamond (1985. – 1989.)

Kad se preselio u Kopenhagen svirati s Geishom, Dee se pridružio King Diamondu 1985. Svirao je na albumima Fatal Portrait, Abigail i "Them". Sam King Diamond postajao je vrlo popularan, a glazbenici koji su ga podržavali preuzimali su sporednu ulogu u pisanju i donošenju odluka. Nakon turneja albuma "Them", Dee je napustio sastav jer je osjećao da postaje više pomoćni glazbenik nego ravnopravan skladatelj. Ipak je svirao kao dodatni glazbenik na bubnjevima na albumu Conspiracy. Zamijenio ga je Snowy Shaw.

Don Dokken (1990.)

Dee se pridružio Donu Dokkenu na njegovom samostalnom albumu Up from the Ashes. Glazbeni spotovi za pjesme "Stay" i "Mirror Mirror" pojavile su se u Headbangers Ballu na MTV-u. Sastav je svirao turneju sa skupinom Judas Priest.

Motörhead i ostalo projekti (1992. – 2015.)

Kad je King Diamond svirao na turneji s Motörheadom, frontmen Lemmy više puta ga je zamolio da se pridruži njegovom sastavu. Godine 1992. se Dee pridružio Motörheadu i zamijenio je Phila "Philthy Animal" Taylora.

Prvi nastup sastava s Deejom bio je 30. kolovoza 1992. u Saratoga Performing Arts Centeru u New Yorku. Pojavio se kao bubnjar na pjesmi "Hellraiser" na albumu March ör Die no ostale bubnjeve snimio je Tommy Aldridge.

Dee se pojavio i kao bubnjar na albumu Rabbit Don't Come Easy sastava Helloween.

U travnju 2006., King Diamond ponovo se udružio s Deejom na rasprodanoj svirci u Kårenu u Göteborgu, Švedska. King je nazvao Deeja kao "Jedan od najboljih bubnjari svih vremena i to je nešto što nas muči otkako je otišao.

Kad je Lemmy umro u prosincu 2015., Dee je objavio da se Motörhead raspao.

Scorpions (2016. – danas)

Dee se pridružio sastavu Thin Lizzy na nastupima u siječnju 2016. Iako 19. travnja objavljeno je da ne bi sudjelovao. Iste godine objavljeno je da se Dee pridružio turneji sastava Scorpions u Sjervnoj Americi kao službeni član.

Osobni život

Mikkey Dee živi u Göteborgu sa svojom dugogodišnjom djevojkom Mijom. Ima dva sina.

Godine 2019. Dee je otvorio rock bar u Parizu pod imenom Alabama.

Diskografija

 King Diamond

 Fatal Portrait (1986.)
 Abigail (1987.)
 "Them" (1988.)
 Conspiracy (1989.)
 In Concert 1987: Abigail (1990.)

 Don Dokken

 Up from the Ashes (1990.)

 Motörhead

 March ör Die (1992.)
 Bastards (1993.)
 Sacrifice (1995.)
 Overnight Sensation (1996.)
 Snake Bite Love (1998.)
 We Are Motörhead (2000.)
 Hammered (2002.)
 Inferno (2004.)
 Kiss of Death (2006.)
 Motörizer (2008.)
 The Wörld Is Yours (2010.)
 Aftershock (2013.)
 Bad Magic (2015.)

 Helloween

 Rabbit Don't Come Easy (2003.)

 Scorpions

 Born to Touch Your Feelings: Best of Rock Ballads (2017.)
 Rock Believer (2022.)

Izvori

Švedski bubnjari heavy metala

Mikkey Dee


Harry Tranberg Opstrup (født 1922 Søllerød, død 2005) var en dansk gartner og en flittig amatørfotograf på meget højt niveau.

Opstrup videreførte sine forældres gartneri i Holte og drev det lige til sin død. Men hans store lidenskab var fotografiet. Opstrup var dedikeret amatørfotograf siden midten af 1960'erne, hvor han første gang via en fotohandler anskaffede sig et Hasselblad kamera. Harry Opstrup blev en af de betydeligste danske naturfotografer i sidste halvdel af 1900-tallet, hans fotos blev ofte vist i tidsskrifter, og han vandt en del fotokonkurrencer. Fotofirmaet Hasselblad anvendte i udstrakt grad Opstrups billeder, som reklame for deres produkter.

Opstrup udstillede på Charlottenborg i 1967, 1969 og 1972 på udstillingerne "Den XVI", "Den XVII" og "Den XVIII".

Ved sin død havde Harry Opstrup havde han testamenteret sin til samling til Danmarks Fotomuseum i Herning og Det Kongelige Bibliotek. Det Kongelige Bibliotek administrer Harry Opstrups legat som er dannet af arven.

Galleri

Referencer

Eksterne henvisninger

 Harry Opstrup - mastershot - significant photos
 Poulsen, Tage, "Harry Opstrup en vaskeægte fotoentusiast", Foto og smalfilm, 1976 nr. 1, side 12-16
 "En sand mester dyrker naturen med kameraet", Alt om foto og video, 1996 nr. 1, side 36-41,
 fotos i Det Kongelige Bibliotek

Fotografer fra Danmark
Gartnere fra Danmark

Harry Opstrup


Pichincha is a stratovolcano in Ecuador. The capital Quito wraps around its eastern slopes.

The two highest peaks of the mountain are Wawa Pichincha (Kichwa wawa child, baby / small, Spanish spelling Guagua Pichincha) () and Ruku Pichincha (Kichwa ruku old person, Spanish Rucu Pichincha) (). The active caldera is in Wawa Pichincha on the western side of the mountain.

Description
Both peaks are visible from the city of Quito and both are popular acclimatization climbs. Wawa Pichincha is usually accessed from the village of Lloa outside of Quito. Ruku is typically accessed from the TelefériQo on the western side of Quito.

In October 1999, the volcano erupted and covered the city with several inches of ash. Before that, the last major eruptions were in 1553 and in 1660, when about  of ash fell on the city.

The province in which it is located was named for the mountain. This is also the case for many of the other provinces in Ecuador (including Cotopaxi, Chimborazo, and Imbabura).

Geography and geology

It is also where you can find the Dracula vampira plant that can be found on the volcano between 1900m and 2200m above sea level

Eruptions
In 1660, Pichincha underwent a Plinian eruption, spreading ash over , with over  of ash falling on Quito.

The most recent significant eruption began in August 1998. On March 12, 2000, a phreatic eruption killed two volcanologists who were working on the lava dome.

History
The volcano was considered sacred to numerous cultures of the indigenous peoples who lived in this region for thousands of years before encounter with Spanish and other Europeans.

The first recorded ascent of Guagua Pichincha was in 1582 by a group of locals led by José Ortiguera.

In 1737 several members of the French Geodesic Mission to the equator, including Charles-Marie de La Condamine, Pierre Bouguer and Antonio de Ulloa, spent 23 days on the summit of Rucu Pichincha as part of their triangulation work to calculate the length of a degree of latitude.

On 17 June 1742, during the same mission, La Condamine and Bouguer made an ascent of Guagua Pichincha and looked down into the crater of the volcano, which had last erupted in 1660. La Condamine compared what he saw to the underworld.

In the summer season of 1802, Alexander von Humboldt climbed and measured the altitude of this mountain and several other volcanoes in the region. Humboldt's writings inspired artist Frederic Edwin Church to visit and paint Pichincha and other Andean peaks.

On May 24, 1822, General Sucre's southern campaign in the Spanish–American War of independence came to a climax when his forces defeated the Spanish colonial army on the southeast slopes of this volcano. The engagement, known as the Battle of Pichincha, secured the independence from Spain of the territories of present-day Ecuador.

See also

Lists of volcanoes
List of volcanoes in Ecuador
List of stratovolcanoes

References

External links

 CVO Website - Ecuador Volcanoes and Volcanics
 Photographs of the Andes
 "Eruptions of Guagua Pichincha (1999)" NOAA Operational Significant Event Imagery

Stratovolcanoes of Ecuador
Active volcanoes
Andean Volcanic Belt
Geography of Pichincha Province
Quito Canton
Four-thousanders of the Andes

Pichincha (volcano)


An Pleione confusa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Phillip James Cribb ngan Chen Zhen Zi Tang. An Pleione confusa in nahilalakip ha genus nga Pleione, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pleione (Orchidaceae)

Pleione confusa


مقاطعة البسيط (بالإسبانية:Albacete، ألباثـيتي) هي مقاطعة إسبانية تقع في وسط الدولة، تقع ضمن حدود منطقة كاستيا لا منتشا .

عاصمتها هي مدينة البسيط، تنقسم المقاطعة إلى 87 بلدية.

الجغرافيا
تقع مقاطعة البسيط في وسط إسبانيا تحدها من الشمال مقاطعة قونكة، ومن الجنوب مقاطعة مورسيا ومقاطعة غرناطة، ومن الشرق مقاطعة بلنسية ومقاطعة أليكانتي، ومن الغرب مقاطعة ثيوداد ريال ومقاطعة خاين.

تبلغ مساحة مقاطعة البسيط 14.926 كم².

المناخ
يتميز مقاطعة البسيط بمناخ قاري، حيث تكون درجة الحرارة مرتفعة صباحاً وخاصةً في فصل الصيف، وقارس البرودة في الشتاء وخاصة في الليل، وعدم انتظام هطول الأمطار.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان مقاطعة البسيط 402.318 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

فيما يلي قائمة أكبر البلديات من حيث عدد السكان (بتاريخ 1 يناير 2011):
 البسيط 171.390 نسمة
 هيين 31.199 نسمة
 فياروبليدو 26.485 نسمة
 ألمنسا 25.432 نسمة
 لا رودا 16.414 نسمة
 كاوديتي 10.477 نسمة
 توبارا 8.205 نسمة
 تاراثونا دي لا منتشا 6.647 نسمة
 مادريغيراس 4.834 نسمة
 كاساس-أيبانيث 4.818 نسمة

توأمة
لالبسيط (مقاطعة) اتفاقيات توأمة مع:
 مقاطعة ريدجو إميليا

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لمقاطعة البسيط
  الموقع الرسمي لإدارة السياحة في مقاطعة البسيط
  مهرجان فياروبليدو
  صور لمقاطعة البسيتي

مقاطعات كاستيا-لا مانتشا
مقاطعة البسيط

البسيط (مقاطعة)


Pino Gasparini (* 22. März 1946 in Ascoli Piceno) ist ein Schweizer Sänger und Entertainer.

In Italien aufgewachsen kam er in jungen Jahren in die Schweiz. In den 1960er Jahren war er Sänger und Gitarrist diverser Rock- und Beat-Bands, darunter The Sevens, mit denen er 1966 ein Album veröffentlichte. Ab 1969 startete sein Engagement bei Pepe Lienhard, erst als E-Bassist und Sänger des Sextetts, später als Sänger und Entertainer mit dem großen Orchester. Mit der Pepe Lienhard Band war er auch beim Eurovision Song Contest 1977 in London mit dabei. Ihr Titel Swiss Lady erreichte dort Platz 6 und war ein Nummer-1-Hit in den Schweizer Charts. Seit 1980 begleitete das Pepe-Lienhard-Orchester Udo Jürgens auf dessen Tourneen, wo Gasparini dann als Backgroundsänger agierte.

Zusammen mit Mariella Farré gewann er die Schweizer Vorentscheidung zum Eurovision Song Contest 1985 in Göteborg. Ihr Schlager Piano, piano erreichte dort den zwölften Platz.

Weblinks
 Website von Pino Gasparini

 Pino Gasparini bei deaddodo.org

Einzelnachweise

Interpret eines schweizerischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Sänger
Musiker (Schweiz)
Schweizer
Geboren 1946
Mann

Pino Gasparini


Pillsbury es una empresa y marca de  productos de repostería y pastelería y harina para pasteles de General Mills, (de Minneapolis) y J.M Smuckers Company (de Orrville).

Históricamente, la Pillsbury Company, también con sede en Minneapolis, era una empresa rival de General Mills, y fue uno de los mayores productores mundiales de producots derivados de cereales y otros alimentos hasta que fue comprada por General Mills en 2001. Las leyes antimonopolio requirieron a General Mills que vendiese algunas de sus fábricas. General Mills mantuvo los derechos sobre los productos refrigerados y congelados, secos, Pillsbury, mientras que los productos de panadería y glaseado se vendieron a Smucker bajo licencia.

Leo Burnett, que creó los personajes Pillsbury Doughboy y Jolly Green Giant les considera dos de los principales iconos de marca creados por su agencia.

Historia

Fundación y primeros años de desarrollo

El C.A. Pillsbury y la empresa fue fundada en 1872 por Charles Alfred Pillsbury y su tío John S. Pillsbury. La compañía fue la primera en los Estados Unidos en el uso de rodillos de acero para la molienda de granos. El producto final requiere de transporte, por lo que Pillsburys ayudó a financiar el desarrollo del ferrocarril en Minesota.

En 1889, Pillsbury y sus cinco plantas en las orillas del río Misisipi fueron comprados por una empresa británica. La compañía también intentó adquirir y fusionarse con la compañía Washburn Crosby (un precursor de General Mills), pero la fuerte rivalidad impidió que la fusión sucediese en ese momento.

En 1923, la familia volvió a adquirir la Pillsbury-Washburn Mills Company, Ltd., que posteriormente se incorporó en 1935 como The Pillsbury Flour Mills Company.

Sólo siete productos que se utilizan el nombre de Pillsbury en 1950, pero la empresa comenzó a agregar a su línea de productos. [3] La década de 1950 trajo la adquisición de la compañía Ballard & Ballard y el inicio de los envases inmediatos masa de galletas. Más tarde, las adquisiciones incluyen restaurantes como Burger King, Steak & Ale, Bennigans, Godfathers Pizza, Häagen Dazs y Quik Wok, además de populares marcas de alimentos comestibles tienda, como Gigante Verde (Green Giant).

Década de 1960
En la década de 1960, Pillsbury añadió 10 dulces hechos con ciclamato, que se convirtió en el edulcorante artificial más popular. En 1964, Pillsbury introdujo Sweet * 10, una mezcla divertida de cara graciosas con los nombres de Goofy Grape, Raspberry 'Tootin Rootin, Steckle Strawberry, Alto boca de cal, Chinesse Cherry (después de Choo-Choo Cherry), y el Indian Orange (más tarde Jolly Olly Orange). Luego salió Lefty Lemon seguido en 1965, junto con otros sabores. Cuando se prohibió el ciclamato, Sweet * 10 y Una cara con ángel tenía que ser descartados, resultando en una pérdida de $ 4,5 millones. Ambos productos se volvieron a introducir después de esos cambios, y las bebidas azucaradas y se puso a disposición sin azúcar.

Otra mezcla de la bebida introducida en la década de 1960 fue Moo Juice, un polvo con sabor combinado con leche en una coctelera para producir una leche malteada. Su anuncio de televisión aparece una animación habla de la mascota de la cabeza producto de dibujos animados de vaca. Esto fue expresado por el Frank Fontaine, que conocía en ese momento como Crazy Guggenheim de The Jackie Gleason Show en los sketches de "Joe el camarero". Juice Moo fue de corta duración, ya que sus batidos tienden a ser delgados en comparación con productos similares, como Frosted Borden y Birds Eye es grueso y frío.

En esa década, Pillsbury también creó Sticks de comida espacial para capitalizar la popularidad del programa espacial. Los bocaditos Sticks Space han sido desarrollados por Robert Muller, el inventor de las normas HACCP utilizada por la industria alimentaria para asegurar la seguridad alimentaria.

Pillsbury adquirió Burger King en 1967.

Década de 1980 y después
En 1989, la empresa británica Grand Metropolitan (más tarde Diageo) compró el fabricante de alimentos, y durante este periodo la propiedad de la compañía se deshizo de todas las instalaciones de producción y distribución (contratación de estas funciones a otras empresas), lo que sí simplemente una entidad de comercialización para sus propios marcas (Pillsbury, Green Giant, Old El Paso, Totino, etc).

En 2001, Pillsbury se fusionó con su antiguo rival, General Mills. Sin embargo, la división de productos de panadería fue vendida a International Multifoods Corporation, que posteriormente fue adquirida por Smucker. Pillsbury vendió todas las marcas de restaurantes y cerró el negocio por completo a finales de 1990.

Logros importantes
Pillsbury, una vez afirmó que el molino de grano más grande del mundo es el Molino Pillsbury "A" de San Antonio con vistas a caídas en el río Mississippi en Minneapolis. El edificio tenía dos de los más poderosos de transmisiones directas hidráulicas jamás construido, cada uno de extinción de 1.200 caballos de fuerza (900 kW).

Ahora hay planes para convertirlo en un edificio de apartamentos de estilo loft. El Grupo Cunningham tiene planes para convertir seis edificios históricos para un proyecto de uso mixto que varía desde 6 a 27 pisos de altura. El proyecto incluirá 895 unidades de vivienda y 175,000 pies cuadrados (16.300 m²) de espacio comercial, incluyendo el Molino Pillsbury "A".

Influencias culturales
 El personaje Stay Puft Marshmallow Man (Hombre de Malvavisco) en la película Ghostbusters se inspira en el Pillsbury Doughboy.

Caso Pillsbury, Inc vs My Dough Girl, LLC
En mayo de 2010, abogados de Pillsbury enviaron una casa de cease and desist a mi niña la masa, Llc. de Salt Lake City, Utah, minorista de galletas con una fábrica ubicada en 770 S. 300 West en Salt Lake City, Utah. Algunos informes indican que el general abogado Mills dijo Tami Cromar, el dueño de la tienda, para no hablar con la prensa. Un movimiento ha sido iniciado por los aficionados locales de la marca, incluyendo un grupo en Facebook iniciado por el  blogger sobre alimentos Josué Shimizu. El grupo recibió el apoyo de unos pocos cientos de fanes en el verano de 2010 y podría generar un efecto Streisand.

Véase también
 Pillsbury Doughboy

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial de Pillsbury (En inglés)

Empresas fundadas en 1872
Repostería

Pillsbury Company


Em enzimologia, uma 4-hidróxi-tetraidrodipicolinato redutase () é uma enzima que catalisa a reação química

(S)-2,3,4,5-tetraidropiridina-2,6-dicarboxilato + NAD(P)+ + H2O  (2S,4S)-4-hidróxi-2,3,4,5-tetraidrodipicolinato + NAD(P)H + H+

É abreviada na literatura em inglês como DapB, de diidrodipicolinato redutase.

Os 3 substratos dessa enzima são (S)-2,3,4,5-tetraidropiridina-2,6-dicarboxilato, NAD+ ou NADP+ e H2O, enquanto seus 3 produtos são (2S,4S)-4-hidróxi-2,3,4,5-tetraidrodipicolinato, NADH ou NADPH e H+.

Essa enzima participa na biossíntese da lisina.

Nomenclatura

Esta enzima pertence à família das oxidorredutases, especificamente aqueles que atuam sobre grupos CH ou CH2 com NAD+ ou NADP+ como aceitador.  O nome sistemático desta classe de enzima é (S)-2,3,4,5-tetraidropiridina-2,6-dicarboxilato:NAD(P)+ 4-oxidorredutase. Outros nomes de uso comum incluem:
 diidrodipicolinato redutase,
 ácido diidrodipicolínico redutase, e
 2,3,4,5-tetraidrodipicolinato:NAD(P)+ oxidorredutase.

Enzimas
EC 1.17.1

4-Hidróxi-tetraidrodipicolinato redutase


මැක්සිම් ගෝර්කි

උපත 		-	1868 මාර්තු මස 28 වන දින

විපත		-	1936 ජුනි 18 (වයස අවු: 68)
			මොස්කව් නුවරදී

Pen name	-	මක්සිම් ගෝර්කි

රැකියාව	-	ලේඛකයෙකි, දේශපාලන ක්‍රියාකරුවෙකි.

ජාතිය		-	රුසියානු (සෝවියට්)

මැක්සිම් ගෝර්කි

ඇලෙක්ස් මක්සිමෝව් පෙස්කොග් නමින් 1868 මාර්තු 28 වන දින මෙලොව එළිය දුටු ඔහු කවුරුත් හඳුනන නමින් මැක්සිම් ගෝර්කි විය. මොහු සෝවියට් රුසියානු ලේඛකයෙක් මෙන්ම සමාජවාදී යථාර්ථය පිළිඹිබු කෙරෙන සාහිත්‍ය ක්‍රමයේ ප්‍රාරම්භකයා ලෙස ද හැඳින්විය හැකිය. තවද ඔහු දේශපාලන ක්‍රියාකරුවෙකු වශයෙන් ද කටයුතු කොට ඇති අතර ගෝර්කි 1906 සිට 1921 බසිට 1929 දක්වාත් විදෙස් රටවල ජීවත් වුණි. වැඩි වශයෙන් කැප්රි, ඉතාලිය වැනි රටවල හෙතෙම ජීවත් වූ අතර සෝවියට් රුසියාවට නැවත පැමිණීමෙන් පසු නැවත වතාවක් එරටින් පිටව යාමට අවසර නොලැබුවත් මැක්සිම් ගෝර්කි විසින් එවකට එරට පැවති සංස්කෘතික ප්‍රතිපත්ති පිළිගන්නා ලදී.

Selected works

·	මාකර් චෞද්රා - කෙටි කථාව 1892
·	චෙල්කාෂ්
·	Petit-Bourgeois (Мещане) (or The Philistines)
·	මෙහි G.K. චෙස්ටර්ටන් විසින් රචිත හඳුන්වාදීමක් අඩංගු වේ.
·	මිනිසුන් 26 දෙනා හා ගැහැණු ළමයි
·	Foma Gordeyev (Фома Гордеев), novel, 1899
·	ඔවුන් තිදෙන, 1900
·	A Confession (Исповедь), 1908
·	පාපොච්ඡාරණය (1908)
·	ඔතුරොව් නඟරය, නව කතාව 1908
·	The Life of Matvei Kozhemyakin (Жизнь Матвея Кожемякина)
·	හිරුගේ දරුවෝ (නාට්‍යය 1905)
·	හතුරෝ (නාට්‍යය 1907)
·	අන්තිමය (නාට්‍යය 1908)
·	දරුවෝ (නාට්‍යය 1910)
·	The Lower Depths (На дне), 1902
·	ළමාවිය (1913-1914)

මහා ගත්කරු මැක්සිම් ගෝර්කි
රුසියානු සාහිත්‍යයයේ පෝෂණය උදෙසා මහගු සේවයක් ඉටු කළ මැක්සිම් ගෝර්කි නමැති මහා ගත්කරුවාගේ ළමා වියට අද අපි එබී බලමු.ඇලෙක්සි මැක්සිමොවිච් පෙෂ්කොව් උපන්නේ 1868 මාර්තු 28 වන දින රුසියාවේ වොල්ගා ගඟ අසල ඇති නිෂ්නි නොව්ගොරොද් නමැති ප‍්‍රදේශයේය. කුඩා කාලයේ සිටම ඇලෙක්සිට දුක් විඳීමට සිදුවූයේ ඔහු දිළිඳු පවුලක උපන් නිසයි.මගේ ළමා කාලය ගැන කීමට තිබෙන්නේ මට ළමා කාලයක් නොතිබුණු බව යැයි ඔහු පසුකලෙක පවසා තිබෙන්නේද ඔහුගේ ළමා විය සුන්දර සහ ප‍්‍රීතිමත් එකක් නොවූ බැවිනි. ඇලෙක්සිට මව් පිය සෙනෙහස ලැබීමට හැකි වූයේ ඉතා ටික කලකි. ඔහුට අවුරුදු පහේ දී පියා මිය ගිය අතර ඉන් ටික කලකට පසු මවද මිය ගියාය. ඉන්පසු කුඩා ඇලෙක්සි ඇති දැඩි වූයේ ආච්චි සහ සීයා සමගිනි. සීයාගේ රැකියාව වූයේ ඇඳුම් වලට සායම් පෙවීමයි. ඉතා දර දඬු පුද්ගලයෙකු වූ සීයා කුඩා ඇලෙක්සිට නපුරු විදියට සැලකුවේය.ඔහු ආදරය කරුණාව ලැබුවේ ආච්චිගෙන් පමණි. ඇලෙක්සිව සැනසීම සඳහා ආච්චි ඔහුට ජනකතා සහ සුරංගනා කතා කියා දුන්නාය. ඇය කියා දුන් ඒ සුරංගනා කතාවල ප‍්‍රධාන කාන්තා චරිතය ලෙස ඇලෙක්සි ඔහුගේ මව ව සිතින් මවා ගත්තේය. ඔහු ඒ තරමට මවට දැඩි ආදරයක් දැක්වූයේය. ආර්ථික දුෂ්කරතා මැද සීයා ටික දිනක් ඇලෙක්සිව පාසල් යැවූ නමුත් ඇලෙක්සිට අවුරුදු අටේදී පාසල් ගමන නතර කරන්නට සිදුවිය. ඉන්පසු ඔහුට රැකියාවක්් කර මුදල් සෙවීමට සිදුවිය. පාවහන් වෙළඳ සැලක අත් උදව්කරුවෙකු ලෙස ඔහු මුලින්ම සේවය කළේය. එහිදී කුඩා ඇලෙක්සිට විවිධ ආකාරයේ මිනිසුන් හා ගැටෙන්නට සිදුවිය. ප‍්‍රතිමා පින්තාරු කරන්නෙකු ලෙසද වොල්ගා හි දුම් නැවක පිඟන් සෝදන්නෙකු ලෙසද ඔහු සේවය කළේය.දුම් නැවේ මුළුතැන් ගෙයි සේවය කරද්දී එහි සිටි 'ස්මූරි' නමැති කෝකියා කුඩා ඇලෙක්සි පොත් කියවීම කෙරෙහි යොමු කළේය. රසවත් සුරංගනා කතා කියා දුන් ආච්චි ඇලෙක්සිව පොත් කියවීමට යොමු කළ පළමු මාර්ගෝපදේශිකාව වූ අතර 'ස්මූරි' එය තව තවත් වර්ධනය කළේය. ඉන්පසු ඔහුගේ එකම පරමාර්ථය වූයේ පොතපත කියවීමයි."මෝඩයාට නුවණ ලබාගන්න ඕනෙ නම් සුදුසු පොත් කියවන්න ඕනෑ. සියලු පොත් කියවන්න ඕනෑ.නුඹ පොත් කියවාපන්. තේරුම් ගන්න බැරිනම් හත්පාරක් කියවාපන්. ඒත් තේරුම් ගන්න බැරිනම් දොළොස් පාරක් කියවාපන්...පොත් වල ගතයුතු දේ තිබෙනවා. පොත් කියන්නේ බොරු පුහු දේවල්වලට නොවෙයි."ස්මූරි එසේ ඇලෙක්සිට අවවාද කරමින් ඔහුගේ උනන්දුව තව තවත් වැඩි කළේය."මටම නොදැනීම මම කියැවීමට පුරුදු වීමි. "මා පොතක් අතට ගත්තේ ඉමහත් සතුටකිනි."ඇලෙක්සි පසු කලෙක ලියූ ඔහුගේ චරිතාපදානයේ පවසා තිබේ. දුම් නැව තිෂ්නි නගරයට පැමිණි පසු ඇලෙක්සි නැවේ සේවයෙන් සමුගෙන ඒ නගරයේ නිවසක මෙහෙකරුවකු ලෙස සේවය කරන්නට විය. එහිදී ද ඇලෙක්සිගේ පොත් උමතුව අඩුවූයේ නැත.එහිදී ඔහුට හමු වූ ඇඳුම් මහන්නෙකුගේ බිරිඳකගෙන් ඔහු කියවීමට පොත් ඉල්ලා සිටියේය. "නුඹ අකුරු දන්නවද? පොත් කියවන්න ආසද!"ඇය ඇසුවාය."මට පොත් කියවන්න වෙලාවක් නැහැ" ඇලෙක්සි පිළිතුරු දුන්නේය."නුඹට පොත් කියවන්න ආසානම් නුඹට වෙලාවක් සොයාගන්නට පුළුවන්" ඇය දුන්නේ ඉතා වටිනා උපදේශයකි. ඉන්පසු ඇයගෙන් ඉල්ලාගත් පොත් කියවීමට කාලය සොයා ගැනීමට ඇලෙක්සි උත්සාහ කළේය.දර පැළීමට ගිය අවස්ථාවේදී දරමඩුවේ හිඳ ඔහු පොත් කියවූයේය. නැතිනම් අටුවට නැග පොත් කියවූයේය. ඔහුගේ ස්වාමි දුව ඔහු රාතී‍්‍ර කාලයේදී ඉටිපන්දම් දවමින් පොත් කියවනවාට කොහෙත්ම කැමති වූයේ නැත. මේනිසා ඔහුට හොරෙන් හොරෙන් පොත් කියවීමටද සිදුවිය.බෙහෙත් සාප්පුවේ සිටි බෙහෙත් කලවම් කරන්නා වූ ගෝල්බර්ග් ද ඇලෙක්සිට පොත් කියවීම කෙරෙහි අගනා උපදෙස් දුන්නේය."ළමයා වචන හරියට ගසක තිබෙන කොළ වගෙයි. ගසක කොළ වෙන වෙනම හැඩ නොගෙන එක ම හැඩයට වැඩෙන්නේ මොන හේතුවක් නිසාද කියා දැන ගන්න ඕනෑනම් ගස වැඩෙන හැටි දැන ගත යුතුයි. ඒකට ළමයා පොත් කියවන්න ඕනෑ. මිනිස් මොළය බොහොම ප‍්‍රයෝජනවත්. හැම දෙයක්ම වැවෙන පොහොර පස් සහිත හොඳ වත්තක් වගෙයි"ගෝල්බර්ග් පැවසූ සියල්ල කුඩා ඇලෙක්සිගේ සිතට හොඳින් කා වැදුණි."මා පළමු වරට බුද්ධිමත්ව පොත්පත් කියවීමට උගත්තේ වයස අවුරුදු දහ හතරේදී පමණය" ඔහු චරිතාපදානයේ දක්වා තිබේ. ඔහුට ඔහු කියවූ සෑම පොතක්ම අලුත් නුපුරුදු ලෝකයකට විවෘත කරන ලද කවුළුවකට සමාන විය. ඔහු හිඟාකන සිඟන්නෙකු මෙන් පොත් සොයමින් ඇවිද ගියේය.නොයෙක් වද වේදනා නින්දා අපහාස විඳිමින් අමිහිරි ළමා වියක් ගෙවූ ඇලෙක්සිට සිටි එකම සහ වටිනාම මිතුරා වූයේ පොත්ය. ළමා වියේදීම ලැබූ විවිධ සමාජ අත්දැකීම් වලින් ලැබූ පන්නරය සහ පොත පත කියවා ලැබූූ ඥානය ඉවහල් කරගෙන ඔහු තරුණ වියේදී පොත පත ලිවීමට පටන් ගත්තේය. ඒ අප අද ඔහුව හඳුන්වන මැක්සිම් ගෝර්කි යන අන්වර්ථ නාමයෙනි. 'අම්මා' වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ නවකතා ලියූ අතරම ඔහු ළමයින් සඳහාද කතා රචනා කළේය. ඔහුගේ ළමා විය හා තරුණ විය ඇසුරින් ඔහු ලියූ "ළමා විය", "මිනිසුන් අතර", "මගේ සරසවි" නමැති ග‍්‍රන්ථ ලොව පුරා ඉතා ජනප‍්‍රිය විය. ඔහුගේ ළමා විය ඇසුරින් රුසියානු චිත‍්‍රපටයක්ද නිපදවුණි. පොත් කියවීමෙන් ජීවිතය ජයගත් මැක්සිම් ගෝර්කි චරිතයෙන් දුවල පුතාලටත් ගතහැකි ආදර්ශ බොහෝ වේ.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Maxim_Gorky

රුසියාව
ලේඛකයෝ
රුසියානු සාහිත්‍යය

මැක්සිම් ගෝර්කි


بلدية لا فايد ي بارايوس , هي إحدى بلديات مقاطعة برغش, التي تقع في منطقة قشتالة وليون, والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 325 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

لا فايد ي بارايوس


Alberto Judice Leote Cavaco  (1916) es un botánico, liquenólogo, y profesor portugués.

Fue profesor en el "Instituto Agrícola", en la "Escuela Politécnica" y en la "Universidad de Lisboa". Y realizó expediciones botánicas a Francia, Mozambique, y al propio Portugal y cerró su carrera académica en el "Laboratorio de Fanerógamas", del Museo Nacional de Historia Natural de Francia, en París.

Es un insigne taxónomo, coautor de Flora de Portugal y de numerosos otros trabajos científicos.

Algunas publicaciones
 . 1949. A new species of Leroya (Rubiaceae-Vanguerieae) from Madagascar. 2 pp.

Libros
 . 1974. Amaranthacées. Volumen 17 de Flore du Cameroun. Editor Muséum national d'histoire naturelle, Laboratoire de phanérogamie, 65 pp.
 -----------------------------------. 1963. Polygonacées, Chénopodiacées, Amaranthacées, Nyctaginacées, Phytolaccacées, Aizoacées, Portulacacées, Caryophyllacées. Volumen 7 de Flore du Gabon. Editor	Muséum National d'Histoire Naturelle, Laboratoire de Phanérogamie, 75 pp.
 -----------------------------------. 1962. Les Amaranthaceae de l'Afrique au sud du tropique du Cancer et de Madagascar. Volúmenes 13-14. Mémoires du Muséum national d'histoire naturelle: Botanique. Edición reimpresa de Éditions du Muséum, 254 pp.
 -----------------------------------. 1959a. Monimiacées. Volumen 80 de Flore de Madagascar et des Comores. Editor Firmin-Didot, 43 pp.
 -----------------------------------. 1959b. Contribution à l'étude de la flore de la Lunda d'après les récoltes de Grossweiler: 1946-1948. 230 pp.
 -----------------------------------. 1959c. Subsídios para o estudo da biologia na Lunda. Editor Companhia de Diamantes de Angola, Serviços Culturais, 186 pp.
 -----------------------------------, . 1958a. Annonacées. Volumen 78 de Flore de Madagascar et des Comores. Editor Firmin-Didot, 109 pp.
 -----------------------------------, -----------------------, . 1958b. Annonacées (Annonaceae). Flore de Madagascar et des Comores. Editor Firmin-Didot, 109 pp.
 -----------------------------------, -----------------------. 1955. Santalacées, Olacacées, Opiliacées. Flore de Madagascar et des Comores. Editor Firmin-Didot, 40 pp.
 -----------------------------------. 1954. Chénopodiacées, Amaranthacées, Nyctaginacées, Phytolaccacées. Flore de Madagascar et des Comores. Editor Firmin-Didot, 90 pp.
 -----------------------------------. 1953. Polygonacées. Volumen 65 de Flore de Madagascar et des Comores. Editor Firmin-Didot, 22 pp.
 -----------------------------------. 1952a. Flore de Madasgacar et des Comores: (plantes vasculaires), publiée sous les auspices du Gouvernement général de Madagascar... 126e famille. Chlénacées. Editor Impr. de Firmin-Didot, 38 pp.
 -----------------------------------, . 1952b. Chlénacées. Flore de Madagascar et des Comores. Editor Typographie Firmin-Didot & Cie. 36 pp.

Eponimia
Género
 (Euphorbiaceae) Cavacoa J.Léonard
Especies
 (Sarcolaenaceae) Schizolaena cavacoana Lowry, G.E.Schatz, J.-F.Leroy & A.-E.Wolf

Referencias

Botánicos de Portugal del siglo XX
Liquenólogos de Portugal
Profesores de Portugal
Escritores en portugués
Nacidos en Lisboa
Plantas descritas por Cavaco

Alberto Judice Leote Cavaco


أيامنا الحلوة فيلم مصري من إنتاج عام 1955، من إخراج حلمي حليم وبطولة فاتن حمامة، عمر الشريف، عبد الحليم حافظ وأحمد رمزي.

قصة الفيلم
تدور أحداث الفيلم حول فتاة فقيرة تسكن على السطوح بجوار ثلاثة شباب فقراء يقعون في حبها جميعا، ويكتشفون وقوعها تحت وطأة المرض الذي يستلزم إجراء عملية جراحية، يتهافت الجميع على مساعدتها لإجراء العملية الجراحية.

بطولة
 فاتن حمامة
 عمر الشريف
 عبد الحليم حافظ
 أحمد رمزي
 زهرة العلا
 زينات صدقي
 سراج منير
 عزيزة حلمي
 سعيد خليل
 علي رشدى

أغاني الفيلم

انظر أيضًا
 قائمة أعمال عمر الشريف
 قائمة أعمال فاتن حمامة

روابط خارجية

المصادر

أفلام أحمد رمزي
أفلام زينات صدقي
أفلام عبد الحليم حافظ
أفلام عمر الشريف
أفلام فاتن حمامة
أفلام كوميدية رومانسية عقد 1950
أفلام كوميدية موسيقية عقد 1950
أفلام مصرية إنتاج 1955
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام موسيقية رومانسية
أفلام موسيقية رومانسية عقد 1950
أفلام كوميديا موسيقية مصرية

أيامنا الحلوة (فيلم)


Atatürk İlkeleri, Türkiye'nin ilk cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Atatürk'ün yürürlüğe koyduğu, döneminin pragmatik politikalarını belirlemiş altı ilkedir. "Altı Ok" denilen altı ilkeye ilk olarak 1931'de "Kemalizm" adı verildi ve 13 Mayıs 1935'te "Kamâlizm" adıyla ülkenin kurucu ve tek partisi olan Cumhuriyet Halk Partisi'nin program ilkeleri olarak benimsendi. Daha sonra, 1937'de çıkarılan bir kanunla 1924 Anayasası'na eklenen ilkeler, anayasal olarak Türkiye'nin ulusal ideolojisi hâline geldi.

Ahmet Taner Kışlalı'ya göre bu ilkelerden laiklik, milliyetçilik ve cumhuriyetçilik, Fransız Devrimi'nin etkisinde, diğer üç ilke olan halkçılık, devrimcilik ve devletçilik ise Sovyet Devrimi'nin etkisinde oluşmuştur.

Temel ilkeler

Cumhuriyetçilik

Cumhuriyet; egemenliğin halkta olduğu devlet yönetimi demektir. Cumhuriyet, demokrasinin bir uygulama şekli olup halkın kendi kendini yöneterek yönetimde söz sahibi olduğu rejim demektir. Cumhuriyetçilik ise devlet yönetiminde cumhuriyetin bulunması demektir. Arapçada halk demek olan "cumhur" kelimesinden gelir. Bu bakımdan, halk ve yönetim kelimelerinin bir araya geldiği "demos" ve "kratos", yani demokrasi sözcüğünün eş anlamlısı kabul edilebilir. Atatürk, demokrasi ve cumhuriyetin birbirinden ayrı olmadığını "Demokrasinin tam ve en belirgin şekli cumhuriyettir" sözüyle ifade etmiştir.

Cumhuriyet yönetimi 1923 yılından itibaren anayasaya eklenmiştir ve anayasanın birinci maddesidir. Anayasanın ikinci maddesinde de cumhuriyetin nitelikleri belirtilmiştir. Buna göre Türkiye, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, demokratik, laik, sosyal bir hukuk devletidir.

Atatürk, liberal demokrat bir cumhuriyet rejimini benimsemiştir ve kurmak istediği rejim hakkında şunları söylemiştir: "Biz öyle bir rejim, öyle bir düzen istiyoruz ki; ileride padişah yanlıları da parti kursunlar". Aynı zamanda Atatürk, cumhuriyeti Türk gençliğine emanet etmiş ve cumhuriyet için "Türk milletinin karakter ve adetlerine en uygun olan idare" ifadesini kullanmıştır.

Kavramın gelişimi
Ali Suavi, Namık Kemal ve başka Genç Osmanlılar özellikle Amerikan ve Fransız devrimlerinin de etkisiyle sultanın otoritesini kısıtlayacak bir rejim talep ediyorlardı. Özellikle Sultan II. Abdülhamit döneminde Fransız filozofların görüşleri Jön Türkler arasında geniş ölçüde yayıldı. Atatürk de bu oluşumun bir parçasıydı. Bununla birlikte, Atatürk'e kadar reform düşüncesi meşrutiyet fikrinin ötesine geçmemişti.

Cumhuriyet düşüncesinin gelişme fırsatı bulması özellikle I. Dünya Savaşı'nı izleyen dönemde mümkün oldu. Savaştan sonra Rusya, Almanya ve Avusturya gibi imparatorluklar yerlerini cumhuriyet rejimlerine bıraktı. 1918'de Azerbaycan ilk Müslüman cumhuriyet olarak kuruldu. Rusya'daki diğer Müslüman halklar da kendilerini cumhuriyet olarak ilan etti. Cumhuriyet fikri böylece bütün Orta Doğu ve Kuzey Afrika'ya yayıldı.

Atatürk'ün cumhuriyet kurma projesini ne zaman planlamaya başladığı tam olarak bilinmemektedir. Buna karşın, daha 1919'daki milliyetçi toplantıların raporlarına bakarak bağımsızlık mücadelesinin başından itibaren Atatürk'ün cumhuriyetçi fikirlerinden etkilenmiş olduğu söylenebilir. Ancak sultanlığa ve halifeliğe bağlılığın kuvvetli olması nedeniyle Atatürk ve onun gibi düşünenler fikirlerini gerçekleştirmek için beklemek zorunda kaldılar. Cumhuriyet, saltanatın kaldırılmasından neredeyse bir yıl sonra ilan edilmiştir.

Milliyetçilik

Atatürk'e göre millet, geçmişte bir arada yaşamış, bir arada yaşayan, gelecekte de bir arada yaşama inancında ve kararında olan, aynı vatana sahip, aralarında dil, kültür ve siyasi birlik olan insanlar topluluğudur. Atatürk'ün tanımladığı milliyetçilik; din ve ırk ayrımı gözetmeksizin, ulus tanımını vatandaşlık ve üst kimlik değerlerine dayandıran sivil milliyetçi bir vatanperverlik anlayışıdır.

Afet İnan'ın Medeni Bilgiler isimli kitabında Atatürk kendi millet tanımını açıklamış bu tanımın içine ırk, etnik köken ve din gibi hususları katmamıştır.

Atatürk, milleti "Türkiye halkı, ırken veya dinen veya harsen birleşik ve yekdiğerine karşı hürmet ve fedakârlık hisleriyle dolu ve mukadderat ve menfaatleri ortak olan bir toplumsal hey'ettir" diyerek tarif etmektedir. Ayrıca Atatürk, Ziya Gökalp gibi Türkçülerin hars-medeniyet ayrımına katılmamış ve "medeniyet, harstan başka bir şey değildir" yorumunu yapmıştır.

Atatürk milliyetçiliğini yansıtan 1982 Anayasası'nın 66. maddesinde "Türk Devleti'ne vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkes Türk'tür." denmektedir. Atatürk, Vatandaş İçin Medenî Bilgiler kitabında millet tanımını "Türkiye Cumhuriyeti'ni kuran Türkiye halkına Türk milleti denir." şeklinde yapmıştır.

Halkçılık

Halkçılık ilkesi, her şeyden önce "Halkın halk tarafından halk için idaresi" anlamına gelen ilerici, batılı gerçek bir demokrasinin gerçekleşip yerleşmesi amacına yönelmiştir. Aynı zamanda ulusal egemenliği ön planda tutar. Devlet, vatandaşın refah ve mutluluğunu amaçlar. Vatandaşlar arasında iş bölümü ve dayanışmayı öngörür. Ulusun devlet hizmetlerinden eşit bir şekilde yararlanmasını sağlar. Atatürk'ün halkçılık ilkesinden anlaşılan; toplumda hiçbir kimseye, zümreye ya da herhangi bir sınıfa ayrıcalık tanınmamasıdır. Herkes kanun önünde eşittir. Halkçılık ilkesine göre; hiçbir kimse başkalarına karşı dinsel, dilsel, ırksal veya mezhepsel açıdan üstünlük sağlayamaz.

Halkçılık, Mustafa Kemal tarafından kurulan Cumhuriyet Halk Partisi'nin programında şu şekilde tanımlanmıştır: "Bizim için insanlar yasa önünde tamamen eşit muamele görmek zorundadır. Sınıf, aile, fert arasında bir ayrım yapılamaz. Biz, Türkiye halkını çeşitli sınıflardan oluşan bir bütün olarak değil, sosyal yaşamın gereksinimlerine göre çeşitli mesleklere sahip olan bir toplum olarak görmekteyiz." Fakat kolektivizm ile karıştırılmamalıdır, Atatürk'ün burada bahsettiği "halkçılık", sol ülkelerin kullandığı toplumcu bir ideoloji değildir ve bireycilik ile ters değildir. Atatürk'ün halkçılığı, 1935 CHP programında ve Atatürk'ün Medeni Bilgiler kitabında bahsedildiği üzere sınıfların ortak dayanışması üzerine kurulu solidarizmi ve toplumsal ayrımcılığın (din, dil, ırk vb.) bitirildiği egaliteryenizmi savunur.

Kadın-erkek eşitliği konusunda gerekli önlemlerin alınmış olması; öğretim birliğinin gerçekleştirilmiş olması; her yurttaşın öğrenebileceği yeni bir Türk alfabesinin hazırlanması ve her yurttaşın devlet organları önünde eşit muamele görmesi konusunda alınan önlemler halkçılık ilkesini destekler niteliktedir.

Ahmet Taner Kışlalı'ya göre Kemalist halkçılık, toplumun en yoksul ve en eğitimsiz kesimini güçlendirmek, toplumsal dayanışmayı sağlamak istiyordu.

Tarihçe
Sultan Abdülaziz döneminde başta Ali Suavi olmak üzere kimi Osmanlı aydınları Rusya'daki Narodnik hareketinden etkilenerek halkın sorunlarıyla ilgilenmeye başladılar. 19. yüzyılın sonlarında başta Mehmet Emin Yurdakul olmak üzere birçok edebiyatçı halkçılıktan etkilenmişti. 1908 Devrimi'nden sonra halk sözcüğü geniş bir kullanım alanı buldu. Halkçılık, uzun bir süre iyiliksever aydınların kitlelerin yararına harekete geçmesi olarak düşünülmüştü.

Bu anlayış I. Dünya Savaşı sonrasında değişmeye başladı. Ziya Gökalp 1918'de Sovyet Devrimi'nden kısa bir süre sonra, Durkheim'in etkisiyle sınıf çatışmasının kötü olduğu sonucuna varıyor, karşı çıkıyor ve buna karşı halkçılığı savunuyordu. Gökalp halkçılığı şöyle tanımlıyordu:
"Eğer bir toplum birkaç katman veya sınıftan oluşuyorsa, o zaman eşitlikçi bir toplum değildir. Halkçılığın amacı katman veya sınıf farklılıklarını bastırmak ve bunların yerine, birbirleriyle dayanışma içinde olan meslek gruplarından bir sosyal yapı oluşturmaktır. Başka bir deyişle, halkçılığı şöyle özetleyebiliriz: sosyal sınıflar yoktur, meslekler vardır!"

Bu yaklaşım büyük oranda solidarizme işaret ediyordu.

Yusuf Akçura da kendi görüşlerindeki 2 esas fikri şöyle açıklamıştı:
"İki esâsi (esaslı) fikir vardır ki onların doğruluğuna tâ gençliğimden beri, kâni ve mümin (ikna olmuş ve inanmış) idim; ve elimden geldiği kadar da o iki fikrin hizmetçisi olmaya çalıştım. Bu iki fikirden birisi milliyetçilik (nasyonalizm), diğeri halkçılık (demokratizm)'dır."

Bu anlayış Türk Kurtuluş Savaşı boyunca milliyetçileri, özellikle de Kemalistleri büyük oranda etkiledi. Her ne kadar Gökalp'in önerdiği korporasyonlar gerçekleştirilmediyse de, halkçılık ilkesi, sınıf dayanışması fikriyle Kemalist liderler tarafından kabul edildi. Başta Atatürk olmak üzere Kemalist liderler Türkiye'de henüz sınıfların gelişmemiş olduğunu vurguladılar. Dayanışma fikrini de olası bir komünist devrimle ve sınıf çatışması düşüncesiyle mücadele edebilmek üzere benimsediler. Ayrıca bunu tek parti sisteminin gerekçesi olarak gördüler.

Laiklik

Laiklik, devletin vatandaşlarıyla olan ilişkilerinde inançlara göre ayrım yapmaması ve ayrıca, herhangi bir inancın, özellikle de bir toplumda egemen olan inancın, aynı toplumda azınlıkların benimsediği inançlara baskı yapmasını önlemesi demektir. Diğer bir tanımlamayla da devlet yönetiminde herhangi bir dinin referans alınmamasını ve devletin dinler karşısında tarafsız olmasını savunan prensiptir ki devlet düzeninin, eğitim kurumlarının ve hukuk kurallarının dine değil, akla ve bilime dayandırılmasını amaçlar. Ayrıca, din işlerini kişinin vicdanına bırakarak bireyin din özgürlüğünü koruyabilmesini sağlar.

Laikliğe göre, insan yaşamında ibadetin dışında her türlü tasarruf, dine (kutsal kitaba) göre değil, anayasaya, yasalara ve kurallara göre yapılır. Din, kişinin özel yaşamının bir parçasıdır. Laiklik ise din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılmasıdır.

Mustafa Kemal 1924 yılında yaptığı bir konuşmada "Dünyada her şey için; medeniyet için, hayat için, muvaffakiyet için en hakiki mürşit ilimdir, fendir. İlim ve fennin haricinde mürşit aramak gaflettir, cehalettir, dalalettir." demiştir.

Laiklik, devletçilik dışındaki diğer ilkelerin hepsinin de ön koşulları içinde yer alır: Demokrasinin ön koşuludur; çünkü laiklik olmadan gerçek bir düşünce özgürlüğü de olamaz. Devrimciliğin ön koşuludur; çünkü laikliği kabul etmemiş bir toplumda, bilimin ve çağın gereklerinin gerisinde kalmış kurumları değiştirmenin tartışması bile genellikle yapılamaz. Halkçılığın ön koşuludur; çünkü bir din devletinde halkın istekleri değil, dinsel "seçkin"lerin düşünceleri önemlidir. Atatürk, laiklik anlayışını, kendi el yazısı ile kaleme aldığı "Medeni Bilgiler" kitabında, sadece din ve devlet işlerinin değil, dinin de siyasetten ayrılması ve yasaların dine göre değil, toplumun gereksinmelerine göre yapılması ilkelerine bağlamaktadır.

Türkiye'de laikleşme aşamaları şunlardır:
 Saltanatın kaldırılması (1922)
 Halifeliğin kaldırılması (1924)
 Tevhîd-i Tedrîsât Kanunu'nun (Öğretim Birliği Yasası) çıkarılması (1924)
 Tekke, zaviye ve türbelerin kapatılması (1925)
 Medenî Kanun'un kabulü (1926)
 "Devletin dini İslam'dır." ibaresinin anayasadan çıkarılması (1928)
 Atatürk İlkeleri'nin anayasaya girmesi (1937)

Devletçilik

Atatürk'ün devletçilik ilkesi; Türk toplumunu çağdaş ve modern bir düzene ulaştırabilmek için gerekli olan ekonominin güçlendirilmesi ve millî bir burjuva sınıfının oluşturulmasıdır. Devletçilik ilkesi Atatürk'ün adlandırdığı üzere ılımlı devletçiliktir. Ilımlı devletçiliğe göre Kemalist ekonomi serbest piyasa ve birey esaslı olmasına rağmen, serbest piyasanın giremeyeceği veya girmek istemediği yerlere devlet el atabilmektedir fakat devlet hiçbir zaman bireyin önüne geçmemelidir, bu sebeple Kemalist Devletçilik sosyal liberal ekonomiye benzer yapıdadır. Atatürk'ün dediği üzere bu ılımlı devletçilik asla sosyalist devletçilik ile karıştırılmamalıdır çünkü devletçilik ilkesi, Atatürk'ün dediği üzere "sosyalizm ilkesine dayanan kolektivizm ve komünizm"den farklıdır. Atatürk, kendi ekonomi anlayışını şu sözlerle açıklamıştır:

"Devlet bireyin yerini alamaz, fakat, bireyin gelişme ve kalkınması için genel koşulları göz önünde bulundurmalıdır. Devlet eliyle yapılacak işler, bireyin büyük kar getirmediğinden dolayı yapmayacağı işler veya milli çıkarlar için gerekli olan ekonomik işleri kapsar. Özgürlüklerin ve yurt bağımsızlığının sağlanması ve korunması ile iç işlerinin düzenlenmesi nasıl devletin görevi ise, devlet vatandaşların öğretimi, eğitimi, sağlığıyla ilgilenmek zorundadır. Devlet, memleketin asayiş ve savunması için yollarla, demir yolları ile, telgrafla, telefonla, memleketin hayvanlarıyla, her türlü taşıtlarıyla, milletin genel servetiyle yakından ilgilidir. Memleket yönetiminde ve savunmasında, bu saydıklarımız, toptan, tüfekten, her türlü silahtan daha önemlidir. (...) Özel çıkarlar çoğunlukla, genel çıkarlarla tezat halinde bulunur. Bir de, özel çıkarlar, en nihayet rekabete dayanır. Oysa, yalnız bununla ekonomik düzen kurulamaz. Bu kanıda olanlar kendilerini, bir serap karşısında, aldatılmaya terk edenlerdir. (...) Bir de, ferdin kişisel çalışmaları, ekonomik kalkınmanın esas kaynağı olarak kalmalıdır. Ferdin gelişimine mani olmamak bilhassa iktisadi sahadaki özgürlük ve teşebbüsler önünde devletin kendi faaliyeti ile bir engel yaratmaması demokrasi prensibinin önemli esasıdır."

Devletin sosyal adaleti sosyal yardımlarla yerine getirmesini savunan Atatürk, sosyal devlet modelini benimsediğinden şöyle bahsetmektedir:

"Demokrasi, vatandaşa hayatını gerçekleştirmek ve her türlü bireysel ve sosyal görevlerinin yerine getirilmesi hürriyetini ve imkânını bırakır. Ancak, diğer taraftan, hastalar, zayıflar, sakatlar gibi hürriyetlerinden tamamen yararlanamayan bazı vatandaşlara da bir hayat sağlamak zorundadır. Bu gibi görevleri, sosyal yardım kurumu görür. (...) Devlet tarafından hastaneler açılması ve bunlara, yerel yönetimin kararıyla bazılarının parasız olarak kabulü sosyal yardım kurumunun gördüğü hizmetlerdendir. Bundan başka, memur ve hizmetlilerin işçi ve köylülerin emekli sandıkları ve kaza ve ölüm halleri için sigorta kasaları gibi sosyal bakımdan kurumlan da vardır. Birçok devletlerde, yaşlılık, işsizlik ve ölüm gibi durumlara karşı, herkes için "sosyal sigorta" uygulanmaktadır."

Üstelik Atatürk, 1 Kasım 1937'deki meclis açılış konuşmasında şunu da eklemiştir:

"Kesin zorunluluk olmadıkça piyasalara karışılmaz; bununla birlikte hiçbir piyasa da başı boş değildir."

İçeriği ve gelişmesi
Atatürk, Devletçilik ilkesini, Halkçılık ilkesi ile bağlantılı olarak değerlendirmektedir. Yoksul, yüzyıllardır ihmal edilmiş olan halkın kalkınması ve çağdaş yaşam düzeyine ulaşması için 1923-1930 yılları arasında, kalkınma için gerekli yatırımları yapması özel girişimcilerden beklendi. Ama bu işlevi yerine getirmeye özel kişilerin yeterli parası, yeterli deneyimleri ve yeterli teknolojik birikimi yoktu. Atatürk ülkeyi kalkındırmak, halkı çağdaş uygarlık düzeyine ulaştırmak için "Devletçilik" ilkesini benimsedi. Böylece hem üretim artırılacak, sanayi gerçekleştirilecek ve ülke içindeki serbest piyasa toparlanana kadar devlet ekonomiye müdahale edecekti.

Atatürk tüm bu ulusal ekonomiyi inşa etme döneminde yabancı sermayeye hiç de düşmancıl yaklaşmamış, aksine "ülkesi üzerinde emelleri olmayan bütün sermayedarlarla ve ülkelerle" işbirliği yapıldığını ve yapılacağını söylemiştir.

Bu ilke Atatürk'ün ulusal ekonomiyi, sağlam temeller üzerine oturtma amacına yönelik olarak "İktisaden zayıf bir ulus, fakirlik ve sefaletten kurtulamaz. Toplumsal ve siyasi felaketten yakasını kurtaramaz." felsefesine dayalı şekilde yerini almıştır. Atatürk bu ilkenin amacını "Özetle, bizim izlediğimiz devletçilik, bireysel emek ve çalışmayı esas tutmakla birlikte, mümkün olduğu kadar az zaman içinde milleti zenginliğe ve ülkeyi bayındırlığa ulaştırmak için milletin genel ve yüksek menfaatlerinin gerektirdiği işlerde özellikle ekonomik alanda devleti bizzat ilgili tutmaktır." diyerek açıklamaktadır.

Devrimcilik (İnkılapçılık)
Devrimcilik (inkılapçılık), Türk ulusunun çağdaşlaşması yolunda yapılan Atatürk Devrimleri'nin benimsenmesi, geliştirilmesi ve her türlü tehlikelere karşı korunmasıdır.

Bu ilke, seçkinciliği açıkça yadsıyan, halkla bütünleşmeye ve dolayısıyla demokratik yöntemlere büyük önem veren Türk milliyetçisi bir devrimcilik anlayışıdır. Kemalist Devrimcilik anlayışının iki yanı bulunur. Birinci yanı, eski düzenin geçerliliğini yitirmiş kurumlarını yıkıp, yerlerine çağın gereksinimlerini karşılayacak kurumları koymakla ilgilidir. Ama Kemalizm, bununla yetinmemekte, devrimciliği aynı zamanda sürekli olarak yeniliklere, değişimlere açıklık biçiminde anlatmakta ve kalıplaşmaya karşı çıkmaktadır.

Atatürk, yaptığı devrimin ülkeye kazandırdıklarının korunmasını devrimcilik ilkesinin bir gereği sayıyordu. Ama onun açısından sorun o noktada bitmiyordu. Koşulların değişeceğinin, değişen koşulların yeni kurumları, yeni atılımları gerektireceğinin bilincindeydi. Bu nedenledir ki, Atatürkçülüğün kalıplaşmasına, bir anlamda devrimin dondurulmasına karşıydı. Koşullara koşut olarak sadece kurumların değil, düşüncelerin de değişmesinin gerekliliğini biliyordu. İşte bu nedenledir ki, Kemalizm'in Devrimcilik ilkesi, aynı zamanda bir "Sürekli Devrimcilik" anlayışını da yansıtmaktadır. En ilerici kurumlar bile, koşullar içinde eskir. En ileri bir devrimin bekçiliği ile yetinenler, günün birinde değişen koşulların gerisinde kalmaktan, tutuculaşmaktan kurtulamazlar. Kemalizm'in sürekli devrimcilik anlayışının temel sebebi budur.

Bütünleyici ilkeler

Ulusal bağımsızlık

"Özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir" diyen Atatürk, modern Türkiye'nin kuruluşunda bu düşüncesinden güç almıştır. Bağımsız olmak, başkaca güçlerin güdümüne girmemek, diğer devletlerle birlikte oluşan topluluklarda Türkiye'nin millî çıkarlarının gerektirdiği biçimde davranabilmektir. Atatürk için tam bağımsızlık "siyasi, malî, iktisadî, adlî, askerî, kültürel ve benzeri her hususta" gerçekleşmelidir. Bunun için birçok devrim gerçekleştirmiştir. Bu doğrultuda Atatürk, başlattığı Türk Kurtuluş Savaşı'nın parolasını ise "Ya istiklâl ya ölüm!" olarak belirlemiştir.

Ulusal egemenlik
Ulusal egemenlik; devleti kurup yöneten en üstün güç olan egemenliğin kişilere veya belli zümrelere değil, doğrudan doğruya millete ait olmasıdır.

Atatürk, TBMM'nin toplanmaya başladığı ilk günden başlayarak sırası geldikçe bütün gücün millette olduğunu belirtmiştir. Ona göre, Millet her türlü isteğini yerine getirme gücüne sahiptir. Millet girişimlerinin önüne geçebilecek hiçbir kuvvet yoktur.

Türkiye Büyük Millet Meclisinin açıldığı gün olan 23 Nisan Türkiye'de her yıl Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı olarak kutlanmaktadır.

Ulusal birlik
Ulusal birlik ve beraberlik ilkesi, Atatürk milliyetçiliğinin zorunlu bir sonucudur. Bu görüş ve anlayışa göre, millet ülkesiyle birlikte bölünmez bir bütündür.

Atatürk, Türk milleti bir bütün haline gelmeden Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlatmamıştı. Ancak bölücü, zedeleyici akımları ve ayaklanmaları bastırdıktan sonra başarı yolları kendisine açılmıştır. Atatürk konuşmalarında, sırası geldikçe, hem zaferin hem de devrimlerin ulusal birlikle gerçekleştiğini belirtmiştir. O, hiçbir zaman vatanı milletten ayrı düşünmemiştir.

Atatürk, bu görüşünü "Biz esasen milli mevcudiyetin temelini milli şuurda ve milli birlikte görmekteyiz." sözüyle ifade etmiştir.

Ulusal birlik ilkesi doğrultusunda Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 3. maddesi "Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir." şeklinde düzenlenmiştir.

Çağdaşlık
Çağdaşlık, siyasal bilimler açısından sanayileşmeye eşlik eden siyasal ve toplumsal değişiklikler olarak tanımlanır.

Atatürk, uygarlığı bir milletin devlet hayatında, fikir hayatında ve ekonomik hayatta gösterdiği ilerlemenin bileşkesi olarak tanımlamaktadır. Atatürk önderliğinde başlatılan Türk çağdaşlaşması, herhangi bir dış baskıdan kaynaklanmamaktadır. Atatürkçü çağdaşlaşmanın temelinde devlet olarak tam bağımsızlık, millet olarak egemenlik, birey olarak hak ve hürriyetler söz konusudur. Çağdaşlaşma ilkesi de Ulusal Egemenlik ve Halkçılık anlayışının zorunlu bir sonucudur.

Akılcılık

Atatürk, "Ben manevi miras olarak hiçbir ayet, hiçbir dogma ve hiçbir kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevi mirasım bilim ve akıldır." sözüyle bilime ve akla verdiği önemi açıkça ortaya koymaktadır.

Cumhuriyetin ilk yıllarında Türkiye'de bilimin gelişmesi hususunda, yüksek okulları da içine alan 2252 sayılı yasanın 31 Mayıs 1933'te kabul edilmesi önemli bir adım olmuştur. Bu yasa gereğince İstanbul Dârülfünun'u 31 Haziran 1933 günü kapatılarak, onun yerine 1 Ağustos 1933 tarihinde Batı Avrupa örneğine uygun İstanbul Üniversitesi açılmıştır. Bu üniversiteyi, Türkiye'de birçok yeni okulun veya bölümün açılması ya da modernize edilmesi takip etmiştir. Mesela, İstanbul Yüksek Teknik Okulu'nda Mimarlık Bölümü, Ankara'da Tarım ve Veterinerlik Okulu, Devlet Konservatuvarı ve diğer bazı okullar sayılabilir.

Atatürk'ün gerçekleştirdiği Üniversite Reformu, gerek fen bilimleri ve gerekse sosyal bilimler alanlarında üniversitelerin batı örneklerine uygun araştırma geleneklerine ayak uydurmalarını birinci planda olmak üzere öngörmekte idi. Tarih ve dil alanlarında Atatürk, canlandırmak istediği bu akımı Tarih ve Dil Kurumlarını kurmak suretiyle güçlü biçimde destekledi.

Ayrıca bakınız
 Altı Ok
 Üç Halk İlkesi
 Pancasila

Kaynakça

Kemalizm

Atatürk İlkeleri


There are many sushi and sashimi ingredients, some of which are traditional and others contemporary.

Sushi styles

 Chirashi-zushi (ちらし寿司, scattered sushi) is a bowl of sushi rice topped with a variety of raw fish and vegetables/garnishes (also refers to barazushi)
 Inari-zushi (稲荷寿司, fried tofu pouch) is a type of sushi served in a seasoned and fried pouch made of tofu and filled with sushi rice.
 Maki-zushi (巻き寿司, rolled sushi) consists of rice and other ingredients rolled together with a sheet of nori.
 Chu maki (中巻き, medium roll) is a medium-sized rolled maki sushi usually containing several ingredients
 Futo maki (太巻き, large or fat roll) is a thick rolled maki sushi containing multiple ingredients
 Gunkan maki (軍艦巻, battleship roll) is a type of sushi consisting of a rice ball wrapped in a sheet of nori which extends in a cylinder upward to hold a loose topping such as fish eggs
 Hoso maki (細巻き, thin roll) is thinly rolled maki sushi with only one ingredient
 Kazari maki (飾り巻き寿司, flower or decorative roll) is a type of sushi designed frequently with colored rice into simple or complex shapes.
 Temaki (手巻き, hand roll) is a cone-shaped maki sushi
 Nigiri sushi (握り寿司, hand-formed sushi) consists of an oval-shaped ball of rice topped with a slice of another item
 Oshi sushi (押し寿司, "pressed sushi"), also known as hako-zushi (箱寿司, "box sushi"), is formed by molding the rice and toppings in a rectangular box, then slicing into blocks.
 Uramaki (うらまき, inside-out roll) is a contemporary style of Maki-zushi that is described as a roll that is inside out—with the rice on the outside—and has an outer layer of tobiko or sesame seeds.

Wrappings
 Nori (海苔): dried seaweed (often used to wrap or belt makizushi or gunkan)
 Rice paper
 Salmon skin
 Thinly sliced sheets of cucumber
 Usuyaki-tamago: thinly cooked sweet omelette or custard
 Yuba: "tofu skin" or "soybean skin", a thin film derived from soybeans

Eggs

 Tamago (卵, 玉子): sweet egg omelette or custard, sometimes mixed with minced fish
 Quail eggs (raw or cooked)

Meats
 Basashi/sakura niku (馬刺し/桜肉): Raw horse, nicknamed for its bright pink color
 Gyusashi (牛刺し): Raw Beef
 Shikasashi (鹿刺し): Raw Venison
 Torisashi (鳥刺し): Raw chicken

Seafood
All seafoods in this list are served raw unless otherwise specified.

Finfish
The list below does not follow biological classification.

 Ainame (アイナメ): fat greenling
 Aji (鯵): Japanese jack mackerel
 Akami (赤身): red meat fish
 Akamutsu (アカムツ): blackthroat seaperch
 Aka-yagara (赤矢柄): red cornetfish
 Amadai (あまだい): tilefish
 Anago (穴子): saltwater eel, Conger eel
 Ankimo (鮟肝): monkfish liver (cooked)
 Ayu (鮎): sweetfish (raw or grilled)
 Buri (鰤): adult yellowtail (cooked or raw)
 Hamachi (魬, はまち): young (35–60 cm) yellowtail

 Dojo (ドジョウ): Japanese loach
 Ei (エイ): skate
 Engawa (縁側): often referred as 'fluke fin', the chewy part of fluke, a flatfish
 Fugu (河豚): puffer fish
 Funa (フナ): crucian carp
 Gindara (銀鱈): sablefish
 Hamo (鱧, はも): daggertooth pike conger
 Hata (ハタ): grouper
 Hatahata (鰰): sandfish
 Hikari-mono (光り物): blue-backed fish, various kinds of "shiny" (silvery scales) fish
 Hiramasa (平政, 平柾): yellowtail amberjack (Seriola lalandi)
 Hirame (平目, 鮃): fluke, a type of flounder
 Hokke (ホッケ): Okhotsk atka mackerel
 Hoshigarei (干鰈): spotted halibut
 Inada (鰍): very young yellowtail
 Isake (いさけ): trumpeter
 Isaki (伊佐木, いさき): striped pigfish
 Ishigarei (石鰈): stone flounder
 Iwana (イワナ): charr
 Iwashi (鰯): sardine
 Kajiki (梶木, 舵木, 旗魚): swordfish
 Makajiki (真梶木): blue marlin
 Mekajiki (目梶木): swordfish
 Kanpachi (間八): greater amberjack, Seriola dumerili
 Karei (鰈): flatfish
 Katsuo (鰹, かつお): skipjack tuna
 Kawahagi (皮剥ぎ): Filefish
 Kibinago (黍魚子): banded blue sprat, or silver-stripe round herring
 Kisu (鱚): sillago
 Kochi (こち): flathead
 Kohada (小鰭): Japanese gizzard shad

 Shinko (新子): very young gizzard shad
 Konoshiro (鰶): fully matured gizzard shad
 Kue (クエ): longtooth grouper
 Madai (まだい): red sea bream
 Maguro (鮪): Thunnus (a genus of tuna)
 Chūtoro (中とろ): medium-fat bluefin tuna belly
 Kuro (maguro) (くろまぐろ): bluefin tuna, the fish itself
 Kihada (maguro) (木肌鮪, 黄肌鮪, きはだ): yellowfin tuna
 Mebachi (maguro) (めばちまぐろ): bigeye tuna, the most widely distributed fish in Japan
 Meji (maguro) (メジ鮪): young Pacific bluefin tuna
 Ōtoro (大とろ): fattiest portion of bluefin tuna belly
 Shiro maguro (白鮪), Binnaga/Bincho (鬢長): albacore or "white" tuna
 Toro (とろ): fatty bluefin tuna belly
 Makogarei (まこがれい): marbled flounder
 Mamakari (飯借): sprat
 Matou-dai (まとう-だい): John Dory
 Masu (鱒): Trout
 Mejina (メジナ): Girella
 Nijimasu (虹鱒): Rainbow trout
 Nishin (ニシン): Herring
 Noresore (のれそれ): baby Anago
 Ohyou (大鮃): halibut
 Okoze (虎魚): Okoze stonefish
 Saba (鯖): chub mackerel or blue mackerel Served raw or marinated
 Sake, Shake (鮭): Salmon
 Sanma (秋刀魚): Pacific saury (autumn) or mackerel pike
 Sawara (鰆): Spanish mackerel
 Sayori (針魚, 鱵): halfbeak (springtime)
 Shima-aji (しま鯵): white trevally
 Shirauo (しらうお): whitebait (Springtime)
 Shiromi (白身) seasonal "white meat" fish
 Suzuki (鱸): sea bass
 Seigo (鮬): young (1-2 y.o.) sea bass
 Tachiuo (タチウオ): beltfish

 Tai (鯛): seabream snapper
 Madai (真鯛): red sea bream
 Kasugo (春子鯛): young sea bream
 Kurodai (黒鯛): snapper
 Ibodai (疣鯛): Japanese butterfish
 Kinmedai (金目鯛): splendid alfonsino
 Tara (鱈): Cod
 Unagi (鰻): freshwater eel, often broiled (grilled) with a sweet sauce. The preparation of unagi is referred to as kabayaki.

Inkfish
 Aori ika (あおりいか): Bigfin reef squid
 Hotaru ika (ホタルイカ): Firefly squid
 Ika (烏賊, いか): Cuttlefish or Squid, served raw or cooked
 Sumi ika (墨, すみいか): Japanese spineless cuttlefish
 Tako (蛸, たこ): Octopus
 Yari ika (ヤリイカ): Spear squid

Others

 Hoya (海鞘, ホヤ): Sea pineapple, an Ascidian
 Kamesashi (かめさし): Sea turtle sashimi
 Kurage (水母, 海月): Jellyfish
 Kujira (鯨, くじら, クジラ): Whale
 Namako (海鼠, なまこ): Sea cucumber
 Shiokara (塩辛): Seasoned, salted entrails; frequently squid
 Hitode (ヒトデ): Starfish
 Uni: (雲丹, 海胆) gonad of sea urchin; may come in different colors

Roe

Roe is a mass of fish eggs:

 Caviar (キャビア): roe of sturgeon.
 Ikura (イクラ): Salmon roe
 Sujiko (筋子): Salmon roe (still in the sac)
 Kazunoko (数の子, 鯑): Herring roe
 Masago (まさご): Smelt roe
 Mentaiko (明太子): Pollock roe seasoned to have a spicy flavor

 Shirako (白子): Milt
 Tarako (たらこ, 鱈子): Alaska pollock roe
 Tobiko (飛子): roe of Flying fish

Seaweed
 Kombu (昆布): Kelp, many preparations
 Wakame (若布): Edible seaweed, sea mustard

Shellfish

 Akagai (赤貝): Ark shell
 Ama-ebi (甘海老): raw pink shrimp Pandalus borealis
 Aoyagi (青柳): Trough shell
 Asari (あさり): Japanese carpet shell
 Awabi (鮑): Abalone
 Botan-ebi (ぼたんえび): Botan shrimp
 Dungeness crab
 Ebi (海老): boiled or raw shrimp
 Hamaguri (蛤): Clam, Meretrix lusoria
 Himejako (ヒメジャコ): Giant clam
 Himo (紐): "fringe" around an Akagai
 Hokkigai, Hokki (ホッキ貝, 北寄貝): Surf clam
 Hotategai, Hotate (帆立貝, 海扇): Scallop
 Ise-ebi (伊勢海老): a Spiny lobster, Panulirus japonicus
 Kaibashira (貝柱), Hashira (柱): valve muscles of Scallop or Shellfish
 Kani (蟹): Crab, also refers to imitation crab
 Kani-miso (カニミソ): Crab offal paste
 Kaki (カキ,牡蠣): Oyster
 Kegani (ケガニ): hairy crab
 Kuruma-ebi (車海老): Prawn species Marsupenaeus japonicus
 Makigai (マキガイ): Conch
 Mategai (マテ貝): Razor clam
 Matsubagani (松葉蟹): Champagne crab or regionally, Snow crab
 Mirugai (海松貝): Geoduck clam
 Sazae (栄螺, さざえ): Horned turban shell
 Shako (蝦蛄): Mantis shrimp or "Squilla"
 Shiba ebi (芝海老): Grey prawn
 Shima ebi (しまえび): Morotoge shrimp
 Soft-shell crab
 Tarabagani (鱈場蟹): King crab
 Tairagai (タイラギ): Pen-shell clam
 Torigai (鳥貝): Cockle
 Tsubugai (螺貝, ツブガイ): Whelk (Neptunea, Buccinum, Babylonia japonica)
 Zuwaigani (ズワイガニ/津和井蟹/松葉蟹), also regionally marketed as matsubagani: Snow crab

Vegetables and fruit

 Asparagus (アスパラガス).
 Avocado (アボカド).
 Carrot (ニンジン): a julienne of carrot
 Cucumber (キュウリ): a julienne of cucumber
 Eggplant (ナス): served in small slices, coated with oil.
 Ginger (しょうが): most often used is pickled ginger: beni shōga and gari
 Gobō (牛蒡): Burdock root
 Kaiware (かいわれ大根): Daikon radish sprouts
 Kanpyō (乾瓢, 干瓢): dried gourd
 Kappamaki (河童巻き): a makizushi made of cucumber and named after the Japanese water spirit who loves cucumber (Kappa)
 Konnyaku (蒟蒻): Cake made from the corm of the Konjac plant.
 Nattō (納豆): fermented soybeans
 Negi (ネギ): Japanese bunching onion
 Oshinko (漬物): Takuan (pickled daikon) or other pickled vegetable
 Shiitake (シイタケ): dried shiitake mushrooms, served roasted or simmered
 Takuan (沢庵漬け): pickled daikon radish
 Tofu (豆腐): Soybean curd
 Tsukemono (漬物): various pickled vegetables
 Umeboshi (梅干し): pickled plum
 Wasabi (山葵, わさび): paste of wasabi root
 Yam (サツマイモ):
 Yuba (ゆば): Tofu skin

See also

 List of condiments
 List of Japanese condiments
 List of Japanese cooking utensils
 List of Japanese dishes

References

External links

 Secrets of Sushi - Sushi Sauce

Sushi
Sushi

List of sushi and sashimi ingredients


Ostrá Lúka este o comună slovacă, aflată în districtul Zvolen din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 296 de locuitori.

Istoric
Localitatea Ostrá Lúka este atestată documentar din 1332.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Ostrá Lúka, Zvolen


Agenția Mondială Antidoping (în , prescurtat WADA) este o fondație internațională independentă care promovează, coordonează și supraveghează combaterea dopajului în cadrul sportului de performanță. Ea a fost înființată pe 10 noiembrie 1999 la inițiativa Comitetului Olimpic Internațional în cadrul "Declarației de la Lausanne". Ea are sediul în Montréal, Canada.

La nivelul național, WADA își deleagă funcțiile Agențiilor Naționale Antidoping (ANAD) și acreditează laboratoare pentru a efectua teste oficiale.

Informații generale
WADA a fost înființată la 10 noiembrie 1999 la Lausanne, pe baza parității de către Comitetul Olimpic Internațional și guvernele lumii .

Din 2001, sediul WADA se află în Montreal, Canada.

Sloganul agenției este Play True ("Joacă corect").

Organul de conducere este consiliul de fondatori, care cuprinde 38 de membri. Membrii sunt numiți de trei ani și pot fi reales pentru un număr nelimitat de termeni. 18 membri sunt numiți de CIO, dintre care cel puțin patru sunt atleți. Alți 18 membri sunt numiți de organizații interguvernamentale, guverne și alte organe guvernamentale din întreaga lume. 4 membri pot fi numiți de către consiliul fondatorilor la cererea CIO și a autorităților în comun. Începând cu decembrie 2017, 11 membri erau din Europa de Vest, 5 din Europa de Est (inclusiv Serbia), 2 din SUA, 2 din Canada, 2 din Turcia și o serie de alte țări câte un reprezentant .

Președintele WADA este ales de Comitetul fondatorilor din rândul membrilor săi pentru un mandat de trei ani. Actualul președinte al organizației este vicepreședintele CIO, Craig Reedy, fost jucător de badminton și președinte al Asociației Olimpice Britanice.

Principalul document WADA este Codul Mondial Anti-Doping, versiunea actuală a intrat în vigoare în 2015.

Lupta împotriva dopajului este reglementată de Lista Interzisă a Medicamentelor și de Standardele Internaționale de Testare, laboratoare, excepții terapeutice.

Comitetul executiv

Finanțare
În primii doi ani, WADA a primit finanțare din partea Comitetului Olimpic Internațional (18,3 milioane dolari pe an). Acum, CIO finanțează WADA doar jumătate, restul WADA primește de la guvernele lumii. Cinci regiuni ale lumii contribuie anual la următoarele proporții: Europa - 47,5%, America - 29%, Asia - 20,46%, Oceania - 2,54%, Africa - 0,5%.

Bugetul WADA (mii de dolari)

Sursa: WADA

Rapoarte

Raportul McLaren
În 2016, profesorul Richard McLaren, un anchetator independent care a lucrat în numele WADA, a publicat a doua parte a raportului său (prima parte a fost publicată în iulie 2016), arătând că mai mult de 1.000 de sportivi ruși în peste 30 de sporturi au fost implicați sau au beneficiat de stat- sponsorizat de dopaj între 2011 și 2015.  Ca urmare a raportului, la mulți sportivi ruși a fost interzis să participe la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018. În ciuda dovezilor acceptate pe scară largă, în 2018 WADA și-a ridicat interdicția asupra sportivilor ruși .

Reguli de localizare
Codul anti-doping a revizuit sistemul de localizare din 2004, conform căruia, începând cu anul 2014, sportivii trebuie să aleagă o oră pe zi, șapte zile pe săptămână, pentru a fi disponibili pentru testele de droguri, fără preîntâmpinare.

Aceasta a fost fără succes contestată de lege în 2009 de Sporta, Uniunea Sportivă Belgiană, argumentând că sistemul a încălcat articolul 8 al Convenției Europene a Drepturilor Omului și FIFPro, grupul internațional de reprezentanți ai sindicatelor jucătorilor de fotbal, bazându-se pe cazul privind protecția datelor și dreptul muncii.

Un număr semnificativ de organizații sportive, guverne, sportivi și alte persoane și organizații și-au exprimat sprijinul pentru cerințele "localizării". Asociația Internațională a Federațiilor de Atletism și UK Sport sunt doi dintre cei mai vocali suporteri ai acestei reguli. Atât FIFA, cât și UEFA au criticat sistemul, referindu-se la preocupările privind confidențialitatea, precum și la BCCI.

WADA a publicat un sondaj care explică rațiunea pentru schimbare.

Note

Legături externe
 Site-ul oficial

Organizații sportive
Organizații internaționale
Doping în sport

Agenția Mondială Antidoping


Andrea Manni (* 4. Januar 1958 in Rom) ist ein italienischer Filmregisseur und Drehbuchautor.

Leben
Manni assistierte bei Filmen von Bruno Cortini und Duccio Tessari und debütierte 1997 mit dem Spielfilm Da cosa nasce cosa, der aber nicht in den regulären Verleih kam und dann im Fernsehen lief. Ein Jahr später folgte der Kurzfilm Un uomo a piedi; für das Fernsehen die Show Titolo mit Enzo Iacchetti und Monica Scattini. Sein 2003 entstandenes Filmdrama Il fuggiasco wurde mit einem David di Donatello und einem italienischen "Golden Globe" ausgezeichnet. 2007 folgte Voce del verbo amore; auch mehrere Folgen der Krimiserie Crimine stammen von Manni.

Filmografie (Auswahl)
 1997: Da cosa nasce cosa
 2003: Il fuggiasco
 2007: Voce del verbo amore

Weblinks

 Interview mit Manni (italienisch)

Einzelnachweise

Filmregisseur
Drehbuchautor
Italiener
Geboren 1958
Mann

Andrea Manni


Agrilus atriplicis é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Théry, 1900.

Referências

atriplicis

Agrilus atriplicis


An Leptaspis in uska genus han Liliopsida. An Leptaspis in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Leptaspis

Leptaspis


is a town located in Chita District, Aichi Prefecture, Japan. , the town had an estimated population of 43,147 in 18,392 households, and a population density of 1,636 persons per km2. The total area of the town was .

Geography
Taketoyo is located in the northeast corner of Chita Peninsula in southern Aichi Prefecture, bordered by Mikawa Bay to the east. Part of the town's area is within the borders of the Mikawa Wan Quasi-National Park.

Neighboring municipalities
Aichi Prefecture
Hekinan
Handa
Tokoname
Minamichita

Demographics
Per Japanese census data, the population of Taketoyo has been increasing over the past 70 years.

Climate
The town has a climate characterized by characterized by hot and humid summers, and relatively mild winters (Köppen climate classification Cfa).  The average annual temperature in Taketoyo is 15.5 °C. The average annual rainfall is 1672 mm with September as the wettest month. The temperatures are highest on average in August, at around 27.5 °C, and lowest in January, at around 4.6 °C.

History
The village of Taketoyo was established within Chita District, Aichi by the early Meiji period establishment of the modern municipalities system on October 1, 1889. Taketoyo was raised to town status on February 15, 1891.

An Imperial decree in July 1899 established Taketoyo as an open port for trading with the United States and the United Kingdom.

On October 5, 1954, Taketoyo annexed the neighboring village of Fuki, also from Chita District.

Economy
Due to its location near the Greater Nagoya metropolis and the port facilities at the Port of Kinuura, Taketoyo is home to numerous factories, including glass manufacturing, and pharmaceuticals. Chubu Electric Power also has a large electrical generating facility, the Taketoyo Thermal Power Station, which provides substantial employment and tax revenues. The traditional industries in the town center around the production of soy sauce, miso and cotton products.

Education
Taketoyo has four public elementary schools and two public junior high schools operated by the town government and one public high school operated by the Aichi Prefectural Board of Education.
Escola Expressão - Brazilian primary school

Transportation

Railway
 Central Japan Railway Company - Taketoyo Line

 Meitetsu – Kōwa Line
 -  -
 Meitetsu – Chita New Line

Highway

Notable people from Taketoyo
Shōko Ieda, author

References

External links

Towns in Aichi Prefecture
Port settlements in Japan
Populated coastal places in Japan

Taketoyo


«Satellite» es una canción del grupo estadounidense P.O.D. que a su vez le da título a su álbum Satellite, editado en 2001. Fue lanzado el 20 de agosto de 2002 como cuarto y último sencillo del álbum.

Video musical
Fue dirigido por Marcos Siega y fue estrenado el 25 de agosto de 2002 por MTV. El video contiene material en vivo de su actuación en el anfiteatro de Virginia Beach en 2002 y segmentos filmados en un bosque interpretando la canción.

Lista de canciones
Sencillo en CD
 «Satellite»
 «Critic»
 «Youth of the Nation» (Mike$ki Remix)

Posicionamiento en las listas

Véase también
 Discografía de P.O.D.

Referencias

Enlaces externos
 Página web oficial de P.O.D.

Sencillos de 2002
Sencillos de P. O. D.
Sencillos de nu metal
Canciones en inglés

Satellite (canción de P.O.D.)


ارشيبالد كاميرون كريزويل  (1296 - 1394 هـ / 1879 - 1974 م) مستشرق بريطاني بدء حياته كآثري يقوم بدراسة ورفع الاثار في الشرق الأوسط. ثم انتقل للتدريس واصبح أستاذ ومؤرخ عمارة إسلامية. له كتب ومؤلفات عن العمارة الإسلامية في مصر. ولد في لندن بتاريخ 13/9/1879 وتوفي بتاريخ 8/4/1974. عاش نحو مايقارب 95 سنة.

كان من الأعضاء البارزين في لجنة حفظ الآثار العربية. عين كأستاذ للآثار العربية في جامعة فؤاد الأول ثم في 1956 أستاذ في قسم الدراسات الشرقية بالجامعة الأمريكية بالقاهرة.

مكتبته توجد في قسم مكتبة الكتب النادرة والمجموعات الخاصة بمكتبة الجامعة الأمريكية بالقاهرة

مؤلفاته
له العديد من المراجع والمؤلفات الموسوعية في مجال العمارة الإسلامية.

أرشيف الصور
بالتعاون مع مؤسسة بركات تقوم الجامعة الأمريكية بالقاهرة ومتحف فيكتوريا وألبرت بلندن و متحف الأشموليين بأكسفورد وأي تاتي في فلورانسا برقمنة ما يقرب من أربعين ألف صور فوتوجرافية لآثار العربية والآسلامية في منطقة الشرق الأوسط.
http://digitalcollections.aucegypt.edu/digital/collection/p15795coll14

روابط خارجية

https://auc100.aucegypt.edu/stories/sneak-peek-aucs-creswell-cairo-collection-exhibition/

المراجع
  كرِيْزْويل - الأعلام، خير الدين الزركلي، 1980

حائزون على وسام الإمبراطورية البريطانية من رتبة قائد
زملاء الأكاديمية البريطانية
زملاء جمعية الأثريات اللندنية
عمارة إسلامية
فرسان المملكة المتحدة
كتاب عمارة بريطانيون
كتاب من لندن
مستشرقون إنجليز
مواليد 1296 هـ
مواليد 1879
مواليد في ستراسبورغ
مؤرخو الفن الإسلامي
مؤرخون بريطانيون
مؤرخون معماريون إنجليز
وفيات 1394 هـ
وفيات 1974
وفيات في إنجلترا

كريزويل


Tokić je hrvatsko prezime, koje se najčešće pojavljuje u Zagrebu, Splitu,  Zadru, Sesvetama i u Solinu.

Osobe s prezimenom Tokić
Mario Tokić (1975.), hrvatski nogometni trener i umirovljeni nogometaš
Mijo Tokić (1951.), hrvatski i bosanskohercegovački pjesnik

Izvori

Hrvatska prezimena

Tokić


Sanna av Skarði døbt Susanna Jacobsen (født 1876 i Tórshavn, død 1978) var en færøsk højskolelærer. Hun blev i 1901 gift med Símun av Skarði, grundlæggeren af Føroya Fólkaháskúli, og arbejdede tæt sammen med ham om at udvikle højskolen til et center for færøsk åndsliv og samfundsdebat.

Sanna av Skarði er mor til journalisten og feministen Sigrið av Skarði (1908–1975) og sprogforskeren Jóhannes av Skarði (1911–1999).

Referencer

Lærere fra Færøerne
Efterkommere af Simun av Skardi

Sanna av Skarði


Xylonagra, monotipski rod sjevernoameričkog bilja iz porodice vrbolikovke, raširenog po sjeverozapadnom Meksiku (poluotok California) i otoku Cedros. Jedina vrsta je X. arborea, grm kserofitnog karaktera.

Ima jarko crvene cvjetove, naizmjenične sitne listove i cvjeta od veljače do listopada, ili možda tijekom cijele godine u slučaju obilnih padalina.

Podvrste
 Xylonagra arborea subsp. arborea
 Xylonagra arborea subsp. wigginsii Munz

Sinonimi
 Hauya arborea (Kellogg) Curran in Proc. Calif. Acad. Sci., ser. 2, 1: 253 (1888)
 Oenothera arborea Kellogg in Proc. Calif. Acad. Sci. 2: 32 (1863)

Izvori

Vrbolikovke

Xylonagra


An Zoysia macrantha in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nicaise Auguste Desvaux. An Zoysia macrantha in nahilalakip ha genus nga Zoysia, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: Z. m. walshii.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Zoysia

Zoysia macrantha


Akkuzulu aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Yerleşim yerleri
 Akkuzulu, Çubuk - Ankara ili Çubuk ilçesine bağlı mahalle
 Akkuzulu, Kalecik - Ankara ili Kalecik ilçesine bağlı mahalle
 Akkuzulu, Çarşamba - Samsun ili Çarşamba ilçesine bağlı mahalle
 Akkuzulu, Sivas - Sivas ili merkez ilçesine bağlı köy

Akkuzulu


إمانويل بابباس (Εμμανουήλ Παππάς) هي مدينة في سيرري في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1034   نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في سيرس (مقاطعة)
مدن اليونان

إمانويل بابباس (سيرري)