දීපිකා කාකාර් (උපත 6 අගෝස්තු 1986) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියකි. ඇය ජනයා අතර ප්‍රචලිත වූයේ සසුරාල් සිමර් කා රූපවාහිනී කතාමාලාවේ සිමාර් ප්‍රේම් භාරද්වාජ්ගේ චරිතය නිරූපණය කිරීම හේතුවෙනි. කාකාර් ජලක් දිඛ්ලා ජා තරගාවලියේ 8වන වාරය සඳහා තරගකාරිණියක ලෙස සහභාගී විය. වර්තමානය වන විට ඇය ෂෝආයිබ් ඊබ්‍රහිම් සමග නාච් බලියේ 8 රියැලිටි වැඩසටහනේ තරග වදිමින් සිටින්නී ය.

වෘත්තිය

කාකාර් සිය රූපවාහිනී රංගන වෘත්තිය ආරම්භ කළේ 2010 වර්ෂයේ දී ඉමැජින් ටීවී නාළිකාවේ මිත්‍යාමය රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වූ නීර් භාරේ තෙරේ නේනා දේවි කතාමාලාවේ ලක්ෂ්මී චරිතය නිරූපණය කරමිනි. ඉන් අනතුරුව, ඇය සී ටීවී නාළිකාවෙන් විකාශය වූ අග්ලේ ජනම් මෝහේ බිටියා හි කිජෝ රූපවාහිනී කතාමාලාවේ රේඛාගේ චරිතය නිරූපණය කළා ය. 2001 සිට ඇය කලර්ස් ටීවී නාළිකාවෙන් විකාශය වන සසුරාල් සිමර් කා රූපවාහිනී කතාමාලාවේ සිමාර් ප්‍රේම් භාරද්වාජ් චරිතය නිරූපණය කරන්නී ය. ජලක් දිඛ්ලා ජා 8වන වාරය සඳහා තරගකාරිණියක ලෙස සහභාගී වූ ඇය සති දෙකක් තරගයේ රැඳී සිටීමට සමත් වූවා ය. අනතුරුව ඇය තරගාවලියෙන් ඉවත් වීමට සිදු විය. එම වැඩසටහනෙන් ඉවත් වූ පළමු තරගකාරිණිය ද ඇයයි. 2017දී දීපිකා සසුරාල් සිමර් කා කතාමාලාවෙන් ද ඉවත් වූවා ය.

සසුරාල් සිමර් කා කතාමාලාවේ සිමාර් ප්‍රේම් භාරද්වාජ් ලෙස ඇය ලද ජනප්‍රියත්වය නිසා ඇය කලර්ස් ටීවී නාළිකාවේ රූපවාහිනී කතාමාලා කිහිපයකම හරස් මාරු කථාංග සඳහා දායක කරගැනිණි. මේ අතරට කයිරි - රිෂ්තා ඛට්ටා මීතා (2012), බේන්තේහා (2014), ශාස්ත්‍රි සිස්ටර්ස් (2015), ස්වරාගිනි - ජෝදෙයින් රිෂ්තොන් කේ සුර් (2015, 2016) සහ බාලිකා වධු (2016) යන කතාමාලා අයත් වේ. 2014දී ඇය කලර්ස් ටීවී නාළිකාවේ රියැලිටි වැඩසටහනක් වූ ජලක් දිඛ්ලා ජා 7 සඳහා ආරාධිතයකු ලෙස සහභාගී වූයේ ඇගේ සම-ප්‍රධාන නළු ධීරාජ් ධූපර් සමග ය. 2015දී කාකාර් කොමඩි නයිට්ස් විත් කපිල් වැඩසටහනට ආරාධිතයකු ලෙස සහභාගී වූයේ ජලක් වැඩසටහන ප්‍රවර්ධනය කිරීම පිණිසයි.

පෞද්ගලික දිවිය
2013දී කාකාර් රෞනක් සැම්සන් සමග විවාහ වූවා ය. කෙසේනමුත් විවාහයෙන් වසර දෙකකට පසු 2015 ජනවාරි මස ඔවුහු දික්කසාද වූහ. මේ වන විට ඇය 2011-2013 කාලය සිට සසුරාල් සිමර් කා රූපවාහිනී කතාමාලාවේ ඇගේ සම-ප්‍රධාන නළුවා වූ ෂොආයිබ් ඊබ්‍රහිම් සමග ප්‍රේම සම්බන්ධයක නියැළෙමින් සිටින්නී ය. ඔවුන්ගේ ප්‍රේමය සම්බන්ධය වසර දෙකක් පැරණි ය.

රූපවාහිනිය

සම්මාන
 2015 බොරොප්ලස් ස්වර්ණ සම්මාන - වඩාත්ම ගැළපෙන නිළිය
 2016 බොරෝප්ලස් ස්වර්ණ සම්මාන - ප්‍රධාන චරිතයක හොඳම නිළිය (විචාරක)

මේවාත් බලන්න
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියන් ලැයිස්තුව

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

ජීවත්වන්නෝ
1986 උපත්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී නිළියෝ
හින්දි රූපවාහිනියේ නිළියන්
ඉන්දියානු සෝප් ඔපෙරා නිළියෝ
පූනේහි නිළියන්
21වන සියවසේ ඉන්දියානු නිළියන්
ඩාන්සිං විත් ද ස්ටාර්ස් සහභාගීවූවන්

දීපිකා කාකාර්


Andrew Michael "Andy" Allen (born 4 August 1955) is a retired American astronaut. A former Marine aviator and lieutenant colonel, he worked as a test pilot before joining NASA in 1987. He flew three Space Shuttle missions before retiring in 1997.

Since 2006, Allen has served as CEO/Owner of Aerodyne Industries in Cape Canaveral, Florida.

Early life and education
Andrew Michael Allen was born on 4 August 1955 in Richboro, Pennsylvania. He graduated from Archbishop Wood Catholic High School in 1973, following an education at Richboro Junior High (currently Richboro Middle School). In 2003, he was interviewed for the school's newspaper The Viking Voice about Allen's history with NASA and the future of the agency in regard to the then-recent Space Shuttle Columbia disaster. He subsequently studied at Villanova University where he received a B.S. degree in mechanical engineering in 1977. At Villanova, he was initiated into the Tau Kappa Epsilon fraternity. In 2004, Allen also received a MBA degree from the University of Florida.

Career

Military
Allen received his commission in the United States Marine Corps at Villanova University in 1977. Following graduation from flight school, he flew F-4 Phantoms from 1980 to 1983 with squadron VMFA-312 at Marine Corps Air Station Beaufort, South Carolina, and was assigned as Aircraft Maintenance Officer. He was selected by Headquarters Marine Corps for fleet introduction of the F/A-18 Hornet, and was assigned to VMFA-531 in Marine Corps Air Station El Toro, California, from 1983 to 1986. During his stay in VMFA-531, he was assigned as the squadron operations officer, and also attended and graduated from the Marine Weapons & Tactics Instructor Course, and the United States Navy Fighter Weapons School (Top Gun). A 1987 graduate of the U.S. Naval Test Pilot School at Naval Air Station Patuxent River, Maryland, he was a test pilot under instruction when advised of his selection to the astronaut program.  He logged over 6,000 flight hours in more than 30 different aircraft.

NASA experience
Selected by NASA in June 1987, Allen became an astronaut in August 1988. His technical assignments have included: Astronaut Office representative for all Space Shuttle issues related to landing sites, landing and deceleration hardware, including improvements to nosewheel steering, brakes and tires, and drag chute design; Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL), which oversees, checks, and verifies all Shuttle flight control software and avionics programs; Technical Assistant to the Flight Crew Operations Director who is responsible for and manages all flight crew operations and support; lead of the Astronaut Support Personnel team which oversee Shuttle test, checkout, and preparation at the Kennedy Space Center; Special Assistant to the Director of the Johnson Space Center in Houston, Texas; lead of a Functional Workforce Review at the Kennedy Space Center, Florida, to determine minimal workforce and management structure requirements which allow maximum budget reductions while safely continuing Shuttle Flight Operations; Director of Space Station Requirements at NASA Headquarters, responsible for the International Space Station requirements, policies, external communications and liaison with Congress, international partners, and industry. A veteran of three space flights, Allen has logged over 900 hours in space. He was the pilot on STS-46 in 1992 and STS-62 in 1994, and was mission commander on STS-75 in 1996.

Spaceflight experience

STS-46

STS-46 was an 8-day mission aboard the  which featured the deployment of the European Retrievable Carrier (EURECA), an ESA-sponsored free-flying science platform, and demonstrated the Tethered Satellite System (TSS), a joint project between NASA and the Italian Space Agency. STS-46 launched July 31, 1992, and landed at the Kennedy Space Center, Florida, on August 8, 1992. The flight completed 126 orbits covering 3.3 million miles in 191.3 hours.

STS-62

STS-62 was a 14-day mission aboard the  which consisted of 5 crewmembers that conducted a broad range of science and technology experiments with Earth applications to materials processing, biotechnology, advanced technology, and environmental monitoring. Principal payloads of the mission were the United States Microgravity Payload 2 (USMP-2) and the Office of Aeronautics and Space Technology 2 (OAST-2) package. STS-62 launched March 4, 1994, and landed at the Kennedy Space Center, Florida, on March 18, 1994. The flight completed 224 orbits covering 5.8 million miles in 335.3 hours.

STS-75

STS-75 was a 16-day mission aboard the  with principal payloads being the reflight of the Tethered Satellite System (TSS) and the third flight of the United States Microgravity Payload (USMP-3). The TSS successfully demonstrated the ability of tethers to produce electricity. The TSS experiment produced a wealth of new information on the electrodynamics of tethers and plasma physics before the tether broke at 19.7 km, just shy of the 20.7 km goal. The crew also worked around the clock performing combustion experiments and research related to USMP-3 microgravity investigations used to improve production of medicines, metal alloys, and semiconductors. STS-75 launched on February 22 and landed on March 9, 1996. The mission was completed in 252 orbits covering 6.5 million miles in 377 hours and 40 minutes.

Aerodyne Industries
Allen retired from the Marine Corps and left NASA in October 1997, and is currently serving as CEO of Aerodyne Industries in Cape Canaveral, Florida. The company was founded in 1968 by his father Dr. Charles Allen.

Awards and recognition
In 2017, Allen was recognized by the National Space Club's Florida Committee with the Dr. Kurt Debus Award.

In 2022, he was named "Entrepreneur of The Year 2022 Florida Award" by Ernst & Young.

In the spring of 2023, Allen was featured in Space Coast Living magazine, while Embraer included an interview with him in their trade journal, Advantage. and an accompanying video on YouTube.

Allen has also received the Defense Superior Service Medal, Legion of Merit, Distinguished Flying Cross, NASA Outstanding Leadership Medal, and NASA Exceptional Service Medal.

References

External links

Profile at Aerodyne Industries

1955 births
Living people
United States Marine Corps astronauts
Military personnel from Philadelphia
Villanova University alumni
United States Naval Test Pilot School alumni
Warrington College of Business alumni
United States Marine Corps officers
United States Naval Aviators
American test pilots
Recipients of the Legion of Merit
Recipients of the Distinguished Flying Cross (United States)
Recipients of the Air Medal
Recipients of the Defense Superior Service Medal
Recipients of the NASA Exceptional Service Medal
Space Shuttle program astronauts

Andrew M. Allen


Sankt Hubert ist der deutsche Name für

 Saint-Hubert (Moselle), Gemeinde in Frankreich
 Svatý Hubert, Ortsteil von Drahouš, Tschechien

Siehe auch
 St. Hubert
 Sankt Hubertus

Sankt Hubert


حاسي بونيف إحدى بلديات ولاية وهران.

مراجع

بلديات ولاية وهران

حاسي بونيف


Jeffrey Stephen Wigand (; born December 17, 1942) is an American biochemist and whistleblower.

He is a former vice president of research and development at Brown & Williamson in Louisville, Kentucky, who worked on the development of reduced-harm cigarettes and in 1996 blew the whistle on tobacco tampering at the company. This was adapted for 1999 film The Insider, with Russell Crowe portraying Wigand.

He currently lectures around the world as an expert witness and consultant for various tobacco issues.

Early life, military service and education
Wigand was born in New York City and grew up in the Bronx and later Pleasant Valley, New York. After a brief time in the military (including a short assignment in Vietnam), he earned a Master's in Biochemistry and a PhD from the University at Buffalo in Biochemistry.

Career
Prior to working for Brown & Williamson, Wigand worked for several health care companies, including Pfizer and Johnson & Johnson. In addition, he was employed as General Manager and Marketing Director at Union Carbide in Japan, and as a senior vice president at Technicon Instruments.

Tobacco industry whistleblowing
Wigand became nationally known as a whistleblower on February 4, 1996, when he appeared on the CBS news program 60 Minutes. He stated that Brown & Williamson had intentionally manipulated its tobacco blend with chemicals such as ammonia to increase the effect of nicotine in cigarette smoke. According to Wigand, he was subsequently harassed and received anonymous death threats.

Wigand had begun to work for Brown & Williamson in January 1989. He was fired on March 24, 1993. He says that he was fired as a whistleblower because he knew that high-ranking corporate executives knowingly approved the addition of additives to their cigarettes, that were known to be carcinogenic and/or addictive, such as coumarin.

Brown & Williamson undertook a concerted effort to discredit Wigand, which included hiring Terry Lenzner 's company  Investigative Group International, to produce a 500-page dossier on Wigand, which was distributed to the media. The dossier backfired, as news outlets examined the claims in it, finding many claims of misconduct to be unsubstantiated or trivial.

Post-whistleblowing career

Following this he taught physical science, biology, and Japanese at duPont Manual Magnet High School in Louisville, Kentucky, in which job he was named the 1996 Teacher of the Year for the state of Kentucky.

Wigand no longer teaches high school and instead lectures worldwide to a variety of audiences including children, college, medical and law students, and a diverse group of policy makers. He has consulted with governments throughout the world on tobacco control policies.

Media depictions
He was portrayed by Russell Crowe in the 1999 film The Insider directed by Michael Mann, which also stars Al Pacino and Christopher Plummer. Crowe earned an Academy Award nomination for his portrayal of Wigand.

Personal life
He met his first wife, Linda, in 1970 while attending a judo class.

Wigand is now married to Hope Elizabeth May, an American philosopher, author, and lawyer who is a professor at Central Michigan University in Mount Pleasant, Michigan, where they both now reside.

References

External links
 From Knowledge to Action: An Interview With Dr. Jeffrey Wigand January 12, 2010
 An Interview with Dr. Jeffrey Wigand: Part 2 January 19, 2010
 Newslaundry Interviews - Dr Jeffrey Wigand

American biochemists
American whistleblowers
American tobacco industry executives
University at Buffalo alumni
Businesspeople from Louisville, Kentucky
American high school teachers
Science teachers
People from Pleasant Valley, New York
Businesspeople from the Bronx
1942 births
Living people
Brown & Williamson
Scientists from New York (state)
Japanese-language education in the United States

Jeffrey Wigand


William Ledeuil, né le  à Bourges (Cher), est un chef cuisinier français, chef de deux restaurants à Paris, dont le restaurant étoilé Ze Kitchen Gallery.

Il est considéré comme un des chefs ayant participé au renouveau des légumes en cuisine, avec Alain Passard.

Biographie
William Joël Ledeuil naît le  à Bourges d'un père boucher et d'une mère commerçante. Il grandit à Beaulieu-sur-Loire.

Après une scolarité au lycée Saint-Paul à Orléans, il veut d'abord s'orienter vers l'hôtellerie ; il obtient un BTS gestion des entreprises, puis, se tournant vers la restauration, un diplôme à l'école Ferrandi. Il effectue son stage de fin d'études chez Guy Savoy. Après un passage au Carré des Feuillants, il retourne travailler dans trois établissements de Guy Savoy : d'abord chef de cuisine associé au Bistrot de l'Étoile (1991-2000), il est ensuite chef associé au restaurant Les Bouquinistes (1994-2001) puis enfin au Cap Vernet (1995-2001) à Paris.

William Ledeuil découvre d'abord les produits asiatiques dans le 13ème arrondissement de Paris, puis plus tard en voyageant au Japon et en Asie du Sud-Est. Au Viet-Nam, il découvre la richesse des bouillons. Ces découvertes influencent fortement sa cuisine.

En septembre 2001, William Ledeuil ouvre à Paris son propre restaurant, Ze Kitchen Galerie, pensé comme une galerie d'art dont les œuvres sont à la fois sur les murs et dans les plats. Il y pratique une cuisine-fusion inspirée notamment des saveurs de l'Asie du Sud-Est, de l'acide et du piquant avec une place particulière pour les bouillons qu'il remet au goût du jour.

En 2008, il décroche une étoile Michelin pour Ze Kitchen Galerie.

Il ouvre en 2009 un second restaurant, le Kitchen Galerie Bis (KGB) à Paris puis, en juillet 2017, un troisième, le Kitchen Ter(re) dans lequel il met les pâtes à l'honneur. En 2023, William Ledeuil cède le restaurant KGB au jeune chef Martin Maumet, qui y était chef associé et qui le renomme Oktobre.

William Ledeuil est considéré comme faisant partie des chefs ayant remis les légumes à l'honneur dans la gastronomie française, avec Alain Passard.

Distinctions

 2006 : chef de l'année pour le Gault&Millau
 2008 : 1 étoile au guide Michelin
 2010 : cuisinier de l'année pour le Gault&Millau
 2010 : Prix d'honneur du Fooding

Publications

Notes et références

Chef français étoilé Michelin
Naissance en octobre 1964
Naissance à Bourges

William Ledeuil


The national public holidays in Ecuador include:

The anniversary of the annexation of the Galapagos Islands and Charles Darwin's birthday are also celebrated on February 12th as Galapagos Day ( or ). This is sometimes described on the mainland as Amazon and Galapagos Day or Orient Day (), as the discovery of the headwaters of the Amazon River by Francisco de Orellana in 1542 is also recorded occurring on the same day.

References

Citations

Bibliography

 .

Ecuador
Ecuadorian culture
Holidays
Ecuador
Ecuador

Public holidays in Ecuador


Frauenroth ist ein Ortsteil des unterfränkischen Marktes Burkardroth im Landkreis Bad Kissingen in Bayern.

Geographische Lage
Das  Kirchdorf Frauenroth liegt östlich von Burkardroth und ist mit ihm nach Nordwesten zu über die KG 15 verbunden. Nach Süden zu mündet die KG 15 in die St 2430, die westlich nach Zahlbach und östlich nach Aschach, einem Ortsteil von Bad Bocklet, führt.

Geschichte
Das Dorf Frauenroth entstand aus dem 1231 vom Minnesänger und Grafen Otto von Botenlauben und seiner Gattin Beatrix von Courtenay gegründeten Kloster Frauenroth. Das Kloster wurde im Jahr 1574, bereits vor dem Dreißigjährigen Krieg, aufgelöst, nachdem Amalia von Rumrod, die letzte Äbtissin des Klosters, gestorben war.

Nach dem Dreißigjährigen Krieg waren die Bevölkerungszahlen im Amt Aschach wieder im Ansteigen begriffen. So lebten im Jahr 1674 1522 Familien im Amt Aschach. Doch erwies sich durch die Auswirkungen des Krieges der Ackerboden, von dem im Jahr 1623 noch 1922 Familien hatten leben können, als unzureichend für die Ernährung der Bevölkerung. So sollten im Auftrag des Würzburger Fürstbischofs Peter Philipp von Dernbach die beiden Amtskeller Friedrich Kirchner von Trimberg und Johann Friedrich Baumann von Kissingen untersuchen, ob es möglich sei, "auf den schwarzen Bergen und anderen Revieren des Amts Aschach die von daselbigen Untertaten erbetenen Wüstungen zu Äckern und Wiesen auszureuten". Trotz der Bedenken seiner Ratskeller ordnete der Fürstbischof zum Zweck der Gewinnung von Ackerflächen Waldrodungen an.

Durch einen Vererbungsbrief von 1691 erhielten sieben Bauern aus Burkardroth und Wollbach Besitzrechte an den Gütern des ehemaligen Frauenrother Klosters; möglicherweise fand die eigentliche Vererbung jedoch bereits im Jahr 1686 statt, wie ein entsprechender Vermerk in einer Amtsrechnung von 1688 vermuten lässt.

Doch kam es im Jahr 1694 zu ersten Problemen, als die Ackerfläche nicht den erhofften Betrag abwarf und die Siedler mit ihren Abgaben in Verzug kamen. Der Aschacher Amtskeller wurde beauftragt, Güter und Gebäude zu verkaufen, doch fanden sich keine Interessenten. Stattdessen wurden die Gültforderungen an die Siedler um ein Drittel gekürzt.

Die Situation blieb weiterhin kritisch, so dass durch Anordnung des Fürstbischofs vom 23. Dezember 1698 die Barleistungen gesenkt und die Getreidegültforderung zusätzlich auch rückwirkend für die sieben vorherigen Jahre gekürzt wurden.

Doch auch eine Reduzierung des Kaufpreises von 1000 Gulden um ein Drittel im Jahr 1699 brachte nicht die gewünschte Wirkung, so dass im Jahr 1707 für die folgenden zehn Jahre Wiesenzins und Weidgeld verringert wurden; nach Ablauf der Frist sollten die Bauern entweder den ursprünglichen Betrag zahlen oder einen erneuten Antrag auf Nachlass stellen. Die Situation für die Bauern änderte sich nur bedingt, da sich zwar der Feldertrag verbesserte, gleichzeitig aber auch die Bevölkerungszahlen stiegen.

Im Jahr 1935 entstanden erste Pläne zur Anlage eines eigenen Friedhofs für Frauenroth. Nach der Auflösung des Klosters Frauenroth waren die Verstorbenen von Frauenroth ab 1691 in Burkardroth bestattet worden. Die Pläne stammten vom Bad Kissinger Architekten F. Krampf; das von ihm geplante Leichenhaus wurde erst im Jahr 1970, der Wasserbrunnen nie in die Tat umgesetzt. Die Bruchsandsteine für die Umfassungsmauer wurden dem Staatswald entnommen. Unter Pius Schmück, Bürgermeister von Frauenroth und seit 1935 NSDAP-Gruppenleiter, wurden die Pläne am 12. November 1938 vom Gemeinderat einstimmig angenommen. Am Folgetag regelte der Gemeinderat die Finanzierung des Bauprojektes unter anderem durch Spenden und eine Friedhofsumlage. Drei Firmen aus Großenbrach, Stralsbach und Wollbach bewarben sich um die Ausführung des Bauprojektes; den Zuschlag erhielt Josef Stang aus Großenbrach. Die Einweihung des neuen Friedhofs erfolgte am 29. Mai 1939 durch Pfarrer Ludwig Kolb unter Anwesenheit des Zweiten Bürgermeisters Eugen Vorndran mit Berichterstattung der Bad Kissinger Saale-Zeitung am 31. Mai 1939. Um eine Begegnung mit den kirchlichen Geistlichen zu vermeiden, hatte Bürgermeister Pius Schmück unter Vorlage eines gefälschten Anschreibens der NSDAP-Gauleitung die Teilnahme an einer wichtigen Besprechung in Würzburg vorgetäuscht. In Wahrheit hielt er sich Augenzeugenberichten zufolge in der Gastwirtschaft einer Nachbargemeinde auf. Am 12. Juni 1939 wurde Pius Schmück von Kreisleiter Heimbacher wegen Urkundenfälschung sämtlicher Posten enthoben. Er zog am nächsten Tag nach Schweinfurt und war politisch nicht mehr aktiv.

Mit der Verlegung einer Wasserleitung nach Frauenroth wurde auch der örtliche Friedhof an die Wasserversorgung angeschlossen. Unter dem Frauenrother Bürgermeister Heinrich Reitelbach wurde der Bau des von F. Krampf gebauten Leichenhauses durch die Wollbacher Firma Sigfried Brandl in die Tat umgesetzt. Die Einweihung des Leichenhauses erfolgte am 1. November 1971.

Am 1. Januar 1972 wurde Frauenroth im Rahmen der Gemeindegebietsreform Ortsteil von Burkardroth. Im Oktober 1971 hatten hierzu Befragungen und Abstimmungen in den nach Burkardroth eingemeindeten Dörfern stattgefunden; von den 79 abgegebenen Stimmen in Frauenroth fielen 74 zugunsten der Eingemeindung aus. Frauenroths letzter Bürgermeister vor der Eingemeindung war Heinrich Reitelbach.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten und Bauwerke

Kloster Frauenroth

Graf Otto von Botenlauben und seine Gattin Beatrix von Courtenay, Hausherren der im heutigen Bad Kissinger Stadtteil Reiterswiesen gelegenen Burg Botenlauben, gründeten das Kloster Frauenroth im Jahr 1231 zu einer Zeit, als sie sich aus dem weltlichen Leben zurückzogen, nachdem ihr Sohn Otto II. in den Deutschen Orden beigetreten war und als Erbe nicht mehr zur Verfügung stand. Aus demselben Grund wurde auch die Burg Botenlauben verkauft; aus dem Verkauf stammten die finanzielle Mittel zum Unterhalt des Klosters.

Der Sage zufolge entstand das Kloster, nachdem Beatrix' Schleier beim Spaziergang auf der Botenlaube vom Wind fortgeweht wurde und Beatrix gelobte, an ihrem Fundort ein Kloster zu errichten.

Nach ihrem Tod wurde das Ehepaar Otto und Beatrix Botenlauben hinter dem Altar der Klosterkirche bestattet. Die frühgotische, das Paar darstellende Grabskulptur stammt vom namentlich nicht bekannten Meister von Frauenroth.

Hutbuche bei Frauenroth

Am Ortsrand von Frauenroth befindet sich nahe dem örtlichen Friedhof die Hutbuche bei Frauenroth. Sie ist seit dem 24. März 1971 bei der Unteren Naturschutzbehörde des Landkreises Bad Kissingen als Naturdenkmal gelistet. Das Alter der Rotbuche (Fagus sylvatica)  wird auf 250 bis 350 Jahre geschätzt. Unter der Buche wird jedes Jahr am ersten Augustsonntag das auch außerhalb Frauenroths bekannte Hutbuchenfest gefeiert.

Nachdem im Jahr 2009 an der Hutbuche Pilzbefall und Astbruchgefahr festgestellt wurden, wurde sie mit einer Kronensicherung versehen und mit einem Forstschutzzaun umzäunt; zudem sollen zwei Dreieckverbünde den Baum am Auseinanderbrechen hindern. Im Mai 2012 wurde der Forstschutzzaun durch einen Holzzaun ersetzt.

Am 13. Januar 2016 ist die Hutbuche, möglicherweise wegen des über Bayern ziehenden Sturmtiefs "Egon", umgekippt.

Baudenkmäler
Siehe: Liste der Baudenkmäler in Frauenroth

Literatur
(chronologisch geordnet)
 Emil Neidiger: Bad Bocklet – Schloß Aschach – Frauenroth. In: Frankenbund (Hrsg.) Frankenland – Zeitschrift für fränkische Landeskunde und Kulturpflege. Jahrgang 1965. Frankenbund, Würzburg 1965, , S. 163–164 (PDF).
 Anton Reinhard: Burkardroth: Frauenroth, Stangenroth, Wollbach, Zahlbach. Beiträge zur Geschichte. Oeckler, Haßfurt 1975.
 Anton Reinhard, Josef Karl: 750 Jahre Frauenroth 1231–1981. T. A. Schachenmayer, Bad Kissingen 1981, .
 Wolf-Dieter Raftopoulo: Rhön und Grabfeld Kulturführer. Eine kunst- und kulturhistorische Gesamtdokumentation der alten Kulturlandschaften. RMd Verlag, Gerbrunn 2017, ISBN 978-3-9818603-7-5, S. 79–80.

Weblinks

 Frauenroth. In: Website des Marktes Burkardroth
 Frauenroth in der Topographia Franconiae

 Heimatgeschichtliche Veröffentlichungen von Alfred Saam. In: Burkardroth.de

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Bad Kissingen
Geographie (Burkardroth)
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Bad Kissingen)
Gemeindeauflösung 1972
Ort in der Rhön
Kirchdorf (Siedlungstyp)

Frauenroth


Guadalcanal Muharebesi, II. Dünya Savaşı'nda Japonya'nın 3. Ana Savunma Hattının bulunduğu bölge olarak bilinir. Amerika Birleşik Devletleri Donanması Midway zaferinden sonra gözünü Guadalcanal'a çevirdi. Japon İmparatorluğu, Solomon Adaları'na bağlı bu adayı ele geçirip ada üzerinde bir askeri havaalanı yapımına başladı. Bu durum, hali hazırda Yeni Gine'de Japonlarla çarpışan Avustralya için ikinci bir tehdit anlamına geliyordu. Japon kuvvetlerini Avustralya'dan uzaklaştırmak için ABD Deniz Kuvvetleri adaya bir çıkartma planladı. Çıkarmada görev alacak birlikler Avustralya ve Yeni Zelanda'dan harekete geçtiler. Sahil çıkartmasında oldukça zorlanacaklarını sanıyorlardı. Fakat Japon askerlerinden çıkartma anında hiçbir ses gelmedi. O anlık Amerikan askerleri kendilerini şanslı hissettiler. Guadalcanal'da yaşayan yerliler sayesinde Japonların bulunduğu mevzilere kadar ilerlediler. Guadalcanal Operasyonu oldukça yeşillik bir ortamda gerçekleşti. Japonlar bu ortamın avantajından yararlanarak askerleri kolayca uzaklaştırabildiler. Askerler ilerlerken birden çimenlerin altından çıkan askerleri görünce ölmekten kurtulamadı. ABD, gemilerden topçu ve uçak bombardımanları sayesinde Guadalcanal mevzilerini ve yapılmakta olan askeri havaalanını kısa bir sürede ele geçirmeyi başardı. Bahriyeliler havaalanına Midway Muharebesi'nde ölen ilk bahriyeli havacı olan Lofton Henderson'ın anısına Henderson sahası (Henderson Field) adını vermişlerdir. Üssün bulunduğu yerde günümüzde Honiara Uluslararası Havalimanı bulunmaktadır.

Bu savaşla birlikte güneye doğru süren Japon ilerleyişi ve Avustralya üzerindeki Japon tehdidi durdurulmuştur.

Muharebeler

Tenaru Muharebesi
21 Ağustos 1942 tarihinde Alligator Creek'te (Türkçe: Timsah deresi) gerçekleşen çatışmadır. Kimi zaman ise Alligator Creek muharebesi da olarak adlandırılır. Geceleyin saldıran Japon birlikleri Amerikalı kuvvetlerinin dersnin öbür kıyısındaki pozisyonlarını akabinde ise Henderson havaalanını ele geçirmek için silahlarının ucuna süngü takarak Banzai hücumu ile saldırmıştır. Amerikalı askerleri bu taarruzu makineli tüfeklerle bertaraf etmiştir. Çatışmada 41-44 Amerikan askeri ve 774 kadar Japon askeri öldürülmüştür. Amerikan kuvvetleri bu savaşla birlikte adada tam hakimiyet kurmuş ve Henderson havalimanını korumayı başararak kendi uçakları için pisti genişletmişlerdir.

Popüler kültürde

Belgeseller
 Guadalcanal (History Channel 'The Lost Evidence'den) Fragman

Kitaplar
 The Thin Red Line

Filmler
 Guadalcanal Diary (1943)
 İnce Kırmızı Hat (İngilizce: The Thin Red Line) (1998) Fragman
 The Pacific (2010)

Kaynakça

II. Dünya Savaşı Pasifik Cephesi'nde muharebeler ve harekâtlar

Guadalcanal Muharebesi


Sıddık Sami Onar (11 Kasım 1897, İstanbul – 9 Ağustos 1972, İstanbul), Türk hukukçu.

Hayatı
Modern Türk idare hukukunun kurucusu, İstanbul Üniversitesi'nin seçimle gelen ilk rektörü ve üniversitede yönetim özerkliğinin ilk savunucularındandı.

11 Kasım 1897'de İstanbul'da doğdu; Vefa Sultanisi'ni ve İstanbul Hukuk Mektebi'ni bitirdi. Bir süre Paris Hukuk Fakültesi'nde okudu, İstanbul Ticaret Mahkemesi'nde hakimlik, Mülkiye Mektebi ile Galatasaray Lisesi'nde öğretmenlik yaptı. 1933'teki üniversite reformu sonrasında Hukuk Fakültesi'nde idare hukuku profesörü, ertesi yıl da ordinaryüs profesör oldu. Aynı fakültede iki kez dekanlığa getirildi. 1946'da yürürlüğe giren ve üniversiteleri Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinden ayırıp onlara bilimsel ve idari özerklik tanıyan Üniversiteler Yasası'ndan sonra İstanbul Üniversitesi'ne seçimle gelen ilk rektör oldu ve bu görevi 1949'a kadar sürdürdü. 1948'de Fransa'nın Toulouse Üniversitesi Onar'a hukuk doktoru unvanı verdi. 1949'da İdare Hukuku ve İdari Bilimler Enstitüsü'nü kuran Onar ölümüne değin bu kurumun müdürlüğünü yaptı.

Tarihe 28-29 Nisan Olayları olarak geçen ve Turan Emeksiz'in öldürüldüğü olaylar sırasında polis memuru Zeki Şahin tarafından atılan yumruk sonrası kaşı yarılmıştır. Sıddık Sami Onar, 27 Mayıs 1960 ihtilali sonrasında 1961 Anayasası'nı hazırlayan kurula başkanlık yaptı. Anayasa halk oylamasıyla yürürlüğe girdi. Bu sırada 147'ler diye bilinen, bazı akademisyenlerin Millî Birlik Komitesi'nce görevden atılmasını protesto ederek rektörlük görevinden istifa etti. İstifanın ses getirmesi üzerine 147'ler sorununun çözümünde etkin rol oynayan Onar üçüncü kez rektör seçildi ve 1963'e kadar bu görevde kaldı. Medeni hukuk, devletler, borçlar, icra ve iflas hukukları alanlarında birçok yapıtı bulunan Onar'ın en önemli kitabı Türk hukukunda en geniş kamu hukuku incelemesi olan İdare Hukukunun Umumi Esasları'dır (1966-1967, 3 cilt, ilk basım 1952'de yapılmıştır). 1972'de dönemin İtalya Cumhurbaşkanı Giovanni Leone tarafından Cumhuriyet Liyakat Nişanı alan Sıddık Sami Onar'ın anısına İstanbul Üniversitesi 1977'de Onar Armağanı'nı yayımladı. Sıddık Sami Onar 9 Ağustos 1972'de İstanbul'da öldü.

Yazarın eserlerinden biri, ilk baskısı 1952'de tek cilt olarak basılan, daha sonra yazarca genişletilerek sayfa sayısı artan ve nihayet son baskısı 1966'da yapılan İdare Hukukunun Umumi Esaslarıdır. Kitap Türkiye'de yazılmış kamu hukuku incelemelerinden biridir. İdari kurumlar tarihsel gelişim süreçleri içerisinde incelenerek anlatılmıştır. Güncel baskısı tükenmiş de olsa halen bilimsel monografiler, makaleler ve yargı kararlarında atıf almaya devam etmektedir.

Kaynakça

1897 doğumlular
1972 yılında ölenler
Vefa Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğretim üyeleri
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi dekanları
İstanbul Üniversitesi rektörleri
TBMM 1961 Kurucu Meclis Anayasa Komisyonu üyeleri
İstanbul doğumlular
İdare hukukçuları
Türk ordinaryüs profesörler
Türk hukuk akademisyenleri

Sıddık Sami Onar


Linaceae Malpighiales takımına bağlı bir bitki familyasıdır.

Taksonomi
Linaceae familyasına bağlı cinsler:
Hesperolinon - (A. Gray) Small
Linum - L.
Radiola - Hill
Sclerolinon - C.M. Rogers

Dış bağlantılar
 Linaceae in Topwalks
 Angiosperm Phylogeny Website entry for Linaceae
 Linaceae  in BoDD – Botanical Dermatology Database

Kaynakça

Malpighiales

Linaceae


Dansk stumfilm er en dansk dokumentarfilm fra 1994 instrueret af Camilla Kjærulff.

Handling
De danske stumfilm er en betydningsfuld kulturarv. Trods det er de ved at blive glemt. Er de overhovedet værd at huske? Hvilken kultur bør man huske?

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1994

Dansk stumfilm


Sigmund Freud (; 6 Mayıs 1856 – 23 Eylül 1939) veya doğum adı ile Sigismund Schlomo Freud, psikolojinin en önemli alt dallarından biri olan psikanaliz biliminin kurucusu olan Avusturya doğumlu Yahudi nörolog. Psikanaliz, hasta ile psikanalist arasında gerçekleşen diyalog yoluyla psikopatolojik vakaları tedavi etmekte kullanılan klinik yöntemidir. Hastaların zihinsel süreçlerinin bilinç dışı unsurlarla olan bağlantılarını ortaya çıkarmaya çalışır. Freud'a göre, bilinç dışına itimler yaşantıların kendileri değil, anıları üzerinde gerçekleşirler. Ancak söz konusu istekler gerçeğe dönüştürüldüğünde, daha doğrusu doyurulduğunda karşılaşılacak üzüntü ve pişmanlık duygusundan kaçınılmaktadır.

Freud, Avusturya İmparatorluğu'nun Moravya'ya bağlı Freiberg kasabasında Aşkenaz Yahudisi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. 1881'de Viyana Üniversitesinden tıp doktoru sıfatıyla mezun oldu. 1885'te habilitasyonunu tamamladıktan sonra nöropatoloji doçenti olarak atandı ve 1902'de profesör oldu. Hayatının neredeyse tamamını Viyana'da geçiren Freud, 1886'da klinik çalışmalarını da bu şehirde başlattı. 1938'de Nazi tehdidi yüzünden Avusturya'yı terk etti ve 1939'da İngiltere'de sürgündeyken hayatını kaybetti.

Psikanaliz kuramını oluştururken Freud, serbest çağrışımın kullanılması ve çözümlemelerde aktarım sürecinin anahtar olarak ele alınması gibi tedavi yöntemleri geliştirdi. Cinselliği yeniden tanımlarken çocukluk süreçlerini de buna dâhil ettiği Oidipus kompleksi kavramını psikanalitiğin merkezine yerleştirdi. Rüyaları arzu tatmin yeri kabul ederek hastalarının semptom oluşumlarına ve bastırılmış duygularına dair bulguları rüyaları inceleyerek elde etti. Bu durumu temel aldığı bilinç dışı teorisinde id, ego ve süperegoyu içeren bir psişik yapı modeli ortaya koydu. Bunların yanı sıra Freud, zihinsel süreçleri etkileyen ve erotik bağlar kuran cinselleştirilmiş dürtü enerjisi libidonun tanımını yaptı. Ortaya koyduğu bir diğer kavram olan ölüm içgüdüsünü ise zorlayıcı tekrarlama, nefret, saldırganlık ve nevrotik suçluluğun kaynağı olarak açıkladı. Kariyerinin ilerleyen yıllarındaki çalışmalarında ise din ve kültüre dair geniş kapsamlı yorumlar ve eleştiriler yayımladı.

Teşhis ve klinik uygulamalarda kullanımı genel olarak azalan psikanaliz; psikoloji, psikiyatri ve psikoterapi ile beşerî bilimlerin genelinde etkili olmaya devam etmektedir. Hâlen süren etkisi sebebiyle tedavideki işlevi, bilimsel konumu ve feminizme katkı sağladığı ya da zarar verdiği gibi konularda kapsamlı ve yüksek sesli tartışmalara yol açmaktadır. Bununla birlikte Freud'un çalışmaları çağdaş Batı felsefesini ve popüler kültürünü etkiledi. 1940'ta kaleme aldığı mersiyede W. H. Auden, Freud'un "farklı yaşamları etkileyen bütün bir düşünce iklimi" yarattığını ifade etti.

Hayatı
Orta hâlli bir Yahudi yün tüccarının ikinci evliliğinden dünyaya geldi. Ekonomik bunalımdan dolayı ailesi Viyana'ya yerleşmek zorunda kaldığında, Freud henüz 4 yaşındaydı. 1938 yılına kadar burada yaşadı.

Lisede Latince, Fransızca ve İngilizce öğrenirken kendi çabalarıyla İbranice, İspanyolca ve İtalyanca öğrendi. Başarılı bir öğrenciydi. Goethe'nın yapıtlarından etkilenerek, başlangıçta istemediği halde, tıp okumaya karar verdi.

Üniversite yıllarında Yahudi düşmanlığıyla karşılaştı, okuldaki arkadaş çevresinden dışlandı. 1876 yılında fizyolojist Brücke'nin laboratuvarına girdi, burada anatomopatoloji ve insan sinir sistemi üzerine araştırmalar yaptı. 1881'de tıp öğrenimini bitirdi. 1883'te dönemin ünlü beyin anatomisi ve nöropatoloji uzmanı Dr. Theodor Meynert'in yönetiminde psikiyatri kliniğinde asistan olarak çalışmaya başladı. 1884 yılında kokain üzerine bir inceleme yapmakla görevlendirildi. 1884'te kokainin analjezik özelliklerini keşfetti, anestezik niteliklerini ise sezinledi. (Yaşamım ve Psikanaliz adlı yapıtında kokainin anestezik niteliklerini aslında bildiğini, yalnız tıp çalışmalarını bıraktığından dolayı bunların başkaları tarafından ortaya çıkarıldığını ileri sürer.)

Aldığı bir bursla 1885'te Paris'e gitti, Salpêtriê Hastanesinde, Jean Martin Charcot'nun yanında staja başladı. Burada histerinin belirtilerini, hipnotizma ve telkinin etkilerini gözlemledi. Charcot'dan çok etkilendi (Yaşamım ve Psikanaliz 'de Charcot'ya ne kadar düşkün olduğu görülür). Charcot'nun konferanslarını Almancaya çevirdi ve 1886'da yayımladı.

1886'da Paris'ten ayrılarak Berlin'e gitti. Burada çocuk nöropatolojisiyle ilgilendi. Viyana'ya dönerek özel hekimliğe başladı. 1886 ekim ayında 4 yıldır nişanlı olduğu Martha Bernays ile evlendi. Sinir hastalıkları ve histeri şikayetiyle kendisine başvuranlar üzerinde dönemin ünlü tedavi yöntemlerini, elektroterapi ve hipnotizmayı uyguladı. 1887'de Dr. Bernheim'in Telkin ve Telkinin Tedavideki Uygulamaları Üstüne adlı kitabını çevirdi.

Elizabet von R. adındaki bir kadın hasta kendisini serbest çağrışım yöntemine zorlayınca hipnozdan vazgeçti. 1892 - 1895 yılları arasında Charcot'nun Salı Günü Dersleri adlı kitabının çevirisini, savunma psikonevrozları üzerine bir makaleyi ve saplantılar ve fobiler üzerine başka bir makaleyi Breuer ile ortaklaşa hazırladı. Ancak tıp çevrelerince Histeri Üzerine İncelemeler hoş karşılanmadı. Bu yapıtta psikanalizin temel ilkelerine rastlanır.

1896 yılında babasının ölümü üzerine derin bir bunalıma girdi ve sistematik olarak kendini çözümlemeye başladı. Yine aynı yıl Breuer'le nevrozların cinsel açıdan açıklanması konusunda ters düşerek yollarını ayırdı. Histerinin cinsel etiyolojisi üzerine verdiği bir konferans skandala yol açtı. Bu dönemde W. Fliess'le yazışmaları, özçözümleme süreci, hayatı üzerinde önemli etkiler yarattı. (Bu yazışmaları Freud'un ölümünden sonra eşi ve kızı tarafından kamuoyuna duyurulmuştur. Freud psikanalize özel hayatını karıştırmak istemediğinden, kişisel kayıtlar bırakmamış, birçok yazışma ve mektubunu ölümünden önce yakmıştır.) Hayatının 10 yıl süren bu döneminde, Freud hem yandaş hem öğrenci bakımından yalnız kaldı. Kendini hastaların tedavisine ve psikanalizin yaratılmasına yoğunlaştırdı. Bu sürecin sonucu olarak 1897'de Oedipus Kompleksi, 1900'de Düşlerin Yorumu (iki cilt) adlı eserler ortaya çıktı.

1908'de Viyana Psikanaliz Derneği kuruldu. Bu olay, Freud için bir dönüm noktasıydı, Yaşamım ve Psikanaliz kitabında buna büyük yer verdi. Ancak bu tarihten önce bile Freud'un çevresinde çözümlemenin giderek kurumlaştığı görülür. 1902'den sonra "Çarşamba Günleri Psikoloji Derneği" adı altında başta P. Federn, O. Rank, W. Stekel ve Alfred Adler olmak üzere, Freud'un ilk yandaşları bir araya toplandılar. 1904'te E. Bleuer'le yazışmaya başladı. 1907'de Bleuer'in asistanı Carl Gustav Jung tarafından ziyaret edilir. Jung aynı yıl Zürih'te Freud Derneği'ni kurdu. Bu Freud için büyük bir başarıydı, zira psikanaliz artık ülke sınırlarının dışına çıkmıştı. Takip eden yıllarda Jung, 1. Psikanaliz Kongresi'ne katıldı ve psikanaliz üzerine konferanslar vermek üzere Freud ile birlikte ABD'ye yolculuk etti. Freud, 1910 - 1920 yıllarında Psikanaliz Üzerine, Bir Paranoya Vakası Özyaşam Öyküsü Üzerine Psikoanalitik Gözlemler: Başkan Screber, Totem ve Tabu, Narsizmin İncelenmesine Giriş, Yas ve Melankoli adlı eserleri yayımladı. Amerikan sineması (Hollywood) Freud'u ve psikanalizi çok sevdi. Samuel Goldwyn 1924 sonbaharında Viyana'ya giderek Freud'u buldu. Tasarladığı şey, Hollywood'da "psikoanaliz çalışmalarını ticarileştirmesi ve beyazperdeye uygun bir öykü yazması" için yüz bin dolar önermekti. Freud bu teklifi reddetti. Ancak densiz ve çıkarcı Hollywood patronları psikanaliz konulu ya da "delilik" üzerine yazılan senaryolarla büyük paralar kazandılar. Sinema endüstrisinde su gibi akan paranın büyük bir miktarı, Freud'un cebine olmasa bile Freudcu ceplere aktı.

1923'te kendisine üst çene ve damak kanseri tanısı kondu. İzleyen yıllarda 33 kez ameliyat oldu. Sürekli protez takması gerektiğinden dolayı uzun yıllar konuşma ve yemek yeme sıkıntısı çekti. 1938'de Naziler'in Viyana'ya girmesiyle birlikte en küçük çocuğu Anna ile birlikte Avusturya'yı terk etmek zorunda kalarak Londra'ya yerleşti. Ölümüne dek tedavi ve çalışmalarına burada devam etti.

Freud, prensipleri gereği kişisel hiçbir özel belge, anı defteri, mektup bırakmamış, hepsini yakmıştır. Bu nedenle, Freud'a dair ilk ve en kapsamlı bilgiler ilk olarak yakın dostu İngiliz psikiyatr Ernest Jones'un 1953'te yayımlanan üç ciltlik Sigmund Freud'un Yaşamı ve Yapıtları adlı kitabıyla ortaya çıkarıldı.

Freud'un psikanalitik açıdan öne sürdüğü yıkımlar doğum, cinsellik, kastrasyon, Oidipus kompleksi, narsisizm, yas, ölüm dürtüsü gibi birçok biçim alacak ve çeşitli adlarla anılacaktır. Freud'un çalışmalarındaki başlangıç noktası ancak sansürlenmiş geçmişle yaşanabileceğidir; modern insanların kendi geçmişlerinin mağdurları oldukları kadar mimarları da olduğunu ileri sürerken "iyileşmek isteriz ama acı çekmeye bayılırız; hazzın kaynağı acının da kaynağıdır, eğer biri bizi tatmin edebiliyorsa hüsrana da uğratabilir" görüşünü vurgulamıştır. Rekabet ve hırs, kayıp ve sefaletle ayrılmaz bir biçimde bağlıdır. Hırsın nedenleri ve gerekçeleri çocukluğun felaketlerindedir. Modern birey hem çevresinden hem de arzularından gelen uyaranlara aşırı derecede maruz kalmıştır ve kendisinden ya da diğer insanlardan soyutlanmadan, kendisine ya da diğer insanlara yabancılaşmadan yalıtılmak için durmadan savaşmaktadır. Çocuk, yeni doğan kardeşini işgalci ve rakip olarak etiketler; yalnızca emzirilme dönemindeki bir bebek değil, annenin ilgisinin yoğunlaştığı bir nesnedir. Tahttan indirildiğini, elindekilerin çalındığını, haklarının zarar gördüğünü hisseder. Kardeşine nefret duyar, sadakatsiz anneye kin besler. Freud, kardeşine karşı gelişen bu tür duygularını (kayıplarını) iyileştirme yolu olarak "öğrenmeyi (eğitimi)" seçerken, babasının kendisi için söylediği "bu çocuk hiçbir zaman adam olmayacak" sözlerini "hırsına korkunç bir hakaret olarak" değerlendirmiştir.  Babasıyla ilgili düş kırıklığı onu "entelektüel bir baba" arayışına yönelttiği görülür; çevresindeki erkek dostlarında aradığı özellik "babasına benzememeleri" idi. İnsanlar çocuk sahibi olduklarında kendi çocukluklarını ve kendi anne babalarından gördüklerini ya da görmedikleri anne babalığı anımsarlar.

Freud'un tıp okuma kararındaki en etkili etmen "bilgi açlığı" idi; öğrenmeyi ve öğretmeyi, çoğu zaman yardım ve tedavi etmekten çok daha keyifli buluyordu. En çok sevdiği ilkesi ise zorunluluğu zevke dönüştürmekti. Freud'a göre, modern insanlar, yaradılış ve kültür yapıları nedeniyle ütopyacıdır; ne kadar çok acı çekerlerse çeksinler hep daha iyi bir geleceğe inanarak yaşarlar. Oysa, uygarlaşma süreci ne kadar olanak tanıyıcı olsa da her zaman baskıcıdır. Bireyin devlet için kabul edilemez parçalarını ve versiyonlarını seçip ayırır, bireyi kendine uyduramadığı yanlarıyla çaresiz ortada bırakır. Geçmişten geleceği kurtarmak mümkünse eğer, bunun nasıl bir gelecek olduğu bilinmez; modern insanlar kendi gelişimleriyle ilgili çelişik duyguları olan tek hayvandır, büyümeye can atarlar ancak büyümekten nefret de ederler.

Eserleri
 Zur Psychopathologie des Alltagslebens (Günlük Yaşamın Psikopatolojisi)
 Die Traumdeutung (Düşlerin Yorumu)
 Über Psychoanalyse (Psikanaliz Üzerine Beş Ders)
 Totem und Tabu (Totem ve Tabu)
 Zur Einführung des Narzissmus (Narsisizmin İncelenmesine Giriş)
 Unbehagen in der Kultur (Uygarlığın Huzursuzluğu)
 Jenseits des Lustprinzips Das Ich und das Es (Haz İlkesinin Ötesinde Ben ve İd)
 Der Mann Moses und die monotheistische Religion (Musa ve Tektanrıcılık)
 Cinsellik Kuramı Üzerine Üç Deneme, 1905
 Der Witz und seine Beziehung zum Unbewussten, Espiriler ve Bilinçdışı'yla İlişkisi, 1905
 Psychoanalytische Bemerkungen über einen autobiographisch beschriebenen Fall von Paranoia / Der Fall Daniel Paul Schreber, (Bir otobiyografik paranoya vakasında psikanalitik yorumlar/Dava Daniel Paul Schreber), 1910/11
 Psikanalizin Tarihçesi, 1914
 Psikanalize Giriş Dersleri, 1917
 Yaşamım ve Psikanaliz, 1925
 Tutukluk, Semtom ve Korku, 1926
 Bir Yanılsamanın Geleceği, 1927
 Kültür İçindeki Huzursuzluk, 1930
 Psikanaliz ve Uygulama
 Psikanaliz Üzerine
 Olgu öyküleri
 Histeri ile Mücadele
 Nevrozların Genel Kuramı

Hayat kronolojisi
 1856 6 Mayıs. Musevi bir ailenin çocuğu olarak Moravya'da Freiberg'de (bugün: Příbor) doğar.
 1860 Aile Viyana'ya yerleşir.
 1865 İlkokula girer.
 1873 Viyana Üniversitesine tıp öğrencisi olarak girer.
 1876-82 Viyana'da Fizyoloji Enstitüsünde Brücke'nin yanında çalışır.
 1877 İlk yayınlar: anatomi ve fizyoloji üzerine makaleler
 1881 Tıp doktoru olarak mezun olur
 1882 Martha Bernays ile nişanlanma
 1882-5 Viyana Genel Hastanesinde çalışma, beyin anatomisi üzerinde yoğunlaşma: pek çok yayın
 1884-7 Kokainin klinik kullanımı üzerine araştırmalar
 1885 Nöropataloji Privatdozent'i (üniversite hocası) olarak atanma
 1886 Martha Bernays'la evlenme. Viyana'da sinir hastalıkları üzerine özel muayenehane açış.
 1886-93 Viyana'da Kassowitz Enstitüsünde nöroloji üzerine, özellikle çocuklardaki beyin felçleri üzerine sürekli çalışma ve pek çok yayın
 1887 En büyük kızının doğumu (Mathilde)
 1887-1902 Berlin'deki Wilhelm Fliess'le arkadaşlık ve yazışma. Freud'dun, bu dönemde, ona yazdığı ve ölümünden sonra, 1950'de yayımlanan mektupları görüşlerinin gelişimine pek çok ışık tutmuştur.
 1887 Uygulamalarında hipnotik telkini kullanmaya başlar
 1888 (yak) Histerinin katartik sağaltımında hipnozu kullanarak, Breuer'i izlemeye başlar. Giderek hipnozu bırakır ve onun yerine serbest çağrışımı geçirir.
 1889 Telkin tekniğini incelemek üzere, Nancy'de Bernheim'ı ziyaret eder. En büyük oğlunun doğumu (Martin)
 1891 Afazi üzerine monografi.
 1892 En küçük oğlunun doğumu (Ernst).
 1893-8 Histeri, obsesyonlar ve anksiyete üzerine araştırma ve kısa makaleler.
 1895 Breuer ile birlikte, Histeri Üzerine Çalışmalar; olgu öyküleri ve Freud'un kendi tekniği betimlemesi.
 1893-6 Freud'la Breuer arasında giderek artan görüş ayrılığı. Freud, savunma ve bastırma kavramlarını ve nevrozun, ego ile libido arasında bir çatışmanın sonucu olduğunu getirir.
 1895 Bilimsel bir ruh bilim projesi: Freud'un Fliess'e mektupları arasında bulunur ve ilk kez 1950'de basılmıştır. Ruh bilimi nöroloji terimleri ile anlatmak için başarısız bir girişim ama Freud'un daha sonraki çoğu kuramının habercisidir.
 1896 Ruh çözümleme teriminin ortaya çıkışı. Babasının ölümü (80 yaşında).
 1897 Freud'un öz-çözümlemesi; yaralanma kuramının terk edilmesine ve çocuksu cinsellik ve Oediepus karmaşasının benimsenmesine yol açmıştır.
 1900 Düşlerin Yorumu. Son bölümünde, Freud'un zihinsel süreçler, bilinçdışı ve haz ilkesinin üstünlüğü üzerine tüm görüşleri ilk kez özetlenir.
 1901 Günlük Yaşamın Psikopatolojisi. Bu, düşler hakkındaki kitapla birlikte, Freud'un kuramlarının, yalnızca patolojik durumlara değil normal zihinsel yaşama da uygulandığını ortaya koyar.
 1902 Professor Extraordinarius atanır.
 1905 Cinsellik Kuramı Üzerine Üç Deneme: İnsanoğlunda, cinsel içgüdünün gelişiminin, bebeklikten erişkinliğe dek ilk kez izlenişi.
 1906 (yak) C.G. Jung ruh çözümlemeye katılır.
 1908 Ruhçözümleyicilerin ilk uluslararası toplantısı (Salzburg'da).
 1909 Freud ve Jung konferans vermek üzere ABD'ye çağrılırlar. Bir çocuğun ilk çözümlemesinin olgu öyküsü (küçük Hans beş yaşında) daha önce, erişkinlerin çözümlemesinden çıkarılmış olan sonuçların, özellikle de bebeklik cinselliği ile Oediepus ve iğdiş edilme karmaşasına ilişkin olanların desteklenmesi.
 1910 (yak) Narsisizm kuramının ilk ortaya çıkışı.
 1911-15 Ruh çözümleme tekniği üzerine makaleler.
 1911 Alfred Adler'in ayrılışı. Ruh çözümleme kuramlarının psikolojik bir olguya, Dr. Schreber'in öz yaşam öyküsüne uyarlanması.
 1912-13 Totem ve Tabu: Ruh çözümlemenin, antropolojik malzemeye uyarlanması.
 1914 Jung'un ayrılışı. Ruhçözümsel Devinimin Tarihi Üzerine. Adler ve jung hakkında polemik yapılan bir kesimi de içerir. Son büyük olgu öyküsünü, Kurt Adamı yazar. (1918'e dek yayınlanmamıştır).
 1915 Günümüze yalnızca beş tanesi gelmiş temel kuramsal sorularla ilgili on iki metapsikolojik makaleden oluşan dizi.
 1915-17 Giriş Konferansları: Freud'un görüşlerinin birinci Dünya Savaşı'na kadarki durumunun kapsamlı genel bir değerlendirmesi.
 1919 Narsisizm kuramının savaş nevrozlarına uygulanması. İkinci kızının ölümü.
 1920 Haz İlkesinin ötesinde: yineleme takıntısı ve ölüm içgüdüsü kuramının ilk kez açık olarak tanıtılması.
 1921 Grup Ruhbilimi. Egonun sistematik bir çözümsel incelenmesinin başlangıcı.
 1923 Ego ve İd. Bir id, bir ego ve bir de süperegoya bölünmesiyle aklın yapı ve işleyişinin büyük ölçüde düzeltilmiş tanımı. Kanser hastalığının ortaya çıkışı.
 1925 Kadınların cinsel gelişimi üzerine düzeltilmiş görüşler.
 1926 Ketvurmalar, Belirtiler ve Anksiyete. Anksiyete sorunu üzerine düzeltilmiş görüşler.
 1927 Bir yanılsamanın geleceği. Bir din tartışması: Freud'un geriye kalan yıllarının çoğunu adadığı bir dizi toplum bilimsel çalışmanın birincisi.
 1930 Uygarlık ve Hoşnutsuzlukları. Bu, Freud'un yıkıcı iç güdüler (ki ölüm iç güdüsünün bir görünümü sayılmıştır) üzerine ilk kapsamlı çalışmasını içerir. Freud, Frankfurt kenti tarafından Goethe ödülü ile ödüllendirilir.
 1933 Hitler Almanya'da güç kazanır. Freud'un kitapları Berlin'de halk önünde Naziler tarafından yakılır.
 1934-8 Musa ve Tek Tanrıcılık. Freud'un yaşarken yayımlanan son kitabı.
 1938 Hitler'in Avusturya'yı ilhakı. Freud, Londra'ya gitmek üzere Viyana'yı terk eder. Ruhçözümlemenin Bir Taslağı. Ruh çözümlemenin son, bitmemiş ama köklü bir tanımı.
 1939 23 Eylül, Londra'da ölümü.

Ayrıca bakınız
 Alfred Adler
 Anna Freud
 Erich Fromm
 Carl Gustav Jung
 Psikanaliz
 Psikoloji

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Sigmund Freud Müzesi ve Kütüphanesi
 Sigmund Freud; kadın düşmanı, homofobik, Nazi işbirlikçisi biri miydi? Michel Onfray anlatıyor

Yahudi bilim insanları
Yahudi psikologlar
1856 doğumlular
1939 yılında ölenler
Sigmund
20. yüzyıl Avusturyalı yazarları
Avusturyalı psikologlar
Avusturyalı ateistler
Avusturya Yahudileri
Yahudi asıllı Avusturyalılar
Viyana Üniversitesinde öğrenim görenler
Edward devri
Psikanalistler
Din filozofları
Londra'da ölenler
19. yüzyıl Avusturyalı yazarları
Avusturyalı nörologlar
Avusturya-Macaristan Yahudileri
Din eleştirmenleri
Ötanazi yoluyla ölenler
Royal Society'nin yabancı üyeleri
Psikiyatri tarihi
Yahudi ateistler
Yahudi hekimler

Sigmund Freud


Ali Canip Yöntem (1887 İstanbul - 26 Ekim 1967), Türk şair, yazar, edebiyat tarihi araştırmacısı ve siyasetçi.

Selanik Hukuk Mektebi mezunudur. İttihat ve Terakki Mektebi ve Ziraat Mekteb-i Âlisi Öğretmenliği, Çanakkale Sultânîsi Edebiyat ve Felsefe Öğretmenliği, İstanbul Gelenbevi Sultânîsi Öğretmenliği, Dâru'l-Muallimîni Âliye Öğretmenliği, Trabzon Sultânîsi Müdürlüğü, Giresun Maârif Müdürlüğü, Maârif Müfettişliği, Daru'l-Fünûn Edebiyat Şubesi Türk Edebiyat Tarihi Hocalığı, İstanbul Erkek Öğretmen Okulu, Kabataş Lisesi Öğretmenliği, İstanbul Kütüphaneleri Tasnif Heyeti Başkanlığı, Tarih Encümeni Üyeliği, Maârif Vekâleti Umûmî Müfettişliği, Bağçe, Kadın, Yeni Kalemler, Hayat
Mecmuası, Yeni Mecmua, Türkiyat Enstitüsü ve Yakın Tarihimiz Mecmuaları Yazarlığı, Türk Tarih Kurumu Üyeliği, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi 17. yy. Türk Edebiyatı Profesörlüğü, Yazarlık, TBMM IV. Dönem (Ara Seçim), V. ve VI. Dönem Ordu, IX. Dönem Bursa Milletvekilliği yapmıştır. Evli ve bir çocuk babasıdır.

Türk edebiyatının batılılaşma sürecindeki önemli edebiyat hareketlerine katılarak bu gelişmelerin de tanığı olmuş bir edebiyat adamıdır. Ömer Seyfettin ve Ziya Gökalp ile birlikte Yeni Lisan Hareketinin kurulmasına öncülük etmiş; Millî Edebiyat akımının teorisyenleri arasında yer almıştır. Şiirleri ve teorik yazılarıyla dilin sadeleşmesi, Türk şiirinin millileşmesi için çalışmıştır.

Hayatı

Ailesi ve gençliği
1887 yılına İstanbul'da dünyaya geldi. Babası Evkaf Nezareti Cihat Kalemi mensuplarından Halil Saip Bey, annesi Anapa müftüsü İslâm Efendi'nin kızı Hafize Nuriye Hanım'dır. Dedelerinin çoğu Kanlıcalı ve evkaf memurluklarında çalışmış kimselerdi.

İstanbul'da önce Üsküdar Gülfem Mektebi'nde, sonra Toptaşı Askeri Rüştiyesi'nde ve iki yıl da Selamsız'daki Fransız okulunda öğrenim gördü. Babasının Selanik'e sürgün edilmesi üzerine öğrenimine Selanik Mülkiye İdadisi'nde devam etti. Bu okulda Cudi Efendi'den aldığı Türkçe ve edebiyat dersleri edebiyata ilgi duymasını sağladı. Lise döneminde en çok okuduğu şair Muallim Naci idi. 1906'da idadinin son sınıfında iken imtihanla İstanbul Hukuk Mektebi'ne kaydoldu ancak daha sonra kaydını Selanik Hukuk Mektebi'ne aldırdı.

1908 yılında edebiyat dünyasına girdi; Bahçe, Aşiyan, Kadın mecmualarına şiirler ve makaleler yazmaya başladı. İstanbul'da kurulan Fecri Âti Topluluğu'nun daveti üzerine bu topluluğa katıldı ve Selanik muhabirliğini yaptı. 1910 yılından itibaren Hüsün ve Şiir mecmuasında şiirler, mensur şiirler ve başmakaleler neşretmeye başladı. Genç Kalemler dergisi adını alan dergide 1911'de başyazar oldu. Ömer Seyfettin ile birlikte Yeni Lisan adlı dil hareketinin ve Millî Edebiyat akımının kuruluşuna öncülük etti. Dönemin önemli edebiyatçılarından olan ve yeni lisan hareketine cephe alan Cenap Şahabettin'le ciddi bir tartışmaya girdi.

Selanik Hukuk Mektebi'nin son sınıfında okurken öğretmenliğe başladı; İttihâd ve Terakkî Mektebi ve Ziraat Mekteb-i Âlisi'nde dersler verdi. Balkan Savaşı'nın başlaması üzerine eğitimini yarıda bırakarak İstanbul'a döndü.

İstanbul'da Türk Yurdu dergisinde yazı hayatını devam ettirdi. Geçimini sağlamak için 1912'de öğretmenliğe başladı. 1912-1914 arasında Çanakkale Sultanisi edebiyat ve felsefe öğretmeni olarak görev yaptı. 1914'te İstanbul'da Gelenbevi Sultanisi'nde ve İstanbul Darülmuallimi'nde öğretmenlik yapmaya başladı.

Millî Mücadele yılları
I. Dünya Savaşı'dan sonra İstanbul'un işgali üzerine Anadolu'ya geçerek Millî Mücadele'ye katıldı. Millî Mücadele yıllarında Trabzon Sultânîsi müdürlüğü, Giresun Maârif Müdürlüğü yaptı. Giresun'da hastalanınca İstanbul'un kurtuluşundan sonra Mustafa Kemal'in "şahsi" emri ile İstanbul Maârif Umum Müfettişliği görevlerinde bulundu.

Millî mücadele sonrası
1924'te Maarif Umum Müfettişiği'nden ayrılarak Kabataş Erkek Lisesi ve İstanbul Erkek Muallim Mektebi'nde öğretmenliğe geçti. 1926'da, İstanbul Darülfünunu Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde Yahya Kemal'den boşalan kürsüde vekaleten edebiyat dersleri verdi. Lise edebiyat programlarının düzenlenmesi için çeşitli çalışmalara katıldı. Yazdığı "Edebiyat" adlı ders kitabı, uzun yıllar liselerde okutuldu.

İstanbul Kütüphaneleri Tasnif Heyeti Başkanlığı, Tarih Encümeni Üyeliği görevlerinde bulunan Ali Canip Bey, 1927'de tekrar Maârif Vekâleti Umûmî Müfettişliği ile görevlendirildi. Bu yıl içinde "Epope ve Edebî Nevilerle Mesleklere Dâir Ma'lûmât" adlı kitabı basıldı.

29 Ağustos 1928'de toplanan ve yeni Türk alfabesinin kabul edildiği "Dolmabahçe Kurultayı"'na katıldı. 1932'de Türk Dili Tetkik Cemiyeti'nin kurucuları arasında yer aldı. 1934'te cemiyetin merkez heyet üyesi oldu, büyük bir Türk lügatı hazırlama çalışmalarına katıldı.

Milletvekilliği
1934 ara seçiminde IV. dönem Ordu milletvekili olarak TBMM'ye girdi. V. ve VI. dönemlerde de Ordu milletvekili olarak seçildi. 1943 yılında mebusluktan ayrıldı ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde 18. Asır Türk Edebiyatı profesörü olarak atandı.

1950 seçimlerinde Demokrat Parti'den aday olarak yeniden meclise girdi; IX. dönem Bursa milletvekilliği yaptı.

Son yılları
1954 yılında milletvekilliğinden ayrıldı. Münzevi bir emeklilik hayatı yaşadı. 26 Ekim 1967'de felç geçirerek hayatını kaybetti. Sahray-ı Cedid Mezarlığı'na defnedildi.

Edebî hayatı
Edebiyata şiirle başlayan Ali Canip Bey, hece ölçüsüyle ve yalın bir dille yazdığı şiirlerini 1917-1918'de Yeni Mecmua'da yayımladı. Tek şiir kitabı Geçtiğim Yol (1918) adını taşır.

Şiirleriyle olduğu kadar Genç Kalemler dergisindeki teorik ve polemik yazıları ile Millî Edebiyat'a hizmet etti. Bir süre sonra şiiri bıraksa da teorik yazılarını ömrünün sonuna kadar sürdürdü. Bağçe, Kadın, Yeni Kalemler, Hayat, Mecmuası, Yeni Mecmua, Türkiyat Enstitüsü ve Yakın Tarihimiz mecmuaları eserlerini yayımladığı yerlerdendir . Makalelerini Millî Edebiyat Meselesi ve Cenap Beyle Münakaşalarım (1918) adlı kitapta toplamıştır.

Epope (1927, 1963) ile Ömer Seyfettin; Hayatı ve Eserleri (1935), diğer önemli iki kitabıdır.

Dış bağlantılar
 Hakan Sazyek, Ali Canib (Yöntem)'in Şiirleri-I, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, Cilt 35, Sayı 1
 Rıza Filizok, Ali Canip Yöntem'in Kronolojik Bibliyografyası

Kaynakça

1887 doğumlular
1967 yılında ölenler
İstanbul doğumlu yazarlar
20. yüzyıl Türk yazarları
Türk öğretmenler
TBMM 4. dönem Ordu milletvekilleri
TBMM 5. dönem Ordu milletvekilleri
TBMM 6. dönem Ordu milletvekilleri
TBMM 9. dönem Bursa milletvekilleri
Resim aranan siyasetçiler
Sahrayıcedid Mezarlığı'na defnedilenler
Resim aranan yazarlar
Demokrat Parti (1946) mensubu siyasetçiler
20. yüzyıl Türk siyasetçileri
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde öğrenim görenler

Ali Canip Yöntem


An Notylia brenesii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Notylia brenesii in nahilalakip ha genus nga Notylia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Notylia

Notylia brenesii


El chipe cabecigrís filadélfico o reinita plañidera (Geothlypis philadelphia) es una especie de ave paseriforme de la familia de los parúlidos que anida en América del Norte e invierna en América Central y norte de Sudamérica.

Descripción
Esta ave, de entre 12 y 13 cm de longitud en su edad adulta, presenta ligero dimorfismo sexual en el plumaje. El macho tiene la cabeza y el pecho de color gris, con manchas negras en la garganta el pecho y los lores. El resto de las partes ventrales es amarillo y las partes dorsales son pardas oliváceas.

La hembra es parecida al macho. Sin embargo, la cabeza, aunque gris, resulta más pálida que en el macho, y no presenta manchas negras. La garganta es aún más deslavada, llegando a ser incluso blancuzca o a tener ciertos matices amarillentos.

Los individuos juveniles muestran una tonalidad tendiente al pardo en cabeza y pecho, la garganta muy pálida y la corona y la nuca oliváceas.

Resulta parecida a otras especies de su género que presentan cabeza gris: O. agilis y G. tolmiei.

Hábitat y distribución
Habita en el interior de bosques húmedos, frecuentemente con abundantes arbustos. Busca su alimento en el suelo, generalmente de manera silenciosa.

Su área de distribución abarca, en época reproductiva, el norte de América del Norte, sobrelapándose en gran medida con la del chipe cabecigrís ojianillado (G. agilis). Se distribuye en Canadá desde el norte de Alberta hasta Terranova, y en el noreste de los Estados Unidos (Grandes Lagos y Nueva Inglaterra).

Su área de invernada comprende desde el sur de Nicaragua hasta el norte de Ecuador y noroeste de Venezuela.

Referencias

 Peterson, Roger Tory, y Edward L. Chalif. 2008. Aves de México. Guía de campo. Editorial Diana, México. ISBN 9789681332075
 Sada, A.M.; Phillips, R., y Ramos, M.A. 1984. Nombres en castellano para las aves mexicanas. Publicación de Divulgación No. 17. Instituto Nacional de Investigaciones sobre Recursos Bióticos. México. Citado por Peterson y Chalif (2008).
 Howell, Steve N.G., y Sophie Webb. 2007. A guide to the birds of Mexico and northern Central America. Oxford University Press, Estados Unidos. ISBN 9780198540120

Enlaces externos

philadelphia
Aves de América
Animales descritos en 1810

Geothlypis philadelphia


නාදුගල මාතර තිහගොඩ ප්‍රාදේශීය සභාවට අයත් ගම්මානයකි.

 ගලකට තට්ටු කරන විට ඇතිවන ශබ්දය නිසා මෙම නම සෑදී ඇත, එබැවින් එය නාදුගල ලෙස හැඳින්වේ.
 ඒ ගම අසලින් නිල්වලා ගඟ ගලා යයි.
 ප්‍රදේශය සඳහා ජල සම්පාදන මණ්ඩලය මෙහි පිහිටා ඇත.
 එය මාතර දිස්ත්‍රික්කයේ සිට කිලෝමීටර 5ක් පමණ දුරින් පිහිටා ඇත.
 නාදුගල විද්‍යාලය (පාසල) එහි පිහිටා ඇත.
 නාදුගල පෞද්ගලික වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානය, ඇඟලුම්, ප්‍ර්‍ර්‍ර්‍රධාන පෙලේ ඇඹරුම්හලක් (Freelon Sri Lanka) වැනි ව්‍යාපාරික ස්ථාන කිහිපයක් ඇත.

නාදුගල


Sarajevska rezolucija bila je jedna od Muslimanskih rezolucija, koju je tijekom Drugog svjetskog rata u Sarajevu usvojila skupština El-Hidaje. Ovom rezolucijom konstatira se teška situacija u kojoj su se našli Bošnjaci a za koju se navodi da je posljedica smišljene politike ustaša da izazovu sukobe pravoslavaca i muslimana, javno se osuđuju zločini pojedinih Bošnjaka nad Srbima, konstatira obespravljenost muslimana koju sprovodi ustaški režim i zahtjeva uspostavljanje reda i mira, kažnjavanje odgovornih za zločine i pružanje pomoći žrtvama. Jedan od razloga donošenja rezolucije bili su i masakri četničkih odreda Jugoslavenske vojske u otadžbini nad bošnjačkim civilima u istočnoj Bosni.

Rezolucija
Tijekom Drugog svjetskog rata teritorija Bosne i Hercegovine pripala je Nezavisnoj Državi Hrvatskoj čije je osnivanje, uz podršku nacističke Njemačke, proglasio Slavko Kvaternik 10. travnja 1941. godine. U Nezavisnoj Državi Hrvatskoj ubrzo je po njenom osnivanju započeti zločini nad Srbima, Židovima i Romima. U cilju sprovođenja politike, stvoren je veliki broj koncentracionih logora. Dio bošnjačkog stanovništva svrstao se uz ustaše i učestvovao u vršenju genocida. Pored toga, smišljenim aktivnostima kao što su korištenje muslimanskih odjevnih predmeta tokom vršenja zločina nad Srbima i namjernim glasnim oslovljavanjem muslimanskim imenima ustaše su izazivale sukobe između Srba i Bošnjaka. Ovakvi događaji uticali su na to da muslimani iz Bosne i Hercegovine usvoje čitav niz rezolucija koje su donosili u Zenici, Prijedoru, Mostaru, Banjoj Luci, Tuzli, Bijeljini i Trebinju.

Veliki broj Bošnjaka, građana Sarajeva okupio se 12. listopada 1941. godine i na tom skupu usvojio i potpisao rezoluciju čiji je sadržaj sličan sadržaju Sarajevske rezolucije koju je skupština udruženja ilmije "El-Hidaje" usvojila 14. kolovoza 1941. godine. Inicijatori i idejni tvorci ove rezolucije bili su Mehmed ef. Handžić i Kasim ef. Dobrača.

Tekst rezolucije sastoji se od tri tačke u kojima se iznose konstatacije i stavovi potpisnika rezolucije povodom aktualne situacije u kojoj se nalaze muslimani Bosne i Hercegovine:
 Prva točka rezolucije konstatuje teško stanje u kojem su se našli muslimani Bosne i Hercegovine zbog smišljene politike izazivanja međunacionalnih sukoba i nepromišljenih napada uzbunjenih pravoslavaca na muslimane;
 Druga točka rezolucije odriče odgovornost svih muslimana za zločine koje su pojedini muslimani počinili nad pravoslavcima. Također, u drugoj tački rezolucije osuđuju se muslimani koji su činili nasilje i iznosi se stavi da je takvo nasilje rezultat djelovanja "neodgovornih elemenata i neodgojenih pojedinaca" i odbija se prihvatanje da "ljaga" zbog zločina padne na sve muslimane. Konstatuje se da su u cilju izazivanja mržnje između pravoslavaca i muslimana organizatori zločina nad pravoslavcima oblačili fes nemuslimanima koji su se tijekom vršenja zločina međusobno oslovljavali muslimanskim imenima.
 Treća točka rezolucije konstatuje pojavu netrpeljivosti katolika prema muslimanima koji su pretvoreni u građane drugog reda.

Poslije konstatacija i stavova iznijetih u tri točke rezolucije u posebnom dijelu rezolucije je spisak od sedam zahtjeva upućen odgovornim "čimbenicima" i muslimanskim vjerskim i političkim predstavnicima. Ovim zahtjevima se traži uspostavljanje sigurnosti života i imovine svih građana, sprečavanje izazivanja međunacionalnih sukoba, suđenje odgovornima za zločine i pomoć žrtvama dotadašnjih sukoba.

Rezoluciju je potpisalo 108 muslimana koji su funkcioneri i članovi raznih vjerskih udruga, profesora, sudija, zaposlenih u državnoj upravi, trgovaca, zemljoposjednika, studenata itd. Rezolucija je službeno predata ministru Nezavisne Države Hrvatske Jozi Dumandžiću prilikom njegove posjete Sarajevu. Dumandžić je neuspješno pokušao prisiliti potpisnike da opozovu rezoluciju.  U tom naumu nije uspio ni Džafer-beg Kulenović. Potpisnicima je izravno prijetio i Jure Francetić, ustaški pukovnik zadužen za upravljanje Bosnom i Hercegovinom, slanjem u jedne od koncentracionih logora.

Neki konzervativni predstavnici muslimana u Bosni i Hercegovini nisu vjerovali da će rezolucije imati efekta na ustaški režim, pa su odustali od nada da će iste zaštiti njihove interese. U kolovozu 1942. godine osnovali su Odbor narodnog spasa i slali Hitleru peticiju tražeći zasebnu regiju za Bosnu koja bi bila pod izravnom upravom Njemačke. Neke od zahtjeva pravdali su rasnim argumentima.

Posljedice
Inicijatore i organizatore potpisivanja Sarajevske rezolucije komunističke vlasti su poslije Drugog svjetskog rata proglasile narodnim izdajnicima. Tadašnjeg predsjednika El-Hidaje, Kasima ef. Dobraču je po završetku Drugog svjetskog 26. rujna 1947. godine kazneno vijeće okružnog suda u Sarajevu osudilo na 15 godina zatvora. Povodom poboljšanja odnosa Jugoslavije i Egipta, nekoliko Bošnjaka pušteno je iz zatvora prije isteka kazne, na uslovnu slobodu. Među njima bio je i Kasim ef. Dobrača koji je poslije deset godina pušten na uslovnu slobodu, a umro je 3. studenog 1979. godine, dva mjeseca poslije objavljivanja feljtona Parergon, autora Derviša Sušića u sarajevskom dnevnom listu Oslobođenje, a u kojem je Dobrača napadan kao pripadnik Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini koja je ovim feljtonom predstavljena kao profašistička organizacija koja je surađivala s Hitlerom.

Izvori

Vanjske povezice
 Tekst Sarajevske rezolucije, objavljen na stranici Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini

Bosna i Hercegovina u Drugom svjetskom ratu

Sarajevska rezolucija


Karim Benzema er franskur knattspyrnumaður af alsírskum uppruna sem spilar fyrir sádíska liðið Al-Ittihad. Honum er lýst sem sterkum framherja sem hefur mikla getu til að ljúka færum inni í vítateig. Benzema hóf ferilinn í heimaborg sinni Lyon. Tímabilið 2007-2008 var hann orðinn fastamaður og skoraði yfir 30 mörk þegar Olympique Lyonnaise vann sinn 7. titil í röð.

Benzema vakti áhuga Real Madrid og hefur verið hjá liðinu frá 2009. Hann hefur unnið deildina fjórum sinnum (2011–12, 2016–17, 2019–20 og 2021-2022), Copa del Rey tvisvar 2010–11, 2013–14 og Meistaradeild Evrópu fimm sinnum mað félaginu (2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18 og 2021-2022). Hann hefur skorað tæplega 500 mörk í öllum keppnum og er 3. markahæsti og 6. leikjahæsti í Meistaradeild Evrópu og í 5. sæti yfir markahæstu menn í La Liga. Í byrjun 2022 skoraði Benzema sitt 300. mark fyrir Real Madrid og síðar á árinu varð hann annar markahæsti leikmaður félagsins þegar hann tók fram úr Raúl. Hann vann Ballon d'Or það ár.

Eftir 14 ár hjá Real fór Benzema til Al-Ittihad í Sádi-Arabíu.

Eftir margra ára hlé frá landsliði Frakklands var Benzema valinn í hópinn fyrir EM 2021.
Hann hætti með landsliðinu 2022.

Í október 2021, í réttarhöldunum í Mathieu Valbuena-kynlífsmyndbandsmálinu, var Benzema dæmdur í tíu mánaða skilorðsbundinn fangelsisdóm og gert að greiða 75.000 evra sekt.

Franskir knattspyrnumenn
Fólk fætt árið 1987
Verðlaunahafar Gullknattarins

Karim Benzema


La padaek , parfois appelée padek, ou sauce de poisson lao () (), similaire au pla ra en Thaïlande (), est une sauce de poisson non filtrée

Description
Il est plus épais (entre la sauce et la pâte) et plus assaisonné que les sauces de poisson que l'on trouve en Thaïlande et au Viêt Nam, et contient souvent des morceaux de poisson.

Certains lui trouvent un goût comparable à celui de fromages comme l'Époisses.

Fermentation

La fermentation est longue (entre un an et cinq ans).

Composition
Contrairement à d'autres sauces de poisson de l'Asie du Sud-Est, le padaek est fabriqué à partir de poissons d'eau douce, en raison de l'enclavement de l'ancien royaume de Lan Xang.

Ingrédients : sel, son de riz
Ingrédients facultatifs : galanga

Utilisation
Le padaek est utilisé dans de nombreux plats, notamment le tam maak hoong, une salade de papaye verte épicée.

Galerie

Liens externes
 Recette

Articles connexes
 Cuisine laotienne

Références

Sauce au poisson
Condiment de la cuisine laotienne

Padaek


Kim Heiselberg (født 21. september 1977 i Tarm) er en dansk svineproducent og tidligere fodboldspiller (midtbanespiller).

Heiselberg blev i 1997, som 18-årig, solgt fra Esbjerg fB til den engelske storklub Sunderland A.F.C. for en overgangssum på 125.000 GBP eller 1,5 millioner DKK, men spilletiden udeblev. Han endte hos Swindon Town, under ledelse af Colin Todd. Fem år efter han rejste til England, indstillede han fodboldkarrieren på eliteniveau. Han nåede som aktiv fodboldspiller 26 kampe for Esbjerg fBs førstehold og 34 ungdomslandskampe for Danmark, hvor han var med til at spille U16-EM-finale 1994, mens Premier League-debuten udeblev.

Heiselberg vendte efter fodboldkarrieren hjem til Danmark og barndommens rammer på landet, hvor han startede en karriere som svinebonde. Han overtog siden forældrenes Hedegaard i Lyne ved byen Tarm, hvor han 2019 havde 10 ansatte, 1.800 søer og årligt sælger 60.000 grise til eksport.
Heiselberg tiltrådte formandsposten i Danske Svineproducenter 2019 efter at siddet et år i bestyrelsen.

Kim Heiselberg er gift med Lene Heiselberg som er sportslig koordinator hos fodboldklubben FC Midtjylland.

Kilde
 Fodboldtalent nåede helt til Premier League: Nu passer Kim grise - DR
 Kim Heiselbergs spillerprofil i DBU's Landsholdsdatabase

Eksterne henvisninger

Landmænd fra Danmark
Fodboldspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Esbjerg fB
Fodboldspillere fra Sunderland A.F.C.
Fodboldspillere fra Swindon Town F.C.
Personer fra Tarm (by)

Kim Heiselberg


Diffusion-vægtet magnetisk resonansbillededannelse (DWI eller DW-MRI) er en billededannelsesteknik der bruger diffusionen af vandmolekyler til at generere kontrast i MR-billeder. Det giver mulighed for kortlægning af molekylernes diffusionsproces, hovedsageligt vand, i biologisk væv, in vivo og ikke-invasivt. Molekylær diffusion i væv er ikke frit, men reflekterer interaktioner med mange forhindringer, såsom makromolekyler, fibre, og membraner. Diffusionsmønstre for vandmolekyler kan derfor afsløre mikroskopiske detaljer omkring vævsarkitekturen, enten i normal eller i sygdomsramt tilstand. En speciel form for DWI, diffusion tensor imaging (DTI) er blevet brugt meget til at kortlægge hvid substans traktografi i hjernen.

Referencer

MRI


علاء عبد العظيم، شخصية خيالية، بطل سلسلة سفاري التي كتبها د.أحمد خالد توفيق رحمه الله، و قد ولد أدبيا مع ظهور السلسلة إلى النور في عام 1996.وهو طبيب مصري شاب، يعمل في الكاميرون ومتزوج من الطبيبة الكندية برنادت زميلته و طبيبة الأطفال  في وحدة سفاري هناك.

نشأة البطل
من بين كل كتابات د.أحمد خالد توفيق، فإن د.علاء عبد العظيم أقرب الشخصيات إلى البطل الذي تعارف عليه القراء، بعيدا عن نماذج نقيض البطل مثل الكهل رفعت، والفتاة الضعيفة عبير.
نشأ د.علاء عبد العظيم في مصر وكثيرا ما اشار إلى والدته الحاجّة  التي تنتظره هناك بعد ان هاجر متوجها إلى الكاميرون، حيث يعمل في وحدة سفاري هناك، وهذه الوحدة منظمة طبية شبيهة بمنظمات أطباء بلا حدود.
مفردات عالم د.علاء عبد العظيم هي الطب والسحر والغابة.أما الأشخاص فهم برنادت الطبيبة الرقيقة التي صارت هي مدام عبد العظيم، وآرثر شيلبي  طبيب الأمراض الحارة المتبختر، وبارتلييه رئيس الوحدة طيب القلب، إضافة إلى أبراهام ليفي وهو يهودي إسرائيلي بينه وبين عبد العظيم عداوة دائمة وبودرجا المترجم الدائم وآخرون.

يذكر أن د.أحمد خالد توفيق قال في (مقالات لماضة وبص) أنه يستلهم شخصية الكاتب والفنان شريف عرفة وهو يكتب عن علاء، فقال: «صرت عاجزا عن أن أتخيل بطل قصصي (علاء عبد العظيم) إلا في صورة شريف»

علاء عبد العظيم والمغامرات الخاصة
قامت المؤسسة قبل الأعداد الخاصة بنشر رواية لعلاء عبد العظيم بعنوان (ثلاثة) وذلك في (كتاب الصيف - أشباح ولكن) لنبيل فاروق وأحمد خالد توفيق وآخرون، وجمعت الأبطال الثلاثة لأحمد خالد توفيق في نفس القصة.

أما سلسلة الأعداد الخاصة لمغامرات علاء عبد العظيم فصدرت منها الأولى بعنوان .P.C.R، وهذا الكتاب هو العدد السادس من سلسلة الأعداد الخاصة لأحمد خالد توفيق. ثم نشرت المؤسسة عدد خاص بمناسبة مرور 30 سنة على روايات مصرية وكان بعنوان 30، وكذلك أيضا جمع الأبطال الثلاثة لأحمد خالد توفيق في نفس الرواية.

المصادر

أطباء مصريون خياليون
شخصيات سلسلة سافاري

علاء عبد العظيم


LEspagne est l'un des quarante pays participants du Concours Eurovision de la chanson 2022, qui se déroule à Turin en Italie. Le pays est représenté par la chanteuse Chanel, sélectionnée par le diffuseur espagnol RTVE, et sa chanson  , sélectionnée lors de l'émission Festival de Benidorm 2022. Le pays se classe  avec  lors de la finale.

Sélection

Le diffuseur espagnol RTVE annonce sa participation à l'Eurovision 2022 le . Le , le diffuseur annonce le retour du Festival de Benidorm 2022 pour sélectionner l'artiste et la chanson.

Format
Le Benidorm Fest composé de deux demi finales diffusées les  et , et d'une finale diffusée le samedi . Quatorze chansons y participent; la chanson gagnante sera déterminée par une combinaison de votes d'un jury (à 50 %), du public (à 25 %) et d'un panel représentatif de la population espagnole (également à 25 %).

Participants
Quatorze artistes étaient à l'origine supposés participer au Benidorm Fest. Cependant, il est annoncé le  que la candidate Luna Ki se retirait de la compétition, à la fois pour des raisons personnelles et car l'utilisation d'Auto-Tune lui était interdit par le règlement de l'Eurovision.

Shows

Demi-finale 1
Du fait du retrait de la candidature de Luna Ki, six chansons (au lieu de sept) participent à cette demi-finale.

Demi-finale 2

Finale
La finale a eu lieu le samedi .

C'est ainsi Chanel qui, grâce à sa victoire, représentera l'Espagne au Concours Eurovision de la chanson 2022, à Turin en Italie.

À l'Eurovision
En tant que membre du Big Five, l'Espagne est qualifiée d'office pour la finale du . Le pays finit troisième derrière l'Ukraine et le Royaume-Uni, recevant au total , dont 231 de la part des jurys et 228 de la part du télévote. L'Espagne finit troisième des jurys derrière le Royaume-Uni et la Suède et troisième du télévote derrière l'Ukraine et la Moldavie.

Notes et références

Notes

Références

Espagne au Concours Eurovision de la chanson
Espagne
Concours Eurovision de la chanson


Maurice Ponga (* 5. Juni 1947 in Kouaoua, Neukaledonien) ist ein französischer Politiker von Les Républicains.

Leben
Von 1995 bis 2009 war Ponga Abgeordneter im Parlament von Neukaledonien. In der Regierung von Harold Martin war er Minister für Jugend und Sport in Neukaledonien.  Seit 2009 ist Ponga Abgeordneter im Europäischen Parlament. Ponga ist Gegner der Unabhängigkeitsbewegung in Neukaledonien, die sich von Frankreich lösen will.

Weblinks

Mitglied des Europäischen Parlaments für Frankreich
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (20. Jahrhundert)
Politik (Neukaledonien)
Franzose
Geboren 1947
Mann

Maurice Ponga


ලෝකඩ යුගය- යුරෝපය

මධ්‍යම යුරෝපය

	මධ්‍යයම යුරෝපය තුල ලෝකඩ යුගය පැවතියේ ක්‍රිපූ (1800-1600) කාලසීමාවේදීය. මීට සාක්ෂි ලෙස එම කාලයේදී ඉදිකෙරුණු සොහොන්කොත් වලින් ලෝකඩ භාණ්ඩ හමුවී ඇත.

උතුරු යුරෝපය

	උතුරු යුරෝපයේ ජර්මනිය, ඩෙන්මාර්කය, ස්විඩනය හා රෝමය වැනි රටවලින් එකල ලෝකඩ වලින් නිමැවුනු කලාත්මක නිර්මාණ සොයාගෙන ඇත.  සමහර භාෂා විශාරදයින් පවසන ආකාරයට ඡරදඑද- ෂබාද ෑමරදචැ්බ භාෂාව ක්‍රි.ව 2000 දී මෙම ප්‍රදේශවල භාවිතයට පැමිණ ඇති අතර පසුකාලීනව වර්තමාන ජර්මානු භාෂාවල විකාශනය පිණිස ද ඉවහල් වී ඇත.

ලෝකඩ යුගය- යුරෝපය


O beija-flor-de-barriga-nívea (Saucerottia edward), é uma espécie de beija-flor da família Trochilidae. Às vezes é conhecido pelo nome de colibri-de-edward em Portugal.

Pode ser encontrada na Costa Rica, Panamá e no extremo noroeste da Colômbia.

Taxonomia
Esta espécie foi anteriormente colocada no gênero Amazilia. Um estudo filogenético molecular publicado em 2014 descobriu que o gênero Amazilia era polifilético. Na classificação revisada para criar gêneros monofiléticos, o beija-flor-de-barriga-nevada foi transferido para o gênero ressuscitado Saucerottia.

Descrição
Um pequeno beija-flor, a barriga nevada mede apenas  . A cabeça e a parte superior do tórax são verde metálico. A parte inferior do peito e da barriga são de um branco puro. O dorso e a garupa são de cobre metálico. A cauda é geralmente acobreada na população oriental e azul-negra na população ocidental.

Habitat
Os seus habitats naturais são: floresta subtropical ou tropical húmida de baixa altitude, floresta subtropical ou tropical húmida de montanha e floresta secundária altamente degradada.

Aves descritas em 1846
Aves do Panamá
Aves da Costa Rica
Espécies pouco preocupantes

Beija-flor-de-barriga-nívea


Pinhead Records ist ein Musiklabel aus Rosario, Argentinien. Das Label besteht seit 1990 und hat sich auf Metal, Punk und Hardcore-Punk spezialisiert. Das Label ist auch als Konzertagentur tätig, welches Konzerte in ganz Südamerika arrangiert. Außerdem vertreibt Pinhead Records Merchandising-Artikel und CDs von bekannten Bands wie Earth Crisis, Agnostic Front, Millencolin und No Fun At All in Argentinien.

Das Label hat Kontakte zu Epitaph Records und Burning Heart Records geknüpft, sodass Veröffentlichungen des Labels auch außerhalb Südamerikas vertrieben werden. Pinhead Records ist ein reines Independent-Label.

Resistance Tour
Seit 2007 organisiert Pinhead Records gemeinsam mit Gonna Go die Resistance Tour, ein Musikfestival. Bands und Musiker verschiedener Genres nehmen an diesem Festival teil. Seit 2007 wächst das Interesse an der Resistance Tour innerhalb Argentiniens. Größeres Interesse erfährt die Resistance Tour auch in den Nachbarstaaten des Landes. Am 14. Februar 2010 spielten Die Toten Hosen auf der Resistance Tour in San Roque. Auch traten bereits Attaque 77 dort auf.

Bands

Weblinks
 Offizielle Website (spanisch)
 Resistance Tour (spanisch)

Einzelnachweise

Argentinisches Musiklabel
Independent-Label
Rock-Label
Punk-Label
Metal-Label
Musik (Argentinien)
Rosario (Santa Fe)

Pinhead Records


Masacrul de la Pădurea Olănești (cunoscut și ca Masacrul de pe Nistru) a avut loc la 23 februarie 1932, unde aproximativ 40 de români transnistreni au fost uciși de către trupele sovietice când încercau să treacă granița din URSS în România.

Context
Un genocid antiromânesc foarte puțin cunoscut a avut loc încă înaintea ocupării Basarabiei în 1940, contra românilor de la est de Nistru. Despre dimensiunea crimelor există doar informații fragmentare și incomplete.

Românii transnistreni erau arestați, torturați, persecutați, executați, sau deportați în lagărele Siberiei.La început zeci, apoi sute dintre aceștia își lăsau tot ce aveau și încercau să treacă apa Nistrului în România. De atunci, și mai ales de la declanșarea foametei din Ucraina, exodul a luat amploare. Autoritățile sovietice, pentru a opri această fugă generalizată, detașează în Republica Autonomă Moldovenească Sovietică agenți GPU și trupe speciale pentru a zăvorî frontiera.Detașamentele de grăniceri sunt întărite în așa fel încât nimic să nu mai poată trece. Totuși, românii, dar și ruși sau ucraineni, încearcă și uneori reușesc imposibilul, în special în nopțile geroase de iarnă, când  traversarea se putea face pe gheață. Victimele erau nenumărate, grănicerii sovietici folosind mitralierele pentru a-i opri.

Datorită acestor treceri și faptului că refugiații nu aveau nimic și nici posibilități de întreținere, se organizează "Comitetul pentru ajutorarea refugiaților moldoveni de dincolo de Nistru" condus de Pantelimon Halippa, care preia donațiile pentru refugiați și se ocupă de cazarea, hrana, îmbrăcarea lor, face eforturi pentru găsirea rudelor, caută locuri de muncă pentru adulți și se ocupă cu școlarizarea copiilor refugiați.Între timp, numărul refugiaților se mărea din ce în ce mai mult, dar și ale victimelor, iar poveștile supraviețuitorilor sunt cutremurătoare: foamea, frigul, amenințările deportărilor și comportamentul bestial al autorităților i-a făcut să riște ce le-a mai rămas, viața, în încercarea de a trece Nistrul în România.

Desfășurarea masacrului

Pe 23 februarie 1932, la ora douăsprezece noaptea, în dreptul localității Olănești, de pe țărmul sovietic al Nistrului unde era o pădure, se aude o canonadă de mitraliere și zgomote de grenadă. Bombardamentul durează circa 20 minute, după care se oprește de tot. Nu după mult timp pe malul românesc apare un grup de douăzeci de refugiați moldoveni îngroziți, supraviețuitorii masacrului, cu privirile dezorientate, 8 dintre ei fiind răniți de gloanțe.

Tremurând de spaimă, supraviețuitorii masacrului au povestit că au fost mai bine de șaizeci de români care au pornit spre malul Nistrului prin pădurea Olănești, dar au fost surprinși de grănicerii sovietici și agenții GPU care au deschis focul către grup fără . Mai bine de patruzeci de români transnistreni din grupul lor au murit.Nimeni nu era înarmat, dar la ieșirea din pădurea de lângă Purcari, cerul s-a luminat de rachetele sovietice și s-a dezlănțuit măcelul.Prinși în focul mitralierelor care secerau vieți omenești, supraviețuitorii au luat-o la fugă, urmăriți de o unitate GPU care trăgea continuu după ei, fără să le pese de țipetele victimelor, printre care erau femei și copii.

Urmări

În ședința de la 26 februarie 1932, din Parlamentul României, s-a discutat despre masacru, dar măsuri concrete nu s-au putut lua, din moment ce sovieticii tratau toate aceste acuze drept propagandă capitalistă.

Dar masacrul din Pădurea Olănești va fi complet uitat din cauza atrocităților comise românilor de către sovietici după cedarea Basarabiei și Bucovinei de Nord la 26 iunie 1940. Tragedia basarabenilor și bucovinenilor, mult mai apropiată și mai mediatizată, a făcut uitată tragedia românilor transnistreni.

Vezi și

Masacrul de la Fântâna Albă

Bibliografie

N. P. Smochină, Moldova Nouă, Revistă de studii și cercetări transnistrene, an VI, 1941
Ștefan Ciobanu, Unirea Basarbiei, Editura Alfa, Iași, 2001
Pantelimon Halipa, Anatolie Moraru – Testament pentru urmași, Editura Hyperion, Chișinău, 1991
Vasile Harea, Basarabia pe drumul unirii, editura Eminescu, 1995
Alexandru Boldur, Imperialismul sovietic și România, Editura Militară, București, 2000
Alexandru Boldur, Istoria Basarabiei, ediția a doua, Editura Victor Frunză, București, 1992
"Exodul dramatic al transnistrenilor în Romania"
"Masacrul de pe Nistru (23 februarie 1932)" 22 februarie 2018

Masacre antiromânești
1932 în Europa

Masacrul de la Pădurea Olănești


جامعة الزيتونة هي جامعة حكومية قديمة في تونس العاصمة وأقدم جامعة في العالم الإسلامي والعالم بحسب اكسفورد، انتظمت دروسها منذ 737 م (120هـ)، وأدت دوراً في نشر الثقافة العربية الإسلامية واللغات والهندسة في العالم الاسلامي.

تأسست الجامعة في البداية في جامع الزيتونة الذي بني في نهاية القرن السابع أو أوائل القرن الثامن وتطور ليصبح مركزًا تعليميًا إسلاميًا رئيسيًا في شمال إفريقيا. ويتكون من المعهد العالي للاهوت والمعهد العالي للحضارة الإسلامية بتونس ومؤسسة بحثية هي مركز الدراسات الإسلامية بالقيروان.

جامعة الزيتونة التاريخية
من أبرز رموز الزيتونة الشيخ الطاهر بن عاشور، والطاهر الحداد، وابن خلدون، وقد اشتهرت الجامعة الزيتونية في العهد الحفصي بالفقيه المفسّر والمحدّث محمد بن عرفة ثم من أعلام الحركة الإصلاحية سالم بوحاجب ومحمد النخلي ومحمد الطاهر بن عاشور صاحب تفسير التحرير والتنوير، ومحمد الخضر حسين شيخ جامع الأزهر ومحمد العزيز جعيط والمصلح الزعيم عبد العزيز الثعالبي وشاعر تونس أبو القاسم الشابي صاحب (ديوان أغاني الحياة) والطاهر الحداد صاحب كتاب (امرأتنا في الشريعة والمجتمع) والقاضي محمد بن عمار وغيرهم كثير من النخب التونسية والمغاربية والعربية.

تجاوز إشعاع جامعة الزيتونة حدود تونس ليصل إلى سائر الأقطار الإسلامية ولعلّ المفكر العربي الكبير شكيب ارسلان يوجز دور الزيتونة عندما اعتبره إلى جانب الأزهر والأموي والقرويين أكبر حصن للغة العربية والشريعة الإسلامية في القرون الأخيرة.

المعاهد الزيتونية الإعدادية والثانوية كانت حتى بداية الستينات من القرن العشرين منتشرة في أغلب المدن التونسية، هذا بالنسبة للمعاهد الإعدادية أما المعاهد الزيتونية الثانوية فكانت توجد فقط في العاصمة وبعد أصلاح التعليم الزيتوني في بداية الخمسينات تم إقرار البرامج الرسمية لوزارة التربية لتطبق في كل المعاهد الزيتونية الإعدادية منها والثانوية. وتم إنشاء الشعبة العصرية في هذه المعاهد وكانت تضم شعبتين هما شعبة الآداب أو الفلسفة وشعبة الرياضيات وكانت الدروس في هاتين الشعبتين تجري بنفس النسق ونفس عدد الحصص المخصصة للغات العربية والفرنسية والإنجليزية وكذلك نفس عدد الحصص بالنسبة للعلوم الصحيحة من رياضيات وفيزياء وعلوم طبيعية ولكن باللغة العربية داخل القاعات وإن كانت الدروس تعتمد الكتب الفرنسية المتوفرة في تلك الحقبة دون وجود لمراجع باللغة العربية. وهذا الواقع أوحى لتلامذة الزيتونة بالتقدم لامتحان الباكلورية التونسية الفرنسية اللغة وقد تمكن عدد منهم من اجتياز الباكلورية بنجاح قبل أن يصدر قرار بمنع الباقين من تكرار العملية وقد تم غلق هذه المعاهد في بداية الستينات من القرن العشرين
وبالإضافة إلى الشعبة العصرية بفرعيها كانت هناك الشعبة العلمية وهي تسمية للشعبة التي تعنى بدراسة العلوم الدينية أساسا بالإضافة إلى اللغة العربية والعلوم الصحيحة. وقد لقيت هذه الشعبة نفس المصير وانتهى التعليم الزيتوني عندما وصل إلى أعلى درجة من التطور شهدها على مدى قرون طويلة.

جامعة الزيتونة الحالية

تأسيسها
بعد الاستقلال عوض التعليم الزيتوني بكلية للشريعة وأصول الدين. أما جامعة الزيتونة الحالية فقد أسست بمقتضى القانون عدد 83 لسنة 1987، المؤرّخ في 31 ديسمبر 1987.

مؤسساتها
وهي تضمّ أربع مؤسّسات للتّعليم العالي والبحث هي:
 المعهد العالي لأصول الدين بتونس.
 المعهد الأعلى للحضارة الإسلاميّة.
 مركز الدّراسات الإسلاميّة بالقيروان.
 المعهد العالي للعلوم الإسلامية بالقيروان

إحصائيات
تعد جامعة الزيتونة أصغر جامعة تونسية من حيث عدد طلبتها إذ طبقا لإحصائيات العام الدراسي 2009- 2010 بلغ مجموعهم: 1573.

الرؤساء
 ؟ - ؟: أبو لبابة الطاهر حسين
 1989 - 1990: علي الشابي
 1995 - ؟: جلول الجريبي
 2011 - 2014: عبد الجليل بن سالم
 2014 -2020 : هشام قريسة
 2020 - الآن : عبد اللطيف البوعزيزي

أبرز خريجي الجامعة
فيما يلي قائمة بأشهر خريجي الجامعة:

المراجع

انظر أيضا

مواضيع ذات صلة
 قائمة الجامعات الإسلامية

وصلات خارجية
 موقع جامعة الزيتونة
 منظومة التدريس عن بعد بجامعة الزيتونة

جامعة الزيتونة
التعليم في مدينة تونس
جامعات تونس
هيئات تعليمية أسست في القرن 8
جامعات وكليات إسلامية

جامعة الزيتونة (تونس)


Christian Songs (originalmente llamado Hot Christian Songs o National Christian Audience) es una lista musical en Estados Unidos que aparece semanalmente en la revista Billboard. Lista las 50 canciones cristianas más populares, calculadas por el número de veces que se emiten en estaciones de radio cristianas. El conteo no incluye ventas por descargas digitales puesto que tal conteo forma parte del listado de Christian Digital Songs.

A partir del gráfico con fecha del 7 de diciembre de 2013, el gráfico sigue la misma metodología utilizada por Hot 100 para compilar sus clasificaciones. La lista Christian Airplay se creó al unísono con el cambio para continuar monitoreando la reproducción de canciones en la radio cristiana. A partir de la edición del 16 de julio de 2022, el sencillo número uno actual es "In Jesus Name (God of Possible)" de Katy Nichole.

Récords

Artistas con más canciones que alcanzaron el primer lugar.
MercyMe (13)
Casting Crowns (9)
Jeremy Camp (6)
Third Day (6)
Chris Tomlin (6)
TobyMac (6)
Matthew West (5)
Lauren Daigle (5)
Kanye West (4)

Canciones que estuvieron más semanas en el primer lugar.

Hits de 2011

Hits de 2012

Hits de 2013

Hits de 2014

Otros logros

 La brecha más larga entre los éxitos No. 1 en Hot Christian Songs para un artista es de 7 años, 10 meses, 2 días por Building 429. Su sencillo "Where I Belong" alcanzó el No. 1 el 10 de marzo de 2012, siendo su primera vez en la cima desde "Glory Defined" el 8 de mayo de 2004.
 MercyMe tiene la brecha récord entre el primer y el más reciente No. 1 en Hot Christian Songs durante el período de tiempo más largo: 14 años, 7 meses y 22 días. La primera de veintitrés semanas en el No. 1 de "Word of God Speak" de MercyMe fue el 16 de agosto de 2003. La última semana en el No. 1 de "I Can Only Imagine" fue el 7 de abril de 2018, después de que entró en las listas coincidiendo con el estreno de la película del mismo título.
 El récord de la espera más larga desde el debut de un artista en Hot Christian Songs hasta su primer No. 1 pertenece a Skillet, con 10 años, 2 meses, 10 días entre el momento en que entraron por primera vez en la lista de Hot Christian Songs con "Rebirthing" (28 de octubre de 2006) y el primero de una semana en el No. 1 con "Feel Invincible" (7 de enero de 2017).
 Kanye West es el único artista que ocupa todo el top 10 a la vez y lo ha hecho dos veces.
 Reba McEntire (60 años) es la artista de mayor edad en encabezar la lista. Su versión de "Back to God" encabezó la lista el 18 de febrero de 2017.
 Anne Wilson (19 años) es la artista más joven en encabezar la lista. Su canción "My Jesus" encabezó la lista el 14 de agosto del 2021.
 Danny Gokey tiene la mayor cantidad de entradas en la tabla sin lograr un hit número uno (21).
 Jordan Smith se convirtió en el primer artista masculino en reemplazarse a sí mismo en el número uno de la lista; La versión de Smith de "Hallelujah" destronó su versión de "Great Is Thy Faithfulness" el 19 de diciembre de 2015. Carrie Underwood se convirtió en la primera artista femenina, cuando su colaboración con John Legend de "Hallelujah" reemplazó su canción "Favorite Time of Year" el 26 de diciembre de 2021.

Véase también
 Billboard
 Christian Albums
 Categoría:Listas musicales de Billboard

Referencias

Enlaces externos

Listas musicales de Billboard
Música cristiana
Listas musicales

Christian Songs


Cet article recense les pratiques inscrites au patrimoine culturel immatériel au Timor oriental.

Statistiques
Le Timor oriental ratifie la convention pour la sauvegarde du patrimoine culturel immatériel le . La première pratique protégée est inscrite en 2021.

En 2021, le Timor oriental compte 1 élément inscrit au patrimoine culturel immatériel, sur la liste du patrimoine immatériel nécessitant une sauvegarde urgente.

Listes

Liste représentative
Le Timor oriental ne compte aucun élément listé sur la liste représentative du patrimoine culturel immatériel de l'humanité.

Patrimoine immatériel nécessitant une sauvegarde urgente
Le Timor oriental compte un élément listé sur la liste du patrimoine immatériel nécessitant une sauvegarde urgente :

Registre des meilleures pratiques de sauvegarde
Le Timor oriental ne compte aucune pratique listée au registre des meilleures pratiques de sauvegarde.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste du patrimoine culturel immatériel de l'humanité en Asie et Océanie
 Culture du Timor oriental

Timor oriental
Patrimoine culturel immatériel

Liste du patrimoine culturel immatériel de l'humanité au Timor oriental


Esbjerg Museum er et kulturhistorisk museum, der ligger i Esbjerg. Det er en del af fusionsmuseet Sydvestjyske Museer, og behandler særligt besættelsestiden.

I 2016 er museet lukket som følge af en ombygning. Under ombygningen er det fortsat muligt at se dele af udstillingerne.

Museet genåbner 19. januar 2018 med nye og forbedrede udstillinger.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Esbjerg Museum

Museum
Museer etableret i 1910

Esbjerg Museum


Mazele Matija (Mićo) (Karlovac, 1931. – Zagreb, 1978.), hrvatski novinar i urednik

Životopis
Diplomirao na Višoj pedagoškoj školi u Zagrebu. Radio kao športski novinar u Karlovačkom tjedniku i Narodnom sportu (1955. – 1961.). Na Radio Zagrebu od 1961., isprva kao reporter u Emisiji za selo i emisiji Od Brijuna do Palagruže, zatim kao urednik dnevnih informativnih emisija, voditelj dopisništva te športski novinar. Urednik športskog uredništva RZ-a od 1973. do smrti. Mićo Mazele i Edo Pezzi odlučili su prvi prenositi košarkaške utakmice i napraviti u eteru subotom uvečer isto ono što je nedjeljom popodne išlo s nogometnih terena. Dobitnik je posebne novinarske nagrade za godinu 1963./1964. Specijalnost: košarka, nogomet i zimski športovi. Igrao je košarku u Željezničaru (Karlovac) i Mladosti (Zagreb).

Hrvatski športski novinari
Voditelji na Hrvatskom radiju
Urednici na Hrvatskom radiju
Izvjestitelji na Hrvatskom radiju
Životopisi, Karlovac

Matija Mazele


3M22 Cirkon (, NATO izvješće ime: SS-N-33) manevarska je protubrodska hipersonična krstareća raketa sa scramjet pogonom koju proizvodi Rusija.

Povijest
U travnju 2017. objavljeno je da je Cirkon dosegao brzinu od Mach 8 (9800 km/h; 2700 m/s) tijekom probnog leta. Cirkon je ponovno probno ispaljen 3. lipnja 2017., gotovo godinu dana prije prvotne najave ruskih dužnosnika. U studenom 2017. general-pukovnik Viktor Bondarev izjavio je da je projektil već u službi. Još jedan test leta navodno se dogodio 10. prosinca 2018., tijekom kojeg je projektil pokazao da može postići brzinu od 8 Macha.

Ruski predsjednik Vladimir Putin je 20. veljače 2019. ustvrdio da projektil može ubrzati do 9 Macha i uništiti morske i kopnene ciljeve unutar 1000 km. Dana 24. prosinca 2019. Putin je izjavio da je kopnena verzija u razvoju.

Rusko Ministarstvo obrane objavilo je 26. studenog 2020. uspješan test rakete lansirane s Admirala Gorškova u Bijelom moru, pogodivši pomorsku metu 450 km u Barentsovom moru.

Dizajn
Vjeruje se da je Cirkon manevarska hipersonična krstareća raketa s krilima i središnjim tijelom koje stvara uzgon. Pogonski stupanj s motorima na kruto gorivo ubrzava ga do nadzvučnih brzina, nakon čega ga scramjet motor s tekućim gorivom (mlazno gorivo JP-10) u drugom stupnju ubrzava do hipersoničnih brzina.

Procjenjuje se da je domet projektila  250 do 500 km na niskoj visini i do 740 km u polubalističkoj putanji; prosječni domet je oko 400 – 450 km. Prema ruskim medijima iz 2017. godine najveći mogući domet je 1000 km i za tu je svrhu stvoreno novo gorivo. Neki internetski izvori čak tvrde da domet projektila može doseći 1000 do 2000 km, ovisno o vrsti cilja.

Velika brzina Cirkona vjerojatno mu daje bolje karakteristike probijanja mete od lakših podzvučnih krstarećih projektila, poput Tomahawka. Budući da je dvostruko teži i gotovo jedanaest puta brži od Tomahawka, Cirkon ima više od 242 puta veću kinetičku energiju od projektila Tomahawk (≈9 gigajoula ili jednako 2150 kg TNT eksplozivne energije). Njegova brzina od 9 Macha znači da ga ne mogu presresti postojeći sustavi proturaketne obrane, a njegova preciznost čini ga smrtonosnim za velike mete kao što su nosači zrakoplova.

Cirkon može putovati brzinom od 9 Macha (6,900 mph; 11,000 km/h; 3,1 km/s). To je dovelo do zabrinutosti da bi mogao probiti postojeće mornaričke obrambene sustave. Budući da leti hipersoničnim brzinama unutar atmosfere, tlak zraka ispred njega tvori oblak plazme dok se kreće, apsorbirajući radio valove i čineći ga praktički nevidljivim za aktivne radarske sustave (plasma stealth). Međutim, ovo također zasljepljuje bilo koji radar ili IC tragač na projektilu. Uz plazma stealth, hipersoničnu brzinu i tehniku pregledavanja mora, presretanje je izuzetno teško, ako je uopće izvedivo na trenutnoj razini tehnologije.

Operateri

 Ruska mornarica

Izvori

Ruske protubrodske krstareće rakete
Ruske mornaričke krstareće rakete
Ruske podmorničke krstareće rakete

Cirkon (krstareća raketa)