Notts County Football Club is a professional association football club based in Nottingham, England. The team compete in EFL League Two, the fourth level of the English football league system. Founded on 28 November 1862, it is the oldest professional association football club in the world and predates the Football Association itself. The club became one of the 12 founder members of the Football League in 1888. They are nicknamed the "Magpies" due to the black and white colour of their home strip, which inspired Italian club Juventus to adopt the colours for their kit in 1903. After playing at different home grounds during its first fifty years, including Trent Bridge, the club moved to Meadow Lane in 1910 and remains there. Notts County has a local rivalry with city neighbour Nottingham Forest, as well as with other nearby clubs such as Mansfield Town.

Notts County finished third in the top flight of English football in the 1890–91 season, which, together with the same achievement 10 seasons later, remains their highest ever league position. They also reached the 1891 FA Cup final, finishing as runners-up to Blackburn Rovers. However three years later the club won the 1894 FA Cup final with a 4–1 victory over Bolton Wanderers. From 1897 until 1920 they played in the First Division which was then the top flight, barring the 1913–14 season when they won the Second Division immediately following relegation the previous year. They won the Second Division for a third time in the 1922–23 campaign, before suffering relegations down to the Third Division South, which they won in their first attempt in 1930–31.

The club were back in the Third Division South by World War II, but were again promoted as champions in 1949–50 and spent most of the 1950s in the second tier before successive relegations saw them drop back into the Fourth Division. County won promotion as runners-up in 1959–60. They returned to the fourth tier by 1964, but were promoted as champions in the 1970–71 season, before securing promotion out of the Third Division under the stewardship of Jimmy Sirrel in 1972–73. They made their return to the top flight by finishing as runners-up of the Second Division in 1980–81. County were relegated after a three-season stay, and ended the decade back in the third tier, before Neil Warnock masterminded play-off successes in 1990 and 1991 that saw them promoted back into the top flight. Immediate relegations followed, and despite a number of ownership changes between 2009 and 2017, County were eventually relegated from the Football League for the first time in 2018–19. Four years later in 2022–23, they returned to League Two via the National League play-offs.

History

Beginnings 1862–1942
Notts County was formed on 28 November 1862 as Nottingham Football Club with official formation taking place during committee meeting at the George Hotel on 7 December 1864 as 'Notts. Foot Ball Club', thus claiming it to be the oldest professional association football club in the world. The club predates The Football Association and initially played a game of its own devising, rather than association football. At the time of its formation, Notts County, like most sports teams, were considered to be a "gentlemen-only" club. Notts County are considered to be one of the pioneers of the modern game and are the oldest of the world's professional association football clubs (there are older professional clubs in other codes of football, and Sheffield F.C., an amateur club founded in 1857, are the oldest club now playing association football). In November 1872, the Notts County full-back Harwood Greenhalgh played for England against Scotland in the first-ever international match, thereby, becoming the club's first international player. In 1888, Notts County, along with 11 other football clubs, became a founding member of The Football League. They finished their first league season in 11th place, but avoided the dubious honour of the wooden spoon, which went to Midlands rivals Stoke City. However, the club did achieve their highest ever league finish of third in 1890–91, an achievement they repeated ten seasons later.

On 21 March 1891, Notts County played in the FA Cup final for the first time. The Magpies were defeated 3–1 by Blackburn Rovers at the Oval, despite having beaten the same side 7–1 in the league only a week earlier. County made up for this on 31 March 1894, when they won the FA Cup at Goodison Park, defeating Bolton Wanderers 4–1 in a game in which Jimmy Logan scored the second hat-trick in FA Cup final history. This achievement is also memorable for Notts County becoming the first club outside the top division to win the FA Cup: Notts County finished third in Division Two that season. In 1910 they moved to Meadow Lane. County were relegated in 1926 in what was to be their last season in the English top flight for over half a century. The 1925–26 season was the last season that famed giant goalkeeper Albert Iremonger played for the club. Legend among Notts County supporters it has been said he had "hands like the claws of a JCB and was a seven foot tall monster".

The club suspended all fixtures during the 1941–42 season after Meadow Lane was hit by enemy bombing.

Two golden ages 1945–1987
In the 1946–47 season, the ground was used temporarily by Nottingham Forest after the River Trent flooded both Meadow Lane and the City Ground. Forest again used Meadow Lane in 1968, after fire destroyed the main stand at the City Ground. The 'golden age' of the club came just after the end of the Second World War. County stunned the footballing world by signing Tommy Lawton from Chelsea for a then-record fee of £20,000 (). Lawton's arrival increased crowds by over 10,000. One incident during this period saw 10,000 fans locked outside the ground. In the 1949–50 season, Notts County clinched the Third Division (South) championship. Crowds averaged 35,000 as The Magpies held off Nottingham Forest in a thrilling championship race. As the 1950s drew to a close, Nottingham Forest replaced Notts County as the city's biggest club. After the 1957–58 season, the two clubs did not play each other again in a League match for 16 years, until 26 December 1973.

The Magpies struggled during the 1960s, being on the brink of financial ruin and striving to avoid the indignity of having to apply for re-election to the league. This situation continued until Jack Dunnett, a local member of parliament, took control of the club. He appointed Jimmy Sirrel, a charismatic Scot who had once played for Celtic, as manager in November 1969. In the 1970–71 season County clinched the Fourth Division title in record-breaking style, remaining unbeaten at Meadow Lane. Two seasons later Notts County was again promoted, this time to Division Two. Sirrel departed for Sheffield United in October 1975 but returned two years later. He completed the remarkable transformation of Notts County in May 1981. He had turned The Magpies from Fourth Division strugglers to a top division side in little over a decade, ending an absence of 55 years from the top flight. This achievement was with the same chairman (Jack Dunnett) and trainer (Jack Wheeler) throughout the decade.

In one of the most famous moments in the club's modern history, Notts County visited newly crowned champions Aston Villa on the opening day of the 1981-82 season. The Villa team had paraded their 1980-81 League Championship trophy to an expectant crowd before kickoff, but against all odds, County came away with a 1–0 victory. After surviving relegation at the end of the season, Sirrel became the club's general manager, with his assistant Howard Wilkinson taking over as manager. County survived relegation a little more comfortably the following season, but Wilkinson was tempted away by the manager's job at his boyhood club, Sheffield Wednesday, and the board recruited former Wigan Athletic manager Larry Lloyd to replace him. Despite a good run to the quarter-finals of the FA Cup, where they were knocked out by eventual winners Everton, the club had a poor league campaign that ultimately resulted in their relegation. This poor form continued into the following season, resulting in Lloyd's dismissal with the club bottom of the Second Division. Richie Barker took over as manager, but failed to improve the club's fortunes, and was dismissed after less than six months in charge.

Jimmy Sirrel took charge of the team once again, and while the club's form improved, it came too late, and County suffered their second successive relegation. After two decent but unremarkable finishes in the Third Division, Sirrel finally retired in 1987, bringing to a close one of the most successful and memorable periods in Notts County's history.

Chasing the Premier League 1987–1995
Sirrel was replaced by John Barnwell, who nearly steered the club to automatic promotion in the season that followed, but a late stumble meant they had to settle for the play-offs, where they lost to eventual winners Walsall. The team failed to repeat their form the following season and instead found themselves battling relegation to the Fourth Division, resulting in Barnwell being dismissed just before Christmas.

In late 1988, a new manager arrived. Neil Warnock had previously led Scarborough into the Football League as champions of the Football Conference. At the end of his first full season, Warnock had led Notts County to promotion back to Division Two. The club anthem The Wheelbarrow song originated during this season, stemming from the club's historic first game at Wembley Stadium in a 2–0 win over Tranmere Rovers. A famous 1–0 victory over Manchester City in the FA Cup booked them a place in the quarter-final, which they lost to eventual winners Tottenham Hotspur. Notts County also booked their second successive visit to Wembley and their second successive promotion. The Magpies defeated Brighton & Hove Albion 3–1 in front of 60,000 spectators, 25,000 of which were Notts County fans.

The following season was disappointing, seeing Notts County relegated from the top flight after just one season back there. Their first game of that season was a visit to Manchester United at Old Trafford, where they lost 2–0. However, they did manage to hold Manchester United to a 1–1 draw in the return game at Meadow Lane just after the turn of the year, as United began a dismal second half of the season which ultimately cost them the league title. County's relegation came shortly after the sale of strikers Paul Rideout and Tommy Johnson, which raked in nearly £2million in total and contributed towards a £5million stadium revamp which saw Meadow Lane rebuilt on three sides shortly afterwards. With the introduction of the Premier League, County were relegated from the old Division One to the new Division One. Warnock was dismissed in January 1993 and was succeeded by Mick Walker. Walker successfully averted a second consecutive relegation.

The Magpies narrowly missed the play-offs for promotion to the Premiership. The season is most remembered for a 2–1 victory over archrivals Nottingham Forest in which Charlie Palmer scored the winning goal with just four minutes remaining. Notts had led for much of the game, until Forest got a free kick from which they equalised. Notts fans were reluctantly resigning themselves to a draw, when Palmer headed in the winner. This was all the more remarkable because he only scored 4 goals in his whole career. The game has become a celebrated event among Notts County fans, who have dubbed 12 February (the anniversary of the game) Sir Charlie Palmer Day, and Charlie Palmer has been referred to as "Sir Charlie" by Notts fans ever since. In March 1994, Notts County lost the Anglo-Italian Cup final to Brescia.

Walker was surprisingly sacked in September 1994. This event triggered a dramatic decline in the club's fortunes that has persisted to the present. Notts won the Anglo-Italian Cup at Wembley in March 1995, but ended the season relegated to Division Two, with Walker, Russell Slade, Howard Kendall and Steve Nicol each taking control of the team at different times throughout the season, before the club appointed yet another manager, Colin Murphy after the season ended.

Mixed fortunes 1995–2002
County made another visit to Wembley Stadium in the 1996 play-off final, but missed the chance of a return to Division One with a 2–0 defeat to Bradford City. The following season ranks among the club's worst, as they managed just seven victories all season and finished in the bottom position of the league table. Relegation to the league's basement division happened just six years after promotion to the top flight. However, success followed relegation under Sam Allardyce. The Magpies secured the Division Three title in March 1998 by a record margin of seventeen points. They became the first side since World War II to win promotion in mid-March, with six games still remaining.

Allardyce left in October 1999 to join his old team Bolton Wanderers.

Financial troubles 2002-2009
In September 2003, Notts County faced the real possibility of dissolution. Crippling debts and an increasingly impatient Football League board combined to leave the future of the league's oldest club in doubt. However, the considerable efforts of a group of local businessmen and the club's supporters put together a supporters trust and helped save the club from extinction. Despite new ownership, the club were unable to avoid relegation back to the bottom division in 2004. In a similar circumstance as their relegation in 1992, due to the rebranding of the Football League, County went from Division Two to League Two.

Ian Richardson replaced Gary Mills as manager in November 2004. Richardson managed to guide the club away from the relegation zone and held the manager's job until the end of the season when Gudjon Thordarson became the club's sixth manager in five years. The 2005–06 season began well for the Magpies: they won or drew their first seven league games and were top of the table in September. But their form dropped and they escaped relegation only on the final day of the season with a 2–2 draw against Bury, whilst Oxford United lost and went down. The Magpies' 21st place in League Two, and 89th place overall, was the lowest position the club had ever finished, and at the end of the season both the chairman and the manager left, a long-standing youth squad programme was ended, and many of the first-team players were out-of-contract or nearing contract maturity.

In 2006, the supporters trust took majority control of the club, buying it from Haydn Green. Former assistant manager Steve Thompson was appointed as manager and he led the team to a 13th place division finish in 2006–07. The following season started with poor results, including early exits from the League Cup and the EFL Trophy, and Thompson was sacked in October 2007, to be replaced by Ian 'Charlie' McParland. However, the team's poor form continued and safety from relegation was only secured in the penultimate match of the season.

The 2009–10 season

In June 2009, it was announced that County were in talks on a takeover by Munto Finance, an unknown financial group that claimed to be a wealthy Middle Eastern consortium owned by Qadbak Investments. Munto was represented by Nathan and Peter Willett and the takeover was coordinated by Russell King, a con man who would later be convicted of fraud. At the time, the club were believed to be getting multimillion-pound backing, and were linked by British tabloids with the Qatari royal family. However, the latter claim was denied by the family.

The supporters' trust, which owned the majority 60% share in the club, voted in favour of the takeover. On 14 July 2009, the takeover was confirmed, and County was sold to Munto Finance for £1, with Peter Trembling appointed executive chairman. A week later, former England manager Sven-Göran Eriksson was announced as the club's new director of football, having been recruited personally by King. On 28 July 2009, the club unveiled a new logo.

The biggest headlines of the summer were made with the signings of England international defender Sol Campbell, and of goalkeeper Kasper Schmeichel. Schmeichel, a future Denmark international and Premier League winner, had just been released by Manchester City, and dropped a full three divisions to accept a five-year contract with County. Campbell, 34, moved from Premier League Portsmouth where he had been an FA Cup winner just eight months previously, but played only one game for County before walking out citing false promises. Schmeichel remained for the whole season, travelling with the squad to away games by private jet, but was never paid by the club, claiming in hindsight "it was all a farce" and "I knew something was wrong but I didn't care because I just wanted to play football".

On 20 October 2009, the League announced that County's owners had met its "fit and proper persons" regulations, and that while their structure was "complicated" and featured "both offshore entities and discretionary trusts", it had provided "extensive disclosure" to the League on their ownership structure. The League also stated that public disclosure of their ownership structure was a "matter for the club". McParland parted company with the club in October 2009 with Notts fifth in League Two and 4 points from the top of the table; Hans Backe, Eriksson's former assistant at Manchester City, took over as manager under a three-year deal, stating his intent to get the club promoted to League One.

On 27 November 2009, The Guardian revealed that the league had reopened inquiries into the ownership of Notts County, and that Eriksson was demanding immediate payment of the multimillion-pound sum owed under the terms of his recruitment. He later on declined the payment that was owed to him of £2.5m stating "I didn't want to be the man to take Notts County into administration, that's why I signed the agreement".The League chairman, Brian Mawhinney, confirmed that the club had been sent a series of questions relating to its ownership structure. On 12 December 2009, Munto Finance sold the club to Peter Trembling for a nominal fee. Backe, who had never gotten the budget he was promised to sign new players, resigned three days later.

After two months without a permanent manager, and being served with a second winding-up petitions from HM Revenue and Customs due to demands for a late PAYE payment of around £500,000, Ray Trew bought the club in February 2010 for £1. Trembling promised to sue Munto Finance, and investigations into Munto, Qadbak, and Russell King followed.

Steve Cotterill signed on as manager until the end of the 2009–2010 season. Cotterill led the club to the League Two title after a 5–0 away win against the already-relegated Darlington, becoming the third club to win the fourth tier of English football three times. A month after winning the title, Cotterill stated that he would not be renewing his contract at Meadow Lane.

Falling out of the Football League, 2010–2019
A succession of short-term managers were able to keep the club afloat in League One. Ex-Notts County player Craig Short replaced Cotterill as Manager but was relieved of duties on 24 October 2010. Paul Ince took over in October 2010, then Martin Allen in April 2011, Keith Curle in February 2012, Chris Kiwomya in March 2013 after a short caretaker spell, and Shaun Derry in November 2013. Derry was able to turn the team's fortunes around and avoid relegation thanks to a 1–1 draw away at Oldham Athletic on the final day of the 2013–14 season.

In March 2015, following Derry and assistant manager Greg Abbott's sackings they were relegated to League Two. Ricardo Moniz joined on a three-year contract, but lasted only until 29 December 2015. Jamie Fullarton's reign was even shorter; appointed in January 2016 on a three-and-a-half year contract, but sacked in March after 12 games, during which time Ray Trew stepped down as chairman. Mark Cooper was Fullarton's temporary replacement, with the contract to be made permanent if a certain, undisclosed, amount of points total was achieved, but on 7 May Cooper left the club of his own volition.

Later that month John Sheridan left Oldham Athletic to become manager on a three-year contract. Sheridan was sacked in January 2017 for gross misconduct, following his verbal assaults and threats against match officials during the club's 2–0 home defeat by Wycombe Wanderers in December. On 7 January 2017, Notts County set a new club record of 10 successive defeats.

On 12 January 2017, Alan Hardy completed the takeover of the club from Ray Trew and appointed Kevin Nolan as manager, followed in August 2018 by Harry Kewell. Kewell left the club On 13 November 2018, to be replaced by Neal Ardley. On 27 January 2019, with County bottom of League Two, Hardy officially put the club up for sale, though not before attracting the attention of the FA for accidentally including a picture of his penis in a screenshot posted to Twitter. On 4 May 2019, following a 3–1 defeat away at Swindon Town, Notts County was relegated from the English Football League for the first time in their 157-year history.

The Danish Football Radar ownership 2019–

During the summer ahead of the 2019–20 season, the club was sold to Danish businessmen Alexander and Christoffer Reedtz. Notts County came within 90 minutes of regaining their Football League status at the first attempt, but lost 3–1 to Harrogate Town on 2 August 2020 in the National League play-off final, held behind closed doors at Wembley Stadium.

In the 2020–21 season, which was also their second consecutive season in the National League, they finished in 5th place, and beat Chesterfield 3–2 in the quarter-final of the promotion play-offs. However, they lost 4–2 to Torquay United in the semi-finals in extra time. In the 2021–22 season, they again finished fifth in the League, but were knocked out by Grimsby Town in the quarter-final.

In the 2022–23 season, they finished second in the League with 107 points surpassing the previous league record for points in a season but finishing behind Wrexham. In the play-off semi-final, they beat Boreham Wood, coming from two goals down to equalise in stoppage time before securing their win with a goal in the final minute of extra time. In the 2023 National League play-off final, County won promotion to the League Two by defeating Chesterfield at Wembley Stadium. The match finished 2–2 after extra time with Notts County winning the subsequent penalty shootout, 4–3.

Kit and badge
Notts County's first known colours were amber and black hooped shirts, dating from the 1870s. This was followed by short spells playing in amber, then chocolate and blue halves. In 1890, the club adopted black and white striped shirts, and have played in these colours for most of the rest of their history.

Juventus F.C. shirts
The Italian football club Juventus derived its famous black-and-white striped kits from Notts County. Juventus have played in black and white striped shirts, and with white or sometimes black shorts, since 1903. Originally, they played in pink shirts with a black tie, which only occurred due to the wrong shirts being sent to them. The father of one of the players made the earliest shirts, but continual washing faded the colour so much that in 1903 the club sought to replace them. Juventus asked one of their team members, Englishman John Savage, if he had any contacts in England who could supply new shirts in a colour that would better withstand the elements. He had a friend who lived in Nottingham, who being a Notts County supporter, shipped out the black and white striped shirts to Turin. Juve have worn the shirts ever since, considering the colours to be aggressive and powerful.

On 8 September 2011 to mark the opening of their new stadium in Turin, Juventus invited Notts County for an historic exhibition match. After a spectacular opening ceremony referencing Juve's history, the game ended 1–1, with goals from Luca Toni and Lee Hughes both coming in the second half.

Stadium

 1862 – 1863 Park Hollow, The Park Estate
 1863 – 1873 Meadows Cricket Ground
 1873 – 1877 Trent Bridge Cricket Ground
 1877 – 1878 Beeston Cricket Ground
 1880 – 1894 Castle Ground
 1894 – 1910 Trent Bridge Cricket Ground
 1910 – present Meadow Lane

The club initially played at Park Hollow in the grounds of the old Nottingham Castle. In December 1864, the decision was made to play games against outside opposition, and it was decided that the club needed to find a bigger venue. After playing at several grounds, including the Castle Ground, the Magpies settled at Trent Bridge Cricket Ground in 1883. However, when Trent Bridge was in use for cricket, Notts played matches at the Castle Ground or Nottingham Forest's Town Ground. The club moved to their current ground, Meadow Lane, in 1910. It currently has an all-seated capacity of 19,841 for Football League games. The record attendance is 47,310, who watched Notts lose 1–0 to York City in the FA Cup sixth round on 12 March 1955.

Supporters and rivalries

The Notts County Supporters Trust were the majority shareholders in the club between 2006 and 2009. When the club went into administration in 2003, and looked to be going out of business, the money to keep it in business was only found a week before the Football League's deadline. During this time, the supporters decided to form a supporters trust. In 2006 the trust eventually took control of Notts County Football Club, buying the club from Haydn Green. In 2009, members of the trust voted to accept a takeover bid from Munto Finance, with Peter Trembling named as Chairman. The group saw Sven-Göran Eriksson come in as Director of Football and Sol Campbell as a player. The club has a very large overseas following, with a large number of overseas fans mostly from Italy and Hungary. It was reported the number was one of the highest in The Football League.

Famous supporters include television and theatre writer William Ivory, musician Jake Bugg who sponsored the club in 2017, MP Kenneth Clarke (although he supports Forest as well) and infamously mass-murderer serial killer Harold Shipman.

Notts County view their main rivals as neighbours Nottingham Forest. However, during recent stints in the lower levels of the Football League, rivalry has increased with Nottinghamshire neighbours Mansfield Town. Other clubs sharing local rivalries with Notts County are Derby County, Lincoln City, Leicester City, and Chesterfield.

Records

As of the 2018–19 season, Notts County had played more league games (4,986) than any other English team, although following relegation to the National League this has subsequently been superseded by Preston North End.

League history

 L1 = Level 1 of the football league system; L2 = Level 2 of the football league system; L3 = Level 3 of the football league system; L4 = Level 4 of the football league system; L5 = Level 5 of the football league system.

 Seasons spent at Level 1 of the football league system: 30
 Seasons spent at Level 2 of the football league system: 37
 Seasons spent at Level 3 of the football league system: 34
 Seasons spent at Level 4 of the football league system: 18
 Seasons spent at Level 5 of the football league system: 4

With a total of 14 promotions and 17 relegations, no club has moved between the divisions of the Football League on more occasions than Notts County.

Promotion years:
1897
1914
1923
1931
1950
1960
1971
1973
1981
1990
1991
1998
2010
2023

Relegation years:
1893
1913
1920
1926
1930
1935
1958
1959
1964
1984
1985
1992
1995
1997
2004
2015
2019

Most appearances

Most goals

Players

Current squad

Out on loan

Development squad

Players of the season
As voted for by supporters of the club.

Club management

Coaching staff

Managerial history

Honours
Source:

League
 Second Division (level 2)
 Champions: 1896–97, 1913–14, 1922–23
 Runners-up: 1894–95, 1980–81
 Play-off winners: 1991
 Third Division South / Third Division (level 3)
 Champions: 1930–31, 1949–50
 Runners-up: 1972–73
 Play-off winners: 1990
 Fourth Division / Third Division / League Two (level 4)
 Champions: 1970–71, 1997–98, 2009–10
 Runners-up: 1959–60
 National league (level 5)
 Play-off winners: 2023

Cup
 FA Cup
 Winners: 1893–94
 Runners-up: 1890–91
 Anglo-Italian Cup
 Winners: 1994–95
 Runners-up: 1993–94
 Anglo-Scottish Cup
 Runners-up: 1980–81
 Notts Senior Cup
 Winners: 1884–85, 1899–1900, 1900–01, 1902–03, 1910–11, 1911–12, 1924–25, 1928–29, 1933–34, 1934–35, 1935–36

References

External links

Articles with hCards
Association football clubs established in 1862
Football clubs in England
Football clubs in Nottingham
Football clubs in Nottinghamshire
English Football League clubs
National League (English football) clubs
The Football League founder members
FA Cup winners
1862 establishments in England

Notts County F.C.


Heinrich Goldemund (né le  à Kotejein, mort le  à Salzbourg) est un architecte et urbaniste autrichien.

Biographie
Heinrich Goldemund, dont la famille est originaire de Hotzenplotz, fait ses études de 1886 à 1890 à l'université technique de Vienne. En 1890, le jeune ingénieur rejoint la direction de l'urbanisme de Vienne en tant que stagiaire et devient commis à la construction en 1893. En tant qu'expert et partisan du Parti chrétien-social, le parti de Karl Lueger, qui est maire de 1897 à 1910, il connaît une évolution professionnelle rapide.

Jusqu'en 1920, Goldemund travaille avec les maires Richard Weiskirchner (un chrétien-social) et Jakob Reumann (un social-démocrate) en tant que directeur de l'urbanisme. Du  au , Goldemund est également député chrétien-social à l'Assemblée nationale constituante.

Devant le changement de pouvoir à Vienne provoqué par le suffrage universel égal pour les hommes et les femmes au niveau municipal (majorité absolue du SDAP en 1919), Goldemund décide de passer au secteur privé. De 1921 à 1945, il est directeur général d'Universale Bau AG, une grande entreprise de l'industrie autrichienne de la construction. Pendant l'ère nazie, Goldemund appartient à la Nationalsozialistischer Lehrerbund ainsi qu'au NSV, DAF et NSBDT. En 1939, il se décrit comme un partisan du NSDAP, bien avant leur prise de pouvoir en Autriche. Le Gauleiter de l'époque, Josef Bürckel, nomme Goldemund au conseil consultatif pour l'industrie de la construction à Vienne la même année, également au motif que Goldemund fut toujours été proche du mouvement.

Outre ses mémoires, il laisse de nombreuses publications.

Œuvre
L'objectif de Goldemund en tant qu'urbaniste est de planifier l'expansion de Vienne de 1890 à 1892 et de 1904 à 1905 pour inclure les banlieues et les zones de la rive gauche du Danube, en tenant compte du paysage urbain développé et de son échelle. Un axe important de son travail est les espaces verts et les zones de loisirs locales, comme l'expansion du Türkenschanzpark de 1908 à 1910. La réalisation la plus importante dans ce contexte est la création de la ceinture verte de Vienne (ceinture de forêts et de prairies) décidée en 1905.

À cette fonction, il a une influence sur les structures de circulation telles que les ponts, les bains, les structures de protection contre les inondations, etc. Dans ce contexte, il est crédité d'avoir travaillé sur les bâtiments de Friedrich Jäckel, qui travaillait également pour la direction de l'urbanisme de Vienne, à savoir le Jörgerbad et le Döblinger Steg.

Il négocie également la libération de la place d'armes sur la Schmelz, construite à grande échelle à partir de 1912 (partie nord de Neu-Fünfhaus et le Nibelungenviertel comme cœur de celui-ci). La construction du musée des techniques de Vienne est rendue possible grâce à une transaction similaire avec des propriétaires privés.

Les bâtiments qui lui reviennent n'ont pas été conservés, mais il développa un concept de base pour la Höhenstrasse à partir de 1905. L'entrepôt frigorifique municipal de la Donaulände (Engerthstraße 257), construit pendant la Première Guerre mondiale, est démoli au début des années 1990.

Références

Source de la traduction

Liens externes

Naissance en août 1863
Naissance dans la région d'Olomouc
Décès en mars 1947
Décès à 83 ans
Décès à Salzbourg
Urbaniste autrichien
Architecte autrichien du XIXe siècle
Architecte autrichien du XXe siècle
Parlementaire autrichien
Étudiant de l'université technique de Vienne
Docteur honoris causa de l'université technique de Vienne
Personnalité du Parti national-socialiste des travailleurs allemands

Heinrich Goldemund


CSM Roman er en rumænsk kvindehåndboldklub fra byen Roman i Rumænien. Klubben holder til i Polyvalent Hall.

Holdet 2017-18

Målvogtere
 12  Andreea Polocoșer
 16  Viktoriya Tymoshenkova
 22  Tereza Pîslaru
 90  Diana Petrescu
Fløjspillere
 05  Lăcrămioara Cîlici
 07  Ana Maria Popa
 09  Oana Chitacu
 77  Ana Maria Simion
Stregspillere
 23  Alexandra Iovănescu
 55  Ionela Simion

Bagspillere
LB
 15  Teja Ferfolja
 86  Ana Miriam De Sousa
 99  Anca Polocoșer
CB
 02  Loredana Vartic
 17  Carmen Stoleru (C)
RB
 08  Mihaela Stănciulescu
 20  Jasna Boljević

Eksterne henvisninger
 Klubbens hjemmeside

Etableret i 2001
Håndboldklubber fra Rumænien
Sport i Rumænien

CSM Roman


Ayer deseo, hoy realidad es el primer álbum solista del músico argentino Ricardo Iorio, publicado en 2008 por el sello discográfico Dejesu Records.

Detalles
El nombre Ayer deseo, hoy realidad remite a una canción escrita por Iorio para el álbum Víctimas del vaciamiento de Hermética.

El disco está formado por reversiones de canciones emblemáticas de los primeros años del rock argentino, cantadas por Iorio con el acompañamiento de los músicos de Almafuerte sobre la base de arreglos musicales íntegramente realizados por Claudio Marciello, guitarrista de la banda.

El disco sorprendió a seguidores y crítica en general por lo alejado del género del rock pesado, la calidad de las ejecuciones y la selección de canciones.

Lista de canciones

Créditos
Almafuerte
Ricardo Iorio - voz
Claudio Marciello - guitarra
Beto Ceriotti - bajo
Bin Valencia - batería

Músicos adicionales
 Álvaro Villagra - piano

Producción
 Álvaro Villagra - grabación, mezcla y masterización
 Claudio Marciello - arreglos
 Martín D Amico - asistente de grabación
 Adriana Álvarez De López - portada
 Damián Massara - corrección
 Martín Bonetto - portada interna
 Marina Pisano - diseño gráfico
 Raúl Ocanto y Daniel Santo - asistente
 Marcelo Tommy Moya - coordinación

Referencias
 Rock.com.ar
 Soyrock.com
 DBN
 Suplemento Sí Diario Clarín

Ayer deseo, hoy realidad
Álbumes de rock de Argentina
Álbumes de Argentina de 2008
Álbumes de Dejesu Records
Álbumes grabados en Estudio del Abasto
Álbumes de rock en español

Ayer deseo, hoy realidad


Carpentaria je veliki plitki morski zaljev uz sjevernu obalu Australije. Na sjeveru je omeđen istočnim dijelom Arafurskog mora.

Nastao je prije otprilike 18.000 godina, nakon što je potopljen završetkom posljednjeg Velikog ledenog doba kada se svjetska razina mora podigla za oko 120 metara.

Povijest

Obale zaljeva prvi su naselili australski Aboridžini. Prvi europski istraživač koji ga je oplovio bio je Nizozemac Willem Janszoon na svom proputovanju između 1605. i 1606. g. Njegov sunarodnjak Jan Carstenszoon posjetio ga je 1623. g. te ga je nazvao prema Pieteru de Carpentieru, tadašnjem generalnom guverneru Nizozemske Istočne Indije. Obale zaljeva istraživao je Abel Tasman 1644. g. te Matthew Flinders koji je i kartirao područje 1802. i 1803. g.

Prvu kopnenu ekspediciju do zaljeva predvodili su Robert O'Hara Burke i William John Wills. U kolovozu 1860. krenuli su iz Melbournea te su stigli na ušće rijeke Bynoe u veljači 1861. g.

Geografska obilježja

Zaljev je širok od oko 590 km na sjevernom do 675 km na južnom dijelu te je dugačak oko 700 km. Površina iznosi oko 300.000 km2 s prosječnom dubinom između 55 i 66 metara. Amplituda morskih mjena iznosi između 2 i 3 metra.

Obale zaljeva pretežno su ravne i niske. Na zapadu nalaze se regije Arnhemova zemlja i Top End u Sjevernom teritoriju te Groote Eylandt, najveći otok u zaljevu. Na istočnom dijelu, čije obale pripadaju Queenslandu, nalaze se poluotok Cape York te Torresov prolaz kojim je zaljev povezan s Koraljnim morem.

Na području južno od zaljeva, znanom kao Gulf Country, nalazi se biljna zajednica tropske savane. Godišnje ima po jedno suho i jedno vlažno razdoblje, suho razdoblje traje od travnja do studenog, a vlažno od prosinca do ožujka. U ta tri mjeseca padne većina godišnje količine padalina, te niža područja često poplave. U zaljevu se prosječno pojavljuju tri tropska ciklona godišnje, u razdoblju od studenog do travnja.

Koraljni grebeni
Zaljev je poznat po tome što se na njegovom dnu nalaze potopljene kolonije nekadašnjih koraljnih grebena. Istraživanja tijekom 2003. i 2005. godine utvrdila su da je njihova površina bila oko 300 km2,  te da su svoj vrhunac imali za vrijeme kasnog kvartara.

Industrija

U zaljevu je razvijen komercijalni lov na škampe, te stočarstvo na obalnom području. Iz rudnika kod rijeke McArthur eksploatiraju se cink, olovo i srebro te se izvoze preko luke u gradu Karumba.

Izvori

Zaljevi u Australiji
Zaljevi Tihog oceana (Australija i Oceanija)

Carpentaria


Le Committee on Obscenity and Film Censorship (en français Comité sur l'obscénité et la censure cinématographique), mieux connu sous le nom de Comité Williams, était un comité du ministère de l'Intérieur britannique durant les années 1970, présidé par le professeur Bernard Williams. La tâche du comité était de « revoir les lois concernant l'obscénité, l'indécence et la violence dans les publications, les expositions et les divertissements en Angleterre et au Pays de Galles, sauf dans le domaine de la radiodiffusion, et de revoir les dispositions relatives à la censure des films en Angleterre et au Pays de Galles ».

Positionnement
Le comité a rapporté en 1979 que : . Le rapport du Comité était manifestement influencé par la pensée libérale de John Stuart Mill, un philosophe grandement admiré par Williams, et qui utilisa le principe de liberté de Mill pour développer ce qu'il appelait la « condition de préjudice », selon laquelle .

Williams a conclu que la pornographie ne pouvait pas être démontrée comme étant nocive et que . Le comité a signalé que, tant que les enfants étaient protégés contre leur exposition, les adultes devraient être libres de lire et de regarder de la pornographie comme bon leur semble.

Il a estimé que la variété existante de lois dans le domaine devrait être abandonnée, et que des termes tels que « obscène », « indécent » ou encore « dépravé » et « corrompu » « devraient être abandonnés car ils n'étaient plus utiles. Le Comité a estimé que les lois existantes devraient être remplacées par une nouvelle loi globale, en vertu de laquelle la disponibilité du matériel serait restreinte de manière à ne pas offenser les personnes raisonnables et à ne pas être accessible aux enfants. Les restrictions recommandées n'auraient pas été limitées au matériel qui impliquait de la nudité et/ou qui était sexuellement explicite. Les restrictions devaient s'appliquer à : .

Concernant la définition de la pornographie, la commission a déclaré qu'.

Sur la différence entre « obscénité » et « pornographie », le comité a constaté que le mot « obscène » était un terme subjectif qui fait référence à la réaction des gens au matériel, et qu'« il exprime principalement une version intense ou extrême de ce que nous avons appelé « offensant ». Il se peut qu'il insiste particulièrement sur l'élément le plus aversif de cette notion, l'idée qu'un objet soit repoussant ou dégoûtant. La « pornographie » s'est toutefois avérée être .

Quant à savoir si l'art pouvait être obscène, il a rapporté que « le travail ... peut être vécu comme offensant, et aussi connu comme ayant un intérêt  esthétique, mais dans le cas où les deux expériences ne se produisent pas en même temps, il s'agira d'œuvres jugées offensantes dans un premier temps, ou par un spectateur qui en reste éloigné, mais qui perd ce caractère pour quelqu'un qui y est impliqué. Il a cependant reconnu qu'« il serait imprudent de nier qu'il puisse y avoir des œuvres qui étaient et restaient offensantes, voire intensément offensantes ou obscènes».

Voir aussi
 British Board of Film Classification
 Effets de la pornographie
 Rapport Meese, Commission du procureur général des États-Unis sur la pornographie en 1986

Références

Liens externes

 H2G2 : Censure, obscénité et comité Williams
 terramedia.co.uk : Censure et classification britanniques du film et de la vidéo : Origines et 60 premières années

Liberté d'expression au Royaume-Uni


A 80.ª edição da Paris-Nice foi uma corrida de ciclismo de estrada por etapas que se celebrou entre 6 e 13 de março de 2022 na França com início na cidade de Mantes-la-Ville e final na cidade de Nice sobre um percurso de 1196,6 quilómetros.

A corrida fez parte do UCI WorldTour de 2022, calendário ciclístico de máximo nível mundial, sendo a quarta corrida de dito circuito e foi vencida pelo esloveno Primož Roglič do Jumbo-Visma. Completaram o pódio, como segundo e terceiro classificado respectivamente, o britânico Simon Yates do BikeExchange-Jayco e o colombiano Daniel Felipe Martínez do Ineos Grenadiers.

Equipas participantes
Tomaram parte na corrida 22 equipas: 18 de categoria UCI WorldTeam e 4 de categoria UCI ProTeam. Formaram assim um pelotão de 154 ciclistas dos que acabaram 59. As equipas participantes foram:

Percorrido
A Paris-Nice dispôs de oito etapas  para um percurso total de 1196,6 quilómetros.

Desenvolvimento da corrida

1.ª etapa

2.ª etapa

3.ª etapa

4.ª etapa

5.ª etapa

6.ª etapa

7.ª etapa

8.ª etapa

Classificações finais
 As classificações finalizaram da seguinte forma:

Classificação geral

Classificação da montanha

Classificação dos pontos

Classificação dos jovens

Classificação por equipas

Evolução das classificações

Ciclistas participantes e posições finais

Convenções:
 AB-N: Abandono na etapa "N"
 FLT-N: Retiro por chegada fora do limite de tempo na etapa "N"
 NTS-N: Não tomou a saída para a etapa "N"
 DES-N: Desclassificado ou expulsado na etapa "N"

UCI World Ranking
A Paris-Nice outorgou pontos para o UCI World Ranking para corredores das equipas nas categorias UCI WorldTeam, UCI ProTeam e Continental. As seguintes tabelas são o barómetro de pontuação e os dez corredores que obtiveram mais pontos:

Referências

Ligações externas
 Página oficial

2022
UCI WorldTour de 2022
Desporto na França em 2022

Paris-Nice de 2022


Decloedt ist ein niederländischer Name. Er bezeichnet:
 Leopold Decloedt (* 1964), Germanist und Unternehmer
 Baggerwerken Decloedt & Zoon, ein niederländisches Unternehmen, siehe DEME

Siehe auch:
Cloedt
De Cloedt

Decloedt


Glenea pseudocolobotheoides é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por Stephan von Breuning em 1950.

Referências

Borneo catalog 2005

pseudocolobotheoides
Coleópteros descritos em 1950

Glenea pseudocolobotheoides


Prodidomus seemani est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du Queensland en Australie. Elle se rencontre dans la forêt d'État de Barakula.

Description
Le mâle holotype mesure .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Platnick et Baehr en 2006.

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur d'Owen D. Seeman.

Publication originale
 Platnick & Baehr, 2006 : « A revision of the Australasian ground spiders of the family Prodidomidae (Araneae, Gnaphosoidea). » Bulletin of the American Museum of Natural History, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique du Queensland

Prodidomus seemani


بيليفيل (Belleville) بلدية فرنسية تقع في إقليم رون في منطقة رون ألپ شرق فرنسا .

توأمة
لبيليفيل اتفاقيات توأمة مع:
 زالتسكوتن

أعلام

 غابرييل فويسن
 فرانك دوريكس
 فيليب جاردينت

مراجع

مدن فرنسا

بيليفيل


Freiherr Jordaki Wassilko von Serecki (* 4. März 1795 in Berhometh; † 6. November 1861 in Czernowitz) war ein österreichisch-rumänischer Großgrundbesitzer, Politiker und Mitglied des Herrenhauses des österreichischen Reichsrats aus der Familie Wassilko.

Leben

Jordaki wurde von Privatlehrern erzogen und verwaltete nach dem Tod seines Vaters Basil Ritter von Wassilko (1761–1825) seinen Besitz. In Rohozna heiratete er am 15. November 1826 Anna Pulcheria von Kalmucki (* 3. November 1811 in Rohozna/Bukowina; † 22. August 1896 in Czernowitz).

Als einer der ersten Grundbesitzer ließ er mit einem auf vorerst 20 Jahre laufenden Vertrag vom 10. März 1837 deutsche Familien in der Bukowina an der Mihodra bei Berhometh siedeln. Er verpachtete Grund, 246 Faltschen und verlieh dazu Holzrechte für zu dieser Zeit preisgünstige ein bis zwei Gulden im Monat. In Mihodra wohnten per 1844 verteilt auf 30 Hausnummern und 36 Wohnparteien, insgesamt 161 Personen.

In den 1840er Jahren begann Jordaki mit dem Ausbau und der Erweiterung seines Herrenhauses und legte somit den Grundstein für das zukünftige Schloss Berhometh. Lopuszna (Lăpușna oder Lopușna), mit seinem "besonderen Wasser", ließ er zum Heilbad ausbauen. Dort wurde unter anderem auch die Hydrotherapie nach Prießnitz angewendet. Der Kurort wurde als solches stark aufgewertet, als am 3. und 4. August 1855 der designierte Kronprinz Karl Ludwig von Österreich Gast des Jordaki war und auch das Bad besuchte. Dort gestattete er, den dortigen Heilbrunnen "Carl-Ludwig-Brunnen" zu nennen. Der Kurort durfte sich Bad Lopuschna nennen, einen Namen, den er bis zum Ende der Habsburgmonarchie trug. Er zählte damals und heute wieder zu den bedeutendsten Kurorten der Bukowina.

Iordaki war Kirchenpatron der Pfarrei St. Nikolaus in Berhometh. Im Jahr 1843 hatte die (orthodoxe) Kirche zusammen mit Schipoth (Șipotele pe Siret), Mazuri, Bursuci und Lopuszna (Lăpușna) 2.236 Gemeindemitglieder. Auch sorgte er für den Bau einer Schule, die 1861 mit sechs Klassen eingeweiht wurde.

Die Petition an den Kaiser von Österreich, nachdem die galizische Provinz Bukowina in ein Herzogtum der Krone mit gleichem Namen umzuwandeln sei, wurde von vielen angesehenen rumänischen Adligen und Würdenträgern aus der Bukowina unterstützt und unterschrieben, darunter Eudoxius von Hormuzaki, mit seinen Brüdern Alexander, Constantin, Georg und Nikolaus. Die Petition wurde von Jordaki 1849 in Deutsch und Rumänisch unter dem Titel "Promemoria zur Bukowiner Landespetition vom Jahre 1848"/ "Promemoria privind petiția țării (landului) Bucovinei din anul 1848" postuliert und geschrieben. Dieser Akt wurde konfirmiert, jedoch erst im Jahre 1861 umgesetzt.

Der Adlige war seit 1854 Träger des Ordens der Eisernen Krone 3. Klasse. Er wurde durch die Allerhöchster Entschließung von Kaiser Franz Joseph I. am 14. Juli 1855 mit dem Adelsprädikat "von Serecki" in den österreichischen Freiherrenstand erhoben. Der Freiherrentitel galt für ihn und seine leiblichen Nachfahren.

Am 13. Dezember 1860, nach Installierung der zentralistischen Regierung des Anton von Schmerling in Österreich, ergaben sich neue Perspektiven zu einer positiven Lösung für das Problem des Status der Bukowina. Am 27. Dezember hielt sodann der föderalistisch eingestellte Freiherr auf seinem Gut in Berhometh eine Konferenz mit Vertretern der Stadt Czernowitz und des Bukowiner Bojarentums ab, mit dem Ziel, ein neues Memorandum für die Bukowina auszuarbeiten.

Der Freiherr war bis 1861 langjähriger Abgeordneter des Staatsrats (später Reichsrats) gewesen. Mit der Gründung am 18. April 1861 zog er, nur wenige Monate vor seinem Tod, als der erste und einzige Bukowinaer dieser Zeit "auf Lebenszeit" in das neu instituierte Oberhaus des Österreichischen Reichsrates, das sogenannte Herrenhaus, ein.

In der Nacht zum Mittwoch, den 6. November erlitt der Baron einen heftigen Schlaganfall, dem er erlag. Er wurde drei Tage später mit großem Pomp auf dem familieneigenen Friedhof in Berhometh beigesetzt. Der Grabstein ist nicht mehr erhalten. Sein sehnlichster Wunsch, ein Fideikommiss für seinen ältesten Sohn Alexander zu errichten, blieb zu seinen Lebzeiten unerfüllt.

Von seinen vier Söhnen setzte nur der oben erwähnte Alexander das Geschlecht fort. Dessen Antrag auf die Errichtung eines Familienfideikommisses wurde am 10. November 1888 stattgegeben und er nannte es seinem Vater zu Ehren "Jordaki Freiherr von Wassilko-Serecki'sche Realfideicomiss".

Wappen

Fotogalerie

Literatur
 Die Gothaischen Genealogischen Taschenbücher des Adels S–Z. S. 606, GB 1919.
 Gothaisches Genealogischen Taschenbuch der Gräflichen Häuser. Teil B, 114. Jahrgang, 1941, S. 536–537.
 Ion Nistor: Istoria Bucovinei. Editura Humanitas, Bucureşti 1991.
 Erich Prokopowitsch: Der Adel in der Bukowina. Verlag "Der Südostdeutsche", München 1983.
 Alfred Lindheim, Ritter von: "Erzherzog Carl Ludwig", 1833–1896. Ein Lebensbild. K.K. Hof- und Staatsdruckerei, 1897.
 Ion Drăguşanul: Bucovina faptului divers. Band 1,2, Editura Bucovina Viitoare, Suceava 2002.
 Gottfried Graf Finck v. Finckenstein (ed.): "Gothaisches genealogisches Taschenbuch der gräflichen Häuser", vol. 1, Editura Verlag des deutschen Adelsarchivs, Marburg 2016, ISBN 978-3-9817243-2-5.

Weblinks

Einzelnachweise

Politiker (Kaisertum Österreich)
Mitglied des Herrenhauses (Österreich)
Politiker (Herzogtum Bukowina)
Politiker (Kronland Bukowina)
Freiherr
Träger des Ordens der Eisernen Krone (III. Klasse)
Person (Czernowitz)
Jordaki
Rumäne
Geboren 1795
Gestorben 1861
Mann

Jordaki Wassilko von Serecki


Joseph Djida OMI (* 8. April 1945 in Mayo-Darlé; † 6. Januar 2015 in Ngaoundéré) war Bischof von Ngaoundéré.

Leben
Joseph Djida, Sohn eines katholischen Vaters und einer Muslima, studierte Philosophie und Theologie am Priesterseminar in Ngaoundéré sowie Nkolbisson und trat 1972 der Ordensgemeinschaft der Oblaten der Unbefleckten Jungfrau Maria bei. Nach Beendigung seines Studiums am Seminar in Koumi, Burkina Faso, empfing am 5. Dezember 1976 die Priesterweihe. Er war zunächst Kaplan an der Kathedrale in Garoua (1976–81) und absolvierte anschließend ein theologisches Masterstudium an der Saint Paul University in Ottawa. An der Päpstlichen Akademie Alfonsiana in Rom wurde er 1991 in Moraltheologie promoviert. Zurück in Kamerun engagierte er sich für die Ausbildung des Diözesanklerus und lehrte am Catholic Institute of Yaoundé sowie am Großen Seminar St. Augustus in Maroua, wo er auch von 1994 bis 1997 Rektor war. Er war erster einheimischer Provinzial seines Ordens in Kamerun.

Papst Johannes Paul II. ernannte ihn am 23. Oktober 2000 zum Bischof von Ngaoundéré. Die Bischofsweihe spendete ihm der Apostolische Nuntius in Kamerun und Äquatorialguinea, Félix del Blanco Prieto, am 25. Februar des nächsten Jahres; Mitkonsekratoren waren Antoine Ntalou, Erzbischof von Garoua, und Eugeniusz Juretzko OMI, Bischof von Yokadouma. Er war unter anderem Präsident der Bischofskonferenz von Kamerun.

Joseph Djida starb an den Folgen eines Herzinfarkts.

Weblinks

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Kamerun)
Oblate der Unbefleckten Jungfrau Maria
Kameruner
Geboren 1945
Gestorben 2015
Mann

Joseph Djida


Teorija uma je kognitivni mehanizam.

U velikoj mjeri, ljudska dojenčad se socijalizira kroz stjecanje određenog kognitivnog mehanizma poznatog kao "teorija uma", izraza koji se trenutno koristi za objašnjenje uvezanog seta intelektualnih sposobnosti koje omogućuje ljudima shvatiti kako druge osobe mogu imati uvjerenja, želje, planove, nade, informacije i namjere, koje se mogu uvelike razlikovati od njihovih vlastitih. Odmak od vlastite perspektive i stavljanje u poziciju druge osobe, kao i sposobnost razlikovanja vanjske manifestacije tuđih namjera i želja, ukratko bi moglo opisati što teorija uma zapravo predstavlja.  Osim razmatranja sadržaja vlastitih i tuđih mentalnih stanja, u posljednje vrijeme, cilj ovog teorijskog pristupa je i ponuditi objašnjenje o visoko rangiranoj zastupljenosti među populacijom s dijagnozom unutar autističnog spektra, kao i o primjeni u području umjetne inteligencije i robotike.

Definicija
Ljudi neprestano rade procjene i zaključke o psihološkim stanjima drugih osoba. Svatko od nas konstantno analizira svoje dojmove o drugima i konstruira teorije na temelju naznaka i informacija koje primamo. Taj proces nam omogućuje bolje razumjeti sebe ali i druge i ključna je odrednica samoorganizacije i afektivne regulacije. Osim "verbalnih" i površnih opisa ljudi i promatranja njihovih postupaka, kroz kauzalne odnose, pojedinci nastoje obuhvatiti smislenije i značajnije interpretacije te objasniti i predvidjeti tuđa ponašanje na temelju unutarnjih mentalnih stanja. Ovakva teorijska konstrukcija, koja je dio svakodnevnog funkcioniranja je poznata po nazivom "teorija uma" (eng. Theory of Mind), koji je prvi put upotrebljen za vrijeme studije s čimpanzama. Teorija uma je složena funkcija, tako uključuje pamćenje, zajedničku pažnju, perceptivno prepoznavanje zahtjevnije razine, poput prepoznavanja lica i praćenje pogleda, nadalje, jezik i jezične sposobnosti, izvršne funkcije, kao što je praćenje namjera i ciljeva, moralnog rasuđivanja, procesuiranje i prepoznavanje emocija, empatiju i imitaciju. U skladu s kompleksnošću i upletenosti više procesa, razvoj teorije uma razvoj ovisi o sazrijevanju nekoliko sustava mozga, a oblikovan je posredstvom odgoja, roditeljstva, društvenih odnosa i obrazovanja, stoga je i više nego reprezentativan primjer dinamične interakcije između razvoja ljudskog mozga i važnosti socijalnog okruženja.

S obzirom na to da teorija uma podrazumijeva angažiranje i uključenost nekoliko različitih komponenti i mehanizama, oštećenja i nepravilnosti u slijedu razvoja nisu rijetka pojava. U principu, pojedinci koji iskuse deficite u teoriji uma, imaju poteškoća pri određivanju namjera drugih osoba, nedostatak razumijevanja o tome kako njihovo ponašanje utječe na druge te poteškoće koje se tiču socijalnog reciprociteta S obzirom na to da su deficiti toerije uma primijećeni kod osoba s dijagnozom iz autističnog spektra, shizofrenije, određenih govornih i jezičnih poteškoća, u slučajevima kada je strogo primitak jezičnih informacija znatno ograničen (primjerice, gluha djeca u roditelja koji ne poznaju znakovni jezik), u ispitanika s demencijom, uključujući; frontotemporalne demencije, Alzheimerove demencije i ostale poremećaje,  poput amiotropne lateralne skleroze. Deficiti teorije uma su prisutni kod pojedinaca sa stečenim (traumatskim, netraumatskim ili kirurškim) ozljedama različitih dijelova mozga (posebno frontalnig režnja i/ ili desne hemisfere), osoba s poremećajem deficita pažnje, kongenitalne sljepoće, osoba pod utjecajem alkohola i opojnih droga, pod deprivacijom sna, kao i kod osoba koje doživljavaju emocionalnu ili tjelesnu bol vrlo visokog intenziteta.

Razvoj teorije uma
U određenoj dobi, djeca započinju pripisivati određena mentalna stanja sebi i drugima, koja ne mogu biti direktno promatrana, primjerice, namjere, želje i uvjerenja. Kritično razdoblje u razvoju teorije uma je predškolsko razdoblje (od 3. to 5. godine starosti), ali zapravo početak razvoja počinje dosta ranije, slijedeći razvojni obrazac.

Teorija uma se u potpunosti razvija samo kod ljudi; prisutnost određenih rudimentarnih oblika kod primata i drugih životinja je upitna, iako i oni pokazuju dosta složene oblike socijalnog ponašanja. Djeca urednog razvoja dosežu sposobnost teorije uma, otprilike rečeno, u dobi od 3 do 4 godine starosti, kroz progresiju i niz faza s početkom u 18-om mjesecu života. Nažalost, zbog eksperimentalnih ograničenja i nedostatka kreativnih i izvodljivih eksperimentalnih nacrta, raniji stadiji još uvijek nisu zadobili značajniju empirijsku pozornost. U ovom konteksu, važno je istaknuti studiju Ágnes Kovács i suradnika (2010) na dojenčadima starosti od svega 7 mjeseci. Izvedbom zadatka netočnog vjerovanja uz primjenu prikladnog sadržaja, poput crtanog lika u funkciji agenta, u obzir je uzeta dužina zurenja u scenu, odnosno habituacija te je zabilježeno da su ljudi i u ovakvom ranom uzrastu sposobni zauzeti perspektive različite od vlastitih. Iako ne znači nužno da dojenčand ovog uzrasta razumije vjerovanja drugih, u razini kao što to mogu razumjeti, primjerice, četverogodišnjaci, studija je definitivno demonstrirala da su dojenčad osjetljiva na socijalne informacije i na ono što drugi vide. Također, potvrđeno je i da nisu isključivo nužne rafinirane komunikacijske sposobnosti kako bi se primijenile osnove teorije uma. Ova studija, s dosad najmlađim ispitanicima, sugerira da je sama prisutnost socijalnog posrednika dovoljna da se automatski aktivira vjerovanje, kako kod odraslih, tako i kod dojenčadi stare 7 mjeseci. Jednom kada su vjerovanja uspostavljenja, odrasli i dojenčad ih zadržavaju i u odsutnosti posrednika, što se pretpostavljeno koristi kasnije, za vrijeme drugih socijalnih interakcija. Imajući ovo u obziru, izgleda da ljudi automatski rade proračun i procjenu tuđih uvjerenja i zadržavaju ih u umu, kao alternativnu reprezentaciju i interpreciju okoline. Ovi snažni mehanizmi teorije uma za proračun i uvjerenja drugih, stoga mogu biti dijelom jedinstvenog socijalnog osjećaja "sense" i jedan od kognitivih preduvijeta za razvoj socijalne strukture ljudi.

Predhodnici razvoja teorije uma uključuju čitav niz oblika neverbalne komunikacije i kognitivnih funkcija koja počinju s aktivacijom nedugo nakon rođenja i rane faze tjelesnog i emocionalnog kontakta majke i djeteta, na primjer, uzajamnost, uključenost, empatija i imitacija. Percipiranje lica, razlikovanje između lica majke, ili nekog drugog primarnog skrbnika, i prepoznavanje facijalnih ekspresija i emocija ostalih nepoznatih osoba, su od izuzetne važnosti za razvoj percpetivnih komponenti teorije uma. Jedno od kritičnih razdoblja u razvoju teorije uma je razlikovanja usmjerenog od neusmjerenog pogleda, što je osnova za integriranu percepciju i komunikaciju. Iako djeca mogu razlikovati usmjereni od neusmjerenog pogleda u mlađoj dobi, ona ne mogu praviti jasne i eksplicitne procjene o usmjerenom pogledu i određenim zaključcima do dobi od 3 ili 4 godine Pokazuje li dijete direktno, na nešto van dosega, ili gleda u smjeru pokazivanja, način je iniciranja pridružene pažnje. Pokazivanje je jedan od krucijalnih prethodnica u razvoja teorije uma. Najizgledanije je da teorija uma počinje s obnašanjem kod ljudi u dobi od 13 do 15 mjeseci starosti, u vrijeme ubrzanog i kritičnog razdoblja za učenje jezika, tako da je rani razvoj jezika i općenito jezičnih sposobnosti, dobar prediktor razvoja teorije uma kod djece s urednim razvojem. Igre pretvaranja, koje uključuju zajedničke i dijeljene zamisli, dodjelu uloga i metakomunikaciju o scenarijima, značajno olakšavaju razvoj teorije uma. Jedno od temeljni značajki teorije uma, koje doslovno ovisi o emocionalnim i kognitivnim funkcijama, je razumijevanje netočnih vjerovanja, te stoga,  koncepti poput vjerovanja, želja i pretvaranja, predstavljaju srž unutar okvira teorija uma. Razvoj teorija uma uvelike ovisi i o urednom funkcioniranju sustava za pamćenje, uključujući kratkoročno i dugoročno deklarativno pamćenje i različite forme implicitnog pamćenja, s naglaskom na emocionalno pamćenje. Sposobnost da se istodobno uzme u obzir stvarna situacija i zamišljena verzija stvarne situacije, sposobnost prebacivanja s eksternalnih događaja na internalne reprezentacije se javlja između 18og i 24og mjeseca života i nakon ovog razdoblja, djeca su sposobna manipulirati informacijama u pamćenju, razumijevši pri tome da njihove vlastite misli ne mogu biti znane drugime. U dobi od 4 godine, djeca razumija da su uvjerenja i želje u potpounosti privatna i promjenjive te da ne ovise nužno o vanjskoj realnosti i promjenama.

Na osnovu prethodnica u razvoju teorije uma i integraciji nekoliko drugih neuropsihologijskih funkcija, dječja socijalna interakcija, kako s vršnjacima tako i s odraslima, potiče i promovira spontani razvoj teorije uma u dobi od 3 do 4 godine, bez ikakvih formalnih instrukcija, službenih uputa ili čak uloženog napora. Razvoj teorije uma u potpunost zahtjeva prisutnost nekoliko izvršnih funkcija, poput, analiziranja, zaključivanja i procjenjivanja. Naposljetku, neki dokazi ukazuju upućuju da razvoj teorija uma je snažno pod utjecajem nenasljednih i socijalnih okolinskih faktora.

Braća i sestre također mogu utjecati na poboljšanje izvedbe teorije uma, jednako kao i određene forme dječjeg socijalnog ponašanja (primjerice, razgovori o osjećajima i količina suradnje s braćom i sestrama ili vršnjacima u bližem krvnom srodstvu). Teorija uma se javlja u znatno drugačijem razdoblju u drugačijim kulturama i jezicima, na primjer, značajne razlike su utvrđene između azijske i generalno zapadne kulture Također, socioekonomsko razina i razvijenost okruženja u kojem dijete odrasta, značajno utječe na razvoj teorije uma. Nadalje, razvoj može biti pod utjecajem socijalne deprivacije i zapostavljenosti; djeca odgojena u okružju obitelji, u usporedi s institucionaliziranom djecom iz domova, su znažajno uspješnija u izvedbama koje zahtijevaju teorije uma. Praktično, cijelo djetinjstvo, od vrtićke dobi do kraja škole, uključuje razvoj i rafiniranje sposobnosti i unapređenje sastavnica teorija uma. Kontinuirano obrada i usavršavanje kapaciteta pojedinca, nastavlja se i kroz odraslo doba. Izgleda da ono što se razvija posljednje u nizu je sposobnost primjene teorije uma na znatno fleksibilniji način i u složenijim situacijama. Tako se individualne razlike u sposobnostima koje pretpostavlja teorija uma održavaju kroz školski uzrast, ali i u odrasloj dobi.

Biološka osnova i neuralni mehanizmi

U članaku Premack-a i Woodruff-a (1978) "Imaju li čimpanze teoriju uma?", izraz  "teorija uma" se spominje po prvi put u ovom obliku, a članak se službeno smatra začetkom suvremene rasprave o teoriji uma. Ubrzo nakon publikacije, doprinosi u vidu teorijskih konstrukcija i hipotetskih formacija su počeli pristizati iz komplementarnih područja znanosti; socijalne neuroznanosti, socijalne psihologije, neuroetologije i razvojnih znanosti. Mogućnosti za razmatranje ovog problema s različitih gledišta, na posljetku, uspjelo su generirati jedno poprilično interdisciplinarno i inspirativno područje, koje je uključivalo istraživanja na ljudima i životinjama, odrasle ispitanike i djecu, kako s urednim, tako i atipičnim razvojnim slijedom. S razvojem tehnologije i dostupnošću novih uređaja za mjerenje, gotovo sva utjecajnija otkrića su pristigla iz područja socijalne neuroznanosti, omogućena upotrebom slikovnih tehnika mozga, obično snimana tijekom obavljanja različitih testova teorije uma.

S područja neuropsihologije, značajan doprinos su rezultati slikovnog prikazivanja mozga i neuronske osnove teorije uma; u ispitivanju 31 pacijenta s jednostranim lezijama frontalnih režnjeva, primjenom testova netočnih vjerovanja, utvrđene su poteškoće u nekim zadatacima koji pretpostavljaju razvijenu teoriju uma. U ranim PET istraživanjima, koristeći verbalne i slikovne priče razumijevanja, identificiran je niz aktivnih regija, uključujući medijalni prefrontalni korteks i područje oko posterior superior temporal sulcus-a stražnjeg, a ponekad i aktivnost amigdale i temporopolarnog korteksa. Prema studiji Saxe i sur. (2004), regija posterior superior temporal sulcus-a je osjetljiva na odnos između promatranih pokreta i okoline. Na osnovu ovog saznanja i drugih funkcija regije, kao što su povećana aktivnost i zabilježene reakcije na jasna gibanja tijela, autori su pretpostavili da je spomenuto područje uključeno u reprezentaciju promatranih namjernih radnji. Uloga posterior superior temporal sulcus-a u percepciji intencionalnosti ljudskih akcija je ispitivana u studiji Truett-a i sur. (2000). Utvrđeno je da je ovo područje također uključeno i u percepciju pokreta bioloških struktura, uključujući pokrete tijela, očiju, usta, ali jednako tako i percepciju pokreta svjetle točke na zaslonu. U tehnikama funkcionalnog oslikavanja mozga i primjenom Heider-Simmel-ove animacije, apstraktnog film u kojem su gledatelji često imali priliku vidjeli naznake emocija, motivacije i namjere, u nekoliko studija, potpuno neovisno, su ustanovljeni vrlo slične uzorci aktivacije u područjima mPFC, pSTS, FFA i amigdale.

Istraživanje Rizzolatti-ja i suradnika iz 80-ih godina je pokazalo je da su neki senzomotorički neuroni, otkriveni po prvi put u premotoričkom korteksu rezus majmuna (lat. Macaca mulatta), a kasnije klasificirani kao zrcalni neuroni, potencijalno uključeni u razumijevanje akcija. Snimanje električne aktivnosti mozga, metodom primjene jedne elektrode, otkriveno je da su ti neuroni bili aktivirani kada je majmun obavljao neku radnju ali isto tako i prilikom gledanja drugog posrednika, kako koji obavlja isti zadatak. U studiji s ljudskim ispitanicima (Iacoboni i sur., 2005), rezultati fMRI su pokazali da područja mozga, koja pretpostavljeno sadrže zrcalne neurone su bila aktivirana kada bi jedna osoba promatrala drugu, prilikom izvođenja radnji s određenim ciljem. Ovi podaci su naveli neke autore na zaključak da zrcalni neuroni mogu tvoriti biološku i neuronsku osnovu teorija uma. Ova ideja je u velikoj mjeri prihvaćen od strane neuroznanstvenika Vilayanur Ramachandan-a, koji je u svojoj knjizi "The Tell-Tale Brain" nekoliko poglavlja posvetio upravo zrcalnim neuronima. Ramachandan pretpostavlja da će budući istraživački napori u vezi uloge zrcalnih neurona uspjeti pomoći pobliže objasniti različite ljudske sposobnosti, kao što su empatija, učenje, imitacija ili čak evolucija jezika. Jedna od njegovih pretpostavki tiče se i pretpostavke da zrcalni neuroni mogu biti rješenje za razumijevanje i neuronska osnove ljudske svijesti.

Unatoč tom optimističnom poletu, važno je i naglasiti da postoje i neki dokazi koji opovrgavaju vezu i ulogu između zrcalnih neurona i teorije uma. Naime, makaki majmuni imaju zrcalne neuroni, ali se ne čini da imaju sposobnost razumijevanja teorije uma i vjerovanja nalik "ljudskoj", gledano generalno. S druge strane, fMRI studije teorije uma redovito bilježe aktivaciju u mPFC, temporalni režnjevima i TPJ ili STS ali ti dijelovi mozga ne pripadaju neuronskom sustavu. Prema tumačenju Decety i Meltzoff, zrcalni neuroni mogu samo olakšati učenje kroz imitaciju i mogu biti jedna od predhodnika u razvoju teorija uma.

Kako bilo, u nedavnoj studiji Haroush i Williams iz 2015. godine, je zabilježen aktivnost u prednjem cingulatornom korteksu rezus majmuna za vrijeme obavljanja igara, poput  "dileme zatvorenika", stoga ova studija je još jedna u nizu koja podržava pretpostavku da teorija uma može biti temeljni proces te implicira da neuroni iz prednjeg cingulatornog korteksa mogu potencijalno nadopunjavati funkciju zrcalnih neurona za vrijeme socijalnih interakcija.

Ispitivanje teorije uma

Više od 30 testova je dostupno za mjerenje teorije uma kod djece  Mnogi od tih testova se sastoje od pripovijedanja kratkih priča, nakon kojih slijede pitanja koja zahtijevaju dobro razvijene vještine teorije uma, kako bi bila ispravno odgovorena. Najuobičajniji testovi za procjenu sposobnosti teorije uma su tzv. "testovi netočnih vjerovanja". Uradak u ovim testovima ovisi o pretpostavci da je jedna od najvažnijih prekretnica u razvoju teorije uma, sposobnost prepoznavanja da i drugi mogu imati uvjerenja o vanjskom svijetu, koja ne moraju biti nužno i točna.

	Dvije su vrste najčešće korištenih zadataka is skupine "netočnih uvjerenja". Prva se zove "zadatak netočnih uvjerenja o transferu"  ili "zadatkom neočekivanog transfera", odnosno popularni "Maxi" (Wimmer i Perner, 1983) ili  "Sally Ann zadatak" (Baron -Cohen, Leslie i Frith, 1985), prema imenima glavnih likova u izvornim verzijama zadatka. Druga vrsta zadataka "netočnih uvjerenja" se zove "zadatak netočnih uvjerenja o sadržaju" ili "zadatkom neočekivanog sadržaja", ili popularno još i "Smarties zadatak" (Hogrefe, Wimmer i Perner, 1986) U ovom zadatku, kutija s vrlodobro poznatim sadržajem je prikazana djetetu (primjerice, kutija "Smarties" bombona). Potom, dijete otkriva da je u kutiji zapravo sasvim neočekivan sadržaj (npr. olovke, umjesto bonbona). Pitanje je, što su djeca u početku mislila o sadržaju kutije i što će dijete koje nikad prije nije vidjelo tu kutiju, misliti? Ovaj zadatak ispituje sposobnost prisjećanja vlastitog netočnog uvjerenja, ali i sposobnost da mogućnost netočnog uvjerenja pripišu i drugim osobama.

	Iako je apsolutno neupitno da su zadaci "netočnog uvjerenja" važan instrument za razumijevanje teorije uma, s obzirom na kompatibilnost s teorijskim komponentama teorije, ne čini se opravdanim svesti mjerenje sposobnosti teorije uma na samo jedan zadatak. Ovaj pristup ne dopušta točno pozicioniranje djeteta na razvojoj skali teorije uma i kao odgovor na taj izazov, u posljednje vrijeme se preferira metoda kombiniranja nekoliko testova te se konačan rezultat tvori na osnovu više neovisnih zadataka.  U tom kontekstu, drugi pristup procjene teorija uma se temelji na bateriji testova, gdje svaki od neovisnih zadataka testira razumijevanje različitih mentalnih stanja. Pretpostavlja se da djeca napreduju i nadograđuju sposobnosti koje se tiču teorije uma, kroz različite faze razvoja, od razumijevanja vrlo jednostavnih do izrazito složenih aspekata te da baterije testova mogu učinkovito ispitati i obuhvatiti razvojni stupanj i razinu djetetovog razumijevanje teorija uma. Primjer baterije, koja mjeri relativno jednostavne aspekte teorije uma je Ljestvica teorije uma (Theory of Mind Scale, Wellman & Liu, 2004). Skala je namijenjena za ispitivanje djece u dobi od 3 do 5 godina, a sadrži pet subskala koje podrobnije ispituju dječje razumijevanje da: (1) pojedinci u istoj situaciji mogu imati različite želje; (2)  pojedinci u istoj situaciji mogu imati različita uvjerenja; (3) percepcija je preduvjet znanja; (4) ljudi u određenoj situaciji mogu imati pogrešna uvjerenja i da (5) izraz lica ne mora odražavati stvarne emocija koje osoba doživljava u tom trenutku. Osim Ljestvice teorije uma, dizajnirane su slične baterija zadataka, često primjenjivane na djeci svih uzrasta i s različitim razvojnim obilježjima. Neki od tih baterija su koji su Čudne priče (Strange Stories, Happe, 1994), Priče iz svakodnevnog života (Stories from Everyday Life, Kaland i sur., 2002), ToM slikovnice (Tom storybooks, Blijde-Hoogewys i sur., 2008) ili ToM test (ToM test, Muris i sur., 1999).

Treći pristup procjena je temeljen na analizi dječjeg govora o mentalnim stanjima. Kao i odrasli, djeca u svakodnevnim interakcijama govore o vlastitim mentalnih stanjima, ali isto tako i o željama, mišljenjima, vjerovanju i emocijama drugih osoba, pri tome koristeći koristite različite termine za oznaku različitih mentalnih stanja (npr. glagoli "htjeti", "vjerovati", "znati "). Početna istraživanja su bazirana na pretpostavci da početak upotrebe određenog izraza u djetetovu svakodnevnom govoru koji se odnosi na određeno mentalno stanje, podrazumijeva usitinu i razumijevanja tih stanja. U skladu s tim, sljedeći pokušaj i cilj istraživača je bio utvrditi u kojoj dobi djeca počinju koristiti različite pojmove (npr. Bretherton i Beeghly, 1982; Bretherton, McNew i Beeghly-Smith, 1981).   Neki istraživači naglašavaju važnost sintaktičke strukture u rečenicama u kojima se javljaju glagoli koji se koriste za izražavanje mentalnih stanja (de Villiers i de Villiers, 2000.). Naime, ovi glagoli su obično glavni glagoli u složenim rečenicama u kojima je zavisna rečenica je gramatički objekt glagola (npr.  "Anna misli da je toplo vani" ).

Konačno, četvrti pristup u procjeni teorije uma je roditeljska procjena djetetove teorije uma. Primjer je Mjera percepcije djetetove teorije uma -Eksperimentalna verzija (Perceptions of Child's ToM Measure - Experimental Version, Hutchins, Bonazinga, Prelock and Taylor, 2008). Autori ovog pristupa navode nekoliko argumenata zbog kojih smatraju korisnim i važnim koristiti procjenu od strane roditelja. Prema njima, zadaci koje se obično primjenjuju za ispitivanje teorije uma, ovise o brojnim i različitim vještinama i procesima, pri čemu, na primjer, nerazvijene kognitivne sposobnosti, (ne)znanje jezika, nedostatak motivacije ili nedovoljno poznavanje ispitivača, može negativno utjecati na konačn rezultat djeteta. Također, zadaci su ponekad previše umjetni i ne otkrivaju kompetencije koje djeca obično pokazuju u svom svakodnevnom radu, kada su okruženi s roditeljima. Sve te informacije su vrlo dobro poznate roditeljima, prikupljene kroz svakodnevne interakcije. Nakon detaljne anlize, PCToMM-E je pokazao zadovoljavajuće psihometrijske karakteristike (npr., test-retest pouzdanost, kriterijsku i konstruktnu valjanost), što može poslužiti kao vrijedan podatak u daljnim nastojanjima u razvoju i unapređivanju mjera dodatnih instrumenata u ispitivanju teorije uma.

"Sally-Anne test"
Klasični primjer iz kategorije testova "netočnih vjerovanja" je "Sally-Anne" zadatak, obično korišten u području razvojne psihologije za mjerenje socijalno-kognitivnih vještina osoba da pripisuju lažna uvjerenja drugima. "Sally-Anne" zadatak je test "prvog reda", odnosno zadatak koji zahtijeva da se razumije mentalno stanje druge osobe. U skladu s poželjnim mjernih karakteristika instrumenta prikladnih za ispitivanje teorije uma (Dennetta, 1978), zadatak je izvorno konstruiran od strane Wimmer-a i Perner-a (1983), ali su noviju verziju modificirali i preimenovali Baron-Cohen i suradnici. Njihova verzija je popularizirana upravo kroz primjenu u mnogim studijima, uglavnom na djeci predškolske dobi.

Postupak je sljedeći:
 dijete gleda kako Sally stavlja kliker u košaricu
 dijete vidi kako Sally napušta sobu
 dijete gleda kako Ann premješta kliker iz košarice i stavlja ga u kutiju
 Sally se vraća u sobu, a pitanje koje se postavlja djetetu je: "Gdje će Sally tražiti kliker"?
Kako bi dijete uspješno riješilo zadatak, potrebno je da na "pitanje vjerovanja" pravilno odgovori, naznačujući kako Sally i dalje vjeruje da je kliker u košarici. Ovaj odgovor je u skladu s perspektivom lutke Sally, ali ne i s vlastitom. Ako dijete nije u stanju zauzeti tuđu perspektivu, ono će i dalje nuditi odgovor kako Sally vjeruje da je kliker premješten, kao što i samo misli. Uspješno rješenje zadatka se stoga smatra kao demonstracija razumijevanja da Sally ima svoja vlastita vjerovanja koja nužno ne koreliraju s realnošću, što je i temeljna odrednica teorije uma. U nešto kasnijim varijantama ovog zadatka, Gopnik i Astington (1988) te Wellman i Bartsch (1990) su sveli količinu pokreta na minimum. Tako je, u većini slučajeva, djeca bila prikazana samo scena pod rednim brojem četiri. Nakon toga, djeca su zamoljena da pogode gdje se kliker nalazio. Leslie i Frith (1988), su ponovili eksperiment, no ovoga puta s ljudskim sudionicima, umjesto lutki, i ponovno su bili dobiveni slični rezultati. Djeca s urednim razvojem će uspješno rješiti ovaj test u starosnoj dobi od 3 do 4 godine. Djeca s autizmom obično ne uspjevaju, ali oni koji uspješno rješe, uspiju to obaviti nešto kasnije nego djeca bez dijagnoze iz autističnog spektra. Testove drugoga reda, djeca s urednim razvojem polažu u dobi oko 6 godina. Visoko-funkcionirajuća djece s autizmom također mogu proći ove testove, ali ne prije 11 godine, dok pak, desetogodišnjaci urednog razvoja već imaju usavršenu izvedbu testova teorije uma, kako prvog, tako i drugog reda.

Neverbalni testovi
Osim testova koncipiranih od kratkih priča, postoji i nekoliko neverbalnih testova za ispitivanje teorije uma. Vjerojatno i najstariji test iz ove kategorije je konstruirao Piaget, poznati razvojni psiholog, kao demonstraciju centracije i egocentrizama, pojmove koji su u uskoj vezi s teorijom uma. U istraživanju provedenom 1956. godine, Piaget je primijenio tzv. Test tri planine, na osnovu čijih rezultata je mogao diferencirati djecu u preoperacionalnoj fazi i konkretnoj operativnoj fazi kognitivnog razvoja. U izvornoj postavi testa, dijete bi sjedilo za stolom, a model bi bio prezentiran ispred. Planine su bile različitih veličina i s različitim karakteristikama, na primjer, prekrivene snijegom, travom, sa specifičnim karakteristikama i sl. Djetetu je bilo dopušteno promatrati model, sa svih strana i pozicija. Nakon detaljne observacije, eksperimentator bi pozicionirao lutku na različite položaje, a potom bi djeci prikazao 10 fotografija.  Konačni cilj je bio odabrati koja od ponuđenih fotografija odražava najbolji pogled iz lutkine perspektive. Rezultati su pokazali da u dobi od 4 godine, djeca su najčešće birala fotografije koje najbolje odražavaju njihovu vlastitu perspektivu, dok je već u dobi od 6 godina, odabir fotografije bio u skladu s tuđom perspektivom, odnosno, jasno je primjećena pojava svijesnosti da se perspektive mogu razlikovati od vlastite. Do dobi od 7 i 8 godina, djeca su bila u stanju jasno razlikovati i više od jednog stajališta i bila su u mogućnosti odabrati ispravnu fotografiju, potpuno dosljedno i bez pogreški.

Ostali neverbalni zadaci koji su u čestoj uporabi su Gallagher-ov Test crtanog zadatka (Cartoon Task Test, Gallagher, 2000) i Zaitchik-ov Test lažne fotografije (False Photograph Test, Zaitchik, 1990). Ispitivanja za procjenu viših i kompleksnijih razina teorija uma, kao i različitih komponenti socijalne kognicije, kao što su razumijevanje metafora, sarkazma i humora, su također razvijena. Najkorišteniji testovi nešto naprednije razine su Test čudnih priča (Strange Stories Test, Happe´, 1994), Test lažnog prepoznavnja (Faux Pas Test, Baron-Cohen i O'Riordan, 1999) i Test meta fotografija (Meta Photograph Test, Egeth and Kurzban 2008). Svaki od njih je konstruiran na osnovama različitih kognitivnih aspekata teorija uma. Većina ovih testova su statični, stoga korištenje dinamike, ili ispitivanja ponašanja, primjerice, primjena filmskih isječaka s umjetnim ili prirodnim socijalnim interakcijama, bi trebala biti uzeta u obzir. Za razliku od dosadašnjih, poprilično umjetnih testova, noviji zadaci teorije uma nastoje uključuti interakcije iz stvarnog života i svakodnevnice.

Implikacije i relevantnost
Prema Hill-u (1977), teorije imaju dvije glavne vrijednosti; jedna je pružanje prikladne terminologije i konceptualnog okvira za interpretaciju primjera koji mogu služiti za učenje, dok druga leži u potencijalnim rješenjima za praktične problem, ili u krajnjem slučaju, predlaganju gdje dalje tražiti rješenja za praktične probleme. Ukratko, teorije ne nude rješenja, generalno, ali mogu usmjeriti pozornost na varijable koje su ključne u pronalaženju rješenja. Promatrajući teoriju uma u ovom kontekstu, ista je ostvarila iznimno značajan doprinos; iako inicijalno formirana na osnovu diskusije i zamišljena isključivo kao teorijski pristup, zbog širine praktične implikacije i znanstvene relevantnost, teorija uma je transformirana u vrijedan instrument za procjenu i koncept od velike važnosti.

Jedna od najvećih prednosti teorije leži u činjenici da je teorija uma može biti primjenjiva na obje skupine ispitanika; djecu s pravilnim razvojem ali i u slučaju nekih razvojnih odstupanja i poteškoća. Većina zadataka i skala za ispitivanje teorije uma su relativno jednostavni za uporabu, a sama primjena nije dugotrajna. Nedostatci ranih obilježja teorije uma i određeni deficiti, mogu se odnositi na povećan rizik od nekih poremećaja, stoga bi bilo više nego korisno uključiti ispitivanje teorije uma u redovni dio praćenja i liječenja djece s poteškoćama komunikacije, odstupanjima u razvoju jezičnih sposobnosti, ili djece za koje se sumnja da imaju dijagnozu unutar autističnog spektra.

Iako razni neurorazvojni poremećaji, kao što su ADHD, jezični poremećaji, shizofrenija te stečeni poremećaji zbog zadobivenih trauma (naročito desne strane mozga), narušavaju uspješnost u obavljanju teorije uma, najznačajnija je veza, promatrano i s teorijskog i s eksperimentalnog stajališta, između teorije uma i autizma. Budući da je to jedno od područja koja je najintenzivnije zahvaćene, u terminima razvoja, ispitivanje teorije uma je i započelo s proučavanjem autizma te je u današnje vrijeme gotovo nemoguće spomenuti jedno bez drugoga, ili pronaći među dostupnom literaturom. Djeca s autizmom imaju ograničeno razumijevanje i nisku frekvenciju korištenja izraza koja označavaju mentalna stanja, imaju poteškoće u razumijevanju idioma i metafora te su kao takva često služila kao izrazito pogodan eksperimentalni uzorak. Ovaj simbiotski odnos je uspio generirati brojne studije, nastojeći utvrditi i specificirati uloge neuronskih mehanizama, primjerice zrcalnih neurona, što je naposljetku rezultiralo potpuno novim teorijskim pretpostavkama i pravcima istraživanjima.

Tijekom proteklih godina, teorija uma je razmatrana zajedno sa srodnim pojmova kao što su svijest, empatija i govora u terminima razvoja, ali u nedavnim studijama, fokus je pomaknut na komparativne studije. Imaju li i druge životinje, osim ljudi, jednaku genetsku osnovu i prikladno socijalno okruženje, koje bi im omogućilo stjecanje i razvoj teorije uma, na jednak način kao što je to riječ kod ljudi, bilo je središnje pitanje i temeljno odredište za istraživanja.  Studije koja su se bavila ovim ispitivanjima su uključivale majmune, ptice i pse,  a preliminarni nalazi su pokazali razumijevanje pažnje, što je jedna od prethodnica u razvoju teorije uma.

Najnovija područje proučavanja i ciljanog doprinosa teorije uma su usmjerena na kompjutacijsku teoriju uma i umjetnu inteligenciju, gdje suvremeni trendovi nastoje implementirati neke od predhodnika u razvoju teorije uma, sve od poput praćenja pogleda, pokazivanja i praćenja, razlikovanje žive od nežive okoline, do kompleksnih dimenzija vremena i prostora i samoprepoznavanja. Robotski sustav koji bi posjedovao teoriju uma, omogućio bi i unaprijedio socijalne interakcije između robota i ljudi na način koji prethodno nije bio moguć; robot bi bio sposoban učiti od promatrača preko društvenih signala i socijalizacije, na isti način na koji to čine i djeca a specijalizirana obuka promatrača ne bi bila niti potrebna. Robot bi bio sposoban preko socijalnih interakcija izraziti svoja unutarnja stanja, poput emocija, želja ili ciljeva a samim time, mogao bi i prepoznati ciljeve i želje drugih te točnije reagirati na emocionalna i kognitivnih stanja promatrača, jednako kao što bi naučio procesuirati reakcije promatrača i mijenjati svoje vlastito ponašanje u skladu s tim. Slijedeći moderne teorije, poput, "Urođene minimalističke teorije modularnosti" (Baron-Cohen, 1995) i "Teorije modularnosti" (Leslie, 1999), koje se sadržajno znatno referiraju na teoriju uma, teorijski bi bilo moguće specificirati određene perceptive i kognitive sposobnosti koje bi moderni roboti trebali posjedovati kako bi dostigli željene istraživačke i tehnologijske ciljeve.

Kritike i alternativni pristupi teorije uma se mogu naći pod imenom Teorija relacijskih okvira (eng. Relational frame theory), psihologijske teorije o jeziku, autora Steven C. Hayes-a i Dermot Barnes-Holmes-a.

Izvori

Psihologija

Teorija uma


Lotzorai ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Ogliastra auf Sardinien. Die Gemeinde liegt etwa 4 Kilometer nördlich von Tortolì direkt am Tyrrhenischen Meer. Durch die Gemeinde fließt der Rio Pramaera. Die südliche Gemeindegrenze bildet der Rio Grasole.

Verkehr
Durch die Gemeinde führt die Strada Statale 125 Orientale Sarda.

Siehe auch
 Nekropole von Lotzorai

Weblinks

Einzelnachweise

Ort auf Sardinien

Lotzorai


إغناسيو زوكو إسبارزا  (31 يوليو 1939 - 28 سبتمبر 2015)، هو لاعب كرة قدم إسباني يلعب لمنتخب إسبانيا لكرة القدم كلاعب وسط. سبق له أن لعب في كأس العالم لكرة القدم مع منتخب بلاده.

روابط خارجية

المراجع

طاقم ريال مدريد غير اللاعبين
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو أوساسونا
لاعبو ريال مدريد
لاعبو كأس العالم 1966
لاعبو كأس أمم أوروبا 1964
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم من منطقة نافارا
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم الرديف للرجال
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبون فازوا بدوري أبطال أوروبا
لاعبون فائزون ببطولة أمم أوروبا
مواليد 1939
وفيات 2015
وفيات في مدريد

إغناسيو زوكو


An Tillandsia mezii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Éduard-François André ngan Carl Christian Mez. An Tillandsia mezii in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia mezii


فارس كرم (25 يونيو 1973) - مغني لبناني.

حياته ومشواره الفني
وُلد عام 1973 بقرية جزين في جنوب لبنان، اتجه للغناء منذ صغره، وكانت انطلاقته الفنية الأولى عام 1996، وبعدها أطلق فارس كرم عديداً من الألبومات التي لاقت رواجاً واسعاً.

حياته الأسرية
في مايو 2020 أعلن زواجه من هبة عزيز وفي يوليو 2021 رزق بمولودته الأولى "مريم"
وبعدها بابن اسماه كرم في أكتوبر 2023 أعلن انفصاله عنها بسبب رفضها إنجاب المزيد من الأبناء

مهرجانات
 شارك العديد من المهرجانات و منها:
 مهرجان قرطاج تونس
 مهرجان موازيين المغرب
 ليالي فبراير الكويت
 سوق واقف قطر
 مهرجان جرش الأردن
 مهرجان الفحيص الأردن
 المحبة و السلام سوريا
 مهرجان في لبنان
 مهرجان في لندن
 مهرجان في أستراليا.
 مهرجانات طابا بمصر

الجوائز
حصل فارس كرم على الميدالية الذهبية من استديو الفن عن فئة الغناء الشعبي.

آرائه الشخصية
أحيا فارس كرم حفلة خلال مهرجان صيدنايا السياحي في دورته الثانية في أغسطس 2019، وقام يؤدي بأغنيات تمجد رئيس السوري بشار الأسد، وصرّح في أغنيته دعمه له وللجيش السوري.

أهم أغانيه

ألبومات

فيديو كليبات

مرضه
في سبتمبر 2012 تعرض فارس كرم لوعكة صحية بسبب تصلب الشرايين، وأجرى عملية قسطرة القلب على إثرها
و تعافى.

المراجع

آل كرم
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من جزين
أشخاص من جنوب لبنان
أعضاء نقابة الفنانين المحترفين في لبنان
فنانو روتانا
متسابقون في ستوديو الفن
مسيحيون لبنانيون
مغنو بوب لبنانيون
مغنو ترانيم مسيحية
مغنون لبنانيون
مواليد 1393 هـ
مواليد 1394 هـ
مواليد 1973
مواليد 1974
مغنون ذكور لبنانيون في القرن 20
مغنون ذكور لبنانيون في القرن 21

فارس كرم


Nuruosmaniye Camii, İstanbul'da inşa edilmiş ilk barok özellikli camidir. Çemberlitaş semtinde, Kapalıçarşı girişinde yer alır. 1748-1755 yıllarında inşa edilmiştir.

Batılılaşma eğilimlerinin mimaride ortaya çıkmaya başladığı bir devirde ortaya çıkan camii ve külliyesi,  Osmanlı mimarisinde bir dönüm noktası sayılmaktadır.

Caminin yer aldığı alanda daha önce Osmanlı şeyhülislamlarından Hoca Sâdeddin Efendi'nin eşi Fatma Hatun'un mescidi bulunmaktaydı. Fatma Hatun Mescidi yıkılmaya yüz tutunca I. Mahmut'un emri ile yerine camii inşaatı başladı;  Mustafa Ağa ve yardımcısı Simeon Kalfa (Mimar Simeon) tarafından gerçekleştirilen inşaat; I. Mahmut'un ölümünden sonra üç yıllık saltanat süren kardeşi III. Osman zamanında "Nur-u Osmani" (Osmanlı'nın Nuru) adıyla tamamlandı. Adını, padişah III. Osman'dan ve caminin içindeki ışıktan aldığı söylenir.

Cami ile birlikte medrese, imarethane, kütüphane, türbe, çeşme ve sebilden oluşan bir külliye inşa edilmiştir. Çevresindeki birkaç dükkân da külliyeye dahildir. Barok sanatının etkisi kütüphane, türbe, çeşme ve sebilde de görülmektedir.

Mimari özellikler
Yüksek mermer merdivenlerle iki yönden camiye çıkılır. Barok üslupta inşa edilen camii, kare plan üzerine inşa edilmiştir. Harim kısmı (namaz kılmaya ayrılmış alan) tek bir kubbe ile örtülmüştür. İki yanda revaklı birer koridor bulunur ve bu koridorlardan harim kısmına birer giriş vardır.

Eteği 32 pencere ile çevrili olan ana kubbe 26 m çapındadır. Osmanlı camilerinde kullanılan en büyük kubbelerden biri olan bu kubbe, duvarların üstüne oturan kemerler tarafından taşınır. Kubbe kemerlerinin duvar üzerindeki bitiminde bir kuşak halinde Fetih Suresi yazılıdır. Kubbede ise En-Nur Suresi'nin 35. Ayeti yer alır: "Allah, göklerin ve yerin nurudur".

Cami, beş sıra halindeki 174 pencere ile aydınlatılır. Pencereler, barok stilinde ve alçıdandır. Beş kubbeli son cemaat yeri U biçimindedir. Cami yazıları Hattat Rasim, Abdülhalim, Müzehhip Ali, Mehmet Refi Efendi'nindir.

Mihrap, çıkıntılıdır ve klasik Osmanlı camilerinden farklı olarak çok köşelidir ve bir yarım kubbe ile kapanmıştır.

Mahfil katına, ana giriş kretsının iki yanındaki mermer merdivenlerden çıkılır. Mahfil katı balkonları doğu ve batı cephelerindeki iki koridor üzerinde uzanır. Hünkâr mahfili, doğu koridorunun sonunda bulunur. Mahfile dışarıdan, padişahın atı üstünde camiye girişine yol veren rampalı bir giriş bağlanmıştır. Hünkâr Mahfili, günümüzde Eminönü müftülüğüne hizmet verir.

Yapıya bitişik iki şerefeli iki minaresinin taş külahları bulunur. Kurşun yerine taş alemler ilk defa  bu camide kullanılmıştır.

Cami, revaklı ve çok köşeli bir avluya sahiptir. Bu özelliği ile Osmanlı mimarisinde türünün tek örneğidir. Şadırvanı yoktur, önde ve arkada abdestlikleri vardır, ayrıca ek bir abdestlik giriş kapısı karşısında bodrumdadır. Avlu, Cağaloğlu ile Çemberlitaş arasında geçiş yolu olarak kullanılır.

Külliye yapıları
Camiinin güneyinde medrese ve imaret yapıları yan yana bulunur. Medrese, Osmanlı'daki sultani medreselerin (Sultan'ın yaptırdığı medrese) sonuncusudur. İmaretin olağanüstü büyük bacaları Nuruosmaniye'nin kent içindeki görsel etkisine katkıda bulunur. Bu iki yapı, günümüzde yatılı bir Kur'an kursu olarak kullanılır.

Türbe; I. Mahmud için inşa edilmeye başlamış; külliye inşaatı tamamlanmadan vefat eden padişah, Yeni Camii'nin avlusundaki, babasının da mezarının bulunduğu Valide Turhan Sultan türbesine gömülmüştür. 3 sene sonra şirpençeden vefat eden III. Osman'da kendi adının verildiği türbeye gömdürülmeyip babası ve kardeşinin mezarlarının bulunduğu Valide Sultan Türbesine gömüldü.  Nuruosmaniye Camii içindeki türbede III. Osman'dan bir yıl önce hayatını kaybeden annesi
Şehsuvar Sultan ile bazı şehzadelerin sandukaları bulunur.

Nuruosmaniye Camii kütüphanesi, Türkiye'de barok tasarımın en özgün örneklerinden birisi kabul edilir. Caminin iç avlusunda iki katlı bir yapıdır. Üst katı kütüphane, alt katı dükkân olarak kullanılır. Birisi okuyuculara, diğeri padişaha ayrılmış iki giriş kapısı vardır. Kütüphanede 5000'den fazla yazma ve basma eser vardır.

Nuruosmaniye Sebili, dairesel bir ana mekan ve yanındaki dikdörtgen bir alandan oluşan mermer bir yapıdır. 2003 yılında geçirdiği onarımdan sonra halı satış mekanı olarak kullanılmaktadır.

Galeri

Kaynakça

 "Nuruosmaniye", Anabritannica, c.16, Ana Y. İst.1989.
 Tahsin Öz, İstanbul Camileri I-II, TTK, İst.1997.

Dış bağlantılar

 T.C. İstanbul Valiliği (Harika İstanbul) / Nuruosmaniye Camii ve Tanıtımı

Fatih'teki camiler
Selatin camileri
1755'te tamamlanan yapılar
1750'lerde tamamlanan camiler
Türkiye'deki Barok yapılar

Nuruosmaniye Camii


තොරතුරු යන්න දැඩි තාක්ෂණික පරිසීමාවන්ට යටත්ව සැලකූ කළ  පටිපාටිගත සංකේත අනුක්‍රමයකින් සමන්විත පණිවුඩයක් (තෙපලුමක් හෝ ප්‍රකාශයක්) හෝ පණිවුඩ එකතුවක් හෝ එවන් පණිවුඩයක් හෝ පණිවුඩ එකතුවක් හෝ වෙතින් නිරූපණය කළ හැකි අර්ථය හෝ වෙයි. තොරතුරු සැටහුම් කළ හැකි හෝ සම්ප්‍රේෂණය කළ හැකි හෝ වෙයි. එය  ලකුණු ලෙසින් සැටහුම් කළ හැකි හෝ, තරංග මගින් සංඥා ආකාරයෙන්  සමර්පණය කළ හැකි හෝ වෙයි. ගතික පද්ධතියක අවස්ථාව වෙත බලපෑම් ඇති කරන ඕනෑම ආකාරයක සිදුවීමක් තොරතුරු වෙයි.

 තොරතුරු විද්‍යාව

තොරතුරු, දැනුම, සහ අවිනිශ්චිතතාව
පාරභෞතික විද්‍යාවෙහි සංකල්ප

තොරතුරු


Kegelhut bezeichnet:
 Asiatischer Kegelhut, traditionelle asiatische Kopfbedeckung, vor allem in Vietnam verbreitet
 Goldhut, kegelförmige Artefakte aus der späten Bronzezeit
 eine Hutform der Pilze, siehe Hut (Mykologie)

Siehe auch

Kegelhut


Jelšovce este o comună slovacă, aflată în districtul Nitra din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.022 de locuitori. Se învecinează cu comuna Nitra.

Istoric
Localitatea Jelšovce este atestată documentar din 1326.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Jelšovce


El distrito de Völkermarkt es un distrito político del estado de Carintia (Austria). La capital del distrito es la ciudad de Völkermarkt.

División administrativa

Localidades con población (año 2018)

Ciudades
Bleiburg () (4,083)
Aich, Bleiburg, Dobrowa, Draurain, Ebersdorf, Einersdorf, Grablach, Kömmel, Kömmelgupf, Loibach, Lokowitzen, Moos, Replach, Rinkenberg, Rinkolach, Ruttach, Schattenberg, Schilterndorf, St. Georgen, St. Margarethen, Weißenstein, Wiederndorf, Woroujach
Völkermarkt () (11,373)
Admont, Aich, Arlsdorf, Attendorf, Bach, Berg ob Attendorf, Berg ob St. Martin, Bergstein, Bischofberg, Bösenort, Dobrowa, Drauhofen, Dullach I, Dullach II, Dürrenmoos, Frankenberg, Führholz, Gänsdorf, Gattersdorf, Gletschach, Greuth, Gurtschitschach, Hafendorf, Haimburg, Höhenbergen, Hungerrain, Kaltenbrunn, Klein St. Veit, Korb, Kremschitz, Krenobitsch, Kulm, Ladratschen, Lassein, Lasseinerbucht, Lippendorf, Mittertrixen, Neudenstein, Niederdorf, Niedertrixen, Niedertrixen, Obersielach, Obertrixen, Oschenitzen, Penk, Pörtschach, Rakollach, Rammersdorf, Rammersdorf, Ratschitschach, Reifnitz, Reisdorf, Ruhstatt, Ruppgegend, Salchendorf, Skoflitzen, St. Agnes, St. Georgen am Weinberg, St. Jakob, St. Lorenzen, St. Margarethen ob Töllerberg, St. Martin, St. Michael ob der Gurk, St. Peter am Wallersberg, St. Stefan, Steinkogel, Tainach, Tainacherfeld, Terpetzen, Töllerberg, Unarach, Unterbergen, Unterlinden, Völkermarkt, Waisenberg, Wandelitzen, Watzelsdorf, Weinberg, Wernzach, Winklern, Wurzen

Ciudades-mercado
Eberndorf () (6,016)
Buchbrunn, Buchhalm, Duell, Eberndorf, Edling, Gablern, Gösselsdorf, Graben, Hart, Hof, Homitzberg, Humtschach, Köcking, Kohldorf, Kühnsdorf, Loibegg, Mittlern, Mökriach, Oberburg, Pribelsdorf, Pudab, Seebach, St. Marxen, Unterbergen, Wasserhofen
Eisenkappel-Vellach () (2,710)
Bad Eisenkappel, Blasnitzen, Ebriach, Koprein Petzen, Koprein Sonnseite, Leppen, Lobnig, Rechberg, Remschenig, Trögern, Unterort, Vellach, Weißenbach, Zauchen
Griffen () (3,677)
Altenmarkt, Enzelsdorf, Erlach, Gariusch, Gletschach, Griffen, Griffnergemeinde, Großenegg, Grutschen, Haberberg, Haberberg, Kaunz, Kleindörfl, Klosterberg, Langegg, Lichtenwald, Limberg, Lind, Obere Gemeinde, Poppendorf, Pustritz, Rakounig, Rausch, Salzenberg, Schloßberg, St. Jakob, St. Kollmann, St. Leonhard an der Saualpe, Stift Griffen, Tschrietes, Untergrafenbach, Untergreutschach, Unterrain, Wallersberg, Wölfnitz, Wriesen

Municipios
Diex () (863)
Bösenort (), Diex, Grafenbach (), Großenegg (), Haimburgerberg (), Michaelerberg (), Obergreutschach (
Feistritz ob Bleiburg () (2,128)
Dolintschitschach, Feistritz ob Bleiburg, Gonowetz, Gonowetz, Hinterlibitsch, Hof, Lettenstätten, Penk, Pirkdorf, Rischberg, Ruttach-Schmelz, St. Michael ob Bleiburg, Tscherberg, Unterlibitsch, Unterort, Winkel
Gallizien () (1,825)
Abriach, Abtei, Dolintschach, Drabunaschach, Enzelsdorf, Feld, Freibach, Gallizien, Glantschach, Goritschach, Krejanzach, Linsendorf, Möchling, Moos, Pirk, Pölzling, Robesch, Unterkrain, Vellach, Wildenstein
Globasnitz () (1,645)
Globasnitz, Jaunstein, Kleindorf, Podrain, Slovenjach, St. Stefan, Traundorf, Tschepitschach, Unterbergen, Wackendorf
Neuhaus () (1,236)
Bach-Potoce, Berg ob Leifling, Graditschach, Hart, Heiligenstadt, Illmitzen, Kogelnigberg, Leifling, Motschula, Neuhaus, Oberdorf, Pudlach, Schwabegg, Unterdorf, Wesnitzen, Wesnitzen
Ruden () (1,600)
Dobrowa, Eis, Grutschen, Kanaren, Kleindiex, Kraßnitz, Lippitzbach, Obermitterdorf, Ruden, St. Jakob, St. Martin, St. Nikolai, St. Radegund, Untermitterdorf, Unternberg, Unterrain, Weißeneggerberg, Wunderstätten
Sankt Kanzian am Klopeiner See () (4,297)
Brenndorf, Duell, Grabelsdorf, Horzach I, Horzach II, Kleindorf I, Kleindorf II, Klopein, Lanzendorf, Lauchenholz, Littermoos, Mökriach, Nageltschach, Oberburg, Obersammelsdorf, Oberseidendorf, Peratschitzen, Piskertschach, Saager, Schreckendorf, Seelach, Seidendorf, Sertschach, Srejach, St. Kanzian am Klopeiner See, St. Lorenzen, St. Marxen, St. Primus, St. Veit im Jauntal, Stein im Jauntal, Steinerberg, Unterburg, Unternarrach, Untersammelsdorf, Vesielach, Wasserhofen, Weitendorf
Sittersdorf () (2,122)
Altendorf, Blasnitzenberg, Dullach, Goritschach, Hart, Homelitschach, Jerischach, Kleinzapfen, Kristendorf, Miklauzhof, Müllnern, Obernarrach, Pfannsdorf, Pogerschitzen, Polena, Proboj, Rain, Rückersdorf, Sagerberg, Sielach, Sittersdorf, Sonnegg, Tichoja, Weinberg, Wigasnitz, Winkel, Wrießnitz

(Entre paréntesis, población a 15 de mayo de 2001.)

Fuentes

Distritos del estado de Carintia

Distrito de Völkermarkt


Marie-Laurence Sranon Sossou est une ministre et personnalité politique du Bénin.

Biographie
Après avoir mis fin brutalement aux fonctions de l'ensemble de la première équipe de son second mandat le , Boni Yayi forme un nouveau gouvernement le  dans lequel Marie-Laurence Sranon Sossou occupe le poste de Ministre de la famille, des affaires sociales, de la solidarité nationale, des handicapés et des personnes de troisième âge.

Elle remplace à ce poste Fatouma Amadou Djibril. Une année plus tard, elle change de portefeuille et prend celui du ministère de la microfinance, de l'emploi et de l'entreprenariat des jeunes et des femmes.

Articles connexes
 Gouvernement Yayi Boni
 Fatouma Amadou Djibril
 Marie Joe Mamatou Mèba Bio
 Flore Gangbo
 Céline Seignon Kandissounon

Références

Ministre béninoise

Marie-Laurence Sranon Sossou


Skeleton in the closet (em português: Esqueleto no armário) trata-se de um coloquialismo popular americano que significa basicamente possuir um segredo obscuro ou estranho que você não quer que ninguém descubra e/ou seja revelado. A relação do esqueleto no armário com o segredo, seria que o dono do armário teria escondido um corpo humano em seu armário à tanto tempo que ele já haveria se decomposto assim restando apenas o esqueleto, e não seria agradável revelar o segredo de possuir um cadáver em seu armário.

Ver também

 O elefante na sala (Elephant in the room);
 O "Negro" na pilha de lenha (Nigger in the woodpile);
 O pedaço de bolo (A piece of cake).

Gírias

Skeleton in the closet


قائمة بالأبطال في 1950 البطولات الوطنية الأمريكية لكرة المضرب (المعروفة الآن باسم أمريكا المفتوحة):

الكبار

فردي رجال

 آرثر لارسن هزم  هيرب فلام 6-3 4-6 5-7 6-4 6-3

فردي سيدات

 مارغريت أوسبورن دوبونت هزم  دوريس هارت 6-4, 6-3

مراجع

الرياضة في مدينة نيويورك في 1950
أحداث أغسطس 1950 الرياضية
أحداث أغسطس 1950 الرياضية في الولايات المتحدة
أحداث سبتمبر 1950 الرياضية
أحداث سبتمبر 1950 الرياضية في الولايات المتحدة
البطولات الوطنية الأمريكية (كرة مضرب) حسب السنة
كرة المضرب في 1950
كرة مضرب أمريكية في 1950

البطولات الوطنية الأمريكية 1950 (كرة مضرب)


Ángel Ledesma (n. Quevedo, Ecuador; 22 de junio de 1993) es un futbolista ecuatoriano. Juega como delantero y su equipo actual es el Manta Fútbol Club de la Serie B de Ecuador.

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Referencias

Quevedeños
Futbolistas de Ecuador
Futbolistas del Club Social y Deportivo Macará
Futbolistas de la Liga Deportiva Universitaria de Quito
Futbolistas de la Sociedad Deportiva Aucas
Futbolistas del Club Deportivo América
Futbolistas del Delfín Sporting Club
Futbolistas del Manta Fútbol Club

Ángel Ledesma


Asowo (russisch ) ist der Name folgender Dörfer in Russland:
 Asowo (Baschkortostan), in der Republik Baschkortostan
 Asowo (Omsk), in der Oblast Omsk
 Asowo (Perm), in der Region Perm
 Asowo (Pskow), in der Oblast Pskow

Asowo