Drage, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 16,36 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2015 itibarıyla yaklaşık 628 olarak tespit edilmiştir. Kilometrekare başına yaklaşık 38 kişilik bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Belediye Başkanlığı Hans Hermann Paulsen  tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 http://www.amt-nordsee-treene.de

Kaynakça

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Drage


Önce Freudçuluktan yola çıkan ve sonra ona karşı olan Prof. Carl Gustav Jung (1875-1961), ruh bilimin çeşitli alanlarında kendine özgü yeni kuramlar ileri sürmüştür. Öğretisi, analitik ruh bilim ya da kompleks ruh bilim okulu adıyla anılır. Örneğin bilinç dışı izlenimlerden meydana geldiğini ileri sürdüğü ortaklaşa bilinçsizlik deyimini ortaya atmış ve düşler, dinsel coşkular, masallar ve hastalık hezeyanlarında bu izlenimlerin meydana çıktığını savunmuştur. Jung insanın ruhsal kişiliğini, bütün geçmişten soya çekimle gelen bu ortaklaşa bilinç dışı izlenimlerin onardığını ileri sürer. Freud'un cinsellik içgüdüsü ve Adler'in aşağılık kompleksine karşı çıkarak insanın ruhsal karakterini yaşama içgüdüsünün belirlediğini savunur. Jung'a göre cinsellik duyguları da yükseltme isteği de yaşlara ve koşullara göre değişen, bütün insan yaşamını belirleyecek güçte olmayan etkenlerdir. Buna karşı yaşama enerjisi her yaşta ve her koşulda gücünü sürdürür. Jung tip kuramını da bu tip üzerine kurar, yaşama enerjisinin içe ya da dışa dönük oluşuyla insan tiplerini entrovert ve ekstrovert olmak üzere ikiye ayırır. Ayrıca Jung, Freud psikanalizinde de ilk kez sözcük çağrışımı yöntemi'ni uygulamıştır. Jung'un sözcük listesi, özel olarak hazırladığı yüz sözcüğü kapsar. Jung, bu sözcüklere uyarım sözcükleri adını verir. Bu sözcükler hastaya okunur ve onların hatırlattığı ilk sözcüğü bildirmesi istenir. Hastanın verdiği karşılıklarla karşılık verme süresi ve uyarım sözcüklerine karşı tutumu ya da davranışı bir kağıda yazılarak incelenir ve bunlardan bilinç dışı bölgeye itilmiş ve hastalığın nedeni olan olaylar çıkarılmaya çalışılır. Jung, bunu, yardımcı bir yöntem saymakta ve bununla ancak hastanın bilinç dışı kompleksleri üstündeki ipuçlarının ele geçirilebileceğini ileri sürmektedir. Verilen karşılıklarda duygulandırıcı bir yük taşıdığı saptanan her sözcük de temel nedenle ilgili olmayabilir.

J

Jung Kuramı


අදාල ප්‍රතිඵලය නොලැබුණු විට කල්පිතය අසත්‍ය වන තීරණාත්මක කල්පිතයක් පරීක්ෂා  කරනු ලැබේ. (එනම් ස්වායත්ත විචල්‍ය පරායත්ත විචල්‍යයට අනුමාන කර ඇති පරිදි බලපෑම් නොකරන බව පෙන්වන පර්යේෂණ) කෙසේ නමුත් එවැනි ශුද්ධ යෙදීම් ඉතා විරලය. මන්ද පරීක්ෂණය නිසි පරිදි පාලනය නොකිරීම , ස්වායත්ත විචල්‍ය වලංගු නොවීම හෝ පරීක්ෂණයේ විවිධ දෝශ අඩංගු වීම වැනි පදනම්වලදී ප්‍රතිඵල අභියෝගයට ලක්විය  හැක. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස විද්‍යාත්මක ක්‍රමය, ප්‍රත්‍යුත්පාදන හැකියාවේ හා අභිසාරී සාධක (බාහිර වලංගු බව බලන්න) වල අවශ්‍ය මත නිර්මාණය විය. පර්යේෂණ නිර්මාණය කිරීම, විද්‍යාත්මක ක්ෂේත්‍රයේ අවශ්‍යතා හා සීමා තුලනය කිරීමට උත්සාහ කරයි. එම නිසා පර්යේෂණයට පරීක්ෂාවට බඳුන් වන කල්පිතය ගැන සුදුසුම නිගමනය සැපයිය හැක. භෞතික විද්‍යාව හා රසායන විද්‍යාව වැනි සමහර විද්‍යාවල දී, අපේකෂිත ලෙස සියලු මිනුම් ගැනීමට වන අවශ්‍යතා ඉටු කර ගැනීම සාපේක්ෂව පහසු වන අතර පර්යේෂනය පුරාවට සියලු තත්ව පාලිතව තබා ගත හැක. අනෙක් අතින් ජීව විද්‍යාව හා වෛද්‍ය විද්‍යාව වැනි විෂය වලදී පර්යේෂණයක තත්ව නිරවද්‍යව ක්‍රියාත්මක වූ බව තහවුරු කිරීම අපහසුය. තවද සමාජ විද්‍යාවවලදී අපේක්ෂිත ආකාරයට පරීක්ෂණයක ප්‍රතිඵල ද මැනීමේ ක්‍රමයක් තීරණය කිරීම ද අපහසු වේ.

මේ හේතුව නිසා, භෞතික විද්‍යාව හා ස්වභාවික විද්‍යාවල අනෙක් ක්ෂේත්‍ර වැනි විද්‍යා සමහර විට "දැඩි  විද්‍යා" ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර සමාජ විද්‍යා සමහරක් විට "මෘදු විද්‍යා" ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. මේවා මෙලෙස නම් කරනු ලබන්නේ දැඩි විද්‍යාවල දී අපේක්ෂිත මිනුම් වඩාත් පහසු ලෙස ගත හැකි බව හා මෘදු විද්‍යාවලදී වඩාත් අපහසු බව ඇඟවීමටය.

මීට අමතරව සමාජ විද්‍යාවල , බොහොමයක් සාමාන්‍ය අවස්ථාවලදී පාලිත තත්ව සඳහා වු අවශ්‍යතාව, කල්පිතයේ උපයෝගීතාවට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වේ. අවශ්‍යතාව වන්නේ සාමාන්‍යයෙන් , ක්‍රියාකරන කල්පිතයක් පරීක්ෂා කිරීමට නම් පරීක්ෂණයට , දැඩිව පාලිත තත්වලදී වලංගු වේ යන හැඟීමෙන් , අධික අභ්‍යන්තර වලංගුතාවක් තිබිය යුතු අතරම පර්යේෂණයේ ප්‍රතිඵල ප්‍රායෝගික තත්වවලට යෙදීමේ දී අඩු බාහිර වලංගුතාවයකින් යුක්ත විය යුතුය. මෙය සිදුවීමට එක් හේතුවක් වන්නේ හොව්ත්‍රෝන් ආචරණයයි. තවත් එකක් වන්නේ සාමාන්‍ය සමතුලිතයේ දී පාර්ශ්වික සමතුලිතය නොකඩවා රඳා නොසිටීමයි.

මෙම සැලකී‍ම්වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දැඩි විද්‍යාවල පර්යේෂණාත්මක සැලසුම් අවධානය යොමු කිරීමට යත්න දරන්නේ බාහිර ආචරණ ඉවත් කිරීමට අතර මෘදු විද්‍යාවල පර්යේෂණාත්මක සැලසුම් වඩාත් අවධානය යොමු කරන්නේ බාහිර වලංගුතාවය පිළිබඳ ගැටලු කෙරෙහිය. ඒ සඳහා ඔවුන් යොදා ගත්තේ සංඛ්‍යානමය ක්‍රමයි. විද්‍යාත්මක සාක්ෂි ගත හැකි සිද්ධි ස්වාභාවිකව ඉඳහිට සිදුවේ. ස්වාභාවික පර්යේෂණවලට පාදම වනනේ ඒවායි. එවැනි අවස්ථාවලදී විද්‍යාඥයන්ට වන ගැටළුව වන්නේ ස්වාභාවික සැලසුම් ඇගයීමයි.

පර්යේෂණ නිර්මාණය වීම


Daniela Krtsch (Göttingen, Alemanha, 1972) é uma pintora alemã, vive e trabalha em Lisboa.

Biografia
Estudou pintura e gravura no Ar.Co — Centro de Arte e Comunicação Visual, Lisboa (1998-2003). Em 2005 recebeu, em Paris, o prémio "Fully Connected / Microaudiowaves. Best Videoclip 2005, QWARTZ Awards", em 2003 representa Portugal na "Young Creatives Biennal" de Atenas e em 2002 recebeu uma bolsa da Caixa Geral de Depósitos.

Recorre à pintura, fotografia e escultura para criar diálogos e narrativas suspensas, inspirada em memórias e experiências, pessoais e colectivas, através das quais investiga as esferas de cruzamento entre realidade e ficção.

Na sua forma de trabalhar existe uma grande abertura e vontade de experimentar novos media e formas de expressão diferentes cruzando as técnicas habituais criando resultados invulgares.

Tem exposto regularmente e de forma consistente desde 2000, nomeadamente em Lisboa, Paris, Barcelona, Atenas e Londres.

Está representada nas colecções Deutsche Bank, Colecção PLMJ, Coleccion Navacerrada, entre outras.

Colabora com a Galeria das Salgadeiras e a Galeria Belo-Galsterer, ambas sedeadas em Lisboa, Portugal.

Exposições

Individuais
2023. "Looking for Eden", Galeria Belo-Galsterer. Lisboa.

2022. "Take me to the dawn". Galeria das Salgadeiras. Lisboa.

2020. "Please be quiet, please". Galeria das Salgadeiras. Lisboa.

2020. "À procura de outro continente". Espaço 351 — Galeria Fernando Santos. Porto.

2019. "Jorinde & Joringel". Galeria Belo-Galsterer. Lisboa.

2018. "Fathing Youth". Porta 14. Lisboa.

2015. 20º Programa de Exposições. Carpe Diem Arte e Pesquisa. Lisboa.

2014. "Heimat". Galeria 3+1. Lisboa.

2013. Arte nas conferências "Olhar o Futuro", com curadoria de Filipa Oliveira. Museu do Oriente. Lisboa.

2011. Solo project — ArteSantander. Galeria 3+1. Santander. Espanha.

2011. "Overtime. Galeria 3+1. Lisboa.

2009. "Remembrance". Galeria 3+1. Lisboa.

2008. "A vida dos outros". Casa das Artes de Tavira.

2007. "TERRA. Galeria Minimal. Porto.

2007. "DEZEMBRO". Vera Cortês Art Agency. Lisboa.

Coletivas
2022. "These Walls can Talk. 10 Anos Galeria Belo-Galsterer". Galeria Belo-Galsterer. Lisboa.

2019. "Ater". Galeria das Salgadeiras. Lisboa.

2019. "10/40". Kubikgallery. Porto.

2016. 20º Programa de Exposições. Carpe Diem Arte e Pesquisa. Lisboa.

2016. "Musas Inspiradoras". Casa da Cerca. Almada.

2009. "Heimweh - Saudade". Plataforma Revólver. Lisboa

.

2009. "Mulheres à Beira de um Ataque de Nervos". Espaço A.C. Lisboa.

2008. Curso de Fotografia, Criatividade e Criação Artística. Fundação Calouste Gulbenkian. Lisboa. 2006. Galeria Minimal. Porto.

2006. "Opções e Futuros" — Coleção PLMJ. Espaço A.C. Lisboa.

2003. Ar.Co. Cordoaria Nacional. Lisboa.

2003. Young Creatives International Show 2002. Atenas. Grécia.

2003. Young Creatives Show 2002. Santa Maria da Feira.

2003. Espaço Aberto. Lisboa.

2002. "Ein König und 6 Königinnen". Gera. Alemanha.

2002. Young Creatives 2001. Coimbra.

2002. Ar.Co. Almada.

2001. Ar.Co. Almada.

2001. Colectiva de gravura. Ar.Co. Lisboa.

2000. Contemporary German Art. Quinta das Covas. Vila Franca de Xira.

Feiras de arte
2021. "Repouso e movimento. Invenção". Galeria das Salgadeiras. Lisboa.

Projetos
2006.   Projeto Site-specific. Hospital CUF Descobertas. Lisboa.

2005. Costumized Paper jacket – NIKE / ModaLisboa.

2005. Artwork para o vídeo clip "Fully Connected" — Microaudiowaves.

2005. Artwork e fotografias para o álbum "No Waves"  — Microaudiowaves.

2005. Artwork para "La.Ga/ Krvkurva Un certain regard". Mercado del Borne Gallery. Barcelona.

Prémios
2006. Fully Connected / Microaudiowaves. Best Videoclip

2005. QWARTZ Awards. Paris. França.

2003. Young Creatives Prize. Atenas. Grécia

Bolsas
2002. Caixa Geral de Depósitos

Coleções
Está representada em coleções institucionais como:

Coleção de Arte Contemporânea do Estado

Coleção Deutsche Bank

Coleção PLMJ

Colección Navacerrada

Referências

Daniela Krtsch


Verner Holm er en dansk spillefilm fra 2018 instrueret af Jannik Johansen.

Eksterne henvisninger

Spillefilm fra Danmark
Danske film fra 2018

Verner Holm


කොරෝනා වෛරස යනු වෛරස කාණ්ඩයකි.  කොරෝනා වෛරසය  ශීඝ්‍රයෙන් ලෝ පුරා පැතිර යමින් පවතී මෙය මුලින් ම චීනයෙන් ව්‍යාප්ත වී ඇත .corona virus යනු සතුන් අතර බහුලව දක්නට ලැබෙන විශාල වෛරස් වර්ග සමූහයකි.SARS virusකුලයට මෙය අයත් වේ.කොරෝනා වෛරසය මිනිසාට හා කුරුල්ලන් ඇතුළු ක්ෂීරපායින්ගේ රෝග ඇති කරන වෛරස කාණ්ඩයකි.මිනිසුන් තුළ වෛරසය ශ්වසන ආසාදනයන් ඇති කරයි.නමුත් දුර්ලභ අවස්ථාවන්හිදී මාරාන්තික විය හැක.එළදෙනුන්ට හා ඌරන්ට පාචනය ඇති වන අතර පක්ෂීන් හට ඉහළ ශ්වසන ආසාධන ඇති කරයි.වැළැක්වීම හෝ ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා අනුමත කරන ලද එන්නත් හෝ ප්‍රතිවෛරස තවම සොයාගෙන නොමැත.

සොයාගැනීම
කොරෝනා වයිරස් 1960 ගණන්වලදී සොයා ගන්නා ලදී. සොයාගත් මුල්ම ඒවා වන්නේ කුකුළන් තුළ බෝවන බ්රොන්කයිටිස් වෛරසය සහ සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව ඇති මිනිස් රෝගීන්ගේ නාසික කුහර වලින් වෛරස් දෙකක් වන අතර පසුව ඒවා මානව කොරෝනා වයිරස් 229 ඊ සහ මානව කොරෝනා වයිරස් ඕසී 43 ලෙස නම් කරන ලදී. 2003 සිට SARS-CoV, 2004 දී HCoV NL63, 2005 දී HKU1, 2012 දී MERS-CoV, සහ 2019 දී 2019-nCoV ඇතුළුව මෙම පවුලේ අනෙකුත් සාමාජිකයින් හඳුනාගෙන ඇත; මේවායින් බොහොමයක් බරපතල ශ්වසන ආසාදන ඇති කිරිම සිදුකරයි.

නාමකරණය
"කොරොන වයිරස්" යන නම ලැබුනේ ලතින් කොරෝනා වලිනි, එහි අර්ථය ඔටුන්න හෝ හැලෝ යන්නයි, එයින් අදහස් කරන්නේ වෛරස් අංශුවල (virions) ලක්ෂණික පෙනුමයි:  ඔටුන්නක් හෝ සූර්ය කිරීටයක් ලෙස පෙන්නුම් කරයි.

සියළුම කිරීටක වයිරසවල සමස්ත ව්‍යුහයට දායක වන ප්‍රෝටීන වන්නේ ස්පයික් (එස්), කවරය (ඊ), පටලය (එම්) සහ නියුක්ලියෝ කැප්සිඩ් (එන්) ය. SARS කිරීටක වයිරසයේ නිශ්චිත අවස්ථාවෙහිදී (පහත බලන්න), S හි නිර්වචනය කරන ලද ප්‍රතිග්‍රාහක බන්ධන වසම මඟින් වෛරසය එහි සෛලීය ප්‍රතිග්‍රාහක ඇන්ජියෝටෙන්සින් පරිවර්තනය කරන එන්සයිම 2 (ACE2) සමඟ සම්බන්ධ කිරීමට මැදිහත් වේ. [8] සමහර කිරීටක වෛරස් (විශේෂයෙන් බීටාකෝරෝනා වයිරස් උප සමූහයේ සාමාජිකයින්) හි හේමාග්ග්ලුටිනින් එස්ටරේස් (HE) නමින්ද කෙටි ස්පයික් වැනි ප්‍රෝටීන ද ඇත.[4]

අනුරූකරණය
කොරෝනා වයිරසයේ ආසාදන සෛල ඇතුල් වීමෙන් පසුව, වෛරස් අංශුව නිරාවරණය නොවන අතර එහි ජෙනෝමය සෛල සයිටොප්ලාස්මට ඇතුල් වේ.

කොරෝනා වයිරස් ආර්එන්ඒ ජෙනෝමය 5 ′ මෙතිලයිට් කැප් එකක් සහ 3 ′ පොලිඇඩිනයිලේටඩ් වලිගයක් ඇති අතර එමඟින් ආර්එන්ඒ පරිවර්තනය සඳහා රයිබසෝම සමඟ සම්බන්ධ වීමට ඉඩ සලසයි.

කොරොන වයිරස් ජෙනෝමය මඟින් ප්‍රතිවිකුණුම් නම් ප්‍රෝටීනයක් සංකේතවත් කරන අතර එමඟින් ධාරක සෛල යන්ත්‍ර සූත්‍ර භාවිතයෙන් වෛරස් ජෙනෝමය නව ආර්එන්ඒ පිටපත් වලට සම්ප්‍රේෂණය කිරීමට ඉඩ ලබා දේ. අනුරූකරණය පළමු ප්රෝටීන් වේ; අනුරූපය ජාන කේතනය කළ පසු පරිවර්තනය නැවතුම් කෝඩෝනයකින් නතර වේ. මෙය කැදැලි පිටපතක් ලෙස හැඳින්වේ. එම්ආර්එන්ඒ පිටපත එක් ජානයක් පමණක් සංකේතවත් කරන විට එය මොනොසිස්ට්‍රොනික් වේ. කොරෝනා වයිරස් ව්‍යුහාත්මක නොවන ප්‍රෝටීනයක් ප්‍රතිවර්තනය සඳහා අමතර විශ්වාසයක් සපයයි, මන්ද එය සෝදුපත් කියවීමේ ශ්‍රිතයක් සපයන අතර එය ආර්එන්ඒ මත යැපෙන ආර්එන්ඒ පොලිමරේස් එන්සයිමවල පමණක් නොමැත.

ජෙනෝමය ප්‍රතිවර්තනය කර දිගු පොලිප්‍රෝටීන් සාදනු ලැබේ, එහිදී සියලුම ප්‍රෝටීන සම්බන්ධ වේ. කොරෝනා වයිරස වල ව්‍යුහාත්මක නොවන ප්‍රෝටීනයක් ඇත - ප්‍රෝටියේස් - එය පොලිප්‍රෝටීන ඉවත් කිරීමට සමත් වේ. මෙම ක්‍රියාවලිය ජාන ආර්ථිකයේ එක් ආකාරයක් වන අතර, නියුක්ලියෝටයිඩ කුඩා සංඛ්‍යාවක වැඩිම ජාන සංඛ්‍යාවක් කේතනය කිරීමට වෛරසයට ඉඩ සලසයි.

රෝගය වැළක්වීම -

වෛරසය පැතිරියන කාල වකවානුව තුල ජනාකීර්ණ වු ප්‍රදේශ වල ගැවසිමෙන් වලකින්න. මෙගින් රෝගය පැතිරිම අඩුකරගත හැකිය.
 ඔබේ දෑත් අවම වශයෙන් තත්පර 20ක් හෝ සබන් ගා පිරිසිඳු ජලයෙන් සෝදන්න.
 කැස්ස සහ කිවිසුම් යන අවස්ථාවන්හිදී ඔබේ නාසය සහ මුඛය ආවරණය කරගන්න. එයට භාවිතා කරන ලේන්සුව හෝ ටිෂු එක වහාම කුණු බදුනකට දමා අත් සෝදා ගන්න.
 දොරගුල වැනි නිතර ස්පර්ශ වන ස්ථාන වල විෂබීජ නාසනය සිදු කරන්න.
 පිරිසිඳු නොකළ දෑත් මගින් ඔබේ නාසය, මුඛය හෝ මුහුණ ඇල්ලීමෙන් වලකින්න.
 රෝගය වැළඳුණු පුද්ගලයන් සමග ඔබගේ භාණ්ඩ හුවමාරුවෙන් වලකින්න.
 රටපුරා සංචාරය කිරීම මගින් රෝගය ඇතිවීමේ අවධානම වැඩිවිය හැක. එම නිසා ප්‍රවේශම් වන්න.
හොදින් උතුරවා නිවාගත් පිරිසිදු ජලය පානය කිරිම.
මස්මාංශ වර්ග හා බිත්තර අනුභවයේදි ආහාරය හොදින් පිස ගැනීම.

මුලික රෝගි ලක්ෂණ - උණ,කැස්ස හා ශ්වසන අපහසුතා.මෙයට අමතරව ඔක්කාරය,වමනය,සාමාන්‍ය සිතල,විඩා ගතිය,උගුරේ අපහසුතාව,වෙව්ලිම  හා සෙම ගතිය දක්නට ලැබේ. මෙය බොහෝදුරට නියුමෝනියා රෝග ලක්ෂණ වලට පොදු වන අතර,  සමහර අවස්ථාවන්හිදි වකුගඩු වලට හානි පමුණුවයි.

කොරෝනා වෛරසයේ දරුනු තත්වය

නියුමෝනියාව
වකුගඩු අක්‍රියතාවය
මරණය

දැනට පවතින ප්‍රතිකාර ලෙස - දියර වර්ග ලබාදිම, ශ්වසන අපහසුතා ඇති අය සදහා ඔක්සිජන් ප්‍රතිකාරය හා වේදනා නාශක ලබාදිම සිදුකරයි.පිරිසිදු ජලය හොදින් පානය කිරිමට ලබාදිම. හැකි තරම් විවේකය ලබා දිම.

වෛරස

කොරෝනා වෛරසය


قوراية أو إيوراين هي بلدية ساحلية تقع غربي ولاية تيبازة بنحو 60 كيلومترا، وتبعد 120 كيلومترا عن الجزائر العاصمة. مدينة قوراية معروفة بجمال شواطئها، مينائها ودفء سكانها الأمازيغ الذي يتكلم أغلبهم باللّغة الأمازيغية (اللّهجة الشلحية).

أصل الاسم قوراية

أصل هذه التسمية يعود إلى القديم وهي كلمة أمازيغية وهي إيوراين والتي تعني اتباع القمر وأصبح يطلق عليها في يومنا هذا باسم قوراية نظرا لعملية التعريب وفي العهد الإسلامي كانت تسمى - برشك - وقد ذكرها العديد من المؤرخين في مؤلفاتهم واقام بها الأندلسيون بعدما وجدوها خاوية على عروشها.
ويقال أنه كان يطلق عليها اسم «عدّالة».

أعلام
من الاعلام الذين اشتهروا في هذه المنطقة:
 عبد الرحمن أبو زيد بن الإمام

تاريخ

مراجع

بلديات ولاية تيبازة

قوراية


Paris Üniversitesi, (Fransızca: Université de Paris), Fransa'nın başkenti Paris'teki başlıca akademik öğretim kurumlarının toplandığı bilim ve araştırma kurumudur. Kurum, özellikle günlük dilde Sorbonne adıyla bilinir.

Paris Üniversitesi, 12'inci yüzyılın ikinci yarısında oluşmaya başladı. Kurum, monarşi, devrim ve restorasyon dönemlerini başarıyla atlattıktan sonra, 1968 öğrenci hareketlerinden kurtulamadı. 1970'li yıllarda itibaren başlayan kapsamlı bir adem-î merkeziyetçi yönetim anlayışı ve yeniden kuruluş sürecinden sonra kurumun geleneksel zihniyeti tanınmayacak kadar değişti. Paris Universitas (2005-2010), kurumsal olarak eskinin Paris Üniversitesi'ne en yakın kurumdur.

Paris Üniversitesi'nde, kilise hukuku, tıp ve sanatlar fakülteleri bulunuyordu. Beş yıl öğrenim gördükten sonra öğrenciler sözlü sınava tabi tutuluyorlardı. Sınavın sonunda determinatio adı verilen, bir konuyu muhtelif açılardan ele alarak savundukları bir sınavı başarıyla geçebilen öğrencilere bacalori unvanı verilirdi. O zamanlar, dünyanın her yerinde olduğu gibi Avrupa'da da eğitim pahalı bir uğraştı. Öğrenciler, kiraladıkları evlerde veya hayır kurumları tarafından tesis edilen yurtlarda kalırlardı.

Paris Üniversitesi, kendisini tanrı tarafından yeryüzüne indirilmiş ilahî bilginin merkezi sayıyordu. Paris Üniversitesi'nin kurulmasında papa, kraldan daha fazla gayret sarf etmiştir. Buraya Avrupa'nın her tarafından öğrenci gelmekteydi.

Paris Üniversitesi'nin çekirdeğini Chartles okullarında yetişmiş olan elemanlar teşkil ediyordu. Onlar Arapça'dan, Latince'ye yapılan tercümeler sonucunda Aristoteles'i yakında tanıma imkânı buldular. Bu sebeple üniversitenin kuruluşundan kısa bir süre sonra Aristoteles'in yanı sıra Kindî, Fârâbî, İbn-i Sina, İbn Rüşd gibi İslâm düşünürlerinin fikirleri yayılmaya başladı. Böylece kilise tarafından kabul edilen klasik eğitim sisteminin ana unsuru olan yedi ana sanat dalının yanı sıra fizik, metafizik ve ahlak gibi disiplinlerde dersler müfredata girdi. Orta Çağ üniversitelerinin en meşhur ve en eski üniversitesi Paris Üniversitesi'dir. Burada Aristoteles'ten ve onun Müslüman şarihlerinden tercümeler görülmekteydi. 13. yüzyıl başlarında Paris'te İslam felsefecilerinin münakaşa ettikleri meselelere çok benzeyen konularda, çeşitli ihtilaflar görünmekle birlikte bunlar gerçekte İslam felsefesinden değil başka kaynaklardan geliyordu. İslam ilim ve felsefesinin batıya geçişinde kaynak eserlerin yasak edilmiş olması dolayısıyla tercüme ve nakiller konusunda Paris okulunun pek fazla bir katkısının olduğu söylenemez. Paris Orta Çağ Latin kültüründe önemli meselelerin ele alındığı bir kültür merkezi haline gelecektir.

Paris Üniversitesi'ni Hristiyan aleminin efsanevi dinsel merkezi olarak diğerlerinden ayrı tutmak gerekir. Paris Üniversitesi gerek ilk üniversitelerden biri olması, gerekse yapısal olarak üniversitelerin özerkleşme girişimlerini bünyesinde barındırması açısından dikkati çekmektedir. Bu üniversitede öğrenci ve öğretim üyelerinin birlikte örgütlendikleri bir yapı söz konusuydu.

Bağımsız bilim ve düşünce anlayışının en canlı temsilcileri İbn Rüşdçüler Paris Üniversitesi'nin özellikle sanatlar fakültesinin kürsülerini ellerine geçirmişlerdi. Serbest düşünceye karşı kilisenin kontrolünde ve emrinde bilim ve düşünceye taraftar olanlar ise aydın kitlelerin gözünde arka planda kalmışlardı.

Paris Üniversitesi'nin gerçek kurucusu Papa III. İnnocentius'tu. Kurumun idare eden ve tarihî gelişimine en büyük katkıyı sağlayanlar İnnocentius'tan sonraki papalar ve hepsinden önce Papa IX. Gregorius olmuştur. Paris Üniversitesi, papaların müdahalesi olmadan kurulmuştu. Fakat papalığın net bir şekilde belirlenmiş dinsel amaçlarını ve aktif müdahalelerini göz önünde bulundurmazsak, Orta Çağ üniversiteleri arasında ona bu özel konumu sağlayan şeyi anlamamız imkânsız olur. Bu üniversite sürekli olarak iki zıt eğilim arasında kalmıştı; ki bu eğilimlerden biri bu üniversiteyi çıkar gütmeden tamamen bilimsel bir eğitim merkezine dönüştürme niyetindeydi. Diğeri ise bu eğitimleri dinsel gayelere bağlı kılma peşindeydi ve bunun gerçek bir entelektüel teokrasinin hizmetine sunmak istiyordu.

Paris'teki üniversiteler
1150'de kurulan oluşumlar
12. yüzyılda kurulan üniversiteler

Paris Üniversitesi


Renzo Modesti () a fost un poet și critic de artă italian.

Biografie
Renzo Modesti s-a născut în 1920 la Como; a absolvit studii de literatura franceză la Universitatea din Neuchâtel, sub îndrumarea lui Paolo Arcari, și studii de filozofie estetică la Universitatea Statală din Milano cu profesorul Antonio Banfi; el a trăit după război la Milano, unde a murit în 1993.

Este prezent ca poet în cele mai importante antologii de poezie din anii 1950 (inclusiv Linea Lombarda a lui Luciano Anceschi, Quarta Generazione a lui Piero Chiara și Luciano Erba și La giovane poesia a lui Enrico Falqui).

Versurile sale au fost adunate în următoarele volume: E quando canterò; Due di briscola; Romanzo; Romanzo I; Dentro e fuori misura; La rabbia e la paura e altro; Sintesi? (romanzo 1978-1979); Il testimone scomodo (romanzo 1980-1981).
Ca poet, el a câștigat numeroase premii literare: Premiul Rapallo-Prove (1962); al XXVIII-lea Premiu Carducci (1978); Premiul Tagliacozzo (1978); Premiul M. Stefanile, Libro dell'anno di Poesia, Napoli (1982); Premiu Literar Național Pisa (1989).

În calitate de critic de artă a publicat numeroase monografii de pictori și sculptori ai secolului al XX-lea și două volume importante: Pittura Italiana Contemporanea (1958; ed. a II-a, 1964) și Pittura Moderna nel Mondo (1961).

A editat revista Notizie d'Arte, adresată membrilor asociației "Club degli Amici dell'Arte", cu sediul în Galeria de Artă din Via Manzoni nr. 20 din Milano din 1969 până în 1972.

A tradus numeroase cărți de artă din limba franceză. Ca jurnalist, el a scris în numeroase publicații, ziare și reviste de artă. A mai scris numeroase eseuri și volumul Cos'è la Pubblicità (1966).

Scrieri

Poezie

 E quando canterò (Poesie 1943-1948) - Edizione dell'esame, Milano 1950.
 Due di briscola (con prefazione di Angelo Romanò)- Ed. Nuova ed. Magenta, Varese 1954.
 Romanzo (1952-1960) – Ed. All'insegna del pesce d'oro di Vanni Scheiwiller, Milano 1961.
 Romanzo I (1961-1967) – Ed. Novarco, Milano 1968.
 Dentro e fuori misura (romanzo  1968-1976), con prefazione di Giovanni Raboni – Ed. Guanda, Milano 1978.
 La rabbia e la paura e altro (romanzo 1976-1978), con introduzione di Giorgio Luzi - Ed. All'insegna del pesce d'oro di Vanni Scheiwiller, Milano  1981.
 Sintesi?  (Romanzo 1978-1979) - Nuove edizioni Enrico Vallecchi, Firenze 1982.
 Il testimone scomodo (Romanzo 1980-1981) - Nuove edizioni Enrico Vallecchi, Firenze 1988 (Premio Pisa 1989 per la Poesia).

Critică de artă

 Utrillo - Ed. Annunziata, Milano  1947 (1 ed.) / 1958 (2 ed.).
 Tallone - Edizioni dell'esame, Milano 1949.
 Max Ernst - Ed. Vallardi, Milano 1955.
 Del Bon - Ed. Vallecchi, Milano 1957
 Pittura astratta - Ed. Vallardi, Milano 1958.
 Pittura Lombarda del 14° e 15° secolo – Ed. Vallardi, Milano 1958.
 Pittura italiana contemporanea - Ed. Vallardi, Milano 1958.
 Lilloni – Ed. Vallardi, Milano 1959.
 Amedeo Modigliani – Ed. Vallardi, Milano 1959.
 Il Futurismo - Ed. Vallardi, Milano 1960.
 Meloni - Ed. del Milione, Milano 1960
 Pittura italiana nel mondo - Ed. Vallardi, Milano 1961.
 Pittura Moderna nel mondo – Ed. Vallardi, Milano 1961.
 La pittura metafisica - Ed. Vismara terapeutici, Milano 1961.
 New York: 14 tavole - Ed. Vallecchi, Milano 1961.
 La pittura di Carletti - Ed. Amilcare Pizzi, Milano 1962.
 Pittura italiana contemporanea: Dal Futurismo alla Metafisica, il Novecento, il Surrealismo, l'Astrattismo, corrente dal Cubismo alla nuova figurazione - Ed. Vallardi, Milano 1964.
 Corrado Carmassi – Ed. Navarco, Milano 1967.
 Giuseppe Montanari - Ed. Navarco, Milano 1967.
 Meloni Gino –  Ed. Vallardi, Milano 1968.
 Bosich, opere multiple, grafiche e sculture dal 1966 al 1980 - Edizioni Svolta, Bologna 1980
 Calvani – Ed. Schena, Milano 1981.
 Orfeo Tamburi: Parigi 1935-1982 – Ed. Bagaloni, Ancona 1982.
 Le rose di Rilke, Le rose di Tamburi - Milano Club amici dell'arte, 1983.
 Il Chiarismo lombardo - Ed. Vangelista, Milano 1986.
 Francesco De Rocchi – Ed. Mondatori, Milano 1987.
 Aligi Sassu - Catalogo mostra antologica Pinacoteca di Jesi, 1987
 Luigi Broggini, Catalogo Mostra Palazzo della Permanente Milano - Ed. Vangelista, Milano 1991.
 Aldo Bardelli, Catalogo della mostra di Villa Mirabello - Ed. Vangelista, Milano 1992.

Note

Bibliografie
 Giorgio Luzzi, Introduzione la Renzo Modesti, La rabbia la paura e altro, Milano, Scheiwiller, 1981;
 Giorgio Luzzi, Poeti della Linea lombarda, 1952-1985, con una nota di Silvio Ramat, Liscate-Milano,CENS, 1987;
 Paolo Senna, Renzo Modesti, la sapienza venuta dalle cose (con scelta antologica e lettere di Vittorio Sereni e Andrea Zanzotto), "Poesia", 322, gennaio 2017, pp. 52–58;
 Paolo Senna, Lettere "svizzere" di Renzo Modesti a Paolo Arcari (1944-1946): gli inizi di una vocazione letteraria, "Otto/Novecento", 3/2016, pp. 51–80.

Nașteri în 1920
Nașteri pe 10 aprilie
Decese în 1993
Decese pe 7 aprilie
Poeți italieni

Renzo Modesti


Heidmühlen, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bir yerleşim yeri. 17,83 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 675 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Geert Uwe Carstensen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-rickling.de

Segeberg iline bağlı yerleşim birimleri

Heidmühlen


O sistema de magnitude AB é um sistema de magnitude astronômica. Ao contrário de muitos outros sistemas de magnitude, ele é baseado em medições de fluxo que são calibradas em unidades absolutas, ou seja, densidades de fluxo espectral.

Definição
A magnitude AB monocromática é definida como o logaritmo de uma densidade de fluxo espectral com a escala usual de magnitudes astronômicas e um ponto zero de cerca de 3631 janskys (símbolo Jy), onde 1 Jy =  =  ("sobre" porque a verdadeira definição do ponto zero é baseada nas magnitudes mostradas abaixo). Se a densidade de fluxo espectral for denotada por , a magnitude AB monocromática é:

ou, com  ainda em janskys,

A definição exata é indicada em relação às unidades cgs de :

As medições reais são sempre feitas em uma faixa contínua de comprimentos de onda. A magnitude AB de banda passante é definida de modo que o ponto zero corresponda a uma densidade de fluxo espectral média da banda passante de cerca de 3631 Jy:

onde  é a função de resposta do filtro de "energia igual" e o termo  assume que o detector é um dispositivo de contagem de fótons, como um CCD ou fotomultiplicador. (As respostas do filtro às vezes são expressas como eficiências quânticas, ou seja, em termos de resposta por fóton, em vez de por unidade de energia. Nesses casos, o termo  foi incluído na definição de  e não deve ser incluído.)

O sistema STMAG é definido de forma semelhante, mas para fluxo constante por intervalo de comprimento de onda unitário.

AB significa "absoluto" no sentido de que nenhum objeto de referência relativo é usado (ao contrário do uso de Vega como um objeto de linha de base). Isso não deve ser confundido com magnitude absoluta no sentido do brilho aparente de um objeto se visto a uma distância de 10 parsecs.

Expressão em termos de
Em alguns campos, as densidades de fluxo espectral são expressas por unidade de comprimento de onda, , em vez de por unidade de frequência, . Em qualquer comprimento de onda específico,

onde  é medido por frequência (digamos, em hertz) e  é medido por comprimento de onda (digamos, em centímetros). Se a unidade de comprimento de onda for angstroms,

O "comprimento de onda pivô" de uma determinada banda passante é o valor de  que torna a conversão acima exata para observações feitas nessa banda passante. Para uma função de resposta de igual energia conforme definido acima, é

Para uma função de resposta expressa na convenção de eficiência quântica, é:

Conversão de outros sistemas de magnitude
Magnitudes no sistema AB podem ser convertidas para outros sistemas. No entanto, como todos os sistemas de magnitude envolvem a integração de algum espectro de fonte presumido em alguma banda passante assumida, essas conversões não são necessariamente triviais de calcular, e conversões precisas dependem da banda passante real das observações em questão. Vários autores calcularam conversões para situações padrão.

Ligações externas
 Conversion from AB magnitudes to Johnson magnitudes

Astronomia observacional

Magnitude AB


Octavius es un praenomen o un nombre propio. No fue particularmente común en Roma, pero pudo ser usado más frecuentemente en espacios rurales. La forma femenina es Octavia. El nombre dio origen al patriarcado de la gens Octavia, y tal vez incluso a la gens Otacilia. Una inscripción tardía incluye la abreviación Oct. o Oti.

El praenomen Octavius es mejor conocido por Octavius Mamilius, el príncipe de Tusculum, y yerno de Lucius Tarquinius Superbus, el séptimo y último rey de Roma, quien fue muerto por Titus Herminius en la Batalla del Lago Regilo alrededor del 496 a. C. Miembros de la gens Mamilia llegaron a Roma después y el nombre debió ser usado por los ancestros de los Octavii y tal vez de los Octacilii, pero los ejemplos del praenomen son escasos. Debió ser usado en alguna ocasión a lo largo de la República Romana y ya entrada la época imperial. El nombre fue usado por la gens Maecia y una Octavia Valeria Vera vivió en Ticinum en el segundo o tercer siglo; e incluso, el nombre ha sobrevivido hasta la actualidad.

Origen y significado del nombre
La palabra latina para ocho es octavus y esta es la raíz del praenomen, aunque como nombre casi siempre se utiliza con una "-i-" intermedia, Octavius u Octavia en lugar de Octavus u Octava respectivamente. Este es el caso de otros praenomen, que incluye Marcia y Titia, las formas femeninas para Marcus y Titus.

Octavius cae en la misma clase de praenomen masculinos como Quintus, Sextus, Septimus, Nonus y Decimus, así como las formas femeninas Prima, Secunda, Tertia, Quarta, Quinta, Sexta, Septima, Nona y Decima. Probablemente fue dado a un octavo hijo o hija. Sin embargo, también se ha postulado que tales nombres podrían referirse al mes del año en que la criatura había nacido, aunque no explica por qué los nombres Septimus, Octavius o Nonus son tan escasos. Pero como los padres generalmente tenían la libertad de elegir el nombre que más les gustaba, puede ser que tales nombres se hayan asignado por cualquiera de estas razones.

En la forma de Uchtave, este praenomen también fue usado por los etruscos.

Referencias

Nombres latinos

Octavio (nombre)


Teorem: Sonlu sayıda bölgeden oluşan bir harita, birbirine sonsuz sayıda nokta boyunca komşu olan iki bölgenin renkleri birbirinden farklı olmak üzere, boyanacaksa bu işlem için dört rengin yeterli olacağı bir strateji vardır.

Bu teoremin doğrudan uygulamalarından birisi harita boyanmasıdır; eğer her ülkenin tek bölgeden oluştuğu varsayılırsa bir siyasi haritanın tüm ülkeleri, komşu ülkeler aynı renge boyanmadan dört renge boyanabilir. Ancak bu uygulamadaki varsayım, dünya haritası için uygun olmayıp Amerika Birleşik Devletleri ve Azerbaycan gibi birden fazla bölgeden oluşan ülkeler bulunmaktadır.

Bu konjektür (ispatsız, fakat doğruluğu tahmin edilen sanı) 1852'de Augustus De Morgan'ın bir öğrencisi olan Francis Guthrie tarafından ileri sürüldü.

Topoloji
Kartografi
Matematik teoremleri

Dört renk teoremi


Love Bus: cinci povești de dragoste din București este un film românesc din 2014 regizat de Roxana Andrei, Mihai Mincan, Constantin Radu Vasile, Andrei Georgescu, Florin Babei. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Ada Galeș, Cătălin Jugravu, Andrei Ion.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 872 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 2014 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2014
Filme dramatice românești


Korsikanerens Magt (originaltitel: Glorious Betsy) er en amerikansk stumfilm fra 1928 med talesekvenser. Den er baseret på skuespillet med samme navn af Rida Johnson Young, og har
Dolores Costello og Conrad Nagel i hovedrollerne. Den var produceret af Warner Bros. og blev nomineret til en Oscar for bedste filmatisering.
Filmen er instrueret af Alan Crosland og fotograferet af Hal Mohr.

Selvom filmen var skrevet af både Anthony Coldeway og Jack Jarmuth, var det kun Coldeway der var nomineret til en Oscar.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1928

Korsikanerens Magt


Mr Gay Denmark er et koncept der handler om LGBT-miljøets mangfoldighed. Den danske Mr Gay skal derfor sætte sig ind i LGBT-rettigheder og have en sag han kæmper for. Konkurrencen er i sagens natur en konkurrence for personer, der identificerer sig som ikke-heteroseksuel mand, og ser sig selv som LGBT-person. Man skal være dansk statsborger eller have bopæl i Danmark, og skal være fyldt 18 år.
Mr Gay Denmark blev etableret i 2018.

Out & About skriver følgende om Mr Gay Denmark: "Nyt koncept: Men konceptet bag Mr Gay Denmark 2018 er nyt og retter fokus mod indre værdier og holdninger. For eksempel er det ikke længere en del af konceptet, at deltagerne skal optræde i badetøj. Det er også nyt, at transmænd inviteres til at deltage. Deltagerne er ikke blevet spurgt om deres seksualitet eller kønsidentitet, men mindst én åben transmand deltager i årets Mr Gay Denmark. Det er kun anden gang, det sker på verdensplan. Første gang var i Irland."

Mr Gay Denmark 2018
Første Mr Gay Denmark Finale, fandt sted på G*A*Y Copenhagen 26. maj 2018

Priser
 Vinder af Mr Gay Denmark: Niels Jansen
 1st Runner up: Bjorn Dotzauer
 2nd Runner up: Anders Bendiksen
 Sociale medier: Anders Bendiksen
 Bedste interview: Bjorn Dotzauer
 Talentshow: Bjorn Dotzauer
 Mr. Congeniality: Niels Jansen
 LGBT-historie: Niels Jansen
 Internet afstemning LGBT-medie Out & About: Niels Jansen

De 10 kandidater der gik videre ved Mr Gay Denmark 2018

 Anders Bendiksen
 Bjorn Dotzauer
 Daniel Esmann
 Daniel Mortensen Jensen
 Tobias Klamer Petersen
 Niels Jansen
 Bastian Weien Due - Trak sig
 Kent N. Mathiesen - Trak sig
 Niklas Rasmussen - Trak sig
 Oliver Lauridsen - Trak sig

Til at overrække priser
 Danni Sigen MrGay.dk 2016 & 2nd Runner up Mr Gay Europe 2016
 Michael Sinan Amir Aslanes MrGay.dk 2012 & Mr. Congeniality Europe 2013
 Christian-Sebastian Lauritsen MrGay.dk 2013 - 2015.
 Dommer Nikolai Bonde Sociale medier
 Dommer Tommy Petersen Bedste interview
 Dommer Henrik Kristensen LGBT-historie
 Dommer Carsten Volden Internet afstemning LGBT-medie Out & About

Artister
 Sander Sanchez optrådte med: Chain Reaction og Without U
 UNICO Feat. Nanamarie optrådte med:
Ny version af Sanne Salomonsen - Uden Dig (Unico Version)
UNICO Feat. Nanamarie - Higher and Higher, som er deres egen single fra 2013, der lå på en 5 plads på ITunes top chat
Cover danceversion af ABBA - Lay all your love on me (Unico Version)
 Værter: Rasmus Bjørn Andersen Aka RAZ & Elisa Lykke Lokation: G*A*Y Copenhagen
 Sponsor: Blomster Jannii, Jailhouse Cph, Oscar Bar Café
 Producer af Mr Gay Denmark: Co Producer Danni Sigen & Producer & Dj Mikael Costa

Kilder

Ekstern henvisning
 Mr Gay Denmark's Facebook
 LGBT-mediet: Out & About Mr Gay

Skønhedskonkurrencer
Etableret i 2018
LGBT

Mr Gay Denmark


Ourno ist eine Landgemeinde im Departement Madaoua in Niger.

Geographie

Ourno liegt in der Sahelzone. Die Nachbargemeinden sind Karofane im Norden, Adjékoria im Nordosten, Dan-Goulbi im Südosten, Bangui im Südwesten und Madaoua im Westen. Bei den Siedlungen im Gemeindegebiet handelt es sich um 87 Dörfer, 105 Weiler und 7 Lager. Der Hauptort der Landgemeinde ist das Dorf Ourno. Es liegt auf einer Höhe von .

Geschichte
Die Landgemeinde Ourno ging 2002 bei einer landesweiten Verwaltungsreform aus einem Teil des Kantons Madaoua hervor.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung 2012 hatte die Landgemeinde 98.769 Einwohner, die in 13.208 Haushalten lebten. Bei der Volkszählung 2001 betrug die Einwohnerzahl 51.160 in 8382 Haushalten.

Im Hauptort lebten bei der Volkszählung 2012 4617 Einwohner in 664 Haushalten, bei der Volkszählung 2001 2915 in 478 Haushalten und bei der Volkszählung 1988 1037 in 174 Haushalten.

Politik
Der Gemeinderat (conseil municipal) hat 23 gewählte Mitglieder. Mit den Kommunalwahlen 2020 sind die Sitze im Gemeinderat wie folgt verteilt: 10 PNDS-Tarayya, 4 MNSD-Nassara, 4 MPR-Jamhuriya, 2 ADEN-Karkara, 2 PJP-Génération Doubara und 1 MODEN-FA Lumana Africa.

Jeweils ein traditioneller Ortsvorsteher (chef traditionnel) steht an der Spitze von 85 Dörfern in der Gemeinde, darunter dem Hauptort.

Kultur und Sehenswürdigkeiten
Im Gemeindegebiet von Ourno liegt das weithin sichtbare Hügelland von Doutsin Zana (auch: Doutchi Zana), an dessen höchstem Punkt sich ein Opferplatz und eine von Usman dan Fodio in Auftrag gegebene steinerne Moschee befinden.

Wirtschaft und Infrastruktur
Die Gemeinde liegt am Übergang der Zone des Regenfeldbaus des Nordens zur Zone der Bewässerungsfeldwirtschaft des Südens. In Ourno gibt es einen Viehmarkt. Der Markttag ist Sonntag. Weitere Wochenmärkte werden in den Dörfern Guidan Abarchi und Manzou abgehalten. Das staatliche Versorgungszentrum für landwirtschaftliche Betriebsmittel und Materialien (CAIMA) unterhält eine Verkaufsstelle im Hauptort. Die Niederschlagsmessstation im Hauptort wurde 1989 in Betrieb genommen.

Gesundheitszentren des Typs Centre de Santé Intégré (CSI) sind im Hauptort und in der Siedlung Manzou vorhanden. Der CEG Ourno und der CEG Manzou sind allgemein bildende Schulen der Sekundarstufe des Typs Collège d'Enseignement Général (CEG). Beim Centre de Formation aux Métiers d'Ourno (CFM Ourno) handelt es sich um ein Berufsausbildungszentrum.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Niger
Tahoua (Region)
Ort in Afrika

Ourno


Bagrat I. od Abhazije
 Bagrat I. od Imeretije
 Bagrat I. od Iberije

Bagrat I.


Der Ruchower See liegt im Norden der Sternberger Seenlandschaft im Landkreis Ludwigslust-Parchim, Mecklenburg-Vorpommern, direkt südlich des gleichnamigen Ortes Ruchow, auf dem Gemeindegebiet Mustin. Das wenig gegliederte, etwa rechteckige Gewässer hat eine maximale Länge von etwa 390 Metern und eine maximale Breite von 290 Metern. Die Uferhänge sind steil. Der See hat keine oberirdischen Abflüsse, eine Verrohrung führt zu einem Graben, der den südöstlich liegenden Ruckwitzsee mit dem südwestlich liegenden Mustiner See verbindet. Im Ruchower See liegt eine kleine Insel. Der See ist der nördlichste See einer durch das Gemeindegebiet von Nord nach Süd gehenden Seenkette.

Am Ostufer des Sees wurde eine Pfahlsiedlung aus der Slawenzeit gefunden.

Siehe auch
 Liste der Seen in Mecklenburg-Vorpommern

Nachweise

See im Landkreis Ludwigslust-Parchim
Mustin (Mecklenburg)
See in Europa

Ruchower See


Hugo Henrique Assis do Nascimento (født 27. oktober 1980) er en brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Hugo Henrique Assis do Nascimento


Karanlık madde, astrofizikte, elektromanyetik dalgalarla (radyo dalgaları, gözle görülebilen ışık, x-ışınları, vb.) etkileşime girmeyen, varlığı yalnız diğer maddeler üzerindeki kütleçekimsel etkisi ile belirlenebilen maddelere denir. Karanlık maddelerin varlığını belirlemek için gök adaların döngüsel hızlarından, gök adaların diğer gök adalar içerisindeki yörüngesel hızlarından, geri planda yer alan maddelere uyguladığı kütleçekimsel mercekleme özelliğinden ve gök adaların içerisindeki sıcak gazların sıcaklık dağılımından yararlanılır. İncelemeler, gök adalarda, gök ada gruplarında ve Evren'de, görülebilen maddelerden çok daha fazla karanlık madde olduğunu göstermektedir. Karanlık maddelerin bileşenleri tamamen bilinmemekle birlikte, WIMP'ler, aksiyonlar, sıradan ve ağır nötrinolar, gezegenler ve sönmüş yıldızlarla birlikte verilen isim MACHO'lar ile ışıma yapmayan gaz bulutlarından oluşur.

Evrendeki kütleçekimsel enerjinin incelenmesi sonucu, varsayılan toplam enerji yoğunluğunun sadece %4'ünün doğrudan gözlemlenebilir maddelerden oluştuğu gözlemlenmiştir. Yine bu toplamın %22'sinin karanlık maddeden oluştuğu hesaplanmaktadır. Kalan %74'ünün ise evrene dengeli bir şekilde yayılmış olan karanlık enerjiden oluştuğu kabul edilir.

Gözlemsel kanıt

Karanlık madde kavramı, ilk olarak 1932'de Jan Hendrik Oort ve 1933 yılında, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsünden İsviçreli astrofizikçi Fritz Zwicky tarafından öne sürülmüştür. Fritz Zwicky'nin gözlemi ve iddiası kırk yıl boyunca hiçbir ortamda ciddiye alınmamıştır. Karanlık maddenin var olduğuna dair en güçlü kanıt olan Sarmal Gök ada eğilimleri, 1970 yılında Washington Carnegie Enstitüsü'nde Vera Rubin ve arkadaşları tarafından ileri sürülmüştür. Vera Rubin de Fritz Zwicky ile benzer bir kaderi paylaşarak, uzun yıllar ciddiye alınmamış, hiçbir ciddi yayın organı çalışmalarına yer vermemiştir. Master ve doktora tezleri de daha önce reddedilmiş olan Vera Rubin için bu durum pek şaşırtıcı olmamıştır. Onlarca yıl sonra, bugün hemen hemen tüm astrofizikçiler karanlık maddenin varlığını kabul ederler. Ağustos 2006'da yayınlanan, 150 milyon yıl önce gerçekleşmiş olan iki gök ada kümesinin çarpışmasına dair gözlem, karanlık maddelerin varlığına dair daha somut bir kanıt oluşturmuştur. Çarpışma sırasında sıcak gazlar arasında bir etkileşim olmuş ve daha sonra merkeze yaklaşmışlardır. Gök adalar ve karanlık madde etkileşime girmemiş ve merkezden uzak kalmışlardır.

İki şekilde karanlık maddenin ortaya çıktığı sanılmaktadır: Baryonik karanlık madde ve Baryonik olmayan karanlık madde. Evrenin kütlesinin yüzde 90'ını oluşturduğu varsayılmakla birlikte, karanlık maddenin henüz astronomlar için sırrı çözülmüş değildir. 1970'ler Evren'deki maddenin yüzde doksanının görünmez olduğunun keşfedilmesiyle karanlık madde iddialarının güçlendiği yıllar olmuştur. Karanlık maddenin var olduğu varsayılmakta, ancak ne olduğu konusunda çok az açık bilgi vardır.

Gök ada dönüş eğrisi

Karanlık maddenin varlığına ilişkin en önemli kanıt, 1970'li yıllarda Washington Carnegie Enstitüsü'nden Vera Rubin ve arkadaşları tarafından ortaya konulmuştur. Bu grup gök ada dönme eğrileri adı verdikleri, gök adadaki yıldız ve gazların gök ada merkezi etrafındaki yörünge hızları ile bunların merkeze olan uzaklıklarını bir grafik üzerinde gösterdi. Eğer bir sarmal gök adada, Samanyolu gök adasında olduğu gibi, kütle; galaktik maddenin görünen durumuna göre dağılmışsa, Güneş sistemindekine benzer, hızlı bir hız azalmasının görülmesi gerekir. Çünkü kütlenin büyük bir yüzdesi merkezdeki şişkin bölgede toplandığından, haloda çekim çok zayıf olacaktır. Bunun sonucu olarak merkezden uzaklaştıkça, yıldız hızları azalacak ve gök ada dönme eğrisi hızlı bir düşme gösterecektir.

Fakat Samanyolu, Andromeda ve diğer sarmal gök adalarda durumun böyle olmadığı görülmektedir. Bu gök adaların gök ada dönme eğrilerinde, hız düşmesi yerine, düz bir gidiş kendini göstermektedir. Başka bir ifade ile, yıldızların hızları halo boyunca sabit kalmaktadır. Böyle bir durumun anlamı şudur: Bu gök adaların her birinde kütlenin büyük bir yüzdesi merkezdeki şişkin bölgede toplanmış olmayıp, gök ada içinde baştan sona düzgün bir şekilde yayılmıştır. Bu ise ancak gök ada halesinde önemli miktarda karanlık maddenin var olması ile mümkündür.

Gök adaların hız dağılımı
En büyük ölçeklerde artık kütleçekimine bağımlı cisimler yoktur. Ama galaksilerin dağılımı da tam anlamıyla düzgün değildir. Evrenin ilk dönemlerinden beri küçük de olsa birtakım yoğunluk dalgalanmaları varlıklarını sürdürmüştür. Kritik yoğunluğa neden olan karanlık madde, galaksi kümeleri ve süperkümelerinin üzerindeki ölçeklerde pekâlâ düzgün dağılmış olabilir. Bununla birlikte, en azından karanlık maddenin bazı türlerinin, daha büyük ölçeklerdeki yoğunluk dalgalanmalarında bir rolü olmalıdır. Yalnızca galaksileri sayarak ışıma gücü yoğunluğunu ölçmek karanlık maddenin katkısını göz ardı etmek demektir. Oysa 10 ya da 100 megaparsekten daha büyük ölçeklerde Evren'deki karanlık maddeyi ölçmenin yöntemleri vardır.

Minik dalgalanmalar nedeniyle yoğunluğun fazlalık gösterdiği yerlerde çevredeki madde üzerinde hafıf bir çekme etkisi, yoğunluğun az olduğu bölgelerde ise çevredeki madde üzerinde hafif bir itme etkisi olur. Bu etki, kendisini çevremizdeki galaksiler üzerinde düzgün Hubble genişlemesinden küçük sapmalar şeklinde gösterir. Eğer galaksilerin normal Hubble akışından farklı olan bu "özel" hızları ölçülebilir ise, karanlık maddenin dalgalanan bileşeninin izi bulunmuş demektir. Bu anlamda TullyFisher bağıntısının özel bir önemi vardır. L α vrot4 olarak ifade edilen, galaksinin ışıma gücü ve dönme hızı arasındaki bu bağıntı, galaksinin uzaklığının bir ölçüsünü verir. Hubble yasasına göre kırmızıya kaymadan da bir uzaklık bulunur. Bununla birlikte, kırmızıya kayma yoluyla hesaplanan uzaklık, galaksinin özel hızının Hubble hızına eklendiğine mi yoksa çıkarıldığına mı dayanarak gerçek uzaklıktan büyük ya da küçük olabilir. Binlerce galaksi için bu iki uzaklık karşılaştırılarak, 100 megaparsek uzaklığa kadar özel hız dağılımının bir haritası çıkarılabilir.

Bu hareketlere var olan tüm madde neden olduğundan, ışıyan ya da karanlık tüm maddeyi ortaya çıkarmak mümkün oluyor. İlk sonuçlar, gözlenen hızda kütle hareketleri için yaklaşık olarak kritik yoğunluğa eşit miktarda bir karanlık madde olması gerektiğini gösteriyor. Bu hareketlerden sorumlu dev madde yoğunlaşmaları olduğu için, bu kütle akışlarının kaynakları, oldukça duyarlı bir biçimde bulunabilir. Bizden yaklaşık 40 megaparsek uzaklıkta bulunan en yakın yoğunlaşmaya 'Büyük Çekici' adıverilmiştir. Eğer gerçekse, Büyük Çekici'nin bir düzine zengin galaksi kümesinin içerdiğinden daha fazla sayıda galaksi içermesi gerekir. Galaksi düzlemimiz Büyük Çekici'nin büyük bir bölümünü görmemizi engellediğinden galaksileri doğrudan doğruya sayamıyoruz. Kütle akışlarına yol açan başka galaksi komplekslerinin bulunma olasılığı da oldukça yüksektir.

Gök ada kümeleri ve çekimsel mercekleme

Halolarda yer alan olası astrofiziksel cisimler arasında yıldız enkazları, nötron yıldızları, beyaz cüce gibi sönük yıldızlar, hatta kara delikler ve küçük kütlelerinden dolayı hiçbir zaman yıldız olmayı başaramamış cisimler bulunur. Bu cisimler hemen hemen ya da tümüyle görünmez olduklarından karanlık madde için mükemmel adaylardır. Dahası, varlıkları kesin olarak bilindiğinden, MACHO'lar halodaki karanlık madde adayı olarak WIMP'lerden daha uygundurlar.

1993 yılında yapılan iki deneyde MACHO 'ların varlığı konusunda güçlü kanıtlar elde edilmiştir. Bu deneylerde kullanılan yöntem, çekimsel mercek etkisidir. Eğer bir MACHO, Dünya ile uzak bir yıldızı birleştiren doğrultuya çok yaklaşırsa, başka türlü görünmez olan MACHO 'nun kütleçekimi, yıldızın ışığını büken bir mercek gibi davranır. Yıldızın, birbirinden bir açı saniyesinin binde biri kadar uzaklıkta olan birçok görüntüsü oluşur ki bunu yeryüzünden gözlemek hemen hemen olanaksızdır. Bununla birlikte, Samanyolu halosu çevresinde yörüngesindeki hareketi sırasında MACHO bu doğrultuyu keserken arkadaki yıldız geçici olarak parlaklaşır.

Buradaki düşünce arka plandaki yıldızlardaki parlaklaşma etkilerini ölçmektir. Burada iki temel güçlük söz konusudur.
Birincisi, çekimsel mercek etkisine oldukça ender rastlanır. Herhangi bir anda arka plandaki her iki milyon yıldızdan yalnızca birinde çekimsel mercek etkisi gözlenir.
İkincisi, yıldızların pek çoğu yapısal olarak değişken olduklarından, zaman zaman geçici parlaklık değişmeleri gösterirler. Çekimsel mercek olayının değişen yıldızlardan farklı ve kendine has özellikleri vardır. Bunlardan bazıları olayın zamanda simetrik, dalga boyuna bağlı olması ve bir yıldız için yalnızca bir kez ortaya çıkmasıdır.

Çekimsel mercek olayını düşük gözlenme olasılığını aşabilmek için Büyük Macellan Bulutu'ndaki birkaç milyon yıldızı gözlemek üzere deneyler tasarlandı. Her yıldız bir yıl boyunca yüzlerce kez gözlendi. Kırmızı ve mavi filtre kullanılarak alınan verilerin ön incelemesi sırasında birçok karakteristik çekimsel mercek olayına rastlandı. Olay süreleri 30 ile 50 gün arasındaydı.

Her ne kadar bilinmeyen uzaklık ve MACHO'nun bakış doğrultusuna yaklaşırken sahip olduğu hız gibi konularda belirsizlikler varsa da çekimsel mercek olayının süresi MACHO'nun kütlesinin bir ölçüsüdür. Olayın süresi, MACHO'nun Einstein halka yarıçapı adı verilen çekimsel merceğin etkili boyutunu katetmesi için gereken zamandır. Einstein halkasının yarıçapı, yaklaşık olarak MACHO'nun Schwarzschild yarıçapı ile uzaklığının geometrik ortalamasıdır. Büyük Macellan Bulutu 'nun yarı uzaklığında olan bir MACHO için bu uzaklık 55 kiloparseklik değerin yarısıdır. Einstein halka yarı çapıda yaklaşık olarak Dünya-Güneş uzaklığı kadar, yani 1 astronomi birimine eşittir. Mercek etkisi yaratabilmek için MACHO'ların mercekten daha küçük boyutlu olmaları gerekir, yani MACHO'ların boyutları 1 astronomi birimi ya da kabaca bir kırmızı devin yarıçapı kadar olmalıdır. Gözlenen olaylar, yüzde birkaçlık yanılma payı ile karanlık maddenin MACHO modelinin öngördüğü kadardır. Olay süreleri tipik kütle olarak 0,1 M☉ değerini vermekle birlikte bunun üç katı kadar bir belirsizlik de söz konusudur.

Çekimsel mercek çalışmaları sürüyor ve doğruysa, MACHO yorumları belli sonuçları öngörüyor. Daha kısa süreli çok daha fazla sayıda olay meydana gelmeli ve daha zayıf olaylarda gözlenmelidir. Çekimsel mercek olayı gösteren yıldızlar rastgele seçilmektedir, bu nedenle de yapısal olarak değişken olan özel yıldızlar tercihli olarak gözlenip astronomların kafalarının karışmasına yol açmamış olmalıdır. Daha fazla veri toplandıkça bunların tümü açıklığa kavuşacaktır.

Yapısal oluşum

Karanlık maddenin yapısı hakkında dikkate değer bir ipucu olarak, büyük patlama sırasında yaratılan, hidrojenin iki katı kütleye sahip olan ve döteryum adı verilen hidrojen izotopunun bolluğuna bakarız. Helyumun tersine, döteryum çok kırılgan bir elementtir. Güneş'in içindeki sıcaklığın çok altında olan bir milyon derece kelvinde yanar. Şimdiye kadar, galaksinin oluşumundan arta kalan ilkel döteryumun önemli bir kısmı yıldızların içinde başka elementlere dönüşmüştür. Bu, gözlemle de doğrulanmaktadır: yıldızlar arası bulutlar ve nükleer yanmayı başlatacak kadar sıcak bir çekirdekleri olmayıp güçlerini kütleçekiminden alan yıldızlarda döteryum vardır, ama evrimlerinin ileri evrelerindeki yıldızlarda hiç döteryum bulunmaz.

Büyük patlamada ne kadar döteryum yaratıldığını hesaplayabilmek için, o zamandan günümüze kadar ne kadar döteryumun yok olduğunu tahmin etmek gerekir. Büyük patlamadan beri izotopun yüzde kaçının yok olduğunu hesaplayabilmek için Jüpiter'in atmosferinde bulunan döterlenmiş
moleküllerin bolluğuyla yıldızlar arası bulutlarda bulunan döteryum bolluğunu karşılaştırarak izotopun yok olma hızı bulunur. Döterlenmiş molekül, bir hidrojen atomunun döteryum atomuyla yer değiştirdiği moleküle verilen addır. Örneğin, döterlenmiş ya da ağır su HDO biçiminde yazılabilir. Jüpiter'de saptanan döteryum, 4.6 milyar yıl önce, Güneş sisteminin oluşumu sırasındaki yıldızlararası gazın yapısını örneklemektedir. Jüpiter'de %0.002 olarak saptanan döteryum bolluğu, galaksinin geçmişteki yaşamı boyunca doğan ve ölen yıldızların için-de işlenen gazlardan oluşan yıldızlararası bulutlardaki bolluğunun yaklaşık iki katıdır. Hubble Uzay Teleskobu ile yapılan gözlemler ve geçmişteki uydu deneyleri, yıldızlararası bulutlarda bulunan atom halindeki döteryum bolluğunun Jüpiter'de saptanandan, bir başka deyişle 6.6 milyar yıl önce galaksimizde bulunandan daha düşük olduğunu gösteriyor.

Döteryumun net eğilimi konusunda yanılmamız olanaksız: döteryum zamanla azalıyor. Yıldızlar yeni enerji kaynağı üretmeyip döteryum yaktıklarından, bu beklenen bir şey. Ama yıldızlar arası gazların tümü yıldızların sıcak çekirdeklerinden geçmedikleri için büyük patlamada yaratılan döteryumun bir bölümü hâlâ varlığını sürdürüyor. Döteryumun yıldızlar tarafından yok edildiği göz önüne alındığında, galaksi öncesi döteryumun hidrojene göre bolluğu %0.01 olarak bulunuyor.

Karanlık madde bileşimi
Büyük patlamada üretilen hafif elementler yalnızca helyum ve döteryum değildir. Lityum çok daha enderdir ve döteryum gibi o da yıldızlar tarafından yok edilir. Lityum aslında T Tauri yıldızlarında ölçülür. Adını Taurus (Boğa) Takımyıldızı'ndaki bir ilk örnekten alan bu yıldızlar çok genç, enerjisini kütleçekiminden alan ve genellikle yoğun yıldızlararası gaz bulutları içine gömülü olarak bulunan yıldızlardır. Böyle yıldızların gaz hareketlerinin yoğun olduğu çalkantılı atmosferlerinde lityum bolluğu yüksektir. Yalnızca yıldızlar tarafından yok edilen bu element yıldızların gençliğinin kesin bir göstergesidir. Yıldız yaşlandıkça lityum yok olur. Evrimin erken dönemlerinde atmosferdeki kütlesel gaz hareketleri sonucunda yıldızın daha sıcak iç bölgelerine taşınan lityum, burada sistematik olarak yanar. Güneş gibi orta yaşlı bir yıldızın atmosferinde saptanabilecek ölçüde lityum bulunmaz.

Lityum hem büyük patlama, hem de yıldızlararası bulutlara giren kozmik ışınlarca üretilmiştir. Kozmik ışınlar, yıldızlararası karbon, azot ve oksijen molekülleri ile rastgele çarpıştıklarında nükleer reaksiyon başlatan yüksek enerjili parçacıklardır. Bu ağır atomlar parçalanır ve çevreye lityum çekirdekleri saçılır. Bu sürecin habercisi, yaratılan iki lityum izotopudur. Bunlardan birinin kütlesi 6, normal lityum izotopu olan diğerinin kütlesi ise 7'dir. Popülasyon II'deki en yaşlı yıldızlar, hidrojene göre on milyonda bir oranında lityum bolluğu gösterirler. Bu bolluk, demir gibi diğer elementlerin bolluklarından bağımsız gibi gözüküyor. Dahası, lityumun çoğunluğu 7 kütleli izotoptur. 6 kütleli lityum çok enderdir. Bunun tersine, genç Popülasyon I yıldızlarında 10 kat daha fazla lityum ölçülüyor. Bu genç yıldızlardaki lityumun kozmik ışın kaynaklı olduğuna inanılıyor. En büyük olasılık, lityumun, bu yıldızların içinden doğduğu yıldızlar arası bulutta kozmik ışınlar tarafından üretilmiş olması. Lityumun yaratılışı ve yok oluşu ile ilgili olarak tutarlı bir tablo oluşmuştur. Oldukça güvenli bir biçimde, halo yıldızlarında gördüğümüz lityumun büyük patlama sırasında üretilmiş olduğunu söyleyebiliriz. Büyük bir olasılıkla baryon dışı kökenli karanlık maddenin üstün olduğu sonucunu çıkarabiliyor olmamıza karşın, lityum, döteryum ve helyum bollukları minimum bir miktar baryon kökenli maddenin varlığını gerektirmektedir. Bu miktar, gökadlarda doğrudan ölçülenden çoktur. Buradan da, kritik yoğunluğun yüzde birkaçlık bölümünün baryon kökenli olması gerektiği sonucunu çıkarıyoruz.

Baryonik olmayan karanlık madde iki ana kategoriye ayrılır;
 Sıcak karanlık madde (HDM) - baryonik olmayan parçacıkların rölativistik (ışık hızına yakın) hareketi.
 Soğuk karanlık madde (CDM) - baryonik olmayan parçacıkların rölativistik olmayan hareketi

Soğuk karanlık madde parçacıkları, aynı zamanda WIMP olarak da bilinirler, tipik olarak HDM parçacıklarıyla karşılaştırıldıklarında daha fazla madde miktarı içerirler ve daha düşük hızlarla hareket ederler. Kilit farklar, yapı oluşumu ile ilgilidir.

Soğuk karanlık madde parçacıklarından çok daha hafif olan sıcak karanlık madde parçacıkları rölativistik (ışık hızına yakın) hızlarda seyahat ederler. Bilinen üç tip nötrinolar ve onların karşılığı olan antinötrinolar HDM'ler için bilinen adaylardır. ne ve nµ HDM olarak bilinirler, ancak deneysel açıdan ne'nin kütlesi yeterince küçük değildir.

İlkel Evren'in olası kalıntıları kararsız, zayıf etkileşimli parçacıklardır. Bir örnek, eğer varsa bile çok küçük bir kütleye sahip olan nötrinodur. Normal olarak nötrinonun kütlesiz olduğu varsayılsa bile sınırlı bir kütleye sahip olması da akla yakındır. Büyük patlamadan arta kalan o kadar çok sayıda nötrino vardır ki, 50 eV'lik, yani elektronun on binde biri kadar bir kütle Evren'in kapalı olmasını sağlamaya yeter. Birçok ülkede nötrinonun kütlesini saptamaya yarayan deneyler yürütülmekteyse de şu anda bu deneyler sonuçsuzdur. Trityum bozunma deneylerinden elde edilen elektron nötrinosunun kütlesinin üst sınırı için şu anki değer yaklaşık 10 eV civarındadır. Diğer nötrino türlerinin kütleleri daha büyük olabilir.

Soğuk karanlık maddenin tam kütlesi parçacıkların diğer maddelerle etkileşim gücüne ve parçacıkların birbirlerinin çiftlerinden ayrıldıkları zamanki Evren'in sıcaklık ve zamanına bağlıdır. CDM parçacıkları birbirleri ile kütlesel çekim yoluyla etkileşirler ve diğer maddelerle zayıf normal bir etkileşimde bulunurlar. Kütle ortalaması 1GeV/c2 civarındadır.

Karanlık maddenin tespiti

Güneş civarındaki madde yoğunluğu, diskin oldukça dışına taşan, ışıma gücü yüksek yıldızların düzgün bir biçimde örneklenmesi yoluyla ölçülür. Bu yıldızların ortalama hızları ve bunların diskten dik olarak kat ettikleri uzaklıklar, bu yıldızları diskin içinde tutan kütleçekimi kuvvetinin bir ölçüsüdür. Bu kuvvetin büyüklüğünden bu kadar kütleçekimi uygulayan maddenin yoğunluğu hesaplanabilir. Bu yoğunluk gözlenen yıldız sayısıyla karşılaştırıldığında, yıldızların sayısının, hemen hemen olması gerekenin yarısı olduğu bulunur. İşte bu, Güneş çevresindeki karanlık maddenin varlığı konusundaki ilk ipucudur.

Önümüzdeki yıllarda, sıcak gazların yaydığı X-ışınları kullanılarak, karanlık maddenin bir dağılım haritası çıkarılacaktır. Büyük gök ada kümelerinin içinde ve bazı gök ada kümelerinin merkezinden 5-10 milyon ışık yılı uzaklıklara kadar yayılan çok sıcak gaz bulutları saptanmıştır. Aşırı sıcaktan dolayı dağılıp gitmesi gereken gazın, görünmeyen maddenin çekim kuvveti tarafından bir arada tutulduğu açıktır. Gök bilimciler gazın dağılımından geriye doğru giderek bu gazı bir arada tutan kütleçekim kuvvetini ve bu çekim kuvvetini yaratan karanlık maddenin dağılımını ortaya çıkarabiliyorlar. Önümüzdeki yıllarda Alman X-ışın uydusu ROSAT, Japon X-ışın uydusu Astro-D ve Amerikan uydusu AXAF, gök ada kümelerindeki sıcak gaz dağılımının gittikçe daha iyi haritalarını yapacaklardır. Son iki uydu, gazın aynı zamanda sıcaklığını da ölçebilecektir.

Karanlık maddeyi ölçümlemenin yeni yöntemlerinden biri de çekimsel mercek olgusunu kullanır. Kütleçekimi maddeyi olduğu gibi ışık ışınlarını da çeker. Bu nedenle kuasar gibi uzak bir kaynaktan yayılan ışık, Dünya'ya doğru yolculuğu sırasında yolu üzerindeki madde tarafından bükülür. Aradaki bu madde, kuasarın görüntüsünü dağıtabilir veya yeniden biçimlendirebilir. Kuasar görüntülerindeki bozulmaları incelemek yoluyla gök bilimciler, bu bozulmaya neden olan maddenin dağılımını, karanlık madde gibi görünmez olsa bile anlayabiliyorlar. kütle çekimsel merceklerin ilk kez keşfedildiği 1979 yılından bu yana on kadar çekimsel mercek bulundu. Önümüzdeki yıllarda ise çekimsel mercek olgusu, karanlık maddenin doğasını anlamak ve haritasını çıkarmaya yönelik güçlü bir araç olarak kullanılacak. Şimdiden böyle bir program AT&T Bell Laboratuvarları'ndan Anthony Tyson ve başkaları tarafından başlatılmış durumdadır.

Alternatif araştırmalar
Bazı gök bilimciler karanlık maddenin büyük gezegenlerden oluştuğunu ileri sürüyorlar. Büyük gezegenler, tam anlamıyla görünmez değildir; düşük şiddette kızılötesi ışınım yayarlar. SIRTF, karanlık maddenin gizlenmiş olabileceği, gök adamızın uzak noktalarındaki kızılötesi yayan gezegenleri bulabilecek ölçüde duyarlı olacaktır.

Karanlık madde, parçacıklardan oluşmuş topaklar olan gezegenler yerine bu parçacıkların kendilerinden oluşmakta olabilir. Bu olasılıklar, parçacık fizikçilerinin hayal güçlerini harekete geçirmiştir. Düzinelerce parçacık, hatta laboratuvarda hiç gözlenmemiş parçacıklar öne sürülmüştür. Aksiyon veya fotino gibi adlar alan bu hayal ürünü parçacıklar atom-altı fiziğin yeni teorilerine dayanılarak öngörülmektedir. Bununla birlikte, bu yeni parçacıkların özellikleri belirsizdir. Tüm bilinen, hiçbir zaman görülemediğinden, bu parçacıkların diğer maddeler üzerindeki etkilerinin çok zayıf olduğudur. Eğer karanlık madde gerçekten bu egzotik parçacıklardan oluşuyorsa, o zaman bu parçacıklar uzaydan daha çok laboratuvarlarda tanımlanabilir. Son birkaç yıl içinde bu varsayılan parçacıkların bazılarını aramak üzere ilk detektörler yapıldı. Parçacıkların utangaç olmasından dolayı deneyler son derece zorludur. Eğer bu parçacıklar gerçekten varsa, onları bulabilmek için gelecekte yapılacak detektörlerin duyarlılığının günümüzdekilerden yaklaşık yüz kat daha fazla olması gerektiği hesaplanmaktadır.

Popüler kültürdeki yeri
Karanlık madde düzenli olarak hem gerçek bilimsel konuları hem de bilim kurguyu kapsayan karma süreli yayınlarda bir konu olarak yer almaktadır, ve karanlık maddenin kendisi "bilim kurgu malzemesi" olarak anılmaktadır. Kurgu eserlerde karanlık maddeden bahsedilmektedir. Bu gibi durumlarda, karanlık maddeye genellikle olağanüstü fiziksel veya büyülü özellikler atfedilmekte, böylece karanlık maddenin fizik ve kozmolojide varsayılan özellikleriyle tutarsız hale gelmektedir. Örneğin, Gizli Dosyalar'ın "Soft Light" bölümünde karanlık madde, bir eleştirmenin izleyicinin cehaletine dayandığını düşündüğü bir şekilde bir olay örgüsü aracı olarak hizmet eder. "Toz" olarak bilinen karanlık maddeden ilham alan bir madde Philip Pullman'ın Altın Pusula üçlemesinde belirgin bir şekilde yer alır ve karanlık maddeden yapılmış varlıklar Stephen Baxter'ın Xeelee Dizisinde düşmanlardır.

Ayrıca bakınız

 Lambda-CDM modeli
 WIMPler
 MACHOlar
 Gökada oluşumu ve evrimi

 Ayna madde
 Karanlık madde halesi
 Gökada dönüş eğrisi

 Modifiye edilmiş Newton dinamiği
 Karanlık enerji
 Kara radyasyon

Kaynakça

 derman.science.ankara.edu.tr öğrenci tezleri

Ayrıca bakınız

 Invited talk at the 36th COSPAR Scientific Assembly, Beijing, China, 16-23 July 2006
 REPORT OF THE DARK ENERGY TASK FORCE (DETF) 2005. Andreas Albrecht, University of California, Davis and 12 other authors, 145 pages. Decadal_Survey-Dark_Energy_Task_Force_report

Dış bağlantılar
 Video of Patricia Burchat's talk on dark matter and dark energy  at TED (Feb 2008)
  Video on "The Mystery of Dark Matter" (Perimeter Institute for Theoretical Physics)
 Yale University Video Lecture on Dark Matter at Google Video
 Video of Dark Matter

 Dark Matter Portal  - by Frédéric Mayet

 "Dark matter comes out of the cold"  - BBC News 5 Şubat 2005
 "Dark matter" - Astronoo
  "Astronomers find Starless Galaxy"  - BBC News 23 Şubat 2005
 Dark matter lacks extra gravitational force on Wikinews

 Dark Matter Flowchart
 Dark matter particles might be electrically charged CHAMPs rather than neutral WIMPs, New Scientist, 9 September 2008

Karanlık madde


Sidirónero, en , est un ancien dème et un village de Macédoine-Orientale-et-Thrace, en Grèce. Depuis 2010, il fait partie du dème de Dráma.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte  tandis que celle du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Macédoine-Orientale-et-Thrace
Ancien dème en Grèce

Sidirónero (Dráma)


Finale Svjetskog prvenstva u nogometu 2018. godine bila je nogometna utakmica koja je odlučila o prvaku Svjetskog nogometnog prvenstva 2018. godine. Bila je to 21. finale Svjetskog nogometnog prvenstva, turnira u kojem su sudjelovale muške nogometne reprezentacije FIFA-e. Utakmica se održala na stadionu Lužnjikima u Moskvi, Rusija, 15. srpnja 2018. godine, a natjecali su se Francuska i po prvi put Hrvatska.

Prije 2018. godine, Francuska je bila svjetski prvak 1998. godine kao domaćin –  iako su se kvalificirali za finale 2006. godine – dok je Hrvatska igrala po prvi put u finalu svjetskog prvenstva. Obje reprezentacije pobijedile su bivše prvake na putu do finala: Francuska je pobijedila prvake iz 1930. i 1950. godine – Urugvaj, Hrvatska je pobijedila prvake 1966. godine – Englesku te su obje reprezentacije pobijedila prvake 1978. i 1986. – Argentinu. Hrvatska je postala treća srednjoeuropska zemlja koja se natjecala u finalu svjetskog prvenstva, prva nakon što je Čehoslovačka 1962. godine izgubila u finalu protiv Brazila.

Francuska je pobijedila Hrvatsku 4:2, s vodstvom 2:1 na poluvremenu, s autogolom i jedanaestercom nagrađenim uz pomoć VAR video tehnologije koja se po prvi put koristila u finalu svjetskog prvenstva, i na svjetskom prvenstvu općenito. Također, ovo je prvi put da je postignut autogol u finalu svjetskog prvenstva. Francuska je također postala druga reprezentacija koja je pobijedila sve utakmice drugoga dijela prvenstva bez produžetaka, nakon Brazila 2002. godine. Francuska se pobjedom automatski kvalificirala za FIFA Konfederacijski kup 2021. godine.

Stadion

Finalna utakmica Svjetskog prvenstva u nogometu 2018. godine, održana je na Lužnjiki stadionu u Moskvi. Stadion Lužnjiki izabran je 14. prosinca 2012. godine za stadion na kojem će se odvijati finalna utakmica. Stadion je bio domaćin još četiri druge utakmice, uključujući i prvu utakmicu na prvenstvu 14. lipnja, kao i drugu polufinalnu utakmicu 11. srpnja.

Stadion se najviše koristi za nogometne utakmice FK Torpeda iz Moskve, koji je i vlasnik cijelog sportskog kompleksa te za utakmice FK Spartaka iz Moskve. Jedan je od rijetkih europskih stadiona koji imaju umjetnu travu, točnije FieldTurf vrstu koju je FIFA odobrila 2002. godine. Umjetna trava je potrebna zbog hladne ruske klime, obična trava se uništi zimi, a zamjena donese velik trošak. Iznimka je bilo Finale UEFA Lige prvaka 2008., kada su stavili prirodnu travu.

Velika sportska arena Olimpijskog kompleksa Lužnjiki je bila glavni stadion Olimpijskih igara 1980., tadašnji kapacitet je bio 103.000 sjedala. Događaji na stadionu Lužnjiki bili su otvaranje i zatvaranje Olimpijskih igrara, atletika, nogomet i jahanje.

Stadion Lužnjiki je ugostio finale Svjetskog prvenstva u hokeju na ledu 1957. između Švedske i SSSR-a, gdje je bilo 55.000 gledatelja, što je bio svjetski rekord u to vrijeme.

UEFA je stadion Lužnjiki odabrala za domaćina Finala UEFA Lige prvaka 2008. između Manchester Uniteda, koji je pobijedio Chelsea u prvom engleskom finalu Lige prvaka u povijesti, a igralo se u svibnju 2008. Neki skeptici su smatrali da teren neće biti valjan i da ruske vlasti neće moći obuzdati engleske navijače. Naposljetku, nije bilo nikakvih incidenata, pa je glasnogovornik britanskog veleposlanstva rekao: "Sigurnost i logistika ruskih vlasti je bila prvorazredna, kao i njihova suradnja sa britanskim vlastima."
Na ovom stadionu se održalo Svjetsko prvenstvo u atletici 2013. godine.

Put do finala

Utakmica
Utakmica je počela po poluoblačnom vremenu, koje je kasnije postalo nevrijeme. Ukupno je 78.011 gledatelja gledao utakmicu na Lužnjiki stadionu, uključujući ruskog predsjednika Vladimira Putina, francuskog predsjednika Emmanuela Macrona, i hrvatsku predsjednicu Kolindu Grabar-Kitarović. Početne momčadi identične su bile kao onima u polufinalu.

Hrvatska je imala veći posjed lopte kroz prvo poluvrijeme, uglavnom u polju Francuske. Napad francuskog napadača Antoine Griezmanna zaustavljen je navodnim prekršajem Marcela Brozovića, kojeg je sudac sudio, unatoč tome što je Griezmann glumio. U incidentu, Griezmann je počeo padati prije no što ga je Brozović taknuo. Griezmann je izveo slobodni udarac s 27 metara, koji je završio autogolom Marija Mandžukića u gornji lijevi kut gola, davajući Francuskoj prednost u 18. minuti. Bio je to prvi autogol postignut u finalu svjetskog prvenstva i 12. autogol na svjetskom prvenstvu općenito.

Deset minuta kasnije, Hrvatska je izjednačila pogotkom Ivana Perišića u desni kut gola. Perišiću je asistirao Domagoj Vida nakon slobodnog udarca Luke Modrića. U 34. minuti, Francuska je nagrađena jedanaestercom nakon navodnog igranja rukom Ivana Perišića dok je lopta letjela iz kornera. U početku, sudac je prosudio kako nije bilo namjernog igranja rukom, ali nakon pregledavanja VAR video tehnologije, dosudio je jedanaesterac za Francusku. Griezmann je zabio u lijevi kut gola te dao Francuskoj prednost od 2:1 u prvom poluvremenu; ovo je drugi slučaj da je postignuto 3 gola u prvom poluvremenu utakmice nakon 1974. godine. Francuska vodila je protiv Hrvatske sa samo jednim udarcem na gol i samo 34 posto posjeda lopte.

Hrvatska kontra zaustavljena je ubrzo nakon početka drugog poluvremena, upadom nekoliko ljudi u teren. Odgovornost za incident preuzela je ruska feministička rock grupa Pussy Riot. U 59. minuti utakmice, Francuska je povela s 3:1 udarcem Paula Pogbe u lijevi kut gola, nakon što mu je prijašnji udarac blokiran. Šest minuta kasnije, Kylian Mbappé postigao je četvrti gol Francuske, u donji lijevi kut gola; Mbappé postao je prvi adolescent koji je zabio u finalu svjetskog prvenstva nakon Peléa 1958. godine. Hrvatska je zabila konačan pogodak u 69. minuti utakmice, nakon što Francuski vratar Hugo Lloris nije uspio dodati svom igraču te je Mandžukić desnom nogom zaustavio loptu i usmjerio ju u gol Francuske. Utakmica je završila 4:2 pobjedom Francuske te je finale s najviše golova nakon 1966. godine.

Detalji utakmice

Statistike

Nakon utakmice

Francuska je postala šesta zemlja koja je postala svjetski prvak više od jednog puta te su se pobjedom automatski kvalificirali za FIFA Konfederacijski kup 2021. godine. Didier Deschamps postao je treći nogometaš koji je osvojio svjetsko prvenstvo kao nogometaš i kao izbornik, nakon Franza Beckenbauera i Márija Zagalloa. U finalu je postignuto najviše golova od 1966. godine. Trofeji i medalje igračima su uručili predsjednici Vladimir Putin, Emmanuel Macron i Kolinda Grabar-Kitarović, usred velike kiše.

Hrvatski kapetan Luka Modrić dobio je zlatnu loptu za najboljeg igrača svjetskog prvenstva. Francuski Antoine Griezmann, igrač utakmice finala, također je osvojio brončanu loptu i srebrnu kopačku s četiri gola i dvije asistencije. Kylian Mbappé osvojio je nagradu za najboljeg mladog igrača na svjetskom prvenstvu.

Objavljeno je kako je finale svjetskog prvenstva, iza malih ekrana u Hrvatskoj pratilo 1.844.348 ljudi.

Doček u Hrvatskoj

Dana 16. srpnja, hrvatske nogometaše je u Zagrebu dočekalo više od pola milijuna ljudi, što je samo procjena zagrebačke policije. Vatreni su oko 15:30 sati sletjeli u Zagreb, gdje su ih već tamo dočekali mnogobrojni navijači. Vatreni su ubrzo krenuli prema Trgu bana Josipa Jelačića, a trebalo im je čak 6 sati da stignu do tamo. Gužva je bila toliko velika, da se u trenutku činilo kako će policija izgubiti kontrolu nad dočekom, no sve je završilo bez većih problema. Vatreni su oko 21 sat napokon stigli na Trg bana Jelačića te su se popeli na pozornicu kako bi pozdravili oko 120 tisuća gledatelja na trgu.

Neki nogometaši su također posjetili i svoje rodne gradove, dok su zajedno posjetili najveće gradove županija svojih rodnih gradova. Primjerice, Split je dočekao vatrene iz svoje županije Lovru Kalinića, Ivana Strinića, Filipa Bradarića, Ivana Perišića i Antu Rebića, koji su oko 18 sati stigli na prepunu splitsku Rivu. Veliki sporedni doček također je bio u Zadru, koji je dočekao vatrene Luku Modrića, Danijela Subašića, Šimu Vrsaljka i Dominika Livakovića.

Neki manji gradovi ili gradovi iz kojih je manji broj igrača također su dočekali pojedinog igrača ili igrače. Primjerice, Šibenik je dočekao Duju Ćaleta-Cara u velikom broju, dok su Donji Miholjac i Metković dočekali Domagoja Vidu, a Varaždin izbornika reprezentacije Zlatka Dalića.

Odlikovanja Predsjednice Republike Hrvatske

U studenom iste godine Predsjednica Republike Hrvatske Kolinda Grabar Kitarović primila je i odlikovala reprezentativce i članove stožera i logistike reprezentacije: "za izniman, povijesni uspjeh hrvatske nogometne reprezentacije, osvjedočenu srčanost i požrtvovnost kojima je vratio vjeru u uspjeh, optimizam i pobjednički duh i ispunio ponosom sve hrvatske navijače diljem svijeta, za isticanje najvrednijih profesionalnih i humanih kvaliteta, iskazano zajedništvo i domoljubni ponos u promociji sporta i međunarodnog ugleda Republike Hrvatske, te osvajanju srebrne medalje na 21. Svjetskom nogometnom prvenstvu u Ruskoj Federaciji".

Povelja Republike Hrvatske: Hrvatski nogometni savez
  Red kneza Trpimira s ogrlicom i Danicom: Davor Šuker i Zlatko Dalić
  Red kneza Branimira s ogrlicom: Luka Modrić, Milan Badelj, Filip Bradarić, Marcelo Brozović, Duje Ćaleta-Car, Vedran Ćorluka, Tin Jedvaj, Lovre Kalinić, Mateo Kovačić, Andrej Kramarić, Dominik Livaković, Dejan Lovren, Mario Mandžukić, Ivan Perišić, Josip Pivarić, Marko Pjaca, Ivan Rakitić, Ante Rebić, Danijel Subašić, Domagoj Vida i Šime Vrsaljko.
  Red Danice hrvatske s likom Franje Bučara: Marijan Kustić, Ivica Olić, Dražen Ladić, Marjan Mrmić i Zoran Cvrk.
  Red hrvatskog trolista: Marc Rochon, Luka Milanović, Ognjen Vukojević, Nikola Jerkan, Zoran Bahtijarević, Boris Nemec, Saša Janković, Nenad Krošnjar, Nderim Redžaj, Mario Petrović, Bojan Radanović, Mladen Pilčić, Goran Vincek, Dennis Luka Lukančić, Iva Olivari-Uliša, Tomislav Pacak i Ivančica Sudac.
  Red hrvatskog pletera: Zorislav Srebrić, Miroslav Marković, Nikša Martinac, Koraljka Petrinović, Helena Puškar, Nika Bahtijarević, Drago Sopta, Tomica Đukić, Tihomir Maloča i Mislav Krznarić.

Izvori

Svjetsko prvenstvo u nogometu – Rusija 2018.
Nogomet u Francuskoj
Utakmice hrvatske nogometne reprezentacije
Nogomet u Moskvi
 2018


An Pteroglossa glazioviana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Célestin Alfred Cogniaux, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Pteroglossa glazioviana in nahilalakip ha genus nga Pteroglossa, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pteroglossa

Pteroglossa glazioviana


Zemfira Ramazanovna Magomedalieva (; Tlyarata, 8 de fevereiro de 1988) é uma boxeadora russa, medalhista olímpica.

Carreira

Magomedalieva conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio como representante do Comitê Olímpico Russo, após confronto na semifinal contra a chinesa Li Qian na categoria peso médio. Ela ganhou uma medalha no Campeonato Mundial Feminino de Boxe da AIBA 2019.

Pugilistas olímpicos da Rússia
Pugilistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Zemfira Magomedalieva


ශෛල්‍යයේ සම්භවය	ආර් ඇන්ඞ් බී, ඩිස්කෝ සහ පන්ක් සමග මුසුවූ ජැමෙයිකානු ඩාන්ස්හෝල් ටෝස්ටින්ග්
සංස්කෘතික සම්භවය	1960 දශකයේ අග භාගයේ හි 1070 දශකය මුල් භාගයේ ජැමෙයිකාවේ කින්ග්ස්ටන් හි සහ 1970 දශකයේ මුල් භාගයේ නිව් යෝර්ක් හි සවුත් බ්‍රොන්ක්ස් වල
භාවිත භාණ්ඩ	ටර්න්ටේබල්, රැප්, ඩ‍්‍රම් මැෂින් සාම්ප්ලර්, සින්තසයිසර්, කටහඩින් නාද නිකුත්කිරීම (හියුමන් බීට්බොක්සර්)
ප‍්‍රධාන ධාරා ජනප‍්‍රියත්වය	එක්සත් ජනපදයේ 1980 දශකයේ අගභාගයේ සිට සහ ලොව පුරා 1990 දශකයේ මුල් භාගයේ සිට 2000 මුල්භාගයේ ලොව වැඩිම අලෙවියක් ඇති සංගීත ශෛලීන්ගෙන් එකකි

හිප් හොප් සංගීතය යනු කථනය ප‍්‍රමුඛ කරගත් රැප් සංගීතය පසුබිම් කරගෙන ඞී ජේ නාද රටා සමග මුසුවන සංගීත ශෛලිය කි. හිප් හොප් සංගීතය 1970 දශකයේ දී නිව් යෝර්ක් නගරයේ ඇරඹි හිප් හොප් සංස්කෘතියේ කොටසකි. මෙය බ්‍රේක් ඩාන්ස් සහ ග‍්‍රැෆිටි ආර්ට් මෙන් ම කළු ජාතිකයෝ සහ ලතින් අමෙරිකානුවෝ අතර ප‍්‍රචලිත විය. ඇතැම් විට රැප් යන්න හිප් හොප් සංගීතය හා සමගාමිවම ද යොදනු ලැබේ.

රැප් යන්න මූලිකව එය ඉදිරිපත් කරන්නා විසින් කිසියම් රිද්මයක සහ තානමකට අනුව කරන කතාවක් වේ. මෙහි රිද්මය බොහෝ විට ඞී ජේ විසින් වෙනත් ගීතයකින් ගත් කොටසක් ලෙස ඉදිරිපත් වන අතර ඇතැම් විට සින්තසයිසර් ඩ‍්‍රම් මැෂින් හෝ සජීවී සංගීතය ද යොදා ගනු ලැබේ. රැප් ශිල්පීහු තමුන් පෙර ලියූ පද රචනා පැවසීම හෝ ඒ මොහොතේ නිරායාසයෙන් ප‍්‍රකාශ කිරීම් කරනු ලැබේ. රැප් යන්න හිප් හොප් හි අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් වූවද ඇතැම් විට ඞී ජේ ශිල්පීහු තනිව ඉදිරිපත් කිරීම් හා තැටිගත කිරීම් කරනු ලැබේ.

හිප් හොප් සංගීතය නැගී සිටීම ආරම්භ වූයේ ඞී ජේ ශිල්පීන් ෆන්ක් හෝ ඩිස්කෝ සංගීතයේ රිද්මය පමණක් වෙනම ගෙන රිද්ම විරාමයක් පේ‍්‍රක්ෂකයන් ට ලබා දීම ආරම්භ කිරීමත් සමග ය. එම කාලය තුල ඉදිරිපත්කරන්නෙකු විසින් ඞී ජේ හඳුන්වා දීම , පේ‍්‍රක්ෂකයන් ට කතා කිරීම , විහිලූ හා උපහාස කථනය ආදිය සිදුකිරීම විය. ක‍්‍රමයෙන් මෙම පුරුද්ද වෙනම ශෛලයක් ලෙස වර්ධනය වී රැප් ලෙස වර නැංවුනි. 1979 වන විට හිප් හොප් වානිජ ව තැටිගත කෙරෙන සංගීත ශෛලයක් බවට පත්වී අමෙරිකානු ප‍්‍රධාන ධාරාවට එක් වීම ආරම්භ කරන්නට වූ අතර ලෝක සංගීතයට ද එක් වන්නට විය.  1990 දශකයේදී ගැන්ස්ටා රැප් නම් වූ ශෛල්‍යය අමෙරිකානු සංගීතයේ ප‍්‍රධාන අංගයක් වූ අතර එහි ආන්දෝලනාත්මක පද රචනා මගින් ප‍්‍රචණ්ඩත්වය, ව්‍යාභිචාරය, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය හා ස්ත‍්‍රී විරෝධීත්වය උත්කර්ෂයට ලක්කරන බව ඇතැමුන් ප‍්‍රකාශ කළෝ ය. කෙසේ වුවද 2000 දශකයේ මුල් භාගය වන විට හිප් හොප් යන්න ජනප‍්‍රිය සංගීතයේ අනිවාර්ය අංගයක් වූ අතර වර්තමානයේ දී ලෝකය පුරා විවිධ සංගීත ශෛලීන් ඔස්සේ එය භාවිතා වේ.

හිප් හොප් සංගීතය


Kohnert ist der Familienname folgender Personen:

 Gerhard Kohnert (1882–1962), deutscher Möbelfabrikant und Mäzen
 Hans Kohnert (1887–1967), deutscher Unternehmer und Kammerfunktionär
 Hans Joachim Kohnert (1905–1972), deutscher Vertriebenenfunktionär und Bauernvertreter
 Heinrich Kohnert (1850–1905), deutscher Maler und Kupferstecher

Siehe auch:
 Conert

Kohnert


بئر القصعة اسم حي يحاذي مدينة بن عروس جنوبا، ومدينة المروج شمالا به منطقة صناعية كبري تحتوي علي عدد كبير من المعامل اغلبها مختص في الصناعة الغذائية والمعملية وسوق الجملة للخضر والغلال وهو مسلك توزيع عملاق يزود به كامل السوق الاستهلاكية في تونس العاصمة وهو أكبر سوق في كامل ارجاء البلاد التونسية. تعتبرالمنطقة ذا اهمية اقتصادية وتجارية كبري مكنها من احتلال مكانة كبري اولا لقربها من العاصمة والساحل حيث يتم التصدير الإنتاج المعملي وثانيا لاستراجية النشاط التي تقوم به

مراجع

ولاية بن عروس

بئر القصعة


Israël participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine. Il s'agit de sa  à des Jeux d'hiver.

Athlètes engagés

Résultats

Patinage artistique

Patinage de vitesse sur piste courte (short-track)

Ski alpin

Références

Israël
2022
Jeux olympiques d'hiver

Israël aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


Probele sportive de scheleton la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 s-au desfășurat în perioada 16-17 februarie 2018 la Olympic Sliding Centre. Au avut loc două probe sportive: masculin și feminin.

Sumar medalii

Clasament pe țări

Probe sportive

Referințe

Legături externe
Scheleton

Sporturi la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018
2018

Scheleton la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018


Salih Butka () este o figură istorică albaneză controversată, un naționalist, kachak, socotit erou de albanezi, în timp ce aromânii îl consideră un criminal și un terorist care, în fruntea unei bande de tâlhari, a distrus înfloritorul oraș Moscopole, în care imensa majoritate a locuitorilor erau aromâni și care, în secolul al XVIII-lea, era al doilea oraș din Balcani, după Constantinopol.

Butka s-a născut în satul Butkë, Districtul Kolonjë dintr-o ramură a marii familii Frashëri.
All pages needing factual verification
Wikipedia articles needing factual verification from July 2017
El a devenit comandant al unor trupe neregulate albaneze și a inițiat operațiuni armate de gherilă în 1906 în regiunile moderne din sudul Albaniei, care erau sub control Otoman în acel moment. Activitățile de gherilă au continuat în următorii ani și mai ales în Războaiele Balcanice (1912–1913) și în  Primul Război Mondial (1914–1918). În Campania din Balcani a Primului Război Mondial, mai multe trupe de albanezi au sprijinit cu activitatea lor operațiunile armate ale Puterilor Centrale în regiune. Butka și trupa lui sunt responsabili pentru raderea orașului Moscopole în 1916, o metropolă prosperă în secolul al XVIII-lea. Majoritatea locuitorilor săi aromâni au fost masacrați în mod brutal de trupele albaneze, iar supraviețuitorii au fost siliți să fugă în orașul apropiat Korçë.

Note

Nașteri în 1852
Decese în 1938
Albanezi
Criminali de război
Antiromânism
Istoria aromânilor
Sali Butka

Salih Butka


බදුල්ල අම්බලම, බදුල්ල නගරයේ බදුල්ල කච්චේරි භූමියේ පිහිටා ඇති අම්බලමකි.

මූලාශ්‍ර

අම්බලම්

බදුල්ල අම්බලම


Alexia Ioana Căruțașu (Bucareste, 10 de junho de 2003) é uma voleibolista indoor romena e naturalizada turca, que atua na posição de Oposta. Atualmente defende o VakıfBank Spor Kulübü.

Carreira
Alexia competiu no Campeonato Mundial Sub-18 Feminino de Voleibol da FIVB de 2019 , onde a Romênia ficou em sexto lugar. Ela também competiu no Campeonato Europeu de Voleibol Feminino Sub-17 de 2018, onde a equipe romena ficou em quinto lugar.

Alexia é a estreante mais jovem da história do Divizia A1. Ela fez sua estreia na primeira divisão romena com o CSM București em outubro de 2016, entrando como substituta contra o CSM Volei Alba Blaj.

Em 2020 jogou o Campeonato Turco pelo Yeşilyurt, atuando por empréstimo, tendo um papel decisivo na conquista do Yeşilyurt na Challenge Cup de Voleibol Feminino onde foi eleita MVP da competição. Atualmente, a jogadora atua por empréstimo no Galatasaray Spor Kulübü.
Em abril de 2022, Alexia anunciou a obtenção da cidadania turca.

Clubes

Atualizado em junho de 2022.

Títulos e resultados
Pela Seleção Romena Sub-18:
 Festival Olímpico Europeu da Juventude: 2019
Pelo CSM București:
 Campeonato Romeno: 2017-18
 Copa da Romênia: 2017-18
 Copa da Romênia: 2016-17
Pelo Yeşilyurt:
 Challenge Cup de Voleibol Feminino: 2020-21

Voleibolistas da Romênia
Naturais de Bucareste
Mulheres da Romênia

Alexia Ioana Căruțașu


Inocybe geophylla (Pierre Bulliard, 1791 ex Paul Kummer, 1871) din încrengătura Basidiomycota, în familia Inocybaceae și de genul Inocybe, denumită în popor ciuperci cu lame de pământ, este, împreună cu celelalte specii din acest gen, o ciupercă otrăvitoare, provocând adesea intoxicații destul de grave. Acest burete coabitează, fiind un simbiont micoriza (formează micorize pe rădăcinile arborilor). Se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord foarte des, crescând preferat în grupuri în păduri de conifere, de foioase și mixte, la margini de drum, prin parcuri și livezi, preferat pe sol umed, din (mai) iunie până în noiembrie. Această specie variază tare în colorit.

Taxonomie

Numele binomial Agaricus geophyllus a fost determinat de savantul francez Pierre Bulliard în volumul 2 al lucrării sale Histoire des champignons de la France din 1791. Uimitor este, că, 7 ani mai târziu, în 1798, micologul englez James Sowerby a descris ciuperca sub aceiași denumire. În urmă, multe surse, în special din secolul trecut, s-au referit la el cu privire la numele binomial. Dar între timp chiar și Index Fungorum acceptă numai taxonomia Bulliard/Kummer, descrierea lui Bulliard fiind cea mai veche.

După introducerea taxonului Inocybe prin renumitul savant Elias Magnus Fries, de verificat în volumul 2 al cărții sale Monographia Hymenomycetum Sueciae din 1863, micologul german Paul Kummer (1871) a transferat soiul la acest gen, păstrând epitetul, fiind numele curent valabil.

Acest soi a fost descris de nenumărate ori, incluzând multe variații care sunt toate acceptate sinonim.

Epitetul specific este derivat din două cuvinte grecești, anume prefixul (=prefix cu referire la pământul) și substantivul (=frunză, frunziș, petală), datorită aspectului.

Descriere

În urmare este descrisă specia de bază.
 Pălăria: are un diametru de 2-6 cm, este subțire, întins conică sau în formă de clopot care se aplatizează treptat cu înaintarea în vârstă, fiind adesea adâncită în mijloc cu un gurgui destul de proeminent și turtit în centru. Marginea arată la început nu rar o cortină palidă care dispare repede, iar prezintă la bătrânețe în regulă crăpături scurte. Cuticula este în tinerețe fin brumată, mătăsoasă și câteodată presărată cu resturi ale valului parțial, dezvoltând de abia în vârstă fibre radiale. Coloritul este la început alb, schimbând cu timpul la albicios, gri-gălbui până ocru-gălbui.
 Lamelele: sunt dense, destul de groase și bulboase, cu lameluțe scurte intermediare la margine și numai slab-atașate de picior, aproape libere. Coloritul este inițial alb, la bătrânețe gri-maroniu până ocru-brun cu muchii alb-flocoase. Există și o variație liliachie.
 Piciorul: are o înălțime de 3-6 și o grosime de 0,3-0,7 cm, fiind fibros, cilindric, ușor îngroșat și alb-pâslos la bază precum repede gol pe dinăuntru. Suprafața este albicioasă, lucioasă, și brumată respectiv slab făinoasă spre pălărie. Nu prezintă un inel.
 Carnea: albă, subțire, ne-oxidând în roșiatic la tăiere, având un miros dezgustător spermatic sau intens de aluat dospit, gustul fiind dulceag. Ea conține o doză mare de muscarină.
 Caracteristici microscopice: are spori gălbui-maronii ca lutul, ovoidal alungiți în formă de migdale, netezi, având o mărime de 8-10 x 5-6 microni. Pulberea lor este brună ca pământul. Basidiile cu un aspect de măciucă măsoară 25-35 x 6-8 microni. Cistidele au pereți groși, sunt fusiforme, bombate la mijloc și cu un smoc cristalin la vârf.
 Reacții chimice: Buretele (carnea) se decolorează cu lactofenol brun-violet.

 Variații sunt descrise mai multe, cele mai importante fiind:
 Inocybe geophylla var. lilacina cu o suprafață liliachie până violetă și
 Inocybe geophylla var. lutescens cu o pălărie complet galben maronie până ocru-brună și picior albicios.

Toxicitate
Toxina care produce sindromul este muscarina. Manifestări clinice apar la intervale variabile de la ingestie (15 minute până la 3 ore) și constau în grețuri, vărsături, accentuarea tranzitului intestinal, diaree, dureri abdominale, creșterea tuturor secrețiilor (salivație, lăcrimare, hipersecreție bronhică), mioză (pupile mici), bradicardie sinuzală (puls rar), vasodilatație periferică, tremurături generalizate.

Mortalitatea: nu au fost semnalate decese timp de 20 ani.

Antidot: Atropina 0,5 mg subcutaneu sau intravenos la fiecare 15 minute până la obținerea uscăciunii mucoasei bucale. Pacienților care au ingerat cantități mari de ciuperci li se face spălătura gastrică cu suspensie de cărbune activat.

 Este foarte recomandat, să nu se culeagă, guste și nici mănânce o ciupercă doar asemănătoare, pentru a evita accidente fatale!

Confuzii
Ciuperca și variațiile ei pot fi confundate în mod normal numai cu alte specii otrăvitoare de genul Inocybe, ca de exemplu: Inocybe aeruginascens, Inocybe bongardii, Inocybe cookei, Inocybe erubescens, Inocybe fibrosa, Inocybe godeyi, Inocybe grammata, Inocybe mixtilis, Inocybe napipes, Inocybe praetervisa, Inocybe pudica, Inocybe rimosa, Inocybe sambucina (foarte otrăvitoare, posibil letală), Inocybe splendens, Inocybe squamata, Inocybe terrigena sau Inocybe umbratica dar de asemenea cu comestibilele Agrocybe dura, Agrocybe praecox, Cuphophyllus lacmus (comestibil), Laccaria amethystina, Laccaria laccata, Lepista irina, Leucocybe connata sin. Clitocybe connata, Lyophyllum connatum, Mycena pura (condiționat comestibilă, ușor otrăvitoare), Tricholoma album (necomestibil), Tricholoma columbetta, Tricholoma lascivum (necomestibil) sau cu Entoloma dichroum (necomestibil) ori Entoloma chalybeum (necomestibil).

Specii asemănătoare în imagini

Ciuperci otrăvitoare

Ciuperci comestibile sau necomestibile

Note

Bibliografie
 Bruno Cetto: "I funghi dal vero", vol. 1-7, Editura Arte Grafiche Saturnia, Trento 1976-1993 (pentru cercetarea în total)
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012,  ISBN 978-3-440-13447-4
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 René Flammer, Egon Horak: "Giftpilze – Pilzgifte, Pilzvergiftungen - Ein Nachschlagewerk für Ärzte, Apotheker, Biologen, Mykologen, Pilzexperten und Pilzsammler", Editura  Schwabe, Basel 2003, ISBN 3-7965-2008-1
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, p. 116, ISBN 3-405-11568-2
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas" ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Inocybe geophylla, film în limba croată

Inocybe
Micoriză
Ciuperci otrăvitoare
1791 în știință

Inocybe geophylla


Glorious Days – The Very Best Of er et tredobbelt opsamlingsalbum fra den danske poprock-duo Sko/Torp. Det udkom den 26. februar 2007 på EMI, og var gruppens første udspil efter at de var blev gendannet i 2004. Det er ifølge sanger Søren Sko "lidt at anse som arven, man giver videre til sine børn. Jeg føler desuden, at vi på en måde lukker en dør og åbner en ny".

Albummets to første CD'er indeholder sange fra Sko/Torps fire studiealbum udsendt i perioden 1990–1996, samt fire nye sange der oprindeligt blev indspillet til gruppens forrige studiealbum, A Perfect Day (1996). Det var oprindeligt planen at Sko/Torp ville udgive et nyt studiealbum i 2007, men EMI valgte i forbindelse med duoens gendannelse at udgive et opsamlingsalbum samme år. Søren Sko har i den forbindelse udtalt at de valgte at "arbejde positivt med, så det ikke bare blev en kedelig opsamling". Således indeholder albummet, foruden de fire nye sange, også en tredje CD med akustiske liveoptagelser.

Spor
CD 1
 "On A Long Lonely Night"
 "Wheels"
 "Get Ready"
 "Young Girls Heart"
 "Looser's Game"
 "Voice Keeps Calling"
 "Familiar Roads"
 "Glorious Days"
 "Dolphin Girl"
 "Closer To Me"
 "I Know A Girl"
 "Same Old Me"
 "The Golden Girls"
 "In The Way Of An Angel"
 "I'll Be There For You"

CD 2
 "True Confessions"
 "Waiting For Her Heart"
 "Desperate Man"
 "I A'int Got Too Many Problems"
 "Bring The Girls On"
 "If Your Were My Brother"
 "Sweet Imagination"
 "Cupid & Venus"
 "Need No Reason (On A Perfect Day)"
 "My Intuition"
 "I Want You To Stay" (ny)
 "Daddy's Little Girl" (ny)
 "Walking Angel" (ny)
 "The Longin'" (ny)
 "On A Long Lonely Night" (live)

CD 3
 "Loser's Game"
 "All That Words Reveal"
 "Dolphin Girl"
 "Wheels"
 "That's What It's All About"
 "Young Girl's Heart"
 "Baby Can You Tell Me Why"
 "Early In The Morning"
 "I Know A Girl"
 "Familiar Roads"

Referencer

Eksterne henvisninger
 Glorious Days – The Very Best Of på Discogs

Opsamlingsalbum fra 2007
Sko/Torp-album

Glorious Days – The Very Best Of