Dalal Midhat-Talakić (nume la naștere: Midhat; n. 5 august 1981) este o cântăreață bosniacă. Ea a reprezentat Bosnia și Herțegovina la Concursul Muzical Eurovision 2016, împreună cu Deen și Ana Rucner. Ea este și membru al duo-ului R&B Erato.

Referințe

Nașteri în 1981
Nașteri pe 5 august
Cântărețe americane din secolul al XXI-lea
Participanți la Eurovision 2016

Dalal Midhat-Talakić


Das Dorf Jõhvi (estnisch Jõhvi küla) liegt in der Landgemeinde Jõhvi (Jõhvi vald). Es gehört zum Kreis Ida-Viru (Ost-Wierland) im Nordosten Estlands.

Beschreibung
Das Dorf hat 413 Einwohner (Stand 1. Januar 2014). Die Fläche beträgt 0,2 km².

Der Ort liegt unmittelbar südwestlich der Stadt Jõhvi (Jõhvi linn).

Weblinks
 Beschreibung (estnisch)

Einzelnachweise

Ort in Estland
Jõhvi

Jõhvi (Dorf)


الشعوب الإيرانية أو الأصح القول: القوميات الإيرانية  هي مجموعة من المجموعات العرقية التي تعرف على أنها تتكلم اللغات الإيرانية. تنتشر هذه القوميات على مدى الهضبة الإيرانية بدءاً من هندوكوش إلى وسط الأناضول، ومن آسيا الوسطى إلى الخليج العربي وهي المنطقة التي يطلق عليها أحياناً إيران العظمى. يتواجد متكلمي اللغات الإيرانية في أرجاء أوراسيا بدءاً من البلقان إلى غرب الصين. يجب الملاحظة أن القوميات الإيرانية لا تقتصر على قاطني حدود إيران فقط، فمصطلح القومية الإيرانية يستخدم أحيانًا لتفادي الخلط مع المواطنين الإيرانيين.

يعود أصل المجموعات العرقية المنتمية إلى القوميات الإيرانية إلى فرع من الآريون الهندوأوروبيين. تعطى بعض المكتشفات الأثرية في روسيا، آسيا الوسطى والشرق الأوسط معلومات عن نمط معيشة تلك القوميات في الماضي. كان للقوميات الإيرانية دور كبير تاريخياً، حيث أسس الأخمينيون إمبراطورية فارسية واحدة من أول الدول المتعددة الجنسيات في العالم، بالإضافة إلى أن الكثير من الديانات التي اعتنقتها القوميات الإيرانية مثل الزردشتية والمانوية يعتقد أن لها تأثير كبير على فلسفة الديانات ألإبراهيمية (الإسلام و(اليهودية والمسيحية). تعتبر القبائل الإيرانية القديمة أسلاف لكثير من القوميات اليوم منها، الفرس، الأكراد والأفغان والطاجيك وغيرها.

أصل الكلمة واستخدامها

إن مصطلح إيراني مستمد من إيرانيام (أي أرض الآريين). ويعتقد أن المصطلح الهندي الإيراني القديم آريا، ويعني مضياف، كان واحد من المصطلحات الذاتية التي استخدمها الآريون على أنفسهم، على الأقل في المناطق التي سكنها الآريون الذين هاجروا من آسيا الوسطى. وفي الجزء الأخير من كتاب الأفيستا (Vendidad 1) كان يطلق على أحد مناطقهم اسم (إيرانم فيجاهه) (Airyanem Vaejah).

وتتفاوت الحدود الجغرافية لأرض منشأهم، فتمدد من المنطقة المحيطة بهرات وحتى كامل امتداد الهضبة الإيرانية.

من الناحية اللغوية، فإن مصطلح القوميات الإيرانية يماثل في استخدامه لمصطلح الشعوب الجرمانية، التي تشمل أعراق مختلفة والذين يتكلمون اللغات الجرمانية مثل الألمانية، الإنكليزية، الهولندية، والنرويجية، أو مصطلح الالشعوب السلافية، التي يشمل جميع متكلمي اللغات السلافية، بما فيها الروس والبولنديين، والكروات أو الصرب. وبشكل مشابه فإن القوميات الإيرانية لا تشمل فقط الفرس والطاجيك (أو الفرس الشرقيين) من إيران، وأفغانستان وطاجيكستان، ولكن أيضا من البشتون، والأكراد، والأوسيتيون، والبلوش وغيرهم. ويعتبر الأكاديميون أن مصطلح الشعوب الإيرانية تختلف عن مفهوم الدولة الإيرانية وعن المواطنين الإيرانيين (والذين هم إيرانيون بالجنسية والذين يشار إليهم بشكل شائع باسم الإيرانيين) تماما كما بنفس تتمايز الشعوب الجرمانية عن الألمان كجنسية. فالكثير من المواطنين الإيرانيين ليسوا بالضرورة من القوميات الإيرانية بحكم أنهم متكلمون للغات الإيرانية وقد لا يكون لهم حتى أي علاقات مميزة بالقبائل الإيرانية القديمة.

التاريخ والمستوطنات

الجذور الهندو أوروبية

ثقافة سينتاشتا بيتروفكا
تُعتبر ثقافة سينتاشتا، المعروفة أيضًا باسم ثقافة سينتاشتا بيتروفكا أو ثقافة سينتاشتا أركايم، ثقافة أثرية من العصر البرونزي من السهوب الأوروبية الآسيوية الشمالية على حدود أوروبا الشرقية وآسيا الوسطى، ويرجع تاريخها إلى الفترة 2100-1800 قبل الميلاد. ربما كان هذا المظهر الأثري لمجموعة اللغات الهندية الإيرانية.

نشأت ثقافة سينتاشتا من تفاعل ثقافتين سابقتين. كان سلفها المباشر في سهوب أورال - توبول هو ثقافة بولتافكا، وهي فرع من حضارة يامنايا التي تتألف في معظمها من رعاة كانوا قد انتقلوا شرقًا إلى المنطقة بين 2800 و 2600 قبل الميلاد. شُيدت عدة بلدات تابعة لسنتاشتا فوق مستوطنات بولتافكا القديمة أو بالقرب من مقابرها، مع احتفاظها لبعض من معالم بولتافكا على الفخار في سنتاشتا. تُظهر الثقافة المادية في سنتاشتا أيضًا تأثير ثقافة أباشيفو المتأخرة، وهي مجموعة من مستوطنات حضارة الخزف المحزم في منطقة السهوب الحرجية الواقعة شمال منطقة سنتاشتا والتي كانت غالبيتها أيضًا زراعية رعوية. وجد الباحث ألينتوفت وآخرون أيضًا علاقة وراثية أوتوماتيكية وثيقة بين شعوب حضارة الخزف المحزم وحضارة سينتاشتا.

تم العثور على أوائل العجلات الحربية المعروفة في مدافن سينتاشتا، وتعتبر الثقافة مرشحًا قويًا لأصل التكنولوجيا، التي انتشرت في جميع أنحاء العالم القديم ولعبت دورًا هامًا في الحرب القديمة. بالإضافة إلى أن مستوطنات سنتاشتا تُعتبر هامة بالنسبة لعمليات تعدين النحاس وعلم الفلزات التي تتم هناك، وهو أمر غير عادي بالنسبة لثقافة السهوب.

نظرًا لصعوبة التعرف على بقايا مواقع سينتاشتا دون تلك الموجودة في المستوطنات اللاحقة، لم تميز الثقافة إلا مؤخرًا عن ثقافة أندرونوفو. وهي الآن معترف بها ككيان منفصل يشكل جزءًا من «أفق أندرونوفو».

حضارة أندرونوفو
تثعدّ ثقافة أندرونوف مجموعة من الثقافات الهندية الإيرانية المماثلة في العصر البرونزي المحلي والتي ازدهرت في 1800-900 قبل الميلاد في غرب سيبيريا وغرب السهوب الآسيوية. ومن الأفضل تسميته مجمع أو أفق أثري. الاسم مستمد من قرية أندرونوفو، حيث تم اكتشاف العديد من القبور عام 1914، بوجود هياكل عظمية في مواقع مجوفة مدفونة مع الفخار المزخرف بشكل مبهر.

أصبحت ثقافة السنتاشتا الأقدم (2100-1800)، التي كانت مدرجة في السابق ضمن ثقافة أندرونوفو، تُعرف الآن على نحو منفصل، لكنها تُعَد من أسلافها، وتم قبولها كجزء من أفق أندرونوفو الأوسع نطاقًا. تميزت أربع ثقافات فرعية على الأقل من أفق أندرونوفو، والتي توسعت خلالها الثقافة نحو الجنوب والشرق:

 سينتاشتا بيتروفكا أركايم (جبال الأورال الجنوبية، شمال كازاخستان، 2200-1600 قبل الميلاد)
 مستوطنة سينتاشتا في كاليفورنيا 1800 قبل الميلاد في تشيليابينسك أوبلاست
 مستوطنة بيتروفكا المحصنة في كازاخستان
 مستوطنة أركايم القريبة التي يعود تاريخها إلى القرن السابع عشر
 ألاكول (2100-1400 قبل الميلاد) بين نهري جيحون وسيحون في قيزيل قوم
 أليكسيفكا (1300-1100 قبل الميلاد مع نهاية العصر البرونزي) في كازاخستان الشرقية وعلاقتها مع مامازجا السادس في تركمانيا
 وادي إنغالا في جنوب تيمون أوبلاست
 فيدوروفا (1500-1300 قبل الميلاد) في سيبيريا الجنوبية (الدليل الأقدم على حرق الموتى وعبادة النار)
 بيشكنت فاكش (1000-800 قبل الميلاد)

من الصعب تحديد النطاق الجغرافي للثقافة لأنها واسعة جدًا. وهي تتداخل على أطرافها الغربية مع ثقافة صربنا المتميزة والمتعاصرة تقريبًا في الفولغا - الأورال المتداخلة. إلى الشرق، تصل إلى مينوسينسك إلى جانب بعض المواقع في أقصى غرب جبال الأورال الجنوبية متداخلة مع منطقة ثقافة أفاناسيفو السابقة. ثمّة مواقع إضافية مبعثرة إلى أقصى الجنوب مثل كوبت داغ (تركمانستان) وجبال بامير (طاجيكستان) وجبال تيان شان (قيرغيزستان). تواجه الحدود الشمالية بداية إقليم تايغا. في حوض الفولغا، كان التفاعل مع ثقافة صربنا هو الأكثر كثافة وإطالة إذ تم العثور على الفخار على نمط فيديروفو في أقصى الغرب مثل فولغوغراد.

يربط معظم الباحثين بين آفاق أندرونوفو واللغات الهندية الإيرانية المبكرة، على الرغم من أنها ربما تكون قد تداخلت باللغة الأورالية في جزئها الشمالي.

التوزع الديموغرافي

يوجد حوالي 150 إلى 200 مليون متحدث باللغة الإيرانية كلغته الأم تشكل المجموعات الرئيسية الخمسة الفرس، الطاجيك، البشتون، الكرد، والبلوش نسبة 90% من مجمل العدد الكلي.
حالياً يقطن معظم هؤلاء الأشخاص دول إيران، أفغانستان، طاجكستان، باكستان، وأجزاء من أوزبكستان (خاصة سمرقند وبخارى)، القوقاز، والمناطق الكردية (التي يطلق عليها اسم كردستان) في تركيا، العراق وسوريا. بالإضافة إلى أنه يوجد مجموعات صغيرة من الإيرانيين في غرب الصين وغرب الهند.
بسبب الهجرات في مؤخراً نتج جاليات كبيرة من المتحدثين باللغات الإيرانية في أوروبا، الأمريكيتين، وإسرائيل.

القائمة التالية تعطي توزع الشعوب الإيرانية مع العدد التقريبي في كل منطقة:

المراجع

شعوب قديمة
شعوب هندوأوروبية
مجموعات عرقية في الشرق الأوسط
مجموعات عرقية في إيران

شعوب إيرانية


Kaiwaka " la petite ville des lumières" ou " canoë de nourriture" est une localité située dans la région du Northland dans l'Île du Nord de la Nouvelle-Zélande.

Situation
La rivière Kaiwaka court à partir de l'est, à travers le secteur et rejoint la rivière  Wairau pour former le fleuve Otamatea, qui se draine dans le mouillage de .
La route  passe à travers le village de Kaiwaka.
La ville de Wellsford est à  au sud, celle de Brynderwyn est à  au nord et la ville de Whangarei, qui est la cité la plus proche est à  soit ( de voiture vers le nord.
Le  est à  au nord-est.

Population
La population était de  lors du , inchangé par rapport à 2001.

Histoire
En , durant la Guerre des mousquets, une bataille majeure entre les  et les  eu lieu à  «Te Ika-a-ranga-nui» près de la ville de  Kaiwaka, entraînant plus de .

Activités économiques
Kaiwaka devint un centre d'échange et de commerce à partir de la fin des années 1850.
Comme l'industrie des bois de kauri et celle de la  déclinait et se déplaçait vers le sud à la fin du siècle, l'élevage laitier se développa.
La «Hakaru Dairy Company» fut fondée pour desservir les fermiers de Kaiwaka en 1902.
En 1911, Kaiwaka avait une population de .
Le  prit en charge un large bloc de terres non productives et les développa dans les années 1940, puis  elles furent cédées aux soldats revenant du combat au début des années 1950.

Accès
À partir de 1880, les bateaux à vapeur fournirent un service régulier vers la localité de Kaiwaka à partir du port d'Otamatea.
Le «Minnie Casey» entra en service chaque vendredi à partir de 1882.
Le service continua ainsi au cours du .

La  à partir d' Auckland et en direction de Whangarei passait à travers la ville de 'Kaiwaka', mais ce fut seulement une ligne sur la carte pour la plus grande partie du .
Des tentatives furent faites pour améliorer la route à partir de1895, et vers 1900, le pire secteur situé entre Kaiwaka et Whangarei fut enfin revêtu.
La ligne de chemin de fer de la  atteint Kaiwaka en , bien que les problèmes avec la nature du terrain, et la survenue de la Première guerre mondiale, signifia qu'elle ne fut pas étendue de façon significative plus loin vers le nord avant le début des années 1920.

Personnalités notables
 , journaliste et nouvelliste, alla à l'école à Kaiwaka.
 , Membre du Parlement pour , est décédé à Kaiwaka.
 , artiste visuel est résident de Kaiwaka.

Éducation
L'école de «Kaiwaka School» est une école mixte contribuant au primaire, allant de l'année 1 à 6, avec un taux de décile de 4 et un effectif de .
L'école a ouvert en  et elle a célébré son centenaire en 1970.

Voir aussi

Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Liens externes
 Kaiwaka website
 Kaiwaka Sports Association website

Ville en Nouvelle-Zélande
District de Kaipara
Northland

Kaiwaka


Last Chance bezeichnet mehrere

Orte in den Vereinigten Staaten:
 Last Chance (Colorado)
 Last Chance (Idaho)
 Last Chance (Iowa)
 Last Chance (Kalifornien)
 Last Chance (North Carolina)
 Last Chance (Oklahoma)

in Kanada:
 Last Chance (Yukon)

Sonstiges:
 Last Chance Range, Gebirgskette in Kalifornien
 Last Chance Check, letzte Überprüfung eines (Militär-)Flugzeugs unmittelbar vor dem Start

Last Chance


Monty Python, bir Britanyalı komedi grubu.

Monty Python komedi grubu şu üyelerden oluşur.
 Graham Chapman (1941-1989)
 John Cleese (d. 1939)
 Terry Gilliam (d. 1940)
 Eric Idle (d. 1943)
 Terry Jones (1942-2020)
 Michael Palin (d. 1943)

Üyelerinin çoğu Oxford ve Cambridge'de okumuş ve komedi alanında deneyimleri olan kişilerdir. 1969 yılından 1974 yılına kadar BBC için 45 bölümlük Monty Python's Flying Circus adlı bir dizi çevirmişlerdir. Dizi skeç ve çizgi film sahnelerinin bir karışımından oluşuyordu. Program, ilk defa 5 Ekim 1969 tarihinde saat 23'te gösterilmiştir. Dizinin adı Python programlama dilinin isimlendirilmesine kaynaklık etmiştir.

Grup bu arada ve daha sonraki yıllarda bazı sinema filmleri de çevirmiştir.

Eserleri
 1969-1974 - Monty Python's Flying Circus
 1971 - And Now For Something Completely Different
 1975 - Monty Python and the Holy Grail
 1979 - Life of Brian
 1982 - Live at the Hollywood Bowl
 1983 - The Meaning of Life

Monty Python Canlı
 1970 - Oh Hampstead (Town Hall, Londra, UK)
 1971 - Lanchester Arts Festival '71 (Coventry, UK)
 1972 - Then Great Western Express Festival(Tupholme Hall, Lincolnshire, UK)
 1973 - 1st UK Tours (UK)
 1973 - 1st Farewell Tours (Kanada)
 1974 - Live Drury Lane (Londra, UK)
 1976 - Monty Python Live! (NY, ABD)
 1980 - Monty Python Live At The Hollywood Bowl (LA, ABD)
 2014 - Monty Python Live (Mostly): One Down, Five To Go (Londra, UK)
Monty Python Tekrar Birleşme
 1989 - Parrot Sketch Not Included – 20 Years of Monty Python
 1998 - Live At Aspen (Aspen, ABD)
 1999 - Python Night - 30 Years of Monty Python
 2002 - Concert For George (Royal Albert Hall, UK)
 2009 - Not the Messiah (He's a Very Naughty Boy) (Royal Albert Hall, UK)
 2014 - Monty Python Live (Mostly): One Down, Five To Go (Londra, UK)

Monty Python


Kurtuluş Günü (Özgün adı: Independence Day), 1996 yapımı ABD bilimkurgu filmi. Aynı zamanda 'ID4' kısaltmasıyla da bilinir. Düşman uzaylıların dünyayı istilasını anlatmaktadır. Roland Emmerich tarafından çekilmiştir. Roland Emmerich, yapımcısı Dean Devlin ile senaryoyu yeniden yazmıştır.

Film, 3 Temmuz 1996'da izleyicinin karşısına çıkacak diye planlanmıştı. Filmin konusu 2 Temmuz günü başlıyordu ve bundan dolayı filmin yüksek ilgi göreceği tahmin edildiğinden, çoğu sinemada 2 temmuz 1996 akşamı film gösterime girdi. Gösterimde olduğu süre boyunca gişe rekorları kırdı. 1990'ların ortalarından sonlarına kadar -felaket film- türünde hep ön plandaydı.
Kurtuluş Günü, 1996'da Amerika'da en çok izlenmiş filmdir. Amerika'da 2 Temmuz 1996'da, Türkiye'de ise 4 Ekim 1996'da gösterime girmiştir. 2016 yılında filmin ikincisi çıkması planlanıyor.

Konusu
2 Temmuz günü dünyanın çeşitli yerlerindeki şehirlerin tepelerinde dev cisimler görülür, bunlar uzaydan gelen misafirlerdir. Ama onlar geldikten birkaç saat sonra dünyayı yakıp yıkmaya başlamışlardır. Buna birilerinin dur demesi gerekmektedir. Aksi halde dünyamız yok olacaktır. Büyüleyici efektleri olan bir filmdir. Oynandığı yıl görsel efekt dalında Oscar kazanmıştır. Filmde bir bilgisayar uzmanı sayesinde kalkanları bulunan ve bir türlü vurulamayan gemilere virüs bulaştırılır. Ana gemiye bulaşan bu virüs bütün gemilerin elektronik kalkanlarını çökertir. Bu sırada Amerikan hava kuvvetleri tüm dünyaya eski model telsizlerle bir mesaj gönderir (bütün elektronik üsler vuruldu) mesaj tüm dünyadaki hava kuvvetlerini bir araya getirerek müthiş bir insan hava kuvvetleri oluşturur. Artık korunmasız olan ama hala silah gücü fazla olan uzaylılarla büyük bir hava muharebesi başlar. Ama kahraman dünya pilotları çok daha kararlıdır.

Dış bağlantılar

1996 çıkışlı filmler
1990'larda bilimkurgu filmleri
1990'larda macera filmleri
1990'larda aksiyon filmleri
Roland Emmerich'in yönettiği filmler
Havacılıkla ilgili filmler
Dünya dışı yaşam konulu filmler
Satürn Ödülü kazanan filmler
Kurgusal Amerika Birleşik Devletleri devlet başkanları
Konusu Los Angeles'ta geçen filmler
Los Angeles'ta çekilmiş filmler
Konusu Washington, DC'de geçen filmler
Konusu New York'ta geçen filmler
Konusu Nevada'da geçen filmler
Konusu Kaliforniya'da geçen filmler
Kurguda Orange İli
Kurguda istilalar
Nevada'da çekilmiş filmler
New Jersey'de çekilmiş filmler
Amerika Birleşik Devletleri bilimkurgu aksiyon filmleri
Amerika Birleşik Devletleri felaket filmleri
Konusu Houston'da geçen filmler
1990'larda İngilizce filmler
Amerika Birleşik Devletleri bilimkurgu savaş filmleri
Uzaylı istilası ile ilgili filmler
En İyi Bilimkurgu Filmi Saturn Ödülü kazanan fimler

Kurtuluş Günü (film)


An Agrostis wardii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Norman Loftus Bor. An Agrostis wardii in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agrostis

Agrostis wardii


أندرياس غرانكفيست ، من مواليد 16 أبريل 1985 في هلسنبورغ في السويد، لاعب كرة قدم سويدي.

يلعب مع نادي جنوى الإيطالي منذ عام 2011.

بدأ باللعب مع منتخب السويد لكرة القدم في عام 2008.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية سويديون
لاعبو كرة قدم رجالية سويديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في هولندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من هلسنجبورج
رياضيون سويديون مغتربون في إنجلترا
رياضيون سويديون مغتربون في إيطاليا
رياضيون سويديون مغتربون في روسيا
رياضيون سويديون مغتربون في هولندا
رياضيون من هلسنغبورغ
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الروسي الممتاز
لاعبو الدوري السويدي لكرة القدم الدرجة الأولى
لاعبو الدوري السويدي لكرة القدم الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2012
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2016
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2020
لاعبو جنوى
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو كأس العالم 2018
لاعبو كرة قدم سويديون
لاعبو كرة قدم سويديون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون في روسيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في هولندا
لاعبو منتخب السويد تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب السويد لكرة القدم
لاعبو نادي غرونينغن
لاعبو نادي كراسنودار
لاعبو نادي هلسنغبورغ
لاعبو ويجان أتلتيك
مواليد 1985
مواليد في هلسينغبورغ
لاعبو كرة قدم من هلسنغبورغ

أندرياس غرانكفيست


La Balkanatolia, ou Balkanatolie, est un ancien archipel ou un paléocontinent insulaire comprenant approximativement les Balkans et l'Anatolie actuels, et séparée du reste de l'actuelle Eurasie à l'Éocène inférieur et moyen. Elle porte alors une faune terrestre endémique, notamment des afrothériens et des métathériens d'origine gondwanienne.

Une connexion terrestre avec l'Asie, indiquée par l'apparition d'ongulés et de rongeurs d'affinité asiatique, est établie vers la fin du Bartonien (). La connexion avec l'Europe de l'Ouest est établie plus tard, lors de la Grande Coupure Éocène-Oligocène ().

Notes et références

Liens externes
« Il était une fois en Balkanatolie », La Méthode scientifique, France Culture, 29 mars 2022.
« Balkanatolie : le continent disparu pour la migration de la faune asiatique vers l'Europe », The Conversation, Grégoire Metais, Alexis Licht, 4 avril 2022.

Ancien continent
Microcontinent

Balkanatolia


Hugo Rabe (* 9. April 1867 in Hannover; † 10. Februar 1932 ebenda) war ein deutscher Klassischer Philologe.

Leben und Werk
Hugo Rabe, der Sohn eines Volksschullehrers, besuchte das Lyzeum II zu Hannover und studierte anschließend Klassische Philologie, Geschichte und Germanistik. Die ersten Semester verbrachte er an der Universität Göttingen, wo er unter anderem Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff und Hermann Sauppe hörte. Später wechselte er an die Universität Bonn, wo ihn besonders Hermann Usener prägte. Er führte Rabe an die griechische Rhetorik heran, die zeitlebens seinen Forschungsschwerpunkt bildete. Nach der Promotion zum Dr. phil. (1890) und dem Ersten Staatsexamen (1891) vertiefte Rabe seine Studien ein Semester lang an der Berliner Universität, wo er mit Hermann Diels in Kontakt trat.

Ostern 1892 trat Rabe das Seminarjahr am Lyzeum I in Hannover an, Ostern 1893 das Probejahr am dortigen Realgymnasium I. Parallel dazu veröffentlichte er seine ersten Textausgaben: Das zweite Buch De anima des Aristoteles (1891) und Syrians Kommentare zu Hermogenes von Tarsos (1892–1893); beide Aufträge gingen auf Anregungen von Hermann Diels zurück. Drei Jahre lang arbeitete Rabe als wissenschaftlicher Hilfslehrer in Hannover, ehe er zum 1. April 1897 als Oberlehrer am Lyzeum II zu Hannover fest angestellt wurde. Zur Fortsetzung seiner Forschungsarbeit wurden ihm häufig Urlaub und finanzielle Unterstützung gewährt, die es ihm ermöglichten, Handschriften in verschiedenen Bibliotheken zu sichten. In diesem Zusammenhang entstanden weitere Textausgaben: Die spätantiken Rhetorik-Kommentare (1896), die Schrift De aeternitate mundi von Johannes Philoponos (1899), die Lukian-Scholien (1906) und die Hermogenes-Ausgabe (1913).

Aus gesundheitlichen Gründen trat Rabe, der seit 1909 den Titel Gymnasialprofessor trug, zum 1. April 1915 in den Ruhestand. Er unterrichtete noch einige Jahre vertretungsweise für andere Lehrer des Lyzeums II, die im Ersten Weltkrieg kämpften. Im Ruhestand setzte Rabe seine wissenschaftliche Arbeit unermüdlich fort. Neben Textausgaben und Aufsätzen veröffentlichte er bis zu seinem Tod jährliche Literaturberichte über Handschriftenfotografie in der Philologischen Wochenschrift. 1928 wurde er zum korrespondierenden Mitglied der Göttinger Akademie der Wissenschaften gewählt.

Rabe bereitete ein Corpus der griechischen Rhetoren vor, das er jedoch nicht mehr vollenden konnte. Sein Nachlass gelangte an die Preußische Akademie der Wissenschaften, wo er von Rudolf Güngerich und Paulheinz Ahlert bearbeitet wurde.

Schriften (Auswahl)
 De Theophrasti libris περὶ λέξεως. Bonn 1890 (Dissertation)
 Aristotelis De anima liber B. Secundum recensionem Vaticanam. Berlin 1891
 Syriani In Hermogenem commentaria. Zwei Bände, Leipzig 1892–1893
 Anonymi et Stephani In artem rhetoricam commentaria. Berlin 1896
 Ioannes Philoponus De aeternitate mundi contra Proclum. Leipzig 1899. Nachdruck Hildesheim 1963
 Scholia in Lucianum; adiectae sunt II tabulae phototypae. Leipzig 1906. Nachdruck Stuttgart 1971
 Hermogenis Opera. Leipzig 1913. Nachdrucke Stuttgart 1969, 1985
 Aphthonii Progymnasmata. Accedunt anonymi Aegyptiaci, Sopatri, aliorum fragmenta. Leipzig 1926
 Ioannis Sardiani Commentarium in Aphthonii progymnasmata. Leipzig 1928
 Prolegomenon sylloge. Accedit Maximi libellus de obiectionibus insolubilibus. Leipzig 1931. Nachdruck Stuttgart 1995

Literatur
 Stephan Glöckner: Hugo Rabe †. In: Gnomon. Band 8 (1932), S. 398–399

Weblinks

Einzelnachweise

Altphilologe (19. Jahrhundert)
Altphilologe (20. Jahrhundert)
Gymnasiallehrer
Mitglied der Niedersächsischen Akademie der Wissenschaften zu Göttingen
Geboren 1867
Gestorben 1932
Deutscher
Mann
Träger der Leibniz-Medaille

Hugo Rabe


Crvenomorski galeb () mali je galeb koji je endem Crvenog mora. Njegov najbliži rođak je tamnoprsi galeb. Jedan je od najrjeđih galebova na svijetu, s populacijom od 4.000-6.500 parova. Vrsta je od strane IUCN-a svrstana u kategoriji bliska opasnost, a ljudski pritisak i zagađenje naftom smatraju se glavnim prijetnjama. Kao što je slučaj s mnogim galebovima, tradicionalno je bio smješten u rod Larus.

Opis

Perje odraslih crvenomorskih galebova u sezoni parenja ima crnu "kapuljaču" koja se s donje strane proteže dolje na gornji dio grla, a na bočnim stranama vrata omeđena je uskom bijelom trakom. Gornji dio i unutarnja gornja krila su srednje tamno sive boje; prsa su srednje siva, ali ostatak donjeg dijela je bijel. Sekundarno perje je crno s bijelim zadnjim rubom, a primarno je crno. Podkrilo je tamno, a rep bijel. Odrasle ptice u perju van sezone parenja su slični, ali kapuljača je prošarana malim bijelim mrljama.

Crvemomorski galeb stječe odraslo perje u dobi od dvije do tri godine. Mlade ptice imaju vrlo različito perje - čokoladno smeđe na glavi, vratu i prsima te sa smeđim, široko blijedo-resama, perjem na gornjim i gornjim krilima i crnim repom. U prvoj zimi ptice dobivaju sivije perje na glavi, prsima i gornjim dijelovima; perje druge zime bliže je perju odrasle osobe, ali mu nedostaje kapuljača.

Karakteristična značajka crvemomorskog galeba u svim uzrastima je njegov dugački vitki kljun. On je crn u mlađih ptica, ali u odraslih je tamnocrven s crnim vrhom. Noge su žute - najblijeđe su u mlađih ptica, najsvjetlije u odraslih u sezoni parenja. Iako engleski naziv (white-eyed gull, bjelooki galeb) upućuje na to, samo oko nije bijelo; već taj naziv dolazi od bijelih polumjeseca oko očiju, koji su prisutni u svim dobnim skupinama.

Rasprostranjenost
Razmnožava se na obalnim otocima sa stijenama i pješčanim plažama, poput Sijalskih otoka u Crvenom moru, od srpnja do rujna. Ostatak godine javlja se u cijelom Crvenom moru, a neke ptice putuju u Oman i Somaliju.

Izvori

Vanjske poveznice

Ichthyaetus

Crvenomorski galeb


Pandore est une série télévisée dramatique belge réalisée par Savina Dellicour et Vania Leturcq et diffusée en 2022.

Synopsis

Fiche technique

 Titre original : Pandore
 Réalisation :
 Savina Dellicour (6 épisodes)
 Vania Leturcq (4 épisodes)
 Scénario : Anne Coesens, Savina Dellicour, Vania Leturcq
 Photographie :
 Montage :
 Musique : Sophie Balbeur
 Costumes :
 Pays d'origine : Belgique
 Langue originale : français
 Format : couleur
 Genre : drame
 Durée :
 Première diffusion :
 Belgique :

Distribution
 Anne Coesens : Claire Delval - 10 épisodes
 Myriem Akheddiou : Krystel Horrens - 10 épisodes
 Peter Van Den Begin : Peter Van Maaren - 10 épisodes
 Salomé Richard : Ludivine et Rachel Gilson - 10 épisodes
 Yoann Blanc : Mark Van Dyck - 10 épisodes
 Vincent Lecuyer : Samuel Rouve - 10 épisodes
 Noureddine Farihi : Commissaire Van Bocksel - 10 épisodes
 Mélissa Diarra : Sasha Hamzaoui - 10 épisodes
 Edwige Baily : Hélène Van Dyck - 9 épisodes
 Jérôme Varanfrain : Serge Valory - 9 épisodes
 Johan Leysen : Simon Delval - 8 épisodes
 Georges Siatidis : Président du parti - 8 épisodes
 Mathilde Rault : Diane Delval - 8 épisodes
 Bruno Mullenaerts : Alain Montoyer - 8 épisodes
 Valérie Bodson : Bénédicte Gilson - 7 épisodes
 Alice D'Hauwe : Blanche - 7 épisodes
 Anne Benoît : Yvonne Delval - 6 épisodes
 Francesco Mormino : Jacques Gilson - 6 épisodes
 Stany Paquay : Cyril Debay - 6 épisodes
 Françoise Oriane : Mère de Mark - 6 épisodes
 Louise Manteau : Louise - 5 épisodes
 Thierry Hellin : Président du tribunal - 5 épisodes
 Lucie Flamant : Lucie - 5 épisodes
 Jo Deseure : Thérèse Mahy - 4 épisodes
 Félix Vannoorenberghe : Steve Meert - 4 épisodes
 William Amorin : Etienne Diallo - 4 épisodes
 Antonin Cornet : Bogdan Misevich - 4 épisodes
 Amine Hatim : Osman Rahim - 4 épisodes

 Anas El Marcouchi : Wahab Habib - 3 épisodes

Notes et références

Articles connexes

Liens externes

 "Pandore" : votre nouvelle série belge avec Anne Coesens et Yoann Blanc, Thomas Guiot, site rtbf.be,
 « Pandore » : un thriller politico-judiciaire percutant, Laura Berny, site lesechos.fr,

Série télévisée belge des années 2020
Série télévisée dramatique
Série télévisée se déroulant en Belgique
Série télévisée en français
Série télévisée de la RTBF

Pandore (série télévisée)


Old School RuneScape er et 3-D Java-baseret MMORPG (Massively Multiplayer Online Roleplaying Game) computerspil, lavet af Jagex. Spillet er baseret på en backup af RuneScape fra 2007. Old School RuneScape er den anden offentlige version af RuneScape. Efter en kontroversiel opdatering af kampsystemet kaldet Evolution of Combat (EoC), var der en stor efterspørgsel efter det tidligere kampsystem, Pre-EoC. Kendte YouTube-stjerner, herunder sowreck3d og MLGudi, hjalp med at formidle ønsket til spiludviklerne Jagex. Efter et stort tab af spillere, besluttede Jagex at give spillerne mulighed for at spille på servere, der kørte en Pre-EoC-version af spillet.

Afstemning
2007-servere fra RuneScape blev oprindeligt annonceret i begyndelsen af 2013. Jagex tillod spillerne at stemme på Old School RuneScape ved en folkeafstemning, og lovede et sæt funktioner for hvert afstemningsniveau der blev opnået. Old School RuneScape var på fire forskellige niveauer, hver med stigende stemmekrav. Antallet af stemmer kan ses på den officielle stemme side. Uanset resultatet, vil enhver deltager i afstemningen få en gratis måned Old School RuneScape spilletid. Selvom afstemningstællingen kun nåede 449.351 og ikke 500.000, besluttede Jagex ikke at opkræve tillægsgebyret på fem USD i de første seks måneder (eksklusive den frie måned); den 7. juni 2013 meddelte de, at Old School Runescape er her for at blive, og der vil ikke være noget ekstra gebyr.

RuneScape servere
Der er 92 Old School RuneScape servere i alt, som går fra server 301-412. Serverene er placeret på forskellige kontinenter, for at give den bedste spilleoplevelse. De ligger i USA, Storbritannien, Tyskland og Australien. Hver server kan rumme op til 2000 spillere, hvis serveren er fuld, skal en spiller vente til en anden spiller forlader serveren, før der er plads. Nogle servere er tilegnet til specifikke ting, såsom PvP, Deadman og F2P.

Se også
 RuneScape Classic
 RuneScape

MMORPG
Internetspil

Old School RuneScape


Véronique es una opéra comique u opereta en tres actos con música de André Messager y libreto en francés de Georges Duval y Albert Vanloo. Véronique es la obra operística de Messager más duradera y fue ampliamente interpretada en Francia, Londres y otros lugares dentro de los cincuenta años posteriores a su estreno.

Historia
Véronique se estrenó en el Théâtre des Bouffes Parisiens, París, el 10 de diciembre de 1898.  Es la opereta más exitosa de Messager. Se repuso frecuentemente en Francia durante la primera mitad del .  Reposiciones en Théâtre des Folies-Dramatiques el 30 de enero de 1909, el Théâtre de la Gaîté-Lyrique el 1 de marzo de 1920, para la cual Messager compuso un nuevo vals (con Edmée Favart, Périer y Tarriol-Baugé), y en el Théâtre Mogador el 17 de abril de 1943 (con Suzanne Baugé, Maurice Vidal y Hélene Lavoisier), en una gran producción que, según Richard Traubner, "dominó su fragilidad".

Después de una excepcional interpretación en la  Opéra-Comique el 7 de febrero de 1925 con Favart, Baugé y Tarriol-Baugé, dirigida por Albert Wolff, la obra tuvo su primera producción en la Opéra-Comique en 1978-79 (con Danielle Chlostawa y François Le Roux) y 1980-81 (con Marie-Christine Pontou y Gino Quilico).

La ópera se ofreció en Viena y en Colonia (como Brigitte) en 1900, luego en Riga en 1901, Berlín en 1902; Lisboa en 1901, Ginebra en 1902, Londres en 1903 y Milán en 1904 (en italiano) y Bucarest en 1907. En 1903 Lady Gladys de Grey llevó un reparto francés para ofrecer Véronique en el Coronet, Notting Hill Gate.

España no tardó en recibir la obra en versión original y ya el 24 de mayo de 1901 la compañía de opereta de Mariette Sully -la primera Hélène de Solanges/Veronique de la historia- la representó en el Teatro de la Princesa de Madrid. Sin embargo, su adaptación al castellano no llegaría hasta pasadas dos décadas de su estreno absoluto: el 26 de marzo de 1921 se dio a conocer en el Teatro Novedades de Barcelona bajo el título de Verónica. Cuando la compañía titular de zarzuela y opereta de ese teatro, dirigida por el primer actor Anselmo Fernández, representó la obra en una gira subsiguiente, el título pasó a ser La condesa del Trianón, con el que también se anunció y representó en el Teatro de Apolo de Madrid; los responsables de la adaptación castellana fueron González Lara y Reoyo.

Esta ópera rara vez se representa en la actualidad; en las estadísticas de Operabase aparece con sólo 7 representaciones en el período 2005-2010, siendo la 1.ª de Messager. Una de esas producciones fue la del Théâtre du Châtelet en enero de 2008, dirigida por Fanny Ardant.

Personajes

Referencias

Enlaces externos
Análisis de Véronique y crítica de grabaciones (en inglés)

Óperas de André Messager
Operetas
Óperas en francés
Óperas de 1898
Óperas estrenadas en París

Véronique (opereta)


Biskupija Murska Sobota (lat.: Dioecesis Sobotensis; slov.: Škofija Murska Sobota) je biskupija sa središtem u Murskoj Soboti, a podređena je Mariborskoj nadbiskupiji.

Povijest
Biskupija je osnovana 7. travnja 2006. godine izdvajanjem iz Mariborske nadbiskupije

Vidi još

 Katolička Crkva u Sloveniji

Vanjske poveznice

 Službena stranica
 GCatholic.org
 Catolic Hierarchy
Murska Sobota

Biskupija Murska Sobota


بوويز  هي مقاطعة ريفية كبيرة في وسط ويلز، ومعظم الأراضي بالمقاطعة مستنقعات جبلية. وقد تحولت كثير من وديان الجبال في بوويز إلى خزانات مياه، بعد أن أقيمت عليها السدود. ويعتمد أغلب الناس في معيشتهم على الزراعة والسياحة. وكانت فرص العمل المحدودة لسنوات عديدة سببًا في ترك كثير من شباب بوويز بلادهم. ولكن بعد عام 1950 بدأت فرص العمل تتحسن نتيجة لانتقال صناعات جديدة إلى المقاطعة.

أنشئت مقاطعة بوويز عام 1974 عندما أعيد تنظيم الحكومة المحلية في ويلز، فضمت المقاطعات القديمة مونتجمريشاير ورادنورشاير ومعظم المقاطعة القديمة المسماة بريكونشاير. وكان اسم بوويز في الأصل لقبًا لإمارة في شمالي ويلز إبان العصور الوسطى.

أعلام
 تالييسن
 توماس جونز
 توماس برايس

المصادر

باويس
رالي ويلز
مقاطعات ويلز
مناطق رئيسية في ويلز
ويلز

باويس


Koldt paradis er en dansk kortfilm fra 1996 med instruktion og manuskript af John Tranholm.

Handling
Det er vinter i en lille provinsflække i Danmark. To ungdomskammerater har et dramatisk og følelsesmæssigt opgør. En tempofyldt og voldsom historie.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1996

Koldt paradis


Super Bowl XV je bio završna utakmica 61. po redu sezone nacionalne lige američkog nogometa. U njoj su se sastali pobjednici NFC konferencije Philadelphia Eaglesi i pobjednici AFC konferencije Oakland Raidersi. Pobijedili su Raidersi rezultatom 27:10, te tako osvojili svoj drugi naslov prvaka.

Utakmica je odigrana na stadionu Louisiana Superdome u New Orleansu u Louisiani, kojem je to bilo drugo domaćinstvo Super Bowla, (nakon Super Bowla XII 1978. godine).

Tijek utakmice

Statistika utakmice

Statistika po momčadima

Statistika po igračima

Napomena: * - broj kompletiranih dodavanja/ukupno dodavanja, ** - ukupno jardi dodavanja, *** - broj touchdownova (polaganja), **** - broj izgubljenih lopti

Izvori

1980

Super Bowl XV


Kazuki Tsuda (født 26. juli 1982) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Shimizu S-Pulse, Ventforet Kofu og FC Machida Zelvia.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazuki Tsuda


الكلبيات فصيلة من الحيوانات الثديية اللاحمة والقارتة تضم الكلاب والذئاب والثعالب وبنات آوى والقيوط. تنقسم فصيلة الكلبيات إلى قبيلتين: قبيلة الكلاب Canini، قبيلة الثعالب (Vulpini).

الخصائص
حيوانات إصبعية تعيش في مختلف البيئات وتتفاوت أطوالها من 24 سم إلى مترين وقد تصل كتلتها إلى 80 كجم وتتمتع بسيقان طويلة نسبيا وأجسام مرنة تساعدها على مطاردة الفريسة إضافة لزمعات في أرجلها الأمامية وتتميز عن الزباديات بمخالب غير قابلة للانكماش كما أنها تمتلك عظمة القضيب التي تساعدها على التسافد وتولد صغارها عمياء ولا تبصر إلا بعد أسابيع من الولادة.

التصنيف

 الكلب: (الذئب الرمادي، الذئب الشرقي، الذئب الأحمر، الذئب الحبشي، ابن آوى، الكلب الأسترالي، القيوط).
 كلب الدول.
 ثعلبيات
 الذئب ذو العرف
 كلب بري إفريقي
 الثعلب الرمادي
 كلب الباش
 ثعلب خفاشي الأذنين
 كلب الراكون
 الكلب قصير الأذنين
 ثعلب السفانا
 ليكالوبيكس

انظر أيضا
تثبيط اللدغة
 كلب دورمال
 كلب الغرب
 كلب الشفق

مراجع

أصنوفات سماها يوهان غوتلف فيشر فون فالدهايم
الظهور الأول في عصر الإيوسين
فصائل الثدييات

كلبيات


Yalan; Tahsin Yücel'in ilk basımı 2002 yılında İstanbul'da Can yayınları tarafından yapılan romanı.  2003 yılında Yunus Nadi Roman Ödülü'nü kazandı.

Roman, kendine ait olmayan bir dil kuramı ile ünlenip olağanüstü hafızası, ansiklopedik bilgisi ve rastlantıların yardımıyla hiç yalan söylemeden tüm hayatı bir yalana dönen Yusuf Aksu adlı karakterin yaşamını anlatır. Bir ön-öykü ve üç bölümden oluşur.

Dış bağlantılar
 Oylum Yılmaz, Yitik Dilin İzinde, Radikal Kitap Eki, 14.06.2002

Yunus Nadi ödüllü romanlar
Türkçe romanlar
2002 romanları
Çağdaş Türk romanları

Yalan (roman)


Robert John Aumann (hebraisk:ישראל אומן Yisrael Aumann; født 8. juni 1930 i Frankfurt am Main) er en israelsk-amerikansk matematiker og professor emeritus ved Det hebraiske universitet i Jerusalem. I 2005 modtog han sammen med Thomas Schelling Nobelprisen i økonomi "for at have udvidet vores forståelse af konflikter og samarbejde gennem spilteoretisk analyse".

Levnedsløb

Aumann blev født i Frankfurt am Main i Tyskland og flygtede med sine forældre til USA i 1938. Han fik en bachelor-grad i matematik fra City College of New York i 1950 og en master-grad (1952) og ph.d.-grad (1955) i samme fag, begge fra Massachusetts Institute of Technology (MIT). Hans ph.d.-afhandling omhandlede knudeteori.

I 1956 blev han ansat ved det matematiske fakultet på Det hebraiske universitet i Jerusalem, som han har været tilknyttet siden, fra 1968 som professor og fra 2000 som emeritus. Han har derudover været tilknyttet en række amerikanske universiteter, blandt andet som "visiting professor".

I april 1955 blev han gift med Esther Schlesinger i Brooklyn. De havde mødt hinanden i 1953, da Esther, som var fra Israel, besøgte USA. Parret fik i alt fem børn. I 1998 døde Esther, og i november 2005 giftede Aumann sig med hendes søster, Batya Cohn, der var enke.

Forskning

Aumanns forskningsområde er spilteori, og hans største indsats har ligget inden for området gentagne spil, hvor spillerne mødes i de samme situationer igen og igen. Han har været med til at udvide begrebet ligevægt i forhold til den klassiske Nash-ligevægt og bl.a. arbejdet og skrevet sammen med en anden Nobelpristager inden for området, Lloyd Shapley, der modtog prisen i 2012. Begrebet Aumann-Shapley-prissætning er opkaldt efter de to i fællesskab.

Aumanns Nobelforelæsning med titlen "Krig og fred" omhandlede blandt andet følgende tre temaer:
 Krig er ikke irrationel, men må studeres videnskabeligt for at kunne forstås og i sidste ende overvindes;
 Studier af gentagne spil forskyder vigtigheden af "nu" i forhold til "senere";
 Simplificeret fredsskabelse kan føre til krig, mens våbenkapløb, troværdige krigstrusler og gensidigt sikret ødelæggelse troværdigt kan forebygge krig.

Synspunkter

Robert Aumann er medlem af den højreorienterede organisation "Professors for a strong Israel" og talte bl.a. offentligt imod Israels tilbagetrækning fra Gaza i 2005. Han var rådgiver for det israelske religiøse zionistiske parti Ahi. Som følge af hans politiske aktiviteter modtog beslutningen om at tildele ham Nobelprisen en del kritik i den europæiske presse, og en underskriftsindsamling, der protesterede mod pristildelingen, tiltrak over tusinde underskrifter fra forskere og intellektuelle fra Israel, Europa og USA. Initiativtagerne mente, at Aumann brugte sine matematiske teorier til at fremme sine egne politiske synspunkter.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Materiale om Robert Aumann på Nobelstiftelsens hjemmeside
 Robert Aumanns hjemmeside ved Det hebraiske universitet i Jerusalem

Nobelprismodtagere i økonomi
Nobelprismodtagere fra USA
Nobelprismodtagere fra Israel

Robert Aumann


Ronald Spiering (São Lourenço do Sul, ) é um político brasileiro.

Biografia
Ronald é casado com Jeni Spiering e é irmão de Vera Spiering Peglow casada com Sadi Peglow e de Edela Spiering Peglow (in memoriam) casada com Wilmar Peglow, sendo prefeito em São Lourenço do Sul por um mandato e vereador também por um mandato.

Carreira Política
Nas eleições municipais de 1972 em São Lourenço do Sul, concorreu ao cargo de vereador pela ARENA, sendo eleito com 1.727 votos.

Nas eleições municipais de 1976 foi eleito vice-prefeito no município de São Lourenço do Sul pela ARENA com 8.670 votos, na chapa encabeçada por Nedilande Vargas Corrêa, vencendo o candidato a prefeito do MDB Arthur Kraft que conseguiu 7.800 votos; mas Nedilande não chegou a assumir o cargo de prefeito, pois faleceu antes da posse, tomando posse o seu sucessor Ronald Spiering no dia 31 de janeiro de 1977.

Como prefeito de São Lourenço do Sul, sancionou a lei que dispõe sobre a contagem recíproca do tempo de serviço público municipal e de atividade privada, para efeitos de aposentadoria.

Nas eleições municipais de 1988 concorreu ao cargo de prefeito no município de São Lourenço do Sul pelo PFL ficando em segundo lugar com 6.909 votos, o prefeito eleito foi Sérgio Lessa do PDS com 8.862 votos e em terceiro e último lugar Beto Grill do PDT com 5.060 votos.

Desempenho eleitoral

 Notas
 Assumiu como prefeito, pois Nedilande Vargas Corrêa faleceu antes da posse.

Naturais de São Lourenço do Sul
Prefeitos de São Lourenço do Sul
Membros da Aliança Renovadora Nacional
Membros do Partido Democrático Social
Membros do Democratas (Brasil)
Membros do União Brasil

Ronald Spiering


Der Haselbergturm wurde 2008 vom Freistaat Sachsen auf dem Haselberg, ehemals Wettinhöhe, in dem Naturschutzgebiet Königsbrücker Heide erbaut. Der in Holzbauweise errichtete Turm ist 34 Meter hoch und besitzt zwei Aussichtsplattformen in 13 und 32 Metern Höhe. Seine neun Etagen werden durch eine verzinkte Stahltreppe mit insgesamt 156 Stufen verbunden. Die Geländehöhe des Haselberges beträgt 190 Meter über NN. Das Fundament des Aussichtsturmes besteht aus 150 Kubikmetern Stahlbeton. Seine feierliche Eröffnung fand am 10. Mai 2008 statt.

Weblinks

 Informationen rund um den Turm

Westlausitz
Aussichtsturm in Europa

Haselbergturm


Musandera je vrsta namještaja. Drvorezbarski je pojam iz bosanske stambene arhitekture. Svaka tradicionalna bosanska kuća, bilo da je bila muslimanska, kršćanska ili židovska, bez obzira na imovinski status stanara, imala je musanderu. To je drvena okolica u čijem su se sklopu nalazili zidana zemljana peć, banjica i dolafi za posteljinu i bila je uz četvrti zid, a uz prva tri zida pružali su se minderi za sjedenje.

Izvori

Vanjske poveznice
Drvorezbarstvo  Mulićev muzej drvorezbarstva - musandera

Bosanskohercegovačka kultura
Namještaj

Musandera


Pedro Costa (cineasta)
 Pedro Costa (jogador de futsal)

Desambiguações de antropônimos

Pedro Costa


Charles Brunet, né le  à Paris et mort le  à Paris , est un bibliographe français.

Biographie

En 1832, Brunet faisait partie de la garde nationale de Paris. Il a été l'un des premiers à marcher à l'assaut des barricades élevées aux abords du cloître Saint-Merry, par les insurgés des 5 et 6 juin. Grièvement blessé à la jambe, il a obtenu, pour sa conduite, la croix de la Légion d'honneur.

Un an après avoir épousé, le , mademoiselle Roche, fille d'un chef d'escadron d'état-major, il devint avocat. En 1839, il a renoncé à cette carrière pour entrer au ministère de l'Intérieur, division des prisons, où, après avoir franchi en trois ans les grades inférieurs, il a été successivement nommé sous-chef, puis chargé de diriger le premier bureau, directeur adjoint des régies, inspecteur général des prisons, et, enfin, chef de bureau titulaire en 1852.

Ayant le gout de la littérature française de la Renaissance, il a édité de nombreuses œuvres dans la bibliothèque elzévirienne fondée par Pierre Jannet.

Au moment de son décès, il terminait l'Amadis Jamyn, et préparait une Bibliographie de la Ville de Paris, ouvrage immense de recherches et d'érudition, nécessitant encore plusieurs années de soins assidus.

Sa fille avait épousé, en 1859, l'orientaliste dieppois Victor Langlois. Ayant pris sa retraite en février 1870, il se consacrait tout entier à l'éducation de son petit-fils, jusqu'au jour où, frappé dans la rue d'une attaque d'apoplexie, il a été ramené mourant au milieu de ses enfants, avant de mourir, quelques jours plus tard.

Éditions
 Jean d'Arras, la Mélusine, Paris, Jannet, 1854, in-18.
 Li Romans de Dolopathos, Paris, Jannet, 1856, in-18.
 Le Père Duchesne, d'Hébert, Paris, France, 1859, in-12.
 Marat dit l'Ami du Peuple, Paris, Poulet-Malassis, 1862, in-12.
 Le Moulin, comédie du , Turin, Gay, 1870, in-12.
 Un recueil de pièces rares et facétieuses anciennes et modernes, en vers et en prose, remises en lumière pour l'esbattement des pantuagruelistes, avec le concours d'un bibliophile (reproduisant, avec des additions piquantes et nombreuses, la plus grande partie du recueil de Caron.) Paris, A. Barraud, 1872-1873, 4 vol. in-8.
 Monument du costume du , Paris, Willem, 1876, in-f°.
 Histoire des mœurs et du costume des Français au , Paris, Willem, 1878, in-f°.

Notes et références

Liens externes

Bibliographe français
Historien français du XIXe siècle
Chevalier de la Légion d'honneur
Naissance en juin 1805
Naissance dans l'ancien 5e arrondissement de Paris
Décès en juillet 1878
Décès dans le 5e arrondissement de Paris
Décès à 73 ans
Mort d'apoplexie

Charles Brunet


An Cyperus fuscescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Ludwig von Willdenow ngan Heinrich Friedrich Link. An Cyperus fuscescens in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus fuscescens


Tõnno Lepmets, (31 de marzo de 1938, Tallin (Estonia)-26 de junio de 2005, Condado de Harju (Estonia)) fue un jugador soviético de baloncesto. Consiguió dos medallas en competiciones internacionales con la selección de la Unión Soviética.

Enlaces externos
 Biografía en estonio

Nacidos en Tallin
Baloncestistas de la selección de la Unión Soviética
Baloncestistas de la Unión Soviética
Baloncestistas de Estonia

Tonno Lepmets


Phoinix () ist eine Gestalt der griechischen Mythologie.

Phoinix ist zumeist Sohn des Agenor, doch wird auch Belos als Vater genannt. Als Mutter werden die Belostochter Damno, Tyro und Argiope, die Tochter des Neilos überliefert. Phoinix war nach Homer und vielen anderen der Vater von Europa. Die Version scheint älter als jene zu sein, in der Agenor der Vater Europas ist. Als einer der fünf Söhne des Agenor war er in späteren Fassungen aber deren Bruder. Gemahlinnen des Phoinix waren je nach Überlieferung Kassiepeia, Telephe, Telephassa oder Parmide. An Kindern werden neben Europa Astypaleia und Karme, Phineus, Kilix, Doryklos und Peiros genannt.

Als Wohnort von Phoinix werden Tyros und Sidon überliefert, dem Land Phoinikien gab er den Namen.

Literatur

Weblinks
 Phoenix im Greek Myth Index (englisch)

Person der griechischen Mythologie

Phoinix (Sohn des Agenor)


Deveboynu, Kahramanmaraş ilinin Afşin ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya

Kahramanmaraş il merkezine 135 km, Afşin ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Afşin'in mahalleleri

Deveboynu, Afşin


Prvi liberijski građanski rat, 1989. – 1997.
 Drugi liberijski građanski rat, 1999. – 2003.

Liberijski građanski rat


Omotni papir, karton i ljepenka proizvode se uglavnom od starog papira (u prosjeku stari papir čini oko 80% sirovine), ali i od poluceluloze, sulfitne i sulfatne celuloze. Od omotnih se papira traži velika čvrstoća na kidanje, otpornost prema savijanju, dobra rastezljivost i neprobojnost. Kao materijal za pakiranje (ambalažu), papir se upotrebljava više od bilo kojeg drugog konkurentnog materijala.

U omotni ili ambalažne papire ubrajaju se:
 prosti papir za zamatanje ili šrenc papir, slabih mehaničkih svojstava i lošeg izgleda, upotrebljava se za pakiranje, a najviše kao unutarnji ravni sloj u valovitom kartonu;
 papir za valovitu ljepenku ili fluting papir, izrazite krutosti, služi za izradbu valovitoga sloja u valovitom kartonu (kartonska ambalaža);
 kraft papir, od dugih četinjačkih vlakana sulfatne celuloze, najboljih je mehaničkih svojstava, služi za izradbu papirnih vreća i kao ravni sloj valovitoga kartona;
 natronski papir, po kvaliteti sličan kraft papiru, ali manjih gramatura, koristi se za izradu konzumnih vrećica i ljepljivih papirnih vrpca.

Podjela

Natronski papir

Natronski papir ili kraft papir se proizvodi od nebijeljene ili bijeljene sulfatne celuloze s veoma velikom čvrstoćom na istezanje. Svojstven je po smeđoj boji. Natronski papir za izradu vreća keljen je i vodootporan, strojnogladak ili jednostrano gladak, gramature oko 80 g/m2. Natronski papir manje gramature (od 20 do 30 g/m2) služi kao kabelski, toaletni ili kao omotni papir za posebne svrhe, a najtanji (od 6 do 12 g/m2) kao kondenzatorski papir.

Papir za valovitu ljepenku
Papir za valovitu ljepenku ili fluting papir je sirovi papir koji se upotrebljava za izradu valovitog sloja u proizvodnji valovite ljepenke. Izrađuje se od poluceluloze, kemijske drvenjače, starog papira, drvne celuloze, slame i njihovih mješavina u gramaturi od 112 do 150 g/m2. Njegova se kvaliteta ocjenjuje otpornošću valovitog sloja prema tlačenju.

Prosti papir za zamatanje
Prosti papir za zamatanje ili šrenc papir (njem. Schrenzpapier) je nekvalitetan papir izrađen od nesortiranog starog papira, gramature veće od 80 g/m2. Upotrebljava se kao omotni papir, za izradu ambalažnih vrećica, a u većim gramaturama služi kao ravni sloj u proizvodnji valovitog kartona.

Papir za vreće
Papir za vreće je punokeljen i vodootporan papir, gramature od 70 do 90 g/m2, otporan na savijanje i probijanje. Upotrebljava se za proizvodnju velikih višeslojnih vreća sadržine i do 50 kilograma.

Smeđi omotni papir
Smeđi omotni papir je grubi smeđi papir izrađen od smeđe drvenjače, većinom jednostrano gladak ili obostrano satiniran, gramature od 40 do 150 g/m2. Za pakovanje osjetljive staklene i porculanske robe upotrebljava se jednostrano gladak omotni svileni papir manje gramature (od 20 do 22 g/m2).

Crni papir
Crni papir je strojnogladak ili satinirani papir, potpuno neproziran za svjetlo. Služi kao zaštitni materijal za umotavanje fotografskih filmova, ploča i papira. Crni papir kao pakiranje za šivaće igle oštro je satiniran i slabije obojen.

Fascikleni karton
Fascikleni karton je bezdrvni ili srednje fini, punokeljeni karton, gramature od 250 do 350 g/m2. Izrađuje se kao strojnogladak ili satinirani jednostrano gladak, vrlo je krut i veoma čvrst na cijepanje i pregibanje. Služi za odlaganje spisa i u druge slične svrhe.

Prešani papir
Prešani papir ili prešpan (njem. Preßspan) je karton ili ljepenka velike čvrstoće i gustoće, jednolike debljine i vrlo glatke površine. Upotrebljava se za izradu omota za bilježnice, za fascikle i pregradne kartone, a u elektroindustriji kao materijal za izolaciju.

Havana papir
Havana papir je pergaminu sličan celulozni omotni papir sa staklastom prozirnošću i s gramaturom od 40 do 50 g/m2.

Koričar
Koričar je papir ili karton s velikom otpornošću na savijanje. Izrađuje se u gramaturi od 150 do 300 g/m2 kao bezdrvni ili srednjefin, bijel ili obojen, punokeljen, profiliran, satiniran, strojno ili jednostrano gladak. Služi za izradu korica tankih brošura, zaštitnih omota knjiga i tako dalje.

Izvori

 Biljni proizvodi
 Tiskarstvo

Omotni papir


Parvati (Sanskritçe: पार्वती Pārvatī) Hinduizm'de bir Hint tanrıçasıdır. Özellikle evli kadınlar, kocalarına sağlık ve uzun yaşam dilemesi için ona tapınırlar. Bu Hinduizm'deki çok eski bir gelenektir. Parvati metinlerin açıklamasında genellikle Şakti veya Durga'nın bir temsili olarak görülmüştür. Uma, Lalitha, Gowri, Şivakamini ve Aparna yüzlerce farklı isminden birkaçıdır.

Parvata Sanskritçe "dağ" anlamına gelen sözcüklerdendir; böylece "Parvati" "Dağların O'su (Kadını)" gibi bir anlama gelmektedir. İsminin bu anlamının nedeni Parvati'nin, dağların tanrısı olan Himavan'ın kızı olmasındadndır. Parvati'nin ebeveynleri Himavat yani Himalaya dağlarının tecessümü (cismanileşmiş, vücut bulmuş hali) ve apsara Menā'dır. Parvati genel inanışta Şiva'nın ikinci eşidir. Fakat Dakşayani'den (Şiva'nın ilk eşi) farklı değildir, aslında onun bir reenkarnasyonudur.

Hint tanrıçaları
Şaktizm
Bereket tanrıçaları
Aşk tanrıçaları
Ana tanrıçalar
Dağ tanrıçaları
Barış tanrıçaları
Savaş tanrıçaları

Parvati


Le grand-duché de Ruthénie ou grande-principauté de Rus', en ukrainien : Велике Князівство Руське, en polonais : Wielkie Księstwo Ruskie, correspond à un projet de création d'un État ukrainien dans la république des Deux Nations (royaume de Pologne et grand-duché de Lituanie), qui serait ainsi devenue une « république des Trois Nations ».

Ce projet a été étudié en 1658 durant les négociations entre les Cosaques d'Ukraine et la république des Deux Nations en vue du traité d'Hadiach.

Contexte
Depuis 1569 et l'union de Lublin, les territoires des voïvodies de Kiev, de Tchernihiv et de Volhynie, auparavant lituaniens, étaient passés à la Pologne. Ces territoires, majoritairement orthodoxes et de langue et de culture ruthènes, se distinguaient du reste de la Pologne, catholique et polonophone. Cette Ukraine était le domaine des grandes propriétés foncières des magnats polonais, de la paysannerie orthodoxe ukrainienne, ainsi que des communautés cosaques, orthodoxes et ukrainiens eux aussi, mais libres.

En 1648, ces derniers se soulèvent, sous la direction du hetman Bogdan Khmelnitski. La République ne parvient pas à réprimer le soulèvement des cosaques. Ceux-ci se sont en outre alliés en 1654 à la Russie : de polono-cosaque, la guerre en est devenue polono-russe. La Pologne-Lituanie se trouve d'autant plus en difficulté qu'elle doit combattre dans le même temps la Suède et la Transylvanie. C'est à cause de ces difficultés, et de peur de perdre l'Ukraine face aux Russes, que la République se résout à signer avec les cosaques le traité d'Hadiach, élevant les provinces ukrainiennes de la Couronne au rang de troisième membre du Commonwealth.

Le projet
La création de cette entité territoriale a été proposée par l'hetman Ivan Vyhovsky, secondé par Youri Nemyrych et Pavlo Teteria, en septembre 1658, lors des négociations de paix entre l'Hetmanat cosaque et la République.

Le grand-duché aurait été constitué à partir des voïvodies polonaises de Kiev, de Bracław et de Tchernihiv.

La création du grand-duché a été approuvée dans une première version du traité d'Hadiach. Mais, en raison de la réticence des nobles polonais, elle a été abandonnée dans le traité final.

Suites
Les cosaques en ont été très déçus ; l'abandon du projet de république tripartite est, selon l'historien ukrainien Samiïlo Velytchko, l'origine de la Ruine de l'Ukraine.

Le mort de Youri Nemyrysh en août 1659 tout comme la disgrâce d'Ivan Vyhovsky en octobre de la même année ont rendu le projet définitivement caduc. Par ailleurs, l'opposition du pape et de la société polonaise pourraient également avoir joué un rôle dans la non-implémentation de la République tripartite.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie
 Piotr Kroll, Od ugody hadziackiej do Cudnowa. Kozaczyzna między Rzecząpospolitą a Moskwą w latach 1658–1660, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2008.
 Mariusz Robert Drozdowski (2015): Rzeczypospolita wobec idei odnowienia unii hadziackiej w latach 1660–1682

Articles connexes
 Traité d'Hadiach

Liens externes
 Janusz Tazbir, Jak Polska Ukrainę straciła w Polityka 4 listopada 2009;
 HADZIACZ
 HERBY ZIEMSKIE RZECZYPOSPOLITEJ
 Stosunki polsko-rosyjskie w XVI i XVII wieku
 cyclop.com.ua ВЕЛИКЕ КНЯЗІВСТВО РУСЬКЕ
 gazeta.ua

État proposé
Ancienne division administrative en Pologne
Histoire de l'Ukraine
Cosaques d'Ukraine
Ruthénie
Relations entre la Pologne et l'Ukraine
Grand-duché
Ukraine au XVIIe siècle

Grand-duché de Ruthénie


العماد الركن حسن التركماني (1935 - 18 يوليو 2012) معاون نائب رئيس الجمهورية العربية السورية للشؤون السياسية وعضو القيادة القطرية بحزب البعث الحاكم ونائب القائد الأعلى للجيش والقوات المسلحة وزير الدفاع السوري بالفترة من 12 مايو / أيار 2004 حتى 9 يونيو / حزيران 2009. ولد في حلب شمال سوريا لأبويين من أصل تركماني.

تم اغتياله في تفجير مبنى الأمن القومي السوري بحزب البعث الحاكم خلال الحرب الأهلية السورية يوم 18 يوليو 2012.

تحصيله العلمي
انتسب إلى القوات البرية العربية السورية عام 1954. تخرج من الكلية الحربية بكالوريس باختصاص مدفعية ميدان، وشارك في دراسات عليا عسكرية مختلفة بما فيها ماجستير القيادة والأركان ودورة أركان عليا.،

التكوين والتعليم العسكري العالي
 ضابط جيش، بكالوريس تخصص سلاح المدفعية، الكلية الحربية، حمص
 ماجستير الأركان، سورية
 ماجستير القيادة والأركان، سورية
 زمالة الأركان العليا (دورة الحرب)، سورية

خبرته العملية والمناصب السابقة
تدرج بالرتب العسكرية حتى وصل إلى رتبة لواء عام 1978، وإلى رتبة عماد عام 1988. شغل مختلف المناصب العسكرية في القوات المسلحة حيث عين قائد لفوج مدفعية ميدان ثم قائد لمدفعية فرقة مشاة عام 1968، وتولى قيادة فرقة مشاة ميكانيكية خلال حرب تشرين بعام 1973. كما شارك في عمليات قوات الردع في لبنان بالفترة من عام 1977 إلى 1978. ومن عام 1978 عمل في أجهزة القيادة العامة للجيش والقوات المسلحة وذلك حتى عام 1982.
وكان قد عين مديراً لإدارة شؤون الضباط بعام 1978، ومديراً للإدارة السياسية عام 1980. وفي عام 1982 عين نائباً لرئيس هيئة الأركان العامة. وفي 22 كانون الثاني / نوفمبر 2002 صدر قرار بتعيينه رئيساً لهيئة الأركان العامة. وفي 11 أيار / مايو 2004 عين وزيراً للدفاع ونائباً للقائد العام للجيش والقوات المسلحة.
وبعد تقاعده من الخدمة عين معاوناً لنائب رئيس الجمهورية العربية السورية.

قتل في هجوم على مكتب الأمن القومي في دمشق بتاريخ 18 يوليو 2012.

المراجع

أشخاص من حلب
أفراد عسكريون قتلوا في الحرب الأهلية السورية
أفراد عسكريون مغتالون
تركمان سوريا
جرائم قتل في سوريا 2012
خريجو أكاديمية حمص العسكرية
رؤساء أركان الجيش السوري
سوريون شاركوا في حرب أكتوبر
سوريون من أصل تركي
سياسيو حزب البعث العربي الاشتراكي السوري
سياسيون سوريون مغتالون
سياسيون مغتالون عقد 2010
سياسيون من حلب
ضحايا إرهاب منسوب للمسلمين
مسلمون سنة سوريون
مواليد 1353 هـ
مواليد 1935
مواليد رمضان
مواليد في حلب
وزراء دفاع سوريون
وفيات 1433 هـ
وفيات 2012
وفيات بسبب الإرهاب في سوريا
وفيات بعبوة ناسفة
وفيات في دمشق

حسن توركماني


Ahvaz (Farsça: اهواز, Arapça: أحواز), İran'da Huzistan Eyaleti'nin yönetim merkezi olan şehir.

Şehir, bağlı olduğu eyaletin orta kısmında, Karun Nehri'nin kıyısında kuruludur. Deniz seviyesinden yüksekliği 20 metre, 2016 yılı itibarı ile nüfusu 1.350.000'dir..

Ahvaz, Basra Körfezi'ne demiryoluyla bağlıdır ve Bender Şahpur petrol alanları yakınında önemli petrol üretim merkezlerinden birisidir ki kentte, günlük 250 bin varil petrol üretimi gerçekleşmektedir. İran yönetimi buradaki kapasiteyi 2010 yılına kadar toplam 3 milyar Amerikan doları tutarındaki bir yatırımla günlük 600 bin varile çıkarmayı hedeflemektedir.

İklim

Dış bağlantılar
 Ahvaz Belediyesi
 İran Güney Üniversiteleri Birliği
 Fulad Ahvaz Futbol Kulübü
 İstiklal Ahvaz Futbol Kulübü
 Ahwaz Bazarsi

Galeri

Kaynakça

İran'daki ostan merkezleri
Huzistan Eyaleti'ndeki şehirler
Huzistan Eyaleti'ndeki şehristan merkezleri
Huzistan Eyaleti'ndeki bahş merkezleri
Ahvaz şehristanı'ndaki yerleşim birimleri

Ahvaz


1997 ජූනි මාසයේදී ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සංචාරය කළේ ටෙස්ට් තරග 2 කට සහ සීමිත ඕවර ජාත්‍යන්තර තරග 1 කට ක්‍රීඩා කිරීමට ය. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්හිදී ශ්‍රී ලංකාව ටෙස්ට් තරඟයකට ක්‍රීඩා කළ පළමු අවස්ථාව මෙයයි. මෙම තරගමාලා දෙකම බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම ජයග්‍රහණය කළේය. ශ්‍රී ලංකාවේ නායකත්වය දැරුවේ අර්ජුන රණතුංග විසිනි . කර්ට්නි වොල්ෂ් විසින් බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් හි නායකත්වය දැරීය.

සංචිත

පුහුණු තරග

ලැයිස්තු ඒ තරගය

තුන් දින තරගය

එදිජා තරගමාලාව

එකම එදිජා තරගය

ටෙස්ට් තරගමාලාව

1 වන ටෙස්ට් තරගය

2 වන ටෙස්ට් තරගය

යොමුව

ක්‍රිකට්
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් තරග සංචාරය 1997


Termodinamik ısı, iş, sıcaklık ve enerji arasındaki ilişki ile ilgilenen bilim dalıdır. Basit bir ifadeyle termodinamik, enerjinin bir yerden başka bir yere ve bir biçimden başka bir biçime transferi ile ilgilenir. Bu süreçteki anahtar kavram, ısının, belirli bir mekanik işe denk gelen bir enerji biçimi olmasıdır.

Termodinamik kavramı Yunanca  (ısı) ve  (enerji) kelimelerinden türetilmiştir. Bazı Türkçe kaynaklarda ısıl devingi olarak da geçer. Enerji, ısı, iş, entropi ve ekserji gibi fiziksel kavramlarla ilgilenir. Termodinamik yasalarının istatistiksel mekanikten türetilebileceği gösterilmiştir.

Termodinamik her ne kadar sistemlerin madde ve/veya enerji alış-verişiyle ilgilense de, bu işlemlerin hızıyla ilgilenmez. Bundan dolayı aslında termodinamik denilirken, denge termodinamiği kastedilir. Bu yüzden termodinamiğin ana kavramlarından biri "quasi-statik" (yarı-durağan) adı verilen, idealize edilmiş "sonsuz yavaşlıkta" olaylardır. Zamana bağlı termodinamik olaylarla, denge halinde olmayan termodinamik ilgilenir.

Termodinamik yasaları çok genel bir geçerliliğe sahiptirler ve karşılıklı etkileşimlerin ayrıntılarına veya incelenen sistemin özelliklerine bağlı olarak değişmezler. Yani bir sistemin sadece madde veya enerji giriş-çıkışı bilinse dahi bu sisteme uygulanabilirler.

Termodinamik değişkenler

Bu değişkenler genellikle sistemin ya kendisini ya da çevre koşullarını tarif etmek için kullanılır. En çok kullanılanlar ve simgeleri şunlardır:

Mekanik değişkenler:
 Basınç: P
 Hacim: V
İstatistiksel değişkenler:
 Sıcaklık: T
 Entropi (düzensizlik): S

Mekanik değişkenler, temel klasik veya parçacık fiziği tanımlarıyla tarif edilebilirken, istatistiksel değişkenler sadece istatistiksel mekanik tanımlarıyla anlaşılabilir.

Termodinamiğin çoğu uygulamasında, bir ya da daha çok değişken sabit tutulurken, diğer değişkenlerin bunlara göre nasıl değiştiği incelenir ve bu da sistemin matematiksel olarak (n sabit tutulmayan değişkenlerin sayısı olmak üzere) n boyutlu bir uzay olarak tarif edilebileceği anlamına gelir. İstatistiksel mekaniği fizik yasalarıyla birleştirerek, bu değişkenleri birbirleri cinsinden ifade edecek "durum denklemleri" yazılabilir. Bunların en basit ve en önemli olanlarından biri ise ideal gaz yasasıdır.

Bu denklemde R evrensel gaz sabiti'dir. Ayrıca istatistiksel mekanik terimleriyle bu denklem şöyle yazılır:

Bu denklemde de k Boltzmann sabiti'dir.

Termodinamik potansiyeller
Termodinamik değişkenler vasıtasıyla dört tane termodinamik potansiyel tanımlanabilir:

Entalpi, özel bir fonksiyondur. Basınç sabit olduğu zaman bize ısıyı verir.
Bu dört potansiyelin diferansiyel denklemlerini ve zincirleme türev kuralını kullanarak bu dört potansiyel, değişkenler ve birbirleri cinsinden yazılabilir:

Termodinamik kanunları

Sıfırıncı kanun

İki sistem birbirleri ile etkileşim halinde oldukları halde, durumları değişmeden kalıyorsa bu iki sistem birbirleri ile dengededir denilir. Eğer iki sistem etkileşime açık oldukları halde, aralarında mekanik etkileşimle olan enerji transferi (iş) dışında net enerji transferi (ısı geçişi) yoksa, bu iki sistem birbirleri ile ısıl dengededirler. Sıfırıncı yasa şöyle der:

Bu denge durumu, sıcaklık olarak tanımlanır. Yani her sıcaklık derecesi, farklı bir denge durumunu temsil eder. Bu durum:

TA=TB=TC şeklinde formülize edilir.

1931 yılında Ralph H. Fowler tarafından tanımlanan bu yasa, temel bir fizik ilkesi olarak karşımıza çıktığından, doğal olarak 1. ve 2. yasalardan önce gelmek zorunluluğu doğmuş ve sıfırıncı yasa adını almıştır.

Bu yasanın uygulanışına örnek olarak termometreler verilebilir. Termometre "üçüncü sistem" olarak kullanılır ve bir sıcaklık ölçeği oluşturulmasına imkân verir.

Birinci kanun
Termodinamiğin birinci yasası "enerjinin korunumu" olarak da bilinir. Bu yasaya göre:

Bu durum şöyle gösterilir:

U2 – U1 = Q – W

Enerji yoktan var edilemez ve yok edilemez sadece bir şekilden diğerine dönüşür. Bir sistemin herhangi bir çevrimi için çevrim sırasında ısı alışverişi ile iş alışverişi aynı birim sisteminde birbirlerine eşit farklı birim sistemlerinde ise birbirlerine orantılı olmak zorundadır. Bu ifadelerin yapılan deneylerle doğruluğu gözlenmiştir fakat ispat edilememektedir. Bütün bu ifadeler matematiksel olarak çok daha kolay ifade edilebilir.

Aşağıdaki formüllerde

 Q = çevrim boyunca net ısı alışverişini
 W = çevrim boyunca net iş alışverişini

göstermektedir. Çevrim de şu şekilde gösterilmiştir:

Şimdi bu şekilde sistemin herhangi iki hali görünüyor yani 1 ve 2 nolu noktalar. Hal değişimleri ise A, B, C çizgileriyle sağlansın. Ok yönleri de hal değişimlerinin olacağı yönler. Şimdi hal değişimleri 1A2 ve 1B2 ise 2C1 ilk hale dönülen durumdur. Şimdi çevrimleri kurgulayalım elimizde 1A2C1 ve 1B2C1 çevrimleri var:

 1A∫2.δ.Q + 2C∫1.δ.Q = 1A∫2.δ.W + 2C∫1.δ.W (1A2C1 çevrimi) (a denklemi)
 1B∫2.δ.Q + 2C∫1.δ.Q = 1B∫2.δ.W + 2C∫1.δ.W (1B2C1 çevrimi) (b denklemi)

1A2C1 ve 1B2C1 çevrimleri birbirlerine eşittir. Termodinamiğin 1. kanunu uygulandığında a ve b denklemleri ortaya çıkar b denklemi a denkleminden çıkarırsak c denklemi bulunur.

 1A∫2 (δQ - δW) = 1B∫2(δQ - δW)  (c denklemi)

1A2 ve 1B2 aynı haller arasında herhangi iki hal değişimi olduğundan δQ – δW ifadesinin 1-2 noktası arasındaki bütün hal değişimleri için bağımsız olduğu söylenebilir. Bunların farkı nokta fonksiyonudur ve tam diferansiyeldir. Bu sisteme has bir özellik olup sistemin enerjisidir ve E ile gösterilir (E=δQ-δW) sonsuz küçük hal değişimi için bu formülün integrali alınırsa;

 Q1-2 : Sistemin hal değişimindeki ısı alışverişi
 W1-2 : Sistemin hal değişimindeki iş alışverişi
 E1 : Sistemin ilk haldeki enerjisi ve
 E2 : Sistemin son haldeki enerjisi

olmak üzere;

Q1-2 – W1-2 = E2 – E1

formülü çıkar. Termodinamikte enerji, maddenin yapısına bağlı iç enerji ve koordinat eksenlerine bağlı olan kinetik enerji (EK) ve potansiyel enerji (EP) olarak ayrılabilir;

E = U + EK + EP

Sistemin herhangi bir hal değişimindeki enerjisi de;

Q1-2 – W1-2 = E2 – E1 = (U2 – U1) + (1/2) m (V22 – V12) + m g (h2 – h1)

 U: iç enerji
 m: kütle
 V: hız
 g: yerçekimi ivmesi
 h: yükseklik

İkinci kanun

Termodinamiğin ikinci yasası şu şekildedir:

Bunun bir sonucu olarak, kapalı bir sistemin entropisi zaman içerisinde en yüksek değerine ulaşır. Yani, tüm kapalı sistemler bir denge hâline ulaşmaya meyleder ve bu denge hâlinde entropi en yüksek düzeyde iken iş yapabilecek enerji miktarı sıfırdır. Bu ileri-geri asimetrik süreç fizikte "zaman oku" denen kavramın yaratılmasına neden olmuştur.

Bir ısı kaynağından ısı çekip buna eşit miktarda iş yapan ve başka hiçbir sonucu olmayan bir döngü elde etmek imkânsızdır.'' (Kelvin-Planck Bildirisi)

Verim asla 1'den büyük olamaz. Dolayısıyla tek kaynaktan ısı alarak çalışan bir makine yapmak olası değildir.

Soğuk bir cisimden sıcak bir cisme ısı akışı dışında bir etkisi olmayan bir işlem elde etmek imkânsızdır. (Clausius Bildirisi)

Termal olarak izole edilmiş büyük bir sistemin entropisi hiçbir zaman azalmaz (bkz: Maxwell'in Cini). Ancak mikroskopik bir sistem, yasanın dediğinin tersine entropi dalgalanmaları yaşayabilir (bkz: Dalgalanma Teoremi). Aslında, dalgalanma teoreminin zamana göre tersinebilir dinamik ve nedensellik ilkesinden çıkan matematiksel kanıtı ikinci yasanın bir kanıtını oluşturur. Mantıksal bakımdan ikinci yasa bu şekilde aslında fiziğin bir yasasından ziyade göreli olarak büyük sistemler ve uzun zamanlar için geçerli bir teoremi haline gelir. Ludwig Boltzmann tarafından tanımlanmıştır. Sisteme dışarıdan enerji verilmediği sürece düzenin düzensizliğe düzensizliğin de kaosa dönüşeceğini anlatır. Kırık bir bardağın durup dururken veya kırarken harcanan enerjiden daha azı kullanılarak eski haline döndürülemeyeceği örneği verilir klasik olarak. Yine aynı şekilde devrilen bir kitabı düzeltmek için devirirken harcanan enerjiden fazlasını kullanmak gerekir, potansiyel enerjinin bir kısmı ısıya dönüşmüştür ve geri getirilemez. Aynı zamanda Evren'deki düzensizlik eğilimini de anlatır. Düzensizlik eğilimini anlatırken entropi kelimesini kullanır. Yunanca, en = İngilizcedeki 'in' gibidir, önüne geldiği kelimeye -de, -da eki verir ve tropos = yol kelimesinin çoğulu olan 'tropoi' (tropi diye telaffuz edilir) kelimesinden. Yani; "yolda").

 Düzensizlik ya değişmez ya da artar. Örnek olarak difüzyon verilebilir. Ayrı duran maddeler bir arada olandan daha düzenlidir ve kendiliğinden karışmış sıcak ve soğuk sudan oluşmuş ılık suyun, bir daha sıcak ve soğuk diye ayrılması imkânsızdır.
 Eskime, yaşlanma, yıllanma gibi eylemlerin nedenidir.
 En düzensiz enerji ısıdır ve bir gün gelecek bütün enerji ısı olacaktır ve bu da Evren'in sonu demektir.
 İleri sürülecek teoriler termodinamiğin 2. kanunuyla çelişmemelidir.
 Entropi iş yapma yeteneği olmayan enerji olarak da tanımlanır. İki cam balona farklı sıcaklıklarda gaz, cam balonlar arasına da bir pervane konacak olursa ilk başta pervanenin döndüğünü görülecektir. Fakat sonra entropi arttığı için pervanenin dönmesi duracaktır.
 Spor yapmak için bir parkta 100 metrelik bir koşu yapıldığını, 100 metrenin sonunda yorulup koşamayacak hale gelindiğini ve bir yere oturulduğu düşünülecek olursa koşarken harcanmış olan ve bir daha kazanılamayacak olan enerjiye entropi denir.
 Sistemin düzensizliği arttıkça artan herhangi bir fonksiyon rahatça entropi fonsiyonu olabilir. Örneğin bir bardak suyumuz olduğunu ve bunun içine bir damla mürekkep damlatıp gözlediğimizi düşünelim ve içeride neler olduğunu hayal etmeye çalışalım. Mürekkep molekülleri başlangıçta kısa bir süre bir arada bekleştikten sonra su içine dağılmaya başlayacaklardır. Çünkü kendilerine çarpan su molekülleri tarafından değişik yönlere itileceklerdir (su ve mürekkep maddelerinin kimyasal bağlarının birbirlerini itmeye elverişli olmalarından dolayı). Şimdi de olağanüstü bir bilgisayarın, sistemin bütün mümkün durumlarını sayabildiğini düşünelim. Sistemin bir durumu denildiğinde anlamamız gereken şey bir molekülün belirli bir koordinata ve belirli bir hıza; bir başka molekülun bir başka belirli koordinata ve hıza sahip olduğu konfigürasyondur. Bardaktaki mürekkep örneğinde bu tür durumların sayısının çok fazla olduğu açıktır. Zîrâ bunların çok büyük bir kısmı mürekkebin moleküllerinin bardak içinde oraya buraya rastgele dağıldığı, düzensiz, yani yüksek entropili durumlara karşılık gelirler. Bizim algıladığımız düzeyde bunların hepsi homojen durumlardır. Çünkü karışıma baktığımızda o molekülün burada, bir başkasının şurada olmasına aldırmadan, mürekkebin homojen olarak dağıldığını söyleyebiliriz. Yani olağanüstü sayıda farklı mikroskopik durum tek bir makroskobik duruma, yani homojen duruma karşılık gelir.
 Aslında sistemler bozulmamakta, enerji değişimi bazında en kararlı hali almaya çalışmaktadırlar. Hayatın anlamı da budur, yaşam entropi yollarından biridir, şekerin çaya çok daha çabuk karışmasını sağlayan kaşık işlevindedir.
 Kapalı bir sistemde entropi her zaman artar. Kapalı sistem kısmı çok önemlidir. Sisteme enerji vermek suretiyle entropisi azaltılabilir. Dünya, kapalı bir sistem değildir. Güneş'ten sürekli olarak enerji akmaktadır ve düzeni bu sağlar.
 "Parçacık sayısı sonsuza giderken olması en muhtemel olan şey olur": Havaya bir miktar bozuk para atılsa hepsinin tura gelme ihtimali yalnızca birdir. Biri dışında hepsinin tura gelme ihtimali daha çoktur. Yarısının yazı, yarısının tura gelme ihtimali daha da çoktur. İşte bu sonuncusu maksimum entropiye sahip olan sistemdir. Sonuç olarak entropinin artması, sistemin muhtemel olmayan durumdan daha çok muhtemel olan duruma doğru gitmesi demektir. İçinde bulunulan odadaki moleküllerin hepsinin odanın sağ köşesindeki bir noktaya toplanması mümkünse de bu koşulu sağlayan yalnızca bir konfigürasyon vardır. Oysa atomların odanın her yerine eşit dağıldığı daha çok konfigürasyon vardır.

Üçüncü kanun

Üçüncü yasa şu şekildedir:

Bu durum, istatistiksel bir bakış açısıyla, bir sistemdeki düzenin veya rastgeleliğin seviyesini belirleyen mutlak bir entropi ölçeği oluşturulmasına imkân verir.

Bu yasa neden bir maddeyi mutlak sıfıra kadar soğutmanın imkânsız olduğunu izah eder; zîrâ sıcaklık mutlak sıfıra yaklaştıkça hareketlilik miktarı da sıfıra yaklaşır.

Sıcaklık mutlak sıfıra yaklaştıkça, bir sistemin entropisi bir sabite yaklaşır. Bu sayının sıfır değil de bir sabit olmasının sebebi, bütün hareketler durmasına ve buna bağlı olan belirsizliklerin yok olmasına rağmen kristal olmayan maddelerin moleküler dizilimlerinin farklı olmasından kaynaklanan bir belirsizliğin hâlâ mevcut olmasıdır. Ayrıca üçüncü yasa sayesinde maddelerin mutlak sıfırdaki entropileri referans alınmak üzere kimyasal tepkimelerin incelenmesinde çok yararlı olan mutlak entropi tanımlanabilir.

Alıntılar
"Bu evde termodinamik kurallarına uyarız!" (Lisa enerjisi zamanla artan bir devridaim makinası yaptıktan sonra) – Homer Simpson

"Termodinamik komik bir konudur. İlk defa öğrendiğinizde, ne olduğunu anlamazsınız bile. İkinci defa üzerinden geçtiğinizde, bir-iki nokta hariç anladığınızı düşünürsünüz. Üçüncü defa baktığınızda ise, anlamadığınızı bilirsiniz, ama o zamana kadar konuya alıştığınız için bu sizi o kadar rahatsız etmez." – Arnold Sommerfeld

"Dökülen sütün arkasından ağlamayın, Evren'in bütün kuvvetleri sütü dökmeyi aklına koymuştu bir kez." - William Somerset Maugham

Kaynakça

Termodinamik


Jussi Ilmari Pajunen (n. 5 de septiembre de 1954, Helsinki) es un político finlandés, que fue alcalde de Helsinki de 2005 a 2017. Es miembro del partido de Coalición Nacional. Pajunen
fue miembro del concejo de Helsinki entre 1997-2006. De 1999 a 2006 fue también miembro del gobierno municipal. Desde 2006 ostenta el título de Alcalde Mayor (ylipormestari en finés), título otorgado
por el Presidente de Finlandia.

Alcaldes de Helsinki
Políticos del PCN
Nacidos en Helsinki

Jussi Pajunen


The Buckingham Canal is a -long fresh water navigation canal, that parallels the Coromandel Coast of South India from Kakinada City in the Kakinada district of Andhra Pradesh to Village near Chidambaram, Cuddalore District of Tamil Nadu, India. The canal connects most of the natural backwaters along the coast to Chennai (Madras) port.

The canal was constructed during British rule, and was an important waterway during the late nineteenth and early twentieth centuries. Competition from rail and later road transport diminished its importance, and during the 20th century portions became unusable and badly polluted. More recently there is increased interest in the canal's potential to protect coastal communities from flooding by tsunamis and cyclones as well as provide a navigable waterway, and projects have been undertaken to restore and improve the canal.

In the Dravida Munnetra Kazhagam party's 2021 election manifesto, the party promised that the canal will be rehabilitated.

Construction

The first segment of the canal was a saltwater navigation canal, constructed in 1806 from Madras to Ennore for a distance of . It was initially called Cochrane's Canal, after its principal financier Basil Cochrane. Subsequently, it was extended north to Pulicat Lake,  north of Chennai. The canal was taken over by the government of Madras Presidency in 1837 and further extended, ultimately reaching  north of Chennai to Gudivada Kalava on the banks of the Krishna River in Andhra Pradesh, and  south of Chennai to Marakkanam in Tamil Nadu. It was briefly renamed Lord Clive's Canal. However, the section in Chennai was known as Cochrane's Canal for much of the 19th century.

During 1877 and 1878, the people of Chennai suffered from the terrible Great Famine and more than six million people perished. The  stretch, linking the Adyar and Cooum rivers, was built in 1877–78 at a cost of  as a famine relief work. The canal was named the Buckingham Canal in 1878 because the link, was built on the orders of the then Governor, the Duke of Buckingham and Chandos.

The canal lost its importance for many years as a result of the competition of the railways, and regained its importance after the Second World War. One of the works undertaken in the Second Five Year Plan was the development of the Buckingham Canal, including linking the canal with Madras harbour, with a contribution of Rs. 115 lakhs by the Central Government. This work was considered necessary to conserve an existing asset serving as an inter-state waterway supplementing the railway capacity and providing a useful means of transport for large quantities of goods between the States of Andhra and Madras.

Course of the canal
The canal runs approximately  back from the coastline. It joins up a series of natural backwaters, and fed by tidal waters from the sea through rivers and creeks. The Cooum River connects the canal to the Bay of Bengal in the center of Chennai. The portion north of the Cooum is known as the North Buckingham Canal, and the portion south of the Cooum as the South Buckingham Canal.  of the canal is in Andhra Pradesh, and  is in Tamil Nadu. Approximately  is within the city limits of Chennai.
In Andhra Pradesh it joins the Cammamar Canal at the Krishna delta, which in turn is connected with the canals of the Godavari delta. The complete inter-connected system presents a continuous 400 miles of navigable channel along the coast.

Decline in usage

The canal was used to convey goods up and down the coast from Vijayawada to Madras (now Chennai). The cyclones of 1965/1966 and 1976 damaged the canal, and it is little used and no longer well maintained. Within the city of Chennai the canal is badly polluted from sewage and industrial effluents, and the silting up of the canal has left the water stagnant, creating an attractive habitat for malaria-spreading mosquitoes. The North Chennai Thermal Power Station (NCTP) discharges hot water and fly ash into the canal. In agricultural areas south of Chennai, the former tow path along the scenic areas is used for light motorcycle and bicycle traffic. On 1 January 2001 the Government of India launched a project to prevent sewage discharge into the canal and Chennai's other waterways, and to dredge the canal to remove accumulated sediment and improve water flow.

Within the city limits of Chennai much of the canal has been used as the route of the elevated Chennai Mass Rapid Transit System (MRTS). MRTS stations such as Kotturpuram, Kasturba Nagar and Indira Nagar have encroached on the canal and narrowed the width of the canal to less than 50 meters in a few places.

Buckingham Canal is the most polluted of the three major waterways in the city with nearly 60 per cent of the estimated 55 million litres of untreated sewage being let into it daily, including by Chennai Metropolitan Water Supply and Sewerage Board.

Effect of the 2004 tsunami

Dr. B. Ramalingeswara Rao first identified the buffer zone action of the Buckingham Canal when he visited the coastal areas of . He recommended to the Government to renovate it to mitigate tsunami hazards in the future. Further, he reported in 2005, during the 2004 Indian Ocean tsunami, the Buckingham Canal acted as a buffer zone and regulated the tsunami waves on the coastal region over nearly  from Pedda Ganjam to Chennai. The canal all along the coast was filled with tsunami water, which overflowed at a few places and receded back to sea within 10-15 min. This helped save the lives of several fishermen, especially in coastal Andhra Pradesh and parts of Chennai city and also helped in clearing of the aquaculture debris. The natural growth of vegetation on either side of the canal, has had an effect in tsunami mitigation; for example in Vakadu Mandal at villages like Pudikappam, Srinivasapuram and Tudipalem, the damage was minimal.

Dr. B. R. Rao further stressed on the extension of the Buckingham Canal up to Vedaranyam in order to protect the Tamil Nadu coast from the fury of tsunamis in future. The maximum magnitude MW 8.5 may occur in future in Sumatra because of its continuous subduction activity.

Cause of 2015 floods
Buckingham canal drains water from south Chennai. A 2014 CAG report revealed that a diversion channel from Buckingham canal near Okkiyum Maduvu to the sea (drain project under JNNURM scheme) could have saved south Chennai from flooding. But the government dropped the 100 crore JNNURM scheme, which if completed, would have drained flood water at 3,500 cubic feet per second from southern neighborhoods. The 2014 CAG report said defective planning of flood control projects caused delay and increased cost, defeating the objective of the scheme. "The fact is that alleviation of inundation of flood water in Chennai city remains largely un-achieved," it said.

Revamp of the canal

Revival of Buckingham Canal took shape by government's National Waterway 4 (NW-4) declaration in November 2008. Both North Buckingham (Peddakanjam, Ongole-Chennai) and south Buckingham (basin bridge, Chennai - Marakkanam) canal will be developed under the proposed National Waterway 4 by Inland Waterways Authority of India. Periodically, government of Tamil Nadu also takes up dredging and widening of the canal through Water Resources Department, Public Works Department (PWD). With the provisions of State-Center shared Jawaharlal Nehru National Urban Renewal Mission (JNNURM), PWD has started widening the South Buckingham Canal from Okkiyam Madu to Muttukadu for a stretch of  About  has been allocated under the JNNURM for integrated development of waterways and macro drainages like Buckingham canal, Otteri Nullah, Virugambakkam – Arumbakkam drain, Cooum and Adyar river. Despite the development, the central section of the canal running through the most congested areas of Chennai, a length of  will remain unnavigable due to severe encroachments and construction of the Chennai Mass Rapid Transport System.

On 22 January 2010, Government of Tamil Nadu has reconstituted the Adayar Poonga Trust as Chennai River Restoration Trust for restoration of Chennai rivers (Adayar river, Cooum river) including the Buckingham Canal.

In 2011 improvements were being undertaken on the  stretch between Okkiyam Madu and Muttukadu under the Jawaharlal Nehru National Urban Renewal Mission. The canal was being widened to  and a U.S.A. built dredge was being used to deepen the canal to . Also under this project, six small causeways across the canal would be reconstructed into single-lane bridges

Bridges connecting ECR and OMR
In 2018, the Chennai Corporation proposed to construct six bridges across the canal, linking East Coast Road and Old Mahabalipuram Road, along a length of 4.5 kilometers of the canal. They include Venkatesapuram–Elango Nagar (costing  46.3 million), Venkatesapuram–Gandhi Road (costing  46.2 million), Kamarajar Salai–Veeramani Salai (costing  60 million), Maniammai Street–Dr. Ambedkar Salai (costing  96.6 million), Pandian Street–Anna Nagar (costing  62.1 million), and Gandhi Nagar–Pandian Nagar (costing  52.9 million).

See also

Adyar river
Cooum river
Indian Rivers Inter-link
Kosasthalaiyar river
Water management in Chennai

References

B. Ramalingeswara Rao (2005). buckingham Canal saved people in Andhra Pradesh (India) from the tsunami of 26 December 2004. current Science vol. 89, 12–13.

Canals in Andhra Pradesh
Canals in Tamil Nadu
Geography of Chennai
Coromandel Coast
Transport in Chennai
Canals opened in 1806
Buildings and structures in East Godavari district
Transport in East Godavari district
1806 establishments in India
Buildings and structures in Kakinada district
Transport in Kakinada district
Water Heritage Sites in India

Buckingham Canal


Hrvatski otoci:
 Mišnjak (Šipan)
 Mišnjak (Rab)
 Mišnjak (Pag)
 Mišnjak (Unije)
 Mišnjak (Ugljan)
 Mišjak Veli (Mišnjak Veli), kod otoka Kaprija
 Mišjak Mali (Mišnjak Mali), kod otoka Kaprija

Mišnjak


Olaylar
 Osmanlı İmparatorluğu'nda Köprülü Fazıl Mustafa Paşa'nın sadrazamlığa atanması.

Doğumlar
 18 Ocak-Montesquieu, Montesquieu, bir Fransız politik düşünürdür.

Ölümler

1689


Les proto-tétrapodes, parfois désigné sous le nom de tétrapodes-souches, désigne un groupe paraphylétique de sarcoptérygiens, composé de tous les animaux plus étroitement liés aux vertébrés à quatre pattes existants qu'à leurs plus proches parents existants, mais à l'exclusion du groupe-couronne Tetrapoda. Le groupe est défini par référence stricte à la phylogénie plutôt qu'aux traits comme dans la systématique traditionnelle. Ainsi, certains sarcoptérygiens à nageoires sont considérés comme des tétrapodes souches.

Contenu du groupe

Les tétrapodes souches sont membres du clade Tetrapodomorpha, le groupe total et le taxon qui comprend également leurs descendants, le groupe-couronne des tétrapodes.

Les tétrapodes englobe trois grades distincts successivement plus proches du groupe-couronne Tetrapoda :
 les Osteolepiformes, un groupe paraphylétique de poissons à nageoires lobées qui comprend les familles Canowindridae, Tristichopteridae, Megalichthyidae et les Osteolepidae ;
 les Elpistostegalia, les poissons à nageoires lobées les plus avancés (Tristichopteridae) et les "ichthyopodes" (tels que Panderichthys et Tiktaalik) ;
 les Ichthyostegalia, les labyrinthodontes primitifs principalement aquatiques tels que Acanthostega, Ichthyostega, Tulerpeton, et probablement les loxommatidés.

Ichthyostegalia et Labyrinthodontia constituent des grades évolutifs paraphylétiques plutôt que des clades, les amniotes et les amphibiens modernes se ramifiant à un moment donné de ces derniers. Les tétrapodes souches peuvent également inclure Temnospondyli et Lepospondyli, selon les auteurs. Cela est dû à l'origine incertaine des amphibiens modernes, dont la position dans l'arbre phylogénétique dicte quelles lignées vont dans le groupe-couronne Tetrapoda. Il n'y a pas non plus pour le moment de consensus sur la phylogénie des tétrapodes souches, ni sur la façon dont les tétrapodes eux-mêmes devraient être définis (c'est-à-dire comme un groupe-couronne, ou comme un groupe basé sur l'apomorphie, en utilisant le membre avec des doigts), contenu du groupe incertain.

Notes et références

Notes

Références

Taxon d'animaux obsolète
Sarcoptérygien préhistorique

Proto-tétrapodes


Die Segunda División 2008/09 (offiziell Liga Adelante) war die 78. Spielzeit der zweithöchsten spanischen Fußballliga. Sie begann am 30. August 2008 und endete am 21. Juni 2009 mit dem 42. Spieltag. Meister wurde der Deportivo Xerez.

Vor der Saison
Die 22 Mannschaften trafen an 42 Spieltagen jeweils zweimal aufeinander. Die drei besten Mannschaften stiegen in die Primera División auf. Die letzten vier Vereine stiegen ab.

Als Absteiger aus der Primera División nahmen Real Saragossa, Real Murcia und UD Levante teil. Aus der Segunda División B kamen der FC Alicante, FC Girona, SD Huesca und Rayo Vallecano.

Teams

Abschlusstabelle

Kreuztabelle

Die Kreuztabelle stellt die Ergebnisse aller Spiele dieser Saison dar. Die Heimmannschaft ist in der linken Spalte aufgelistet und die Gastmannschaft in der obersten Reihe.

Nach der Saison
 Aufsteiger in die Primera División
 1. – Deportivo Xerez
 2. – Real Saragossa
 3. – CD Teneriffa

 Absteiger in die Segunda División B
 19. – Deportivo Alavés
 20. – FC Alicante
 21. – SD Eibar
 22. – Sevilla Atlético

 Absteiger aus der Primera División
 Betis Sevilla
 CD Numancia
 Recreativo Huelva

 Aufsteiger in die Segunda División
 FC Cádiz
 FC Cartagena
 Real Unión Irún
 FC Villarreal B

Torschützenliste

Weblinks
 Resultados Históricos Del Fútbol Español arquero-arba.futbolme.net
 Segunda División lafutbolteca.com

Einzelnachweise

2008/09
Fußballsaison 2008/09

Segunda División 2008/09


Die Republika Srpska besteht offiziell aus 63 Gemeinden. Diese sind zu sieben Regionen zusammengefasst, die eventuell nur statistischen Zwecken dienen.

!Regionen

ca:Regions de la República Sèrbia

Liste der Regionen der Republika Srpska


Christof Knoche (* 1967 in Bremen) ist ein deutscher Improvisations- und Jazz-Musiker (Altsaxophon, Sopransaxophon, Bassklarinette, Harmonika, Electronics) und Komponist.

Leben und Wirken
Knoche studierte nach Abitur und Zivildienst Jazz-Saxophon an der Hochschule für Musik und Theater Hannover (Abschluss 1994) und ab 1997 der Manhattan School of Music. Als Mitglied des Manhattan Jazz Orchestra tourte er durch Skandinavien; 1996 und 1998 trat er in der Band Global Groove World (GGW) auf europäischen Weltmusik-Festivals auf. Er arbeitete mit Weltmusik-Künstlern wie Huun Huur Tur, Nahawa Doumbia und Abdu Daghir, in der Downtown-Szene New Yorks u. a. mit Lee Konitz, Steve Lacy, Kirk Knuffke/Butch Morris, ferner in den elektroakustischen Improvisations-Ensembles HKM+ und Diatribes.

Auf OmniTone Records veröffentlichte er sein 1999 entstandenes Debütalbum Line Zero mit eigenen Kompositionen, bei dem Russ Johnson (Trompete), Bob Bowen (Bass) und Dan Weiss (Schlagzeug) mitwirkten. 2011 trat er im Puerto Rican Songbook-Ensemble von Miguel Zenón auf dem Newport Jazz Festival auf. Knoche lebt gegenwärtig in New York City.

Auszeichnungen
Knoche gewann 1993 und 1994 den Jazzpreis der Zeitschrift Jazz Podium in den Kategorien Komposition und Performance. 1998 wurde er bei der Down Beat Competition in der Kategorie Best Student Ensemble ausgezeichnet.

Diskographische Hinweise
HKM+/diatribes/Piero SK/Rehnig/Sienknecht (2010), CDR und Download
 Miles Okazaki: Mirror (2007)

Weblinks
Webpräsenz bei Omnitone
MySpace

Einzelnachweise

Jazz-Klarinettist
Jazz-Saxophonist
Komponist (Jazz)
Improvisationsmusiker
Komponist (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1967
Mann

Christof Knoche


Shamba (suaíli para 'plantação'; pl. Mashamba) é um sistema agroflorestal praticado na África Oriental, particularmente no Quênia. Nestas terras combinam-se várias culturas: banana, feijão, inhame e milho, a que se juntam recursos madeireiros, apicultura, ervas medicinais, cogumelos, frutos da floresta, forragem para o gado, etc. Graças a essa policultura, os agricultores obtêm uma maior participação na renda, alimentação e emprego. Além disso, é mais sustentável e gera uma pegada ecológica menor do que as monoculturas.

O sistema foi criado no Quênia em meados do século 19 para ampliar o cultivo da terra e atender a demanda por lenha. Um estudo de 2009 estimou que no Quênia, onde o estado possui essas plantações, existem cerca de 160.000 hectares de shambas. No entanto, a gestão das shambas foi manchada pela corrupção, que as associações de agricultores quenianos denunciaram em muitas ocasiões. Grandes áreas arborizadas foram autorizadas a serem convertidas em terras agrícolas. Além disso, a introdução de espécies não nativas, como eucalipto ou cipreste, tem sido um problema. Wangari Maathai pediu "não sacrificar as florestas nativas às custas de plantações exóticas".

Veja também

 Kuojtakiloyan, sistema agroflorestal no México
 Dehesa, sistema agroflorestal na Península Ibérica
 Taungya, sistema agroflorestal em Myanmar

Referências

Agricultura tropical

Shamba


Abdellah Zakour (en chleuh : ⵄⴱⴷⵍⵍⴰⵀ ⵣⴰⴳⵓⵔ, Ɛebdellah Zagur), également connu sous le nom de « Amghar Gou Abella » (Ait Abdallah, 1885 - 1972) était un chef militaire berbère chleuh originaire de Souss qui s'opposa à la conquête française du Maroc au début du .

Zagour est connu pour être le chef de file de la bataille d'Ait Abdallah en 1934, qui fut l'une des dernières batailles (sinon la dernière) opposant les résistants marocains à l'armée française, et marquant la fin de la soi-disant "pacification du Maroc". Après leur reddition après la bataille, On se souvient de Zagour par sa célèbre citation chez les locuteurs Chleuhs "Itmma lquṛṭaṣ, itmma wawal" littéralement: "plus de balles, plus de mots" (ce qui signifie qu'il n'y a plus rien à dire).

Bataille d'Aït Abdellah
La bataille d'Ait Abdellah a eu lieu en 1934, dans la commune du même nom, dans la région de Taroudant, dans les montagnes de l'Anti-Atlas au Maroc. Il oppose des résistants dirigés par Abdellah Zakour aux forces françaises. La bataille a duré 3 jours où l'armée française a utilisé 18 avions de guerre et des bombes pour saper les habitants qui se sont rendus après que leurs munitions étaient toutes terminées.

Articles connexes

 Mouha Ou Hammou Zayani
 Assou Oubasslam
 Abdelkrim El Khattabi

Notes et références

Militaire marocain
Chef de guerre musulman du XXe siècle
Histoire du Maroc
Personnalité berbère du XIXe siècle
Personnalité berbère du XXe siècle
Personnalité chleuhe
Naissance à Taroudant
Berbères au Maroc
Anticolonial marocain

Abdellah Zakour


En química, el método AXE o método ABE es comúnmente usado para encontrar la geometría de las moléculas siguiendo la teoría VSEPR. Este método permite determinar la estructura molecular indicando el número de átomos centrales, átomos sustituyentes periféricos y pares de electrones no compartidos.

Aplicación
La A representa el átomo central y siempre tiene un subíndice implícito igual a uno.
La X o la B representa el número de enlaces sigma entre el átomo central y los átomos exteriores. Los enlaces covalentes múltiples solo cuentan como una X.
La E representa el número de pares de electrones solitarios que rodean el átomo central. La suma de X y E, conocida como número estérico, también se asocia con el número total de orbitales híbridos utilizado por la teoría del enlace de valencia.

Con base en el número estérico y la distribución de los valores de X y E, la teoría RPECV hace unas predicciones de geometría molecular, según se muestra en las siguientes tablas. Téngase en cuenta que las geometrías se nombran de acuerdo a las posiciones de los átomos y no de la disposición de los electrones. Por ejemplo, la descripción de AX2E1 como angular indica que la molécula AX2 es una molécula angular sin hacer referencia al par (o pares) solitario de electrones, aunque ese par sí influye en la geometría observada.

Tipos de moléculas con átomo central (notación AXE)

Tipos de moléculas y ejemplos (notación AXE)

† Disposición de los electrones en pares solitarios no compartidos, que se muestran en color amarillo pálido

‡ Geometría observada (sin pares solitarios)

Cuando los átomos sustituyentes (X) no son todos iguales, la geometría es todavía aproximadamente válida, pero los ángulos de enlace pueden ser ligeramente diferentes a los de aquellos casos en los que todos los átomos exteriores son los mismos. Por ejemplo, los carbonos unidos por doble enlace en los alquenos como el C2H4 son del tipo AX3E0, pero los ángulos de enlace no son exactamente 120°. Del mismo modo, el SOCl2 es del tipo AX3E1, y debido a que los sustituyentes X no son idénticos, los ángulos X-A-X no son todos iguales.

Como una herramienta para predecir la geometría adoptada con un número determinado de pares de electrones, una demostración física de uso frecuente del principio de repulsión electrostática mínima utiliza globos inflados. Mediante frotamiento, los globos adquieren una carga electrostática superficial leve que se traduce en la adopción de geometrías más o menos similares cuando están unidos por sus boquillas que el correspondiente número de pares de electrones. Por ejemplo, cinco globos atados adoptan la geometría de bipirámide trigonal tal como lo hacen los enlaces de una molécula de PCl5 (AX5) o los dos pares enlazantes y tres pares no enlazantes de una molécula de XeF2 (AX2E3). La geometría molecular de la primera es también bipiramidal trigonal, mientras que la de este último es lineal.

Véase también

 Teoría RPECV
 Geometría molecular

Enlaces externos
 Cap. 6: Estructura molecular y Estereoquímica: especies covalentes sencillas. En: Química inorgánica: texto superior para uso de los estudiantes de las facultades de ciencias y escuelas de ingeniería. Therald Moeller. Editorial Reverté, 1994. ISBN 8429173900. Pág. 295
 Molecular geometry. Barron's how to prepare for the AP chemistry advanced placement examination. Neil D. Jespersen. Barron's Educational Series, 2003. ISBN 0764120220. Pág. 111
 Molecular origami: precision scale models from paper. Robert M. Hanson. University Science Books, 1995. ISBN 093570230X.

Referencias

 General chemistry: principles and structure. James E. Brady, Gerard E. Humiston. Wiley, 1975. ISBN 0471095303.

Geometría molecular
Estereoquímica

Método AXE


Henry King may refer to:

People

 Henry King (poet) (1592–1669), English poet, Bishop of Chichester
 Sir Henry King, 3rd Baronet (1681–1740), Anglo-Irish politician
 Henry King (fl. 1699), English pirate captain
 Henry King (died 1821) (1733–1821), Anglo-Irish politician
 Henry King (British Army officer) (1776–1839), Member of Parliament for County Sligo
 Henry King (congressman) (1790–1861), U.S. Representative from Pennsylvania
 Henry W. King (1815–1857), Free Soil politician in the U.S. state of Ohio
 H. R. King (Henry R. King, 1820s-1903), British trade union leader
 Henry King (police officer) (1832–?), Chief of Police in Los Angeles, California, 1878–1880, 1881–1883
 Henry Edward King (1832–1910), politician in colonial Queensland, Speaker of the Legislative Assembly
 Seymour King (Henry Seymour King, 1852–1933), English banker, mountaineer and Conservative Member of Parliament
 Henry Churchill King (1858–1934), theologian and educator; served on King-Crane Commission

 Henry King (photographer) (c. 1855–1923), English-born Australian photographer
 Harry King (footballer) (1886–1968), English football (soccer) player
 Henry King (director) (1886–1982), American film director
 Henry King (musician) (1906–1974), American orchestra leader and pianist
 Henry C. King (1915–2005), astronomer and writer
 Henry T. King (1919–2009), prosecutor at the Nuremberg Trials

Other
 "Henry King, Who chewed bits of string and was early cut off in dreadful agonies", poem by Hilaire Belloc
 Brainwave (comics), a name shared by two DC Comics characters, father and son, supervillain Henry King Sr. and superhero Henry King Jr.

See also
 King Henry (disambiguation)

Henry King