نجم بيت لحم أو نجم الميلاد هو نجم ذُكرَ في قصة ولادة يسوع في إنجيل متى، حيثُ يروي الإنجيل أنه كشف مكان ولادة المسيح للمجوس الثلاثة وقادهم لاحقا إلى بيت لحم. كان المجوس الثلاثة من المشرق وبسبب ظهور النجم سافروا إلى القدس وهناك قابلوا الملك هيرودس الأول وسألوه: .

استدعى هيرودس مستشاريه الذين قالوا أن ملك اليهود سيولد في قرية مجاورة هي بيت لحم. وفي الطريق إلى بيت لحم ظهر النجم مرة أخرى للمجوس الذين اتبعوه حتى توقف فوق مكان ولادة الطفل يسوع، وهناك وجدوه مع أمه فسجدوا له وأعطوا هدايا من الذهب واللبان والمر. أُوحيَ للمجوس ألا يعودوا إلى هيرودس فانصرفوا إلى بلادهم. وحسب رواية متى، أراد هيرودس قتل يسوع لذا ظهرَ ملاكٌ ليوسف النجار وطلبَ منهُ الهرب مع عائلته إلى مصر. وبعدما اكتشف هيرودس أن المجوس سخروا به  فيما عُرفَ بمذبحة الأبرياء.

يعتبر المسيحيون النجم معجزةً من الله كعلامة على ولادة المسيح. يفسّر بعض اللاهوتيين نجم بيت لحم كعلامة على تحقيق «نبوءة النجم» الموجودة في العهد القديم. بذل علماء الفلك محاولات عديدة لربط نجم بيت لحم بأحداث فلكية غير عاديّة، مثل اقتران كوكب المشتري وزحل، أو أن النجم مذنب أو مستعر أعظم. في المقابل يشكك بعض الباحثين بتاريخية القصة ويعتبرونها غير واقعية ومن تأليف كاتب إنجيل متى.

موضوع نجم بيت لحم هو من المواضيع المفضلّة في المعارض خلال موسم عيد الميلاد، يُحتفل تقليديًا في المسيحية الغربية بذكرى زيارة المجوس خلال عيد الغطاس في 6 يناير، على الرغم من أن رواية الكتاب المقدس تشير إلى أن زيارة المجوس الثلاثة وقعت بعد عدة أشهر على الأقل من ولادة يسوع.

رواية متى

وفقًا لإنجيل متى، وصلَ المجوس الثلاثة (أو الملوك المجوس أو الحكماء القادمون من الشرق أو المنجّمون) إلى بلاط الملك هيرودس الأول وأخبروه أن نجمًا في السماء أشارَ إلى ولادة ملك اليهود:

بعد ذلك اضطربَ هيرودس، ليس بسبب ظهور النجم وإنما بسبب قول المجوس أن ملك اليهود قد وُلدَ، وقد أدركَ أنهم يقصدون المسيح، ملك اليهود المخلص الذي ذُكرت قصة مجيئه في الكتاب المقدس، ولذلك سألَ رؤساء الكهنة وكتبة الشعب (وهُم علماء دين خُبراء في ناموس العهد القديم) «أين سيولد المسيح». فأجابوا «في بيت لحم»، مسقط رأس الملك داود، واقتبسوا من سفر ميخا. ويتحدث إنجيل متى عن طلب أعطاه الملك هيرودس للمجوس وعن قدومهم بعد ذلك إلى يسوع:

يروي متى أن المجوس عرفوا من النجم أن ملك اليهود قد ولد قبل وصولهم إلى أورشليم، وبعد ذلك جاؤوا إلى يسوع وقدّموا له ذهبًا ولبانًا ومُرًّا، وكما تصف الآية 11 «فَوَجَدُوا الصَّبِيَّ مَعَ أُمِّهِ مَرْيَمَ. فَجَثَوْا وَسَجَدُوا لَهُ». أُوحيَ في حُلم إلى المجوس ألا يعودوا إلى هيرودس في أورشليم، فانصرفوا إلى بلادهم من طريقٍ أخرى. بحسب العالم المسيحي أوريجانوس، ترمز هدية الذهب إلى الملك، واللبان إلى الله، والمرّ إلى الموت.

عندما أدرك هيرودس أنه المجوس خدعوه، أمر بإعدام جميع الأطفال الذكور في بيت لحم من عمر سنتين وأصغر، استنادًا إلى المعلومات التي حصل عليها سابقًا من المجوس بخصوص زمن ظهور النجم. وقد وقعَ هذا الحادث على غرار ضربة الأبكار التي قام بها فرعون ضد اليهود كما ذُكرَ في ، وأشار متى أنّهُ تحقيق لنبوءة النبي إرميا: «عِنْدَئِذٍ تَمَّ مَا قِيلَ بِلِسَانِ النَّبِيِّ إِرْمِيَا الْقَائِلِ: صُرَاخٌ سُمِعَ مِنَ الرَّامَةِ: بُكَاءٌ وَنَحِيبٌ شَدِيدٌ! رَاحِيلُ تَبْكِي عَلَى أَوْلادِهَا، وَلَا تُرِيدُ أَنْ تَتَعَزَّى، لأَنَّهُمْ قَدْ رَحَلُوا!»

وفقًا للإنجيل، حذّر الله يوسف النجار في المنام أن هيرودس يلاحق يسوع وقال له أن يأخذ عائلته إلى مصر من أجل حمايتهم. يربط الإنجيل هذا الحدث بما نقله النبي هوشع عن لسان الرّب «من مصر دعوت ابني». وكانت تلك إشارةً إلى رحيل العبرانيين من مصر تحت حكم موسى، لذا فإن الاقتباس يشير إلى أن متى رأى حياة يسوع على أنها تلخيص لقصة الشعب اليهودي، حيثُ مثّلت يهودا مصر ومثّل هيرودس فرعون.

بعد وفاة هيرودس، عاد يوسف وعائلته من مصر واستقروا في الناصرة في منطقة الجليل.
 حيث يروي الإنجيل . وقد واجهَ هذا النص صعوبة في التفسير لدى الباحثين لأنه لم يذكر في أي من كُتب العهد القديم. ويقول بعض العلماء أنه يُنسب إلى سفر القضاة 13:5 المتعلق بولادة شمشون و«نذير الله». بينما يرجّح آخرون أنه يعود لسفر إشعياء 11:1  ويقولون أن أصل كلمة «الناصرة» هي كلمة "netzer" (ناصر) التي تعني «غصن» أو «برعم».

التفسيرات العلمية

الخيال الديني
يعتبر العديد من العلماء الذين يرون قصص الميلاد في الإنجيل، أن حادثة النجم هي رواية تبريرية لاحقة أُنشئت لإثبات مكانة يسوع المسيحانية، ويعتبرون نجم بيت لحم بأنه «خيال ديني». أثار جانب من رواية متى تساؤلًا عن تاريخية الحدث، حيث أن إنجيل متى هو الوحيد من بين الأناجيل الأربعة الذي يذكر نجم بيت لحم والمجوس. يقترح العلماء أن المسيح ولد في الناصرة وأن روايات ميلاده في بيت لحم تعكس إرادة مؤلف إنجيل متّى في تقديم ولادته على أنها تحقيق للنبوءة.

تتعارض رواية إنجيل متى مع ما ورد في إنجيل لوقا، حيث تعيش عائلة يسوع بالفعل في الناصرة، تسافر إلى بيت لحم لإجراء الإحصاء، وتعود إلى موطنها على الفور تقريبًا.

يمكن مقارنة وصف متى للمعجزات والعلامات التي حدثت مع ولادة المسيح، بالقصص المتعلقة بميلاد الإمبراطور أغسطس في 63 قبل الميلاد. كان ربط الولادة بالظهور الأول لنجمٍ ما متسقًا مع الاعتقاد السائد بأن حياة كل شخص مرتبطة بنجمة معينة. في عام 66م، ارتبطت الأحداث الفلكية في ذهن العامة بزيارة وفد من المجوس إلى روما عندما ظهر مذنب هالي، في نفس الوقت تقريبًا الذي اكتمل فيه جمع إنجيل متى. كان ذلك الوفد بقيادة ملك أرمينيا تيريدات، الذي جاء لطلب تأكيد منصبه من الإمبراطور نيرون. كتب المؤرخ القديم ديو كاسيوس أن «الملك لم يعد بالطريق الذي سلكه عند مجيئه»، وتشبه هذه الجملة سطرًا من إنجيل متى، لكن المؤرخ كتب ذلك بعد مرور بعض الوقت على اكتمال إنجيل متى.

تحقيق النبوءة
اعتقد القدماء أن الظواهر الفلكية ترتبط بالأحداث الأرضية - «كما في الأعلى كذلك في الأسفل». ارتبطت المعجزات بشكل روتيني مع ولادة أحد الأشخاص المهمين، مثل البطاركة العبريين والأبطال اليونانيين والرومان.

يرتبط نجم بيت لحم تقليديًا بنوءة ذُكرت في سفر العدد بالكتاب المقدس:

يُنظر على نطاق واسع إلى تلك الآية على أنها إشارة إلى مجيء المسيح، على الرغم من أنه ربما كان المقصود الإشارة إلى وقت مضى منذ زمن بعيد، حيث أن مملكة موآب لم تعد موجودة موجودة في الوقت الذي كُتبت فيه الأناجيل. وقد استشهد بها، على سبيل المثال، يوسيفوس فلافيوس، الذي اعتقد أنها تشير إلى الإمبراطور فيسباسيان. ربط أوريجانوس، أحد أكثر علماء اللاهوت المسيحيين تأثيرًا، هذه النبوءة بنجمة بيت لحم قائلًا:

قال أوريجانوس أن المجوس ربما قرروا السفر إلى القدس عندما «خمّنوا أن الرجل الذي تُنُبِّئَ بظهوره مع ظهور النجم، قد جاء بالفعل إلى العالم».

دُعيَ المجوس أحيانًا بـ «الملوك» بسبب الاعتقاد بأنهم حقّقوا النبوءات المذكورة في سفر إشعيا والمزامير والتي تتعلق بسفر ملوك أمميين (غير يهود) إلى أورشليم. وقد ذكر إشعيا هدايا من الذهب واللبان. من المحتمل أن يكون متى قد اعتمد على الترجمة السبعينية للعهد القديم، والتي تذكر هدايا من الذهب واللبان، على غرار ما رواه إنحيل متى عن «الذهب واللبان والمرّ».

وفي حين قام أوريجانوس بتفسير الحدث تفسيرًا طبيعيًا، اعتبره القديس يوحنا ذهبي الفم معجزةً بحتة، حيث يقول:

المجسم الفلكي
على الرغم من أن كلمة «مجوس» (باليونانية العامية المختلطة: μαγοι) تُترجم عادةً إلى «الرجال الحكماء»، إلا أنها تعني في هذا السياق على الأرجح «الفلكيون» أو «المنجمون». كان ارتباط المنجّمين بقصة ولادة يسوع مشكلةً للكنيسة الأولى، لأنها أدانت علم التنجيم باعتباره شيطانيًا. كان التفسير الذي أُخذَ به على نطاق واسع هو تفسير ترتليان، الذي رأى أن التنجيم مسموح به «فقط حتى وقت كتابة الأناجيل».

الاقتران الكوكبي
في عام 1614، توصّل الفلكي الألماني يوهانس كيبلر إلى أن سلسلة من ثلاثة اقترانات كوكبية قد حدثت بين المشتري وزحل عام 7 قبلَ الميلاد، تلا ذلك اقتران كوكبي آخر في 6 قبل الميلاد، مما أدّى إلى تشكّل مستعر إعجازي، كان هو نجم بيت لحم. غفلت عدة مؤلفات تاريخية عن إشارة كبلر إلى أن النجم كان مستعرًا، وأسندت إليه - بشكل خاطئ - القول أن الاقتران الكوكبي لوحده هو من ظهر على شكل نجم. أظهرت الحسابات الحديثة أنه كانت هناك فجوة بين الكواكب يساوي طولها ضعفي طول قطر القمر تقريبًا، لذلك لم تكن هذه الاقترانات الكوكبية مثيرة للإعجاب بصريًا. عُثرَ على تقويم بابلي قديم يغطّي أحداث تلك الفترة، لكنه لم يذكر أن الاقترانات الكوكبية كانت ذات أهمية خاصة. في القرن العشرين، أشارَ عالم الفلك البروفسور كارليس كوفمانيس، إلى أن هذا كان حدثًا فلكيًا حيث كان كوكبا المشتري وزحل في حالة اقتران ثلاثي في كوكبة الحوت. وقد اقترحَ عالم الآثار والآشوريات سيمو بربولا ذلك التفسير أيضًا.

وفقًا لنظرية أخرى، كان هناك كسوفان للقمر على كوكب المشتري في برج الحمل عام 6 قبل الميلاد. «كان المشتري هو «النجم» الذي يرمز للملوك - وكانت هناك قوة ضخمة عندما كان كوكب المشتري في اقتران وثيق مع القمر. وتزامن الكسوف الثاني في 17 أبريل على وجه التحديد عندما كان المشتري «في الشرق»، وهي عبارة مذكورة مرتين في رواية الكتاب المقدس بخصوص نجم بيت لحم».

في عامي 2-3 قبل الميلاد، كانت هناك سلسلة من سبع اقترانات كوكبية، ثلاثة منها بين المشتري ونجم المليك، واقتران لافت للنظر بين المشتري والزهرة بالقرب من نجم المليك في 17 يونيو، 2 قبل الميلاد. وصف الكاتب روجر سينوت الحدث قائلًا: «كان اندماج كوكبين حدثًا نادرًا ومثيرًا للإعجاب». حدث اقتران آخر بين الزهرة والمشتري في وقت سابق في شهر أغسطس من عام 3 قبل الميلاد. لكن هذه الأحداث وقعت بعد التاريخ المقبول عمومًا لوفاة هيرودس الأول وهو 4 قبل الميلاد. نظرًا لأن الاقتران قد شوهد في الغرب عند غروب الشمس، فلا يمكن أن يقود المجوس جنوبًا من أورشليم إلى بيت لحم.

المذنب
يُشير كتّاب آخرون إلى أن النجم كان مذنّبًا. كان مذنب هالي مرئيًا في عام 12 قبل الميلاد، وشوهد جسم آخر، ربما يكون مذنبًا أو مستعرًا، من قبل مراقبي النجوم الصينيين والكوريين في حوالي 5 قبل الميلاد. وقد لوحظَ هذا المجسم لأكثر من سبعين يومًا، بدون تسجيل أي حركة. وقد وصف الكتاب القدماء المذنبات بأنها «معلقة فوق» مدن معينة، تمامًا كما قيل إن نجم بيت لحم . ومع ذلك، يُعتقد عمومًا أن هذا التفسير غير محتمل لأنه في العصور القديمة كان يُنظر إلى المذنبات عمومًا على أنها نذير شؤم. روّجَ كولين نيكول مؤخرًا للتفسير ذاته. تفترض نظريته وجود مذنب يُحتمل أنه ظهرَ في عام 6 قبل الميلاد.

مستعر أعظم
وضعَ فرانك تيبلر فرضية حديثة عام 2005 هي أن نجم بيت لحم كان مستعرًا أعظمًا أو فوق أعظمًا في مجرة المرأة المسلسلة. على الرغم من صعوبة اكتشاف بقايا مستعر أعظم ما في أي مجرة، أو الحصول على تاريخ دقيق لوقت حدوثه، فقد اكتُشفت بقايا مستعر أعظم في تلك المجرة.

أشارت فرضية أخرى إلى أن المستعر الأعظم كان في 23 فبراير عام 4 قبل الميلاد، المعروف الآن باسم ثنائي هالس-تايلور. ويقال أنه ظهر في كوكبة العقاب. سُجّلَ ظهور هذا المستعر في الصين وكوريا وفلسطين.

النجم اللامع في كوكبة العقاب 4 قبل الميلاد
سُجّل في كتاب هان التاريخي في الصين ظهور جسم لامع، إما مذنب أو مستعر، في كوكبة العقاب في تاريخ يُعادل 24 أبريل عام 4 قبل الميلاد. كما سُجّل أيضًا ظهوره في كتاب تاريخ الممالك الثلاث في شبه الجزيرة الكورية، في تاريخ يُعادل إما 23 فبراير أو 24 أبريل من نفس العام. يشير أحد الباحثين أن الكتب التاريخية في تلك الفترة في الصين وكوريا لم تستطع التمييز بين المذنب والمستعر، وقد تُرجمت المصطلحات التي دلّت على نجم مشعّ إلى «مذنب بلا ذيل» أو «مستعر» في الغالب.

الشروق النجمي

قال المجوس لهيرودس أنهم رؤوا النجم «في الشرق»، مما قد يشير إلى ظهور اعتيادي لكوكبة أو مجمة. تفسّر إحدى النظريات عبارة «في الشرق» الواردة في إنجيل متى 2: 2 على أنها متعلقة بـ ". اقتُرحت هذه الترجمة من قبل ألفريد إديرسهايم، وهينريك فويجت وآخرين. لكن رفضها عالم اللغويات فرانز بول (1867–1924). يُصرّ مترجمون معاصرون للنصوص الفلكية أن إنجيل متى لم يستخدم اصطلاحًا تقنيًا للدلالة على شروق نجمي. لكن يقول أحد المترجمين أن متى ربما استخدم مصطلحات عادية وبسيطة للإشارة إلى ذلك الشروق.

الاحتجاب المضاعف يوم السبت 17 أبريل، 6 قبل الميلاد
يجادل عالم الفلك مايكل آر مولنار بأن عبارة «النجم في الشرق» تشير إلى حدث له أهمية فلكية في سياق علم التنجيم اليوناني القديم. ويقترح وجود صلة بين نجم بيت لحم واحتجاب مضاعف للقمر على المشتري في 20 مارس و17 أبريل من عام 6 قبل الميلاد في برج الحمل، لا سيما الاحتجاب الثاني في 17 أبريل. إنّ احتجاب الكواكب بالقمر شائعٌ جدًا، لكن فيرميكوس ماتيرنوس، المُنجّم الخاص بالإمبراطور الروماني قسطنطين، كتب أن احتجاب المشتري في برج الحمل كان علامةً على ولادة ملك إلهي. يجادل مولنار بأن برج الحمل بدلاً من برج الحوت كان رمز البروج ليهودا، وهي حقيقة من شأنها أن تؤثر على التفسيرات السابقة للمواد الفلكية. نُوقشت نظرية مولنار من قبل العلماء واللاهوتيين والمؤرخين خلال ندوة حول نجم بيت لحم في جامعة خرونينغن الهولندية في أكتوبر 2014. يدعم أوين جينجيرش، عالم الفلك في جامعة هارفارد، تفسير مولنار، ولكنه طرح بعض الأسئلة التقنيّة. قال جينجيرش: «يروي الإنجيل قصةً فوجئ بها الملك هيرودس... لذلك لم يكن الأمر أن هناك نجمًا جديدًا لامعًا ظهرَ هناك فجأة ويمكن لأي شخص أن يراه [ولكن] شيئًا أكثر دقة». يقول عالم الفلك ديفيد أ. وينتراوب: «إذا قام المجوس في متى برحلة للبحث عن ملك حديث الولادة، فإن النجم الساطع لم يرشدهم، بل أخبرهم فقط بموعد الانطلاق».

يشير أحد التفسيرات إلى أن هذا الحدث الفلكي كان قريبًا جدًا من الشمس ولم يكن مرئيًا بالعين المجردة.

العلامات الفلكية الملكية المتعلقة بدورة النجم الأبيض والمشتري
تربط نظرية أخرى النجم بسلسلة من الأحداث السماوية الرمزية للغاية، ولكن غير المدهشة عمومًا، والتي تشمل كوكب المشتري.

ويشير علماء الفلك البابليّون عادةً إلى كوكب يسمّى MUL.BABBAR، والذي يعني «النجم الأبيض». يمكن أن تكون سلسلة من الأحداث الفلكية الرمزية السماوية التي تتعلق بالدورة السنوية للكوكب، مرتبطةً باليهودية والمسيح. قام د. هوتشيسون بتحليل شامل للأحداث الفلكية الملكية الرمزية التي كانت مرئيةً في بابل.

وفقًا للنظرية، لم يكن النجم ضوءًا موجهًا. لم يتّبع المجوس أي شيء بصري، في أي مكان وفي أي لحظة. أُعطيَ النجم للإعلام وليس للإرشاد. لم يكن المجوس حاضرين مع الرعاة وقت ولادة يسوع، وقد وصلوا إلى يهودا بعد حوالي عام ونصف من ظهور العلامات السماوية الأولى.

بعد سلسلة أولية من العلامات السماوية للنجم، سافر المجوس من الشرق ووصلوا نهارًا إلى بيت لحم في يهودا. بعد ذلك، أعاد المجوس تفسير ظهور النجم بشكل مفاجئ. «سبقَ» النجم المجوسَ من الشرق، بشكل مشابه للطريقة التي سبق فيها يسوع تلاميذه إلى الجليل بعد قيامته. لم يكن ذلك مرئيًا بشكل مستمر، بل كان بتسلسل زمني معيّن (متى 26:32، 28:7). لم يُشر النجم إلى منزل معين، لكن بعد بحث دقيق، اكتشف المجوس الطفل الذي كان يبلغ من العمر حوالي عام. تُشير النظرية إلى أن المجوس قد تأثروا باليهودية بعدة طرق وارتبط بحثهم بعلامات سماوية مسيحانية أعطاها النجم. وُصف هذا التفسير على أنه «دراسة جادة لما كان يمكن أن يكون منظور يهودي مسيحاني فيما يتعلق بالسماء منذ ألفي عام».

نجم المليك، المشتري، الزهرة
قام المحامي فريدريك لارسون بدراسة الرواية النصية في الإصحاح الثاني من إنجيل متى، وأوجد تسعَ صفاتٍ لنجم بيت لحم:
 أشار إلى ولادة يسوع ()
 أشار إلى الملكيّة ()
 متعلّق بالشعب اليهودي ()
 ارتفعَ في الشرق ()
 لم يكن الملك هيرودس على علمٍ به ()
 ظهرَ في الوقت المحدد ()
 بقيَ في السماء طوال رحلة المجوس ()
 كان يتقدّم المجوس عندما ذهبوا من أورشليم إلى بيت لحم ()
 توقف فوق بيت لحم ()

اعتقد لارسون مُستخدمًا برنامجًا تطبيقيًا للنظام الشمسي، واعتمادًا على مقال كتبه عالم الفلك كريغ شستر، استنادًا إلى عمل إرنست مارتن، أن كل تلك الخصائص التسعة للنجم موجودة في أحداث فلكية حدثت عامي 2-3 قبل الميلاد. إذ كانت هناك أضواء ساطعة، نتيجة اقتران ثلاثي حدث بين المشتري، الذي يُلقّب بكوكب الملوك، ونجم المليك المُلقّب بالنجم الملكي، في سبتمبر 3 قبل الميلاد. واعتقد لارسون أن حبل مريم العذراء بيسوع حدث في تلك الفترة.

بحلول شهر يونيو عام 2 قبل الميلاد، المدة المُفترضة بعد تسعة أشهر من بدء الحبل البشري،  استمر كوكب المشتري في التحرك في مداره الخاص حول الشمس واقترنَ مع كوكب الزهرة في يونيو عام 2 قبل الميلاد. في اللغة العبرية، يُطلق على المشتري لقب «صديق» وتعني «البار» وهو لقب يُطلق أيضًا على المسيح، ونظرًا لأن كوكب الزهرة يمثّل الحب والخصوبة، فقد اقترحَ شيستر أن المنجّمين رأوا اقتران المشتري والزهرة على أنه علامة على ولادة ملك جديد لإسرائيل، وأخذهم هيرودس على محمل الجد. اكتشف عالم الفلك ديف رينيك بشكل مستقل اقتران الكوكبين في يونيو عام 2 قبل الميلاد، وأشار إلى أنه كان سيبدو على أنه «منارة ضوئية ساطعة».

واصل كوكب المشتري حركته ثم توقّف فوق بيت لحم ليبدأ حركته في اتجاه معاكس لحركته الطبيعية، وذلك في 25 ديسمبر عام 2 قبل الميلاد.
نظرًا لأن مدارات الكواكب فيها «نقطة ثبات»، يتحرك الكوكب شرقًا حول نجم معين ولكن «بعد مروره بالنقطة المقابلة للشمس في السماء، يبدو أنه يتباطأ، فيتوقف بالكامل، ويتحرك للخلف (غربًا) لبضعة أسابيع. ثم يتباطأ مرة أخرى ويتوقف، بعدها يستأنف مساره باتجاه الشرق». إن تاريخ 25 ديسمبر الذي بدا فيه أن كوكب المشتري قد توقف ليبدأ حركته التراجعية، حدث في موسم حانوكا، وقد اختير لاحقًا ليكون تاريخ الاحتفال بعيد الميلاد.

ربط النجم تاريخيًا بميلاد يسوع

إذا كانت قصة نجمة بيت لحم وصفت حدثًا حقيقيًا، فقد تحدد السنة التي وُلد فيها يسوع. يصف إنجيل متى ولادة يسوع على أنها حدثت عندما كان هيرودس ملكًا. وفقًا ليوسيفوس فلافيوس، مات هيرودس بعد كسوف للقمر وقبل عيد الفصح. حدّدَ يوسيفوس الكسوف على أنه كسوف 13 مارس، عام 4 قبل الميلاد. اقترح علماء آخرون التواريخ في عام 5 قبل الميلاد، لأنها تُفسح سبعة أشهر للأحداث التي وثقها يوسيفوس بين كسوف القمر وعيد الفصح بدلًا من 29 يومًا التي سمح بها كسوف القمر في عام 4 قبل الميلاد. يقترح آخرون أنه كان كسوفًا في عام 1 قبل الميلاد. تشير الرواية إلى أن يسوع وُلد في وقت ما بين أول ظهور للنجم وقدوم المجوس إلى بلاط هيرودس. يقال إن الملك أمر بإعدام الصبية الذين تبلغ أعمارهم عامين وما دون ذلك، مما يعني أن نجم بيت لحم ظهرَ خلال العامين السابقين لذلك. يؤرخ بعض العلماء ولادة يسوع في 6-4 قبل الميلاد، بينما يشير آخرون إلى أن ولادة يسوع كانت في 3/2 قبل الميلاد.

يقول إنجيل لوقا أن الإحصاء السكاني لأغسطس قيصر حدث عندما كان كيرينيوس حاكمًا لسوريا. يقترح تيبلر أن هذا حدث في عام 6 بعد الميلاد، بعد تسع سنوات من وفاة هيرودس، وأن عائلة يسوع غادرت بيت لحم بعد الولادة بوقت قصير. يشرح بعض العلماء التباين الظاهر على أنه خطأ من جانب كاتب إنجيل لوقا، مستنتجين أنه كان مهتمًا بخلق سرد رمزي أكثر من رواية تاريخية، وكان إما غير مُدرك أو غير مُبالٍ بصعوبة التسلسل الزمني.

ومع ذلك، هناك بعض الجدل بين مترجمي الكتاب المقدس حول القراءة الصحيحة للآية الثانية في الإصحاح الثاني من إنجيل لوقا. بدلاً من ترجمة التسجيل على أنه يحدث «عندما كان» كيرينيوس حاكمًا لسوريا، فإن بعض النسخ تترجمه كـ «قبل» أو تستخدم «قبل» كبديل، اقترح هارولد هوهنر، إف. إف. بروس، بن ويذرنجتون، وآخرون أن تكون الترجمة صحيحة. وقد أقر إميل شورير رغم عدم اتفاقه، أن مثل هذه الترجمة يمكن تبريرها نحويًا. وفقًا ليوسيفوس، فإن الإحصاء الضريبي الذي أجراه السناتور الروماني كيرينيوس أثار حفيظة اليهود بشكل خاص، وكان أحد أسباب قيام حركة زيلوت للمقاومة المسلحة لروما. من هذا المنظور، ربما كان لوقا يحاول التفريق بين الإحصاء السكاني في وقت ميلاد يسوع وبين التعداد الضريبي المذكور في سفر أعمال الرسل 37:5 الذي حدث تحت قيادة كيرينيوس في وقت لاحق. حدد أحد الكتّاب القدامى الإحصاء السكاني عند ولادة يسوع، ليس كتعداد ضريبي، بل كتعهد عام بالولاء للإمبراطور.

لاحظ جاك فينيغان أن حسابات بعض الكتّاب الأوائل للسنوات الملكية لأغسطس تعادل 3/2 ق.م، أو 2 ق.م أو بعد ذلك لميلاد يسوع، بمن فيهم إيرينيئوس (3/2 قبل الميلاد)، إكليمندس الإسكندري (3/2 قبل الميلاد)، ترتليان (3/2 قبل الميلاد)، يوليوس أفريكانوس (3/2 قبل الميلاد)، هيبوليتوس الرومي (3/2 قبل الميلاد)، هيبوليتوس طيبة (3/2 قبل الميلاد)، أوريجانوس.(3/2 قبل الميلاد)، يوسابيوس القيصري (3/2 قبل الميلاد)، إبيفانيوس السلاميسي (3/2 قبل الميلاد)، كاسيودوروس (3 قبل الميلاد)، بولس أوروسيوس (2 قبل الميلاد)، دنيسيوس الصغير (1 قبل الميلاد)، ومؤرخ من السنة 354 (1 بعد الميلاد). يضع فينيغان وفاة هيرودس في عام 1 قبل الميلاد، ويقول أنه إذا كان يسوع قد وُلد قبل عامين أو أقل من وفاة هيرودس العظيم، فإن ولادة يسوع ستكون في عام 3 أو 2 قبل الميلاد. يلاحظ فينيغان أيضًا أن مجموعة ألوجي قدّروا ولادة المسيح بما يعادل 4 قبل الميلاد أو 9 م.

التفسيرات الدينية

الأرثوذكسية الشرقية

في الكنيسة الأرثوذكسية، يُفسّر نجم بيت لحم على أنه حدث معجزة ذات أهمية رمزية وتربوية، بغض النظر عما إذا كان يتزامن مع ظاهرة طبيعية؛ فهو علامة مرسلة من الله لقيادة المجوس إلى الطفل يسوع. هذا موضح في طروبارية الميلاد:

في الأيقونات المسيحية الأرثوذكسية، غالبًا ما تُصوَّر نجمة بيت لحم ليس على أنها ذهبية، بل هالة داكنة، على شكل نصف دائرة في الجزء العلوي من الأيقونة، تشير إلى نور النعمة الإلهية غير المخلوق، مع شعاع يشير إلى الآية «جَاءَ وَوَقَفَ فَوْقُ، حَيْثُ كَانَ الصَّبِيُّ» (متى 2: 9). في بعض الأحيان يتم رسم الصورة الباهتة لملاك داخل الهالة.

أسس سمعان الأثوني دير سيمونوبترا على جبل آثوس بعد أن رأى نجمًا حدده مع نجمة بيت لحم.

الكاثوليكية
تؤكد الكنيسة الكاثوليكية على الأهمية الرمزية والعابرة للزمن لنجم بيت لحم، حيثُ يقول البابا فرنسيس أن الكتاب المقدس هو نجم بيت لحم اليوم. يقول البابا . وأشار إلى أن المجوس تمكّنوا من اتّباع النجم لأن قلوبهم كانت منفتحة على الأفق، وكان بإمكانهم رؤية ما كانت تظهره لهم السماء، لأنهم كانوا مدفوعين بقلق داخلي، «لقد كانوا منفتحين على شيء جديد».

كنيسة يسوع المسيح لقديسي الأيام الأخيرة
يعتقد أعضاء كنيسة يسوع المسيح لقديسي الأيام الأخيرة أن نجم بيت لحم كانت حدثًا فلكيًا حقيقيًا مرئيًا في جميع أنحاء العالم. في كتاب مورمون، الذي يعتقدون أنه يحتوي على كتابات الأنبياء القدامى، تنبأ صموئيل اللاماني بأن نجمًا جديدًا سيظهر كعلامة على ولادة يسوع، وكتب نافي لاحقًا عن تحقيق هذه النبوءة.

شهود يهوه
يعتقد أعضاء شهود يهوه أن «النجم» كان رؤية أو علامة صنعها الشيطان، وليس علامة من الله. هذا لأنه قاد المنجمين الوثنيين أولًا إلى القدس حيث اكتشف الملك هيرود بعد ذلك عن ولادة «ملك اليهود»، ونتيجًة لذلك حاول قتل يسوع.

السبتيون
تقول إيلين وايت في كتابها The Desire of Ages «كان هذا النجم مجموعة بعيدة من الملائكة اللامعة، لكن الحكماء كانوا جاهلين بذلك.»

التصوير في الفن

قد تتضمن اللوحات التي تصوّر سجود المجوس الثلاثة، تصويرًا للنجم بشكل ما. في لوحة جدارية لجوتو دي بوندوني، صُوّر النجم على أنه مذنب. في نسيج الموضوع الذي صممه إدوارد بورن جونز (واللوحة المائية ذات الصلة)، يظهر ملاكٌ ممسكٌ بالنجم.

فانوس النجم الملون المعروف باسم "paról" هو رمز عزيز ومنتشر لعيد الميلاد عند الفلبينيين، وتصميمه وضوؤه يذكران بالنجم. في شكله الأساسي، يحتوي على خمس نقاط و«ذيلان» يستحضران أشعة من الضوء تشير إلى الطريق للطفل يسوع، والشموع الموجودة داخل الفوانيس حلت محلها الإضاءة الكهربائية.

في كنيسة المهد في بيت لحم، توجد نجمة فضية بها 14 شعاعًا متموجًا تشير إلى المكان الذي يُعتقَد تقليديًا أنه مكان ولادة يسوع. في تضريب اللحف، يُعرف التصميم المشترك ذو النجمة الثمانية باسم نجمة بيت لحم.

في الثقافة الشعبية

اكتسبَ نجم بيت لحم أهميةً خاصة في الثقافة المسيحية، ويُعتبر أحد أهم عناصر شجرة عيد الميلاد وأحد مظاهر الاحتفال بعيد الميلاد. لطالما كان الإنسان يستلهم بالنجوم عبر التاريخ، وقد مثّلت النجوم عادةً الإله والملك والروح والإرشاد والحكمة والحقيقة والأمل. على غرار  التي أصبحت رمزًا للأمة اليهودية لأنها مثّلت نجمة داود، فقد اكتسبت  طابعًا مسيحيًا وأصبحت تُشير لميلاد يسوع في بيت لحم، على الرغم من أنها كانت تشير قديمًا لكوكب الزهرة وإلهة الحب الرومانية فينوس. كان من الطبيعي أن يشترك نجم بيت لحم وكوكب الزهرة في الرمزيّة الإلهيّة ذاتها، فكوكب الزهرة هو الجسم السماوي الوحيد المرئي جنبًا إلى جنب مع القمر، ويُرى بسهولة قبل شروق الشمس أو بعد غروبها بفترة قصيرة، لذا يكون الجسم الأكثر سطوعًا في السماء المظلمة فيُشار إليه بكل من تسميتيّ «نجمة الصباح» و«نجمة المساء».

أصبحت النجمة الثمانية أو الخماسية الزينة المشهورة في عيد الميلاد منذ أربعينيات القرن التاسع عشر حيث يضُعها المُحتفلون بالعيد في قمّة شجرة الميلاد رمزًا لنجمة بيت لحم، وكانت في البداية تُصنع يدويًا من القش أو الورق. في أشجار الميلاد التي تُزيّن عند مداخل الكنائس، كان بدايةً يُعبّر عن النجم - الذي هو رمز مضيء أُعطي للمجوس - بشمعة توضع في القمة، لكنها أُزيلت واستُبدلت بالنجمة الثمانية تفاديًا للحرائق. كان أحد التقاليد الدينية يتطلّب أن يقوم أصغر الأطفال في العائلة بتعليق النجمة أعلى الشجرة، لأن الاحتفال مُرتبط بالولادة.

ذُكر نجم بيت لحم في عدد من الترنيمات المسيحية مثل ترنيمة «نحن الملوك الثلاثة» المشهورة بالإنجليزية، وترنيمات عديدة بالعربية منها «ضوّي بليالي سعيدة»، و«النجم في السما»، و«ميلادك أيها المسيح إلهنا»، و«نجم المشرق»، وترنيمة «نحن أشراف المجوس» التي تقول:

معرض الصور

انظر أيضًا
 ميلاد يسوع
 عيد الميلاد
 نجمة داود

ملاحظات
 : ويُسمّى أيضاً نجم المجوس أو نجم المشرق.
 : ، تجمع رواية متّى بين آيات من العهد القديم؛  و
 :
 : يُحدَّد  أحيانًا على أنه مصدر  لأن عبارة ναζιραιον (نذيراً) في الترجمة السبعينية تشبه Ναζωραῖος (ناصريًا) في إنجيل متى. لكن قلة من العلماء يقبلون الرأي القائل بأن يسوع كان نذيراً.
 : قيل إن والدة أغسطس حملت من الإله أبولو وكان هناك «نذير عام» يشير إلى أن ملك روما سيولد قريبًا. ()

المراجع

فهرس المراجع

المراجع الكتابية

المعلومات الكاملة للكتب
(مرتّبة حسب سنة الإصدار)

روابط خارجية

 الإصحاح الثاني من إنجيل متى في الترجمات العربية:
 ترجمة فانديك
 الترجمة العربية المشتركة
 كتاب الحياة
 الترجمة العربية المبسّطة
 الترجمة الكاثوليكية اليسوعية

المسيحية في مدن بيت لحم
إنجيل متى
تاريخ العهد الجديد
تنجيم
عبارات مسيحية
أساطير مسيحية
ميلاد يسوع في العهد الجديد

نجم بيت لحم


El Beato Emilianense, también llamado Beato Primero de la Biblioteca Nacional, es una de las copias del Comentario al Apocalipsis del Beato de Liébana conservados en la Biblioteca Nacional de España donde se conserva otro más. Ambos beatos que deben su nombre a haber salido de la escuela de San Millán de la Cogolla. Este Beato Emilianense (Ms. Vit. 14.1), es considerado el más antiguo encontrado (por ello se llama primero).

Contexto histórico
Es uno de los dos beatos que conserva el texto de la versión original del comentario de Beato de Liébana datada en el 776. Data de principios del . Desde el  al  permaneció en el Monasterio de San Millan de la Cogolla. Con la desamortización de Mendizabal fue a parar a la Biblioteca Nacional que es donde actualmente se conserva.

Descripción
Este códice constaría de 144 folios en un tamaño de 345 x 257 mm aunque faltan algunos folios al principio y al final así como 31 más en su interior. Está escrito en letra visigótica a dos columnas de 34-35 líneas.

Del total de 60 miniatura que pudo tener, se conserva 29 miniaturas de marcada fuerza expresiva y colorismo arcaico. Los personajes muestran ojos grandes, remarcados con doble ceja.

Véase también
 Beatos
 Beato de Liébana
 Escritorio de San Millán
 Iluminación altomedieval española

Enlaces externos

Emilianense

Beato Emilianense


Josip Runjanin sau Josif Runjanin (în ; ) a fost un compozitor austriac de origine sârbă, cunoscut pentru compunerea melodiei Lijepa naša domovino, actualul imn național al Croației.

Biografie
Runjanin s-a născut în decembrie 1821 într-o familie de etnie sârbă și a fost botezat în biserica ortodoxă sârbă "Pogorârea Sf. Duh" din Vinkovci. A urmat studii la Vinkovci și apoi la Sremski Karlovci, după care a servit pe post de cadet al Armatei Imperiale Austriece în garnizoana orașul Glina, aflată de-a lungul Graniței Militare. În timpul serviciului militar la Glina a obținut gradul de căpitan și s-a specializat în cântatul la pian, fiind instruit de conducătorul orchestrei militare din Glina. Acolo a intrat în contact cu membrii mișcării iliriste, cunoscându-l pe poetul Antun Mihanović.

Muzicologul croat Josip Andreis susține că Runjanin, care era un muzician amator, a compus în 1846 muzica pentru cântecul patriotic croat Lijepa naša domovino scris de Mihanović, inspirându-se din aria O sole piu ratto a sorger t'appresta inclusă în actul 3 al operei Lucia di Lammermoor a lui Gaetano Donizetti. Imnul croat compus de Mihanović și Runjanin a fost cântat pentru prima oară pe străzile din Zagreb în 1891, în timpul expoziției croato-slavone, astfel că ambii bărbați au obținut doar o celebritate postumă. Runjanin a mai compus cântecul Ljubimo te naša diko (Hrvati svome banu) în onoarea banului croat Josip Jelačić, folosind motive din opera L'elisir d'amore a lui Gaetano Donizetti.

În 1864, la vârsta de 43 de ani, Runjanin s-a căsătorit cu fata căpitanului în rezervă Toma Perković. Un an mai târziu el a devenit membru al Adunării Croate în calitate de reprezentant al Regimentului 1 Banat. Loialitatea dovedită față de statul austriac a determinat avansarea sa ulterioară la gradul de colonel.

După retragerea din serviciul militar, Runjanin s-a mutat la Novi Sad unde a murit în 2 februarie 1878, la vârsta de 56 de ani.

Cinstirea memoriei sale

În Croația există în prezent câteva școli care-i poartă numele, în special Școala de Muzică Josip Runjanin (Osnovna glazbena șkola Josipa Runjanina) din Vinkovci.

Note

Legături externe

Nașteri în 1821
Decese în 1878
Compozitori din secolul al XIX-lea

Josip Runjanin


Kuremaa (ili Kurema, njem. Jenselsche See) je jezero u Estoniji, smješteno u okrugu Jõgeva na istoku države. Nalazi se dva kilometra sjeverno od naselja Palamuse.

Površina jezera je 397 ha. Jezero je prosječno duboko 5,9 m, a najveća dubina iznosi 13,3 metra. Iz jezera otiče rijeka Amme, lijeva pritoka Emajõgi.

Izvori

Vanjske poveznice

Jezera u Estoniji
Okrug Jõgeva
Porječje Emajõgija

Kuremaa


BTS (Hangul: 방탄소년단; RR: Bangtan Sonyeondan), este o trupă sud-coreeană formată din șapte membri, sub agenția Big Hit Music. Ei au debutat pe 13 Iunie 2013 cu piesa No More Dream din primul lor single, 2 Cool 4 Skool. Cu această muzică, BTS a câștigat premiile New Artist of the Year la Melon Music Awards, Golden Disc Awards și Seoul Music Awards. Trupa a continuat să crească pe scară largă cu următorele lor lucrări: albumul Dark&Wild (2014) și EP-urile The Most Beautiful Moment in Life, Part 1 (2015), The Most Beautiful Moment in Life, Part 2 (2015) și The Most Beautiful Moment in Life: Young Forever (2016), cu ultimele două intrând în topul Billboard 200. În 2016, The Most Beautiful Moment in Life: Young Forever a câștigat premiul Album of the Year la Melon Music Awards.

Cel de al doilea album al trupei, Wings (2016), a ajuns pe locul 26 în Billboard 200, devenind cel mai înalt loc pe care a ajuns un album coreean până atunci. În țara lor natală, Coreea de Sud, Wings a devenit cel mai bine vândut album din istoria Gaon Album Chart. Albumul a fost vândut în mai mult de 1,5 milioane de copii, fiind primul album al trupei care a atins un milion de vânzări.

Următoarea lansare, Love Yourself: Her (2017), a debutat pe locul 7 în Billboard 200. BTS a reușit de asemenea să debuteze în Billboard Hot 100 pentru prima dată, cu melodia DNA, ce a intrat pe locul 85, reușind să ajungă până pe locul 67. O altă melodie din album, Mic Drop, a fost remixată de Steve Aoki cu o prezentare a rapper-ul american Desiigner și a ajuns până pe locul 28 în Billboard Hot 100. Ambele melodii au fost certificate cu Aur de către RIAA (Recording Industry Association of America), BTS devenind astfel prima trupă coreeană care primește o certificare în SUA. Albumul a vândut peste 1,2 milioane de copii în prima lună de la lansare, revendincându-și titlul de cel mai bine vândut album în istoria clasamentului și devenind cel mai bine vândut album coreean în 16 ani, doborând recordul stabilit de albumul trupei g.o.d, în 2001.

Cel de-al treilea album, Love Yourself: Tear (2018), a debutat pe locul 1 în Billboard 200, devenind primul act coreean care a realizat acest lucru. Piesa de titlu a albumului, Fake Love, este al treilea cântec al grupului care ajunge la certificarea de Aur in SUA. De asemenea, cântecul a debutat pe locul 10 în Billboard Hot 100, marcând astfel cea mai înaltă poziție atinsă vreodată de un grup coreean până atunci.

Love Yourself: Answer, un album de compilație, lansat pe 24 august 2018, a debutat și el pe #1 pe Billboard 200, iar piesa Idol a debutat pe locul 11 în Billboard Hot 100. Albumul a vândut peste 1,9 milioane de exemplare în prima lună, BTS depășindu-și propriul record.

De la debutul lor, trupa a vândut mai mult de 30 milioane de albume în întreaga lume.

Cunoscuți pentru larga lor prezență în Social Media, BTS a fost listat de către Forbes ca cel mai retweeted artist pe Twitter în Martie 2016. După aceea, Twitter a lansat pentru prima dată K-pop Twitter emojis cu BTS în Mai. În Octombrie 2016, Billboard a plasat BTS pe locul 1 în clasamentul lor, Social 50, devenind astfel prima trupă coreeană care a reușit să ajungă pe locul 1. Până în prezent, au petrecut 113 săptămâni pe locul 1 în Social 50. În același an, au ajuns în YouTube's Music Global Top 100: locul 17 în clasamentul video, locul 6 în clasamentul artiștilor și locul 14 în clasamentul melodiilor. În Februarie 2017, realizările trupei au condus la apariția trupei pe locul 5 în lista Forbes Korea Power Celebrity , o listă ce clasează cele mai puternice și influente celebrități sud-coreene. În luna Mai al aceluiași an, BTS a câștigat premiul Top Social Artist Award la Billboard Music Awards, devenind prima trupă K-pop ce câștigă un BBMA. În Iunie 2017, revista Time a numit trupa una din 25 cele mai influente persoane de pe internet. Pe 20 Noiembrie 2017, Cartea Recordurilor a dezvăluit că BTS a câștigat un loc în ediția din 2018 a cărții. În 2018, BTS a devenit numărul 1 în lista Celebrity Forbes Korea Power Celebrity, primind și  Order of Cultural Merit din partea guvernului sud-coreean. În Octombrie 2018, BTS a fost prezent pe coperta revistei Time, iar Time îi numește drept "Next Generation Leaders".

Primul lor concert la Londra a fost pe Stadionul Wembley, unde au fost aproximativ 60.000 de oameni, 90.000 fiind capacitatea maximă.

În Mai 2019 trupa a ajuns iarăși la BBMAS ca fiind prima trupă sud-coreeană ce câștigă premiul 'Top Duo/Group'.În același an BTS reușește să ajungă la MTV Music Awards participând la categoriile "Best K-pop","Best collaboration", "Best choreography" și "Best art direction" cu piesa "Boy with Luv" cântată alături de cântăreața americană Halsey.

Începând cu 13 decembrie 2022, grupul își va începe separarea programată pentru a-și finaliza serviciul militar obligatoriu, cu o reuniune planificată pentru 2025.

Nume
Numele trupei BTS este un acronim pentru expresia coreeană Bangtan Sonyeondan (Hangul: 방탄소년단; Hanja: 防彈少年團), traducându-se în "Cercetașii Anti-glonț" în română și "Bulletproof Boy Scouts" în engleză. În Japonia, sunt cunoscuți sub numele de Bōdan Shōnendan (防弾少年団), care se traduce la fel. În Iulie 2017, BTS a anunțat că pe lângă denumirile de "Bangtan Sonyeondan" sau "Bulletproof Boy Scouts", acronimul va reprezenta și "Beyond the Scene" ca parte a noii lor identități de brand.

Istorie

2010-2014: Debut și succes moderat
Audițiile pentru o posibilă trupă de băieți au fost ținute în 2010 și 2011 de către Big Hit Entertainment, consistența membrilor trecând prin mai multe schimbări până a fost finalizată cu Jin, Suga, J-Hope, RM, Jimin, V și Jungkook în 2012. Cu 6 luni înaintea debutului au început să primească atenție pentru prezența lor pe diferite site-uri de socializare, precum și cover-uri pe YouTube și SoundCloud.

Albumul de debut al trupei 2 Cool 4 Skool, primul din "trilogia lor școlară", a fost lansat simultan cu single-ul "No More Dream" pe 12 Iunie 2013. În timp ce albumul a ajuns până pe locul 5 în Gaon Album Chart și a vândut peste 105.000 copii, "No More Dream" și ulteriorul single "We Are Bulletproof Pt. 2" nu au fost hit-uri majore. Extinzându-și eforturile în Japonia, "No More Dream" a fost mai târziu reînregistrată în japoneză și lansată pe 4 iunie 2014.

A doua parte din "trilogia școlară", albumul O!RUL8,2?, a fost lansat pe 11 septembrie 2013, vânzând peste 120.000 de copii la zi și ajungând pe locul 4. Single-urile suport "N.O" și "Attack on Bangtan" (Korean: 진격의 방탄; Revised Romanization: Jingyeogui Bangtan) au eșuat în a se clasa pe un loc înalt. În aceeași lună, BTS a jucat în propriul show de pe SBS-MTV, Rookie King Channel Bangtan, bazat pe o stație de difuzare falsă, "Channel Bangtan", prin care membrii parodiau diverse show-uri precum VJ Special Forces and MasterChef Korea. La sfârșitul anului, BTS a fost recunoscut cu mai multe premii New Artist of the Year, incluzând în 2013 la Melon Music Awards și Golden Disc Awards și în 2014 la Seoul Music Awards.

Ultima parte din "trilogia școalară" , Skool Luv Affair (2014) a ajuns în vârful topului Gaon Chart și a vândut peste 200.000 copii. A ajuns de asemenea până pe locul 3 în clasamentul Billboard World Albums Chart. Albumul a fost sprijinit de single-urile "Boy in Luv" (Korean: 상남자; RR: Sang-namja) și "Just One Day" (Korean: 하루만; RR: Haruman). În luna Iunie al aceluiași an, BTS a participat ca jurat pentru un concurs de cover-uri de dans K-pop în cadrul festivalului Bridge To Korea din Rusia, un eveniment care viza să promoveze turismul între cele două țări, unde BTS a dansat, de asemenea, și pe scenă. În August, trupa a participat la KCON în Los Angeles. În aceeași lună, au lansat primul lor studio album coreean, Dark & Wild, care a ajuns până pe locul 2 în Gaon Chart și a vândut peste 200.000 de copii. A fost sprijinit de 2 single-uri: "Danger" și "War of Hormone" (Korean: 호르몬 전쟁, RR: Horeumon Jeonjaeng).

Studio Albumul japonez, Wake Up (2014), lansat în luna Decembrie, a ajuns pe locul 3 în clasamentul săptămânal Oricon Albums Chart și a vândut 25.000 de copii. Pe lângă versiunile japoneze ale vechilor melodii, albumul a mai conținut melodiile originale "Wake Up" și "The Stars". Primul lor turneu de concerte, 2014 BTS Live Trilogy – Episode II: The Red Bullet, a fost ținut din Octombrie până în Decembrie.

Membri
Primii membri ai trupei BTS au fost recrutați prin intermediul BigHit la audițiile din 2010 și 2011, singurul membru rămas din vechea trupă fiind Kim Nam-joon sau după numele său de scenă pe care l-a redenumit la sfârșitul anului 2017, RM. Cu o jumătate de an înainte de debut, membrii au început alegerea numelui lor și crearea unei relații cu fanii prin intermediul Twitter-ului, blog-urilor video, posturilor fancafe, și prin lansarea de diverse melodii prin intermediul YouTube-ului și SoundCloud-ului.

Rapperi
RM (1994)
Kim Nam-Joon (hangul: 김남준; n. 12 septembrie 1994), cunoscut și ca RM, este un producător și compozitor din Coreea de Sud. El este liderul și rapper-ul principal al trupei BTS. În 2015, acesta și-a lansat primul său mixtape, numit RM, urmând ca în 2018 să îl lanseze si pe cel de-al doilea, numit MONO. Până acum a colaborat cu mari artiști precum Wale, Fall Out Boy, Gaeko, Warren G și MBFTY.

S-a născut în Ilsan-gu, Goyang, Coreea de Sud, unde a crescut împreună cu sora lui mai mică, Kim Geong Min și părinții săi. A studiat la Global Cyber University unde a obținut o diplomă de onoare în Broadcasting și Performing Art. A locuit timp de șase luni în Noua Zeelandă, unde a putut să își însușească mai bine limba engleză. Și-a început cariera muzicală ca solist sub numele de Runch Randa în 2008, urmând ca în 2010 să se alăture companiei BigHit Entertainment sub numele de Rap Monster, schimbându-și din nou numele în RM în 2017 ("Real Me").

Suga (1993)
Min Yoongi (hangul: 민윤기; n. 9 martie 1993), cunoscut ca Suga sau Agust D, este un rapper, compozitor și producător din Coreea de Sud. În 2016, acesta și-a lansat mixtape-ul numit Agust D. Suga a compus peste 60 de cântece, inclusiv "Wine", melodia cântăreței sud-coreene Suran, care a câștigat "Best Soul/R&B track of the year" la Premiile Melon Music 2017.
Pseudonimul Agust D reprezintă orașul său natal "DT, Daegu Town".
J-Hope (1994)
Jung Hoseok (hangul: 정호석; n. 18 februarie 1994) sau J-Hope (stilizat j-hope) este rapper, sub-vocalist, producător și compozitor. J-Hope și-a lansat primul mixtape, numit Hope World, în anul 2018. Albumul a debutat pe locul 63 în topul Billboard 200.

Născut în Gwangju, Coreea de Sud, acesta a locuit împreună cu părinții săi și sora lui. J-Hope este bine cunoscut pentru mișcările sale de dans, câștigând numeroase premii locale. Numele de scenă provine din dorința sa de a reprezenta speranța pentru fani, precum și de a fi "the hope of BTS". Este, de asemenea, o referință la mitul Pandorei.

Vocaliști
V (1995)
Kim Tae-hyung (hangul: 김태형; n. 30 decembrie 1995), cunoscut drept V, este vocalist, lead-dancer (lider de dans) și vizual al grupului. V este cel mai mare dintre frații săi, având o soră mai mică (Kim Eon-jin) și un frate mai mic (Kim Jeong-gyu).
El este singurul membru din BTS care în prezent urmărește o carieră de actor. V a apărut în drama coreeană de televiziune Hwarang, o serie care a început în decembrie 2016 și și-a terminat difuzarea în februarie 2017. El și colegul său Jin au cântat "Even If I Die, It's You" pentru coloana sonoră a dramei.
Jimin (1995)
Park Ji-min (hangul: 박지민; n. 13 octombrie 1995), cunoscut drept Jimin, ocupă în grup pozițiile de lead vocalist (lider vocalist) și dansator principal. Are un frate mai mic, numit Park Ji-hyun. Jimin a devenit interesat de o carieră muzicală după ce a urmărit unul dintre spectacolele artistului sud-coreean Rain. A dat o audiție pentru BigHit Entertainment, alăturându-se în cele din urmă companiei în 2012. Jimin a studiat dansul contemporan la Liceul de Arte din Busan, fiind student de top în departamentul de dans modern.
Jin (1992)
Kim Seok-jin (hangul: 김석진; n. 4 decembrie 1992), cunoscut ca Jin, este unul dintre vocaliști și vizuali al grupului. Kim Seok-Jin a fost descoperit în timp ce studia la universitate și a fost invitat la o audiție pentru BigHit Entertainment. Când BTS și-a lansat primul album în 2013, 2 Cool 4 Skool, Jin a debutat ca unul dintre cei patru vocaliști ai grupului. În 2016, Jin a produs "Awake", o melodie melancolică care îmbină balada orchestrală cu un bas ritmic. Aceasta a debutat în Billboard 200 pe locul 26.
Jungkook (1997)
Jeon Jungkook (hangul: 전정국; n. 1 septembrie 1997) , cunoscut ca Jungkook, este cel mai tânăr membru al grupului. Pozițiile sale în grup sunt de vocalist principal, lead dancer (lider de dans) și subrapper. Jungkook și-a început cariera alăturându-se lui BigHit Entertainment după ce a participat la audițiile show-ului de talente sud-coreean Superstar K3, fiind ales în 2011 la audițiile din orașul Daegu. Sub BTS, și-a lansat două piese solo; prima a fost o piesă pop cu titlul "Begin" pe albumul Wings din 2016. Cea de-a doua, o piesă future bass, "Euphoria", a fost lansată inițial ca parte dintr-un scurtmetraj BTS intitulat "Euphoria: Theme of Love Yourself 起 Wonder" și mai târziu pe Love Yourself: Answer.

Discografie

Albume de studio în coreeană
 Dark & Wild (2014)
 Wings (2016)
 Love Yourself: Tear (2018)
 Map of the Soul: 7 (2020)
 Be (2020)

Albume de studio în japoneză
 Wake Up (2014)
 Youth (2016)
 Face Yourself (2018)
 Map of the Soul: 7 – The Journey (2020)

Note

Formații sud-coreene
Formații K-pop
Formații muzicale fondate în 2013
Septete muzicale

BTS (formație)


Nikopol (, ; , ) er en større by i Dnipropetrovsk oblast i det sydlige Ukraine på højre bred af Dnepr, omkring 100 km syd-vest for byen Dnipro. Nikopol er administrativt center i rajonen af samme navn og har  indbyggere. Nikopol har en flodhavn og ligger lige nord for Kakhovskereservoiret.

Historie
Byen var tidligere en kosakbosættelse med navnet Nikitin Rog, der fik bystatus og sit nuværende navn i 1782. Nikopol har siden 1800-tallet været centrum for Manganudvinding. I April 1935 åbnedes Nikopol sydlige rørfabrik, som senere blev en af de største producenter af stålrør i USSR. Udviklingen på rørfabrikken understøttede fremvæksten af andre 23 industrivirksomheder. I 1937 fik Nikopol status som by regional betydning, og i 1941 var befolkningen vokset til 70.000.

Økonomi og erhverv

Industrivirksomheder tegner sig i dag for mere end halvdelen af byens samlede indtægter. Hovedparten af byens industri er metalindustri og metalforarbejdning. Metalindustrien tegner sig for 95,6% af den samlede industriproduktion i byen. Industrivirksomheder i Nikopol beskæftiger mere end 19.000 mennesker, eller 45% af det samlede antal arbejdsstyrke på 42.000.

Demografi

Referencer

Eksterne henvisninger

Byer i Dnipropetrovsk oblast
Etableret i 1782

Nikopol (Ukraine)


Biserica Popa Soare este o biserică de rit ortodox românesc, cu hramurile Adormirea Maicii Domnului (15 august), Sfântul Ierarh Teodosie de la Mănăstirea Brazi (22 septembrie) și Sfântul Ierarh Nicolae (6 decembrie), aflată pe str. Burghele nr. 7, în București. Ea datează din anul 1745, fiind construită de Jupân Iane cupețul, numit și Ene Boldescu, negustor din Buzău. Biserica a luat numele de Popa Soare de la întâiul său slujitor, sau unul dintre cei mai vrednici, numele lui figurând în pomelnicul vechi al bisericii. Mahalaua în care a fost construită, cunoscută sub același nume, se mai numea pe la 1862 și Mecetul turcesc. Aici își serbau căldărarii, în prima parte a existenței sale, patronii lor spirituali: Sfinții Atanasie și Chiril.

Un document datat 20 septembrie 1792 al lui Nicolae, Logofătul Sfintei Mitropolii, sprijinitor al bisericii menționează:

Tâmpla a fost realizată la începutul sec. al XIX-lea, din lemn de tei poleit cu bronz. Pictura în ulei a bisericii – în stil realist, a fost realizată de Anton Serafim, pictor de biserici, elev al școlii de pictură de la Căldărușani și ucenic al lui Gheorghe Tătărescu, undeva prin anii 1880. În anul 1924 au fost confecționate vitraliile la Viena iar mobilierul din stejar sculptat și pictat a fost realizat de maestrul Grigore Dumitrescu în 1937. Tot în vremea respectivă a fost construită și casa parohială.

Biserica și-a păstrat forma inițială, cu plan treflat, cu pridvorul supra-lărgit, cu naosul acoperit de o calotă sferică închisă. Inițial, biserica avea două turle de lemn, din care una folosită și drept clopotniță, cea de pe naos fiind îndepărtată în anii 1940 – 1942, în timpul lucrărilor de consolidare.

De-a lungul timpului, biserica a cunoscut mai multe reparații și îmbunătățiri.
 în anul 1791/1793, jupâneasa Călina și fiii ei au realizat prima renovare importantă. Pe lângă numeroase reparații, atunci s-a pardosit naosul și pronaosul și au fost donate icoanele împărătești, ferecate apoi în argint în anul 1833. Tinda a fost și ea pardosită de Voicana "Doftorița":
 cutremurul din anul 1838 a dus la închiderea bisericii și la realizarea de reparații capitale cu sprijinul enoriașilor;
 în anul 1902 a fost adăugat un pridvor cu portic la intrare;
 în 1924 și după cutremurul din 1940 au fost realizate consolidări și reparații;
 după cutremurul din 1977 au fost realizate alte reparații;
 pictura bisericii a fost restaurată în mai multe rânduri: în anii 1914, 1924, 1948 (de Gheorghe Eftimiu), și în 1967 de pictorul Gheorghe Teodorescu Romanați, care a pictat și fațada de intrare – panourile Sfinților Petru și Pavel;
 cele mai importante lucrări recente de restaurare (consolidări, reparații exterioare și interioare, restaurarea picturii, înlocuirea instalației electrice, a celei termice, a acoperișului etc.) au fost realizate între anii 1998 și 2004, ceea ce a repus în valoare frumusețea acesteia. După această ultimă restaurare biserica a fost resfințită;
 de asemenea, în perioada 2013-2015 au fost efectuate lucrări de reabilitare și consolidare, cu refacerea drumurilor, nivelare, drenaj și iluminat.

Dintre slujitorii mai însemnați, pot fi menționați Nifon Criveanu, viitorul mitropolit al Olteniei (paroh între 1922 și 1924) și preotul Atanasie Paraschivescu, ctitorul bisericii în secolul XIX (paroh între 1924 și 1964). În interiorul bisericii sunt șase pietre funerare ale ctitorilor și binefăcătorilor sfântului lăcaș datând din perioada 1755–1793.

În anul 2004 Primăria Sectorului 2 a așezat în curtea bisericii statuia lui Petre Țuțea, având ca autor pe Vasile Gorduz.

Slujitorii acestei biserici sunt Pr. paroh Nicolae Vladu și Pr. îmbisericit Gheorghe Tudose.

Note

Legături externe
 Biserica Popa Soare, fotografii pe Dacoromanica;
 Biserica Popa Soare, pe Facebook;
 Inscripții din bisericile Romăniei. Volumul 1. Partea a 2-a: Nr. 766-944, Adunate, adnotate și publicate de N. Iorga, București: Institutul de Arte Grafice și Editură "Minerva", 1905-1907, pp. 331-333;
 Inscripțiile medievale ale României. Volumul 1: Orașul București (1395-1800 ), Alexandru Elian ș.a., București: Editura Academiei Republicii Socialiste România, 1965.

Vezi și
 Dimitrie Serafim

Biserici ortodoxe din București
Biserici din secolul al XVIII-lea din România

Biserica Popa Soare


Fraxinus platypoda er tegund af eskitré sem vex í Kína og Japan.

Tilvísanir

Smjörviðarætt

Fraxinus platypoda


Age of Reptiles may refer to:
The Mesozoic era, a time in geologic history
 Age of Reptiles (comics)
 Age of Reptiles (album), an album by Showbread
The Age of Reptiles, a large natural history mural

Age of Reptiles


Weddell Island () is one of the Falkland Islands in the South Atlantic, lying off the southwest extremity of West Falkland.  It is situated  west-northwest of South Georgia Island,  north of Livingston Island,  northeast of Cape Horn,  northeast of Isla de los Estados, and  east of the Atlantic entrance to Magellan Strait.

With an area of  Weddell is the third largest island in the archipelago after East Falkland and West Falkland, and one of the largest private islands in the world. It has only one inhabited location, Weddell Settlement, with a single digit population engaged in sheep farming and tourism services. The island offers walks to wildlife watching sites and scenery destinations including some spectacular landscapes featuring the famous Falklands stone runs. Weddell is both an Important Plant Area and a priority Key Biodiversity Area.

It is a remote place, infrequently visited by a resupply ship and occasionally by private yachts, accessible by air with a short (some ) if expensive flight from the Falklands capital, Stanley.

Etymology
Until the mid-nineteenth century Weddell Island was known as Swan Island, a name of unknown derivation recorded as early as 1785 by Capt. George Dixon, a seasoned mariner who had sailed under James Cook. Amused by this particular name and the Falklands place naming in general, he wrote: Though these islands are universally known by the name of Falkland's, yet many of them are called by different names, just, I presume, as the fancy of different cruisers have suggested; I just mention this circumstance to prevent thy surprise, on seeing such names as Swan Island, Keppel's Island &c &c. That former name is not to be confused with Swan Island in the Falkland Sound, on the other side of West Falkland.

Possibly, the island might have been named after a native bird, the Black-necked swan.  The name appeared, applied to Weddell and/or Staats and Tea Islands, and translated as 'Island(s) of Swans' (Île(s) des Cygnes or Islas de los Cisnes) on some French and Spanish maps.

The present name of the island comes from James Weddell, a British sealer and explorer who visited the Falklands in 1819–1824, overwintered once in 1820, and then a second time in May–September 1823 ashore on the island at Quaker Harbour. Weddell's book A Voyage Towards the South Pole documented, inter alia, certain events and persons of local history, including his running across the privateer David Jewett and the former castaway Charles Barnard. He is well known for his voyages to the Antarctic, and the Weddell seal and the geographic features Weddell Point and Weddell Glacier on South Georgia, and Weddell Sea (discovered by him in February 1823), Weddell Plain, Weddell Arm, Weddell Islands (name given by Weddell himself) and Weddell Lake in Antarctica are all named in association with him.

History

Discovery

The island was discovered in 1766 by the British navigator and accomplished military commander John MacBride during the first hydrographic survey of the Falklands archipelago carried out by his ship HMS Jason out of Port Egmont, the early British settlement situated on Saunders Island off the northwest coast of West Falkland. Of his new discoveries Capt. MacBride wrote unfavourably: We found a mass of islands and broken lands, beaten by storms almost perpetual. His temperature records for the area were more agreeable though. In January and February the thermometer rose to , but no higher; in August, it once fell to , but was seldom lower than . As a result of that survey Weddell Island appeared on MacBride's chart of the Falklands, one of the most accurate for its time. Capt. James Cook, who surveyed and mapped South Georgia but did not visit the Falklands, based his 1777 chart of the islands on MacBride's one, inheriting some of its specific characteristics. For instance, both charts fail to show the secluded bay of Port Stephens, applying its name to present Port Albemarle instead.

Judging from contemporaneous mapping, the island was unknown to the French who established the first Falklands settlement, Port St. Louis in 1764.

The first Spanish sighting of Weddell Island was made by Miguel de Bernasani and Lieut. Francisco Orduña, from Port Stephens area, in the course of their overland trip across West Falkland in April 1769 (April 1768 according to other sources). Following a survey of the island and its principal embayment Chatham Harbour carried out by Capt. Manuel Pando in the ship San Francisco de Paula in July 1770, Weddell appeared on the map made by the ship's pilot Joseph Puig (and widely copied by other Spanish cartographers) together with Beaver and New Islands, the group denoted as Yslas de San Miguel. Puig, a Catalan, named the large bay Puerto de San Joseph after his own name saint, which name was subsequently applied to the island itself and Hispanicized to Isla San José. Such naming practices were not uncommon at the time, indeed San Miguel was Bernasani's name saint, while Port St. Louis honoured the name saint of the French navigator Louis Antoine de Bougainville.

Early history
The early inhabitants of the island were seal hunters. While some seal skins were taken from the Falklands by Bougainville in 1764, a large scale sealing industry was only developed since the 1770s by American and British sealers who frequented Weddell and nearby islands in the process. The first to bring their sealing vessels to the Falklands were probably Capts. Gamaliel Collins, David Smith and Greenwood from New England in 1774. Due to the nature of their trade, the sealers used to spend extensive periods of time ashore, and sometimes overwintered. So did Capt. Greenwood in his vessel King George at Port Egmont in 1774, and the British sealer United States under Capt. Benjamin Hussey in 1785 in Hussey Harbour – probably the estuary States Harbour on the southeast side of States Bay (current names States Cove and Chatham Harbour respectively). On the local conditions for survival, American sealer Edmund Fanning reviewed the available sources of food and fuel to conclude in his memoirs: In fact, a person would be able to subsist at the Falkland Islands for a considerable length of time, without experiencing any great degree of suffering. As a reminder of that period, many place names in the Weddell Island area honour sealers and sealing vessels, mostly American.

The sealers favoured Weddell and nearby Beaver Island and New Island as a base for their operations in the Falklands and South Georgia on several grounds.  First, the islands offered a number of excellent harbours providing shelter against sudden westerly gales. Second, the sealers preferred to keep some distance away from the Spanish settlement of Puerto Soledad (present Port Louis) situated at the opposite extremity of the archipelago, about  away by sea. Spain was hostile, regarding sealer presence and activities as a challenge to its sovereignty claim of the Falklands. Nevertheless, the Spaniards refrained from using force against the sealers, and following the abandonment of Puerto Soledad in 1811, sealer presence spread throughout the Falklands. Finally, with the discovery of Livingston Island and other territories south of 60° south latitude in 1819, the location of the Falklands' southwesternmost islands made them the ideal staging post for a final southbound  sailing leg to the new hunting grounds in Antarctica, with an occasional stopover at Staten Island (present Isla de los Estados) for the provision of necessary timber unavailable on the Falklands.

The Americans came to regard the Falklands seal fisheries as their traditional industry pursued freely since before the American Revolution, and did not hesitate to deploy the US Navy in protection of that industry from an Argentine attempt to curb American seal hunting by force in 1831. That ill-conceived attempt had long-lasting implications for the future of the islands, paving the way to a reassertion of British sovereignty over the Falkland Islands in 1833.

A Robinson Crusoe mise-en-scène

In a famous Robinson Crusoe-like episode of Falklands history, American sealer Capt. Charles Barnard got marooned in the area from 11 June 1813 to 25 November 1814, together with four sailors – Jacob Green (American), and Joseph Albrook, James Louder and Samuel Ansel (Britons), accompanied by the captain's most helpful dog named Cent, and in possession of a  whaleboat. The castaways built several shelters on Weddell (Swan Island to them) while hunting feral hogs and collecting drift wood for subsistence. Under the circumstances, one of them, Ansel, developed an aggressive attitude and was temporarily exiled by his companions to survive alone at Quaker Harbour from 28 December 1813 to 16 February 1814.  In the vicinity of his tussac-built bivouac, the graves and headstones of two men were found a mile up the bay who, Barnard reasoned, must have been buried long since, as the letters were almost effaced from the stones. Following his encounter with James Weddell on New Island in 1821, the latter popularized Barnard's castaway story by his book published in 1825. Certain inaccuracies in Weddell's retelling of events and his attempt at embellishing his compatriots' motives for taking over Barnard's ship Nanina and claiming it as a prize of the War of 1812 (subsequently, Barnard appealed successfully against the London prize court judgement and got his ship restored to him), probably prompted the American to write his Narrative of Sufferings and Adventures book published in 1829.

Barnard would later become a prominent figure in the Antarctic seal fishery, and Barnard Point and Rotch Dome on Livingston Island in the South Shetland Islands are named after him and two other American pioneers of Falklands and Antarctic sealing, the brothers Francis and William Rotch. Barnard named two features in the vicinity of Weddell Island after himself – Barnard's Island and Barnard's Harbour, present Dyke Island and Carew Harbour respectively.

Falklands War

The island remained unoccupied by Argentine troops and virtually unaffected by military action during the 1982 Falklands War. In particular, neither land mines nor naval mines have been planted in the Weddell Island area, and indeed, anyplace west of Fox Bay, West Falkland.

On 5 June 1982, while en route from Falkland Sound to Chatham Harbour, the diesel-electric submarine HMS Onyx commanded by Lt. Cdr. Andrew Johnson – the only non nuclear powered Royal Navy sub to serve in the war – struck a pinnacle of rock off Cape Meredith at  depth, which upon subsequent dry-dock examination at Portsmouth Naval Base turned out to have damaged two torpedo tubes and dangerously impacted one of the torpedoes. On the occasion, the submarine proceeded with the transportation of a six-member Special Boat Service detachment lead by Lieut. David Boyd and Sgt. William Lewis to carry out reconnaissance of Weddell Island, take out any observation posts providing guidance for approaching enemy aircraft (none, it turned out), and insert a British team to send last minute warnings of the number and flight directions of inbound Argentine Air Force planes.

Shipwrecks and burials
Five vessels were reportedly lost in Weddell waters: the schooner Castalia dragged ashore in 1893, the pilot schooner Hadassah wrecked in Smylie Channel in 1896, the cutter Messenger dragged ashore in 1920, and the cutter Weddell sunk at Dyke Island whilst being towed to Weddell Island in 1939.

There is a total of sixteen recorded graves on the island, including the earliest two found by Barnard in 1813. Half of them are in the Weddell Settlement Cemetery, with the first one dated 1889. Some deaths had to do with the poor emergency medical aid available to such remote places in the past.

Geography

Weddell Island is bounded by Queen Charlotte Bay on the east and Smylie Channel on the south, and is surrounded by a number of minor islands including Dyke Island to the southeast, Sea Dog Island and Horse Block (a conspicuous sea stack) to the southwest, Tea Island, Staats Island and Governor Island to the west, Beaver Island to the northwest, and Penn Island, Barclay Island and Quaker Island to the north, with New Island lying further away on the northwest.

The island is roughly inverted triangular in shape, almost entirely bisected by Chatham Harbour. Weddell extends  in south–north direction and  in east–west direction. Its highly indented coastline is  long. Bar its northeastern lowland part, the island is mostly hilly. Pitt Heights (elevation ) are situated in the northwest and Hotham Heights () in the west, while the south-central part of the island is occupied by certain nameless oval shaped heights that extend  in east–west direction and  in south–north direction, and feature the island's summit Mount Weddell rising to .

Climate
Weddell has a maritime climate in the transition region between the tundra and subpolar zones under the Köppen-Geiger climate classification. It is influenced by the island's location north and west of the physical boundary of the Antarctic region, the Antarctic Convergence running broadly S-shaped in between the Falklands and South Georgia, and east of the southern Andes topographic barrier. The weather on Weddell Island is slightly warmer and notably more arid than that in Stanley, with an average annual temperature of about  and 500 mm annual precipitation, as compared to  and 600 mm in the latter. The variation between the average temperature of the warmest months (January and February) and that of the coldest months (June and July) is just -9 °C (16.2 °F). The extreme temperatures recorded on Weddell Island are  and .

By way of comparison, Weddell has an annual temperature graph very similar to that of the Faroe Islands. While the former is located at the same geographic latitude in the Southern Hemisphere as that of London (not the Faroes) in the Northern and, accordingly, the Nordic archipelago lies over  nearer than Weddell to the relevant geographical pole, as far as temperatures are concerned that is compensated by the climatic influences of the cold water Falklands Current and the warm water Norwegian Current respectively. However, the similarity does not extend to precipitation as the Faroes get two and a half times more rainfall than Weddell does.

Weddell Island Group
This island group in the Falklands archipelago comprises the following insular features associated with Weddell Island, i.e. lying closer to it than to neighbouring Beaver Island or New Island (which have island groups of their own), or to West Falkland:

Mapping

Because of the Falklands' extremely indented and irregular coastline, remote location and rather late and slow process of settling the originally uninhabited islands, their mapping remained rudimentary up to the late 18th century. It was not until after the early British and Spanish hydrographic and land surveys in 1766–1770 that the islands were mapped faithfully to any detail, first their northeastern and northwestern parts where Port St. Louis (later renamed Puerto Soledad) and Port Egmont settlements were located respectively, and eventually their southeastern and southwestern areas.

 The Falkland Islands. Map of the scale 1:401280, 6⅓ English miles to 1 inch. London: Edward Stanford, 1901
 Falkland Islands Explorer Map. Scale 1:365000. Ocean Explorer Maps, 2007
 Falklands Topographic Map Series. Scale 1:50000, 29 sheets. DOS 453, 1961–1979
 Falkland Islands. Scale 1:643000 Map. DOS 906. Edition 3-OS, 1998
 Map 500k--xm20-4. Scale 1:500000 map of Weddell Island and part of West Falkland. Russian Army Maps (for the world)
 Approaches to the Falkland Islands. Scale 1:1500000 chart. Gps Nautical Charts, 2010
 Illustrated Map of Weddell Island
 Tactical pilotage chart TPC T-18B. Scale 1:500000. UK Military Survey, 1988

Old map gallery

Geology

The oldest rocks in the Falklands are gneiss and granite in the Cape Meredith complex, around 1100 million years old. These types of rocks are visible in cliffs at the south extremity of West Falkland, Cape Meredith, and correspond to the crystalline rocks that made up the interior of the Gondwana supercontinent. They also have a great geological similarity to rocks currently found in South Africa and in Queen Maud Land in Antarctica. On top of the gneiss and granite lie layers of quartzite, sandstone, and shales or mudstone in West Falkland and adjacent areas including Weddell Island. Cross-bedding and ripple marks identify the zone where these rocks were deposited as the shallow waters of a delta environment where currents transported submarine sediments. In the case of the Falklands these paleocurrent directions mostly run northward, and are very similar to those in formations in South Africa that run southward. Comparison of the two provides evidence that the block of sandstone sediments that contains the islands has rotated. Rocks in the central part of West Falkland contain fossils of marine organisms that lived in shallow water.

Stone runs
The modern Falklands landscape owes some of its most remarkable aspects to the polar climate of the last ice age. The islands have largely remained free of glaciers, with the exception of a few small ones on the highest hills. Nevertheless, they were repeatedly deep-frozen and battered by icy winds. The erosion of particular rock varieties caused by myriad freezing-thawing cycles taking place in periglacial conditions during the last Ice Age produced the dramatic stone runs, one of the most enigmatic features of the local landscape originally noted by Bougainville's naturalist Antoine-Joseph Pernety in 1764:

The young Darwin, who visited and explored the Falklands twice, in March 1833 and March–April 1834, wrote:

The Falkland Islands and Vitosha Mountain in Europe feature probably the most exceptional stone runs in terms of diversity, size and abundance. The highly specific combination of particular climatic conditions and rock varieties that existed there during the Quaternary explains both the formation of stone runs in certain areas of those two territories, and their absence in areas with otherwise comparable nature conditions. On the Falklands, stone runs form on outcrops of the Port Stanley and the Port Stephens Formations, and occur on East Falkland, West Falkland, and Weddell, Saunders and Keppel Islands. They appear in several varieties as stone patches, streams, terraces, fans, stripes and rivers, and are most widespread and voluminous in the Wickham Heights area of East Falkland, where the largest of them extend over . One particularly long stone river on Weddell Island extends , trending in a west-southwesterly direction from the plateau next west of Mount Weddell.

Flora and fauna

Like many islands of the Falklands archipelago, Weddell is popular for its wildlife, including penguins, sealions, dolphins and a variety of other mammals and birds including endemic ones. The hogs hunted by Capt. Barnard were an early introduced alien species, recorded on Weddell Island already in the late eighteenth century. Exotic wildlife, including skunks, rheas, parrots and guanacos were introduced in the early 1930s by the then owner of the island John Hamilton (and brought in from Chile on board his ship Penelope), along with Patagonian foxes. The last, not to be confused with the extinct Falkland Island wolf, the warrah, can still be found and their eradication is being considered. One such fox eradication attempt failed in 1997–1998. Other species considered for possible eradication from Weddell include the house mice and the feral cats, most likely introduced to the Falklands by early sealing expeditions. More challenging, due to the island's size, would be an effort to eradicate the Norwegian rat; there are some successful large scale precedents though, notably those of Campbell Island and South Georgia. Several reindeer are present but not established as they are single sex. These were brought from South Georgia shortly before their eradication from that Antarctic island carried out in 2013–2015 due to environmental considerations.

A large number of alien plants including invasive ones are widespread within Weddell Island. Most conspicuous among these are a patch of Monterey cypress trees in Weddell Settlement and a number of lengthy hedges of European gorse in the vicinity of the settlement and Kelp Creek House. Both were planted on the treeless and shrubless island primarily for the purposes of wind protection. The tree plots at Weddell, Hill Cove, Roy Cove and Carcass Island are the very few sizable ones on the Falklands. Gorse has been spreading on the island with over fifteen thriving tufts located away from its original hedge lines, and needs control. Besides gorse, the introduced species currently posing the highest threats in the Falklands are Calafate (Berberis microphylla), Creeping thistle (Cirsium arvense) and Spear thistle (Cirsium vulgare). In the rivers and streams of the archipelago, introduced European brown trout (Salmo trutta) is displacing the local Zebra trout (Aplochiton zebra).

Scientific research has identified Weddell as both an Important Plant Area and a priority Key Biodiversity Area that merits protection. A survey of less than half of the island's territory carried out between 2007 and 2010 has recorded a total of 114 native species (65% of the Falkland native flora) and 41 introduced ones. The island holds a number of rare and very rare plant species, twelve endemic plant species with four of them endangered, including Moore's plantain and the largest recorded population of Falkland Rock-cress. It also hosts a globally significant population of Southern giant petrel. Germplasm collection from Weddell Island sites was carried out by the Alaska Plant Materials Center in 1998 for the purposes, among others, of possible tussac grass restoration projects in the Falklands.

Government and politics

Within the Falkland Islands, Weddell is part of the Camp electoral constituency, which comprises the entire country outside of Stanley, and returns three of the eight elected members of the Falklands Legislative Assembly — currently Roger Edwards, Ian Hansen and Teslyn Barkman. For statistical and planning purposes, Weddell is part of the Outlying Islands statistical region including the Falklands except the two primary islands, East and West Falkland, with a total surface area of  and population of 43 in 2016.

Ownership
During the last one and a half centuries Weddell Island has been owned in turn by the Williams, Hamilton, Ferguson, Visick and Clifton families.  One of the past owners, Robert Ferguson, was born on the island.

With its surface area of  Weddell is one of the largest private islands in the world. That title is sometimes claimed by two Hawaiian islands, Niihau and Lanai, although the former is smaller at . While the latter is bigger at , technically it might not qualify as about 2% of its territory belong to independent owners.

Economy
In the course of the 19th century, sealing declined due to depletion of stocks and gave way to sheep farming as the mainstay of Falklands economy, a role shared with fishing, tourism and offshore hydrocarbon exploration. Sheep were farmed commercially for wool on the islands from the 1860s. Sheep raising on Weddell Island was established in 1871 by the Williams family who bought the island, and the island's farm at Weddell Settlement has been permanently populated since then.

The small population of the island lives in Weddell Settlement on the east coast, the remainder of the island being run as a sheep farm and wildlands. Sheep numbers have varied greatly under different island owners, between 200 and 23,000, and currently stay at 600 to 700 with an improved breeding and grazing management. Sheep raising is now confined to the Mark Point Paddocks just north of the settlement. Tourist walks from Weddell Settlement include scenery destinations like Mount Weddell and Mark Point, and wildlife watching sites like Loop Head or Hell's Kitchen Cove in Chatham Harbour. All these activities take place northeast of the line linking New Year Cove on the southeast to Kelp Creek House on the northwest. The remaining two thirds of Weddell are sparsely visited, making it the wildest of the larger Falkland Islands.

Along with a diverse and abundant local wildlife, the island's tourist attractions include also some spectacular landscapes featuring the famous Falklands stone runs that excited Charles Darwin's interest and became the subject of much debate on their origins.

Trekking the stone runs might be as hard and risky as any sport, even though the stone run boulders are fixed quite stably, providing for better safety. Otherwise, the local terrain is walker and driver friendly – mostly hilly and well drained, lacking the boggy areas encountered elsewhere in the archipelago.

The tourist and farming infrastructure at Weddell Settlement is currently being renovated; in particular, the Weddell Lodge is being extended to provide additional tourist and workers accommodation during the summer period. More tourist accommodation is available in nearby Mountain View Cottage and Sea View Cottage. Several dilapidated 'houses' and 'shanties' in remote locations outside the settlement – Kelp Creek House, Chatham House, Loop Head Shanty, Stop Cove Shanty, Quaker Shanty and Sand Point Shanty – remain from times when the entire island was stocked with sheep.

Wind turbines and solar panels, supplemented by diesel generators, supply electric energy to four houses in Weddell Settlement.

Communications

The island has an airfield situated  north of Weddell Settlement, with two intersecting grass runways –  and  long respectively – used by the Falkland Islands Government Air Service (FIGAS) Islander aircraft operating out of Stanley Airport. Air distances from Weddell Airfield: Stanley Airport , RAF Mount Pleasant , Rodolfo Marsh Aerodrome , Punta Arenas Airport  and Rio Gallegos Airport .

Sea transportation is serviced by a 50-meter wooden pier in Weddell Settlement, at the head of Gull Harbour, with a ramp being presently set up. The island receives scheduled visits from the Falklands resupply vessel MV Concordia Bay every 40 days on average.  For a number of years before, this service has been provided by MV Tamar under Capt. Stephen Clifton, one of the present owners of the island.

Probably the most remarkable Weddell Island ship was the wooden two-masted cutter Feuerland (the German for Tierra del Fuego), originally sailed from Europe to Punta Arenas by the German naval aviator and WWI war hero Gunther Plüschow, and used as an expedition ship supporting his pioneering aerial survey of Patagonia and Tierra del Fuego. The ship was sold in 1929 to John Hamilton, brought to the island and renamed Penelope after his daughter, remaining based at Weddell until the 1950s and again in 1989–1993. The ship sailed for many decades and for various shipowners between the islands of the Falklands (including a brief confiscation and use by the Argentine Navy during the Falklands War), until 2006 when she was transported back to her native Germany and listed as a historic cultural monument.

Overland travel is accomplished by foot, horse, and mechanized off-road capable transport. There are two unpaved earth roads on the island, both leaving Weddell Settlement. One of them,  long, runs towards the airfield and further north to Loop Head Shanty and the headland ending up in Loop Head and Swan Point.  The other one leads  in westerly direction, skirting the head of Chatham Harbour and turning north at Kelp Creek House to reach Chatham House at the west corner of the bay.

See also
 Private island
 Stone run
 Wildlife of the Falkland Islands

References

Bibliography
 B. Stonehouse (ed.). Encyclopedia of Antarctica and the Southern Oceans. Chichester, West Sussex: John Wiley & Sons, 2002. 404 pp.
 Falkland Islands: British Overseas Territory, Atlantic Ocean. Encyclopædia Britannica, 2017

External links

 Weddell Island. Copernix interactive satellite image
 Weddell Island Official Website
 Weddell Island. Falkland Islands Tourist Board
 South Atlantic Environmental Research Institute
 Weddell Island from space. NASA Johnson Space Center, 30 April 2005
 Weddell Settlement and Weddell Airfield Plan. OpenStreetMap
 Weddell Island. WMO Station 88883. WeatherCast: Weather reports worldwide

Private islands of South America
Islands of the Falkland Islands
History of the Falkland Islands
Falklands War
Landforms of the Falkland Islands
Seal hunting

Weddell Island


Football Club Gandzasar (armensk:Ֆուտբոլային Ակումբ Գանձասար Կապան) er en armensk fodboldklub fra Kapan, der blev dannet den 2004.

Titler
 Armenske mesterskaber (0):
2. plads 2016–17
 Pokalturnering (1): 2017–18;
 Superpokalturnering (0):

Historiske slutplaceringer

Referencer

Eksterne henvisninger
 [ Klubbens officielle hjemmside]
 Gandzasar FK  på Soccerway
 Gandzasar eufo.de
 Gandzasar Weltfussball.de

Fodboldklubber i Armenien

FC Gadzasar Kapan


ද ඉම්පීරියල් ඩොක්ට්‍රස් (චීන: 女医·明妃传) යනු 2016 චීන රූපවාහිනී කතාමාලාවකි. මේ සඳහා පාදක වී ඇත්තේ චීනයේ මිං රාජවංශයේ වෛද්‍යවරියක වූ ටෑන් යුන්ෂියෑන්ගේ කථා පුවතයි. සිසිලියා ලියු විසින් මෙහි ප්‍රධාන චරිතය නිරූපණය කරයි. 2016 පෙබරවාරි 13 සිට මාර්තු 9 දක්වා සෑම දිනකම ප.ව. 7.30ට ජියාංසු ටීවී සහ ඩ්‍රැගන් ටීවී නාළිකා ඔස්සේ මෙම කතාමාලාව විකාශය විය.

සාරාංශය
මිං රාජවංශයේ යිංෂොං අධිරාජයාගේ සමයයෙහි ටෑන් යුන්ෂියෑන් (සිසිලියා ලියු) වෛද්‍ය පෙළපතකින් පැවත එන්නියකි. ඇගේ පවුල පරම්පරා ගණනාවක් තිස්සේ මාලිග වෛද්‍යවරුන් ලෙස කටයුතු කොට තිබේ. කෙසේනමුත්, වෛද්‍යවරියනට වෛද්‍යකර්මය තහනම් කෙරුණේ බොහෝ දෙනකු එය අවභාවිත කිරීම නිසායි. එසේවුව ද, යුන්ෂියෑන් වෛද්‍යකර්මය ඉගෙනීමට ඉටාගන්නා අතර, ඇය ර‍හසේම වෛද්‍යය ඉගෙන ගනියි. ඇගේ බලවත් උනන්දුව සහ ධෛර්යය හේතුවෙන් යුන්ෂියෑන් විවිධ බාධක ජයගැනීමට සමත් වේ. කෙසේ හෝ ධුරයෙන් උසස්වීම් ලබන ඇය මිං රාජවංශයේ වඩාත් ප්‍රකට වෛද්‍යවරිය බවට පත්වේ. මෙම ගමන් මාර්ගයේ දී ඇය සිහසුන උදෙසා සතුරන් වී සිටින රාජකීය සොයුරන් දෙදෙනකු වන චූ ක්විචෙන් (වොලස් හුඕ) සහ චූ ක්වියු (හුවාං ෂුවාන්) අතර ප්‍රේමයේ සිරවෙයි.

චරිත නිරූපණය

ප්‍රධාන
සිසිලියා ලියු, ටෑන් යුන්ෂියෑන් (譚允賢) ලෙස
චෑං සිමු, ලාබාල යුන් ෂියෑන් ලෙස
වොලස් හුඕ, චූ ක්විචෙන් (朱祁鎮) ලෙස
ලෞ යුන්හාඕ, ලාබාල ක්වි චෙන් ලෙස
හුවාං ෂුවාන්, චූ ක්වියු (朱祁鈺) ලෙස
වූ සේ ජින් ෂි, ලාබාල ක්වි යු ලෙස

සහායක

රාජකීයයන්
ලි චෙං යුවාන්, ක්වියෑන් අධිරාජිනිය (錢皇后) ලෙස; චූ සිචෙන්ගේ බිරිඳයි.
හූ ෂුන් එර්, ලාබාල ක්වියෑන් අධිරාජිනිය ලෙස
ජිනා ජින්, වැං මෙයිලින් (汪美麟) ලෙස; චූ ක්වියුගේ භාර්යාවයි.
හේ ක්විං, සුන් වැන්දඹු අධිරාජිනිය (孫太后) ලෙස; චූ ක්විචෙන්ගේ මෑණියන් ය.
හේ යින්, වූ වැන්දඹු අධිරාජිනිය (吳太后) ලෙස; චූ ක්වියුගේ මෑණියන් ය.
ගු යැන්, ධුරයෙන් පහකළ හූ අධිරාජිනිය (靜慈師太) ලෙස
ෂෙං ලැං ෂි, අධිරාජකීය චෞ බිසව (周貴妃) ලෙස; චූ ක්විචෙන්ගේ උපබිසවකි.
ජින් ෂියෑං, ලි බිසව (權麗妃) ලෙස; චූ ක්විචෙන්ගේ උපබිසවකි.
ලියෝ වූ, නව යොවුන් චූ ජියෑන්ෂෙන් (朱見深) ලෙස; චූ ක්විචෙන් සහ ක්වියෑන් අධිරාජිනියගේ පුත්‍රයායි.
ෂියා සි යු, ළමා ජියෑන්ෂෙන් ලෙස

උතුරු යුවාන්
යුවාන් වෙන් කං, යේ ෂියෑන් (也先) ලෙස; උතුරු යුවාන්හි පාලකයායි. ඔහු ටෑන් යුන්ෂියෑන්ට ප්‍රිය කරයි.
ලි චාඕ, බයාන් තෙමූර් (伯顏帖木兒) ලෙස; යේ ෂියෑන්ගේ බාල සොහොයුරා වන මොහු චූ ක්විචෙන්ගේ හොඳ මිතුරෙකි.
ෆෙං ලි ලි, ටුඕ බුහුවා (脫不花) ලෙස; යේ ෂියෑන්ගේ නැගණිය වන මැය චූ ක්විචෙන්ට ප්‍රිය කරයි.
ෂුඕ ජින් චූ, මෙං දුඕ (蒙多) ලෙස

ටෑන් (හැං) නිවස
කුයි කේ ක්වු, ටෑන් ෆු (譚復), යුන් ෂියෑන් මුත්තණුවන් ය.
වැං ලි යුවාන්, වියපත් ටෑන් මහත්මිය (譚老夫人) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ මිත්තණියයි.
වැං ෂින් මින්, ටෑං ගැං (譚綱) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ පියායි.
චෑං යි ජියේ, ටෑන් යුන්ලියෑං (譚允良) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ සොහොයුරායි.
යු ෂා ෂා, සි සූ (紫蘇) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ පෞද්ගලික සේවිකාවයි.

රාජකීය වෛද්‍යවරු
ලියු ලි වෙයි, ලියු පින්ගන් (劉平安) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ ගුරුවරයායි.
චෑංලෙයි, චෙං ෂිසන් (程十\u19977 三) ලෙස; ප්‍රධාන එදිරිවාදියා වන මොහු පසුව මිං රාජවංශයට ද්‍රෝහී වේ.
චෑං හාඕ රැන්, චෙං කුන්ෂියා (程村霞) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ ජ්‍යෙෂ්ඨයායි.

මාලිග නිලධාරීන් සහ සේවකයින්
චෑං බෝ ජුන්, වැං යිං (汪瑛) ලෙස; වැං මෙයිලින්ගේ පියායි.
ඩෙං ලි මින්, වැං චෙන් (王振) ලෙස; චූ ක්විචෙන්ගේ මිතුරෙකි.
ලූ සෙන් බාඕ, කාඕ ජිෂියෑං (曹吉祥) ලෙස; චූ ක්වියුගේ මිතුරෙකි.
යැං ගුවාං, චාඕ ගුඕගොං (趙國公) ලෙස
ෂූ පෙංකායි, සෙන්පති ෂි හෙං (石亨) ලෙස
ක්වු චේ මිං, ෂියාඕ ෂුන් සි (小順子) ලෙස; චූ ක්විචෙන්ගේ සේවකයායි.
ලි වෙයි ටිං, ෂියාඕ මා සි (小馬子) ලෙස; චූ ක්වියුගේ සේවකයෙකි.
හු බිං ක්විං, රූ ෂියෑං (如香) ලෙස; ක්වියෑන් අධිරාජිනියගේ පෞද්ගලික සහායිකාවයි.
ලූ යුවෑන් යුවෑන්, ඩිං ෂියෑං (丁香) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ පෞද්ගලික සහායිකාවකි.
මා ෂියෑං යි, ලැන් කාඕ (蘭草) ලෙස; වැං මෙයිලින්ගේ පෞද්ගලික සේවිකාවයි.
ටෑන් ෂින් රෞ, යු ෂියෑං (玉香) ලෙස; සුන් වැන්දඹු අධිරාජිනියගේ පෞද්ගලික සේවිකාවයි.
ෆැං ගොං මින්, ෆැන් ගොං (范弘) ලෙස; සුන් වැන්දඹු අධිරාජිනියගේ විශ්වාසවන්තයායි.

වෙනත්
චූ හොං, චෙන් බිනියෑං (陳碧娘) ලෙස; නෑන් ෂි වෛශ්‍යා ගෘහයේ නාට්‍යාංගනාවකි.
වැං චුන් යුවාන්, වැං දඕෂි (王道士) ලෙස; නෑන් ෂි වෛශ්‍යා ගෘහයේ ප්‍රධානියා සහ යුන් ෂියෑන්ගේ ආචාර්යවරයායි.
ල්ව් ලියෑං, යූ දොංයැං (于东阳) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ ඇපකාර පියායි.
ලූ ෆැං මෙයි, යූ මැතිණිය (于夫人) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ගේ ඇපකාර මෑණියන් ය.
ෆැං සි චුන්, ලුඕ දා නියෑං (罗大娘) ලෙස; යුන් ෂියෑන්ට ඉගැන්වූ වෛද්‍යවරියකි.

ඓතිහාසික නිරවද්‍යභාවය

මෙම මාලා නාට්‍යයේ ප්‍රධාන චරතය වන ටෑන් යුන්ෂියෑන් සුප්‍රකට වෛද්‍ය පවුලකින් පැවත ආ සැබෑ තැනැත්තියකි. ඉතිහාසයේ සිටි අතලොස්සක් වූ වෛද්‍යවරියන්ගෙන් අයෙකි, ඇය. ඇය සිය මරණයට පෙර "වෛද්‍යවරියකගේ කියමන්" ග්‍රන්ථයක් ප්‍රකාශයට පත්කළ අතර, එය පරම්පරා ගණනාවක් පුරා පරිහරණය විය. කෙසේනමුත්, ටෑන් යුන්ෂියෑන් සහ අධිරාජවරුන් දෙදෙනා අතර මෙහි දක්වා ඇති ප්‍රේම වෘත්තාන්තය සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රබන්ධ එකකි. සැබැවින්ම ටෑන් යුන්ෂියෑන් සමග චූ ක්විචෙන් සහ චූ ක්වියු එකම කාලයේ ජීවත්වී නොමැත. එසේම ස්වාභාවිකව ඇයට චෙංතොං අධිරාජයා‍ගේ මාලිගයේ සේවය කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. කථාවේ එන චරිතය සැබැවින්ම ටෑන් යුන්ෂියෑන් සහ ඓතිහාසික හැං අධිරාජිනියගේ සංකලනයකි.

නාට්‍යය රචනයේ දී, තිර රචක චෑං වෙයි වෛද්‍ය පාරිභාෂික වදන් සහ ඖෂධ පිළිබඳ වෘත්තීය චීන වෛද්‍යවරුන්ගෙන් උපදෙස් ලබාගෙන ඇත. චරිතයට සූදානම් වීමේ දී ප්‍රධාන නිළි සිසිලියා ලියු සම්ප්‍රදායික වෛද්‍යවරයකු සමග චීන වෛද්‍ය විද්‍යාවේ මූලික කරුණු සහ ප්‍රතිකාර ක්‍රම (කටු චිකිත්සාව, නාඩි බැලීම සහ සම්බාහන ක්‍රමවේද වැනි) පිළිබඳ පුහුණු වූ බැව් පැවසේ.

ධ්වනිපථය

පිළිගැනීම
මෙම කතාමාලාව ප්‍රේක්ෂකයන් වෙතින් යහපත් ප්‍රතිචාර හිමි කරගත් අතර, චීනයේ වඩාත් ජනප්‍රිය රූපවාහිනී නාට්‍ය සටහන් අතර බයිදු සටහන්වල ප්‍රථම ස්ථානයේ පැවතිණි. මෙය එහි එන විචිත වස්ත්‍ර, සම්ප්‍රදායික චීන වෛද්‍යකර්මය සහ ප්‍රධාන නළු නිළියන්ගේ රංගනය හේතුවෙන් අවධානයට පාත්‍ර විය. මෙම කතාමාලාව සුවිශේෂී වූයේ චීන ඉතිහාසයේ ගෞරවයට පාත්‍ර වූ කාන්තා චරිතයක් නිරූපණය නිසායි.

මෙම කතාමාලාව ආර්ථිකව ද සාර්ථක විය. ඩ්‍රැගන් ටීවී සහ ජියෑංසු ටීවී යන දෙකෙහිම 1.2ක සාමාන්‍ය ඇගයුමක් ලබාගනිමින් ජාතික ඇගයුම් සටහනෙහි පළමු ස්ථානයේ පසු විය. වසරේ ඉහළම ඇගයුමක් ලත් නාට්‍ය අතුරින් එකක් වූ මෙය හුවාඩිංහි රූපවාහිනී කතාමාලා සඳහා සතුටුදායකම සමීක්ෂණ 100 අතර #9 ස්ථානයේ පසු විය.

සම්මාන සහ නිර්දේශ

ආශ්‍රේයයන්

චීන වෛද්‍ය රූපවාහිනී කතාමාලා
චීන ඓතිහාසික රූපවාහිනී කතාමාලා
විකල්ප ඉතිහාස රූපවාහිනී කතාමාලා
2016 චීන රූපවාහිනී කතාමාලා ආරම්භ වීම්
2016 චීන රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්
2010 දශකයේ චීන රූපවාහිනී කතාමාලා
ටැන්ග්‍රේන් මීඩියාහි රූපවාහිනී කතාමාලා
මිං රාජවංශය පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ රූපවාහිනී කතාමාලා
ජියාංසු රූපවාහිනී වැඩසටහන්
ඩ්‍රැගන් රූපවාහිනී වැඩසටහන්

ද ඉම්පීරියල් ඩොක්ට්‍රස්


Mount Rainier est une ville du comté du Prince George dans l'état du Maryland.

Sa population était de  en 2020.

Notes et références

Liens externes

Localité dans le comté du Prince George (Maryland)

Mount Rainier (Maryland)


Colegiul Arab din Ierusalim a fost o instituție de învățământ secundar superior din Palestina Mandatară britanică. Colegiul Arab a funcționat între 1918 și 1948, fiind închis după izbucnirea războiului arabo-israelian.

Colegiul a fost înființat după ce administrația britanică a demarat un proces educațional în fosta provincie otomană. Acest proces prevedea înființarea de școli primare în principalele orașe ale Palestinei și o școală secundară tutelară în Ierusalim, Colegiul Guvernamental Arab. Scopul principal al colegiului arab era pregătirea învățătorilor pentru școlile primare care au început să fie înființate gradual și în orașele mici și la sate. Pentru o vreme, directorul colegiului a fost influentul Ahmad Samih Khalidi, tatăl lui Walid Khalidi și Tarif Khalidi. În momentul desființării sale, Colegiul Arab devenise cea mai prestigioasă școală pentru elevii arabi din Palestina.

Timp de câțiva ani după încheierea războiului, clădirile colegiului au fost folosite drept cartier general în regiune al Națiunilor Unite.

Absolvenți notabili
Ihsan Abbas
Haidar Abdel-Shafi
Halil-Salim Jabara
Ismail Khalidi
Salem Hanna Khamis
Abdullah Rimawi
Hasib Sabbagh
Abd el-Aziz el-Zoubi
Mahmud Samra
Said Saffarini

Referințe

Colegii din Ierusalim
Mandatul britanic pentru Palestina
Istoria Palestinei
Fondări în 1918
Desființări în 1948

Colegiul Arab din Ierusalim


An Rhynchospora mollis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nathaniel Wallich, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schult.. An Rhynchospora mollis in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Nepal. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora mollis


IGMP (İngilizce Internet Group Management Protocol), TCP/IP'de çoklu dağıtım (multicast) üyelerini yönetmek için kullanılan bir iletişim protokolüdür. Taşıma protokolü gibi davranmamasına rağmen, ağ katmanının üzerinde çalışması IP çokludağıtımın önemli bir özelliğidir. Tekli dağıtım(unicast) bağlantılardaki ICMP ye benzerdir. IGMP online streaming videolarda ve oyunlarda kullanılabilir. Bu tip uygulamaları desteklerken kaynaklarının daha verimli şekilde kullanılmasını sağlar.

Mimarisi
IGMP kullanarak çoklu dağıtım servisi(video gibi) vermek için tasarlanmış bir ağ bunun gibi
basit bir mimariyi kullanıyor olabilir:

IGMP istemciyi yerel çokludağıtım yapan bir yönlendiriciye bağlamak için hem istemci hem de
bitişiğindeki ağ switchleri tarafından kullanılır. Protokolden bağımsız çokludağıtım (Protocol Independent Multicast  - PIM) daha sonra video sunucusundan birçok çokludağıtım istemcisine trafiği yönlendirmek için, yerel ve uzaktaki çokludağıtım yapan yönlendiriciler arasında kullanılır.

Standartlar

 igmp v1 RFC 1112 ile tanımlanmıştır.
 igmp v2 RFC 2236 ile tanımlanmıştır.
 igmp v3 RFC 3376 ile tanımlanmıştır.

IGMP v2 Veri Paketinin Yapısı

Host ve yönlendirici gerçekleştirimleri

IGMP protokolü host taraflı ve yönlendirici taraflı olarak uygulanır. Host tarafı gruptaki üyeliğini kendi yerel yönlendiricisine rapor eder. Yönlendirici tarafı host dan gelen raporları dinler ve periyodik olarak sorgular gönderir. Linux işletim sistemi IGMP yi desteklemektedir.İşletim sisteminin merkezindeki Linux çekirdeği IGMP yi sadece host taraflı uygular. Buna rağmen daemon(bilgisayar programı) IGMP linux yönlendiricisi olarak davranarak bu kullanılabilir.
IGMP'de temelde iki mesaj vardır:

 Yayın alma isteği (İngilizce IGMP Subscribe, yani IGMP Aboneliği): bu mesajı, bir yayını almak isteyen bir kullanıcı router'ına gönderir. Router ise eğer o yayını almakta ise yayının bir kopyasını da o kullanıcıya göndermeye başlar. Eğer router o yayını almakta değil ise, bağlı olduğu router'lara yayın alma isteğini gönderir. Diğer router'lar da aynı işlemi yaparlar, taa ki yayını bulana kadar.
 Yayın almayı kesme isteği (İngilizce IGMP Unsubscribe, yani IGMP Aboneliği İptali): bu mesajı, bir yayını almak istemeyen bir kullanıcı router'ına gönderir. Router ise eğer o yayını almak isteyen kullanıcı kalmamışsa yayını göndermekte olan router'a da aynı mesajdan bir kopya gönderir. Bu sayede, router'lar gereksiz yere yayın kopyalamaya uğraşmazlar.

IGMP'nin değişik sürümlerinde, hata durumlarıyla baş edebilmek ve servis kalitesini artırabilmek için muhtelif durum mesajları da eklenmiştir.

Ayrıca XORP gibi normal bir bilgisayarı tam teşekküllü çokludağıtımlı yönlendiriciye dönüştüren tam yönlendirme takımları da vardır.

Kaynakça
 IGMP Wiki English

Grup Yönetim Protokolü
Grup Yönetim Protokolü
Ağ katmanı protokolleri

İnternet Grup Yönetim Protokolü


Poffertjes er en sød dejret, der primært spises i Nederlandene. Det er en slags små pandekager, men tykkere efterhånden som de hæver.

Skelnen mellem poffertjes og pandekager
Poffertjes bliver i modsætning til pandekager, ikke kun lavet af hvedemel, men også boghvedemel. I modsætning til pandekager vendes de små pandekager under forberedelse selvom dejen ikke er helt størknet. De er således indefra endnu blødere og er de pæne og runde.

Poffertjes er ofte præsenteret som en typisk nederlandsk ret, men kommer oprindeligt fra Frankrig. Andre lande har også retter som ligner dem. For eksempel er der Æbleskiver i Danmark, Munkarna i Sverige, og Munker i Norge. I Nederland bliver poffertjes serveret med flormelis, smør og eventuelt med sirup, marmelade eller advocaat.

I en restaurant eller poffertjesbod bruges store røde kobberplader der anvendes til at hurtig berede store antal af poffertjes. Poffertjesbagere i restauranter eller ved poffertjesboder er erfaren i at meget hurtigt vende de små pandekager.

Hjemme, kan de let blive lavet i en poffertjes-pan. Dette var oprindeligt en rund støbejerns plade med håndtag, med cirkulære fordybninger. I dag, er også rustfrit stål, og non-stick hændelser. Det er også muligt at pandekager til bage i en sandwich brødrister eller kontakt grill med en særlig poffertjes-plade, en rektangulær plade med runde fordybninger.

Eksterne links

 "Poffertjes" på nederlandsk
 Traditionelt poffertjes-recept

Mad fra Holland

Poffertjes


නාට්‍ය ශාස්ත්‍ර (සංස්කෘත: नाट्य शास्त्र, Nāṭyaśāstra) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ අභිවාහ්‍ය කලාවන් පිළිබඳ වූ සංස්කෘත ග්‍රන්ථයකි. මෙම ග්‍රන්ථය භරත මුණිවරයා විසින් රචනා කරන ලදැයි පැවසේ. මෙහි පළමු සම්පූර්ණ සම්පාදනය ක්‍රි.පූ. 200 සහ ක්‍රි.ව. 200 අතර කාලයට අයත් යැයි විශ්වාස කෙරේ. නමුත් ඇතැමුන් මෙය ක්‍රි.පූ. 500 සහ ක්‍රි.ව. 500 අතර කාල පරාසයේ ලියැවෙන්නට ඇතැයි සඳහන් කොට තිබේ.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 Natya-shastra full English translation by Manomohan Ghosh, including additional footnotes and commentary extracts. The Bibliography and Table of Contents of vol. 1 (1951) are missing from the web version. It contains a number of typos and of notes missing and generally skips Sanskrit quotations present in the printed version, providing only their English translation. On the other hand, chapters 28 to 36 from vol. 2 (1961) are included in the web version whereas vol. 1 stops at chapter 27 and contains only a preliminary version of chapters 34, 35 and 36.

Natya sastra Manuscript (with 37 chapters), in Sanskrit (Chapters 31, 32 and 34 missing)
Natya Shastra with Commentary of Abhinavagupta, 10th-century commentary, Compiled by M Ramakrishna Kavi, in Sanskrit (Vol. 2 only; the complete work is in 4 vols.)
Theatre layout with diagrams according to Natyasastra, Prachi Shah, Bhartiya Drama
Related Bibliography:

හින්දු පාඨ ග්‍රන්ථ
ඉන්දියාවේ වේදිකාව
සංගීතමය වේදිකාව
සංස්කෘත පාඨ ග්‍රන්ථ
ඉන්දියාවේ නර්තනය
ඉන්දියාවේ සංස්කෘතික ඉතිහාසය
හින්දුස්තානි සංගීත සාහිත්‍යය

නාට්‍ය ශාස්ත්‍ර


Ningbo (kínverska: 宁波; rómönskun: Níngbō; áður rómönskun: Ning-po) er stórborg í norðausturhluta Zhejiang héraðs í Alþýðulýðveldinu Kína.

Ningbo (sem merkir á kínversku "friðsælar öldur") er staðsett á láglendri strandsléttu við Yong-fljót, þar sem tvær þverár, Yuyao og Fenghua mætast. Borgin er staðsett um 25 kílómetra frá mynni fljótsins við Hangzhou-flóa, Austur-Kínahafi.

Borgin er mikilvæg menningar-, iðnaðar-, viðskipta -, og samskiptamiðstöð. Ningbo eru á kínverskan mælikvarða talin vera auðug borg.

Árið 2020 þegar síðasta manntal var gert í Kína, var íbúafjöldi borgarkjarna Ningbo 3.731.203 en íbúafjöldi undir lögsögu borgarinnar var 9.404.283. Borgin skiptist í sex þéttbýlishluta , tvær undirborgir og tvö dreifbýlissveitarfélög, þar á meðal nokkrar eyjur í Hangzhou-flóa og í Austur-Kínahafi.

Höfn borgarinnar, Ningbo-Zhoushan, sem er dreifð yfir nokkra staði, er eins sú fjölfarnasta í heiminum miðað við fjölda farmtonna og ein af stærstu gámahöfnum heims.

Saga

Búseta þar sem Ningbo er nú við láglenda strandsléttu Yong-fljóts,  hefur langa og ríka menningarsögu sem nær aftur til Jingtou fjallamenningarinnar árið 6300 f.Kr. og Hemudu menningarinnar árið 4800 f.Kr. Svæðið var þekkt til viðskipta á silkiveginum fyrir að minnsta kosti tvö þúsund árum síðan, og einnig sem hafnaraðstaða fyrir viðskipti.

Eftir að Gouzhang-sýsla, sem liggur skammt austar, var flutt til þess sem nú er Ningbo árið 625, var hún gerð að sjálfstæðu stjórnsýslusetri  árið 738. Árið 908 var nafni sýslusetursins, sem hafði verið Mao Xian frá 625, breytt í Yin Xian.

Á tíma Tangveldisins
Ningbo varð mikilvæg viðskiptahöfn á síðari hluta 5. aldar, þegar kóreskir sjófarendur töldu hana hentuga fyrir samskipti við höfuðborgarinnar Jiankang (nú borgin Nanjing).  Á tímum Tangveldisins, ættarveldisins sem ríkti yfir Kína frá 618 til 907, hélt hélt þessi umferð áfram. Þrátt fyrir að opinber samskipti féllu niður eftir 838 héldu einkaviðskipti áfram í stórum stíl. Á 11. öld varð Ningbo miðstöð strandverslunar. Mikilvægi þess jókst með stofnun höfuðborgarinnar Nan Song í Hangzhou árið 1127, þegar erlend viðskipti höfuðborgarinnar streymdu í gegnum Ningbo. Staðurinn óx hratt á valdatíma Song (960–1279).

Á tíma Suður-Song ættarveldisins (1127 -1279) bjuggu arabískir kaupmenn í Ningbo, þá þekkt sem Mingzhou. Annað nafn á Mingzhou eða Ningbo var Siming. Staðurinn var þekktur sem  viðskiptamiðstöð hafskipa. Þessir farkaupmenn blönduðust ekki innfæddum Kínverjum, þeir iðkuðu eigin siði og trú og bjuggu í einangruðum hverfum. Þeir reyndu ekki að boða Kínverjum íslam. Það var einnig stórt gyðingasamfélag í Ningbo, eins og sést af þeirri staðreynd að eftir að mikið flóð árið 1642 eyðilagði Torah bókarollur í hinni fornu borg Kaifeng, voru ný helgirit gyðingdómsins sótt til Ningbo.

Þéttbýlið hélt nafninu Yin Xian í gegnum mongólska Júanveldið (1206–1368).  Árið 1381 fékk það nafnið Ningbo og hélt því nafni þar til 1912, uns það tók aftur upp formlega nafnið Yin Xian. Nafnið Ningbo var svo aftur tekið upp við stjórnsýslubreytingar til að mynda nýja borg árið 1949.

Á tíma Mingveldisins
Fyrri hluti valdatíma Mingveldisins (1368–1644) var Ningbo erfiður. Erlend viðskipti voru skert af stjórnvöldum; smíði hafskipa bönnuð; og strandverslun takmörkuð. Japanskir sjóræningjar réðust á Ningbo. Staðurinn staðnaði fram að síðasta fjórðungi 15. aldar, uns nærliggjandi héruð réttu úr kútnum. Hagvöxtur jókst þegar Portúgalar hófu viðskipti í Ningbo árið 1522, fyrst ólöglega en síðar (eftir 1567) löglega.  Borgina hafði lengi eftir það hið portúgalska nafn "Liampó".  Seinna bættust hollenskir og breskir kaupmenn í hópinn. Kaupmenn Ningbo fóru að eiga viðskipti upp eftir Kínaströnd allt frá Mansjúríu í Norðaustur Kína, til Guangzhou, sem og Filippseyjar og Taívan. Ningbo var verslunarstöð strandsléttunnar austan Shaoxing og úthöfn fyrir ósasvæði Jangtse-fljóts (Bláá), sem það var tengt við með Zhedong skurðinum (Hangzhou–Ningbo) sem var hluti Miklaskurðar og tengdi sem leiddi til Shaoxing og Qiantang árnar. Fyrir vikið varð Ningbo mikilvægur staður fyrir innri viðskipti Kína á 17. og 18. öld.

Ningbo "sáttmálahöfn"

Í kjölfar ópíumstríðanna 1839–1842 var kínversku stjórnina neydd til að opna fyrir utanríkisviðskipti í fimm hafnarborgum með undirritun Nanking-sáttmálans svokallaða árið 1842.  Ningbo var ein þessara "sáttmálahafna" og árið 1843 var borgin því opnuð fyrir utanríkisviðskipti. Síðar dró úr viðskiptum þar og viðskiptin færðust meir til Sjanghæ sem liggur um 220 kílómetra norður af Ningbo.

Samtímaborgin

Í dag er Ningbo er staðbundin verslunarmiðstöð og annasöm höfn í norðausturhluta Zhejiang héraðs.

Góðar járnbrautar- og hraðbrautartengingar er við Sjanghæ borg um Hangzhou og nýja Hangzhou-flóabrú sem opnuð var árið 2008 og tengir Ningbo beint við Sjanghæ-svæðið. Hangzhou-flóabrúin er 36 kílómetrar að lengd og er ein lengsta sjóbrú heims.

Ningbo Zhoushan höfnin

Ningbo Zhoushan höfnin er í Beilun hverfinu, austur af borginni á suðurströnd Hangzhou-flóa, er ein stærsta djúpsjávarhöfn Kína sérstaklega útbúin fyrir gámaflutninga. Hún er stærsta höfn í heimi hvað varðar árlega farmflutning í tonnum talið.  Árið 2019 náði farmflutningurinn 1.119 milljónum tonna og var stærst í heiminum 11 árið í röð. Höfnin er langstærsta umskipunarhöfn fyrir járngrýti og hráolíu í Kína. Um 40% olíuafurða Kína, 30% járngrýtis, og 20% af kolabirgða Kína fara um höfnina. Hún er mikilvæg geymslu- og flutningsstöð fyrir ýmis fljótandi efni, kola- og korngeymslustöð.

Ningbo er einnig miðstöð strandferða of vatnsflutninga um viðamikla skipaskurði í nágrenni borgarinnar. Borgin er söfnunarstöð fyrir bómull og aðrar landbúnaðarafurðir á sléttunni, fyrir sjávarafurðir staðbundins sjávarútvegs og fyrir timbur frá nálægum fjöllunum. Borgin er einnig dreifingarstöð fyrir kol, olíu, vefnaðarvöru og ýmsa neytendavörur.

Árið 1984, þegar kínversk stjórnvöld boðuðu meira frjálslyndi, var Ningbo útnefnd ein af "opnum borgum" Kína fyrir erlenda fjárfestingu.

Fyrir síðari heimsstyrjöldina voru bómullarspunaverksmiðjur, mjölmyllur, vefnaðarvöruverksmiðjur og tóbaksverksmiðjur stofnaðar og frá 1949 hélt sú iðnvæðing áfram. Textíliðnaðurinn hefur stækkað mjög með nýjum prjóna- og litunarverksmiðjum. Matvælavinnsla með vinnslu mjöls og hrísgrjóna, olíuvinnsla, víngerð er mikilvæg atvinnustarfsemi í borginni.

Verksmiðjur borgarinnar framleiða dísilvélar, landbúnaðarvélar og aðrar vélar, svo sem rafala. Varmaorkustöðvar framleiða rafmagn fyrir allt nágrennið.

Tengt efni

 Borgir Kína eftir fólksfjölda
 Zhejiang strandhéraðið á austurströnd Kína- við Austur-Kínahaf.
 Opinber upplýsingarvefur Ningbo borgar - Á kínversku, ensku og frönsku.

Tilvísanir

Borgir í Kína

Ningbo


R.Kan Albay (d. Erkan Altunbay, 1 Eylül 1975 - Antwerpen, Belçika) Belçika'da yaşayan Türk sinema ve dizi oyuncusudur.

Hayatı
Gerçek adı Erkan Altunbay olan oyuncu, 1 Eylül 1975'te Antwerpen'de dünyaya geldi.

15 - 18 yaş arası yine Antwerpen'de bir amatör tiyatro kulübünde oyunculuk yaptı.
Abisi Erol Altunbay'ın kamera ve yönetmenlik eğitiminden dolayı, ilk kez kamera karşısına çıktı. Birkaç kısa film tecrübesinden sonra, 2002 yılında yönetigi ilk filmi "Toothpick", 26 film arasından seçilerek, Anvers Film Festivali'ni açmıştır.

2006 yılında "The Flemish Vampire" filminin senaryosunu yazmış ve yönetmiştir. 2007'da ise "Emma" adındaki Belçika dizisinde "Osman Karaca" karakterini canlandırdıktan sonra ün yapan oyuncu, aynı yıl "Gangasterler Cehennemi" filmini yönetmiştir.

Bir alkol bağımlısını canlandırdığı "Coma" filmiyle, 2008 Oostende Film Festivali'nde ve sonra Novo Film Festivali'nde ödül aldıysa da; gerçek anlamda 2009 senesinde "Dossier K" adlı filmindeki rolü ile Belçika'nın en gözde oyuncularından biri olmuştur. 500.000 seyirci ile Belçika'da gişe rekoru kıran filmde Albay, "Shehu" adındaki Arnavut mafya babasını oynamış ve bu rol için "2010 Flaman Film Ödüllleri"'ne aday olmuştur ve ve Nisan 2011'de "Gümüş At Sinema Ödülleri'nde, en iyi erkek oyuncu ödülünü kazanmıştır.

Albay, toplam (6'i Belçika devlet televizyonunda) 12 dizide rol almış, 8 sinema filmi ve 6 reklam filminde rol almıştır.

Başrolünde oynadığı "Genadeloos" (Merhametsiz) adındaki sinema filmi 2011 yılında vizyona girmiştir.
Başrolü oynadığı "Flaman Kabusu" filmi 2016 sonu vizyona girecektir. 2016 senesinde "Isra ve sihirli kitap" adli macera filmini yönetip, alaaddinin lambasindaki cin karakterini canlandırmıştır.

Filmografisi

Kısa metraj filmler
Son çare ('96)
De Ontmoeting ('97)
De vijfde gevel ('99)
Smoutpot ('99)
İmkansız Aşk/Onmogelijke Liefde (2000)

Uzun metraj filmler
Toothpick, misdaadfilm (2002)
The Flemish Vampire, horror (2006-2007)
Gangsta's Hell, actie (2007)
Coma, dram (2008)
Dossier K, (zorlu dosya) aksiyon (2010)
Bingo, komedi (2013)
Marina, dram (2013)
Bowling Balls, komedi (2014)
Kardes, dram (2015)
Flaman kabusu, aksiyon (2016)
Isra ve sihirli kitap (2016)
Mavi sessizlik, dram (2017)
Superette Ana, dram (2020)
The Claus family, fantasy (2022)

Oyuncu filmografisi
Emma, Osman Karaca 2007
Toothpick,  Kahn (film) (2002)
COMA,  Osman Engin (drama) (2008)
Neveneffecten (dizi), turkse vader (komedi) (2008)
Witse (dizi),  Tezcan (drama) (2009)
Dossier K, als Shehu Ramiz (Actie-Thriller) (2009)
Thuis (televisieserie), als Selcan de pooier (drama) (2010)
Zone stad (dizi), als pedro taeymans (drama) (2011)
Marina, yunan kasap (2013)
Bowling Balls, Bulgar is adami (2014)
Kardes, avukat (2015)
Isra ve sihirli kitap, Cin (2016)
mavi sessizlik, miralay (2017)

Adaylıklar ve ödülleri
2010 Flaman Film Ödülleri : En iyi yardımcı oyuncu adayı
2011 Uluslararası Gümüş At Ödülleri: En iyi erkek oyuncu ödülü

Dış bağlantılar
 R. Kan Albay imdb profili

1975 doğumlular
Belçikalı film yönetmenleri
Belçikalı erkek sinema oyuncuları
Türk asıllı Belçikalılar
Yaşayan insanlar

R. Kan Albay