La propagande de la fédération de Russie est une propagande qui promeut les opinions, les perceptions ou les programmes du gouvernement de la Russie. Les informations intègrent les médias gérés par l'État et les technologies en ligne, et peuvent impliquer l'utilisation de « mesures actives » de style soviétique comme élément de la « guerre politique » russe moderne. La propagande russe contemporaine se concentre sur la promotion d'un culte de la personnalité autour de Vladimir Poutine et le gouvernement russe est également très actif dans les débats sur l'histoire soviétique. La Russie a créé un certain nombre d'organisations telles que la « Commission présidentielle de la fédération de Russie pour contrer les tentatives de falsification de l'histoire au détriment des intérêts de la Russie », les brigades Web russes et d'autres qui se livrent à la propagande politique pour promouvoir les vues du gouvernement Poutine.

Antécédents de propagande en Union Soviétique et période de Boris Eltsine
Pour parler de la propagande, il faut dire comment étaient les médias vers la fin de l'Union Soviétique afin d'établir des liens avec ce qui va s'amorcer depuis 1991. La propagande s'établit au sein de la Fédération de Russie. Vers la fin de l'Union Soviétique, il y avait le réseau public contrôlé par l'État et il y avait les groupes anti-communistes qui trouvaient leurs propres moyens de communication. Le constat est donc que ces groupes anti-communistes, malgré la perestroïka, ne voient pas changée leur clandestinité. Ensuite ces médias indépendants aident Boris Eltsine à gagner les élections et donc au sein de la Russie, il existe deux types de médias : les indépendants et les médias de l'ancienne Union Soviétique qui ne peuvent pas se financer de façon autonome car il n'y a pas de marketing en Russie et ils survivent donc grâce aux subventions et par le capital des oligarques. Pour bien comprendre la propagande, il faut aussi parler de comment l'État doit vendre quelques propriétés, comme le sont les réseaux de communication car l'État a besoin de revenus. Cependant, leur vente ou partage d'actions de l'entreprise avec les oligarques fait que l'État a un contrôle omniprésent au sein des télécommunications.

2000-2008 : Débuts des propagandes en Russie
Depuis son arrivée, Vladimir Poutine établit les réseaux de communication comme des moyens de renforcer « Power branding ». Le power branding consiste à créer une représentation consensuelle entre toutes les classes sociales et qui permet d'incarner un régime politique et que son incarnation soit de façon nationale, internationale et supranationale. Pour avoir cette représentation consensuelle entre les classes, Poutine utilise plusieurs mécanismes médiatiques. Entre ces mécanismes, on peut retrouver la conférence télévisée dans laquelle Poutine répond pendant deux heures aux questions du public. Ou encore parler de la dépolitisation des médias en Russie de la part du gouvernement. Il faut se rappeler que les médias en Russie sont sur contrôle des oligarques, qui sont des personnes qui sont très proches de Vladimir Poutine. Poutine reprend le pouvoir via la plupart des chaînes de télévision, s'aide de filiales comme Gazprom-Media et va acheter même des actions au sein d'entreprises multimédia qui sont proches avec l'opposition.

L'image faite par la propagande de Vladimir Poutine et son gouvernement : dans l'actualité, on en connaît davantage sur la propagande depuis 2008, mais il est nécessaire de parler de comment cette propagande se crée au sein de la Fédération de Russie.

Effort mondial de relations publiques parrainées par l'État
Fin 2008, Lev Gudkov, s'appuyant sur les données d'un sondage du Centre Levada, souligne la quasi-disparition de l'opinion publique en tant qu'institution socio-politique dans la Russie contemporaine et son remplacement par la propagande d'État.

Peu de temps après la prise d'otages de l'école de Beslan en septembre 2004, Poutine renforce un programme parrainé par le Kremlin visant à « améliorer l'image de la Russie » à l'étranger. L'un des projets majeurs du programme est la création en 2005 de Russia Today (maintenant connue sous le nom de RT), une chaîne d'information télévisée en anglais offrant une couverture de l'actualité 24 heures sur 24. Lors de son démarrage, 30 millions de dollars de fonds publics ont été alloués. Un article de CBS News sur le lancement de Russia Today cite Boris Kagarlitsky disant qu'il s'agit « en grande partie d'une continuation des anciens services de propagande soviétiques ».

Le vice-ministre russe des Affaires étrangères, Grigory Karasine, déclare en août 2008, dans le contexte du conflit russo-géorgien : « les médias occidentaux sont une machine bien organisée, qui ne montre que les images qui correspondent bien à leurs pensées. Nous avons beaucoup de mal à insérer notre opinion dans les pages de leurs journaux ». En juin 2007, Vedomosti rapporte que le Kremlin a intensifié ses activités officielles de lobbying aux États-Unis depuis 2003, entre autres en engageant des sociétés telles que Hannaford Enterprises et Ketchum.

Dans une interview accordée en 2005 au radiodiffuseur externe appartenant au gouvernement américain Voice of America, le blogueur russo-israélien Anton Nossik déclare que la création de RT « ressemble à des campagnes de propagande de style soviétique ». Pascal Bonnamour, le chef du département européen de Reporters sans frontières, qualifie le réseau nouvellement annoncé de « nouvelle étape de l'État pour contrôler l'information ». En 2009, Luke Harding (alors correspondant à Moscou) de The Guardian, décrit la campagne publicitaire de RT au Royaume-Uni comme une « tentative ambitieuse de créer un nouvel empire de propagande mondial post-soviétique ». Selon Lev Gudkov, le directeur du centre analytique Levada (l'organisme de sondage le plus respecté de Russie), « la propagande russe de Poutine est agressive et trompeuse... pire que tout ce dont j'ai été témoin en Union soviétique ».

En 2014, Ivan Zassoursky, professeur de médias et de théorie des communications au département de journalisme de l'université d'État de Moscou, déclare : « aujourd'hui, il existe de nombreux schémas d'influence complexes dans le monde qui peuvent être qualifiés de soft power. Mais les méthodes voyous traditionnelles de propagande et de contrôle direct utilisées par le gouvernement russe ne peuvent être considérées comme efficaces du point de vue professionnel et acceptables du point de vue de la moralité des journalistes ».

À la suite de l'annexion de la Crimée par la Russie en 2014, une augmentation significative de la propagande russe est constatée par l'OTAN. En février 2017, un enregistrement audio fabriqué du secrétaire de l'OTAN Jens Stoltenberg censé interagir avec le président ukrainien Petro Porochenko est publié par le site d'information russe « Life.ru ». La voix supposée de Porochenko se révèle être des farceurs russes. La Russie est accusée de comparer les combattants nationalistes ukrainiens du Donbass aux membres de l'État islamique. Le politologue Nikolaï Kozhanov affirme que la Russie a utilisé la propagande pour transmettre des messages nationalistes et pro-Assad pendant la guerre civile syrienne. Kozhanov affirme que la Russie a fait un effort par la propagande pour présenter la Russie et la Syrie comme une force stable « dans la lutte contre l'instabilité causée par les Américains et le terrorisme soutenu par les partenaires régionaux américains ».

RT et l'agence de presse Sputnik sont également accusées de diffuser de fausses informations. Lors de l'attaque contre le vol Malaysia Airlines 17, le site Bellingcat d'Eliot Higgins témoigne de la manipulation d'images satellites publiées par le ministère russe de la Défense utilisées par l'agence de presse RT et Sputnik basée à Édimbourg, en Écosse.

La poursuite de la propagande russe conduit plusieurs personnes à nier leur expérience de l'invasion russe de l'Ukraine en 2022, même par des membres de leur famille de l'autre côté du rideau de fer de l'information. Les médias russes contrôlés par l'État ont systématiquement minimisé les pertes civiles et militaires, dénonçant les informations faisant état d'attaques contre des civils comme étant « fausses » ou accusant les forces ukrainiennes. Bien que la constitution russe de 1993 contienne un article interdisant expressément la censure, l'appareil de censure russe Roskomnadzor a ordonné aux médias du pays de n'utiliser que des informations provenant de sources étatiques russes sous peine d'amendes et de blocages, accusant un certain nombre de médias indépendants de diffuser « des informations fausses et socialement non fiables » sur le bombardement de villes ukrainiennes par l'armée russe et la mort de civils. Dmitri Mouratov, le rédacteur en chef du journal indépendant russe Novaïa Gazeta, déclare que « tout ce qui n'est pas de la propagande est en train d'être éliminé ».

Poutine est montré comme l'homme fort qui dans le cas des élections utilise les médias et les réseaux sociaux pour faire la propagande et cacher la fraude électorale. Mais ce n'est pas la seule utilisation de la propagande du gouvernement de Poutine. La mise sous surveillance grâce aux médias et d'autres moyens est également utilisée. De plus, il utilise Russia Today (RT) et l'agence Sputnik afin de critiquer et même désinformer la population d'autres pays par les réseaux sociaux ou par leur site web. Avec beaucoup de ressources, ces médias russes vont créer des « fake news » comme celle du viol d'une fille russe par deux jeunes allemands en 2016 ou même créer une réalité comme quand des néonazis russes vont aller protester en Estonie . Mais sa portée gagne encore plus de terrain avec l'usage par exemple de YouTube par Russia Télévision. Il utilise en réalité les régions du Moyen-Orient et de l'Amérique Latine comme support pour augmenter son audience Cette stratégie vise en réalité à gagner des partisans anti-occidentaux plus proches de même bloc. Exemple : la chaîne de YouTube Ahí les va (Et voilà en français) était une chaîne rattachée à Russia Télévision par son éditoriale mais aussi par la créatrice de la chaîne Inna Afinogenova, directrice de la chaîne Russia Télévision en espagnol. Cette chaîne a été supprimée de YouTube pendant la guerre en Ukraine par le fait qu'elle soit rattachée au gouvernement de Poutine. Aujourd'hui, on peut trouver le contenu de Ahí les va sur leur propre page, cependant financé par l'entreprise TV-Novosti, qui est la propriétaire de Russia Télévision.

Utilisation des réseaux sociaux
La Russie est accusée d'utiliser les plateformes de médias sociaux pour diffuser des messages de propagande à un public mondial en diffusant de fausses nouvelles, en diffusant des publicités et en créant des mouvements pseudo-activistes. La popularité de Spoutnik sur les réseaux sociaux et son utilisation de titres viraux et piège à clics l'amène à être décrit comme « le BuzzFeed de la propagande » par le magazine Foreign Policy.

Dans l'affaire du Russiagate, la Russie est accusée par les autorités américaines d'avoir tenté de diffuser de fausses informations et de la propagande dans le but de s'immiscer dans l'élection présidentielle américaine de 2016. La Russie aurait utilisé des tactiques telles que la création de comptes frauduleux sur les réseaux sociaux, l'organisation de rassemblements politiques et de publicités politiques en ligne dans le but d'aider le candidat républicain à la présidentielle Donald Trump à remporter les élections. Les cadres supérieurs des plateformes de médias sociaux américaines se sont efforcés de contrer la prétendue propagande russe en supprimant les comptes automatisés et en alertant les utilisateurs de la présence de fausses informations présumées sur leurs plateformes et des interactions que les utilisateurs ont pu avoir. En janvier 2017, Twitter estime qu'environ  utilisateurs avaient « interagi avec la propagande russe ou des bots pendant la campagne de 2016 ». Trois semaines plus tard, les responsables de Twitter déclarent qu'il est probable que plus de 1,4 million d'utilisateurs ont été exposés au contenu provenant de ces comptes. En 2018, Twitter supprime environ  tweets provenant de comptes liés à la Russie. Le 31 octobre 2017, des dirigeants de Facebook, Google et Twitter témoignent sur l'utilisation présumée des médias sociaux par la Russie lors des élections de 2016, devant la commission du renseignement de la Chambre. Dans un effort pour lutter contre les fausses informations, Facebook annonce un plan en janvier 2018 pour tenter de mettre en évidence des sources d'informations fiables.

Le 17 mai 2017, le sous-procureur général Rod Rosenstein nomme l'ancien directeur du FBI, Robert Mueller, au poste de conseiller spécial du ministère américain de la Justice dans le cadre d'une enquête sur l'ingérence présumée de la Russie dans les élections de 2016. Le 16 février 2018, le ministère américain de la Justice inculpe treize ressortissants russes et trois entreprises russes pour avoir tenté d'influencer les élections de 2016 en faveur de la campagne Trump. Parmi les organisations inculpées figure l'agence de recherche Internet, une société basée à Saint-Pétersbourg qui utiliserait les médias sociaux pour diffuser de fausses nouvelles faisant la promotion des intérêts russes. L'acte d'accusation affirme que les employés de l'IRA ont été instamment priés de « profiter de toute occasion pour critiquer Hillary [Clinton] ».

La Russie est accusée de mener des campagnes de propagande dans le but d'influencer l'opinion publique concernant l'annexion de la Crimée en 2014. Des opérations russes sur les réseaux sociaux auraient été entreprises pour utiliser la désinformation pour faire appel aux forces pro-russes en Crimée, tout en discréditant les groupes rebelles et séparatistes. Notamment, une fausse histoire s'est répandue sur les réseaux sociaux à propos d'un jeune enfant crucifié par les troupes nationalistes ukrainiennes à Sloviansk. Le gouvernement ukrainien a également interdit plusieurs services Internet russes, dont le réseau de médias sociaux populaire, VKontakte, accusé d'avoir recours à la censure, affectant des millions d'Ukrainiens.

Réactions
En raison de la propagande en fédération de Russie, le Service européen pour l'action extérieure fonde l' en 2015 pour dénombrer et afficher les cas de contrevérités propagées en Russie à propos de l'UE et de ses États membres.

Selon Mykola Riabchuk, journaliste et analyste politique ukrainien, la propagande russe s'est transformée en une guerre de l'information à part entière pendant le conflit russo-ukrainien. Riabchuk écrit : « Trois récits majeurs ont émergé pouvant être résumés comme suit : 'les frontières de l'Ukraine sont artificielles', 'la société ukrainienne est profondément divisée' et 'les institutions ukrainiennes sont irrémédiablement dysfonctionnelles' », nécessitant ainsi « une tutelle externe, apparemment russe ».

Lors d'une audition au Congrès américain en 2015, Leon Aron, directeur des études russes à l'American Enterprise Institute, décrit le réseau de télévision parrainé par la chaîne RT comme ne se contentant pas de promouvoir la « marque » russe, mais visant à « dévaluer les idées de transparence et de responsabilité démocratiques, saper la croyance par la fiabilité de l'information publique et remplir les ondes de demi-vérités ». Il décrit la propagande d'État russe comme « agressive, souvent subtile et efficace dans son utilisation d'Internet ».

Peter Pomerantsev, un producteur de télévision britannique, dans son livre de 2014 Nothing Is True and Everything Is Possible, soutient que les objectifs de la propagande ne sont pas de convaincre, comme dans la propagande classique, mais de rendre un champ d'information « salissant » afin que les gens ne fassent confiance à personne.

Discutant de la guerre russo-ukrainienne en 2014, John Kerry, secrétaire d'État des États-Unis, qualifie RT de « mégaphone de propagande » parrainé par l'État et poursuit : « le réseau Russia Today s'est déployé pour promouvoir le fantasme du président Poutine sur ce qui se joue sur le terrain. Ils consacrent presque tout leur temps à cet effort, à faire de la propagande et à déformer ce qui se passe ou ne se passe pas en Ukraine ». Cliff Kincaid, le directeur du Centre de journalisme d'investigation d'Accuracy in Media, qualifie RT de « média de désinformation bien connu pour la propagande russe ».

Les membres du Parlement européen ont fait valoir que l'Europe se doit de renforcer sa défense contre la propagande russe, citant l'ingérence présumée de la Russie dans les élections françaises, allemandes et espagnoles, ainsi que le Brexit. En mars 2015, l'East StratCom Task Force est créé avec le soutien de l'Union européenne afin de contrer les efforts russes visant à répandre la désinformation et les fausses nouvelles.

Le 14 mars 2022, Marina Ovsiannikova, rédactrice en chef de la principale chaîne de télévision russe contrôlée par l'État, Pervi Kanal, interrompt la diffusion en direct de la télévision pour protester contre l'invasion russe de l'Ukraine, portant une affiche indiquant dans un mélange de russe et d'anglais : « Arrêtez la guerre, ne croyez pas la propagande, ici on vous ment ».

Le 5 avril 2022, le politicien de l'opposition russe Alexeï Navalny déclare que « la monstruosité des mensonges » dans les médias d'État russes « est inimaginable. Et, malheureusement, sa force de persuasion l'est aussi pour ceux qui n'ont pas accès à des informations alternatives ». Selon lui, les « fauteurs de guerre » parmi les personnalités des médias d'État russes « doivent être traités comme des criminels de guerre. Des rédacteurs en chef aux animateurs de talk-show en passant par les rédacteurs en chef, [ils] doivent être sanctionnés maintenant et jugés un jour ».

La même année, pour valoriser leur action et leurs armées en Ukraine, les autorités russes utilisent sur les réseaux sociaux des usines à trolls sur internet, feraient courir des rumeurs de trafic d'armes et utiliseraient même le paranormal en faisant appel à des astrologues favorables au régime russe.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Internet Research Agency
 Cyberguerre russo-ukrainienne
 Désinformation lors de la crise russo-ukrainienne de 2021-2022

Liens externes
 Общественное мнение против Путина ("Public opinion is anti-Putin"), article by Russian sociologist, Igor Wilenowitsch Eidman

Antiaméricanisme

Désinformation par les autorités russes ou soviétiques

Propagande de la Russie


Tüketme yöntemi, geleneksel şekiller yoluyla kolaylıkla tanımlanamayan bir şeklin alanını ya da hacmini bulma yoludur.

Eudoxus'a atfedilen bu yöntem, bilinen şekillerin birleştirilmesiyle bir alanın ya da hacmin makul bir tahmini değerinin elde edilmesine dayanır. Şekillerin sayısı ve küçüklüğü arttırılarak bu tahmini değer iyileştirilebilir.

Arşimet bu yöntemi kullanarak, bir 96-gen yardımıyla Pi sayısı için bilinen yaklaşık 22/7 değerini bulmuştur.

Sonsuz sayıda böylesi şekil kullanılarak alanın ya da hacmin kesin büyüklüğünü bulmak kalkülüsün görevidir ve dolayısıyla bu yöntemi gereksiz kılmaktadır.

Hacim
Öklid geometrisi
İntegral
Matematik tarihi
Matematiksel ispatlar

Tüketme yöntemi


ADEOS I (Advanced Earth Observing Satellite 1), japanski satelit za promatranje Zemlje. Lansirala ga je NASDA in 1996. Misija se zove Midori, što na japanskom znači "zeleni".

Misija je završila srpnja 1997. godine nakon što je satelit pretrpio strukturno oštećenje mreže solarnih panela. Njegov sljednik, ADEOS II lansiran je 2002. godine. Kao i prva misija, završila je nakon manje od godine – također nakon problema u radu solarnih panela.

ADEOS je bio projektiran za promatrati promjene u okolišu na Zemlji, usredotočujući se na globalno zatopljenje, stanjivanje ozonskog omotača i deforestaciju.

Raketa je lansirana je 17. kolovoza 1996. godine u 01:53 sa Svemirskog centra Tanegashime u Japanu. Lansirana je raketom nosačem H-II.

Tijelo rakete je u orbiti 859 km u perigeju i 1.306 km u apogeju. Inklinacije je 98,8°. Spacetrackov kataloški broj je 24279. COSPARov identifikator je 1996-046-C. U katalogu Spacetrack naziv je H-2 R/B.  Intrinzični sjaj (magnituda) je 3,2 (na udaljenosti od 1000 km, 50% osvijetljena). Maksimalni sjaj (magnituda) je 2,5(u perigeju, 100% osvijetljena).

Izvori
Heavens-above (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)

Umjetni sateliti
Astronautika u Japanu

ADEOS I


إيدو بيديا  (مواليد 23 مارس 1989 في سانتاندير - إسبانيا) لاعب كرة قدم إسباني يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى ريسينغ سانتاندر الإسباني منذ 2007 في مركز الوسط المهاجم . .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الهند
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون إسبان مغتربون في الهند
رياضيون إسبان مغتربون في ألمانيا
رياضيون من سانتاندير
فائزون بميداليات ذهبية في الألعاب المتوسطية لإسبانيا
فائزون بميداليات في الألعاب المتوسطية في كرة القدم
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية ب
لاعبو الدوري الهندي للمحترفين
لاعبو برشلونة أتلتيك
لاعبو جوا
لاعبو دوري السوبر الهندي
لاعبو راسينغ سانتاندير
لاعبو رايو كانتابريا
لاعبو ريال أوفييدو
لاعبو ريال سرقسطة
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم إسبان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم مغتربون في الهند
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم من سانتاندير (إسبانيا)
لاعبو كرة قدم من منطقة كانتابريا
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 20 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم للشباب
لاعبو ميونخ 1860
لاعبو نادي إيركوليس
لاعبو نادي سالامانكا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
منافسون في ألعاب البحر الأبيض المتوسط 2009
مواليد 1989
مواليد في سانتاندير

إيدو بيديا


Mar Thoma III foi o terceiro bispo metropolitano que foi o 3º Metropolita da Igreja Malankara na Índia por um breve período de 1686 a 1688.

Introdução
Na costa sudoeste da Índia encontra-se um pequeno estado conhecido como Kerala. Foi aqui no primeiro século que o apóstolo Tomé chegou para pregar o evangelho. Alguns dos judeus e locais tornaram-se seguidores de Jesus de Nazaré. Eles eram conhecidos como povo Malabar Nasrani e sua Igreja como Igreja Malankara. Eles seguiram uma tradição cristã hebraica - siríaca única que incluía vários elementos judaicos e costumes indianos.

Início da vida
Kuravilangad é uma cidade localizada no distrito Kottayam de Kerala, no sul da Índia. A cidade está situada no Meenachil Taluk, cerca de 22 km ao norte de Kottayam. A família Pakalomattom era uma das famílias mais antigas de Kuravilangad. O terceiro Mar Thoma era desta família. Ele cresceu como um homem de oração.

Consagração
Mar Thoma II morreu repentinamente em 14 de abril de 1686 e foi enterrado dentro da igreja de Niranam. Os líderes da Igreja Malankara escolheram Mar Thoma III como seu sucessor. Naquela época, Mar Ivanios Hidayuttulla, que chegou a Kerala em 1685, era o único bispo em Malankara. Então Mar Ivanios consagrou Mar Thoma em 1686.

Administração
A Igreja de Malankara teve um tempo comparativamente pacífico durante seu mandato. Foi nessa época que alguns membros da paróquia de Karingachira se juntaram aos católicos. Mas a maioria deles apoiou Mar Thoma III e rejeitou a autoridade do bispo romano José Sebastani.

Naquela época viajar de um lugar para outro era muito tedioso e era feito principalmente por rio. No entanto, Mar Thoma III tentou visitar o maior número possível de paróquias.

Últimos dias
Kadampanad é uma terra muito fértil perto de Adoor, no distrito de Pathanamthitta. Os cristãos de lá acreditam que vieram de Nilakkal (um assentamento cristão do primeiro século) e construíram uma igreja em um lugar chamado "Nilakkal Mukal" lá em 325 d.C. conhecida como igreja de São Tomás. Mais tarde foi transferida para a posição atual e recebeu o nome de St. George's Valiyapally. Mais tarde foi renomeada como a Catedral Ortodoxa de São Tomás, Kadampanad e recentemente foi transformada em um centro de peregrinos marthomanos pela Igreja Ortodoxa da Síria.

Foi a esta igreja que Mar Thoma fez uma visita em 1688. Enquanto estava lá, ele teve uma morte súbita em 21 de abril de 1688 e foi enterrado lá.

Ver também

 Igreja Mar Thoma
 Igreja Síria Ortodoxa Malankara
 Igreja Ortodoxa Siríaca Malankara Jacobita

Referências
Cristianismo na Índia
Cristãos de São Tomé
Bispos
Bispos da Índia
Igreja Ortodoxa Síria
Metropolitas de Malankara

Thoma III


Australopithecus afarensis ("Australo" güneye ait, "pithecus" maymun, "afar"  Etiyopya'da bulunan Afar Bölgesi, " -ensis" eki ise türün bulunduğu yöre adına itafen getirilen ektir), Pliyosen'de Doğu Afrika'da, yaklaşık 3.9 ila 2.9 milyon yıl önce yaşamış, soyu tükenmiş bir australopitesin türüdür.

Açıklama
Meyve, fıstık, tohum ve yaprak yiyerek beslenen ağaçsıl maymunlar, dört ayak (kuadropedalizm) üstünde yaşıyor ya da el desteğiyle yürüyorlardı. Belli bir süre sonra bu canlılardan bir grup, ağaçlardaki yaşamı terk edip yerde yaşamlarını devam ettirdiler. Zaman geçtikçe dört ayak üzerinde veya el desteği ile hareket kabiliyetini yitirip iki ayak (bipedalizm) üzerinde yürümeye başladılar. Kuraklık Teorisi'ne göre ağaçların yok olması bu canlıların dik yürümesine neden oldu. Bunun en erken örnekleri ise A. afarensis gibi australopitesinlerde görülür.

Bulunan ilk Australopithecus afarensis,  1974 yılında Fransız Maurice Taieb ile Amerikalı paleontolog Donald Johanson'un  Doğu Afrika'da Etyopya'nın Hadar bölgesinde bulduğu, yaklaşık 3,2 milyon yıl önce yaşamış olan 105 cm boyundaki Lucy adlı fosildir. Bulunduğu zaman, bipedalizme uyarlanmış iskelet özellikleri gösteren en eski insansı Australopithecus afarensis'ti.

Anatomi

Kafatası

A. afarensis'in uzun bir yüzü, hassas bir kaş çıkıntısı ve prognatizmi (dışa doğru çene çıkıntısı) vardı. En büyük kafataslarından biri olan AL 444–2, bir dişi goril kafatası büyüklüğündedir.

Lucy'nin beyin hacmi 365-417 cc idi, numune AL 822-1'in yaklaşık 374-392 cc, AL 333-45'in yaklaşık 486-492 cc ve AL 444-2'in yaklaşık 519-526 cc beyin hacmine sahip olduğu düşünülüyor. Bu da, türün ortalama beyin hacmini yaklaşık 445 cc yapar. Bebeklerin beyin hacimleri (yaklaşık 2,5 yaşında) DIK-1-1 ve AL 333-105 örneklerinde, sırasıyla 273–277 ve 310–315 cc'dir. Bu ölçümleri kullanarak, A. afarensis'in beyin büyüme hızı şempanzelerden daha yavaş olduğu çıkartılabilir. Beyin büyüme süresi uzamış olsa da, süre modern insanlardan çok daha kısaydı, bu yüzden yetişkin A. afarensis beyni modern insana göre çok daha küçüktü. A. afarensis'in beyni muhtemelen insan olmayan maymun beyinleri gibi organize olmuştu ve insan benzeri beyin konfigürasyonuna dair hiçbir kanıt yoktu.

Vücut

A. afarensis örnekleri, görünüşe göre geniş bir çeşitlilik (varyasyon) yelpazesi sergilemektedir, bu da genellikle erkeklerde kadınlardan çok daha büyük olan belirgin eşeysel dimorfizm olarak açıklanmaktadır. 1991'de Amerikalı antropolog Henry McHenry, bacak kemiklerinin eklem boyutlarını ölçerek ve bir insanı bu boyutu karşılayacak şekilde küçülterek vücut boyutunu tahmin etti. Bu, varsayılan bir erkek (AL 333-3) için 151 cm (4 ft 11 inç) verirken, Lucy 105 cm (3 ft 5 inç) idi.

Laetoli fosil yollarının (S1, S2, G1, G2 ve G3) beş yapımcısı için, modern insanlarda ayak izi uzunluğu ile vücut boyutları arasındaki ilişkiye dayanarak, S1'in yaklaşık 165 cm (5 ft 5 inç) boyunda ve 45 kg (99 lb) ağırlığında, S2'nin 145 cm boyunda ve 39.5 kg ağırlığında , G1'in 114 cm boyunda ve 30 kg  ağırlığında, G2'nin 142 cm boyunda ve 39 kg ağırlığında ve G3'ün 132 cm boyunda ve 35 kg ağırlığında olduğu düşünülüyor. Bunlara dayanarak, S1'in bir erkek olduğu ve geri kalanının (G1 ve G3 muhtemelen gençlerin) olduğu, A. afarensis'''in oldukça dimorfik bir tür olduğuna yorumlanır.

 Ayrıca Bakınız Australopithecus africanus''
İnsanın evrimi
Lucy

Kaynakça

Geçiş fosilleri
Afarensis
Pliosen devri primatları
Pliosen devri soy tükenmeleri
Hominina
Tarih öncesi Etiyopya
1976'da tanımlanan fosil taksonları

Australopithecus afarensis


Mirimiri est une localité de la paroisse civile de Nicolás Pulido de la municipalité d'Antonio José de Sucre dans l'État de Barinas au Venezuela.

Références

Localité dans l'État de Barinas

Mirimiri (Venezuela)


Le musée régional d'art de Tchernihiv (en ukrainien : Чернігівський обласний художній музей імені Григорія Ґалаґана) de Tchernihiv se situe au 6 de la rue Gorky.

Historique
Situé dans le parc Dytynets, ancienne cité princière, il est du  et abrite une collection de 9 000 pièces collectée en partie par la famille Galagan.
Le musée possède de nombreuses icônes ukrainiennes et une collection de portraits ukrainiens, qui illustre le développement de ce genre sur deux siècles - de la fin du  au début du .

Il comporte également une petite collection d'œuvres italiennes, néerlandaises, flamandes et allemandes, dont Le Concert de Hendrick ter Brugghen et un tableau de .

L'art français des s est représenté par des tableaux de peintres tels que Hubert Robert (Ruines d'un vieux château), François Marius Granet (Chœur des Capucins de la place Barberini à Rome), Ernest Meissonier (Amoureux des tableaux), Jean-Baptiste Greuze (Portrait d'une jeune fille en coiffe blanche) aussi bien que par des sculptures comme celles de Félix Lecomte (Marie-Antoinette), Gustave Doré (Vierge à l'Enfant), François Pompon (Cosette) et de la sculpture animalière de Pierre-Jules Mêne.

Les artistes ukrainiens et russes sont représentés par Apollon Mokritsky (Portrait d'Eugène Grebenka), Alexey Voloskov (Pont gothique dans le parc Sokirin), Nikolaï Gay (Portrait d'une jeune fille au foulard rouge), Lev Lagorio (Ruines du palais de Razumovskiy à Batouryn), Mikhaïl Klodt (Dans le champ. Labour d'automne en Ukraine), Mark Antokolski (Méphistophélès),  (Mordre à belles dents), Sergueï Svetoslavski (Filet de pêcheur) et Nikolaï Samokich, La traversée du Syvach par l'Armée rouge.

La section des jouets comprend environ 350 objets fabriqués en argile, en bois et en paille venant non seulement d'Ukraine, mais aussi de Russie et de Biélorussie.

Le musée d'art de Tchernigov est situé à l'adresse suivante : 6 rue Gorky, 250006, Tchernigov. Tél : 8-04622 72715.

Quelques images

Articles connexes
 Liste de musées en Ukraine.

Notes et références

Sources

Odessa
Tchernihiv
Patrimoine classé d'Ukraine

Musée régional d'art de Tchernihiv


بنيامين بيكر  هو لاعب كرة مضرب ألماني.

مراجع

وصلات خارجية

مقالات مع مصادر باللغة الألمانية (de)
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو كرة مضرب ألمان
مغتربون ألمان في الولايات المتحدة
مواليد 1981
مواليد في مرتسيغ
أشخاص من منطقة ميرتسيش - فادرن

بنيامين بيكر


إراكليا (Ηράκλεια) هي مدينة في سيرري في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 3034   نسمة.

مراجع

مدن اليونان

إراكليا (سيرري)


Matti Suur-Hamari (født 31. maj 1986) er en finsk snowboarder, der konkurrerede for Finland ved vinter-PL 2014 og igen ved vinter-PL 2018, hvor han var flagbærer for Finland i 2018.

Han vandt sin første paralympiske medalje ved vinter-PL 2018 i snowboarding, som var en guldmedalje i mænds snowboard cross event.

Referencer

Eksterne henvisninger

Handicapsportsfolk fra Finland
Snowboardere fra Finland
Medaljevindere ved vinter-PL 2018
Paralympiske mestre fra Finland

Matti Suur-Hamari


El abuelo es una película española de cine mudo, rodada en 1925 y dirigida por José Buchs. Fue producida por Film Linares. Es la primera adaptación cinematográfica de la obra homónima del escritor Benito Pérez Galdós. Posteriormente, tanto Román Viñoly Barreto, como Rafael Gil y José Luis Garci rodaron nuevas versiones.

En su reparto la película cuenta con los actores: Modesto Rivas, Doris Wilton, Celia Escudero, Arturo de la Riva, María Comendador, Ana de Leyva y Alejandro Navarro.

Fiel a la obra en la que se basa, El abuelo, cuenta la historia de Don Rodrigo de Arista y Potestad, conde de Albrit, que tras pasar varios años en el Perú regresa a España para tratar de recuperar unas minas de oro que pertenecieron a su familia.

Referencias

Enlaces externos
 El abuelo. Ficha de la película en IMDb.

Películas de 1925
Películas mudas de España
Películas españolas ambientadas en el siglo XIX
Películas ambientadas en Asturias
Adaptaciones de obras de Benito Pérez Galdós
Películas de España de los años 1920
Películas rodadas en Alcalá de Henares

El abuelo (película de 1925)


Kvindernes 63 kg i judo under sommer-OL 2016 i Rio de Janeiro blev holdt den 9. august 2016 i Carioca Arena 2.

63 kg (damer)
Kvindesport under OL

Judo under sommer-OL 2016 – 63 kg (damer)


Gonatopus, biljni rod iz porodice kozlačevki s pet vrsta iz istočne tropske i južne Afrike.

Vrste
 Gonatopus angustus N.E.Br.
 Gonatopus boivinii (Decne.) Engl.
 Gonatopus clavatus Mayo
 Gonatopus marattioides (Peter) Bogner
 Gonatopus petiolulatus (Peter) Bogner

Sinonimi
 Heterolobium Peter
 Microculcas Peter

Izvori

Zamioculcadoideae

Gonatopus


بلهارسية شعرية ريجنتية  هو الاٍسم العلمي لطفيلي أنف الطيور و الذي يسبب حكة السباح عند الاٍنسان.

مراجع

ديدان طفيلية للبشر
أمراض الدواجن
حيوانات وصفت في 1998
طفيليات الطيور

بلهارسية شعرية ريجنتية


Steen Hasselriis  (født 24. november 1947 i Værløse) er tidligere borgmester i Halsnæs Kommune, valgt for Venstre.

Hasselriis er uddannet civilingeniør. Han var borgmester i perioden 2014-2017.

Referencer

Eksterne henvisninger
steenhasselriis.dk

Borgmestre fra Venstre
Civilingeniører fra Danmark

Steen Hasselriis


U arhitekturi, sudatorij je nadsvođena prostorija za znojenje (sudor, "znoj") ili parna kupelj (latinski: sudationes, para) rimskih kupelji ili termi. Rimski arhitektonski pisac Vitruvije (r. 2) naziva ga concamerata sudatio. Slično je lakonikumu, ili kupelji sa suhom toplinom, s dodatkom vode za proizvodnju pare.

Da bi se dobila potrebna velika toplina, cijeli je zid bio obložen vertikalnim dimovodnim cijevima od terakote pravokutnog presjeka, postavljenim jedna uz drugu, kroz koje je vrući zrak i dim iz suspenzure prolazio do izlaza u krovu.

Kada su Arapi i Turci osvojili Istočno Rimsko Carstvo, usvojili su i razvili ovu značajku u svojim kupkama ili hamamima.

Izvori

Prostorije u rimskim termama

Sudatorij


مضادات الالتهاب اللاستيرويدية(NSAID) هي أدوية ذات مفعول مسكن وخافض للحرارة في الجرعات العادية وتكون لها تأثيرات مضادة للالتهاب في الجرعات العالية. ويستخدم مصطلح «لاستيرويدي» لتمييزها عن الأدوية الستيرويدية التي لديها تأثيرات (من بين تأثيرات عديدة أخرى) كابتة للإيكوزانويد ومضادة للالتهاب. مضادات الالتهاب اللاستيرويدية تمتاز على غيرها من مسكنات الآلام بأنها غير مخدرة لذلك فهي لا تسبب الإدمان.

ومن أكثر الأعضاء بروزاً في هذه المجموعة من الأدوية هو الأسبرين، الآيبوبروفين والنابروكسين وذلك يرجع جزئياً إلى أنهم أدوية بدون وصفة في العديد من البلدان. ولايعتبر الباراسيتامول عضواً في هذه المجموعة.

يقوم عمل هذا النوع من الأدوية على تثبيط عمل إنزيم يدعى: السايكلوأوكسيجنيز  وهو الإنزيم المسؤول عن إنتاج البروستاجلاندين  والثرمبوأوكسوجنيز Thromboxane A2.

البروستاجلاندين Prostaglandins هي مركبات ينتجها الجسم وتعمل وظائف هامة للجسم منها: الإحساس بالألم، تثبيط إفراز الحمض المعوي، تحفيز إفراز الغشاء المخاطي المعوي، مركبات وسطية في الالتهابات، الحمى أو ارتفاع حرارة الجسم.
وبداية من عام 1829 عندما عُزل السالسين من لحاء الصفصاف الأبيض الذي كان يُستخدم كخافض للحرارة في الطب الشعبي، أصبحت مضادات الالتهاب اللاستيرويدية عاملاً رئيسياً في تسكين الألام (في الجرعات المنخفضة) وعلاج الالتهابات (في الجرعات العالية). وترجع شهرة مضادات الالتهاب اللاستيرويدية جزئياً - على عكس الأفيونات - إلى غياب التأثير المهدئ أو تثبيط التنفس لديها، كما أن احتمال تسبيبها للإدمان قليل جداً. ولكن لها مشاكلها أيضاً (انظر بالأسفل). وأصبحت بعض مضادات الالتهاب اللاستيرويدية، ومنها الإيبوبروفين والأسبرين، تُصنف كأدوية آمنة نسبياً وهي متاحة فوق الطاولة بدون وصفة طبية في بعض الدول.

آلية العمل
تعمل معظم مضادات الالتهاب اللاستيرويدية كمثبطات غير انتقائية لأنزيم سيكلوأكسجيناز، فتثبط الأيزوزيمين السيكلوأكسجيناز-1 (COX-1) والسيكلوأكسجيناز-2 (COX-2). وتحفز إنزيمات السيكلوأكسجيناز تكوين البروسيتاغلاندينات والثرومبوكسان من حمض الأراكيدونيك (الذي يُشتق من الغشاء الخلوي بواسطة إنزيم الفيسفوليباز أ2). وإحدى وظائف البروستاغلاندينات العمل كجزيئات مرسالة في عملية الالتهاب. ووضح آلية عمل مضادات الالتهاب اللاستيرويدية العالم البريطاني جون روبرت فان، الذي حاز على جائزة نوبل فيما بعد. ويُحتمل أن يكون لأنزيم السيكلوأكسجيناز-3 المكتشف حديثاً نفس دور إنزيمات السيكلوأكسجيناز 1 و 2.

أمثلة
يمكن تصنيف مضادات الالتهاب اللاستيرويدية طبقاً لبنيتها الكيميائية. فنجد أن أعضاء مجموعة من مضادات الالتهاب اللاستيرويدية لهم خواص وتحمل متشابه. وتوجد فروق طفيفة بين مضادات الالتهاب اللاستيرويدية في الفاعلية عند استخدامها بجرعات متساوية. كما ترتبط الفروق بين المركبات بنظام أخذ الجرعات (عمر النصف الحيوي)، طريقة التعاطي وتحمل الدواء.

ويدمج الباراسيتامول في بعض الأحيان مع مضادات الالتهاب اللاستيرويدية ولكنه ليس منهم وليس لديه أي خواص ملحوظة مضادة للالتهاب. وعلى الرغم من أن آلية عمله غير واضحة، ويُخمن بأن عدم امتلاكه لخواص مضادة للالتهاب يمكن أن يرجع إلى تثبيط السيكلوأكسجيناز أساساً في الجهاز العصبي المركزي. ويوجد بعض الجدل حول إذا كان الباراسيتامول يعمل خلال تثبيطه الأيزوفورم المُكتشف حديثاُ سيكلوأكسجيناز-3 (طالع بالأسفل). كما يفترض البعض أن مضادات الالتهاب اللاستيرويدية تعمل مركزيا على النخاع الشوكي وفي هذه الحالة تصبح آلية عملها غير واضحة المعالم وغامضة.

السالسيلات
 حمض أستيل سالسيليك
 أموكسيبرين
 بينوريلات
 كولين ماغنيسيوم سالسيلات
 ديفلونيزال
 إثينزاميد
 فايسلامين
 ميثيل سالسيلات
 مغنسيوم سالسيلات
 سالسيل سالسيلات
 سالسيل أميد

مشتقات حمض الخليك
 ديكلوفيناك
 أسيكلوفيناك
 أسيميثاسين
 برومفيناك
 إتودولاك
 كيتورولاك
 إندوميتاسين
 نابوميتون
 أوكساميثازين
 بروغلوميثازين
 سولينداك
 تولميتين

مشتقات حمض البروبيونيك (البروفينات)
 إيبوبروفين
 ألمينوبروفين
 بينوكسابروفين (سُحب من الأسواق)
 كاربروفين
 ديكسيإيبوبروفين
 ديكسكيتوبروفين
 فينبوفين
 فينوبروفين
 فلونوكسابروفين
 فلوربيبروفين
 إيبوبروكسام
 إندوبروفين
 كيتوبروفين
 لوكسوبروفين
 حمض تيابروفينيك
 نابروكسين

أوكسيكامات
 بيروكسيكام
 دروكسيكام
 لورنوكسيكام
 ميلوكسيكام
 تونوكسيكام
 أوكسابروزين
 بيربروفين
 سوبروفين

أحماض ن-أريل أنثرانيليك (أحماض الفيناميك)
 حمض ميفيناميك
 حمض فلوفيناميك
 حمض ميكلوفيناميك
 حمض نولفيناميك

مشتقات البيرازوليدين
 فينيلبوتازون
 أمبيرون
 أزابروبازون
 كلوفيزون
 كيبوزون
 ميتاميزول
 موفيبوتازون
 أوكسيفينبوتازون
 فينازون
 سلفينبيرازون

مثبطات السيكلوأكسجيناز-2 الانتقائية
 سيلوكسيب (تحذير من هيئة الغذاء الأمريكية)
 إتوريكوكسيب (سُحب بواسطة هيئة الغذاء الأمريكية)
 لوميراكوكسيب (ألغي تسجيله في هيئة السلع الدوائية الأسترالية)
 باريكوكسيب (سُحب بواسطة هيئة الغذاء الأمريكية)
 روفيكوكسيب (سُحب من الأسواق )
 فالديكوكسيب [[سُحب من الأسواق)

سالفونانيليدات
 نيميسوليد (مُنع في العديد من البلدان لأحتمال تسببه في فشل كبدي)

أخرى

 ليكوفيلون
 Omega-3 fatty acids))

يعمل الليكوفيلون بتثبيط إنزيم الليبوأكسجيناز والسيكلوأكسجيناز.

الاستعمال
تُوصف مضادات الالتهاب اللاستيرويدية لعلاج الحالات الحادة والمزمنة التي يكون فيها الألم والالتهاب حاضرين. ولا يزال هناك أبحاث عن مدى وقايتهم من سرطان القولون، وعلاج الحالات الأخرى مثل السرطان والأمراض القلبية الوعائية.

وتُوصف مضادات الالتهاب اللاستيرويدية لعلاج أعراض الحالات الأتية:

 التهاب المفاصل الروماتويدي
 فصال عظمي
 الاعتلال المفصلي الالتهابي (مثل: التهاب الفقار الروماتويدي، التهاب المفاصل الصدافي ومتلازمة رايتر)
 نقرس حاد
 عسر الطمث ونزيف الرحم
 ألم عظام نقيلي
 الصداع والشقيقة
 ألم تال للجراحة
 الألم الخفيف أو المتوسط بسبب الالتهاب أو جروح الأنسجة.
 تيبس العضلات وآلامهم المصاحب لمرض باركنسون
 سخونة (حمى)
 انسداد الأمعاء
 مغص كلوي
 يُعطى للمواليد الجدد عندما لا يُغلق القناة الشريانية خلال 24 ساعة من الولادة.

يُوصف الأسبرين، مضاد الالتهاب اللاستيرويدي الوحيد الذي يثبط السيكلوأكسجيناز-1 لا رجعياُ، ويؤدي أيضا لتثبيط تكدس الصفائح الدموية؛ وهذا مفيد لضبط الخثار الشرياني والوقاية من الأمراض القلبية الوعائية. يثبط الأسبرين تكدس الصفائح الدموية من خلال تثبيطه لإنزيم ثرومبوكسان أ.

وأدعت إحدى الدراسات أن تعاطي مضادات الالتهاب اللاستيرويدية (أو أي مثبط للسيكلوأكسجيناز عموماً) أثناء تدخين الحشيش يمكنه أن يقى من موت خلايا المخ الذي ينتج من التسمم برباعي هيدروجين الكينابينول. ولكن التسمم العصبي بالحشيش لا يزال محل جدل.

الحركية الدوائية
معظم مضادات الالتهاب اللاستيرويدية أحماض ضعيفة، يتراوح (pKa) بين 3-5. يُمتصوا جيداً في المعدة والأمعاء. يرتبطوا بشدة ببروتين البلازما (أكثر من 95%) وعادة ما يكون ببروتين الألبيومين ولذلك يقارب حجم انتشارهم حجم البلازما. تستقلب معظم مضادات الالتهاب اللاستيرويدية في الكبد بالأكسدة والترافق مع المستقلابات الخاملة التي تُطرح في البول. يحدث اضطرابات استقلابية في بعض الحالات المرضية مما يؤدي لتراكمها في الجسم حتى إذا تعاطي المريض الدواء بجرعاته العادية.

عمر النصف للإيبوبروفين والديكلوفيناك قصير (2-3 ساعات) بينما يطول عمر نصف بعض مضادات الالتهاب اللاستيرويدية (خصوصاً الأوكسيكامات) ويتراوح ما بين (20-60 ساعة).

أدي التوسع في استخدام مضادات الالتهاب اللاستيرويدية إلى زيادة التعرض للأعراض الجانبية لهذه الأدوية الأمنة نسبياً. وتظهر هذه الأعراض الجانبية أكثر في المعدة (قرحة المعدة) أو في الكلية.

الأعراض الجانبية
ويعتمد ظهور هذه الأعراض الجانبية على الجرعة، ويمكن أن تؤدي الجرعات العالية إلى قرحة ثاقبة، نزف معدي معوي علوي (وخاصة لدى كبار السنّ) وحتى إلى الموت مما يحد من استخدامها. ويعاني حوالي 10-20% من المرضى الذين يتعاطوا مضادات الالتهاب اللاستيرويدية من عسر هضم، وتؤدي تأثيرات مضادات الالتهاب اللاستيرويدية على القناة المعوية المعدية العليا إلى دخول 103.000 مريض المستشفى ووفاة 16.500 شخص في الولايات المتحدة وتمثل حوالي 43% من الحالات المرتبطة بتناول دواء في استقبال الطوارئ. كما نجد مخاطر لدى المرضى الذين يتلقّون معالجات مضادّة للتخثر anticoagulant therapy بالإضافة للمرضى الذين لديهم تاريخ مرضي بحدوث نزف بالسبيل الهضمي العلوي المتعلق باستخدام الـ NSAIDs. ويمكن تجنب العديد من هذه الحالات فقد أكدت إحدى الدراسات المتعلقة بروشتات الأطباء أنه تم الأمر بتعاطى مضادات الالتهاب اللاستيرويدية بدون داع في 42% من الروشتات.

وتتضاءل الأعراض التي تشمل عسر الهضم dyspepsia والألم البطني والانزعاج بالسبيل الهضمي والنزوف الهضمية من خلال مرافقة استخدام الـ NSAIDs مع مثبطات مضخة البروتون PPI أو حاجبات مستقبلات الهيستامين H2 أو الميزوبروسترول.

على الرغم من جودة استخدام الأسبرين في حماية القلب، فإن باقي أدوية الـ NSAIDs قد يكون لها تأثيرات عكسية على القلب تتضمن سوء حالة قصور القلب الاحتقاني CHF وحدوث ارتفاع بالضغط واحتشاء عضلة القلب MI ونقص التروية ischemia. ويرتفع خطر حدوث احتشاء عضلة القلب باستخدام مثبطات الـ COX-2 لكن لايزال السيليكوكسيب celecoxib هو الدواء الوحيد المتوفّر في الولايات المتحدة من مثبطات الـ COX-2 وهو أكثر أماناً فيما يتعلق بالتأثير على الجهاز القلبي الوعائي. يجب أن يتم إعطاء الأشخاص المصابين بأمراض قلبية وعائية معالجة بديلة للألم تسبب أقل خطورة قلبية (مثل الأسيتامينوفين والأفيونات الخفيفة) كخيار أول علاجي.

يجب ألا تستخدم أدوية الـ NSAIDs لدى مرضى تشمّع الكبد cirrhotic liver بسبب ازدياد خطر إصابتهم بالنزف والفشل الكلوي. ومع ذلك، نادراً ما تسبب أدوية الـ NSAIDs ضرراً بالكبد وفي حال حدوث أي ضرر فإنه يكون عكوس. أدوية الـ NSAIDs الأكثر قابلية لإحداث ضرر كبدي هي السولينداك sulindac والديكلوفيناك diclofinac.

ويجب التنبيه لمحاذير استخدام هذه الأدوية عند وصفها كمضادة للتخثّر أو مضادة لتكدّس الصفيحات أو مباشرة قبل العمليات.

تتضمن تأثيرات الـ NSAIDs على الجهاز العصبي المركزي التهاب السحايا العقيم aseptic meningitis والذهان psychosis والطنين tinnitus. كما أنها قد تثير أو تفاقم حالة الربو asthma. لذا يجب تجنّب الأسبرين وباقي الـ NSAIDs عند مرضى الربو وخاصة مرضى السلائل الأنفية nasal polyps أو التهاب الجيوب الناكس.

يجب تجنّب الـ NSAIDs خلال الأسابيع 6 إلى 8 الأخيرة من الحمل لمنع حدوث الحمل المطوّل بسبب تثبيط اصطناع البروستاغلاندين ومنع الانغلاق المبكر للقناة الشريانية ductus arteriosus والفعل المضاد للصفيحات الذي يسبب مضاعفات على الأم والجنين fetus. لكن تعتبر معظم الـ NSAIDs آمنة أثناء الحمل. ويسمح للمرأة المرضع أن تتناول الإيبوبروفين والاندوميتاسين والنابروكسين.

التفاعلات الدوائية
لا يجب تعاطي مثبط سيكلوأكسجيناز-2 مع أحد مضادات الالتهاب اللاستيرويدية التقليدية (بأمر الطبيب أو من فوق الطاولة). كما يجب على المرضى الذين يتعاطون الأسبرين يومياً (لحماية القلب أو القولون من السرطان) الحذر عند تعاطي مضادات الالتهاب اللاستيرويدية الأخرى لأنها يمكن أن تمنع تأثير الأسبرين الحامي للقلب.

يجب أن يطلب الأطباء من المرضى مراقبة مستويات الكرياتينين بالدم بعد المعالجة بمضادات الالتهاب اللا ستيرويدية لدى المرضى المعرضين للإصابة بالقصور الكلوي والمرضى الذين يتناولون مثبطات الإنزيم المحوّل للأنجيوتنسين وحاجبات مستقبلات الأنجيوتنسين (Level of evidence, C حسب إجماع الدلائل).

ويجب تجنّب تزامن المعالجة بالأسبرين وبقية مضادات الالتهاب اللاستيرويدية قدر الإمكان لدى المرضى المعالجين بمضادات التخثر. حيث يتوقع أن يرتفع الـ (INR) عند الاستخدام المتزامن لكل من مضادات التخثر ومضادات الالتهاب اللاستيرويدية الأخرى. يجب أن يحافظ هؤلاء المرضى على مراقبة قيم INR وتعديل جرعة الوارفارين وتوقية السبيل الهضمي (level of evidence, C حسب المراجعات النظامية).

الآثار السلبية
زاد الاستخدام واسع النطاق لمضادات الالتهاب اللاستيرويدية من شيوع آثارها الضارة. يزيد استخدام مضادات الالتهاب اللاستيرويدية من خطر الإصابة بمجموعة من مشاكل الجهاز الهضمي وأمراض الكلى والحوادث القلبية الوعائية الخطيرة. ومثلما هو شائع في علاج آلام ما بعد الجراحة، فهناك دليل على زيادة خطر الإصابة بمضاعفات في الكلى. لا يزال استخدامها بعد جراحات الجهاز الهضمي مثيرًا للجدل، نظرًا للأدلة المختلطة على زيادة خطر التسرب من أي مفاغرة معوية صُنّعت خلال الجراحة.

يعاني ما يقدر بنحو 10-20% من الأشخاص الذين يتناولون مضادات الالتهاب اللاستيرويدية من عسر الهضم. في التسعينيات، ارتبطت الجرعات العالية من مضادات الالتهاب اللاستيرويدية بحوادث خطيرة على مستوى الجهاز الهضمي، بما في ذلك النزيف.

قد تتفاعل مضادات الالتهاب اللاستيرويدية، مثل جميع الأدوية، مع الأدوية الأخرى. على سبيل المثال، قد يؤدي استخدام مضادات الالتهاب اللاستيرويدية بالتزامن مع المضادات الحيوية من صنف الكوينولونات إلى زيادة خطر تأثيرات الكوينولونات السلبية على الجهاز العصبي المركزي، بما في ذلك النوبات.

هناك جدل حول فوائد ومخاطر مضادات الالتهاب اللاستيرويدية في علاج الآلام العضلية الهيكلية المزمنة. لكل دواء ملف من المخاطر والفوائد وينبغي الموازنة بينها والنظر في المخاطر المحتملة في حال عدم استخدام العلاج وفي حال استخدام علاجات أخرى. بالنسبة للأشخاص الذين تزيد أعمارهم عن 65 عامًا، فلم يُحدد التوازن بشكل دقيق بين فوائد الأدوية المسكنة للألم مثل مضادات الالتهاب اللاستيرويدية واحتمالية حدوث آثار ضارة.

في أكتوبر عام 2020، طالبت إدارة الغذاء والدواء (الولايات المتحدة) بتحديث الملصق الدوائي على جميع الأدوية اللاستيرويدية المضادة للالتهاب ليصف مخاطر الإصابة بمشاكل كلوية عند الأجنة والتي تنتج عن التأثير الخافض للسائل السلوي الذي يسببه الدواء. يوصى باجتناب تناول الأدوية اللاستيرويدية المضادة للالتهاب عند الحوامل ابتداءً من الأسبوع 20 من الحمل.

مراجع

ذيفانات الكبد

دواء لاستيرويدي مضاد للالتهاب


Balonmano Remudas er en spansk kvindehåndboldklub i Telde, Gran Canaria i Spanien. Klubben spiller for tiden i División de Honor. Klubben blev grundlagt i 1978 og har hjemmebane i Antonio Moreno Arena. Holdets træner er Antonio Moreno.

Truppen 2017/18

Målvogtere
 Silvia Navarro
 Dara Hernández
 Andrea Armas
Fløjspillere
RW
  Melania Falcon

LW
  Tiddara Trojaola
  Arinegua Perez Risco
  Chaxiraxi Hernández
Stregspillere
  Haridian Rodriguez Hernandez
  Yulisa Quevedo

Bagspillere
LB
  Lizandra Lusson
  Manuela Pizzo
  Alba Jiménez
CB
  Slavica Schuster
  Maria Gonzalez Mendez
  Carmen Toscano
RB
  Rafhaela Priolli
  Seynabou Mbengue Rodriguez

Eksterne henvisninger

Håndboldklubber fra Spanien
1978
Etableret i 1978

BM Remudas


Le nerf thoraco-dorsal (ou nerf du muscle grand dorsal) est un nerf moteur qui innerve le muscle grand dorsal.

Origine
Le nerf thoraco-dorsal nait à partir du faisceau postérieur du plexus brachial entre les nerfs subscapulaires inférieur et supérieur. Il est constitué de fibres des racines C7, C8 et de manière inconstante C6.

Trajet
Le nerf thoraco-dorsal chemine avec l'artère subscapulaire le long de la paroi postérieure de l'aisselle pour se terminer sur la face profonde du muscle grand dorsal.

Zone d'innervation
Le nerf thoraco-dorsal a une fonction uniquement motrice, à destination d'un seul muscle : le muscle grand dorsal.

Aspect clinique
Le nerf thoracodorsal peut être utilisé dans la reconstruction chirurgicale du nerf facial.

Références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

thoraco-dorsal

Nerf thoraco-dorsal


Kuwaits fodboldlandshold er landsholdet i Kuwait og kontrolleres af Kuwaits fodboldforbund. Kuwait har deltage én gang ved Verdensmesterskabet i fodbold i 1982. Her fik de uafgjort med , men tabte til  og .

Referencer

Fodboldlandshold
Sport i Kuwait

Kuwaits fodboldlandshold


Bast (Bastet, Baset, Ubasti veya Pasht) Antik Mısır dilinde 𓎰𓏏𓏏 şeklinde yazılır ve bu dilin modern devamı kabul edilen Kıptice dilinde Ⲟⲩⲃⲁⲥⲧⲉ şeklinde yazılır. Bastet ya da Bast, Mısır mitolojisindeki tanrıçalardan biridir. Kültünün merkezi bir delta şehri olan ve tarihçi Herodot'un vakayinâmelerinde yer bularak tanınan Per-Bast (Yunanca: Bubastis, çağdaş Zagazig'in yakınları) olan ana kedi tanrıça, Bast, antik tanrıçalardandı ve en azından İkinci Hanedan'dan beri tapınılmaktaydı. Kült merkezi Par-Bast'ta yapılan kazılarda mumyalanmış kutsal kedilerden oluşan bir mezarlık da bulunmuştur. Başlarda Aşağı Mısır'ın koruyucu tanrıçası konumundaydı ve vahşi bir aslan olarak betimlenirdi. Nitekim ismi de (dişi) "yiyici, (yiyerek) yok edici" anlamına gelmektedir. Ev kedileriyle özdeşleştirilmesi ve bu şekilde betimlenmesi MÖ 1456 yılında başlamıştır. Koruyucu tanrıça olarak firavunun savunucusu ve koruyucusu olarak görülürdü. Ra'nın kızı sayılan Bast ayrıca 'Ra'nın Gözü' olan tanrılardandı.

Her ne kadar başlarda bir güneş tanrıçası olsa da, daha sonraları Yunanların gelişiyle Yunanlar tarafından bir ay tanrıçasına dönüştürülmüş, Artemis ile ilişkilendirilmiştir. Yunanlar aynı zamanda Mısır tanrılarından Horus'u Yunan tanrı Apollo ile ilişkilendirmişti. Apollo ile Artemis ise, Yunan mitolojisinde kardeşti. Bu ilişkilendirmeler sonucu da, Yunanlar sonrası dönemde, Bast ile Horus arasında bir tür kardeşlik ilişkisi ortaya çıkmıştır. Böylece Bast, Osiris ile İsis'e dair olan efsanede kendine yer bulmuştur. Yunan mitolojisinde Bast Ailuros ("kedi") ismiyle de geçmektedir.

Sonraki dönemlerde kâtipler ismini Bastet olarak yazmış ve böylece zaten dişilik takısı içeren Bast ismine ikinci bir dişilik takısı eklemişlerdir. Bastet'in sözlük anlamının merhem şişesinin (kadını) olması hasebiyle zamanla bir tür koku tanrıçası olmuştur. Buradan hareketle Anubis mumyalama tanrısı olduğunda, merhem (veya koku) tanrıçası olarak Bast onun karısı olarak addedilmiştir. Genellikle birlikte anıldığı aslan başlı tanrıça Sekhmet'in olumlu yansımasıdır. Genellikle bir kedi olarak betimlense de aslan-başlı bir şekilde de betimlenmiştir. Yeni Krallık döneminde, bazı arkeologlara göre Mısır dışından gelen, tanrı Maahes'in Mısır mitolojisinde ortaya çıkmasıyla, bu tanrının annesi olarak sayılmıştır. Maahes de bir kedi-aslan tanrıydı. Aşağı Mısır'da koruyucu tanrıça olması hasebiyle zamanla Aşağı Mısır'ın baş tanrıçası Wadjet ile ilişkilendirilmiş ve sonunda Wadjet-Bast ortaya çıkmıştır.

Populer Kültüre Etkisi
Antik dönemlerde olduğu gibi günümüzde hala güzellik ve estetik yargı konusunda ilham vermekte ve günümüzde farklı sanat eserlerine ilham kaynağı olmaktadır. Bu akım farklı populer kültür amaçlarıyla yapıldığı gibi ciddi sanat projelerinde yer alabilmektedir. Ayrıca Bast ve Bastet isimleri Tetris klonu olan bir oyuna ve bir Discord yardımcı botuna kadar ilham vermiştir.

Kaynakça

Mısır tanrıçaları
Koruyucu tanrıçalar
Bereket tanrıçaları
Ay tanrıçaları
Güneş tanrıçaları
Hayvan tanrıçaları

Bast


Pontus Rumcası (Yunanca: Ρωμαιίκα (Romeika) ya da Ποντιακά (Pontiaka)), 1923 Türkiye-Yunanistan nüfus mübâdelesine değin Kandıra ile Batum arasında yaşayan Rumlar tarafından konuşulmuş, günümüzde Anadolu'da sadece Trabzon'a bağlı bazı köylerin yanı sıra (özellikle Çaykara ve Dernekpazarı), Yunanistan'a gönderilen Ortodoks Hristiyan mübâdillerin yaşadığı kentlerde konuşulmaya devam edilen Rumcanın bir lehçesidir. Pontus Rumcası, Pontiaka ve Karadeniz Rumcası adlarıyla da bilinmektedir. Osmanlı dönemi ve sonrasında Karadenizli Rumların göç ettiği Gürcistan, Kırım ve Stalin döneminde sürüldükleri Rusya ile Kazakistan'da Hristiyan Pontuslular tarafından hâlen konuşulmaktadır.

Pontus Rumcası, 778.000 kişi tarafından konuşulan Hint-Avrupa dil ailesine bağlı ölme tehlikesiyle karşı karşıya olan bir dildir. Bununla birlikte 200,000-300,000 kişinin anadilidir . Çoğunluk itibarıyla Kuzey Yunanistan'da konuşulmakla birlikte Türkiye, Rusya ve Ermenistan'da Pontuslu Rum kökenliler tarafından konuşulmaktadır.1923'te Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesinde Ortodoks Hristiyan Rumların anavatanlarından ayrılmasıyla, bu dil Yunanistan'a gelmiştir. Ancak bu dil, Trabzon'un doğusunda halen konuşulmaktadır. Pontus Rumcası, Modern Yunanca ile aynı dilin lehçesi kabul edilir. Ancak her birinin konuşmacısının birbirini tam olarak anlayamadığı belirtilmektedir. Pontus Rumcası, Yunan alfabesi ile yazılırken Türkiye'de Latin alfabesi, Ukrayna'da Kiril alfabesi daha sık kullanılmaktadır.

Pontus Rumcası ile yakından ilgili olan diğer Yunanca lehçeleri Ukrayna'nın Mariupol kentinde (önceden Kırım'da)(bkz:Rumeyce), Gürcistan'da ve eski Rus Kafkasyası'nda Kars Oblastı'nda konuşulmaktadır. Bu lehçelerin Pontus Rumcası sayılıp sayılamayacağı dilbilimsel yöntemlere göre değişir. Bu dilin konuşmacıları Doğu Pontuslular veya Kafkas Rumları olarak da adlandırılır.

Adlandırma
Pontus Rumcasını konuşan kişiler, konuştukları dile Romeika (Ρωμαίκα) adını vermişlerdir. Ama Romeika (Ρωμαίκα) terimini sadece Pontus Rumcası için değil daha genel anlamda Modern Yunancayı da kapsayacak bir anlamda kullandılar. Pontus terimi ilk olarak bilimsel bir tanımladır. Ama daha sonra Yunanistan'da yaşayan Pontuslular için bu terim bir kimlik işareti olarak kabul edilmiştir.

Benzer şekilde, Türkçede genel olarak Türkiye'de yaşayan bütün etnik Yunanları ifade eden Rum kelimesinden türetilen Rumca (ˈɾumd͡ʒa) kelimesi Modern Yunancaya yakın olan İstanbul ve Gökçeada (İmbros) lehçeleri gibi Pontus Rumcası için de kullanılmaktadır.

Günümüzde Türkiye'de yaşayan Pontus Rumcasını konuşanlar, konuştukları dile Rumca, Romeika ya da Rumcika derler.

Sınıflandırma
Pontus Rumcası, Hint-Avrupa dil ailesinin Helenik diller kolunun Attika-İon grubuna bağlı olarak sınıflandırılır. Pontus Rumcası, köken olarak Koini ve Bizans Yunancasından İon Yunancasına dayanır ve Türkçe, Rusça, Gürcüce ve Ermeniceden etkilenmiştir. Pontus Rumcasının Doğu Karadeniz'deki değişkesi Antik Yunancaya en yakın yaşayan (konuşulmaya devam eden) dildir

Tarihi
Pontus Rumcası, çoğu Modern Yunanca lehçeleri gibi Helenistik ve Roma dönemlerinde MÖ 4. yüzyıl ve MS 4. yüzyıl arasında konuşulan Koini Yunancası'ndan türemiştir. MS 11. yüzyılda Selçuklu Devleti'nin Küçük Asya'yı ele geçirmesinden sonra Pontus bölgesi Bizans İmparatorluğu'ndan ayrı kaldı. Pontusluların ana karadaki Yunanlardan ayrı kalması sonucu Pontus Rumcası, belirgin bir şekilde farklı olarak gelişti. Bununla birlikte Pontus Rumcası, yakın bölgelerde konuşulan Türkçe, Farsça ve Kafkas dillerinden etkilenmiştir.

1923 yılına değin Kandıra ile Batum arasında konuşulan Pontus Rumcası konuşulmaktaydı. Ancak 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi sonrası bu dili konuşan kişilerin çoğu Yunanistan'ın kuzey bölgelerine göç etmiştir. Daha sonra Yunanistan'a göç eden bu kişilerin birçoğu II. Dünya Savaşı ve Yunan İç Savaşı sebebiyle ABD'ye göç etmiştir. Türkiye'de ise 1923 Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi'nden sonra Trabzon'un doğusundaki bazı yerleşimlerde yaşayanlarca konuşulmaktadır.

Lehçeler
İyon ağzının devamı olmasına karşın Türkçe, Farsçadan yoğun biçimde etkilenen Pontus Rumcasını dilbilimci Manolis Triantafyllides 2 gruba ayırmıştır:

 Batı grubu (Oinountiak ya da Niotika) : Ünye ve civarı
 Doğu grubu:
 Sahil Bölgesi(Trapezountiak) : Trabzon ağzı
 İç bölgeler (Haldiot): Gümüşhane ve civarı

Bunların arasından en çok Haldiot konuşuluyordu. Ses biliminde, bazı Pontus değişkelerinin Türkçedeki gibi büyük ünlü uyumu bulundurduğu rapor edilmiştir (Mirambel, 1965).

İlk olarak dilbilimci Michael Deffner 1877 yılında Karadeniz Rumcasının Of, Uzungöl (Şerah) ve Trabzon merkez lehçeleri birbirleri, Antik Yunanca ve Modern Yunanca ile karşılaştırınca arkaik ögeler taşıyan Pontus Rumcası'nın Orta Çağ Rumcası olduğunu bildirmiştir.

Türkiye'nin dışında iki grup daha bulunmaktadır:

Kuzey grubu:İlk başlarda Kırım'da konuşulmaktaydı, ancak şimdi Rumeylerin çoğunun yaşadığı Mariupol'de konuşulmaktadır. Dilbilimciler Rumeycenin Pontus Rumcasının bir alt kolu olup olmadığı arasında tam bir sonuca ulaşamamışlardır. Bu yüzden Rumeyce bir alt kol olarak kabul edilebilir. Bu dili Rumeyler konuşur. Yaklaşık yarım düzine lehçesi vardır. Ayrıca bu bölgede Helenik kökenli olup ana dili Kırım Tatarcası olan Urumlar da vardır.
 Sovyet Rumeycesi: Sovyetler Birliği'nin Pontus Rumları için Pontus Rumcasınının Sovyetleştirilmesi sonucu oluşmuştur. Bolşevikler, Demotiki Yunancasını Yunancanın kapitalist bir değişkesi olarak gördüklerinden dolayı Demotiki Yunancasına karşı Pontus Rumcasının Sovyetleştirilmiş değişkesini oluşturdular. Bu, Sovyetler Birliği'nde Yunanca konuşan grubun çoğunluğunu kapsayacak yeni bir Pontuslu alt grup oluşturmak için de kullanıldı.

Oftalik

17. yüzyılda Müslümanlaşmış bazı Pontuslular Türkiye'de kaldı ve Pontus Rumcası, onlar tarafından kısmen korundu. Konuştukları lehçeye, dilbilimciler Trapezountiak alt grubunun bir kolu olarak sınıflandırıp Oftalik adını verirken, bu lehçenin konuşmacıları, konuştukları dile Rumeyka diyorlar. En 5,000 kişinin bu dili konuşmakta olduğu bilinmektedir. Ancak konuşmacıların sayısının daha yüksek olduğunu gösteren tahminler de bulunmaktadır. Oftalik/Rumeyka dilini konuşanlar, Trabzon ilinin doğu ilçesinde yoğunlaşmıştır: Çaykara (Kadahor), Dernekpazarı (Kondu), Sürmene (Sourmena) ve Köprübaşı (Göneşera). Daha az yaygın olmasına rağmen Of ilçesinin uzak köylerinde de Pontus Rumcası konuşulmaktadır. Ayrıca Rize iline bağlı İkizdere'nin (Dipotamos) batısında da konuşulmaktadır. Eskiden bu lehçe daha doğuda olan Pazar'a (Atina) kadar daha geniş bir alanda konuşulmaktaydı.

Oftalika, Grekçede var olan ancak Modern Yunanca'nın değişkelerinde kaybedilen mastarı korumuştur. Bu nedenle arkaik olarak nitelendirilip Grekçeye en yakın dil olarak kabul edilmiştir.

Ayrıca, Yunanistan'daki Nea Trapezunta, Pieria (Orta Makedonya) bölgesinde Trabzon'dan göç eden (özellikle Dernekpazarı (Kondu)) Hristiyanların soyundan gelenler tarafından da bu lehçe çok benzer bir şekilde konuşulmaktadır.

Garzevelce

Gümüşhane ilinin Merkez ilçesinin doğusundaki Kale Bucağı'nın (Kovans Nahiyesi) çoğu köyünde ve bucağın yakın çevresindeki bazı köylerde bilinen bir lehçedir. Karadeniz Rumcası sözcüklerin Türkçe ek sistemiyle birlikte kullanılmasıyla oluşmuştur. Lehçeyi, çevre il ve ilçelere giden Gümüşhaneli kalaycı esnafının kendi aralarında şifreli bir şekilde anlaşmak için oluşturdukları belirtilmektedir, bu yüzden lehçeye kalaycı dili de denir. Dili/lehçeyi daha çok köylerin yaşlı erkekleri bilmekle birlikte genç nesiller arasında da bilinmektedir.

Coğrafî dağılım
Her ne kadar Pontus Rumcası Karadeniz'in güney kıyılarında konuşulmuş olsa da 18. ve 19. yüzyıllarda sayısı azımsanmayacak kadar çok insan Rus İmparatorluğu'nun elinde bulunan Karadeniz'in kuzey kıyılarına göç etti. Pontus Rumcası, hala Ukrayna'nın çoğunlukla Mariupol bölgesinde, ayrıca Odessa ve Donetsk bölgesinde, Rusya'da (Stavropol civarı) ve Gürcistan'da konuşulmaktadır.

Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Anadolu'da kalan konuşucuların çoğu Lozan Antlaşması'na bağlı olarak Yunanistan'a (özellikle Kuzey Yunanistan) yerleştirildi. İkinci göç dalgası ise 90'lı yılların başında Eski Sovyet ülkelerinden geldi.

Yunanistan'da Pontus Rumcası, diğer Yunan lehçelerinin karışımı nedeniyle bir iletişim aracı olarak değil, sembolik olarak kullanılıyor.

 Yunanistan: 400,000 (2001)(Çoğunlukla Makedonya'da (Doğu, Batı ve Orta Makedonya) ve Attika'da
 Türkiye: konuşan kişi sayısı belli olmamakla birlikte 1965 Türkiye nüfus sayımında 4,535 kişi ana dil olarak bu dili konuştuklarını bildirmişti.
 Çaykara : (23 köy)
 Of : (bazı köyler)
 Tonya: (15 köy)
 Köprübaşı: (5 köy)
 Dernekpazarı: (10 köy)
 Bulancak (Giresun) : (3 köy)
 Maçka: Of ve Sürmene'den 1929 sel baskını ardından Maçka'ya yerleştirilen göçmenlerin yanı sıra 1923 öncesi Türk - Rum karışık yaşayan Maçka'nın birçok yerli köylerinde konuşulmaktadır.
 Beşikdüzü: (1 köy)
 Yağlıdere, Dumanlı, Düğünyazı : 1800 öncesi Türkçe-1800 sonrası kilise ve Yunan eğitmenler etkisi ile Rumca'nın hâkim dil olduğu Santa (Dumanlı) ve Kurum Vadisi Köylerinde, Müslümanlardan Rum okullarına gidenler dışında halk Rumca bilmiyordu. Mübadelede Rum ya da Ortodoks Hristiyan yerleşimciler Yunanistan'a ve Mübadele öncesi bir kısmı da Gürcistan ve Rusya'ya göç ettiğinden Bölge köyleri yüzde seksen oranında boşalmıştır. Günümüzde bu köylerin tamamına yakınında, mübadele sonrası başka bölgelerden gelen Türkler iskan edilmiştir. Santa ve Yağlıdere-Kurum (Gorom, Kromni) bölgelerinde ve Torul bölgesinde, Rumlarla birlikte yaşayan ve Rumca konuşup anlayabilen birkaç yaşlı Türk köylü öldükten Rumca konuşan köy ya da kişi bulunmamaktadır.
Kafkas Bölgesi
Kars: Birkaç köy ve merkez (Sayıları çok az)

Resmî statü

Yunanistan
Yunanistan'da diğer lehçeler gibi Pontus Rumcası'nın da herhangi bir resmî statüsü yoktur.

Sovyetler Birliği
Tarih boyunca, Pontus Rumcası SSCB'deki Yunan azınlığın de facto diliydi. Ancak 1926'da Sovyet-Rum entelijans tarafından yapılan Tüm Birlik Konferansı'nda (Πανσυνδεσμιακή Σύσκεψη), resmî dilin Demotiki olması kararına varılmıştı.

Daha sonra Sovyetler Birliği ve Sovyet sonrası Rusya'da Yunan kimliğinin canlanması sonucu Rumeyka ve Demotiki arasında yeni bir bölünmeye neden oldu. 80'lerin ortasında Rum kimliğinin canlandırılması için yeni bir girişimde bulunuldu. Ukraynalı bilgin Andriy Biletsky yeni bir Slav alfabesi oluşturdu. Ancak birkaç yazar ve şair dışında bu alfabe bölge halkı tarafından çok nadir kullanılıyor.

Kültür
Dil zengin bir sözlü geleneğe sahiptir. Ayrıca Pontus folklörü ve müzikleri Yunanistan'da popülerdir. Dilin, şiir koleksiyonları (Kostas Diamantidis en ünlü şairlerdendir), romanlar ve Galyalı Asteriks'in Maceraları çizgi romanlarının Pontus Rumcası versiyonu gibi sınırlı miktarda modern edebî ürünleri vardır. Gençlik Standart Yunanca'yı birincil dilleri olarak konuşurlar. Pontus Rumcası, Kuzey Amerika'da konuşucular tarafından Yunanistan'dakilere nispeten daha iyi korunuyor.

Trabzon'da inceleme yapan dilbilimci Mackridge: Trabzon'da bu dili konuşanların, Yunanca sadece 5'e kadar sayabildiklerini, devamında Türkçe rakamlar kullandıklarını, Yunanca 'ναι' (evet) kelimesini bilmelerine karşılık 'οχί' (hayır) kelimesini bilmediklerini, ay isimlerinin tümünün Rumca olmasına karşın, mevsim ve günleri bilmediklerini, 'merhaba', 'Allah'a ısmarladık', 'sağol' benzeri günlük dilde kullanılan pek çok kelimenin Rumca karşılığının unutulduğunu gözlemiştir (Mackridge, 1987: 115-135).

Alfabe
Yunanistan'da Pontus Rumcası, aksanlı olarak yazılır;/ʃ ʒ kʃ pʃ/ için σ̌ ζ̌ ξ̌ ψ̌, [æ ø] için α̈ ο̈ yazılır.Türkiye'de Latin Harfleri (Türk teleffuzu ile) ile yazılır. Rusya'da Kiril Alfabesi ile yazılır. Sovyet Dönemi'nin başlarında Pontus Rumcası yukarıdaki gibi yazılırken fonetik yazılan harfler [æ ø] ikili harf şeklinde (ια, ιο) yazılıyordu.

Eskil biçimler
Aşağıdaki Grekçe'de bulunan eskil biçimler Modern Yunanca'da kaybolmuş olmakla birlikte Pontus Rumcası'nda halen bulunmaktadır.

Ses bilimi
Grekçe'deki 'η' harfinin telaffuzu 'ε' harfi ile korunmuştur. (κέπιν = κήπιον, κλέφτες = κλέπτης, συνέλικος = συνήλικος, νύφε = νύ(μ)φη, έγκα = ἤνεγκον, έτον = ἦτον, έκουσα = ἤκουσα vb.).
Grekçe'deki 'ω' harfinin telafuzunun 'ο' harfi ile korunmuştur. Koini Yunancası'nda ise 'ου' olarak korunmuştur.
Koini Yunancası'ndaki 'σφ' yerine İyonik Yunanca'daki 'σπ' olarak kullanılır (σποντύλιν, σπἰγγω, σπιντόνα).

İsim ve sıfat çekimleri
Cinssiz yalın haldeki isimlerde getirilen -ν son eki Grekçe'deki '-ίον' ekinden gelir (παιδίον, χωρίον; Pontic παιδίν, χωρίον).
Sıfatlarda dişil sıfatların sonuna -ος yerine -έσα konulur (έμορφος-έμορφέσα).
Yalın eril isimlerin genitif olması için '-ονος' yerine '-ον' kullanılır (ο νέον → τη νέονος, ο πάππον → τη πάππονος, ο λύκον → τη λύκονος, ο Τούρκον → τη Τούρκονος vb.).
İsimler eski seslenme biçimindeki gibi korunur; άδελφε, Νίκολα, Μάρια.

Fiil çekimleri
İkinci geniş zaman hali '-ον' dur (ανάμνον, μείνον, κόψον, πίσον, ράψον, σβήσον).
"ORTA ÇATI", -ούμαι şeklinde vurgulanır (ανακατούμαι, σκοτούμαι, στεφανούμαι).
''EDİLGEN ÇATI'', -θα şeklinde vurgulanır (Grekçe:-θιν):εγαπέθα, εκοιμέθα, εστάθα vb.
Edilgen çatının geniş zamanlı hali -θετε şeklinde vurgulanır (Grekçe; θητι);εγαπέθετε, εκοιμέθετε, εστάθετε.
Mastarda ara sıra kullanımlar;(εποθανείναι, μαθείναι, κόψ'ναι, ράψ'ναι, χαρίσ'ναι, αγαπέθειν, κοιμεθείν).
Pontus Rumcası'nda -εν, Koine Yunancası'ndaki -ενεστι'den gelir (Grekçe'de εστι). İncil Yunancası'nda -ενι, Modern Yunanca'da -είναι'dir.

Sözcük bilimi
Ara sıra 'να' yerine 'ας' kullanılır;δός με ας τρόω.
Pontus Rumcası'nda 'temeteron' (bizim) kelimesi Antik Yunanca'daki aynı manaya gelen 'ton hemeteron' kelimesinden gelmektedir. Modern Yunanca'da ise bu kelime 'ton ...mas'tır.

Grekçe ile Karşılaştırma
 1. Pontus Rumcası'nda, Grekçe'deki ikinci aorist/geniş zaman kipi –ειν'e /e/ son-sesi eklenmektedir (Trabzon diyalektinde)
 {|
|-
| PONTUS || GREK
|-
| ειπείνε || εἰπεῖν
|-
| παθείνε || παθεῖν
|-
| αποθανείνε || ἀποθανεῖν
|-
| πιείνε || πιεῖν
|-
| ειδείνε || εἰδεῖν
|-
| φυείνε || φυγεῖν
|-
| ευρείνε || εὑρεῖν
|-
| καμείνε || καμεῖν
|-
| φαείνε || φαγεῖν
|-
| μαθείνε || μαθεῖν
|-
| ερθέανε || ἐλθεῖν
|-
| μενείνε || μένειν
|}

 2. Pontus Rumcası'nda Grekçe'de olduğu gibi –ηναι ile biten mastarlar olduğu gibi korunmuşlardır, ayrıca bir /e/ sonsesi ek almazlar.
 {|
|-
| PONTUS || GREK
|-
| ανεβήναι || ἀναβῆναι
|-
| κατεβήναι || καταβῆναι
|-
| εμπήναι|| ἐμβῆναι
|-
| εβγήναι || ἐκβῆναι
|-
| επιδεαβήναι || ἀποδιαβῆναι
|-
| κοιμεθήναι || κοιμηθῆναι
|-
| χτυπεθήναι || κτυπηθῆναι
|-
| ευρεθήναι || εὑρεθῆναι
|-
| βρασήναι || βραχῆναι
|-
| ραήναι || ῥαγῆναι
|}

 3. Birinci aorist formu olan -αι son eki ikinci aoriste özgü -είν son eki ile yer değiştirmiştir.
 {|
|-
| PONTUS || GREK
|-
| κράξειν || κράξαι
|-
| μεθύσειν || μεθύσαι
|}

 4. İnfinitif aorist formların sonuna /e/ eklenmektedir.
 ράψεινε, κράξεινε, μεθύσεινε, καλέσεινε, λαλήσεινε, κτυπήσεινε, καθίσεινε

 5. Pontus Rumcası'nda, Grekçe'de olduğu gibi aorist aktifini –κα son eki ile kuran fiiller bulunmaktadır.
 {|
|-
| PONTUS || GREK
|-
| εδώκα || ἔδωκα
|-
| ενδώκα || ἐνέδωκα
|-
| εποίκα || ἐποίηκα
|-
| εφήκα || ἀφῆκα
|-
| εθήκα || ἔθηκα
|}

 6. Pontus Rumcası'nda –in (-εῖν)yerine –eane (-έανε) mastar eki bulunmaktadır.
 {|
|-
| PONTUS || GREK
|-
| ερθέανε || ἐλθεῖν
|}

Ayrıca bakınız
 Pontus Rumları
 Rumeyce
 Helence
 Kalabriya lehçesi (Yunanca)
 Kapadokya lehçesi (Yunanca)
 Yahudi Yunancası

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Georges Drettas, Aspects pontiques, ARP, 1997, ISBN 2-9510349-0-3.
 Özhan Öztürk, Karadeniz: Ansiklopedik Sözlük. 2 Cilt. Heyamola Yayıncılık. İstanbul, 2005. ISBN 975-6121-00-9
 Mackridge, P. 1987. Greek-Speaking Moslems of North-East Turkey: Prolegomena to Study of the Ophitic Sub-Dialect of Pontic. Byzantine and Modern Greek Studies 11: 115–137.
 Τομπαΐδης, Δ.Ε. 1988. Η Ποντιακή Διάλεκτος. Αθήνα: Αρχείον Πόντου. (Tompaidis, D.E. 1988. The Pontic Dialect. Athens: Archeion Pontou.)
 Τομπαΐδης, Δ.Ε. ϗ Συμεωνίδης, Χ.Π. 2002. Συμπλήρωμα στο Ιστορικόν Λεξικόν της Ποντικής Διαλέκτου του Α.Α. Παπαδόπουλου. Αθήνα: Αρχείον Πόντου. (Tompaidis, D.E. and Simeonidis, C. P. 2002. Additions to the Historical Lexicon of the Pontic Dialect of A.A. Papadopoulos. Athens: Archeion Pontou.)
 Παπαδόπουλος, Α.Α. 1955. Ιστορική Γραμματική της Ποντικής Διαλέκτου. Αθήνα: Επιτροπή Ποντιακών Μελετών. (Papadopoulos, A.A. 1955. Historical Grammar of the Pontic Dialect. Athens: Committee for Pontian Studies.)
 Παπαδόπουλος, Α.Α. 1958–61. Ιστορικόν Λεξικόν της Ποντικής Διαλέκτου. 2 τόμ. Αθήνα: Μυρτίδης. (Papadopoulos, A.A. 1958–61. Historical Lexicon of the Pontic Dialect. 2 volumes. Athens: Mirtidis.)
 Οικονομίδης, Δ.Η. 1958. Γραμματική της Ελληνικής Διαλέκτου του Πόντου. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (Oikonomidis, D.I. 1958. Grammar of the Greek Dialect of Pontos. Athens: Athens Academy.)
 Τοπχαρά, Κ. 1998 [1932]. Η Γραμματική της Ποντιακής: Ι Γραματικι τι Ρομεικυ τι Ποντεικυ τι Γλοςας. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη. (Topchara, K. 1998 [1932]. The Grammar of Pontic. Thessaloniki: Afoi Kiriakidi.)

Dış bağlantılar

 Mark Janse, ""Aspects of Pontic grammar" a Review Article of Drettas (1997). The paper summarizes the high points of the book.
 Pontus Çalışmaları için bir kurul(Επιτροπή Ποντιακών Μελετών)
  Trebizond Greek: A language without a tongue
 Pontic Greek: A cost of a language
 Pontus Lehçesi
 Argonautai Komninoi Association
 Pontus Rumcası-İngilizce Sözlük
 Development of the Pontic Greek Dialect
 Arkaik Yunanca modern dünyada Cambridge Üniversitesi'ni YouTube'a yüklediği video
Hakan Özkan (Westfälische Wilhelms-Universität), The language of the mountains - the Rumca dialect of Sürmene (Conference, 8 December 2010)
Ethnologue sitesi Romeika raporu

Dil
Modern Yunanca'nın değişkeleri
Yunanistan'daki Diller
Türkiye'deki Diller
Gürcistan'daki Diller
Abhazya'daki Diller
Azerbaycan'daki Diller
Kıbrıs'daki Diller
Rusya'daki Diller
Ukrayna'daki diller
Ermenistan'daki Diller
Kazakistan'daki Diller
Özbekistan'daki Diller
Balkan Dilleri
Ölün tehlikesi ile karşı karşıya olan Hint-Avrupa Dilleri
Yunanca lehçeleri
Doğal diller
Pontus
Trabzon ilinde kültür
Karadeniz Rumları

Pontus Rumcası


Nicholas Nickleby este un roman de Charles Dickens publicat ca serial din 1838 până în 1839.

Nicholas Nickleby se mai poate referi la unele adaptări ale nuvelei:

 Nicholas Nickleby (film din 1903) în regia lui Alf Collins
 Nicholas Nickleby (film din 1912) în regia lui George Nichols
 Nicholas Nickleby (film din 1947) în regia lui Alberto Cavalcanti
 Nicholas Nickleby (serial TV din 1957) în regia lui Eric Tayler
 Nicholas Nickleby (serial TV din 1968) în regia lui Joan Craft
 ''Nicholas Nickleby (Mini-serie TV 1977) în regia lui Christopher Barry
 Nicholas Nickleby (film din 2001) în regia lui Stephen Whittaker

Nicholas Nickleby (dezambiguizare)


Ara yoğunluklu lipoproteinler (İngilizce intermediate density lipoprotein IDL olarak kısaltılırlar), çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerin (VLDL) yıkımından oluşan bir sınıf plazma lipoproteinidirler. Başlıca trigliserit ve kolesteril esterlerden oluşurlar. Karaciğerde reseptör aracılıklı endositoz yoluyla kandan alınırlar veya düşük yoğunluklu lipoproteinlere (LDL) dönüşürler.

VLDL'deki trigliseritler lipoprotein lipaz (LPL)'nın etkisiyle azaldıkça bu lipoproteinin bileşimi değişir, yoğunluğunun yükselmesinden dolayı artık "ara yoğunluklu" lipoprotein olarak adlandırılır. IDL'nın yoğunlukları 1,006 ile 1,019 g/cm³ arasındadır. Çapları 25-35 nm arasında olur. Başlıca apoB-100 ve apoE proteinleri içerirler.

IDL'nin iki akıbeti olabilir. IDL'nın yaklaşık yarısı karaciğer hücrelerinde bulunan reseptörler tarafından tanınıp endositoz yoluyla bu hücrelerin içine alınır. Öbür yarısı ise trigliseritlerini kaybetmeye devam ederler, sonra taşıdıkları kolesteril ester miktarı trigliserit oranını aşınca apoE'yi kaybederler ve en sonunda düşük yoğunluklu lipoproteinlere (low density lipoprotein, LDL) dönüşürler.

Kaynakça
 Clinical Methods, Third Edition. Walker, H.K.; Hall, W.D.; Hurst, J.W.; editors Stoneham (MA): Butterworth Publishers; c1990
 Biochemistry, 5th ed., J. M. Berg, J. L. Tymoczko, L. Stryer. New York: W.H. Freeman and Co., 2002.

Lipoproteinler

Ara yoğunluklu lipoprotein


Kuglački klub "Poličnik" (KK "Poličnik", Poličnik) je muški kuglački klub iz Poličnika, Zadarska županija, Republika Hrvatska. Klub je registriran u naselju Gornji Poličnik.
U sezoni 2019./20. klub se natječe u "2. hrvatskoj kuglačkoj ligi - Jug", ligi trećeg stupnja hrvatske kuglačke lige za muškarce.

O klubu
Kuglački klub "Poličnik" je osnovan 1981. godine, a do prvog prestanka rada dolazi 1988. godine. Nanovo se osniva 1998. godine, ali nisu bili natjecateljski aktivni. Klub se konačno aktivira 2011. godine, te otad nastupaju u "3. HKL - Jug", a potom u "2. HKL - Jug".
Za utakmice i treninge klub koristi kuglanu "Mocire u Zadru.

Uspjesi

Ekipno

Pojedinačno

Pregled plasmana po sezonama

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Gornji Poličnik
 Poličnik

Vanjske poveznice
 Kuglacki Klub Policnik, facebook stranica
 aplikacija.kuglanje.hr, Poličnik (810181)
 aplikacija.kuglanje.hr, Poličnik
 kuglanje.hr, Poličnik
 sportilus.com, KUGLAČKI KLUB POLIČNIK
 sport023.hr, Kuglači Poličnika slavili na turniru u njemačkom Landshutu!, objavljeno 8. travnja 2019.

Izvori

 Drago Marić, Romano Meštrović: Baština zadarskog sporta = Zadar's sport heritage, Zadar, 2013.,
 ezadar.net.hr, Kuglanje: Pobjeda drugoligaša Donata u prijateljskom susretu s Poličnikom, objavljeno 24. lipnja 2011., pristupljeno 31. ožujka 2020.
 poslovna.hr, KUGLAČKI KLUB POLIČNIK
 fininfo.hr, KK Poličnik
 bisnode.hr, KUGLAČKI KLUB POLIČNIK
 companywall.hr, KK POLIČNIK

Poličnik

Kuglački klub Poličnik


An Neoregelia johannis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Élie Abel Carrière, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Lyman Bradford Smith. An Neoregelia johannis in nahilalakip ha genus nga Neoregelia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Neoregelia

Neoregelia johannis


Den døde Rotte er en dansk stumfilm fra 1910, der er instrueret af Axel Strøm.

Handling

Medvirkende
 Axel Strøm - Generalen
 Johanne Dinesen - Lea Petrovitsch

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1910

Den døde Rotte


Sezonul 1994-1995  reprezintă primul sezon pentru Dacia Unirea Brăila în Liga II-a, după patru ani petrecuți în Liga I. Echipă termină printre primele în
acest sezon dar nu poate promova din cauza unui blat celebru de atunci Trifina-Cănănău cei doi au fost fotbaliști în tinerețe aranjaseră ca Politehnica Iași să
piardă meciul care îl avea de disputat, și să poată promova Dacia Unirea Brăila în urma meciului jucat cu Selena Bacău echipă administrată de Dumitru Sechelariu, Politehnica Iași jucase cu Cetatea Târgu Neamț, apoi după aceea a jucat cu Electroputere Craiova cu care a făcut egal dar chiar și așa promovase spre amărăciunea echipei Dacia Unirea Brăila care a avut meciurile suspendate de cei de la Federația Română de Fotbal (FRF). În sezonul următor exact pe aceeași poziție termină, dar nu promovează și rămâne să activeze mulți ani la nivelul ligii a doua chiar a treia la un moment dat. Meciul a rămas până în ziua de astăzi unul din cele mai mari blaturi ale fotbalului românesc.

Echipă

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări
{|width=75% class="wikitable" style="text-align:center; font-size:95% text-align:left"
!Post
!Jucător!De la echipa!Sumă de transfer!Dată!
!----
|-
| A|| Cătălin Popa || Steaua București || liber de contract || - ||
|-
| A|| Vasile Matincă || Progresul București || liber de contract || - ||
|-
| A|| Nicu Marcadonatu || Gaz Metan Mediaș || liber de contract || - ||
|-
| P|| Cătălin Hăisan || Constant Galați || liber de contract || - ||
|-
| F|| Vasile Apachiței || Politehnica Iași || liber de contract || - ||
|-
| F|| Vasile Brătianu || Dinamo București || liber de contract || - ||
|-
| M|| Ion Gigi || Oțelul Galați || liber de contract || - ||
|-
|}

 Sezon

 Seria II

 Rezultate

 Rezultate

 Sezon intern  Clasamentul după 34 de etape se prezintă astfel:'''

Sezoanele echipei Dacia Unirea Brăila

CF Brăila în sezonul 1994-1995


Værelse 112 er en kortfilm instrueret af Kim Blidorf efter manuskript af Kim Blidorf.

Handling
Peter træder ind på et fint hotelværelse. Han er kommet for at tage livet af sig selv, men det bliver sværere end han havde regnet med.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2010

Kortfilm fra Danmark

Værelse 112


Sans famille est un film français réalisé par Georges Monca et Maurice Kéroul  en , d'après le roman d'Hector Malot Sans famille.

Synopsis
Rémy, un enfant volé, est adopté par un vagabond, avec qui il va parcourir la France. Après la mort de ce père adoptif, il fait la connaissance d'un garçon qui connait une partie de son histoire, puis s'embarque pour l'Angleterre où il retrouvera sa mère.

Fiche technique
 Titre français : Sans famille
 Réalisation : Georges Monca
 Assistant :
 Scénario : d'après le roman éponyme d'Hector Malot
 Décors:
 Photographie :
 Son :
 Montage :
 Musique :
 Production :
 Société de production :
 Pays d'origine :
 Langue originale : français
 Format : Noir et blanc
 Genre : drame
 Durée:
 Date de sortie : France :

Distribution

Liens externes

Film français sorti en 1925
Film dramatique français
Film français en noir et blanc
Film muet français
Film sur l'enfance marginalisée
Adaptation d'un roman français au cinéma
Film tiré d'une œuvre d'Hector Malot
Sans famille

Sans famille (film, 1925)


Edward Lasker (born Eduard Lasker) (December 3, 1885 – March 25, 1981) was a German-American chess and Go player.  He was awarded the title of International Master of chess by FIDE.  Lasker was an engineer by profession, and an author of books on Go, chess and checkers.  Born in Prussia, he emigrated to the United States in 1914.  He was distantly related to World Chess Champion Emanuel Lasker with whom he is sometimes confused.

Early life and education
Lasker was born in Kempen, Province of Posen, Prussia, German Empire (present-day Kępno, Poland), the son of Sigismund Lasker and Flora Bornstein. He studied in Breslau (now Wrocław) and in Charlottenburg (now part of Berlin).

Lasker earned undergraduate degrees at the Technical College of Charlottenburg in Mechanical and Electrical Engineering, graduating in 1910.

Engineering career
Before World War I he moved first to London and then, in 1914 shortly after the outbreak of war, to the U.S., the birthplace of his mother. He found a job in Chicago, working for Sears & Roebuck as a safety engineer. When the United States entered the war in 1917, he was sent enlistment papers, but with the right of exemption as a German. He waived his right to exemption, which he said would make his American citizenship be granted more quickly; however, the war was over before he was called up to military service.

In 1921–23, he invented a mechanical breast pump, which saved many premature infants' lives and made Lasker much money, although it caused his friends to refer to him facetiously as "the chest player".

Chess

His chess teacher in Breslau was Arnold Schottländer. In Berlin, he won the City Championship (1909) and wrote his first chess book titled Chess Strategy (Schachstrategie, 1911) which had many English and German editions.

Lasker published several books on American checkers, chess, and Go. He won five U.S. Open Chess Championships (1916, 1917, 1919, 1920, 1921); this tournament was known at the time as the Western Open. His best result was his narrow 8½–9½ loss in a match with Frank Marshall for the U.S. Championship in 1923; this result was achieved even after Lasker had to take a postponement while leading the match due to a  severe kidney stone attack.

For that, Lasker was invited to participate in the legendary New York 1924 chess tournament, a double round robin featuring such world class players as Alekhine, Efim Bogoljubov, Capablanca, Emanuel Lasker, and Réti. He finished tenth out of eleven players, but many of his games were competitive. For instance, he split with Alekhine, won games against Réti and Savielly Tartakower, both of whom were Top 10 in the world at the time according to the estimated rankings of the website Chessmetrics.com, drew Capablanca and drew a famous game against Emanuel Lasker.

This game was truly extraordinary, as the former  World Champion lost a pronounced advantage and was only able to hold the draw against Edward by demonstrating that the inferior side can hold the draw in certain types of endings of rook and knight pawn versus a lone knight. The game lasted 103 moves and changed endgame theory, as no one had demonstrated this particular draw before in theory or practice. Lasker was the only chess amateur in the very strong field of professionals.

His most famous game is probably the queen sacrifice and king hunt against Sir George Thomas. After Lasker checkmated him, Thomas said, "This was very nice." Lasker, who had yet to learn English, was touched by Thomas's sportsmanship after a spectator translated Thomas's remark into German for him. Lasker wrote that had he won the game against a leading Berlin amateur, his opponent would likely have told him, "You are just lucky! Had I played [10...Bxe5] instead of [...Qe7], you would have been lost."

Although Lasker never won against Capablanca, he drew as Black against him at the 1924 New York tournament. Lasker was not usually so fortunate; for example, Capablanca once arrived one minute before he would have forfeited the game for late arrival, at New York 1915, and Lasker played the Riga variation of the Ruy Lopez with which he had some experience, but Capablanca found an advantageous continuation .

Go

Lasker was deeply impressed by Go. He first read about it in a magazine article by  Oskar Korschelt which suggested Go as a rival to chess, a claim that he found amusing. Later on his interest was piqued again when he noticed the record of a Go game on the back of a Japanese newspaper being read by a customer of a cafe where they played chess.

He and his friend Dr. Max Lange (1883–1923) – not to be confused with the more famous 19th-century chess master Max Lange – took the paper after he had left, and deciphered the diagram, but the game was not complete. The position led them to assume that the notation under the game would indicate a Black victory, but being unable to read Japanese, they had to ask another Japanese customer at the cafe. To their surprise, it was a resignation by Black. Only after three weeks of study was Max Lange able to understand the reason for White's victory. This experience led them to a deeper appreciation for the game, and they studied it in earnest, but were unable to interest other chess players.

After two years, Emanuel Lasker, then the world chess champion, returned to Germany from the United States. When Edward told him that he had found a game to rival chess, he was skeptical, but after being told the rules, and playing one game, he understood that Go was strategically deep. They started studying Go with Yasugoro Kitabatake, a Japanese student, and after two years were able to beat him with no handicap.

Kitabatake arranged a game for Edward, Emanuel, and Emanuel's brother Berthold, against a visiting Japanese mathematician, and strong Go player. The Laskers took a nine-stone handicap, and played in consultation with each other, considering their moves deeply, but their opponent beat them effortlessly and without taking much time to think. After the game, Emanuel suggested to Edward that they travel to Tokyo to study Go. In 1911, Edward got a job at AEG. After a year at the company, he tried to get transferred to the Tokyo office, but as the company only posted fluent English speakers in Tokyo, he went to work in England first.

Edward was detained there during the early part of World War I and never made it to Tokyo. He was, however, given permission to travel to the United States by Sir William Haldane-Porter, who was head of what would become the UK Immigration Service. Haldane-Porter remembered that Lasker had won the London chess championship in May 1914 and he had personally witnessed Edward's famous game against George Alan Thomas that same year. Edward Lasker was instrumental in developing Go in the U.S., and together with Karl Davis Robinson and Lee Hartman founded the American Go Association.

In 1971, Nihon Ki-in awarded him the Okura Prize for international promotion of Go.

Personal life
Lasker lived on the Upper West Side (153 East 37th Street) of New York City until his death in 1981. He was friends with former World Champion Emanuel Lasker. Edward wrote in his memoirs of the New York 1924 tournament as published in the March 1974 edition of Chess Life magazine: "I did not discover that we were actually related until he (Emanuel Lasker) told me shortly before his death that someone had shown him a Lasker family tree on one of whose branches I was dangling."

In a February 8, 1973 letter to Robert B. Long, Lasker explained their exact relationship:The genealogy, incidentally, indicates that the common forbear of Emanuel and myself was the son Samuel Lasker of the Rabbi of the Polish village Łask, whose name was originally Meier Hindels.

However, later the additional name Lasker was given to him to distinguish him from another Meier Hindels also living in Lask. Samuel Lasker moved to another Polish village, Kępno, in 1769, after it had been captured by Frederick the Great and became a German township, and I am the last descendant of his who was born there. He was the great-grandfather of my great-grandfather. His first-born son left Kepmen [sic-Kempen] and moved to Jarotschin, another Polish village, and Emanuel Lasker was that one's greatgrandson. If true, this made Edward and Emanuel third cousins twice removed.

Lasker was the uncle of the cellist and Holocaust survivor Anita Lasker-Wallfisch; her father Alfons was Edward Lasker's brother.

Bibliography
 Chess Strategy 1915 (second edition)
 Chess and Checkers: the Way to Mastership 1918
 Go and Go-Moku, 1934 (2nd ed. 1960).
 Chess for Fun and Chess for Blood, 1942 (2nd ed.), .
 The Adventure of Chess, 1949 (2nd ed. 1959), .
 Chess Secrets I Learned from the Masters (semi-autobiographical and instructional) (1951, 1969) .
 Chess: The Complete Self-Tutor (1972, Algebraic Version 1997 with John Nunn) .

Notable games

This is Lasker's most famous game, and one of the most famous games of all time.

Lasker vs. Sir George Thomas, London 1912 ( clock game): 1. d4 e6 2. Nf3 f5 3. Nc3 Nf6 4. Bg5 Be7 5. Bxf6 Bxf6 6. e4 fxe4 7. Nxe4 b6 8. Ne5 0-0 9. Bd3 Bb7 10. Qh5 Qe7 (first diagram) 10...Bxe5 11.Qxe5 Nc6 or 11.dxe5 Rf5 wins a pawn. 11. Qxh7+ Kxh7 12. Nxf6+ Kh6 If 12...Kh8 13.Ng6. 13. Neg4+ Kg5 14. h4+ 14.f4+ also forces mate, more rapidly if 14...Kxf4 15.g3+ Kg5 16.h4# or 15...Kf3 16.0-0#. 14... Kf4 15. g3+ Kf3 16. Be2+ 16.0-0 or 16.Kf1, with the threat 17.Nh2# as a quicker mate. 16... Kg2 17. Rh2+ Kg1 18. Kd2#   An alternative mating move was 18.0-0-0#, and 17.0-0-0 would also mate in one with 18.Rdg1#, regardless of Black's response.

See also
 List of chess games
 List of Jewish chess players

References

Further reading

External links

 Excerpt from "My Go Career" By Dr. Edward Lasker (Go review 1961, No. 9)
Edward Winter, Chaos in a Miniature
 Go in America, a history of the American Go Association
 How Go came to America

1885 births
1981 deaths
People from Kępno County
German chess players
American chess players
20th-century American engineers
Jewish chess players
Chess International Masters
American Go players
Go (game) writers
American chess writers
American male non-fiction writers
People from the Province of Posen
19th-century German Jews
Emigrants from the German Empire
Immigrants to the United Kingdom
Immigrants to the United States
University of Breslau alumni
Technical University of Berlin alumni
American checkers players
People from the Upper West Side
20th-century American male writers

Edward Lasker


Kuantum ışınlama, maddenin kendisinin bir başka hali olan enerjiye dönüştürülerek uzay-zamanda hareket ettirilmesidir.

Foton çiftleri
Maddenin ışınlaması için foton çiftleri kullanılabilmektedir. Bu foton çiftleri birbiri ile aynı özelliği gösteren iki fotondan oluşur.
Örnek olarak, bir foton Ay'a gönderilse ve Dünya'daki uyarılsa aynı anda fiziksel bir bağ olmamasına rağmen diğer foton da tetiklenir.

Kuantum ışınlamanın gerçekleşmesi
Foton çiftleri ile maddenin atomları kodlanıp diğer merkezdeki fotonlara gönderilir. Kodlar diğer merkezde işlenip, diğer merkezdeki aynı tip atomlar birleştirilir ve aynı madde elde edilir. Bu şekilde madde taşınması veya elektronik olarak madde kopyalanması yapılabilir. Işınlama işleminin sonunda orijinal maddenin yok edilmesi gerekir. Pratik olarak bu şekilde ışınlama yapılmıştır.

Kuantum bilgisayar
Günümüz bilgisayarlarında işlemci hızı için iletkenliği yüksek malzemeler kullanılmaktadır. Gelecekte kullanılacak bilgisayarlarda bu malzemeler yerine foton çiftleri kullanılacak ve bu yolla tek işlemci ile süper bilgisayar hızına ulaşılacak. Bu bilgisayarlar ışınlama için de gerekli olacak. Şöyle ki: Bir insanın atomlarını tararken çok miktarda veri işlemek gerekir. Bu verileri bugünkü bilgisayarlarla işlemek uzun zaman alacaktır. Oysa kuantum bilgisayarlar bu büyük işlemleri kolaylıkla yapacaktır.

Kuantum ışınlamanın muhtemel uygulamaları
Kuantum ışınlama sadece ulaşım ve haberleşme alanında değil, tıbbi ve askeri alanda da yeni gelişmelere yol açacak. Tıpta "sanal tıp" dönemi başlayacak. Her organın kodları kopyalanıp saklanacak, ileride olası bir hastalık veya kaza sonucu organın zarar görmesi durumunda bu kodlar kullanılarak organ eski haline getirilerek tedavi edilecektir. Şu anda sadece kurgu ve teori olarak öne sürülen bu teknolojiler gün geçtikçe istenilen düzeye yaklaşmaktadır.

Planck kanunu, kuanta şeklinde ışıma
Planck'ın adını aslında ampirikti. Max Planck, Wien Yasası paydasına eksi bir eklemek ve Wien'in sabitlerini de ayarlamak suretiyle bir formül elde etti. Uzun dalga boylarında Rayleigh formülüne de indirgenebilen bu formül, bütün dalga boylarında deneysel eğri ile uygunluk gösterdi. Plancki doğru formülü bulunduğunu ve bunun türetileceğine inandı. Planck'ın durumu,cevap için çantasındaki kitaplara bakmak lüzumunu hisseden bir öğrencininki gibi idi ve yapılacak iş buluğu formülü mantıklı olarak ifade etmekten ibaretti. Planck, doğru olan bu formülü türetebilmek için düşündüğü bütün klasik fizik metotlarını denedi. Sonuç olarak Rayleigh'in hesabında bir kusur bulunmadığını ve kusurun klasik fiziğin kendisinde olduğunu gördü.

Planck, Rayleigh formülüne, ışınım kararlı dalgalarının ana modla birlikte sonsuz sayıda harmoniklerinin ihtiva ettiği kabulünden ileri gelen mor ötesi felaket denilen durumun oluştuğunu ve bunun giderilmesi gerektiğini ifade etti. Her mod ortalama olarak  kT enerjisine sahipti. Planck, mod başına ortalama enerjisinin  kT olduğu hususunu daha geniş olarak inceledi.

Aranılan ortalama, her enerji seviyesindeki ossilatör sayısı ile o seviyedeki enerji değerlerinin çarpımlarının toplamını, bütün seviyelerdeki ossilatörlerin sayısına bölmek suretiyle bulunabilir.

Herhangi bir ossilatörün serbestlik derecelerinin her biri ile ilgili enerjinin, küçük bir enerji birimi olan u nun m tam katı olduğunu kabul edelim. Öyle ki bu enerji birimi mümkün olduğu kadar küçük seçilerek sıfıra yaklaştırılabilsin.(Bu noktada uygulanan metot, Boltzmann tarafından 1877 de gaz moleküllerinin kinetik enerji dağılımları için kullanılan yöntemi takip etmektedir.) Enerjileri mu olan ossilatörlerin sayısı Boltzman dağılım kanunu ile verilmiştir. Bu da,
                          n m=noe-mu/kT   	                                                          (1)

dir. n m adet   ossilatör tarafından verilen enerji de aşikar olarak
                     munm=munoemu/kT                (2)

dir. Böylece bir ossilatörün ortalama enerjisi ϖ ise,
 ϖ=                                                    (3)
olur. m bir tam sayı olduğu için denklemi
                      ϖ=(O+u e-u/kT+2u e-2u/kT+3ue-3u/kT+⋯)/(1+eu/kT+e-2u/kT+ e-3u/kT+⋯)               (4)
olur.  x=e-u/kT   kabul  ederek (4) denklemi
                   ϖ=ux.(1+2x+3x2+⋯)/(1+x+x2+⋯)                     (5)
olarak yazılabilir. Bu yakınsak serinin (x<1) limitleri, bilinen usullerle bulunulabilir. Paydaki serinin yakınsaklık limiti 1/(x-1)2dir.Doğruluğu bu ifadeyi binom teoremine göre açmakla araştırılabilir. Paydadaki ise basit bir geometrik seri olup 1/(x-1) e yaklaşmaktadır. Bu limitleri (5) denklemde yerine koyarsak
                                    ϖ=ux  (1/(x-1)2)/(1/(x-1))  =  ux/(1-x) =  u/((1/x)   ̶ 1)                 (6)

elde edilir. x in yerine değeri konursa,
                                     ϖ=u/(eu/kT  ̶1 )                    (7)

bulunur. Şimdi denklem  (7) yı birim hücre boşluğundaki mod sayısı ile çarparak dλ lık dalga boyu için aşağıdaki enerji yoğunluğu elde edilir.
                       ψλdλ= 8π/(λ4 )   u/(eu/kT  ̶1 )  dλ    (8)
Tekrar hatırlamak gerekir ki, bu ifadenin türetilmesinde, bir ossilatörün enerjisinin bir bütün olduğu ve küçük bir enerji birimi "u" nun m tam katı olduğu kabul edilmiştir. Bu u nun sonsuz küçük olduğu ve limitinin sıfıra yaklaşması haline eşdeğerdir. Eğer denklem (7) da u=0 konursa denklem 0/0 lık belirsiz hal alır. Buna L. Hospital metodu uygulanarak pay ve paydanın u ya göre diferansiyelleri alınarak u=0 konursa,
                                          ϖ=kT                     (9)

bulunur. Bu da Rayleigh'in klasik kabulüne tamamen uymaktadır.
Yukarıda (8) denkleminde verilen bağıntı Wien kanununa u nun sıfırdan farklı bir değeri için yeniden bakılmasını gerektirmektedir. Gerçekten iki eşitliğin paydaları eğer u nun değeri eksponansiyellerin üstlerini eşit yaparak şekilde seçildiği takdirde, eski bir hariç eşit olacaktır. u nun bu değerini elde etmek için,
                                                    c2/(λT ) = u/(λT )             (10)
veya

                                  u=c2/(λ )=c2k/(c ).f                                              (11)
alınır. Bu eşitlik c ışığın boşluktaki hızı, f de ossilatörün yayınladığı ısının frekansıdır. Eğer  c2k/(c )  sabiti diğer bir h sabiti ile yer değiştirirse,

                                  u=hc/(λ )=hf                                               (12)
bağıntısı elde edilir. u nun  (12) deki değeri (8) denkleminde yerine konulursa siyah cisim ışınım enerji yoğunluğu için Planck kanunu elde edilir. Bu kanun,
                              ψλdλ=(8πchλ-5)/(ech/λkT-1)dλ                       (13)
olup deneysel değerlerle uyumluluk göstermektedir. Grafiği şekil 1 de verilmiştir.
Yeni sabit h, Planck sabiti olarak adlandırılmıştır. Görüldüğü üzere bu Wien'in c2 sabiti yardımı ile tayin edilebilir. Planck sabitinin değeri h=(6,6253±0,0003)×10-34 joule-sn dir. (Birimi açısal momentum birimi olduğuna dikkat etmelidir.)
Böylece Planck, bir ossilatörün enerji seviyelerinin, h sabiti ile yayınladığı ışınım frekansının çarpımından ibaret bir bütün olduğu klasik olmayan kabulu ile kendi atılımlarının öncüsü oldu. E müsaade edilen en küçük enerji değişimini gösterdiğine göre Planck'ın meşhur kuantum denklemi,
                                   E=h.f                                                    (14)
dir.
Planck,1900 yılında kuantum kavramını ileri sürdü ve bu kavramla ışınımın sürekli olarak yayılmadığı, kesikli ve her biri h.f ye eşit paketler halinde yayıldığı sonucuna varıldı. Bu ışınımın atomik teorisinin başlangıcı idi ve gelişerek kuantum teorisi haline geldi. Çeşitli frekanslardaki ışınımın kuantumlarının farklı büyüklüklerde olup atomik ve kesik oldukları aşikardır. Planck ilk olarak hipotezini yalnız össilatörler için ve onların yakın komşuluğunda yayınlanan ışınımlar için uygulanabilir olduğunu ve olsa olsa ışımaya ait Maxwell teorisi teorisinin hafif bir değişimi gibi düşündü. Bununla beraber ileride görüleceği üzere Planck, elektromagnetik dalgaların madde ile tesirleşmesine ait görüşleri değiştiren bir seri olayı başlatmış oldu.

Kuantum Bilgisayarlara Önemli Yeni Bir Adım
Kuantum bilgisayarlar, fizikçilerin olduğu kadar askerlerin de, gizli haber alma servislerinin de rüyası. Nedeni, atom altı dünyada geçerli olan kuantum mekaniğinin garip kurallarının, en hızlı süper bilgisayarların bile yaklaşamayacağı hızda hesaplama gücüne olanak tanıması. Bunu sağlayan da, kuantum mekaniğinin özelliklerinden biri olan, kuantum durumlarının üst üste binmesi ya da bir parçacığın aynı anda birkaç yerde  birden  olabilmesi olgusu. İçinde  yaşadığımız ve klasik  fizik kurallarının daha belirgin olduğu büyük ölçekli dünyaya koşullanmış olan mantığımız kabul etmekte zorlansa da, olgu, öteki kuantum gariplikleri gibi deneylerden yüzünün akıyla  çıkmış bulunuyor. Üst üste binmeyi bilgisayar teknolojisi için böylesine çekici kılan, kuantum bit ya da kısaca kubit diye adlandırılan birimlerin, klasik bilgisayarlarda kullanılan ikili sistemdeki "1" ya da "0" anahtarları yerine hem "1", hem de"0"¬ gibi davranmaları. Böylece klasik bilgisayarlarda işlemler sırayla teker teker yapılırken, kuantum bilgisayarlarda kuramsal olarak aynı anda yapılıyor ve aynı anda incelenen pek çok durum, tek bir doğru cevaba "çöküyor". Kuramda işler iyi gidiyor da bunu pratikte uygulamak kolay değil. Sorun, atom altı dünyada geçerli olan etkileşimleri,  farklı ve çelişen kuramların geçerli olduğu klasik dünyaya taşımakta yatıyor. Özellikle de, kubitlerin istenen bilgiyi taşıyamadan klasik dünyadaki etkilerle "uyumlu" durumlarını kaybetmelerini engellemek oldukça güç. Örneğin, bir enformasyon kuramcısı için bir kubitin madde parçacıkları üzerine mi, yoksa ışık parçacıkları üzerine mı yüklenmiş oldukları fazlaca önemli değil. Oysa bir uygulamacı için sorun son derece önemli. Çünkü, yavaş ama uzun ömürlü madde parçacıkları, hızlı ama kırılgan fotonlardan çok farklı özelliklere sahipler. Işık parçacıkları (fotonlar) üzerine kaydedilmiş kubitler iyi yol alıyorlar: Bir fiber optik kablo üzerinde kilometrelerce yol alabilirler. Sorunsa bunları kaydedebilmenin güçlüğü. Buna karflılık, madde parçacıkları üzerine kaydedilen bilgi, birkaç milisaniye süresince "ayakta kalabilmesine" karflın, ancak bir "tuzak" içinde tutulabiliyorlar ve bir yerden başka bir yere gönderilemiyorlar.  şimdiyse Atlanta'daki (ABD) Georgia Teknoloji Enstitüsü'nden fizikçiler Alexei Kuzmich ve  Dmitri Matsukevich, bir kubiti önce rubidyum atomlarına yüklemenin, daha sonra da bu bilgiyi bir fotona aktarıp uzun mesafelere iletmenin yolunu bulmuşlar.  Araştırmacılar, işe iki ayrı rubidyum gazı bulutuyla başlıyorlar. Aynı anda iki buluta birden bir lazer ışığı göndererek, bulutların her ikisiyle birden dolanıklı  ilişkisinde bulunan tek bir foton salmalarını sağlıyorlar.  Hem kuantum belirsizlik ilkesi, hem de hazırlanan deney düzeneği, fotonun hangi buluttan geldiğinin bilinmesini önlüyor.  Dolanıklık ilişkisi, fotonla rubidyum bulutlarının kaderini birbirine bağlıyor. Fotonun kutuplanma biçimiyle oynamak, bulutların kuantum durumlarının değişmesine yol açıyor. Dolayısıyla foton üzerinde işlem yaparak, araştırmacılar her iki buluta birden bilgi (kubit) yükleyebiliyorlar. Yalnızca birkaç yüz nanosaniye sonra (nanosaniye = saniyenin milyarda biri) araştırmacılar rubidyum bulutları üzerine ikinci bir lazer demeti göndererek, içerdikleri bilgiyi okuyabiliyorlar. Lazer, bulutların yeni bir foton yayınlamasını sağlıyor. Bu fotonun kutuplanma biçimi de, araştırmacıların buluta yazdıkları bilgiyi içeriyor. Dolayısıla lazer yardımıyla bilginin geri alınma süreci, kuantum bilginin maddeden ışınıma (ışığa) transferini sağlıyor. Gerçi süreç, kısmen rubidyum atomlarının lazer ışığını emme konusundaki yetersizliğinden kaynaklanan bir takım kayıplara uğruyorsa da, Kuzmich, yöntemin kuantum iletişim için yararlı araçların ortaya çıkmasını sağlayacağı konusunda umutlu ve daha şimdiden Matsukevich ile bu tür araçların tasarımı üzerinde çalışmaya başlamış.

Kaynakça
 MODERN UNİVERSİTE FİZİĞİ FİZİK VE MODERN FİZİK, RICHARDS-SEARS-WEHR-ZEMANSKY

Dış bağlantılar
 Işınlama ile ilgili bilgi veren türkçe bir site
 Işınlamanın nasıl yapıldığı hakkında ayrıntılı açıklamalar
 Işınlama deneyi ile ilgili bir haber
 Kuantum bilgisayarın nasıl işleyeceği hakkında ayrıntılı bir haber
 Işınlama ile ilgili bir makale

Gelişen teknolojiler
Işınlanma

Kuantum ışınlama