Eileen Brennan (født 3. september 1932, død 28. juli 2013) var en amerikansk sanger og skuespiller.

Opvækst
Brennan blev født som Verla Eileen Brennen den 3. september 1932 i Los Angeles, datter af Regina "Jeanne" Menehan, en stumfilmskuespillerinde og en læge John Gerald Brennen. Fordi hun var af irsk afstamning, blev hun opdraget som katolik.

Karriere
Brennan er blevet optaget i skuespil med Mask and Bauble Society ved Georgetown University i Washington, D.C., hvor hun var ansat. Hun spillede der i Arsenik og gamle kniplinger. Hendes enestående komiske færdigheder og romantiske sopran tog hende fra det ukendte for at være involveret i titelrollen af Rick Besoyans off-Broadway opera Lille Mary Sunshine (1959), som gav Brennan en Obie Award, og dets uofficielle efterfølger Student Gypsy (1963). Hun fortsatte med at skabe rollen som Irene Malloy i Broadway-produktionen af Hello, Dolly! (1964) Hendes filmdebut var i Skilsmisse på amerikansk (1967). Hun blev snart en af de store filmskuespillere i film og tv. Hendes roller var normalt sympatiske karaktere, selvom hun spillede en række andre typer karakterer, herunder jordnær, vulgære og kaxy, men nogle gange "med et hjerte af guld". Et år efter sin filmdebut havde hun en semi-regelmæssig rolle i komikerenes Rowan & Martin's Laugh-In, men blev kun i to måneder.

Brennan modtog fremragende anmeldelser som "Billie" bordel i George Roys 1972 Oscar-vindende film Blåsningen, med Paul Newman. Selv hendes navn ikke ofte blev anerkendt af offentligheden, blev hun en favorit blandt mange instruktør, især Peter Bogdanovich. Hun medvirkede i Bogdanovichs klassiker Sidste forestilling fra 1971 (som hun modtog en BAFTA-nominering for bedste kvindelige birolle) og hans filmatisering af Henry James' roman Daisy Miller. Bogdanovich var den eneste instruktør, der bruger hendes musikalske talenter, (før hun sang i forestillinger off-Broadway), da han udnævnte sin rolle som Cybill Shepherds rå, let morede tjenestepige i sin musikalske-flop Længe leve kærlighed!.

Brennan har også arbejdet med instruktøren Robert Moore og forfatter Neil Simon, da hun medvirkede i Murder ved Døden som Tess Skeffington (1976), og Tal om krimier, der er! (1978). Begge film også medvirkede James Coco, James Cromwell og Peter Falk i Hun havde en hovedrolle, hvor hun spillede DJ "Mutha" i filmen FM - dit program (1978), et drama-komedie om livet i en rockmusik radiostation.

I 1980 modtog Brennan en nominering til en Oscar for bedste kvindelige birolle, for sin rolle som Goldie Hawns ubehagelige kommandør i Rekrut Benjamin. Hun genspillede rolle i tv-serien af samme navn (1981-1983), som hun vandt en Emmy til bedste kvindelige birolle samt en Golden Globe for bedste kvindelige birolle. Hun modtog senere sin Golden Globe nominering og seks Emmy nomineringer.

Efter at have spist middag sammen en aften i 1982, blev Brennan ramt af en bil, da hun og Hawn forlod restauranten. Hun blev alvorligt skadet, og det var tre års arbejde at komme sig og måtte overvinde en efterfølgende afhængighed af smertestillende midler.

Det var i denne tid at hun spillede Fru. Peacock  i filmen Clue (1985). I 1990'erne fandt hun i Stella med Bette Midler, Bogdanovichs Texasville, (efterfølger til Sidste forestilling) og Vild og rodløs. Hun havde en tilbagevendende rolle som nabo i sitcom-serien Blossom. I 2001 lavede hun et kort optræden i gyserfilmen Jeepers Creepers som kvinden med katte.

I 2002 spillede hun i den sorte komediefilm Comic Book Villains, med DJ Qualls. I de senere år gæstede Brennan i tv og havde tilbagevendende roller som den nysgerrige fru Bink i syvende himmel, og den hårde virkende træner Zandra i Will & Grace. I 2003 udpegede Shawn Levy hende som en efterfølger til en babyvagt til Steve Martins og Bonnie Hunts børn i en Full House genindspilning. Levy blev inspireret til at give Brennan rollen efter at have set Rekrut Benjamin på tv. Brennan's cameo blev skåret væk fra den endelige film. I 2004 medvirkede hun i The Hollow som "Joan Van Etten".

TV
Brennan modtog en Emmy-nominering til sin gæstrolle i et afsnit Taxi "Thy Boss's Wife" (1981). Brennan medvirkede også i en All-in-One episode, "The Elevator Story" (1972), som Angelique Mcarthy. Brennan gæstespillede i to afsnit af Hun så et mord, "Old Habits Die Hard" (1987) og "Dear Deadly" (1994) og 1987, hun også optrådte i en Magnum afsnit, "The Love That Lies." Brennan blev nomineret til en Emmy i 2004 for sin optræden som Zandra, i Will & Grace.

Privatliv
Fra 1968 til 1974 var Brennan gift med David John Lampson, med hvem hun havde to sønner: tidligere basketballspiller og skuespiller Patrick og sanger Sam. Brennan var en brystkræftoverlevende, og i tillæg til bilulykken i 1982, hvor en spritbillist brækkede hendes ben og et øje, da hun forlod en restaurant, faldt hun fra scenen under produktionen af Annie og brækkede et ben i 1989.

Død
Brennan døde i sit hjem i Burbank, Californien den 28. juli 2013 af urinveje kræft. Hun blev 80 år gammel. Goldie Hawn, sagde, at hun var en "strålende komiker, en stærk dramatisk skuespillerinde og havde en engels stemme." Skuespilleren, manuskriptforfatteren og instruktøren Michael McKean, Brennans medspiller i Clue sagde, at Brennan var "en strålende skuespiller, en hård og sur kvinde og en komisk engel". Hendes efterladte slægtninge omfatter hendes sønner, Sam og Patrick, to børnebørn og hendes søster Kathleen Howard.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Californien
Personer fra Los Angeles
Sangere fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Emmy-vindere
Oscar-nominerede skuespillere

Eileen Brennan


Richard Peter "Dick" Rodenheiser oder Rodenhiser (* 17. Oktober 1932 in Malden, Massachusetts) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Eishockeyspieler. Bei den Olympischen Winterspielen 1960 gewann er als Mitglied der US-amerikanischen Nationalmannschaft die Goldmedaille.

Karriere
Dick Rodenheiser begann seine Karriere als Eishockeyspieler an der Boston University, die er von 1951 bis 1953 besuchte, während er parallel für deren Eishockeymannschaft in der National Collegiate Athletic Association spielte. Von 1954 bis 1956 und in der Saison 1959/60 nahm er mit dem Team USA jeweils an deren Olympiavorbereitung teil.

International
Für die USA nahm Rodenheiser an den Olympischen Winterspielen 1956 in Cortina d'Ampezzo sowie 1960 in Squaw Valley teil. Bei den Winterspielen 1956 gewann er mit seiner Mannschaft die Silber-, bei den Winterspielen 1960 die Goldmedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 1956 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen
 1960 Goldmedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Boston University Terriers)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1960
Olympiasieger (Eishockey)
US-Amerikaner
Geboren 1932
Mann

Dick Rodenheiser


El arroyo San Gregorio es un curso de agua uruguayo que atraviesa los departamentos de San José y de Flores perteneciente a la Cuenca del Plata.

Nace en la Cuchilla Grande inferior y desemboca en el río San José tras recorrer alrededor de 24 km.

Referencias

San Gregorio
Afluentes del Río de la Plata en Uruguay
San Gregorio
Cuenca del río Santa Lucía (Uruguay)

Arroyo San Gregorio


Antonia Eugenia Vardalos (born September 24, 1962) is a Canadian actress and screenwriter. She starred in and wrote the romantic comedy film My Big Fat Greek Wedding (2002), which garnered her nominations for the Academy Award for Best Original Screenplay, and the Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Comedy or Musical.

Early life
Vardalos was born in Winnipeg, Manitoba, on September 24, 1962. She is the daughter of Greek Canadian parents Doreen Christakos, a bookkeeper and homemaker, and Constantine "Gus" Vardalos, a land developer who was born in Kalavryta, Greece. She attended St. George School and Shaftesbury High School in Winnipeg and Toronto Metropolitan University in Toronto.

Career

An alumna of the Chicago-based Second City comedy repertory company, Vardalos wrote and performed in over ten revues of sketch comedy and won Chicago's Joseph Jefferson award for Best Actress. Vardalos had many small roles in television shows such as The Drew Carey Show and Two Guys and a Girl; in addition, she provided voices for the 1996 radio adaptation of Star Wars: Return of the Jedi which Brian Daley had written for National Public Radio.

She gained fame with her movie about a woman's struggle to find love in My Big Fat Greek Wedding. The film was a critical and commercial success. The film earned Vardalos an Academy Award Nomination for Best Writing, a Golden Globe Nomination for Best Actress in a Motion Picture Musical or Comedy and a Screen Actors Guild Award Nomination.

The sleeper hit quickly became one of the highest-grossing independent films of all time, and the number one romantic comedy of all time. Vardalos hosted Saturday Night Live in the fall of 2002.

The next film she starred in, which she also wrote, and in which she also sang and danced, was Connie and Carla, released in 2004; this became a cult-hit musical, and is about two women pretending to be drag queens. (The plot has been compared to that of Some Like It Hot, the 1959 American romantic comedy film which Billy Wilder directed, produced, and co-wrote, which had starred Marilyn Monroe, Tony Curtis, and Jack Lemmon, in that as with the two male leads of Some Like It Hot, the female leads of Connie And Carla did what they did to hide from criminals whose crimes they had witnessed and who could still kill both of them had they been found.)

Vardalos made her directorial debut in 2009 with the independent feature I Hate Valentine's Day. The film, about a florist finding romance, was made for less than $400,000 and on only a limited release grossed $1,985,260 at the international box-office. This was followed by My Life in Ruins, about a misguided tour-guide traveling around Greece and featuring Academy Award winner Richard Dreyfuss. The film was the first American production given permission to film at the Acropolis; Vardalos personally sought the approval from the Greek government and credits her years of Greek School for helping her be fluent in the language.

In 2011, Vardalos collaborated with Tom Hanks to write the romantic comedy film Larry Crowne for the screen. The film was a commercial success, grossing $59.8 million; Vardalos also voiced the character Map Genie in the film.

In 2016, Vardalos adapted Cheryl Strayed's beloved book, Tiny Beautiful Things, and starred in the sold out run of the play at The Public Theater in New York, directed by Thomas Kail. The play received outstanding reviews and is the New York Times Critic's Pick. Vardalos reprised her role in 2017 in another sold-out run at The Public, and again at the Pasadena Playhouse in California. Published by Samuel French, the play was quickly licensed by many theaters and is on the list of Top Ten Most Produced Plays.

Vardalos joined many celebrities helping to produce The 1 Second Film art project; she herself was featured in The Dialogue, an interview series. In this 90 minute interview with producer Mike DeLuca, Vardalos talked about how her experiences in The Second City comedy troupe helped her as an actress and a screenwriter, and how the unofficial "tell-the-Greek" word-of-mouth program had a hand in catapulting her movie to such great heights. She sang The Beatles song "Golden Slumbers" on the 2006 charity album Unexpected Dreams – Songs from the Stars.

Vardalos starred in and wrote My Big Fat Greek Wedding 2, which was released in March 2016. It earned over $60 million domestically from an $18 million budget and much more internationally and in home box office sales.

From 2015 to 2017, Vardalos and Gomez co-presented the first two seasons of The Great American Baking Show, formerly known as The Great Holiday Baking Show, for ABC-TV.

In 2018, Vardalos guest-starred in an episode of The CW series Crazy Ex-Girlfriend.

In 2019, Vardalos played Faye Anderson in the ABC television holiday film Same Time, Next Christmas. In 2020, in what was, for her, a rare turn to both serious, non-comedy acting and impostures of real people, she impersonated convicted poisoner Stacey Castor in the made-for-television movie Poisoned Love: The Stacey Castor Story, which Lifetime Television transmitted.

In September 2022, Vardalos, along with comedian Rob Riggle, created, wrote, and starred in the 10 episode comedy podcast Motivated! for Audible Original and Broadway Video.

She reprised her role as Toula Portakalos in My Big Fat Greek Wedding 3  (2023) in which she served as director and screenwriter.

Personal life
In September 1993, Vardalos married American actor Ian Gomez. After trying for nine years to conceive through IVF and surrogacy, Vardalos and Gomez adopted their daughter in 2008. At the time she was three years old and part of the foster care system. In 2013, Vardalos wrote a book about the experience, a New York Times bestseller she titled Instant Mom, and she donates all the proceeds from its royalties to adoption groups. Vardalos also posted an advice column about the adoption process in The Huffington Post.

On July 3, 2018, it was announced that Vardalos had filed for divorce from Gomez after 23 years of marriage, and that they had already been separated since June of 2017. The divorce was finalized two months later.

Filmography

Film

Television

References

External links

Nia Vardalos's Executive Producer Profile on The 1 Second Film website

1962 births
Living people
20th-century American actresses
20th-century Canadian actresses
21st-century American actresses
21st-century Canadian actresses
Actresses from Winnipeg
American film actresses
American writers of Greek descent
American television actresses
American voice actresses
Canadian emigrants to the United States
Canadian film actresses
Canadian people of Greek descent
Canadian television actresses
Canadian voice actresses
Eastern Orthodox Christians from Canada
Greek Orthodox Christians from the United States
Toronto Metropolitan University alumni
Writers from Winnipeg
American women screenwriters
Canadian women screenwriters
Independent Spirit Award winners
People with acquired American citizenship
Canadian Comedy Award winners

Nia Vardalos


Yolanda Cerquinho da Silva Prado conhecida como Danda Prado (São Paulo, 1929) é um empresária do ramo editorial, pedagoga e ativista feminista brasileira.

Biografia
Danda Prado é filha de Caio Prado Júnior e Hermínia F. Cerquinho, sendo uma das integrantes da família Prado, uma família tradicional paulistana. Sua condição de membro da elite paulistana lhe oportunizou se tornar bacharel em Pedagogia pela Universidade de São Paulo e, acompanhando os passos de seu pai, ela se tornou uma militante do Partido Comunista Brasileiro. Após o golpe militar de 1964, ela se exilou na França em 1970. Lá ela rompeu com o Partido Comunista e ingressou no movimento feminista em Paris, experiência que contribuiria para a formação do movimento libertário brasileiro.

Também em solo francês, ela retoma seus estudos, vindo a obter o seu doutorado na Universidade Paris VII ao defender em 1977 a tese com o título de "Le lien conjugal: mythes et réalités" e foi produzida sob a orientação do professor Paul Arbousse-Bastide.

Ela foi presidente da Editora Brasiliense, após o falecimento de seu irmão Caio Graco Prado, e é autora de obras como "O que é família" (1984), "O que é aborto" (1991), entre outros livros e artigos.

Naturais da cidade de São Paulo
Pedagogos do estado de São Paulo
Editores do Brasil
Alunos da Universidade de São Paulo

Danda Prado


Cette page concerne les évènements survenus en 1980 en Israël  :

Évènement
  : Résolution 465 du Conseil de sécurité des Nations unies
  :
  :
  :
  :
  :
  :
  : Loi de Jérusalem
  :
  :
  :

Sport

 21- : Participation d' d'Arnhem et Veenendaal (Pays-Bas).
 6- :  (tennis)

Culture

Sortie de film
 Deux Affreux sur le sable

 Transit

Création

 Parti Unité

Dissolution - Fermeture

 Livre israélienne
  (club de football)

Naissance
 Linor Abargil, actrice, mannequin et avocate.
 , mannequin et actrice.
 Yossi Benayoun, joueur de football.
 Tal Burstein, joueur de basket-ball.
 Netta Garti, actrice.
 , mannequin et actrice.
 , acteur.

Décès
 , historien.
 Hanna Rovina, actrice.
 Nathan Yalin Mor, militant et personnalité politique.
 , gouverneur militaire de Jérusalem.

Notes et références

1980 en Israël


Football Club Kuressaare (også kendt som Kuressaare) er en estisk fodboldklub. Klubben har hjemme i Kuressaare.

Mesterskaber
Esiliiga (D2)
Vindere (1): 1999.

Historiske slutplaceringer

Klubfarver

Nuværende trup
Pr. 19. Maj 2022.

Referencer

Eksterne henvisninger
 FC Kuressaare

Etableret i 1997
Fodboldklubber i Estland

FC Kuressaare


Otkvačeni detektivi (eng. Dragnet), američki prijateljski humoristični film iz 1987.

Radnja
Joe Friday je policajac iz Los Angelesa koji je ozbiljan, ukočen i konzervativan; naslijedio je svojeg ujaka i postao najbolji gradski policajac. Njegov novi partner, Pep Streebek, neozbiljni je uličar koji nosi čudnu odjeću i voli improvizaciju. Friday i Streebek posvađaju se oko njegove kose, izgleda i odjeće, ali se počnu zbližavati tijekom istrage niza ubojstava koje su počinili propadnici sotonističkog poganskog kulta. Istovremeno, ukradeni su svi primjerci jubilarnog broja pornografskog časopisa kojeg izdaje Jerry Caesar, oholi i sebični bogataš, koji je meta napada konzervativnog svećenika Jonathana Whirleyja, koji u svojoj iznimno popularnoj emisiji osuđuje njegov nemoral, oholost i bezboštvo.

Friday i Streebek uhićuju Caesarovog vozača Emila Muzza, člana kulta, koji otkriva mjesto i vrijeme sljedećeg tajnog sastanka. Ušuljaju se unutra prerušeni u članove i prisustvuju ritualu u kojem pogani planiraju ubiti djevicu. Mlada Connie Swail bačena je u bazen s golemom anakondom, ali Friday i Streebek je spašavaju od sigurne smrti i bježe od pogana. Događaj prijavljuju poglavaru Odjela za pljačke i ubojstva, kapetanu Gannonu, koji informacije prosljeđuje načelnici Jane Kirkpatrick, kandidatkinji za gradonačelnika. Nakon odlaska u pogansko sjedište, otkriva se da nema dokaza za sinoćnje događaje, nakon čega načelnica Kirkpatrick skida Fridayja i Streebeka sa slučaja.

Friday otkriva da su pogani ukrali kemikalije koje u točno pomiješanom omjeru mogu stvoriti otrovni plin. Predvodeći specijalce, tenkom uništava mljekaru, ne shvativši da se kemikalije skrivaju u radnji pored nje. Utučen, Friday odlazi na bakin rođendan, a pridružuju mu se Streebek i Connie te svi zajedno odlaze u restoran. U istom restoranu nalaze se Gannon, Whirley i načelnica Kirkpatrick. Connie otkriva Fridayju da je Whirley vođa pogana, nakon čega Friday slijedi Whirleyja u nužnik i uhićuje ga, ali biva ga prisiljen pustiti po naredbi načelnice Kirkpatrick. Bijesna načelnica izbacuje Fridayja iz policije te mu uzima značku i samokres. Friday je očajan zbog toga. Kako bi ga utješio, Streebek mu obeća da će nastaviti istragu, ali Gannon mu zaprijeti da će i njega izbaciti ako se samo približi Whirleyju.

Dok Friday prati Connie kući, napada ih Muzz te ih odvede Whirleyju, koji otkriva svoj plan za Caesarovo ubojstvo. Whirleyjevi ljudi odvode Connie u zrakoplov, a Fridayja od sigurne smrti spašava Streebek. Nakon toga, njih dvojica zajedno odlaze u Caesarovu vilu. Whirley zapali časopise i bježi u općem kaosu, a Gannon vraća Fridayju značku kako bi mogao uhvatiti Whirleyja. Lažni svećenik Whirley oprašta se s načelnicom i bježi s Connie, ali Friday ga lovi u policijskom zrakoplovu i prisiljava ga na slijetanje. Whirley je uhićen i optužen (načelničina sudbina se nije doznala, ali politička karijera joj je zasigurno propala), a Friday nastavlja svoj rad sa Streebekom i započinje izlaziti s Connie.

Uloge

Dan Aykroyd kao Joe Friday
Tom Hanks kao Pep Streebek
Christopher Plummer kao Jonathan Whirley
Harry Morgan kao Bill Gannon
Alexandra Paul kao Connie Swail
Elizabeth Ashley kao Jane Kirkpatrick

Dabney Coleman kao Jerry Caesar
Jack O'Halloran kao Emil Muzz
Kathleen Freeman kao Enid Borden
Bruce Gray kao Peter Parwin
Lenka Peterson kao baka Mundy
Julia Jennings kao Sylvia Wiss

Američki filmovi 1980-ih
Humoristični kriminalistički filmovi

Otkvačeni detektivi (1987.)


CV-2 may refer to:

 , a U.S. Navy aircraft carrier that served after World War I and during World War II, until she was sunk in the Battle of the Coral Sea.
 de Havilland Canada DHC-4 Caribou, a specialized cargo aircraft with short takeoff and landing (STOL) capability.
 Castlevania II: Simon's Quest, a 1987 action-adventure game produced by Konami
 Card Verification Value (CV2), a security feature for credit or debit card transactions
 Capability Taxonomy, a type of Capability View in the Department of Defense Architecture Framework

 See also
 Citroën 2CV

CV-2


Le château de Mauprévoir est situé à Mauprévoir dans la Vienne (France).

L'histoire
Les origines des premiers bâtiments demeurent obscures mais il est certain que dès le  un premier bâtiment assure le contrôle et la protection de la route de Charroux, puisqu'en 1179, le seigneur de Mauprévoir Audebert Vignier, et sa femme Flandrine, font don d'un prébendier de froment de leurs terres, à la communauté du prieuré de Montazais (paroisse de Savigné).

Jusuq'au , les terres et le bourg de Mauprévoir relèvent des seigneurs de Lusignan. Plusieurs seigneurs se sont succédé ensuite (parfois conjointement avec les religieux de l'abbaye de Charroux) : Bernard de Mons, Josselin de Lezay, Pons de Mortagne, Jean de La Personne, Jean de Mons, Jean de Clermont, Bricet de Saint-Cire...

L'ensemble des bâtiments et des terres passent ensuite dans les biens des religieux qui firent vraisemblablement édifier au  les bâtiments subsistants encore aujourd'hui comme le prouvent les armes sculptées de l'abbé Jean Chaperon (1444-1477) enchâssées dans le châtelet d'entrée .

La construction est remaniée à la fin du , perdant son aspect défensif et devenant principalement une habitation.

La famille Lesire Labrousse en fait l'acquisition à la fin du . L'héritier, Jean-Zacharie Lesire Labrousse (1813-1882) épouse à Pressac le 2 décembre 1845  Marie-Agathe Pastoureau de La Braudière (1815-1847).

L'architecture
Cette petite forteresse se compose d'un logis comportant trois tours, d'un châtelet et de communs organisés autour d'une vaste cour.

Au , les nouveaux bâtiments sont entourés de douves en eau et le châtelet possède un pont-levis permettant d'accéder à la cour ceinte de murs. Édifice défensif, le château abritait un corps de garde et permettait de surveiller la route de Charroux empruntée par les commerçants et les pèlerins, ainsi que les accès aux propriétés de l'abbaye de Charroux.

Protection
Le château est partiellement inscrit Monument historique : Le châtelet d'entrée du château en totalité, figurant au cadastre section B, parcelle n°136 : inscription par arrêté du 7 juin 2018.

Voir aussi

Article connexe
 Liste des monuments historiques de la Vienne
Liste des châteaux de la Vienne

Bibliographie
 Lavault Guy et Katy, Les Châteaux de la Vienne, Poitiers, Danièle Brissaud libraire-éditeur, 1985.
 Association Promotion Patrimoine, Châteaux, Manoirs et Logis, La Vienne, Chauray-Niort, éditions Patrimoines et Médias, 1995.

Liens externes

Notes et références

Mauprévoir
Mauprévoir
Monument historique dans la Vienne
Monument historique inscrit en 2018

Château de Mauprévoir


Cheeseball Presents est un téléfilm de comédie américain réalisé par Alfred Sole, Brian Curry, Richard Noble et Kim Dempster et sorti en 1984.

Synopsis

Fiche technique
 Titre original : Cheeseball Presents
 Réalisation : Alfred Sole, Brian Curry, Richard Noble et Kim Dempster
 Scénario : Joy Grdnic, Phil Hartman, Phyllis Katz, Suzanne Kent, Joan Leizman, George McGrath, Chuck McQuary, Yana Nirvana, John Paragon, Shirley Prestia, Alfred Sole et Ron Stevens
 Photographie : Michael Mileham
 Montage : Allen Hartz
 Musique : Greg Penny et Stephen Zack
 Costumes : Carlos Leon
 Décors :
 Producteur : Tony Amatullo
 Producteur associé : Mick Garris
 Sociétés de production : Supernova Productions
 Sociétés de distribution : MCA Play Television
 Pays d'origine :
 Langue originale : anglais
 Format : couleur
 Genre : Comédie
 Durée : 60 minutes
 Dates de sortie :
 États-Unis :

Distribution
 Phil Hartman : plusieurs personnages
 Suzanne Kent : Rita Chandelier
 Joan Leizman : plusieurs personnages
 Peter Licassi : plusieurs personnages
 Michael S. Siegel : plusieurs personnages
 Tress MacNeille : plusieurs personnages
 George McGrath : plusieurs personnages
 John Paragon : Breather
 Paul Reubens : Pee-Wee Herman

Notes et références

Liens externes

Téléfilm américain des années 1980

Cheeseball Presents


An Bulbostylis tenerrima in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Fisch., Carl Anton von Meyer ngan Carl Friedrich von Ledebour, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Eduard Palla. An Bulbostylis tenerrima in nahilalakip ha genus nga Bulbostylis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bulbostylis

Bulbostylis tenerrima


207687 Senckenberg este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
207687 Senckenberg este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Taunus de Erwin Schwab și Rainer Kling. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,36 ua, o excentricitate de 0,22 și o înclinație de 2,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 207001-208000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2007
Centura de asteroizi

207687 Senckenberg


The East Branch Pecatonica River is a tributary of the Pecatonica River, approximately  long, in southwest Wisconsin in the United States.

It rises in the hills of eastern Iowa County, approximately  north of Barneveld and approximately  west of Madison. It flows south past Barneveld, Blanchardville, and Argyle, and joins the Pecatonica in southeast Lafayette County, approximately  north of the state line with Illinois.

See also
List of Wisconsin rivers

References

Rivers of Wisconsin
Rivers of Iowa County, Wisconsin
Rivers of Lafayette County, Wisconsin

East Branch Pecatonica River


Uma câmara de vácuo é um instrumento de laboratório de paredes rígidas que contém uma câmara da qual se extrai ar e outros gases mediante uma bomba de vácuo. A baixa pressão resultante, comumente chamada vácuo, permite aos investigadores executar experiências físicas ou testar dispositivos mecânicos que devem operar, por exemplo, no espaço exterior. Câmaras de alumínio permitem controlar que o campo magnético interior saia fora do vácuo. Pelo contrário, as câmaras hechas de mu-metal evitam que os campos externos penetrem no vácuo.

As câmaras costumam ter várias portas, cobertas com flanges de vácuo, para permitir que os instrumentos ou as janelas possam ser instaladas nas paredes da câmara. Nas aplicações de médio a baixo vácuo, estas são seladas com juntas tóricas de borracha. Em aplicações de vácuo mais alto, as flanges têm duros fios de aço soldados nelas, que cortam uma junta de cobre quando a flange é aparafusada.

Aplicações
Um tipo de câmara de vácuo de uso frequente no campo da engenharia de veículos espaciais é uma câmara de vácuo térmico, que oferece um ambiente térmico que representa o que um veículo espacial experimentaria no espaço.

Um tipo de câmaras de vácuo de média intensidade (pressão de 4-5 mmHg) é usado para a conservação de vegetais. Ao fazer vácuo é vaporizada parte da água, e com isso consegue-se diminuir a temperatura e mantê-la em torno de 0ºC, sem que os vegetales murchem.

Até 1850 construíram-se pequenas câmaras de vácuo de vidro (tubos) com um elétrodo metálico en cada extremo e uma pequenísima massa de gás no interior. Ao aplicar-lhes uma corrente de alta voltagem apareciam lampejos e luminosidades dentro do tubo. Isto permitiu chegar a descobrir o eletrão. Alguns investigadores que usaram e aperfeiçoaram estes tubos foram Johann Heinrich Geissler e William Crookes. Conhecem-se também com o nome de tubos de Crookes ou tubos de raios catódicos.

Ver também
 Liofilização
 Câmara de vácuo térmico
 Engenharia do vácuo
 Prateado

 A Vacuum Chamber. A I Mayorov, Ya M Levin, V I Reshetov, I A Molotov, V I Chechetkin, FOREIGN TECHNOLOGY DIV WRIGHT-PATTERSON AFB OHIO. Defense Technical Information Center, 1973

Vácuo
Equipamentos laboratoriais

Câmara de vácuo


Margit Aase Heilesen (24. juni 1889 - 4. januar 1976) var en dansk fredssagsforkæmper og med fra starten da Danske Kvinders Fredskæde, senere  (KILFF), blev stiftet som den danske afdeling af Women's International League for Peace and Freedom (WILPF) i 1915.

Fra 1918 til 1931 og igen fra 1945 til 1953 var Margit Heilesen medlem af hovedbestyrelsen og fra 1921 næstformand i KILF. Ved sin afgang i 1953 blev hun udnævnt til æresmedlem af foreningen, og derudover var hun i en lang årrække medlem af den internationale hovedbestyrelse i WILPF.

Margit Heilesen var redaktør for en side i bladet Tidens Kvinder, der blev stillet til rådighed for KILF af bladets redaktør, Thora Daugaard fra 1920-1924. I 1924 fik KILF sit eget medie, Meddelelsesblad for Danske Kvinders Fredskæde, fra 1926 Fred og Frihed, som Margit Heilesen var flittig bidragsyder til.

Referencer

Eksterne henvisninger

Margit Heilesen


Wootton is an English place name meaning place by the wood. The standard pronunciation rhymes the first syllable with foot.

Places
Places in England called Wootton
Wootton, Bedfordshire
Wootton Fitzpaine, Dorset
Wootton, New Forest, hamlet in south-west Hampshire
Wootton St Lawrence, village near Basingstoke, Hampshire
Wootton, Almeley, a location in Herefordshire
Wootton, Dormington, a location in Herefordshire
Wootton, Isle of Wight
Wootton Bridge
Wootton, Kent
Wootton, Lincolnshire
Wootton, Northamptonshire
Wootton, Vale of White Horse, Oxfordshire
Wootton, West Oxfordshire, Oxfordshire (also known as Wootton-by-Woodstock)
Wootton, Onibury, a location in Shropshire
Wootton, Oswestry Rural, a location in Shropshire
Wootton, Staffordshire, East Staffordshire
Wootton, Stafford, a location in Staffordshire

Wootton Wawen, village in Stratford, England
Royal Wootton Bassett, town in Wiltshire
Wootton Rivers, Wiltshire
Leek Wootton, Warwickshire
Woottons, a location in Staffordshire

Places in Australia called Wootton
Wootton, New South Wales

Fictional places called Wootton
Wootton Major, a fictional place in the short story Smith of Wootton Major by J. R. R. Tolkien

People
Wootton is also a surname derived from the place name.

Barbara Adam Wootton, economist
Bob Wootton, folk guitarist with Johnny Cash
Brenda Wootton, Cornish folk singer
Chris Wootton, Australian Race Driver
Corey Wootton, American football player
David Wootton, British lawyer and politician
Curt Wootton, American actor
Frank Wootton, English painter
Frank Wootton, Australian jockey
George Wootton (1834-1924), English cricketer
Jeff Wootton, English musician
John Wootton, English painter
Lloyd "Moon" Wootton, Canadian lacrosse player
Marc Wootton (born 1975), English comedian
Richens Lacey Wootton
Scott Wootton, English footballer
Thomas Sprigg Wootton, founder of Montgomery County, Maryland

See also
Wootten
Wooten
North Wootton (disambiguation)
Wotton (disambiguation)
Thomas S. Wootton High School

Wootton


El palacio episcopal de Zamora es un edificio episcopal ubicado en el casco viejo de la ciudad de Zamora (España). A la ciudad se concedió el obispado en el , creándose la diócesis de Zamora durante el reinado de Alfonso el Magno. El primer obispo fue Atilano. El edificio que se puede observar en la actualidad es fruto de una fuerte remodelación realizada en el  durante el obispado de Cavanillas (1755-1766). La última restauración data del  que se destaca por la cubierta instalada sobre el patio. Destaca de su interior la imagen románica de la Virgen de la Cerecina (procedente de Cerecinos).

Historia

El primer obispo de la diócesis fue Atilano, hasta que la sucesión episcopal se vio interrumpida hasta la invasión de Almanzor y la posterior destrucción de la ciudad. Hasta que el actual solar fuese ocupado en 1120. Sobre el solar se edificó el palacio que sufre una profunda reforma en el  hasta conocerse como en la actualidad.

Características
El patio data del  y es probablemente pertenencia de un edificio anterior, la fachada se ha realizado en estilo manierista y su portada asemeja a un arco de triunfo. Junto al edificio se encuentra la afamada Puerta del Obispo (denominada también como Puerta Óptima). El edificio se re-edificó en 1762 en el obispado de Cavanillas. Es un edificio compuesto de dos plantas en torno a un patio porticado. En torno al patio se distribuyen los diversos servicios del episcopado.

Referencias

Véase también
 Anexo:Obispos de Zamora
 Diócesis de Astorga

Palacios de la ciudad de Zamora
Zamora
Palacios de Castilla y León del siglo XVII

Palacio episcopal de Zamora


Pyramidebanerne inkluderer fibre i både den corticospinale og corticobulbære trakt. Mange af fibrene krydser i decussatio pyramidum, som er placeret på forsiden af den forlængede rygmarv. Pyramidebanerne er samlinger af øvre motorneuroners fibre, der løber fra hjernebarken og slutter enten i hjernestammen (corticobulbar) eller rygmarven (corticospinal) og er primært involveret i kontrollen af kroppens motorfunktioner.

Hjernen

Pyramidebane


Cyperochloeae, tribus trava u potporodici Panicoideae. Postoje dva priznata roda, svaki sa jednom vrstom.

Rodovi
 Cyperochloa Lazarides & L. Watson (1 sp.)
 Spartochloa C. E. Hubb. (1 sp.)

Izvori

Panicoideae

Cyperochloeae


Gerrhopilus ist eine Schlangengattung aus der Überfamilie der Blindschlangenartigen (Typhlopoidea). Die Gattung wurde 1843 durch den österreichischen Zoologen Leopold Fitzinger beschrieben und gehörte ursprünglich zur Familie der Blindschlangen (Typhlopidae). Nicolas Vidal und Kollegen stellten die Gattung 2010 in die monogenerische Familie Gerrhopilidae. Gerrhopilus-Arten kommen in Süd- und Südostasien und auf Neuguinea vor.

Merkmale
Wie alle Blindschlangenartigen sind die Gerrhopilus-Arten kleine, unterirdisch lebende, wurmähnliche Schlangen von 15 bis 30 Zentimetern Körperlänge. Sie unterscheiden sich von den Blindschlangen durch drüsenartige Strukturen, die sich auf den Kopfschuppen befinden, vor allem an der Kehle, weniger auf der Kopfoberseite vor den Augen. Ein weiterer Unterschied ist die bei Gerrhopilus geteilte Präocularia (Schuppe vor dem Auge (von der Schnauzenspitze aus)) und eine Überlappung der Präocularia durch die zweite Supralabiale (nicht bei G. tindalli).

Systematik

Die Gerrhopilidae sind die Schwestergruppe einer gemeinsamen Klade der Blindschlangen (Typhlopidae) mit den Xenotyphlopidae.

Es sind 28 Arten bekannt (Stand: Mai 2023):
 Gerrhopilus addisoni , 2017
 Gerrhopilus andamanensis (, 1871)
 Gerrhopilus ater (, 1839) (Typusart)
 Gerrhopilus beddomii (, 1890)
 Gerrhopilus bisubocularis (, 1893)
 Gerrhopilus ceylonicus (, 1943)
 Gerrhopilus depressiceps (, 1913)
 Gerrhopilus eurydice , 2017
 Gerrhopilus flavinotatus , 2023
 Gerrhopilus floweri (, 1899)
 Gerrhopilus fredparkeri (, 1996)
 Gerrhopilus hades (, 2005)
 Gerrhopilus hedraeus (, 1950)
 Gerrhopilus inornatus (, 1888)
 Gerrhopilus lestes , 2017
 Gerrhopilus lorealis , 2023
 Gerrhopilus mcdowelli (, 1996)
 Gerrhopilus mirus (, 1860)
 Gerrhopilus oligolepis (, 1909)
 Gerrhopilus papuanorum , 2023
 Gerrhopilus persephone , 2017
 Gerrhopilus polyadenus , 2023
 Gerrhopilus slapcinskyi , 2023
 Gerrhopilus sumatranus , 2021
 Gerrhopilus suturalis (, 1934)
 Gerrhopilus thurstoni (, 1890)
 Gerrhopilus tindalli (, 1943)
 Gerrhopilus wallachi , 2023

Literatur
 Nicolas Vidal, Julie Marin, Marina Morini, Steve Donnellan, William R. Branch, Richard Thomas, Miguel Vences, Addison Wynn, Corinne Cruaud, S. Blair Hedges: Blindsnake evolutionary tree reveals long history on Gondwana. in: Biology Letters. Band 6/4, S. 558–561, The Royal Society, London 2010, , .

Weblinks

 Gerrhopilus-Arten bei der IUCN

Einzelnachweise

Blindschlangenartige
Typhlopoidea

Gerrhopilus


Franklin William Fort (* 30. März 1880 in Newark, New Jersey; † 20. Juni 1937 in Rochester, Minnesota) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1925 und 1931 vertrat er den Bundesstaat New Jersey im US-Repräsentantenhaus.

Leben
Franklin Fort war der Sohn von Gouverneur John Franklin Fort (1852–1920). Im Jahr 1888 kam er mit seinen Eltern nach East Orange, wo er die öffentlichen Schulen besuchte. Danach absolvierte er die Newark Academy und im Jahr 1897 die Lawrenceville School. Daran schloss sich bis 1901 ein Studium an der Princeton University an. Nach einem Jurastudium an der New York Law School und seiner 1903 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Newark in diesem Beruf zu arbeiten. In den Jahren 1907 und 1908 fungierte er als Ratsschreiber (Recorder) der Stadt East Orange. Während des Ersten Weltkrieges war er von 1917 bis 1919 freiwilliger Mitarbeiter im Stab der Bundeslebensmittelverwaltung in der Bundeshauptstadt Washington, D.C. Danach arbeitete er in Newark in der Versicherungsbranche sowie im Bankgewerbe.

Politisch war Fort Mitglied der Republikanischen Partei. Bei den Kongresswahlen des Jahres 1924 wurde er im neunten Wahlbezirk von New Jersey in das US-Repräsentantenhaus in Washington gewählt, wo er am 4. März 1925 die Nachfolge von Daniel F. Minahan antrat, den er bei der Wahl geschlagen hatte. Nach zwei Wiederwahlen konnte er bis zum 3. März 1931 drei Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Zwischen 1928 und 1930 war er Sekretär des Republican National Committee. Seine letzten Jahre im Kongress waren von den Ereignissen der Weltwirtschaftskrise geprägt.

Im Jahr 1930 verzichtete Fort auf eine weitere Kandidatur für das US-Repräsentantenhaus. Stattdessen bewarb er sich erfolglos um die Nominierung seiner Partei für die Wahlen zum US-Senat. Nach dem Ende seiner Zeit im Kongress praktizierte er wieder als Anwalt. In den Jahren 1932 und 1933 war er Vorstandsvorsitzender der Federal Home Loan Bank. Franklin Fort starb am 20. Juni 1937 in Rochester und wurde in Bloomfield beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für New Jersey
Mitglied der Republikanischen Partei
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1880
Gestorben 1937
Mann

Franklin W. Fort


سوق المتعة هو فيلم مصري من إنتاج عام 2000، بطولة محمود عبد العزيز، إلهام شاهين وفاروق الفيشاوي.

قصة الفيلم

تدور حول أحمد حبيب الذي يخرج من السجن شخصاً غريب الأطوار، يميل دائماً إلى ممارسة هواياته العجيبة بمتعة لا مثيل لها، مثل تنظيف دورات المياه، والحنين دوماً إلى رفقاء السجن، وتتحقق له تلك الرغبات جميعاً وغيرها عندما يلتقي في حمام شعبي زعيم العصابة، حيث يفاجئه أنه باستثمار سنوات سجنه يتضح أن له مكافأة تقدر بسبعة ملايين جنيه!، ولكن بشرط واحد مرتبط ببقائه على قيد الحياة، وهو عدم التفكير حتى في السؤال عما يخص تلك العصابة.يبدأ أحمد حبيب في التعويض عما فاته من سنين عمره المُهدرة، بالاستمتاع بكل ملذات الحياة، حتى يدرك أحمد في النهاية أنه غريب عن المجتمع الذي يحيا فيه بجسده فقط، فيقرر الخروج عن المحظور ويفتح على نفسه أبواب جهنم بطلبه مقابلة كبير العصابة التي حولته إلى تلك الصورة الحيوانية.

روابط خارجية

مراجع

أفلام إنتاج 2000
أفلام محمود عبد العزيز
أفلام إلهام شاهين
أفلام وحيد حامد
أفلام عن حقوق المرأة
أفلام مصرية فوق 18 سنة
أفلام أخرجها سمير سيف

سوق المتعة (فيلم)


An Masdevallia fulvescens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Allen Rolfe. An Masdevallia fulvescens in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Masdevallia

Masdevallia fulvescens


Les cratères fantômes sur Mercure sont des structures géologiques circulaires propres à la planète Mercure, dans le système solaire. Ils ont des caractéristiques tectoniques telles que des crêtes de graben et de dorsa (rides sinueuses) qui ont été formées par des forces d'extension et de contraction provenant de processus tectoniques tels que la surrection et la contraction globale. La combinaison de ces crêtes de graben et de rides à l'intérieur des cratères fantômes de Mercure n'a été observée sur aucune des autres planètes telluriques.

Découverte
Les caractéristiques tectoniques de Mercure ont pu être étudiées en détail à l'occasion de l'insertion en orbite de la sonde spatiale MESSENGER en 2011. Celle-ci cartographie 98 % de la surface de la planète, et 100 % en 2013.  Les caméras Mercury Dual Imaging System et l'équipement d'altimètre laser Mercury de la sonde ont permis aux chercheurs d'obtenir des images haute résolution de la surface de la planète pour l'analyse de la tectonique de Mercure.

Cratères fantômes

Les cratères fantômes en tant que cratères d'impact remplis de dépôts volcaniques peuvent être observés à la surface de la Lune, de Mars, de Mercure et pourraient exister sur Vénus. Sur Mercure, ils se trouvent le plus souvent dans l'hémisphère nord de la planète dans les plaines lisses.

Il existe trois types de cratères fantômes sur Mercure. Les cratères fantômes de type 1 contiennent une crête de ride (dorsum) qui forme un anneau tandis que les cratères fantômes de type 2 contiennent un anneau de crête de ride et un graben à l'intérieur. L'anneau de crête de ride du cratère fantôme de type 3 n'existe pas ou ne peut pas être observé. Au lieu de cela, il a un anneau de graben le long de sa frontière.

Formes tectoniques

Graben

Un graben est une caractéristique tectonique associée à des failles normales. La section de roche qui s'étend sous une ligne de faille diagonale est relevée tandis que l'éponte haute est abaissée, créant une dépression. On pense que le graben se forme à partir de contraintes d'extension dues au soulèvement et à la contraction des dépôts volcaniques qui ont rempli le cratère. Le soulèvement est possible par rebond isostatique provoqué par la formation du cratère ou à partir du dépôt de matériau volcanique. Celui-ci initialement dilaté par la chaleur magmatique se contractera en refroidissant, générant des contraintes d'extension.  L'orientation d'un graben est déterminée par la contrainte au moment de sa formation. Ainsi un graben radial se forme lorsque les contraintes circonférentielles du bassin sont les plus étendues. Lorsque ce sont le contraintes radiales les plus étendues, le graben prend une forme circonférentielle. Si les deux types de contraintes se compensent, des motifs polygonaux apparaissent.

Rides striées
Les crêtes ridées sont des caractéristiques tectoniques des sections où la croûte est soulevée. Les rides sont associées à des contraintes de compression. Sur Mercure, l'intérieur de la planète se refroidit et se contracte, ce qui crée une compression à l'échelle de la planète. On pense que les crêtes de rides sur Mercure proviennent de matériaux chargés au-dessus des plaines volcaniques, en plus du refroidissement. Lorsque les plaines sont couvertes de matériaux volcaniques, la lithosphère peut fléchir et créer davantage de contraintes de compression.

Déroulement de la formation
Les scientifiques ont utilisé des relations transversales afin de déterminer la séquence d'événements qui a formé des cratères fantômes. En tout premier, Mercure a probablement subi un impact. Ensuite, des matières volcaniques ont surgi à la surface et ont rempli l'intérieur du cratère. Ensuite, les crêtes de graben ou de rides se sont formées. Lorsque les grabens sont tous inclus dans les crêtes des rides, on pense qu'ils se sont formés après les crêtes des rides. Si un graben traverse une crête et semble en être modifié, on suppose qu'il est plus ancien et s'est formé avant les crêtes.

Importance
La présence de crêtes de graben et de rides dans les cratères fantômes est une caractéristique unique à Mercure. Cette combinaison est due aux processus tectoniques qui ont formé les crêtes du graben et des rides. Les crêtes de graben et de rides provenaient de coulées de lave qui s'accumulaient rapidement et se refroidissaient dans les cratères d'impact alors que la planète subissait une contraction globale due au refroidissement intérieur. D'autres corps planétaires tels que la Lune et Mars n'ont pas les deux caractéristiques tectoniques dans leurs cratères fantômes, peut-être parce que l'accumulation de matière volcanique y est plus lente que sur Mercure.

Références

Planétologie

Cratère fantôme sur Mercure


Andre Luiz Gomes Gontijo (Santo Antônio do Descoberto, 22 de junho de 1983) é um empresário e político brasileiro, filiado ao Avante.

Nas eleições de 2022, foi eleito deputado estadual em Goiás com  votos (0,76% dos votos válidos). É proprietário do Atacadão Premium na cidade de Santo Antônio do Descoberto.

Membros do Avante (partido político)
Naturais de Santo Antônio do Descoberto
Deputados estaduais de Goiás
Empresários de Goiás

André do Premium


Martin Havlát (; born April 19, 1981) is a Czech former professional ice hockey player who played 14 seasons in the National Hockey League (NHL) from 2000 to 2016.

Playing career

Ottawa Senators
Havlát was selected from the Czech Extraliga in the first round of the 1999 NHL Entry Draft, 26th overall, by the Ottawa Senators. He remained in the Czech Republic for one more season before joining the Senators for his rookie NHL season in 2000–01. Havlát recorded 19 goals and 42 points in his first year and was a finalist for the Calder Memorial Trophy as the League's rookie of the year. Playing for the Senators, he earned the nickname "Mach 9" for his speed and the jersey number he wore.

In Havlát's third year with the club, he notched his second-consecutive 20-goal campaign with 24 goals and 59 points before helping the Senators on a 2003 playoff run to the Eastern Conference Finals. He was criticized in the second round by Philadelphia Flyers Head Coach Ken Hitchcock for his stickwork against the Flyers during the series. The Senators went on to eliminate Philadelphia in six games, but could not overcome the eventual Stanley Cup champions, the New Jersey Devils, in the third round. Havlát finished the playoffs with 11 points in 18 games.

During the 2003–04 NHL season, Ken Hitchcock made headlines once more with comments regarding a high-sticking incident with Havlát, saying that, "Somebody is going to make him eat his lunch." Over the course of the campaign, Havlát was suspended on two occasions, totalling four games; once for kicking, and once for high-sticking. Despite missing time, however, he continued to improve offensively, with 31 goals and 68 points in 68 games, his most productive season with the Senators.

Due to the 2004–05 NHL lockout, Havlát spent the entirety of the following season back in the Czech Extraliga, as well as Russian Superleague (RSL), playing for several teams. As NHL play resumed in 2005–06, he was suspended once more early in the season on October 17, 2005, for five games following another kicking incident against Boston Bruins defenceman Hal Gill.  After returning to the lineup, he suffered a shoulder injury against the Montreal Canadiens on November 29, which required surgery and kept him out for 59 games. He returned to the ice on April 15, 2006, against the Toronto Maple Leafs, almost exactly four months from the date of his surgery. After missing the majority of the regular season, Havlát enjoyed his most prolific playoffs as a Senator in 2006, recording 13 points in ten games as Ottawa was eliminated by the Buffalo Sabres in five games in the second round.

Chicago Blackhawks
During the 2006 off-season, Havlát, a restricted free agent, told the Senators that he would only sign a one-year deal so he could then test the free agent market in the next off-season. As a result, on July 9, 2006, Havlát was traded to the Chicago Blackhawks, along with Bryan Smolinski, in a three-way deal that also involved the San Jose Sharks acquiring Mark Bell for Tom Preissing and Josh Hennessy. After the trade, Havlát signed a three-year, $18 million contract with the Blackhawks. As his usual number 9 was retired by the Blackhawks for Hall of Famer Bobby Hull, he switched to 24.

On October 5, 2006, Havlát made his Blackhawks debut in outstanding fashion against the Nashville Predators by scoring two goals and two assists in an 8–6 win. Through the first seven games of the season, he was near or at the top of the League in scoring until he went down with an ankle sprain late in a game against the Dallas Stars on October 20, 2006. He returned to the Blackhawks lineup on December 9, 2006, against the Minnesota Wild, netting two goals and an assist, albeit in a losing effort. Havlát was also selected for the 2007 NHL All-Star Game that season. In April 2007, Havlát suffered a shoulder injury, which required off-season surgery. Despite a first season in Chicago partially marred by injuries, he produced at over a point-per-game pace, with 57 points in 56 games.

In the 2007–08 season, Havlát was limited to 35 games while scoring ten goals and 17 assists as he again struggled with injuries. The season marked a turning point for the team, however, as the Blackhawks' offense was immediately bolstered by the emergence of rookies Patrick Kane and Jonathan Toews. The next season, in 2008–09, Havlát led a rejuvenated Blackhawks team in scoring with a career-high 77 points in 81 games. Chicago qualified for the post-season for the first time since 2002 that season. Playing the Calgary Flames in the opening round, Havlát registered two goals in the first game of the series, including a game-tying goal late in the third period and the game-winner just 12 seconds into overtime. The Blackhawks would defeat the Flames in six games before doing the same to the Vancouver Canucks in the second round. Meeting the Detroit Red Wings Western Conference Finals, Havlát was knocked out in Game 3 of the series from a hit delivered by defenceman Niklas Kronwall; Kronwall was given a five-minute major penalty and was ejected for the hit, while Havlát left the game after lying on the ice for several minutes.

Despite being named team MVP for the 2008–09 season, Havlát was not re-signed by the club. After three months of attempting to negotiate a long-term contract to remain with the team, Blackhawks General Manager Dale Tallon annulled previous discussions and refused to offer anything more than a one-year extension come July 1. The negotiations were well documented on both Havlát and his agent's Twitter pages, with Havlát ominously stating, "There's something to be said for loyalty and honor." He followed this up by stating that he did not leave the team, but rather they left him.

Minnesota Wild
On July 1, 2009, Havlát signed a six-year, $30 million contract with the Minnesota Wild. Havlát wore number 14 in his first season with the Wild, but changed his number to 24 prior to the start of the 2010–11 season due to the off-season departure of forward Derek Boogaard, who wore the number previously.

San Jose Sharks and New Jersey Devils
On July 3, 2011, Havlát was traded to the San Jose Sharks in exchange for Dany Heatley. In the following 2011–12 season, on December 17, 2011, Havlát caught his skate on the bench and fell over the boards onto the ice, tearing his hamstring. He returned on March 17, 2012. On March 18, one day after returning, Havlát scored the game winning goal in overtime for the Sharks in defeating the Detroit Red Wings.

On May 1, 2013, against the Vancouver Canucks, Havlát suffered an injury that sidelined him for the remainder of the playoff quarter-finals. He returned in Game 3 of the semi-final on May 18 against the Los Angeles Kings, but suffered a spear from Canucks defenceman Kevin Bieksa 52 seconds into the game. In early June 2013, Havlát had a bilateral pelvic floor reconstruction and played his first game of the season on October 31, 2013. On December 31, he was placed on injured reserve with a lower body injury.

With his tenure with the Sharks largely affected by injury and a lack of productivity, Havlát became the first Sharks player in franchise history to be bought-out from the remaining year of his contract on June 27, 2014. Three days later, on July 1, Havlát, with the ambition to redeem himself, signed as an unrestricted free agent to a one-year contract with the New Jersey Devils.

St. Louis Blues
After going unsigned by New Jersey at the end of the season and over the summer, Havlat agreed to a professional try-out agreement with the Florida Panthers. Upon failing to secure a contract with Florida, the 2015–16 season began without Havlat having a contract. Havlat made another attempt, signing another professional tryout agreement on October 27, 2015, this time with the St. Louis Blues, earning himself a one-year contract on November 6, 2015. Havlat made an immediate impact with the Blues, scoring the game-winning goal in his Blues debut in against former club the New Jersey Devils. After just 2 games, the St. Louis Blues placed Havlat on unconditional waivers for the purpose of terminating his contract, at the request of Havlat, citing personal reasons on November 13, 2015. In August 2016, while working out with HC Kometa Brno of the Czech Extraliga, Havlát revealed that he requested the contract termination due to a groin injury, and that he intended to continue to practice with the team with the aim of returning to the NHL. However, he failed to attract NHL interest and eventually stopped working out with the team on January 25, 2017 after re-injuring his groin. Havlát ultimately announced his retirement on February 8, 2017.

International play

As a junior, Havlát helped the Czech Republic claim gold at the 2000 World Junior Ice Hockey Championships in Skellefteå and Umeå, Sweden. He also replicated his gold medal performance at the corresponding 2000 IIHF World Championship in Saint Petersburg for the senior Czech team.

Havlát then represented the Czechs at the 2002 Winter Olympics in Salt Lake City, where he scored three goals in the tournament. He missed the 2006 Winter Olympics in Turin due to a shoulder injury. In the 2011 World Championships in Bratislava and Košice, Slovakia, he was a member of the Czech team that claimed a bronze medal.

Personal life
Havlát has two siblings: a sister named Lenka and a brother named Slava. He can speak both English and Czech and lives in Brno, Czech Republic, during the off-season. His nephew, Borek Sedlák, is a Czech ski jumper.

Career statistics

Regular season and playoffs

International

References

External links

1981 births
Living people
Chicago Blackhawks players
Czech ice hockey left wingers
Czech expatriate ice hockey players in Russia
HC Dynamo Moscow players
HC Oceláři Třinec players
HC Sparta Praha players
Ice hockey players at the 2002 Winter Olympics
Ice hockey players at the 2010 Winter Olympics
Minnesota Wild players
National Hockey League All-Stars
National Hockey League first-round draft picks
New Jersey Devils players
Olympic ice hockey players for the Czech Republic
Orli Znojmo players
Ottawa Senators draft picks
Ottawa Senators players
Sportspeople from Mladá Boleslav
St. Louis Blues players
San Jose Sharks players
Czech expatriate ice hockey players in Canada
Czech expatriate ice hockey players in the United States

Martin Havlát


Noemi Katznelson (født 9. april 1968) er en dansk professor i ungdoms- og uddannelsesforskning på Aalborg Universitet i København.

Uddannelse
Noemi Katznelson er uddannet cand.mag. i pædagogik og historie fra Roskilde Universitet i 1996 og har en ph.d.-grad i uddannelsesforskning ved Forskerskolen i Livslang Læring, Roskilde Universitet, fra 2004.

Karriere
Noemi Katznelson tiltrådte som professor i ungdoms- og uddannelsesforskning ved Institut for Læring og Filosofi ved Aalborg Universitet i 2017. I sin forskning tager Katznelson afsæt i et bredt sociologisk blik på ungdomslivet, som det udspiller sig i lyset af gældende samfundsmæssige betingelser og forandringsprocesser. Hun har en særlig interesse for tendenser i ungdomslivet og konkret for unge i uddannelsessystemet og i periferien af uddannelsessystemet.

Siden 2008 har Katznelson været centerleder for Center for Ungdomsforskning ved Institut for Læring og Filosofi ved Aalborg Universitet i København. Center for Ungdomsforskning er et forskningscenter, som "anlægger de unges perspektiver på det liv, de lever, og de livsvilkår, der præger ungdomslivet". Forskningen går på tværs af sektorer og institutionelle opdelinger af ungdomslivet.

Noemi Katznelson har publiceret et antal artikler og bøger om karrierelæring, motivation, ungdomsuddannelser, vejledning, læring, unge og uddannelse, herunder lanceret den såkaldte motivationsmodel for arbejdet med motivation i pædagogisk praksis samt en model for arbejdet med karrierelæring.

Noemi Katznelson varetager desuden en række tillidshverv, heriblandt:
 Bestyrelsesmedlem i VIA University College
 Deltager i dommerpanel i dagbladet Politikens Undervisningspris
 Medlem af advisory board i Akademiet for Talentfulde Unge (ATU)
 Medlem af Socialstyrelsens advisory board for det udsatte ungeområde
 Medlem af følgegruppen til projektet 'Risici og arbejdsmiljø blandt unge på de nye digitale arbejdsmarkeder – et kollaborativt udviklingsprojekt' (RADAR)

og har tidligere haft tillidsposter som:
 Medlem af Herlufsholms bestyrelse (2019-2022). Hun forlod posten efter TV 2-dokumentaren 'Herlufsholms Hemmeligheder'.
 Medlem af ekspertudvalg nedsat af statsministeren under Ministeriet for Børn, Undervisning og Ligestilling med henblik på at få flere unge til at gennemføre en ungdomsuddannelse (FGU uddannelsen)
 Medlem af formandskabet i Rådet for Ungdomsuddannelser under Undervisningsministeren
 Næstformand i det Nationale Dialogforum for uddannelses- og erhvervsvejledning under Undervisningsministeren

Noemi Katznelson modtog i april 2013 Mads Rasmussens Mindepris for hendes store indsats ved, igennem forskning, at skabe fokus på og forståelse for erhvervsuddannelsernes værdi for samfundet.

Kilder

Professorer fra Aalborg Universitet
Ansatte ved Aalborg Universitet

Noemi Katznelson


Heinz-Peter Schmiedebach (né le  à Sobernheim) est un médecin, historien médical et éthicien allemand. Ses recherches portent sur l'histoire de la médecine du  au , l'histoire de la psychiatrie, l'histoire de la déontologie et de l'éthique médicale.

Biographie
De 1972 à 1981, Schmiedebach étudie la biologie, l'allemand et l'histoire à l'Université Eberhard Karl de Tübingen et à l'Université libre de Berlin et la médecine à l'Université Johannes-Gutenberg de Mayence et à la . En 1981, il est autorisé à pratiquer la médecine.

De 1981 à 1986, Schmiedebach travaille comme associé de recherche avec Gerhard Baader à l'Institut d'histoire de la médecine de l'Université libre de Berlin. En 1984, il obtient son doctorat en médecine. En 1986 et 1987, Schmiedebach est chercheur associé à la clinique chirurgicale et à la polyclinique de l'Université libre de Berlin. De 1987 à 1993, il est de nouveau membre de l'Institut d'histoire de la médecine de l'Université libre de Berlin ; maintenant en tant qu'assistant de recherche. En 1991, Schmiedebach s'habilite avec une thèse sur Robert Remak.

De 1993 à 2003, Schmiedebach est directeur de l'Institut d'histoire de la médecine à l'Université Ernst-Moritz-Arndt de Greifswald. Pendant ce temps, l'enseignement de l'histoire de la médecine à l'Université de Rostock fait également partie de son domaine de responsabilité.

En 1995 et 1996, il enseigne également en tant que professeur invité à l'Université de Lund en Suède.

En 2003, Schmiedebach devient professeur à l'Université de Hambourg. Il est directeur de l' à l'. Schmiedebach est le directeur fondateur du . Il fait partie du groupe de recherche DFG 1120  en tant que porte-parole adjoint.

En 2013/14, le  finance un projet de recherche de Schmiedebach intitulé .

Pour le semestre d'hiver 2015/16, Schmiedebach se voit offrir la première chaire de sciences humaines médicales en Allemagne. En conséquence, il est détaché à la Charité de Berlin pendant deux ans.

Fin septembre 2017, Schmiedebach prend sa retraite. Le , il donne une conférence d'adieu à la clinique universitaire de Hambourg-Eppendorf.

Schmiedebach est membre du groupe de travail GeDenkOrt Charité. L'initiative GeDenkOrt Charité a pour objectif d'aborder l'histoire de la clinique berlinoise sous le national-socialisme.

Au cours de l'année universitaire 2017/2018, en tant que membre honoraire du Collège historique, Schmiedebach étudie l'évolution des asiles psychiatriques du milieu du  à la première moitié du . Cette recherche s'est conclue par la publication , publiée par Schwabe Verlag.

Bibliographie
 .
 .

Liens externes

Références

Historien de la médecine
Médecin allemand du XXe siècle
Médecin allemand du XXIe siècle
Directeur de musée
Professeur à l'université de Hambourg
Universitaire allemand du XXe siècle
Universitaire allemand du XXIe siècle
Étudiant de l'université libre de Berlin
Naissance en mars 1952
Naissance à Bad Sobernheim

Heinz-Peter Schmiedebach


NGC 41 (PGC 865) este o galaxie spirală din constelația Pegasus.

Note

Vezi și
 NGC 4889
 Listă a obiectelor NGC (1-1000)

Galaxii spirale
Obiecte NGC
Constelația Pegas
Obiecte astronomice descoperite în 1864

NGC 41


Machala () is a city in south-west Ecuador. It is the capital of the El Oro Province, and is located near the Gulf of Guayaquil on fertile lowlands. Machala has a population of 288,072 (2022 census); it is the sixth-biggest city in the country, and the second-most important port. It has been referred to as the Banana Capital of the World.

Economy

Machala is a commercial center for the surrounding agriculture industries. There is a large trade in bananas, coffee and cocoa. The banana industry is especially oriented for exportation, and plays a huge role in the city's economy. Bananas are shipped out from nearby Puerto Bolívar mainly to North America. Machala's geographical position near Guayaquil also makes it an important transportation center. Many travelers heading south to Peru or north to Guayaquil funnel through the city. It is not known as a tourist destination among Ecuadorians or international tourists, though its proximity to the Pacific Ocean positions it close to beaches. Machala has a growing economy that was marked in 2007 by the inauguration of its first mall, with a movie theater, on the outskirts of the city.

Orientation

The center of Machala is dominated by a large Catholic church and a central plaza. The plaza was built in the early 2000s to include a large fountain. There are many hotels situated in the center of the city. Las Brisas, located nearly a mile from the central plaza, is another popular place in Machala; it is a wealthier neighborhood which used to serve as a popular hangout for local teenagers. But the remodeling of La Zona Rosa, as well as the decreased safety of the area, have led to its becoming less popular.

Education

Machala has one university, the Universidad Técnica de Machala. There are many private schools in Machala and one public high school – Colegio 9 de Octubre. The city serves as a stopping-off point on the way to nearby Puerto Bolívar and the Jambelí Islands, which can only be reached by ferry.

Climate
Machala features a hot semi-arid climate (Köppen BSh). Like most of the coastal region of Ecuador, there is a short wet season from January to April due to the retreat of the Humboldt Current. The weather in both wet and dry seasons is very warm to hot and cloudy due to persistent fog from the cold current.

Transportation

Air

Santa Rosa International Airport  serves as the city's principal airport. It hosts commercial flights to Quito with the Ecuadorian airline TAME.

Notable residents

 Gabriel Achilier (born 1985), footballer
 Jordy Caicedo (born 1997), footballer
 Gilberto Chamba, serial killer
 Fausto Tutu Guzman (born 1944), great Basketball player and Pajero Professional
 Nicolás Asencio (born 1975), footballer
 Juan Carlos Espinoza Mercado (born 1987), footballer
 Ángel Fernández (born 1971), footballer
 Luis Miguel Garcés (born 1982), footballer
 Hólger Matamoros (born 1985), footballer
 Carlos Muñoz (1964–1993), footballer
 Ismael Pérez Pazmiño (1876–1944), journalist and politician
 Ángel Pután (born 1986), footballer
 Tania Tinoco (born 1963), journalist and television producer

References

External links

 Orenses - El Oro - Machala - Ecuador / Comunidad Virtual de la Provincia de El Oro News about Machala in Spanish
 Chat Orenses - El Oro - Machala - Ecuador Chat Orenses - El Oro - Machala - Ecuador
Investor info for Ecuador and Machala
Universidad Technica de Machala
Sitio informativo de la Capital Bananera del Mundo
 Ecuador, Travel in Machala

Populated places in El Oro Province
Populated coastal places in Ecuador
Port cities in Ecuador
Provincial capitals in Ecuador
1573 establishments in the Spanish Empire

Machala


Fran Čubranić (Rijeka, 11. lipnja 1997.), hrvatski je vaterpolist.

 Igra za  VK Primorje. Visok je 190 cm i težak 95 kg.

Izvori

Vanjske poveznice
 Fran Čubranić na Instagramu
 Juniori nastavljaju ovogodišnji niz fenomenalnih vaterpolskih uspjeha
 FRAN ČUBRANIĆ PROGLAŠEN ZA NAJBOLJEG GOLMANA SVIJETA NA JUNIORSKOM PRVENSTVU

Hrvatski vaterpolisti

Fran Čubranić


نادر خياط واسمه الفني ريدوان  (من مواليد 10 أبريل 1972 بمدينة تطوان) هو منتج موسيقي وموزع وكاتب أغاني ومغني مغربي حاصل على الجنسية السويدية عام 1991. حظي بشهرة عالمية من خلال تأليفه وإنتاجه لأغاني جاست دانس، بوكر فايس، لعبة حب، آليخاندرو وباد رومانس، اللواتي تعتبر من أكثر النجاحات العالمية للمغنية ليدي غاغا.

أنتج ريدوان خلال مسيرته الفنية العديد من الأغاني تعاون خلالها مع نخبة من المغنيين العالمين مرموقين أمثال: مايكل جاكسون، ليونيل ريتشي، كريستينا أغيليرا، الشاب خالد، شاكيرا، ليدي غاغا، جنيفر لوبيز، إيكون، إنريكيه إغليسياس، نيكول شيرزينغر، أشر، بيتبول، شون كينغستون، دارين زانيار، باكستريت بويز، ميكا، كات ديلونا، سبايس كاوبوي، سيارا، ميلين فارمر، كيلي رولاند، جيسون ديرولو، كنزة فرح، ميليسا نكوندا، فار إيست موفمينت، جستن بيبر، أليكسندرا بورك، هافانا براون، باولينا روبيو، نيكي ميناج، تايو كروز، وون دايركشن.

أطلق ريدوان شركة تسجيلاته الخاصة أسماها 2101 للتسجيلات بشراكة مع شركة يونيفرسال ميوزيك العالمية، الوحدة الإدارية لمجموعة يونيفرسال الموسيقية. تعاون خلالها مع العديد من الوجوه الشابة أمثال المغني والممثل الروسي أليكسي فوروبيوف الذي كتب له العديد من الأغاني التي تغنى بها خلال تمثيله روسيا في مسابقة الأغنية الأوروبية لعام 2012. كما تعاون سنة 2013 مع المغني المغربي الصاعد أنذاك أحمد شوقي لتوزيع ألبوم حبيبي أنا أحبك مع مغني راب الأمريكي بيتبول.

رشح ريدوان لعشر جوائز غرامي، فاز منها بثلاث جوائز، كما حصل على جائزة غراميس السويدية العريقة كمنتج السنة، والتي تعادل قيمتها جوائز غرامي الأمريكية. كما صنف عام 2009 المنتج الأول في بيلبورد هوت 100، وكاتب الأغاني الثالث عالميا ومؤلف السنة من طرف جمعية حقوق المؤلف الأمريكية بي إم إي.

في يوليو 2011 وشح من طرف ملك المغرب بوسام «الكفاءة الفكرية»، الذي يعد أعلى مراتب الشرف في وطنه.

البدايات الفنية
بدأ بإنتاج موسيقى البوب في أوروبا مع بداية القرن 21. استطاع بعد عدة محاولات إنتاج موسيقى ناجحة، فقد لقيت أغنيتي "I Wish" و"Little Mama" رواجاً كبيراً في كندا، والتي سجلها مغني الآر إن بي كارل هنري. حصل أيضاً على جائزة الجرامي السويدية (Grammis) ولقب أفضل أغنية إسكندنافية في العام، وذلك لأغنية "Step Up"، وقد عمل في ذلك الوقت مع زميله الموسيقي بلال حاجي.

في عام 2006، عاد للأضواء مرة أخرى مع أغنية "Bamboo" التي باتت «اللحن الرسمي» لبطولة كأس العالم لكرة القدم 2006. كما قام بإعادة إنتاج (remix) لأغنية "Hips Don't Lie" للمغنية شاكيرا مع وايكلف جين. قامت شاكيرا بغناء ريمكس هذه الأغنية في حفل ختام بطولة كأس العالم لكرة القدم 2006 في برلين مع حضور وايكلف جين. وقد شاهد هذا الاستعراض ما يقارب 1.2 مليار مشاهد عبر التلفاز.

بعد ذلك النجاح، انتقل للولايات المتحدة وبالتحديد لنيويورك، وبدأ بالعمل مع شركة إبيك ركوردس (Epic Records)، حيث ساهم في ألبوم المغنية كات ديلونا. في عام 2007، عمل مع العديد من المشاهير، مثل أيكون، وبراندي، وإنريكيه إغليسياس، وليونيل ريتشي، وروبين، وفليبسايد.

في عام 2008، أنتج عدة أغاني ذات شعبية كبيرة للمغنية ليدي غاغا وهي "Just Dance" و"Poker Face". كلا الأغنيتين حصلتا على مراكز متقدمة في تصنيفات الأغاني في عدة دول. كما أنتج 7 أغان في ألبوم "The Block" لنيو كيدز أون ذا بلوك. وقد حصل الألبوم هذا على المركز الثاني في تصنيف الألبومات التابع لبيلبورد. في نفس العام حصل على جائزة غرامي لأفضل إنتاج لموسيقى راقصة، بالنسبة لأغنية "Just Dance". بالإضافة لكونه منتج موسيقي، قام أيضاً بكتابة عدة أغان لكريستينا ميليان وتيفاني إيفانز، وبيكسي لوت، وشان كينغستون.

في عام 2009، واصل إنتاجه للموسيقى، حيث عمل بجانب ألكساندرا برك، وشوجابيبز، وباكستريت بويز، وكيسي، وليل جون. كما أنتج عدة أغان ناجحة لليدي غاغا.

بداياته في السويد (1991 ـ 2006)

الإنطلاقة العالمية والهجرة إلى الولايات المتحدة (2006 ـ 2009)

النجاح والعلامة التجارية (2010 إلى الوقت الحاضر)

شركة 2101 للتسجيلات

شركة ريدوان للإنتاج

إنتاجاته ومؤلفاته

العمل الخيري
في عام 2011، أنشأ ريدوان مؤسسة 2101، وهي منظمة غير ربحية ملتزمة بمساعدة الشباب المحرومين وإلهام وتحفيز الشباب لمتابعة شغفهم في الحياة من خلال الموسيقى والفنون والتعليم. ويعتزم ريدوان إنشاء مؤسسة بتطوان لمساعدة الطلبة المغاربة في وضعية صعبة على مواصلة دراساتهم العليا في مجالات التجارة والأعمال والتدبير.

جوائز وترشيحات

جائزة غرامي

جائزة غرامي اللاتينية

جوائز جمعية ناشري الموسيقى في السويد
سنة 2010 منحت جمعية ناشري الموسيقى في السويد الموزع ريدوان العديد من الجوائز المتميزة خلال حفلها السنوي بما في ذلك:
 جائزة ملحن السنة
 جائزة أغنية السنة لأغنية «باد رومانس»
 جائزة أكثر أغنية آستماعا للسنة ل «باد رومانس»

توشيحات
بعد حصوله على جوائز جرامي، وشح ريدوان من قبل ملك المغرب محمد السادس ب«وسام الكفاءة الفكرية» خلال حفل رسمي أقيم في طنجة في عام 2011.

ديسكوغرافيا

أغانيه المنفردة

مشاركة خاصة

نبذة من إنتاجاته الموسيقية
 2005 - دارين زانيار - Step Up
 2007 - كات ديلونا - Run the Show
 2008 - إيكون - Sunny Day
 2008 - دارين زانيار - Breathing Your Love
 2008 - إنريكيه إغليسياس - أريد استعادة حبي Takin' Back My Love
 2008 - ليدي غاغا - ارقص فقط
 2008 - ليدي غاغا - لعبة حب
 2008 - ليدي غاغا - وجه البوكر
 2009 - ليدي غاغا - رومانسية سيئة
 2009 - ليدي غاغا - آليخاندرو
 2009 - بيكسي لوت - Here We Go Again
 2009 - بيكسي لوت - Rolling Stone
 2009 - ليتل بوتس - Remedy
 2009 - شون كينغستون - Fire Burning
 2009 - شوغابيبس - About a Girl
 2009 - أليكسندرا بورك - Broken Heels
 2009 - أليكسندرا بورك - The Silence
 2009 - أليكسندرا بورك - Dumb
 2010 - أليكسندرا بورك - Start Without You
 2010 - إنريكيه إغليسياس - I Like It
 2010 - ميكا - Kick Ass
 2010 - موهومبي - Bumpy Ride
 2010 - ناتاليا كيلز - Zombie
 2010 - سيلينا غوميز أند ذا سين - Summer's Not Hot
 2010 - ميلين فارمر - Oui mais... Non
 2011 - كيلي رولاند - Down For Whatever
 2011 - جنيفر لوبيز - أون ذا فلور
 2011 - جنيفر لوبيز - بابي
 2011 - بيتبول - رين اوفر مي
 2011 - ناير - Suavemente
 2011 - إنريكيه إغليسياس - Dirty Dancer
 2012 - تايو كروز - There She Goes
 2012 - الشاب خالد - هذه هي الحياة (أغنية)
 2012 - جنيفر لوبيز - Dance Again
 2013 - جنيفر لوبيز - ليف ات اب
 2013 - بريانكا تشوبرا - إكزوتيك
 2014 _ هلا مدريد - لاعبي ريال مدريد
 2016 _ لا تحتاج شخص ما don't you need somebody - مع إنريكيه إغليسياس، روك سيتي، شاغي& Serayah
 2018 - وان وورلد لكأس العالم لكرة القدم 2018 - One World
 2019 - نعمان بلعياشي - adios
2020 -آفا ماكس - ملوك و ملكات
2022-جونغكوك وفهد الكبيسي - الحالمون كأس العالم قطر 2022

ريمكس
 2004 - كيفن ليتل - تورن مي أون (ريدوان ريمكس بوب الرقص)
 2005 - دارين زانيار - ستيب أوب (مع جاي شون) (ريدوان ريمكس)
 2006 - شاكيرا - وراكي لا تكذب بامبو (كأس العالم لكرة القدم 2006) (ريدوان ريمكس مع وايكلف جين)
 2007 - كريستينا أغيليرا - كاندي مان (ريمكس رسمي)
 2008 - نيو كيدز أون دا بلوك مع جاداكيس - Summertime (ريدوان ريمكس)
 2008 - نيو كيدز أون دا بلوك - Dirty Dancing (ريدوان ريمكس)
 2008 - The Clique Girlz - Smile (ريدوان ريمكس)
 2008 - ليدي غاغا مع كاردينال أوفيشال - جاست دانس (ريدوان ريمكس)
 2009 - إنريكيه إغليسياس مع سارة كونور - استرجع حبي (ريدوان مزيج ريمكس)
 2010 - ليفي فرنك - Automatik (ريدوان ريمكس)
 2010 - أليكسندرا بورك مع لازا مورغان - Start Without You (ريدوان ريمكس)
 2010 - فار إيست موفمينت ft موهومبي، ديف (موسيقية) & The Cataracs - Like a G6 (ريدوان ريمكس)
 2011 - أشر - مور (ريدوان ريمكس جيمي جوكر)
 2011 - هافانا براون مع بيتبول - We Run The Night (راديو الولايات المتحدة، ريمكس)
 2012 - بورسلان بلاك - Naughty Naughty (ريدوان مزيج ريمكس)
 2012 - إيميلي ساندي - My Kind of Love (ريدوان وأليكس بي ريمكس))

انظر أيضًا
 ليدي غاغا
 الشاب خالد
 أحمد شوقي

مصادر داخلية

مصادر خارجية
 «ريد-وان» يروج لوجهة المغرب السياحية في العالم
 "ريدوان" يطلق مبادرة لدعم السياحة في المغرب
 ريدوان: أتمنى أن أكون عند حسن المغاربة
 فيديو.. ريد وان.. يحن إلى العرب بعد نجاح عالمي كبير
 الدوزي يقتحم العالمية بتعاونه مع المنتج المغربي العالمي "ريدوان"
 بعد إلغاء زفافها ريدوان يؤازر مريم سعيد في دبي – صور

مراجع

روابط خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من تطوان
حائزون على جائزة غرامي
سويديون
سويديون من أصل مغربي
كتاب أغان سويديون
مغاربة مغتربون في الولايات المتحدة
مغتربون سويديون في الولايات المتحدة
منتجو تسجيلات سويديون
منتجو تسجيلات مغاربة
مهاجرون مغاربة إلى السويد
مواليد 1392 هـ
مواليد 1972
مواليد في تطوان
موسيقيون مغاربة
سويديون مهاجرون إلى الإمارات العربية المتحدة
شتات مغربي في السويد

ريدوان


A Dinastia Bassarabe ou Casa de Bassarabe (também Bazarab ou Bazaraad, em romeno: Basarab, pronuncia-se [basaˈrab]) foi uma família governante de origem cumana, que teve um papel importante no estabelecimento do Principado da Valáquia, dando ao país a sua primeira linhagem de príncipes, intimamente relacionada com os governantes Mușatin da Moldávia. Seu status como dinastia torna-se problemático pelo sistema eletivo oficial, que implicava que os membros masculinos da mesma família, incluindo filhos ilegítimos, fossem escolhidos para governar por um conselho de boiardos (na maioria das vezes, a eleição era condicionada pela força militar exercida pelos candidatos). Após o governo de Alexandru I Aldea (terminado em 1436), a casa foi dividida pelo conflito entre os Dănești e os Drăculești, ambos reivindicando legitimidade. Vários governantes tardios de Craiovești reivindicaram descendência direta da Câmara após seu eventual desaparecimento, incluindo Neagoe Basarab, Matei Basarab, Constantin Șerban, Șerban Cantacuzino e Constantin Brancoveanu.

Os governantes geralmente mencionados como membros da Casa incluem (em ordem cronológica do primeiro governo) Mircea, o Velho, Dan II, Vlad II Dracul, Vlad III, o Empalador, Vlad, o Monge, Radu IV, o Grande e Radu de Afumați.

Nome e origem
A dinastia recebeu o nome de Basarab I, que conquistou a independência da Valáquia do Reino da Hungria.

O nome é provavelmente de origem cumana ou turca pechenegue e provavelmente significa "pai governante". Basar era o particípio presente do verbo "governar", derivados atestados nas línguas Quipechaques antigas e modernas. O historiador romeno Nicolae Iorga acreditava que a segunda parte do nome, - aba ("pai"), era um título honorário, reconhecível em muitos nomes cumanos, como Terteroba, Arslanapa e Ursoba.

O "possível" pai de Basarab, Thocomerius, também tinha um suposto nome cumano, identificado como Toq-tämir, um nome cumano e tártaro bastante comum no século XIII. As crônicas russas por volta de 1295 referem-se a um Toktomer, um príncipe do Império Mongol presente na Crimeia.

A origem cumana ou pechenegue do nome é que a situação deve ter sido muito semelhante à descrita em conexão com a família Asen cem anos antes. Como Asen e sua família, que não eram de origem búlgara, e que fundaram uma dinastia e se tornaram búlgaros, Basarab e sua família também eram presumivelmente de origem cumana, fundaram uma dinastia e se tornaram romenos.

Árvore Genealógica

Legado
O nome Basarab é a origem de vários nomes de lugares, incluindo a região da Bessarábia (hoje parte da Moldávia e da Ucrânia) e algumas cidades, como Basarabi na Romênia, Basarabeasca na República da Moldávia e Basarbovo na Bulgária.

A própria rainha Elizabeth II do Reino Unido era descendente da princesa Stanca de Basarab (1518?-1601) como descendente de oitava geração de Claudine Rhédey von Kis-Rhéde de Erdőszentgyörgy, uma condessa húngara da família Teck-Cambridge. Elizabeth também era a décima quinta sobrinha bisneta de Vlad, o Empalador.

Ver também

 Casa dos Drăculești
 Casa de Dănești

Referências

Ligações externas

 Genealogia de Basarab
 Genealogia relacionada - Mușatins

História da Valáquia
Dinastia Bassarabe
Príncipes da Valáquia
Dinastias turcas

Dinastia Bassarabe


Le Caproni Ca.5 de 1911 était le cinquième avion conçu et construit par le pionnier de l'aviation italien Gianni Caproni. C'était un biplan avec monomoteur avec hélice bipale tractrice et un empennage, mais sans fuselage.

Histoire
Le Caproni Ca.5 faisait partie de la série d'avions expérimentaux que Gianni Caproni a conçus, construits et testés en Lombardie en 1910 et 1911.

Sa construction fut postérieure à la rencontre de Caproni avec l'ingénieur Agostino De Agostini, rencontre qui avait donné vie à la société "Ingg. De Agostini & Caproni Aviazione") et au transfert des ateliers à Vizzola Ticino où il y avait déjà un hangar et un petit aérodrome appartenant au pilote Gherardo Baragiola, propriétaire d'un monoplan  Blériot XI.

L'appareil effectua quelques vols d'essai dans la première moitié de 1911.

Description
Au lieu d'un fuselage, on trouvait deux tubes métalliques reliés par des montants verticaux qui formaient la poutre soutenant les ailerons de queue, poutre sur laquelle le siège du pilote était fixé.

Le Ca.5 était dans l'ensemble similaire à son prédécesseur, le Ca.4, dont il conservait la configuration globale et, pour les ailes, le caractéristique profil aérodynamique à double courbure.

Par rapport au modèle qui l'a précédé, il présentait cependant au moins deux différences notables :

 les ailes étaient équipées d'un système de torsion d'aile pour contrôler le roulis à la place des ailerons des modèles précédents,
 de plus, l'augmentation de la largeur de voie du train d'atterrissage a permis de supprimer les deux roues stabilisatrices, situées sous les bouts d'aile, qui avaient caractérisé le Ca.4.

Le moteur Rebus 4 cylindres en ligne refroidis par air développant  était placé en position avant et entraînait une hélice tractrice bipale en bois comme tous les aéronefs de l'époque et comme tous les modèles précédents de Caproni (Ca.2 à Ca.4).

Utilisation opérationnelle
L'avion a été testé en vol dans les premiers mois de 1911, piloté par Baragiola et Caproni lui-même.

Ces tests ont cependant donné des résultats décevants, d'autant plus que la voilure à double courbure s'est avérée beaucoup moins efficace que prévu.

Notes et références

Références

Annexes

Bibliographie

Voir aussi
 Caproni Ca.4
 Caproni Ca.6

Avion monomoteur
Avion à hélices
Avion biplan
Avion des années 1910
Caproni

Caproni Ca.5 (1911)


La membrane atlanto-occipitale postérieure (ou ligament occipito-atloïdien postérieur ou membrane occipito-atloïdienne postérieure) est un ligament large et fin situé sur la face postérieure de l'articulation atlanto-occipitale.

Description
Elle est reliée en haut au bord postérieur du foramen magnum et en bas au bord supérieur de l'arc postérieur de l'atlas.

De chaque côté de cette membrane, il y a une échancrure en arc au-dessus du sillon de l'artère vertébrale de l'atlas qui sert de passage pour cette artère et pour le nerf suboccipital. Le bord libre de cette échancrure est parfois ossifié.

Rapport
Le plan superficiel de la membrane est occupé par les muscles petit droit postérieur de la tête et oblique supérieur de la tête.

Son plan profond est occupé par la dure-mère du canal vertébral à laquelle elle est étroitement associée.

Historique
En 2015, Scali et al. ont revisité l'anatomie de la membrane atlanto-occipitale postérieure en utilisant la plastination. Leurs découvertes ont révélé que cette membrane était constituée en haut du périoste de l'occiput, qu'en bas elle faisait partie de la dure-mère de la jonction cérébro-spinale et qu'elle se terminait au niveau de la troisième vertèbre cervicale plutôt qu'au niveau de l'arc postérieur de l'atlas. On pense que cet agencement anatomique permet un meilleur point d'ancrage pour les structures épidurales et permet de synchroniser les forces de tension de la dure-mère. L'hypothèse de l'auteur est que cette zone complexe aide à l'écoulement du liquide céphalo-rachidien.

Galerie

Notes et références

Tête et cou humains
Ligament du crâne

Membrane atlanto-occipitale postérieure


Zgrada na Tomislavovom trgu 13, građevina u mjestu i gradu Samobor, zaštićeno kulturno dobro.

Opis
Stambeno - poslovni objekt nalazi se na Trgu kralja Tomislava 13 u središtu Samobora. To je ugrađena jednokatnica sagrađena krajem 18. stoljeća. Oko 1870. glavno pročelje prvog kata preoblikovano je u neorenesansnim oblicima, a nakon 1910. izvedena je secesijska ornamentika te nadograđeno potkrovlje. Raspored prostorija organiziran je unutar pravokutne tlocrtne osnove. U prizemlju su sačuvani barokni bačvasti svodovi sa šiljastim susvodnicama, a prostorije kata imaju drvene grednike ožbukanog podgleda. Duž začelja protežu se ostakljeni ganjčeci konzolno istaknuti iznad potoka Gradne. Jedna je od šest reprezentativnih kuća smještenih na južnoj strani Trga u čiji se ambijent skladno uklopila.

Zaštita
Pod oznakom Z-4726 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profalna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene stambeno-poslovne građevine u Zagrebačkoj županiji
Građevine u Samoboru

Zgrada, Tomislavov trg 13 (Samobor)


Roman Danylak (* 29. Dezember 1930 in Toronto; † 7. Oktober 2012) war ein Bischof der Ukrainischen Griechisch-Katholischen Kirche.

Leben
Roman Danylak wurde am 13. Oktober 1957 zum Priester geweiht. Er studierte an der Päpstlichen Universität Urbaniana und erwarb das Lizentiat für Theologie. Er promovierte an der Päpstlichen Lateranuniversität zum Doktor in Kirchen- und Zivilrecht. Von 1973 bis 1990 war er Mitglied der Päpstlichen Kommission für die Erneuerung des  Kirchenrechts für die Ostkirchen. 1992 war er als Kirchenrektor an der St. Josaphat-Kathedrale in Edmonton tätig und wurde am 16. Dezember 1992 von Papst Johannes Paul II. zum Titularbischof von Nyssa ernannt, gleichzeitig wurde ihm das Amt des Apostolischen Administrators von Toronto übertragen. Der Erzbischof Maxim Hermaniuk CSsR von Winnipeg und die Mitkonsekratoren Erzbischof Stephen Sulyk (Philadelphia) und Bischof Basil Filevich (Saskatoon) weihten ihn am 25. März 1993 zum Bischof.

Konflikte
Die Amtsbefugnisse des Apostolischen Administrator sede plena führten zu einigen Irritationen zwischen dem Heiligen Stuhl und dem noch amtierenden 81-jährigen Bischof Isidore Borecky. Borecky wollte nicht mit dem Erreichen des 75. Lebensjahres sein Rücktrittsgesuch einreichen und lehnte die diesbezüglichen Beschlüsse des Zweiten Vatikanischen Konzils ab. Borecky bestand auf einem Koadjutor statt eines Apostolischen Administrators mit weitergehenden Rechten. Bei dem Konflikt spielten aber auch inhaltliche Unterschiede des Amtsverständnisses und die Duldung verheirateter Priester eine wichtige Rolle. Die Vermittlung Erzbischof Lubomyr Husars aus Lemberg führte zu einer einvernehmlichen Regelung. Am 24. Juli 1998 übernahm Cornelius John Pasichny das Bischofsamt in Toronto. Bischof Danylak wurde zum Kanoniker an der Papstbasilika Santa Maria Maggiore berufen.

Gegen Sexualerziehung und AIDS-Aufklärung
In Kanada zog Bischof Danylak die Aufmerksamkeit auf sich, als er im März 1998 ein Schulprogramm  zur Sexualerziehung und zur AIDS-Aufklärung in Ontario ablehnte. Seine Erklärung war nicht mit der "Kanadischen Bischofskonferenz der katholischen Bischöfe" abgestimmt, die für die Einsetzung einer bischöflichen Kommission plädierte. Das Thema führte sowohl innerkirchlich wie auch öffentlich zu heftigen Diskussionen.

Hostienwunder
Bischof Danylak gibt an, am 22. September 1995 Zeuge eines Hostienwunders in Naju (Korea) gewesen zu sein. Die Zeugnisaussage des Bischofs Roman Danylak lautete:

Weblinks
Apostolische Nachfolge – Ernennungen 1992
Apostolische Nachfolge – Nordamerika
Apostolische Nachfolge – Titularsitze
Biographie (englisch; PDF; 71 kB)

Eintrag auf gcatholic.org (englisch)

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (20. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Ukrainisch griechisch-katholischer Bischof
Person (Toronto)
Kanadier
Geboren 1930
Gestorben 2012
Mann

Roman Danylak


Leo Laba Ladjar OFM (Bauraja, Indonésia, 4 de novembro de 1943) é um ministro indonésio e bispo católico romano emérito de Jayapura.

Biografia
Leo Laba Ladjar entrou na ordem franciscana e recebeu o Sacramento da Ordem em 29 de junho de 1975.

Em 6 de dezembro de 1993, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo Titular de Bencenna e o nomeou Bispo Auxiliar de Jayapura. O bispo de Jayapura, Herman Ferdinandus Maria Münninghoff OFM, o consagrou bispo em 10 de abril de 1994; Os co-consagradores foram o Arcebispo de Merauke, Jacobus Duivenvoorde MSC, e o Bispo de Agats, Alphonsus Augustus Sowada O.S.C., e o Bispo de Manokwari-Sorong, Francis Xavier Sudartanta Hadisumarta OCarm.

Em 29 de agosto de 1997, João Paulo II o nomeou Bispo de Jayapura.

O Papa Francisco aceitou sua aposentadoria em 29 de outubro de 2022.

Ver também

Bispos católicos da Indonésia

Leo Laba Ladjar


Montrö ya da Montreux, bir İsviçre kantonu olan Vaud'nun, Vevey bölgesinde yer alan bir şehirdir.

Coğrafya

Montreux, Cenevre Gölü'nün kuzey kıyısının doğrusunda, Vaud Riviera'sının merkezinde yer alır.
Montreux 20. yüzyılın başlarından beri, mikro-kliması sayesinde gelişen turizmle, oldukça tanınan bir şehirdir.
Ama şehrin bu isimle tanınması ancak 1961'lerden beridir ki, bu tarihte Châtelard ve Planches bucakları birleşerek Montreux'yü oluştururlar.

Montreux'nün en yüksek noktası "Cape au Moine", 1941 m yüksekliğindedir.

Müzeler
 Vieux-Montreux müzesi
 Ruzo müzesi
 Audiorama

Tarihi Oteller
 Hôtel Splendid
 Hôtel palace

Tarihi Yapılar

 Le château des Crêtes à Clarens
 Château du Châtelard
 Freddie Mercury'nin Cenevre Gölü kıyısındaki heykeli.

Önemli Kişiler
 A. J. Cronin, romancı
 Laurent Dufaux, profesyonel bisiklet yarışçısı
 Paul-André Gaillard, orkestra şefi
 Bill Gates, Microsoft'un kurucusunun Monteux'de bir evi var.
 Barbara Hendricks burada oturuyor.
 Vladimir Nabokov Montreux'de öldü.
 Luc Plamondon
 Shania Twain, şarkıcı

İlgi Çekici
 Deep Purple grubunun Smoke on the Water adlı şarkısı, Montreux'deki bir kasinoda çıkan yangın sırasında yazılmıştı 4 Aralık 1971.
Türkiye'ye Karadeniz ve Ege boğazları üzerindeki egemenlik haklarını iade eden Montrö Boğazlar Sözleşmesi Montreux'ta 1936 yılında imzalanmıştır.

Aktiviteler

 Montreux Jazz Festivali, temmuz ayının başı
 Montreux Grand Prix'si, her iki yılda bir
 Montreux Noel Pazarı, kasım ayının sonundan 24 Aralık'a kadar
 Montreux Choral Festival, koro şarkıları festivali
 Montreux-Vevey Müzikal Eylülü, klasik müzik festivali
 Kahkaha Festivali
 Montreux Volley Masters, haziran ayında yer alan voleybol turnuvası

Turizm
 Köprüler
 Kongre Merkezi
 Uluslararası okullar

Webcam
 Webcam centre de Montreux

Kamu Güvenliği
> Riviera Polisi
> Vaud Jandarması
> Riviera sivil savunması
> SDIS Montreux-Veytaux

Kardeş şehirler

 Menton, Fransa'nın bir şehri

Ulaşım
 Milano-Brigue-Lozan demiryolu
 Montreux-Oberland bernois (MOB) demiryolu hattı, bugün "GoldenPass Panoramic" olarak adlandırılıyor.
 Montreux-Territet-Glion-Rochers de Naye (MTGN) demiryolu hattı.
 Territet-Glion füniküleri (%57 eğim)
 CGN (Compagnie générale de navigation) gemilerinin yanaşma limanı
 A9 Otobanı (Brigue-Lausanne-Vallorbe) 15 numaralı çıkışı (Montreux)

Galeri

Dış bağlantılar
 Site officiel
 Site officiel du marché de noël de Montreux
 Montreux dans le "Dictionnaire historique de la Suisse"
 Clarens (Le Châtelard) dans le "Dictionnaire historique de la Suisse"
 Montreux Jazz Festival

İsviçre'deki şehirler
Vaud kantonundaki belediyeler
Cenevre Gölü kıyısındaki yerleşim birimleri

Montrö


Biserica franciscană din Sebeș, cu hramul "Sfântul Bartolomeu", este un monument istoric și de arhitectură din municipiul Sebeș. Inițial a fost biserică a ordinului dominican.

Istoric
Întemeierea unei mănăstiri dominicane la Sebeș a fost decisă la capitlul general al ordinului, ținut în anul 1322 la Viena.

Călugărul dominican Georgius de Septemcastris de la această mănăstire a fost deportat la începutul secolului al XV-lea în Turcia. După eliberarea din prizonierat s-a stabilit la Roma, unde și-a scris memoriile.

În contextul reformei protestante dominicanii au fost alungați din oraș. După instalarea administrației imperiale habsburgice în Transilvania franciscanii au primit autorizația de a se așeza la Sebeș, în biserica dominicanilor, pe care au renovat-o.

În prezent se află aici casa de formare a studenților care doresc sa devină călugări franciscani.

Note

Bibliografie

Mihaela Sanda Salontai, Mănăstirea dominicană din Sebeș [Das Dominikanerkloster von Sebeș (Mühlbach)], în: Ars Transsilvaniae 6 (1996), pag. 27-32.
Thomas Streitfeld, Das Mühlbacher Dominikanerkloster, în: Siebenbürgische Vierteljahrschrift 58 (1935).

Legături externe
Biserica "Sf. Bartolomeu" din Sebeș, renovată în exterior

Imagini

Biserica franciscană
Monumente istorice din județul Alba
Biserici romano-catolice din România
Fondări în 1322
Ordinul dominican
Ordinul franciscan
Biserici cu hramul Sfântul Bartolomeu
Biserici din județul Alba
Biserici din secolul al XIV-lea din România

Biserica franciscană din Sebeș


جامعة محافظة كامبيناس أو جامعة يني كامب جامعة حكومية برازيلية تأسست في الخامس من أكتوبر عام 1966 في مدينة كامبيناس، والحرم الرئيسي للجامعة يقع في بارو جيرالدو داخل المحافظة وهناك أربع أقسام رئيسية أخرى تقع في مدن مجاورة وتبعد الجامعة 100 كلم عن عاصمة الولاية مدينة ساو باولو.

للالتحاق بالجامعة يتعين على الطلاب تقديم امتحان عام في يني كامب وفي باقي الجامعات البرازيلية يسمى فيستيبولار وتشتهر يني كامب بأصعب امتحانات القبول.

الكليات
الهندسة، الطب، طب الأسنان، العلوم الطبيعية، التمريض، الصيدلة، علوم الحاسوب، التاريخ، اللغات، علم الأرض، علم البيولوجيا، الفيزياء، الهندسة الزراعية، العلاقات العامة، الاقتصاد، الفلسفة وأقسام أخرى.

مراجع

وصلات خارجية
 الصفحة الرئيسية للجامعة  (بالإنجليزية)

تأسيسات سنة 1966 في البرازيل
جامعات البرازيل
جامعة كامبينيس
هيئات تعليمية أسست في 1966

جامعة محافظة كامبيناس


المعهد العالي للعلوم التطبيقية والتكنولوجيا بقابسهو معهد الدراسات التحضيرية بقابس و هو إحدى المؤسسات العليا التابعة لجامعة قابس. طبقا لأرقام السنة الدراسية 2007-2008 يدرس بها 1388 طالبا من بينهم 501 طالبة.

الإدارة
 المدير: بلبابة الغودي
 الكاتب العام: سعيد علجان

مراجع

معاهد علمية
تعليم عال
التعليم في تونس
جامعة قابس


التنصيب الأول لباراك أوباما الرئيس ال44 للولايات المتحدة في 20 يناير 2009 وفق بنود التعديل العشرين للدستور الأمريكي. كان التنصيب بداية لأربع سنوات لباراك أوباما كرئيس وجو بايدن كنائب رئيس. وحسب ما ورد يعتقد بإن التنصيب حضره مليونا شخص تقريبا.

التحضير
بدأ التنصيب الرسمي في 17 يناير بركوب قطار بدأ من (فيلادلفيا، بنسلفانيا) وتوقف في (ديلاوير) و (بلتيمور،ماريلاند) قبل أن يكمل إلى واشنطن. وكان ذلك تكريم وتقديرا لإبراهام لينكون رئيس الولايات المتحدة الأمريكية السادس عشر، حيث سافر بقطار من فيلادلفيا إلى واشنطن في عام 1861 وتوقف في 70 مكان خلال ذهابه إلى مكان التنصيب ولكنه بدأ جولته من سبرنغفيلد، اليونيز في 11 فبراير 1861 ووصل إلى فيلادلفيا في 21 فبراير.

مراسم الاحتفال
بدأت نشاطات الاحتفال في 20 يناير، الساعة 10 صباحا بتوقيت شرق أمريكا في الجهة الغربية للعاصمة الأمريكية. واستُخدِمَ مركز التسوق الوطني كمكان عام لجميع الحاضرين، ولكن أقسام المركز التجاري بين الشارع الثالث والرابع (شمال غرب واشنطن) كانت لمن يحمل التذاكر.

تضمن حفل التنصيب عددًا من الموسيقيين والمغنيين وفرق كثيرة منها الفرقة البحرية الأمريكية وجوقة شبان سان فرانسيسكو وحضر أيضا القس ريك وارين والناشط الحقوقي جوزيف لوري.

أدلى نائب الرئيس جو بايدن قسمه أولا أمام جون باول ستيفنز والرئيس أوباما ثانيا أمام جون روبرتز وبذلك أصبح أوباما رئيسا الساعة 12:00 مساء بتوقيت شرق أمريكا. وأدلى أوباما اليمين الدستوري على نسخة الكتاب المقدس التي استعملت أيضا عندما تم تنصيب أبراهام لينكون في عام 1861 واستعمل عبارة «ساعدني يا الله» في نهاية القسم. في أثناء قسم أوباما قام روبرتز ببعض الأخطاء في قراءة القسم عليه بوضع كلمة «بإخلاص» في غير محلها والتي ربما كانت السبب في فشل أوباما في تكرار ما قال له روبرتر، وبجانب ذلك قال أوباما اسمه مبكرا وكان أيضا يتلو القسم بينما روبرتز يقرأ عليه القسم في نفس الوقت، وبعد القسم تم تقديم التحية للرئيس الجديد من قبل القوات المسلحة ببنادق. ومن ثم ألقى باراك أوباما خطاب تنصيبه كرئيس للولايات المتحدة. يُذكر أنه قد تم إعادة إلقاء القسم مرة أخرى وذلك كنوع من الضمان.

الحضور

حضر التنصيب حوالي مليوني شخص، كان هناك ما يقارب 1.4 مليون يشاهدون من مركز تسوق واشنطن والذي يقع بين نصب واشنطن ومبنى العاصمة الأمريكية، ولقد كان عدد الحضور رقما قياسيا مقارنة بتنصيب لايندن جونسن في عام 1965 الذي حضره 1.2 مليون شخص، وتنصيب جورج بوش والذي كان عدد الحاضرين فيه 300.000 ألف شخص.

تم إرسال الدعوات إلى رؤساء المهمات الدبلوماسية وزوجاتهم في الولايات المتحدة ولم يتم إرسالها إلى شخصيات أجنبية، وكان طيارو التسكينج أحد الضيوف المدعوين، وكذلك الطواقم الخمسة التي كانت في حادثة طائرة 1549 التابعة للطيران الجوي الأمريكي والتي سقطت في نهر هدسون.

قادت ساره أوباما والتي عمرها 87 سنة مجموعة من أقرباء أوباما الكينيين من قرية أبيه كوقلو. وبعضهم سافر من كينيا إلى واشنطن كضيوف مثل عمة باراك ماجي أوباما وعمه سيد أوباما.

ودعا أوباما أيضا فرقة الاستعراضات من مدرسة بيونيهاو، وهي المدرسة الثانوية التي تخرج منها في هاواي لتؤدي قسم من العرض الافتتاحي.

جمع التبرعات
كان من المتبرعين أشخصا وشركات مثل شركة جوجل ومايكروسوفت ولجنة أوباما أيضا.

الاحتفالات
قدم إتش بي أو حفلة البداية بعنوان «نحن واحد» عند نصب لينكون في 18 يناير بحضور مغنيين منهم شاكيرا، بيونسي، بون جوفي، كالب جرين، جوش جروبن، بيتر سيغر، جون ليغند وآشر، وقد كانت الحفلة الموسيقية مجانية وحضرها ما يقارب 400.000 ألف شخص وقد اذاعتها إتش بي أو على مجال مفتوح بحيث كل من لديه تلفاز يستطيع مشاهدتها. وتم بعد ذلك قراءة مقاطع تاريخية من قبل شخصيات وممثلين أمريكين.

في 19 يناير استضاف كلا من ميشيل أوباما وجيل بايدن حفل للأطفال بعنوان «نحن المستقبل» في مركز فيريزون. وكان هنالك أيضا المغنية مايلي سايرس وجوناس براذرز حيث أُذيع العرض مباشر على قناة ديزني وراديو ديزني. وتضمن هذا الحدث أيضا مغنيين وممثلين آخرين منهم كوين لطيفة، بيلي ري سايرس وجيمي فوكس.

ارتدى باراك أوباما بدلة مصنوعة من قبل هارت ماركس وهي شركة ملابس للرجال مقرها شيكاغو أما ميشيل أوباما فقد ارتدت ثوب من صنع المصمم الأمريكي المولود في كوبا ايسابل توليدو.

الحماية
كان هناك 8,000 آلاف شرطي و1,000 ألف عميل فيدرالي وفريق قناصة متخفي في كافة أنحاء المنطقة. إضافة إلى 10,000 فرد من الحرس الوطني، 5,000 منهم في مكان الاحتفال الرسمي و1,300 غير مسلحين يساعدون الشرطة في الحشد الذي كان في مركز التسوق الوطني وبقية الحرس أدى وظائف أمنية أخرى. ولقد فرض قيد على المجال الجوي من قبل إدارة الطيران الفدرالي في المدينة من الساعة 10 صباحا إلى 6 مساء في العشرين من يناير.

الموكب
سار موكب باراك أوباما بشارع بنسلفينيا وصولا إلى البيت الأبيض. وخلال مسيرة الموكب خرج باراك وميشيل أوباما من سيارة الليموزين مرتين في شارع بنسلفينيا وسارو فيه لفترة وذلك لشدة بهجة الجمهور الذي كان على جوانب الشارع. لقد دخلوا إلى الليموزين وخرجوا في المرة الثاني وذلك بسبب درجة الحرارة الباردة وأيضا المرة الثانية كان من التقاليد أن يكمل المشي إلى داخل البيت بدلا من دخوله بسيارة، فقد سار إلى ما قبل بوابة البيت الأبيض ودخل بسيارة الليموزين المحصنة والمسلحة وذلك بسبب التهديدات المحتملة. كما سار جو وجيل بايدن خلال ذهابهم إلى البيت الأبيض عدة مرات.

الاهتمام الدولي
كان الاهتمام الدولي غير مسبوق، فقد قام ملايين الناس حول العالم بمشاهدة البث الحي والمباشر لتنصيب باراك أوباما على التلفاز والانترنت. وأقيمت احتفالات في فرنسا برعاية سفير الولايات المتحدة فيها وشخصيات أخرى وكذلك في العاصمة البريطانية لندن، وأيضا شاهد الأمريكيون والاندونيسيون في جاكرتا تنصيب باراك أوباما كأول رئيس للولايات المتحدة الأمريكية من أصل أفريقي.

المراجع

السياسة الأمريكية في 2009
واشنطن العاصمة في 2009
أحداث الأمن الوطني الخاص
أحداث يناير 2009 في الولايات المتحدة
تنصيب باراك أوباما
خطب باراك أوباما
رئاسة باراك أوباما
مراسم التنصيب الرئاسية في الولايات المتحدة

التنصيب الأول لباراك أوباما


Öreniçi, Tunceli ilinin Mazgirt ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi "Haraba" olup 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Öreniçi adıyla kayıtlarda yer almaktadır.

Coğrafya
Tunceli iline 52 km, Mazgirt ilçesine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Mazgirt belde ve köyleri

Öreniçi, Mazgirt


Jörg Haider (26 Ocak 1950; Bad Goisern, Yukarı Avusturya - 11 Ekim 2008; Köttmannsdorf, Karintiya), Avusturyalı bir politikacı.

Haider'in ebeveynleri Avusturya Nazi Partisi'nin (DNSAP, NSDAP, Alman Nazi Partisi Avusturya iştiraki) üyesi olmuştu. Haider'in babası Robert Haider, bir ayakkabıcıydı. Annesi Dorothea Rupp, Linz genel hastanesinde, hekim ve jinekoloji servisi başkanının kızıydı. Babası Robert Haider. Adolf Hitler'in Almanya'da iktidara gelmesinden dört yıl önce, henüz on beş yaşında bir çocuk olarak 1929 yılında Nazi Partisine katıldı. Nazi Partisi Avusturya'da yasaklanmasından sonra bile partinin bir üyesi olarak kaldı. 1933 yılında, Haider Bavyera'ya taşındı ama Avusturya hükûmetini devirme çabasında başarısız olan Nazilerden sonra ertesi yıl Avusturya'ya döndü. Haider Tutuklandı ve Almanya'ya geri dönmeyi seçti. Avusturya Lejyonunun, Sturmabteilung bölümüne katıldı.

Babası Haider Almanya'da iki yıllık askerlik görevini tamamladı ve Nazi Almanyası'nın Avusturya'yı ilhak edildikten (Anschluss) sonra 1938 yılında Avusturya'ya döndü. 1940 yılından itibaren, II. Dünya Savaşı sırasında Avrupa'da Batı ve Doğu Cepheleri bir subay olarak savaştı. Birkaç kez yaralandı, teğmen rütbesiyle Wehrmacht'da taburcu edildi. 1945 yılında, Bund Deutscher Mädel (BDM) lideri olan, Dorothea Rupp ile evlendi.

Savaşın sona ermesinin ardından, Robert Haider bir ayakkabı fabrikasında iş buldu. Bir öğretmen olan annesi Dorothea Haider'in savaşın sona ermesinin ardından birkaç yıl öğretmenlik yapması yasaklanmıştır.

Eğitimi
Jörg Haider 1969 yılında askerlikten terhis olduktan sonra Viyana'ya taşındı ve Viyana Üniversitesi'nde hukuk ve siyaset bilimi eğitimi almaya başladı. 1974 yılında anayasa hukuku bölümünde Viyana Üniversitesi hukuk fakültesinde çalışmaya başladı.

Siyasi kariyeri
Evli ve iki kız çocuğu babası olan Jörg Haider 14 yıl parti genelbaşkanı olarak görev aldı. Jörg Haider'ın önderliğinde FPÖ sürekli bir çıkış yaptı.

FPÖ'den ayrıldıktan sonra partideki arkadaşları ve hükûmetteki kadrosuyla BZÖ partisini kurdu.

Jörg Haider 2005'ten 2006'ya kadar ve 2008'de BZÖ genelbaşkanıydı. 1999'dan beri Karintiya landeshauptmannı olarak görev yapmaktaydı. Karintiya bölgesinin ekonomik ve sosyal gelişimine büyük katkı sağladı.

Jörg Haider, nazi dönemini öven, sağcı popülist söylemleriyle bilinmektedir.

Ölümü
11 Ekim 2008 tarihinde, Klagenfurt şehri yakınlarında kendi kullandiği arabanın takla atması sonucu başından ve göğsünden yaralanarak öldü. Cenazesi Avusturya'nın çeşitli eyaletlerinde düzenlenen törenler ile kaldırıldı.

Kız kardeşi Ursula Haubner'dir.

Kaynakça

1950 doğumlular
2008 yılında ölenler
Avusturyalı siyasetçiler
Viyana Üniversitesinde öğrenim görenler
Avusturya Özgürlük Partisi üyeleri
Avusturya'da antisemitizm
Personae non gratae
Avusturya'da trafik kazasında ölenler
Avusturyalı Roma Katolikleri
İslam eleştirmenleri
Sağ popülizm

Jörg Haider