وهو سياسي أمريكي ينتمي إلى الحزب الجمهوري الأمريكي وحاكم ولاية رود آيلاند الأمريكية منذ عام 2003 ولد دونالد كاسييري في 16 كانون الأول - ديسمبر من سنة 1942 في ولاية رود آيلاند وهو ينتمي إلى الكنيسة الرومانية الكاثوليكية ودونالد كارسييري حاصل على شهادة البكالوريوس من جامعة براون في العلاقات الدولية في عام 1981 انتقل كارسييري وعائلته إلى كينغستون في جمهورية جامايكا حيث كان يعمل لخدمات الإغاثة الكاثوليكية.

أشخاص على قيد الحياة
أصحاب أعمال من رود آيلاند
أمريكيون مغتربون في جامايكا
أمريكيون من أصل إيطالي
أمريكيون من أصل سويدي
جمهوريون من ولاية رود أيلاند
حكام ولايات أمريكية من الحزب الجمهوري
حكام ولاية رود آيلاند
خريجو جامعة براون
رومان كاثوليك أمريكيون
سياسيون أمريكيون
مصرفيون أمريكيون
معلمون أمريكيون
مواليد 1942
كاثوليك من رود آيلاند
سياسيون أمريكيون من أصل إيطالي

دونالد كارسييري


Cienfuegos () is one of the provinces of Cuba. The capital city of the province is also called Cienfuegos and was founded by French settlers in 1819.

Overview

Until 2011, Cienfuegos was the smallest province in Cuba (excluding the city of Havana and the Isla de la Juventud) with an economy almost entirely dedicated to the growing and processing of sugar. Sugar mills and sugarcane plantations dot the landscape. There are waterfalls in the sierra of the province.

Scuba diving off Cienfuegos province is extremely popular both with tourists and locals. There are numerous underwater caves, and well over 50 dive sites in the province.

The provinces of Cienfuegos, Sancti Spíritus, and Villa Clara were once all part of the now defunct province of Santa Clara.

Municipalities

Source: Population from 2004 Census. Area from 1976 municipal re-distribution.

Demographics
In 2004, the province of Cienfuegos had a population of 398,647. With a total area of , the province had a population density of .

References

External links

Cienfuegos (Spanish)

Provinces of Cuba
 States and territories established in 1976

Cienfuegos Province


1. siječnja
Novogodišnji poziv Pape s Trga Svetog Petra u Vatikanu svijetu da Hrvatsku ne ostavi samu.
Dvije bombe i dvije rakete novogodišnja čestitka Daruvarčanima od jugosrpskog zrakoplovstva.
Lovas, selo u vukovarskoj općini pred četničkim prijetnjama napustilo pedesetak mještana.
Portugal, kao predsjedavajući EZ-a, istražio da se održavanje Mirovne konferencije o Jugoslaviji preseli iz Haaga u Bruxelles.
SAD traže od svih strana u Jugoslaviji da poštuju svoje obveze prekida vatre i započnu istinski dijalog za političko rješenje krize.
Američki kongresmen Jim Moody, u pratnji ratnog zločinca Željka Ražnatovića Arkana, obavio smotru četničkih terorističkih jedinica u Erdutu na okupiranom dijelu Hrvatske.
Pripadnici kninskog korpusa jugovojske traže za hrvatske civile na okupiranim područjima svoje vojnike i četnike.
Član Europskog parlamenta i predsjednik Transnacionalne radikalne stranke Marco Pannella, u znak podrške hrvatskom narodu, posjetio prvu crtu bojišnice kod Osijeka.

 2. siječnja
U Sarajevu, u nazočnosti Cyrusa Vancea hrvatski ministar obrane Gojko Šušak i predstavnik jugoarmije general Andrija Rašeta potpisali sporazum o bezuvjetnom prekidu vatre, dogovoren u Ženevi 23. studenog između predsjednika Tuđmana i Kadijevića, koji stupa na snagu 3. siječnja, u 18 sati.
Neprijateljski avioni bombardirali Rijeku.

 3. siječnja
Po prijedlogu mirovne operacije UN u Jugoslaviji, Hrvatska bi bila slobodna od JNA i srbijanskih dobrovoljaca.
Srpski neprijatelj žestoko tuče hrvatske gradove, usprkos potpisanom primirju u Sarajevu.
General zbora Antun Tus, načelnik Glavnog stožera Hrvatske vojske, naredio bezuvjetni prekid vatre, koji stupa na snagu danas u 18 sati.
Poginulo 2 907 osoba na hrvatskoj strani u ratnim sukobima, podaci su Glavnog sanitetskog stožera Republike Hrvatske za razdoblje 17. kolovoza 1990. do 3. siječnja 1992.
Najveći problem u razmjeni zarobljenika su divlji logori koje drže pod kontrolom četnici u krajini, rekao Ivica Kostović, član komisije RH za zamjenu zarobljenika.
Kod četničkog uporišta Šodolovci u Slavoniji otvorena mitraljeska vatra po europskim promatračima.
U Beogradu potpisana tzv. konvencija o novoj Jugoslaviji. Radovan Karadžić govorio o njezinom demokratskom duhu, jer je otvorena za sve one koji žele ostati u Jugoslaviji.
Srpski parlamentarac Milan Paroški nema ništa protiv nove Jugoslavije, ako je ona država srpskog naroda u kojoj žive druge narodnosti i nacionalne manjine. 4. siječnja
Prekid neprijateljstava u Hrvatskoj uglavnom se poštuje. Provokacija sa srpske strane ipak ima.
Ratnu luka Lora, kod Splita, najveći simbol moći bivše jugomornarice, napustila okupatorska vojska.
Predsjednik tzv. srpske republike krajine Milan Martić protivi se dolasku plavih kaciga na njegov teritorij.
Hrvatska vojska srušila do kraja prosinca samo kod Siska 35 srbijanskih zrakoplova.

 5. siječnja
Od petka u 18 sati, kada je nastupilo primirje, mir prekršen 84 puta, rekao na pregovorima u Zagrebu s jugoarmijom, hrvatski predstavnik general Imra Agotić.
Profesorica Oxfordskog sveučilišta dr Kathleen Willks, svjedok agresije jugovojske na Dubrovnik i Hrvatsku, otputovala iz Dubrovnika u Englesku.

 6. siječnja
U okupiranom Vukovaru još ima hrvatskih boraca, kažu branitelji koji su se izvukli iz srbijanskog obruča.
Vjernicima pravoslavne vjeroispovijesti čestitao Božić dr. Franjo Tuđman.
U Beogradu velika pozornost dana skupu nazvanom Konvencija o novoj Jugoslaviji.
Prosvjed 1.000 rezervista u Požarevcu protiv ponovnog odlaska na ratište u Hrvatsku.
Boutros Ghali smatra da još nije dosegnuto potrebno mirotvorno okružje za plave kacige. Ipak Ghali tvrdi da će odmah poslati 50 vojnih promatrača.

 7. siječnja Migovi JA srušili helikopter EZ-a. Tom prilikom ubijeno pet europskih promatrača. U srušenom helikopteru bila četiri talijanska i jedan francuski promatrač.
Jugoslavenska armija priznala rušenje helikoptera EZ i naredila istragu.
Predsjednik Republike Hrvatske dr. Tuđman uputio brzojav sućuti šefu Promatračke misije Europske zajednice u Zagrebu ambasadoru Joau Guerrau Salguierou u povodu tragične pogibije skupine članova Promatračke misije Europske zajednice, kao i pisma Cyrusu Vanceu i lordu Carringtonu.
Četnici u Češkom Selu kod Petrinje zarobili 12 časnika Europske promatračke misije.
Sela na okupiranom području karlovačke općine, prema iskazima vojnih prebjega, pljačkaju crnogorski rezervisti pristigli iz Nikšića.
Sinjani uputili zahtjev 9. korpusa Jugoslavenske armije u Kninu da dozvoli pregled ispravnosti brane na Peruči.

 8. siječnja
Delegacija republikanskih zastupnika u američkom Kongresu u posjetu Hrvatskoj.
Predsjednik Tuđman otputovao u Bruxelles na mirovnu konferenciju o Jugoslaviji.
Vijeće sigurnosti UN oštro osudilo rušenje helikoptera s promatračima UN.
Veljko Kadijević, jugoslavenski sekretar za narodnu obranu, podnio ostavku. Do izbora novog sekretara, tu dužnost obavljat će general-pukovnik Blagoje Adžić.

 9. siječnja
Priznanje Hrvatske i Slovenije svršena stvar - zaključak nastavka mirovne konferencije u Bruxellesu. Milošević pokušao novim manevrom odgoditi priznanje, proglasivši Europsku zajednicu pristranom i zatražio da se mirovna konferencija o Jugoslaviji preseli u UN.
Predsjednik Sabora Republike Hrvatske dr. Žarko Domljan nazočan na pogrebu članova europske promatračke misije iz Italije - Enza Venturinija, Marca Natta, Silvana Natale i Fiorenza Ramaccija - koje je 7. siječnja pokraj Varaždina ubio pilot MIG-a 21 srpske vojske.
Četnici u okupiranom selu Cicvare, na granici šibenske i benkovačke općine, u noći na 7. siječnja, proslavljajući pravoslavni Božić, masakrirali nedužnu staricu Milku Cicvaru.
Aktivnosti Promatračke misije EZ privremeno obustavljene nakon rušenja njihova helikoptera.
Let je bio najavljen i ne vjerujem da je helikopter EZ-a srušen pogreškom, izjavio donedavni predstavnik Promatračke misije Ed Koestal.
Belgijski diplomat Hans Kint bio u drugom spašenom helikopteru promatrača EZ-a pukim slučajem. U tu letjelicu prešao za vrijeme uzimanja goriva sat vremena prije ubilačkog napada MIG-a jugovojske na helikopter EZ.

 10. siječnja
Nakon šest mjeseci obrane Nuštra gotovo da u selu nema cijele kuće. Nuštar je meta svakodnevnih napada jugovojske i četnika od 10 srpnja 1991.
Časnici JA pred televizijskim kamerama priznali da u Hrvatskoj pljačkaju sve do čega stignu.

 11. siječnja
Diverzanti JA zadavili Cristiana Würtenberga, švicarskog državljanina, po profesiji novinara, koji je dobrovoljno pristupio u redove Hrvatske vojske.
Europska misija prisiljena demantirati laži jugovojske. Let srušenog helikoptera bio im je najavljen - izjavio glasnogovornik promatračke misije EZ Jao da Silva.
Pilot JA znao da ruši helikopter - zaključak istražne komisije talijanskog Ministarstva obrane.
Novi zločin okupacijske JA - maljutkama gađan samostan Visovac u Dalmaciji.

 12. siječnja
Nakon pregovora u Pečuhu između predstavnika Hrvatske vojske i JA utvrđeno da će se uspostaviti stalna veza radi brzog rješavanja svih spornih pitanja. Stalno predstavništvo JA bit će u hotelu I u Zagrebu, a moguće je otvaranje predstavništva Hrvatske u Beogradu, rekao general Imra Agotić, hrvatski pregovarač.
Van Den Broek, nizozemski ministar vanjskih poslova, u izjavi za službenu agenciju NOS, nakon ministarskog sastanka EZ-a, rekao da, prema izvješću Arbitražne komisije, Hrvatska ne zadovoljava u dovoljnoj mjeri zahtjevima za zaštitu ljudskih prava manjina.

 13. siječnja
Četnici i pripadnici JA zapalili mjesnu crkvu u selu Maljkovu nedaleko Sinja i opljačkali imovinu tamošnjih seljaka.
Na četvoricu promatrača EZ i njihovu pratnju pri redovnoj inspekciji u Ivanjcu nedaleko Osijeka otvorena snajperska vatra iz uporišta snaga JA u Tenjskom Antunovcu.
Hrvatski ured u Washingtonu počeo koristiti usluge jedne od vodećih reklamnih agencija u SAD kako bi učinkovito širio istinu o Hrvatskoj.

 14. siječnja
U Zagreb stigli časnici za vezu UN kao prethodnica mirovnih snaga UN.
Ravnateljica vukovarske bolnice dr. Vesna Bosanac i dr. Đuro Njavro u posjetu kod Svetog Oca.
Predsjednik Tuđman uputio pismo predsjedniku Svjetskog židovskog kongresa Edgaru Bronfmanu u kojem ga moli da pruži potporu i pomoć u svezi priznanja samostalnosti Hrvatske.
Hrvatska i Njemačka uspostavile pune diplomatske odnose - Horst Veisel, prvi ambasador Njemačke u Zagrebu.

 15. siječnja
Hrvatska uspostavila diplomatske odnose s Njemačkom.
Hrvatsku priznali V. Britanija, Italija, Francuska, Austrija, Australija, Kanada, Španjolska, Nizozemska, Mađarska, Poljska, Belgija, Danska, Bugarska, Norveška, Švicarska, Malta.
U Beogradu sa žaljenjem primiljena obavijest da Europska zajednica pristupa priznavanju nezavisnosti pojedninih republika bivše Jugoslavije.
Arbitražna komisija EZ o Jugoslaviji zauzela stav da su granice republika bivše države zaštićene međunarodnim pravom.
Jugoslavenska armija otvorila svoj ured u zagrebačkom hotelu I.

 16. siječnja
Stručnjaci Centra za kriminalistička vještačenja MUP-a Republike Hrvatske dokazali da je Jugoslavensko ratno zrakoplovstvo odgovorno za hladnokrvno ubojstvo petorice europskih promatrača.
Predsjednik Republike Makedonije Kiro Gligorov nada se brzom priznanju ove bivše jugoslavenske republike.
Priznanje Slovenije i Hrvatske od Europske zajednice kršenje je načela Povelje Ujedinjenih naroda i KESS-a, objavilo krnje jugoslavensko Predsjedništvo, kojim dominiraju Srbi.
Ginekolog Dušan Jović, samozvani predsjednik Općinske skupštine Gline, prema izjavama svjedoka, dirigirao zločinima na ovim područjima. Najbestijalniji zločin kojim je izravno rukovodio bio je pokolj Hrvata u selu Joševica gdje je samo u kući Marije Šiftar ubijeno troje djece u dobi od 13 do 19 godina.
Predsjedništvo Europske zajednice odbilo srpski prijedlog o tome kako nova nezavisna Hrvatska ne bi trebala uključivati teritorij izgubljen u građanskom ratu.

 17. siječnja
Talijanski predsjednik Cossiga posjetio Hrvatsku kao prvi šef jedne države koja je priznala Republiku Hrvatsku.
Od četničkog snajpera nedaleko Antunovca kod Osijeka smrtno stradao foto-reporter agencija EPA (European Pressphoto Agency) Paul Jenks.
UNESCO šalje nove promatrače u Dubrovnik.
Izvješće međunarodne komisije koja je istraživala stanje na okupiranim područjima Hrvatske potvrđuje svirepost jugovojske.

 18. siječnja
Savezni ministar vanjskih poslova Republike Austrije dr. Alois Mock posjetio Hrvatsku i tom prilikom razgovarao s dr. Franjom Tuđmanom, dr. Zvonimirom Šeparovićem i kardinalom dr. Franjom Kuharićem.
Austrijski generalni konzulat u Zagrebu postao Veleposlanstvo Republike Austrije u Republici Hrvatskoj.
Izvještaj neovisnih međunarodnih stručnjaka teško optužuje JA i srpske neregularne jedinice za zločine nad Hrvatima. Prikupljeni video-vrpce, fotografije, intervjui sa svjedocima i osobna zapažanja poslani u Washington, Ujedinjene narode i glavne gradove zemalja EZ-a.
Europski parlament bez rasprave odobrio Rezoluciju u devet točaka o priznanju neovisnosti Hrvatske i Slovenije od strana zemalja EZ, u kojoj se ističe da nove države ostaju u starim granicama.
Helsinška komisija Američkog kongresa pozdravila priznavanje Hrvatske.

 19. siječnja
Crnogorsko Ministarstvo obrane iznijelo službene podatke u kojima po prvi puta priznaje da je na području Hrvatske od početka rata poginulo 86 crnogorskih vojnika a 955 ih je ranjeno.

 20. siječnja
Iz Kraljevine Belgije stigla nota o priznavanju Republike Hrvatske.
U Pečuhu ponovo pregovori između predstavnika Hrvatske i JA. Razmatrani razlozi rušenja helikoptera Promatračke misije EZ.
Na šibenskom području sve žešći napadi okupacijske vojske i četnika. Na meti četničkih topova najčešće Dubravice, Velika Glava, područje Miljevaca, Rupe i Piramatovci.
Na dubrovačkom području stradalo 16 hotela, okupator uništio 80 posto svih plovnih objekata i najsuvremenijih autobusa turističke agencije ATLAS.

 21. siječnja
Javno tužiteljstvo Republike Hrvatske zatražilo od nadležnog državnog tužiteljstva Jugoslavije da posreduje u pronalaženju krivca za rušenje helikoptera Europske zajednice.
U Hrvatskoj registrirano 322.745 izbjeglica.
Dubrovnik već 113 dana u neprijateljskom srpsko-crnogorskom okruženju.
Albanska vlada priznala nezavisnost Hrvatske i Slovenije.

 22. siječnja
Sobranje Makedonije prihvatilo zakon o povlačenju predstavnika Makedonije iz bivših saveznih organa Jugoslavije.
Neuspjela srpska propaganda u Skandinaviji.
Bečki mediji sve češće upozoravaju na prijetnje srpskih terorista.
Premijer Gregurić u sjedištu UN razgovarao s ruskim ambasadorom Jurijom Voroncovom, te posjetio Svjetski židovski centar.
Predsjednik Tuđman primio dr. Roberta Lichala, drugog predsjednika austrijskog Parlamenta, kao i delegaciju Partije demokratske ljevice Italije (PDSI).

 23. siječnja
U bivšoj zagrebačkoj vojarni Maršal Tito jugovojska ostavila eko-bombu.
Američka organizacija za zaštitu ljudskih prava Helsinki Watch uputila pismo Miloševiću i Adžiću.
Karlovački ratni vihor odnio do sada 250 života, a uz krevet prikovao 800 ranjenika. Četničko i armijsko divljanje na karlovačkom području učinilo štetu između tri i pet milijardi dolara.
Svjedočenje Tomislava Rajkovića, zarobljenog pri okupaciji Tordinaca: Susjed je prstom pokazao na nas. 24. siječnja
Srpski demokratski forum, na čijem se čelu nalazi dr. Milorad Pupovac, podržao plan Cyrusa Vancea.
Srbijansko čišćenje Baranje se nastavlja. Od trenutka upada jugoarmije i početka vladavine četnika, Baranju je moralo napustiti više od 35.000 osoba.
Kuće okučanskih Hrvata dignute u zrak već na samom početku rata.

 25. siječnja
Hrvatska, Makedonija i Slovenija zatražile primanje u KESS.

 26. siječnja
Pulska luka prvi put, od kada je Hrvatska suverena, primila na svoj dok brod Hrvatske ratne mornarice, ophodni čamac Hrvatska Kostajnica.
Nastavlja se nasilno iseljavanje Hrvata iz Vojvodine.
Iz srbijanskih zatvora i logora, oslobođeno i zamijenjeno 296 zatočenih Hrvata.
U selima skradinskog zaleđa četničkim zvjerstvima nema kraja. Prilikom topničkih napada na Skradin, dva puta pogođena i pravoslavna crkva Sv. Spiridona.
Utemeljena Hrvatska zajednica Srednja Bosna''.
Četnici i JA uništili arheološko nalazište nedaleko od Prevlake kod Vinkovaca, staro više od 3.500 godina.

31. siječnja
Akcija Batinski mostAkcija Batinski most - 31. siječnja - Dogodilo se na današnji dan - Domovinski Rat  (prikupljeno 5. prosinca 2019.)- neuspio pokušaj HV-a da onesposobi Batinski most na Dunavu.

Izvori

1992/1

Kronologija Domovinskog rata: siječanj 1992.


El Valle de Phobjika es un extenso valle glaciar a una altitud de unos 3.000 metros (9.800 pies) en el lado oeste de las Montañas Negras en el país asiático de Bután (en una Cordillera por encima de 5.000 metros o 16.000 pies de altitud) que separa el oeste y centro de Bután. El valle cubre la mayor parte de los gewogs de Phobji y Gangteng y contiene el Monasterio de Gangteng, también conocido como Gangtey Gonpa, en un espolón rodeado por el pueblo de Gangtey. El valle está cubierto por una capa de hierba en una tierra pantanosa donde existe una variedad especial de bambú enano. El río Nake Chuu corre a través de este valle.

Véase también
 Geografía de Bután
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre el valle

Valles de Bután

Valle de Phobjika


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Nové Zámky enthält die 47 nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Nové Zámky im Okres Nové Zámky.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

Weblinks

!
Nove Zamky


Kızkapan, Patnos - Ağrı ili Patnos ilçesine bağlı köy
Kızkapan, Keşan - Edirne ili Keşan ilçesine bağlı köy

Kızkapan


Rose-Croix may refer to:

 Rosy Cross, a symbol associated with Christian Rosenkreuz, founder of the Rosicrucian Order
 Rosicrucianism, a spiritual and cultural movement which arose in Europe in the 17th century
 Rose+Croix Journal, a publication of the Ancient Mystical Order Rosae Crucis
 Salon de la Rose + Croix, a series of Symbolist art salons hosted in Paris during the 1890s
 Scottish Rite, one of several Rites of Freemasonry

Rose-Croix


Mørkets melodi (originaltitel Play Misty for Me) er en psykologisk thriller fra 1971 instrueret af Clint Eastwood i hans debut som filminstruktør. Han spiller selv hovedrollen. Derudover medvirker Jessica Walter og Donna Mills. Musikken blev komponeret af Dee Barton. I filmen spiller Eastwood radiovært, der bliver stalket af en besat kvindelig fan.

Handling
David "Dave" Garver (Eastwood), er en radiovært, som stadig bliver opfordret til at spille den samme melodi ("Misty") af en kvindelig lytter. Han kommer efterhånden i kontakt med kvinden, og bliver herefter indviklet i en psykopats vanvittige virkelighed.

Medvirkende
Clint Eastwood som Dave Garver
Jessica Walter som Evelyn Draper
Donna Mills som Tobie Williams
John Larch som Sgt. McCallum
Jack Ging som Frank
Irene Hervey som Madge
James McEachin som Al Monte
Clarice Taylor som Birdie
Don Siegel som Murphy (som Donald Siegel)

Modtagelse
Filmen var en finansiel succes og indspillede for 10,6 mod et budget på kun $725.000. I indspillede $5.413.000 i hjemlandet.

Den fik positive anmeldelser og har 83% "fresh" på siden Rotten Tomatoes.

Jessica Walter blev nomineret til en Golden Globe Award i 1972 for Best Actress - Drama, men tabte til Jane Fonda i filen Klute.

Referencer

Eksterne Henvisninger

Psykologiske thrillere
Amerikanske film fra 1971
Film instrueret af Clint Eastwood

Mørkets melodi


La fustanela es una falda tradicional usada como prenda de vestir por los hombres en varias zonas de la Península Balcánica, especialmente en Albania, Macedonia del Norte y Grecia, de forma similar al kilt. En los tiempos modernos, la fustanela ha constituido parte de la vestimenta folclórica balcánica. En Grecia, una versión corta de la fustanela forma parte de la indumentaria de gala del ejército y de la guardia presidencial (los Evzones), mientras que en Albania fue utilizada por la Guardia Real en la época de entreguerras.

Grecia
La fustanela moderna era una prenda de vestir usada por los albaneses del sur (toscos) que la introdujeron en Grecia durante el período otomano, después del . Durante ese periodo, la utilizaban los bandidos kleftes y los armatoles. A comienzos del , creció su popularidad entre la población griega. Su difusión en la península de Morea (Peloponeso) se atribuye a la influencia de la colonia albanesa de Hidra y otros asentamientos de etnia albanesa en la zona. En las otras regiones de Grecia, su popularidad se debe al aumento del poder de Ali Pasha (1740-1822), el gobernante semiindependiente de la zona occidental de Rumelia. Además, su diseño ligero y su facilidad de manejo, en comparación con la ropa de las clases superiores griegas de la época, también la puso de moda. La popularidad de la fustanela en Grecia comenzó a desaparecer en el , cuando se introdujo la ropa de estilo occidental. En la Grecia contemporánea, se contempla como una reliquia del pasado con la que no se identifica la mayoría de los miembros de las nuevas generaciones.

Referencias

 Colección Pedagógico Textil de la Universidad Complutense de Madrid ISBN 84-600-8989-4

Enlaces externos

Trajes tradicionales
Folclore de Grecia
Faldas

Fustanela


A Igreja do Apóstolo João Evangelista é um templo da Eparquia da Argentina e América do Sul da Igreja Ortodoxa Russa, localizado em Campina das Missões, Rio Grande do Sul.

Referências

Igrejas ortodoxas do Brasil
Igreja Ortodoxa Russa
Campina das Missões
Edifícios religiosos
Edifícios religiosos da América do Sul

Igreja do Apóstolo João Evangelista (Campina das Missões)


Vuokko Kaarin Päivikki Rehn (født Valjakka 24. maj 1938 i Mikkelin maalaiskunta (S:t Michels landskommun), død 13. september 2011 i Mikkeli) var en finsk politiker (centerpartist). Hun var mor til Olli Rehn og hørte til Centerns liberale fløj. Hun var medlem af Finlands rigsdag 1995–1999 og byrådsmedlem i Mikkeli 1993–2010. I kommunalpolitiken var hendes væsentligste indsats perioden som byrådsformand.

Vuokko Rehn aflagde kandidateksamen i humaniora og arbejdede først som engelsk- og svensklærer inden hun gik over til den private sektor, nemlig familiefirmaet Mikkelin Autotarvike, hvor hun arbejdede sammen med sin mand Tauno Rehn. Familien Rehn drev selskabet som solgte bildele frem til år 2006. Vuokko og Tauno Rehn fik to børn. Datteren Sirpa omkom år 1987 i en bilulykke.

Referencer

Eksterne links
 Riksdagsmatrikel (finsk)

Personer fra Mikkeli
Politikere fra Finland

Vuokko Rehn


Esta é uma lista de escritoras que nasceram no Brasil ou cujos escritos estão intimamente associados a esse país.

A

 Carine Adler (nascida em 1948), roteirista, diretora de cinema
 Zuleika Alambert (1922-2012), escritora feminista, política
 Sarah Aldridge, pseudônimo de Anyda Marchant (1911-2006), romancista lésbica americana nascida no Brasil, contista
 Eugênia Álvaro Moreyra (1898–1948), jornalista, atriz, diretora de teatro
 Miriam Alves (nascida em 1952), poetisa , contista
 Maria Adelaide Amaral (nascida em 1942), dramaturga, roteirista, romancista
 Narcisa Amalia (1856-1924), poetisa , jornalista, ativista dos direitos das mulheres
 Suzana Amaral (1932-2020), diretora de cinema, roteirista
 Leilah Assunção (nascida em 1943), dramaturga importante, atriz

B

 Bruna Beber (nascida em 1984), poetisa , escritora
 Carol Bensimon (nascida em 1982), contista, romancista
 Tati Bernardi (nascida em 1979), contista, romancista, roteirista, jornalista
 Beatriz Francisca de Assis Brandão (1779–1868), poetisa, tradutora literária e teatral
 Eliane Brum (nascida em 1966), jornalista, romancista, escritora de não-ficção

C

 Astrid Cabral (nascida em 1936), poetisa  aclamada, educadora
 Alice Dayrell Caldeira Brant (1880-1970), jovem diarista
 Joyce Cavalccante (nascida em 1963), romancista, poetisa , contista
 Kátya Chamma (nascida em 1961), cantora, poetisa
 Marina Colasanti (nascida em 1937), romancista brasileira nascida na Itália, contista, poetisa , jornalista, tradutora
 Cora Coralina (1889-1985), poetisa , escritora infantil
 Giselle Cossard (1923–2016) antropóloga franco-brasileira
 Ana Cristina Cesar (1952-1983), poetisa , tradutora
 Mariana Coelho (1857-1954), ensaísta, poetisa , educadora, feminista
 Sonia Coutinho (1939-2013), jornalista, contista, romancista
 Helena Parente Cunha (nascida em 1929), poetisa , romancista, contista, educadora

D

 Márcia Denser (nascida em 1949), editora de revista, colunista, contista
 Maria José Dupré (1905-1984), romancista popular, autora de Éramos Seis

E

 Conceição Evaristo (nascida em 1946), romancista, poetisa, contista
 Ercília Nogueira Cobra (nascida em 1891), autora de "Virgindade Anti-Higiênica" e "Virgindade Inútil"

F

 Lygia Fagundes Telles (nascida em 1923), romancista, contista
 Francisca Praguer Fróes (1872-1931), médica, feminista, escritora de não-ficção
 Nísia Floresta (1810-1885), escritora feminista precursora
 Eva Furnari (nascida em 1948), escritora infantil nascida na Italia

G

 Zélia Gattai (1916–2008), fotógrafa, memorialista, romancista, escritora infantil
 Ivone Gebara (nascida em 1944), freira, teóloga feminista, escritora religiosa
 Luisa Geisler (nascida em 1991), contista, romancista
 Ruth Guimarães (1920–2014), primeira autora afro-brasileira a conquistar público nacional para romances, contos e poesias

H

 Hilda Hilst (1930-2004), poetisa , dramaturga, romancista

I

 Inez Haynes Irwin (1873-1970), romancista americana nascida no Brasil, contista, escritora de não-ficção, jornalista, feminista

J

 Noemi Jaffe (nascida em 1962), romancista, educadora
 Jaqueline Jesus (nascida em 1978), psicóloga, ativista dos direitos dos homossexuais, escritora de não-ficção
 Carolina Maria de Jesus (1914-1977), diarista

K

 Helena Kolody (1912-2004), poetisa

L

 Ângela Lago (1945-2017), autora infantil
 Maria Lacerda de Moura (1887-1945), anarquista, jornalista, escritora de não-ficção
 Danuza Leão (nascida em 1933), colunista, escritora de não-ficção
 Vange Leonel (1963-2014), cantora, jornalista, romancista, dramaturga, feminista
 Elsie Lessa (1912-2000), jornalista, romancista
 Henriqueta Lisboa (1901–1985), poetisa , ensaísta, tradutora amplamente traduzida
 Clarice Lispector (1920-1977), aclamada romancista, contista, jornalista
 Elisa Lispector (1911-1989), romancista
 Júlia Lopes de Almeida (1862–1934), romancista brasileira precursora, contista, dramaturga, feminista
 Lya Luft (nascido em 1938), romancista, poetisa, tradutora

M

 Ana Maria Machado (nascida em 1941), escritora infantil
 Gilka Machado (1893-1980), poetisa
 Lúcia Machado de Almeida (1910-2005), poetisa , romancista, escritora infantil
 Maria Clara Machado (1921-2001), dramaturga, escritora infantil
 Tânia Martins (nascida em 1957), poetisa
 Olga Maynard (1913-1994), escritora americana prolífica de não-ficção nascida no Brasil
 Cecília Meireles (1901-1964), poetisa  aclamada
 Ana Miranda (nascido em 1951), romancista
 Ana Montenegro (1915-2006), poetisa , escritora feminista, escritora comunista
 Rose Marie Muraro (1930-2014), socióloga, escritora feminista

N

 Adalgisa Nery (1905-1980), poetisa , contista, jornalista, política
 Lucila Nogueira (1950-2016), poetisa, ensaísta e contista

O

 Marly de Oliveira (c. 1938–2007), poetisa prolífica, educadora
 Orlandina de Oliveira (nascida em 1943), socióloga mexicana nascida no Brasil, acadêmica, escritora de não-ficção

P

 Elvira Pagã (1920-2003), atriz de cinema, escritora, cantora
 Alina Paim (1919-2011), romancista, literatura infantil, escritora feminista, escritora comunista
 Pagu, pseudônimo de Patrícia Rehder Galvão (1910–1962), poetisa , romancista, dramaturga, jornalista, tradutora
 Paula Parisot (nascida em 1978), escritora
 Nélida Piñon (nascida em 1937), romancista, contista
 Adélia Prado (nascida em 1935), poetisa, poesia traduzida para o inglês

Q

 Rachel de Queiroz (1910-2003), jornalista, romancista, dramaturga, escritora de não-ficção

R

 Regina Rheda (nascida em 1957), romancista americana nascida no Brasil, contista, escritora infantil
 Esmeralda Ribeiro (nascida em 1958), jornalista, romancista
 Maria Firmina dos Reis (1825-1917), romancista, poetisa

S

 Carola Saavedra (nascida em 1973), romancista
 Miêtta Santiago (1903-1995), poetisa, advogada, feminista
 Yde Schloenbach Blumenschein (1882-1963), poetisa, memorialista
 Diná Silveira de Queirós (1911-1922), romancista, contista, dramaturga, ensaísta, escritora infantil
 Alessandra Silvestri-Levy (nascida em 1972), patrona da arte, escritora de não-ficção
 Angelina Soares (1910-1985), escritora feminista
 Heloneida Studart (1932-2007), romancista, ensaísta, dramaturga, colunista, ativista dos direitos das mulheres
 Auta de Souza (1876-1901), poetisa
 Syang, nome artístico de Simone Dreyer Peres (nascida em 1968), música, escritora erótica

T

 Malvina Tavares (1866-1939), anarquista, poetisa, educadora
 Lygia Fagundes Telles (nascida em 1923), romancista, contista
 Lourdes Teodoro (nascida em 1946), poetisa afro-brasileira e crítica literário
 Marcia Theophilo (nascida em 1941), poetisa, contista, ensaísta, escreve em português, italiano e inglês
 Wal Torres (nascida em 1950), sexóloga, escritora de não-ficção

V

 Luize Valente (nascida em 1966), romancista, cineasta, jornalista
 Edla Van Steen (1936-2018), jornalista, radialista, atriz, contista, dramaturga
 Vira Vovk (nascida em 1926), poetisa brasileira nascida na Ucrânia, romancista, dramaturga, tradutora, escreve em ucraniano, alemão e português

Listas de brasileiros por profissão
Escritoras do Brasil

Lista de escritoras brasileiras


Para el administrador colonial, ver Edgeworth Beresford David.

Tannatt William Edgeworth David, comúnmente conocido como Edgeworth David, (28 de enero de 1858 – 28 de agosto de 1934) fue un geólogo, explorador galés- australiano. Descubrió el grande Hunter Valley, yacimiento de carbón en Nueva Gales del Sur, y lideró la primera expedición en alcanzar el Polo Sur Magnético. También sirvió con distinción en la Primera Guerra Mundial.

David era aborigen de St. Fagans, cerca de Cardiff, Wales, el mayor de William David, un miembro de Jesus College, Oxford, un escolástico y naturalista y de su esposa Margaret Harriette Thomson. Su tío segundo (primo hermano de su madre, William A. E. Ussher del Geological Survey, el primero en interesarse en David y en su futuro trabajo.

A los 12, en 1870, David estudió en Magdalen College en Oxford. En 1876, ganó una beca clásica al New College, Oxford. Mientras recibía dictados por los famosos John Ruskin y William Spooner. En 1878 sufrió una crisis de salud y viajó a Canadá y Australia para recuperarse. Al regresar a Oxford, asistió a conferencias sobre geología por Sir Joseph Prestwich quien estimuló su interés en este tópico.

Después de graduarse como licenciado en Letras sin honores en 1880, pasó los siguientes dos años en estudios de campo sobre la geología de Gales. En noviembre de 1881, leyó su primer artículo Evidences of Glacial Action in the Neighbourhood of Cardiff delante de la Sociedad de Naturalistas de Cardiff.

En el año siguiente, estudió brevemente en la Escuela Real de Minas, de Londres, con el profesor J.W. Judd antes de aceptar el cargo de inspector geológico asistente del Gobierno de Nueva Gales del Sur, Australia.

Referencias

 Branagan, David, T.W. Edgeworth David: A Life: Geologist, Adventurer and "Knight in the Old Brown Hat", National Library of Australia, Canberra, 2005.
 David, Mary Edgeworth, Professor David: The Life of Sir Edgeworth David, KBE DSO FRS MA DSC LLD, London, Edward Arnold, 1937.

 Edgeworth David Medal
 Australian Antarctic Profile
 Physics in Australia Profile
 T. G. Vallance, D. F. Branagan, 'David, Sir Tannatt William Edgeworth (1858–1934)', Australian Dictionary of Biography, Volume 8, MUP, 1981, pp 218–221.

Alumnado del Magdalen College (Oxford)
Alumnado del New College
Profesores de Australia
Exploradores antárticos de Australia
Caballeros comendadores de la Orden del Imperio Británico
Emigrantes galeses hacia Australia
Miembros de la Royal Society
Medalla Wollaston
Expedición Nimrod
Científicos antárticos de Australia
Premiados con la medalla del Patrono de la Royal Geographical Society

Edgeworth David


Carl Wilhelm Leopold Löwe (* 21. Dezember 1845 in Breslau; † 8. August 1907 in Kiel) war ein deutscher Verwaltungsjurist. Als erster Präsident des Kaiserlichen Kanalamtes begründete er den Beruf des Kanalsteurers auf dem Kaiser-Wilhelm-Kanal, dem späteren Nord-Ostsee-Kanal.

Leben
Löwe studierte Rechtswissenschaft an der Eberhard Karls Universität Tübingen und der Friedrich-Wilhelms-Universität zu Berlin. 1865 wurde er Mitglied des Corps Suevia Tübingen und des Corps Neoborussia Berlin. Nach den Examen und der Auskultatorausbildung trat er in innere Verwaltung  des Königreichs Preußen. Von 1877 bis 1885 versah er das Amt des Landrats des Kreises Heinsberg in der Rheinprovinz. Als der Reichstag (Deutsches Kaiserreich) 1886 das Gesetz zum Bau eines Kanals zwischen Nordsee und Ostsee verabschiedet hatte, wurde Löwe Leiter der Kaiserlichen Kanalkommission. Mit der Eröffnung des Kanals wurde Löwe 1895 als Geheimer Regierungsrat zum Präsidenten des Kaiserlichen Kanalamtes ernannt.

Im ersten Betriebsjahr des Kaiser-Wilhelm-Kanals havarierte fast jedes 20. Schiff. Löwe erkannte die Notwendigkeit, Kanalsteurer nach niederländischem (Nordseekanal) und belgischem  (Kanal Gent–Terneuzen) Muster auszubilden und auf dem Kaiser-Wilhelm-Kanal einzusetzen. Am 15. Juli 1899 trug er das Ansinnen im preußischen Innenministerium vor. Der Staatssekretär genehmigte es am 9. Oktober 1899. Damit entstand der bis heute in Deutschland einmalige  Beruf des Kanalsteurers. Am 7. Februar 1900 bat die Kanalverwaltung 37 Reedereien, auf ihren Schiffen die Ausbildung der Kanalsteurer während der Kanalpassage zu ermöglichen.

Mit 62 Jahren gestorben, wurde Löwe auf dem Friedhof Holtenau beigesetzt. Sein Nachfolger war Georg Kautz.

Auszeichnungen
 Roter Adlerorden, 2. Klasse mit Eichenlaub
 Roter Adlerorden, 3. Klasse mit Krone und Schleife
 Königlicher Kronen-Orden (Preußen), 2. Klasse
 Eisernes Kreuz 2. Klasse
 Landwehrdienstauszeichnung 1. Klasse
 Greifenorden, Komturkreuz
 Oldenburgischer Haus- und Verdienstorden des Herzogs Peter Friedrich Ludwig, Komtur
 Herzoglich Sachsen-Ernestinischer Hausorden, Komtur I. Klasse
 Leopoldsorden (Belgien), Kommandeur
 Orden vom Doppelten Drachen, 2. Klasse 3. Stufe
 Royal Victorian Order, Commander
 Franz-Joseph-Orden, Komtur
 Russischer Orden der Heiligen Anna, 2. Klasse
 Weißer Elefantenorden, Kommandeur

Siehe auch
 Wasser- und Schifffahrtsdirektion Nord

Literatur

Weblinks
 Kaiserliches Kanalamt
 Verein der Kanalsteurer

Einzelnachweise

Verwaltungsjurist
Person (Schifffahrtsverwaltung)
Beamter (Deutsches Reich)
Corpsstudent (19. Jahrhundert)
Person (Schleswig-Holstein)
Landrat (Kreis Heinsberg)
Wirklicher Geheimer Oberregierungsrat
Träger des Roten Adlerordens 2. Klasse
Träger des Preußischen Königlichen Kronenordens 2. Klasse
Träger des Eisernen Kreuzes II. Klasse
Komtur des Greifenordens
Komtur des Oldenburgischen Haus- und Verdienstordens des Herzogs Peter Friedrich Ludwig
Träger des Herzoglich Sachsen-Ernestinischen Hausordens (Komtur I. Klasse)
Träger des Leopoldsordens (Kommandeur)
Commander des Royal Victorian Order
Träger des Franz-Joseph-Ordens (Komtur)
Geboren 1845
Gestorben 1907
Mann

Karl Löwe (Verwaltungsjurist)


Gogoladze est un nom propre géorgien qui peut faire référence à :

Patronyme

 Leri Gogoladze (1938-), joueur de water-polo géorgien ;
 Vladimer Gogoladze (1966-), gymnaste soviétique, de nationalité géorgienne.

Patronyme géorgien

Gogoladze


Matt Dillahunty () este un Public Speaker American și o personalitate pe internet și a fost președintele Comunității de Atei din Austin din 2006 până în 2013. El a fost și încă este una (și cel mai cunoscut) dintre gazde al show-ului cu acces public The Ahteist Experience. A găzduit show-ul din 2005 și este fosta gazdă a postului de radio Non-Prophets Radio. De asemenea, el este fondatorul și colaborator al enciclopediei contra-apologetică Iron Chariots și a filialelor site-ului.

El este în mod regulat ocupat cu dezbateri și călătorește prin Statele Unite vorbind cu organizații seculare și grupuri universitare ca parte a biroului interlocutorilor al Alianței Studenților Seculari. Alături de alți activiști precum Seth Andrews și Aron Ra, în 2015 a călătorit până în Austin ca membru al turului Unholy Trimity Tour. În aprilie 2015 a fost invitat să vorbească la Merseyside Skeptics Society QEDCon în Regatul Unit.

Nașteri în 1969
Militari americani

Matt Dillahunty


Forenzička lingvistika je primjena lingvističkog znanja i metoda u forenzičkom kontekstu. Forenzička lingvistika je grana primijenjene lingvistike.

Postoje tri područja jezikoslovne primjene u forenzici:

 razumijevanje jezika pisanog zakona
 razumijevanje upotrebe jezika u forenzičkim i pravosudnim procesima
 pružanje jezičnih dokaza

Disciplina forenzičke lingvistike je interdisciplinarna, odnosno uključuje niz stručnjaka i istraživača iz različitih područja.

Povijest lingvističke forenzike
Izraz forenzička lingvistika prvi se put pojavio 1968. godine kada ga je Jan Svartvik, profesor lingvistike, upotrijebio u analizi izjava Timothyja Johna Evansa optuženog za ubojstvo.

Područja primjene lingvističke forenzike

Lingvisti su pružili dokaze u:

 Sporovima o intelektualnom vlasništvu
 Sporovima o značenju i upotrebi
 Identifikaciji autora (utvrđivanje tko je napisao anonimni tekst uspoređivanjem poznatih uzoraka pisanja; kao što su pisane prijetnje, tekstovi s mobitela ili e-mailovi)
 Forenzička stilistika (prepoznavanje slučajeva plagijata)
 Identifikacija glasa, također poznata kao forenzička fonetika, koja se koristi da bi se pomoću zvučnih osobina utvrdilo odgovara li snimljeni glas optuženome
 Analiza diskursa (analiza strukture pisma ili govora radi)
 Forenzička dijalektologija koja prati jezičnu povijest, primjerice tražitelja azila
 Rekonstrukcija tekstualnih razgovora na mobilnim telefonima

Forenzički lingvisti danas često koriste baze podataka s uzorcima govornog i pismenog prirodnog jezika. Ovi korpusi uključuju korpuse pisama samoubojica, tekstove s mobitela, policijske izjave, zapisnike policijskih razgovora i izjave svjedoka. Koriste se za analizu jezika, razumijevanje načina na koji se koristi i za lakše prepoznavanje kolokacija.

Izvori

Jezikoslovlje
Forenzika

Forenzička lingvistika


නාරද මහා ස්ථරවියන් වහන්සේ වූකලී ථෙරවාද බුදුදහම ප්‍රචලිත කිරීමට ධර්ම ප්‍රචාරයෙන් මෙන් ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් පොත්පත් රචනයෙන් සහ පරිවර්තනයෙන් ද දායක වූ ධර්ම විශාරද වූ හිමිනමකි. කොළඹ වජිරාරාමාධිපති ව ද උන්වහන්සේ වැඩ විසූහ. 1898 ජූලි 14 දින උපත ලැබූ අතර ගිහි නාමය වූයේ සුමනපාල පෙරේරා ය. 1983 ඔක්තෝබර් 2  දින උන්වහන්සේ අපවත් වී වදාළ සේක.

ජීවිතය
කොළඹ, කොටහේනේ මධ්‍යම පාංතික පවුලකට දාව උපත ලැබ අතර ශාන්ත බෙනඩික් විදුහලෙන් සහ සිලෝන් යුනිවසිටි කොලේජ් වෙතින් අධ්‍යාපනය ලැබූ උන්වහන්සේ පැවිදි දිවියට පිළිපන්නේ වයස අවුරුදු 18 දී ය.

1929 දී උන්වහන්සේ ඉන්දියාවේ සමාත් හි නව මූළගන්ධකුටි විහාරය විවෘත කිරීමේ උළෙලට ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කරමින් සහභාගී වූ අතර 1934 දී ඉන්දුනීසියාවට වැඩම කළේ වසර 450 කට අධික කාලයකින් පසු එරටට වැඩම කළ ප්‍රථම ථෙරවාද භික්ෂූන්වහන්සේ ලෙස ය. එම අවස්ථාවේ දී බෝරෝබුදූර් විහාරයට ගිණිකොණ දෙසින් බෝධීන්වහන්සේ නමක් රෝපණය කළ අතර එදින, එනම් 1934 මාර්තු 10 දින එහි පිරිසක් මහණ කරවීම ද සිදුකළේ ය. එතැන් පටන් උන්වහන්සේ තායිවානය, කාම්බෝජය, ලාඕසය, වියට්නාමය, සිංගප්පූරුව, ජපානය, නේපාලය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව වැනි රටවල් රැසකට වැඩම කරමින් ධර්ම ප්‍රචාර කටයුතු සිදු කළහ. 1956 දී උන්වහන්සේ එක්සත් රාජධානිය සහ එක්සත් ජනපදයට ද වැඩම කළ උන්වහන්සේ එක්සත් ජනපදයේ වොෂින්ටන් ස්මාරකය පරිශ්‍රයේ දී මහා ජනකායකට දේශනාවක් ද පැවැත් වූහ. 1960 නොවැම්බර් 2 දින උන්වහන්සේ දකුණු වියට්නාමයේ Thích Ca Phật Đài පන්සලට බෝධීන්වහන්සේ නමක් ද වැඩම කරවූ සේක.

පියදස්සි මහා ස්ථවිරයන් වහන්සේ ඇතුලු තවත් එවැනි භික්ෂූන්වහන්සේ සමග උන්වහන්සේ 1960 ගණන්වල දී බණ සම්ප්‍රදායේ ධර්ම දේශනා ප්‍රචලිත කිරීමට ද දායක වූ අතර ශ්‍රී ලංකාවේ බටහිර පන්නයට හැඩගැසුණු මධ්‍යම පාංතික ජනතාවගේ දෛනික ජීවිතයට බෞද්ධ උගැන්වීම් සමීප කරවීමට ද කටයුතු කළහ.

නාරද මහාස්ථවිරයන් වහන්සේ විසින් රචිත කෘති
The Buddha and his Teachings Fourth Edition: Buddhist Missionary Society, Kuala Lumpur, Malaysia, 1988.
Buddhism in a Nutshell
The Buddhist Doctrine of Kamma and Rebirth
A Manual of Abhidhamma
An Elementary Pali Course
Life of Venerable Sariputta
Everyman's Ethics
Facts of Life
Dhammapada, Pali text and translation
The Way to Nibbana
The Mirror of the Dhamma: a manual of Buddhist recitations and devotional texts
An Outline of Buddhism
The Life of Buddha, in his own words

ආශ්‍රිත නාමාවලිය

නාරද මහා ස්ථවිර


El colibrí rufo, chispita rufa, zumbador rufo, zumbador canelo o picaflor rufo (Selasphorus rufus) es una especie de ave de la familia Trochilidae. Es un pequeño picaflor con una longitud de aproximadamente 8 cm, y un pico largo y muy delgado. No tiene subespecies reconocidas.

Su área de distribución incluye Canadá, Estados Unidos, México, Bahamas, Islas Turcas y Caicos.

Descripción
El macho adulto tiene pecho blanco, cara, dorso, laterales y cola rufa y un parche anaranjado-rojizo iridiscente en la garganta. Algunos machos tienen algo de verde en el dorso o en la corona.  Las partes inferiores de la hembra son verdes con algo de blanco, algunas plumas anaranjadas iridiscente en el centro de su garganta, y una cola oscura con extremos blancos y una base rufa. La hembra es apenas más grande que el macho. Las hembras y los machos con dorso verde son muy difíciles de diferenciar del colibrí de Allen. Este es un colibrí de dimensiones típicas, siendo un ave muy pequeña. Pesa de 2 a 5 gr, mide de 7 a 9 cm de largo y sus alas tienen una envargadura de unos 11 cm.

Se alimentan de néctar de las flores utilizando una larga lengua extensible o atrapan insectos. Estas aves necesitan alimentarse frecuentemente mientras permanecen activos durante el día y por la noche permanecen aletargados para conservar energía.

Referencias

Enlaces externos

rufus
Aves de América del Norte
Aves de América Central
Aves del Neártico
Taxones descritos por Johann Friedrich Gmelin
Animales descritos en 1788

Selasphorus rufus


Maxime Gonalons (Vénissieux, Francia, 10 de marzo de 1989) es un futbolista francés. Juega de centrocampista y su equipo es el Clermont Foot 63 de la Ligue 1.

Trayectoria

Olympique de Lyon
El 6 de julio de 2009 firmó su primer contrato profesional por un año con el club. Se le asignó el número 41 (actualmente su número es el 21) y se entrenó con el equipo mayor durante la pretemporada. Hizo su debut profesional el 25 de agosto de 2009 en el partido de vuelta de la fase de grupos de la Liga de Campeones de la UEFA contra el R. S. C. Anderlecht ingreso en el minuto 73 por Jérémy Toulalan.

El 20 de octubre Gonalons anotó su primer gol como profesional ante el Liverpool en Anfield, al minuto 72, en la Liga de Campeones de la UEFA. El 16 de enero de 2010, Gonalons anotó su primer gol en la Ligue 1 contra A. S. Nancy.

A. S. Roma
El 3 de julio de 2017 se confirma su fichaje por la A. S. Roma a cambio de 5 millones de euros.

España
El 20 de agosto de 2018 el Sevilla Fútbol Club hizo oficial su incorporación por una temporada en calidad de cesión. Marcó su primer gol en un partido correspondiente al play-off previo a la Liga Euruopa. El 6 de septiembre, en un entrenamiento, sufre una rotura del peroné.

El 2 de septiembre de 2019 el Granada C. F. hizo oficial su incorporación como cedido con opción de compra por una temporada. Al final de temporada se confirmó que el equipo granadino ejercía la opción de compra por 4 millones de euros, firmando por tres temporadas. A pesar de tener un año más de contrato, el 1 de julio de 2022 el jugador se desvinculó después de haber jugado 90 partidos en tres temporadas.

Regreso a Francia
El mismo día que se confirmaba su salida de Granda, se hizo oficial su vuelta a Francia tras firmar con el Clermont Foot 63 por dos temporadas con opción a una tercera.

Estadísticas

Clubes
 Actualizado al último partido disputado en la temporada 2022-23.

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Nacidos en Vénissieux
Pivotes de fútbol
Futbolistas de la selección de fútbol de Francia en los años 2010
Futbolistas del Olympique Lyonnais
Futbolistas de la Associazione Sportiva Roma
Futbolistas del Sevilla Fútbol Club en los años 2010
Futbolistas del Granada Club de Fútbol en los años 2010
Futbolistas del Granada Club de Fútbol en los años 2020
Futbolistas del Clermont Foot

Maxime Gonalons


منطقة الموقر هي بلدة أردنية تتبع محافظة العاصمة، وهي مركز لواء الموقر. تقع إلى الشرق من العاصمة الأردنية عمّان، وتتكون من أربع أحياء أو تجمعات سكنية.

مساحتها
تبلغ مساحتها (287.094 كم مربع) وبنسبة (0.175 %) من مجموع مساحة أمانة عمان الكبرى وبعدد سكان 100,000 نسمة.

الحدود التنظيمية
تحدها تنظيميا عدد من المناطق هي (الزبارة منطقة سحاب / زملة العليا قعفور منطقة جاوا ومنطقة الجيزة).

قصر الموقر

إلى الشرق من العاصمة عمان يقع قصر الموقر، ويبعد عن قصر الخرانة 35 كيلومترا غربا على الطريق المؤدية إلى عمان، وعشرة كيلومترات جنوب غربي قصر المشتى. ويتعذر تحديد المخطط الذي أنشئ عليه القصر تحديدا مرضيا كونه في حالة من الخراب الشديد.

ويمتاز القصر بالزخارف الرائعة إذ تم العثور في موقعه على عدد من تيجان الأعمدة التي نحتت نحتا متقنا على الطراز البيزنطي، وعثر على عامود كامل وقد حفرت على تاجه كتابة كوفية جميلة يرجع تاريخ البناء أو تاريخ إنشاء بركته إلى الفترة 720 - 724 م.

وتحمل الحجارة الضخمة التي يتالف منها العمود كتابات على مسافات متساوية كدليل على المقاييس بالخط الكوفي وترى كتابة المقياس الأخير على تاج العامود وهي 15 ذراعا أي ما يقارب ارتفاع عشرة أمتار مما يوضح أن العامود والتاج كانا يقومان في منتصف البركة للدلالة على كمية الماء التي تحتوي عليها ولا شك أن عشرة أمتار ليست بالعمق البسيط.

وبني القصر على قمة جبل الموقر الذي يبلغ ارتفاعه 910 أمتار عن سطح البحر، واستعملت في بنائه سلسلة من المدرجات طولها 65 مترا وعرضها 39 مترا وسمك الجدار تقريبا 15ر1متر، وتحيط به أربعة أبراج اثنان مربعان واثنان نصف دائريين، وكان للقصر قباب نصف برميلية على شاكلة قباب القصور القريبة منه وهي الطوبة وعمره والمشتى.

انظر أيضا
 قصر الموقر

مراجع

أماكن مأهولة في الأردن
أماكن مأهولة في محافظة عمان
قصور أموية
مديريات مدينة عمان
مناطق مدينة عمان

الموقر


Le bulbus cordis (bulbe cardiaque) est une partie du cœur en développement qui se trouve en avant du ventricule primitif après que le cœur a pris sa forme en S. L'extrémité supérieure du bulbe cordis est aussi appelée région conotroncale.

Structure
Au moment où le coeur est sous sa forme de tube cardiaque, le bulbus cordis est la principale voie d'écoulement. Il reçoit le sang du ventricule primitif et le transmet au tronc artériel. Après le looping cardiaque, il se situe légèrement à gauche du ventricule.

Développement
Le premier bulbus cordis est formé au cours de la cinquième semaine de développement.  Le tronc artériel en est dérivé plus tard.

Les parois adjacentes du bulbe cordis et du ventricule se rapprochent, fusionnent et finalement disparaissent, et le bulbe cordis communique maintenant librement avec le ventricule droit, tandis que la jonction du bulbe avec le tronc artériel est amenée directement ventrale et appliquée au canal atrial.

Par la croissance du septum ventriculaire, le bulbe cordis est séparé du ventricule gauche, mais reste partie intégrante du ventricule droit, dont il forme l' infundibulum.

Ensemble, le bulbe cordis et le ventricule primitif donnent naissance aux ventricules du cœur formé.

Autres animaux
Le bulbe cordis est partagé dans le développement de nombreux animaux, y compris les grenouilles  et les poissons.

Images supplémentaires

Notes et références

Liens externes

 Embryology at Temple Heart98/heart97b/sld023
 cardev-017—Embryo Images at University of North Carolina
 MedEd at Loyola GrossAnatomy/thorax0/Heart_Development/AtrioVent.html

Embryologie du système cardiovasculaire

Bulbe cardiaque


California Proposition 22 may refer to:
 2000 California Proposition 22, a law enacted by California voters in March 2000
 California Proposition 22 (2010), 2010 citizen-initiated constitutional amendment proposition
 2020 California Proposition 22, a California ballot proposition for the general election on November 3, 2020

California Proposition 22


A personal firewall  is an application which controls network traffic to and from a computer, permitting or denying communications based on a security policy. Typically it works as an application layer firewall.

A personal firewall differs from a conventional firewall in terms of scale. A personal firewall will usually protect only the computer on which it is installed, as compared to a conventional firewall which is normally installed on a designated interface between two or more networks, such as a router or proxy server. Hence, personal firewalls allow a security policy to be defined for individual computers, whereas a conventional firewall controls the policy between the networks that it connects.

The per-computer scope of personal firewalls is useful to protect machines that are moved across different networks. For example, a laptop computer may be used on a trusted intranet at a workplace where minimal protection is needed as a conventional firewall is already in place, and services that require open ports such as file and printer sharing are useful. The same laptop could be used at public Wi-Fi hotspots, where it may be necessary to decide the level of trust and reconfigure firewall settings to limit traffic to and from the computer. A firewall can be configured to allow different security policies for each network.

Unlike network firewalls, many personal firewalls are able to control network traffic allowed to programs on the secured computer. When an application attempts an outbound connection, the firewall may block it if blacklisted, or ask the user whether to blacklist it if it is not yet known. This protects against malware implemented as an executable program. Personal firewalls may also provide some level of intrusion detection, allowing the software to terminate or block connectivity where it suspects an intrusion is being attempted.

Features
Common personal firewall features:
 Block or alert the user about all unauthorized inbound or outbound connection attempts.
 Allows the user to control which programs can and cannot access the local network and/or Internet and provide the user with information about an application that makes a connection attempt.
 Hide the computer from port scans by not responding to unsolicited network traffic.
 Monitor applications that are listening for incoming connections.
 Monitor and regulate all incoming and outgoing Internet users.
 Prevent unwanted network traffic from locally installed applications.
 Provide information about the destination server with which an application is attempting to communicate.
 Track recent incoming events, outgoing events, and intrusion events to see who has accessed or tried to access your computer.
 Blocks and prevents hacking attempt or attack from hackers.

Limitations
Firewalls help protecting internal network from hackers, However firewall do have some limitations.

 If the system has been compromised by malware, spyware or similar software, these programs can also manipulate the firewall, because both are running on the same system. It may be possible to bypass or even completely shut down software firewalls in such a manner.
 A firewall can't notify, if it has been incorrectly configured.
 Firewall may limit access from the Internet, but it may not protect your network from wireless and other access to your systems.
 Firewalls and Virtual Private Networks are not the only solution to secure private documents and emails that are either sent within an organization or to other business contacts that are outside the organization.
 The alerts generated can possibly desensitize users to alerts by warning the user of actions that may not be malicious.
 Software firewalls that interface with the operating system or with other firewalls or security software  at the kernel mode level may potentially cause instability and/or introduce security flaws.

History
In the mid 1990s, as a part of the information security architecture project for a Fortune 100 corporation in the United States (the Anheuser-Busch Corporation), one of the members of the three-man architectural development team came up with a concept with regards to improving the overall security of the operating system to be used on all the computers within this networked system (a network system referred to as BudNET). Improving the overall security of an operating system is commonly referred to as "OS Hardening." The member of the team that was charged with this was SSgt. Donald R. Woeltje Jr. and the concept he came up with was the installation of special software (firewall software) on every BudNET server, workstation, and perimeter security device. Indeed, every single Windows system on the BudNET network. This is a concept that is now commonly referred to as "personal firewall" software. So, while SSgt. Woeltje did not invent personal firewall software, he did invent the idea of the "personal firewall." Evidence of this fact exists in the Anheuser-Busch Security Model Proposal document made by SSgt. Woeltje, at the time. When SSgt. Woeltje brought in all the leading firewall vendors for meetings concerning the products being considered for use for the perimeter security of the BudNET network, SSgt. Woeltje brought up the concept of the "personal firewall" with the vendors and asked them if they had any firewall product that could be used in this way. With the exception of the representatives from the Cyberguard Corporation, every vendor said that not only did that not have any firewall software that could be used in this way but they also said that the idea was crazy and unworkable. But, today we know they were wrong because the use of personal firewall software has become a de facto computer security standard. The companies that SSgt. Woeltje discussed "personal firewall" software with were, among others, Cisco, Checkpoint, Axent Technologies, Milkyway Networks, Cyberguard, Network ONE, Trusted Information Systems, and Secure Computing Corporation.

See also
 Antivirus software
 Comparison of firewalls
 Computer security
 Network security

References

External links
 Software Firewalls: Made of Straw? Part 1 and Part 2 – explanation of design, and discussion of susceptibility on Windows computers to circumvention by a Layered Service Provider.
 Software Firewall Test Rankings, Matousec, 2014

Firewall software

Personal firewall


AS-355 F2, Fransız Aerospatial firması tarafından üretilen bir helikopter modelidir. İlk uçuşunu 1979 yılında yapan helikopterleri daha ziyade petol sanayii ile uğraşan sivil firmaların kullanımı için imal edilmiş 4 yolcu taşıma kapasitesine sahiptirler.

AS 355 F modelinin gelişmiş bir türü olan F-2'ler 1985 yılında sertifiye edilmişlerdir. Askeri maksatlar için kullanılan türleri AS 355 M2 olarak kodlandırılmıştır. Halen 30 ülkede 374 adet olarak uçan F-2'ler iki motorludur. Otopilot-Radyo Altımetresi gibi Avionikler ile teçhiz edilmişlerdir. Ayrıca her türlü havada uçmalarını sağlayacak seyrüsefer cihazlarının montesi de mümkündür.

Teknik özelikleri

AS -355 F2 Ecureuil
  Motoru:2 adet Allison 250-C20F
 Motor gücü:Her biri 420 BG
 Azami sürati:278/s
 Menzil:703 km
 Servis Tavanı:3400 m
 Hovering Tavanı:1800 m
 Max havada kalış süresi: 03.30 saat

Taşıma Kapasitesi
 Boş ağırlık:1305 kg
 Temel ağırlık: 1544 kg
 Azami kalkış ağırlığı: 2540 kg
 Faydalı ağırlık: 996 Kg

Kabin özellikleri
 Müretebat:2
 Yolcu kapasitesi:4
 Kabin uzunluğu: 1.65 m
 Kabin genişliği: 1.30 m
 Kabin yüksekliği: 3.00 m³
 Max Basınç irtifa: 16.000 ft

AS -355 F2 Ecureuil
Çift türbinli helikopterler
İlk uçuşunu 1979'da yapan hava araçları

Eurocopter AS355 Écureuil 2


Eternal Devastation drugi je studijski album njemačkog thrash metal sastava Destruction. Album je objavljen 12. srpnja 1986. godine, a objavila ga je diskografska kuća Steamhammer.

Za razliku od prijašnjih albuma Sentence of Death i Infernal Overkill, na kojima se čuo snažan utjecaj tadašnjeg black metala, na ovom je albumu grupa skoro u potpunosti napustila te elemente i posvetila se thrash metalu.

Smatra se jednim od najvažnijih i najutjecajnijih thrash metal albuma.

Popis pjesama

Osoblje
Destruction
Schmier – bas-gitara, vokali
Mike Sifringer – gitara
Tommy Sandmann – bubnjevi
Ostalo osoblje
Becker Derouet – ilustracije
Intervision – fotografija
Joachim Peters – fotografija
Sebastian Krüger – omot albuma
Manfred Neuner – produkcija, inženjer zvuka, miksanje
Bernd Steinwedel – mastering

Izvori

Albumi sastava Destruction
Albumi iz 1986.

Eternal Devastation


An Pogonia ophioglossoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ker Gawl.. An Pogonia ophioglossoides in nahilalakip ha genus nga Pogonia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pogonia

Pogonia ophioglossoides


زيوغولاشن (Ζευγολατείον) هي مدينة في كورينثيا في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 4066   نسمة.

مراجع

مدن اليونان

أماكن مأهولة في كورينثيا

زيوغولاشن (كورينثيا)


is a district located in Kagoshima Prefecture, Japan.

As of October 1, 2008, the district has an estimated Population of 1,087 and a Density of 8.19 persons/km2. The total area is 132.71 km2.

The district has two villages and both of them were islands within Oshima District. The district once located on the mainland is now entirely merged into the city of Kagoshima.
Mishima
Toshima

District timeline
April 1, 1889
Due to the city status enforcement, the city of Kagoshima was formed.
Due to the towns and village status enforcement, the villages of Yoshida, Yoshino, Ishiki, Nishitakeda, and Nakagōriu were formed within the district. (5 villages)
April 1, 1897 - The district absorbed Kitaosumi and Taniyama Districts and added the villages of Nishisakurajima, Higashisakurajima, and Taniyama. (8 villages)
September 1, 1924 - The village of Taniyama gained town status to become the town of Taniyama. (1 town, 7 villages)
August 1, 1934 - The villages of Yoshino, Nishitakeda, and Nakagōriu merged into the city of Kagoshima. (1 town, 4 villages)
October 1, 1950 - The villages of Higashisakurajima and Ishiki were merged into the city of Kagoshima. (1 town, 2 villages)
October 1, 1958 - The town of Taniyama gained city status to become the city of Taniyama. (2 villages)
November 1, 1972 - The village of Yoshida gained town status to become the town of Yoshida. (1 town, 1 villages)
April 1, 1973 - The district acquired the villages of Mishima and Toshima from Ōshima District. (1 town, 3 villages)
May 1, 1973 - The village of Nishisakurajima gained town status and renamed to become the town of Sakurajima. (2 towns, 2 villages)
November 1, 2004 - The towns of Yoshida and Sakurajima merged into the city of Kagoshima. (2 villages)

Districts in Kagoshima Prefecture
District Kagoshima

Kagoshima District, Kagoshima


Young Germany () was a group of German writers which existed from about 1830 to 1850. It was essentially a youth ideology, similar to those that had swept France, Ireland, the United States and Italy. Its main proponents were Karl Gutzkow, Heinrich Laube, Theodor Mundt and Ludolf Wienbarg; Heinrich Heine, Ludwig Börne and Georg Büchner were also considered part of the movement. The wider group included Willibald Alexis, Adolf Glassbrenner, Gustav Kühne, Max Waldau and Georg Herwegh. Other figures, such as Ferdinand Freiligrath were also associated with the movement.

Overview

The writers of Young Germany were against what they perceived as of "absolutism" in politics and "obscurantism" in religion. They maintained the principles of democracy, socialism, and rationalism. Among the many things they advocated were: separation of church and state, the emancipation of the Jews, and the raising of the political and social position of women. During a time of political unrest in Europe, Young Germany was regarded as dangerous by many politicians due to its progressive viewpoint. During December 1835 the Frankfurt Bundestag banned the publication in Germany of many authors associated with the movement, namely Heine, Gutzkow, Laube, Mundt, and Wienbarg. In their reasoning, they explained that the Young Germans were attempting to "attack the Christian religion in the most impudent way, degrade existing conditions and destroy all discipline and morality with belletristic writings accessible to all classes of readers."

The ideology produced poets, thinkers and journalists, all of whom reacted against the introspection and particularism of Romanticism in the national literature, which had resulted in a total separation of literature from the actualities of life. The Romantic Movement was considered apolitical, lacking the activism that Germany's burgeoning intelligentsia required. As a result of the decades of compulsory school attendance in German states, mass literacy meant an excess of educated males which the establishment could not subsume. Thus in the 1830s, with the advantage of inexpensive printing presses, there was a rush of educated males into the so-called "free professions."

Notes

References

In German:
 Jost Hermand (edit.): Das Junge Deutschland. Texte und Dokumente. Stuttgart: Reclam 1966 u.ö. (RUB 8795),
 Wulf Wülfing: Junges Deutschland. Texte - Kontexte, Abbildungen, Kommentar. Munich: Carl Hanser 1978 (Reihe Hanser 244),
 Manfred Schneider: Die kranke schöne Seele der Revolution. Heine, Börne, das Junge Deutschland, Marx und Engels. Bodenheim: Athenaeum 1980.
 Hartmut Steinecke: Literaturkritik des Jungen Deutschland. Entwicklungen – Tendenzen – Texte. Berlin: Erich Schmidt 1982,
 Wulf Wülfing: Schlagworte des Jungen Deutschland. Mit einer Einführung in die Schlagwortforschung. Berlin: Erich Schmidt 1982 (Philologische Studien und Quellen 106),
 Helmut Koopmann: Das Junge Deutschland. Eine Einführung. Darmstadt: Wiss. Buchgesellschaft 1993,
 Lothar Ehrlich, Hartmut Steinecke, Michael Vogt (eds.): Vormärz und Klassik. Bielefeld: Aisthesis 1999 (Vormärz-Studien I),
 Wolfgang Bunzel, Peter Stein, Florian Vaßen (eds.): Romantik und Vormärz. Zur Archäologie literarischer Kommunikation in der ersten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Bielefeld: Aisthesis 2003 (Vormärz-Studien X),
 Georg Büchner: Werke und Briefe – Nach der historisch-kritischen Ausgabe von Werner R. Lehmann, Hanser Verlag, Munich 1980. , p279

History of liberalism
19th-century German literature
Secret societies in Germany
German literary movements

Young Germany


An Maltebrunia in uska genus han Liliopsida. An Maltebrunia in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Maltebrunia

Maltebrunia


Erice (Eritzegoiti en euskera, oficialmente Eritzegoiti / Erice) es una localidad española y un concejo de la Comunidad Foral de Navarra perteneciente al municipio de Atez.

Está situado en la Merindad de Pamplona, en la comarca de Ultzamaldea, y a 18 km de la capital de la comunidad, Pamplona. Su población en  fue de  habitantes (INE), su superficie es de  km² y su densidad de población de  hab/km².

Dentro del concejo se encuentran los lugares habitados de Erice y Eguíllor.

Geografía física

Situación
La localidad de Erice está situada en la parte central del municipio de Atez a una altitud de 652  Su término concejil tiene una superficie de  km² y limita al norte con los concejos de Beunza y Gorronz-Olano este último en el municipio de Ulzama ; al este con los de Aróstegui y Ciganda; al sur con el de Beorburu en el municipio de Juslapeña y el término de Eguaras y al oeste con Berasáin.

Demografía

Evolución de la población

Distribución de la población
El concejo se divide en las siguientes entidades de población, según el nomenclátor de población publicado por el INE (Instituto Nacional de Estadística). Los datos de población se refieren a

Véase también
 Atez
 Lista de concejos de Navarra

Referencias

Enlaces externos
 Datos del Concejo de Erice - Gobierno de Navarra - Información y datos de entidades locales de Navarra.

Concejos de Atez
Localidades de Atez

Erice (Atez)


Specijalna rakija ili specijalne prirodne rakije je vrsta jakoga alkoholnog pića. Proizvodi ju se aromatiziranjem vinskog destilata i rakija raznim plodovima, voćem, aromatskim biljem, njihovim maceratima i eteričnim uljima, pri čemu su dopušteni dijelovi biljaka od kojih su napravljeni. Smije ih se proizvoditi i tako da se voćnom ili grožđanom masulju ili soku dodaju izgnječeni svježi plodovi ili mljeveno aromatsko bilje prije fermentacije. Ako se ne vidi iz imena specijalne rakije koja je rakija osnova, onda se pri označavanju specijalne rakije to mora navesti. U slučaju da je osnova miješana rakija, obvezno je navesti sve upotrijebljene rakije po padajućem redoslijedu zastupljenosti. U Republici Hrvatskoj se kod označavanja specijalnih rakija mogu navoditi svi sastojci (aromatsko bilje, voće ili drugi plodovi) upotrijebljeni za aromatiziranje, sukladno odredbama Pravilnika o označavanju, reklamiranju i prezentiranju hrane. Ako sastojci nisu navedeni u označavanju, proizvod mora pratiti proizvođačka dokumentacija. Da bi smjela biti stavljena na tržište kao gotov proizvod, specijalna rakija mora imati alkoholnu jakost najmanje 37,5% vol., a sva ina svojstva moraju udovoljavati zahtjevima za rakiju koja je uzeta kao osnova.

Izvori

Enologija
Žestoka alkoholna pića

Specijalna rakija


Dnipriany (, ) est une commune urbaine de l'oblast de Kherson, en Ukraine. Elle compte  en 2021. La ville possède un port fluvial.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Kherson

Dnipriany


Galina Viceva Ghenceva (bulgară: Галина Вичева Генчева; ), cunoscută profesional ca Galena (bulgară: Галена), este o cântăreață bulgară de pop-folk.

Biografie
Galena s-a născut pe 21 mai 1985 în Smeadovo, Bulgaria. Aceasta a urmat cursuri de canto popular la Școala de Muzică din Șumen. Ulterior, artista s-a mutat în Dimitrovgrad, unde urma să participe la un casting pentru casa de discuri .

Discografie

Albume
 Albume de studio

 Compilații

 Albume video

Single-uri

Note

Legături externe

  Galena pe Facebook
  Galena pe Instagram
  Galena pe Apple Music
  Galena pe Spotify
Nașteri în 1985
Cântărețe bulgare
Cântăreți de cealga
Cântărețe din secolul al XXI-lea

Galena (cântăreață)


Winger, in the game of ice hockey, is a forward position of a player whose primary zone of play is along the outer playing areas. They typically flank the centre forward. Originally the name was given to forward players who went up and down the sides of the rink. Wingers generally have the least defensive responsibilities out of any position on the ice, however they are still tasked with defensive duties such as forechecking duties or covering the point in the defensive zone.

Nowadays, there are different types of wingers in the game — out-and-out goal scorers, checkers who disrupt the opponents, and forwards who work along the boards and in the corners. Often a winger's precise role on a line depends upon what type of role the other winger plays; usually lines will have one more goal-scoring oriented winger and one winger more focused on playing the boards, checking and passing the puck to others to take shots (if a larger player, he will sometimes be called a "power forward").

This position is commonly referred to by the side of the rink that the winger normally takes, i.e. "left wing" or "right wing."  The side of the rink the player played on traditionally related to the side of their body they take a shot from (i.e. left-shooting playing left wing) but in recent decades more wingers have played the "off wing" meaning the opposite side of the direction they shoot, which enables faster release shots if receiving a pass while standing stationary in the offensive zone.

Offensive zone play
The wingers' responsibilities in the offensive zone include the following:
finding open space for a pass from their teammates
intercepting a pass to the opposing defenceman
attacking the opposing defencemen when they have the puck

Defensive zone play

Wingers often will be playing high in the zone (close to the blue line), typically covering the defensemen of the opposing team, meaning they block passes from going to the defencemen and block shots from the defenceman.  Wingers should always be vigilant for a breakout pass or a chance to chip the puck past the defenceman of the opposing team across the blue line. When wingers receive a pass along the boards, they can exercise a number of options:

Bank the puck off the boards or glass to get it out of the zone
Redirect or softly pass the puck to a teammate advancing into the neutral zone who can then choose to set up an attack, or dump the puck into the offensive zone to allow either a line change or for teammates to further attack the defenders
Carry the puck themselves into the offensive zone to attempt a breakaway or an odd-man rush, where the attacking team advances with more players close to the puck than there are defenders

Wingers should typically not:
play deep in their defensive zone
help out their teammates along the boards

Backchecking
Wingers are typically the last players to backcheck out of the offensive zone.  On the backcheck, it is essential that they cover the last free opposing player rushing in. Once the puck is controlled by the opposing team in the defensive zone, however, wingers are responsible for covering the defenceman on their side of the ice.

Face-offs
Prior to the puck being dropped for a face-off, players other than those taking the face-off must not make any physical contact with players on the opposite team, nor enter the face-off circle (where marked). After the puck is dropped, it is essential for wingers to engage the opposing players to prevent them from obtaining possession of the puck.

Once a team has established control of the puck, wingers can set themselves up into an appropriate position.

Some wingers are also employed to handle faceoffs.

See also

Rover (ice hockey)
Centre
Defenceman
Forward
Goaltender
Power forward
List of NHL players

References

Ice hockey positions
Ice hockey terminology

Winger (ice hockey)


Bir matematikçi, genellikle matematik problemlerini çözmek için çalışmalarında kapsamlı bir matematik bilgisini kullanan kişidir. Matematikçiler sayılar, veriler, miktar, yapı, alan, modeller ve değişimle ilgilenirler.

Matematikçiler, başta bilimsel araştırmalar olmak üzere; iktisat, pazarlama ve sigorta ile ilgili alanlarda, okullarda ve üniversitelerde, meteoroloji, lojistik ve görüntü işleme mesleklerinde ve özellikle bilişim teknolojisi alanında çalışmaktadırlar. Matematikçilerin sayısal matematik, istatistik, matematiksel mantık, cebir, geometri, analiz, modeller kuramı, olasılık kuramı gibi ağırlıklı eğitim aldıkları özel ilgi alanları vardır.

Tarihçe

Bilinen en eski matematikçilerden biri Miletli Thales'tir (MÖ 624 -  546); o ilk gerçek matematikçi ve bir matematiksel keşfin atfedildiği bilinen ilk kişi olarak takdir edildi. Thales Teoreminin dört sonucunu türeterek, geometriye uygulanan tümdengelimli akıl yürütmenin ilk kullanımı da kendisine atfedilmektedir.

Bilinen matematikçilerin sayısı, Sisamlı Pisagor (MÖ 582 - MÖ 507) doktrini matematiğin evreni yönettiği ve sloganı "Her şey sayıdır" olan Pisagor Okulu'nu kurduğunda arttı. "Matematik" terimini icat eden ve kendi isteği için matematik çalışmalarının onlarla birlikte başladığı Pisagorculardı.

Tarih tarafından kaydedilen ilk kadın matematikçi İskenderiyeli Hypatia'ydı (MS 350 - 415). Babasının yerine Büyük Kütüphane'de Kütüphaneci oldu ve uygulamalı matematik üzerine birçok eser yazdı. Siyasi bir anlaşmazlık nedeniyle, İskenderiye'deki Hristiyan toplumu, işin içinde onun da olduğunu varsayarak, çırılçıplak soyarak ve istiridye kabuğu ile (bazıları çatı kiremitleri derler) derisini kazıyarak onu cezalandırdı.

Orta Çağ boyunca İslam dünyasında bilim ve matematik, öncelikle bilim adamlarına dayalı olarak çeşitli finansman modelleri ve yöntemleri izlemiştir. Bunlar, bilimsel bilginin birçok alanda gelişmesine izin veren, belirli yöneticiler tarafından uygulanan kapsamlı bir himaye ve güçlü entelektüel politikalardı. Bilimsel metinlerin başka dillere çevrilmesi için finansman, bazı halifelerin hükümdarlığı boyunca devam etmekteydi ve bazı âlimlerin, tercüme ettikleri eserlerde uzman oldukları ve karşılığında belirli bilimlerin geliştirilmesine devam etmek için daha fazla destek aldıkları ortaya çıktı. Bu bilimler elit kesimden daha fazla ilgi gördükçe, belirli bilimleri incelemek için daha fazla akademisyen davet ve finanse edildi. Bu tür bir destekten yararlanan bir çevirmen ve matematikçi örneği Hârizmî'dir. Ortaçağda Müslüman yönetim altında çalışan birçok alimin dikkate değer bir özelliği, onların genellikle polimat olmalarıdır. Örnekler arasında İbn-i Heysem'in optik, matematik ve astronomi çalışmaları yer alır.

Rönesans, Avrupa'ya matematik ve bilime artan bir önem getirdi. Esas olarak feodal ve dini bir kültürden ağırlıklı olarak seküler bir kültüre geçişin bu döneminde, birçok önemli matematikçinin başka meslekleri vardı: Luca Pacioli (muhasebenin kurucusu); Niccolò Fontana Tartaglia (önemli bir mühendis ve muhasebeci); Gerolamo Cardano (olasılık ve binom açılımının ilk kurucusu); Robert Recorde (hekim) ve François Viète (avukat).

Zaman geçtikçe birçok matematikçi üniversitelere yöneldi. İngiltere'nin en eski üniversitelerinde, bilim adamları Robert Hooke ve Robert Boyle ile Oxford'da ve Isaac Newton'un Lucasian Matematik ve Fizik Profesörü olduğu Cambridge'de, on yedinci yüzyılda başlayarak, özgür düşünce ve deneyselliğe vurgu ve önem verme başlamıştı. 19. yüzyıla geçerken, tüm Avrupa'daki üniversitelerin amacı, "bilginin yetersizliğini" öğretmekten "üretken düşünmeyi teşvik etmeye" doğru gelişti. 1810'da Humboldt, Prusya Kralı'nı Friedrich Schleiermacher'in liberal fikirlerine dayanarak Berlin'de bir üniversite kurmaya ikna etti; amaç, bilginin keşfi sürecini göstermek ve öğrencilere "tüm düşüncelerinde bilimin temel yasalarını dikkate almalarını" öğretmekti. Böylece seminerler ve laboratuvarlar gelişmeye başladı.

Bu dönemin İngiliz üniversiteleri, İtalyan ve Alman üniversitelerine aşina olan bazı yaklaşımları benimsedi, ancak halihazırda önemli özgürlüklere ve özerkliğe sahip oldukları için, oradaki değişiklikler Humboldt'a ilham veren aynı etkilerle Aydınlanma Çağı ile başlamıştı. Oxford ve Cambridge Üniversiteleri, Humboldt'un üniversite fikrini, devlet otoritesine tabi olan Alman üniversitelerinden bile daha gerçekçi bir şekilde uygulayarak araştırmanın önemini vurguladılar. Genel olarak, bilim (matematik dahil) 19. ve 20. yüzyıllarda üniversitelerin odak noktası haline geldi. Öğrenciler seminer veya laboratuvarlarda araştırma yapıp daha bilimsel içerikli doktora tezleri üretmeye başladılar. Humboldt'a göre, Berlin Üniversitesi'nin misyonu bilimsel bilgiyi takip etmekti. Alman üniversite sistemi, İngiltere ve Fransa'daki özel ve bireysel akademisyenler tarafından yapılan türden araştırmalar yerine, iyi donanımlı laboratuvarlarda gerçekleştirilen profesyonel, bürokratik olarak düzenlenmiş bilimsel araştırmaları teşvik etti. Aslında Rüegg, Alman sisteminin modern araştırma üniversitesinin gelişiminden sorumlu olduğunu, çünkü "bilimsel araştırma, öğretim ve çalışma özgürlüğü" fikrine odaklandığını iddia etmektedir.

Gerekli eğitim
Matematikçiler genellikle önlisans eğitimlerinde matematikle ilgili geniş bir konuyu ele alır ve daha sonra lisans düzeyinde kendi seçtikleri konularda uzmanlaşmaya devam ederler. Bazı üniversitelerde lisansüstü eğitimin bir parçası olarak yeterlilik sınavı, öğrencinin matematik anlayışının hem genişliğini hem de derinliğini test etmeye yarar; sınavı geçen öğrencilerin doktora tezi üzerinde çalışmalarına izin verilir.

Aktiviteler

Uygulamalı matematik

Gerçek hayattaki uygulamalarla problem çözme ile ilgilenen matematikçilere, uygulamalı matematikçiler denir. Uygulamalı matematikçiler, uzmanlık bilgileri ve mesleki metodolojileri ile ilgili bilimsel alanlarda sunulan zorlayıcı problemlerin çoğuna yaklaşan matematik bilimcileridir. Uygulamalı matematikçiler, çok çeşitli problemlere, teorik sistemlere ve yerelleştirilmiş yapılara profesyonel olarak odaklanarak, düzenli olarak matematiksel modellerin incelenmesi ve formülasyonunda çalışırlar. Matematikçiler ve uygulamalı matematikçiler, STEM (science, technology, engineering, and mathematics: bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik) kariyerlerinden ikisi olarak kabul edilir.

Uygulamalı matematik disiplini, tipik olarak bilim, mühendislik, işletme ve endüstride kullanılan matematiksel yöntemlerle ilgilidir; bu nedenle, "uygulamalı matematik", uzmanlık bilgisine sahip bir matematik bilimidir. "Uygulamalı matematik" terimi aynı zamanda matematikçilerin problemler üzerinde çalıştıkları, genellikle somut ama bazen soyut olan mesleki uzmanlığı tanımlar. Profesyoneller problem çözmeye odaklanırken, uygulamalı matematikçiler bilim, mühendislik, işletme ve diğer matematiksel uygulama alanlarında matematiksel modellerin formülasyonuna, çalışmasına ve kullanımına bakarlar.

Soyut matematik

Saf matematik, tamamen soyut kavramları inceleyen matematiktir. On sekizinci yüzyıldan itibaren, bu, bazen spekülatif matematik olarak nitelendirilen ve navigasyon, astronomi, fizik, ekonomi, mühendislik ve diğer uygulamaların ihtiyaçlarını karşılama eğilimine uymayan, tanınmış bir matematiksel etkinlik kategorisiydi.

Öne sürülen bir başka kavrayışa sahip görüş, saf matematiğin zorunlu olarak uygulamalı matematik olmadığıdır: soyut varlıkları içsel doğalarına göre incelemek ve gerçek dünyada nasıl tezahür ettikleri ile ilgilenmek mümkün değildir. Saf ve uygulamalı bakış açıları farklı felsefi pozisyonlar olsa da, pratikte saf ve uygulamalı matematikçilerin faaliyetlerinde çok fazla örtüşme vardır.

Gerçek dünyayı tanımlamak için doğru modeller geliştirmek amacıyla birçok uygulamalı matematikçi, genellikle "saf" matematik olarak kabul edilen araç ve tekniklerden yararlanır. Öte yandan, birçok saf matematikçi soyut araştırmaları için ilham kaynağı olarak doğal ve sosyal fenomenlerden yararlanır.

Matematik öğretimi
Birçok profesyonel matematikçi, matematik öğretimi ile de ilgilenir. Görevler şunları içerebilir:

 Üniversite matematik derslerinin öğretilmesi;
 Lisans ve lisansüstü araştırmaları denetlemek; ve
 Akademik komitelerde görev yapmak.

Danışmanlık
Matematikte üniversiteler dışındaki birçok kariyer, danışmanlığı içerir. Örneğin, aktüerler, ölüm, hastalık, yaralanma, sakatlık veya mal kaybı gibi bir olayın meydana gelme olasılığını ve muhtemel maliyetini tahmin etmek için verileri bir araya getirir ve analiz eder. Aktüerler ayrıca, belirli bir emeklilik geliri elde etmek için gereken emeklilik katkıları düzeyini ve bir şirketin potansiyel risk ışığında yatırım getirisini en üst düzeye çıkarmak için kaynaklara nasıl yatırım yapması gerektiğini içeren finansal soruları da ele alır. Aktüerler, geniş bilgi birikimlerini kullanarak, planların sağlam bir mali temelde sürdürülmesini sağlamaya yardımcı olacak bir şekilde sigorta poliçelerinin, emeklilik planlarının ve diğer mali stratejilerin tasarlanmasına ve fiyatlandırılmasına yardımcı olur.

Başka bir örnek olarak, matematiksel finans, gözlemlenen piyasa fiyatlarını girdi olarak alarak, finansal teori ile illaki bir bağlantı kurmadan matematiksel veya sayısal modelleri türetecek ve genişletecektir. Ekonomik teori ile uyumluluk değil, matematiksel tutarlılık gereklidir. Bu nedenle, örneğin, bir finansal iktisatçı, bir şirketin neden belirli bir hisse fiyatına sahip olabileceğinin yapısal nedenlerini inceleyebilirken, bir finansal matematikçi hisse fiyatını verili olarak alabilir ve buna karşılık gelen hisse senedinin türevlerin değerini elde etmek için stokastik hesabı kullanmaya çalışabilir. (bakınız: Opsiyonların değerlemesi; Finansal modelleme).

Meslekler

Mesleki Unvanlar Sözlüğüne göre matematikteki meslekler aşağıdakileri içerir.

 Matematikçi
 Yöneylem Araştırma Analisti
 Matematiksel İstatistikçi
 Matematik Teknisyeni
 Aktüer
 Uygulamalı İstatistikçi
 Yük Analisti

Matematikçiler hakkında alıntılar
Aşağıdakiler, matematikçiler hakkında veya matematikçiler tarafından yapılan alıntılardır.

 Bir matematikçi, kahveyi teoremlere dönüştürmek için kullanılan bir cihazdır.
 —Hem Alfréd Rényi  hem de Paul Erdős'e atfedilmiştir.

 Die Mathematiker sind eine Art Franzosen; redet man mit ihnen, so übersetzen siees in the ihre Sprache, und dann ist es alsobald ganz et was anderes. (Matematikçiler bir tür Fransız [gibidir]; onlarla konuşursanız, bunu kendi dillerine çevirirler ve bu hemen sonra oldukça farklı bir şey olur.)
 - Johann Wolfgang von Goethe

 Her neslin birkaç harika matematikçisi vardır ... ve [diğerlerinin] araştırması kimseye zarar vermez.
 - Alfred W. Adler (~ 1930), "Matematik ve Yaratıcılık (Mathematics and Creativity)"

 Kısacası, eşit köklerden dolayı güvenilebilecek bir matematikçiyle ya da bunu gizlice x kare + px kesinlikle ve koşulsuz olarak q'ya eşit olduğuna inancının bir noktası olarak kabul etmeyen biriyle henüz karşılaşmadım. Bu beylerden birine, deney yoluyla, lütfen, x kare + px'in büsbütün q'ya eşit olmadığı durumlar da olabileceğine inandığınızı söyleyin ve ne demek istediğinizi anlamasını sağladıktan sonra, onun erişiminden şu şekilde çıkın: Elverişli olduğu kadar hızlı bir şekilde, çünkü şüphenin ötesinde, sizi yere sermek için çaba gösterecektir.
 - Edgar Allan Poe, Çalınan mektup (The purloined letter)

 Bir ressam veya şair gibi bir matematikçi, bir kalıp yapımcısıdır. Onun kalıpları onlarınkinden daha kalıcı ise, bunun nedeni fikirlerle yapılmış olmalarıdır.
 - G. H. Hardy, Bir Matematikçinin Savunması (A Mathematician's Apology)

 Bazılarınız matematikçilerle tanışmış ve bu yola nasıl geldiklerini merak etmiş olabilirsiniz.
 - Tom Lehrer

 Ruhu şair olmadan matematikçi olmak imkansızdır.
 - Sofia Kovalevskaya

 Harika matematik yapmanın iki yolu vardır. Birincisi, herkesten daha akıllı olmak. İkinci yol, herkesten daha aptal olmak ama ısrarcı olmaktır.
 - Raoul Bott
 Matematik bilimlerin kraliçesidir ve aritmetik matematiğin kraliçesidir.
 - Carl Friedrich Gauss

Matematikte ödüller
Matematikte Nobel Ödülü yoktur, ancak bazen matematikçiler ekonomi gibi farklı bir alanda Nobel Ödülü'nü kazanmıştır. Matematikte öne çıkan ödüller arasında Abel Ödülü, Chern Madalyası, Fields Madalyası, Gauss Ödülü, Nemmers Ödülü, Balzan Ödülü, Crafoord Ödülü, Shaw Ödülü, Steele Ödülü, Wolf Ödülü, Schock Ödülü ve Nevanlinna Ödülü vardır. (Detaylı liste için bkz. Matematik ödülleri listesi)

Fields madalyası Uluslararası Matematikçiler Birliği tarafından 40 yaşın altındaki 2, 3 ya da 4 matematikçiye 4 senede bir yapılan Uluslararası Matematikçiler Kongresinde verilen, matematiğin Nobeli olarak görülen ödüldür.

American Mathematical Society, Association for Women in Mathematics ve diğer matematik toplulukları, matematiğin geleceğinde kadınların ve azınlıkların temsilini artırmayı amaçlayan çeşitli ödüller sunmaktadır.

Matematiksel otobiyografiler
Birkaç tanınmış matematikçi, genel bir okuyucuya hayatlarını çalışmaya adamaya neden olan şeyin, matematiğin ne olduğunu açıklamak için kısmen otobiyografiler yazmıştır. Bunlar, matematikçi olmanın ne anlama geldiğine dair en iyi fikirlerden bazılarını sağlar. Aşağıdaki liste, otobiyografi olmayan, daha çok matematik ve güçlü otobiyografik unsurlara sahip matematikçiler üzerine denemeler içeren bazı eserler içermektedir.

 Hayatımın Kitabı (The Book of My Life) - Girolamo Cardano
 Bir Matematikçinin Savunması (A Mathematician's Apology)- G. H. Hardy
 A Mathematician's Miscellany (Littlewood's Miscellany olarak yeniden yayınlandı) - J. E. Littlewood
 Ben bir Matematikçiyim (I am a Mathematician) - Norbert Wiener
 Matematikçi olmak istiyorum (I Want to be a Mathematician) - Paul R. Halmos
 Bir Matematikçinin Maceraları (Adventures of a Mathematician) - Stanislaw Ulam
 Şansın Gizemi (Enigmas of Chance) - Mark Kac
 Rastgele Eğriler (Random Curves) - Neal Koblitz
 Aşk ve Matematik (Love and Math) - Edward Frenkel
 Özürsüz Matematik (Mathematics Without Apologies) - Michael Harris

Ayrıca bakınız

 Matematikçilerin listeleri
 İnsan bilgisayar
 Bir Matematikçinin Savunması
 Matematiğin Adamları (kitap)
 Matematik yarışmalarının listesi
 Matematik tarihi
 Geometri
 Matematiğin dalları
 Matematiğin felsefesi

Notlar

Kaynakça

 Paul Halmos. I Want to Be a Mathematician. Springer-Verlag 1985.
 Dunham, William. The Mathematical Universe. John Wiley 1994.

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar

 (ABD Çalışma Bakanlığı'ndan matematikçinin mesleği hakkında bilgiler.)
 (ABD merkezli olmasına rağmen, bir matematikçi olarak kariyere ilgi duyan herkes için yararlı bir kaynak. Matematikçilerin günlük olarak neler yaptığını, nerede çalıştıklarını, ne kadar kazandıklarını ve daha fazlasını öğrenin.)
 (MacTutor Matematik Tarihi arşivi - Ayrıntılı biyografilerin kapsamlı bir listesi.)
 (Matematik Şecere Projesi - Akademisyenlerin, yaşayan ya da ölmüş çoğu matematikçi için ardışık tez danışmanlarını takip etmelerini sağlar.)
 (MathWorld - "Çözülmemiş Problemler")
 (Ortaokul Matematikçi Projesi - Ortaokul öğrencileri tarafından bir araya getirilen seçilmiş matematikçilerin kısa biyografileri.)
 (Matematik Öğrencileri ve Gelecek Vadeden Matematikçiler için Kariyer Bilgileri)

Matematikçiler
Matematik bilimi meslekleri

Matematikçi


දුරකථන පුවත්පත් වශයෙන් හැඳින්වූයේ 19 සහ 20 වන සියවස්වල දී පුවත්පත්වල තොරතුරු දුරකථනය හරහා බෙදාහැරීමේ ක්‍රමයයි. මෙය ඉලෙක්ට්‍රොනික් විකාශනයේ මුල් අවස්ථාව වූ අතර පසුව ගුවන් විදුලි විකාශනය දක්වා දියුණු විය.

සේවය

තියෙට්‍රාෆෝන් - ප්‍රංශය, 1881 දී ක්ලෙන්ට් අර්ඩර් විසින් අරඹා 1990 දී මැරිනෝවිච් සහ සර්වාඩියගේ තියට්‍රෆෝන් ආයතනය මගින් වාණිජකරණය කෙරිණි. මේවායෙන් වැඩියෙන් ම ලබා දුන්නේ සිනමා සහ ඔපෙරා සංදර්ශන තොරතුරුය. මිනිත්තු පහක ප්‍රවෘත්ති ද විකාශනය විය.මේවා 1932 වනතෙක් පැවති අතර රේඩියෝ විකාශනය සහ ශබ්ද ලේඛන නිසා අභාවයට පත් විය.

ටෙලිෆෝන් හිර්මන්ඩෝ - බුඩාපෙස්ට් දීර්ඝ කාලයක් ම පැවති දුරකථන පුවත්පත් යුගය 1893 දී තිවාදාර් පුස්කාස් විසින් අරඹන ලදී. ප්‍රථමවරට දුරකථන හරහා ප්‍රවෘත්ති බෙදාදීමට ලියාපදිංචි වූ පුවත්පත මෙයයි. මේ හරහා ප්‍රවෘත්ති, කොටස් වෙළදපල තොරතුරු, සංදර්ශන මෙන්ම භාෂා දැනුම ද පාඨකයන්ට ලැබිණි. 1920 දක්වා පුවත්පතක් ලෙස පැවතුණි. 1925 දෙසැම්බර් 1 වන දා ගුවන් විදුලි විකාශය ඇරඹුණි. මේවා සමාන්තර ලෙස ක්‍රියාත්මක විය. දෙවන ලෝක යුද්ධ කාලයේ දී විදුලි ධාරා පද්ධතිය විනාශ වූ නිසා මෙම සේවය අත් හිටුවිණි.

ඉලෙක්ට්‍රොෆෝන් - එක්සත් රාජධානිය, 1895 ඇරඹුණි. සිනමා සහ සංගීත ශාලාවල තොරතුරු සහ ඉරිදා දිනවල දේවස්ථාන දේශනාවන්හි සජීවී විකාශනයන් ලබා දුණි. ගුවන් විදුලි විකාශනවල තරගකාරීත්වය නිසා 1925 - 1926 දී සේවය නතර විණි.

ලා ආරල්ඩෝ ටෙලිෆොනිකෝ - රෝමය, 1910 දී "ටෙලිෆෝන් හිර්මන්ඩෝ " ආකෘතියට අනුව ඇරඹුණි. ඉතාලිය යනු විකාශනයේ ප්‍රථම උදාහරණය වන අතර 1914 දී  ශ්‍රාවකයන් ගණන 1300 ඉක්මවීය. පළමු ලෝක යුද්ධය සමයේ දී එහි  සේවයට බාධා ඇති විය. 1922 දී " ෆොනොඡොව්නාර්ලේ " නමින් නැවත ඇරඹුණු අතර " රේඩියෝ හර්ඩෝ " ලෙස වෙනත් දුරකථනවල සිටි අයද ගුවන් විදුලි විකාශනයට යොමු වූ අතර මෙය රෝමයේ පළමු ගුවන් විදුලි සේවය ද විය. පුද්ගලික සමාගම් සමග එක්වී URL නම් ගුවන් විදුලි විකාශන සමාගම 1924 දී බිහි කර ගත්තේ ය. 1928 හි දී යුරල්හි නම EIAR ලෙස ද 1944 දී RAI ලෙස ද වෙනස් විය.

ටෙලිෆෝන් හෙරල්ඩ් - ඇමෙරිකාව, නිව්යෝක් හෙරල්ඩ් පුවත්පතේ ප්‍රචාරණ කළමණාකරුව සිටි මම් ඩිලාම් හංගේරියාවේ සංචාරයක දී "ටෙලිෆෝන් හිර්මන්ඩෝ " පිළිබඳව දැනගෙන එම තාක්ෂණය සඳහා ඇමෙරිකානු ආයතනය පිහිටුවීය.පසුව ප්‍රාන්ත අතර අයිතිය බෙදා හැරීම සදහා ටෙලිෆෝන් හෙරඩ් ආයතනය පිහිටුවිය. නිව්ජර්සි ප්‍රාන්තය වෙනුවෙන් එසේ ලබාගත් ආයතනයක් 1911 දී නොවොක්හි සේවය ඇරඹීය. මෙය අසාර්ථක වූ අතර 1912 දී වසා දැමිණි.

දුරකථන පුවත් පත


John Kevin Cogan (* 31. März 1956 in Culver City, Kalifornien) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Autorennfahrer. Er war von 1981 bis 1991 sowie 1993 in der Indy Car World Series aktiv.

Karriere
Cogan war von 1981 bis 1991 sowie 1993 in der Indy Car World Series aktiv. Er startete zu 116 Rennen. Seine beste Platzierung war ein Sieg beim Dana 200 for Special Olympics 1986 auf dem Phoenix International Raceway. Insgesamt stand er sieben Mal auf dem Podium. Seine beste Gesamtplatzierungen waren die sechste Position, die er 1982 und 1986 erreichte. Sein bestes Ergebnis beim Indianapolis 500 erzielte er 1986 mit einem zweiten Platz.

Darüber hinaus versuche Cogan zweimal die Qualifikation zu einem Formel-1-Grand-Prix. Er scheiterte jedoch beide Male an der Qualifikation.

Statistik

Statistik in der Automobil-Weltmeisterschaft

Gesamtübersicht

Einzelergebnisse

Le-Mans-Ergebnisse

Sebring-Ergebnisse

Einzelergebnisse in der Sportwagen-Weltmeisterschaft

Weblinks

 Karrierestatistik von Kevin Cogan (englisch)

Einzelnachweise

Champ-Car-Rennfahrer
Rennfahrer (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1956
Mann
Rennfahrer des 24-Stunden-Rennens von Le Mans
Sportwagen-WM-Rennfahrer
Rennfahrer des 12-Stunden-Rennens von Sebring

Kevin Cogan


Aslı Erdoğan () este o scriitoare turcă, activistă pentru drepturile omului, care a scris pentru ziarul Özgür Gündem și a fost editorialistă al ziarului Radikal. Al doilea ei roman a fost publicat și în engleză.

Primii ani
Născută la Istanbul, ea a absolvit Colegiul Robert în 1983 și Departamentul de Inginerie a Calculatoarelor de la Universitatea Boğaziçi în 1988. Ea a lucrat la CERN ca fizician din 1991 până în 1993 și a primit un master în fizică de la Universitatea Boğaziçi, ca urmare a cercetărilor ei. Ea și-a început cercetările pentru un doctorat în fizică în Rio de Janeiro, Brazilia, înainte de a reveni în Turcia pentru a deveni scriitoare în 1996.

Cariera de scriitoare
Prima ei poveste, Ultimul Bilet de Adio, a câștigat premiul al treilea la concursul de scriere Yunus Nadi în 1990. Primul ei roman, Kabuk Adam, a fost publicat în 1994 și a fost urmat în 1996 de către Mucizevi Mandarin (Mandarinul Miraculos), care cuprindea o serie de povestiri interconectate. O povestire scurtă, Păsări din Lemn, avea să-i aducă primul premiu la competiția organizată de postul de radio german Deutsche Welle, iar al doilea său roman, Kırmızı Pelerinli Kent (Orașul în Roșu Mantie), a primit numeroase premii în străinătate și a fost publicat în traducere engleză.

Scrie pentru cotidianul pro-Kurd Özgür Gündem.

Arest
Aslı Erdoğan a fost plasată în custodia poliției turce în timpul raidului din 16 august 2016 făcut în redacția ziarului Özgür Gündem. A fost reținută pe 17 august 2016 deoarece făcea parte din conducerea ziarului. Pe 20 august, a fost arestată și închisă preventiv. Locul ziarului Özgür Gündem a fost luat de cotidianul online Özgürlükçü Demokrasi ("democrația Liberală"), care are o rubrică zilnică numită "Prietenii lui Aslı".

Referințe

Legături externe
 Site oficial

Nașteri în 1967
Oameni în viață
Romancieri turci
Scriitori turci

Aslı Erdoğan


Cotton Club girl er en dansk portrætfilm fra 2002 med instruktion og manuskript af Mariella Harpelunde Jensen.

Handling
I 1920'erne og 30'ernes New York dansede Juanita Boisseau på den legendariske natklub The Cotton Club. I dag er Juanita 89 år gammel, og hun bor stadig i sin lejlighed i Harlem, få gader fra hjørnet, hvor The Cotton Club engang var centrum for den ypperste underholdning i Amerika. Juanita arbejdede med verdensnavne som Duke Ellington og Louis Armstrong, men hendes eget liv var ikke så glamourøst. Juanitas små stuer er fyldt med minder, stemninger og historier fra et liv med æggende dans, som hun stadig udøver. Den vodka-drikkende Juanita har stadig smukke ben, og når musikken spiller, kan ingen holde hende tilbage. Filmen tegner et portræt af et menneske, som skulle have været en abort. Juanita stræbte efter rigdom og berømmelse - og har båret livet med en tankevækkende styrke og stolthed.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2002

Portrætfilm fra Danmark

Cotton Club girl


The Tao of Pooh is a 1982 book written by Benjamin Hoff. The book is intended as an introduction to the Eastern belief system of Taoism for Westerners. It allegorically employs the fictional characters of A. A. Milne's Winnie-the-Pooh stories to explain the basic principles of philosophical Taoism. The book was on the New York Times bestseller list for 49 weeks.  Hoff later wrote The Te of Piglet, a companion book.

Background
Hoff wrote the book at night and on weekends while working as a tree pruner in the Portland Japanese Garden in Washington Park in Portland, Oregon.

Synopsis
The book starts with a description of the vinegar tasters, which is a painting portraying the three great eastern thinkers, Confucius, the Buddha, and Laozi over a vat of vinegar. Each tasting the vinegar of "life," Confucius finds it sour, the Buddha finds it bitter, but Laozi, the traditional founder of Taoism, finds it satisfying. Then the story unfolds backing up this analogy.

Hoff presents Winnie-the-Pooh and related others from A. A. Milne's stories as characters that interact with him while he writes The Tao of Pooh, but also quotes excerpts of their tales from Milne's actual books Winnie-the-Pooh and The House at Pooh Corner, in order to exemplify his points to the reader and the characters. Hoff uses many of Milne's characters to symbolize ideas that differ from or accentuate Taoist tenets. Winnie-the-Pooh himself, for example, personifies the principles of wu wei, the Taoist concept of "effortless doing," and pu, the concept of being open to, but unburdened by, experience, and it is also a metaphor for natural human nature. In contrast, characters like Owl and Rabbit over-complicate problems, often over-thinking to the point of confusion, and Eeyore pessimistically complains and frets about existence, unable to just be. Hoff regards Pooh's simpleminded nature, unsophisticated worldview and instinctive problem-solving methods as conveniently representative of the Taoist philosophical foundation. The book also incorporates translated excerpts from various prominent Taoist texts, from authors such as Laozi and Zhuang Zhou. However, one poem included in the book attributed to Lu Yu of the Tang Dynasty was actually written by Song Dynasty poet Lu You.

Reception
The book was on the New York Times bestseller list for 49 weeks.

It has been used as required reading in certain college courses.

Copyright recapturing
In April 2018, Hoff wrote a letter to his publisher informing them that he planned to recapture the copyright for The Tao of Pooh on December 15, 2018. He cited revised U.S. copyright law and explained that his reasoning for wanting to recapture the copyright was what he deemed general mistreatment by the publisher and a lack of acknowledgement of his accomplishments by them. He was able to successfully recapture the copyright. Hoff published all of the correspondence about this process on his personal website.

Table of contents
 Foreword
 The How of Pooh? (p. 1)
 The Tao of Who? (p. 9)
 Spelling Tuesday (p. 23)
 Cottleston Pie (p. 37)
 The Pooh Way (p. 67)
 Bisy Backson (p. 91)
 That Sort of Bear (p. 115)
 Nowhere and Nothing (p. 141) Ap
 The Now of Pooh (p. 153)
 Backword (p. 157)

See also

The Te of Piglet
Pooh and the Philosophers

Notes

Taoism in popular culture
Works about Taoism
1982 non-fiction books
Religious studies books
Winnie-the-Pooh books
E. P. Dutton books

The Tao of Pooh


Hinduizam je religija koja naučava da postoji mnogo duhovnih puteva — puteva koji vode do spoznaje Boga. Mnogi hinduisti smatraju da Bog — vrhovno biće — nema spola, to jest, pripisivanje spola Bogu nema smisla jer je Bog "iznad spola". Postoje i hinduističke tradicije koje Bogu pridaju oba spola/roda. Sekta šaktizam smatra Boga ženskim bićem. Hinduizam se može smatrati monoteističkom, politeističkom ili henoteističkom religijom — svi pogledi na spol Boga jednako su vrijedni.

Prema vjerovanju većine hinduista, Bog uzima mnogobrojne oblike kako bi izvršio određene zadatke ili se obznanio čovjeku. Hinduisti koriste riječi deva i devi da opišu muške, odnosno ženske oblike koje Bog preuzima. Srednjovjekovna hinduistička mitologija svakom muškom božanstvu pridaje žensko.

Bogovi i božice
Pogledajte također "Deva (hinduizam)", "Devi" i "Žene u hinduizmu".
Brahman — "apsolutno", vrhovno biće — hinduistički je koncept Boga viđen bez atributa, pa prema tome i bez spola ili roda.

Najpoznatiji hinduistički bogovi — Brahma, Višnu i Šiva — jasno su identificirani kao muška božanstva te su njihova obilježja uvijek muška. Svakom od njih data je božica — to su Sarasvati, Lakšmi i Parvati. Ipak, premda su Brahma, Višnu i Šiva muški oblici Boga, dok su njihove družice žene, u hinduizmu postoje dvospolni prikazi Boga koji uključuju "spajanje" muškog i ženskog božanstva.

Šaktizam

U šaktizmu, Bogu su dani ženski atributi. Božica — poznata i kao Šakti — stvoriteljica je svemira i izvor muških božanstava.

Mitologija

Sveti spisi spominju kako je bog Daksha stvorio gomilu žena sa svojim božanskim suprugama. Adi Parashakti inkarnirala se kao Dakshina kći Sati, koja se udala za Šivu.

Poveznice
Dvospolni prikazi Boga u hinduizmu
Ardhanarishvara
Vaikuntha Kamalaja
Božica
Božanski arhetipovi
Otac Nebo
Dyaus — hinduistički oblik boga neba
Majka Zemlja
Prithvi — hinduistički oblik božice Zemlje

Izvori i bilješke

Hinduistička teologija

Spol Boga u hinduizmu


Solheimsfjorden er en fjord i Flora kommune i Vestland fylke i Norge. Den ligger på sydsiden af Florø og Florølandet. Fjorden er en fortsættelse af Vassreset, som fjorden af og til bliver regnet som en del af. Fjorden strækker sig 7 kilometer østover til starten af Eikefjorden. På sydsiden strækker Høydalsfjorden sig mod sydøst. Fjorden har indløb mellem Veidesund i syd og Florø Lufthavn i nord.
Mellem Florø og Gaddevåg, som er en del af byen, ligger Gaddevågen på øen Brandsøy, som går mod nord til Botnafjorden på nordsiden af Florø. På sydsiden af Brandsøy ligger bebyggelsen Solheim, som fjorden er opkaldt efter. Mellem Brandsøy og halvøen Klaven går Brandøysundet mod nord til Klavfjorden.

På sydsiden af Solheimsfjorden ligger øerne Stavøy og Ålvora. Øst for Ålvora og syd for Brandøysundet ligger indløbet til Høydalsfjorden, mens Eikefjorden starter lige øst for Brandøysundet.

Referencer

Fjorde i Vestland
Flora (Norge)

Solheimsfjorden


Ordrup er en lille by i Odsherred, nær Fårevejle Kirkeby.

Bøger
 Ordrup og Kårup byer i Fårevejle sogn : bidrag til deres historie

Eksterne links
 Ordup Bylaug kontaktinformation
 Ordrup og Kårup - Odsherred Lokalarkiv
 Ordrup - Odsherred Wiki har en række artikler om Ordrup og bygningerne i Ordrup

Byer i Odsherred Kommune

Ordrup (Odsherred)