III. Murad (Osmanlı Türkçesi: مراد ثالث Murād-i sālis), divan edebiyatındaki mahlasıyla Muradi (4 Temmuz 1546, Manisa – 16 Ocak 1595, Konstantiniyye), 12. Osmanlı padişahı ve 91. İslam halifesi. Saltanatı sırasında Osmanlı İmparatorluğu en geniş sınırlara ulaşmasına rağmen, devletteki yozlaşma yine saltanatı sırasında başlamıştır. Saltanatı boyunca sefere gitmemiştir.

Şehzadeliği

II. Selim'in Nurbanu Sultan'dan olan en büyük oğlu ve varisidir. Nurbanu'nun anne ve babasının kimler olduğu ise kesin olarak bilinememektedir. İyi bir eğitim alan şehzade Arapça ve Farsça öğrendi. 1558 yılında babası II. Selim'in Manisa Sancakbeyliğinden Karaman Valiliğine atanması sonucu dedesi Kanuni Sultan Süleyman tarafından Alaşehir Sancakbeyliğine gönderildi. Babası II. Selim padişah olduktan sonra ise Manisa Sancakbeyliğine gönderildi. Babası II. Selim'in vefatından sonra 22 Aralık 1574'te İstanbul'a gelerek Osmanlı tahtına oturdu.

Padişahlığı

Tahta çıkışı (1574)
22 Aralık 1574 (Ramazan ayı) Çarşamba sabahı, Osmanlı mülkünü devralır almaz fetva ile ilk iş olarak 5 kardeşini boğdurmuştur.

Lehistan'da veraset sorunu (1575)
Osmanlı Devleti, Lehistan yönetimine hakim olmakla Avusturya'ya komşu olan iki müttefik elde etmiş olacaktı. Fransızlar'la Kanuni döneminde iyi ilişkiler kurulmuştu. Fakat Fransız tahtının boşalması ile Lehistan'da iktidar boşluğu oluştu. III. Murad'ın isteği ile Erdel Beyi Bathary, Lehistan kralı oldu. Lehistan ile yapılan anlaşmalar sonucu kuzey sınırı güvenli hale getirildi.

Osmanlıların Fas'a müdahalesi (1576-1578)

III. Murad tahta geçtiğinde Kuzey Afrika kıyılarından sadece Fas Osmanlı topraklarına katılmamıştı. 1578 yılında Ramazan Paşa komutasındaki Osmanlı kuvvetleri Fas'ı ele geçirerek bölgedeki Portekiz gücünü kırdılar.

Osmanlı-Safevî Savaşı (1578-1590)

Şah I. Tahmasb'ın oğlu Şah II. İsmail, Osmanlı Devleti ve Safevi Devleti arasındaki barış antlaşmalarına riâyet etmemiş ve Osmanlı'ya bağlı bazı Emirleri kendi tarafına çekmeyi başarmıştı. Osmanlı hükûmeti Van Beylerbeyine talimat vererek orada huzurun sağlanmasını istemişti. Safeviler'in Luristan valisinin Osmanlı devletine sığınması zaten gergin olan ilişkileri daha da kötüleştirdi. Bu arada Şah II. İsmail ölmüş, Safevi Hanedanlığı'nda taht kavgaları başlamıştı. Bu durumdan yararlanmak isteyen Van Beylerbeyi, Safeviler'e saldırdı. İlk Safevi savaşı on iki yıl (1577 - 1589) sürdü. Özdemiroğlu Osman Paşa komutasındaki Osmanlı birlikleri Safevi kuvvetlerini Çıldır'da yendi. Bu savaştan sonra tüm Gürcistan fethedildi. 1578'de Tiflis, Osmanlı vilayeti durumuna getirildi. Aynı yıl Şirvan da Meşaleler Muharebesi ile Osmanlı topraklarına katıldı. Bu gelişmeler üzerine Safeviler barış istemek zorunda kaldı. 21 Mart 1590 tarihinde Ferhat Paşa Antlaşması imzalandı. Bu antlaşmaya göre Kars, Tebriz, Tiflis, Gence ve Şehrizur Osmanlı Devleti'nde kalacaktı. Bu antlaşma ile Osmanlı Devleti doğuda en geniş sınırlarına ulaşmış oluyordu.

Sokullu Mehmed Paşa'nın öldürülmesi (1579)
Kanuni Sultan Süleyman'ın son yıllarından beri azledilmeksizin kesintisiz 15 yıldır sadrazamlık görevinde bulunan Sokollu Mehmed Paşa, 11 Ekim 1579 tarihinde derviş kılığındaki biri tarafından bir ikindi divanı çıkışında kalbinden hançerlenerek ağır yaralandı. Ağır yaralarından dolayı Sokollu bir süre sonra 74 yaşında öldü. Eyüpsultan'da bulunan türbesine defnedildi. Sadrazamın katili konuşturulamadı ve ertesi gün öldürüldü.

İngiltere'yle diplomatik ilişkilerin kurulması (1583)
III. Murad zamanında Ceneviz, Venedik ve Fransızlar'a verilen kapitülasyonlar ile ticaret gemileri Osmanlı limanlarında ticaret yapma hakkına sahiptiler. 1583'te İngiltere Kraliçesi I. Elizabeth bir elçi göndererek aynı imtiyazlardan faydalanmak istediğini belirtti. Venedik ve Ceneviz haricindeki kapitülasyonu olmayan devletlerin tüccarı, Fransız bayrağıyla Osmanlı limanlarına geliyordu. 1572'deki Bartalameos Katliamı yüzünden Katolikler'den yüz çevirmeye başlayan Osmanlı hükûmeti, Papa'nın koyduğu stratejik harp malzemesi ambargosunu kırabilmek için Protestan olan İngiltere'ye yakınlaştı. Böylece Akdeniz'de İngiliz-Fransız rekabeti başlamış oldu. Bu rekabetten Osmanlı Devleti de birçok siyasi menfaat kazanmış oldu.

Kırım Hanlığı'na müdahale (1584)

Azledildikten sonra isyan eden Kırım Hanı II. Mehmed Giray'ı cezalandırmak, Kırım Hanlığı'nda Osmanlı hakimiyetini tesis etmek ve yeni Han II. İslam Giray'ı tahta çıkarmak amacıyla 1584 yılında iki askerî harekât düzenlendi. Birinci harekâtta (Ocak-Haziran) Osmanlı birliklerine Özdemiroğlu Osman Paşa komuta ederken, Kılıç Ali Paşa kumandasındaki Osmanlı Donanması Kefe'ye çıkarma yaptı.

Başarıyla sonuçlanan birinci harekâtın ardından, bu defa idam edilen Mehmed Giray'ın oğulları Saadet Giray ve Safa Giray'ın (Rusya'nın da yardımıyla) Nogayların ve Don Kazakları'nın desteğini alarak, Eylül başında Kırım Hanlığı'nın başkenti Bahçesaray'ı  saldırarak II. İslam Giray'ı yaralı bir şekilde Kefe'ye sığınmaya mecbur bırakmaları üzerine, Gazi Ferhad Paşa komutasındaki birlikler Kılıç Ali Paşa kumandasındaki Osmanlı Donanmasıyla nakledilerek Kefe'ye ikinci bir çıkarma yapıldı ve isyan bastırıldı.

1584 yılındaki müdahaleden sonra, Osmanlı padişahları Kırım hanlarını doğrudan tayin etmek suretiyle Kırım Hanlığı üzerindeki Osmanlı hakimiyetini sıkılaştırdılar. Ayrıca, II. İslam Giray zamanına kadar hutbelerde yalnız Kırım hanlarının adları okunurken, onun hanlığından itibaren ise hutbelerde ilk olarak Osmanlı padişahının sonra da Kırım hanının isimlerinin okunması kabul edildi.

Venedik'le gerginlik (1584)
1584 yılında bir Yeniçeri isyanında öldürülen Trablusgarp Valisi Ramazan Paşa'nın ailesini İstanbul'a getiren gemiye Kefalonya açıklarında Venedik gemileriyle saldırı düzenlenmesi sonucunda Venedik ile uzun süredir devam eden barış sona erdi. Venedik senatosuna bir ültimatom gönderen III. Murad, Ramazan Paşa'nın ailesini ve mallarını Preveze'ye getirtmeyi başardı. Venedik'in de barışı korumak istemesi üzerine iki devlet arasındaki mesele çözüldü.

Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'yla Savaş (1593-1606)

1590'da Avusturya ile yapılan 8 yıllık barış antlaşması 1593 yılında, Telli Hasan Paşa'nın başıbozukların oluşturduğu Uskokların üzerine yürümesini savaş sebebi sayan Avusturya ile bozuldu. Avusturya İmparatoru II. Rudolf ödemekte olduğu vergiyi vermediği gibi Eflak, Erdel ve Boğdan beylerini de isyana teşvik etti. Telli Hasan Paşa Hırvatistan sınırındaki Siska kalesini kuşatma altında aldı. Ancak burada yapılan savaşta Hasan Paşa ve binlerce askerle birlikte Hersek Sancakbeyi de öldü. Bunun üzerine Sinan Paşa'nın ısrarıyla 1593 yılında Avusturya'ya savaş ilan edildi.

III. Murad'ın ölümü (1595)
Savaş devam ederken 16 Ocak 1595'te III. Murad İstanbul'da felç geçirerek öldü. Cenazesi Ayasofya Camii avlusuna defnedildi.

Ölümünden sonra
1574'ten 1595'e kadar 21 sene Osmanlı Devleti'nin başında bulunmuştur. Saltanatı süresince başveziri olan Sokollu Mehmet Paşa'nın etkisinde kalmıştır. Saltanatı döneminde eşi Safiye Sultan, özellikle Sokollu Mehmet Paşa'nın 1579 yılındaki ölümünden sonra devlet yönetiminde oldukça önemli bir rol üstlenmiştir.

Saltanatı süresince Osmanlı topraklarının genişliği 19.902.000 km²'ye yükselmiştir. Osmanlı Devleti en geniş toprağa bu zamanda erişmiştir. III. Murad 16 Ocak 1595'te 48 yaşında iken vefat etmiş, kabri Ayasofya Camii avlusundaki türbesindedir. Ayrıca Beşiktaş'taki Yahya Efendi Türbesini ve Topkapı Sarayı'ndaki Hasoda'yı yaptırmış, Fethiye Camii'ni de kiliseden camiye çevirmiştir.

Avusturyalı tarihçi Hammer, III. Murad'ın saltanatı boyunca 11 defa sadrazam, 7 defa şeyhülislam değiştirdiğini, düşüncelerinde bir istikrar bulunmadığını, zevke, tasavvufa ve şiire eğilimli bir insan olduğunu, etrafında remilciler, müneccimler dolaştığını bildirmekte ve bu yönüyle eleştirmektedir.

Edebî ve ilmî kişiliği
Farsça, Arapça ve Türkçe divanları bulunan III. Murad şiirlerinde "Muradî", bazen de "Murad" mahlaslarını kullanmıştır ve ayrıca Fütuhat-ı Siyam adlı tasavvuf konulu bir eser yazmıştır. Hat sanatı alanında da mahir olan III. Murad'ın Ayasofya Camii'nde asılı olan ayet levhasıyla kelime-i şehadet levhasının bulunduğunu Müstakimzade bildirmektedir ve ayrıca İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi'nde ve Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi'nde hat sanatı eserleri vardır. Ayrıca döneminde Osmanlı'nın ilk rasadhanesi olan "İstanbul Rasadhanesi" kurulmuştur.

Takîyüddin tarafından 1577'de kurulan Tophane Rasathanesini 1580 yılında yıktırmıştır. Halveti Tarikatı'nın şeyhi Şeyh Şüca'ya bağlıydı.

Özel hayatı

Safiye Sultan adında bir eşi vardı.

Safiye Sultan ile kaynanası Nurbanu Sultan arasındaki çekişip didişmeler; o dönemlerde çeşitli saray oyunlarıyla, sadrazamların durmadan değişmesine neden olmuştur.

Nurbanu Sultan, Safiye Sultan'ı öldüresiyle kıskandığı için, oğlu III. Murad'a yıllar boyu, onu unutturacak bir sevgili arayıp durmuştu. Söylentilere göre, bu yüzden tutsak pazarında cariye fiyatları iki yüz - üç yüz altından, iki bin - üç bin altına çıkmıştır.

Eşleri
 Safiye Valide Sultan
 Şemşiruhsar Hatun - Medine'de vakfı vardır. Erkek çocuğu olmadığı ve devlet işlerine karışmadığı için sarayda kalmasına izin verilmiştir. 1613'ten önce ölmüştür. Rukiye Sultan'ın annesidir.
 Mihriban Hatun
 Şahihuban Hatun - Vakıfları vardır. Bahçekapı'da kendi adıyla anılan türbesinde yatıyor.
 Nazperver Hatun
 Fahriye Hatun

Erkek çocukları
 III. Mehmed
 Şehzade Osman (1573-1587)
 Şehzade Mustafa (1578-1595)
 Şehzade Bayezid (1579-1595)
 Şehzade Abdullah (1580-1595), Ayasofya'da medfundur.
 Şehzade Selim (1581-1595)
 Şehzade Süleyman (1585-1585)
 Şehzade Cihangir (1585-1595)
 Şehzade Abdurrahman (1585-1595)
 Şehzade Yahya (İddia) (1585-1649)
 Şehzade Hasan (1586-1591)
 Şehzade Ahmed (1586-1595)
 Şehzade Yakup (1587-1595)
 Şehzade Alemşah
 Şehzade Yusuf
 Şehzade Hüseyin
 Şehzade Korkut
 Şehzade Ali
 Şehzade İshak
 Şehzade Ömer
 Şehzade Alaüddin
 Şehzade Davud
Not: Erkek çocuklarının sayısının 25 olduğu söylenmektedir.
Diğerlerinin adları bilinmemektedir.
Kız çocuklar
 Ayşe Sultan (d. 1565'ten önce - ö. 15 Mayıs 1605) - Safiye Valide Sultan'ın kızıdır. Padişah III. Mehmed'in türbesinde gömülüdür.
 Fatma Sultan (d. 1565'ten önce) - Safiye Valide Sultan'ın kızı. İlk evliliği: 1593 Damad Halil Paşa. İkinci evliliği:1604 Damad Cafer Paşa. Üçüncü evliliği: 1610 Damad Hızır Paşa. Dördüncü evliliği: 1611 Damad Murad Paşa.
 Hümaşah Sultan
 Hatice Sultan
 Mihrimah Sultan - 1604'te Mirahur Ahmed Paşa ile evlenmiştir.
 Fahriye Sultan - 1604'te Çuhadar Ahmed Paşa ile evlenmiştir. İkinci izdivacını Sofu Bayram Paşa ile yapmıştır. Bayram Paşa ölünce bir daha evlenmemiştir.
 Rukiye Sultan - Şemsiruhsar Hatun'un kızıdır.
 Fethiye Sultan

Saltanatında meydana gelen bazı önemli olaylar
 Venedik'le anlaşma yenilendi.
 Portekiz'le Vadisseyl Muharebesi yapıldı.
 İspanya'ya karşı İngiltere'ye yardımlar yapıldı.
 Lehistan kralının tayininde çıkan mücadele kazanıldı ve 1577'de Lehistan da Osmanlılara tâbi oldu.
 1577 yılında İstanbul üzerinde gözlemlenen ve birçok minyatüre de konu olan Büyül Kuyruklı Yıldız Vak'ası meydana geldi.
 1578'de Osmanlı tabiiyetinde bulunan Kırım Hanlığı Rusya'ya savaş ilan etti. Moskova'ya kadar ilerleyerek Rusya'yı vergiye bağladı.
 1578'de Safeviler ile savaşlar başladı. Çıldır Zaferi elde edildi.
 1582'de Tiflis Müdafaası yapıldı. Tiflis ve Şirvan fethedildi.
 27 günde Kars Kalesi yapıldı.
 1582'de Osmanlı tarihinin en büyük eğlencelerinden birini düzenleyerek oğulları için kırk gün kırk gece sünnet şöleni düzenlemiştir.[kaynak belirtilmeli]
 1583'te Meşaleler Muharebesi kazanıldı.
 1585'te Tebriz dördüncü defa fethedildi. Gence şehri alındı.
 1590'da Ferhat Paşa Antlaşması imzalandı. Hazar Denizi'ne kadar Osmanlı hakimiyetine alındı. Doğuda en geniş sınırlara ulaşıldı.
 1593'te Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'na harp ilân edildi.
 1594'te Yanıkkale feth edildi.
 Tedavülde bulunan o zamanki metal paranın altın ve gümüş oranı azaltılarak devletin tarihindeki gelmiş geçmiş en büyük develüasyon gerçekleştirilmiştir.
 1577 yılında Tophane sırtlarında Takiyüddin'in yönetimi altında bir gözlemevi olan Takiyüddin'in Rasathanesi kurulmuştur.

Kaynakça
Özel

Genel

  say.161-180

|}

1546 doğumlular
Manisa doğumlular
1595 yılında ölenler
16. yüzyılda Osmanlı padişahları
Muhteşem Yüzyıl
Osmanlı İmparatorluğu duraklama dönemi
I. Süleyman
II. Selim
İstanbul'da ölenler
İstanbul'da defnedilenler
İki kutsal caminin hizmetkârları

III. Murad


Aurel Pinția (n. secolul al XIX-lea, Tinca, Comitatul Bihor, Regatul Ungariei – d. secolul al XX-lea) a fost un delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Activitate politică
Aurel Pinția a luat parte la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia de la 1 Decembrie 1918, unde a votat Marea Unire ca delegat al cercului electoral Tinca.

Note

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în secolul al XIX-lea
Decese în secolul al XX-lea
Avocați români
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Oameni din județul interbelic Bihor
Români din Austro-Ungaria

Aurel Pinția


Em matemática aplicada, Bred Vector ou vetores de criação são perturbações, relacionadas aos vetores de Lyapunov, que capturam instabilidades dinâmicas de crescimento rápido da solução de um modelo numérico.  Eles são usados, por exemplo, como perturbações iniciais para previsão de conjunto na previsão numérica do tempo. Eles foram apresentados por Zoltan Toth e Eugenia Kalnay.

Método
Os vetores de criação são criados pela adição de perturbações inicialmente aleatórias a um modelo não linear. Os modelos de controle (não perturbado) e perturbado são integrados no tempo, e periodicamente a solução de controle é subtraída da solução perturbada.Essa diferença é o vetor de criação.

O vetor é dimensionado para ter o mesmo tamanho da perturbação inicial e, em seguida, é adicionado de volta ao controle para criar a nova condição inicial perturbada. Após um curto período transitório, esse processo de "reprodução" cria vetores criados dominados pelas instabilidades de crescimento mais rápido da solução de controle em evolução.

Análise funcional
Física matemática
Física teórica

Vetor de criação


The Fly (título original en inglés; en español, La mosca) es una ópera en dos actos con música del compositor canadiense Howard Shore y libreto de David Henry Hwang. Fue un encargo del Théâtre du Châtelet en París, donde se estrenó el 2 de julio de 2008, y por Edgar Baitzel, entonces director de la Ópera de Los Ángeles, donde la ópera se representó por vez primera el 7 de septiembre de 2008. La obra fue retransmitida por la cadena de Radio France France Musique el 2 de agosto de 2008. En las estadísticas de Operabase aparece con dos representaciones en el período 2005-2010, siendo la primera y única de Shore que aparece.

La ópera se basa vagamente en la película de 1986 de David Cronenberg The Fly que se basó en el cuento homónimo de George Langelaan. Shore también escribió una partitura, no relacionada con la ópera, para la película.

Referencias
Notas

Licencia

Enlaces externos

Óperas de Howard Shore
Óperas en inglés
Óperas de 2008
Óperas estrenadas en París
La Mosca

The Fly (ópera)


Harry Potter serisindeki mekânlar, J.K. Rowling'in yazmış olduğu Harry Potter serinin geçtiği kurgusal yerlerdir.

Önemli meskenler

Godric's Hollow
Godric's Hollow, İngiltere'nin batısında yer alan, şaşırtılmış Muggle'lar ile büyücülerin yaşadığı küçük kasabadır. 1689'da kurulmuştur. Adını, burada doğan Godric Gryffindor'dan almıştır. Küçük ve sade bir yerdir. Bir kilise, bir bar, bir postane ve birkaç dükkân vardır. Evler de küçüktür. Birçok ünlü büyücü burada doğmuş ve büyümüştür. Burada doğan ya da yaşayan önemli büyücüler:
Godric Gryffindor
Ignotus Peverell
Bowman Wright (Snitch'i bulan kişi)
Albus Dumbledore
Aberforth Dumbledore
Bathilda Bagshot
James Potter
Lily Potter
Harry Potter
Hannah Abbott ve ailesi

1899'da Ariana Dumbledore; Gellert Grindelwald, Albus Dumbledore ve Aberforth Dumbledore arasında çıkan düelloda ölmüş ve Dumbledore'lar hep kendilerini sorumlu tutmuştur. 1981'de ise Lord Voldemort, Harry Potter'ı öldürmek için buradaki eve girmiş ve Harry'nin ailesini öldürmüş fakat annesinin ölürken ona sağladığı koruma yüzünden Harry'yi öldürememiştir. Sonradan Potter ailesinin bir heykeli dikilmiştir.

1997 yılında Harry Potter ve Hermione Granger, Bathilda Bagshot'ı bulmak için buraya gelmiştir. Mezarlığa da gidip mezarları ziyaret etmişlerdir. Burada Nagini tarafından saldırıya uğramışlardır.

Kovuk

Kovuk, Weasley ailesinin evidir. Ottery St. Catchpole yakınlarındadır. Harry bu evi kendi evi gibi görmektedir. İlk kez Harry Potter ve Sırlar Odası'nda görünmüştür. Kalabalık bir evdir. Harry Potter ve Ateş Kadehi'nde, Harry, Ron ve Hermione, bu evden Quidditch Dünya Kupası finaline gitmiştir. Grimmaul Meydanı 12 Numara'nın sır tutucusu Albus Dumbledore'un ölmesi ve onu öldüren Severus Snape'in oranın yerini bilmesi nedeniye Zümrüdüanka Yoldaşlığı ana karargahı buraya taşınmıştır. Harry Potter ve Ölüm Yadigarları'nda ise, Fleur Delacour ve Bill Weasley'in düğünü Ölüm Yiyenler tarafından basılmıştır. Bu eve Fidelius Büyüsü yapılmıştır. Sır tutucu Arthur Weasley'dir. Evde gulyabani ve birçok yer cücesi yaşamaktadır.

Privet Drive 4 Numara
Privet Drive 4 Numara, Harry'nin eniştesi Vernon Dursley ve teyzesi Petunia Dursley'nin yaşadığı evdir. Ayrıca kuzeni Dudley Dursley de burada yaşamaktadır. Little Whinging'de bulunur. Lily ve James Potter'ın evlenmesiyle birlikte kardeşiyle ilişkisini tamamen kesen Petunia, kocasıyla birlikte normal bir hayat yaşıyordur; ta ki Harry gelene kadar. 1981 yılında Rubeus Hagrid onu buraya bırakmış ve 11 yaşına gelince onu götürmüştür. Harry, 11 yaşına kadar bu evde, merdiven altındaki dolapta yaşamıştır. 11 yaşına gelince onu, Dudley'nin fazla eşyalarını koyduğu odaya taşımışlardır.

Malfoy Malikanesi
Malfoy Malikanesi, Lucius Malfoy, Narcissa Malfoy, Draco Malfoy ve Bellatrix Lestrange'ın evidir. Wiltshire'da bulunmaktadır. Daha önceden Dobby burada çalışmış fakat Harry onu özgür bırakmıştır. Bu malikane, her ne kadar Malfoy ailesi bundan memnun olmasa da, Ölüm Yiyenlerin karargâhıdır. Ayrıca yakalanan önemli kişiler Luna Lovegood, Griphook, Ollivander buranın bodrumunda tutulmuştur. 1998 yılında Harry, Ron ve Hermione, buraya getirilmişlerdir ve Dobby'nin yardımıyla kaçmışlardır. Dobby, Bellatrix Lestrange'ın fırlattığı bıçağın isabet etmesi sonucu ölmüştür.

Grimmauld Meydanı 12 Numara
Burası, Black ailesinin evidir. Black ailesi asırlardır bu evde yaşamıştır. İlk kez 5. kitapta görünmüş, 7. kitapta Harry'nin uzun süre kullandığı bir yer olmuştur. Muggle'ların ve izin verilmeyen büyücülerin bulamayacağı bir yerdir. Evde Black'lerin soy ağacı ve ölen aile üyelerinin portreleri yer almaktadır. Ev cini Kreacher, bu eve hizmet etmektedir.Zümrüdüanka Yoldaşlığı karargâhı olarak uzun dönem kullanılmıştır. Sirius Black'in ölümüyle burası Harry'e miras kalmıştır. Daha sonra sır tutucu Albus Dumbledore ölünce karargâh Kovuk'a taşınmıştır. Bakanlıktan kaçarken Yaxley'in buraya girmesiyle birlikte güvenliğini kaybetmiştir.

Denizkabuğu Kulübesi
Burası, Bill Weasley ile Fleur Delacour'un evlendikten sonra yerleştiği evdir. Cornwall'da, deniz kenarındadır. Harry, Ron ve Hermione, Malfoy Malikanesi'nden kaçarken buraya gelmişlerdir. Kaçarken ölen özgür ev cini Dobby ise Harry tarafından buradaki bahçeye gömülmüştür.

Spinner's End
Spinner's End, Severus Snape'in evinin bulunduğu bir Muggle caddesidir. Lily Potter'ın çocukken yaşadığı eve yakındır. 6. kitapta Bellatrix Lestrange ve Narcissa Malfoy, Snape'i ziyarete gelmişlerdir ve Snape burada, Draco Malfoy'u korumak için Bozulmaz Yemin etmiştir.

Okullar

Beauxbatons

Beauxbatons Sihir Akademisi, Hogwarts'ın rakibi olan iki büyük cadılık ve büyücülük okulundan biridir. 1994-1995 yıllarında Üçbüyücü Turnuvası'na katılmışlardır. Şampiyonları Fleur Delacour'dur. Müdürü, Olympe Maxime'dir. Öğrencileri soluk mavi renk ince ipekten yapılmış cüppeler giyerler. Öğrenciler yemeklerini Kristal Salon'da Orman Perisi korosunun eşliğinde yerler. Bu salon yılbaşında erimeyen buzdan heykellerle süslenir.

Durmstrang

Durmstrang Enstitüsü, Hogwarts'ın rakibi olan iki büyük cadılık ve büyücülük okullundan biridir. İskandinavya'daki konumu tam olarak bilinmese de Norveç'in kuzeyinde bulunduğu düşünülmektedir. Okula muggle anne ve babadan doğan büyücüler kesinlikle kabul edilmez. Enstitü, Karanlık Sanatlar konusunda diğer iki okul arasından sıyrılır. Hogwarts'taki Büyük Salon gibi bu okulda da Karanlık Salon bulunur. Quidditch'in genç yıldızı Viktor Krum bu okulda öğrenim görmektedir. Durmstrang' da ayrıca ateş sadece sihir yapmak için yakılır. O okulun binası Hogwarts kadar büyük olmasa da bahçe alanı çok geniştir.Yazın buralarda öğrenciler süpürgeleriyle uçarlar. Ayrıca büyük bir Quidditch sahaları vardır. Hogwarts'takinden büyüktür.  Viktor Krum burada alıştırmalar yapar. Ayrıca orada da Hogwarts gibi 4 bina vardır.
Binaları;
1-Süzülen Yılanlar
2-Kükreyen Boğaz
3-Yanan Kara Kaplumbağa
4-Büyük Pençe

Hogwarts

İskoçya'da bulunan bir cadılık ve büyücülük okulu.

Diagon Yolu

Diagon yolu, Londra'da bulunan bir caddedir. Bu caddeye "Çatlak Kazan" denen ve Muggleların göremediği bir bardan ayrıca uçuş tozu ile girilmektedir. Büyücüler bu caddeden kişisel ihtiyaçlarını karşılamak için alışveriş yaparlar. Harry, her sene buraya alışveriş için gelmektedir. İçinde birçok dükkân bulunur. Bu dükkânlardan bazıları, Apothecary, Cauldron Shop, The Daily Prophet Office, Eeylops Owl Emporium, Florean Fortescue's Ice Cream Parlour, Flourish & Blotts,Gringotts Wizarding Bank, The Leaky Cauldron, Madam Malkin's Robes for All Occasions, Magical Menagerie,Ollivander's wand shop, Quality Quidditch Supplies, Weasleys' Wizard Wheezes ve Stalls'tır.

Borgin & Burkes
Borgin ve Burkes Knockturn Yolunda bulunan Karanlık Sanatlar üzerine uzmanlaşmış eski bir dükkândır. Dükkân lanetlenmiş bir opal kolye, Şanlı El ve Harry Potter ve Melez Prens'te Draco Malfoy'un Hogwarts'a sızmak için kullandığı Yokedici Dolabın bir eşi gibi pek çok tehlikeli ve Karanlık nesne satmaktadır. Lord Voldemort 1940'ların ortalarında Hogwarts'tan ayrıldıktan sonra kısa bir süreliğine Borgin ve Burkes'te çalışmıştır. Caractacus Burke ve Mr. Borgin'e aittir ancak Mr. Borgin film boyunca tek sahibi olarak görülür.

Amanuensis Tüy Kalemleri
Tüy kalemler ve mürekkep satan dükkândır. Madam Malkin'in yanındadır.

Çatlak Kazan
Ünlü bir büyücü barıdır. Diagon Yolu'nun girişidir. Sahibi sonradan Hannah Abbott ve Neville Longbottom olmuştur. Harry, buraya zaman zaman uğramıştır.

Eeylops Bin Bir Çeşit Baykuş Dükkânı
Baykuş satan küçük bir dükkândır. Hışırtılarla, kanat çırpışlarıyla dolu, karanlık bir yerdir. Hagrid, Harry'e Hedwig'i buradan almıştır.

Florean Fortescue'nun Dondurma Salonu
Bir dondurma salonudur. Florean Fortescue tarafından işletilmektedir. O 1996'da öldükten sonra dükkâna ne olduğu bilinmemektedir. Harry Potter ve Azkaban Tutsağı'nda Harry, burada bolca zaman geçirmiştir ve dondurma yemiştir. Küçük bir yerdir. İçinde renk renk dondurmalar vardır.

Flourish ve Blotts
Ünlü bir kitapçıdır. Hogwarts öğrencilerinin hepsi kitapalrını buradan alırlar. Harry Potter ve Sırlar Odası'nda Gilderoy Lockhart burada imza günü yapmış, Lucius Malfoy, Ginny Weasley'e Tom Riddle'ın günlüğünü vermiştir.

Gambol ve Japes Büyücü Şakaları
Bir şaka dükkânıdır. Beyaz bıyık ve sakallı biri tarafından işletilmektedir.

Gelecek Postası Ana Binası
Gelecek Postası'nın basıldığı yerdir.

Gringotts Büyücü Bankası

Gringotts Diagon Yolu'nda bulunan bir bankadır. Bir büyücü bankası olan Gringotts cincüceler tarafından işletilip yönetilir. Hogwarts'tan sonra büyücü dünyasında en güvenli yer olarak geçer. Gringotts'da büyücülerin paraları; galleon, sickle, knut saklıdır. Gringotts'daki kasalar yerin altında özel tılsımlarla korunur. Bazı kasaların başında ejderhalar vardır. Ayrıca son kitapta Harry Bellatrix Lestrange'ın kasasına girerek Helga Hufflepuff'ın kupası'nı çalmıştır.

Hurdacı Dükkânı
2. el eşyalar satan yer.

Kaliteli Quidditch Eşyaları
Quidditch eşyaları satılan dükkândır. Süpürgeler, Snitchler, Quafflelar, Bludgerlar, sopalar gibi ürünler vardır.

Madam Malkin'in Her Duruma Göre Cüppeleri
Ünlü bir cüppe mağazasıdır. Bütün Hogwarts öğrencileri cüppelerini buradan alırlar. Sahibi Madam Malkin'dir.

Ollivander Asaları
Dünyanın en ünlü asa yapımcılarından Ollivander'in dükkânıdır. Hogwarts öğrencilerinin hepsi asalarını buradan alırlar.

Weasley Büyücü Şakaları
Fred Weasley ve George Weasley'nin açtığı şaka dükkânıdır. Birçok şaka eşyası satılmaktadır. Harry'nin Üçbüyücü Turnuvası'ndan kazandığı 1000 Galleon sayesinde bu dükkânı açmışlardır.

Bakanlığa bağlı yerler

Azkaban

Azkaban Hapishanesi, suçlu büyücülerin tutulduğu bir hapishanedir. Hapishane Kuzey Denizi'nde yer almaktadır. Hapishanedeki söz konusu tutuklular büyücü olduklarından, gardiyanlar da büyülü yaratıklar olan Ruh Emiciler'dir. Harry Potter ve Azkaban Tutsağı, bu hapishaneyi oldukça geniş bir şekilde betimler.
Bu hapishaneden kaçan ilk kişi animagus olan Sirius Black'tir. Bir animagus olduğu için köpeğe dönüşerek  Ruh Emicileri atlatan Sirius,bu sayede Azkaban'dan Ron'un faresini yani Peter Pettigrew'u öldürmek için kaçmıştır. Lord Voldemort'un dönüşünden sonra Ölüm Yiyenler ona katılmak için buradan toplu firar etmiştir.

Sihir Bakanlığı

İngiltere'deki büyücü dünyasını yöneten ve muggleları büyücü dünyasından uzak tutmaya çalışan devlet organı.

Peron 9¾
Peron 9¾, Hogwarts Ekspresi güzergahın başladığı tren istasyonu peronudur. Londra'da bulunan King's Cross istasyonunun dokuzuncu ve onuncu peronları arasında bulunur. Perona ulaşmak için dokuzuncu ve onuncu peronları ayıran duvara doğru hızla koşmak gerekir. Duvardan geçişi yalnızca büyücüler gerçekleştirebilir. Dolayısıyla peron mugglelar tarafından erişilebilir değildir.

Hogsmeade

Hogsmeade Köyü, İngiliz yazar J.K. Rowling tarafından kaleme alınan Harry Potter Serisi'ndeki İngiltere'deki tek büyülü köydür. Hogwarts, Hogsmeade'in karşısındaki gölün etrafına yerleşmiştir. Hogwarts Ekspresi yeni yılın başında öğrencileri bırakmak için Hogsmeade'deki istasyonda durur. Gölün etrafında istasyondan kaleye bir yol vardır.

Dervish ve Banges
Sihirli alet-edevatların satıldığı bir dükkân.

Bağıran Baraka
İlk kez 3. kitap olan Harry Potter ve Azkaban Tutsağı'nda ismi geçmiştir. İngiltere'nin en hayaletli binası olarak bilinmektedir. Ancak bu sadece çevrede yaşayan muggleların söylentisidir. Aslen bir kurtadam olan Remus Lupin'in öğrencilik döneminde Dumbledore'un Lupin'in dolunayda insanlara zarar vermemesi amacıyla yaptırdığı barakanın adı, Lupin'in kurtadama dönüştüğünde çıkan uğultular sebebiyle "Bağıran Baraka" olarak kalmıştır.

Üç Süpürge
Üç Süpürge Hogsmeade'de bulunan kaymak birası ve çeşitli içkilerin satıldığı bir bardır. Sahibi Madam Rosmerta adında bir cadıdır. Hogwarts öğrencilerinin Hogsmeade gezilerinde sık sık gittiği bir yerdir.

Domuz Kafası
Hogsmeade'de bulunan ikinci bir bardır. Buranın müşterisi üç süpürgenin müşterilerine göre çok daha azdır.Ayrıca buraya tekinsiz insanlar geldiği için Hogwarts öğrencilerinin çok fazla tercih ettiği bir yer değildir. Sahibi Aberforth Dumbledore'dur. 5. kitapta Harry Potter ve arkadaşları burada yasa dışı bir grup kurmuşlardır. (Dumbledore'un Ordusu)

Scrivenshaft'ın Tüy Kalem Dükkânı
Hogwarts öğrencilerinin tüy kalem mürekkep parşömen kâğıdı gibi ihtiyaçlarının karşılandığı bir dükkândır.

Zonko'nun Şaka Dükkânı
Zonko'nun şaka dükkânı sihirli şakaların olduğu insanları eğlendirmek için yaratılmış bir dükkândır. En iyi müşterileri Fred ve George Weasley'dir, onlar da daha sonra bir şaka dükkânı açmıştır.Hatta bu işin başlangıcında Harry'nin onlara verdiği Üç Büyücü Turnuvası ödülü olan 1000 Galleon'u kullanmışlardır.Zonko ürünlerinden en çok tezek bombası ve köpekdişli frizbiler rağbet görmektedir.Tabi Harry'nin aldığı ısıran fincanları da unutmamak gerekir.Hermione Zonko ürünlerini zararlı görmektedir ve onaylamamaktadır.Aynı zamanda sahte asalar da üretilir ve bunların daha da gelişmişini Weasley ikizleri yapmıştır.

Balyumruk Şekerci Dükkânı
Balyumruk birçok çikolata ve şekerlemenin bulunduğu çok güzel bir yerdir.Çikolataları bütün sihir dünyası tarafında bilinmektedir.Biber Şeytancıkları,Bitmeyen Şekerler,Şeker Tüy Kalemler,Buzdan Kurbağalar,Çikolatalı Kurbağalar,Şokotoplar ve Kazan Pastaları ünlüdür.

Madam Puddifoot'un Çay Dükkânı
Madam puddifoot'un sahibi olduğu küçük şirin sıcak bir çay dükkânıdır.Genelde sevgililer tarafında tercih edilen romantik bir çaycıdır.Cho ve Harry Sevgililer Günü için oraya gitmiş ancak kavga ederek ayrılmışlardır.Harry'nin çayhaneyi pek beğendiği söylenemez,çünkü orası ona Umbrige'nin odasını hatırlatmıştır.

Postane
Postane küçük posta baykuşlarının bulunduğu hogsmeade'deki yerdir.

Hogsmeade Tren İstasyonu
Tren istasyonu Hogwarts Ekspresi'nin kuzey yolculuğunu bitirdiği yerdedir.

Esrarlı yerler

Knockturn Yolu
Knockturn Yolu, genellikle karanlık sanatlarla uğraşan büyücülerin uğrak yeridir. Knockturn Yolu'nda dükkânların çoğu karanlık sanatlara adanmış; sinsi ve tehlikeli nesneler satan en büyük dükkân olan Borgin & Burkes da buradadır.

Kurgusal İskoçya'daki yerleşim birimleri

Harry Potter serisindeki mekânlar


A plate block is a block of stamps from the edge of the sheet which shows the plate or cylinder from which the stamps were printed.

Background
The numbering of printing plates has long been a part of quality control in the printing process.  That way, if someone at the printing plant notices a problem with the printing of a certain stamp, the plate number can be used to locate the proper plate or cylinder so the problem can be investigated.

In some cases, for instance the Penny Reds of Great Britain and modern United States plate number coils, the plate numbers appear in the stamps themselves, but the more common practice is to include the number in the margin of each sheet, sometimes alongside the name of the printer.

On coil stamps (stamps issued in a long band of single stamps with the edges imperforate) a plate number sometimes is printed on the margin of a stamp, which collectors refer to as a plate number coil.  Mint plate number coil stamps are most often collected as strips of three or five with the stamp with the plate number at the center of the strip.

In the United Kingdom
In the U.K. plate blocks are also commonly known as cylinder blocks and are widely collected as they still form an important part of the printing process for current British stamps.

British stamps have also included a system of "controls" which were first used in February 1884 and continued until 1947. The "control" consisted of a letter in the selvedge of the sheet and was introduced as an accounting method by the printers due to the very large number of low value definitive stamps they were printing.

In the United States
Until the late 1960s, United States stamps included two rows of stamps attached to one another in a block of four or more, with printing information, including the printing plate number, on attached margin paper. A number is used to identify one specific plate or cylinder used to print the stamps.

Then plate block collecting changed in the US due to the addition of up to eight multi-digit numbers which represented different colors used to print the stamps.  The numbers were printed along the selvage. This meant collectors needed many more stamps to save a single plate block. This lasted for about ten years before the post office reverted to the traditional single number for most stamps. In a press release dated Dec. 10, 1980, the postal service announced a new plate numbering system that would, except in cases where more than four designs appear on a pane, "establish a plate block as consisting of four stamps regardless of the number of inks used or the press used to print the stamps." Now, new issues often begin with a number such as "11111," with each digit in a different color. Stamps printed in large quantities may have multiple plate numbers so the next plate combination might be identified as "22222" and so on.

Collecting
The usual practice in plate block collecting varies by country and era; the classic 20th century US plate block consisted of a 2 x 3 block in the middle top, bottom and/or sides of the sheet for flat plate issues (a 2 x 2 block in the corner of the sheet for rotary press issues). Ambitious collectors will seek to own blocks displaying every known plate number for the stamp; specialized stamp catalogs will list these. They may also collect all of the block positions, such as the numbers of each corner that exist after a large sheet is quartered.

See also
Plating (stamps)
Postage stamp block

References

External links
Plate & Cylinder Number Explained by Tom Pierron, 2010.

Philatelic terminology

Plate block


Michael Amir Murillo Bermudez (født 11. august 1996 i Panama City, Panama), er en panamansk fodboldspiller (højre back).

Murillo spiller i Major League Soccer for New York Red Bulls, som han har repræsenteret siden 2017. Han har tidligere spillet for San Francisco i hjemlandet.

Landshold
Murillo har (pr. juni 2018) spillet 20 kampe og scoret ét mål for Panamas landshold, som han debuterede for 15. marts 2016 i en venskabskamp mod Nicaragua. Han var en del af den panamanske trup til VM 2018 i Rusland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Panama
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Fodboldspillere fra New York Red Bulls

Michael Amir Murillo


Slogan veya motto, bir kimlik, grup, örgüt veya kurumun amaç ve araçlarını genel olarak tanımlayan bir deyiş veya sözcük listesine verilen isim.

Kelimenin kökeni
Motto sözcüğü İtalyancadan gelir ve kökeni Latince muttire yani "mırıldanmak, söylenmek" anlamındadır. Motto, tanımlayıcı bir deyişin yanı sıra bir düsturun kendisi de olabilir.

Örnekler

Birçok ülke, kent, üniversite ve kurumun sloganı bulunur. Bunlardan bazıları şöyle sıralanabilir:

 E pluribus unum (Birlikten kuvvet doğar)
 Eureka! (Onu buldum!)
 In God We Trust (Tanrı'ya Güveniyoruz)
 Non scholae, sed vitae discimus (Okul için değil, yaşam için öğreniriz)
 Yurtta sulh, cihanda sulh

Slogan


Tihomir Bogdan (Mostar, 17. lipnja 1973.), bivši hrvatski nogometaš iz Bosne i Hercegovine.

Karijera

Igračka karijera

Odmah nakon obnove rada postaje igrač mostarskog Zrinjskog. Ukupno je za Zrinjski, kroz šest sezona, odigrao 134 utakmice i postigao 20 pogodaka. Osim za Zrinjski igrao je još za Široki Brijeg s kojim je bio trostruki, uzastopni, prvak Herceg Bosne (1994./95., 1995./96. i 1996./97.). Nastupao je još i za Croatiju iz Zmijavaca.

Bio je član reprezentacije Herceg-Bosne na prijateljskoj utakmici s Paragvajom u Asunciónu 1996. godine.

Izvori

Vanjske poveznice

 Profil na transfermarkt.com

Hrvatski nogometaši iz Bosne i Hercegovine
Nogometaši HŠK Zrinjski Mostar
Nogometaši NK Širokog Brijega
Životopisi, Mostar

Tihomir Bogdan


Three ships of the Royal Fleet Auxiliary have borne the name RFA Bacchus, after Bacchus, the god of wine in Roman mythology:

  was a store carrier launched in 1915. She was renamed RFA Bacchus II in 1936 and was sunk as a target in 1938.
  was a store carrier launched in 1936 and sold into civilian service in 1962 under the name Pulau Bali.
  was a store carrier launched in 1962 and returned to her owners in 1981 under the name Cherry Lanka.

Royal Fleet Auxiliary ship names

RFA Bacchus


La Red de Museos Locales de la Diputación de Barcelona (Xarxa de Museus Locals en catalán), también conocida como Museo más grande de Cataluña, es una herramienta de apoyo y colaboración de y para los museos de la provincia, que pone al alcance de los municipios una serie de servicios y acciones destinadas a mejorar, mediante la prestación de servicios directos y la búsqueda de fórumulas operativas de cooperación supramunicipal, la gestión, la conservación y la difusión del patrimonio y de los equipamientos museísticos de los municipios de la Provincia de Barcelona. Se gestiona desde la Oficina de Patrimonio Cultural, que depende, a su vez, del Área de Presidencia de la Diputación de Barcelona.

Se creó en 2001 siguiendo la dinámica de colaboración establecida por la Comisión de cooperación de Museos Locales, formada en 1988 a partir de la organización de las I Jornadas de Museos y Administración Local. Cuando se creó la Comisión, la integraban los museos locales de Hospitalet, Granollers, Mataró y Gavá, además de la propia Diputación. Su principal objetivo es trabajar conjuntamente para avanzar hacia un modelo de museo dinámico, versátil, pluridisciplinar y conectado con la realidad y amb la vida de las personas, haciendo de los museos locales centros de servicio público próximos y accessibles al ciudadano, para que sean espacios referentes de preservación de la identidad y la memoria colectiva y, a la vez, nuevos espacios de aprendizaje, de socialización, de ocio y de desarrollo del territorio.
En 2001, al transformarse en la Red de Museos Locales, agrupaba a 29 municipios en representación de 37 museos.

En julio de 2010 firmó un convenio con la ONCE para mejorar la accesibilidad de los museos integrantes.

Museos integrantes

En 2013, la red estaba formada por 65 museos o equipamientos repartidos en 52 municipios distintos

 Arenys de Mar : Museo de Arenys de Mar
 Argentona : Museo del Botijo de Argentona
 Badalona : Museo de Badalona
 Berga : Espacio de Interpretación de Berga
 Caldas de Montbui : Thermalia. Museo de Caldes de Montbui
 Caldetas : Fundación Palau
 Calella : Museo Archivo Municipal de Calella Josep M. Codina i Bagué
 Canet de Mar: Casa Museo Lluís Domènech i Montaner
 Capellades : Museo del Molino de Papel de Capellades
 Cardedeu : Museo-Archivo Tomàs Balvey
 Castellbisbal : Museo de la Payesía
 Cornellá de Llobregat : Museo Palacio Mercader
 Esplugas de Llobregat : Can Tinturé. Colección de azulejo de muestra Salvador Miquel
 Folgarolas : Casa Museo Verdaguer
 Gavá : Museo de Gavá y Parque Arqueológico Minas de Gavá
 Granollers : Museo de Granollers, Museo de Granollers-Ciencias Naturales
 Hospitalet de Llobregat : Fundación Arranz-Bravo, Museo de Hospitalet de Llobregat
 Igualada : Museo de la Piel de Igualada y Comarcal del Anoia, Museo del Arriero. Colección Antoni Ros
 Manlleu : Museo Industrial del Ter
 Manresa : Museo Comarcal de Manresa
 Martorell : L'Enrajolada, Casa Museo Santacana. Martorell, Museo Municipal Vicenç Ros
 Masnou : Museo Municipal de Náutica del Masnou
 Mataró : Museo de Mataró
 Molins de Rey : Museo Municipal de Molins de Rey
 Mollet del Vallès : Museo Abelló
 Moncada y Reixach : Museo Municipal de Montcada
 Montmeló : Museo Municipal de Montmeló
 Moyá : Museo Arqueológico y Paleontológico-Cuevas del Toll de Moià
 Prat de Llobregat : Museo del Prat
 Premiá de Dalt : Museo de Premià de Dalt
 Premiá de Mar : Museo de la Estampación de Premià de Mar
 Ripollet : Centro de Interpretación del Patrimonio Molí d'en Rata
 Roda de Ter : Museo Arqueológico de La Esquerda
 Rubí : Museo Municipal. El Castillo-Ecomuseo Urbano
 Sabadell : Museo de Arte de Sabadell, Museo de Historia de Sabadell,
 San Adrián de Besós : Museo de Historia de la Inmigración de Cataluña
 San Andrés de Llavaneras : Museo Archivo de Sant Andreu de Llavaneres
 San Baudilio de Llobregat : Museo de San Baudilio de Llobregat
 San Cugat del Vallés : Museo de Sant Cugat
 San Juan Despí : Centro Jujol - Can Negre
 Santa Coloma de Gramanet : Museo Torre Balldovina
 Sardañola del Vallés: Museo de Arte de Cerdanyola. Can Domènech, Museo de Cerdanyola, Museo y Poblado Íbero de Ca n'Oliver
 Serchs : Museo de las Minas de Serchs
 Sitges : Museo Cau Ferrat, Museo Maricel, Museo Romántico Can Llopis
 Tarrasa : Centro de Documentación y Museo Textil, Museo de Tarrasa
 Tona: Centro de Interpretación y yacimiento El Camp de les Lloses
 Vich : Museo del Arte de la Piel. Colección A. Colomer Munmany
 Viladecans : Ca N'Amat
 Vilasar de Dalt : Museo-Archivo de Vilassar de Dalt
 Vilasar de Mar : Museo Municipal de Vilassar de Mar
 Villafranca del Panadés : Casa de la Fiesta Mayor de Villafranca del Panadés, Vinseum. Museo de les Culturas del Vino de Cataluña
 Villanueva y Geltrú : Museo Romántico Can Papiol, Biblioteca Museo Víctor Balaguer, Centro de Interpretación del Romanticismo Manuel de Cabanyes

Referencias

Enlaces externos
 Web del Museo Más Grande de Cataluña (en catalán)
 Pàgina de la Red en la web de la Diputación de Barcelona
 Web de la Diputación de Barcelona
 Museus de Sitges


Karen Worcman é diretora e fundadora do Museu da Pessoa, acervo virtual que reúne relatos de vida de mais de 16 mil pessoas.

É historiadora, formada pela Universidade Federal Fluminense, com pós-graduação em Linguística na Universidade Federal do Rio de Janeiro.

Biografia
Karen Worcman nasceu em 1962 no Rio de Janeiro. Neta de judeus imigrantes, Karen ficou fascinada desde o início com as diferentes maneiras pelas quais as pessoas organizavam seus mundos. Ela viu a incrível riqueza cultural em como diferentes pessoas e grupos organizam suas experiências e dão sentido às suas vidas. Karen viveu uma vida aventureira. Ela fez muitas viagens e trabalhou em muitas organizações em todo o mundo. Na universidade, Karen estudou história e linguística. Ela descobriu – intuitiva e racionalmente – que a história escrita não valorizava o tipo de história que é a base da experiência social: a história das pessoas e como elas estão conectadas à sociedade. Essa percepção somada à sua necessidade pessoal de transformar ideias em ação fez do Museu da Pessoa o objetivo de vida de Karen.

Karen começou a desenvolver sua ideia para o Museu da Pessoa em 1992 após a conclusão de seu livro Memória e Migração, uma compilação de experiências pessoais de judeus imigrantes no Brasil.Seu trabalho no livro a impressionou com a eficácia da história oral como ferramenta de comunicação. Foi então que Karen decidiu que a melhor forma de preservar as narrativas das experiências de vida era um banco de dados multimídia, núcleo do Museu.

Desde sua fundação, Karen coordenou mais de 20 projetos como a história multimídia dos dois maiores times de futebol do Brasil, a história multimídia dos comerciantes no Brasil, a história da eletricidade, alguns Centros de Memória de algumas das maiores empresas do Brasil.

Tornou-se fellow da Ashoka em 1999 e membro do Global Fellowship Team da Ashoka em 2004, com foco em estratégias de ampliação do impacto social da organização por meio do fortalecimento da rede de fellows. Foi líder Avina de 2007 a 2009, é empreendedora social da Rede Folha e e membro do conselho do Observatório da Imprensa, da organização Ourmedia.org e do Instituto Avisa Lá.

Museu da Pessoa

O Museu da Pessoa é "virtual". É um banco de dados multimídia que dá às pessoas a oportunidade de registrar suas histórias. Recolhe fotografias, documentos pessoais e vídeos, juntamente com os relatos orais, que em sua maioria são gravados em vídeo. O resultado é uma ampla variedade de fontes de informação a partir das quais podem ser criados diversos produtos para fins educacionais e sociais (livros, CD-ROMs, exposições) e que podem servir como recursos para artigos de jornais, programas de rádio e televisão. O Museu está acessível na Internet, meio que lhe permite relatar e recolher continuamente novas histórias de vida. Seu acervo tem uma coleção de mais de 18.000 histórias em áudio, vídeo e texto e cerca de 60 mil fotos e documentos digitalizados

Historiadoras do Brasil
Museu da Pessoa

Karen Worcman


Kuća Europe u Zagrebu
Kuća Europe u Rivni
Kuća Europe u Vilni
Kuća Europe u Rodosu
The House of Europe, udruga iz 1901.

Kuća Europe


Lloret de Vistalegre, Batı Akdeniz'de, İspanya'nın doğu sahiline yakın, İspanya'nın özerk bölgesi olan Balear Takımadaları'na ait bir belediye. Mayorka Adası'nda yer alan belediyenin 2018 itibarıyla nüfusu 1,289'dur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Belediye resmi sitesi

Balear Adaları

Lloret de Vistalegre


The Variations on a Theme by Joseph Haydn (), now also called the Saint Anthony Variations, is a work in the form of a theme and variations, composed by Johannes Brahms in the summer of 1873 at Tutzing in Bavaria. It consists of a theme in B major based on a "Chorale St Antoni", eight variations, and a finale. The work was published in two versions: for two pianos, written first but designated Op. 56b; and for orchestra, designated Op. 56a.

The orchestral version is better known and much more often heard than the two-piano version. It is often said to be the first independent set of variations for orchestra in the history of music, although there is at least one earlier piece in the same form, Antonio Salieri's Twenty-six Variations on 'La folia di Spagna' written in 1815.
The main theme was used in the 23 minute title track from the 1974 LP Hamburger Concerto by Dutch rock group Focus.

Brahms's orchestral variations are scored for piccolo, 2 flutes, 2 oboes, 2 clarinets, 2 bassoons, contrabassoon, 4 horns (2 in E, 2 in B), 2 trumpets, timpani, triangle, and the normal string section of first and second violins, violas, cellos and double basses. The piece usually takes about 18 minutes to perform.

The first performance of the orchestral version was given on 2 November 1873 by the Vienna Philharmonic Orchestra under Brahms's baton.

Origin of the theme

Brahms composed the work on a theme entitled "Chorale St. Antoni", which Brahms found in a wind ensemble composition. When Brahms discovered it, the wind ensemble piece carried an attribution to the composer Joseph Haydn. Brahms titled his own composition accordingly, crediting Haydn for the theme. However, music publishers in the early nineteenth century often attached the names of famous composers to works by unknown or lesser-known composers, to make the pieces more saleable. Subsequent research has concluded that the wind piece Brahms used as a source does not fit Haydn's style. The wind ensemble piece remains without clear attribution.

As a result, Brahms's piece is sometimes referred to today, in recordings and concert programs, as the St. Anthony Variations, in addition to the original title that Brahms gave it.

A detailed survey of the controversy can be found in Douglas Yeo's 2004 edition of the "Haydn" piece (ISMN M-57015-175-1). In 1870, Brahms's friend Carl Ferdinand Pohl, the librarian of the Vienna Philharmonic Society, who was working on a Haydn biography at the time, showed Brahms a transcription he had made of a piece attributed to Haydn titled Divertimento No. 1. The second movement bore the heading "St. Anthony Chorale", and it is this movement which, in its entirety, forms the theme on which the variations are based. Brahms's statement of the theme varies in small but significant ways from the original, principally with regard to instrumentation. Some sources state the Divertimento was probably written by Ignaz Pleyel, but this has not been definitively established. A further question is whether the composer of the divertimento actually wrote the "St. Anthony Chorale" or simply quoted an older theme taken from an unknown source. To date, no other mention of a "St. Anthony Chorale" has been found.

Form
The theme begins with a repeated ten-measure passage which itself consists of two intriguing five-measure phrases, a quirk that is likely to have caught Brahms's attention. Almost without exception, the eight variations follow the phrasal structure of the theme and, though less strictly, the harmonic structure as well. Each has a distinctive character, several calling to mind the forms and techniques of earlier eras, with some displaying a mastery of counterpoint seldom encountered in Romantic music.

The finale is a magnificent theme and variations on a ground bass, five measures in length, derived from the principal theme. Its culmination, a restatement of the chorale, is a moment of such transcendence that the usually austere Brahms permits himself the use of a triangle.

Just before the end of the piece, in the coda of the finale, Brahms quotes a passage that really is by Haydn. In measures 463–464, the violas and cellos echo the cello line from measure 148 of the second movement of the latter's "Clock" Symphony, one of the finest examples of Haydn's pioneering work in the symphonic variation form. The reader may compare the two passages by following these links:  Brahms, Haydn (see below for link credits). This fragmentary allusion may be the music's sole link to Haydn.

Sections

The sections are named and tempo markings given as follows. Where the tempo markings of the two versions differ, the one for Op. 56b is shown in parentheses.

 Theme. Chorale St. Antoni. Andante
 Variation I. Poco più animato (Andante con moto)
 Variation II. Più vivace (Vivace)
 Variation III. Con moto
 Variation IV. Andante con moto (Andante)
 Variation V. Vivace (Poco presto)
 Variation VI. Vivace
 Variation VII. Grazioso
 Variation VIII. Presto non troppo (Poco presto)
 Finale. Andante

See also
 List of variations on a theme by another composer

Notes

External links

 The score of Brahms's Variations has been posted by the William and Gayle Cook Music Library at the Indiana University School of Music.  The same library is the source of the Haydn link included in the comparison above.

Compositions by Johannes Brahms
Haydn
Compositions for two pianos
Compositions for symphony orchestra
1873 compositions
Compositions in B-flat major
Composer tributes (classical music)

Variations on a Theme by Haydn


Popići (lat. Prunellidae), porodica malenih ptica pjevica, dio je reda vrapčarki. Cijelopj porodici pripada trnaest vrsta unutar jednog roda,Prunella ili popić. Rod je monotipičan za Stari svijet (Europa i Azija).

Vrste
 Prunella atrogularis (von Brandt, 1843)
 Prunella collaris (Scopoli, 1769)
 Prunella fagani (Ogilvie-Grant, 1913)
 Prunella fulvescens (Severtsov, 1873)
 Prunella himalayana (Blyth, 1842)
 Prunella immaculata (Hodgson, 1845)
 Prunella koslowi (Przevalski, 1887)
 Prunella modularis (Linnaeus, 1758)
 Prunella montanella (Pallas, 1776)
 Prunella ocularis (Radde, 1884)
 Prunella rubeculoides (Moore, F, 1854)
 Prunella rubida (Temminck & Schlegel, 1845)
 Prunella strophiata (Blyth, 1843)

Izvori

Passerida

Popići


Lorenz Assignon, né le  à Grasse (Alpes-Maritimes), est un footballeur franco-togolais qui évolue au poste de latéral droit au Stade rennais FC.

Biographie

En club
Né à Grasse en France, Lorenz Assignon est le fils d'un ancien footballeur professionnel Komlan Assignon et passe par le FC Poitiers puis le pôle espoirs de Châteauroux avant de signer en 2015 au le centre de formation du Stade rennais FC.

En 2019, il participe à trois matchs  de Youth League. En mai 2019, il est réserviste pour l'Euro U19.

Il signe son premier contrat professionnel au Stade rennais en . Après une première partie de saison 2020-2021 à côtoyer le groupe professionnel, il est prêté pour les six dernier mois à Bastia.

Après un prêt où il joue 13 matchs et marque 1 but, il prolonge son contrat jusqu'en 2025 le , à l'aube de la saison 2021-2022, pour être la doublure d'Hamari Traoré.

Assignon joue son premier match avec Rennes lors d'une rencontre de Ligue Europa Conférence face à Rosenborg BK le . Son équipe gagne 3-1. Il est titularisé lors de sa quatrième apparition en professionnel, le  contre le Clermont Foot 63 pour une victoire 6-0 des rennais.

Après une saison 2022-2023 ou il aura été la doublure d'Hamari Traoré (18 match pour 1 but, dont son but aura été élu plus beau but de la Ligue Europa 2022-2023), le 6 juillet 2023, il prolonge son contrat de deux ans soit jusqu'en 2027 avec son club formateur le Stade rennais FC.

En sélection
Il possède la double nationalité franco-togolaise par son père Komlan Assignon. Il est donc sélectionnable avec l'équipe de France comme avec l'équipe du Togo.

Statistiques

Palmarès

En club

Distinctions individuelles

 Élu plus beau but de la Ligue Europa 2022-2023.

Notes et références

Liens externes

Footballeur français
Joueur du Stade rennais
Naissance en juin 2000
Naissance à Grasse

Lorenz Assignon


O baterie reîncărcabilă numită și acumulator, baterie secundară  este un tip de baterie electrică, care poate fi încărcată, descărcată pe o sarcină consumatoare de energie și reîncărcată apoi succesiv de multe ori, ea lucrând astfel ca o baterie primară non-reîncărcabilă care poate redeveni din nou complet încărcată  odată ce este descărcată. Ea este compusă din una sau mai multe celule electrochimice  (element electrochimic). Termenul de "acumulator" este utilizat ca atare în sensul că ea  acumulează  și stochează   energie prin o   reacție electrochimică reversibilă. Bateriile reîncărcabile sunt produse în forme și mărimi diferite, variind de la cele mici, simple până la    baterii reîncărcabile  pentru sistemele de stabilizare cu puteri de ordinul megawaților, conectate la  rețele de distribuție a energiei electrice. Sunt utilizate mai multe diferite  combinații de materiale de electrozi și electroliți,  incluzând plumb-acid, nichel-cadmiu (NiCd), nichel-hidrură metalică (NiMH), ioni de litiu (Li-ion), și  polimer-ion de litiu (Li-ion polimer).

La fiecare tip de baterie/acumulator electrică este indicată tensiunea nominală a elementului de acumulator (celulă), care se stabilește ca o funcție de materialele folosite în construcție.  Deoarece această valoare (exprimată în volți/V) este în majoritatea cazurilor relativ mică, se utilizează frecvent înserierea de mai multe elemente pentru a realiza acumulatori cu tensiune nominală mai mare.

Legături externe

Vezi și
 Baterie electrică
 Acumulatori Li-ion
 Bateria de la Bagdad
 Celulă electrochimică
 Pilă de combustie
 Baterie de vehicul electric

Baterie reîncărcabilă


Karacalık, Eskişehir ilinin Seyitgazi ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Musalar köyüne bağlı bir mahalle iken, 20 Mart 1952'de yine aynı köye bağlı bir mahalle olan Üçbaş ile birleşerek köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Eskişehir il merkezine 49 km, Seyitgazi ilçe merkezine 16 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Seyitgazi'nin mahalleleri

Karacalık, Seyitgazi


Kartal Tibet (27 Mart 1939, Ankara - 1 Temmuz 2021, İstanbul), Türk oyuncu, yönetmen, senarist ve yapımcıdır.

Yaklaşık iki yüz film ve dizide; oyuncu, yönetmen ve senarist olarak yer aldı. Sinemada önce çizgi-roman uyarlamaları olan Karaoğlan ve Tarkan macera filmlerinde başrol oynadı. 1970'li yıllarda aralarında Hülya Koçyiğit, Türkan Şoray, Fatma Girik, Hale Soygazi ve Filiz Akın'ın da yer aldığı birçok oyuncu ile başrolü paylaştı. İlk kez 1977'de Tosun Paşa filmiyle yönetmenliğe başlayan Tibet, yirmiden fazlasında Kemal Sunal'ın başrolde yer aldığı 56 film çekti. Ayrıca Davaro, Şendul Şaban ve Şabaniye gibi filmlerin senaryosunu yazdı.

Türk sinemasına katkılarından ötürü 2002 yılında Altın Portakal Film Festivali Yaşam Boyu Onur Ödülü'ne, 2006'da ise Yıldırım Önal Anı Ödülü'ne layık görüldü. 1 Temmuz 2021'de İstanbul'da 82 yaşında öldü.

Hayatı
27 Mart 1939 tarihinde Ankara'da doğdu. Öğretmen bir anne-babanın çocuğu idi. Çocukluk döneminde Ankara Radyosu'nun Radyo Çocuk Kulübü'nde Ayşe Abla piyeslerinde rol aldı. Ardından Devlet Tiyatroları'ndaki yetişkin oyunlarında çocuk rollerinde sahneye çıktı.

Ankara Koleji'ndeki öğrenimin ardından önce beden eğitimi öğretmenliği, ardından hukuk fakültesinde öğrenim gördü. Her iki mesleği de yapmak istemedi ve tiyatroya yöneldi.

Tiyatro eğitimini Hacettepe Üniversitesi Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü'nde 1960 yılında tamamladı. Aynı yıl Ankara Devlet Tiyatrosu'nda Mahir Canova'nın yönettiği Caligula oyununda başrolde oynadı. Bu oyundaki başarısının ardından Devlet Tiyatrosu'ndan ayrılıp 1961'de Mahir Canova, Adalet Ağaoğlu, Çetin Köroğlu, Üner İlsever ile birlikte Ankara'nın ilk özel tiyatrosu Meydan Sahnesi'nin kuruluşunda yer aldı. Meydan Sahnesi'nde dört piyes yönetti, 20 oyunda rol aldı ve çeşitli oyunlarda yönetmenlik yaptı. 1963 yılında Gündüz Sencer ile evlenen Kartal Tibet'in bu evlilikten Kanat adında bir oğlu ve Kumru adında bir kızı vardır. Oyuncu Civan Canova'nın üvey babasıdır.

1960 yılında yarattığı çizgi roman karakteri Karaoğlanı 1965 yılında sinemaya uyarlanan Suat Yalaz, çizdiği Karaoğlan karakterine benzettiği Tibet'e, filmde rol almasını önerdi. Kartal Tibet, teklifi kabul ederek Karaoğlan: Altay'dan Gelen Yiğit adlı filmde başrolü üstlendi. Ardından Karaoğlan: Baybora'nın Oğlu (1966) ve Karaoğlan: Camoka'nın İntikamı (1966), Karaoğlan: Bizanslı Zorba (1967) ve Karaoğlan: Yeşil Ejder (1967) ve Karaoğlan Geliyor (1972) adlı filmlerde Karaoğlan rolünü canlandırdı.

Tibet daha sonra Sezgin Burak'ın yarattığı Tarkan çizgi karakterini birbiri ardına çekilen Tarkan filmlerinde canlandırdı. 1969 yılında çekilen Tarkan adlı ilk filmi 1970'te Tarkan: Gümüş Eyer, 1971'de Tarkan: Viking Kanı, 1972'de Tarkan: Altın Madalyon ve 1973'te Tarkan: Güçlü Kahraman takip etti.

Sanatçı, çok popüler olan iki macera filmi dizisinin ardından Sarmaşık Gülleri, Boş Çerçeve, Çalıkuşu gibi melodramlarda rol aldı.

1976 yılında oyunculuğu bırakıp kamera arkasında çalışmaya başladı. Süt Kardeşler, Bizim Aile ve Hababam Sınıfı Sınıfta Kaldı gibi filmlerde yönetmen yardımcılığı görevini üstlendi. Yönetmenliğini yaptığı ilk film, 1976 yapımı Tosun Paşa filmi idi. Yönetmenliğini yaptığı 56 filmin yirmiden fazlasında Kemal Sunal'ın başrolde yer almıştır. Sultan, Zübük, Gol Kralı ve Şalvar Davası yönetmenliğini yaptığı filmler arasında yer alır.

1993-1997 yılları arasında yayınlanan Süper Baba adlı dizinin ilk 13 bölümünün, 2007 yılında Kanal D'de yayınlanan Zoraki Koca adlı dizinin ve 2008 yılında Show TV'de yayınlanan Hayat Güzeldir adlı dizinin yönetmenliğini üstlendi.

Uzun yıllar ara verdikten sonra Devlet Tiyatrosu'nda tiyatro yönetmeye başlayan Tibet, İstanbul, Ankara, Trabzon, Adana, İzmir ve Bursa'da 10 oyun sahneye koydu.

Ölümü
Kartal Tibet, ölümüne kadar son 3-4 yıl boyunca kronik obstrüktif akciğer hastalığı ile mücadele etti. 1 Temmuz 2021 tarihinde saat 23:10'da İstanbul'daki Acıbadem Hastanesinde 82 yaşında öldü. Gerek COVID-19 pandemisi şartlarından ötürü, gerekse kendi arzusu nedeniyle özel bir tören yapılmadan 3 Temmuz 2021'de Zincirlikuyu Camii'nde kılınan cenaze namazının ardından Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Ödüller
 2002: Altın Portakal Film Festivali – Yaşam Boyu Onur Ödülü
 2006: 43. Altın Portakal Film Festivali - Yıldırım Önal Anı Ödülü
 2014: Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema – Sinema Onur Ödülü

Tiyatro oyunları
 Caligula: Albert Camus - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1960
 Ekmek Parası: Félicien Marceau - Ankara Devlet Tiyatrosu - 1959

Sahneye koyduğu oyunlar
 Yarın 2000 (1980-1981), Ankara DT
 Sevgili Soytarı (1989-1990), İstanbul DT
 Ölüm Tuzağı (1991-1992), İstanbul DT
 Silahşörün Gölgesi (1992-1993), Trabzon DT
 Aşkımız Aksaray'ın En Büyük Yangını (1994-1995), Adana DT
 Oyunun Oyunu (1997-1998), İzmir DT
 Tütüncü Dükkanı (1998-1999), İzmir DT
 Kırkından Sonra (1999-2000), İzmir DT
 Dört Albayın Aşkı (2000-2001), İzmir DT
 Kırkından Sonra (2001-2002), Bursa DT

Filmografisi

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

1939 doğumlular
Ankara doğumlu erkek oyuncular
2021 yılında ölenler
Akciğer hastalıklarından ölenler
İstanbul ilinde hastalıktan ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
Ankara Atatürk Lisesinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Türk film yönetmenleri
Türk tiyatro yönetmenleri
20. yüzyıl Türk senaristleri
20. yüzyılda Türk erkek oyuncular
Devlet tiyatroları sanatçıları
Türk film yapımcıları

Kartal Tibet


El distrito de Pulán es uno de los once que conforman la provincia de Santa Cruz, ubicada en el departamento de Cajamarca, bajo la administración del Gobierno regional de Cajamarca, en el norte del Perú.

Desde el punto de vista jerárquico de la Iglesia católica forma parte de la Diócesis de Chiclayo, sufragánea de la Arquidiócesis de Piura.

Historia
El distrito fue creado mediante Ley 11328 del 21 de abril de 1950, en el gobierno del Presidente Manuel A. Odría.

Geografía
Tiene una superficie de 155,67 km².
 Ríos:
 Lagos:

Capital
Tiene como capital al pueblo de Pulán. Se encuentra ubicada a una altura 2 065

Autoridades

Municipales

 2019 - 2022
 Alcalde: José Luis Monteza Hernández, de Cajamarca Siempre Verde.
 Regidores:
 Felipe Juvencio Hernández Cortez (Cajamarca Siempre Verde)
 Segundo Daniel Medina Montenegro (Cajamarca Siempre Verde)
 Flor Lizbet Barboza Bustamante (Cajamarca Siempre Verde)
 Miguel Vega Collantes (Cajamarca Siempre Verde)
 Adán Díaz Santa Cruz (Movimiento de Afirmación Social)

Alcaldes anteriores

 2015-2018: Víctor Manuel Gavidia Tenorio
 2011 - 2014: Alindor Hernández Santoyo, Movimiento Regional Fuerza Social Cajamarca (FS).
 2007 - 2010: Salatiel Romero Malca.

Policiales
 Comisario:  PNP.

Festividades
 Fiesta de Carnavales: Se realiza desde el 31 de enero hasta el 11 de febrero.
 Fiesta en honor a Santa Catalina de Alejandría: Se realiza desde el 31 de julio hasta el 12 de agosto en honor a la Santísima virgen santa catalina de Alejandría.

Referencias

Véase también
 Organización territorial del Perú

Enlaces externos
 Portal Municipal
 Infopulan - Información del Distrito de Pulán y mucho más
 INEI Perú

Pulan

Distrito de Pulán


Datuk Seri Panglima O.K.K. Gunsanad Kina SPDK, (auch Gunsanad bin Kina, auch Botut) (* 1840 in Bandukan, Keningau, Sabah; † 1. Januar 1930, ebenda) war der oberste Häuptling der Dusun und Murut im Landesinneren von Sabah. Als offizieller Repräsentant vertrat er die Interessen der indigenen Bevölkerung gegenüber der North Borneo Chartered Company.

Leben
Gunsanad wurde 1840 als eines der zahlreichen Kinder seines Vaters Kina, einem lokalen Häuptling der Dusun in der Region Keningau und Sabah, geboren. Innerhalb seiner Familie wurde er "Botut" genannt.

Während der Mat-Salleh-Rebellion schlug sich Gunsanad auf die Seite der North Borneo Chartered Company, da er den Fortbestand der indigenen Einwohner Sabahs in einer gemeinsamen Zukunft mit Chinesen und Briten sah. Sowohl während der Mat-Salleh-Rebellion als auch bei der Rundum-Rebellion war Gunsanad deshalb als Vermittler zwischen den Parteien tätig. Wegen seiner integrativen Fähigkeiten wurde er 1915 von der Regierung von Nordborneo zum Orang Kaya-Kaya (O.K.K.) ernannt.

Der Anbau von Naturkautschuk in Bingkor wurde ebenfalls durch O.K.K. Gunsanad Kina eingeführt.

Gunsanad genoss auch außerhalb der Dusun und Murut großen Respekt. Seine langjährige Verbundenheit mit den chinesischen Gruppen Sabahs brachten ihm den Namen San Tai Wong (König des Berges) ein.

Nach seinem Tod wurde Gunsanad Kina auf dem Friedhof von Kg. Bandukan im Distrikt Keningau begraben.

Nachkommen
Aus der weitläufigen Familie Gunsanads – er hatte 16 Söhne, 18 Töchter, 52 Enkel, 44 Enkelinnen und 188 Urenkel und Urenkelinnen – stammen eine Vielzahl von Nachkommen ab, die die Politik Sabahs und Malaysias prägten:

 O.K.K. Sedomon bin Gunsanad, OBE; oberster Häuptling von Keningau,
 Yang Amat Berhomat Datuk Seri Panglima Musa Aman; Ministerpräsident von Sabah,
 Datuk Anifah Aman; malaysischer Außenminister,
 Datuk Nurchaya Arshad; Richter am Obersten Gerichtshof,
 Tan Sri Stephen (Suffian) Koroh; erster Präsident der Persatuan Kebudayaan Sabah (PKS),
 Yang di-Pertua Negeri Sabah Tun Thomas (Ahmad) Koroh; fünftes Staatsoberhaupt von Sabah.

Auszeichnungen
Auf Betreiben seines Enkels Musa Aman wurde ihm 2004 durch den Ministerpräsidenten von Sabah posthum der Titel Datuk Seri verliehen.
Ebenfalls posthum wurde ihm 2005 die höchste Auszeichnung des Illustrious Order of Kinabalu verliehen.

In Keningau wurden zwei weiterführende Schulen, SMK Gunsanad und SMK Gunsanad II, nach ihm benannt.

Anmerkungen

Einzelnachweise

Person (Nord-Borneo)
Träger des Order of Kinabalu
Geboren 1840
Gestorben 1930
Mann
North Borneo Chartered Company

Gunsanad Kina


An Vriesea kautskyana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edmundo Pereira ngan Penna. An Vriesea kautskyana in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Vriesea

Vriesea kautskyana


Selfixhe Ciu (căsătorită ca Selfixhe Broja, pseudonim  Kolombja, ) a fost scriitoare albaneză. A fost prima scriitoare albaneză care a publicat vreodată literatură în Albania. La 28 noiembrie 1935, când avea 17 ani, Selfixhe Ciu a publicat, sub pseudonimul Kolombja, o poezie în ziarul Populli. Selfixhe Ciu face parte din generația scriitorii albanezi ai anilor 1930.

Biografie
Născută în Gjirokastra în 1918, Ciu a fost prietenă cu Musine Kokalari, prima femeie albaneză care a publicat un roman. A studiat la Florența, în Italia, când a avut loc invazia italiană în Albania, în 1939. Apoi s-a întors în Albania cu soțul ei, Xhemal Broja, și au deschis împreună un magazin de cărți la Shkodër. A intrat în rândurile Partidului Comunist din Albania, alături de Drita Kosturi și Nexhmije Hoxha și a fost unul dintre organizatorii unei demonstrații antifasciste ilegale din 22 februarie 1942. Pentru aceasta a fost arestată și condamnată la moarte, dar mai târziu eliberată. După cel de-al doilea război mondial, în 1947, Selfixhe Ciu a fost închisă, apoi exilată de regimul comunist din Albania. Soțul său, Xhemal Broja, a urmat-o în exilul ei. În 1998, Selfixhe Ciu și-a publicat amintirile, precum și poezia și alte publicații, într-o carte intitulată Tallazet e jetes (cu sensul de Aripile vieții). A murit în 2003.

Referințe

Vezi și
Jolanda Kodra
Listă de scriitori albanezi

Nașteri în 1918
Decese în 2003
Scriitori din secolul al XX-lea
Scriitoare din secolul al XX-lea
Scriitori albanezi

Selfixhe Ciu


The year 1922 in architecture involved some significant architectural events and new buildings.

Events
 Construction of Böttcherstraße in Bremen, Germany, in the Brick Expressionist style, begins.
 The proposed construction of a Monument to the Third International, designed by Vladimir Tatlin, is cancelled.

Buildings and structures

Buildings opened

 March 21 – Rebuilt London Waterloo station with war memorial entrance is officially opened (engineers: J. W. Jacomb-Hood and A. W. Szlumper; architect: J. R. Scott).
 May 30 – Lincoln Memorial in Washington, D.C., United States is dedicated by William H. Taft, in the presence of Abraham Lincoln's son, 79-year-old Robert Todd Lincoln.
 June 9 – Spalding War Memorial in England, designed by Sir Edwin Lutyens, is dedicated.
 October 14 – Gerrards Cross Memorial Building in England, designed by Sir Edwin Lutyens, is dedicated.
 November 26 – Rochdale Cenotaph in England, designed by Sir Edwin Lutyens, is dedicated.

Buildings completed

 Estonian Constituent Assembly (Riigikogu) building in Toompea Castle, designed by Eugen Habermann and Herbert Johanson.
 Church of the Sacred Heart and St Catherine of Alexandria (Roman Catholic) Droitwich Spa, England, by Frank B. Peacock.
 Antiguo Casino de Ponce, Puerto Rico, by Agustin Camilo Gonzalez.
 Phitsanulok Mansion in Bangkok, by Mario Tamagno.
 Shabolovka tower in Moscow, Russian Soviet Federative Socialist Republic, by Vladimir Shukhov.
 Wolseley Motors showrooms, 160 Piccadilly, London, by W. Curtis Green.
 Wrigley Building in Chicago, Illinois, by Graham, Anderson, Probst & White.
 Shukhov Tower in Moscow, by Vladimir Shukhov.

Awards
 AIA Gold Medal – Victor Laloux
 RIBA Royal Gold Medal – Thomas Hastings
 Grand Prix de Rome, architecture: Robert Giroud.

Births
 January 4 – Mart Port, Estonian architect (died 2012)
 March 14 – Colin St John Wilson, English architect (died 2007)
 April 13 – Valve Pormeister, Estonian architect (died 2002)
 May 29 – Iannis Xenakis, Greek composer, music theorist and architect-engineer (died 2001)
 June 14 – Kevin Roche, Irish-born American Pritzker Prize-winning architect (died 2019)
 Bill Howell, British architect (died 1974)

Deaths

 April 18 – Hjalmar Welhaven, Norwegian architect, palace manager and sportsman (born 1850)
 July 21 – Eugène Vallin, French architect, furniture designer and manufacturer (born 1856)
 September 19 – Benjamin D. Price, American architect known principally for his catalogue sales of plans for churches (born 1845)
 December 4 – Hermann Baagøe Storck, Danish architect and heraldist (born 1839)
 December 8 – Ernest George, English architect and painter (born 1839)
 William Henry Miller, American architect based in Ithaca, New York (born 1848)

References

1922 in architecture


Serghei Cechir () este un halterofil moldovean. A făcut parte din lotul olimpic al Republicii Moldova la Jocurile Olimpice de vară din 2016 la proba haltere, categoria 69 kg, unde a luat locul 6 (locul 1 în grupa B din care făcea parte).

Serghei a mai reprezentat Moldova la o serie de campionate europene și mondiale la haltere.

Referințe

Halterofili moldoveni
Sportivi moldoveni în viață
Nașteri în 1990
Nașteri pe 15 octombrie
Halterofili olimpici moldoveni
Halterofili la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Oameni din Chișinău

Serghei Cechir


Onur Aydın, (d. 15 Mart 1979), Türk forvet pozisyonunda görev yapan basketbolcudur.

Basketbola Havutça Başakspor'da başlayan Balıkesirli Onur Aydın, genç yaşta geldiği İstanbul'da Beşiktaş JK altyapısına girdi ve burada kendini geliştirmeye başladı. Uzun süre Beşiktaş JK'de forma giydi ve 1997 yılından itibaren millî takımın çeşitli kademelerinde görev aldı. Boyunun, pozisyonuna göre biraz dezavantaj getirmesine rağmen fiziksel olarak yapısının güçlü olması ve rebound yeteneği sayesinde power forvet ve maç içinde belli süreler içinde pivot olarak görev aldı. Bulunduğu pozisyon itibarıyla genelde yabancı oyuncuların tercih edilmesi de oynama süresine etki etti.

2003 yılında İzmir ekibi Pınar Karşıyaka'ya transfer olarak 8 sene formasını giydiği Beşiktaş JK'den ayrıldı. Bu takımda da çok başarılı oldu. Takımının 2004 yılında Türkiye Basketbol Ligi'nde yarı finale çıkmasında rol aldı.

2005 yılında İzmir'de yapılan Universiade'da (Üniversite Oyunları) Türkiye millî basketbol takımı formasını giydikten sonra, 2005-06 sezonu başında Banvit'e transfer oldu. Banvit'te 2 sezon geçirdikten sonra, 2007-08 sezonu için Beşiktaş ile anlaştı. 2008-09 ve 2009-10 sezonlarını Mersin B.B.'de geçirdi, 2010-11 sezonu öncesinde Tofaş ile anlaştı. Tofaş formasını 1 sezon giydikten sonra, 2011-12 sezonu için TB2L takımlarından Mutlu Akü Selçuk Üniversitesi'ne transfer oldu. 2012-13 sezonunda yine TB2L takımlarından birisi olan Başkent Gençlik'e geçerek basketbol kariyerine devam etti.

Dış bağlantılar
 TBLStat.net Oyuncu Profili
 Onur Aydın Eurobasket profili

Kaynakça

1979 doğumlular
Türk erkek basketbolcular
Uzun forvet basketbolcular
Beşiktaş JK basketbolcuları
Karşıyaka SK basketbolcuları
Yaşayan insanlar
Mersin Büyükşehir Belediyespor basketbolcuları
Tofaş SK basketbolcuları
Bandırma BK basketbolcuları
Pivot basketbolcular

Onur Aydın


Proba de schi alpin, slalom masculin de la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 de la Pyeongchang, Coreea de Sud a avut loc pe 22 februarie 2018 la Yongpyong Alpine Centre.

Program
Orele sunt orele Coreei de Sud (ora României + 7 ore).

Rezultate
Probele au început la orele 10:15 (coborârea 1), respectiv 13:45 (coborârea 2).

Referințe

Schi alpin la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018

Schi alpin la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 - slalom (masculin)


Canelas adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:

 Canelas - Arouca belediyesinde bucak.
 Canelas - Estarreja belediyesinde bucak.
 Canelas - Penafiel belediyesinde bucak.
 Canelas - Peso da Régua belediyesinde bucak.
 Canelas - Vila Nova de Gaia belediyesinde bucak.

Canelas


An Sasa scytophylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gen-Iti Koidzumi. An Sasa scytophylla in nahilalakip ha genus nga Sasa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sasa

Sasa scytophylla


La iglesia de Santa María Reina se encuentra en el barrio de Pedralbes, en el distrito de Les Corts de Barcelona. Es obra del arquitecto y paisajista Nicolás María Rubió Tudurí, que la diseñó en estilo neorrenacentista, con una fuerte influencia brunelleschiana. Fue construida entre 1922 y 1936, como una filial del monasterio de Montserrat, por lo que inicialmente se llamó iglesia de Santa María de Montserrat de Pedralbes.

Historia y descripción
La iglesia fue financiada por Josep Nicolau d'Olzina, que fue quien sugirió la construcción en estilo renacentista, sin duda como reflejo del clasicismo novecentista de moda en la época. Las obras fueron interrumpidas por el estallido de la Guerra Civil, por la cual Rubió tuvo que exiliarse, siendo finalizadas en los años 1950 por Raimundo Durán Reynals.

El conjunto está integrado por la iglesia, que está flanqueada por dos claustros, además de un campanario y varios edificios anexos, convertidos actualmente en un instituto de bachillerato. La iglesia tiene planta de cruz latina, con una nave de bóveda de cañón, inspirada en la Capilla Pazzi de Brunelleschi, y cúpula semiesférica con tambor octogonal —inspirada en el baptisterio de San Juan de Florencia—, con un ábside semicircular en la parte posterior. En 1996 fueron reformados el presbiterio y el altar principal. En su parte izquierda tiene una capilla mortuoria con planta de cruz griega y nueva cúpula semiesférica. El campanario está inspirado en el famoso campanile de Venecia.

El pórtico de entrada tiene forma de arco de medio punto, rematado por un frontón triangular, y está decorado con pinturas de Josep Obiols, realizadas entre 1950 y 1951: la central, sobre la puerta de entrada, está dedicada a la Asunción de la Virgen; en las lunetas laterales se encuentran representaciones de Santa Eulalia y San Jorge, patrones de Barcelona y de Cataluña, respectivamente.

Este monumento está declarado como Bien Cultural de Interés Local (BCIL), incluido en el Catálogo de Patrimonio Arquitectónico de Barcelona con el nivel de protección B.

Referencias

Enlaces externos

Horarios de misa

Iglesias de España de los años 1930
Iglesias neorrenacentistas de España
Iglesias de Cataluña del siglo XX
Maria Reina, de Santa
Arquitectura de España de 1936
Reina Barcelona
Bienes culturales de interés local de Barcelona

Iglesia de Santa María Reina (Barcelona)


Prvenstvo se igralo dvokružno. Ligu i promociju u 2. ŽNL Vukovarsko-srijemsku je osvojio NK Hrvatski Sokol Mirkovci.

Tabela

Bilješke
NK Sremac Markušica je kažnjen oduzimanjem 1 boda
NK Šokadija Đeletovci je kažnjena oduzimanjem 1 boda
NK Mladost Đurići je kažnjena oduzimanjem 1 boda
NK Županja 77 je kažnjena oduzimanjem 2 boda

Izvori

 Županijski nogometni savez Vukovarsko-srijemske županije (podatci dobiveni na osobni upit)

2004-05
vukovarsko-srijemska-3-A

3. ŽNL Vukovarsko-srijemska Grupa A 2004./05.