El pitajo canela (en Argentina, Bolivia y Paraguay) (Ochthoeca oenanthoides), también denominado pitajo rojizo (en Chile) o pitajo de D'Orbigny (en Perú), es una especie de ave paseriforme de la familia Tyrannidae perteneciente al género Ochthoeca. Es nativo de regiones andinas del oeste de América del Sur.

Distribución y hábitat

Se distribuye desde el noroeste de Perú (La Libertad) hacia el sur a lo largo del oeste de la cordillera de los Andes hasta el extremo norte de Chile (Arica) y al este desde el sur del Perú (cuenca del Titicaca en Puno, en Tacna), oeste de Bolivia (hacia el sur desde La Paz) y noroeste de Argentina (al sur hasta La Rioja). Es considerado vagante en Paraguay.

Esta especie es considerada de poco común a localmente bastante común en sus hábitats naturales: los parches de bosques montanos y matorrales de gran altitud, cerca del límite del bosque, incluyendo las arboledas de Polylepis. Habita en altitudes entre 3200 y 4200

Sistemática

Descripción original
La especie O. oenanthoides fue descrita por primera vez por los naturalistaa franceses Alcide d'Orbigny y Frédéric de Lafresnaye en 1837 bajo el nombre científico Fluvicola oenanthoides; su localidad tipo es: «La Paz, Bolivia».

Etimología
El nombre genérico femenino «Ochthoeca» se compone de las palabras del griego «okhthos» que significa 'montículo', 'colina' y «oikeō» que significa 'habitar'; y el nombre de la especie «oenanthoides», es una combinación del género Oenanthe —las collalbas del Viejo Mundo—, con la palabra griega «oidēs» que significa 'que se parece'.

Taxonomía
Las subespecies se sobreponen en el extremo sur de Perú y norte de Chile, las aves tienden a mostrar características intermediarias.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist/eBird se reconocen dos subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Ochthoeca oenanthoides polionota , 1870 – Andes de Perú (desde La Libertad y San Martín al sur hasta Cuzco y norte de Puno).
 Ochthoeca oenanthoides oenanthoides (, 1837) – sur de Perú (cuenca del Titicaca, en el sur de Puno y Tacna), norte de Chile (Arica), oeste de Bolivia (al sur desde La Paz) y noroeste de Argentina (al sur hasta La Rioja).

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Ochthoeca oenanthoides en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Ochthoeca oenanthoides en xeno-canto.

oenanthoides
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1837
Taxones descritos por Alcide d'Orbigny
Taxones descritos por Frédéric de Lafresnaye

Ochthoeca oenanthoides


Cheyenne Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Cheyenne Township (Barton County, Kansas)
 Cheyenne Township (Lane County, Kansas)
 Cheyenne Township (Oklahoma)

Cheyenne Township


Zuhayr bin Abi Sulma sau Zuhair ori Zuhayr, (în arabă: زهير بن أبي سلمة; n. 520 – d. cca 609) a  fost un poet arab din perioada preislamică. Este considerat unul dintre cei mai mari poeți ai perioadei preislamice, inclus în antologia Al-Muallaqat. Poeziile sale au adus o contribuțíe amplă asupra vieții nomade din deșert. Marele corp al literaturii arabe a avut inclus opere scrise de arabi, de turci, persani, sirieni, egipteni, indieni, evrei și alți africani și asiatici, precum și de arabii înșiși.

Zuhayr bin Abi Sulma este unul dintre cei mai apreciați poeți arabi alături de Amru al- Kais și Antara. Au scris poezii lirice, în epoca de aur medievală, vorbind despre viața tribului, despre curaj și luptă, unele poezii având  peste 100 de linii. Poeziile lui Zuhayr bin Abi Sulma reprezintă o imagine de neegalat asupra vieții beduinului din preislam.

Zuhayr bin Abi Sulma a aparținut tribului Muzayna datorită provenienței tatălui său, care locuia la est de acel trib, actualul oraș Medina . Tatăl său a fost poet iar fiul său mai mare Ka'b bin Zuhayr, de asemenea, a devenit poet, citind lucrările profetului  Muhammad.   După moartea tatălui său, mama sa, s-a recăsătorit cu un alt poet Ibn Hajar Aws. Inițial Zuhayr bin Abi Sulma a fost ridicat din poala unchiului său matern, Bashârma ibn al-Ghadir, care la rândul său nu a fost doar un mare poet, ci de asemenea un lider bogat și respectat. In litaratura arabă, o anecdotă îl face faimos. În momentul morții sale, Bashârma, îi lasă o parte din averea sa, lui Zuhayr, și îi spune: " Ți-am lăsat ceva mai valoros decât averea mea. - Și ce anume? întreabă Zuhayr. - Poezia mea."  La rându său Zuhayr s-a căsătorit de două ori succesiv. Prima sa soție a fost Umm Awfa, care este menționată în poeziile sale, nu au putut avea copii impreună, deoarece în încercarea de a da naștere unor copii, Umm Awfa i-a născut morți. Ulterior, Zuhayr se recăsătorește cu Kabsha Bint 'Aamir la Ghatafan care devine mama copiilor lui, respectiv Ka'b, Bujayr și Salem. Fiul său cel mare, moștenește talentul tatălui său, și devine un cunoscut poet islamic, contemporan cu Profetul.

Poeziile lui Zuhayr pot fi găsite în antologii Hammad Ar-Rawiya, The Muallaqat, o colecție de poezii din perioada pre-islamică.

Referințe

Bibliografie
 Les Suspendues (Al-Mu'allaqât), traduction et présentation par Heidi Toelle, éd. Flammarion coll. GF, Paris, 2009,
 Les Mou'allaqât, poésie arabe préislamique. Présentation et traduction par Jean-Jacques Schmidt, Paris, Seghers, 1978,
 Grete Tartler, Înțelepciune arabă de la preislam la hispano-arabi, ed. Plural- 2014,
 Banat Suad - Translation and Interpretive, Journal of Arabic Literature vol. 21, No. 2, 1990, pag. 140-154,
 H.A. Gibb - Arabic Literature: An introduction, 2d ed. 1963,
 A. J. Arberry,  Modern Arabic Poetry  (1950, repr. 1967),
 R. A. Nicholson,  A Literary History of the Arabs  (2d ed. 1969),
 J. Ashtiany, ed.,  Abbasid Belles Lettres  (1989).
 Charles F. Horne, ed., The Sacred Books and Early Literature of the East, (New York: Parke, Austin, & Lipscomb, 1917), Vol. V: Ancient Arabia, pp. 19–40.

Legături externe
  Poem de Zuhayr pe situl Fordham University, New York
 http://www.infoplease.com/encyclopedia/entertainment/arabic-literature.html
 http://www.infoplease.com/encyclopedia/people/zuhair.html

Autori de literatură arabă clasică
Scriitori de limbă arabă

Zuhayr bin Abi Sulma


Šurianky este o comună slovacă, aflată în districtul Nitra din regiunea Nitra, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 598 de locuitori.

Istoric
Localitatea Šurianky este atestată documentar din 1265.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Šurianky


Krasni Vostok  es un jútor del ókrug urbano de Goriachi Kliuch del krai de Krasnodar, en las estribaciones noroccidentales del Cáucaso, en Rusia. Está situado a orillas del río Marta, afluente del río Kubán, 32 km al nordeste de Goriachi Kliuch, y 45 km al sureste de Krasnodar. Tenía 78 habitantes en 2010.

Pertenece al municipio Súzdalskoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net
  en Panoramio

Localidades de la Ciudad de Goriachi Kliuch del krai de Krasnodar

Krasni Vostok (Krasnodar)


Sumrak ženske duše (rus. Сумерки женской души) ruski je film redatelja Jevgenija Bauera.

Radnja
Film govori o dobrodušnoj mladoj grofici Veri Dubrovskayoj koja posjećuje siromašne ljude i pomaže im. Jednog dana susreće pijanog Maksima Petrova koji je umjesto zahvale na pomoći obeščašćuje. Ne mogavši to izdržati, grofica ga odluči ubiti.

Uloge
 Nina Černova
 A. Ugrjumov
 V. Demert
 A. Brjanskij

Izvori

Vanjske poveznice
 Sumrak ženske duše na Kino Poisk (ruski)

Ruski filmovi 1910-ih

Sumrak ženske duše


Suðurkórónan er stjörnumerki á suðurhimni og eitt af 48 stjörnumerkjum sem Kládíos Ptólemajos lýsti á 2. öld. Forn-Grikkir sáu það fyrir sér sem krans fremur en kórónu og tengdu við Bogmanninn eða Mannfákinn. Björtustu stjörnur stjörnumerkisins mynda hring eða skeifu.

Tenglar
 Suðurkórónan á Stjörnufræðivefnum.

Stjörnumerki

Suðurkórónan


Doğu Akdeniz Üniversitesi ya da kısaca DAÜ (İngilizce: Eastern Mediterranean University, kısaca EMU), 1979 yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde kurulan bir Yüksek Teknoloji Enstitüsü olarak faaliyete geçen bir devlet üniversitesidir.

Üniversite, lisans ve lisans üstü eğitimin yanı sıra bir de araştırma altyapısı sunan 168 programa (12 fakülte ve 5 yüksekokul) sahiptir. Eğitim dili programlara göre farklılık göstermektedir. İngilizce programlar için hazırlık okulu mevcuttur. DAÜ birçok spor ve sosyal olanaklar sunmaktadır. DAÜ' nün Akademik Programları, Araştırma Danışma Kurulu aracılığıyla yapılan pek çok araştırma çalışması ile birlikte Fiziksel ve Sosyal Bilimler konularını kendine dahil etmektedir.

Geçmiş

Kuruluş

1979'da Yüksek Teknoloji Enstitüsü; İnşaat, Elektrik ve Makine Mühendisliği bölümlerinde toplam 105 öğrenciyle, üç yıl sürecek eğitim programını başlattı. Hedef, mühendis ile teknisyen arasında mesleki niteliğe sahip ara elemanları eğitmek ve başarılı olan öğrencilere "teknisyen-mühendis" diploması vermekti.

İlk Yıllar

1984 yılında İnşaat, Elektrik ve Makine Mühendisliği bölümleri dört yıllık programlara dönüştürüldü. 1985 yılında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) ve Türkiye Cumhuriyeti (TC) hükûmetleri KKTC'de Doğu Akdeniz Üniversitesi adında bir üniversite kurulması konusunda görüş birliğine vardı. Bu çerçevede, adaya gelen T.C. Yükseköğretim Kurulu (YÖK) heyeti Yüksek Teknoloji Enstitüsü'nü üniversiteye dönüştürmek için incelemelerde bulundu.

1986 yılında da, KKTC Meclisinin kabul ettiği ve 18/86 sayılı Kuzey Kıbrıs Eğitim Vakfı ve Doğu Akdeniz Üniversitesi Kuruluş Yasası ile Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Doğu Akdeniz Üniversitesi adını alarak bir devlet üniversitesine dönüştürüldü. Aynı yıl, Mühendislik Fakültesi, Fen ve Edebiyat Fakültesi, İşletme ve Ekonomi Fakültesi ile Bilgisayar ve Teknoloji Yüksek Okulu kuruldu.

Üniversite, gelişimine 1990 yılında Mimarlık Fakültesi ile Turizm ve Otelcilik Yüksek Okullarının açılmasıyla devam etti.

1996 yılında Hukuk, 1997'de İletişim ve 1999 yılında Eğitim Fakülteleri eğitim-öğretime başladı.

2007 yılında Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu kurularak eğitime başladı.

2010 yılında eğitime başlayan Sağlık Bilimleri Fakültesi ve Adalet Meslek Yüksek Okulu açılmıştır.

2011 yılında kurulan Eczacılık Fakültesi ve  2012 yılında kurulan Tıp Fakültesi ile Doğu Akdeniz Üniversitesi bünyesinde eğitim olanakları sunan fakülte sayısı 11'e, yüksekokul sayısı ise 5' e çıkmıştır.

Akademik Profil

12 fakülte, 5 yüksekokul ve İngilizce Hazırlık ve Yabancı Diller Okulunda, 108 lisans ve önlisans, 96 yüksek lisans ve doktora programıyla 106 farklı ülkeden 20,000 öğrencisiyle ve kendi alanlarında uzman 35 farklı ülkeden 1100' u aşkın öğretim elemanıyla Doğu Akdeniz Üniversitesi,  yenilikleriyle öncü olmaya ve tam anlamıyla Uluslararası bir dünya üniversitesi olma yolunda hızla yoluna devam etmektedir.

DAÜ, 2011 yılında bağımsız bir kurum olan Webometrics tarafından gerçekleştirilen ve 16 evrensel kriter dikkate alınarak yapılan değerlendirme sonucunda, dünyadaki 25.000 üniversite arasında ilk 2000 içinde yer aldı. Ayrıca, Türkiye' nin önde gelen eğitim kurumlarından Orta Doğu Teknik Üniversitesi tarafından yapılan dünya üniversiteler sıralamasında da Doğu Akdeniz Üniversitesi (ODTÜ URAP - University Ranking by Academic Performans – Akademik Performansa Bağlı Üniversiteler Sıralaması) dünyada ve Türkiye'de bulunan birçok devlet ve vakıf üniversitelerini geride bırakarak 1695'inci sırada yer aldı.

Ulusal standart ve kuralların yakın takipçisi ve uygulayıcısı olan Doğu Akdeniz Üniversitesi, uluslararası denklik ve denetimi ilerlemenin temel taşı görmektedir. Uluslararası Üniversiteler Birliği, Avrupa Üniversiteler Birliği, Akdeniz Üniversiteler Topluluğu, İslam Ülkeleri Üniversiteleri Federasyonu'na tam üye olan DAÜ, Amerika'da Teknoloji ve Mühendislik Programlarını denetleyen ABET tarafından da akredite olmuştur. Bu akreditasyon, mühendislik alanında dünyadaki en prestijli akreditasyon olup DAÜ ile birlikte Türkiye'de sadece ODTÜ, Bilkent, İTÜ ve Boğaziçi Üniversiteleri bu akreditasyona sahiptirler. İşletme ve Ekonomi Fakültesi, Türkiye'de sadece üç üniversitenin üye olduğu EFMD ve AACSB'ye üyedir. Turizm ve Otelcilik Yüksekokulu' nun bu alanda dünyadaki tek kuruluş olan TEDQUAL' dan alınmış akreditasyonu vardır. DAÜ, Türkiye ve Kuzey Kıbrıs üniversiteleri arasında bu akreditasyona sahip tek üniversitedir. Bilgisayar ve Teknoloji Yüksek Okulu (BTYO) Bilgisayar Teknolojisi ve Bilişim Sistemleri Programı Uluslararası, Avrupa Akreditasyon sürecinden geçerek dünyada ASIIN ve Euro Label akreditasyonuna sahip bölgedeki ilk ülke olma unvanına erişti. Doğu Akdeniz Üniversitesi akademisyenlerinin gerçekleştirdiği kültürel ve bilimsel çalışmalar birçok ülkede kaynak olarak kullanılmakta, ortak çalışmalara zemin hazırlamakta ve öğrencilerimize yol göstermektedir. Doğu Akdeniz Üniversitesi kalitesine güvenerek ulusal ve uluslararası denetime her zaman hazır üniversitedir.

Doğu Akdeniz Üniversitesi bugüne kadar, farklı kültür ve ülkelerden 32.000'in üzerinde mezun vermenin gururunu yaşamaktadır.

İngiltere merkezli yükseköğretimi derecelendirme kurulu Times Higher Education (THE) 2018 – 2019 Akademik Yılı için Dünya Üniversite Sıralaması' nı açıkladı. 79 farklı ülkeden 1100 üniversitenin yer aldığı THE 2018 – 2019 Dünya Üniversite Sıralaması' nda Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti' nden (KKTC) sadece Doğu Akdeniz Üniversitesi (DAÜ) listede yer alma başarısını gösterdi. Böylece DAÜ, 2017-2018 Akademik Yılı Dünya Üniversite Sıralaması' nda elde ettiği başarıyı sürdürmüş oldu.

Üniversiteye Bağlı Fakülteler, Okullar ve Lisans/Önlisans Programları

Fakülteler
 Eğitim Fakültesi Lisans Programları
Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri  Öğretmenliği
İlköğretim Matematik Öğretmenliği
İngilizce Öğretmenliği
Müzik Öğretmenliği
Okul Öncesi Öğretmenliği
Özel Eğitim  Öğretmenliği
Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık
Sınıf Öğretmenliği
Sosyal Bilgiler Öğretmenliği
Türkçe Öğretmenliği
 Fen-Edebiyat Fakültesi Lisans Programları
 Aktüerya Bilimleri
Matematik ve Bilgisayar Bilimleri
 Moleküler Biyoloji ve Genetik
Mütercim-Tercümanlık
 Psikoloji
 Türk Dili ve Edebiyatı
 Hukuk Fakültesi Lisans Programları
 Hukuk
 İletişim Fakültesi Lisans Programları
Dijital Oyun Tasarımı
Görsel Sanatlar ve Görsel İletişim Tasarımı
Halkla İlişkiler ve Reklamcılık
Radyo, Sinema ve Televizyon
Yeni Medya ve Gazetecilik
 İşletme ve Ekonomi Fakültesi Lisans Programları
 Ekonomi
İşletme
Kamu Yönetimi
Siyaset Bilimi
 Uluslararası İlişkiler
 Mimarlık Fakültesi Lisans Programları
 İç Mimarlık
 Mimarlık
 Mühendislik Fakültesi Lisans Programları
 Bilgisayar Mühendisliği
Bilişim Sistemleri Mühendisliği
Biyomedikal Mühendisliği
 Yazılım Mühendisliği
 Elektrik ve Elektronik Mühendisliği
 Endüstri Mühendisliği
 İnşaat Mühendisliği
İşletme Mühendisliği
 Makine Mühendisliği
 Mekatronik Mühendisliği
 Sağlık Bilimleri Fakültesi Lisans Programları
 Beslenme ve Diyetetik
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon
Hemşirelik
 Sağlık Yönetimi
 Spor Bilimleri
 Tıp Fakültesi Lisans Programları
Tıp
 Eczacılık Fakültesi Lisans Programları
 Eczacılık
 Turizm ve Otelcilik Yüksek Okulu Lisans ve Önlisans Programları
 Aşçılık
Sivil Havacılık Kabin Hizmetleri
Turizm ve Otelcilik (Ağırlama Hizmetleri)
Gastronomi ve Mutfak Sanatları (Türkçe)
Turizm ve Otel İşletmeciliği
 Adalet Meslek Yüksek Okulu Önlisans Programları
 Adalet
 Bilgisayar ve Teknoloji Yüksek Okulu Lisans ve Önlisans Programları
 Bilgisayar Programcılığı
Bilgisayar Teknolojisi ve Bilişim Sistemleri
Biyomedikal Cihaz Teknolojisi
 Elektrik ve Elektronik Teknolojisi
Harita ve Kadastro
İnşaat Teknolojisi
Muhasebe ve Vergi Uygulamaları
Tıbbi Dokümantasyon ve Sekreterlik
İnşaat ve Teknik Çizim Teknolojileri
Bilişim Teknolojileri
 İşletme ve Finans Yüksek Okulu Lisans Programları
 Bankacılık ve Finans
Bankacılık ve Sigortacılık
İnsan Kaynakları ve Yönetimi
Pazarlama
Uluslararası Finans
Uluslararası Ticaret ve İşletmecilik
Yönetim Bilişim Sistemleri
Sağlık Hizmetleri Yüksekokulu
Ağız ve Diş Sağlığı
Ameliyathane Hizmetleri
Anestezi
Diyaliz
Fizyoterapi Teknikerliği
İlk ve Acil Yardım
Radyoterapi
Tıbbi Görüntüleme Teknikleri
Yaşlı Bakımı

Yüksek Lisans Programları
 Tezli Yüksek Lisans Programları
 Bankacılık ve Finans (M.S.)
Beslenme ve Diyetetik (M.S.)
Bilgisayar Mühendisliği (M.S.)
Diplomasi ve Çatışma Yönetimi (M.A.)
Eğitim Programları ve Öğretim (M.Ed.)
Eğitim Yönetimi ve Denetimi (M.Ed.)
Eğitimde Bilgi ve İletişim Teknolojileri (M.S.)
Ekonomi (M.S.)
Elektrik ve Elektronik Mühendisliği (M.S.)
Endüstri Mühendisliği (M.S.)
Enerji Ekonomisi ve Finansı (M.S.)
Fizik (M.S.)
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon (M.S.)
Genel Psikoloji (M.S.)
Hemşirelik (M.S.)
Hukuk (LL.M.)
İç Mimarlık (M.S.)
İletişim ve Medya Çalışmaları (M.A.)
İletişim ve Medya Çalışmaları (M.A.)
İngiliz Dili Eğitimi (M.A.)
İnşaat Mühendisliği (M.S.)
İşletme (M.B.A.)
İşletme Yönetimi (M.A.)
Kentsel Tasarım (M.S.)
Kimya (M.S.)
Kültürel Miras Çalışmaları (M.A.)
Makine Mühendisliği (M.S.)
Matematik (M.S.)
Mimarlık (M.S.)
Mühendislik İşletme Yönetimi (M.S.)
Okul Öncesi Eğitim (M.Ed.)
Pazarlama Yönetimi (M.A)
Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık (M.A.)
Tedarik Zinciri ve Lojistik Yönetimi (M.S.)
Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları (M.A.)
Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları (M.A.)
Turizm İşletmeciliği (M.S.)
Turizm İşletmeciliği (M.S.)
Türk Dili ve Edebiyatı (M.A.)
Uluslararası İlişkiler (M.A.)
Uygulamalı Matematik ve Bilgisayar (M.S.)
 Tezsiz Yüksek Lisans Programları
 Bankacılık ve Finans (M.S.)
Bankacılık ve Finans (M.S.)
Bilgisayar Mühendisliği (M.S.)
Bilişim Teknolojileri (M.Tech.)
Dijital Medya ve Film (M.A.)
Eğitimde Bilgi ve İletişim Teknolojileri (M.S.)
Ekonomi (M.S.)
Endüstri Mühendisliği (M.S.)
Enformasyon Sistemleri (M.S.)
Finansal Ekonomi (M.S.)
Görsel Sanatlar ve Görsel İletişim Tasarımı (M.A.)
İç Mimarlık (M.Int.Arc.)
İngiliz Dili Eğitimi (M.A.)
İnsan Kaynakları Yönetimi (M.A.)
İşletme (M.B.A.)
İşletme Yönetimi (M.A.)
Karşılaştırmalı Hukuk (LL.M.)
Kentsel Tasarım (M.U.D.)
Mimarlık (M.Arch.)
Mühendislik Yönetimi (M.S.)
Okul Öncesi Eğitim (M.Ed.)
Pazarlama Yönetimi (M.A)
Toplumsal Cinsiyet Çalışmaları (M.A.)
Turizm İşletmeciliği (M.S.)
Turizm İşletmeciliği (M.S.)
Yönetim Ekonomisi (M.S.)
Doktora (PhD) Programları
 Beslenme ve Diyetetik
Bilgisayar Mühendisliği
Ekonomi
Elektrik ve Elektronik Mühendisliği
Endüstri Mühendisliği
Finans
Fizik
Fizyoterapi ve Rehabilitasyon
İletişim
İngiliz Dili Eğitimi
İnşaat Mühendisliği
İşletme
Kimya
Makine Mühendisliği
Matematik
Mimarlık
Turizm İşletmeciliği
Uluslararası İlişkiler
Uygulamalı Matematik ve Bilgisayar Bilimleri

Enstitüler

 Lisansüstü Eğitim Öğretim ve Araştırma Enstitüsü
 İleri Teknoloji Araştırma Geliştirme Enstitüsü
 Uzaktan Eğitim Enstitüsü

Spor Aktiviteleri ve Sosyal Yasam

Kampüste bulunan 3.500 kisilik kapalı spor salonu, tartan zeminli atletizm pistine sahip 5.000 kişilik stadyumu ile öğrencilerin birçok spor aktivitelerini yapabilmeleri için gerekli ortamı sağlamaktadır. DAÜ' de öğrencilerin katılabileceği birçok takım ve faaliyet mevcuttur. Bunların içinde Futbol, Basketbol, Voleybol, Hentbol, Atletizm, Amatör Boks, Güreş vs. dallar gibi mevcuttur. Doğu Akdeniz Üniversitesi' nde akademik çalışmalarda veya spor faaliyetlerinde başarı gösteren öğrencilere çeşitli burslar sağlanmaktadır.

Doğu Akdeniz Üniversitesi' nde 50' yi aşkın öğrenci kulübü bulunmaktadır. Bunların içinde: Arama Kurtarma Kulübü, Galatasaray Taraftarları Kulübü, Fenerbahçe Taraftarları Kulübü, Beşiktaş Taraftarları Kulübü, Edebiyat Kulübü, Motor Sporları Kulübü, Dans Kulübü, Tiyatro Kulübü, Dağcılık Kulübü, Su Altı ve Yelkencilik Sporları Kulübü vs. yer almaktadır.

Her yıl geleneksel olarak Mayıs ayı içinde düzenlenen Bahar Festivali DAÜ' de okuyan öğrencilerin de katılımıyla kampüste coşkulu bir ortam yaratmaktadır. Sosyal ve Kültürel İşler Rektör yardımcılığı, Öğrenci Kulüpleri, Öğrenci Aktivite Merkezi ve Üniversitemizin tüm birimlerinin çalışmaları sonucu birlikte düzenlediği Bahar Festivali dönem sona ermeden ve final sınavları başlamadan önce üniversiteye bir canlılık, bir heyecan, bir renk getirmektedir. Öğrenci Kulüpleri yıl boyunca hazırlıklarını sürdürdükleri çalışmalarını paylaşma fırsatı bulmaktadır. Sahne sanatlarının değişik türlerinin sergilendiği sahneler öğrencilerin ve dışarıdan gelen ziyaretçilerin akın ettiği yerler arasındadır. Ayrıca öğrencilerin açtıkları standlarda farklı ürünler satıldığından cazibe merkezi olmaktadırlar.

Bahar Festivali boyunca ayrıca dışarıdan müzik grupları, sanatçılar, akademisyenler, gazeteciler davet edilerek öğrencilere farklı kültürel ve sosyal etkinlikleri takip edebilme fırsatı yaratılmaktadır. Festivalin zengin içeriği öğrencilerimize unutamayacakları bir anı olmakla kalmayıp, farklı kişileri tanıma olanağı da sunmakta ve dönemim tüm yorgunluğunu da atmalarına vesile olmaktadır.

Kütüphaneler

Doğu Akdeniz Üniversitesi, Türkiye'de dahil bölge ülkelerinin çok azında bulunan gelişmiş kütüphanelerden birine sahiptir. Her yıl binlerce kitap alımıyla sürekli yenilenen ve büyüyen, halen 140.000'den fazla kitap bulunan kütüphanede bilgisayarlı yayın tarama olanağı da mevcuttur.

Doğu Akdeniz Üniversitesi  Kütüphanesi' nde, dünya ile bilgi alışverişi INTERNET ve CD-ROM'lar ile gerçekleştirilmektedir. Üniversite Kütüphanesi' nde eğitim yanında; konferans, konser, resital gibi etkinlikler içinde kullanılan 220 kişilik bir konferans salonu (auditorium) bulunmaktadır, 60 kişilik audio-visual salonu, 1 sergi salonu bulunmaktadır. DAÜ Kütüphanesi' nde ortalama günlük okuyucu sayısı 2.500'dür. Ayrıca Kütüphanenin imza günleri, kitap, afiş, resim sergileri gibi kültür-sanat etkinliklerinde kullanılan geniş bir sergi kabul salonu da vardır.

Yurtlar, Barınma ve Sağlık Hizmetleri

Doğu Akdeniz Üniversitesi yerleşkesi içerisine 5' sı üniversite, 13' ü Yap-İşlet-Devret ve biri özel
olmak üzere, birbirinden farklı oda seçenekleri sunan, çevresi spor tesisleri ile donanmış, yaklaşık 4700 öğrenciyi barındırabilecek 19 adet yurt bulunmakta ve dünyanın 68 değişik ülkesinden gelen yabancı öğrencilerle yıllar boyu sürecek arkadaşlık kurma ve kaynaşma ortamı sağlamaktadır.

DAÜ Yurtlarının sunduğu barınma ve yemeğin dahil olduğu paket ücretleri ile Üniversite öğrencilerine ekonomik aile yaşamı ortamı sağlamaktadır. Yeni kayıtlı tüm Doğu Akdeniz Üniversitesi öğrencilerine yurt imkanları sunulmakta ve yurt odalarındaki, yatak, yastık, nevresim ve battaniye yurt tarafından tedarik edilmektedir. Ortak alanlar ve hijyenik ortamlar günübirlik, odalar ise haftada 2-3 kez temizlenerek öğrencilere sağlıklı bir ortam sağlanmaktadır. Ayrıca, kampüs üzerinde bulunan yurtlarda öğrencilerin kendi giyeceklerini yıkayabilecekleri çamaşırhaneler bulunmaktadır. Öncelikle yeni öğrencilere sunulan yurt olanağına ek olarak arzu eden öğrenciler için kiralık ev veya özel yurt alternatifleri de bulunmaktadır.

Üniversite kampüsünde bulunan tam donanımlı Sağlık Merkezi üniversite öğrencilerinin ihtiyaç duyabilecekleri her türlü sağlık hizmetini vermektedir.

DAÜ TV

Doğu Akdeniz Üniversitesi Televizyonu ya da kısaca 'DAÜ TV', rektörlüğe bağlı olarak, iletişim fakültesi bünyesinde kurulan bir eğitim ve uygulama kanalıdır.

UHF 45. Kanaldan KKTC'ye ve İnternet üzerinden tüm dünyaya yayın yapan DAÜ TV'nin programları tamamen üniversite öğrencileri ve öğretim üyeleri tarafından gerçekleştirilmektedir.

Dış ilişkileri
Kafkasya Üniversiteler Birliği' nin üyesidir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Lisansüstü Eğitim Öğretim ve Araştırma Enstitüsü

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'ndeki üniversiteler
1979'da kurulan üniversiteler

Kafkasya Üniversiteler Birliği

Doğu Akdeniz Üniversitesi


Olaylar
 18 Eylül - Savra Muharebesi gerçekleşti.
 Altın Orda hanı Toktamış'ın Celayirliler üzerine sefer yapması, Timur Devleti ile arasını açtı.
 Arvanid Sancağı kuruldu.

Doğumlar
 Niccolò de' Conti, Venedikli tüccar ve gezgin (ö. 1469)
 Sabuncuoğlu Şerefeddin, Osmanlı döneminde tıp alanında önemli eserler vermiş Türk hekim ve cerrah, ilk Türkçe cerrahi eserin sahibi (ö. 1468)

Ölümler
 28 Haziran - IV. Andronikos, Bizans İmparatoru (d. 1348)
 tarihi bilinmeyen
 Haydar Amuli, İran kökenli Şii sufi, filozof ve mistik (d. 1319)

1385


Alberto da Giussano fue un legendario guerrero güelfo italiano durante las guerras de la Liga Lombarda contra Federico Barbarroja en el .

Una tradición tardía, probablemente inventada por los cronistas de Milán del , le atribuyen el hecho de haber formado la «Compañía de la Muerte» (Lema: Muerte por libertad), compañía de élite de la caballería lombarda que defendió el carracio (especie de carro o altar de guerra de las ciudades-estado italianas donde portaban su estandarte) de la Liga en la batalla de Legnano el 29 de mayo de 1176 contra el ejército imperial germano de Federico Barbarroja.

La primera citación histórica de su nombre fue en 1196. Se cree que pudo haber sido en realidad alcalde, notaro (notario) o funcionario público. Esta creencia es reforzada por su origen (Giussano) en un contexto lombardo, en donde los funcionarios públicos eran originarios de otras ciudades para evitar "conflictos de intereses".

Actualidad
 El partido político italiano de la Liga Norte hace uso de su mito. Desde 1989, el emblema electoral del partido utiliza una imagen inspirada en la estatua de Alberto que se erigió en Legnano en 1900. Asimismo, la Brigada de Infantería "Legnano" del ejército italiano utiliza la imagen de esta estatua como símbolo.
 El personaje de Alberto da Giussano es el protagonista de la película de Renzo Martinelli de 2009, Barbarroja (Barbarossa en italiano), donde es interpretado por el actor Raz Degan.

Fuentes

Véase también
 Sacro Imperio Romano Germánico
 Paz de Constanza

Nacidos en el siglo XII
Fallecidos en el siglo XII
Héroes mitológicos
Historia de Italia

Alberto da Giussano


Systemisk bias, også kaldet institutionel bias, er den iboende tendens til at en proces støtter bestemte resultater. Udtrykket henviser generelt til menneskelige systemer, såsom institutioner; tilsvarende bias i ikke-menneskelige systemer (såsom instrumenter til måling eller matematiske modeller bruges til at beregne fysiske størrelser) kaldes ofte systematisk bias, og fører til en systematisk fejl i målinger eller skøn. Problemerne med systemisk bias er behandlet udførligt inden for området industriel organisationsøkonomi.

I menneskeskabte institutioner
Kognitiv bias er forbundet med oplevelser, loyalitet og menneskelige dagligdagsrelationer, og nye biaser bliver konstant opdaget og rettet på, både på et etisk og politisk niveau. For eksempel, målet med affirmative action i USA er for at imødegå fordomme om køn, race og etnicitet, ved at åbne for institutionel deltagelse for mennesker med en bredere vifte af baggrunde, og dermed en bredere vifte af synspunkter. I Indien, har systemet med at registrerede kaster og stammer til hensigt at behandle systemisk bias forårsaget af den kontroversielle kastesystem, et system, der er centreret om organiseret forskelsbehandling baseret på ens herkomst, ikke ulig det systemet som affirmative action har til formål at imødegå. Både planlægnings og affirmative action giver mandat til ansættelse af borgere inden for de angivne grupper. Men uden tilstrækkelig begrænsninger, der er baseret på det faktiske socio-økonomiske situation for modtagerne af støtten, kan disse typer af systemet resultere i en utilsigtet institutionalisering af en omvendt form af det samme systemisk bias, som arbejder mod det mål at gøre institutionelle deltagelse åben for folk med en bredere vifte af baggrunde - hvilket det angiveligt også gør. Det kan derfor argumenteres for, at alt hvad menneskelige institutioner kan gøre er at minimere bias så meget som muligt, og bruge uddannelse til at øge bevidstheden om det, hvor det er muligt.

Referencer

Yderligere læsning

 "Handel Dept. Anklaget For Systemisk Bias". Af John Filer. 6. oktober 2005. New York Times.
 "Clinton Udsætter Indsatte Udførelse. Systemisk Bias Til At Blive Undersøgt". Ved Deb Riechmann, Associated Press.  December 8, 2000. Miami Herald.

Bias

Systemisk bias


Jacques Henri Désiré Petetin, né en 1744 à Lons-le-Saunier dans le Jura et mort le  à Lyon, est un médecin français, membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon.

Biographie
Jacques Henri Désiré Petetin étudie au collège de Lons, puis au séminaire Saint-Irénée à Lyon. A quinze ans, il est envoyé à Besançon où il étudie la théologie. Là-bas, il s'oriente vers la médecine. Il termine ses études à Montpellier où il est reçu docteur.

Il est médecin à Tournus en Saône-et-Loire, de 1766 à 1774. Il exerce ensuite à Lyon où il est agrégé de médecine au collège des médecins de Lyon. Il est nommé médecin inspecteur de la 7e division militaire à Besançon après le siège de la ville de Lyon en 1793. Il revient ensuite à Lyon.

En 1802, Jacques-Henri Petetin publie une théorie sur le mécanisme de l'électricité. En 1803, il prouve par sa théorie sur le galvanisme l'identité des fluides galvaniques et électriques.

Il meurt à Lyon le .

Sociétés Savantes
Jacques-Henri Désiré Petetin est élu membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon en 1800. Il en est le président en 1806. Dans ses interventions à l'Académie il se concentre, entre autres, sur l'utilisation de l'électricité pour le traitement de certaines maladies.

Publications
 Observations sur l'établissement d'un cimetière général hors de la ville de Lyon, Lyon : Aimé de la Roche, 1776.
 CR sur les hôpitaux militaires établis à Besançon, par les citoyens Tissot et Petetin, Besançon : De Briot, an II, 21 p.
 Recette pour guérir toutes les maladies, donnée par un médecin philanthrope, pièce de vers insérée dans le Journal de Lyon et du Midi, n° 41, 21 ventôse an X.
 Électricité animale prouvée par la découverte des phénomènes physiques et moraux de la Catalepsie hystérique, et de ses variétés ; et par les bons effets de l'électricité artificielle dans le traitement de ces maladies, Lyon : Bruyset aîné et Buyrand, 1805.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 Louis Trenard : Lyon, de l'Encyclopédie au Préromantisme, Paris : PUF, 1958.
 Aimé Martin, Éloge historique de J.H. Désiré Petetin, docteur en médecine… discours prononcé à la séance publique de l'Académie de Lyon, le 23 août 1808, Lyon : Ballanche, 1808.
 François Tomasi, « Jacques Henri Désiré Petetin (1744-1808), médecin et physicien de l'hystérie , Conférence de l'Institut d'histoire de la médecine de Lyon, 6 janvier 1998 : Collection Fondation Marcel Mérieux, cycle 1997-1998, Lyon, 1999, p. 39-51.

Liens externes

Médecin français du XVIIIe siècle
Membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon

Jacques Henri Désiré Petetin


O esquadrão de helicópteros de Executive Outcomes foi uma sub-representação do governo da Guerra Civil de Serra Leoa. No destacamento aéreo serviram sul-africanos, russos, ucranianos e bielorrussos.

História
Em março de 1995, a PMC Executive Outcomes da África do Sul apoiou as forças do governo de Serra Leoa. Os funcionários da organização operaram aqui até a queda da capital em 1999. Em Serra Leoa, a PMK tinha uma pequena frota de veículos blindados e aeronaves. Eles foram comprados no mercado mundial de armas dos arsenais dos países da África e da Europa Oriental.

A campanha começou a contratar especialistas das ex-repúblicas soviéticas para tecnologia soviética. Soldados são pagos em US 4 4.500. O esquadrão de helicópteros foi liderado por um coronel aposentado do exército da África do Sul Carl Alberts. A cada dois meses, os mercenários recebiam uma licença remunerada de duas semanas.

A primeira operação do destacamento aéreo foi um ataque à base inimiga em Ma-Sherv.

De dezembro de 1995 a março de 1996, o esquadrão participou do ataque à Bo.

Importância na guerra
Durante a campanha de Inverno de 1995-1996, um esquadrão de helicópteros trouxe o exército do governo da vitória. As atividades dos pilotos de helicóptero forçaram a substituição de consultores militares americanos por ucranianos e russos.

Composição
O esquadrão serviu principalmente pilotos e equipamentos russos e ucranianos. A unidade estava armada com helicópteros Mi-24. No total, a unidade tinha 9 helicópteros. Eles foram entregues às Executive Outcomes pelo exército do governo. Helicópteros comprados no exterior.

Juntamente com o pessoal de terra, o número do destacamento chegou a 200 pessoas.

Principais fontes
 Эл Дж. Вентер. Наёмники против анархистов // Солдат удачи : журнал. — №3 — 1996.
 Владимир Воронов, Павел Мороз. Слуги смерти: Русские наёмники в Африке //  Собеседник : газета. —  28 мая 2001.
 Пётр Каминский. «Носорог» и четыре «Буйвола» в Сьерра-Леоне // История авиации : журнал. — № 23. — Апрель 2003. — с. 59—68.

Ligações externas
 Дикие гуси летят из СССР
 Сьерра-Леоне-96 воздушная атака русских наёмников

Mercenários
Guerra Civil de Serra Leoa

Esquadrão de helicópteros de Executive Outcomes


Primus d'Alexandrie    patriarche d'Alexandrie.

Contexte
Aprimos, Abremius; nommé également Primus ou même Prime aurait été baptisé par Marc l'évangéliste, lui-même et de plus l'un des trois prêtres ordonnés par le saint apôtre comme Anianus le  patriarche. Selon le synaxaire copte Il accède au siège de Patriarche le  jour de Baounah soit le  AD. Aprimos à une réputation d'ascèticsme de piété et il serait mort en paix après un patriarcat paisible sa mort est commémorée le  de Mesrah de l'année 116 AD. Toutrfois selon Eusèbe de Césarée il serait mort le  de le  année de l'Emepreur Hadrien soit 122.

Notes et références

Lien externe

    The Departure of Pope Abriamus (Primus), Fifth Patriarch of Alexandria.

Patriarche d'Alexandrie au IIe siècle
Date de décès incertaine (IIe siècle)

Primus d'Alexandrie


Robert Alan Durst (12 de abril de 1943 - 10 de janeiro de 2022) foi um herdeiro imobiliário norte-americano. Filho mais velho do magnata imobiliário de Nova York Seymour Durst, ganhou atenção como suspeito no desaparecimento não resolvido da sua primeira esposa Kathleen McCormack em 1982, no assassinato da sua amiga de longa data Susan Berman em 2000 e no assassinato de seu vizinho em 2001 Morris Black. Absolvido de assassinar o último em 2003, Durst não enfrentou nenhuma ação legal significativa até que sua participação na minissérie documental de 2015 The Jinx o levou a ser acusado do assassinato de Berman. Aparentemente, sem perceber que um microfone de lapela continuava ligado no momento em que fazia uma pausa na gravação do documentário, para ir ao banheiro, murmurou para si: "Pronto, te pegaram" e "Que fiz eu? Matei todos, claro". Durst foi condenado pelo assassinato em 2021 e condenado à prisão perpétua mas em liberdade condicional. Ele foi acusado pelo desaparecimento de McCormack logo após sua sentença, mas morreu em 2022 antes que um julgamento pudesse começar.

Ver também

 All Good Things

Assassinos dos Estados Unidos

Robert Durst


Magni Laksáfoss (født 3. december 1969) er en færøsk samfundsøkonom, demograf og politiker (SB).

Han er uddannet cand.polit. i samfundsøkonomi fra Fróðskaparsetur Føroya, hvor han også har forelæst i økonomisk historie. Han tog samfundsøkonomisk uddannelse ved Københavns Universitet med økonometriske modeller, statistik og demografi som specialeområde. I 2007 tog Laksáfoss doktorgraden, efter at have disputeret på en afhandling om langtidsforholdet mellem demografi og økonomisk udvikling. Han har været tilknyttet Nordisk Atlantersamarbejde (NORA) som forsker og Fróðskaparsetur Føroya som gæsteforsker.

Han var finansminister i Jóannes Eidesgaards første regering 2007–2008 og blev valgt til Lagtinget 2008–2011. I perioden 2008–2011 var han både formand i Lagtingets kulturudvalg og medlem af Lagtingets finansudvalg. Laksáfoss kom med tiden i konflikt med sit eget parti, og advarede imod regeringsflertallets politiske kurs, som han mente ville få alvorlige udslag på sigt. I 2011 stillede han ikke op til genvalg til Lagtinget.

I 2015 stillede han igen op til lagtingsvalg for Sambandsflokkurin og blev valgt.

Referencer

Finansministre fra Færøerne
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Politikere fra Sambandsflokkurin

Magni Laksáfoss


Pejcova kruščika (lat. Epipactis leptochila subsp. leptochila), orhideja, podvrsta uskolisne kruščike, nekada smatrana posebnom vrstom čijni je sinonim Epipactis peitzii H.Neumann & Wucherpf.. Raširena je po Europi (Austrija, Belgija, nekadašnja Čehoslovačka, Danska, Francuska, Njemačka, Velika Britanija, Mađarska, Italija, Nizozemska, Rumunjska, Švicarska. Raste i u Hrvatskoj, a jedno od staništa joj je Medvednica

Sinonimi
 Epipactis cleistogama C.A.Thomas
 Epipactis helleborine var. rectilinguis Murb.
 Epipactis latifolia var. rectilinguis (Murb.) E.G.Camus
 Epipactis leptochila f. altensteiniana (Kümpel) Gévaudan & P.Delforge
 Epipactis leptochila var. altensteiniana Kümpel
 Epipactis leptochila var. cleistogama (C.A.Thomas) Kreutz
 Epipactis leptochila var. dinarica (S.Hertel & Riech.) P.Delforge
 Epipactis leptochila subsp. dinarica S.Hertel & Riech.
 Epipactis leptochila subsp. peitzii (H.Neumann & Wucherpf.) Kreutz
 Epipactis leptochila var. peitzii (H.Neumann & Wucherpf.) P.Delforge
 Epipactis leptochila var. thesaurensis (Agrezzi, Ovatoli & Bongiorni) P.Delforge & Gévaudan
 Epipactis leptochila subsp. thesaurensis (Agrezzi, Ovatoli & Bongiorni) Perazza & R.Lorenz
 Epipactis muelleri var. cleistogama (C.A.Thomas) P.D.Sell
 Epipactis muelleri var. peitzii (H.Neumann & Wucherpf.) P.Delforge
 Epipactis peitzii H.Neumann & Wucherpf.
 Epipactis thesaurensis Agrezzi, Ovatoli & Bongiorni
 Helleborine latifolia f. rectilinguis (Murb.) Graber

Izvori

Kruščika

Pejcova kruščika


Haptanthus, monotipski biljni rod dvosupnica smješten iz porodice Šimširovke (Buxaceae), dio reda šimširolike. Kasnije je predložena nova monotipska porodica Haptanthaceae na temelju svojih jedinstvenih morfoloških karakteristika (Nelson, 2001).

Jedina vrsta je H. hazlettii, grm ili drvo koje raste jednino na malenom području tropskih kišnih šuma u Hondurasu. . Poznat je  samo iz nekoliko primjeraka na jednom lokalitetu koji je stalno ugrožen (Shipunov 2011.)

Izvori

Šimširolike
Flora Hondurasa

Haptanthus


Bezirkul Radautz (în română Rădăuți, în ruteană Radiwci) a fost un bezirk (bițârc-în graiul bucovinean) în Ducatul Bucovinei. Acesta cuprindea părți din centrul și vestul Bucovinei. Reședința bezirkului era orașul Rădăuți (Radautz). După Primul Război Mondial a devenit parte a României, iar în prezent este împărțit între România și Ucraina.

Istoric
Districtele politice moderne ale Monarhiei Habsbugice au fost create în jurul anului 1868 ca urmare a separării distictelor politice de cele judiciare. Bezirkul Rădăuți a fost creat în 1868 prin unirea districtelor judiciare Rădăuți (Gerichtsbezirk Radautz) și Solca (Gerichtsbezirk Solka). În 1886 a fost creat un nou district judiciar în cadrul bezirkului, districtul judiciar Seletin (Gerichtsbezirk Seletin), format din trei comune (Gemeinden) din districtul judiciar Rădăuți. Înființarea efectivă a acestui district judiciar a durat până pe 1 iunie 1888. La data de 1 octombrie 1893 districtul judiciar Solca a format, împreună cu districtul judiciar Gura Humorului (Gerichtsbezirk Gurahumora) din cadrul districtului politic Suceava (Bezirk Suczawa), districtul politic Gura Humorului (Bezirk Gurahumora). Astfel districtul politic Rădăuți a rămas din nou cu două districte judiciare: Rădăuți și Seletin. Din districtul judiciar Rădăuți, urmau să se deprindă în 1914 comunele Bilca, Gura Putnei, Putna și Vicovu de Jos și, respectiv comuna Straja din districtul judiciar Seletin, și să formeze un nou district judiciar, Vicovu de Sus (Gerichtsbezirk Ober-Wików, Wikiw Horisznyj- în ruteană). Din cauza izbucnirii Primului Război Mondial, districtul nu a mai fost înființat.

În Bezirkul Rădăuți trăiau în anul 1869 73.601 de persoane, iar în 1900 numărul de locuitori a crescut la 82.152. Populația era formată în anul 1900 din: 47.919 vorbitori nativi de limba română (58,3 %), 21.493 vorbitori nativi de limba germană (26,2 %), 8.864 vorbitori nativi de limba ruteană (10,8 %) și 3.326 vorbitori nativi de alte limbi (4,0 %). Suprafața bezirkului era în anul 1900 de 184,097 km² și cuprindea două districte judiciare cu 28 de comune și 5 Gutsgebieten (comunități private fără un consiliu local, gestionate de proprietarii acestora).

Localități
În anul 1910 bezirkul Rădăuți era format din districtele judiciare Rădăuți și Seletin.

Gerichtsbezirk Radautz:
 Orașul Rădăuți (Radautz în germană, Radiwci în ruteană)
 Măneuți (Andrásfalva)
 Bădeuți (Badeutz)
 Bilca (Bilka)
 Burla (Burla)
 Costișa (Kostischa)
 Frătăuții Vechi (Alt Fratautz)
 Frătăuții Noi (Neu Fratautz)
 Voievodeasa (Fürstenthal)
 Horodnic de Sus (Ober Horodnik)
 Horodnic de Jos (Unter Horodnik)
 Gălănești (Galanestie)
 Gura Putnei (Karlsberg)
 Marginea (Mardzina)
 Milișăuți (Milleschoutz)
 Putna (Putna)
 Satu Mare (Satulmare)
 Sucevița (Suczawitza)
 Vicovu de Sus (Ober Wikow)
 Bivolărie (Biwoleria)
 Vicovu de Jos (Unter Wikow)
 Voitinel (Woytinell)
 Volovăț (Wollowetz)

Gerichtsbezirk Seletin:
 Seletin (Seletin)
 Șipotele Sucevei (Schipoth)
 Straja (Strasza)
 Izvoarele Sucevei (Iswor)
 Rusca (Ruska)
 Paltin (Paltin)
 Ulma (Ulma)
 Nisipitu (Nesepitul)
 Sărata (Sarata)
 Moldova-Sulița (Moldawa Sulitza)

Referințe

Bibliografie
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Orts-Repertorium des Herzogthums Bukowina. Auf Grundlage der Volkszählung vom 31. Dezember 1869 bearbeitet. Cernowitz 1872
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Special-Orts-Repertorium der Bukowina. Wien 1885
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Special-Orts-Repertorium der Bukowina. Neubearbeitung auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. December 1890. Wien 1894
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Gemeindelexikon der Bukowina. Bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900. Wien 1907

Bucovina
Monarhia Habsburgică

Bezirk Radautz


Pterigoforele (din greaca pteryx, pteron = aripă, înotătoare + phoros = purtător) sau radiile interne sunt niște lamele scheletice articulate între ele pe care se inseră la pești radiile externe ale înotătoarelor impare și care se sprijină pe arcurile vertebrelor (neurale sau hemale).

Descrierea
Pterigoforele (Pterygiophorus) sau radiile interne sunt niște lamele scheletice ascuțite (cartilaginoase sau osoase) articulate între ele pe care se inseră la pești radiile externe ale înotătoarelor impare (dorsală, anală și caudală) și care se sprijină pe arcurile vertebrelor (neurale sau hemale).  Pe pterigofore se inseră mușchii erectori (ridicător) și depresori (coborâtori) ai înotătoarelor. Pterigoforele se plasează între apofizele spinoase ale vertebrelor, cu care uneori se concresc, sau pot fi înfipte în musculatura corpului și atunci poartă numele de oase interspinale. La un număr redus de familii (gadide, pleuronectide, singnatide) are loc o concentrare a înotătoarelor, astfel încât în spațiul dintre două apofize neurale (sau hemale) există câte 2-5 pterigofore.

Un pterigofor constă obișnuit din 3 piese: axonost, bazeost și epibazeost.
 Axonostul (pterigoforul proximal) este situat bazal și este cel mai alungit, în formă de lamă; el se sprijină pe apofizele neurale și hemale ale vertebrelor și alternează cu aceste apofize. La unii pesti axonostul este foarte alungit și se numește bazal (basalia); el poate fuziona cu vertebrele, de ex. la Hippocampus.
 Bazeostul sau mezonostul (pterigoforul median) este scurt, cilindric și incomplet osificat; el se articulează cu axonostul și epibazeostul. Bazeostul este absent la mulți pești teleosteeni.
 Epibazeostul (pterigoforul distal) este rotunjit și cartilaginos, pe el se articulează radia înotătoarei impare. El este situat între cele două jumătăți ale radiei înotătoarelor. Uneori există o pereche epibazeoaste pentru fiecare radie.

Cele 3 elemente (axonostul, bazeostul și epibazeostul) ale pterigoforelor se întâlnesc la numeroși selacieni, acipenseride, Neoceratodus și unii teleosteeni (salmonide, ciprinide, esocide). La majoritatea peștilor, s-au păstrat numai 2 elemente în conformația pterigoforelor; iar la Electrophorus - un singur element. Când există numai 2 pterigofore, acestea sunt denumite pterigoforul proximal și pterigoforul distal. Pterigoforele proximale ale înotătoarei dorsale se numesc pterigofore interspinale sau interneurale, cele ale înotătoarei anale se numesc pterigofore interhemale. Pterigoforele vestigiale  situate înaintea înotătoarei dorsale sunt numite predorsale (sau supraneurale).

Pterigoforele înotătoarei caudale
Pterigoforele înotătoarei caudale se sprijină pe arcurile neurale și îndeosebi pe cele hemale ale ultimelor vertebre. La înotătoarele caudalele protocerce, pterigoforele caudalei sunt identice cu cele ale înotătoarei dorsale și anale, sprijinindu-se de apofizele neurale și hemale. La înotătoarele caudale heterocerce, pterigoforele din lobul dorsal al caudalei și din partea anterioară a lobului ventral rămân distincte, pe când cele din partea posterioară a lobului ventral sunt contopite cu apofizele hemale.

Note

Legături externe
 Pterygiophore. Palaeos glossary.
 Pterygiophores. FishBase

Anatomia peștilor

Pterigofor


Audley End House est une maison de campagne du début du  située à l'extérieur de Saffron Walden, dans l'Essex, en Angleterre. C'est une maison prodige, un palais sans nom et reconnu comme l'une des plus belles maisons jacobines d'Angleterre.

Audley End n'est plus maintenant qu'à un tiers de sa taille d'origine, mais est toujours grande. La maison partage certaines similitudes avec Hatfield House, sauf qu'elle est revêtue de pierre par opposition à la brique . Elle est actuellement sous la gérance d'English Heritage et est longtemps resté le siège de la famille des barons Braybrooke . La gare d'Audley End porte le nom de la maison.

Histoire
Audley End est le site de l'abbaye de Walden, un monastère bénédictin qui est dissous et accordé au Lord Chancelier Sir Thomas Audley en 1538 par Henri VIII. L'abbaye est convertie en une maison domestique pour lui et est connue sous le nom d'Audley Inn.

La maison est un arrêt clé pendant les voyages d'été d'Élisabeth  en 1578. Des écrivains et des universitaires de l'université voisine de Cambridge profitent de l'occasion pour rédiger des articles et des discours, notamment, Gabriel Harvey qui, en 1578, a été nommé professeur de rhétorique à Cambridge.

La maison est démolie par Thomas Howard (1er comte de Suffolk) (Lord Howard de Walden  et Lord Treasurer), et un manoir beaucoup plus grand est construit, principalement pour recevoir Jacques . La disposition reflète le parcours processionnel du roi et de la reine, chacun ayant sa propre suite de chambres. Il est réputé que Thomas Howard a dit au roi Jacques qu'il avait dépensé quelque 200 000 £ pour créer cette grande maison, et il se peut que le roi y ait involontairement contribué. En 1619, Suffolk et sa femme sont reconnus coupables de détournement de fonds et envoyés à la Tour de Londres, mais une énorme amende assurent leur libération. Suffolk est mort en disgrâce à Audley End en 1626.

Le célèbre chroniqueur anglais Samuel Pepys visite Audley End et la décrit dans son journal du 8 octobre 1667 . À cette époque, la maison est à l'échelle d'un grand palais royal et le devient lorsque Charles II l'achète en 1668 pour 50 000 £  pour l'utiliser comme maison pour assister aux courses à Newmarket. Elle est rendue aux Suffolks en 1701.

Au cours du siècle suivant, John Vanbrugh est chargé de travailler sur le site et des parties de la maison sont progressivement démolies  jusqu'à ce qu'elle soit réduite à sa taille actuelle. La structure principale reste peu modifiée depuis la démolition de la cour principale en 1708 et la démolition de l'aile est en 1753.

Sir John Griffin, quatrième baron Howard de Walden et premier baron Braybrooke, introduit des changements radicaux avant sa mort en 1797. En 1762, il charge Capability Brown d'aménager le parc et Robert Adam de concevoir de nouvelles salles de réception au rez-de-chaussée de la maison dans le style néoclassique du  avec une grandeur formelle.

Richard Griffin (3e baron Braybrooke), qui hérite de la maison et du titre en 1825, installe la majeure partie de l'immense collection de tableaux de la maison, remplit les pièces de meubles et rétablit quelque chose de l'atmosphère jacobéenne d'origine dans les salles d'apparat.

Audley End est proposé au gouvernement lors de l'évacuation de Dunkerque mais l'offre est déclinée en raison de son manque d'installations . Il est réquisitionné en mars 1941  et utilisé comme camp par un petit nombre d'unités avant d'être remis au Special Operations Executive. Le SOE utilise la maison comme camp de détention général  avant de l'utiliser pour sa filiale polonaise. Désigné Ecole Spéciale de Formation 43 (STS 43), c'est une base pour les Cichociemni. Un mémorial de guerre aux 108 Polonais morts au service se dresse dans l'allée principale ; le monument commémoratif de guerre du SOE polonais, inauguré le 20 juin 1983, est classé Grade II en 2018 .

Après la guerre, le neuvième Lord Braybrooke reprend possession. En 1948, la maison est vendue au ministère des Travaux publics, le prédécesseur d'English Heritage.

Jardins et terrains
Le parc Capability Brown comprend de nombreux monuments néo-classiques, bien que certains ne soient pas confiés à English Heritage. Le terrain est divisé par la rivière Granta, qui est traversée par plusieurs ponts ornés dont l'un figure sur la couverture arrière du livre BBC Gardeners' World Through the Years, et une route principale qui suit le tracé d'une voie romaine.

Avec l'aide d'un plan de jardin de 1877 et du journal de William Cresswell de 1874, le potager clos est restauré par Garden Organic en 1999 à partir d'un état semi-délabré envahi par la végétation. Achevé en 2000, il est ouvert par le prince Charles et figure dans un livre qui lui est présenté sur son mariage avec Camilla Parker Bowles . Il ressemble maintenant à ce qu'il aurait été à la fin de l'époque victorienne ; plein de légumes, de fruits, d'herbes et de fleurs qui ont été fournis à l' hôtel Dorchester . Il compte aujourd'hui 120 variétés de pommes, 60 poires et 40 variétés de tomates .

Apparitions dans les médias
La maison et le terrain sont utilisés dans des émissions de télévision et de radio populaires, notamment Flog It!, Exposition itinérante des antiquités et Heure des questions des jardiniers .

Les extérieurs et les jardins sont également utilisés pour le long métrage de 1964 La Femme de paille avec Gina Lollobrigida, Sean Connery et Ralph Richardson .

Au cours de 2017, des scènes sont tournées à Audley End pour Trust produites par Danny Boyle et basées sur la vie de John Paul Getty III . Le 7 septembre 2018, des scènes sont tournées pour The Crown . Auparavant, des plans intérieurs de la bibliothèque et de la grande salle avaient été utilisés pour représenter les pièces du château de Balmoral, du château de Windsor et du Collège d'Eton .

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans l'Essex

Audley End House


Grand Médine est le  album studio du rappeur français Médine sorti le 6 novembre 2020 sur le label Din Records. L'album contient de nombreux featuring avec : Hatik, Koba LaD, Rémy, Larry, Pirate, Oxmo Puccino, Soso Maness, YL ou Bigflo & Oli.

Liste des pistes

Clips

 17 Septembre 2020 : Grand dla tess (feat. Hatik)
 8 Octobre 2020 : FC Grand Médine
 6 Novembre 2020 : Grand Paris 2 (feat. Koba LaD, Larry, Pirate, Rémy & Oxmo Puccino)
 21 Janvier 2021 : Voltaire
 1 Avril 2021 : Barbapapa

Réception

Commercial
L'album se vend à 5 852 copies en une semaine ce qui est un belle performance avec la pandémie du Covid-19.

Notes et références

Album de hip-hop français
Album musical sorti en 2020
Album de Médine

Grand Médine


محمود بوشهري (19 نوفمبر 1981 -)، ممثل إيراني مقيم في الكويت.

حياته الفنية
بدأ مشواره الفني بأدوار صغيرة في عام 1999 بعد تخرجه من المعهد العالي للفنون للمسرحية وكان منها مشاركته في مسلسل دروب الشك بدور تاجر مخدرات، لكنه بدايته الفعلية كانت بعام 2001 عندما اشترك في مسلسل الحياة امرأة، تحققت شهرته في مسلسل ثمن عمري سنة 2002. وقدم بعدها الكثير من الأعمال في المسرح والتلفاز. وقام بعام 2009 بالمشاركة في تقديم برنامج «نجم الخليج» الذي عرض على تلفزيون دبي.

واشتهر ببعض اللزمات في مسلسلاته:
 في مسلسل أحلام لا تعرف الدموع: «هلا بحبيبي».
 في مسلسل الإمبراطورة: «شنو نظامك».
 في مسلسل عيون الحب: «على فكرة وايد شايف نفسك».
 في مسلسل البارونات: «موضوعك خالص».
 في فوازير وراها وراها: «ديري بالك على جمالك».
 في مسلسل عمر الشقا: «نار وشرار».
 في مسلسل ساهر الليل: «شايف راسك».
 في مسلسل زينة الحياة: «حدك متوفي».
 في مسلسل عطر الجنة: «أوفر»
 في مسلسل حال مناير: كان يردد الكلمات بعد كل جملة أحيانا واحدة منهم وهم: «لا طراق»، «رجلٌ والرجالٌ قليلٌ» و«هلا بچبير العوايل».
 في مسلسل رمانة: «أن شاء الله».
 في مسلسل خذيت من عمري وعطيت: «ما أسمع».

حياته الأسرية
هو شقيق الفنان عبد الله بوشهري. وفي عام 2011 أعلن عن زواجه من مصممة الأزياء الإماراتية «إيمان الفلامرزي و أنجب منها ابنة أطلقا عليها اسم «الريم» في مايو 2013 ».
وفي عام 2014 إنفصل عنها.

أعماله

في التلفزيون

المسلسلات

تقديم البرامج

في المسرح

الجوائز
 2012: جائزة أفضل ممثل دور أول من «مهرجان المميزون في رمضان».

روابط خارجية

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
إيرانيون مهاجرون إلى الكويت
ممثلون وممثلات إيرانيون
ممثلون يعملون في الكويت
مواليد 1402 هـ
مواليد 1981

محمود بوشهري


Wollersleben ist ein Ortsteil (Ortschaft) von der Landgemeinde Stadt Bleicherode im Landkreis Nordhausen in Thüringen.

Lage

Wollersleben liegt westlich in unmittelbarer Nähe zum Bahnhofsgelände von Wolkramshausen. Die Bahnstrecke Halle-Kassel durchquert die Ortslage. Um den Ort befindet sich die ackerbaulich genutzte Flur in kupiertem Gelände. Ursprünglich verlief die Landesstraße L2080 durch Wollersleben. Nach der Umwidmung der L2080 ist nun die Zufahrt vom Hünstein kommend die Kreisstraße K34, welche an der südlichen Ortsgrenze des Ortsteils endet. Die Straße zwischen der Ortschaft Wollersleben und der Anbindung an die L1036 in Richtung Wolkramshausen, ist nun eine Gemeindestraße. Nordwestlich verläuft die Bundesautobahn 38.

Geschichte
1253 wurde im Urkundenbuch vom Kloster Walkenried I 312 die urkundliche Ersterwähnung von Wollersleben registriert.

Von 1950 bis zum 31. Dezember 2018 war Wollersleben ein Ortsteil von Nohra und gehörte der Verwaltungsgemeinschaft Hainleite an.

Zur Gemeinde gehörten außer dem namensgebenden Ort Nohra die eingemeindeten Ortsteile Wollersleben, Mörbach, Hünstein und Kinderode.

Am 1. Januar 2019 schlossen sich die Gemeinden Nohra mit Kinderode, Hünstein, Mörbach und Wollersleben, Friedrichsthal, Kleinbodungen, Kraja, Hainrode, Etzelsrode, Wipperdorf und Wolkramshausen mit Wernrode sowie die Stadt Bleicherode mit Obergebra und Elende zur neuen Stadt und Landgemeinde Bleicherode zusammen.

Gewässer
Wollersleben liegt am linken Wipperufer. Außerdem durchfließt der kleine Spülgraben das Dorf von Nord nach Süd.

Bilder der Gewässer in Wollersleben:

Bauwerke
 St. Juliana, evangelische Dorfkirche aus dem 17. Jahrhundert

Vereine
 Freiwillige Feuerwehr Wollersleben
 Kirmesburschen Wollersleben
 Rassegeflügelzüchterverein "Blauland 1967" Wollersleben e.V.
 Reitclub Wollersleben e.V.
 Sportverein SSV Blau-Weiss Wollersleben
 Ortsverein der Landfrauen Nohra-Wollersleben
 WCC Wollersleber CarnevalClub e.V.

Einzelnachweise

Weblinks

Geographie (Bleicherode)
Ort im Landkreis Nordhausen
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Nordhausen)
Ersterwähnung 1253
Gemeindeauflösung 1950

Wollersleben


Birger Møller Jensen er en dansk filmklipper.

Filmografi

 Finale (2018)
 Min søsters børn og guldgraverne (2015)
 Et gensyn (2014)
 Bonne année (2014)
 Sorg og glæde (2013)
 Dronning for en dag (2013)
 Min søsters børn alene hjemme (2012)
 Hvem brænder børnene i helvede? (2011)
 Karla og Katrine (2009)
 Kærestesorger (2009)
 Migranterne (2009)
 Monsterjægerne (2009)
 Tempelriddernes skat III - Mysteriet om slangekronen (2008)
 Begravelsen (2008)
 Karlas kabale (2007)
 Nynne (2006)
 Inkasso (2004)
 Til højre ved den gule hund (2003)
 At kende sandheden (2002)
 De vilde unge - Hvad siger de unge? (2002)
 De vilde unge - Hvad siger familien? (2002)
 De vilde unge - Hvad siger behandlerne? (2002)
 Flash of a dream (2002)
 Rod i familien - del 2 (2001)
 Anden juledag (2000)
 Rod i familien (2000)
 Bag om fremviseren (1999)
 Drengen der ville være bjørn (1999)
 Cecilies verden (1998)
 Kys, kærlighed og kroner (1998)
 Dan (1997)
 Davids bog (1997)
 Man brænder da ikke præster (1997)
 Barbara (1997)
 Ølaben (1996)
 Energi som leg (1996)
 Babylon i Brøndby (1996)
 Operation Cobra (1995)
 Carlo & Ester (1994)
 Den usynlige kunst (1994)
 Hvordan vi fik vores naboer (1993)
 Karlsvognen (1992)
 Kærlighedens smerte (1992)
 Sneblind (1990)
 Lad isbjørnene danse (1990)
 Sirup (1990)
 Tekno Love (1989)
 Århus by Night (1989)
 Hjemme er - længere væk (1987)
 Flamberede hjerter (1986)
 Mellem grænser (1986)
 Franciska Clausen (1985)
 Skønheden og udyret (1983)
 Dansk Naturgas (1981)

Kilder

Eksterne henvisninger

Filmklippere fra Danmark

Birger Møller Jensen


Hellere rask og rig end syg og fattig er en dansk børnefilm fra 1977, der er instrueret af Jannik Hastrup, Jan Kragh-Jacobsen, Li Vilstrup, Malene Ravn og Poul Dupont efter manuskript af Jannik Hastrup og Jan Kragh-Jacobsen.

Handling
Med en blanding af tegnefilm og dokumentariske optagelser, rejser filmen spørgsmål, der kan stilles til vækstproblematikken. I Danmark vokser forbruget og ressourcerne bliver knappe. Økonomisk vækst er målet, men samtidig problemet. Forholdet til u-landene inddrages.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1977

Børnefilm fra Danmark

Hellere rask og rig end syg og fattig


Saint John, Kanada'nın New Brunswick eyaletinin ikinci en büyük kentidir. Saint John'un nüfusu kent merkezinde 70.000'e yakınken, Saint John kentsel yerleşim alanının nüfusu 125.000'i geçer.

Kent, Saint John Nehri'nin ağzında, Fundy Körfezi'nin kuzey kıyılarında kurulmuştur.

Kentte New Brunswick Üniversitesi'nin (University of New Brunswick) Saint John yerleşkesi bulunmaktadır.

Ayrıca bakınız
 New Brunswick

Dış bağlantılar
 Saint John Kenti Resmî Sitesi
 Saint John Resmî Turizm Sitesi

Bilgi kutusu bulunmayan yerleşim yerleri

Saint John, New Brunswick


Dundalk Football Club er en irsk fodboldklub fra Dundalk, County Louth. Klubben spiller i League of Ireland Premier Division og er forsvarende mestre fra 2016. Klubben blev etableret i 1903 og er en af de næstmest succesfulde hold målt efter antal af vundne pokaler i League of Irelands historie. Klubbens traditionelle farver er hvide trøjer og sorte shorts. På grund af de hvide trøjer har holdet fået kælenavnet The Lilywhites (De hvide liljer). Hjemmekampene spilles i Oriel Park.

Truppen
Pr. 22. Maj 2022.

Europæisk deltagelse

Noter

Referencer

Fodboldklubber i Irland
Etableret i 1903

Dundalk F.C.


Tamara (hebrejski Támár) biblijska je osoba opisana u Starom zavjetu, u 38. poglavlju Prve knjige Mojsijeve. Njezin sin, Perez ili Fares, predak je judejskog kralja Davida, samim tim i Isusa Krista. Crtice iz njezinog života poslužile su kao nadahnuće mnogim slikarima, među njima su Rembrandt, Ferdinand Bol, Jakopo Tintoreto i Art de Gelder.

Priča o Tamari

Tamara je bila djevojka koju je oženio Er, Judin sin prvijenac. Ostala je udovica nakon što je Era ubio Gospod jer bješe nevaljao. Kako Tamara nije imala djece, po tadašnjem običaju udala se za Onana, brata njezinog preminulog muža, tako da može roditi nasljednika koji bi se smatrao prvijencem najstarijeg sina. Onan međutim nije želio da se njegov sin smatra Erovim nasljednikom pa je pri vođenju ljubavi s Tamarom svoje sjeme prosipao na zemlju, te ga je Bog zbog toga kaznio smrću. Tamaru je nakon toga Juda vratio u kuću njenog oca i poručio joj da tamo ostane dok ne odraste njegov najmlađi sin, Šaleh, za kojeg će je kasnije udati.
Nakon nekog vremena Judi je umrla žena, Savina kći.

Tamara je primijetila da je Šaleh već odavno odrastao, a da je ipak nisu udali za njega. Kada je čula da se Juda, njezin svekar, vraća iz Tamne, skinula je svoju udovačku odjeću, pokrila lice i otišla na križanje kojim je njezin svekar trebao proći. Kada je naišao Juda, nije prepoznao Tamaru jer je pokrila lice, pomislio je da je prostitutka. Rekao joj je da će joj poslati jare za njene usluge kada dođe kući, ali Tamara je tražila zalog dok joj ne pošalje pa je uzela Judin prsten, štap i maramu.
Tamara je nakon ovoga zatrudnjela s Judom.

Kada je Juda poslao jare, Tamare više nije bila tamo. Budući da je prošlo oko tri mjeseca, Judi su javili da je njegova snaha Tamara učinila preljub i ostala trudna. Kao kaznu za to Juda je naredio da je spale. Kada su došli da je povedu, Tamara je poslala Judi njegov štap, prsten i maramu, uz riječi da je zatrudnjela s čovjekom koji joj je to ostavio.
Čuvši to, Juda izgovara da je Tamara pravednija od njega te ostaje živa.

Izvori

Stari zavjet

Tamara (biblijska osoba)


Livadska smeđa žaba (lat. Rana temporaria) je vrsta žaba rasprostranjena u skoro cijeloj Europi, od arktičkoga polarnoga kruga do Urala, izuzev Iberijskoga poluotoka, južne Italije i južnoga Balkana.

Odrasle smeđe žabe dugačke su između 6 i 9 centimetara. Boja njihovih leđa i bokova varira i može biti zelena, smeđa, siva ili žuta. Poznato je da ove žabe mogu mijenjati boju, da bi se uklopile u okolinu. Njihovi trbusi su bijeli, žuti ili narančasti, nekada sa smeđim pjegama.

Ova žaba se ponekad pogrešno identificira kao smeđa krastača s kojom često dijeli areal. Razlika među njima je to što je livadska smeđa žaba veća i skakuće, dok krastača hoda.

Livadske smeđe žabe su aktivne cijele godine i prelaze u stanje hibernacije samo kada se voda i zemlja smrznu.

Dana, 14. veljače 1968. godine bugarski zoolog Vladimir Beškov otkrio je nekoliko stotina smeđih livadnih žaba (lat. Rana temporaria) u maloj močvari Muhalnica na nadmorskoj visini od 360 m u blizini grada Botevgrada, što je vrlo neobično za ovu vrstu na tako niskoj nadmorskoj visini.

Izvori

Drugi projekti

Žabe

Livadna smeđa žaba


An Cyrtococcum trigonum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Anders Jahan Retzius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aimée Antoinette Camus. An Cyrtococcum trigonum in nahilalakip ha genus nga Cyrtococcum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cyrtococcum

Cyrtococcum trigonum


Este artigo contém a lista dos jogos da Seleção Brasileira de Futebol masculina de 1990 a 1999.

Legenda

 Cor de fundo verde = Vitória da Seleção Brasileira
 Cor de fundo amarela = Empate
 Cor de fundo vermelha = Derrota da Seleção Brasileira

Década de 1990

1990

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

Ver também
Lista de partidas da Seleção Brasileira de Futebol Masculino de 1970 a 1979
Lista de partidas da Seleção Brasileira de Futebol Masculino de 1980 a 1989
Lista de partidas da Seleção Brasileira de Futebol Masculino de 2000 a 2019
Lista de partidas da Seleção Brasileira de Futebol Masculino de 2020 a 2039
Lista de partidas não oficiais da Seleção Brasileira de Futebol

Listas da Seleção Brasileira de Futebol

Lista de partidas da Seleção Brasileira de Futebol Masculino de 1990 a 1999


Der Blea Tarn ist ein kleiner See oder Tarn an der Nordseite des Tals Eskdale im Lake District, Cumbria, England oberhalb des Haltepunktes Beckfoot der Ravenglass and Eskdale Railway.

Der See hat keinen erkennbaren oberirdischen Zufluss, sein Abfluss mündet im Fluss Esk. In unmittelbarer Nähe westlich des Sees liegen der Siney Tarn und der Blind Tarn.

Siehe auch
Seen im Lake District

Weblinks

 Blea Tarn (Eskdale) auf Lakes, Meres, Tarns and Waters

Lake District
SBlea Tarn
Gewässer in Cumberland (Unitary Authority)

Blea Tarn (Eskdale)


L'attentat de Touchino est une attaque terroriste survenue le 5 juillet 2003 à l' à Moscou, en Russie, ayant fait 15 morts et jusqu'à 60 blessés.

Contexte
L'attentat à la bombe de Touchino faisait partie d'une série d'attentats-suicides en Russie qui s'étaient produits au cours des quatre mois précédents, tuant 165 personnes au total, dans le contexte de la seconde guerre de Tchétchénie.

Attentat
Selon la version officielle, deux  tchétchènes (femmes kamikazes musulmanes) ont commis des attentats-suicides à l'entrée d'un festival de rock appelé Krylya (russe : Крылья) qui se tenait sur l'aérodrome de Touchino au nord-ouest de Moscou. Le premier kamikaze, Zulikhan Elikhadzhiyeva, 20 ans, a fait exploser sa bombe qui n'a explosé que partiellement, ne tuant qu'elle-même. À quelques mètres seulement de l'endroit où Elikhadzhiyeva avait explosé, Zinaida Aliyeva, 26 ans, a fait exploser ses explosifs 15 minutes plus tard, tuant 11 personnes sur place et au moins 60 personnes ont été blessées, dont quatre sont décédées plus tard à l'hôpital. Les autorités russes ont déclaré que si les kamikazes avaient pu entrer dans l'aérodrome, les pertes auraient été considérablement plus élevées. Ils ont ouvert une enquête criminelle sur l'attaque.

Notes et références

Juillet 2003
2003 en Russie
Terrorisme en 2003
Attentat en Russie
Attentat à Moscou
Seconde guerre de Tchétchénie

Attentat de Touchino


KV17 Mezarı, Mısır'ın Krallar Vadisi'nde bulunur ve "Belzoni'nin mezarı", "Apis'in Mezarı" ve "Nechois'in oğlu Psammis'in Mezarı" olarak da bilinir. Ondokuzuncu hanedandan firavun I. Seti'nin mezarıdır. Vadideki en güzel süslenmiş  mezarlardan birisidir, fakat hasar nedeniyle hemen hemen halka kapanmış durumdadır. İlk olarak Giovanni Battista Belzoni tarafından  16 Ekim 1817 tarihinde keşfedilmiştir.

100 metrelik uzunluğuyla vadideki en uzun mezardır. Tüm on bir odasında ve yan odalarında çok iyi korunmuş kabartmalar bulunmaktadır. Arka odalarından bir tanesi, mumyanın yeme ve içme organlarının düzgün olarak çalıştığını anlatan Ağzın Açılışı Ayini ile süslenmiştir. Bu işlevlere ahirette ihtiyacı olacağını düşünmüşlerdir ve çok önemli ayinlerdendir. Lahit şu anda Londra'da Sir John Soane Müzesi'ndedir. Çok uzun ve henüz tamamen keşfedilmemiş bir tünel, mezar odasında lahitin durduğu yerden dağ tarafına çıkmaktadır.

Kaynak notları

Fotoğraf Galerisi

Kaynakça
 Reeves, N & Wilkinson, R.H. The Complete Valley of the Kings, 1996, Thames and Hudson, London.
 Siliotti, A. Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples, 1996, A.A. Gaddis, Cairo.

Dış bağlantılar
 Theban Mapping Project: KV17 - Mezar ile ilgili betimlemeler, resimler ve planlar içerir.
 Belzoni tarafından I. Seti'nin mezarının bulunuşu

MÖ 13. yüzyılda mimarlık
KV17

KV17


Huset Capet, Det Capetinske Dynasti eller Capetingerne er et europæisk fyrstehus med oprindelse i Frankerriget. Det er en af Europas mest indflydelsesrige fyrstelige slægter med grene, der har regeret i Frankrig, Spanien, Napoli, Sicilien, Parma og Luxembourg.

Historie
Capetingerne afløste karolingerne på den fransk trone, da Hugo Capet blev konge. Med ham kom capetingerne endeligt til magten, men allerede Hugos bedstefar Robert og dennes broder Odo () havde været konge. Hovedlinjen (de direkte capetinger) styrede Frankrig 987-1328. Men også alle Frankrigs senere konger var medlemmer af Huset Capet, idet de tilhørte de capetinske sidegrene Valois og Bourbon, der regerede Frankrig helt frem til 1848, afbrudt af den franske revolution.

I dag regerer capetingerne i Spanien og Luxembourg.

Under Den Franske Revolution kaldtes den afsatte Kong Ludvig 16. som Borger Capet.

Eksterne links

Capet

Huset Capet


8. Ordu, I. Dünya Savaşı sırasında Osmanlı İmparatorluğu tarafından 1917 yılında kuruldu ve 13 Kasım 1918 tarihinde lağvedildi.

I. Dünya Savaşı

Ocak 1918 Savaş Düzeni
Ocak 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:

 8. Ordu, (Ferik Cevat Paşa)
 22. Kolordu
 3. Tümen, 7. Tümen, 20. Tümen
 16. Tümen
 54. Tümen
 2. Kafkas Süvari Tümeni

Eylül 1918 Savaş Düzeni
Eylül 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:

 8. Ordu, (Ferik Cevat Paşa)
 22. Kolordu
 7. Tümen, 20. Tümen
 Sol Kanat Grubu (Albay Gustav von Oppen)
 16. Tümen, 19. Tümen
 Alman Asya Kolordusu
 2. Kafkas Süvari Tümeni

Mondros Sonrası

Kasım 1918 Savaş Düzeni
Kasım 1918'de ordu, aşağıdaki şekilde yapılandırıldı:

 8. Ordu, (İzmir)
 17. Kolordu
 58. Tümen
 21. Kolordu
 57. Tümen

Kaynakça

I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı İmparatorluğu'nun askerî birimleri

8. Ordu (Osmanlı İmparatorluğu)


RJ45 (Registered Jack 45), üzerinde 8 adet metal bağlantı noktası bulunan bağlayıcı (ing. connector). Bilgisayarlar arası iletişimde ve bilgisayarların yerel ağa bağlanmasında kullanılan ve eternet olarak isimlendirilen bağlantı kablolarının ucunda yer alır.

Telefon bağlantılarında kullanılan ve RJ11 olarak isimlendirilen bağlayıcının daha büyüğüdür.
RJ45 jakına kablo takılırken belirli bir standart vardır. Bu standartlar T568A ve T568B olarak adlandırılır. Bir ağ üzerinde kablolama yaparken bunlardan birisi tercih edilir.

8 tane kontak vardır, bunlar:

RJ45


Tiémoko Konaté (* 3. März 1990 in Abidjan) ist ein ivorischer Fußballspieler.

Karriere

Verein
Konaté startete seine Profi-Karriere mit École de Football Yéo Martial und gewann mit dem Verein 2011 die Championnat National de 2ème Division. Nachdem er gewichtigen Anteil am Aufstieg von EFYM hatte, wurde er zum Spieler des Jahres der MTN Ligue 2 gewählt. Im Januar 2012 verließ er EFYM und wechselte zum amtierenden MTN Ligue 1 Meister Africa Sports National. Mit dem Verein spielte er am 27. Februar 2012 den Supercoupe Houphouet-Boigny verlor jedoch 1:2 nach der Verlängerung gegen ASEC Mimosas. Sechs Jahre war Konaté anschließend bei Sparta Prag unter Vertrag, bevor er kurz zu deren Ligakonkurrenten FK Mladá Boleslav wechselte und schließlich, 2019, zum dänischen Zweitligateam Vendsyssel FF.

Nationalmannschaft
Konaté wurde am 28. Februar 2012 erstmals in die ivorische Fußballnationalmannschaft berufen. Er gab sein Debüt im Freundschaftsspiel gegen die Guineische Fußballnationalmannschaft am 29. Februar, wo er in der 90. Minute für Gervinho eingewechselt wurde. Allerdings spielte er nur ein weiteres Mal, 2016, für das Nationalteam.

Titel
 2010: Nominierung Spieler des Jahres Ligue 2
 2011: Championnat National de 2ème Division
 2012: Spieler des Jahres Ligue 2
 2012: Finalist im Supercoupe Houphouet-Boigny

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Elfenbeinküste)
Fußballspieler (Africa Sports National)
Fußballspieler (Sparta Prag)
Sportler (Abidjan)
Ivorer
Geboren 1990
Mann

Tiémoko Konaté


Rita Sahatçiu Ora (* 26. November 1990 in Pristina, SFR Jugoslawien, heute Kosovo) ist eine britische Sängerin und Schauspielerin. Zu ihren bekanntesten Songs zählen How We Do (Party), Your Song, Let You Love Me und Black Widow.

Karriere
Rita Ora kam 1990 als mittleres von drei Kindern kosovo-albanischer Eltern im jugoslawischen Priština (heute Pristina, Kosovo) zur Welt. Ihre Familie wanderte wenige Monate später in das Vereinigte Königreich aus und ließ sich in London nieder. Sie hat eine Schwester und einen Bruder. In ihrer Jugend besuchte sie unter anderem die Sylvia Young Theatre School, eine Schule der darstellenden Künste, zu der ihr Chorleiter sie empfohlen hatte. Ihre Mutter ist Psychiaterin, ihrem Vater gehören mehrere Pubs in London.

2004 bis 2009: Erste Erfahrungen mit Musik und Plattenvertrag

Ora wurde im Alter von 14 Jahren von dem schwedischen Musikproduzenten und Songwriter Martin Terefe entdeckt, der unter anderem bereits mit Jason Mraz, KT Tunstall, James Morrison und Mary J. Blige zusammengearbeitet hat. Terefe hatte sie bei einem Auftritt in einem Park in London angesprochen und sie anschließend in ein Tonstudio eingeladen. Nachdem sie dort vorgesungen hatte, unterschrieb sie wenig später einen auf zwei Jahre befristeten Produktionsvertrag. Erst ab diesem Zeitpunkt begann sie, sich eingehender mit Musik zu beschäftigen und schrieb ihre ersten Songs. Durch Terefe bekam Ora erste Aufmerksamkeit in der Musikbranche.

Gegen Ende des Jahres 2008 wurde sie während eines Konzerts in London von einer Managerin einer Plattenfirma wiedererkannt und eingeladen. Beim Treffen am nächsten Tag, bei dem Ora ihre Musik vorstellte, gewann die Angestellte den Eindruck, dass Ora in das musikalische Konzept von Jay-Z, dem Präsidenten von Roc Nation, passen könnte. 2009 wurde sie von dem Plattenlabel unter Vertrag genommen.

Im selben Jahr hatte Ora einen Gastauftritt im Musikvideo zu dem Lied Young Forever, einer Auskopplung aus dem elften Studioalbum von Jay-Z. Bereits 2008 war sie als Gast bei der ersten Single Where's Your Love aus Craig Davids Greatest-Hits-Album in Erscheinung getreten. Zwar wurde sie nicht offiziell als Interpretin des Liedes aufgeführt, war jedoch in dem dazugehörigen Musikvideo zu sehen.

2010 bis 2013: Debütalbum Ora
Nach der Unterzeichnung ihres ersten Plattenvertrags mit Roc Nation begann Ora mit den Aufnahmen zu ihrem Debütalbum. 2010 war sie zudem in Drakes Musikvideo zur Single Over zu sehen. 2011 postete sie Videos von sich auf der Website von Roc Nation, die sie bei Arbeiten im Tonstudio zeigen. Im Februar 2012 wurde das Lied Hot Right Now veröffentlicht, bei dem Ora als Gastmusikerin auftrat. Der Titel des Hauptinterpreten DJ Fresh erreichte nach der Veröffentlichung Platz eins in den britischen Charts und erreichte in Deutschland, Österreich und der Schweiz die Top 40. Ora wurde bei der Arbeit an ihrem Debütalbum unter anderem von Ester Dean, Drake, The-Dream, Stargate und Kanye West unterstützt, wobei Tinie Tempah der einzige Gastmusiker auf ihrem Album war.

Im Februar 2012 war Ora zusammen mit Jay-Z zu Gast bei der Radiostation Z100, wo das Lied How We Do (Party) Premiere feierte, ihre Debüt- und Leadsingle ihres ersten Albums. Im Mai wurde der Titel R.I.P. veröffentlicht, eine Zusammenarbeit mit Tinie Tempah. Beide Singles erreichten Platz eins in den britischen Charts. Im Sommer 2012 ging Ora zusammen mit Coldplay und DJ Fresh auf Tour. Im August 2012 erschien ihr Debütalbum Ora. Als vierte Single veröffentlichte sie den Track Shine Ya Light. Außerdem hat sie den Song Radioactive veröffentlicht.

2014 bis 2018: Phoenix

Die erste Veröffentlichung nach ihrem Debütalbum war I Will Never Let You Down, das Lied erreichte Platz eins in den britischen Charts. Produziert wurde der Song von Calvin Harris. Ora sang bei den MTV Video Music Awards 2014 zusammen mit der Rapperin Iggy Azalea das Stück Black Widow, das in der Kategorie Bestes Video nominiert war. Der Song erreichte Platz 3 der US-amerikanischen Billboard Hot 100 sowie Platz 4 der britischen Singlecharts und erhielt unter anderem 4-fach-Platin in den USA. Weitere Top-10-Platzierungen gelangen unter anderem in Kanada, Irland, Frankreich und in Finnland.

Ora war auch beim Song New York Raining von Charles Hamilton zu hören. Im Mai 2015 veröffentlichte sie das Lied Poison. Die nächste Veröffentlichung war Body on Me mit Chris Brown. Eine weitere Version wurde mit Rapper Fetty Wap veröffentlicht. Im Februar 2015 trat Ora mit dem von Diane Warren für sie geschriebenen Song Grateful aus dem Film Beyond the Lights  bei der Oscarverleihung auf. Im September 2015 veröffentlichte Prince sein vorletztes Album mit Titel Hitnrun Phase One, auf dem Ora in dem Song Ain't About 2 Stop zu hören ist.

Mit Your Song erschien im Mai 2017 die erste Single aus ihrem zweiten Studioalbum, das den Titel Phoenix trägt. Das Stück entstand in Zusammenarbeit mit Ed Sheeran und konnte sich zu einem weltweiten Erfolg entwickeln. Unter anderem in Großbritannien, Kroatien und Irland rückte das Lied bis in die Top 10 der Singlecharts vor, in zehn weiteren Ländern, darunter in Deutschland und Australien, erreichte es Platin-Status. Im August 2017 veröffentlichte der schwedische DJ und Produzent Avicii die Single Lonely Together im Zuge seiner EP Avīci (01), die insbesondere in Großbritannien und den skandinavischen Ländern an den Erfolg von Your Song anschließen konnte. Im Oktober 2017 folgte der Song Anywhere als zweite Singleauskopplung aus dem Album Phoenix. Produzent des Liedes ist der schwedische Musiker Alesso. Allein im Vereinigten Königreich wurde Anywhere über eine Million Mal verkauft und erreichte in über 15 Ländern Top-10-Platzierungen erreichen.

Als offizieller Soundtrack des US-amerikanischen Filmes Fifty Shades of Grey – Befreite Lust wurde im Januar 2018 das Lied For You veröffentlicht, das im Duett mit dem britischen Sänger Liam Payne entstand. Der Track erreichte in zahlreichen europäischen Ländern Top-10-Platzierungen und konnte in Deutschland bis auf Platz eins vorrücken. Gemeinsam traten sie mit dem Lied in der The Tonight Show mit Jimmy Fallon auf. Im Mai 2018 veröffentlichte Ora die in Zusammenarbeit mit Bebe Rexha, Charli XCX und Cardi B entstandene Single Girls. Das Lied thematisiert Bisexualität und wurde insbesondere von der LBGT-Community kritisiert. Bei den MTV Video Music Awards 2018 wurde sie für das Musikvideo des Liedes Lonely Together, das mit Avicii entstanden war, in der Kategorie "Bestes Dance Video" ausgezeichnet.

Im September 2018 wurde Let You Love Me als vierte Vorabsingle aus Phoenix veröffentlicht. Mit dem Lied gelang ihr ein weiterer kommerzieller Erfolg. So erreichte sie in über 10 Ländern die Top 10 der Singlecharts sowie Platin-Status in Australien, Brasilien, den Niederlanden und Polen. Zum dreizehnten Mal rückte sie mit einer Single auf einen der obersten zehn Plätze der britischen Singlecharts. In den USA wurden eine halbe Million Einheiten verkauft. Im November 2018 folgte die Veröffentlichung des Studioalbums. Im März 2019 folgte mit dem Lied Only Want You die letzte Singleauskopplung. Bei der Singleversion handelt es sich um eine neue Fassung des Tracks, bei der sie von dem US-amerikanischen Rapper 6lack unterstützt wurde. Parallel erschien das Lied R.I.P., bei dem sie als Gastmusikerin auftrat. Es entstand in Zusammenarbeit mit der mexikanischen Sängerin Sofía Reyes sowie der brasilianischen Sängerin Anitta, wobei der Text aus englischen, spanischen und portugiesischen Versen zusammensetzt ist.

Im Juli 2019 wurde zu New Look, das ebenfalls Teil von Phoenix ist, ein offizielles Musikvideo veröffentlicht. Im April 2019 wurde das Lied Carry On veröffentlicht, das in Zusammenarbeit mit dem norwegischen DJ und Produzenten Kygo entstand. Es ist der Titelsong des US-amerikanischen Films Pokémon Meisterdetektiv Pikachu und konnte insbesondere in Norwegen großen Erfolg verzeichnen. Im Mai 2019 folgte das Lied Ritual, eine Kollaboration mit dem niederländischen DJ und Produzenten Tiësto sowie dem britischen Musiker Jonas Blue. Im Dezember 2019 fand in Stockholm das The Avicii Tribute Concert statt, das dem im Frühjahr 2018 verstorbenen Musiker gewidmet war. Dort trat sie mit ihrem gemeinsamen Lied Lonely Together auf.

Seit 2019 bis heute: You & I
Im März 2020 wurde der Song How to Be Lonely veröffentlicht. Nur durch Downloads erreichte das Stück Platz 57 der Charts in Großbritannien. Im Februar 2021 veröffentlichte Ora gemeinsam mit den DJs David Guetta und Imanbek ihre erste EP Bang. Zu Mood und Big wurden Musikvideos gedreht, und diese Songs wurden als Download zur Verfügung gestellt.

Im Juli 2021 erschien mit Sigala der Song You for Me. Weitere Veröffentlichungen in Zusammenarbeit mit anderen Künstlern sind Finish Line und Barricades. Im September 2022 trat sie mit Calvin Harris und diversen brasilianischen Künstlern beim Festival Rock in Rio auf. Im Januar 2023 veröffentlichte Ora die erste Single aus dem dritten Studioalbum, den Track You Only Love Me. Die zweite Single Praising You mit Fatboy Slim wurde im April 2023 veröffentlicht. Zu dem Song wurden unter der Regie von Taika Waititi zwei Musikvideos gedreht. Ora trat mit dem Titel bei Eurovision Song Contest 2023 auf.

Am 14. Juli 2023 erschien ihr drittes Studioalbum You & I, das zwölf Tracks enthält. Es wurde von Oak Felder produziert und erhielt von Andreas Borcholte fünf von zehn Punkten. Als dritte Single wurde der Track Don't Think Twice veröffentlicht. Das Album stieg in die Top-20 der deutschen Album-Charts ein, während es im Vereinigten Königreich Platz sechs erreichte.

Sonstiges
Im Mai 2014 gab der Sportartikelhersteller Adidas eine Kooperation mit Ora bekannt, bei der sie neben Kleidungsstücken auch ihre eigenen Schuhe entworfen hat. Zudem ist Ora in der Verfilmung von Shades of Grey zu sehen. Der Film kam im Februar 2015 in die Kinos.

Im Vereinigten Königreich löste sie Kylie Minogue in der Casting-Show The Voice als Coach ab. Im August 2015 war sie in den USA auf ihrer Body-on-Me-Tour. Im November 2015 wurde ihr in Berlin ein Bambi verliehen. Im Frühjahr 2020 modelte sie für Deichmann mit ihrem Song New Look. Seit 2021 ist Ora Coach bei The Voice in Australien. Auch in Deutschland wurde in der 13. Staffel von The Voice of Germany für die "Battle"-Phase ab November 2023 ein zusätzlicher, fünfter Coach-Stuhl mit der Künstlerin besetzt.

Privates
Seit 2021 ist sie mit dem neuseeländischen Filmschaffenden Taika Waititi liiert. Das Paar heiratete 2022.

Einflüsse/Inspiration
Ora bezeichnet die US-amerikanische Sängerin Gwen Stefani als Vorbild und nannte im selben Interview die Contemporary-R&B-Sängerin Beyoncé. Auch Vybz Kartel, ein jamaikanischer Dancehall-Künstler sowie die Spice Girls und Britney Spears hätten sie zu ihrer Musik inspiriert. Des Weiteren wurden Jennifer Lopez und Kylie Minogue als große Vorbilder genannt, da sich diese genau wie Ora ihren Platz in der Musikindustrie erkämpfen mussten.

Diskografie

Filmografie (Auswahl)
 2004: Spivs (Fernsehfilm)
 2013: Fast & Furious 6
 2015: Fifty Shades of Grey
 2015: Empire (Fernsehserie, Folge 1x10)
 2015: Southpaw
 2016: Wonderwell
 2017: Fifty Shades of Grey – Gefährliche Liebe (Fifty Shades Darker)
 2018: Fifty Shades of Grey – Befreite Lust (Fifty Shades Freed)
 2019: Pokémon: Meisterdetektiv Pikachu
 seit 2020: The Masked Singer (Jurorin)
 2021: Twist

Einzelnachweise

Weblinks

 Offizieller Internetauftritt

Contemporary-R&B-Sänger
Popmusiker
The Masked Singer (Vereinigtes Königreich)
The Voice (Australien)
Juror bei The X Factor (Vereinigtes Königreich)
Coach einer The-Voice-Version
Brite
Engländer
Geboren 1990
Frau

Rita Ora


Overthrow war eine kanadische Death- und Thrash-Metal-Band aus Scarborough, die im Jahr 1987 gegründet und 1991 wieder aufgelöst wurde.

Geschichte
Die Band wurde im Januar 1987 von Bassist und Sänger Nick Sagias, Schlagzeuger Wayne Powell und den Gitarristen Derek Rockall und Ian Mumble gegründet. Zusammen entwickelten sie die ersten Stücke, die im April 1989 als Demo Bodily Domination veröffentlicht wurden. Das Demo wurde von Brian Taylor (Sacrifice, Slaughter) produziert. Im November desselben Jahres verließ Derek Rockall die Band und wurde durch Ken Wakefield ersetzt. Im Juni 1990 nahm die Band ihr Debütalbum Within Suffering in den Morrisound Studios unter der Leitung von Tom Morris auf. Scott Burns (Obituary, Death) war dabei als Produzent tätig. Außerdem erschien auch ein Musikvideo zu dem Lied Suppression. Im Jahr 1991 löste sich die Band wieder auf.

Stil
Die Band spielt eine Mischung aus klassischem Thrash- und Death-Metal, wobei die hohe Aggressivität und de hohe Geschwindigkeit der Lieder charakteristisch ist.

Diskografie
 Bodily Domination (Demo, 1989, Eigenveröffentlichung)
 Within Suffering (Demo, 1990, Epidemic Records)

Weblinks
 Myspace-Seite der Band

Einzelnachweise

Death-Metal-Band
Kanadische Band
Thrash-Metal-Band

Overthrow


Ibrahim Mansaray (født 31. oktober 1992) er en fodboldspiller fra Sierra Leone. Hans seneste klub var Akademisk Boldklub, som han spillede for frem til januar 2017, hvor han grundet øget fokus på studierne tog en pause fra divisionsfodbold.

Ibrahim Mansaray har tidligere spillet for B 93, Hvidovre IF, Brøndby IF, Cardiff City, PS Kemi Kings og Real Aviles.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Sierra Leone
Fodboldspillere fra B.93
Fodboldspillere fra Brøndby IF
Fodboldspillere fra Hvidovre IF
Fodboldspillere fra Fremad Amager
Fodboldspillere fra Cardiff City F.C.
Fodboldspillere fra Akademisk Boldklub
Personer fra Freetown

Ibrahim Mansaray


Anișoara Radu () este un deputat român, ales în 2016, validat pe 16 ianuarie 2017. Anișoara Radu a fost validată după ce deputata Andaluzia Luca a demisionat din Parlament.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Nașteri în 1968
Nașteri pe 8 iunie
Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Partidului Social Democrat

Anișoara Radu


Sir Walter Norman Haworth FRS (19 March 1883 – 19 March 1950) was a British chemist best known for his groundbreaking work on ascorbic acid (vitamin C) while working at the University of Birmingham. He received the 1937 Nobel Prize in Chemistry "for his investigations on carbohydrates and vitamin C". The prize was shared with Swiss chemist Paul Karrer for his work on other vitamins.

Haworth worked out the correct structure of a number of sugars, and is known among organic chemists for his development of the Haworth projection that translates three-dimensional sugar structures into convenient two-dimensional graphical form.

Academic career

Having worked for some time from the age of fourteen in the local Ryland's linoleum factory managed by his father, he studied for and successfully passed the entrance examination to the University of Manchester in 1903 to study chemistry. He made this pursuit in spite of active discouragement by his parents. He gained his first-class honours degree in 1906. After gaining his master's degree under William Henry Perkin, Jr., he was awarded an 1851 Research Fellowship from the Royal Commission for the Exhibition of 1851 and studied at the University of Göttingen earning his PhD in Otto Wallach's laboratory after only one year of study. A DSc from the University of Manchester followed in 1911, after which he served a short time at the Imperial College of Science and Technology as Senior Demonstrator in Chemistry.

In 1912 Haworth became a lecturer at United College of University of St Andrews in Scotland and became interested in carbohydrate chemistry, which was being investigated at St Andrews by Thomas Purdie (1843–1916) and James Irvine (1877–1952). Haworth began his work on simple sugars in 1915 and developed a new method for the preparation of the methyl ethers of sugars using methyl sulfate and alkali (now called Haworth methylation). He then began studies on the structural features of the disaccharides. Haworth organised the laboratories at St Andrews University for the production of chemicals and drugs for the British government during World War I (1914–1918).

He was appointed Professor of Organic Chemistry at the Armstrong College (Newcastle upon Tyne) of Durham University in 1920.  The next year Haworth was appointed Head of the Chemistry Department at the college.  It was during his time in the North East of England that he married Violet Chilton Dobbie.

In 1925 he was appointed Mason Professor of Chemistry at the University of Birmingham (a position he held until 1948). Among his lasting contributions to science was the confirmation of a number of structures of optically active sugars: by 1928, he had deduced and confirmed, among others, the structures of maltose, cellobiose, lactose, gentiobiose, melibiose, gentianose, raffinose, as well as the glucoside ring tautomeric structure of aldose sugars. He published a classic text in 1929, The Constitution of Sugars.

In 1933, working with the then Assistant Director of Research (later Sir) Edmund Hirst and a team led by post-doctoral student Maurice Stacey (who in 1956 rose to the same Mason Chair), having properly deduced the correct structure and optical-isomeric nature of vitamin C, Haworth reported the synthesis of the vitamin. Haworth had been given his initial reference sample of "water-soluble vitamin C" or "hexuronic acid" (the previous name for the compound as extracted from natural products) by Hungarian physiologist Albert Szent-Györgyi, who had codiscovered its vitamin properties along with Charles Glen King, and had more recently discovered that it could be extracted in bulk from Hungarian paprika. In honour of the compound's antiscorbutic properties, Haworth and Szent-Györgyi now proposed the new name of "a-scorbic acid" for the molecule, with L-ascorbic acid as its formal chemical name. During World War II, he was a member of the MAUD Committee which oversaw research on the British atomic bomb project.

Recognition
Haworth is commemorated at the University of Birmingham in the Haworth Building, which houses most of the University of Birmingham School of Chemistry. The School has a Haworth Chair of Chemistry, held by Professor Nigel Simpkins from 2007 until his retirement in 2017, and by Professor Neil Champness  since 2021.

In 1977 the Royal Mail issued a postage stamp (one of a series of four) featuring Haworth's achievement in synthesising vitamin C and his Nobel prize.

He also developed a simple method of representing on paper the three-dimensional structure of sugars.  The representation, using perspective, now known as a Haworth projection, is still widely used in biochemistry.

Personal life
In 1922 he married Violet Chilton Dobbie, daughter of Sir James Johnston Dobbie. They had two sons, James and David.

He was elected a Fellow of the Royal Society (FRS) in 1928.

He was knighted in the 1947 New Years Honours List.

He died suddenly from a heart attack on 19 March 1950, his 67th birthday.

References

External links
  including the Nobel Lecture on 11 December 1937 The Structure of Carbohydrates and of Vitamin C

1883 births
1950 deaths
University of Göttingen alumni
20th-century British chemists
Stereochemists
Nobel laureates in Chemistry
British Nobel laureates
Alumni of the University of Manchester
Fellows of the Royal Society
Academics of Imperial College London
Academics of Durham University
Academics of the University of Birmingham
Academics of the University of St Andrews
People from Chorley
Knights Bachelor
Royal Medal winners
English Nobel laureates
Manchester Literary and Philosophical Society
Vitamin researchers

Norman Haworth


Reise an den Anfang der Welt (portugiesischer Originaltitel "Viagem ao Princípio do Mundo") ist ein Film aus dem Jahr 1997, vom portugiesischen Regisseur Manoel de Oliveira. Es war der letzte Film des 1996 verstorbenen Schauspielers Marcello Mastroianni.

Handlung
Ein alternder Regisseur kehrt nach Portugal zurück, um im Norden des Landes die Spuren seiner Herkunft zu suchen. Begleitet von einem portugiesischstämmigen und zwei weiteren Schauspielern, fahren sie im Auto die Stationen seiner Kindheit ab, und haben dabei immer wieder Gelegenheit zu Gesprächen, etwa über Vergänglichkeit, Weisheit oder Schicksal.

Rezeption
Der betont einfach gehaltene, poetische Film über einen alternder Regisseur aus dem Norden Portugals trägt starke autobiographische Züge Oliveiras, der als Fahrer in einer Nebenrolle selbst mitwirkt. Der Film beeindruckt durch seine gelungene Fotografie und die ruhige Erzählweise, aber auch durch die überzeugenden schauspielerischen Leistungen. Hier wiederum ist Mastroianni hervorzuheben: im Bewusstsein seiner fortgeschrittenen Krankheit, nahm er die Rolle als seine letzte an, und spielte sie leicht und gefühlvoll.

Der Film gewann verschiedene Preise, darunter den Globo de Ouro und zwei FIPRESCI-Preise, u. a. beim Filmfestival Cannes.

"Reise an den Anfang der Welt" war der portugiesische Kandidat für den besten fremdsprachigen Film zur Oscarverleihung 1998, gelangte bei der folgenden 70. Oscarverleihung jedoch nicht zur Nominierung.

Literatur
 Jorge Leitão Ramos: Dicionário do Cinema Português 1962–1988 Editorial Caminho, Lissabon 1989, ISBN 972-21-0446-2
  Alcides Murtinheira/Igor Metzeltin: Geschichte des portugiesischen Kinos Praesens Verlag, Wien 2010, ISBN 978-3-7069-0590-9

Siehe auch
 Portugiesischer Film
 Liste der portugiesischen Vorschläge für die Oscar-Nominierung in der Kategorie bester internationaler Film

Quellen

Weblinks

 Offizieller Filmtrailer

Filmtitel 1997
Portugiesischer Film
Französischer Film
Roadmovie
Manoel de Oliveira

Reise an den Anfang der Welt


الاثنا عشري: أحد أجزاء الامعاء الدقيقة.
 المذهب الاثنا عشري: أحد فروع المذهب الشيعي.
 اثنا عشري كربونيل ثلاثي الحديد: مركب كيميائي.
 اثنا عشري كربونيل ثلاثي الروثينيوم: مركب كيميائي.

اثنا عشري (توضيح)


O Rio do Desejo é um filme de drama brasileiro de 2023, dirigido por Sérgio Machado e escrito por ele, George Walker e Maria Camargo, baseado no conto "O Adeus do Comandante", do amazonense Milton Hatoum. Estrelado por Daniel de Oliveira e Sophie Charlotte, o filme acompanha um comandante de barco que transporta um passageiro em uma longa e arriscada viagem pelo Rio Negro e o envolvimento de sua parceira com seus dois irmãos durante sua ausência. O elenco ainda é composto por Gabriel Leone e Rômulo Braga.

Enredo

Ao se apaixonar pela bela e misteriosa Anaíra (Sophie Charlotte), Dalberto (Daniel de Oliveira) abandona seu trabalho na polícia e se torna comandante de um barco. O casal passa a viver na casa que Dalberto divide com os dois irmãos, às margens do Rio Negro, mas quando Dalberto é obrigado a se arriscar em uma longa viagem rio acima, desejos proibidos vêm à tona. Enquanto Dalmo (Rômulo Braga), o irmão mais velho, luta para controlar a atração que sente pela cunhada, Anaíra e Armando (Gabriel Leone), o caçula, se aproximam. A volta de Dalberto reúne, sob o mesmo teto, os três irmãos apaixonados pela mesma mulher.

Elenco

 Sophie Charlotte como Anaíra
 Daniel de Oliveira como Dalberto
 Gabriel Leone como Armando
 Rômulo Braga como Dalmo
 Jorge Paz como Mamede
 Coco Chiarella

Produção
O Rio do Desejo foi produzido pela TC Filmes, em parceria com a Gullane e a Spcine, e teve a participação da Canal Brasil e Mar Grande. A produção foi patrocinada pela Petrobras, com investimento do BNDES, e tem distribuição pela Gullane. Além disso, o filme recebeu apoio institucional da Ancine, investimento do Fundo Setorial do Audiovisual e patrocínio da Sabesp, por meio do Programa de Fomento ao Cinema Paulista do Governo do Estado de São Paulo, e ainda contou com fomento via ProAC LAB e apoio do Projeto Paradiso.

A produção do filme contou com o apoio das pessoas de Itacoatiara, cidade do Amazonas onde as filmagens foram realizadas. Ao todo, a produção permaneceu instalada na cidade por três meses, em 2019. Com isso, o elenco e a equipe de produção pôde absorver caracterísiticas da população local para trazer essa identidade para os personagens do filme.

Lançamento
O Rio do Desejo teve exibições em festivais internacionais renomados, incluindo o Mons International Love Film Festival, na Bélgica, o Festival Internacional de Cinema de Punta del Este (Cinepunta), no Uruguai, e o Festival Tallinn Black Nights (PÖFF), na Estônia, onde foi premiado como Melhor Fotografia. Além disso, o filme recebeu aclamação crítica e entrou em negociação para participar de mais de 20 festivais em 2023. A distribuidora americana CMG adquiriu os direitos do filme para distribuição em países como Estados Unidos, Inglaterra, Itália, Japão e Coreia do Sul.

O lançamento comercial do filme contou com algumas sessões especiais de pré-estreia que reuniu integrantes da equipe. Numa quarta-feira, 22 de março de 2023, houve  uma pré-estreia para convidados do filme em Salvador, no Cine Metha Glauber Rocha, às 20h, com a presença de Sérgio Machado e Sophie Charlotte. No sábado, dia 25 de março, a sessão especial ocorrereu no Cine Passeio, em Curitiba, e contou com a presença de Sérgio e do escritor Milton Hatoum como convidados especiais.

A estreia comercial no Brasil ocorreu em 23 de março de 2023 pela Gullane Distribuidora.

Recepção

Resposta da crítica
O filme recebeu aclamação da crítica e pelos festivais que percorreu pelo mundo. Escrevendo para o website CinePOP, Raphael Camacho disse que os pontos de vista dos personagens em O Rio do Desejo criam recortes instigantes no quadrado amoroso estabelecido. A presença de Anaíra rompe os laços dos irmãos, e este é o estopim que navega durante todo o clímax do filme. O ciúme e o proibido tornam-se elementos constantes na trajetória de cada um deles. Dalberto se vê completamente perdido em seu descontrole, o irmão do meio embarca no desconhecido onde o perdão não é uma opção. Dalmo, o mais velho, encontra-se no cárcere do voyeurismo buscando a razão, estando próximo de seu desejo, mas mantendo distância da realidade dura que se apresenta à sua frente, preferindo o sofrimento. Armando representa a imaturidade misturada com a inocência do lado desbravador de um primeiro amor intenso. Anaíra, o ponto de interseção dessa história, se vê em enorme conflito, sentindo-se abandonada e aflorando seus desejos a cada novo pensamento de desilusão.

Escrevendo para o website Omelete, Giselle de Almeida o descreveu como um "drama belo e tenso sobre paixões". Para ela, o roteiro assinado por Machado, Hatoum, Maria Camargo e George Walker Torres, é notável pela precisão tanto nos diálogos quanto nos silêncios. Almeida também destacou a atuação do elenco. Ela ressalta que Sophie Charlotte constrói com delicadeza e encanto a personagem Anaíra, uma mulher decidida, impulsiva e divertida. A atriz é convincente em transmitir a intensidade e sinceridade do amor de Anaíra por Dalberto, mas também transmite de forma palpável o sentimento de sufocamento da personagem em seu ambiente, que anseia por liberdade. Completou dizendo que "Daniel de Oliveira, Gabriel Leone e Rômulo Braga também se destacam nos momentos mais sutis, de impulso e hesitação, e nos mais explosivos, quando a camaradagem dos irmãos vai se esfacelando diante do amontoado de pecados capitais cometidos - luxúria, cobiça, ira".

Já Pâmela Eurídice, do website Cine Set, definiu o filme como um "dramalhão amazônico pouco inspirado". Em suma, Eurídice disse que o filme é um melodrama com a estilizada paleta de cores capturada pelas lentes do renomado fotógrafo paraense Luiz Braga, que se tornou uma referência visual para retratar a Amazônia.

Prêmios e indicações

Ligações externas

Filmes do Brasil de 2023

O Rio do Desejo


Le Haceldama (mot araméen signifiant champ du sang), est un lieu de sépulture voisin de Jérusalem qui était utilisé pour les étrangers.

Histoire

Dans le Nouveau Testament (Actes, 1.19 et Matthieu, 27.8), le Haceldama est acheté avec l'argent que Judas a reçu pour livrer Jésus-Christ et qu'il rend ainsi aux chefs de la synagogue.

Littérature
 Léonce de Larmandie, Haceldama, la mère de Judas, mystère en 1 acte, représenté à Paris au théâtre de la Bodinière le vendredi 16 mars 1897

Notes et références

Liens externes

 Aceldama ou Haceldama, Dictionnaire Biblique Westphal en ligne

Nouveau Testament

Haceldama


La Copa Wantok 2011 fue la séptima edición del irregular torneo heredero de la Copa Melanesia. Constó simplemente en un partido entre  y las  jugado en territorio vanuatuense, que terminó 2-0 a favor de la selección local. A pesar de todo, es cuestionado si realmente fue una edición de la Copa Wantok, ya que a pesar de ser un partido en festejo de la independencia de uno de los dos países, nunca recibió oficialmente la denominación de "Wantok Cup".

Referencias

Copa Wantok
Fútbol en Vanuatu
Vanuatu en 2011

Copa Wantok 2011