An Sorghastrum incompletum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jan Svatopluk Presl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni George Valentine Nash. An Sorghastrum incompletum in nahilalakip ha genus nga Sorghastrum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sorghastrum

Sorghastrum incompletum


Analogni signal, u elektrotehnici, je oblik signala kojemu vremenski prikaz u svakome trenutku odgovara fizikalnoj veličini električnog napona ili električne struje. Postoje različiti analogni izvori signala, analogni mjerni uređaji i analogni računalni sustavi. Analogne tehnike pogodne su za modeliranje sustava i za upoznavanje biti njihova djelovanja na temelju analize signala odziva uz različite pobude.

Izvori

Televizija
Elektrotehnika

Analogni signal


Havza, Samsun'un Amasya'ya komşu olan bir ilçesidir.

İsminin kökeni

Havza'nın isim olarak kökeninin Hititler'in Amasya valisi olan Kavuzhan'dan kaynaklandığı, adına izafeten "Kavza" olduğu rivayet olunmakta ve bu ismin zamanla halk ağzında ve söyleyiş kolaylığı sebebiyle "Havza" haline geldiği ileri sürülmektedir.

Ne var ki bu bilgiler Rum Pontuslular'dan günümüze ulaşan bazı haritalarda ve diğer belgelerde şehrin adının "Khavza" olarak yazılmış oluşuyla birlikte değerlendirildiğinde "Kavza" nın, gerçekte olup olmadığı ya da kim olduğu meçhul "Kavuz Han"a ithaf edilerek bu şehre verilen bir isim olmak yerine  Havza'nın Rumcadaki söyleniş biçimi olma olasılığını daha çok ön plana çıkardığından pek de sağlıklı bir iddia olmadığını ortaya koymaktadır.

Asar-ül Bilad adlı kitabın  yazarı Zekeriya bin Mahmut el Kazvini, kitapta 1050 yılında olan bir depremden söz ederken depreme uğrayan yerleşim yerinin adı olarak "Ancere" kelimesini kullanılmıştır. Zekeriya b.Mahmut el Kazvini, "Asar-ül Bilad" adlı eserinde bu Hançere (Ancere) kasabasını şöyle tanımlıyor; "..Ancere Anadolu'da bir şehir olup orada ters akan bir ırmağı vardır. Rivayet olduğu üzere 8 Ağustos 442 (Milâdî takvimde 1050 yılı) Pazartesi zelzele olmuş, zelzele 2 gün devam ettiğinden Ancere'deki birçok bina yıkılmış; bir kilise yere batarak hiçbir eser kalmamış, yerinden gayet sıcak bir su çıkıp yetmiş kadar mezrayı harap etmiş, birçok kişinin boğulmasına sebep olmuş, sıcak suyun akışı dokuz gün devam ettiğinden herkes dağ başlarına kaçmış daha sonra su çekilmiş ve bir miktar kalmıştır..." Ancere kasabası, Havza'nın şimdiki yerine göre Aslanağzı Kızgözü hamamının batı tarafında, düz bir yerde olduğu tarihî vesikalarda zikredilen malumattan anlaşılmaktadır.

Havza'nın eski adı ve bu şehrin yerinde daha önce başka bir yerleşim olup olmadığı konusunda yaptığı araştırma bulgularını dile getiren Zübeyrzade Mehmet Fuat Efendi de "Yurdumuz Havza" adlı eserinde; Havza'nın "nam-ı kadimi"(eski adı) nın belli olmadığını belirterek, "..Gerçi milattan evvel ve sonraları şimdiki Havza'nın yerinde büyük ve muntazam bir şehrin mevcut olduğunu bazı Rum tarihçileri yazmakta ve eski Rumların, Bizanslıların buraları icra-i hükûmet (idare) ettiklerini göstermekte iseler de bunların ne dereceye kadar mevsuk (inanılır) oldukları anlaşılamamakla beraber esasen ne malumatların bizimle bir alakası ne de o şehrin şimdiki Havza ile bir ilişkisi yoktur.." demiştir.

Mehmet Fuat Efendi'nin sözünü ettiği Rum tarihçilerinden günümüze kadar intikal eden bir rivayete göre,bugünkü Havza'nın yerinde Hançereden de önce mevcut yerleşimin batı ve kuzey-batı istikametinde adı "Çetrik" (Çermik) olarak anılan oldukça büyük bir yerleşim merkezi bulunuyordu. Bu yerleşim merkezinde sırasıyla Hititler, Pontuslular ve Romalılar hüküm sürdüler.

Kuruluşu ve adının kaynağı konusunda böylesine çok değişik görüş ve iddialarla karşılaşılan Havza'nın, Roma ve Bizans İmparatorlukları zamanında bir kaplıca beldesi olduğunu ifade etmesi bakımından "Thermee Phoseemeomitearem" olarak anıldığı belirlenmiştir. Antik Anadolu Coğrafyası (Geographika) yazarı Strabon'un söz konusu eserinde  yerleşimin adından "Phazemotis, sıcak su kaynaklarının bulunduğu yer" olarak bahsedilirken Evliya Çelebi'nin "Seyahatnâme"sinde geçen bir diğer isim de "Koze" kazasıdır.

Nihayet, 1524 yılından sonra benimsenip özellikle resmî kayıtlarda kullanılarak yaygınlaştırılan ve günümüze kadar ulaşan "Havza" (), adından önce anıldığı şekli ile "Hevze" ve "Hevize" Türk dilinde olduğu gibi Arapça ve Farsça'da da herhangi bir anlam ifade etmez. Havza'ya gelince "dalmak" ve "havz etmek" anlamına geldiği gibi "bir parça" veya "ara" anlamlarını da ifade eder.

Tarihi

Arkeolojik bakış
Havza yöresinin yazılı tarih öncesi dönemlerini aydınlatan çalışmaların ilki 1971 yılından önce ikincisi de 1972-1973 yıllarında Prof. Dr. U. Bahadır Alkım ve ekibi tarafından yapılmış, Tarih Kurumu adına yürütülen bu küçük çaplı kazı ve yüzey araştırmaları sonucu saptanan en eski bulgular Havza sınırları içinde Paleolitik dönemden bu yana yerleşildiğini ortaya çıkarmıştır.

Her iki tarihte yapılan kazı ve yüzey araştırmaları sırasında Havza sınırları içerisinde toplam 17 höyük ve düz yerleşme alanı, 6 Roma Geç Antik Çağ yerleşmesi, 7 tümülüs, 1 kaya mezarı, 1 mezarlık alanı ve 1 antik kaplıca kalıntısı tespit edilmiş buralarda Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı, Roma ve Geç Antik Çağ uygarlıklarına ait yerleşimlerin bulunduğu belgelenmiştir.

Strabon'a göre Havza tarihi
Amasyalı Coğrafyacı Strabon'a göre Samsun-Amasya toprakları arasında Phazamonitis diye anılan bir bölge vardır. Bugünkü Havza'yı da içine alan bölgeyi Strabon şöyle anlatıyor: "Roma komutanlarından Pompeus, Pontos krallarından Mithridates'le yaptığı savaşta tarihsel kaynaklarda Mithridates Savaşları olarak anılan Pontos zaferini kazandıktan sonra bu bölgede yaptığı gezi sırasında burada bulunan Phazemon mahallesindeki yerleşmeyi bir kent olarak ilan etmiş ve Neapolitis ismini vermiştir." (Merzifon tarihi konusunda yapılan bazı araştırmalarda, araştırmacılar bu kentin, yüzyıllar boyunca adı birçok değişikliklere uğrayan Merzifon olmasının kuvvetli bir olasılık olduğu üzerinde durmaktadır.)

"Bu ülkenin kuzey kısmı, Gazelonitis ve Amisoslular'ın ülkesiyle sınırdaştır. Batısı, Halys nehri, doğusu Phanoria ve geri kalan kısmı da hepsinin en büyüğü ve en iyisi olan benim ülkem Amasia ile çevrilidir. Phazamonitis'in Phanaroia'ya doğru uzanan kısmında Stiphane isminde denize benzeyen bir göl vardır. Burada pek çok balık ve her çeşit otlak bulunur. Bu gölün kenarında şimdi terk edilmiş olan İkizari Kalesi ve yakınında şimdi harabe halinde olan bir saray vardır. Ülkenin geri kalan kısmı genellikle ağaçsız ve ekime elverişlidir. Amaseia'lıların ülkesinin üst tarafında, Phazemonitis Sıcak Su Kaynakları bulunur, bunlar sağlık için çok iyidir."

Türkiye'nin tarihi coğrafyasını ve arkeolojisini incelerken başvurulan kaynakların ilk sırasında gelen Amasyalı Strabon'un "Geographika" (Coğrafya) adlı bu eseri kimi araştırmacılara göre MÖ 7 yılında, kimilerine göre de MS 18-19 yılları arasında yazılmıştır.

Tıpkı Evliya Çelebi gibi yazdığı her yeri gezip, yerinde inceleyerek anlatan Strabon'un Havza'yı da kapsayan alanın "Phazemonitis" olarak tanımlandığını belirtmesi diğer tarihsel kaynaklarında teyit ettiği gibi söz konusu tarihte ve öncesinde buraların Pontos sınırları içinde olduğunu ve Strabon'un kaydettiği Pontos-Roma savaşları sırasında Pont sınırı veya Pont karargahı olarak kullanıldığını ortaya koymaktadır.

Bölge tarihi açısından çok önemli olan Mithridates Savaşları (Pontos-Roma savaşı) genel olarak bölge ve Havza tarihi konusunda üzerinde durulması gereken önemli bir dönüm noktasını teşkil eder. Çünkü bu tarihte Strabon'un da sınırlarını aynı şekilde çizdiği alanda (ki bu alan, günümüzdeki yerleşim yerlerine göre kuzeyde Kavak ya da genel olarak Samsun'un güney kesimleri, Ladik ve Havza ile güneyde Merzifon'a kadar uzanan hattın doğuda Niksar ve batıda Kızılırmak'la çevrildiği bir bölgeyi içine almaktadır) Pontos Krallığı ile Romalılar arasında yapılan kanlı savaşlar sırasında bölgede bulunan hemen hemen tüm yerleşim merkezleri yerle bir edilmiş ve yakılmıştır. Bu tahribatın Pontos uygarlığı ile sınırlı olmayıp bölgede yaşanmış Hitit çağı ve tarihten önceki devirlere (Paleolitik, mezolitik, kalkolitik ve bakır çağı) ait izlerinde önemli oranda silinmesine neden olduğu kuşkusuzdur.

Bu açıklamadan sonra tekrar Strabon'un coğrafya eserine dönecek olursak, tanımlanan bölgede Amaseialıların (Amasya)  ülkesinin üst tarafında bulunan Phazemonitis sıcak su kaynaklarının Havza kaplıcaları olduğu kesindir.

Nitekim Strabon'un sözünü ettiği bu sıcak su kaynaklarının Havza'da bulunduğu yine Strabonu kaynak göstermek suretiyle başka eserlerde de belirtilmiştir.

Selçuklular öncesi
Havza'nın tarihi, kuruluş itibarıyla çok eskilere dayanmaktadır. Milattan önce 2000'li yıllarda, Kızılırmak ve Yeşilırmak deltaları arasında kurulmuş olup, kuruluşu Hitit Uygarlığı dönemine uzanmaktadır. MÖ VII. yüzyılda Samsun'un İyonyalılar'ca kıyı kenti olarak kuruluşundan bir süre sonra, Miletliler'in etki alanına giren bölge, daha sonra Kafkaslardan  gelen Kimmerler'in istilasına uğramış, yapılan savaşlar sonuncunda ise, önce Persler tarafından idare edilmiş, Büyük İskender'in Anadolu'yu istilasından sonra Makedon İmparatorluğu'nun  egemenliğine girmiştir. MÖ I. yüzyılda Roma istilasına uğrayan Havza, daha sonra Roma İmparatorluğu'nun bölünmesiyle, Doğu Roma İmparatorluğu'na dahil olmuştur.

Selçuklu dönemi
Havza, 1071 Malazgirt Savaşı'ndan sonra Türk hakimiyetine girmiş ise de Haçlı Seferleri sonucu sık sık el değiştirmiştir. XIII. yüzyılda Selçukluların eline geçen bölge, Selçuklu Hanedanlığı'nın çöküşünden sonra Canik Beyliği'ne ve daha sonra da 1414'te Osmanlı Yönetimine geçmiştir.

Osmanlı dönemi
Havza ilk fethedildiği zaman, buraya Türk aşiretlerinden Gidürlü, Çarıklı ve Kanıklı aşiretleri yerleştirilmiş olduğundan bugün, bazı köyleri bu isimlerle anılmaktadır. Havza'nın o gün için 50 kadar mahallesi vardır. Kaza olarak genel nüfusu da 30.000 civarındadır.

Bu dönemde Havza nahiyeleri
Halas Nahiyesi: Havza ilçesinin güneydoğu taraflarını çevreler.

Kamlık Nahiyesi: Havza ilçesinin kuzey doğu taraflarını çevreler.

Gidürlü Nahiyesi: Havza ilçesinin kuzey batı taraflarını çevreler.

Simre Nahiyesi: Havza ilçesinin batı taraflarını çevreler.

Osmanlı salnamelerinde Havza
Bu başlık altında, hicri 1297, 1301, 1311, 1312, 1313, 1314, 1318 ve 1324 tarihli salnameler (yıllık rapor) incelenmiş, ilk iki salnamede Havza'nın bir nahiye konumunda olması nedeniyle ve genelde söz konusu salnamelerin kendi hazırlanma tekniği itibarıyla çok yüzeysel (sadece bağlı olduğu vilayet ve sancak isimleri ile bunlara ait yönetici isimleri) bilgiler temin edilebilmiştir.
1297 (1876) yılı salnamesi
Havza ilk kez bu salnamede yer almıştır. Buna göre Sivas vilayeti, Amasya sancağına bağlı bir nahiye (bucak) konumundadır.
1301 (1880) yılı salnamesi
Havza; Sivas vilayeti, Amasya sancağı, Osmancık kazasına bağlı bir nahiyedir. Üstelik  ismi bir önceki, 1297 yılı salnamesinde olduğu gibi Havza değil Havsa olarak yer almıştır.
1311 (1890) yılı salnamesi
Bu salnameye göre artık Havza bir kazadır ve Amasya sancağı, Sivas vilayetine bağlıdır. Vilayetin Aziziye, Goçgiri, Divriği, Darende, Gürün, Tonos(Altınyayla), Hafik ve Yıldızeli olmak üzere merkeze bağlı sekiz ilçesi; Amasya, Şarki Karahisar ve Tokat olmak üzere üç sancağı vardır. Amasya sancağına Havza dışında Merzifon, Köprü, Mecidözü, Osmancık, Ladik ve Gümüşhacıköy olmak üzere altı ilçe daha bağlıdır.

Toplam: 4 bucak, 86 köy
1312 (1891) yılı salnamesi

Toplam: 4 bucak, 86 köy
1313 (1892) yılı salnamesi

Toplam: 4 bucak, 86 köy
1314 (1893) yılı salnamesi
İlk kez bu yılki salnamede ilçeler derecelere ayrılarak çeşitli ölçütlere göre sınıflandırılmışlar ve Havza da üçüncü sınıf bir ilçe olarak mülki tasnifteki yerini almıştır.

Toplam: 4 bucak, 86 köy
1318 (1897) yılı salnamesi

Toplam: 4 bucak, 86 köy
1324 (1903) yılı salnamesi
Bu yılki salnamede, mülki taksimat bakımından kimi önemli değişiklikler görülüyor: Buna göre merkez vilayete bağlı ilçeler arasına Yenihan, Kangal ve tekrar Tonos(Altınyayla) katılmış buna karşılık Yıldızeli ilçesi ayrılmıştır. Böylece merkeze bağlı ilçe sayısı on olmuştur; bağlı sancak sayısında herhangi bir değişiklik olmamıştır. Ayrıca söz konusu salnameye kadar dört adet bucağa sahip olan Havza, merkezi dışında sadece bir adet bucağa sahip kalmıştır.

Toplam: 1 bucak, 84 köy

Meşrutiyet dönemi
1891'de Sivas valisi olan, sabık dahiliye nazırı Mazlum paşa'nın oğlu Memduh efendi, bu kasabadaki iktisadi faaliyetleri görünce, büyük hamamın güneyinde büyük bir otel ile bu otelin altına bir hamam yaptırmıştır. Memduh efendinin bu faaliyetlerine kaza ve vakfın mütevellisi olan Hacı Mahmud Ağa itiraz etmiş ve bundan dolayı, Memduh efendi'nin gayretleriyle Alucra'ya sürülmüştür. 1908'de ilan edilen meşrutiyetten sonra, Memduh efendi gözden düşmüş ve yaptırmış olduğu hamama zorla akıttığı su da elinden alınarak, memleketin maarif hizmetlerine devamlı bir gelir olarak tahsis edilmiştir.

Kurtuluş Savaşı yıllarında Havza
Anadolu'nun bütün diğer yörelerinde olduğu gibi Havza'da da, 93 harbi olarak tarihimizde anılan Osmanlı-Rus savaşı, Balkan savaşları, "Düvel-i muazzama" yani o dönemin süper güçlerine karşı verilen ve Birinci Dünya Savaşı dolayısıyla gerçekleşen Çanakkale savaşlarının sebep olduğu maddi ve manevi yıkımlar kendini olanca ağırlığıyla hissettirmişti. Bu dönemde Havza'nın karşı karşıya kaldığı manzarayı ilçenin medar-ı iftiharlarından Mustafa Kemal Paşa'nın Havza'daki çalışma arkadaşlarından olup o dönemin Havza'sını konu alan ve "Yurdumuz Havza" adıyla bir kitap yazan Zübeyirzade Mehmet Fuat Efendi'nin satırlarından takip edelim:

Savaşlar, iç ayaklanmalar ve darbe girişimleri ile ekonomik gücünü iyice kaybetmeye başlayan Osmanlı Devleti'nin halka yüklediği "bar'ı tekalif"den doğal olarak Havza ve çevresi de etkilenmişti. Ağır vergi yükü altında ezilmesi yetmiyormuş gibi bir de nüfusunun büyük bölümü Rumların ve Ermenilerin teşkil etmesinden dolayı istihbarat teşkilatı ile jandarma takiplerine konu olup, sık sık baskınlara uğrayan Havza, hemen hemen bütün maddi varlığı ezilmiş, kendisi de eritilmiş bir kasaba durumundaydı. Bu tarihler arasında ilçeye iskan edilen muhacirler (kafkas ve tatar göçmenleriyle Doğu Anadolu ve Karadeniz'den gelip yerleşenler) genel iaşeyi tamamen yok etmiş, sefaleti ve her geçen gün artan ölümleri de beraberlerinde getirmişlerdir.

Nihayet 1914 yılında 1. Dünya Savaşı için ilan edilen "genel seferberlik" Havza'nın sosyal hayatını, ilerlemesini ortadan kaldırarak adeta varlığı dondurulmuş bir kasaba haline gelmesine sebep oldu. Bölük bölük cepheye giden gençlerimiz; Çanakkale'nin, Sarıkamış'ın, Galiçya'nın, Sina'nın, Irak'ın, Arabistan'ın meçhul ufuklarında Allah'ına kavuşurken geride bıraktıkları aileleri de yoksulluktan ve sefaletten dolayı ölümle pençeleşiyorlardı.

Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlatmak amacıyla 19 Mayıs 1919 yılında Samsun'a çıkan Mustafa Kemal Paşa, 25 Mayıs 1919'da Havza'ya gelmiş olup, 12 Haziran 1919'a kadar ilçede kalmıştır. Mustafa Kemal Paşa 24 Mayıs 1919 Cumartesi günü Harbiye Nezareti'ne gönderdiği bir telgrafla Havza'ya geçiş nedenini şöyle belirtmiştir.
Merzifon, Amasya, Ladik, Havza gibi bazı yakınmaların kaynaklandığı yerleri kapsayan bölgede incelemeler yapılması ve önlemler alınması için karargahımı geçici olarak Havza'ya taşıyacağım. Ama haberleşmenin güven içerisinde yapılabilmesi için adresimin yine Samsun olacağını bildiririm.
Havza'ya çektiği bir diğer telgrafla da;
Kaplıcalarda tedavi görmek için Havza'ya geleceğim.
diyerek bu durumu Kaymakam Fahri Bey'e bildirmiştir.

Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları 25 Mayıs 1919 günü kapalı ve hafif yağmurlu bir günde beraberlerindekiler ile birlikte üç hurda Mercedes marka otomobille Havza'ya gitmek üzere Samsun'dan hareket ederler. Otomobillerin eski olması nedeniyle bu yolculuk esnasında Mustafa Kemal Paşa'nın bindiği otomobil sık sık arıza yapar. En son ve en önemli arıza Havza'ya yakın Karageçmiş mahallesi civarında gerçekleşir ve araç tamamen durur. O vakitte ve orada kalmak istemeyen Mustafa Kemal Paşa maiyetindekilerle birlikte yürümek ve yürürken de okumak için duygulu bir ses tonuyla yanındakilere: "Dağ başını duman almış marşını biliyor musunuz?" diye sorar. Kimseden ses çıkmaz. Belli ki bu marşı bilmiyorlardı. Volkan patlaması bir ses yayılır Mustafa Kemal'in gür soluğundan:

Dağ başını duman almış,

Gümüş dere durmaz akar.

Güneş ufuktan şimdi doğar,

Yürüyelim arkadaşlar!... (bkz.Gençlik marşı)

Yavaş yavaş sesler, Mustafa Kemal Paşa'nın sesine katılıyordu. Sanki tüm milletin bağımsızlık sesi yurdu kurtarmak amacıyla Anadolu'ya çıkan bu insanların seslerine katılmıştı. Anadolu bir yürek olmuş atıyordu.

Bir ara yabancı bir ses karıştı bu sese. Arkalarına dönüp baktılar ki hurda Mercedes onarılmış. Herkes yerini aldı. "Dağ başını duman almış" marşını kesmeden yollarına devam ettiler. 19 Mayıs'la özdeşleşen bu marş, daha sonra işgal altındaki güzel yurt topraklarını, düşmanlardan kurtarmak için hürriyet aşkıyla kanı kaynayan dinamik bir gençliğin, duygularını yansıtan gönül nağmeleri olmuştur.

On sekiz günlük ikamet müddetinde Millî Mücadele bakımından son derece önemli işler gerçekleştirilmiştir:

İlk Heyet: Mustafa Kemal Paşa Samsun'a çıkar çıkmaz hemen faaliyetlere başlamış ve ziyaretine gelen heyetleri kabul etmeye başlamıştır. Bunlardan en önemlisi hiç kuşku yok ki Havza heyetidir. Heyetin başkanı olan Çonzade Bayram Efendi kendisini Havza'ya davet etmek için geldiklerini, kabul ettiği takdirde emirlerine mevcut yaklaşık yüz elli kişilik bir silahlı grup da verebileceklerini ifade etmiştir. Paşa'nın karargahını Havza'ya nakletmesinde bunun da etkili olduğunu söylemek mümkündür.

İlk Marş: Yukarıda bahsedildiği üzere "Gençlik Marşı" ilk kez Havza yollarında okunmuştur.

İlk Müdafa-i Hukuk Cemiyeti: Mustafa Kemal Paşa'nın emri ve kontrolü dahilinde kurulmuş ve teşkilat "Taş Mektep" şimdiki Merkez İlköğretim Okulu'nda toplanmıştır.

İlk Tamim:(Havza Genelgesi) 28 Mayıs'ta tüm valilik, kolordu komutanlık ve bağımsız mutasarrıflıklara gönderilen tamimle ilk kez hukuki, siyasi ve idari nitelikleri ağır basan bir emir yayımlamış; misyonunu bir anlamda belli etmeye başlamıştır.

İlk Nümayiş(miting): İlk miting, Paşa'nın Anadolu'ya çıkışından sonra ilk kez Havza'da yine O'nun talimatıyla gerçekleştirilerek İzmir'in işgali protesto edilmiştir.

İlk Cüret: Mondros mütarekesi neticesinde terhis edilen Ortadoğu'daki birliklere ait silahlar ve bunlara ait çeşitli parçalara Havza'da el konarak sadece İstanbul Hükûmeti'ne değil daha da önemlisi müttefiklere meydan okunmuştur.

İlk Gönüllü Silahlı Grup(Serdengeçtiler): Nüvesi zaten var olan böyle bir grup daha da geliştirilerek yaklaşık dört bin beş yüz kişilik bir birlik haline getirilerek Pontusçu Rum çetelerine karşı kullanılmış, hatta Zile isyanının bastırılmasında olduğu gibi iç isyanlarda görev almıştır.

Amasya Tamimi: Bağımsız bir Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin ilk habercisi ve müjdecisi olan Amasya Tamimi'nin altında imzaları bulunanlardan 20. kolordu komutanı Tuğgeneral Ali Fuat Cebesoy ve eski bahriye nazırlarından Rauf Orbay Mustafa Kemal Paşa ile görüşme talebinde bulunmuşlardır. Paşa da onların kimliklerini gizleyerek Havza'ya gelmelerini istemiştir. Ancak İngilizlerin baskısıyla İstanbul Hükûmeti Mustafa Kemal Paşa'nın müfettişlik görevini sona erdirip İstanbul'a dönmesini isteyen telgraf emri ve Erzurum'daki kongrenin toplanıp kendisini bekledikleri haberi sebepleriyle Havza'dan ayrılmak zorunda kalması sonucu Amasya'ya doğru yola çıkmıştır. A.Fuat Paşa ve Rauf Orbay bundan habersiz Çeltek mahallesine kadar gelmişler ama, burada Mustafa Kemal Paşa'nın Havza'dan ayrılıp Amasya'ya geçtiği iletilince geri dönüp kendileriyle Amasya'da mülaki olabilmişlerdir. Dolayısıyla böyle bir zorunluluk olmasaydı muhtemelen söz konusu "Tamim" belki de Havza'dan yayınlanacaktı.

Yazışmalar: Mustafa Kemal Paşa Havza'da kaldığı süre zarfında telgrafla elli altı adet yazışma yaparak bilgi alışverişi, planlama ve talimat verme işini gerçekleştirmiştir.

Kurtuluş mücadelesi, hiç şüphe yok ki başlı başına bir destandır. Bu "Kurtuluş Destanı"nın başlangıç ve en önemli bölümlerinden birini oluşturan "Havza Bölümü"dür. Mustafa Kemal Paşa, ilçeye gelişinin 2. günü olan 26 Mayıs 1919 tarihinde kendisini ziyarete gelen heyete şu tarihi sözleri söylemiştir.
"Hiçbir zaman ümitsiz olmayacağız, çalışacağız, kurtulacağız, bizi öldürmek değil, canlı mezara atmak istiyorlar. Şimdi çukurun kenarındayız. Son bir azim bizi kurtarabilir."

12 Haziran 1919 günü Mustafa Kemal Paşa, kendisiyle görüşmeye gelenlere 13 Haziran 1919 Cuma günü Amasya'ya hareket etmek zorunda olduğunu bildirerek içtenlikle, "Bugün artık üniforma sahibi değilim size daha önce de bildirdiğim gibi sade bir millet adamıyım." diyerek İstanbul Hükûmeti ile arasındaki bağın koptuğunu işaret etmiştir.

Mustafa Kemal Paşa, 13 Haziran 1919 günü Havza'dan ayrılarak Amasya'ya geçmiştir. İlçede kaldığı 18 gün boyunca şimdi restore edilerek müze olarak kullanılan Mesudiye Oteli'nde ikamet etmiştir. Rahatsız olarak geldiği ilçede hem Millî Mücadele'nin temellerini atmış, hem de şifalı kaplıcalarında sağlığına kavuşarak ayrılmıştır.

13 Haziran 1919'da Havza'dan ayrılan Mustafa Kemal, 24 Eylül 1924'te ikinci, 18 Eylül 1928'de üçüncü ve son olarak 22 Kasım 1930'da dördüncü kez Havza'yı ve Havzalıları onurlandırmışlardır. 24 Eylül 1924 tarihinde, Havza'yı ziyaretinde Havzalılara şu şekilde hitap ederek, Havza ve Havzalıların adını Cumhuriyet tarihimize altın harflerle yazmışlardır:

Havzalılar!
Sizinle en elemli en yeisli günlerde tanıştım. Aranızda günlerce kaldım. Bana mazinin hatırasını hatırlatan şu daire içinde kıymettar mesai ve muavenetinizden pek müstefit oldum. Eğer Havzalıların o samimi ve metin hüsn-ü kabulleri olmasa, eğer Havza'nın nafi şifalı kaplıcaları ahaval-i sıhhiyem üzerinde müspet bir tesir bırakmasaydı, emin olunuz ki İnkılap için çalışamayacaktım. Bundan dolayıdır ki  Havza ve Havzalılara çok borçluyum. Kalbi rabıtamı ebediyen saklayacak ve sizi hiç unutmayacağım.
Muhterem Havzalılar!
İlk cür'eti, ilk cesareti gösteren, ilk teşkilatı yapan sizlersiniz. İnkılap ve Cumhuriyet tarihinde kahraman Havza'nın ve Havzalıların büyük bir yeri vardır.

Mustafa Kemal ATATÜRK

Coğrafi konum

İç Anadolu Bölgesi ve Doğu Anadolu bölgelerini Karadeniz Bölgesi'ne bağlayan yolların kesişme bölgesinde bulunan ilçenin, Kuzeyinde Bafra, Güneyinde Suluova, Doğusunda Kavak, Batısında Vezirköprü, Güneybatısında Merzifon, Güneydoğusunda Ladik ilçeleri ile komşudur. Yüzölçümü 793 km2 olup, bunun 765 km2'si kırsal kesime, 28 km2'si ilçe merkezine aittir. Rakımı ise 675 metredir. İlçeye bağlı 2 kasaba ve 80 köy vardır.

Havza:
 Samsun'a  84 km
 Amasya'ya 44 km
 Merzifon'a  24 km
 Suluova'ya  15 km
 Vezirköprü'ye  29 km
 Ladik'e   32 km

İlçeden ulaşım karayolu ve demiryolu ile yapılmakta olup, Samsun-Ankara devlet karayolu ilçe merkezinden geçmekte, Samsun-Amasya-Sivas demiryolunun 5 kilometresi ilçe merkezi sınırları içerisindedir.

Mimari

Saat kulesi

Havza Saat Kulesi, bu ilçede dikilen ancak günümüzde ayakta olmayan bir saat kulesidir. Kim tarafından ve ne zaman yapıldığına dair bir bilginin olmadığı kulenin yıkılış tarihi de bilinmemektedir. Vakfiyesi, kitabesi ya da resmî kurumlarda kuleye dair herhangi bir bilgi yoktur.

Nüfus

Ekonomik yapı

Tarım
İlçenin yüzölçümü: 788,125 km2 (788.125 da.) olup, arazinin bölünmesi aşağıdaki gibidir.

Ekilebilen arazi: 422.585 da. (Sulu; 14.834 da, Kuru; 407.751 da.)

Ormanlık alan: 295.471 da.

Çayır-mera: 29.549 da.

Tarım dışı arazi: 40.520 da. (İmar,taşlık,kayalık,gölet vb.)

Toplam: 788.125 da.

İlçede üretimi yapılan başlıca ürünler şeker pancarı, buğday, arpa, silajlık mısır, fiğ ve ayçiceğidir. Diğer ürünlerle birlikte arazilerin kulanım olarak dağılımı aşağıdaki şekildedir.

Tarla Bitkileri: 388.121 da.

Sebze: 1.554 da

Meyve: 1.000 da

Ekilemeyen tarım alanı: 31.910 da.

Sulanabilir arazi miktarı yaklaşık 2.000 hektar olup, bu alanların bir kısmı Tersakan çayından sulanmaktadır. Bunun haricinde Kamlık ve Dereköy' den geçen çaydan çevre köyler sulama yapmaktadır. Hacıdede Mahalleninde baraj yapımı devam etmekte olup, inşaat bittiğinde, Havza ve Merzifon İlçelerinde çevre köylerde toplam 520 ha. arazi sulama imkânı sağlanacaktır.

Sanayi
 Havza İlçesinin, sanayi ve ticaret açısından fazla gelişmiş bir ilçe olduğu söylenemez. Ancak, gerek elektrik enerjisi ve gerekse Tersakan ve Derinöz Çaylarının enerjisinden yararlanılarak İlçe Merkezi ve bazı köylerde un fabrikaları kurulmuştur. Un fabrikalarının yıllık üretim kapasitesi 700.000 ton olup,fabrikalarda 150 civarında  işçi çalışmaktadır.
 İlçede özel sektöre ait Süt Ürünleri Fabrikası bulunmakta olup, yıllık 54.000 ton süt işleme kapasitesine sahiptir.Fabrikada 150 işçi çalışmaktadır.
 Ayrıca, yine özel sektöre ait 2 adet (İmircik-Güzeldal, Mürsel-Havza Madencilik) olmak üzere linyit işletmesi mevcuttur.İşletmelerin yıllık üretim kapasiteleri 18.000 ton civarında olup, 60 işçi çalışmaktadır.
 İlçede zahirecilikle iştigal eden esnafın daha iyi ortamda ticaret yapmaları için Samsun Ticaret Borsası tarafından satın alınan Yenimescit Mah.-Vezirköprü yolu üzerinde 35.000m2 arazi üzerine Zahireciler Yapı Kooperatifi kurulmuş, 2006 yılı eylül ayı itibarıyla  faaliyete geçmiştir. Projede Borsa idare Binası, 1 adet kantar ve 56 adet 160 m2 alanlı iş yeri bulunmaktadır. Bu iş yerlerinde yaklaşık 90 işçi çalışmaktadır.
 Bekdiğin Beldesi hudutlarında Organize sanayi Bölgesi kurulması çalışmaları devam etmekte olup, 2113 parsel nolu, 96 ha. 5918 m2.85 dm. alanın tahsisi yapılmış ve Yönetim Kurulu oluşturulmuştur.
 İlçede, 1989 yılında kurulan Havza Küçük Sanayi Sitesi ve 2007 yılında kurulan 25 mayıs Küçük Sanayi Sitesi  bulunmaktadır. Havza KSS'de 105, 25 Mayıs KSS'de 45 işyeri, otomotiv bakım onarım,tarım aletleri bakım onarım,imalat,kaynakçılık,orman ürünleri satışı üzerine faaliyet göstermektedir.

Turizm

Termal turizm
Havza'da turizm faaliyetlerinin büyük bir bölümü termal turizme dayanmaktadır. Kaplıcalar yaklaşık 2000 yıldan beri kullanılan tarihi sağlık merkezleridir. Şifalı suları bulunan ilçeye eski çağlardan beri bazı hastalıkların tedavisinde yaradığı için çevreden hatta bütün Anadolu'dan çok sayıda insan gelmektedir. Diğer bir deyişle Havza'da daha çok sağlık, dinlenme ve temizliğe dayalı turizm söz konusudur.

Havza kaplıca sularının özellikleri
Kaplıcaların suları Arsenik, Çelik, Bikarbonat, Radyoaktivite ihtiva eder.
Arseniğin tesiri: Her nevi kan ve cilt hastalıklarında, asabi emrazlarda, malarya tedavisinde ve bünyeyi takviye etmekte faydası vardır.
Çeliğin tesiri: Yıkanmak ve içmek suretiyle kadın hastalıklarında, asabi hazım bozukluklarında ve kronik bronşitte başarılı sonuçlar verir.
Silisin tesiri: İçme suyu olarak kullanıldığında hazım kolaylığı sağlar.
Bikarbonatın tesiri: İçme kürlerinde kullanılır. Her nevi mide rahatsızlıklarında iyi etkileri görülür.
Radyoaktivitenin tesiri: Romatizma ve böbrek hastalıkları, kadın hastalıkları, nefes yolu nezleleri, mide, bağırsak, fakrüddem ve benzer rahatsızlıklarda tesiri görülür.

Yukarıda belirtilen maddeleri ihtiva eden kaplıca suları H A3 O4 halinde litrede 0.00008742 gramdır. Bu rakam az görülse de Avrupa'daki çeşitli arsenikli sulardan çok daha faydalıdır.

Hamamlar banyolar ve özellikleri
Havza'nın içerisinde Samsun-Ankara yoluna 1 km uzaklıkta bir tepenin eteğinde beş kaplıca bulunmaktadır. Bu kaplıcaların üçü eski tarihlerde yapılmış; Aslanağzı-Kızgözü, Şifa ve Maarif hamamları; diğer iki tanesi sonradan yapılmış modern Türk hamamı, Lokman Hekim hamamıdır.En son yapılan havzanında eski adı olan ANCERE otel ve kaplıcası vardır

Tarih turizmi
Havza çok kıymetli stratejik bir bölgede kurulmuştur. İç Anadolu'yu Karadeniz bölgesine bağlayan, kara ve demiryolu ilçeden geçer. Kuruluşunun ilk yıllarında yaptırılan medrese ve camiler, kaplıca hamamları günümüzde tarihi özelliklerini koruyarak hâlen hizmet vermektedirler. Ayrıca Kurtuluş savaşı başlangıcında Atatürk'ün ilçede ikamet etmesi nedeniyle zamanın bina ve yerleşim alanları günümüzde hâlen muhafaza edilmektedir. İlçede günümüzde var olan en önemli tarihi eserlerin başlıcaları şunlardır:

Tarihi Kaplıca Hamamları
Büyük Hamam (Kızgözü-Aslanağzı):
Çeşitli eserlerden hamamın Romalılar tarafından yapılmış olduğu anlaşılmış, yapılış tarzı bakımından (Yalkız Darz Mimarisi) Selçuklu eserlerine benzemektedir. Vakıf kayıtlarına göre hicri 655 (m.1256) yılında Selçuklu sultanı II. Mesut tarafından inşa edildiği yazılıdır. Hamamın Şadi Paşa tarafından vakfedildiği bilinmektedir. Dış ve iç yapısı bakımından çok gösterişli ve zarif olmayan hamamın üstünde bir büyük kubbe ve iki küçük kubbe mevcut olup, içinde altı köşeli büyük, dört köşeli küçük bir havuz bulunmakta, altı kurna ve halvetten meydana gelmektedir. Hamamın Aslanağzı denilen büyük kurnasının sağında bir sütun bulunmakta, buraya Kız Gözü denilmektedir. Hikâyesi şöyle rivayet olunmaktadır;

Zamanında üç güzel genç kız hamamda yıkanırken zorbalar tarafından baskın yapılır. Bu kötü niyetli insanlar karşısında çaresiz kalan kızlar, feryat ederek Allah'a yalvarırlar:
-Yarabbi bizi ya kuş yap ya da taş... bu insanlara teslim etme.
Duaları kabul olur ve iki kız, kuş olup uçar, diğeri ise taş kesilir banyonun köşesinde yaşlı bir heykel gibi kalır. Sütun üzerindeki oluğa, kızın gözleri olarak kabul edilen oyuklardan akan su damlacıkları bu kızcağızın göz yaşları diye nitelendirilmektedir. Günümüzde hâlen damlamaya devam etmekte olan bu su damlacıklarının oluşumu ise, toplanan su buharının özel bir sistemle su haline dönüştürülerek köşelerden banyoya damlaması şeklinde yorumlanmaktadır.
Küçük Hamam:
Büyük hamamın bitişiğinde bulunur. Büyük hamama yapı bakımından hiç benzemez. 1429 yılında Yörgüç (Yangıç) Paşazade Mustafa Bey tarafından erkeklerin yıkanması için yaptırılmış ve 1436 tarihinde vakfedilmiştir.
Maarif Hamamı:
1890 tarihinde II. Abdülhamid'in son Dahiliye Nazırı Mazmun Paşazade Memduh Paşa Sivas valisi iken hamamı inşa ettirmiştir.

Mustafa Kemal Paşa'nın Havza karargahı
1900'ün ilk yıllarında yapıldığı zannedilen üç katlı bir binadır. Mesudiye Oteli adıyla hizmet vermekte iken Mustafa Kemal Paşa'nın 25 Mayıs 1919 tarihinde Havza'ya teşrifleriyle birlikte zamanın kaymakamı Fahri Bey tarafından kendisinin ikametine tahsis edilmiştir. 25 Mayıs - 13 Haziran 1919 tarihleri arasında çalışmalarını yürüttüğü bu binanın odası eşyalarıyla birlikte muhafaza edilerek Gazi Odası adı altında ziyaretçilere açık tutulmuştur.

İmarethane (Aşevi)
İmaret mahallesinde, kaplıcaların batısında bulunan imaret binası miladi 1429 yılında II. Murat zamanında Amasya Valisi Yörgüç Paşazade Mustafa Bey tarafından yaptırılmıştır.

Bu binanın duvarında bir taş üzerine işlenmiş Latince bir söz vardır. Bu sözün tercümesi şöyledir.
Havza kaplıcalarında seneyi, mütaki ve vakur bir tarzda geçirdikten sonra şimdi, iyi sıhhatte olarak, hak ettiği için tanrı Asklepios hazretlerine ve menfaatlerine şükranlarımı sunarım.
Taşrada muvakkaten oturmasına rağmen bana bu suyu tavsiye eden baş rahip Xandras'a ve herkesin dostu olan Silius Lipidus'a teşekkür ederim. Ben Piso, kurtulmuş olarak latif vatanıma dönüyorum, ailemin şükranı ebediyyen yaşasın.
Plancius Piso

Diğer eserler
Yörgüç Mustafa Bey Camii
Küçük hamamın bitişiğinde Selçuklu mimari tarzında yapılmış olan cami, Yörgüç Mustafa Bey tarafından yaptırılmıştır.
Taşmektep (Merkez İlköğretim Okulu)
1911 yılında Samsun-Sivas demiryolu keşif heyetinden mühendis Hüseyin Yakup, Süreyya Sami ve Nazif Bey'ler tarafından projesi hazırlanarak inşaatına başlanmış, Sivas valisi Muammer Bey'in ilgileri sayesinde kısa zamanda tamamlanarak ilçenin eğitim hizmetine sunulmuştur.
Kurt Köprü
İlçeye bağlı Kayabaşı(Tahna) mahallesinde Vezirköprü ile sınır çizen istavroz çayı üzerinde bulunan köprünün ne zaman ve kim tarafından yapıldığına dair kesin bilgi bulunmamaktadır. Ancak Bizanslılar zamanında yapıldığı zannedilmektedir.
Emir El-Hac Veliyüddin Bin Berekat-Şah Camii
Selçuklu sultanı II. İzzeddin Keykavus döneminde 1249 yılında Selçuklu Emir El Hac Veliyüddin Bin Berekat Şah tarafından Dereköy'de yaptırılmıştır.
Sivrikese Camii
Havza'nın Sivrikese mahallesindedir. 1903 tarihinde Ali Osman Ağa tarafından Todor Usta'ya yaptırılmıştır.
Emir El-Hac Veliyüddin Bin Berekat-Şah Türbesi
Aynı adla anılan camini bitişiğinde olup, Emeviler'in bölgeye geldikleri sırada şehit olan Horasanlı bir alay komutanı ve oğluna ait olduğu söylenmektedir.
Mustafa Bey Türbesi
1429'da yapılmış, kare planlı bir yapıdır. Kubbeye geçişi sağlayan geometrik motifli tuğla örgü bezeme dikkat çekicidir.
Şeyh Savcı Türbesi
Şeyhsafi mahallesindeki türbenin kime ait olduğu konusunda tereddütler olmakla birlikte Abdi Zade Hüseyin Hüsameddin'e göre "-Resmî kayıtlardan kesin olarak anlaşıldığına göre son Selçuklu Sultanı II. Mesut bugün Vezirköprü ilçesine bağlı Tatar Kale mahallesinde Şehzadesi ve halefi Gazi Çelebi lakabıyla meşhur Sultan Taceddin Altunbaş-ı Selçuki de Şeyh Savcı mahallesinde medfundur."

Kültür ve Tabiat varlıkları

Çamtepe Höyüğü
İmircik mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Baca Tepe
Yazıkışla mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Belalan (Tepecik) Tepesi
Erikbelen mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Höyük Tepe (Şeyh Safi Tepesi)
Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Çeşmetepe
Kuşkonağı mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Cevizbaşı Tepesi
Ilıca kasabasındadır. Erken Tunç Çağı yerleşmesi vardır.
Ören Tepe
Ilıca kasabasındadır. Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Gargo Tepe (Yusuf'un Tepesi)
Ilıca kasabasındadır. Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Kayalı Tepe
Ilıca kasabasındadır. Erken Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Patlaguç Tepesi
Demiryurt mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Dökme Tepe
Çamyatağı (Lerdüğe) mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı, Roma ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Hakim Tepe 1
Karameşe mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Hakim Tepe 2
Bekdiğin kasabasındadır.
 Cin Tepe 1
Bekdiğin kasabasındadır. Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
 Cin Tepe 2
Güvercinlik mahallesindedir. Erken Tunç Çağı  yerleşmeleri vardır.
Taşkaracaören Tepe
Taşkaracaören mahallesindedir. Erken Tunç Çağı, Orta Tunç Çağı, Demir Çağı ve Geç Roma yerleşmeleri vardır.
Manevra Tepe
Tuzla mahallesindedir. Erken Tunç Çağı  yerleşmeleri vardır.
Kayabaşı
Kayabaşı mahallesindedir. Roma ve Geç Antik Çağ yerleşmeleri vardır.
Anıt Tepe
Havza'nın batısında yer almaktadır. Roma ve Geç Antik Çağ yerleşmeleri vardır.
Sivrikese
Havza'nın kuzey doğusunda yer almaktadır. Roma ve Geç Antik Çağ yerleşmeleri vardır.
Top Tepe
Havza-Kavak yolu kuzeyinde yer almaktadır. Roma ve Geç Antik Çağ yerleşmeleri vardır.
Lerdüğe Tümülüsleri
Çamyatağı mahallesindedir. Ormanlı yamaçların düzlüklerine kurulmuş beş tümülüs (Yığma Tepe) bulunmaktadır. Bu kültür varlığı şekil ve yapı bakımından çok yerde görülebilen mezar anıtı, yani tümülüsten başka bir şey değildir. Tümülüsün tam zirvesi altına rastlayan kısımda mezar odası vardır. Burada bulunan eşyalar koruma altına alınmış, daha sonra Ankara Arkeoloji Müzesi'ne gönderilmiştir. Tümülüslerin yaşının, gerek yapı unsurları ve gerekse süslemeler bakımından MÖ I. yüzyıla ait oldukları sanılmaktadır.
Kaya Mezarları
Taşkaracaören mahallesinin batısında yer almaktadır.

Yöre yemekleri
 KEŞKEK : Havza'da genellikle düğünlerde yapılan bir yiyecektir. Buğday, tavuk ya da kuzu eti ve tereyağı ile yapılır. Düğünlerde, ev davetlerinde yapılan bir yiyecektir. Yapımı oldukça zordur, buğday ve et birbirinin içine iyice yedirilir. Yapılışı Tavuk Göğsü tatlısını andırsa da ana yemek olarak verilir. Hazmı çok ağırdır. Şeker ve kolestrol hastalarının özellikle sakınması gerekir.
 KIVRATMA : Bolca fındık ve yufka ile yapılan bir tatlı çeşididir. Bayramlarda cok yapılan yiyecekleriden biridir.
 BÜRYAN : Genelde düğünlerde yapılan sulu et yemeği türüdür.
 SOMUN : Bir çeşit mısır unu ekmeğidir.
 MISIR ÇORBASI : Tane mısırdan yapılan yoğurtla karıştırılarak tüketilen bir yemek.
 KAMAÇ : Mısır ekmeğinden yapılan bir çeşit yemektir. Tereyağı,daha sıcakken mısır ekmeği ve şeker karıştırılarak yapılır .
 HAMUR DOLMASI : Pancar yapraklarından yapılan bir çeşit dolmadır. İçine malzeme olarak hamur konulur. Daha sonra bu dolma acı kırmızı biber ile kavrulur.
 LEPSİ : Bir tür çerkez yemeğidir.
 CIZLAMA : Buğday unuyla yapılan ekmek türüdür.
 POOT : Mısır unu ve tereyağ ile yapılan bir yemek türüdür.
 PITIL: Yörede bazlamaya verilen isim.

Yönetim
1881'e kadar kadı ve müftü ile yönetilen Havza, 1882'de kaymakam ve belediye başkanı tarafından yönetilen bir ilçe hâline getirilmiş, 1925 yılında Amasya'dan ayrılarak Samsun'a bağlanmıştır.

Gençlik ve Spor
 İlçede 25 Mayıs Belde Spor ve Havza Belediyespor adı ile iki Spor Kulübü bulunmaktadır. 25 Mayıs Belde Spor'un 50 Lisanslı sporcusu olup, Samsun Amatör Kümede müsabaka yapmaktadır.
 İlçede 1 kapalı spor salonu (400 kişilik), 1 futbol sahası (750 kişilik, portatif tribünlü, toprak zemin ve ızgara sistemli) ayrıca, Teknik Lise ve Endüstri Meslek Lisesi, Ticaret Meslek Lisesi ve Sağlık Meslek Lisesi'nin kapalı spor salonu bulunmaktadır.
 İlçede Belediye tarafından yaptırılan 1 adet güreş sahası mevcuttur.
 İnönü Mahallesinde Belediyeye ait bir halı saha sosyal tesisleri mevcuttur.
 Ayrıca içerisinde otel, restaurant ile çim saha tesisleri bulunan "Tuğra Otel çim saha tesisleri" bulunmakta olup, profesyonel ve amatör takım kafileleri bu tesiste kamp yapmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 T.C. Havza Kaymakamlığı
 Havza Belediyesi
 Yerelnet

Havza, Samsun


نادي زينيت سانت بطرسبرغ لكرة القدم  هو نادٍ رياضي من سانت بطرسبرغ، روسيا. تأسس النادي عام 1925. يلعب حاليا في الدوري الروسي الممتاز. شهد طفرة كبيرة جدا بعد أن اشترته شركة غازبروم الروسية النفطية وأصبح أغنى الأندية الروسية. يلعب الفريق مبارياته الرسمية على ملعب كريستوفسكي الذي افتتح في 2017.

ألقابه
 الدوري السوفييتي الممتاز (مرة واحدة): 1984.
 الدوري الروسي الممتاز (9 مرات): 2007، 2010، 2012، 2015، 2019, 2020, 2021, 2022, 2023
 كأس روسيا (4 مرات): 1944، 1999، 2010، 2016
 كأس السوبر الروسي (5 مرات): 1984، 2008، 2011، 2015، 2016
 كأس الدوري الروسي (مرة واحدة): 2003
 كأس الاتحاد الأوروبي (مرة واحدة): 2008 على حساب رينجرز الاسكتلندي بعدما كسبه بهدفين.
 كأس السوبر الأوروبي (مره واحدة): 2008 بعدما كسب مانشستر يونايتد الإنكليزي بهدفين كذلك.

الشعار

مصادر

 الموقع الرسمي لنادي زينيت
 موقع تاريخ نادي زينيت

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي
 صفحة النادي في الموقع الرسمي للاتحاد الأوروبي لكرة القدم
 صفحة النادي في الموقع الرسمي للاتحاد الدولي لكرة القدم
 موقع رابطة مشجعي زينيت

أندية فائزة بكأس السوبر الأوروبي
أندية الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
أندية كرة قدم أسست في 1925
أندية كرة قدم في سانت بطرسبرغ
أندية فائزة بكأس الاتحاد الأوروبي
تأسيسات سنة 1925 في روسيا

زينيت سانت بطرسبرغ


Bridge of Lions er en toklappet klapbro, der spænder over Intracoastal Waterway i Saint Augustine, Florida, USA.

Broer i USA
Klapbroer

Bridge of Lions


Smithson Tennant () a fost un chimist englez.

Tennant este cunoscut pentru descoperirea elementelor iridiu și osmiu, pe care le-a pus în evidență (în 1803) în reziduurile lichide rezultate din prelucrarea de minereuri de platină. A contribuit, de asemenea, la identificarea diamantului și a cărbunelui. Mineralul tennantit  îi poartă numele.

Viața
Tennant s-a născut în Selby, Yorkshire. Tatăl său a fost Calvert Tennant (numit după bunicul său Phyllis Calvert, nepoat a lui Cecilius Calvert, al doilea baron Baltimore). Numele lui provine de la bunica sa, Rebecca Smithson, văduva lui Joshua Hitchling. A urmat școala de gramatică Beverley unde există o placă deasupra uneia dintre intrările în actuala școală, comemorând descoperirea celor două elemente, osmiu și iridiu. A început să studieze medicina la Edinburgh în 1781, dar după câteva luni s-a mutat la Cambridge, unde s-a dedicat botanicii și chimiei. A absolvit  medicina la Universitatea din Cambridge în 1796  și, în același timp, a cumpărat o proprietate î, apropiere de Cheddar, unde a efectuat experimente de chimie agricolă. El a fost numit profesor de chimie la Cambridge în 1813, dar a predat un singur curs, fiind ucis lângă Boulogne-sur-Mer de prăbușirea unui pod pe care îl traversa.

Moștenire
În 2006, American Elements a descoperit o nouă tehnologie care permite turnarea unor inele de iridiu fără sudură, pentru utilizarea în nave spațiale și sateliți. În 2016, compania a utilizat aceeași tehnologie pentru a introduce o linie de inele de nuntă din iridiu, comercializate sub marca Smithson Tennant.

Note

Referințe

 "Tennant, Smithson" . Encyclopædia Britannica. 26 (11th ed.). Cambridge University Press.
 Mary D. Archer, Christopher D. Haley. The 1702 Chair of Chemistry at Cambridge. Cambridge, 2005, , .

 (Subscription or UK public library member

Legături externe

 Osmium and Iridium Events Surrounding Their Discoveries
 Passages from the life of a philosopher by Charles Babbage
 The Early Life of Smithson Tennant FRS (1761–1815)

Nașteri în 1761
Decese în 1815
Absolvenți ai Universității din Edinburgh
Chimiști englezi
Descoperitori de elemente chimice
Englezi din secolul al XIX-lea
Englezi din secolul al XVIII-lea
Fellows of the Royal Society
Laureați ai Medaliei Copley
Osmiu

Smithson Tennant


عين الفيجة هي بلدة وناحية تقع غرب دمشق في وادي بردى بين السلاسل الجبلية وهي تبعد عن دمشق حوالي 15 كيلو مترًا ومن سفوح جبالها يتدفق نبع الفيجة الذي يزود مدينة دمشق بحاجتها الأساسية من مياه الشرب. تتبع ناحية عين الفيجة لمنطقة الزبداني في محافظة ريف دمشق. بلغ عدد سكان الناحية 19,584 نسمة حسب تعداد عام 2004.

الجغرافية والمناخ
ترتفع عين الفيجة عن سطح البحر حوالي 890م وهي تقع في بيئة جبلية حيث تحيط بها مجموعة من الجبال هي جبل الهوّات من الشرق وجبل القلعة من الشمال وجبل القبلية من الجنوب يجتازها نهر بردى في طريقه إلى دمشق حيث يغذي النهرَ ما يرفده من مياه نبع الفيجة الفائضة في فصل الربيع وبداية الصيف.

وتمتاز عين الفيجة بمناخها المعتدل صيفا (تتراوح الحرارة بين 25 و 31 درجة مئوية) والبارد نسبيا شتاءً حيث تنخفض الحرارة في كانون الثاني يناير إلى ما يقرب 5- درجات مئوية ما دون الصفر، ويبلغ معدل الأمطار السنوي فيها 400 مم وتغطي الثلوج الجبال المحيطة بها معظم فصل الشتاء.

أما من ناحية الزراعة فعين الفيجة تمتلئ بساتينها الخضراء بأشجار الفواكه المثمرة كالعنب والرمان والتين والزيتون والمشمش والجوز والتي تسقى من مياه بردى ونبع الفيجة وأشجار التين والعنب التي تزرع في الجبال المحيطة بالقرية وتسقى من مياه الأمطار (بعل).

ويوجد في أراضي عين الفيجة ينابيع أخرى غير نبع الفيجة تروي البساتين حولها مثل عين حاروش وعيون الريحان.

نبع الفيجة
تتفجر مياه نبع الفيجة من سفح جبل القلعة في عين الفيجة فمن ماء نبع الفيجة تشرب مدينة دمشق وضواحيها، وهو نبع غزير إذ تبلغ غزارته في فصل الربيع حوالي 30 متر مكعب في الثانية بالإضافة إلى نقاوة المياه فقد أثبتت الفحوص أن ماء الفيجة من أجود المياه على مستوى العالم والصخور الكلسية التي تختزن هذه المياه بعيدة عن مصادر التلوث بالإضافة إلى خلوّ المياه من الطفيليات والجراثيم.

عين الفيجة تارخيا
يوجد في البلدة أثر يدل على قدم السكان فيها إذ يوجد معبد روماني قديم عند منبع الماء كان الرومان يقدمون فيه القرابين لآلهة الينبوع التي كانت في المعبد والموجودة حاليا في المتحف الوطني بدمشق كلمة فيجة قديمة تعود إلى كلمة إغريقية πηγη تعني العين باللغة الإغرقية القديمة.

ويوجد في عين الفيجة آثار لنفق قديم كانت زنوبيا ملكة تدمر تجر خلاله مياه نهر بردى إلى تدمر عبر البادية السورية.

أما حديثا فلا أثر للسكان في عين الفيجة قبل عام 1800م حيث بدأ يتدفق إليها سكانها الحاليون قادمين من المناطق المختلفة من مدن سوريا ومن بعض البلدان العربية المختلفة.

عين الفيجة إداريا
عين الفيجة «ناحية» في التقسيمات الإدارية في الجمهورية العربية السورية تتبع لها إدارياً قرية إفرة وقرى دير مقرن وكفير الزيت ودير قانون وبرهليا والحسينية وهريرة وسوق وادي بردى.

أما في الماضي وفي زمن الدولة العثمانية فقد كانت عين الفيجة تابعة لقضاء بعلبك حيث تبعد عين الفيجة عن الحدود اللبنانية 11 كم بخط مباشر.

مخاتير البلدة
اتفق أهل عين الفيجة فيما بينهم من زمن الدولة العثمانية على اختيار رجل لإدارة شؤون البلد يسمى المختار على أن يكون من إحدى العائلات الكبرى في البلد ومن الذين نالوا لقب المختار عمر درة العمري ومحمد سليم العمري وأحمد عبد الله عباس وسعيد عباس وحسن عباس ومحمد حسن درويشة ومرشد العمري ومحمد عبد الواحد أبو سعيد وسعيد عبد الواحد المختار الحالي لعين الفيجة.
وكذلك حصل في قرية إفره ومن الذين نالوا لقب المختار نايف يوسف وجمال نايف يوسف وخالد جمال يوسف المختار حاليا.

السياحة
تعد عين الفيجة مركز سياحة واصطياف هام ومعروف منذ زمن بعيد في منطقة الزبداني لاعتدال مناخها ووفرة المياه فيها بالإضافة إلى جمال الطبيعة فتكثر فيها المطاعم والمتنزهات حول نهر بردى أو في سفح الجبل الجنوبي.

كما يمر فيها خط حديدي يربط بين دمشق ولبنان مرورا بالزبداني وسرغايا ويوجد فيها محطة للقطار .

المصادر

أماكن مأهولة في منطقة قدسيا
بلدات سوريا
جغرافيا سوريا
قرى محافظة ريف دمشق
منتجعات في سوريا
ينابيع سوريا

عين الفيجة


El topónimo Monkton puede hacer referencia a:

 Monkton, un pueblo en el estado de Vermont (Estados Unidos).
 Monkton, una parroquia civil y un pueblo en el condado de Devon (Inglaterra).
 Monkton, una parroquia civil y un pueblo en el condado de Kent (Inglaterra).
 Monkton (Pembrokeshire), Gales
 Monkton (South Ayrshire), Escocia
 Monkton (Tyne y Wear), Inglaterra
 Monkton (Vale of Glamorgan), Gales

Monkton


Macro-Arawakan is a proposed language family of South America and the Caribbean centered on the Arawakan languages. Sometimes, the proposal is called Arawakan, and the central family is called Maipurean.

Proposals
Kaufman (1990) includes the following:

Arawakan (Maipurean)
Arawan
Guajiboan
Candoshi

Payne (1991) and Derbyshire (1992) have:
Arawakan (Maipurean)
Arawan
Guajiboan
Puquina
Harakmbet

Jolkesky (2016) argues for the following:
Arawakan (Maipurean)
Candoshi
Puquina
Munichi

According to Jolkesky (op. cit., 611-616), the proto-Macro-Arawakan language would have been spoken in the Middle Ucayali River Basin during the beginning of the 2nd millennium BCE, and its speakers would have produced Tutishcainyo pottery in the region.

Martins (2005: 342–370) groups the Arawakan and Nadahup languages together as part of a proposed Makúan-Arawakan (Nadahup-Arawakan) family, but this proposal has been rejected by Aikhenvald (2006: 237).

Carvalho (2021) notes that the Arawakan and Arawan families have had significant long-term mutual interaction, but does not consider the two language families to be related. According to Carvalho (2021), the Juruá-Purus linguistic corridor had facilitated the migration of Arawakan speakers to the southern fringes of the Amazon basin.

Pronouns
Pronominal system of the Macro-Arawakan languages:

{| class=wikitable
|-
! language !! I !! you (sg) !! he/she/it !! we !! you (pl) !! they
|-
! Proto-Arawakan
| *nu/*ni- || *pɨ- || *tʰu || *wi/*wa- || *hi- || *ra-
|-
! Munichi
| -nɨ/-ɲɨ || -pɨ || -  || -wɨ  || -di  || -ra '3'
|-
! Puquina
| no, -ni-; || po, -p-, -pi || ʧu, -su- || - || - || -
|-
! Candoshi
| no || - || su- || ija, iː || si || -
|-
! Yanesha'
| na, no, ne || pʲa, pʲo, pe || - || ja, jo, je || sa, so, se || -
|-
! Aguachile
| ni || pi || - || waʔaha || - || -
|}

Lexicon
Several words in the basic lexicon of the Macro-Arawakan languages were pointed out as possible cognates:

{| class=wikitable
|-
! language !! father !!  eye !!  neck !! hair !! bone !! firewood !! dung !! sleep !! die !! house !! tooth !! stone !! water !! sky
|-
! Proto-Arawakan
| *apa || *uke || *ʧano || *si || *napɨ || *tsɨma || *itika || *maka || *kama || *pana, *ponku || *ahtse || *kʰiba || *uni || *enu
|-
! Munichi
| – || ukɨ (head) ||– || uɕi || – || ʧu(-sɨ) ('fire') || kʲa || – || kma || hna || di || –  || idɨ  || –
|-
! Puquina
|  – ||juqe ||– || – || – || – || – || miha || – || – || – || – || unu || haniɡo ('high')
|-
! Candoshi
| apaː ||– ||ʂano || ʃi || nap ||  somaː-si ('fire') || ʧikaː || makija || – || paNkoː || nas || – || – || kaniːNta
|-
! Yanesha'
| apa ||– ||ʧnoːpʲ || ʃe || napo || ʦoːm || tʲoʔj || -maʔ || ʐomu || pokoːlʲ || ahs || – || onʲ || enet
|-
! Aguachile
|  – ||– || asanu || – || – || – || – || – || – || pani(ʃi) || asi || ipa || – || enui
|}

References

Bibliography

 Aikhenvald, Alexandra Y. (1999). The Arawak language family. In R. M. W. Dixon & A. Y. Aikhenvald (Eds.), The Amazonian languages. Cambridge: Cambridge University Press. ; .
 Campbell, Lyle. (1997). American Indian languages: The historical linguistics of Native America. New York: Oxford University Press. .
 Jolkesky, Marcelo. (2016). Estudo arqueo-ecolinguístico das terras tropicais sul-americanas. Brasilia: UnB. PhD Dissertation. Available here.
 Kaufman, Terrence. (1994). The native languages of South America. In C. Mosley & R. E. Asher (Eds.), Atlas of the world's languages (pp. 46–76). London: Routledge.
 Payne, David. (1991). A classification of Maipuran (Arawakan) languages based on shared lexical retentions. In D. C. Derbyshire & G. K. Pullum (Eds.), Handbook of Amazonian languages (Vol. 3, pp. 355–499). Berlin: Mouton de Gruyter.
 Derbyshire, Desmond C. (1992). Arawakan languages. In W. Bright (Ed.), International encyclopedia of linguistics (Vol. 1, pp. 102–105). New Oxford: Oxford University Press.
 Kaufman, Terrence. (1990). Language history in South America: What we know and how to know more. In D. L. Payne (Ed.), Amazonian linguistics: Studies in lowland South American languages (pp. 13–67). Austin: University of Texas Press. .
 Migliazza, Ernest C.; & Campbell, Lyle. (1988). Panorama general de las lenguas indígenas en América (pp. 223). Historia general de América (Vol. 10). Caracas: Instituto Panamericano de Geografía e Historia.
 Byrne, James. (1885). General principles of the structure of language – Grammatical Sktches: Arawak (pp. 198 ff)
 Brinton, D. G., (1871). The Arawak Language of Guiana in its Linguistic and Ethnological Relations Philadelphia: McCalla & Stavely. (pp. 18)

External links
 Etnolingüística: online resources on native South American languages

Proposed language families

Macro-Arawakan languages


Pampa geyiği (Ozotocerus bezoarticus) geyikgiller (Cervidae) familyasından bir geyik türüdür. Güney Amerika'da Arjantin, Bolivya, Brezilya, Uruguay ve Paraguay'da bulunur. Pampa geyiği özellikle Pampa ve Cerrado olmak üzere açık alanlarda yaşar. Erişkin hâlde kahverengi renktedir. Erişkin erkeklerin iki-üç dallı dar boynuzları ve bölgelerini belirlemek için kullandıkları toynaklarının üzerinde koku bezleri vardır. Yavrular ise beneklidir.

Özellikler
Boy uzunluğu 110 ile 140 cm kadarken omuz yüksekliği 70 ile 75 cm aralığındadır. Ağırlığı  25 ile 40 kg kadar olan pampa geyiği Avrupalı geyiklerle mukayese edildiğinde tabiri adeta minyon kalır. Postu üst kısımda kırmızımsı kahverengi, alt kısmı da beyazdır. Erkeklerin her bir boynuz dalında üç tane uç vardır.

Dağılım
Dağılım bölgesi Arjantin, Bolivya, Brezilya, Uruguay ve Paraguay'yı kapsar ve bataklık geyiğininki ile çakışır. Ancak pampa geyiği kuru zeminli  savanaları tercih eder. Tarımsal olarak kullanılan alanlar da, pampa geyiğinin yaşam alanları olmuştur.

Yaşam tarzı
Pampa geyikleri ortalama beş bireyden oluşan küçük gruplar halinde yaşarlar. Besin arzının uygun olduğu durumda bazen bu gruplar elli bireye varan, ancak gün sonunda ayrılan  birlikler oluştururlar. Alışılmış olarak pampa geyikleri güzdüz faal hayvanlardır, ancak bazı hayvanlar insanlar tarafından yerleşilmiş bölgelerde alacakaranlık ve gece faal hale gelmişlerdir. Çiftleşme zamanı erkek pampa geyikleri dişiler için dövüşürler. Yedi aylık gebeliğin ardından dişi pampa geyikleri, doğduğunda lekeli tek bir yavru dünyaya getirirler.

Tehdit ve koruma
Pampa geyikleri vaktiyle Arjantin ve Uruguay'ın otluk steplerinin ve Pampa'nın en sık bulunan hayvanlarından biriydi. Güney Amerika'nın güneyindeki kızılderili halkları için oynadığı rol, bizonların Kuzey Amerika'nın kızılderililerinin  yaşamında oynadığı rolle karşılaştırılabilir. Beyazların Arjantin'e yerleşmesiyle pampa geyiği yaşam alanını kaybeder. Koyun sürülerine mera alanı yaratmak için pampa geyikleri yerleşimciler tarafından bolca vurulmışlardır. Buna rağmen pampa geyiği IUCN Kırmızı Listesi'nde yakın tehdit altında (near threatened) olarak sınıflandırılır. Önceleri Arjantin Pampası'nda dağılmış olan alt tür Ozotoceros bezoarticus celer tehdit altında kabul edilirken, diğer alt türler  Ozotoceros bezoarticus leucogaster (Paraguay) ve Ozotoceros bezoarticus bezoarticus (Brezilya, Uruguay) daha sık bulunurlar.

Literatür
 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. The Johns Hopkins University Press, Baltimore 1999, ISBN 0-8018-5789-9.

Kaynakça

Dış bağlantılar

IUCN Kırmızı Listesi'nde Ozotoceros bezoarticus

Geyikgiller
Arjantin'deki memeliler
Bolivya'daki memeliler
Brezilya'daki memeliler
Paraguay'daki memeliler
Uruguay'daki memeliler
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
1758'de tanımlanan taksonlar
Ozotoceros

Pampa geyiği


ෆැන්ටෑස්ටික් බීස්ට්ස්: ද ක්‍රයිම්ස් ඔෆ් ග්‍රින්ඩ්ල්වෝල්ඩ් චිත්‍රපටය ෆැන්ටෑස්ටික් බීස්ට්ස් චිත්‍රපට මාලාවේ දෙවන කොටසයි.


Ruy Lopez'in en sık kullanılan ve de sağlam olan devam yoludur.
1.e4 e5 2.Af3 Ac6 3.Fb5 a6 4.Fa4 Af6 5.o-o Axe4 6.d4 Ad6 7.Fxc6 dxc 8. dxe Af5 9.Vxd8+ Şxd8 10.Ac3 ... şeklinde devam eden varyanttır.

1.e4 e5 2.Af3 Ac6 3.Fb5 a6(morphy savunması) 4.Fa4 Af6 5.0-0 Fe7 6.Ke1 b5 7.Fb3 0-0 8.c3 d5(marshall gambiti ilk olarak Frank j. Marshall tarafından Jose R. Capablanca'ya oynanmıştır)9.ed Ad5 10.Ae5 Ae5 11.Ke5 c6 12.d4 Fd6 13.Ke1 Vh4 14.g3 Vh3 15.Fe3 fg4 vs. den oluşmaktadır.Burada siyahlar Kfe8-e6-h6 diğer kaleyi de Ke8-e6-g6 vb. şekilde getirip piyon fedası sayesinde beyazın şah kanadına çok baskılı bir oyun oynarlar.Bu Savunmanın Günümüze en yakın bulunan Ruy Lopez varyantı olması onu daha kullanışlı kılmışdır. GM Ding Liren 'De bu savunmayı kullanmışdır.

Morphy

Morphy savunması


El Libro de Thot es un texto del Antiguo Egipto que aparece fragmentado en diversos papiros, la mayoría pertenecientes al Segundo Milenio a. C., del periodo ptolemáico. Además, hay versiones diferentes, aunque las recopilaciones han llevado a reconstruir una historia común a todos ellos, básicamente un diálogo en el que hay dos interlocutores, el dios Thot y un discípulo que "aspira a saber", aunque hay otro dios, probablemente Osiris, que también habla con el discípulo. El marco literario podría compararse con los textos herméticos griegos, que también muestran diálogos entre Hermes-Thot y sus discípulos; sin embargo, la presencia de algunos textos anteriores al  lo sitúan por delante de los primeros textos filosóficos herméticos griegos.

El nombre de Libro de Thot se ha aplicado a numerosos textos. Manetón afirmó que Thot había escrito 36.525 libros, aunque algunos investigadores como Seleukos afirman que fueron en torno a 20.000. En cualquier caso, el Libro de Thot que cuenta la historia de Neferkaptah tiene grandes proporciones. Se han encontrado fragmentos en Berlín, París, Viena, Florencia, Copenhague y New Haven.

En cualquier caso, la leyenda dice que el libro fue escrito por Thot, el dios de la escritura y el conocimiento. Contiene dos encantamientos, uno de los cuales, supuestamente, permite, a quien lo lea, percibir a los dioses por sí mismo.

Argumento
La historia que se relata cuenta que el Libro de Thot se ocultó en el fondo del Nilo, cerca de Coptos, donde fue encerrado dentro de una serie de cajas guardadas por serpientes. Más tarde, el príncipe egipcio Neferkaptah luchó con las serpientes y recuperó el libro, pero, en castigo por habérselo robado a Thot, los dioses mataron a su mujer y a su hijo. Destrozado, Neferkaptah se suicidó y fue enterrado junto con el libro. Varias generaciones después, el protagonista de la historia, Setne Khamwas, robó el libro de la tumba de Neferkaptah, a pesar de la oposición de su fantasma. Poco después, Setne encontró a una bella mujer que lo sedujo, asesinó a sus hijos y lo humilló delante del faraón. A continuación, descubrió que este episodio había sido una ilusión creada por Neferkaptah y, aterrorizado por recibir un castigo mayor, Setne devolvió el libro a la tumba de Neferkaptah.

Esta historia refleja una creencia egipcia que dice que el conocimiento de los dioses no está hecho para los humanos.

Otras obras sobre el Libro de Thot
En 1788, Jean-Baptiste Alliette (1738 – 1791), más conocido por su seudónimo Etteilla, (su seudónimo viene de la escritura de su nombre pero al revés), quien propuso nuevas formas de lecturas del tarot , formó la "Société des Interprètes du Livre de Thot" (Sociedad de Intérpretes del Libro de Thot) con el fin de profundizar en sus estudios sobre el tarot, con el que estaba entusiasmado desde 1751, a raíz de los trabajos de Court de Gébelin. En 1790, publicó Cours théorique et pratique du Livre du Thot, donde introdujo lo que más tarde serían conocidos como arcanos mayores y arcanos menores. Poco después, produjo una baraja de cartas para la adivinación que sincretizaba sus ideas con las viejas formas de la cartomancia francesa, en la que fue la primera baraja diseñada para su uso en ocultismo.

Mucho más tarde, en 1944, el ocultista británico Aleister Crowley publicó El Libro de Thoth, que describe la filosofía y el uso del tarot de Thoth, diseñado y pintado en colaboración con lady Frieda Harris.

En 1973, Jacques Bergier lo incluye en su obra Los Libros Condenados, en donde no sólo describe aspectos históricos del mismo y da cuenta de su prevalencia pese a diversos intentos de destrucción, sino que resalta la poca fortuna sobrevenida a aquellos que a lo largo de la historia proclamaban tenerlo. Incluye como complemento al capítulo que destina a este libro el relato titulado "Cómo encontró Nefer Ka Ptah el Libro de Toth".

Citas

Referencias
 Lichtheim, Miriam (2006) [1st. Pub. 1978]. Ancient Egyptian Literature, Volume III: The Late Period. University of California Press. ISBN 0-520-24844-9.
 Jasnow, Richard, y Zauzich, Karl-Th.: The ancient egyptian Book of Thot, Harrassowitz Verlag, Wiesbaden, 2005
 Mahé, Jean-Pierre: "Preliminary Relmarks on the demotic Book of Thot and the greek hermética, Vigiliae Christianae, Vol 50, n.º 4 (1996) págs.. 353-363 http://www.jstor.org/stable/1584313 (9-marzo de 2012)
 Bergier, Jacques (1973). Los Libros Condenados. trad. J. Ferrer Aleu. Plaza & Janes S.A. Editores. Barcelona, España.

Thot
Periodo helenístico de Egipto
Cultura del Antiguo Egipto
Thot
Literatura de Egipto del siglo II

Libro de Thot


NGC 7369 je spiralna galaktika u zviježđu Pegazu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7369
  Auke Slotegraaf: NGC 7369 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7369 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7350 - 7399

7369

NGC 7369


Meroitik yazı, Meroë Krallığı'nın Meroitik dili yazmak için en azından MÖ 200 yılında kullandığı Mısır hiyeroglif ve Demotik kökenli bir alfabedir, ayrıca bir olasılıkla onu izleyen Nübye krallıklarının dilini yazmak için de kullanılmıştır. Eski Eski Nübyece daha sonraları Yunan uncial alfabesi ile yazıldığında bu alfabeye üç tane Meroitik glif (karakter) de dahil edilmiştir.

Meroitik yazı öncelikle alfabetik olduğundan Mısır hiyerogliflerinden tamamen farklı kuralları vardır. Bazı uzmanlar (Haarmann gibi) Yunan alfabesinin Meroitik yazının gelişiminde etkisinin olduğunu düşünmektedirler, buna neden olarak Meroitik yazıda sesli harflerin bulunmasını gösterirler fakat diğer bakımlardan bu harfler Yunanca gibi işlev göstermezler.

Meroitik yazı esasen alfabetiktir, fakat herhangi bir sesli harf yazılmadığı zaman /a/ seslisi varmış gibi varsayılır. Bir sessiz, o sembolün ardına /e/ (fonetik olarak schwa) eklenerek gösteriliyordu. Yani, iki harflik me /me/ hecesi ve yalnız /m/ sessizi ile gösterilebilmekteydi, ma hecesi ise tek harfle ve mi ise iki harfle gösterilmekteydi. Diğer bazı hecelerin özel glifleri vardı. Bu bağlamda tam anlamıyla 'yarı-hecesel' bir yazı olduğu ve sadece yaklaşık aynı zamanlarda ortaya çıkan Hint hecesel (abugida) alfabelerini uzaktan anımsattığı söylenebilir. /n/ ve /s/ gibi çeşitli hece sonu sessiz harfleri çoğu kez koyulmuyordu.

Toplam 23 sembol vardı. Bunlara dört sesli de dahildir:
 a (yalnızca kelime başlarında; diğer durumlarda /a/ varsayılıyordu), e (veya schwa), i, o (veya u);
on dört kadar sessiz, herhangi bir sessiz belirtilmedikçe /a/ seslisi varsayılırdı:
 y(a), w(a), b(a), p(a), m(a), n(a), r(a), l(a), ch(a) (belki damaksal, Almanca ich, veya küçükdil, Hollandaca dag gibi), kh(a) (artdamaksıl, Almanca Bach gibi), k(a), q(a), s(a) or sh(a), d(a);
ve çeşitli heceler:
 ne veya ny(a), se or s(a), te, to, t(a) veya ti.
Bazı hecesel seslerin gösterimi ile ilgili tartışmalar sürmektedir: se bir hece miydi yoksa /š/ gibi okunan s 'den farklı bir sessiz miydi; benzer şekilde ne bir hece miydi yoksa /ñ/ sessizi miydi; ve yine t hecesel ti olabilir miydi. Bazı sesler için hecelerin alfabedeki harflerin yerine kullanılmış olmasının, Mereoitik lehçesel değişimlerinin tek bir yazıda birleştirilmesi amacıyla olabileceği öne sürülmüştür.

Meroitik alfabenin iki grafik formu vardır: Mısır hiyerogliflerinden alınmış anıtsal oyma formu  ve yine eski Mısır'da kullanılan Demotikten türemiş el yazısı formu. Metinlerin çoğunluğu el yazısı şeklindedir. Mısır yazılarının farklı olarak, Meroitik'in iki formu arasında basit birebir uyuşma vardır, yalnız el yazısı formunda sessiz harfi izleyen i harfi bir bağ ile birleştiriliyordu.

Yazma yönü ya sağdan sola ve yukarıdan aşağıyaydı (el yazısı); veya sütunlarda yukarıdan aşağıya, sağdan sola şeklindedir (hiyeroglifsel form). Anıtsal işaretler Mısır hiyeroglifsel kaynaklarında olduğu gibi metnin başına doğru dönük oluyorlardı.

Ayrıca kelimeleri veya cümle parçaları ayırmak için kullanılan üç yatay veya dikey nokta işareti vardı; bu kullanılan tek noktalama işaretiydi.

Meroitik yazı eğer gerçekten Nübye krallıkları tarafından kullanılmışsa, altıncı yüzyılda Nübye'ye Hristiyanlığın gelmesinin ardından yerini Koptik alfabesi almış olmalıdır.

Yazı 1909 yılında Britanyalı Mısır bilimci Francis Llewellyn Griffith tarafından çözülerek okunmuştur. Ancak, dilin kendisi hâlâ tam olarak anlaşılamamıştır.

Ayrıca bakınız
 Nuwaubic

Dış bağlantılar
 Meroitik - AncientScripts
 Omniglot'da Meroitik
 Meroitik yazı tipi
 Meroitik'in unicode olarak kodlanması için öneri
 Meroitik yazısı ile ilgili örnekler

Sudan tarihi
Kuş Krallığı
Hece yazısı
Nübye tarihi

Meroitik yazı


Dungeons & Dragons is a 2000 fantasy adventure film directed by Courtney Solomon and written by Carroll Cartwright and Topper Lilien. It is based on the role-playing game of the same name. The film follows an empress who wishes to get hold of a mythical rod that will help her fight an evil wizard, and enlists two thieves for help. Parts of the film were made on location at Sedlec Ossuary.

Despite it being a box office bomb, and a critical failure, a made-for-TV sequel, Wrath of the Dragon God, was released in 2005. It was not a direct continuation of the storyline of the previous film, though Bruce Payne's character, Damodar, makes a return. A third film, The Book of Vile Darkness, was shot in 2011 and released direct-to-DVD in the United Kingdom on August 9, 2012.

Plot
Izmir's young Empress, Savina, rules with the power of a scepter that allows her to control gold dragons. When she wants to give rights to the common people, she's opposed by the Council of Mages, led by the evil Profion. They demand that she hand over the scepter. She refuses and, anticipating a conflict, both sides try to get their hands on the legendary Rod of Savrille, which would let them control red dragons.

Teenage thieves Ridley and Snails try to rob the Sumdall magic school. They're caught by a young apprentice named Marina, just as Profion's assistant Damodar attacks the library wizard, to get his map to the Rod of Savrille. Marina, Ridley, and Snails manage to escape with the map, and join with a dwarf named Elwood.

They discover that to enter the tomb with the Rod, they need a ruby key called the "Eye of the Dragon." Ridley finds it in a deadly maze in the thieves' guild in Antius, but Damodar arrives and captures Marina and the map before they can flee. The rest of the group escape, only to be captured by the elf Norda, a paladin who is working for the Empress. Realizing they are fighting for the same cause, they free Marina and get the map back, although Snails dies in the attempt.

They get the Rod of Savrille, although Damodar takes it from them and gives it to Profion. He and the other mages fight against the Empress, with dragons on both sides, until Ridley kills Damodar, and gets the Rod of Savrille back from Profion. Marina encourages Ridley to use the Rod to bring Profion down, but Ridley, realizing the Rod's power will corrupt him, refuses and destroys it. Then the Empress has a gold dragon kill Profion.

Ridley later visits Snails' grave with Marina, Elwood, and Norda. When he places the Eye of the Dragon on the grave, the ruby starts to glow, and Snails' name disappears. The group is then transported away.

Cast

 Justin Whalin as Ridley Freeborn, a rogue/thief
 Marlon Wayans as Snails, a rogue/thief
 Zoe McLellan as Marina Pretensa, a young mage
 Lee Arenberg as Elwood, a dwarf fighter
 Kristen Wilson as Norda, an elven ranger
 Jeremy Irons as Mage Profion
 Bruce Payne as Damodar
 Thora Birch as Empress Savina
 Edward Jewesbury as Vildan Vildir
 Richard O'Brien as Xilus, leader of a thieves guild
 Tom Baker as Halvarth the Elf
 Robert Miano as Azmath
 Tomas Havrlik and Stanislav Ondricek as Mages
 Martin Astles and Matthew O'Toole as Orcs
 David O'Kelly as Three Eyes
 Kia Jam, Nicolas Rochette, and David Mandis as thieves
 Robert Henny as Crimson Brigade
 Roman Hemala as Council Mage
 Andrew Blau and Marta Urbanová as elves
 Jirí Machácek as Loyalist General

Dave Arneson, the co-creator of the Dungeons & Dragons role-playing game, makes a cameo appearance in deleted scenes.

Development

Background
The earliest attempt at a feature-length adaptation of a Dungeons & Dragons property by the major film industry date to the early 1980s, as there was a strong interest in producing a film based on Advanced Dungeons & Dragons; Gary Gygax had several discussions with producers and agents about the idea, and a screenplay by James Goldman received eyeballs from major studios. However, nothing came about this due to conflicts between TSR and the studios. Dungeons & Dragons player Courtney Solomon, who had personal experience with the entertainment industry as a child because his mother was a production coordinator on television series filmed in Toronto, wanted to produce a film based on the game since 1990.

Negotiations and funding

1990–1997: TSR and studio deals

In 1990, Solomon contacted staff from Dungeons & Dragonss publisher, TSR, Inc., under the guise of working on a school economics project; they informed him about studios in the past failing to produce a film based on the game due to having too little of an understanding of the RPG's X-factor. It took him 18 months to convince TSR to set up negotiations, but TSR finally agreed to it because of his upfront royalty being better than other studios the company worked with, according to vice president Ryan Dancey. Solomon obtained an option from TSR after writing a 30-page proposal showing how he would adapt the game and going through three months of "intense" broker dealing with the game publisher.

Solomon went on an 18-month-long trip across the world funding the film once a draft of the screenplay was completed, and most of the financing depended on foreign distribution rights. During the trip, he met a leading businessman in Asia named Allan Zeman, who viewed the 24-year-old as a "young, ambitious, artistic person" as well as a "convincing salesman" of a project based on an enterprise with a huge fanbase. In early 1992, Zeman and Solomon formed Sweetpea Entertainment to fund Dungeons & Dragons and sell it to other investors.

Originally, Solomon planned to have Dungeons & Dragons be a $100 million studio project with a big name in the director's chair; during development, Francis Ford Coppola, James Cameron, Renny Harlin, and Stan Winston were attached for directing the film at one point but dropped out. In addition to the script receiving positive coverage from the magazine Movieline, Premiere also announced the project in a 1995 issue when Winston was still signed on, revealing plot details such as a rogue lead, a magical dragon-controlling device, 14 creatures from the original game, and an effects-heavy final battle.

A majority of studios and directors loved the screenplay, but turned away due to a lack of recent successes in the big-budget fantasy genre and Justin Whalin's lack of star power. Solomon and the studios he encountered constantly conflicted with TSR, which wanted a direct-to-video release instead of the big-budget theatrical film the Canadian dreamed of. Cameron considered the project just before he did Titanic (1997), but the deal did not suffice due to TSR's failure to come up with a merchandising deal that appealed to 20th Century Fox, where Cameron worked. Potential deals with Paramount Pictures and Lightstorm Entertainment were also destroyed due to strong disagreements on how to finance the film. Solomon's amount of focus on getting the film green-lit caused the relationship with his girlfriend to break apart.

1997–1998: Joel Silver and Wizards of the Coast

Joel Silver, an executive producer most notable for action films such as the Die Hard movies, joined the Dungeon & Dragons project in April 1997, and the screenplay was finalized in June 1997. Silver came in with the vision to make it a television series instead of a film. Solomon thus tried to incorporate that plan in his project; however, TSR sold the rights of the original game property to Wizards of the Coast, and despite TSR leader Lorraine Williams telling Solomon Wizards would allow a TV series, that ultimately was not the case.

The plan changed to a $3.5 million direct-to-video film, as the $100 million budget appeared too risky and TSR's set filming deadline was nearing; what allowed for the change was technological advancements decreasing required effects money, and the availability of Prague as a shooting location, which had several medieval-era-looking places and thus lessened the need of costly studio sets. Solomon became director and started test shooting a three-minute scene battle in Los Angeles in August 1997. Silver was so roused by it that he stayed on the project as executive producer and thus increased the project's credibility to the point where investors raised up to $30 million. This now made the production a theatrical one and also saved the producers from legal action by Wizards of the Coast, who argued it was not a "real" film. Zeman put the money up for the project, in addition to Solomon and his grandfather Joe Smuckler co-signing a $25,000 bank loan, to begin pre-production on February 9, 1998.

Due to filming in a Czech Republic location, Dungeons & Dragons props and sets cost five times less than if shot in the United States. Although the final budget totaled to $35 million, the film was made with $21 million in cash during production, as there were several deferments in effects crew and actors' pay to meet its intended large scale. To maximize the quality of the film's effects with a limited budget, Solomon made equity deals between the effects houses involved so that less money was paid. At the time of its release, Dungeons & Dragons was the biggest-budget independent film ever produced.

Writing
Solomon began writing the script in 1991 based on the rules of the second edition of the basic Dungeons & Dragons game; he planned Dungeons & Dragons to be a film trilogy, his goal being to create "the Star Wars of the fantasy genres" using the original trilogy as a template for the story arcs. Two Miramax script doctors, Carroll Cartwright and Topper Lilien, were interviewed to be additional writers in April 1992, thanks to an executive's connection with Solomon.

To give the writers an idea of the quality expected in the screenplay, Solomon first required them to view 1980s fantasy films he felt showed the bad state of the genre at the time, and then adventure productions like Raiders of the Lost Ark (1981) and Ben-Hur (1959). The first draft of the film took eighteen months to complete. Solomon claimed the final product is a collection of different scenes from 16 drafts.

Although the class of characters and rules of Dungeons & Dragons are brought over to the film, Solomon decided to create a generic setting only loosely based on one of the lesser-known game settings, Mystara; he felt using specific campaign settings heavily dependent on player interpretation would confuse viewers. He also had to risk the combat actions not reflecting how players would use them; for example, "somebody could be casting one of those spells and standing there for ten minutes until the spell is ready to go," explained Solomon. Spells were occasionally altered if their original descriptions were not "visual" enough to be present on screen; for instance, a Mind Flayer in the film controls another character by going inside him rather than controlling him from a distance. Another small creative liberty was the red dragons being more powerful than the gold dragons.

Casting

The cast of Dungeons & Dragons was a mixture of established film actors and up-and-comers in Hollywood. Most of the casting took place in London starting April 21, 1999, due to the Prague shooting location; this resulted in the inclusion of actors like the Fourth Doctor actor Tom Baker and Richard O'Brien, whom Solomon cast with knowledge of his performance as Riff Raff in The Rocky Horror Picture Show (1975), a film released the same year as the first Dungeons & Dragons game. A-list actors were mostly avoided for leads in order for the characters to look like "normal" players of a Dungeons & Dragons match.

For the part of Ridley, in particular, Solomon looked for "someone who wasn't a movie star but who could be." Whalin, a Lois & Clark: The New Adventures of Superman star who had disinterest in most fantasy films, became a part of the project due to a strong friendship between him and Solomon; he was the only one to join the project before the start of pre-production, entering in December 1997, and had to reject several other acting offers to make himself available. Thora Birch was cast for the project shortly after she finished filming American Beauty (1999) and before she became a breakthrough actress once it was released; she chose to play the positive-minded empress Savina to get herself out of the somber psyche she put herself in for her role in American Beauty. Birch, Whalin, and Kristen Wilson were cast before the start of principal photography.

Mark Leahy, a producer who was involved in the writing for a year and a half working on revisions of Solomon, Cartwright and Lilien's original script that were mostly rejected, was the one who conceived the cast being as ethnically diverse as possible; as he explained, "I thought this film had (and has) a chance to really be something special, and knowing that I hated the thought of a bunch of kids watching a great story in another world-where there are only white people." Leahy originally wrote the elf Liana (later named Norda) to be a black elf, but after contention from his peers, he changed her race to Asian; she was a black elf in the final cut. Leahy wrote what would become Snails as an African-American half-orc in his versions, although this was considered poor taste by his colleagues. He also wrote all members of the mage empire to be Asians.

Wilson, after reading the script, wanted to play Norda specifically due to the character's enigma; as she elaborated, "her position within the royal court world....the power that she has, certainly psychologically ..and she's a mystic...and then she's this incredible warrior. And she doesn't really let on too much.. but you can look in her eyes.. and you can see that she's not somebody to be trifled with." In fact, she was so committed to being cast as the elf that when calling the casting director, Wilson demanded to meet Solomon in person and tell him, "I'm Norda." The meeting happened, with Solomon and the other producers agreeing with Wilson. The director claimed to have cast Wilson as Norda for the same reasons she liked the character: "She's serious and mysterious and very, very cool [...] But when you look at her she doesn't look like some sort of prosthetic elf, she looks like she's another race. When you see her in the film, she's got these wild eyes, this wild exotic look, and she looks like a Dark Elf, which is great, because it's what she's supposed to be."

Lee Arenberg and Irons joined during filming, with Irons the last actor to get on board; he did so through the connection of Silver, who previously worked with him on Die Hard with a Vengeance (1995). He initially rejected the opportunity as he was overseeing the renovation of a Ballydehob castle he purchased named Kilcoe. However, Silver then sent a package to Irons made for him by Solomon, which included the script and sketches of the look of the film; this plus his desire to try out a commercial fantasy production and Solomon's decade-long tenacity to get the screenplay produced made Irons get on board during filming on July 14, 1999.

The trickiest characters to cast were Elwood and Savina. As Solomon explained the dwarf, "The way I saw the D&D; dwarf was not like a hobbit, they're sort of in-between a human and a hobbit. They're smaller than an elf, too, so it was hard finding somebody with the height requirements, but also somebody who's going to be bulky like a dwarf as well." Arenberg was chosen to portray Elwood, although before he was cast American Job (1996) star Charlie Smith was a contender for the role. The producers originally look for an actor under five feet, but Arenberg went in the audition room and told them, "I have a few more inches but a foot more talent than the other short people." When looking for the empress Savina, according to Solomon, "that was one of the toughest characters to cast because I was looking to find somebody that young to play the role, because that's what that character called for, but I also needed somebody with a depth to her and understanding that's beyond her years."

Production

Filming location

Shooting of Dungeons & Dragons took place from May 28 to the middle of August 1999 in Prague, with a two-week rehearsal period that included eight days of a cast read-through at Solomon's apartment just before. 2,000 extras were provided by Prague's casting agency Sagitarius, with each battle consisting of around 35 stuntmen and five of the leads at most. While working on Dungeons & Dragons, Snails actor Marlon Wayans was also filming Requiem for a Dream (2000), meaning he had to go back and forth from Prague to New York and deadlines for fight scenes involving the character became very strict.

While real places were leased for sets, work of the film was also done at Barrandov Studios. Dungeon & Dragons was the first feature-length film to use the Sedlec Ossuary, which serves as the interior for Profion's lair, as a location; the church was decorated by František Rint with 40,000 skeletons of people who died as the result of the Black Death. The Magic Council meetings were filmed at the city's State Opera house, and Irons described them as the most difficult to shoot due to the amount of blue screen work and dialogue involved. Other sites used for sets included Kacina Castle, Rabi Castle, Svaty Mikulas church, Lipnice Castle, the Alkazar Quarry, St. Nicholas' Cathedral, the Doksany Crypt, the Strahov Library and the Dejvice Sewers.

Directing
Solomon tried to make Dungeons & Dragons unlike other big-budget films that focused the most on effects and not on plot, and was especially careful to make the battle scenes with the dragons not too "cheesy." Producer Kia Jam described Solomon's method of directing and producing as different from how other major studios would create fantasy productions: "they never seem to get it right because I think they replace a true fantasy feel with exorbitant amounts of money in order to achieve it superficially. The feeling has to come from a central source and here that's Corey." One major deviation from other fantasy films was the otherworldliness of the setting, whereas similar products would take place or be heavily inspired by the Middle Ages.

At the same time, the director still went for a strong "wow factor" with the film, where "you have to be able to say 'wow' at least ten times in the first 30 minutes." The two toughest scenes for the cast and crew to film were the maze scene and the concluding battle. The battle is eleven minutes long, required more than 280 shots, and was filmed on a 360-degree panoramic blue screen stage due to it involving more than 150 computer-generated dragons; it was tough for the actors as they had to fight while imagining dragons were around them, and it was tough for the director because the actors could not interact with the dragons that would be imposed in post-production later.

Despite playing a dwarf, Arenberg was a 5'8" actor, which meant he had to stoop his head, squat while still, move with his legs apart, and have extensive costuming in order to look short. He described his role as the hardest he'd ever done, primarily due to having to perform actions scenes while wearing a red beard that "itched like crazy" and "about 50 pounds of clothing complete with padding." When directing Wayans' improvisational method of acting, Solomon offered him the ability to perform three ad-libs in exchange for properly saying three lines in the script. O'Brien also improvised lines, such as "oh, what a romantic notion" in a scene after Ridley goes through the Thieve's Maze; the line was scripted as "honor is for fools, my friend," but the actor dismissed it as "cliched swords-and-sworcery kind of dialog."

Fight choreography

Apart from Wayans, who played the game during his high school years, and Arenberg who was a casual player, none of the leads were familiar with the original game; Jeremy Irons learned a bit about it from his sons who were fans, and Whalin prepared for his role by watching Dungeons & Dragons games in person, but then "realized that it seemed to be mostly about arguing" and "just put my trust in the script." While not a player, Wilson's knowledge of the game came from groups of her high school peers playing it: "I remembered stories that I heard about kids committing suicide, and all this other nutty stuff. But I didn't really know anything about it. I knew that it was a fantasy game ..a roleplaying game and THAT interested me." When working on the battle sequences, Solomon and the actors had a strong emphasis on making sure they followed the rules of the original game.

Solomon and the producers intended Dungeons & Dragons to be a "fun" film that would appeal to younger audiences and fans of the game, which explains the over-the-top performances by actors such as Irons; however, the director also tried to push the PG-13 rating with the violence in the battle sequences. In trying to make the fight scenes have as much realism as possible, Solomon and the choreographers not only used blood and gore, but also had the actors use real swords. Due to the long amount of time a fight scene would be choreographed and filmed, several "repeat blades" of swords were built and used; a total of six repeat blades were made for Damodar's sword, two of them broken during shooting.

Most of the principal actors did the stunts themselves, with choreographer Graeme Crowther recalling only "two or three" times a double was required; in fact, when shooting the Thief's Maze sequence on the film's last day of principal photography, Whalin intentionally wanted the first 300-pound steel axe as close as possible to him in the frame, which Solomon agreed. Instances where Whalin was doubled by Theo Kypri consist mostly of acrobatic shots. The actors' fighting styles varied from Ridley's "quick and dirty" yet "smooth" movements to Elwood's hardcore methods to Norda's artsy "fluid," art-like maneuvering, which Wilson attributed to her background in dancing. Whalin's experience in taekwondo also aided in his fighting skills.

Practical effects
Given that Dungeons & Dragons was filmed in Prague, some of the special effects work also took place there, with computer-generated work done in Britain and Germany. The special effects team consisted of George Gibbs, Martin Astles, and Matthew O'Toole of Bob Keen's company Image Effects. Given that the city's local sites were extremely cheap, with Solomon hyperbolizing that "sometimes our daily budget was like 15 US dollars," that made room for a high effects budget of $13 million. However, the effects team had some difficulties. Most of the conception process involved members coming up with various concepts but never agreeing to final designs, meaning compromises had to be determined under deadlines during filming; Astles suggested more time could've been saved if the crew simply borrowed from Dungeons & Dragons books instead of trying to "cleverly expand" the game's universe.

According to Gibbs, the workflow was made even more burdensome by the "communist" nature of the Czech Republic's film industry, especially for a big-scale fantasy film. The country's recently passed importing laws prevented the makeup people from using the glue specifically designed for the elf ears, meaning the elf actors had to wear more incompatible adhesives. There were also scheduling delays due to properties such as weapons and castle walls made by the Czech crew being poorly manufactured and having to be redone.

Human-crafted special effects included the steel axes in the maze scene, the Corridor of Eyes made all out of stones, and the poly-glass crystals on the balustrade walls of the Magic school, the most challenging one being to reproduce the crystals into breakaway glass. For creating the quicksand carpet, a water tank that made up two meters of the floor was used; it was filled with 6,000 liters of Quaker Oats (the only thickening substance available that did not sink to the ground) on a platform lifted up and down by a scissor lift. There were issues the effects crew did not foresee with the use of the porridge, such as it bubbling away into the air as a reaction to a preservative used to keep it from being moldy. With the carpet scene requiring three takes, Wayans described it as "probably the worst thing I've ever had to do in a movie. I grew up in the projects eating oatmeal, and I didn't want to ever eat it again, anyway. Now I really want to stay away from it."

Post-production

Digital effects
The computer effects were done by Station X and Blankety Blank. Station X's founder, Grant Boucher, had experience in writing for Star Wars: The Roleplaying Game and offered free advice to the crew despite not officially considered part of the production. When filming began, Boucher predicted a total of around 200 shots with digital effects and 75 dragons in the film's climax. After filming finished, Solomon claimed the number of shots with digital effects to be 550 and computer-generated settings and characters to be 15, with more than 150 dragons in the climatic showdown. Allen Crawford, a Station X animator, declared four months of computer effects work was spent on the movie's first minute. There were also concepts originally planned to be practical effects but were computer-generated in the final edit; this included the gyroscope that holds the scepter, which was initially a machine-controlled device where all attempts for the motors to control it properly failed, and Dexter the pocket dragon which was planned to be an animatronic dragon.

For the dragons, the animators focused the most on their flying and diving cycles, using hawks and eagles as references, as well as their skin, where reptiles such as crocodiles were observed in producing the textures. While the dragons were computer-generated, the fire they blew was done using practical effects, and to be digitally incorporated, the flame throwers were filmed outside during the night time and blown into a steel set hanging on its side.

Music
Justin Burnett was hired as Dungeons & Dungeons composer, beginning with scoring the test sequence Solomon filmed to convince Silver to become executive producer; the director ordered Burnett to create a John Williams-esque score, specifically in the style of Raiders of the Lost Ark, which was a change of the rock orchestral rock style he used when composing for German television series. It was the composer's third full-length film and his first to use live symphonic orchestra arrangements, with samples for percussion and a few ethnically-tinged instruments; with a "mock-up" score written in a digital sequencer, it was then performed by the Perth Symphony Orchestra in seven recording sessions engineered by Mal Luker. Themes in the score include those for Savina, Profion, Damodar, Ridley and Marina's relationship, Ridley and Snails' friendship, and a "payoff" theme for Ridley inspired by Williams' one for Indiana Jones.

Promotion and release
Production, release and plot information about the film, as well as original game creator Dave Arneson's time on set, were all discussed at the August 1999 Gen Con seminar "History of Roleplaying Games," hosted by Boucher and Arneson. Role-playing supplements of the film were also announced in development at the same convention. The film's official website went online in September 1999. Another unofficial website of information about the project, Dndmovie.com, run by Donald C. Whetsell, went online in November 1999, garnering more than 1.5 million hits by August 2000 and "unusual levels of press and consumer interest," claimed a New Line Cinema press release. On February 10, 2000, DnDmovie posted two photographs: a screenshot of the meeting between the mages, and a behind-the-scenes photo of Robert Miano waiting on a chair to act in a scene. On May 19, 2000, it revealed a teaser poster.

When principal photography finished, the release date was planned at the earliest to be August 2000, which would coincide with the publication of the third edition of the game, or Halloween 2000 at the latest if post-production went on longer than expected.

The trailer was presented at the 2000 Dragon Con event, where Whalin and Solomon was also at the event to discuss the film.

On August 14, 2000, New Line Cinema, a distributor with prior success in genre films and game adaptations like Mortal Kombat (1995), bought the American distribution rights of Dungeons & Dragons, as well as option rights for a prequel and sequel and television syndication rights, for $5 million. New Line set the domestic release date sometime near the end of the year; the producers originally wanted the release to be in the spring or summer of 2001 to open up more time for setting up licensing and tie-in deals, but none of Warner Bros' divisions agreed to it. Ain't It Cool News writer Harry suggests New Line made the deal to excite the fantasy film fanbase into a much larger production of the genre, The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001).

Neal Barrett Jr. wrote the novel Dungeons & Dragons: The Movie, based on the film.

Reception

Box office
The film opened at #5 at the North American box office making US$7,237,422 in its opening weekend. The film went on to gross $15,220,685 in the domestic box office, short of the film's $45 million budget, and with an international gross of $18,586,724, coming up with a worldwide total of $33,807,409.

Critical response
The film was panned by critics. On the review aggregator website Rotten Tomatoes, 9% of 93 critics' reviews are positive, with an average rating of 3.2/10. The website's consensus reads: "Critics say this movie has a cheap look and is badly directed. Despite the presence of talented actors, the performances are really bad, and additionally, some people are offended at Marlon Wayans' character, calling it a racist throwback to black stereotypes."  Audiences surveyed by CinemaScore gave the film a grade of "C+" on a scale of A to F.

Geoff Pevere of the Toronto Star called the film "A wheezy quest story steeped in hobbity gibberish and second-hand Star Wars costumery, featuring a cast so uniformly uncharismatic you may pine for the methody depths of Kerwin Mathews (apart, of course, from the reversely charismatic Irons), the movie has the cheap software look of something found on the Space channel at 4 a.m.". Steve Biodrowski of mania.com comments: "Let's just say that if it weren't for Lost Souls (also a New Line release, coincidentally), this would be a strong contender for the Worst Film of the Year." In February 2010, the readers of Empire voted Dungeons & Dragons the 39th worst film of all time.

A. O. Scott panned the fight choreography, computer-generated effects, and Birch's acting, and compared the dialogue and pacing to that of the Pokémon films.

Solomon blamed the quality of the film on its investors and license-holders' interference, as well as his own inexperience in filmmaking. He states that he had only intended to produce the film, but was forced to direct by his investors after nearly a decade of complications dealing with TSR and Wizards of the Coast. He also claims that he was forced to use an older script despite having written an updated version that fit the Dungeons and Dragons license better.

Awards and nominations

Roleplaying game
Wizards of the Coast released a Fast-Play Game based on the movie called "The Sewers of Sumdall". It is a DVD-ROM feature on the DVD as a printable PDF file.

Reboot

Starting in 2015, a new Dungeons & Dragons film began development at Warner Bros. Pictures with the film  reportedly starring Ansel Elgort and Rob Letterman directing. In December 2017, after varying degrees of progression the film was moved to Paramount Pictures, Sweetpea Entertainment, and Allspark Pictures, scheduled for release date of July 23, 2021. That same year, Joe Manganiello, an avid fan of the role-playing game, took it upon himself to revitalize the progression of a film adaptation. The actor revealed that he had been negotiating the rights to make the film, while Manganiello and John Cassel were hired to co-write the script for the project.

By February 2018, the project had reentered development as a co-production with Brian Goldner and Stephen Davis producing from Paramount Pictures, and Allspark Pictures. Negotiations began with Chris McKay to serve as director. David Leslie Johnson-McGoldrick had completed a draft of the script. In March 2019, it was revealed that Michael Gillio had completed a rewrite of Johnson-McGoldrick's work with studio executives expressing excitement for the film. The studio began negotiations to casting for the roles.

In July 2019, John Francis Daley and Jonathan Goldstein entered early negotiations to direct the film. By January 2020, the filmmaking duo announced that they had co-written a new draft of the script.

References

Citations

Bibliography

Further reading

External links

2000 directorial debut films
2000 fantasy films
2000 films
2000s fantasy adventure films
American fantasy adventure films
American high fantasy films
American sword and sorcery films
Films based on Hasbro toys
Czech fantasy adventure films
Dungeons & Dragons films
2000s English-language films
Films about dragons
Films about wizards
Films directed by Courtney Solomon
Films scored by Justin Burnett
Films set in castles
Films shot in the Czech Republic
New Line Cinema films
Silver Pictures films
2000s American films

Dungeons & Dragons (2000 film)


Korallenschlange ist eine umgangssprachliche Bezeichnung verschiedener giftiger und ungiftiger Schlangen, unter anderem:

 Südafrikanische Korallenschlange (Aspidelaps lubricus)
 Dreiecksnatter, Milchschlange, Unechte Korallenschlange (Lampropeltis triangulum)
 Korallen-Königsnatter (Lampropeltis zonata)
 Arizona-Korallenschlange (Micruroides euryxanthus)
 Korallenottern (Gattung Micrurus), z. B.
 Harlekin-Korallenotter (Micrurus fulvius)
 Texas-Korallenotter (Micrurus tener)

Korallenschlange


Kujataa er et subarktisk landbrugsområde i Grønland, der er det niende verdensarvsområde i Kongeriget Danmark, og det er det andet verdensarvsted i Grønland.

Ilulissat Isfjord og den tilhørende Jakobshavn Isbræ er Grønlands ældste verdensarvsted. Ilulissat Isfjord blev verdensarv i 2004.

Oversigt
Kujataa blev kandidat til verdensarv i 2003, og den endelige ansøgning blev sendt af sted den 3. februar 2016. De vestgrønlandske jagtområder længere mod nord blev også kandidat til verdensarv i 2003.
I juli 2017 godkendte UNESCO Kujataa som verdensarv.

Kujataa omfatter de fem områder: Qassiarsuk (Skovfjorden eller Brattahlíð), Igaliku (Gardar), Sissarluttoq, Tasikuluulik (Vatnahverfi) og Qaqortukulooq (Hvalsey), der repræsenterer 1.000 års landbrugskultur i Sydgrønland.

Verdensarvsstedet viser 1.000 års landbrug i Arktis (dvs. Subarktis). Der er tale om et kulturlandskab, som er præget af nordboer og inuiter. Blandt seværdighederne er kirkeruinen ved Hvalsø, bispesædet ved Gardar og Erik den Rødes Brattahlíð.

Nordisk og grønlandsk landbrug i Sydgrønland
Landbrugs- og kulturlandskabet blev optaget på UNESCOs liste over verdensarvskandidater den 29. januar 2003. Der har været drevet landbrug i Sydgrønland i to adskilte perioder.

Nordisk landbrug i Østerbygden
Erik den Røde var den første nordbo, der slog sig ned i Grønland. Han grundlagde Østerbygden i 985. Derefter blev der drevet landbrug i bygden frem til engang i 1400-tallet.

Kirkeruinen ved Hvalsø, bispesædet ved Gardar og Erik den Rødes Brattahlíð er kendte levn fra denne periode.

Grønlandsk landbrug i Sydgrønland
Den norske købmand Anders Olsen (1718-1786) kom til Grønland i 1742. Efter mange års tjeneste hos Almindelige Handelscompagnie tog han sin afsked i 1780. Derefter slog han sig ned i Upernaviarsuk, hvor der ligger en landbrugsskole og en forsøgsgård i dag.

I 1783 flyttede familien Olsen til Igaliku (Nordboernes Gardar). Her skabte Anders Olsen og hans hustru, grønlænderen Tuperna det første 'moderne' landbrug i Grønland. De genbrugte bl.a. nordboernes gamle græsgange og også mange af stenene fra deres bygninger.

I 1924 oprettede Elisabeth og Otto Frederiksen det første moderne fåreholdersted i Qassiarsuk (Erik den Rødes Brattahlíð). I dag er der en del fåreavlere i Sydgrønland.

Referencer
 Kujataa, Grønland: Nordbo- og inuitlandbrug ved randen af indlandsisen; slks.dk
 UNESCOs side om kandidater til verdensarv (engelsk)

Verdensarv fra 2017
Verdensarvsområder i Danmark
Verdensarvskandidater i Grønland
Landbrug
Kultur i Arktis
Nordboerne
Kujalleq Kommune
Etableret i 2017

Kujataa


Santa Comba de Vilariça Portekiz'de Vila Flor belediyesine bağlı olan, 11,83 km2; yüzölçümüne sahip, 473 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Flor

Santa Comba de Vilariça