සංගීතය යනු මාධ්‍ය ශබ්දය වන කා ආකාරයකි. සංගීතයේ මුලික අංග වන්නේ අන්තරාලය (තාලය හා ස්වර මාදුර්යය පාලනය කරන), රිද්මය (එය තාවේගය හා සංන්දානය යන සංකල්ප සමග සම්බන්ධවේ), ගතිකය හා ස්වර ගුණය හා වයනයේ ධ්වණි තත්ත්වයයි. මෙම වදන ව්‍යුත්පන්න වුයේ Muses යන ග්‍රීක වදනෙනි.
1600 ට පෙර ලිඛිත සංගීතය තුල එය වාදනය ට අවශ්‍ය වාද්‍ය භාණ්ඩ මොනවාදැයි සඳහන් නොවුණි. සියවසකට පෙර සංගීතය රචනා කළෝ එහි කුමන පේලිය සංධ්වනිගත විය යුතුද හෝ භාණ්ඩ මගින් වාදනය විය යුතුදැයි සෑම විට ම සඳහන් නොකළෝ ය. එමෙන් ම රචිත සංගීතය වාදනය කළ යුත්තේ කුමන සප්තකය තුලදැයි යන්න ද සෑම විටම සඳහන් නොවුනි. රිද්මය පිළිබඳ සඳහන් දිවෙන්නේ 1200 තරම් අතීතයකට පමණි. එමනිසා මධ්යතන හා පුනරුද සමයේ සංගීත වාදනය කරන නූතන සංගීතඥයෝ අතර අනුමාන බහුලය. කෙසේ වුවද පුනරුද සංගීතඥයෝ ද්විදිශය තූර්යසංවාදය පිළිබඳ සුවිශේෂී ලෙස පුහුණුව ලැබූවන් විය යුතු අතර එමගින් සංගීතය කියවීම සඳහා අවශ්‍ය අමතර කරුණු ලබාගත්තා විය හැක.

20 වන සියවසේ මුල් භාගයේ සිදුවූ සංගීත පිබිදීමත් සමග ඉතිහාස ආවේදිත රඟදැක්වීම් හෙවත් පවතින ලිඛිත හා වෙනත් සාධක ආශ්රයෙන් මුල් සංගීතයට හැකිතාක් සමාන ව සංගීතය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම මුල් කාලීන සංගීතය වර්තමානයේ ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා බොහෝ ඉවහල් විය.

සංගීතය පිළිබඳ දර්ශනය
සංගීතය පිළිබඳව දර්ශන විද්‍යාවේදී සංගීතය පිළිබඳ වන මූලික ගැටළු අධ්‍යයනය කෙරේ. සංගීතය පිළිබඳ දර්ශන විද්‍යාවේ සිදුකෙරෙන අධ්‍යයනයන් අධ්‍යාත්මක භෞතික විද්‍යාව සහ සෞන්දර්යය හා සම්භන්ධ ගැටළු හා සමීපව බැඳී පවතී. ඒ යටතේ අධයයනය කෙ‍රෙන මූලික ගැටළු කිහිපයක් පහත දැක්වේ.
සංගීතයේ අර්ථ දැක්වීම කුමක්වේද ? ( යමක් සංගීතය ලෙස හැඳින්වීම සඳහා කුමන සීමාවන් සලකා බැලිය යුතුද?)
මනස සහ සංගීතය අතර ඇති සම්බන්ධය කුමක්ද?
සංගීතයේ ඉතිහාසය මගින් ලෝකය පිළිබඳ කුමක් අනාවරණය වේද?
මානව හැඟීම් සහ සංගීතය අතර ඇති සම්බන්ධතාවය කුමක්ද?
සංගීතයේ අරුතට එහි සහජ ගුණාංග සහ සංස්කෘතිකමය ලක්ෂණ කොතරම් දුරට බලපායිද?

ඉතිහාසය
සංගීත‍ය සියළුම සංස්කෘතීන්වල අතීතයේ හා වර්තමානයේ කාල හා ස්ථාන අතර පුළුල්ව පැතිරෙමින් පැවතී ඇත. වර්තමානයේ විද්‍යාඥයන් විශ්වාස කරන්නේ නූතන මිනිසුන් මතු වූයේ වසර 160,000කට පෙර අප්‍රිකාවෙන් බවයි. වසර 50000කට පමණ පෙර මෙම මිනිසුන් වාසයට සුදුසු සියළු මහද්වීප සොයමින් අප්‍රිකාවෙන් පිටවීමට පටන් ගන්නා ලදී. ඉතාමත් තනි වූ ගෝත්‍රික කණ්ඩායම් ද ඇතුළුව ලෝකයෙහි වූ සියළුම ජනයන් හට සංගීත ආකාරයක් ඇති නිසා විද්‍යාඥයන් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ සංගීතය, මිනිසුන් ලොව පුරා විසිරීයාමට පෙර පෞරාණික මහජනයා අතර තිබූ බවයි. තවද සංගීතය අඩුම තරමින් වසර 50000ක් පුරාවට පැවතී ඇති අතර අප්‍රිකාවේ දී ආරම්භ වී ඉන් පසු මිනිස් ජීවිතයේ මූලික අංගයක් බවට පත් වී ඇත.

යම් සංස්කෘතියක සංගීතය සමාජ හා වානිජ සංවිධානය කිරීම හා අත්දැකීම්, දේශගුණය හා තාක්ෂණයට වූ ප්‍රවේශ ඇතුළුව සංස්කෘතියේ අනෙකුත් සියළු අංශ මඟින් බලපෑමට ලක්වේ. සංගීතය මඟින් ප්‍රකාශ වන අදහස් හා සිතුවිලි, සංගීතය වාදනය වන හා ශ්‍රවණය කරන අවස්ථාව හා සංගීත වාදකයන් හා රචකයන් කෙරෙහි වූ ආකල්ප ප්‍රදේශ හා කාල අතර වෙනස් වේ. සංගීත ඉතිහාසය යනු ගන්ධර්ව විද්‍යාවේ හා ඉතිහාසයේ උප ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර එය සංගීතය (විශේෂයෙන් බටහිර කලා සංගීතය) කාලනුක්‍රමික දෘෂ්ටිකෝණයකින් අධ්‍යයනය කරනු ලබයි.

සංගීතයේ මුලාරමභය ලේඛනගත ඉතිහාසයට පසුව හෝ පෙරදිග සිදුවුවක් දැයි නිශ්චිත සොයාගෙන නොමැත. සමහරකුගේ මත වනුයේ ස්වභාවික ශබ්ධ ආශ්‍රයෙන් සංගීත ආරම්භ වු බවයි. ශබ්දයේ රිද්මයානුකූල බව මිනිසා පමණක් නොව සතුන්ද භාවිත කරනු ලබයි. වදුරන් තම බල ප්‍රදේශය පිලිබද අනතුරු අගවිම් නිකුත් කිරිම සදහා ශබ්ද භාවිත කරන අවස්ථා ඇත. පක්ෂින් ද එසේමය. එනම් ශබ්ද යනු යම්කිසි සන්නිවේදන මාර්ගයකි.

ලොව පළමු සංගීත අපකරණය ලෙස සලකනුයේ මානව කටහඩයි එය විවිධ තාරාතාවන්ගෙන් විවිධ නාද රටා එස්ස්ද රිද්මයානුකූලවම හැසිරය හැකිය. පළමු වන්ද භාණ්ටන්හි ආරම්භය අත්පොලයසන් නාද, පාෂණ ගැටීම් ආදියෙන් නිපදවිතැයි සැලකේ.

ගල් යුගයේ මිනිසුන් විවිධ ක්‍රියාකාරකම් සදහා පාෂාණ භාවිතා කිරිමේදී ඇති වු විවිධ ශබ්ද රිද්මය පිළිබද අදහස් මිනිස් සිතට ඇතුළත් කළ බවත් ඒආශ්‍රයෙන් සංගිතය නිපදවු බවත් අදටද පිළිගන්නා මතයකි. ප්‍රාග් හෙතිහාසික යුගයේ සංගීතයටද එක් එක් භෞමිකා කලාප සංස්කෘතින් අනුව වෙනස්විය දෝපි හි ටිම්බිලා සංගීතය ලොව සංකිර්ණකතම ප්‍රාග් ඓතිහාසික සංගීත ක්‍රම වේදයක් ලෙස සැලකේ.

ප්‍රාග් ඉතිහාස යුග‍යේ සංගීතය

ලේඛණ ගත ඉතිහාසයක් බිහිවිමට ප්‍රථම වකවානු වල සිටම ලෝකවාසි ජනයා සංගීතය ඇසුරු කරන ලද අතර එම සංගීතය ප්‍රාග්ඓතිහාසික යුගයේ සංගීතයයි. ලෝකයේ විවිධ රටවල වසන ආදී වාසින් භාවිත කරන සංගීත ක්‍රමවේදයන් මෙම ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ සංගීතයට නෑකම් කියනු ලබයි. ඇමරිකානු සහ ඕස්ට්‍රේලියානු ආදි වාසි ජනයා මේ සදහා උදාහරණ ලෙස දැක්විය හැකි. යුරෝපිය නොවන අනෙකුත් රටවල භාවිත වන ගැමි නාද රටාව ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයේ සංගීතයට නෑකම් කියනු ලබන බවට සලකනු ඇත.

මධ්‍ය කාලීන සංගීතය
මුල් කාලය
මධ්ය කාලීන				(1500-1400)
පුනර්ජීවය යුගය			(1400-1600)

පොදු ව්යවහාරය
බැරොක්					(1600-1760)
ශාස්ත්රීය - (සම්භාවනීය)		(1730-1820)
රොමැන්ටික්				(1815-1910)

නවීන හා සමකාලීන
20 වෙනි ශතවර්ෂයේ සම්භාවනීය	(1900 - 2000)
සමකාලීන සම්භාවනීය			(1975-වර්තමානය)

මධ්ය කාලීන සංගීතය යන්නට මධ්ය කාලීන යුගයේ රචිත යුරෝපීය සංගීතය ඇතුලත් වේ. මෙම යුගය රෝමානු අධිරාජ්යයේ ඇද වැටීමත් සමග ආරම්භ වන අතර පහලොස් වෙනි ශත වර්ෂයේ මැද භාගයේදි පමණ අවසාන වෙයි. මධ්යගත යුගයේ අවසානය සහ පුනර්ජීවන යුගයේ ආරම්භය නියම කිරීම ඇත්තෙන්ම හිතුවක්කාර ක්රියාවකි. මෙහිදි 1400 වර්ෂයේ යොදා ඇත.

සම්ප්‍රදායික සංගීතය
විවිධාකාර රටවල ඊට අවේනික වු ප්‍රාථමික, සරල ගැමි සංගථියක් දැකිය හැකිවේ. ඒවයෙහි බොහෝ දුරට නිර්මාණකරුවෙකු සෙවිම දුෂ්කර වන අතර පැවතගෙන එනුයේ දි ලිඛිතව නොව ශ්‍රව්‍යමය හෝ මුඛ පරම්පරානුගතවය. මෙසේ පැවතගෙන එන ගැමසි සංගිතයක අයිතිකරුවන් නොමැති බැවින් එහි තම ම අභිමතය පරිදි වෙනස්කම් සිදු කිරිම අභියෝගාත්මක වන අතර පසු කාලීනව එය මුල් කෘතිය සම්පුර්ණයෙන් ම පාහේ විකෘති කොට දැක්විමක් ලෙසද සිතිය හැකිය.

පෙරදිග සංගීතය
ආසියානු සංස්කෘතීන් විශාල සංඛ්‍යාවක් ඇසුරෙන් නිර්මාණය වු විවිධ සංගීත විලාසිතා ගණනාවක් ආසියානු සංගීතයට අයත් වෙයි. ආසියානු සංගීතයේදී බොහෝ විට ස්වර 5 කින් යුත් ප්‍රස්තාර භාවිතා කෙරේ. පිලිපීන සංගීතයේදී ස්වර අටක් භාවිතා වෙයි. නැතහොත් ඔවුහු යුරෝපියානු සංගීත ක්‍රමයක් භාවිතා කරති. ඊට හේතුව ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් පිලිපිනයෙහි ජනපද පිහිටු වීමයි.

ආසියානු සංගීතය ආසියාව තුළ ජීවත් වන මිනිසුන් සහ ඔවුනගේ සංස්කෘතීන් තරමටම විශාල එමෙන්ම අනන්‍ය වේ. මොවුන්ගේ ප්‍රධාන සංගීත උපකරණ කාණ්ඩ අතරට තත් දෙකක් හෝ තුනක් සහිත Lute උපකරණ, (the necks either fretted or fretless), අශ්ව ලොම්වලින් නිර්මාණය කළ වීනා, බොහෝ විට දෙපසම විවෘත ආකාරයක් ගන්නා බටනලා (දෙකෙළවරින් ඕනෑම එක් කෙලවරකින් පිඹිය හැකි හෝ පැත්තෙන් පිඹින ආකාරයේ) සහ යුදෙව් වීනා (බොහෝ විට සයිබිරියානු උපකරණය ලී වලින් නිර්මාණය කෙරුණු එකක් වන අතර අනෙක්වා ලී හෝ ලෝහ භාවිත යෙන් නිර්මාණය කෙ‍රුණු ඒවා වෙයි) අයත්වෙයි. පිරිගැටුම් සංගීත භාණ්ඩ අතරට රාමු බෙර, ටැම්බොරීන් බෙර සහ කෙට්ල්ඩ්‍රම් බෙර යනාදිය අයත් වෙයි. ප්‍රධාන වශයෙන්ම බහුතාල නාදයන් Lute සහ වීනා භාවිතයෙන් ලබාගැනෙයි. තවද වාචික බහුතාල විවිධ ක්‍රම මගින් ලබාගැනෙයි. උදා - තනි බටනලාවක් පිඹින අතරතුර භක්ෂීර්වරු මූලික ස්වරයක් මුමුණති.

සම්භාව්‍ය සංගීතය

යුරෝපිය සංගීත ඉතිහාසය පුර්ව
මධ්‍යකාලීන (500-1400)

පශ්චාත් මධ්‍යකාලීන (1400-1600)

සුලභ භාවිතයාවන්

බාරොක් සගීතය (1600-1760)

සම්භාව්‍ය (1730-1820)

ගෘංගාරාත්මක (1815-1910 )

නුතන

20 වන ශතවර්ෂයය (1900-2000)

සමකාලීන සම්භාව්‍ය (1975- අද දක්වා)

සම්භාව්‍ය සංගීතය යනු ඉතා පුළුල් වු ක්ෂේත්‍රයකි. එය ප්‍රධාන වශයෙන් නෑකම් කියනු බටහිර සංගීතයටයි. දළ වශයෙන් සෙස නව වන ශතවර්ෂයේ පටන් අද දක්වා විවිධ වෙනස්කම් වලට බදුන් දෙමින් රට රටවල් අතර සංගිතයන් සමග මුසු වෙමින් පවතී. වයුරෝපීය සම්භාව්‍ය සංගීතය අනෙකුත් සංගීත පස්ධතීන් හා වෙනස්විමට වඩාත් ප්‍රබල හේතුවක වනුයේ එහිදි භාවිතාවන ස්වර ප්‍රමස්තාර ගත කිරිමේ විශේෂ ක්‍රමයයි. රැල් පහක් මත අදිනු ලබන විවිධාකාර සංඥා මාර්යෙන් අදාල ස්වර් රිද්මය තනුව විස්තර කරනු ලබව මෙම ක්‍රමය වනිසා ඉතා විශිෂ්ඨ වු හැඩතලයක් යුරෝපීය සම්භාව්‍ය සංගීත ජනප්‍රිය සංගීතයත් සමග පුද්ගල රසඥතාව සදහා තර්ක කරන ලද අතර වඩා සැලකිය යුතු මට්ටමේ වාණිජමය සාර්ථකත්වය ලබා ගැනිමේ ලා සමත්විය.

සම්භව්‍යය සංගීතය යන පදයද ව්‍යවහාරාත්මක භාවිතා වනන්නට ගතතේ 19 වන ශතක වර්ෂයටද පසුවය. ජොහැන් සේබස්තකියන් බාම් සහ බීතෝවන් වැනි ශ්‍රේෂ්ඨ සම්බාව්‍ය සංගීතඥයන් ඒ සදහා හේතු වුයේය.

සංගීත නාමකරණය
නාමකරණය යනු සංකේත යොදා ගනිමින් කඩදාසියක් මත සංගීත සටහන් හා රිද්මයන් ලිවීමයි. සංගීතය ලිවීමේ දී සංගීතය වාදනය කිරීමට අවශ්‍ය උපදෙස් සමඟ සංගීතයේ තාරතාවය හා රිද්මය නාමකරණය කරනු ලැබේ. නාමකරණය කියවන්නේ කෙසේද යන්න අධ්‍යයනය කිරීමට සංගීත සිද්ධාන්තය, ස්වරමාධුර්ය, රඟ දැක්වීමේ ක්‍රියා පිළිබඳ අධ්‍යයනය හා සමහරක් අවස්ථාවලදී ඓතිහාසික රඟ දැක්වීමේ ආකාරය පිළිබඳ අධ්‍යයනය කිරීම් ඇතුළත් වේ.

ලියා දැක්වීමේ නාමකරණය රටාව හා සිගීත යුගය අනුව වෙනස් වේ. බටහිර කලා සංගීතයේ දී වඩාත් බහුල ලිවීම් නාමකරණ වර්ගය වන්නේ ස්වර ලිපි (Scores) වන අතර එයට වෘන්ද කැබලි හා කොටස්වල සියළු සංගීත කොටස් ඇතුළත් වන අතර ඒවා තනි රඟ දක්වන්නන් හෝ ගායකයන් සඳහා වූ සංගීත නාමකරණය වේ. ජෑස් හා බ්ලූස් වැනි ජනප්‍රිය සංගීතයේ දී සංගීතමය නාමකරණය වන්නේ ලීඩ් පත්‍රයයි. (Lead Sheet) එහි තනුව, ස්වරසංඝාතය, පද්‍ය මාලාව (කටහඬ කොටසක් නම්) හා සංගීතයේ ව්‍යුහය ඇතුළත්ව පවතී. ස්වර ලිපි හා කොටස් ජනප්‍රිය සංගීතයේ හා ජෑස්වලදී ද භාවිතා‍වේ.

ජනප්‍රිය සංගීතයේ දී ගිටාර් වාදනය කරන්නන් හා විද්‍යුත් බේස් වාදනය කරන්නන් බොහෝ විට කියවනු ලබන්නේ ටැබ්ලේචරයක (tablature) ඇති සංගීත නාමකරණ එමඟින් ගිටාරයක රූප සටහනක් හෝ බ්ලේස් ඇඟිලි පුවරුවක් යොදා ගනිමින් උපකරණයෙහි සටහන් වාදනය කළ යුතු ස්ථානය පෙන්වා දෙයි. ටැබ්ලේචරය බැරෝක් යුගයේ දී තන්තුමය විෂම උපකරණයක් වු වීණාවේ සංගීතය නාමකරණය සඳහා යොදා ගන්නා ලදී.

නාමකරණය ලද සංගීතය නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ පත්‍ර සංගීතය ලෙසය. සංගීත නාමකරණයකින් සංගීතය වාදනය කිරීම සඳහා සංගීත රටාව පිළිබඳ මෙන්ම සංගීත අංශය‍හෝ වර්ගය සමඟ සම්බන්ධ වී ඇති රඟ දැක්වීමේ ක්‍රියාව පිළිබඳ තේරුම් ගැනීමක් ද අවශ්‍ය වේ.

පුරාතන සංගීතය

පුරාතණ (කි.ව. 500 ට පෙර)

පුර්ව (500-1760)

සුලභ භාවිතා කාලය (1600-1900)

නුතන සහ සමකාලීන (1900 - අද දක්වා )

පුරාතන සංගීතය යනු සාහි්‍ත්‍යමය පදනමින් යුක්තව ප්‍රතිස්ථාපනය වු ප්‍රාග් ඓතිහාසික සංගීතයයි.

පුරාතන සංගීතයට ලෝකයේ විවිධ කාලයන්ට අයත් විවිධාකාර සංගීතමය පද්ධතීන් අයත් වන අතර මෙම කලාපයක් පර්සියාව, ඉන්දියාව, චීනය, ග්‍රීසිය, රෝමය, ඊජිප්තුව සහ මෙසපොටේමියාව ලෙස ගත හැක. පුරාතන සංගීතය සමන්විත වනුයේ මුලික නාද රටා සහ ස්වර සංකල්නය වලනි. එම නාදරටාවන් මුඛ පරම්පරානුගතව හෝ ලිඛිතව ඉදිරි පරම්පරාවලට බෙදා හරින ලද්දේය.

වර්තමානයේ සංගීතය තුළ පුරාතන සංගිතයේ ආභාෂයන් දැකිය හැකි අතර ඉන්දියානු පර්සියානු ආසියානු යුදෙව්ව, ඊජිප්තු ඉස්ලාම් සංගීතයන් මේ සදහා උදාහරණය ලෙස දැක්විය හැකිය.

ඉරාන සංගීතය Elamite අධිරාජ්‍යයාගේ (ක්‍රි.පු. 2500-644) වකවනුව තෙක් අතීතයට නෑකම් කියන බමට සුසාහි මතු කොටගත් කුඩා ප්‍රතිමාවක් සාක්ෂි දරයි.
මෙම කාල වකවානුවේ සංගිතය පිලිබද ඇත්තේ ඉතා සිහිත දක්වා ප්‍රමාණයකි. නමුත් ගිටාරය, බටනලාව වැනි සංගිත භාණ්ඩ මෙම වකවානුවේ භාවිතා කරන ලද බවට සාක්ෂි ඇති අතර බාබට් නම් සංගීත භාණ්ඩද මෙම වකවානුවේ නිපදවන ලදැයි සැලකේ.

සංගීත වින්දනය
ලෝකයේ විවිධ සංගීත ශෛලින් සහ ඒවා ක්‍රියාත්මක වු හෙතිහාසික කාල පරිච්ඡේදව අනුව සංගීතමය ලේඛන ගත කිරිම් එකිනෙකට වෙනස් විය. සෑම කාලවකවානුවකදීම සංගීතමය නිර්මාණයකින් ප්‍රේක්ෂකයා බලාපෙරොත්තු වුයේ විදනාත්මක බවයි. සෑම සංගීතඥයෙකුම තම තමන්ගේ කුසලතාව අනුව සංගීතයේ වින්දනාත්මක බව රැකීමට උත්සුක විය. ඒ අනුව කලින් කලට සංගීතමය රීති සංගීතඥයින් විසින් භාවිත කරන ලදී. ලය වෙනස් කිරමි, නිශ්ශබ්ධතාවයක් ආදිය නිර්මාණත්මක භාවිතා කිරිම් මෙන්ම සංගීත ස්වර රචනා ප්‍රස්තාර ගත කිරිමේ ක්‍රමයද කලින් කලට වෙනස් විය.

නමුත් ජනප්‍රිය සංගීත ශෛලින්ග් මෙම ස්වර ප්‍රස්තාර ගත කිරිම් විධිමත් ආකාරයකින් භාවිත නොව්. උදාහරණය ලෙස ජෑස් සංගීතයේදි භාවිත වනුයේ ඉතා සරල මුලික දළ සටහනක් පමණි. "ලෙඩ් ෂීට්" නම් සටහනෙ ඔවුන් සටහන් කරනුයේ සංගීත නාද රටාව සහ ස්වර සමුහ වෙස්කම් පමණි. එවුන් මෙම මුලික නාද රටාව උපයෝගි කොට ගෙන සජීවි අවස්ථාවේදී විවිධ වෙනස්කම් සිදු කරමින් තම ප්‍රෙක්ෂකයන්ට පිනවීමට කටයුතු කරයි.

පුරාතන ඉන්දියාව
සාම වේදයෙහි පවතින සමහරක් ඉපැරණි සංගීතමය වාර්තා ඒවා ලියැවෙන තුරු එක් පරම්පරාවකින් තවත් පරම්පරාවකට මාරු වූයේ කට පාඩම් කිරීම මඟිනි. ඩාන්සින් ගර්ල් වැනි මොහොජොදාරෝ හා හරප්පා වැනි ශිෂ්ටාචාරවලින් කැනීමෙන් ලබා ගත් ද්‍රව්‍ය මඟින් පෙන්වා දෙන්නේ පුරාතන ඉන්දියාවේ සංගීතමය පද්ධතිවල දියුණුවයි. සිදුරු 7කින් යුත් බටනලාව හා විවිධ වර්ගයේ තන්තු සහිත උපකරණ වැනි උපකරණ ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාචාරයේ පුරා විද්‍යාත්මක කැනීම් ස්ථානවලින් හමු වී ඇත.

ඉදිරිපත් කිරීම
කිසියම් සංගීතඥයකු හෝ සංගීත කන්ඩායමක් නව නිර්මාණයක් අවසන් කළ පසු එය ප්‍රේක්ෂකයින් හට ඉදිරිපත් කරනු ලබයි. ඉදිරිපත් කිරිමෙන් පසුද එයට ලැබෙන ප්‍රතිචාර හරහා යම් යම් වෙනස්කම් සිදුවිමට ඉඩ ඇත.

මෙසේ ඉදිරිපත් කරනු ලබන සංගීත ඛාණ්ඩ කලින් හාදින් පුහුණු වු ඒවා හෝ නොවු ඒවා විය හැකිය. එනම් ප්‍රසංග අවස්ථාවේ විවිධ සංගීත ඛන්ඩයක් අළුතින් ඒ මොහොතේ එකකු වීඹට ඉඩ ඇත. උදාහරණයක් ලෙස ගිටාර් වාද්‍ය ඛාණ්ඩ හෝ වාද්‍ය ඛාණ්ඩ දැක්විය හැකිය.

විවිධ සංගීත සංස්කෘතිකයන්හි සංගීතමය ඉදිිපත් කිරිමට විවිධකාර වේ. ඉන්දියානු සහ ටහිර සංගිතයන්හි ඔවුන් මෙම ඉදිරිපත් කිරිම ඒක පුද්ගල ලෙස ඉදිරිපත් කිරිමට වැඩි රුචිකත්නවයක් දක්වයි. නමුත් සමහර සංස්කෘතින්හි ඔවුන් වැඩි අවධානය දක්වන්නේ කණ්ඩායම් ඉදිරිපත් කිරිම් වලටය. නමුත් බොහෝ සංස්කෘතින්හි මෙම විවිධක්‍රම දෙකම එකවිට ප්‍රයේජනයට ගැනීම්ද දැකිය හැකිවේ.

කුඩා පිරිස ඉදිරියේ සිදුකරනු ලබන සංගීතමය ඉදිරිපත් කිරිම් ද ලෝකයේ බොහෝ රටවල දැකිය හැකි. මෙහිදි භාවිත වනුයේ ඉතා ස්වල්ප ප්‍රමාණය සංගීත භාණ්ඩ ප්‍රමාණයකි.

සංගීත නිෂ්පාදනය
සංගීත නිෂ්පාදනය සිදු කරනු ලබන්නේ අධ්‍යාත්මික තෘප්තිය ආගමික අවශ්‍යතාවන් හෝ රසස්වාදනය යන හේතු සදහාය. ආධුනික සංගීතඥයින් බොහෝ විට තම ආත්ම තෘප්පිතයට අමතරව තම ජීවනෝපාය ලෙස ද සංගීත නිෂ්පාදන කටයුතු වල නිරත වෙයි. ආගමික සිද්ධස්ථාන, සංගීත පාසල්, ගුවන් විදුලි, රූපවාහිනිය, චිත්‍රපට නිෂ්පාදනය වැනි ක්ෂේත්‍ර හරහා ප්‍රවිණ සංගීතඡයින් තම වෘත්තිමය සංගීත කටයුතු සිදු කරයි.

ආධුනිකයින් සහ ප්‍රවීණයින් අත සතුටුදායක මෙන්ම අසතුටුදායක සංගීත සම්බන්ධත්වයකින් දැකිය හැක. බොහෝ ආධුනිකයින් ප්‍රවිණයින්ගේ නිර්මාණ ඇසුරින් ආභාෂය ලබා ගනී. සමහර අවස්ථා වල ආධුනිකයින් ප්‍රවිනයන්ට තරගකාරිත්වය සංගීත කේෂ්ත්‍ර තුළ ද නිර්මාණය වේ.

සජීවි සංගීතම ප්‍රසාංග, ඉදිරිපත් කිරීම් සංගීතඥයාගේ හැකියාව මොනවට පැහැදිලි කරන සාධකයකි. එය පටිගත කරන ලද සංගීතයක‍ට වඩා වෙනස්ම අත්දැකීමක් ප්‍රේක්ෂකයා වෙත සපයනු ලබයි. එනමුත් සමහර සංගීත ප්‍රසංගයන්හි අදටත් භාවිත වන්නේ පිගත කරන ලද සංගීත ඛණ්ඩයන්ය.

සංගීතය හා අන්තර් ජාලය
නවීනලෝකයේ යුධ රටවල විවිධ සංස්කෘතිගේ විවිධ සංගීත පද්ධතින් පරිශීලනයෙහිලා වැඩි ඉඩකඩක් අන්තර්ජාලය මගින් ලෝකවාසින්ට ලබා දී ඇත. ව්‍යාපාරික ලෝකය තුළද ඉතා අඩු වියදම් යටතේ තම නිෂ්පාදන පාරිභෝගිකයා වෙත හදුන්වා දීම සදහා අන්තර් ජලාය බහුලව භාවිත වේ. සංගීත වෙළදපොල අරබයා ද මෙම අරමුණු පොදු වේ. විවිධ ජන කොටස් වෙත තම සංගීත නිර්මාණයෙහි අලෙවියෙහිලා අන්තර්ජලය වැදගත් මාර්ගයකි.

අන්තර්ජාලය තුළ ක්‍රියාත්මක වන සජීවි මිතුරැ හවුල් හරහා ද විවිධාකාර සංගීත නිර්මාණකරුවන් හට එකිනෙකා වෙත තහ අදහස් හුවමාරු කර ගැනිමට අවස්ථාව ලැබේ. යු ටියුබ් හි, මයිස්පේස් වැනි වෙඩ් අඩෙවි හරහා තම නිර්මාණ විඩියෝ පටි, ශ්‍රව්‍යපටි ප්‍රචාරය කිරිමට ආධුනික මෙන්ම ප්‍රවීන නිර්මාණකරුවන්ටද ඉඩ ප්‍රස්ථාව ලැබේ.

එමෙන්ම එක් නිර්මාණයක් වටා තවත් නිර්මාණ රැසක් බිහිවිමද අන්තර්ජාලය මගින් සිදුවේ. උදහාරණයක් ලෙස යම් ශ්‍රවශ්‍යමය සංගීත පටයකට සවන්දෙන්නෙකු එය උපයෝගි කොට ගෙන විඩියෝ පටියක් නිර්මාණය කර ප්‍රචාරය කරවනු ඇත. එවැනි බෝහේ නිර්මාණ අන්තර්ජාලය තුල අද වනවිට දක්නට ඇත.

වැඩිදුර කියැවුම්
 හින්දුස්ථානී සංගීතය

සංගීත අධ්‍යාපනය - මානව සංගීත විද්‍යාව
බටහිර ලෝකයේ උගන්වනු ලබන සංගීත ඉතිහාසය බොහොමයක් දුරට ගණුදෙණු කරනු ලබන්නේ බටහිර ශිෂ්ටාචාරයේ කලා සංගීතය සමඟය. අනිකුත් සංස්කෘතීන්වල සංගීතයේ ඉතිහාසය (ලෝක සංගීතය හෝ මානව සංගීත විද්‍යා ක්ෂේත්‍ර) බටහිර විශ්ව විද්‍යාලවල උගන්වනු ලැබේ. මෙයට බටහිර යුරෝපයේ බලපෑමට එපිටින් වූ ආසියානු රටවල ලේඛණගත සම්භාවනීය සම්ප්‍රදායන් මෙන්ම අනිකුත් සංස්කෘතීන්වල ගැමි හෝ ආවේනික සංගීතය ඇතුළත් වේ.

සංගීතයේ ජනප්‍රිය රටා සංස්කෘතියෙන් සංස්කෘතියට හා යුගයෙන් යුගයට විශාල ලෙස වෙනස් වේ. විවිධ සංස්කෘතීන්, විවිධ උපකරණ හෝ තාක්ෂණික ක්‍රම හෝ විවිධ සංගීත භාවිතා කරන ආකාර මතුකර දක්වයි. සංගීතය විනෝදාශ්වාදයට, උත්සව වලට ප්‍රායෝගික හා කලාත්මක සන්නිවේදනයට පමණක් නොව ඒකාධිපති රටවල ප්‍රචාරණයට ද යොදා ගනු ලැබේ.

සංගීත වර්ගීකරණ බොහොමයක් ලෝකය තුළ දක්නට ඇත. එයින් බොහොමයක් සංගීතයේ අර්ථ දැක්වීම පිළිබඳ වූ විවාදය හරහා පැමිණි ඒවාය. මේවා අතරින් විශාලතම වන්නේ සම්භාව්‍ය සංගීතය (හෝ කලා සංගීතය) හා ජනප්‍රිය සංගීතය (හෝ වාණිජමය සංගීතය - රොක් ඇන්ඩ් රෝල්, රාජ්‍ය සංගීතය හෝ පොප් සංගීතය) අතර වෙනසයි. සමහරක් ප්‍රභේද මෙම විශාල වර්ගීකරණ දෙක තුළට යන්තමින් වත් නොගැලපෙයි. (ගැමි සංගීතය, ලෝක සංගීතය හෝ ජෑස් සංගීතය වැනි)

ලෝක සංස්කෘතීන් ක්‍රම ක්‍රමයෙන් එකිනෙක මිශ්‍ර වීමත් සමඟ ඔවුන්ගේ ආවේණික සංගීත රටා නව රටා තුළට මුසු වීම සිදු විය. උදාහරණ ලෙස එක්සත් ජනපදයේ බ්ලූ ග්‍රාස් රටාවෙහි ඇන්ග්ලෝ අයර්ලන්ත , ස්කොට්ලන්ත, අයර්ලන්ත, ජර්මානු හා අප්‍රිකානු උපකරණමය හා කටහඬමය සම්ප්‍රදායන්ගේ අවයව ඇතුළත් වේ. එමඟින් එක්සත් ජනපදයේ බහු ජන වර්ග සමාජය තුළ වැඩි ජනප්‍රියත්වයක් ළඟා කර ගැනීමට හැකි වේ. සංගීත ප්‍රභව බොහෝ විට තීරණය වනු ලබන්නේ සත්‍ය සංගීතයේ මෙන් සම්ප්‍රදායෙන් හා ඉදිරිපත් කිරීමෙන් වේ. ජෝර්ජ් ගෂ්වින්ගේ Rhapsody In Blue වැනි නිර්මාණ තුළ ජෑස් හා සම්භාව්‍ය සංගීතය යනු දෙවර්ගයම අන්තර්ගත යැයි හැඳින්වේ. බොහොමයක් වර්තමාන සංගීත උත්සව සමරනු ලබන්නේ යම් විශේෂිත සංගීත ප්‍රභේදයකි.

උදාහරණ ලෙස ඉන්දියානු සංගීතයේ පැරණිතම හා වැඩිම කලක් තිබූ වර්ගයක් වන අතර එය තවමත් දකුණු ආසි‍යාවේ මෙන්ම අන්තර්ජාතිකව ද පුළුල් ලෙස ශ්‍රවණය කරනු ලැබේ. (විශේෂයෙන් 1960 දශකයේ සිට) ඉන්දියානු සංගීතයේ සම්භාව්‍ය සංගීත ආකාර තුනක් පවතී. ඒවා නම් හින්දුස්ථානී කර්නාටක හා දෘපද් රටාය. එහි සමාකරණ රටා විශාල සංඛ්‍යාවක් ඇති අතර එයට ඇතුළත් වන්නේ දකුණු ඉන්දියාවේ ප්‍රසිද්ධ තලවද්‍යා රඟ දැක්වීම් වැනි සමස්ථාන සංගීත පමණි.

සංගීත අධ්‍යාපනය කොටස් තුනින් සමන්විත යයි. පෙරදිග සලකන ලදි. එම කොස් තුන් නම් ව්‍යවස්ථික සංගීතය, සංගීත ඉතිමාසය සහ මානව සංගීතයයි. මානව සංගීතය යටතේ අධ්‍යනය කෙරනුයේ අපරදිග සංස්කෘත්නගේ සංගීතයය සංගී‍යේ සංස්කෘතයක් පිළිබදවයි.

අද වන විට සංගීත අධ්‍යාපනය සරසවි අධ්‍යාපනය දක්වා ව්‍යාප්තව ඇති ශ්‍රාස්ත්‍රපති ආචාර්ය උපාධෂි පවා සංගීත අධ්‍යයනය වෙනුනේ පිරිනැමේ ඩී.එච්.ඒ යනු මෑතකදී හදුන්වා දුන් නව උපාධියකි. ඒ යටතේ විශ්වවිද්‍යළුා ආචාර්යවරැන් ලෙස සංගිතඥයන්ට සම්බන්ධ විමිට අවස්ථාව සැලසෙනු ඇත. මධ්‍යතන යුගයේදි සංගීත අධ්‍යනය ඉතා ඉහළ මම්මටක පැවති අතර ලිබරල් ආට්ස් ලෙස වෙන් කරනු ලැබු කාලාවක් යටතට සංගීතයද අයත් කර ගැනිණ.

සත්ත්ව සංගීත විද්‍යාව යනු මානවිය කොටස් සතුන්ගේ සංගීථමය බව පිළිබද අධ්‍යනය කරනු ලබන ක්ෂේත්‍රයකි. ජෝර් හර්සෝග් ෆ්‍රැන්කොයිස් බර්නාඩ් මැකේ නිකොලස් රැවේ වැන්නවුන් මෙම ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවිණයෝ වෙති.

සංගීතමය න්‍යාය ඉගෙන ගැනිම සංගීත අධ්‍යනනයේ වැදගත් ක්ෂේත්‍රයකි. මෙවට සංගීතමය ඉතිහාසයව සංගීතමය උපකරණ පිළිබද ඉගෙනීම මෙන්ම ගණිය භෞතික විද්‍යා වැනි ක්ෂේත්‍ර ඇතුළත් වනයේ සංගීත යනු කලාවක් මෙන් විද්‍යාවක් ද වන බැවිනි.

සංගීත අධ්‍යාපනය - ප්‍රාථමික
ලොවපුරා සංගීත අධ්‍යාපනය පෙර පාසල් අවධියේ සිට විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය දක්වා පැතිරුණු එකකි. පෙර පාසල් අවධියේ සංගීත අධ්‍යාපනය උපයෝගි කර ගනුයේ ළමයෙකුගේ ශ්‍රවණ හැකියාව, ධාරණ ශක්තිය, ගණිතමය දැනුම, අන්තර් පුද්ගල සම්බන්ධතා වර්ධනය කිරිමේ ක්‍රමයක් ලෙසය.

පාසල් අවධියේ දී මෙම වඩාත් පුළුල්ව සංගීත භාණ්ඩ වාදනය කිරිමේ කුසලතා රසඥතාවයන් වර්ධනය කිරීම වැනි අංශ කෙරෙහි ව්‍යාප්ත වේ. ද්වීතියික අධ්‍යාපනයේ දී විවිධ සංගීත නිර්මාණ කටයුතු කිරීම, සංගීත නිර්මාණය, ප්‍රසාංග සන්විධානය වැනි කුසලතාවයන් වර්ධනය කෙරේ.

විශ්වවිදයාල මට්ටමේදි ප්‍රධාන වශයෙන් සිදු කරනුයේ ඉතිහාසය ඉගෙනීම හා සංගීත රසස්වාදය වර්ධනය කිරීමයි. අද ලෝකයේ බොහෝ විශ්වවිද්‍යාල පාඨමාලා ඔස්සේ ලෝකයේ විවිධ රටවල විවිධ සංගීත ශෛලින් පිලිබද කරුණු හැදැරිමේ අවස්ථාව ශිෂ්‍යයන් හට ලබා දි ඇත. පෙරදිග හා අපරදිග යන කොටස් දෙකට අමතරව අප්‍රිකානු සංගීතය, ජපන්, චීන, කෝරියානු ආදි රටවල සංගීත ශෛලින් ද මේ යටතේ හදාරනු ලබයි.

සංගීත කර්මාන්තය

සංගීත ව්‍යාපාර මේ නමින් හැඳින්වේ. මෙම ක්ෂේත්‍රයට සංගීතයට අදාලව බොහෝ ව්‍යාපාර සහ සංවිධාන අයත්වන නමුත් වර්තමානයේ මෙම ක්ෂේත්‍රය පාලනය වන්නේ මූලික සංවිධාන හතරක් යටතේ වේ. මේවා " big four" , "the major labels/the majors" ආදී ලෙස ඉංග්‍රීසියෙන් හැඳින්වෙන අතර නම් වශයෙන් ඒවා " Sony BMG" , " EMI", "Universal" සහ "Warner" වේ.මෙම එක් එක් සමාගමට විවිධ ප්‍රදේශ සහ වෙළඳපොළ තුළ ක්‍රයාත්මක වන කුඩා සමාගම් රැසක් අයත්වේ.

ඉතිහාසය
1700 ශත වර්ෂය තෙක් සංයුක්ත ක්‍රියාවලියට හා සංගීතය මුද්‍රණය කිරීමට වැඩි වශයෙන් සහාය දෙනු ලැබූවේ රදළ පන්තියේ හා පල්ලියේ අනුග්‍රහයෙනි. 1700 ශත වර්ෂයේ මැද භාගයේ සිට පසු භාගය දක්වා වුල්ෆ් ගෑන්ග් ඇමඩස් මොසාට් වැනි රඟ දක්වන්නන් හා රචකයන් ඔවුන්ගේ සංගීතය වෙළඳ පොළ ගත් කිරීමට හා සාමාන්‍ය මහජනයාට රඟ දැක්වීමට වානිජමය අවස්ථා සෙවීම ආරම්භ කරන ලදී. මො‍සාට්ගේ මරණයෙන් පසුව ඔහුගේ බිරිඳ (කොන්ස්ටන්ස් වෙබර්) ඔහුගේ සංගීතය වානිජකරණය කිරීමේ ක්‍රියාව අඛණ්ඩව සිදු කරන ලදී. එය ඇය සිදු කරන ලද්දේ අපූර්ව අනුස්මරණ ප්‍රසංග ශ්‍රේණියක් පැවැත්වීම, ඔහුගේ අත්පිටපත් විකිණීම හා ඇයගේ දෙවන ස්වාමිපුරුෂයා වූ ජෝර්ජ් නිසෙන්ගේ සහාය ඇතිව මොසාට්ගේ චරිතාපදානයක් ලිවීම හරහාය.

1800 ශත වර්ෂයේ දී සංගීත කර්මාන්තයේ පත්‍ර සංගීත ප්‍රකාශකයන් විසින් තම අණසක යටතට ගන්නා ලදී. එක්සත් ජනපදයේ සංගීත කර්මාන්තයේ නැගී සිටීම බ්ලැක්ෆේස් මින්ස්ට්‍රෙලිසි ගේ නැගී සිටීමත් සමඟ සිදු විය. එක්සත් ජනපදයේ ජනප්‍රිය සංගීතයෙහි තම අණසක පතුරවා ගත් සංගීත ප්‍රකාශකයන් හා ගීත රචකයන් කණ්ඩායමක් Tin Pan Alley ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. 20 වන ශත වර්ෂයේ මුල් භාගයේ දී ශබ්දලේඛ කර්මාන්තය වැදගත්කමින් දිනෙන් දින ඉහල ගිය අතර පටිගත කිරීමේ කර්මාන්තයේ විශාලතම බලය ලෙස පත්‍ර සංගීත ප්‍රකාශකයන් ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලදී.

පෙර ගුවන් විදුලිය හා රූපවාහිනිය සිදු කළ පරිදි ගොනු හුවමාරු කිරීමේ තාක්ෂණික ක්‍රමවල හඳුන්වාදීම මඟින් පටිගත කිරීමේ සමාගම්, ගීත රචකයන් හා කලාකරුවන් අතර තුලනය වෙනස් කරන්නට ඇත. C- Side වැනි සංගීත කණ්ඩායම් එතරම් ජනප්‍රිය නැති Napster වැනි සම සම වැඩසටහන්වලට එරෙහිව සටන් කළ අතර ඒවා මඟ හැරීමට ඒවාට පක්ෂව හා විපක්ෂව මතවාද ගොඩනැඟිනි. ඩිජිටල් හිමිකම් කළමනාකරණ පද්ධති මතභේදයට තුඩු දුන් කරුණක්ව පැවතුණි.

2003 දී නෛතික වශයෙන් බලපත්‍ර හිමි බාගත කිරීමේ අඩවියක් ලෙස Napster නැවත නිකුත් කිරීම හා එම වසර තුළදීම ඇපල් පරිගණකවල iTunes අන්තර්ජාල සංගීත ගබඩාව හඳුන්වාදීමත් සමඟ ප්‍රධාන පටිගත කිරීමේ සමාගම් සංගීත කර්මාන්තයේ ඉතිහාසය ලෙස ඩිජිටල් බාගත කිරීම් වැලඳ ගන්නා ලදී.

Napster හා iTunes ප්‍රධාන සමාගම්වල සහාය ද සමඟ ඩිජිටල් සංගීත මිළදී ගැනීමේ සේවාවක් වර්ධනය කරමින් සිටී. මෙය සංගීතය පරිභෝජනය කරන ආකාරයේ මූලික වෙනසකට හේතු විය හැක. එනම් එකින් එක මිළදී ගැනීම නොව පුද්ගලයෙකුගේ නිවසට ගලා එන පහසුකමක් ලෙස සංගීත පරිභෝජනය සිදු වනු ඇත. සංගීතය ජලය මෙන් මිළ දී ගනු ලබනු ඇති අතර (Leonhard , 2004) මිනිසුන් විසින් ඔවුන්ගේ මාසික සංගීත පරිභෝජනයට ගෙවීම් සිදු කරනු ඇත.

මේවාද බලන්න
 සිංදු

සංගීතය
සංගීතය

සංගීතය


Once Upon a Candle er en animationsfilm instrueret af Humphrey Erm efter manuskript af Jericca Cleland, Luis Cook.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2014

Animationsfilm fra Danmark

Once Upon a Candle


Egon Pollak (født 3. maj 1879 i Prag, død sammesteds 14. juni 1933) var en tjekkisk-tysk dirigent.

Pollak forlod matematikken til fordel for musikken og slog sig på dirigenthvervet, som han udøvede i forskellige tyske byer og med tiden blev et anset navn; fra 1917 var han første kapelmester ved stadsteateret i Hamborg. Han dirigerede også i København (i Tivoli 1929).

Kilder
 Pollak, Egon i Salmonsens Konversationsleksikon (anden udgaves supplement, 1930)

Personer fra Prag
Dirigenter fra Tjekkiet
Dirigenter fra Tyskland

Egon Pollak


Rennier Stanislaus Gadabu est un homme politique nauruan.

Biographie
Titulaire d'un diplôme de licence d'Études agricoles de l'université du Pacifique Sud en 2012, il est employé au bureau des quarantaines du ministère de l'Intérieur de Nauru, et suit des études complémentaires d'un an en gestion du réchauffement climatique à cette même université. Il est ensuite nommé un temps premier secrétaire à la mission permanente de Nauru à l'Organisation des Nations unies à New York, auprès de l'ambassadrice Marlene Moses, avant d'entrer en politique.

Il se présente avec succès dans la circonscription d'Aiwo aux élections législatives de 2019, y battant le ministre sortant du Commerce et de l'Environnement Aaron Cook. Le nouveau président de la République Lionel Aingimea le nomme alors ministre du Réchauffement climatique, ministre du Commerce, de l'Industrie et de l'Environnement, et ministre du Développement des infrastructures, dans son gouvernement composé presque entièrement de députés dont c'est le premier mandat législatif (et exécutif). En juin 2021, il annonce au Nations unies que le gouvernement nauruan vise à réduire sa dépendance aux énergies fossiles importées et à developper l'usage des énergies renouvelables (notamment solaire et éolienne), et demande  « une aide technique et financière internationale » pour atteindre un mix énergétique à 50 % renouvelable dès 2023.

Conservant son siège de député aux élections législatives de septembre 2022, il est nommé ministre de l'Environnement et du Changement climatique, de l'Agriculture, du Développement des infrastructures, et de la RONPHOS par le nouveau président Russ Kun. Le , le président Kun perd la confiance du Parlement et doit démissionner. Rennier Gadabu se présente alors au suffrage de ses pairs pour la présidence de la République ; il recueille les voix de neuf députés, à égalité avec David Adeang, ce qui entraîne un report du vote au .

Références

Député nauruan
Ministre nauruan du Commerce
Ministre nauruan du Développement
Ministre nauruan de l'Environnement
Ministre nauruan de l'Industrie
Étudiant de l'université du Pacifique Sud

Rennier Gadabu


Glazba
Aire (Yurin album), album meksičke pjevačice Yuri, 1987.
Aire (album Pabla Ruiza), album argentinskog pjevača Pabla Ruiza, 1997.

Naselja
Aire-sur-la-Lys, gradić u departmanu Pas-de-Calais, Francuska
Aire-la-Ville, općina u Ženevskom kantonu, Švicarska
Aire-sur-l'Adour, gradić u Akvitaniji, departman Landes, Francuska
Biskupija Airea i Daxa, rimokatolička biskupija u Francuskoj
Aire (Ardeni, Francuska), općina u departmanu Ardenima, Francuska
Aïre, općina u Ženevskom kantonu, Švicarska
Illa de l'Aire (Otok zraka), otok na Balearima, Španjolska

Rijeke
Aire (rijeka u Engleskoj), rijeka u Yorkshireu, Engleska
Aire (rijeka u Francuskoj), rijeka u departmanu Ardenima, Francuska
Aire (rijeka u Švicarskoj), rijeka u Ženevskom kantonu, Švicarska
Aire (rijeka u Australiji), rijeka u Viktoriji, Australija

Ostalo
autoimuni regulator (AIRE), ljudski gen
Aire de service, odmorište u Francuskoj i Quebecu
opsada Airea (1710.), vojna akcija u ratu za španjolsku baštinu

Vidi
 Air
 Airedale
 Ayre

Aire


Østtangenten (tysk: Osttangente) er en firesporet omfartsvej, der går øst om Flensborg. Vejen er en del af Bundesstraße (forbundsvej) B 199.

Østtangenten blev bygget i flere etaper i årene fra 1992 til 2006. Formålet var at lette trafikpresset i det centrale Flensborg. Navnet henviser til den geometriske figur tangent. Østtangenten starter syd for Flensborg i nærheden af indkøbscentret Förde Park. Den går derfra i en bue øst om Flensborg-bydelene Rude, Pælevad, Sandbjerg, Adelbylund og Jørgensby og ender på Nordgaden ved Engelsby. Østtangenten leder dermed den sydfrakomne trafik fra motorvejen A 7 / E45, der skal mod de nordøstlige bydele og mod det nordlige Angel udenom byen.

Eksterne henvisninger

Gader i Flensborg

Østtangente (Flensborg)


Podsavezna nogometna liga Rijeka – Drugi razred, također i kao Drugi razred prvenstva Riječkog nogometnog saveza, Područna liga Rijeka – Drugi razred je bila liga petog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1969./70.
Sudjelovalo je 12 klubova, a prvak je bio "Rikard Benčić"" iz Rijeke.

Ljestvica

 ljestvica bez rezultata dvije utakmice

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 Podsavezna liga Rijeka – Prvi razred 1969./70.

Vanjske poveznice

Izvori

 "Sportske novosti", 1970. godina
 "Sportske novosti", izdanje od 18. lipnja 1970., str. 14
 kvarnerski.com, RIJEČKI NOGOMET 1955.-1970. (SPORT jučer&danas – 2), objavljeno 13. rujna 2013., pristupljeno 16. prosinca 2019.
 kvarnerski.com, SAMO NA KVARNERSKOM: NOGOMET RIJEKE i OKOLICE dio 1. (1945-1991), objavljeno 25. srpnja 2013., pristupljeno 16. prosinca 2019.

1969-70 2
Rijeka-2
1969-70 Rijeka

Podsavezna nogometna liga Rijeka – Drugi razred 1969./70.


Elena Zubcov () este o cercetătoare din Republica Moldova, profesor, doctor habilitat în științe biologice, membru corespondent al Academiei de Științe a Moldovei. Activează în Secția de științe biologice, chimice și ecologice. Este specializată în hidrobiologie, ihtiologie, ecotoxicologie, ecologie acvatică.

Studii
A absolvit școala din satul natal în 1966, cu medalie. Cinci ani mai târziu, în 1971, a absolvit Facultatea de Biologie și Chimie la Institutul de Stat Pedagogic din Tiraspol (actualmente Universitatea de Stat din Tiraspol), iar în 1983-1986 a făcut doctorantura la secția fără frecvență la Institutul de Hidrochimie din Rostov pe Don, Rusia. La sfârșitul studiilor în Rusia, obține titlul de doctor în geografie. În 1999, devine și doctor habilitat în biologie, cu teza susținută la Institutul de Zoologie al AȘM.

A colaborat la universități din alte țări: în Rusia în perioada 1995-2010 (Institutul Hidrochimic din Rostov pe Don, Universitatea din Moscova și Institutul de Oceanologie din același oraș, Institutul de Limnologie din Sankt Petersburg; lucrând la cercetarea ecosistemelor acvatice, hidrobiologie, ihtiologie, ecotoxicologie), în California, SUA în 2002 (ecologie și ecotoxicologie acvatică) și în Suedia în 2005 (tehnologii ecologice, apa și sănătatea, ecosanitație).

A urmat cursuri în Ungaria (2006-2012; acvacultură, tehnologii ecologice), Suedia (2006; apa și sănătatea, ecosanitație și educație), Germania (2008; schimbarea climei, apa și sănătatea și proiecte UE în domeniu), Republica Cehă (2008; biomonitoring, ecotoxicologie, ecologie acvatică), Estonia (2009; ecosisteme transfrontaliere).

Activitate științifico-pedagogică
În iulie 1971 a început să lucreze la Institutul de Zoologie al AȘM, laboratorul de hidrobiologie, ca laborant-specialist. În februarie 1975 devine cercetător științific inferior la laboratorul de biohidrochimie al Institutului de Zoologie și Fiziologie al AȘM, iar în ianuarie 1987 devine cercetător științific superior la laboratorul de ecofiziologie și ontogeneză a ihtiofaunei în cadrul aceluiași Institut. Din iulie 1993 a fost cercetăror științific principal și conducătoare a grupei de ecotoxicologie în cadrul Institutului de Zoologie al AȘM, iar din septembrie 1999 șefă a laboratorului de hidrochimie și ecotoxicologie al aceluiași institut — redenumit în martie 2001 ca laborator de hidrobiologie și ecotoxicologie — și a rămas în această funcție până în 2005.

În februarie 2005, prin Decretul Președintelui nr. 2074 din 3 noiembrie 2004, a fost numită vicepreședinte al Consiliului Național pentru Acreditare și Atestare și conducătorul Comisiei de Acreditare, iar prin cumul și cercetător științific la Institutul de Zoologie. În ianuarie 2009, a revenit în fruntea laboratorului de hidrobiologie și ecotoxicologie al Institutului de Zoologie.

În perioada 1999-2006 lucrează prin cumul ca profesoară la Universitatea de Stat din Moldova, Catedra Biologie Umană și Animală. Din 2010, iarăși prin cumul, este profesoară la Universitatea Academiei de Științe a Moldovei, Secția Biologie.

A condus 8-9 teze de doctorat, 3 de masterat și 8 de licență. Acești studenți au obținut ulterior — în total — 5 burse internaționale, 2 grant-uri și o bursă de excelență a Guvernului Republicii Moldova.

Premii și recunoașteri
Elena Zubcov a fost distinsă cu următoarele premii:
Ordinul "Gloria Muncii" (2019)
Premiul Prezidiului AȘM pentru ciclul de publicații "Legitățile migrației substanțelor chimice și rolul lor în funcționarea grupelor principale de hidrobionți în ecosistemele acvatice ale Moldovei"
Medalie de argint cu ocazia a 60 de ani ai AȘM
2 diplome de onoare și una de recunoștință ale AȘM
diplomă a Consiliului Național pentru Acreditare și Atestare
5 certificate internaționale
menționată cu medalii de aur, argint și bronz la Expozițiile Internaționale la Saloanele internaționale de Invenție din SUA, Belgia, Elveția, România ș.a

Note

Bibliografie

Legături externe

Academicieni moldoveni
Femei din Republica Moldova
Nașteri în 1949
Oameni în viață
Decorați cu Ordinul Gloria Muncii al Republicii Moldova

Elena Zubcov


La poésie indienne a une longue histoire qui remonte à l'époque védique. La poésie est la forme la plus ancienne de la littérature indienne et elle a une riche tradition orale et écrite. Les poèmes indiens ont une grande variété de formes, allant d'épopées et de ballades anciennes aux paroles de films modernes. Ces poèmes ont été écrits dans diverses langues indiennes comme le sanskrit (vedique), sanskrit classique, odia, tamoul, télougou, malayalam, bengali, assamais, hindi, ourdou. Les poèmes composés dans des langues étrangères comme le persan et l'anglais ont également eu une profonde influence sur le développement de la poésie indienne. La poésie qui en a résulté reflète diverses traditions culturelles et spirituelles en Inde. Les poètes anciens et modernes ont été inspirés par des expériences spirituelles et mystiques.

Différentes époques de la poésie indienne

Époque vedique
Les anciennes écritures indienne comme les Vedas et Oupanishads contenaient la plus haute forme de poésie sous forme métrique. Personne ne connaît l'identité des auteurs réels de ces versets profonds, bien que certain hymnes et mantras aient été attribués a des rishis comme Vishvamitra, Yajnavalkya, Janaka, Gautama, etc.

Époque épique des épopées
Les épopées classiques comme Ramayana par Valmiki et Mahabharata par Vyasa ont été écrites après l'âge vedique, mais avant l'avenement de l'ère chrétienne en Europe.

Période Sangam
La période Sangam s'étend du  au  ap. JC. La littérature Sangam a prospéré dans les empires de Chola, Chera et Pandya en Inde du sud. Les œuvres des 473 Sangam écritures sont disponibles, bien que certaines des entre elles soient anonymes. Les poètes Sangam les plus notables incluent Tiruvalluvar, Kapilar, Tolkappiyar, Sittalai Sattanar et . Les œuvres poétiques célèbres de cette période comprennent Tirukkural, Narrinai, Tolkappiyam, Paripatal, Silappatikaram,  et .

Période mediévale

Période coloniale

Phase post-indépendance

Phase contamporaine

Styles poétiques indiens

Composition métriques
Les écritures indiennes de l'Inde étaient composées sous forme métrique. Les Vedas ont comme métriques Gayatri, Anustup, Tristup, Brihati, Jagati, Ushnik et Pankti etc. Différentes langues indiennes ont des formes différentes comme Doha, Triveni, Yama en hindi; Payar, Tripadi en bengali, Chautisha, Chakrakeli en odia, Abhanga en marathi, Vakh en kashmiri et Naani en télougou etc. Les épopées anciennes ont des formes sloka, kukubh, mandakranta etc.

Épopée
Les épopées anciennes et les Puranas ont la forme classique "" qui a grande histoire à travers les générations. Les épopées plus modèrnes sont moins ambitieuse.

Ballades

Chansons folkloriques orales

Poésie en prose

Vers blanc et vers libre
Le "Dandi Ramayana" par ancien poète d'Odisha  est écrite sous forme "Dandi" sans forme métrique.

Ghazal, khayal, thumri

Parole de film

Poésie instantanée

Organisations de poésie indienne

Sahitya Akademi
Sahitya Akademi est l'académie nationale des lettres de l'Inde. Elle a été créée en 1954 à New Delhi par le ministère de la culture du gouvernement indien. Elle publie des recueils de poésie, et décerne des prix de poésie.

The Poetry Society (India)
Poetry Society est une organisation bénévole fondée en 1984 à New Delhi par les poètes H K Kaul, J P Das et Keshav Malik. Elle publie des revues de poésie, organise des ateliers de poésie, organise des concours de poésie dans toute l'Inde, et fournit assistance aux poètes en difficulté.

Poetry Chain
Poetry Chain est une association des poètes indiens fondée en 1997 à Thiruvananthapuram par les poètes Gopi Kottoor et Ayyappa Paniker. Il organise des lectures de poésie, des publications de poésie, des rencontres des poètes, et offre consultation gratuites aux jeunes poètes. Il a poètes Tapan Kumar Pradhan et Bibhu Padhi comme consultants.

Publication de poésie en Inde
La publication de livres de poésie rencontre des difficultés en Inde en raison de faibles ventes par rapport aux livres de fiction. En moyenne, les livres de poésie en Inde enregistrent des ventes inférieures à 100 à 200 exemplaires. Les quelques éditeurs réputés qui publient de poésie incluent HarperCollins, Rupa Publications, Poetry Chain and Writers Workshop etc.

Prix de la poésie indienne

Prix Jnanpith
Jnanpith Award est le prix littéraire le plus élevé en Inde. Il est décerné par Birla Foundation. Les Jnanpith learéats de la poésie comprennent des poètes célèbres comme , Ramdhari Singh Dinkar, Amrita Pritam, , , ,  et .

Saraswati Samman
 est l'un des prestigieux prix littéraires en Inde. Les Saraswati Samman lauréats comprennent des poètes célèbre comme , , ,  et .

Prix Sahitya Akademi
Sahitya Akademi Award est un prix littéraire majeur décerné par Sahitya Akademi, l'académie nationale des lettres de l'Inde. Les poètes notables qui ont reçu ce prix comprennent Amrita Pritam (pendjabi),  (ourdou),  (odia),  (anglais),  (kannada),  (marathi),  (sanskrit) et Sunil Gangopadhyay (bengali). Les prix du jubilé d'or de Sahitya Akademi pour la poésie exceptionnelle en traduction anglaise ont été décerné aux , Tapan Kumar Pradhan et .

Prix Poésie Société
Poetry Society organise des concours de poésie dans toute l'Inde. Parmi les lauréats figurent , , , , , , ,  et .

Liens internes

Liens externes
 Some Context of Indian Poetry

Bibliographie
  : Rosinka Chaudhuri (Ed), A History of Indian Poetry, Cambridge University Press , 29 mars 2016.
  : Vinod Dharwadker, Context of Indian poetry, Chicago Review, volume 38, numéro 1, pages 218-231

Voir aussi
 Littérature indienne

Références

Histoire culturelle de l'Inde

Poésie indienne


Sofía Lama Stamatiades (Puebla de Zaragoza, Puebla, 9 de junio de 1987) es una actriz mexicana de ascendencia griega y española.

Ha participado en varias cintas y puestas en escena en la Ciudad de México aunque su carrera se centra principalmente en el mercado latino en Estados Unidos.

Biografía
Es hija de Fotiní Stamatiades Rolland y Ramón Lama Noriega.

Empieza su carrera a la edad de 11 años como presentadora del programa infantil Entre pingos, dos años después ingresó al programa Disney Club de Disney Channel.

En la Ciudad de México estudió el diplomado de cine con especialización en producción, en el Instituto Cinematográfico INDI , combinándolo con cursos de actuación en Casa Azul México, cursos de apreciación cinematográfica con el maestro Guillermo Arriaga Jordán; tomó clases de canto y piano y cursó el especial de The Hollywood Film Institute.  Años más tarde estudia actuación con la maestra y actriz nominada al Óscar Adriana Barraza en la ciudad de Miami, igualmente con el director Luis Mandoki en la Ciudad de México

En el 2007 en México, a la edad de 19 años trabaja en teatro, en la comedia musical Vaselina, interpretando a Frenchie.

En el mismo año viaja a la ciudad de Miami para trabajar en la producción de Telemundo llamada Pecados ajenos.

En el 2008 viaja a Bogotá en Colombia  para participar en la versión de la serie Sin senos no hay paraíso.

En 2009 regresa a México a interpreta a Gina, una de las protagonistas de la historia,  en la puesta en escena Las arpías, original del escritor francés Robert Thomas, bajo la dirección de Humberto Zurita, compartiendo el escenario con actrices mexicanas como Ofelia Medina, Patricia Reyes Spindola, Victoria Ruffo, María Rubio entre otras, con funciones en el Teatro Manolo Fábregas y giras alrededor de México.

En el 2010 decide cambiar su nombre artístico de Sofía Stamatiades a Sofía Lama.

En el 2010 participa en la producción Eva Luna.

En el 2011 interpreta a Hilda en la teleserie La casa de al lado presentando al mismo tiempo un monólogo en la obra Monologando en el Teatro Trail en Miami, donde fue parte del primer festival de pequeño formato de teatro de Miami.

En el 2012 regresa a México con su primera producción con Argos Comunicación llamada Rosa Diamante

En 2013, se inicia como coproductora independiente junto con la Escuela de estudios cinematográficos INDI, con la cinta de terror Desde el más allá misma que protagoniza y que fue estrenada en el festival de cine de Acapulco en dicho año.

En 2014 gana el Feratum Film Festival en México a la mejor película seleccionada por el público; en el mismo año regresa a Miami a antagonizar Dama y obrero junto a Ana Layevska. También filma la película Enamorándome de Abril una comedia romántica, donde interpreta a Vanessa, al lado de Cristian de la Fuente con estreno esperado para febrero de 2015. En agosto del mismo año interpreta a Silvana Cardona, en la teleserie de época Dueños del Paraíso al lado de Kate del Castillo y Adriana Barraza

Filmografía

Telenovelas
 La Reina del Sur (2022) - Susana Guzmán
 La mujer del diablo (2022-2023) - Patricia Carvajal
 100 días para enamorarnos (2020-2021) - Aurora Villareal
El secreto de Selena (2018-2019) - María Celeste Arrarás
 Guerra de ídolos (2017) - Gilda César Solar
 Eva la trailera (2016) - Elizabeth "Betty" Cárdenas
 Dueños del paraíso (2015) - Silvana Cardona
 Dama y obrero (2013) - Mireya Gómez
 Rosa diamante (2012) - Andrea Fernández/Andrea Sotomayor
 La casa de al lado (2011-2012) - Hilda González de Conde
 Eva Luna (2010-2011) - Alicia González
 Vidas cruzadas (2009) - Lucy
 Más sabe el diablo (2009) - Esperanza Salvador (joven)
 Sin senos no hay paraíso (2008-2009) - Julieta Riva Palas
 Pecados ajenos (2007-2008) - Gloria Mercenario Ruiz
 El peñón del amaranto (1993) - Amaranta (niña)

Programas
 Descarrilados (2013) - Ivonne
 Mia Mundo (2012-2013) - Stefanie Montero
 Decisiones (2008) - Nora
 La vida es una canción (2004) - Marisol
 Disney Club (1999) - Conductora

Cine
 Desde el más allá (2013) - Fernanda

Teatro
 Vaselina (2007) - Frenchi
 Las arpías (2009) - Gina
 Monologando (2012)

Referencias

Enlaces externos

Nacidos en Puebla de Zaragoza
Actrices de Puebla
Actrices de televisión de México
Artistas de Puebla

Sofía Lama


Tuluyhan Uğurlu (d. 15 Kasım 1965, İstanbul), Türk piyanisti ve besteci.

Hayatı

Çocukluğu ve eğitimi
Yeteneği 4 yaşında keşfedildi ve aynı yıl İstanbul Belediye Konservatuvarı piyano bölümüne kabul edildi. 7 yaşında devlet tarafından açılan Harika Çocuklar Sınavını kazanarak yurt dışında yüksek müziği eğitimi yapmaya hak kazandı. Lise ve konservatuvarın ardından eğitimini Viyana Müzik Akademisi'nde tamamladı.

Kariyeri
Akademide master yaparken, sanat yaşamının en ciddi kararını vererek, klasiklere veda etti ve sadece kendi eserlerini seslendirmeye başladı. Canlı konser kayıtlarından oluşan Go With God ve Kutsal Kitaplardan Ayetler isimli ilk iki albümünde hayranı olduğu Bach'dan esinlenerek inanç konularına eğildi.

1996'da Türkiye'de İstanbul Kanatlarımın Altında film müziği ile ünlendi. Cumhuriyetin 75. yıl kutlamaları için Mustafa Kemal Atatürk ve Güneşin Askerleri, büyük depremin ardından Şehrin Gözyaşları isimli eserlerini besteledi ve bunları albüm haline getirdi. Çeşitli belgesel müzikleri de yazan sanatçı son piyano eserlerini Beyazıt'ta Zaman isimli albümde topladı. Aynı dönemde ilk senfonisi olan Senfoni Türk'ü de tamamladı. Bu eserinde senfoni orkestrası, mehter takımı, Türk Müziği enstrümanları ve piyanoyu bir arada kullanarak, Türk Klasik müziğinde bir ilke imza attı.

Tuluyhan Uğurlu, 2003 yılından itibaren Klasik Müzik dünyasında yapılmamış bir ilke imzasını atarak, konserlerini konser salonlarının dışına taşıyarak, tarihi mekânlarda gerçekleştirmeye başladı. Görüntülerle de mekânın tarihinin anlatıldığı bu proje çerçevesinde Nemrut Dağı (2150 Metrede verilen özel konser), Sirkeci Garı, Hattuşa, Truva, Tuşba antik kentleri, Dolmabahçe, Yıldız, Çırağan ve Beylerbeyi Sarayları, Çimenlik Kalesi, Sultanahmet Meydanı, kapalıçarşı gibi tarihi yerlerde konserler verdi. 26 Ağustos 2005 sabahı saat 05.30'da piyanosunu 1753 metrede Kocatepe'ye çıkararak, Atatürk ve şehitler için çaldı. 2005 yılında hazırlanan İstanbul tanıtım filminin müziklerini yaptı.

Dünya Başkenti İstanbul albümü ile Avrupa Kültür Başkenti 2010 İstanbul için müzikal alanda ilk bireysel projeyi başlattı.

Diskografi
 1987: Go With God
 1991: Kutsal Kitaptan Ayetler
 1996: İstanbul Kanatlarımın Altında
 1997: Kutsal Kitaplardan Ayetler
 1998: Şehrin Gözyaşları
 1999: Mustafa Kemal Atatürk ve Güneşin Askerleri
 2001: Beyazıt'ta Zaman
 2002: Senfoni Türk
 2006: Dünya Başkenti İstanbul
 2009: Akdeniz
 2010: Sonsuza Kadar İstanbul
 2017: Best Of Tuluyhan
 2018: Best Of Tuluyhan 2

Kaynakça

Dış bağlantılar

1965 doğumlular
İstanbul doğumlu müzisyenler
20. yüzyıl Türk bestecileri
21. yüzyıl Türk bestecileri
Türk piyanistler
Yaşayan insanlar

Tuluyhan Uğurlu


رابطة الكتاب الأحرار هي هيئة أدبية تونسية تأسست في 13 جويلية 2001، غير أنها لم تحصل على تأشيرة العمل القانوني، ومع ذلك بقيت تصدر البيانات وتعبر عن مواقف مؤسسيها.

المؤسسون
تشكلت الهيئة التأسيسية لرابطة الكتاب الأحرار من : جلول عزونة، رئيسا، الحبيب الحمدوني، نائبا له، محمد الجابلي، كاتبا عاما، نور الدين الشمنقي، أمين مال، وعضوية: سليم دولة وكمال الزغباني.

أنشطة
 قامت رابطة الكتاب الأحرار رغم عدم حصولها على التأشيرة بتنظيم عديد المحاضرات بمشاركة عدد من الجامعيين التونسيين من بينهم محمود طرشونة، المؤرخ محمد الأزهر الغربي، الطاهر الهمامي، حسين العوري، محمد القاضي، عميد كلية 9 أفريل حميد بن عزيزة. كما قامت الرابطة بتقديم عدد من الكتب والكتاب والأبحاث. واهتمت خاصة برصد الكتب الممنوعة والتعريف بها عبر الصحافة والإنترنت.

علاقاتها
استطاعت رابطة الكتاب الأحرار أن تربط علاقات مع بعض الجهات داخل تونس وخارجها، فقد تمكنت من القيام ببعض الأنشطة مع عدد من الأحزاب والمنظمات مثل: التكتل الديمقراطي من أجل العمل والحريات والحزب الديمقراطي التقدمي وحركة التجديد، والرابطة التونسية للدفاع عن حقوق الإنسان والجمعية التونسية للنساء الديمقراطيات.

كما ربطت رابطة الكتاب الأحرار علاقات خارجية مع عدد من المنظمات ومن بينها منظمة (REN) العالمية واتحاد الناشرين العالمي، كما شارك من يمثلها في المرحلة الأولى لقمة المعلومات المنعقدة في جينيف 2004.

منظمات مقرها في تونس

رابطة الكتاب الأحرار


Kordovalı Fatma ünlü sufi Muhyiddin Arabi'nin hocalarından biri olan sufi şahsiyet.

İspanya'nın Kordova bölgesinde yaşadı. Arabi, kendisi için içinde ölünceye kadar yaşayacağı bir kulübeyi bizzat inşa etmişti. Onun kendisine 'Ben senin manevi annen ve dünyevi annenin nuruyum.' dediğini ve Arabi'nin öz annesinin kendisini ziyaretinde Fatma'nın ona 'Ey nur, bu benim oğlum ve o senin baban o yüzden ona hoş davran onu üzme' dediğini aktarır.

İbn Arabi onu şu ifadelerle anlatır;

"Tanrı'nın Kordova'lı Fatime bint Ibn el-Musenna adında sevgili kullarından biri ve bir arife mürit olarak hizmet ettim. Doksanbeş yaşından fazlaydı ve ben de kendisine bir süre hizmet ettim..." Arabi'nin bir sorusuna şu şekilde karşılık vermişti; 'Bana dönen ve beni evliyaları arasına katan, beni kendi amaçları için kullanan rabbimden hoşnutum. İnsanlar arasından seçtiği ben kimim ki? O, beni sakınır zira ne zaman akılsızlık edip Ondan başka bir şeyle ilgilenmeye kalkışırsam bana bazı sıkıntılar gönderir.'

Dış bağlantılar
 Women and Sufism

Kadın mutasavvıflar

Kordovalı Fatma


Braslav (fl. 882–896) a fost un nobil franco-slav cu titlul de dux (duce), guvernator al Pannoniei de Jos între anii 884 și 896 și supus al lui Arnulf de Carintia. A participat la Războiul franco-morav (882-884) și la invazia francilor în Moravia (891-892). El a fost menționat ultima dată atunci când Arnulf i-a încredințat Pannonia, pentru a asigura apărarea frontierei france împotriva maghiarilor (896), care au ocupat ulterior toată Pannonia și și-au continuat incursiunea în Italia.

Context
În anii 882-884 a avut loc un război sângeros între Arnulf de Carintia și Svatopluk I al Moraviei, în timpul căruia așezările omenești din Pannonia și de la Dunăre au suferit cel mai mult. Se spune că Svatopluk ar fi "măcelărit ucigător și înverșunat ca un lup, a distrus mult prin foc și sabie". Cei doi conducători au convenit asupra păcii în 884.

Biografie
Prinț slav și înflăcărat loialist franc, potrivit Annales regni Francorum, Braslav a fost "Ducele Pannoniei Inferior" (). El a condus o provincie cuprinsă între râurile de la Drava la Sava (în Slavonia modernă). A luat parte în anul 884 la semnarea tratatului de pace franco-morav de la Tulln.

Cândva în cursul anului 891, potrivit Analelor de la Fulda, Arnulf a trimis în Moravia o delegație condusă de margraful Arbo pentru a reînnoi pacea. O scrisoare scrisă de margraf a anunțat curând că delegații se întorceau de la Svatopluk și că moravii care acceptaseră "să se dea în prietenie". Cu toate acestea, Svatopluk și-a încălcat promisiunile, astfel încât Arnulf a decis să invadeze Moravia în 891. Arnulf s-a întâlnit mai întâi cu Braslav, dux-ul slav de pe râul Sava, a ridicat apoi o armată de franconi, bavarezi și alemani și, de asemenea, a recrutat maghiari pentru campania lui (pentru recrutarea din urmă, cronicarii ottonieni l-au învinovățit pe Arnulf pentru că i-a dezlănțuit pe maghiari împotriva Europei). Braslav a participat la campania din 892.

După moartea lui Svatopluk în anul 894, maghiarii au făcut ravagii în Pannonia, devenind inamici ai lui Arnulf și amenințând Pannonia Francă. Situația critică a apărut după ce maghiarii au ocupat bazinul panonic cuprins între Tisa și Dunăre. Astfel, în 895 sau 896, Arnulf i-a încredințat lui Braslav stăpânirea Pannoniei cu localitatea Mosapurc (actualul Zalavár, Ungaria), întărind astfel apărarea frontierei sale sud-estice. Arnulf și Braslav nu i-au putut opri pe maghiari, care au ocupat întreaga Pannonia. Braslav a fost menționat pentru ultima oară într-o sursă datând din anul 898, timp în care o mare armată maghiară a pătruns pentru prima dată în Italia, traversând teritoriile slave.

Moștenire

Istoricii consideră că orașul Bratislava, capitala Slovaciei, a fost numit după Braslav (Brezalauspurc, 907).

În istoriografia croată modernă, el este numit prinț croat.

Referințe

Bibliografie

Imperiul Carolingian

Braslav, Duce al Panoniei


La Masacre en Homs fue una operación militar realizada por el Ejército de Siria, durante la Batalla de Homs en el contexto de la Guerra Civil Siria. La campaña bélica inició el 3 de febrero de 2012 y solo cesó el 14 de abril del mismo año, por petición de la ONU.

Durante los casi tres meses que duró la ofensiva, el Ejércitio sirio fue acusado de ejercer una represión desmedida contra los rebeldes y de bombardear la ciudad sistemáticamente, por lo que la ofensiva fue nombrada como una masacre por la comunidad internacional.

Con un saldo de más de 400 muertos en menos de dos meses, la masacre en Homs se alza como uno de los más sangrientos episodios en lo que va de guerra civil en el país.

Gran parte de las naciones del mundo repudiaron el ataque, y el Consejo de Seguridad de la ONU llamó a la abdicación del presidente Bashar Al-Asad y a imponer sanciones al país. Sin embargo, tanto Rusia como China vetaron.

Bombardeos
La ofensiva comenzó con el asesinato de 10 soldados del Ejército Libre de Siria en un retén y la captura de 19 de ellos por parte del Ejército lealista durante la noche del 3 de febrero y las horas de la madrugada del 4 de febrero (día de la conmemoración del 30 aniversario de la Masacre de Hama). Acto seguido, las fuerzas gubernamentales iniciaron un bombardeo en la localidad de Homs, específicamente en el barrio de Khaldiyeh.

De acuerdo con el grupo de la oposición Observador Sirio de los Derechos Humanos, después de más de dos horas de bombardeos, por lo menos 260 personas murieron en Homs, 138 de las muertes en Khaldiyeh. El Consejo Nacional Sirio informó, sin embargo, de que el número de muertos de la jornada era de 416 personas. También citaron a los residentes diciendo que al menos 36 casas fueron destruidas por completo con las familias dentro. Según un corresponsal de Al Arabiya en Homs, el hospital del distrito también fue destruido. El corresponsal afirmó que al menos 337 personas habían sido asesinadas y más de 1300 personas resultaron heridas en el bombardeo.

Sin embargo, las cifras del CNS y de Al Arabiya no fueron confirmadas de forma independiente.

El Ejército Libre de Siria, por su parte, se comprometió a luchar con intensas operaciones contra las fuerzas del gobierno y afirmó haber destruido un edificio de inteligencia en el área de Homs.
muertos entre los terroristas mercenarios y heridos entre la población civil:

Preparación de la ofensiva terrestre
El 23 de febrero, los medios de la oposición denuncia que varios blindados habían empezado a rodear Bab Amro, como preámbulo a una invasión terrestre.

Paralelamente, seguían los bombardeos y la población buscó cobijo en las mezquitas.

El 24 de febrero, la oposición denunció que drones iraníes sobrevolaron la zona, supuestamente recogiendo información. Ese día los bombardeos mataron a 13 personas.

Por otro lado, un equipo de la Cruz Roja y la Media Luna Roja, preocupado por el rápido deterioro de la situación, consiguió entrar en Homs y atender a las personas heridas a causa de los bombardeos.

Los bombardeos seguían siendo intenso sobre Bab Amro, cada vez más debilitado de cara a una invasión. Además, en Al Hamidiya, otro distrito de la ciudad, también fue blanco de los bombardeos, y un número indeterminado de tiendas se incendiaron. Como consecuencia murieron 19 personas.

Por su parte, el equipo de la Cruz Roja logró evacuar a los primeros heridos, mujeres y niños de la ciudad Homs. Según comunico a la emisora Al Jazeera Hijam Hassan, miembro de la Cruz Roja, la organización logró llevar a un lugar seguro a siete heridos y 20 mujeres y niños. Además, denunció que la situación en Homs es cada vez peor y que cada día se precisa más ayuda para los heridos.

El 26 de febrero fueron 11 los fallecidos, entre ellos Mohamed Naser Qadaha, un importante imán y muecín de la mezquita Saed Ibn Waqas.

El 27 de febrero, como parte de la preparación a la invasión, entraron numerosos shabeehas (mercenarios pro-régimen), y según la oposición violaron a varias mujeres.
A pesar de ello, los miembros de la Cruz Roja siguieron entrando en Homs. Según los CCL, al menos 89 personas fallecieron en la ciudad. De éstas, 64 personas murieron en el puesto de seguridad de Abel cuando intentaban escapar de los bombardeos sobre el distrito de Bab Amro.

El 28 de febrero la invasión estaba casi lista tras la llegada de las tropas de la división acorazada de élite, comandada por el hermano del presidente, Maher al-Asad.
Mientras, los distritos rebeldes de la ciudad continuaron sufriendo intensos bombardeos, según informaron fuentes opositoras.
Al menos 50 personas murieron y decenas resultaron heridas en una nueva ofensiva de las fuerzas del ejército gubernamental, según denunciaron los opositores Comités de Coordinación Local.

El periodista británico Paul Conroy llegó a Líbano tras salir de Siria, donde resultó herido por los bombardeos sobre la ciudad de Homs.

Invasión terrestre
Tras un mes de bombardeos, que debilitó a las milicias y mermó drásticamente la población, las tropas que llegaron a la ciudad el 29 de febrero tomaron las calles de Homs, con el objetivo de someter a los barrios rebeldes. Para ello recurrieron a 7.000 soldados, entre ellos la división de Maher al-Asad, francotiradores, misiles de corto y largo alcance, tanques, helicópteros y a la shabeeha.

El primer día se inició un asalto por tierra contra el principal bastión de los rebeldes en Homs, el barrio de Baba Amro, en cuyas cercanías se registraron intensos combates entre los soldados y los cientos de militares rebeldes que se encontraban en la zona, según informaban las fuentes opositoras.

Disidentes informaron de que los militares habían bombardeado la zona durante toda el día anterior y por la madrugada, de cara al ataque por tierra que lanzaron, poniendo en peligro la vida de 20.000 civiles.
Un funcionario del gobierno de Asad confirmó la masacre:

Por su parte, las fuentes del Ejército no negaron la invasión:

Los grupos opositores confirmaron que se estaba produciendo el intento de asalto con infantería, pero aseguraban que aún resistían.
El Observatorio Sirio de Derechos Humanos ratificó "combates en el perímetro de Bab Amro entre el ejército regular y los grupos de desertores para evitar el asalto al barrio".

Otra fuente rebelde negó que consiguieran acceder a Bab Amro, pero sí reafirmó que las tropas lealistas habían rodeado el barrio y que se estaban produciendo violentos combates con los desertores del Ejército Libre Sirio, especialmente por el lado de Inshaat, un barrio limítrofe.

Además, según la oposición, las tropas gubernamentales dinamitaron un canal de agua que conectaba los huertos de Bab Amro con un pueblo vecino, a través del cual se enviaban víveres y material médico y se evacuaban a los heridos.

Las redes sociales se colapsaron de mensajes de vecinos de Bab Amro pidiendo ayuda internacional. Muchos denunciaban la falta de agua y de suministros para atender a los numerosos heridos.

1 de marzo
Las tropas gubernamentales asediaron Homs y se hicieron con el control de Bab Amro, donde cayeron "todos los últimos focos de resistencia".

El Ejército Libre de Siria se vio obligado a anunciar una "retirada táctica debido a la preocupación por las vidas de los civiles restantes", según anunció el coronel Riyad al-Asad, jefe del grupo rebelde.

"Al menos diecisiete civiles fallecieron a manos de las fuerzas gubernamentales, que procedieron a allanamientos y a arrestos". No obstante, aclaró que "el régimen también ha sufrido grandes bajas en los combates".
Además informó de que "los rebeldes están todavía en los barrios de Hamadiyé y de Khaldiyé y las operaciones van a seguir para desalojarlos".
Fuentes activistas afirmaron que algunos rebeldes se quedaron para intentar cubrir a sus compañeros "durante su retirada". Una inusual nevada complicó las condiciones de los civiles.

Los combatientes rebeldes pidieron en un comunicado a la Cruz Roja y a otras organizaciones humanitarias que entren en Baba Amro y lleven ayuda a 4.000 civiles que «insisten en permanecer en sus casas destrozadas».
Además advirtieron "al régimen contra cualquier venganza con los civiles y le hacemos plenamente responsable de su seguridad".

Al menos 7.000 soldados sirios participaron en la ofensiva de Homs, incluido Maher al-Asad. En el asalto recurrieron a misiles de largo alcance, shabeehas, francotiradores, tanques y helicópteros, que, según denuncian las fuentes del ELS, disparan tanto a insurgentes como a civiles, en una campaña de represión "bárbara y brutal".

Se desconoce el número de muertes, pero el ELS asegura que las "fuerzas del régimen" han ejecutado a 300 hombres y secuestrado a 200 mujeres.

El grupo opositor del Consejo Nacional Sirio informó la creación de una Oficina Militar que "funcionará como un ministerio de Defensa, controlando el suministro de armas, y supervisando y organizando a los grupos armados".

2 de marzo
Ban Ki-Moon criticó la "atroz y totalmente inaceptable e intolerable" situación de Siria e instó a "las autoridades sirias deben dar acceso a la comunidad humanitaria inmediatamente y sin condiciones previas" y a "detener la violencia".
Informó de que "las bajas civiles claramente han sido grandes" y que "el Gobierno sirio no ha cumplido con su responsabilidad de proteger a la población", y se declaró preocupado por los informes "espeluznantes" que llegan desde Homs y que hablan de "ejecuciones sumarias, detenciones arbitrarias y torturas" vinculadas a las tropas de Asad.

Asimismo, el grupo detractor CCL, aseguró que al menos 14 personas fueron ejecutadas por las fuerzas lealistas en el asediado barrio de Bab Amro (Homs).

Además, siete camiones cargados con alimentos y medicinas de la Cruz Roja intentaron, sin éxito, entrar en el bario.

Sin embargo, los barrios de Jaldiyeh, Bayyada, Bab Sbaa y Hamidiyeh permanecían aún en manos de los rebeldes, y se celebraron manifestaciones antigubernamentales tras la oración del viernes.
Los insurgentes temían una extensión de las ofensivas del Ejército contra estos barrios. Sin embargo, trataron de mantener alta la moral. En Internet se difundieron sus mensajes:

3 de marzo

Los periodistas franceses que recientemente habían huido de Homs, acusaron al Ejército gubernamental de "atacar intencionadamente" al grupo, y agradecieron a los sirios que pusieron su vida en peligro por rescatarles y del buen trato que recibieron por parte de los ciudadanos de Bab Amro, "héroes que están siendo masacrados".

El fotógrafo británico Paul Conroy, el cual recientemente había escapado de Homs, acusó al Ejército Sirio de "una masacre indiscriminada de hombres, mujeres y niños".
Conroy pidió que " envíen ayuda, (Homs) la necesita, esto va más allá de las reuniones, necesitan que ocurra algo" y aseguró que "ya es demasiado tarde para cualquier tipo de diálogo, el tiempo para hablar ya se ha acabado, ahora la masacre y los asesinatos se están produciendo a toda velocidad".
Además, lamentó que "tengamos la vergüenza de sentarnos y ver otra vez (lo que ocurre) como ya pasó en la masacre de Srebrenica y en el genocidio de Ruanda".

Activistas informaron de que todos los hombres que se quedaron en el barrio entre los 14 y los 50 años habían sido arrestados y que los estaban torturando y matando uno por uno.

Los cuerpos de los periodistas fallecidos en Homs, Marie Colvin y Rémi Ochlik, fueron entregados al embajador francés en Damasco, Eric Chevallier, y un representante de la legación de Polonia.

Otro envío de ayuda humanitaria de la Cruz Roja fue impedido por las autoridades sirias.

La Red Siria para los Derechos Humanos aseguró que "en un acto de pura venganza, el Ejército de Asad ha estado disparando proyectiles de mortero (...) en Jobar", un barrio limítrofe al castigado distrito de Bab Amro (Homs).

Según el ELS, las fuerzas de Asad ejecutaron a 47 soldados desertores y arrojaron sus cadáveres al lago Al Sheeha.

4 de marzo
Al menos 45 personas murieron en Siria, 17 de ellas en Homs, donde, según denuncian varios grupos de activistas opositores, seis jóvenes fueron ejecutados en público en el barrio de Baba Amro.

Cuatro de los jóvenes ejecutados en Baba Amro eran miembros de una misma familia, según la organización opositora, que aseguró que entre los fallecidos se encontraban siete menores de edad y tres mujeres.

También en la provincia central de Homs, las fuerzas lealistas bombardearon la localidad de Rastan, donde fallecieron diez personas, de acuerdo a los datos facilitados por la opositora Comisión General de la Revolución Siria.

La Cruz Roja Internacional empezó distribuir ayuda humanitaria en los alrededores de Homs, debido a que el gobierno les vetó el acceso a Bab Amro.

5 de marzo

El Ejército lealista impidió nuevamente el paso de la Cruz Roja al destruido distrito de Bab Amro. Los activistas de la oposición acusaron a las fuerzas sirias de tomar sangrientas represalias en el vecindario

La Agencia de Noticias Árabe Siria aseguró que las autoridades habían empezado a "reparar los daños causados por terroristas" en dicho barrio, eliminando barricadas y buscando supuestos escondites.

La cadena de televisión Channel 4 emitió un vídeo que mostraba lo que dijeron son pacientes sirios siendo torturados por personal médico en el hospital estatal en Homs.

En este aparecían hombres heridos y con los ojos vendados encadenados a las camas. En la mesa de una de las salas se ve un látigo de goma y un cable eléctrico. Algunos pacientes mostraban signos de haber recibido palizas.

Channel 4 dijo que no podía verificar el vídeo de forma independiente, pero, el portavoz de la alta comisionada de Derechos Humanos de la ONU Rupert Colville, indicó que investigadores independientes que informaban al Consejo de Derechos Humanos habían recibido imágenes y testimonios similares. De hecho, el primer informe de la comisión de investigación de Naciones Unidas ya documentó en noviembre casos de heridos trasladados a hospitales militares, donde fueron golpeados y torturados durante los interrogatorios.

Colville indicó que poseían información de "torturas y asesinatos en el hospital militar de Homspor parte de fuerzas de seguridad vestidos como médicos y que supuestamente actúan con la complicidad del personal médico". "Agentes de seguridad, en ocasiones con personal médico, encadenaron a pacientes gravemente heridos a sus camas, les electrocutaron, golpearon partes heridas de su cuerpo o les negaron atención médica y agua. El personal médico que no colaboraba se enfrentó a represalias".

Aseguró que, debido al temor de los sirios hacia los hospitales públicos, aparecieron clínicas improvisadas en mezquitas y viviendas, que también se están convirtiendo en el blanco de los ataques del ejército gubernamental.

6 de marzo
Al menos 13 personas, pertenecientes a dos familias, murieron degolladas por las fuerzas de seguridad sirias y los "shabeeha" en Bab Amro, según un grupo opositor.

Los Comités de Coordinación Local (CCL) acusaron a las fuerzas lealistas de utilizar cuchillos para asesinar a las víctimas y que esta "nueva masacre", perpetrada en Basatin (Bab Amro), eleva a 16 la cifra de muertos en esta jornada en Homs y a 21 en todo el país.

7 de marzo
Un equipo de la Media Luna Roja logró entrar en el barrio de Bab Amro, segñun informó Hicham Hassan, portavoz del Comité Internacional de la Cruz Roja. Informó de que el equipo " ha estado en Baba Amro durante 45 minutos. Encontraron que la mayoría de los habitantes habían abandonado el lugar ".

También visitaron la localidad de Adel, próxima a Homs, donde repartieron ayuda por segunda vez.
Otra fuente del CICR informó que los equipos no han distribuido ayuda en Baa Amro -"porque no encontraron a nadie"- y que "la ayuda consiste en mantas, alimentos y suministros médicos".

Junto a los miembros de la organización entró también la subsecretaria general de la ONU para Asuntos Humanitarios de la ONU, Valerie Amos, con la intención de "instar a todas las partes a permitir el acceso de las agencias humanitarias para que puedan evacuar a los heridos y entregar los suministros esenciales".

Tras una breve inspección en el barrio, Amos se dirigió a otros vecindarios de la ciudad, entre ellos Abel, donde las organizaciones humanitarias han centrado sus esfuerzos porque allí se hallan más de 450 familias que salieron de Baba Amro.

Al final del día, los grupos opositores denunciaron un total de 20 fallecidos en Homs.

8 de marzo
Al menos 52 personas murieron en Homs por ataques perpetrados por las tropas de Bashar al Asad, según publicó el grupo Comités de Coordinación Local.

Entre la lista de víctimas mortales figuran "familias enteras", de las cuales 44 habrían muerto "ejecutadas".

9 de marzo
26 personas murieron en una operación militar del ejército lealista en el barrio de Al Jalediya, porque existen bolsas de resistencia del Ejército Libre Sirio (ELS), según informó un portavoz de los CCL.

Además, destacó que en el distrito de Baba Amr de Homs murieron seis personas, entre ellas, dos menores.

10 de marzo
Los opositores Comités de Coordinación Local precisaron que e al menos 5 personas perdieron la vida en la ciudad en otra jornada de violencia.

11 de marzo
Al menos 70 personas murieron en Homs por los ataques del ejército gubernamental, según denunciaron los Comités de Coordinación Locales.
Del total, 45, incluidos mujeres y niños, fallecieron en Karm al Zaitoun en lo que la organización opositora calificó como "una masacre orquestada por el régimen".

Su versión fue respaldada por el Comisión General de la Revolución Siria, que ha elevado el número de muertos a 47. Además, este grupo detalló la "masacre":

Reacción

Local
El Ministerio del Interior Sirio aseguró que los "grupos criminales" cometen crímenes atroces que se cobraron la vida de cientos de civiles al colocar explosivos en edificios privados o secuestrar y saquear propiedades públicas y privadas. Una declaración del Ministerio explicó que Las autoridades competentes practicaron la máxima moderación y se entregó a los terroristas una serie de oportunidades para volver a la carretera de la derecha, pero ellos se negaron y se intensificó su terror instigado por partes extranjeras, todo esto empujó a las autoridades a intervenir y tratar con ellos para restablecer la seguridad y la estabilidad a Homs.

Sin embargo, Sky News describió el incidente como El peor ataque de la sublevación, desde que las revueltas que iniciaron en marzo de 2011 hasta ahora. Activistas de la oposición dijeron que Las fuerzas sirias están bombardeando la zona con morteros de varios lugares, destruyendo casas y matando a varios civiles, además de cometer sistemáticas violaciones de los derechos humanos.

Abu Rami Alhomsy de la Comisión General de la Revolución Siria afirmó que el primer bombardeo duró más de tres horas. Fue un día normal para una demostración, pero anoche comenzó a bombardear el barrio. Tenemos muchas lesiones. Muchas mujeres y niños han sido muertos y heridos. Estoy escondido en la calle con mucha gente a mi alrededor. Están disparando hacia aquí de una zona distinta.

El gobierno sirio negó que el bombardeo se produjera y que era una mentira de grupos de la oposición para tratar de influir en una resolución de la ONU que tratase de condenar al gobierno sirio, ese mismo día. También acusó a los grupos armados en Homs de matar a soldados y civiles.

Internacional
Muchas fuentes de noticias, y los gobiernos de Turquía y Francia, han descrito el ataque como una masacre. En respuesta, los manifestantes se manifestaron contra las embajadas sirias en varias ciudades del mundo.
El Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas votó con la Liga Árabe una propuesta para resolver los problemas en Siria después de estos eventos. La República Popular de China y Rusia vetaron la resolución.
Túnez evacuó a su embajador de Siria en respuesta a lo que llamó una "masacre sangrienta" y anunció que ya no reconoce al gobierno de Al Asad.

En otros países, sirios expatriados protestaron contra el ataque. Embajadas de Siria en Egipto y Alemania fueron atacadas, los manifestantes incendiaron parte de sus sedes y por lo menos 30 personas irrumpieron, respectivamente. Hubo más de 150 manifestantes coreando fuera de la embajada en Londres y alrededor de 50 manifestantes en su mayoría sirios irrumpieron en la embajada de su país en Grecia en esa mañana, rompiendo ventanas y pintando consignas contra el gobierno en las paredes. Doce sirios y un iraquí fueron detenidos después. En Kuwait, testigos dijeron que los manifestantes irrumpieron en el recinto de la embajada de Siria rompiendo ventanas y enarbolando la bandera de la oposición. La Embajada de Siria en Australia también fue dañada y saqueada. También hubo protestas frente a la embajada de Siria en los Estados Unidos.

Holanda, Arabia Saudita, Qatar, Kuwait, Baréin, Omán y los Emiratos Árabes Unidos aceptaron retirar a sus embajadores de Damasco, y expulsar a los embajadores sirios a sus respectivos países, en protesta por la represión de los gobiernos de Siria, en particular en Homs. Alemania, España, Bélgica y Francia también han anunciado la retirada de los embajadores sirios.

Los derechos de jefe de la ONU, Navi Pillay, pidió una acción internacional urgente para proteger a los civiles en Siria. "Estoy horrorizado por asalto intencional del gobierno sirio en Homs, y su uso de la artillería y otras armas pesadas en lo que parecen ser ataques indiscriminados contra zonas civiles en la ciudad", dijo un comunicado de Pillay. "El hecho de que el Consejo de Seguridad a un acuerdo sobre la acción colectiva firme parece haber impulsado la disposición del gobierno sirio para masacrar a su propio pueblo, en un esfuerzo para aplastar la disidencia". [ 117 ] de la UE jefe de Política Exterior, Catherine Ashton, ha declarado: "Me horroriza por los informes de los brutales ataques de las fuerzas armadas sirias en Homs. Condeno en los términos más enérgicos estos actos perpetrados por el régimen sirio contra su propia población civil, la comunidad internacional debe hablar con una sola voz, exigiendo el fin al derramamiento de sangre e instando a Asad a un lado y permitir una transición democrática ". [ 118 ]

En Libia, los manifestantes se hizo cargo de la embajada de Siria y el funcionario del Consejo Nacional de Transición entregó el control de la embajada a la oposición o "revolucionarios". [ 119 ] sirios que residen en Libia protestaron frente a la embajada rusa en el país, en Trípoli, con el tiempo de elevación una bandera de la oposición siria. [ 120 ] los libios y los sirios protestaron frente a la embajada china en Libia ", para denunciar la decisión de China de vetar una resolución de la ONU que tratan de poner fin a la violencia y el derramamiento de sangre en Siria". [ 121 ] Libia también expulsó al embajador de la Liga Americana Gobierno-Asad, el coche del embajador fue atacada por manifestantes desarmados sirios mientras huía de Trípoli. [ 122 ]

El jefe de la ONU, Ban Ki-moon dice que ha recibido "informes espeluznantes" que las fuerzas del gobierno sirio son arbitrariamente de ejecución, encarcelando y torturando a la gente en Homs después de que combatientes de la oposición en la ciudad se retiraron.
"Un gran asalto sobre Homs tuvo lugar ayer", dijo Ban a la Asamblea General de las Naciones Unidas en Nueva York el 2 de marzo. "Las pérdidas civiles han sido claramente pesado. Seguimos recibido informes espeluznantes de ejecuciones sumarias, detenciones arbitrarias y torturas. Este asalto atroz es aún más terrible por haber sido llevada a cabo por el propio gobierno, atacar sistemáticamente a su propio pueblo". Activistas dijeron que las fuerzas del gobierno estaban deteniendo a personas de edades comprendidas entre 14-50 y ejecutarlos por lotes.

Esto se produjo después de que el Primer Ministro del Reino Unido, David Cameron, acusó al gobierno de la carnicería a su propio pueblo. Esto es, mientras que 10 civiles habrían sido ejecutados fuera de una tienda en el barrio Bab Amr. Hablando en Bruselas, dijo:
"El régimen de Asad está masacrando a su propio pueblo. La historia de Homs está siendo escrito en la sangre de sus ciudadanos".
"La situación en Siria es absolutamente terrible y es de vital importancia que exista un acceso humanitario en Homs y en otros lugares para que la gente puede obtener la ayuda que necesitan".

"Pero sobre todo, lo que creo que las cosas, es la construcción de la evidencia y la imagen por lo que mantener este régimen criminal a la cuenta y asegurarse de que se rindan cuentas por los crímenes que está cometiendo contra su pueblo y que un día, no importa cuánto tiempo toma, habrá una hora de la verdad de este régimen horrible ".

El canciller francés, Alain Juppé, dijo que el gobierno de Asad había "roto todos los límites de la barbarie". " Cuando veo que el presidente sirio desfiló [...] un referéndum fraudulento, me hace sentir profundamente indignado", dijo a la radio RTL. Juppé dijo que se sentía "inmensamente frustrado" por las dificultades en la obtención de garantías de seguridad para permitir a los civiles heridos y periodistas occidentales que ser evacuadas de Homs.

Situación civil

Hombres, mujeres y niños tratan de sobrevivir a la masacre.
No disponen de víveres, pero las familias se hacinan en las plantas bajas y los sótanos de los edificios para evitar los bombardeos.

En las calles, relatan que hay cadáveres ensangrentados a los que no se puede enterrar dignamente pues los francotiradores disparan a todo lo que se mueve. No se puede tratar a los heridos debido a que carecen de medicamentos, anestesia, ni instrumentos quirúrgicos.

Los ciudadanos afirman que las tropas lealistas apuntan a cualquier vehículo que transporte heridos y que están utilizando los hospitales como centros de interrogatorio.

Además, al menos 295 doctores habrían sido arrestados por el gobierno con el objetivo de impedir que traten a los heridos y a los rebeldes en clínicas improvisadas.

Varios camiones con ayuda humanitaria de la Cruz Roja intentaron entrar en Homs, pero el gobierno les denegó el acceso.

Bab Amro

Bab Amro, uno de los principales barrios opositores, fue el más castigado. Tras un mes de bombardeos, las tropas de a pie entraron para "descabezar a la rebelión" y someter el distrito.

De las casi 100.000 personas que residían en este barrio antes de las revueltas, al comienzo del asedio en febrero permanecían unas 20.000, según fuentes de la oposición,y, tras un mes de bombardeos, actualmente sólo unos pocos miles permanecen allí.

Ban Ki-Moon comunicó la posesión de informes que informaban de "ejecuciones sumarias, detenciones arbitrarias y torturas" vinculadas a las tropas de Asad.

Grupos de activistas denunciaron que todos los hombres que se quedaron en el barrio entre los 14 y los 50 años habían sido arrestados y que los estaban torturando y matando uno por uno.

Activistas informaron de que todos los hombres que se quedaron en el barrio entre los 14 y los 50 años habían sido arrestados y que los estaban torturando y matando uno por uno.

El periódico español ABC denunció que al menos 220 personas malvivían encerradas en un mismo sótano para refugiarse de los francotiradores gubernamentales.

Ejército Libre Sirio

El Ejército Libre de Siria ha intentado combatir a las tropas gubernamentales para impedir que se hagan con el control de Homs, "capital" de la rebelión. No obstante, debido a la inferioridad numérica y logística, apenas han conseguido avances.

Sin embargo, el día 10 de febrero, aseguraron que habrían acabado con cuatro tanques o blindados en las afueras de Bab Amro.

Portavoces del ELS han asegurado que están dispuestos a defender Homs "hasta la última gota de sangre".

Riyad al-Asad informó que sus fuerzas habían acabado con 137 de los 4.000 soldados gubernamentales que asediaron Bab Amro, y que se habían hecho con el control de varios arsenales.

Además, el Alto Consejo Militar ha prometido que incrementará los ataques en otros puntos del país para aliviar la presión sobre Homs.

A pesar de la retirada táctica que se vio obligado a realizar en Bab Amro, los barrios de Jaldiyeh, Bayyada, Bab Sbaa y Hamidiyeh permanecen aún en manos de los rebeldes.

Muro de Bab Amro

Según la oposición, el Ejército sirio construyó el llamado muro de Bab Amro, una supuesta muralla física cen los límites de Bab Amro, un barrio homsiense que alberga en su mayoría a las principales fuerzas detractoras y cuyo objetivo es, según los medios, facilitar el aislamiento y dominación del distrito. Tiene 3 metros de alto y cubre un área de, aproximadamente, 2 kilómetros.

El muro comenzó a construirse en torno a una semana después del uno de marzo y su construcción llevó alrededor de un mes.

Debido a la coincidencia de las fechas, es factible que la "reconstrucción" de Bab Amro que Asad anunció (luego de que el ejército tomase el barrio), en realidad fuera un encumbrimiento de la construcción de este muro.

La actriz Rosamund Pike encarnó a Marie Colvin en el filme "La corresponsal" (2019)

Referencias

Enlaces externos

Siria en 2012
Homs

Ofensiva de Homs (2012)


لوي فيتون  أو اختصاراً LV, هو فرنسية دار الأزياء والسلع الفاخرة شركة تأسست في عام 1854 من قبل لوي فيتون. يظهر حرف LV للعلامة التجارية على معظم منتجاتها، بدءً من الحقائب الفاخرة والسلع الجلدية إلى الملابس الجاهزة والأحذية والساعات والمجوهرات والإكسسوارات والنظارات الشمسية والكتب. لوي فيتون هي إحدى دور الأزياء العالمية الرائدة في العالم. تبيع منتجاتها من خلال المحلات المستقلة وأقسام الإيجار في المتاجر الكبرى وعبر قسم التجارة الإلكترونية في موقعها على الإنترنت.

لمدة ست سنوات متتالية (2006-2012), تم اختيار لوي فيتون كأفضل علامة تجارية فاخرة في العالم. كان تقييمها لعام 2012 هو 25.9 مليار دولار أمريكي. بلغ تقييم 2013 للعلامة التجارية 28.4 مليار دولار أمريكي بإيرادات قدرها 9.4 مليار دولار أمريكي. تعمل الشركة في 50 دولة مع أكثر من 460 متجراً حول العالم.

لمحة تاريخية

كان لوي فيتون في منتصف القرن التاسع عشر عبارة عن متجر لبيع حقائب السفر والأمتعة، أما في القرن العشرين بدأت الشركة بالتوسع والنجاح وعلى أثر ذلك دخلت الشركة عالم الأزياء في منتصف العشرين، وأدمجت كتابة الأحرف على المحافظ والحقائب، وهذه كانت خطوة بارزة في تاريخها. ولد لويس فيتون في 4 أغسطس 1821، انتقل إلى باريس عام1835, لكنه ذهب الرحلة سيراً على الأقدام وذلك بسبب إلغائها، وبطريقة عمل بمجموعة من الوظائف لدفع تكاليف الرحلة، وعند وصوله عمل عند صانع حقائب، وعلى أثر سمعته تم اختياره من قبل الإمبراطور نابليون الثالث ليكون الصانع الخاص لدى زوجته، وبعد عمله لدى الطبقة المالكة أصبح يملك خلفية جيدة في إتقان صنع الحقائب، وبعد ذلك بدأ بوضع أسس الشركة. تأسست الشركة (1853) في باريس، أنتج أول مجموعة من الحقائب كانت مسطحة القاع مصنوعة من تريانون وخفيفة الوزن، وبعد أن لاقت النجاح الكبير، بدأ الكثير من صناع الحقائب بتقليد منتجاته. شاركت الشركة بالمعرض الدولي عام1867, وتم تغيير تصاميم القماش من تريانون إلى القماش المخطط بالبيج والبني لحماية المنتجات، وكان هذا عام1876, وكان افتتاح أول متجر عام 1885 في لندن، وبسبب انتشار التقليد لمنتجاته قام بتصنيع حقائب من قماش damier، بعد ذلك توفي 1892 وتولى إبنه الإدارة. (1893-1936) عمل جورج فيتون على توسيع الشركة لتصبح فروعها على مستوى العالم، وقام بعرض منتجاته في معرض شيكاغو العالمي،(1893 -1896) حاز على براءات اختراع في جميع أرجاء العالم. وأصبحت منتجاته تحوي الزهور عوضاً عن كتابة الأحرف على القماش، واستطاع أيضاً الذهاب إلى الولايات المتحدة وبيع المنتجات، في عام 1901 أنتجت الشركة حقيبة steamer bag وهي التي توضع داخل الحقائب. في عام 1914 قام جورج فيتون بافتتاح محل في الشانزليزيه، لبيع مستلزمات السفر وكان أكبر متجر في ذلك الوقت، وأفتتحت متاجر أيضاً في بعض المدن مثل (نيويورك، بومباي، واشنطن، لندن والإسكندرية) وفي عام 1930أصدرت الشركة حقيبة باسم keep all، 1932 صنعت حقيبة لنقل زجاجات الشمبانيا، وتلاها حقيبة باسم speedy، 1936 توفي جورج وتلاه في الإدارة إبنه جاستون. (1936-2000) استخدمت الجلود بشكل كبير ابتداءً من المحافظ إلى الأمتعة الكبيرة, 1959 تم تجديد الاتفاقية, 1966 تم إنتاج حقيبة أسطوانية الشكل لا تزال حتى هذا الوقت, 1977 وصلت عائدات الشركة السنوية 10 ملايين دولار أمريكي بسبب امتلاكها متجرين، بعدها بعام تم افتتاح متاجر في كل من طوكيو وأوساكا، 1983 تم انضمام الشركة إلى كأس العالم وكانت متخصصة بسباق اليخت، وسعت الشركة بعد ذلك إلى افتتاح فرع في تايوان وبعدها في كوريا الجنوبية. في عام 1987 تعاقدت شركة moet et chandon –hennessy مع فيتون, 1988 وصلت زيادة أرباح الشركة 49%، 1989 كانت شركة فيتون تمتلك 130 فرع حول العالم, 1992 تم افتتاح فرع بالصين، 1996 تم إقامة حفل للذكرى المئوية. تم افتتاح أول متجر في إفريقيا في المغرب عام 2000, وبعدها أقيم مزاد مهرجان سينمائي في إيطاليا، لبيع حقيبة ماكياج أنتجها شارون ستون وأعطي ربحها لمؤسسة أبحاث الإيدز. في عام 2001 تم إنتاج حقائب بعضها تحمل شعار الشركة وبعضها الآخر يحمل اسم الحقيبة مثل (speedy-keep all) ولم تكن متوفرة لعامة المجتمع، تم تصميم أول قطعة مجوهرات على يد (جاكوبس) في ذلك العام. تم افتتاح شركة في طوكيو لتصميم زينة أعياد الميلاد لدى النوافذ وذلك في عام 2002، أما عام 2003 فقد تم إنتاج مجموعة من الحقائب والإكسسوارات قماشية احتوت على 33 لون على خلفية بيضاء وأخرى سوداء وفي نفس العام تم افتتاح متاجر في كل من موسكو بروسيا ونيودلهي بالهند. في عام 2004 تم القيام بالحفل 150، وتم فتح متاجر في نيويورك، وأول متجر في شنغهاي، في عام 2005 أعادو افتتاح متجر الشانزليزيه الذي يعتبر أكبر متجر في العالم. شركة لويس فويتون قامت بتسويق المشاهير واستخدمت النماذج الشهيرة والممثلات مثل جنيفر لوبيز، هايدن كريستنسن وآخرها أنجلينا جولي في حملاتها التسويقية. ومن كسر للتقاليد المعتادة المتمثلة في استخدام عارضات الأزياء والمشاهير للإعلان عن منتجاتها، في 2 آب 2007، أعلنت الشركة أن الاتحاد السوفياتي السابق> الزعيم ميخائيل غورباتشوف سوف يظهر في حملة إعلانية مع شتيفي غراف، اندريه اغاسي، وكاترين دونوف. مغني الراب كثيرة، أبرزها كاني ويست وجوسي جي وذكرت الشركة في بعض الأغاني. وفي عام 2008، أصدرت لويس فويتون قماش Damier الجرافيت. قماش ميزات نمط Damier الكلاسيكي ولكن باللونين الأسود والرمادي، نظرة ذكورية ويشعر في المناطق الحضرية. وفي عام 2010، افتتح لويس فويتون ما وصفته بأنه من أفخم متجر في لندن.

لوي فيتون الآن

لوي فيتون تتصدر أغلى عشر ماركات عالمية فاخرة

في أطار سباق بين أغلي عشر ماركات عالمية أفاد مصدر لـ ميلوارد براون أوبتيمر أن ماركة لويس فيتون ظلت محتفظة بصدارة الترتيب العالمي للعام السابع على التوالي كأغلى علامة تجارية في العالم.لويس فيتون، يرجع تاريخ تأسيسها إلي منتصف القرن التاسع عشر تقريبا، وتشتهر بالصناعات الجلدية الفاخرة، ولا سيما حقائب اليد للسيدات.تمتلك هذه العلامة مجموعة ال في ام اتش مويت هينيسي لوي فيتون الفرنسية الشهيرة وقد ارتفعت قيمة ماركة صانع المنتجات الجلدية الفرنسية 7%، مقارنة بعام 2011 كي تبلغ 25.9 مليار دولار

الحملات الإعلانية
تقوم شركة لوي فيتون بتنمية مشاهير المتابعين وقد قدمت عارضين وموسيقيين وممثلين مشهورين، مثل جينيفر لوبيز وكيث ريتشاردز ومادونا وشون كونري وماتياس شونارتس وأنجلينا جولي وجيزيل بوندشين وميخائيل غورباتشوف وأوه سي هون وديفيد بوي في حملاتها التسويقية.

تستخدم الشركة عادةً الإعلانات المطبوعة في المجلات واللوحات الإعلانية في المدن العالمية . كانت ملصقات لوي فيتون من Razzia شائعة في الثمانينيات. اعتمدت في السابق على الصحافة المختارة في حملاتها الإعلانية (التي غالباً ما تضمنت نجومًا مرموقين مثل شتيفي غراف وأندريه أغاسي وكاثرين دينوف) التي تم تصويرها بواسطة آني ليبوفيتز. ومع ذلك، قرر أنطوان أرنو, مدير قسم الاتصالات، مؤخرًا الدخول إلى عالم التلفزيون والسينما: الإعلان التجاري (90 ثانية) يستكشف موضوع «أين ستأخذك الحياة؟» ومترجم إلى 13 لغة مختلفة. هذا هو أول إعلان تجاري لشركة فيتون على الإطلاق وقد أخرجه مدير الإعلانات الفرنسي الشهير برونو أفيلان.

في عام 2002, قام دانيال لالوند, الرئيس والمدير التنفيذي لساعات LVMH (لاحقاُ, الرئيس التنفيذي العالمي لعلامتي LVMH, Moët و Dom Pérignon) بتجنيد مشاهير، مثل ماريا شارابوفا، وبراد بيت، وتايجر وودز، وأوما ثورمان، للحملات الإعلانية التي صورها باتريك ديمارشيلير . قيل إن الإعلانات التي تعرض Woods أدت إلى زيادة بنسبة 30٪ في المبيعات، مما أدى إلى تصنيف تاغ هوير كعلامة تجارية للساعات الفاخرة رقم 2 في أمريكا بحلول عام 2005.

معرض الصور

انظر أيضًا

 غوتشي
 برادا

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي
 الموقع الرسمي لكأس لويس فويتون 2007

الموضة في عقد 2000
الموضة في عقد 2010
الموضة في عقد 2020
أل في أم أش
تأسيسات سنة 1854 في فرنسا
حقائب (موضة)
دور أزياء منتجة للعطور
شركات أسست في 1854
شركات تصنيع أسست في 1854
شركات تصنيع ساعات
شركات صناعة ملابس
شركات فرنسية أسست في 1854
شركات مقرها باريس
علامات تجارية فاخرة
علامات تجارية فرنسية
علامات تجارية لحقائب السفر
علامات تجارية للأزياء
فرنسيون متعاونون مع ألمانيا النازية

لوي فيتون


Probele sportive de patinaj viteză la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 s-au desfășurat în perioada 9-25 februarie 2018 la Pyeongchang, Coreea de Sud, la Gangneung Oval.

Sumar medalii

Clasament pe țări

Masculin

 Patinatori care nu au participat în finală, dar care au primit medalii.

Feminin

 Patinatori care nu au participat la finală, dar au primit medalii.

Note

Legături externe
Patinaj viteză

Sporturi la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018
2018

Patinaj viteză la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018


Kilian Ignaz Dientzenhofer (în ) (1 septembrie 1689, Praga – 18 decembrie 1751) a fost un arhitect boem al epocii baroce. El a fost al cincilea fiu al arhitectului german Christoph Dientzenhofer și al boemei Maria Anna Aichbauer (născută Lang), <span abp="1351">văduva arhitectului Johann Georg Achbauer cel Bătrân, și un membru al renumitei familii de arhitecți Dientzenhofer. A lucrat în calitate de arhitect alături de tatăl său și de Jan Santini Aichel.

Printre clădirile proiectate de Dientzenhofer sunt Biserica Sf. Ioan Nepomuk, Biserica Sf. Nicolae, Vila Amerika și Palatul Kinský din Praga. El a construit, de asemenea, numeroase biserici și clădiri laice în alte orașe din Boemia. Multe dintre proiectele sale ulterioare au fost realizate de elevul și ginerele său Anselmo Martino Lurago.

Proiecte

În Praga
 Vila Amerika din Nové Město (1717–1720), în prezent Muzeul Antonín Dvořák
 Conventul mănăstirii benedictine din Břevnov (aprox. 1717)
 Biserica Sf. Ioan Nepomuk din Hradčany, str. Kanovnická (1720–1728)
 Reproiectarea bisericii Sf. Loreta din Hradčany (1723)
 Reproiectarea barocă a bisericii Sf. Toma (sv. Tomáše) din Malá Strana (1725–1731)
 Vila Portheimka din Smíchov, str. Štefánikova (1725)
 Casa celor doi porumbei, Nosticova 5 (1726)
 Biserica Sf. Ioan Nepomuk, str. Vyšehradská (1730–1739)
 Biserica Sf. Bartolomeu din Orașul Vechi (1731)
 Biserica Sf. Nicolae din Piața Orașului Vechi (1732–1735)
 Biserica Sfinților Chiril și Metodiu, str. Resslova (1730–1740)
 Finalizarea bisericii Sf. Nicolae din Malá Strana (1737–1751)
 Palatul Goltz-Kinsky din Piața Orașului Vechi (1755–1765)
 Palatul Piccolomini (Savarin), Na Příkopě 10 (1743–1751)

În afara Pragăi
 Biserica Tuturor Sfintilor din Heřmánkovice (1722–1726)
  Biserica Sf. Magdalena din Karlovy Vary (1729–1730)
 Castelul Ploskovice din apropiere de Litoměřice
 Castelul Meziměstí din apropiere de Broumov
 Clement din Odolena Voda (1733–1735)
 Mănăstirea Sf. Vaclav din Broumov (1727–1735)
 Multe biserici din apropiere de Broumov
 Mănăstirea cisterciană Plasy (1739)

Referințe

Bibliografie
 Milada Vilimkova, Johannes Brucker: Dientzenhofer. Eine bayerische Baumeisterfamilie in der Barockzeit. Rosenheimer Verlagshaus, ISBN 3-475-52610-7
 Allgemeine Deutsche Biographie, Bd. 3, S. 650-51
 Biographisches Lexikon zur Geschichte der böhmischen Länder, Band I., S. 247-248, ISBN 3-486-44051-9
 Hans Zimmer: Die Dientzenhofer. Ein bayerisches Baumeistergeschlecht in der Zeit des Barock. Rosenheim 1976
 Joachim Bahlcke u. a.: Handbuch der historischen Stätten Böhmen und Mähren, Kröner-Verlag, Stuttgart 1998, ISBN 3-520-32901-8
 Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler in Polen Schlesien, München / Berlin 2005, ISBN 3-422-03109-X
 Erhard Gorys: DuMont Kunst-Reiseführer Tschechische Republik, ISBN 3-7701-2844-3
 Knaurs Kunstführer Tschechische Republik, ISBN 3-426-26609-1
 Tichy, Franz: Studie zu Sakralbauten des Kilian Ignaz Dientzenhofer. München 1996, ISBN 3-88073-519-0

Legături externe
 Kilian Ignaz Dientzenhofer at the archINFORM database.

 Prague Information Service
 ADB entry
Nașteri în 1689
Decese în 1751
Arhitecți cehi

Kilian Ignaz Dientzenhofer


Antônio da Costa Santos (also known as Toninho; 4 March 1952 – 10 September 2001) was a Brazilian architect and politician of the Workers' Party (PT).

Toninho took office as Mayor of Campinas (the third largest city in the state of São Paulo, with over 1,000,000 inhabitants), on 1 January 2001.  He was shot to death at 10:15 pm, 10 September 2001, as he was driving home alone from a shopping mall.  The details and motives of his murder, which stunned the country, is still largely unknown . His assassination was overshadowed by the deadly 9/11 attacks on the US approximately a day later.

Toninho was succeeded in office by the vice-Mayor, Izalene Tiene. He left a daughter and a widow.

Murder investigations
The murder took place in a poorly lit access road leading out of the mall. Witnesses in other cars only said to have seen a silver Vectra driving at high speed and heard shots. Two bullets shattered his car's windows and the last hit him on his left shoulder.  Another car (a green Vectra) had been the object of a robbery attempt a few minutes before, on the same route.

Local police version
Initial investigations by the Campinas Civil Police promptly led to accusations against four local criminals.  Robber Anderson Rogério Davi or "Boca", 20, was arrested on 5 October, and he pointed to three other accomplices, and two of them (Flávio Roberto Mendes Clara, 19 and A.S.C, 17) were arrested on 10 October.  According to the police, the men confessed that they were driving two motorcycles, looking for a car to rob. They overtook Toninho's car, but as he accelerated instead of stopping, Flávio would have shot him. A 38 caliber weapon found with Flávio would have been the crime weapon.

Federal police version
However, subsequent investigations by the Brazilian Federal Police showed that the confessions and evidence were invalid.  Federal investigators instead attributed the murder to accomplices of a certain Wanderson de Paula Lima, nicknamed Andinho, who at the time was among the police's most wanted for a number of crimes.  The main clue was a match between the bullets (9 mm and caliber 45) recovered from Toninho' murder scene and from the kidnapping of an 8-year-old boy in Campinas, four days after the murder.

Wanderson was arrested on 25 February 2002, in Itu.  According to the police, a 9 mm pistol found in Andinho's hideout matched that used on Toninho and on the kidnapping.  The police claimed that three men from Andinho's gang, driving a silver Vectra, had attempted to stop a green Vectra shortly before Toninho's murder, intending to carry out a flash kidnapping.  The green Vectra was hit by caliber 45 bullets and showed silver paint streaks from an attempt by the robbers to block its path, which also smashed one of the robbers' car headlights.  This detail is confirmed by a security camera from the mall that recorded a car with one headlight off.  While running away from that crime, the robbers ran into the Mayor's car, and either attempted to rob it too, or were irritated because Toninho was driving at the speed limit and blocking their way.

However, the three suspects had already been killed by the police before they could be interrogated. Two of them (Valmir Conti or "Valmirzinho", 29, and Anderson José Bastos or "Alemãozinho", 22) were hiding with other two alleged members of Wanderson's gang in an apartment in Caraguatatuba. All four men died on 2 October 2001 in a shootout with a team from the Campinas Civil Police. No policemen were hurt. On 26 January 2006, two members of that team were formally indicted by the São Paulo's Public Attorney for connections to Wanderson's gang.

Political crime
The police have always maintained that Toninho's murder was a common crime and that the criminals were not aware of the victim's identity.  However, suspicions that the murder may have been targeted and may have had political motives were widespread, and have increased recently.  Just before his death, Toninho had started investigations on alleged overbudgeting in contracts with urban cleaning companies. Toninho said he had received death threats, but was not going to be intimidated by them. The murder of Celso Daniel, mayor of Santo André and also a PT member, a few months later (22 January 2002) also contributed to these suspicions.

Toninho's widow Roseana recently complained angrily against President Lula's alleged lack of interest in her husband's murder investigations.

See also
List of unsolved murders

References

Costa Santos, Antonio da
Costa Santos, Antonio da
Assassinated Brazilian politicians
Costa Santos, Antonio da
Brazilian murder victims
Deaths by firearm in Brazil
Male murder victims
Costa Santos, Antonio da
People murdered in Brazil
Unsolved murders in Brazil
Workers' Party (Brazil) politicians
2000s assassinated politicians in South America

Antônio da Costa Santos


Balaklava Muharebesi, 25 Ekim 1854'te meydana gelen, Kırım Savaşı sırasında Ruslar ile Kırım'ın Sivastopol kentini kuşatan Osmanlı Devleti - Birleşik Krallık - Fransız İmparatorluk ittifak kuvvetleri arasındaki muharebedir. İttifak kuvvetlerinin amacı Sivastopol'un limanı ve kalesini ele geçirmekti. Muharebenin bir tarafının bu üç değişik devlet tarafından oluşması, Alma Muharebesi'nde kazanılan ittifak zaferinin ardından meydana geldi.

İttifak kuvvetleri Sivastopol kentine uzun sürecek bir kuşatma yerine hızlı bir şekilde saldırmaya karar verdi. Lord Raglan komutası altındaki İngilizler ve Canrobert komutası altındaki Fransızlar, birliklerini limanın güneyine konuşlandırdı. İngilizler Balaklava'nın güney limanına doğru ilerlerken, Fransızlar batı kıyısındaki Kamieş'e girdi. Fakat bu pozisyon, İngilizlerin sağ kuşatma kanadını zayıflattı, ve bu kanatta az asker vardı. Rus komutanı Liprandi, 25.000 askerini yanına alarak Balaklava civarındaki kuvvetlere saldırmaya hazırlandı, bunu yaparken İngilizlerle sağ kuşatma kanadının arasındaki bağı koparmayı umuyordu.

Rus İmparatorluğu'nun süvari birlikleri Osmanlı askerleri yenip Balaklava Limanı'na giden yolunu açtı. Rus süvarileri önleyebilecek güç olarak az sayıda Osmanlı askerler ve Kraliyet Deniz Piyadesi (Royal Marines)'nin dışında Colin Campbell komutasındaki 93. Piyade Alayı (Sutherland Highlanders Regiment of Foot) kalmıştır. Alay iki sütun halinde hattı oluşturup Rus süvarilerinin şiddetli saldırlarını geri çevirmeyi başardı. 93. Piyade Alayı askerlerinin kırmızı renkli üniformasından dolayı bu çarpışma "İnce Kırmızı Hat" adıyla anıldı.

"İnce Kırmızı Hat" tarafından geri çevirilen Rus süvari birliklerine bağlı 3500 atlı bu sefer James Yorke Scarlett komutasındaki ve 5. Dragoon Muhafız ile 6. Dragoon Muhafızı'ndan oluşturulan "Ağır Süvari Tugayı" (Heavy Cavalry Brigade)'na yöneldi. 600 atlıdan oluşan "Ağır Süvari Tugayı" Rus süvari birliklerine karşı saldırı düzenledi ve sayıca yaklaşık altı katı olan Rus süvarileri yendi.

Balaklava Muharebe sırasında bir Rus topçu taburuna karşı gerçekleştirilen ve fiyaskoyla sonuçlanan "Hafif Süvari Tugayı"nın saldırısı "Hafif Süvari Alayının Hücumu - Charge of The Light Brigade" ismiyle Tennyson tarafından şiirleştirilmiştir. 1881'de Rudyard Kipling eleştiri niteliğindeki "The Last of the Light Brigade" şiirini yazmıştır.

Charge of The Light Brigade (Hafif Süvari Tugayının Hücumu) şiirinin Türkçeye çevrilip uyarlanmış Hali şöyledir:

Yarım fersah ilerde, yarım fersah ilerde,
Yarım fersah ilerde,
Hepsi Ölüm vadisinde
At koşturdu altıyüz.
"Hafif Tugay İleri!"
Dendi: "Toplara Saldırın!"
Ölüm vadisine
Koşturdu altıyüz.

"İleri, Hafif Tugay!"
Korkan bir tek kişi mi var?
Yok, bilse bile Asker
Hatasını birinin:
Onlara düşmez cevap vermek,
Onlara düşmez sormak neden,
Onlara düşer bir tek şey yapmak ve ölmek:
Ölüm vadisine
Koşturdu altıyüz.

Sağında top,
Solunda top
Önünde top
Gürledi yaylım ateş;
Fırtına gibi yağdı gülle ve mermi,
Koşturdu atını güzel ve yürekli,
İçine ölüm çenesinin
Ağzına cehennemin
Koşturdu altıyüz.

Parladı süvari kılıcı çıplak,
Parladı dönerken havada,
Kılıçtan geçirirken topçuları orada,
Saldırırken koskoca bir orduya, o sırada
Bütün dünya merakla bakıyordu:
Daldılar batarya-dumanlarının içersine
Kırdılar doğruca hattın dibine;
Kazak ve Rus
Püskürdüler kılıç saldırısından geriye
Darmadağın olup ayrıldılar ikiye
Sonra atlarını sürdüler geriye, fakat
Altıyüz değil.

Sağında top
Solunda top
Ardında top
Gürledi yaylım ateş
Fırtına gibi yağdı gülle ve mermi,
Yere düşerken at ve kahraman
O kadar güzel dövüşen
Çenesinden geçip ölümün
Geri geldi cehennemin ağzından
Hepsi onlardan geri kalan
Gerisi altıyüz'ün.

Bütün dünya merak etti
Onların şanı ne zaman sönebilir?
Ne kadar çılgınca saldırdılar!
Şeref ver yapıkları saldırıya,
Şeref ver hafif Tugaya,
Soylu altıyüz.'

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Balıklava Savaşı ve Hafif Süvari Alayının saldırısı
 Balaklava Savaşı

Balaklava Muharebesi
Birleşik Krallık'ın muharebeleri
Fransa'nın muharebeleri
1854'te çatışmalar
1854'te Rusya

Balaklava Muharebesi


Hilda Geiringer, poznata i kao Hilda von Mises, austrijska matematičarka i sveučilišna predavačica u Njemačkoj i Sjedinjenim Državama.

Rođena je 1893. godine u Beču u židovskoj obitelji. Diplomirala je, a tijekom i Prvog svjetskog rata doktorirala na Sveučilištu u Beču disertacijom iz polja trigonometrije.

Godine 1921. godine preselila se u Berlin, gdje se zaposlila kao asistentica Richarda von Misesa na Institutu za primijenjenu matematiku. Iste godine udala se za Felixa Pollaczeka, također Bečanina židovskog podrijetla koji je na studij otišao u Berlin, gdje je i doktorirao.

U svom se radu na Institutu Geiringer bavila statistikom, teorijom vjerojatnosti i matematičke teorije plastičnosti. U prosincu 1933. izgubila je pravo predavanja na Berlinskom sveučilištu zbog svog židovskog podrijetla te se preselila u Bruxelles, a sljedeće godine dobila je posao predavača matematike u Turskoj. Za to vrijeme se zaintrigirala za Mendelov pristup genetike. Tako se počela baviti i istraživačkim radom na području molekularne i ljudske genetike kao i nasljeđivanjem, bioinformatikom, biotehnologijom te između ostalog, genetičkim inženjerstvom.

Nakon Atatürkove smrti, odlazi s kćeri u Pennsylvaniju, gdje radila kao lektorica na koledžu. Na Sveučilištu Brown u Providenceu u Rhode Islandu držala je i predavanje iz mehanike. Kasnije je predavala i u Massachusettsu i na Harvardu. Godine 1959. primljena je u članstvo Američke akademije umjetnosti i znanosti.

Izvori

Životopisi, Beč
Austrijski znanstvenici
Matematičari

Hilda Geiringer


Nižný Lánec este o comună slovacă, aflată în districtul Košice-okolie din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2010 număra 420 de locuitori.

Istoric
Localitatea Nižný Lánec este atestată documentar din 1268.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Nižný Lánec