XFL 2 fue el segundo evento de artes marciales mixtas (MMA) producido por Xtreme Fighters Latino (XFL). Tuvo lugar el 17 de septiembre de 2009 desde el José Cuervo Salón en la Ciudad de México.

Historia
Después del gran éxito que Xtreme Fighters Latino tuvo en su primer show, se llevaron a cabo las eliminatorias de los cuartos de final para sacar a los primeros campeones en las categorías de peso ligero y peso pesado de la Temporada 2009. Este evento contó con 11 combates.

Resultados
Torneo Peso Ligero 1ª Ronda:  Edgar García vs.  Luis Coca
Edgar García derrotó a Luis Coca por Nocaut Técnico (Golpes) a los 1:54 del Round 1.
Torneo Peso Ligero 1ª Ronda:  Carlos López vs.  Rodolfo Rubio
Rodolfo Rubio derrotó a Carlos López por Nocaut Técnico (Golpes) a los 1:42 del Round 1.
Torneo Peso Ligero 1ª Ronda:  Alfredo Díaz vs.  Víctor Cruz
Víctor Cruz derrotó a Alfredo Díaz por Sumisión (Rear Naked Choke) a los 2:40 del Round 1.
Torneo Peso Ligero 1ª Ronda:  Israel Girón vs.  Joel Marrero
Israel Girón derrotó a Joel Marrero por Nocaut Técnico (Golpes) a los 1:42 del Round 1.
Combate Peso Ligero:  Dante López vs.  Emiliano Vatti
Emiliano Vatti derrotó a Dante López por Sumisión (Heel Hook) a los 2:38 del Round 1.
Combate Peso Ligero:  Carlomar Cruz vs.  Vicente Salinas
Vicente Salinas derrotó a Carlomar Cruz por Sumisión (Guillotine Choke) a los 1:36 del Round 1.
Combate Peso Wélter:  Leandro Gullespe vs.  Rubén Barboza
Rubén Barboza derrotó a Leandro Gullespe por Nocaut Técnico (Golpes) a los 2:53 del Round 1.
Torneo Peso Pesado 1ª Ronda:  Luis Adan vs.  Omar Huerta
Omar Huerta derrotó a Luis Adan por Decisión Dividida a los 5:00 del Round 3.
Torneo Peso Pesado 1ª Ronda:  Andy González vs.  Antonio Pardo
Omar Huerta derrotó a Luis Adan por Decisión Unánime a los 5:00 del Round 3.
Torneo Peso Pesado 1ª Ronda:  Rockett vs.  Rogelio Martínez
Rogelio Martínez derrotó a Rockett por Sumisión (Guillotine Choke) a los 0:19 del Round 1.
Torneo Peso Pesado 1ª Ronda:  Efraín Sánchez vs.  Fabián Hernández
Fabián Hernández derrotó a Efraín Sánchez por Nocaut Técnico (Golpes) a los 2:49 del Round 1.

Referencias

Enlaces externos
Sitio Oficial de XFL

Xtreme Fighters Latino

XFL 2


Marina Abramović (serbisk: Марина Абрамовић, født 30. november 1946 i Beograd) er en serbisk performancekunstner, der nu har base i New York. Hendes arbejder undersøger forholdet mellem kunstneren og publikum, kroppens begrænsninger og sindets muligheder. Med en aktiv karriere på over fire årtier er Marina Abramović blevet beskrevet som "performancekunstens bedstemor". Hun har stået i spidsen for en ny forståelse af identiteten ved at inddrage beskuerne med fokus på at "konfrontere smerte, blod og kroppens fysiske begrænsninger."

Blandt hendes performances kan nævnes et retrospektivt forløb på Museum of Modern Art i New York marts-maj 2012, hvorunder Abramović gennemførte det 736 timer og 30 minutter lange The Artist Is Present, hvor hun sad på en stol, mens publikum på skift sad over for hende, hvorpå de to personer blot så på hinanden i tavshed. Arbejdet med udstillingen blev skildret i portrætfilmen The Artist Is Present (2012).

Abramović har i en periode i 1970'erne og 1980'erne levet og arbejdet sammen med den tyske performancekunstner Ulay (Frank Uwe Laysiepen), og de to har gensidigt inspireret hinanden i deres arbejde.

I Danmark har Abramović haft særudstillinger på Louisiana i Humlebæk (2017) og i Den Sorte Diamant i København (2017-2020).

Referencer

Kunstnere fra Serbien
Personer fra Beograd

Marina Abramović


Der Molenbeek-Ter Erpenbeek (im Volksmund als Molenbeek bekannt) ist ein Bach in der belgischen Provinz Ostflandern in der Denderstreek. Der Strom hat eine Länge von etwa 25 km. Die Quelle von der Molenbeek ist in Godveerdegem und die Mündung in Hofstade in die Dender. Nicht zu verwechseln mit der Molenbeek, der auch durch Erpe-Mere (und Herzele) fließt.

Einzugsgebiet

Das Einzugsgebiet von der Molenbeek befindet sich in der Provinz Ostflandern und erstreckt sich in die Gemeinden Zottegem (Godveerdegem, Erwetegem, Grotenberge), Herzele (Herzele, Sint-Lievens-Esse, Woubrechtegem, Ressegem), Haaltert (Heldergem, Kerksken, Haaltert), Erpe-Mere (Aaigem, Mere, Erpe) en Aalst (Aalst, Hofstade).

Der Molenbeek ist ein Teil des Einzugsgebiets Molenbeek Erpe-Mere. Das Einzugsgebiet Molenbeek Erpe-Mere ist ein Teil des Einzugsgebiets Dender. Das Einzugsgebiet von der Molenbeek hat eine Fläche von etwa 5474. Der Molenbeek mündet in Hofstade im Dender.

Von der Quelle in Godveerdegem bis zur Mündung in Hofstade hat der Molenbeek die folgenden Zuflüsse: Plankebeek, Meilegembeek, De Burg, 's Heerendijkbeek, Grep, Holbeek, Steenbeek und Zijpbeek.

Mühlen und Wasserturm
 Durch die geographische Situation bedingt, gibt es acht Wassermühlen in Erpe-Mere an die Molenbeek, sechs von ihnen sind zudem gesetzlich geschützt (Denkmalschutz). Eine nicht geschützte Mühle wurde in ein Haus umgebaut.
 Auf dem Koudenberg, einem der höchsten Hügel der Gemeinde, befindet sich auch eine Windmühle. Sie wurde 2006 wieder auf ihrem Sockel montiert, nachdem sie 2004 durch ein Atelier in Roeselare restauriert wurde. Die Kruiskoutermolen wurde 2006 vollständig restauriert und ist funktionsbereit. Sie kann nach Terminabsprache mit dem touristischen Dienst besucht werden. Die Mühle steht unter Denkmalschutz.
 Er ist auch ein Wasserturm in das Einzugsgebiet von der Molenbeek.

Weblinks und Quellen
 Lage Einzugsgebiet: Molenbeek Erpe-Mere (PDF; 159 kB)

Herzele
Zottegem

Molenbeek-Ter Erpenbeek


Progesteron, insan ve diğer hayvanlarda adet döngüsü, gebelik ve embriyogenezde rol oynayan 21 karbonlu bir steroit hormondur. Progesteron, progestojen adlı bir hormonlar grubuna aittir ve insanlar da bu grubun başta gelen üyesidir. Progesteron rahim duvarının kılcal damar ağını zenginleştirir ve rahim duvarını kalınlaştırarak embriyonun tutunmasını sağlar.

Progesteron ile onun suni üretilmiş türevleri olan progestin'ler karıştırılmamalıdır.

Kimyasal özellikleri
Diğer steroidler gibi, progesteron da birbirine bağlı dört halkalı hidrokarbondan oluşur. Progesteronda keton, metil ve oksijenlenmiş fonksiyonel gruplar bulunur. Diğer steroid hormonlar gibi, polar fonksiyonel grupların yokluğundan dolayı hidrofobiktir.

Sentezi
Progesteron, diğer steroid hormonlar gibi, bir kolesterol türevi olan pregnenolondan sentezlenir. Bu dönüşüm iki aşamada gerçekleşir. 3-hidroksil grubu bir keto grubuna dönüşür ve çift bağ C-4'ten C-5'e geçer.

Progesteron, bir mineralokortikoid olan aldosteronun öncülüdür. Ayrıca, başka bir doğal progesteron olan 17-hidroksiprogesterona dönüştükten sonra, kortizol ve androstendion de ondan kaynaklanır. Andostendion'den testosteron, estron ve estradiol oluşur.

Görevi
Progesteron hormonunun esas işlevi, meydana gelebilecek hamilelik için kadının rahmini hazırlamak ve gebelik gerçekleşmiş ise hamileliğin sürdürülmesini sağlamaktır. Progesteron hormonu, plasenta ve böbrek üstü bezinden salınır. Kanda mevcut olan protein miktarına göre dengelenir. Progesteron ve östrojen  hormonu beraber çalışmaktadır.  Bu sayede döllenmiş olan yumurtanın rahim iç tabakası olan endometriuma yerleşmesine yardımcı olur.  Bununla beraber progesteron hormonu yarattığı etki ile birlikte düşükleri engellemektedir. Doğumun gerçeklemesiyle beraber oldukça önemli bir progesteron kaynağı olan plasenta yani bebeğin eşi çıktığında, gebelik dönemi boyunca mevcut olan progesteron salgılanmasında düşüş meydana gelir.

Kaynakları
Progesteronun üretildiği yerler, adrenal bezler, eşeysel bezler (özellikle ovülasyondan sonra corpus luteumda), beyin ve, gebelik sırasında, plasentadır. İnsanlarda gebelik sırasında artan miktarda progesteron üretilir. Bu progesteronun kaynağı başta koriyonik gonadotropinler (hCG) tarafından yok olması engellemiş olan corpus luteumdur. Corpus luteum, gebeliğin ilk 8 haftasında en çok progesteron üretilen yerdir. Hamileliğin 8. ve 12. haftaları arasında plasentada ve corpus luteumda üretilen progesteron miktarları birbirine yakındır. Hamileliğin 12. haftasından sonra en çok progesteron üretimi plasentada olur. Plasenta, hammadde olarak anne kaynaklı kolesterol kullanır, üretilen progesteronun büyük bir kısmı annenin kan dolaşımına girer ama bir kısmı fetal dolaşıma girip orada fetal kortikosteroid üretimi için kullanılır. Gebeliğin sonuna doğru plasenta günde 250 mg progesteron üretir.

Kullanım Alanları
Rahim ve rahim ağzı kanserlerinde hormonal tedevi yöntemlerinde kullanılır. Rahim kanserinde progesteron hormonu kullanılarak %9-40 oranında başarı sağlanmıştır.

Kaynakça

Seks hormonları
Böbrek üstü bezleri

Progesteron


Sarıgöl, Samsun ilinin Yakakent ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy girişinde küçük göl vardır. Bu köye yerleşenler gölde sarı renkte su çıktığından bu yerleşim yerine Sarıgöl adını vermişlerdir. Bugün göl tarla sahibi tarafından doldurulmuştur. Köy adını bu gölden alarak SARIGÖL olmuştur. Sarıgöl Mahallesinin Merkez, Köseli, Küçükkırık mahalleleri vardır.

Coğrafya
Samsun iline 105 km, Yakakent ilçesine 23 km uzaklıktadır.

Nüfus

Yakakent'in mahalleleri

Sarıgöl, Yakakent


Als Wattenkreuzer werden Segelboote mit einer Länge (Lüa) ab rund acht Metern bezeichnet, die aber im Gegensatz zu Segelyachten nicht über einen Ballastkiel, sondern über ein Schwert verfügen. Wattenkreuzer sind im Prinzip große Jollenkreuzer. Der Vorteil eines Wattenkreuzers ist der geringe Tiefgang, der Nachteil die geringe Stabilität, was ihn für den Einsatz im Wattenmeer prädestiniert.

Segelbootstyp
Wattenmeer

Wattenkreuzer


පෘථිවිය වටා අහස කොටස් දොලසකට බෙදා ඇත.

වසරක් (සූර්යා පෘථිවිය වටා සාපේක්ෂව එක වටක් ගමන් කිරීමට ගත කරන කාලය) තුල රවි සහ සඳු ග්‍රහයන් 12 වතාවක් එකතුවේ. මේ පදනම මත සමකය වටා අහස අංශක 30 බැගින් වූ සමාන කොටස් තුන කට බෙදා එයට රාශි චක්‍රය යන නම දී ඇත.

මේෂ

මෙය රාශි චක්‍රයේ ආරම්භක රාශියයි. එහි ආරම්භය "ඛ" ගෝලයේ 00' සිට 30' දක්වා ව්‍යාප්තව ඇත. එළුවෙකුගේ ස්වරූපයක් ගනී. යහපත් අඟපසඟ ඇති මධ්‍යම ප්‍රමානයේ ශරීරයකින් යුක්තය. පොකුටු කෙස් ද, රැවුල ද, මනාව පිහිටි ඇස්බැම ද, දික්වූ බෙල්ලක් ද ඇත.

වෘෂභ

මිථුන

වීණාවක් හා ගදාවක් ගත් ස්ත්‍රී පුරුෂ දෙදෙනෙකු වැනිය.

කටක

සිංහ

කන්‍යා

හැල් මිටියක් හා පහනක් දෑතින් ගෙන නැවකින් යන ස්ත්‍රීයක් වැන්නේ ය.

තුලා

තරාදියක් අතින් ගෙන සිටින පුරුෂයෙකු වැනිය.

වෘශ්චික

ධනු

ඉඟෙන් පහල අශ්ව ශරීරයෙන් යුත් (centaur) දුන්නක් ගත් පුරුෂයෙකු වැනිය.

මකර

මුව මුහුනක් ඇති කිඹුලෙක් (හෝ මෝරෙක්) වැනිය.

කුම්භ

කලයක් ගත් පුරුෂයෙකු මෙනි.

මීන

මත්ස්‍යයන් දෙදෙනෙකු වැනිය.

තාරකා විද්‍යාව
ජ්‍යෝතිෂ්ශාස්ත්‍රය
රාශි චක්‍රය

රාශි චක්‍රය


Vágsfjørður er den næstlængste fjord  på Suðuroy på Færøerne. Fjorden ligger på øens sydøstkyst. På vej ind i fjorden ligger først bygden Porkeri på nordsiden så bygden Nes. Inderst i fjorden ligger bygden Vágur. På sydsiden af fjorden ligger Lopransfjørður.

Ved havnen i Vágur er fjorden 10-15 meter dyb.

Fjorde på Færøerne
Suðuroy

Vágsfjørður


An Zameioscirpus gaimardioides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Étienne-Émile Desvaux, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Dhooge och Paul Goetghebeur. An Zameioscirpus gaimardioides in nahilalakip ha genus nga Zameioscirpus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zameioscirpus

Zameioscirpus gaimardioides


මහාසේන රජ නොහොත් මහසෙන් රජු (ක්‍රි ව 276-303 ) මින්නේරි දෙවියන් ලෙසද හදුන්වා ඇත. මෙතුමා ලංකාවේ වැවු 16 කරවූ බව සදහන්ය. මින්නේරි වැව මින් එකකි. මෙම වැව පිරුණු විට අක්කර 4570 පමණවේ. මෙම වැවට අවශ්‍ය ජලය ලබාගැනීම පිණිස මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ වූ අඹන් ගඟ සිට ඇලක් කරවිය. මෙතුමන්ගේ රාජ්‍ය කාලය තුලදී දකුණු ඉන්දියාවේ සිට  ලන්කාපුරට පැමිණි සංගමිත්ත නම් ස්ථවිරයන් වහන්සේ නමක් බුදුන්වහන්සේ විසින් නියම කල පිළිවෙත් මහාවිහාරය අනුගමනය නොකරන්නේයැයි ලෙස කීම පිට මහාවිහාරය විනාශ කල බව ඉහිහාසයේ සදහන්ය. පසුව රජුගේ මෙම තීරණය වෙනස්වූ බව ඉතිහාසය කරුණු දක්වයි. රුවන්වැලි සෑයට හා අභයගිරි සෑයට වඩා විශාලවූ ජේතවනාරාමය රජු .

මහසෙන් රජු විසින් මැදිහත් වූ පසු ඔහුගේ උපදේශක මහායානා භික්ෂු සංඝමිත්තා නැවතත් නගරයට පැමිණියේය. භික්ෂු සංඝමිත්තා මහසෙන් රජතුමාට ඒත්තු ගැන්වූයේ මහාවිහාර භික්ෂූන් සැබෑ විනය උගන්වන්නේ නැත (බුදු දහමේ විනය නීති සංග්රහය).

මහවිහාරයට භුක්ති විඳින මිනිසුන් සඳහා දඬුවම්:

මහසෙන් රජු භික්ෂූන් වහන්සේට ආහාර සැපයූ ඕනෑම කෙනෙකුට දඬුවම් නියම කළේය. මේ හේතුව නිසා මහාවිහාර භික්ෂූන් වහන්සේලාට අගනුවර තුළ ජීවත් වීමට නොහැකි විය. මහාවිහාරය අතහැර දමා රෝහණටත් ගියේය. (රටෙහි දකුණු කොටස).

මහවිහාරය හා පහතරට මහා විහාරය විනාශ කිරීම:

භික්ෂු සංඝමිත්ත රජුට උපදෙස් දුන්නේ මහවිහාරය භික්ෂූන් විසින් අතහැර දමා ඇති බැවින්ය. එම ඉඩම රජතුමාට අයත් වේ. මහවිහාරය විනාශ කිරීමට රජ අවසර දුන්නේ ය. සංඝමිත්ත භික්ෂූන් සොල්දාදුවන් යැවූ අතර මහාවිහාර හා පහත් මහෝ පායා විනාශ කළහ. ගොඩනැගිලි දෙකකින් ලබාගත් ගොඩනැඟිලි අභයගිරි විහාරයේ වැඩි ගොඩනැගිලි තැනීම සඳහා යොදා ගන්නා ලදී.

(කර්තෘ සටහන: මහින්ද හිමියන්ගේ ප්‍රයෝජන සඳහා දේවානම් පිය තිස්ස රජතුමා විසින් මුල් මහාවිහාරය ඉදි කරන ලද අතර දැන් මහසෙන් රජුගේ කාලය තුළ එය හයසියයකට පමණ පසුව එය විනාශ විය).

අමාත්‍ය මාඝවානබයගේ කැරැල්ල:

මහසෙන් රජතුමා මහාවීර සහ ලුසා මහ පයා යන මහසෙන් මහා විනාශය රට තුළ බොහෝ දුෂ්කරතාවයන්ට පත් විය. මෙග්වවනාභයා නමින් කිං රජුගේ හොඳ මිතුරෙකු වූ එක් අමාත්යවරයෙකු (රෝහණ) වෙත ගොස් හමුදාවක් එක්රැස් විය. මහසෙන් රජතුමා රාජ්ය ආරක්ෂක හමුදාවට ආවා. ආර්ජර්වරුන් දෙදෙනෙකු ඩුරතිස්ස ජලාශයේ දෙපස කඳවුරු බැඳගත්හ. රාත්රි කාලයේදී ඇමතිවරයා සිතුවේ මම ජෑන්ස්ගේ අනෙක් පැත්තට කඳවුරු බැඳ සිටින මගේ හොඳ යාළුවෙකු වන මහසෙන් රජතුමා සමඟ රාත්රී භෝජන සංග්රහයක් පැවැත්විය යුතු බවයි. (දෙදෙනෙක් ඊළඟ දවසේ උදේ සමඟ සටන් කිරීමට සූදානම් වූහ). රජු රජුගේ කඳවුරට ගොස් තමාටම හඳුන්වා දුන් අතර රජතුමා ඔහු කඳවුරට පැමිණියහ. දෙදෙනාම එකට කෑම කනවා. රජතුමා (ඇමතිවරයා) කැරලිකරුවෙක් වූයේ මන්දැයි විමසුවේය. රජතුමා විසින් මහාවිහාරය විනාශ වීමෙන් ඔහුව කැරලිකරුවෙකු බවට පත් කළ බව අමාත්යවරයා පැවසීය.

රජු ඔප්පුව සඳහා සමාව ඉල්ලූ අතර මහවිහාරය ප්රතිසංස්කරණය කිරීමට පොරොන්දු විය.

සංඝමිත්තාගේ මරණය:

මහාවිහාරේ විනාශ කිරීමෙන් අනතුරුව භික්ෂු සංඝමිත්තා තූපාරාමය විනාශ කිරීමට මිනිසුන් සමග පැමිණියේය. එවකට රජුගේ භාර්යාවන්ගෙන් එක් අයෙකු සංඝමිත්තා ඝාතනය කිරීම සඳහා මුදල් ලබා දුන්නේය. කම්කරුවන් සංඝමිත්තා ඝාතනය කළ අතර තූපාරාමය විනාශයෙන් විනාශ විය.

පොරොන්දු වූ පරිදි රජු මහාවිහාරය ගොඩ නැගුවේය. මහවිහාරයට පිටව ගිය භික්ෂූන් ආපසු එහි නැවතී සිටිති.

ජේතවන විහාරය ඉදිකිරීම:

සංඝමිත්තාගේ මිත්රයකු වූ තෙරා තිස්ස මහත්වරුන් වන හෝ දක්ඛිනාරාමයේ ප්රධාන භික්ෂුව විය. මහාවිහාරයට අයත් ඉඩමෙහි විශාල තූපාවක් ගොඩ නැගීමට රජතුමාට හැකි විය. මහවිහාර භික්ෂූන් මෙම ක්රියාව නතර කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් එය එසේ කිරීමට නොහැකි විය. මහාවහාරයට අයත් ඉඩම මත ජේතවන විහාරය ගොඩනගා ඇත.

මහසෙන් රජු විසින් මැනීෂිය (මින්නේරිය) ජලාශය ඉදි කොට තවත් ජලාශ 15 ක් සහ පබ්බතන්ත ඇල ඉදිකර ඇත.

මහසෙන් රජු විසින් ඉදි කරන ලද ජලාශ 16 ක්; (මානිහිර, මහගම, චලුර, ඛාන්, මහමනි, කොකාවත, ධම්මාරාම, කුඹලක, වැනාන, රත්මලාකන්දක, තිස්ස වාඩමාණ, වේලන්ගාවිට්ටි, මහගල්කා, සීරා, මහදාරගල්ලක, කලපසනා).

මහාවංශය අනුව, ඔහු බොහෝ කුසලතාවයන් සහ බොහෝ පාපයන් එකතු කළේය.

කර්තෘ සටහන: රතුමළකණ්ඩු පාදාවිය ජලාශයට තිස්සමදමාක, කවුඩුල්ල ජලාශය ලෙසද, මහදාරගලාකා නාච්චාදුව ජලාශය ලෙස හඳුනාගෙන ඇත.

කර්තෘ සටහන: මහසෙන්ගේ කාල පරිච්ඡේදය ලංකාව තුළ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ යුගයේ යුගයක් මිස බුද්ධාගම නොවේ. මහාවීර රජු විනාශ කළ ප්රථම මහසෙන් රජ මහජනයා ඔහුට දෙවි කෙනෙකු බවට පත් කළේය. අදටත්, අවුරුදු දෙදහසකට පසු ශ්රී ලංකාවේ ජනයා මහසෙන් දේවියෝ හෝ මින්නේරි දේවියෝ ලෙස හැඳින්වේ.

ඇලහැර ඇල

වාසබා රජතුමා විසින් ඇලහැර ඇල යෝජනා ක්රමය ආරම්භ කර ඇති අතර මහසෙන් රජු වර්තමානය දක්වා එය ගොඩ නංවා ඇත. සියවස් ගණනාවක් තිස්සේ නොසලකා හැර තිබූ ඇල මාර්ගය ප්රතිසංස්කරණය කරන ලද්දේ බ්රිතාන්ය ආණ්ඩුකාර හෙන්රි වෝඩ් විසිනි. ඇලහැර ඇළ ප්රදේශය ඇලහැර ආශ්රිතව ඇඹන් ගඟෙන් ආරම්භ වන අතර උතුරු, මින්නේරිය, ගිරිතලේ හා කන්තලේ ජලාශවල විශාල ජලාශවලට ජලය ගෙන එයි. ඇලෙහි සම්පූර්ණ දුර ප්රමාණය සැතපුම් 54 ක් වන අතර පළල අඩි 70 සිට අඩි 200 දක්වා වෙනස් වේ. (පාපන්දු ක්ෂේත්රයේ දිග මීටර් 300 ක් සමග සසඳන්න).

පුරාණ ලෝකයේ ශ්රේෂ්ඨතම ඇළ:

(සංකේත: ශ්රීමත් ඉමර්සන් ටෙන්න්ට්ටන්)

"ඊජිප්තුවේ මෝරිස් විල හා අල් ආරාම්ගේ අද්භූත ගුහාව හැරුණු විට අතිවිශිෂ්ට මානයන් හැරුණු විට, කිසිම සමාන වර්ගයකින් කිසිම ජන වර්ගයක් නිර්මාණය කර නැත. පැරණි හෝ නවීනතම, ලංකාවේ සම්භාවනීය ටැංකිවල දැවැන්ත විශාලත්වයෙන් යුක්ත වේ. ඉෂෆන්හි කෝරූඩ්, ආයිමර් කෘතිම විල හෝ මයිසෝහි හයිඩර් වැවෙහි ජලාශයක් කලා වැව හෝ පදවිය සමඟ සමීපව හෝ සැළකිය හැකිය. පර්සියානු කානාත් හෝ පේරූහි උමං මාර්ගයේ හසාකියාගේ හයිඩ්රීවීව් කන්ද, ඇහරා ඇල ඔස්සේ මින්නේරි විල සමග සම්බන්ධ වූ පරාක්රම සමුද්රය (පරාක්රම සමුද්රය) සමග සම්බන්ධ විය හැකිය.

(ශ්රීමත් එම්මර්සන් ටෙන්න්ට්න්ට්, සාහිත්යය: ආර්. එල්. බ්රොහියර්, පුරාණ වාරිමාර්ග කටයුතු - ආධුනික සඳහා සංශෝධිත).

ඇලහැර ඇල මාර්ගය:

මීටර් 0.0 - ඇඹන් ගඟට ජල සැපයුම අත්හිටුවිය

ගෝඨාභය රජුගේ බාල පුත්‍රයා වූ මහසෙන් කුමරු ළමා කල ඇසුරු කලේ අභයගිරි විහාර වාස සංඝමිත්ත නම් භික්ෂුවක් සමගය. මහසෙන් රජ වූ පසු එම තෙරුන්ගේ අනුමැතිය මත මහායාන බුදුදහමට නැඹුරු වීම නිසා මහා විහාර භික්ෂූණ් වහන්සේලා අනුරපුර අතහැර ගියේය.

මේ හේතුවෙන් මේඝවර්ණ ඇමතිවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් රජුට එරෙහිව කැරැල්ලක් ඇතිවිය. රජු නැවත මහා විහාරය ගොඩ නැගීම නිසා කැරැල්ල සමථයකට පත් වූ අතර මහා විහාර භික්ෂූණ් නැවත පැමිණියහ.

නමුත් පසුව රජු,  එම භික්ෂූණ්ගේ අණ නොතකා  එහි ජේතවනාරාමය ගොඩනගන ලද අතර එය තිස්ස නම් තෙරුන්ට පූජා කලේය. මෙයින් ලංකාවේ ජේතවන නිකාය ආරම්භ විය.

ආගමික අතින් අර්බුද පැවතියත් වැව් 16 ක් මෙතුමා විසින් කරන ලදී. මින්නේරිය, හුරුළු, රන්තිසා, මහකනදරා, මාමිණියා, කවුඩුළු, මාගල්ල, මොර වැව ආදිය ඒ අතර වේ. ඇලහැර ඇල විශාල කල මෙතුමා තලවතු ඇල වැනි ඇලවල් ද කරමින් රටේ වාරි තාක්ෂණයට ඉමහත් සේවයක් කලේය.

ඉදිකරවූ වැව්
 මින්නේරිය වැව
 කණදරා වැව
 කවුඩුල්ල වැව
 මහගල්කඩවල වැව
 හුලුගල්ල වැව
 හිරාමුල්ල වැව
 හුරුළු වැව
 මාමිණියා වැව
 මාගල වැව
 කලවාන වැව
 මෙරවාපිය වැව

ඉදිකරවූ ඇලවල්
 පබ්බතන්ත ඇල
 රිදීබැඳි ඇල

ඉදිකරවූ අමුණු
 රිදීබැඳි අමුණ
වැව
ශ්‍රී ලංකාවේ රජවරු
මහසෙන් රජ

මහාසේන රජ


Heinz-Bernhard Zorn (auch Heinz Zorn; * 28. April 1912 in Berlin; † 15. Mai 1993 in Berlin) war ein deutscher Offizier und Kampfflieger. Er war Major i. G. (im Generalstabsdienst) der Wehrmacht und als Generalmajor der Nationalen Volksarmee (NVA) der Deutschen Demokratischen Republik (DDR) 24 Jahre am Auf- und Ausbau der Luftstreitkräfte der NVA beteiligt. Die latente Restdistanz, die der SED-Staat auf Grund seiner Herkunft und Vergangenheit zu wahren pflegte, stand im Widerspruch zu seiner Lebensleistung und war für Heinz Zorn letztendlich insgesamt eine schmerzliche Enttäuschung.

Leben und Werdegang
Heinz Zorn wurde als Einzelkind des Beamten Heinz Zorn und dessen Ehefrau Luise in Berlin-Tempelhof geboren. Dort besuchte er eine gymnasiale Oberschule und erwarb das Abitur. Von 1926 bis 1930 war er Mitglied der Freischar junger Nation. Bereits hier galt der Gymnasiast als geistig und körperlich überdurchschnittlich begabt. Der 17-jährige Zorn entschied sich gegen Ende der Schulzeit für eine militärische Laufbahn. Ende 1929 erhielt er als Freiwilligenbewerber seinen Einberufungsbescheid zum 5. (Preußischen) Infanterie-Regiment (IR 5) nach Stettin.

Militärische Laufbahn

Weimarer Republik
Unmittelbar nach der Einberufung bestand Heinz Zorn einen Sondereignungstest der Reichswehr, über den damals getarnt und insgeheim potentieller Pilotennachwuchs für die zukünftige Luftwaffe rekrutiert wurde.

Zunächst kam er ab 1. April 1930 als Flugschüler an die Deutsche Verkehrsfliegerschule nach Schleißheim bei München, dem folgte ab 1. April 1931 eine infanteristische Ausbildung im Ausbildungsbataillon des IR 5 in Greifswald. 1932 wurde er dann für ein Jahr als Fahnenjunker zum I. Bataillon (IR 5) abkommandiert. Daran schloss sich eine zweijährige Ausbildung an der Infanterieschule in Dresden-Friedrichstadt, der heutigen Offizierschule des Heeres an. Hier wurde er begeisterter Hörer moderner Kriegskunst, die damals von führenden Militärs gelehrt wurde, wie beispielsweise durch Erwin Rommel, der bis 1933 hier unterrichtete. Seit der Flugzeugführerprüfung nahm er an den alljährlich angebotenen Flugfrischerhaltungslehrgängen teil.

Beförderungen
 1930 Flugschüler
 1932 Fahnenjunker
 1934 Leutnant
 1935 Oberleutnant
 1939 Hauptmann der Lw
 1943 Major im Generalstab (i. G.)
 ... Oberstleutnant i. G.
 ... Oberst i. G.
 1. Oktober 1952 Generalmajor

Zeit des Nationalsozialismus und Zweiter Weltkrieg
Im Jahre 1934 folgten seine Ernennung zum Offizier, die erste Verwendung als Kompanieoffizier der 5. Kompanie in Neuruppin (II./IR 5) und die zeitweilige Beurlaubung aus der Reichswehr. Dies stand in Verbindung mit dem Besuch der Schule des Luftsportbundes in Jüterbog, der Ausbildung zum Schwarmführer und Wiedereinstieg in die Luftwaffe der Wehrmacht als Chef einer Fliegertechnischen Kompanie.

Daran schlossen sich verschiedene Kurzverwendungen an, so beispielsweise 1935 zur Kampffliegerschule am Fliegerhorst Faßberg, 1936 in Giebelstadt und im Kampfgeschwader 55 als Staffel-TO und später als Staffelkapitän. 1936 wurde er dann Kompaniechef der Wachkompanie beim OB der Luftwaffe.

1941 wurde Hauptmann Zorn als Ia zum Luftgaukommando II nach Posen (heute Poznań) abkommandiert, das mit Beginn des Krieges gegen die Sowjetunion nach Warschau und Minsk verlegte. Hier stieg er zum Quartiermeister 1 mit Zuständigkeit für die Versorgung der fliegenden Verbände der Luftflotte 2 auf und wurde noch im gleichen Jahr mit einem Teilstab des Luftgaukommandos V nach Kermi in Finnland verlegt.

1944 wurde Zorn zum Stab des Generals der Luftwaffe nach Bukarest verlegt, wo er als Major i. G. in rumänische Kriegsgefangenschaft ging und an die sowjetische Seite übergeben wurde. In der Sowjetunion trat er dem NKFD bei und besuchte schon 1945 die Antifa-Schule in Krasnogorsk in der Nähe von Moskau. Von dort ging er als Lehrer für Geschichte an die zentrale Antifa-Schule nach Rjasan und Ogre bei Riga, von wo er 1949 in die Heimat entlassen wurde.

Rückkehr nach Deutschland
1949 kehrte Heinz Zorn aus der Kriegsgefangenschaft in das Nachkriegsdeutschland nach Berlin zurück und wurde unter dem Eindruck des Zusammenbruchs und motiviert durch seine Tätigkeit im NKFD Mitglied der SED.

In dieser Zeit veranlasste die sowjetische Besatzungsmacht in ihrer Besatzungszone den Aufbau kasernierter Polizeibereitschaften und – Schulen unter Federführung der Verwaltung für Schulen (VfS) bzw. nach Gründung der DDR ab Oktober 1949 der Hauptverwaltung für Ausbildung (HVA), die später zusammengefasst wurden und den Kern der NVA und des MfNV bildeten. Neben bewährten Parteikadern wurden auch ehemalige Wehrmachtssoldaten, die als nützliche Idioten galten, aber vorerst unverzichtbar waren, in leitende Funktionen der HfS bzw. HVA eingesetzt.

So kam Zorn im Juli 1949 im Rang eines Chefinspekteurs (Generalmajor) als Leiter der Hauptabteilung Inspektion in die VfS/HVA, wo seine Erfahrungen aus der Luftwaffe zunächst kaum gefragt waren. Als der bisherige Leiter, Generalinspekteur Wilhelm Zaisser, im Februar 1950 zum Minister für Staatssicherheit aufstieg, war Zorn vom 8. Februar bis 26. April 1950 vertretungsweise Leiter der Hauptverwaltung für Ausbildung der DVP und wurde dann von Generalinspekteur Heinz Hoffmann abgelöst.

Im selben Jahr wurde er von Armeegeneral Tschuikow, damals Chef der Sowjetischen Kontrollkommission (SKK) und Oberkommandierender der GSSD, zur Mitwirkung am Aufbau der zukünftigen NVA-Luftstreitkräfte beauftragt.

Die entsprechenden Vorbereitungsarbeiten fanden im Referat z.b.V. der HVA in Berlin-Johannisthal statt und standen unter dem Kommando von Heinz Kessler. Zorn wurde, inzwischen zum Oberst befördert, sein Chef des Stabes. Der junge Kessler konnte auf die Fachkompetenz seines Stellvertreters bauen. So führte das Duo Kessler-Zorn das Referat z.b.V., aus dem 1952 die Volkspolizei-Luft (VP-Luft) wurde. Aus Verschleierungsgründen wurde die VP-Luft als Verwaltung der Aeroklubs bezeichnet. Bis heute werden Klarnamen und Tarnbezeichnung verwechselt, was für die damalige Geheimhaltung und die Wirksamkeit einfacher (russischer) Regeln der gedeckten Truppenführung spricht.

General in der DDR
Am 1. Oktober 1952 wurde Zorn zum Generalmajor ernannt. Von 1955 bis 1956 war er Chef VP-Luft (Pseudonym Verwaltung der Aeroklubs) m. d. F. b. und ab 1. März 1956, dem Gründungstag der NVA, erster Chef der Luftstreitkräfte (LSK). Erster Chef der Luftverteidigung (LV) wurde Oberst Gerhard Bauer.

Von Dezember 1955 bis April 1957 ging Kessler zur Generalstabsausbildung an die Generalstabsakademie der UdSSR "Kliment Woroschilow" nach Moskau. In dieser Zeit stand der ehemalige Luftwaffenmajor interimsweise an der Spitze der NVA-Luftstreitkräfte. Sein Stellvertreter für fliegerische Ausbildung war Oberst Walter Lehweß-Litzmann, sein ehemaliger Vorgesetzter aus der Zeit im finnischen Kemi.

Trotz dieser Spitzenverwendung blieb das subjektive Empfinden, wonach er wegen seiner Herkunft und Vergangenheit anscheinend nicht das volle Vertrauen der politischen Elite der DDR besitzen würde. Unstrittig ist auch, dass es zu diesem Zeitpunkt kaum jemand gab, der Zorn hätte ersetzen können, dass sein Verhalten keinerlei Anlass ihm zu misstrauen bot und dass sein sowjetischer Berater, ebenfalls im Generalsrang, ihm vertraute.

Nach erfolgreichem Studium und der Rückkehr aus Moskau übernahm Kessler die Führung im neu formierten Kommando LSK/LV und Zorn sollte wieder sein Stellvertreter und Chef des Stabes werden. Doch es kam anders.

Das bis dato gute Einvernehmen zwischen Befehlshaber und Chef des Stabes erfuhr mit der Entscheidung des SED-Politbüros vom 15. Februar 1957, wonach alle ehemaligen Wehrmachtsoffiziere aus der NVA sukzessive entfernt werden sollten, eine Eintrübung. Da Kessler an Zorn festhalten wollte, nahm er ihn aus der Schusslinie, indem er ihn zur Generalstabsausbildung nach Moskau schickte. Zorn schluckte die bittere Pille, schloss das Studium mit gut ab und wäre nunmehr prädestiniert gewesen, als Chef des Stabes für den Aufbau der NVA-Luftstreitkräfte als moderne Teilstreitkraft Verantwortung zu tragen. Der damalige Verteidigungsminister Willi Stoph entschied jedoch anders und verfügte die Versetzung des neuerlich enttäuschten Generals nach Dresden an die Militärakademie "Friedrich Engels" als Kommandeur der Sektion LSK/LV. Damit war Zorn für die nächsten zehn Jahre ruhiggestellt.

Von 1969 bis 1974 folgte dann seine Endverwendung "zur besonderen Verwendung" am Deutschen Institut für Militärgeschichte Potsdam. Zorn wurde am 31. Dezember 1974 in den Ruhestand versetzt.

Auslandskurier der Hauptverwaltung Aufklärung
Knapp drei Jahre nach seinem Ausscheiden aus der NVA wurde er, inzwischen 65-jährig, 1977 durch die Hauptverwaltung Aufklärung des MfNV für nachrichtendienstliche Tätigkeiten als Auslandskurier in das sogenannte nichtsozialistische Wirtschaftssystem angeworben und beauftragt. Im Zeitraum 1979 bis 1980 kam es zu vier Einsätzen in Belgien, Bundesrepublik Deutschland und Frankreich. Im August 1980 kam es im französischen Lille beim Treff mit der vermeintlichen Quelle Dornier, einem belgischen Journalisten, zur Verhaftung. 1982 kam der Siebzigjährige im Rahmen eines Agentenaustauschs in die DDR zurück.

Privates
Zorn war seit 1951 in zweiter Ehe mit Edith Hauser geborene Löwenstein (1910–1967) verheiratet, einer Résistance-Kämpferin, die wiederum in erster Ehe mit Harald Hauser verheiratet war.
Ende der 1980er Jahre wurde ein Antrag, im Westen seine Kinder in Mainfranken zu besuchen, durch den MfS-Oberst Ehrhardt, damals Stellvertreter Operativ der Bezirksverwaltung Berlin, negativ beschieden und abgelehnt.

Auszeichnungen
 1962 Vaterländischer Verdienstorden in Silber und 1977 in Gold
 Kampforden "Für Verdienste um Volk und Vaterland" in Silber
 Verdienstmedaille der Nationalen Volksarmee in Gold

Siehe auch
 Liste der Generale der Luftstreitkräfte der NVA

Literatur

 Torsten Diedrich, Hans Ehlert u. Rüdiger Wenzke, Im Dienste der Partei – Handbuch der bewaffneten Organe der DDR, Links Verlag, 1998, ISBN 3-86153-160-7.

Einzelnachweise

Leutnant (Reichswehr)
Major im Generalstab (Luftwaffe der Wehrmacht)
Polizist (SBZ bzw. DDR)
Generalmajor (KVP)
Generalmajor (Luftstreitkräfte/Luftverteidigung der NVA)
Person (Nationalkomitee Freies Deutschland)
Träger des Vaterländischen Verdienstordens in Gold
Agent für das Ministerium für Staatssicherheit
Person (Berlin)
Person (Militärakademie)
SED-Mitglied
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1912
Gestorben 1993
Mann

Heinz-Bernhard Zorn


Le dème du Parnasse, en  / Dímos Parnassóu, est un ancien dème du district régional de Phocide, en Grèce-Centrale. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Delphes.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte .

La localité tire son nom du mont Parnasse.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Dème en Grèce-Centrale
Ancien dème en Grèce
Phocide

Dème du Parnasse


Jack Gower, né le  à Chichester, est un skieur alpin britannique, qui représente désormais l'Irlande.

Biographie
En 2011, il concourt au Festival olympique de la jeunesse européenne, obtenant comme meilleur résultat une  place au slalom. Aux Championnats du monde junior, il compte quatre participations, en 2011, 2013, 2014 et 2015 signant notamment une dixième place au slalom géant en 2014 à Jasná. En 2014, il fait aussi ses débuts en Coupe d'Europe. Un an plus tard, il reçoit sa première sélection dans l'élite à l'occasion des Championnats du monde à Beaver Creek

Au niveau continental, il monte sur son premier podium en février 2018 dans un slalom géant en Coupe nord-américaine.

Il fait ses débuts en Coupe du monde en  à la descente Lake Louise (). Il est sélectionné pour les Championnats du monde 2019, à Åre, où il est inscrit sur quatre courses, mais atteint l'arrivée seulement en descente ().

En 2021, il prend la nationalité sportive irlandaise en raison de sa connexion avec Skibbereen, là où sa grand-mère a passé beaucoup de son temps.
Lors de l'hiver 2021-2022, il signe son meilleur résultat en Coupe d'Europe avec une treizième place en super G à Zinal.

Jack Gower dispute sa première compétition majeure avec l'Irlande à l'occasion des Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin, prenant la  place à la descente, puis ne termine pas le super G, avant de se classer douzième du combiné alpin, soit le meilleur résultat irlandais  de l'histoire en ski alpin, ainsi que la deuxième meilleure performance olympique de son pays, derrière le skeletonneur Clifton Wrottesley ( en 2002). Enfin, il finit  sur le slalom géant ( en première manche).

Palmarès

Jeux olympiques d'hiver

Championnats du monde

Coupe nord-américaine
1 podium.

Références

Liens externes

Skieur alpin irlandais
Skieur alpin britannique
Skieur alpin aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Naissance en mai 1994
Naissance à Chichester (Royaume-Uni)

Jack Gower


FK Radnik je bosanskohercegovački nogometni klub iz Lipnice kraj Tuzle. Sjedište je na Proleterskih brigada, 75213 Lipnica. Klupska boja je zeleno-crna. Osnovan je 1956. godine.
2016./17. natjecao se u Prvoj ligi Županije Soli, a za sljedeću sezonu ciljali su na ulazak u Drugu ligu FBiH skupina Sjever.
Šef stručnog stožera Anto Divković sezone 2016./17., dobio je 2010. nagradu kao zaslužni športski djelatnik Općine Tuzla za 2009. godinu.

Izvori

Vanjske poveznice
FK Radnik Lipnica
Facebook - FK Radnik Lipnica
Transfermarkt
Sportsport.ba FK Radnik Lipnica
YouTube

Nogometni klubovi u Tuzlanskoj županiji
Lipnica (Tuzla, BiH)

FK Radnik Lipnica


Sezonul 1997-1998 este unul mai dificil din păcate pentru Dacia Unirea Brăila, care termină doar pe locul 13 fiind foarte aproape de a retrograda! de aceea s-au și produs trei schimbări pe banca tehnică Ionel Iuga schimbat cu Marin Oprea, și ulterior cu Adrian Petrache, în ciuda acestui fapt evită însă retrogradarea!.

Echipă

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări
{|width=75% class="wikitable" style="text-align:center; font-size:95% text-align:left"
!Post
!Jucător!De la echipa!Sumă de transfer!Dată!
!----
|-
| F|| Alexandru Rupedeal || CS Năvodari || liber de contract || - ||
|-
| A|| Dănuț Oprea || Farul Constanța || liber de contract || - ||
|-
|}

 Sezon

 Seria II
 Rezultate

 Sezon intern Clasamentul după 30 de etape se prezintă astfel:'''

Sezoanele echipei Dacia Unirea Brăila

CF Brăila în sezonul 1997-1998


Le coup d'État brésilien de 1937, en , également appelé coup d'État du nouvel État (), est un coup d'État militaire mené par Getúlio Vargas  avec le soutien des forces armées, le .

Getúlio Vargas avait accédé au pouvoir en 1930 avec le soutien de l'armée, à la suite d'une révolution qui avait mis fin à une . Il a été président provisoire jusqu'à l'élection de l'Assemblée nationale constituante en 1934.

En vertu d'une nouvelle constitution, Getúlio  Vargas devient le président constitutionnel du Brésil, mais à la suite d'un soulèvement communiste en 1935, les spéculations se multiplient quant à un éventuel coup d'État. Des candidats à l'élection présidentielle de 1938 sont apparus dès la fin de 1936. Vargas ne pouvait pas se représenter aux élections, mais lui et ses alliés n'étaient pas disposés à abandonner le pouvoir. Malgré le relâchement de la répression politique après la révolte communiste, un fort sentiment pour un gouvernement dictatorial demeurait, et l'intervention croissante du gouvernement fédéral dans les gouvernements des États ouvrait la voie à un coup d'État.

Le coup d'État est le point de départ du régime dictatorial de l'Estado Novo.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Histoire militaire du Brésil
1937
1937 au Brésil
Coup d'État ou tentative de coup d'État au XXe siècle

Coup d'État de 1937 au Brésil


Steven Caple Jr. (nascido em 16 de fevereiro de 1988) é um diretor de cinema, produtor e roteirista americano. Seus créditos incluem The Land (2016), Creed II (2018), A Different Tree e Prentice-N-Fury's Ice Cream Adventure . Em 2017, a Forbes nomeou Caple Jr. um dos "30 Under 30" em Hollywood & Entertainment. Ele também dirigirá Transformers: Rise of the Beasts (2023), o sétimo filme live-action de Transformers .

Filmografia

Ligações externas

Cineastas dos Estados Unidos

Steven Caple Jr.


Heinz Günther Konsalik,  pseudónimo de Heinz Günther (Konsalik era el apellido de soltera de su madre) , (Colonia, 28 de mayo de 1921-Salzburgo, 2 de octubre de 1999) fue un escritor alemán. Fue militar y corresponsal de guerra durante la Segunda Guerra Mundial, experiencia que plasmó en sus obras.

Biografía
Por voluntad paterna, estudió medicina, mientras realizaba en secreto estudios de teatro, literatura alemana y periodismo. Con el estallido de la Segunda Guerra Mundial se vio obligado a abandonar la Universidad, después de haber sido incorporado a la Wehrmacht y enviado al frente ruso, donde fue herido de gravedad. Después de la guerra comenzó una carrera como escritor y dramaturgo, ocupando el cargo de redactor jefe de un periódico en Colonia.

Fue asesor literario de una editorial especializada en la publicación de obras de teatro. En su madurez, después de la intensa experiencia de la guerra, publicó sus primeras novelas, de las cuales la más conocida es El médico de Stalingrado, con la que se convirtió en uno de los autores alemanes más conocidos y populares de la era de la posguerra y que en 1958 fue convertida en película. Publicó casi doscientas novelas, en las que el tema principal es la guerra y la medicina, y diversos relatos traducidos a 42 idiomas, vendiendo cerca de 100 millones de copias.

Obras
 Agenten kennen kein Pardon
 Alarm! Das Weiberschiff
 Aus dem Nichts ein neues Leben
 Bluthochzeit in Prag
 Das Bernsteinzimmer
 Das geschenkte Gesicht
 Das Herz der 6. Armee
 Der Arzt von Stalingrad
 Der Himmel über Kasachstan
 Der Leibarzt der Zarin
 Der letzte Karpatenwolf
 Der Mann, der sein Leben vergaß
 Der rostende Ruhm
 Der Wüstendoktor
 Des Sieges bittere Tränen
 Die dunkle Seite des Ruhms
 Die Rollbahn
 Die schweigenden Kanäle
 Die strahlenden Hände
 Die Verdammten der Taiga
 Dr. med. Erika Werner
 Ein Komet fällt vom Himmel
 Ein Sommer mit Danica
 Ein toter Taucher nimmt kein Gold
 Eine Urwaldgöttin darf nicht weinen
 Engel der Vergessenen
 Frauenbataillon
 Fronttheater
 Haus der verlorenen Herzen
 Ich beantrage Todesstrafe
 Liebe am Don
 Liebesnächte in der Taiga
 Ninotschka, die Herrin der Taiga
 Privatklinik
 Schicksal aus zweiter Hand
 Sie fielen vom Himmel
 Strafbataillon 999
 Viele Mütter heißen Anita
 Wen die schwarze Göttin ruft
 Wer stirbt schon gerne unter Palmen
 Zerstörter Traum vom Ruhm
 Zum Nachtisch wilde Früchte

Referencias

Enlaces externos

Escritores de Alemania del siglo XX
Escritores en alemán
Periodistas de Alemania
Militares alemanes de la Segunda Guerra Mundial
Nacidos en Colonia (Alemania)
Fallecidos en Salzburgo

Heinz Günther Konsalik


Risale-i Nur () (), konu sırası takip etmeyen, güncel, İslami ve imani konularda Said Nursi tarafından 1925 yılında yazılmaya başlanmış, 24 yılda tamamlanmış kitap ve kitapçıklardan oluşan bir külliyattır.

Said Nursi'nin anlayışında zamanımız Muhammed'in İnsanlığın yaratılışından kıyamete kadar 7000 yıllık bir ömrünün olduğunu, bunun 1000-1500 yılının Muhammed sonrasında yaşanacak miktarı oluşturduğunu ifade eden sözlerine ek olarak,  Said Nursi'nin "Ümmetimden bir taife Allah'ın emri gelinceye kadar (yani kıyametin kopmasına kadar) hak üzerinde galip olacaktır."  hadisinden ebced yoluyla elde ettiği çıkarımlara göre ahir zaman idi ve insanlık bu dönemin en büyük fitnesi ve insanlığa en büyük tehdit olan imansızlık tehlikesi ile karşı karşıya bulunmaktaydı. Bu sebeple O'na göre bu dönemde en büyük hizmet iman kurtarma hizmeti,  ve bu görevi hakkıyla yapan Risale-i nur Ahir zamanın büyük  Mehdiliğini temsil etmekteydi. Ancak risale-i nur "iman ve Kur'an hizmeti" adını verdiği bu görevin ilk ve en önemli basamaklarını yerine getirmekte, kendisinden sonra gelecek bir başka kişiye zemin ve program hazırlamaktadır. Geriye kalan ve "Mehdi'nin altın çağı" olduğuna inanılan dönem ileride gelecek, 30-40 yıl devam edecek olan bu dönemden sonra dinsizlik tekrar hâkim olacak ve kıyamet 1530-1540 h. yıllarında dinsizlerin başına kopacaktır.

Said Nursi, kendisinin skolastik bir medrese hocası gibi değerlendirilmemesini, bu eserlerin arş-ı âzamdan indirilerek kendisine yazdırılan ve Mehdiliği temsil eden Kur'an hakikatleri olduğunu, kendisinin sadece bir aracı ve elçi (nur elçisi)  olduğunu ifade eder. Öyle ki Kur'an'ın yanında celcelutiye, mektûbât(İmam Rabbani), gibi asırlar önce yazılmış eserler ima ve işaretler yoluyla muhtelif yerlerde Risale-i nur'a işaret eder, mücadelesini destekler, Risale-i Nur'un mahrem ve izni ilahî tarafından uygun görülmeyen kısımları yazdırılmaz ya da ilgili bölüm atlanılarak izin verilen kısımlar yazdırılmaya devam eder. Kendisinin mücadele alanı ise başta insanın sonsuz azap çekmesini gerektiren imansızlığın yanında imansızlığın en büyük kaynağı olarak gördüğü ve ahir zaman'ın büyük Deccal'ı olarak adlandırdığı bolşeviklik, ve İslam Deccal'ı veya Süfyan olarak nitelendirdiği Mustafa Kemal'den ve Cumhuriyet devrimlerinden  başkası değildir. Cumhuriyete taraf olmakla birlikte, şeriatı yürürlükten kaldıran laikliğe şiddetle karşıdır ve şapka giyilmesini de küfür işareti olarak görür. Çünkü O'na göre şeriat adalet-i mahza ve fazilettir.

Temel öğreti, dil ve diğer ayırt edici özellikler

Risale-i Nur'un İslami konulara yaklaşımı seçici veya eleştirel değil destekleyici ve zorlayıcıdır. Öyle ki tarafsızlık bile O'na göre inançsızlıkla eş değer şeytani bir aldanmadan ibarettir.

Said Nursi'ye göre Kur'an ayetlerinin avam ve havasa yönelik gizli anlam tabakaları, işaretleri ve bağlantıları bulunmaktadır. Bu bağlantıların açığa çıkartılması için ebced hesabı kullanılarak Arap alfabesindeki her harfe sayısal bir değer atanır ve yazılar sayısallaştırılır. Bu yaklaşımlarda ebced, Arap yazısı ve Kur'an tarihinin ortaya koyduğu kronolojik yazım düzeni gibi düzenleme ve yazım şekilleri atlanarak günümüz metinlerine uygulanır, ayetlerden yeni anlamlar ve çıkarımlar elde edilir. Batıni metotların uygulandığı bu yaklaşımlara göre örneğin Kur'an 33 ayetiyle Risale-i nura, Ebrehe ordusuna atılan "pişirilmiş taşlar" İkinci Dünya Savaşı'nda atılan bombalara işaret eder.

Eyüp ve Yunus gibi karakterler; Ninova halkına peygamber olarak gönderilen Yunus, 33 yıl onları tanrının dinine davet etmiş, kendisine bu süre içerisinde sadece iki kişi inanmıştır. Bu durum kendisinin canını sıkmış, Tanrı'nın izni olmadan Ninova'dan ayrılıp Akdeniz'e kadar giderek bir gemiye binmiş ve Yunus Akdeniz'de gemiden atılmıştır. Rivayetlerde balık Yunus'u sırasıyla Nil nehrine, Fars denizine, el-Betâik Denizi'ne ve Dicle'ye götürüp, Nusaybin topraklarında düz ve geniş bir yere atar. Yunus tekrar kavmine döndürülür ve 100 bin kişi O'na inanır. Said Nursi'nin bu ve benzer hikâyelere yaklaşımı onun temel kaynaklarda geçen akıl dışı ayrıntıları atlayarak rasyonalize etmesi şeklinde de kendini gösterebilmektedir; "Hazret-i Yunus Aleyhisselâm'ın kıssa-i meşhuresinin hülâsası: Denize atılmış, büyük bir balık onu yutmuş. Deniz fırtınalı ve gece dağdağalı ve karanlık ve her taraftan ümit kesik bir vaziyette münacatı, ona sür'aten vasıta-i necat olmuştur".

Canlıların evrimi ile ilgili ifadeleri: "Mazide nazarî olan bir şey, müstakbelde bedihî olabilir. Şöyle tahakkuk etmiştir: Âlemde meylü'l-istikmal vardır. [Bizde birisi demiştir: Her zerrede temayül ayandır tekâmüle / Her soyda füyuz-u hüveyda-nüma ile / Bir nokta-i kemale şitab üzre kâinat / Ol noktaya teveccüh ile yükselir hayat. —Kahriyat] Onunla hilkat-i âlem, kanun-u tekâmüle tâbidir. İnsan ise, âlemin semerat ve eczasından olduğundan, onda dahi meylü'l-istikmalden bir meylü't-terakki mevcuttur. Bu meyil ise telâhuk-u efkârdan istimdatla neşv ü nema bulur. Telâhuk-u efkâr ise, tekemmül-ü mebâdiyle inbisat eder. Tekemmül-ü mebâdi ise, fünun-u ekvânın tohumlarını sulb-ü hilkatten zamanın terbiyegerdesi bir zemine ilka ile telkih eder. O tohumlar ise tedricî tecrübelerle büyür ve neşvünema bulur." Bu ifadelere rağmen risale-i nura bağlı çok sayıda inanç grubu biyolojik evrim kuramına karşı çıkan ve yaratılışçılığı savunan görüşleri benimsemişlerdir.

Yazar, yer yer ağır bir Osmanlıca dil ile kaleme aldığı eserleri devrinin düşünce dünyasında felsefe ve bilimsel gelişmelerden kaynaklandığına inandığı yaratılış ve İslam inanç sistemi ile ilgili sorunlara karşı geleneksel İslam'ın savlarını yine yer yer bilimsel bilgileri de kullandığı felsefi argümanlarla desteklemek amacıyla yazmıştır. Bu çerçevede yaratıcının varlığının zorunluluğu, kader, Ölümden sonra diriliş, Muhammed'in  mucizeleri (Mucizat-ı Ahmediyye), Kur'an'ın Allah'ın sözü olduğunun ispat edilmesi (İşarat-ül icaz) gibi inançla ilgili konularda, ayrıca Risale-i nur'u ve dolayısıyla kendisini merkeze alan yaklaşımlarla Mehdi, Deccâl, Mesih, ahir zaman gibi eskatolojik konulara yoğunlaşır.

Ayrıca varoluşu insan açısından anlamlı kılma çerçevesinde "Ben kimim?", "Nereden geldim?", "Nereye gidiyorum?" gibi sorulara cevaplar bulmaya çalışmıştır. Risale-i Nur, Kur'an'ın baştan sona tüm ayetlerini değil, özellikle imani konular (İslam terminolojisindeki karşılığı ile kelâm) ile ilgili 300 civarında ayetini açıklamaktadır.

Risalelerde şeriatın emir ve yasaklarının şekli, miktarı, uygulama şartları gibi dış çerçeveleri değil, bunların rasyonelleştirilmesi ve yapılmasının insan varlığına katacağı anlam üzerinde durulur. "Namaz niçin kılınır?", "İnsan niçin yaratıldı?", "Bu dünyada ne işimiz var?", "Namaz niçin belli vakitlerde eda edilir?", "Ahiretin varlığının mantıki örneklerle ispatı", "Allah'ın varlığının delilleri nedir?" türünden soruların cevabı verilmeye çalışılır. Bu açıdan bakıldığında risalelerin kelâma yakın kitaplar olduğu, konuları kelâmcılara benzer argümanlar ile tartıştığı söylenebilir.

Tarikat ve tasavvuflara yaklaşımı; Said Nursi'ye göre devir, imanı kurtarmak devridir. Tarîkatlerin devirlerini tamamladığını, günümüzde tarîkatten ziyade hakikatin önemli olduğunu, Abdülkâdir Geylânî, Şah-ı Nakşibendi ve İmam-ı Rabbani gibi âlimlerin bu zamanda yaşasalardı bütün çabalarını iman ve İslam akidelerinin kuvvetlendirilmesine sarf edeceklerini; "İmansız cennete gidemez; fakat tasavvufsuz cennete giden pek çoktur. Ekmeksiz insan yaşayamaz, fakat meyvesiz yaşayabilir. Tasavvuf meyvedir, hakaik-i İslâmiye gıdadır." ve "Mevlânâ benim zamanımda gelseydi, Risale-i Nuru yazardı. Ben de Mevlânâ zamanında gelseydim Mesnevî'yi yazardım. O zaman hizmet Mesnevî tarzındaydı, şimdi Risale-i Nur tarzındadır." sözleriyle savunur.

Said nursinin ebced ve cifr gibi batıni yöntemlerle ayetlerden kendisine özgü anlamlar çıkartması diğer İslami çevrelerde de eleştirilen bir konudur.

Tarihçe
Risale-i Nur ilk olarak Arap harfleri ile telif edilmiştir. Yazılıp çoğaltılmasında Ahmet Hüsrev Altınbaşak, Hafız Ali, Şamlı Hafız Tevfik, Tahiri Mutlu gibi talebeleri yardımcı olmuştur. Said Nursi'nin zorunlu ikamete tabii tutulduğu Isparta'ya bağlı Barla ve civarı köylerde, kendisine bağlı kişiler tarafından elle yazılmak sureti ile çoğaltılmaya başlanmıştır. Daha sonraları Said Nursi'nin izni ile başta Asa-yı Musa ve Şualar Latin harfleri ile sınırlı sayıda bastırılmıştır. 1957 yılında ise bütün külliyat Said Nursi tarafından Latin harfleri ile bastırılmıştır.

Yazar, Risale-i Nurdan önce Kur'an'ı baştan sona tefsir etmek amacıyla orijinal hâli Arapça olan İşaratü'l-İcaz isimli eseri yazmaya başlamıştır. Bu eserin yazılması I. Dünya Savaşı'na denk geldiği için ancak Fatiha Suresi'ni ve Bakara Suresi'nin ilk 32 ayetinin tefsirine kadar devam etmiştir. Yazar, Kuran'ın tamamını bu şekilde 60-70 cilt olarak tefsir etmeyi düşünürken çeşitli sebeplerle vazgeçmiştir.

Daha sonra 130 temel konudan oluşan Risale-i Nuru telif etme kararı almıştır. Risale-i Nur serisinden ilk olarak Nurun İlk Kapısı'nı yazmıştır.
Risale-i Nur, yazıldığı süre boyunca yazarı hakkında çeşitli suç isnatları ortaya çıkmış ve davalar açılmıştır. Günümüze kadar Risale-i Nur hakkındaki pek çok davada beraat kararı verilmiştir. Yazar, aleyhindeki kovuşturmalar, davalar veya mahkûmiyetler devam ederken Barla, Kastamonu, Emirdağ, Eskişehir, Denizli ve Afyon'da 23 yıllık süre zarfında eserlerini yazmaya devam etmiştir. 1970'lere kadar uzanan davalarda Risale-i Nurun avukatlığını Avukat Bekir Berk girdiği her davada nur talebeleri zor durumda kalmış. Uzun süren davalar sonucunda Risale-i Nurun yasaklanmasına dair kararın hükmü kaldırılmıştır.

Risalelerin içeriği, basımda ve bazı yayımlarda tenkit edilmiş ve mahkemelere yansımıştır. Said Nursi, şahsı ve Risale-i Nur hakkındaki bazı eleştirileri kitaplarında yazıp Şualar isimli kitabında bunlara bazı cevaplar vermiştir. Söz konusu eserde değişik mahkemelerde yargılanırken yaptığı müdafaalara yer verilmiş, devamında ise kendi anlatımıyla bütünü mahkeme heyetince de reddedilip kabul edilmeyen savcının 100'den fazla iddiası yazılıp cevap verilmiştir. Diyanet İşleri Müşavere Kurulunun 23.05.1956 günü ehl-i vukuf raporlarına istinaden Afyon Ağır Ceza Mahkemesince Said Nursi'nin kitap ve sair evraklarının kanuni mevzuata muhalif siyasi ve idari hiçbir mahzuru görülmemiştir kararına varılmıştır.

Risale-i Nur, 2014 yılının Nisan ayında kötü dini oluşumlar tarafından sadeleştirmesi ve eser üzerinde tahribatı engellemek üzere eser üzerindeki tüm haklar Diyanet İşleri Başkanlığına devredilen bakanlar kurulu kararı çıkarıldı. Kararın iptali için Cumhuriyet Halk Partisi, Anayasa Mahkemesi'ne başvurmuştu. AYM de serbestçe basılması yönünde karar vermişti. Anayasa Mahkemesi 11 Haziran 2015 tarihinde Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nda yapılan değişiklikleri iptal ederek Risale-i Nur'un devlet tekeline alınmasının önüne geçmişti. Ancak Danıştay Dava İdareleri Kurulu da Risale-i Nur Külliyatının basım ve neşir yetkisini Diyanet İşleri Başkanlığına devreden Bakanlar Kurulu kararnamesinin yürütmesini 12 Aralık 2015 tarihinde durdurma kararı almıştı. Danıştay'ın kararında, "Bakanlar Kurulu kararının yasal dayanağı olan 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 47. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilmesi karşısında, yasal dayanaktan yoksun dava konusu Bakanlar Kurulu kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır." denildi. Fakat 2014/6384 esas ve 2019/11161 karar nolu mahkeme neticesinde aslına uygun kalınmak üzere başvuran herkese basım hakkı verileceği kararlaştırıldı.

Risale-i Nur hakkındaki görüşler

Said Nursi ve eserleri hakkında çeşitli tartışmalar meydana gelmiştir. Gerek eserlerindeki dini, sosyal ve siyasi konulardaki yaklaşımı; gerekse eğitimi ve bilgisini ilgilendiren konularda farklı yorumlar ve görüşler ortaya konmuştur.

Zübeyir Gündüzalp'e göre Risale-i Nur, Kur'ân-ı Mu'ciz-ül Beyânın bu asırda bir mu'cize-i mâneviyesi olan yüksek ve parlak bir tefsiridir.

Prof. Dr. Şener Dilek'e göre Risale-i Nur, Kur'ân-ı Kerim'in hakiki ve mânevî bir tefsiridir. Me'hazi, menbaı Kur'ân-ı Azimüşşan, rehberi Peygamber-i Zîşan Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâmdır. Çizgisi, ehl-i sünnet ve'l-cemaatin cadde-i kübrasıdır. Risale-i Nur, Kur'ân'ın içinde bulunduğumuz çağın anlayışına bir dersidir. Kur'ân hakikatleri, ilim ve tekniğin dili ile asrın idrakine uygun bir biçimde açıklanmıştır. Mantık ve muhakeme sentaksı içerisinde temsil metodu ile uzak hakikatler yakınlaştırılmış, dağınık meseleler sistematik bir yaklaşımla bir araya getirilmiş, en yüksek hakikatlere ulaşılmıştır. Aklın istifadesi yanında nefis, hayal, vehim, heva gibi his ve duyguların da istifadesi gözetilmiştir. Risale-i Nur, Kur'ân'ın kudsiyetinden telemmü eder, o kutsiyeti terennüm eder.

Prof. Dr. Yusuf Şevki Yavuz'a göre Risale-i Nur kitaplarında hemen hemen bütün kelâm konularına yer verilip ayrıntılı olarak işlenmiş ve delillendirilmeye çalışılmıştır. Said Nursi, geçmiş İslam alimlerinin görüşlerinden yararlanmakla birlikte itikatla ilgili konuları Kur'an-ı Kerim'in üslubuna uygun bir şekilde incelemesiyle dikkat çeken çağdaş alimler arasında yer almıştır. Allah'ın varlığı konusunda hudûs, imkân, düzen ve fıtrat delillerini takrir edip, bunlardan düzen deliline önem vermiştir ki bu, çağdaş alimlerin de öne çıkardığı bir delildir. Allah'ın birliği konusunda temânû delilinden başka her varlığın bir türe mensup oluşunu konu edinen bir delil de zikretmiştir. İlahî sıfatlar konusunda tekvin sıfatını ispat etmiş, haberî sıfatları ise tevil etmiştir. Peygamberlik müessesini ulûhiyetin bir tezahürü olarak yorumlamış ve mucizeyi nübüvvetin kanıtlanmasında en önemli delil, hatta modern icat ve keşiflerin ilham kaynağı olarak görmüştür. Ahiret konusunda Kur'an ve sünnette yer alan delilleri açıkladıktan sonra insanın sahip olduğu adalet ve ebediyet duygusunu bu konuda önemli birer delil kabul etmiş, ahirete imanın insanı mutlu kıldığını, inkârın ise insanı bunalım psikolojisine sevk ettiğini vurgulamıştır.

Abdülbaki Gölpınarlı'ya göre Said Nursi'nin Risalelerde kullandığı Türkçe yer yer anlaşılmaz ve Türkçe gramer kurallarına aykırıdır. Diğer taraftan, Bediüzzaman'ın Dar-ül Hikmet-ül İslamiye azası olduğu dönemde aynı kurumda vazifeli bulunan millî şairimiz Mehmet Akif Ersoy, Said Nursi ve eserleri için şu ifadeyi kullanmıştır: Victor Hugo'lar, Shakespeare'ler, Descartes'lar, edebiyatta ve felsefede, Bediüzzaman'ın bir talebesi olabilirler.

Rusya'da Risale-i Nurun uzmanlar tarafından fonetik, psikolojik ve diğer açılardan Kaliningrad mahkemesi için yapılan incelemelerinde, eserlerin İslami diğer din ve inançlardan üstün tutması, diğer dinleri kendileriyle mücadele edilmesi gereken inançlar olarak göstermesi, eserlerin farklı inanç mensupları arasında fitne saçan, bölücü unsur olarak değerlendirilmesine ve yasaklanması gerektiğine hükmedilmiştir. Diğer yandan karar, Rusya'da yasal olarak faaliyetlerini yürüten Nur Bedi Kültür ve Eğitim Vakfı tarafından AİHM'ye taşınmış, Rusya Müftülük Konseyi'nin, Said Nursi'nin eserlerinin İslami doktrinler ve Kur'an eksenli olduğu, radikal içeriğinin bulunmadığı, asla şiddete çağırmamakta birlikte, dini ve etnik milliyetçilik barındırmadığı yönündeki raporu; Rusya Müslümanlar Birliği'nin, Said Nursi'nin kitaplarının fanatiklik içermeyip, şiddet ve ırkçılık gibi menfi kavramların karşısında olduğu bağlamındaki raporu; Tataristan Cumhuriyeti Müslümanlar Birliği, Malezya İslam Üniversitesi, Türkiye Diyanet İşleri Başkanlığı ve İslam Konferansı Örgütü gibi yetkin kuruluşların Risale-i Nur hakkındaki olumlu görüş ve raporları mahkemeye sunulmuş, AİHM ilk etapta Rus Mahkemesinden bilirkişi olarak görevlendirilen kişilerin dini konuda uzmanlıklarının bulunup bulunmadığını sormuş, Rus yerel mahkeme bu talebi reddederek dil bilimcileri ve sosyal psikologların da görüş ileri sürebileceklerini belirtmiştir.

Risale-i Nurun bazı kısımlarının tahrif edildiği iddiaları bazı araştırmacılar tarafından ifade edilmiştir. İddialar, Said Nursi'nin Kürtlüğü, seyyidliği ve şerifliği gibi konularla ilgilidir.

Mısır'ın Kahire şehrinde 2009 yılında İslami Edebiyat Birliği tarafından düzenlenen konferansta, Ezher Üniversitesi Eski Rektörü ve dönemin Mısır Diyanet Komisyonu Başkanı Prof. Dr. A. Ömer Haşim, Said Nursi'nin tarihin kaydettiği ender şahsiyetlerden biri olduğunu, Risale-i Nur eserlerinin ihlâslı bir kalpten çıkarak doğrudan Kur'an'a dayandığı için gönüllerde taht kurduğunu ve parça parça olmuş İslam ülkelerini, dağılmış gönül ve düşünceleri bir araya getirecek, birlik ve beraberliği sağlayacak temel esasların Risale-i Nur tefsirlerinde bulunduğunu belirtmiştir.

22-29 Haziran 2013 tarihlerinde İstanbul ve Bursa'da düzenlenen 5. Uluslararası Genç Akademisyenler Konferansı'na Ürdün'den katılan Prof. Dr. Mamoun Jarrar, Risale-i Nur gibi bir eserle tanışıp okumayı nasip ettiği için Allah'a çok şükrettiğini belirterek genç akademisyenlere Risale-i Nur üzerinde çalışmayı ve derinleşmeyi tavsiye etmiştir. Dubai Din İşleri Yük. Arş. Enstitüsü'nden Prof. Dr. Abdülkerim El-Enis, bugün Risale-i Nur'un Dubai'den Delhi'ye ve Uzakdoğu'ya kadar ulaştığını ve İslam ülkelerinin başkentlerinde okunduğunu ve İslam ülkelerini fikren birleştirdiğini belirtmiştir. Lübnan İmam Ezvâ'i Üniversitesi'nden Vehibe Tumi, Risale-i Nur'un hakikatler ve İslami anlamlarla dolu olduğunu, insanın adeta kendisini bulmasına vesile olduğunu, bunun sebebi olarak da mayasının ihlâs olduğunu belirtmiştir. Konferansa İngiltere Durham Üniversitesi'nden katılan Dusmamat Kerimov, Risale-i Nur'un esas olarak Allah'ın isimlerini (Esma-i Hüsnâ) esas alarak, Esma-i Hüsnâ'nın tecellilerinin anlaşılması ile Risale-i Nur'un da kolayca anlaşılacağını belirtmiştir. Mısır Monofiye Üniversitesi'nden Prof. Dr. Zeynep Afifi, Risale-i Nur eserlerini tanıyanların onlardan ayrılamayacağını, Said Nursi'nin fikirlerinin İslam aleminde kabul gördüğünü ve bu fikirlerin dünyada da tanınması ve kabul görmesi için akademik çalışmaların çoğalarak devam etmesi gerektiğini beyan etmiştir. Hindistan Kerala Üniversitesi'nden Zeynel Abidin ise kendilerini buraya Risale-i Nur ve Said Nursi'ye olan sevginin topladığını, Hindistan'da da yapılan sempozyumdan sonra Risale-i Nur ve Said Nursi hakkında master ve doktora tezlerinin çoğalmaya başladığını kaydetti. Cezayir Üniversitesi'nden Dr. Ammar Djidal, Risale-i Nur kitaplarının aklı çirkinliklerden temizlemek için yazıldığını, sadece fikre yönelik olmayıp insana ve insanı insan kılan bütün vasıflara yönelik olduğunu belirtmiştir. Irak Selahattin Üniversitesi'nden Prof.Dr. Osman Garib, tarihte kaldığını zannettikleri ihlâsı (samimiyeti) Said Nursi'nin eserlerinde ve onları okuyanlarda canlı olarak gördüklerini, Said Nursi'nin ektiği tohumlardan bugün başakların meydana geldiğini ve bu başaklarda da binlerce yeni tohumlar bulunduğu yönünde tebliğde bulunmuştur.

Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından da basımına başlanan Risale-i Nur Külliyatı'ndan, 20 Ocak 2014'te neşredilen İşârâtü'l-İ'câz adlı tefsirin takdim kısmındaki, Diyanet İşleri Müşavere ve Dini Eserler İnceleme Heyetinin 08.09.1959 tarihli resmi yazısı: "İlişik eserde, baştan nihayetine kadar Kur'an-ı Kerim'in Fatiha ve Bakara suresinin bir kısmının tefsirine ait bir ilim kaynağı olup, Kur'an-ı Kerim'in izahını ve hikmetlerini ve esrarlarını ve bilvesile itikadi mes'eleler de ele alınarak, muhtelif akidelere karşı akaidin hakkıyle beyan edildiği anlaşılmış ve mündericatında dini bir mahzur görülmemiş olduğunun bildirilmesi uygun görülmüştür."<ref>İşârâtü'l-İ'câz / Diyanet İşleri Başkanlığı Baskısı, Ankara 2014 (sayfa 33). Ayrıca bkz. Vikipedi - İşârâtü'l-İ'câz, dipnot:4'</ref>

Prof. Dr. Mehmet Görmez (Diyanet İşleri Başkanı), Başkanlıkça neşredilen Risale-i Nur kitaplarına yazdığı takdim kısmında, Risale-i Nur eserlerinde, Kur'an ayetlerinin etkileyici bir üslup ve dil ile çağımızın anlayışına sunulduğunu ve Bediüzzaman Said Nursi'nin milletimizin yetiştirdiği büyük bir âlim ve mütefekkir 'olduğunu vurgulamıştır. Risale-i Nur kitaplarını yazmadan önce Bediüzzaman'ın 60-70 cilt olarak tasarladığı (sure sırasına göre) tefsir çalışmasına başladığını ve Birinci Dünya Savaşı esnasında, cephede iken bu tefsirin ilk cildini meydana getirdiğini, fakat savaş esnasında Ruslara esir düşerek uzun bir zaman Rusya'da esir kaldığını ve bu esareti sırasında materyalizm ve komünizm gibi fikir akımlarının Müslümanlar ile Hristiyanlar üzerinde oluşturduğu sarsılmaları yakından gördüğünden bu tarz tefsir yazmaktan vazgeçerek yine Kur'an-ı Kerim'i esas alarak, özellikle günün inanç problemlerine çözümleri kaleme almayı tercih ettiği bağlamında beyanda bulunmuştur.

Prof. Dr. Nevzat Tarhan'a göre Risale-i Nur'da kavramlar anlatılırken pozitif bilimlerden faydalanılmış olması önemli bir noktadır. Bediüzzaman'ın kitapları, dini anlamlar taşımanın yanı sıra psikolojik, sosyolojik ve felsefi boyutları da barındırmaktadır. Bilimsel bir metodoloji ile tümdengelim, tümevarım, olmayana ergi metodu, analoji, mukayese gibi mantık kurallarını ve akıl yürütme yöntemlerini de kullanan Nursi, kanıta dayalı dini yorumlar yaparak ispatlanabilir bir maneviyat geliştirmiştir. Yeni psikolojik bilgiler ve sosyal sinirbilim verileri ile Bediüzzaman'ın öğretisi arasında çok yakın benzerlikler bulunmaktadır. Ölüm sonrası hayatın varlığı, sonsuzluk gibi konular, ortalama bir insanın da anlayabileceği bir seviyede anlatılmıştır. Eserlerde fen bilimleri de kullanılarak imanî gerçekleri kanıtlama yolu seçilmiş, Kur'an hakikatleri ile fenlerin ve bilimlerin ortaya koyduğu gerçeklerin arasında tenakuz bulunmadığı, Allah'ın varlığı, öldükten sonra diriliş, kadere iman gibi konular mantık ve muhakeme çerçevesinde açıklanmıştır. Tesadüfi varoluş anlayışı yerine tasarımla varoluş fikri, delilleriyle ortaya konmuş, Naturalizme karşı Mistisizm tezi savunulmuş, kâinat dışında, kâinat cinsinden olmayan, aşkın bir yaratıcının olması gerektiği mantıki yargılama yöntemleriyle ifade edilmiştir.

 Külliyattaki kitaplar
 Sözler Mektûbat Lem'alar Şualar Barla Lahikası Kastamonu Lahikası Emirdağ Lahikası İşaratü-l İ'caz Mesnevi-i Nuriye Sikke-i Tasdik-i Gaybi Asa-yı Musa Tarihçe-i Hayat İman ve Küfür Muvazeneleri Muhakemat Zülfikar Mecmuası Tılsımlar Mecmuası Siracü'n-Nur Nur Çeşmesi Lemeat Müdafaalar Rumuzat-ı Semaniye Rehberler Fihrist Risalesi Âsâr-ı Bedîiyye İctimâî Reçeteler (I-II) İçtimaî Dersler Kaynakça

 Dış bağlantılar
 İstanbul İlim ve Kültür Vakfı Bediüzzaman Said Nursî ve Risale-i Nur'' Külliyatı ile ilgili yapılan akademik çalışmaları içeren vakıf sitesi.

Din kitapları

Nurculuk
Said Nursî kitapları

Risale-i Nur


Yuexiu Dağı Stadyumu, Çin'in Guangzhou şehrinde çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum

Çoğunlukla futbol müsabakalarının yapıldığı Yuexiu Dağı Stadyumu, 35.000 seyirci kapasitelidir.

Çin'deki stadyumlar

Yuexiu Dağı Stadyumu


ට්‍රාන්ස් නැෂනල් ගව'න්මන්ට් ඔෆ් ටැමිල් ඊලාම් - යූ.එස්.ඒ. (සිංහල තේරුම:දෙමළ ඊළාම් දේශාතික්‍රාන්ත ආණ්ඩුව) (TGTE/ටීජීටීඊ) යනු අ.එ.ජ. සිට ක්‍රියාත්මක වන සංවිධානයකි. ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රියාත්මක වූ දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි (LTTE) ත්‍රස්තවාදී සංවිධානය විසින් මෙරට උතුරු නැගෙනහිර පළාත් හී ගොඩනගා ගැනීමට අරමුණු කොට ගෙන සිටි දෙමළ ඊළමක් පිළිබඳව වූ සංකල්පය, දිගටම ඉදිරියට පවත්වා ගෙන යාම වෙනුවෙන් සකසාගත් පශ්චාත්, එල්ටීටීඊ ත්‍රස්ත සංවිධානයට අයත් පෙරමුණු සංවිධානයකි.

2009 වසරේදී දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි ත්‍රස්තවාදී සංවිධානය ශ්‍රී ලංකාව තුලදී පරාජය වීමත් සමග කල්පිත ඊළාම් රාජ්‍යයක් සඳහා වූ සංවිධානය (ටීජීටීඊ), දෙමළ ඩයස්පෝරාව වැඩි වශයෙන් ජීවත් වන කැනඩාව, එක්සත් රාජධානිය, නෝර්වේ සහ එක්සත් ජනපදය වැනි විදේශ රටවල් තුලදී ක්‍රියාත්මක වීම හා සංවිධානය වීම සිදුවූ අතර, එල්ටීටීඊ ත්‍රස්ත සංවිධානයේ නීති උපදේශකයෙකු ලෙස ක්‍රියාකල විශ්වනාදන් රුද්‍රකුමාරන් නැමැත්තා එහි නාමික අගමැතිවරයා ලෙස පත්කර ගත් බව සඳහන් වෙයි.

සංවිධානය බිහිවීම
ශ්‍රී ලංකාව තුල සිවිල් යුද්ධය අවසාන වීමත් සමග, කල්පිත ඊළාම් රාජ්‍යයක් සඳහා වූ සංවිධානය නම් යන අවිහිංසාවාදී මුහුණුවරක් ගත් බෙදුම්වාදී දේශපාලනික යාන්ත්‍රණයක් පිළිබඳ සංකල්පය මුදුන්පත් කර ගැනීමක්, ශ්‍රී ලංකාව තුල සහ විදේශ රටවල වසන සමහරක් දමිළ ජනයා විසින් අවශ්‍ය යැයි අපේක්ෂා කල අතර, එම අදහස අනූව යමින් එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ ත්‍රස්ත නායක වේළුපිල්ලේ ප‍්‍රභාකරන්ගෙන් පසු, එම ත්‍රස්ත සංවිධානයේ නායකයා වූ බව කියන සෙල්වරාසා පත්මනාදන් නැමැත්තා විසින්, මෙවැනි නෙරපා දැමුණු රජයක් ජාත්‍යන්තරව බිහිකර ගත යුතු යැයි යෝජනා කරන ලදී.

ශ්‍රී ලංකාව විසින් සංවිධානය තහනම් කිරීම
ශී‍්‍ර ලංකාව තුළ වෙනම ඊළාම් රාජ්‍යයක් පිහිටුවීමේ අරමුණින් විදෙස් රටවල සිට කි‍්‍රයාත්මක වන සංවිධාන 16 ක් ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් 2014 අප්‍රියෙල් මසදී තහනම් කල අතර, ඊට ටීජීටීඊ සංවිධානයද ඇතුලත් වී තිබිණි. 2001 වසරේ ජගත් ආරක්ෂක මණ්ඩලය විසින් සම්මත කරගත් 1373වන යෝජනාව අනූව, එම සංවිධාන සමග කටයුතු කරන පුද්ගලයින්ට එරෙහිව මෙරට නීතිය යටතේ කටයුතු කිරීමට හැකිවන බව පැවසේ.

කල්පිත ඊළාම් රාජ්‍යයක් සඳහා වූ සංවිධානය ඇතුළුව අනෙකුත් අදාල සංවිධාන තහනම් කිරීමට හේතුව නම්, ත‍්‍රස්තවාදය මැඩලීම සහ ඔවුන්ගේ මූල්‍ය කටයුතු නැවැත්වීම සඳහා බවට, ශ්‍රී ලංකා විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශය විසින්ද පැහැදිලි කරන ලදී.

ටීජීටීඊ සංවිධානය, "ත්‍රස්තවාදය ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාම" වෙනුවෙන් සකස් වූ සංවිධානයක් බව ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් මීට පෙරද හඳුන්වා දී තිබුණි.

ජාත්‍යන්තරව ප්‍රතික්ෂේප වීම

දකුණු අප්‍රිකාව
මෙම කල්පිත ඊලාම් රාජ්‍යය පිළිගන්නා ලෙස රුද්‍රකුමාර් විසින් වරක් දකුණු අප‍්‍රිකාවෙන් කර තිබූ ඉල්ලීමක් ඔවුන් ප‍්‍රතික්ෂේප කර දැමූ බවට තොරතුරු සඳහන් වෙයි.

මේවාද බලන්න
[[දෙමළ ඩයස්පෝරාව
දෙමළ ඊළම
දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
 කොමිටී ෆෝර් ද ෆොර්මේෂන් ඔෆ් ප්‍රොවිෂනල් ට්‍රාන්ස්නැෂනල් ගවර්න්මන්ට් ඔෆ් ටැමිල් ඊළාම්

නෙරපාදැමූ සංවිධාන
ශ්‍රී ලංකා දෙමළ ඩයස්පෝරාව

දෙමළ ඊළාම් දේශාතික්‍රාන්ත ආණ්ඩුව - අ.එ.ජ.


Arveprins Leopold af Anhalt (18. juli 1855 – 2. februar 1886) var en tysk prins, der fra 1871 til sin død i 1886 var arving til Hertugdømmet Anhalt. Han tilhørte Huset Askanien og var søn af hertug Frederik 1. af Anhalt. Da han døde 17 år før sin far, blev det hans lillebror, Frederik, der efterfulgte deres far som hertug af Anhalt i 1904.

Biografi

Tidlige liv
Prins Leopold blev født den 18. juli 1855 i Dessau i Anhalt som det ældste barn af Arveprins Frederik af Anhalt-Dessau-Köthen i hans ægteskab med prinsesse Antoinette af Sachsen-Altenburg. Han blev opkaldt efter sin farfar, Hertug Leopold af Anhalt-Dessau-Köthen. I 1863 blev hans farfar, Hertug Leopold, den første hertug af det forenede hertugdømme Anhalt, da linjen Anhalt-Bernburg uddøde ved hertug Alexander Carl af Anhalt-Bernburg død.

Den 22. maj 1871 døde Hertug Leopold, hvorved Leopolds far efterfulgte ham som hertug Frederik 1. af Anhalt, og Leopold selv blev tronfølger med titel af arveprins. Leopold foretog sammen med sin lillebror, Prins Frederik en dannelsesrejse til Genève, Bonn og München. Begge brødre blev uddannet som officerer i den tyske hær, hvor de forblev i aktiv tjeneste indtil 1883.

Ægteskab og børn
Den 26. maj 1884 giftede han sig på Schloss Philippsruhe i Hanau med prinsesse Elisabeth af Hessen-Kassel, datter af den tidligere danske tronarving Prins Frederik af Hessen-Kassel og Prinsesse Anna af Preussen. I ægteskabet blev der født en datter:

 Prinsesse Antoinette (3. marts 1885, Georgium Slot, Dessau – 3. april 1963, Dessau), gift den 26. maj 1909 med Prins Frederik af Schaumburg-Lippe.

Død
Mindre end et år efter sin datters fødsel døde Leopold uventet i Cannes i Frankrig den 2. februar 1886. Da han ikke havde nogen sønner, blev han efterfulgt som arveprins af sin lillebror Frederik, den senere Hertug Frederik 2. af Anhalt.

Prinsesses Elisabeth giftede sig aldrig igen og overlevede sin mand med knap 70 år. Hun døde i Dessau, på det tidspunkt i det daværende DDR, den 7. januar 1955.

Se også
Anhalt

Eksterne links

Huset Askanien
Arveprinser
Personer fra Dessau
Tronfølgere som aldrig tiltrådte

Leopold af Anhalt


معاهدة الرملة  وقعها صلاح الدين الأيوبي وريتشارد قلب الأسد في يونيو 1192 بعد معركة أرسوف أثناء الحملة الصليبية الثالثة. بموجب شروط الاتفاق، ستبقى القدس تحت حكم المسلمين. ومع ذلك، سوف تكون للمسيحيين حرية الحج للمدينة. أيضا، اشترطت معاهدة على أن تنحصر المملكة اللاتينية على شريط ساحلي يمتد من صور إلى يافا.

شروط الاتفاقية
وقد تضمنت شروط الاتفاقية ما يلي:
 تكون الهدنة عامة في البر والبحر، ومدتها ثلاث سنوات وثلاثة أشهر.
 أن يتخلى الفرنجة الصليبيون لصلاح الدين عن عسقلان وغزة والداروم (دير البلح)، وأن يبقى الساحل بيدهم من صور إلى يافا بما فيها قيسارية وحيفا وأرسوف.
 للنصارى الحرية التامة في زيارة الأماكن المقدسة في القدس دون أن يؤدوا ضرائب للمسلمين، وتكون السيادة على الأماكن التعبدية حسب الاتفاقية من صلاحية المسلمين.
 اشترط الصليبيون دخول أميري أنطاكية وطرابلس الصليبيين في ذلك.
 تكون مدينة الرملة واللد مناصفة بين المسلمين والصليبيين.
 تتم هذه الاتفاقية بعد أن يحلف عليها ملوك وأمراء كلا الطرفين.

وناب عن الملك ريتشارد في التوقيع على الاتفاقية هنري دي شامبني وباليان الثاني دي أبلين وأونفروي الرابع دي تورون، في حين مثل الجانب الإسلامي: الملك الأفضل والملك الظاهر ابنا صلاح الدين، وأخوه الملك العادل وبعض الأمراء الأيوبيين الآخرين. هذا وقد اشترط الصليبيين دخول صاحب أنطاكية وطرابلس في الهدنة فوافق السلطان على أن يقسموا فإن لم يفعلوا ذلك لا يدخلوا فيها. وقد أمر صلاح الدين أن يذاع خبر الهدنة في معسكرات الجنود وفي الأسواق ليتنقل المسلمين والصليبين في البلاد بحرية وسلام.

وصلات داخلية
 حملة صليبية ثالثة
 صلاح الدين الأيوبي
 ريتشارد الأول ملك إنجلترا

وصلات خارجية
 هدنة الرملة، ضمن كتاب الدبلوماسية الأيوبية الصليبية (1191 - 1192) ، ط1، الفسطاط المجلة التاريخية، يونيو 2007.

مراجع

1183
أيوبيون
تاريخ إسلامي
قانون في 1192
معاهدات أطرافها مسلمون
معاهدات في القرن 12
معاهدات مملكة بيت المقدس

معاهدة الرملة


Alison McInnes OBE FRSA (* 17. Juli 1957 in Irvine) ist eine schottische Politikerin und Mitglied der Liberal Democrats.

Leben
McInnes besuchte die Irvine Royal Academy und die McLaren High School in Callander. Anschließend studierte sie an der Universität Glasgow. Sie lebte vier Jahre lang in Südengland und zog dann mit ihrem Ehemann zurück nach Schottland. Seit mehr als zwei Jahrzehnten lebt sie in der Umgebung von Ellon. McInnes ist verheiratet und zweifache Mutter. 2013 wurde ihr der Order of the British Empire verliehen.

Politische Karriere
In den frühen 1990er Jahren trat McInnes in die Liberaldemokratische Partei ein. 1992 wurde sie dann in den Regionalrat von Gordon gewählt, dem sie bis zu ihrer Wahl in den Regionalrat von Aberdeenshire 1995 angehörte. Bis zu ihrer Wahl ins Schottische Parlament 2007 war McInnes Mitglied des Regionalrates von Aberdeenshire.

Erstmals trat McInnes bei den Parlamentswahlen 2007 zu nationalen Wahlen an. In ihrem Wahlkreis Banff and Buchan erhielt sie nur den viertgrößten Stimmenanteil. McInnes war jedoch auch auf dem dritten Rang der Regionalwahlliste der Liberal Democrats für die Wahlregion North East Scotland gesetzt. Da die beiden vor ihr gelisteten Nicol Stephen und Mike Rumbles jeweils Direktmandate errangen und die Liberaldemokraten infolge des Wahlergebnisses ein Listenmandat erhielten, zog McInnes erstmals in das Schottische Parlament ein. Im Schattenkabinett der Liberaldemokraten war sie  bis 2008 als Staatssekretärin für Verkehr, Infrastruktur und Klimawandel vorgesehen. Anschließend war sie bis zum Ende der Legislaturperiode Parteisprecherin für lokale Verwaltung und Verkehr. Im Zuge der Wahlkreisreform 2011 wurde der Wahlkreis Banff and Buchan aufgelöst. Bei den Parlamentswahlen 2011 bewarb sich McInnes um das Direktmandat des Wahlkreises Aberdeenshire East. Sie erhielt die zweithöchste Stimmenanzahl hinter dem SNP-Kandidaten und Ersten Minister Alex Salmond und verpasste damit abermals ein Direktmandat. Sie erhielt jedoch abermals ein Listenmandat für die Wahlregion North East Scotland. Nach der Wahl wurde McInnes zur Parteisprecherin für Gesundheit und Justiz ernannt. Zum Ende der Wahlperiode schied sie aus dem schottischen Parlament aus.

Weblinks

 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments
 Informationen der Liberal Democrats

Einzelnachweise

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Liberal Democrats
Officer des Order of the British Empire
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Geboren 1957
Schotte
Brite
Frau

Alison McInnes


Aserbajdsjans U/21-fodboldlandshold er det nationale fodboldhold i Aserbajdsjan for spillere under 21 år, og landsholdet bliver administreret af Azərbaycan Futbol Federasiyaları Assosiasiyası.

U/21-fodboldlandshold
U/21-fodboldlandshold i Europa

Aserbajdsjans U/21-fodboldlandshold


تراساي  هي إحدى مدن مقاطعة سان جواكوين، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 22 يوليو، 1910.

المناخ
يظهر الجدول التالي التغييرات المناخية على مدار السنة لتراساي:

أعلام
 ويلي براون
 جون جونسون
 هال ووكر
 غيلبرت فوينتيس
 ديف

مراجع

تراساي
أماكن مأهولة أسست في 1910
تأسيسات سنة 1910 في كاليفورنيا
مدن في مقاطعة سان هواكوين (كاليفورنيا)
مدن كاليفورنيا

تراساي (كاليفورنيا)


Russell Tovey (Billericay, Essex, Reino Unido, 14 de noviembre de 1981) es un actor inglés con numerosos trabajos en televisión, cine y teatro. Tovey es especialmente conocido por su trabajo en Being Human, serie dramática sobrenatural de la British Broadcasting Corporation (BBC) que comenzó a emitirse en 2008, en el personaje del hombre lobo George Sands.
En noviembre de 2011 anunció que abandonaría Being Human para trabajar a tiempo completo en Him & Her, una comedia de situación de la BBC Three

Biografía

Primeros años
Russel George Tovey creció en Billericay (Essex),
junto a su hermano, Daniel,
y sus padres, quienes dirigían un servicio de transporte de pasajeros en autocar desde Essex al aeropuerto de Gatwick (Londres).
Estudió en la Shenfield High School,
y era, según él mismo dice, un ávido coleccionista de cosas variadas y propenso a caer en modas pasajeras.
Sus padres le apoyaron en estos intereses, le compraron un detector de metales, le llevaron a excavaciones arqueológicas, museos y convenciones de mineralogistas. Durante un tiempo quiso ser profesor de Historia. Pero después de ver Dead Poets Society, Los Goonies y  Cuenta conmigo, se decidió por la interpretación.

Trayectoria profesional
Tovey comenzó su carrera como un muy joven actor. Se unió a un club dramático local, donde atrajo la atención de un agente de talentos.
Comenzó a actuar con once años de edad. Trabajó de un modo tan continuo y perdió tantas clases que su padre sugirió que cortase con su carrera de actor, pero su madre convenció a su padre para que le dejara continuar.
En 1994 fue escogido para trabajar en Mud, una serie de televisión emitida por la cadena CBBC (Children's BBC).

Dejó sus estudios secundarios a los dieciséis años, e inició un BTEC en artes interpretativas en el Barking College. Después de un año fue expulsado, por rechazar un papel en una representación escolar a favor de un papel pagado.
Trabajó en representaciones en Chichester dirigidas por Debra Gillett; esta le presentó a su esposo, Patric Marber, quien le dio un papel en la obra Howard Katz, en el National Theatre, donde también participó en His Girl Friday y His Darke Materials.

En 2004 asumió el papel de Rudge en The History Boys, de Alan Bennett, en el Royal National Theatre, así como durante la gira por Broadway, Sídney, Wellington y Hong Kong; también interpretó el personaje en las adaptaciones radiofónica y cinematográfica de la obra.
Aunque realizó la audición para el personaje de Crowther, accedió a asumir el papel de Rudge después de que el autor prometiera darle más cuerpo al personaje. A diferencia de sus compañeros, Tovey no había estudiado arte dramático y sentía cierta inseguridad. Por ello, se apuntó a numerosos talleres y lecturas ofrecidos por el National Theatre.

En la primavera de 2007 Tovey tenía un papel habitual en la comedia de la BBC Three Rob Brydon's Annually Retentive, donde interpretaba al productor de Rob, Ben. Ese mismo año realizó cuatro apariciones como actor invitado en otra comedia de la BBC Three, Gavin & Stacey, así como en el episodio especial de Navidad de Doctor Who, titulado «El viaje de los condenados».
Russell T Davies, el productor ejecutivo de la serie y guionista principal, había comentado que Tovey pudiera ser un buen reemplazo para David Tennant en el papel del Doctor, antes de que se anunciara que el undécimo Doctor sería interpretado por Matt Smith. Tovey retomó el papel del guardiamarina Alonso Frame en el especial de Navidad 2009-10 de Doctor Who titulado El fin del tiempo.

El 18 de febrero de 2008 se estrenaba en la BBC Three el episodio piloto de la serie Being Human, donde Tovey interpretaba a George Sands, un hombre lobo que comparte piso con un vampiro y una fantasma. Se encargó una serie en seis temporadas, cuyo primer episodio se emitió el 25 de enero de 2009.
En una entrevista a la revista Attitude en 2008, Tovey expresó el deseo de interpretar papeles más oscuros: «personajes realmente oscuros, jodidos... como drag queens, prostitutos, alguien de quien han abusado, un violador», aunque precisando que se considera a sí mismo un tipo básicamente feliz.

En marzo de 2009 Tovey interpretó un papel protagonista en la obra A Miracle, en el Royal Court Theatre, como Gary Trudgill, un soldado británico que vuelve a Norfolk del extranjero.
El ocho de marzo de 2009 entregó en Grosvenor House el Premio Laurence Olivier a la mejor actriz a Margaret Tyzack por su papel en The Chalk Garden de Enig Bagnold.
Ese mismo año trabajó en la película de Ben Miller Huge y protagonizó dos pilotos televisivos: Young, Unemployed and Lazy,
una comedia de situación de la BBC Three que sería renombrada en 2010 como Him & Her,
y en The Increasingly Poor Decisions of Todd Margaret (emitido como parte del programa Comedy Showcase), una comedia para Channel 4 escrita por David Cross y Shaun Pye, con Spike Jonze y Will Arnett.
También apareció en tres cortometrajes: In Passing, de Chris Croucher,
Drop, de Gavin Toomey
estrenado en el Rushes Soho Shorts Film Festival de 2009, y Roar, de Adam Wimpenny, estrenado en el Palm Springs International Film Festival el 24 de junio de 2009.

En enero de 2012 Tovey apareció en la serie británica Sherlock, interpretando a Henry Knight en el episodio «The Hounds of Baskerville» (Los sabuesos de Baskerville). Poco después, en febrero de 2012 su personaje murió en el primer episodio de la cuarta temporada de Being Human.

En el 2014 participó como actor invitado en la primera temporada de la serie de HBO Looking, donde interpretó a un desarrollador de videojuegos homosexual pasando a formar parte ya de la segunda temporada de la misma.

En 2016 su actuación estuvo marcada por las apariciones en The Night Manager (El Infiltrado) y en la segunda temporada de Quantico.

Vida personal
Russell Tovey es abiertamente homosexual.
En una entrevista otorgada a The Scotsman dijo que descubrió su orientación sexual a los 15 o 16 años, y que se lo dijo a sus padres a los 18. Según contaba, tuvo una discusión con su padre sobre su homosexualidad, y su padre sugirió que, de haberlo sabido antes, le habría pedido que tomara hormonas o siguiera algún tratamiento médico para «solucionar el problema». Decía también que sus padres estaban muy preocupados por la posibilidad de que pudiera infectarse de sida, lo que pudo contribuir al conflicto. No obstante, el nacimiento de su sobrino en 2005 contribuyó a suavizar la situación. Tovey también dijo: «lo único que puedo dar a los jóvenes gais es que cuando yo crecía no había modelos de comportamiento gay que fueran masculinos, que fueran hombres. Todo el mundo era extravagante y afeminado, y recuerdo pensar "Yo no soy así, incluso aunque creo que soy gay, no creo que tenga lugar en este mundo"».

Filmografía

Televisión

Cine

Teatro

Referencias

Enlaces externos

Actores de cine de Inglaterra
Actores de teatro de Inglaterra
Actores de televisión de Inglaterra
Actores de voz de Inglaterra
Actores gais
Personas homosexuales de Reino Unido
Reparto de The Flash

Russell Tovey


Minerva, Roma mitolojisindeki hikmet, akıl, savaş, sanat, okul ve ticaret tanrıçasıdır. Iupiter ve Iuno ile birlikte diğer tanrılara hükmettiği düşünülen bir üçleme oluşturmaktaydı. Orijini Etrüsk Menrva olan ve Roma mitolojisine de geçen Minerva; Roma Krallığı, Roma Cumhuriyeti ve Roma İmparatorluğu dönemlerinde saygı görmüş ve Roma tanrıçası olarak tanınmıştır. Yunan tanrıçası Athena ile denktir ve aynı doğum mitini paylaşmaktadır.

Etrüsk tanrıçaları
Roma tanrıçaları
Hikmet tanrıçaları
Sanat tanrıçaları
Minerva
Athena
Savaş tanrıçaları

Minerva


The Saturn Award for Best Actress is one of the annual Saturn Awards given by the American professional organization, the Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films. The Saturn Awards are the oldest film-specialized reward of achievements in science fiction, fantasy, and horror (another award, the Hugo Award is older but includes other genres and media). The Saturn Award included the Best Actress category for the first time in the 1974 film year.

The Saturn Award for Best Actress is the oldest prize to reward actresses in science fiction, fantasy, and horror films: other awards such as the Academy and Golden Globe Awards, despite supposedly disregarding the genre, gave little recognition to acting quality at the time. In 1996 the Saturns began to reward both film and television acting, and created the Saturn Award for Best Actress on Television. For the first two years it was awarded there were no nominees announced.

The actresses with the most nominations are Jamie Lee Curtis, Jodie Foster, Natalie Portman, Naomi Watts and Sigourney Weaver, who are all tied with five. Curtis, Foster, Portman, Watts and Sandra Bullock are the only actresses to have won it twice. Portman and Michelle Yeoh are the only actresses to win both the Saturn Award and the Academy Award for Best Actress for the same film, while Weaver holds the record for most nominations for playing the same character (Ellen Ripley) with four. Foster is the youngest winner in this category, winning her first award in 1977 at age 13.

Winners and nominees
Legend:

1970s

1980s

1990s

2000s

2010s

2020s

Multiple nominations
6 nominations
 Natalie Portman

5 nominations
 Jamie Lee Curtis
 Jodie Foster
 Nicole Kidman
 Naomi Watts
 Sigourney Weaver
 Emily Blunt

4 nominations
 Angelina Jolie
 Jennifer Lawrence
 Cate Blanchett

3 nominations
 Jessica Chastain
 Margot Kidder
 Julianne Moore
 Michelle Pfeiffer
 Daisy Ridley
 Ally Sheedy
 Jessica Tandy
 Charlize Theron

2 nominations
 Amy Adams
 Karen Allen
 Nancy Allen
 Kathy Bates
 Kate Beckinsale
 Helena Bonham Carter
 Sandra Bullock
 Ellen Burstyn
 Neve Campbell
 Geena Davis
 Melinda Dillon
 Kirsten Dunst
 Carrie Fisher
 Linda Hamilton
 Anjelica Huston
 Catherine Keener
 Jennifer Lopez
 Frances McDormand
 Penelope Ann Miller
 Lupita Nyong'o
 Rosamund Pike
 Winona Ryder
 Sharon Stone
 Meryl Streep
 Uma Thurman
 Mia Wasikowska
 Michelle Yeoh

Multiple wins
2 wins
Sandra Bullock
Jamie Lee Curtis
Jodie Foster
Natalie Portman
Naomi Watts

References

External links

Past Winners Database. Saturn Awards

Actress (Film)
Film awards for lead actress

pl:Nagroda Saturn w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa

Saturn Award for Best Actress


25750 Miwnay este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
25750 Miwnay este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Rock Finder de William Kwong Yu Yeung. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,99 ua, o excentricitate de 0,16 și o înclinație de 10,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 25001-26000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

25750 Miwnay


James Harrison Wilson (September 2, 1837 – February 23, 1925) was a United States Army topographic engineer and a Union Army Major General in the American Civil War. He served as an aide to Maj. Gen. George B. McClellan during the Maryland Campaign before joining Maj. Gen. Ulysses S. Grant's army in the Western Theater, where he was promoted to brigadier general. In 1864, he transferred from engineering to the cavalry, where he displayed notable leadership in many engagements of the Overland Campaign, though his attempt to destroy Lee's supply lines failed when he was routed by a much smaller force of Confederate irregulars.

Returning to the Western Theater, Wilson became one of the few Union commanders to defeat Confederate cavalier Nathan Bedford Forrest in battle – at the Battle of Franklin in November 1864 and again during his raid through Alabama and Georgia in March and April 1865.  Wilson ended the war with his men capturing both Confederate President Jefferson Davis and Andersonville Prison commandant Henry Wirz in May 1865. Upon his death in 1925, he was the fourth-to-last living Union Civil War general.

Early life and engineering
Wilson was born in Shawneetown, Illinois. He attended McKendree College for a year and graduated from the United States Military Academy in 1860, sixth in his class of 41, receiving a commission as a brevet second lieutenant in the Topographical Engineers. His initial assignment was assistant topographical engineer of the Department of Oregon at Fort Vancouver.

Civil War

Engineering assignments
After the start of the Civil War, Wilson received promotions to second and first lieutenant and became the topographical engineer for the Port Royal Expeditionary Force, from September 1861 to March 1862. As the topographical engineer for the Department of the South, he took part in the Battle of Fort Pulaski at the mouth of the Savannah River and received a brevet promotion to major in the regular army for his service. He transferred to the Army of the Potomac in April 1862 and served as its topographic engineer, but also as an aide-de-camp to Maj. Gen. George B. McClellan. He served under McClellan during the Maryland Campaign and was present at the battles of South Mountain and Antietam.

Wilson was transferred to the Western Theater and joined Maj. Gen. Ulysses S. Grant's Army of the Tennessee as a lieutenant colonel and topographical engineer. During the Vicksburg Campaign, he was the inspector general of Grant's army. On October 30, 1863, he was promoted to brigadier general of volunteers.  He continued on staff duty during the Battle of Chattanooga and was chief engineer of the force sent to relieve Knoxville under Maj. Gen. William T. Sherman.

Cavalry commands

In 1864, Wilson switched from engineering to the cavalry. On February 17, 1864, he was assigned as chief of the Cavalry Bureau in Washington, D.C. He was an excellent administrator and organizer, but his true talents turned out to be as a combat leader. Grant promoted him to brevet major general on May 6, 1864, and had him assigned to command a division of cavalry under Maj. Gen. Philip Sheridan, which he did with boldness and skill in numerous fights of the Overland Campaign and in the Valley Campaigns of 1864.

General Wilson's ill-fated joint adventure with General Brigadier General August V. Kautz was launched through General Grant's strategy of interdicting Robert E. Lee's supply lines to Petersburg, Virginia. If this could be done, Lee would be compelled to abandon Petersburg. General Wilson was ordered to conduct a cavalry raid that would destroy the tracks of the South Side and Richmond & Danville railroads, and to destroy the key R&D railroad bridge over the Staunton River. The raid began on June 22, 1864, with over 5,000 Cavalry troops and 16 pieces of artillery. During the first three days of their raid, Wilson's cavalry tore up 60 miles of track and burned two trains and several railroad stations. Confederate General W. H. F. "Rooney" Lee pursued the Union raid, but was ineffective. The audacious raid seemed to be wildly successful, though not uncontested, and the Staunton River Bridge loomed as the great objective. The railroad bridge was over a small but deep river, the Staunton. The Confederacy had sensed its strategic importance, putting a small fort there under Captain Benjamin Farinholt, and his 296 reserve troops. A valiant stand by local volunteers of old men and boys, with help from surrounding counties, gathered almost a force of nearly 1,000, which halted the 5,000 well-armed troops. Wilson's cavalry fought the action dismounted. "Rooney" Lee's cavalry came up during the engagement's end, and routed Wilson's troops. There has been speculation that this damaged an otherwise brilliant career for Wilson.

However, just before Sheridan's decisive Battle of Cedar Creek in October 1864, Wilson was upgraded to brevet major general of volunteers and transferred back to the West to become chief of cavalry for the Military Division of the Mississippi under Sherman.

As cavalry chief, he trained Sherman's cavalry (under Brig. Gen. Judson Kilpatrick) for the March to the Sea. Rather than accompanying Sherman, however, he and 17,000 troopers were attached to Maj. Gen. George H. Thomas's Army of the Cumberland for the Franklin-Nashville Campaign in November and December 1864. His repulse of a flanking attack by Maj. Gen. Nathan Bedford Forrest was instrumental in saving the Union Army at the Battle of Franklin; Wilson was one of only a few Union officers to best the legendary Southern cavalryman. He was promoted to brevet brigadier general in the regular army for his service in the Battle of Nashville. He led the successful Wilson's Raid through Alabama and Georgia, defeating the smaller force of Forrest and capturing Selma, Alabama, along with four other fortified cities. In this campaign, he commanded the troops that burned most of the buildings of the University of Alabama. On Easter Day, 1865, his troops assaulted and captured the city of Columbus, Georgia. His men did enormous damage to the military infrastructure of the South, but they did it with a sense of discipline that usually prevented looting and other collateral damage to civilian property. He was promoted to brevet major general in the regular army for his performance at Selma and received his full promotion to major general on May 6, 1865. In central Georgia, the cavalrymen under Wilson's command captured Confederate President Jefferson Davis, and Captain Henry Wirz, the commandant of Andersonville, as he fled through Georgia in May 1865. Wilson's administration of post-war Georgia was regarded, in some cases, as enlightened. In his History of the State of Georgia from 1850 to 1881, the historian I.W. Avery remarks: In many particulars the Federal soldiers acted very cleverly. Gen. [James H.] Wilson turned over to Gen. Ira Foster the Confederate mules, horses, wagons, and harness, for distribution to the poor, and Col. J.H.R Washington of Macon, was associated with Gen. Foster to aid in the distribution. On June 24, 1865, in General Order #31, General Wilson expressed appreciation to Foster and Washington, and relieved them of their authority, placing the task with Capt. R. Carter, A.Q.M., Cavalry Corps Military Division of the Mississippi.

At the end of the war, Wilson reverted to the rank of lieutenant colonel and was assigned to the newly created 35th U.S. Infantry, but his duty assignments continued to be in the Corps of Engineers until he resigned from the Army in December 1870.

Later life and wars
After he left the Army, Wilson worked as a railroad construction engineer and executive. He moved to Wilmington, Delaware, in 1883. For the next 15 years he devoted his time to business, travel, and public affairs, and wrote on a number of subjects.

Wilson returned to the Army in 1898 for the Spanish–American War, and served as a major general of volunteers in Cuba and Puerto Rico. He also saw service in China during the Boxer Rebellion in 1901 as brigadier-general. Retiring from the Army, in 1902 he represented President Theodore Roosevelt at the coronation of Edward VII of the United Kingdom.

He was a Veteran Companion of the District of Columbia Commander of the Military Order of the Loyal Legion of the United States (MOLLUS) – a military society of Union officers and their descendants.  He was assigned MOLLUS insignia number 12106.

Wilson died in Wilmington, Delaware, in 1925, with only three Union Civil War generals living longer. He is buried in the Old Swedes Churchyard in Wilmington.

Works

 The Life of General U. S. Grant, General of the Armies of the United States (co-authored with Charles A. Dana, 1868)
 China: Travels and Investigations in the Middle Kingdom—a Study of its Civilization and Possibilities, with a Glance at Japan (1887)
 Life and Services of Brevet Brigadier-General Andrew Jonathan Alexander, United States Army (1887)
 Heroes of the Great Conflict: Life and Services of William Farrar Smith, Major General, United States Volunteers in the Civil War (1904)
 The Life of Charles A. Dana (1907)
 The Campaign of Chancellorsville (1911)
 Under the Old Flag: Recollections of Military Operations in the War for the Union, the Spanish War, the Boxer Rebellion, etc. (1912)
 The Life of John A. Rawlins: Lawyer, Assistant Adjutant-General, Chief of Staff, Major General of Volunteers, and Secretary of War (1916)

See also

 List of American Civil War Generals (Union)
 Puerto Rican Campaign

Notes

References
 Eicher, John H., and David J. Eicher. Civil War High Commands. Stanford, CA: Stanford University Press, 2001. .
 Warner, Ezra J. Generals in Blue: Lives of the Union Commanders. Baton Rouge: Louisiana State University Press, 1964. .
 Library of Congress biography of Wilson

External links

1837 births
1925 deaths
Union Army generals
American volunteer soldiers of the Spanish–American War
United States Military Academy alumni
People of Illinois in the American Civil War
American military personnel of the Boxer Rebellion
People from Shawneetown, Illinois
McKendree University alumni
Cavalry commanders
Burials in Delaware

James H. Wilson


Ashton Cricket Club is an English cricket team, based in the town of Ashton-under-Lyne in Tameside, Greater Manchester. The club plays its home games at Rayner Lane, and competed in the Central Lancashire Cricket League [CLL] from 1928 to 2015 doing the quadruple of winning the 1st and 2nd XI Championships, Wood Cup and Aggregate Cup in 1940. The club last won the prestigious Wood Cup in 1964 and 1965. From 2015 - 2017 the CLL amalgamated with the Saddleworth League to form the short-lived Pennine Cricket League. From 2018 the club will play in the Greater Manchester Cricket League [GMCL].

Honours
First Division: 1933, 1940
Wood Cup: 1940, 1950, 1964, 1965
Second Division: 1940, 1964

External link: CLL club information
External link: Ashton Cricket Club Website

Central Lancashire League cricket clubs
Sport in Tameside
Ashton-under-Lyne
Cricket in Greater Manchester

Ashton Cricket Club


Die Baureihe ME wurde im Laufe der Geschichte von den Dänischen Staatsbahn zweimal besetzt:

 ein benzinbetriebener Triebwagen, erstmals 1927 gebaut, siehe DSB ME (I)
 eine dieselelektrische Streckenlokomotive, erstmals 1981 gebaut, siehe DSB ME (II)

DSB ME


Alexander Choupenitch () este un scrimer ceh specializat pe floretă, calificat pentru Jocurile Olimpice de vară din 2016.

Carieră
S-a născut într-o familie de cântăreți de operă belaruși, care lucrau la Opera Națională din Brno. Ortografia neobișnuită a numelui său – "Choupenitch" în loc de "Šupenič" – provine din faptul că documentele de călătorie emise părinților foloseau o scriere franțuzească.

S-a apucat de scrimă la vârsta de opt ani, după ce a încercat baschetul. A aflat ulterior ca bunica vitregă sa, Tatiana Samucenko, era o campioană de floretă sovietică. Primul mare rezultat în competiții internaționale a fost medalia de aur la Campionatul European pentru cadeți din 2011 de la Klagenfurt, folosită de o medalie de bronz la Campionatul Mondial pentru cadeți. La junioare, a câștigat argintul la Campionatul Mondial din 2013 de la Poreč, terminând sezonul pe primul loc din clasamentul mondial.

Începând cu sezonul 2010-2011 a participat la competiții de seniori. Nu a putut să se califice la Jocurile Olimpice de vară din 2012, după ce a pierdut cu românul Radu Dărăban în sferturile de finală la turneul de calificare de la Bratislava. În sezonul 2013-2014 a cucerit medalia de argint la etapa de Cupa Mondială de A Coruña și o altă la cea de la Veneția, pierzând de fiecare dată cu chinezul Ma Jianfei. A ajuns în sferturile de finală la Campionatul European din 2014 de la Strasbourg și la Campionatul Mondial din același an de la Kazan. A încheiat sezonul pe locul 5, cel mai bun clasament din carieră.

Palmares
Clasamentul la Cupa Mondială

Note

Legături externe

  Prezentare  la Confederația Europeană de Scrimă
  Prezentare pe Redbull.com

Scrimeri cehi
Floretiști
Sportivi cehi în viață
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2020

Alexander Choupenitch


No break dance, o congelamento (do inglês freeze) é uma técnica de dança onde o dançarino (breaker: B-Boy ou B-Girl) pausa todos os movimentos do corpo, parando em uma posição de grande equilíbrio por alguns segundos (semelhante a uma parada de mão), como se estivesse congelado; geralmente executado para marcar um momento mais forte/dramático da música ou para finalizar uma sequência de movimentos.

O congelamento geralmente incorpora várias torções do corpo em poses como o pike (posição do corpo dobrado apenas nos quadris), suspenso do chão usando a técnica de flutuação. Exemplos de freezes clássicos: baby freeze, chair freeze e elbow freeze.

Os giros geralmente são combinados com congelamento, feitos na forma de highkicks. Várias paradas de mão (inverts, nikes e pikes) podem ser congelados, e breakers habilidosos às vezes incorporam a técnica de threading, enfiar um pé como pino em um laço, formado pelo braço segurando uma perna, em seguida "enfiar" o outro pé fora do laço.

Freezes podem ser ligados em cadeias ou "stacks", onde o dançarino fazem congelamentos seguidos, a fim de atingir as batidas da música que exibem musicalidade e força física.

Variações
Existem muitas variações de congelamentos, categorizado com base na parte do corpo que tem contato com o solo, onde os primeiros congelamentos eram chin freaks, Tracks, Splits, deadman freeze, chairs. Assim, um "congelamento de cabeça" é feito apenas com a cabeça do executante tocando ao chão, e assim por diante para, congelamentos de parada de mão, antebraço, cotovelo e ombro . Além disso, "uma mão" ou "duas mãos" podem ser adicionados tornando-se movimentos mais descritivos. Congelamentos com nomes menos intuitivos incluem:

 Planche: congelamento com o corpo paralelo ao chão, enquanto os braços estão retos, o dançarino usa a força para segurar o peso do corpo.
 Baby Freeze: as mãos são usadas para o equilíbrio, com o lado mais próximo da cintura em um cotovelo e um joelho no outro, às vezes trocando o posicionamento das pernas.
 Airchair: cadeira congelada, sem uso da cabeça e dos pés tocando o chão, uma parada de uma mão também considerada uma flutuação, co m o cotovelo apoiado/esfaqueado na parte inferior das costas com o quadril voltado para cima, a posição das pernas e do braço são livres, com espaço para manobra de pernas.
 Chair Freeze: congelamento deitado arqueado no chão com o braço esfaqueado nas costas para apoiar o corpo.
 Airchair: cadeira congelada sem a cabeça ou os pés no chão, geralmente voltada para o teto, com margem de manobra para muitas variações de pernas.

 Elbow Airchair - Uma cadeira congelada, realizada com a mão nas costas e esse cotovelo apontado para o chão. Mãos e pés são removidos do chão para completar o congelamento.
 Double Airchair/Recliners: airchair congela com os dois braços em uma posição esfaqueada nas costas. Apenas contorcionistas e outros indivíduos extremamente flexíveis poderiam realizar esse movimento, além de ser perigoso.

 Handglide Freeze: semelhante ao congelamento da tartaruga, exceto que apenas um cotovelo é esfaqueado no abdômen, o outro fica ao lado do corpo e é colocado no chão ou mantido acima dele.
 Hollowback: congelamento mais difícil. É basicamente uma ponte com os pés não tocando o chão. Existem muitas variações realizadas a partir de uma parada de mão, parada de cabeça ou nos cotovelos.
 Inverter: congelamento oco invertido. em vez de fazer uma ponte, você esmaga o rosto para as pernas, de modo que faz formas av como para "inverter" as costas ocas.
O Freeze: um dorso oco com um arco extremo os pés tocam os cotovelos do bboy, isso lembra um formato de 'O'.
 Pike: congelamento com uma mão plantada no chão enquanto todo o corpo está perpendicular ao chão com os dois pés erguidos no ar.
 Turtle Freeze - Ambos os braços estão dobrados na frente do peito com os cotovelos esfaqueando o abdômen ou a área circundante. Todo o peso é colocado nas mãos e o resto do corpo é suspenso acima do solo. Veja flutuar .
 Birthday Elbow: congelamento no cotovelo em que a cabeça do bboy repousa sobre a mão, o corpo fica na horizontal, de frente para o chão.
 Flag- de pé em uma mão enquanto de frente para o lado e socou a outra mão para a frente
 L-kick - ficar de pé em uma mão enquanto virilha e dobrar uma perna enquanto segura a extremidade de uma perna estendida com a outra mão
 V-kick - equilibrando as duas mãos e chutando os pés em forma de V
 Y-freeze - de pé em uma mão e equilíbrio enquanto abre a forma da perna 'Y'.
 Shoulder freeze - equilibre o corpo usando o ombro enquanto faz as pernas de estilo livre.
 Powerfreeze: são executados na posição vertical sobre uma mão. Nasceu na década de 1990, quando os freezes começaram a se desenvolver em posições mais complexas.

Referências
Hip hop

Congelamento (break dance)