Sigüenza es una estación de ferrocarril situada en el municipio español de Sigüenza, en la provincia de Guadalajara, región de Castilla-La Mancha. Dispone de servicios de Media Distancia operados por Renfe.

Situación ferroviaria
La estación se encuentra en el punto kilométrico 139,7 de la línea férrea de ancho ibérico que une Madrid con Barcelona a 986 metros de altitud, entre las estaciones de Cutamilla y Alcuneza. El tramo es de doble vía y está electrificado.

Historia

La estación fue inaugurada el 2 de julio de 1862 con la apertura del tramo Jadraque - Medinaceli de la línea férrea Madrid-Zaragoza por parte de la Compañía de los Ferrocarriles de Madrid a Zaragoza y Alicante o MZA. El edificio inicial estaba formado por un cuerpo central y dos alas de una altura. El conjunto alcanzaba los 28 x 9,70 metros. En 1922 se añadieron unos muelles y cobertizos. Sin embargo, durante la Guerra Civil la estación quedó destruida siendo reconstruida posteriormente con su diseño actual. En 1941, la nacionalización del ferrocarril en España supuso la integración de la compañía en la recién creada RENFE.

El 15 de mayo de 1979 entró en servicio la subestación eléctrica, telemandada desde Madrid-Chamartín. No obstante, la via no se electrificó ni se duplicó hasta el 19 de septiembre de 1985, completándose los trabajos en la línea el año siguiente.

Desde el 31 de diciembre de 2004 Renfe Operadora explota la línea mientras que Adif es la titular de las instalaciones ferroviarias.

Entre 1985 y 2015 el tren «Estrella Costa Brava» hacía parada en la estación. El 7 de abril de 2015 efectuó por última vez este servicio, dejando sin trenes de Larga Distancia a esta estación.

La estación

La estación se sitúa al noroeste de la ciudad al final de una larga avenida junto al río Henares y a la carretera a Soria. Su diseño está inspirado en la arquitectura del siglo XVIII siguiendo la corriente tradicionalista propia de la posguerra. El edificio es una obra heterodoxa, de dos pisos dotada de gran riqueza ornamental la cual se ve potenciada por el bicromatismo usado en las paredes. En una de las esquinas del mismo, del lado de los andenes se encuentra una torre de planta cuadrada de tres pisos, ligeramente más elevada que el conjunto y que contiene los enclavamientos.

Superando el amplio vestíbulo se accede al andén principal, de disposición lateral. La estación posee otro andén más, central al que acceden otras dos vías. Más vías se dedican a labores de carga y apartado. Los cambios de andén se realizan a nivel.

Cuenta con aseos, cafetería y está parcialmente adaptada a las personas con discapacidad. En la actualidad no hay venta de billetes en la propia estación, aunque hay construida una oficina para tal efecto. En el exterior existe una parada de taxis.

El horario de la estación es de 8.30 hrs a 22.20 hrs.

Servicios ferroviarios

Larga Distancia
La puesta en marcha de la línea de alta velocidad entre Madrid y Barcelona supuso una drástica reducción del tráfico de grandes líneas. Actualmente no existe ningún servicio de estas características.

Media Distancia
Renfe presta servicio de Media Distancia gracias a sus trenes Regionales, Regional Exprés y TRD ofreciendo trayectos cuyos destinos principales son Madrid, Lérida, Zaragoza, Barcelona y Soria.

Tren turístico

La oferta de Media Distancia se completa con un tren turístico llamado Tren Medieval de Sigüenza que une Madrid con Sigüenza y que circula en fechas concretas durante los meses de primavera, verano y otoño. El trayecto se realiza con ramas convencionales aunque en su interior existan actores vestidos de época tratando de amenizar la hora y media que dura el viaje. El convenio entre Renfe y el ayuntamiento de la ciudad, vigente desde el 2006, busca así potenciar el turismo local e incluye visita guiada por Sigüenza y degustación de dulces.
Servicios de Media Distancia

Notas

Referencias

Enlaces externos

 Larga Distancia en la web de Renfe.
 Media Distancia Castilla-La Mancha en la web de Renfe.
 Federación Castellanomanchega de Amigos del Ferrocarril. Línea 200 Madrid-Chamartín a Barcelona-Estació de Francia

Siguenza
Siguenza
Sigüenza
Siguenza
Estaciones de ferrocarril de España inauguradas en 1862
Estaciones de ferrocarril de Castilla y León inauguradas en el siglo XIX

Estación de Sigüenza


Brændt a' er en dansk stumfilm fra 1919 instrueret af Lau Lauritzen Sr. og efter manuskript af Valdemar Andersen.

Medvirkende
 Oscar Stribolt, Basse
 Jacoba Jessen, Lise
 Carl Schenstrøm
 Victor Montell, Joachim, Lises kæreste
 Betzy Kofoed, Nicoline Dollerup, Basses tante
 Karen Winther

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1919

Brændt a' (film)


Texas County is the name of two counties in the United States:

 Texas County, Missouri
 Texas County, Oklahoma

See also
 List of counties in Texas

Texas County


Hans Emil Fritz Lachmund (* 10. August 1892 in Schwerin; † 4. September 1972 in Berlin-West) war ein deutscher Jurist, Politiker und Widerstandskämpfer gegen den Nationalsozialismus.

Leben
Hans Lachmund, ein Sohn des Lehrers am Schweriner Realgymnasium und späteren Gymnasialprofessors August Lachmund und dessen Frau Marie, geb. Krüger, studierte an den Universitäten von Marburg, Paris und Halle Rechtswissenschaften. In Frankreich trat er mit Pazifisten und Freimaurern in Verbindung. Vor Abschluss des Studiums, er hatte 1914 die erste juristische Prüfung abgelegt, wurde er zu Beginn des Ersten Weltkriegs zum Kriegsdienst einberufen. Bereits während seiner ersten Fronteinsätze schwer verwundet, wurde er nach einem Jahr als dienstuntauglich entlassen. Darauf setzte er sein Studium fort. Sein Referendariat führte ihn zwischen 1916 und 1920 nach Magdeburg, Marburg, Kassel und Schwerin, bevor er die zweite juristische Prüfung ablegte. 1920 war er als organisatorischer Mitarbeiter an der Abwehr des Kapp-Putsches beteiligt. Nachdem er als Rechtsanwalt und Notar zugelassen wurde, eröffnete er in Schwerin eine eigene Kanzlei. 1921 heiratete er die Lehrerin Margarethe Grobbecker.

1919 trat Lachmund der Deutschen Demokratischen Partei (DDP) bei, deren Schweriner Vorsitzender er von 1925 bis 1929 war. Gleichzeitig gehörte er seit 1925 dem Landesvorstand der DDP bzw. seit 1930 der Deutschen Staatspartei (DStP) für Mecklenburg-Schwerin an. 1931 trat er aus der DStP aus und in die SPD ein. In die Deutsche Friedensgesellschaft (DFG) war er 1921 eingetreten und von 1927 bis 1931 ihr Vorsitzender.

Hans Lachmund wurde 1929 zum Beamten auf Lebenszeit ernannt. Er wurde als Justizrat in das von Richard Moeller geführte Justizministerium berufen. Im April 1933 wurde er aus dem Justizdienst entlassen und der Veruntreuung von Geldern der DFG beschuldigt. Durch Einspruch gegen seine rechtswidrige Entlassung erreichte er seine Wiedereinstellung, wurde aber ans Amtsgericht Warin strafversetzt. 1934 erfolgte seine Versetzung ans Amtsgericht Anklam und 1940 nach Greifswald.

Zusammen mit seiner Frau schloss er sich 1934 der neugegründeten liberalen Robinsohn-Strassmann-Gruppe an. Hans Lachmund, der eine Führungsfigur der Gruppe in Mecklenburg und Vorpommern wurde, nutzte seine vielfältigen persönlichen Verbindungen zum konspirativen Ausbau des Widerstandsnetzwerkes in Norddeutschland. So waren die Lachmunds mit Greta und Adam Kuckhoff befreundet, die der Roten Kapelle angehörten. Nachdem Hans Robinsohn Ende 1938 nach Dänemark emigriert war und Ernst Strassmann 1942 verhaftet wurde, suchten Hans und Margarethe Lachmund Kontakt zu verschiedenen anderen Widerstandsgruppen, unter anderem zur Anton-Saefkow-Gruppe.

1944 schloss er sich der auf Initiative des Kommunisten Hugo Pfeiffer und des Pastors Gottfried Holtz gebildeten Greifswalder Widerstandsgruppe an, die durch den Instrukteur der Anton-Saefkow-Gruppe, Richard Fähling, mit Aufklärungsmaterial des Nationalkomitees Freies Deutschland (NKFD) versorgt wurde. Die Gruppe nannte sich im Herbst 1944 "NKFD Greifswald" und sah es als ihre Aufgabe an, weiteren Schaden für Stadt und Einwohner zu verhindern. Zusammen mit anderen Persönlichkeiten der Stadt gelang es ihnen, den Stadtkommandanten Rudolf Petershagen zur kampflosen Übergabe der Stadt an die Rote Armee zu bewegen. Hans Lachmund hatte wesentlichen Anteil daran, dass die intellektuellen Kreise Greifswalds sich auf die Kapitulation einstellten.

Am 8. Mai 1945 wurde Hans Lachmund mit Einverständnis des sowjetischen Ortskommandanten Beigeordneter der Stadt Greifswald. In der Nacht vom 27. zum 28. Mai 1945 wurde er durch den sowjetischen Geheimdienst ohne Angabe von Gründen verhaftet. In Verhören wurde wiederholt seine Zugehörigkeit zu den Freimaurern thematisiert. Von 1945 bis 1948 war er im NKWD-Lager Nr. 9 Fünfeichen bei Neubrandenburg und anschließend im Speziallager Nr. 2 Buchenwald interniert. Nach der Auflösung der sowjetischen Internierungslager 1950 wurde er den DDR-Behörden übergeben, die ihn in die Justizvollzugsanstalt Waldheim brachten. Obwohl zahlreiche Hitlergegner seine Integrität und seine Mitwirkung im antifaschistischen Widerstand bestätigten, wurde er vom Landgericht Chemnitz am 9. Mai 1950 zu 25 Jahren Zuchthaus verurteilt. Angeblich sollte er auf Reisen zu französischen Freimaurern für die Gestapo gespitzelt haben. Seine Haftstrafe wurde 1952 auf 10 Jahre verringert. 1954 wurde er durch Wilhelm Pieck, den Präsidenten der DDR, begnadigt.

Nach seiner Freilassung folgte er seiner Familie nach West-Berlin, wo er wieder als Jurist arbeitete. Dort betätigte er sich politisch in der SPD und widmete sich ebenso intensiv der Freimaurerei.

Literatur
 Achim von Borries: Das Ehepaar Lachmund. In: Friedrich-Ebert-Stiftung, Landesbüro Mecklenburg-Vorpommern (Hrsg.): Widerstand gegen das NS-Regime in den Regionen Mecklenburg und Vorpommern. (=Beiträge zur Geschichte. Mecklenburg-Vorpommern. Nr. 12), Schwerin 2007, ISBN 3-89892-399-1, S. 82–89 (Digitalisat, PDF).
 Berit Olschewski: "Freunde" im Feindesland. Rote Armee und deutsche Nachkriegsgesellschaft im ehemaligen Großherzogtum Mecklenburg-Strelitz 1945-1953. Berliner Wissenschaftsverlag, 2009, ISBN 978-3-8305-1690-3, S. 509 (Google bücher).
 Klaus Schwabe: H. Lachmund. Eine Biographie im Widerstand. In: horizonte. Magazin für sozialdemokratische Politik in Mecklenburg-Vorpommern. Heft 4, Adebor-Verlag, Schwerin 2003.
 Gottfried Hamacher, Andre Lohmar, Harald Wittstock: Deutsche in der Résistance, in den Streitkräften der Antihitlerkoalition und der Bewegung »Freies Deutschland«. Ein biographisches Lexikon. Arbeitsmaterial, Berlin 2003, S. 87 (Digitalisat, PDF)
 Jeanette Michelmann: Aktivisten der ersten Stunde. Die Antifa in der Sowjetischen Besatzungszone. Böhlau, Köln 2002, ISBN 3-412-04602-7, S. 330–341 (Google Books).

Einzelnachweise

Weblinks

Person (Nationalkomitee Freies Deutschland)
Robinsohn-Strassmann-Gruppe
Rechtsanwalt (Deutschland)
Notar (Deutsches Reich)
Richter (Deutsches Reich)
Richter (Amtsgericht)
Freimaurer (20. Jahrhundert)
Freimaurer (Deutschland)
Person (Schwerin)
Person (Greifswald)
DDP-Mitglied
SPD-Mitglied
Mitglied der Deutschen Friedensgesellschaft
Speziallagerhäftling
Deutscher
Geboren 1892
Gestorben 1972
Mann
Verurteilte Person (Waldheimer Prozesse)

Hans Lachmund


Halifax formodes at være afledt af oldengelsk hāliġfeax, der betyder "helligt hår" (kilde wiktionary) og ordet halifax kan hentyde til:

Henfører mest til:
 Halifax (Nova Scotia) – By i Nova Scotia, Canada
 Halifax (West Yorkshire) – By i England
 Halifax (UK bank) – en bank ejet af Lloyds Banking Group

Halifax kan også henføre til:
 Halifax (North Carolina) – By i North Carolina, USA
 Halifax (irsk bank) – en tidligere bank i Lloyds Banking Group (ophørt i 2010)
 Halifax (UK parlament valgkreds) – valgkreds i Halifax, West Yorkshire

Se også
 Halifax-klassen
 Halifax County (North Carolina)
 Halifax Metro Centre, Nova Scotia
 Halifaxeksplosionen
 Fairfax

Halifax


Hidrogenarea este o reacție chimică prin care un compus chimic sau un element chimic reacționează cu hidrogenul molecular (H2), de obicei în prezența unui catalizator metalic de nichel, paladiu sau platină. Hidrogenarea poate fi ori reducere (ca parte a unei reacții redox), ori reacție de hidrogenarea a unor compuși organici nesaturați, prin care aceștia devin saturați.

De cele mai multe ori, hidrogenarea presupune adiția unor perechi de atomi de hidrogen la o moleculă, caz în putem avea compuși nesaturați (alchene, alchine, etc.). Catalizatorii sunt importanți pentru desfășurarea reacției, iar hidrogenarea necatalitică nu are loc decât la temperaturi ridicate.

Procedee

Aspecte termodinamice și cinetice
Adiția de hidrogen la o legătură dublă sau triplă a unei hidrocarburi este un tip de reacție redox care poate fi favorizată termodinamic. De exemplu, adiția de hidrogen la o alchenă are o variație a energiei libere Gibbs de -101 kJ·mol−1. Totuși, rata de desfășurare a reacției pentru majoritatea hidrogenărilor este neglijabilă în absența catalizatorilor.
Hidrogenarea este o reacție puternic exotermă. De exemplu, energia eliminată prin hidrogenarea uleiurilor vegetale și a acizilor grași este de aproximativ 25 kcal per mol (105 kJ/mol). Mecanismul de reacție pentru hidrogenarea cu catalizator metalic a alchenelor și alchinelor a fost studiată pe larg. Avem următoarea ecuație generală:
RCH=CH2 + D2 → RCHDCH2D

Hidrogenarea catalizată poate fi de două tipuri:
 Cataliză omogenă
 Cataliză heterogenă

Hidrogenarea anorganică
Un exemplu cunoscut este hidrogenarea azotului cu obținerea de amoniac, care poate fi realizată la scară largă prin procedeul Haber-Bosch.
\overbrace{N{\equiv}N}^{diazot} + \overbrace{3H2}^{\underset{(200\ atm)}{hidrogen} } ->[\ce{Fe\ catalizator}][350-550^\circ\ce C] \overbrace{2NH3}^{amoniac}

Vezi și
 Halogenare
 Dehidrogenare
 Reacție de adiție

Referințe

Reacții de adiție

Hidrogenare


Nimravidae ("sahte kılıç dişliler olarak da bilinir"), Feliformia alt takımına ait, soyu tükenmiş büyük etçil memelileri içeren bir familya.

40 milyon yıl evvel Eosen devrinde ortaya çıkıp Miyosen devrinin sonlarına kadar yaşadılar. Eskiden bu familyanın üyelerinin kedigillerin ataları olduğu düşünülmüştür ve Felidae içerisinde bir alt familya olarak sınıflanabileceği önerilmiştir. Ancak modern bilimde kedigillerden ayrı gelişmiş, kardeş olan bir familya olarak kabul edilir ve kedilere benzerliklerin sonradan yakınsak evrimle gelişmiş olduğu düşünülür. Nimvaridae familyasının bazı türleri çok büyük koparma dişlerine sahip oldukları için, kılıç dişli kaplanlara (Machairodontinae) benzemişlerdir. Ama bu familya ile de doğrudan bağlantıları olmadığı için bazı kaynaklarda "Yalancı kılıç dişli kediler" olarak adlandırılırlar.

Nimravidlerin fosilleri Avrasya've Kuzey Amerika'da bulundu. En eski fosilleri ise Çin'in Orta Eosen'inden gelir

Taksonomi
1972'de tanımlanan Barbourofelinae alt familyası, Nimravidae'ye atanmıştı. Daha sonra barbourofelineler yerleşimi belirsiz bir etçil familyası (Barbourofelidae) haline geldi.

Familya: †Nimravidae
†Dinailurictis
†Dinictis
†Eofelis
†Maofelis
†Pogonodon
†Quercylurus
Oymak: †Nimravini
†Dinaelurus
†Nimravus
Oymak: †Hoplophoneini
†Eusmilus
†Hoplophoneus
†Nanosmilus

Sınıflandırma ve Sistematik
Nimravidae familyası ilk kez 1880'de Edward Drinker Cope tarafından, Nimravus tip cinsi ile tanımlandı. İlginç bir şekilde günümüzdeki sınıflandırma Cope'unkine benzerdir. Ancak o, nimravidlerin ve kedigillerin diğer etçillere göre daha yakından ilişkili olduğu düşünmüştü.

Aynı yıl Cope, Oxyaenidlerin (creodonta) Nimravidlerin ve kedigillerin atası olabileceğini öne sürmüştü.

Wortman (1892), Nimravidae'nin kedigillerin atası olduğunu belirtti, ancak iki aile içindeki bireysel cinsler arasındaki ilişkilerin ayrıntılarını ortaya koymadı. Ayrıca dişsel özellikler temelinde,  nimravidlerin soyunun Paleonictis ve daha sonra Patriofelis gibi paleonictid creodontlardan gelebileceğini savundu.

Tseng vd. (2010), Nimravidleri kedimsilerin dışında bıraktı.

Daha güncel analizler, nimravidleri, hiçbir kedimsi familyası ile yakından ilişkili olmayacak şekilde sınıflandırır.

Filogeni
Nimravidae familyası içindeki filogenetik ilişkiler aşağıda gösterilmiştir:

Konuyla ilgili yayınlar
 A. Turner: The big cats and their fossil relatives. Columbia University Press, 1997.ISBN 0-231-10229-1

Kaynakça

Soyu tükenmiş etçiller
Eosen fosilleri
Nimravidae
Edward Drinker Cope tarafından adlandırılmış taksonlar
1880'de tanımlanan fosil taksonları

Nimravidae


Krzysztof Kamiński (født 26. november 1990) er en polsk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Júbilo Iwata.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Polen

Krzysztof Kamiński


Kosmos 2498, ruski komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Strijela-3M (Rodnik S br. 22 L).
Lansiran je 23. svibnja 2014. godine u 5:27 s kozmodroma Pljesecka u Rusiji. Lansiran je u nisku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Rokot/Briz-KM 11A05. Orbita mu je 1477 km u perigeju i 1507 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 82,45°. Spacetrackov kataloški broj je 39763. COSPARova oznaka je 2014-028-C. Zemlju obilazi u 115,81 minutu. Mase je 225 kg.

Ovo je vladin-vojni komunikacijski satelit sustava "pohrani-ispusti".

Nekoliko satelita Rodnika poslano je u istoj misiji. Dio Briz-KM se odvojio tijekom misije. Sa satelitima je poslan i jedan nepoznate vrste i namjene.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
Prirodoslovno-matematički fakultet u Zagrebu - Matematički odsjek Goran Igaly: EH rječnik

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2498


El ARM Montes Azules (BAL-01) es un buque de la Armada de México construido en el Astillero de la Armada (ASTIMAR) 20.

Se trata del segundo buque más grande construido por la Secretaría de Marina, hasta la fecha, superado por la fragata ligera de la clase Reformador, además de que cuenta con facilidad para alojar personal femenino de la propia dotación, sin dejar de mencionar que está dotado de modernos equipos que le permitirán realizar confiablemente su navegación, entre otras características.

El proyecto de Buques de apoyo logístico nació de la necesidad de replantear la definición de las características básicas de las unidades de superficie que requiere la Armada de México, para cumplir con su misión en materia de apoyo a la población civil en casos y zonas de desastre, transporte y desembarco de vehículos, provisiones y personal en playas y/o muelles.

Historia
El Montes Azules fue construido en el Astillero de la Marina Nº 20 en Salina Cruz, Oaxaca, en el 2011. Fue botado el 30 de agosto del mismo año en una ceremonia encabezada por el Secretario de Marina. El mismo día se le dio de alta en el registro de la Armada como el BAL-01 ARM Montes Azules. Inmediatamente fue transferido a la Base Naval de Manzanillo, Colima.

En el 2013, se unió con los buques ARM Usumacinta, ARM Holzinger, ARM Galeana y ARM Revolución para llevar ayuda humanitaria a Guerrero, después del huracán que afectó a ese estado.

Montes Azules

ARM Montes Azules (BAL-01)


Der Archäologischer Wanderpfad in der Fischbeker Heide ist ein Freilichtmuseum in Hamburg-Neugraben-Fischbek im äußersten Südwesten Hamburgs, das 1975 vom Helms-Museum, dem Vorläufer des Archäologischen Museums Hamburg, der Öffentlichkeit übergeben wurde. Der Wanderpfad führt entlang der größten geschlossenen Gruppe oberirdisch sichtbarer Bodendenkmäler auf Hamburger Gebiet. An dem im Jahr 2002 restaurierten Weg werden von der Jungsteinzeit bis in die Eisenzeit entstandene Bodendenkmale an elf Stationen durch Schautafeln erläutert. Der Wanderpfad beginnt am Parkplatz Wendeschleife am Falkenbergsweg.

Großsteingräber
Großsteingräber aus der Jungsteinzeit sind die frühesten Relikte des Wanderpfades, deren Spuren an vier Stellen nachgewiesen werden. Allerdings wurden sie sämtlich von Steinschlägern des 19. Jahrhunderts so zerstört, dass nur zergrabene Hügelreste und einige Steinbruchstücke übrig blieben. Am Fundplatz der Station 7 konnten die Archäologen noch die Standspuren der Tragsteine und die Reste des Bodenpflasters einer fünf Meter langen Kammer einer Megalithanlage feststellen. In den Hügelresten fand man eine ungewöhnlich große Menge von Keramik der Trichterbecherkultur (TBK). Zahlreiche Keramikfunde des frühen Mittelalters im Bereich der Kammer lassen vermuten, dass das damals bereits über 3000 Jahre alte Monument noch nach der zwangsweisen Einführung des Christentums Schauplatz heidnischer Riten war.

Hügelgräber

Am Wanderpfad stößt man an mehreren Stellen auf Hügelgräber der Stein- und Bronzezeit. Viele zeigen Spuren von Zerstörungen in Form von Eingrabungen. Eine Gruppe am Stadtweg wurde Anfang der 1970er-Jahre ausgegraben und restauriert.

Jungsteinzeitliches Großsteingrab (Station 5)
Ein jungsteinzeitliches Großsteingrab, das zusammen mit der Steinkammer im 18./19. Jahrhundert vollständig zerstört wurde. Die Fundstelle wurde 1971–1973 durch Burchard Sielmann ausgegraben. Der Grabhügel war Teil einer Gruppe von ehemals 3 Grabhügeln und hatte noch eine Höhe von 60 cm. Aufgrund der Stand- und Ausrissspuren der Steine gelang es, den Grundriss des Grabes wieder zu rekonstruieren. Demnach hatte der Grabhügel einen Durchmesser von etwa 15 m. Am Rand des ehemaligen Grabhügels wurden die Reste von etwa 140 Keramikgefäßen gefunden, die auf dem Großsteingrab zwischen 750 und 850 nach Chr. von einheimischen Sachsen als Opfergaben zerschlagen wurden. Vermutlich diente das etwa 4000 Jahre ältere Großsteingrab den Sachsen als Kultstätte.

Lage:

Grabhügel 21 (Station 7)
Am Fuß des etwa zwei Meter hohen Rundhügels 21 befinden sich zwei konzentrische Randsteinkreise. Der äußere begrenzt einen flachen Hügel, in dessen Zentrum eine in den Boden eingetiefte Grabgrube lag. Von der Bestattung und ihren Beigaben war nichts erhalten. Der Typ der Anlage lässt den Schluss zu, dass es sich um eine Anlage der Einzelgrabkultur aus der Steinzeit handelt. Der innere Steinkreis begrenzt die später erfolgte Aufhöhung des Hügels. Der Fund eines Bronzebleches und einiger menschlicher Fußknochen auf einem Steinpflaster sind die einzigen Überreste der bronzezeitlichen Bestattung. Eine Brandgrube mit fundfreier Holzkohle an der südlichen Peripherie des Hügels deutet eine weitere Bestattung an.

Lage:

Grabhügel 22 (Station 8)
Die Ausgrabung des vermutlich bronzezeitlichen Rundhügels 22 konnte nur noch die vollständige Zerstörung der Zentralbestattung durch eine Raubgrabung belegen. Von einer späteren Beisetzung im Hügel zeugt ein halbmondförmiger Anbau an der Südseite. Eine Nachbestattung in einer Urne der vorrömischen Eisenzeit kam im Osten zutage. Spuren einer Pflasterung der gesamten Hügeloberfläche ließen sich nachweisen und wurden bei der Restaurierung wiederhergestellt.

Lage:

Rekonstruktion Lüllau Grabhügel 1 (Station 9)
Bei den beiden Grabhügeln befindet sich die Rekonstruktion von Stein-Einbauten eines Hügelgrabes, das bei Lüllau, südwestlich von Jesteburg aufgedeckt wurde und das an seinem ursprünglichen Standort nicht erhalten werden konnte. Ein Randsteinkreis fasst einen Hügel, der in der älteren Bronzezeit über einer Baumsargbestattung aufgeschüttet war. Der einzige Beifund bestand aus einer Pfeilspitze aus Feuerstein. In der jüngeren Bronzezeit erfolgte ein sichelförmiger Anbau an den Hügel, dessen Steineinfassung ebenfalls rekonstruiert wurde. Er diente der Aufnahme einer Urnenbestattung, die durch eine kleine Kiste aus Steinplatten geschützt war.

Lage:

Langhügel (Station 11)
Im Jahr 1976 wurde ein 50 m langer Langhügel untersucht und größtenteils restauriert. Man vermutete in dem Hügel zunächst ein steinzeitliches Hünenbett, da sich an den Rändern die Standspuren einer Steineinfassung feststellen ließen. Im Hügel fanden sich jedoch neun Bestattungen der Bronzezeit. Die Gräber enthielten Körper- und Brandbestattungen. Vermutlich wurde die ungewöhnliche Anlage verhältnismäßig kurz genutzt. Die Funde stammen alle aus der Periode III der Bronzezeit (nach Montelius). Im Osten des Langhügels lag ein Areal mit Steinsetzungen, wo auch Bruchstücke von Tongefäßen gefunden wurden. Vermutlich lag hier ein Kultplatz, der in Zusammenhang mit dem Totenritual stand.

Lage:

Fundstelle 6 (Station 2)
Fundstelle 6 zeigt die Lage eines Urnenfriedhofs der vorrömischen Eisenzeit, von dem allerdings oberirdisch nichts zu sehen ist. Gustav Schwantes grub hier in den 1920er-Jahren eine große Anzahl von Urnengräbern aus, deren älteste mit einem Steinschutz versehen waren, während dieser bei den jüngsten fehlte. Neben dem Leichenbrand in den Tongefäßen stieß er gelegentlich auf Schmuck und Bekleidungszubehör, der aber oft in der Hitze des Scheiterhaufens bis zur Unkenntlichkeit verschmolzen war. Die ältesten Urnengräber wurden ausweislich der Funde um 500 v. Chr. angelegt. Mit den jüngsten Urnen, die kurz vor der Zeitenwende in die Erde kamen, endet die rund 2000-jährige Nutzung des Bestattungsplatzes in der Fischbeker Heide, abgesehen von den frühmittelalterlichen Aktivitäten an dem Megalithgrab.

Lage:

Eine kleine, vom Archäologischen Museums Hamburg gestaltete Ausstellung zur Archäologie und Volkskunde der Fischbeker Heide im Informationshaus Schafstall, Fischbeker Heideweg 43 a, in Neugraben bietet weitere Informationen.

In der Nähe
Die Spuren der frühmittelalterlichen Befestigung auf dem Falkenberg werden nicht mehr vom archäologischen Wanderpfad erfasst, liegen aber nicht weit entfernt. Der Burgplatz auf dem künstlich eingeebneten Gipfelplateau des steil aufragenden Falkenberges misst 80 × 15 m. Das Plateau wird von einem etwa 15 m tiefer liegenden Trockengraben umrundet. Eine Vorburg schloss sich von hier nach Nordwesten an. Siedlungsfunde, die 1905 beim Bau der Gastwirtschaft auf dem Burggelände gemacht wurden, zeigen, dass die Anlage vom 7. bis zum 10. Jahrhundert, möglicherweise auch bis in das ausgehende Mittelalter besiedelt war. Eine Sage bringt den Falkenberg mit den Piraten Klaus Störtebecker und Gödeke Michels in Verbindung, deren Schätze dort – gut bewacht vom Teufel – vergraben sein sollen.

Literatur

Weblinks
 Archäologischer Wanderpfad Fischbeker Heide Archäologisches Museum Hamburg

Einzelnachweise

Archäologischer Fundplatz in Hamburg
Fischbeker Heide
Archäologisches Museum Hamburg
Hamburg-Neugraben-Fischbek
Harburger Berge
Einzelgrabkultur


An Masdevallia angulifera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach ngan Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Masdevallia angulifera in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Masdevallia

Masdevallia angulifera


Herrernes holdtidskørsel ved VM i landevejscykling 2018 blev afholdt søndag den 23. september og var 62,8 km lang. Det var den 34. holdtidskørsel for herrer ved VM og den 7. udgave for firmahold siden genetableringen af disciplinen i 2012.

Hvert hold stillede til start med 6 ryttere og man startede med 3 minutters tidsinterval.

Hold og ryttere

Danske ryttere
Michael Valgren kørte for
Magnus Cort kørte for
Søren Kragh Andersen kørte for
Mads Würtz Schmidt kørte for
Kasper Asgreen kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

Holdtidskørsel (herrer)

VM i landevejscykling 2018 – Holdtidskørsel (herrer)


Tınaz Tırpan (d. 28 Nisan 1939), Fenerbahçe genç takımında yetişen Tırpan, Fenerbahçe'de ve çeşitli anadolu takımlarında top koşturmuş, teknik direktör olarak Fenerbahçe ve Türkiye millî futbol takımını çalıştırmış. Daha sonra çalıştırdığı takımlar; MKE Ankaragücü, Kayserispor ve Jeju United FC'dir.

16 Mart 1988'de teknik direktör olarak çıktığı ilk millî maçı, deplasmanda alınan 1-0'lık Macaristan mağlubiyetidir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1939 doğumlular
Ankara doğumlu futbolcular
Türk teknik direktörler
Fenerbahçe teknik direktörleri
MKE Ankaragücü GSK teknik direktörleri
Gençlerbirliği SK teknik direktörleri
Kayseri Erciyesspor teknik direktörleri
Boluspor teknik direktörleri
Petrol Ofisi GSK teknik direktörleri
Vanspor teknik direktörleri
Türkiye millî futbol takımı teknik direktörleri
Süper Lig teknik direktörleri
1. Lig teknik direktörleri
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Altınordu FK futbolcuları
Fenerbahçe SK futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Yaşayan insanlar
Türk gurbetçi teknik direktörler
Güney Kore'deki gurbetçi teknik direktörler
Güney Kore'deki Türk gurbetçiler
Defans futbolcuları

Tınaz Tırpan


Rečica je naseljeno mjesto u općini Olovo, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 239

 Muslimani - 208
 Srbi - 31

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 171

 Bošnjaci - 168
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 3

Izvori

Naselja u Zeničko-dobojskoj županiji
Olovo (Bosna i Hercegovina)

Rečica (Olovo, BiH)


සත්‍යජිත් රායි ( ; 2 මැයි 1921 – 23 අප්‍රේල් 1992) යනු ඉන්දියානු බෙංගාලි චිත්‍රපට-නිමැවුම්කරුවෙකි. 20වන සියවස් සිනමාවෙහි උසස් කතෘන් අතුරින් එක් අයෙකු ලෙසින් ඔහු සලකනු ලැබේ. කල්කටාව (දැන් කොල්කතා) නගරයෙහි රායි උපන්නේ කලා හා සාහිත්‍ය ක්ෂේත්‍රයෙහි ප්‍රසිද්ධත්වයක් ඉසිලූ බෙංගාලි පවුලකය. වාණිජමය කලාකරුවෙකු ලෙසින් තම වෘත්තිය ජීවිතය ඇරඹූ රායි, ස්වාධීන චිත්‍රපට  නිපැයීම වෙත ඇදී ගියේ ලන්ඩනය වෙත වූ සංචාරයකදී ප්‍රංශ චිත්‍රපට-නිපැයුම්කරු ජෝන් රෙනොයර් හමුවීම සහ බයිසිකල් තීව්ස් නම්වූ ඉතාලියානු නව-යථාර්තවාදී චිත්‍රපටය නැරඹීමෙන් පසුවය.

සටහන්

1921 උපත්
1992 මරණ

සත්‍යජිත් රායි


Peñamellera Alta, İspanya'nın 17 otonom bölgesinden olan Asturias Prensliği'ne bağlı belediye. 2002 yılındaki nüfusu 699'dur.

Asturias'ın belediyeleri

Peñamellera Alta


An Goodyera nankoensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Noriaki Fukuyama. An Goodyera nankoensis in nahilalakip ha genus nga Goodyera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Goodyera

Goodyera nankoensis


The M49 is a motorway in England that links the M4 (J22) with the M5 (J18A). The southern end is on the outskirts of Avonmouth and the northern end is immediately to the east of the Prince of Wales Bridge which was constructed at the same time 1996. It is  long and unique in that it is only accessible from other motorways.

Route
The M49 begins at junction 18A of the M5 and then heads roughly north and northwest before it reaches its terminal junction with the M4 at junction 22, just before the Second Severn Crossing at Pilning Interchange.  It cuts journey times for traffic to and from Avonmouth docks, Central and southern Bristol and South West England.

Compared to driving via the M4/M5 interchange, using the M49 cuts the distance travelled by 6.2 miles. Having a two-way grade separated roundabout junction with the M4, it also fulfils the additional role of providing a bypass for the busy stretch of the M5 between the Avonmouth Bridge and the M4 in case of that route being shut.

Original plans provided for an intermediate junction with the A403, to serve an expanded industrial area and Severn Beach. Construction of Junction 1 commenced summer 2018 and was completed late in August 2020. Despite this, the junction is not currently connected to the local road network, so cannot be used to access the motorway.

The M49 is anomalously numbered, as it is entirely to the south of the M4 and should therefore begin with a 3.

Junction 1 link road dispute
After the junction itself was completed in August 2020, disputes arose over who should construct the road linking the new Junction 1 to the local road network. The dispute initially emerged between Highways England, South Gloucestershire Council, and the development company Delta Properties, as a result of privately owned land on the development which surrounds the junction.

In February 2021, the West of England Combined Authority agreed to supply £1million towards the construction of the link road, but by May a further deficit of £1million had arisen. Land required to complete the junction was in parcels as small as two square metres, which a South Gloucestershire councillor called "ransom strips" to increase the land price. In February 2023, the council authorised compulsory purchase orders for the land purchase, with National Highways providing an additional £7million for the council to buy the land.

Junctions

Data from driver location signs are used to provide distance and carriageway identifier information.

{| style="margin-left:1em; margin-bottom:1em; color:black; font-size:95%;" class="wikitable"
|-  style="background:#0080d0; text-align:center; color:white; font-size:120%;"
| colspan="5" | M49 motorway junctions
|-
!scope=col|miles
!scope=col|km
!scope=col abbr="North-west bound"|North-west bound exits (B carriageway)
!scope=col|Junction
!scope=col abbr="South-east bound"|South-east bound exits (A carriageway)
|- align="center"
|- align="center"
| rowspan="2"| 0.0
| rowspan="2"| 0.0
| London, Bath, Bristol, The Midlands M4(E)
| rowspan="2"| M4 J22  terminus
| The South West, Avonmouth, Bristol Airport , Weston-super-Mare M49
|- align="center"
|- align="center"
| South Wales, Cardiff, Newport M4(W)
| Start of motorway
|- align="center"
|rowspan="2"|5.3
|rowspan="2"|8.5
| Start of motorway
| rowspan="2"| Terminus  A4, M5  J18 & J18A
| Avonmouth, Bristol, Airport  A4
|- align="center"
| South Wales, Cardiff, Newport (M4(W)) M49
| The South West, Weston-s-Mare, M5
|- align="center"
|-
|colspan=5|Notes
Distances in kilometres and carriageway identifiers are obtained from driver location signs/location marker posts. Where a junction spans several hundred metres and the data is available, both the start and finish values for the junction are shown.
Junction 1 is under construction.
|-

Information above gathered from Advanced Direction Signs May 2011

See also
List of motorways in the United Kingdom

References

External links

 CBRD Motorway Database – M49
Pathetic Motorways – M49
Avonmouth Junction - M49

Motorways in England
Roads in Bristol
Transport in South Gloucestershire District

M49 motorway


كلمة فارسية تسمى ، ومعناها «مكان» أو «أرض»، مشتقة في كلمة «شتانا» في اللغات الهندية الآرية والتي تعادلها في المعنى، تضاف إلى كثير من الأسماء لتخصيصها بأسماء الأمكنة من الدول والمدن والمواضع، خصوصا في منطقتي آسيا الوسطى وجنوب آسيا.

الدول

. وكانت بعض هذه الدول معروفة أيضاً بنهاية الاسم اللاتينية (ia)، كانت تركمانستان في كثير من الأحيان تركمانيا، وغالبًا ما كانت قيرغيزستان قيرغيزيا، وحتى أوزبكستان نادرًا ما كانت أوزبكيا.

Native names
 Armenia  (أرمينيا)
 Haya- comes from legends that mention Hayk, the patriarchal founder of the Armenian nation. Names may have once included Haykastan.

Country names in various languages

تقسيمات إدارية

المدن والمحافظات

في أفغانستان

 Ajristan
 Gulistan
 Kohistan
 Malestan
 مقاطعة راغستان
 شهرستان

في أرمينيا
 بوراستان
 Dzorastan
 Mrgastan
 أيغيستان

في إيران
 أردستان
 بجستان
 تشمستان
 مقاطعة دشتستان
 غلستان
 جوستان
 Khalajastan
 مقاطعة لارستان
 مقاطعة مهرستان
 Parchestan
 سروستان
 شهرستان
 تاكستان
 مقاطعة تنغستان

في باكستان
 بلوشستان
 Kohistan
 شمال وزيرستان
 جنوب وزيرستان

في طاجيكستان
 Buston
 Kuhistoni Mastchoh
 Shahriston
 Guliston

في دول أخرى
 البستان، Turkey
 Gulistan, Dhaka, Bangladesh
 Gulistan, Uzbekistan
 تركستان، Kazakhstan

الاستخدامات
 بيمارستان
 بستان
 شبستان

دول
 أفغانستان
 قيرغيزستان
 كازاخستان
 باكستان
 طاجيكستان
 تركمنستان
 أوزبكستان
 هاياستان، اسم أرمينيا باللغة الأرمنية
 هندوستان («أرض الهند»)، أحد الأسماء التاريخية للهند
 بلغارستان
 مغولستان

مناطق
 فرنجستان (فرنگستان)، تستخدم للدلالة على أوروبا الغربية، حيث تعني «منطقة الإفرنج»
 وزيرستان، منطقة مدارة قبلياً في شمال غرب باكستان
 سیستان
 پشتونستان
 كوهستان، اسم لعدة مناطق في أفغانستان، وباكستان، وطاجيكستان
 نورستان، ولاية أفغانية
 بلوشستان («منطقة البلوش»)، منطقة تشمل جزء من باكستان، وأفغانستان، وإيران
 عربستان («منطقة العرب»)، تستخدم لتدل على شبه الجزيرة العربية أو المملكة العربية السعودية، وسابقاً على خوزستان
 أفاريستان، دولة إسلامية في غرب داغستان استمرت من القرن الثالث عشر حتى التاسع عشر
 بلاوارستان، اسم تاريخي لمنطقة شمال باكستان
 بلتستان، منطقة في شمال باكستان
 بانتوستان، أرض أفريقية سابقة في جنوب أفريقيا
 برجوستان، شمال كيسلوفودسك الروسية
 باشقورتوستان، جمهورية اتحادية ذات حكم ذاتي ضمن الاتحاد الروسي
 تشولستان، صحراء في منطقة البنجاب الباكستانية
 داغستان، إحدى جمهوريات الحكم الذاتي في إطار الاتحاد الروسي
 غلستان، محافظة إيرانية
 هونستان، مملكة الهون السابقة
 كابلستان، اسم تاريخي لمدينة كابل الأفغانية
 كافرستان («منطقة الكفار»)، الاسم السابق لمنطقة نورستان الأفغانية
 كاراكالباكستان، جمهورية ذاتية الحكم في أوزبكستان
 لازستان، اسم تاريخي لمنطقة تركية حكمت من قبل العثمانيين
 لرستان، محافظة إيرانية
 بشتونستان («أرض البشتون»)
 راجاستان، ولاية هندية
 ريجستان، منطقة تاريخية في سمرقند الأوزبكية
 سيستان، منطقة حدودية بين إيران وأفغانستان
 تبرستان، اسم تاريخي لمنطقة إيرانية
 تتارستان، إحدى الجمهوريات الروسية الاتحادية
 تالشستان، هي اسم لمنطقة تواجد قبائل تالش الآذربيجانية
 تركستان («أرض الأتراك»)، منطقة واسعة في آسيا الوسطى يتواجد فيها الأتراك
 أويغورستان وتسمى أيضاً شرق تركستان، هي منطقة إسلامية في الصين تعيش فيها قومية الأويغور
 زابلستان، منطقة تاريخية تقع حول مدينة زابل
 زنجستان («أرض الزنوج»)، اسم تاريخي لشرق أفريقيا
 كردستان («أرض الأكراد») وهو اسم التاريخي للمكان الذي يقطنه كرد أو ارض الأكراد كما وجد في خرائط قديمة.
 دمستان، منطقة في أوال البحرين.

انظر أيضًا
 اسم (لاحقة)
 لوجيا
 نامة
 أونيم

المراجع

آسيا الوسطى
س
كلمات وجمل فارسية
كلمات وعبارات بنغالية
لواحق
لواحق إنجليزية

ـستان


Marion est une série télévisée française en six épisodes de 45 minutes. Réalisée par Jacques Kugler, écrite par Laetitia Kugler, Caroline Ophélie et David Bourgie, sous la direction de Jacques Kugler et Danielle Thiéry. La diffusion est prévue pour le  sur 13e rue. C'est une adaptation des romans de Danielle Thiéry.

Synopsis
Fraîchement arrivée de Lyon avec sa fille adoptive, Edwige Marion intègre l'équipe de la Gare du Nord en tant que commissaire divisionnaire de la brigade ferroviaire. Dans cet univers noir et violent, elle enquête avec un style bien à elle sur les affaires criminelles les plus sombres, tout en cherchant à concilier ses responsabilités de mère et son rôle de flic.

Distribution
 Louise Monot : Commissaire divisionnaire Edwige Marion
 Gwendolyn Gourvenec : Lieutenant Valentine Cara
 Bertrand Nadler : Lieutenant Luc Abadie
 Valentine Cara :
 Luc Abadie :
 Jina Djemba :
 Alba Gutiérrez : Brigitte Nill
 Jean Fornerod : Commissaire Tour
 Benoît Cervelli : Jacky
 Sarah Pachaud : Nina
 Anna D'annunzio D'az :
 Christophe Favre :
 Jérémy Malaveau : Kerman
 Franz Lang :
 Carl Laforêt : Guerry
 Thomas Van Hamme : policier

Tournage
À partir du , notamment à Villeneuve-Saint-Georges dans le Val-de-Marne.

Liste des épisodes
 Le Festin des anges (en deux parties)
 L'Ombre des Morts (en deux parties)
 Crimes de Seine (en deux parties)

Accueil et Audiences

Notes et références

Voir aussi
 Quai n° 1

Article connexe
 Liste de séries policières françaises

Liens externes

Série télévisée créée en 2022
Série télévisée française des années 2020
Série télévisée policière française
Série ferroviaire

Marion (série télévisée, 2022)


කපිල් දේව් රම්ලාල් නිඛන්ජ්  (උපත 1959 ජනවාරි 6) හිටපු ඉන්දීය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි . ඔහු වේග හා මදවේග පන්දු යවන්නෙකු හා දැඩි ලෙස පහර දුන් මැද පෙළ පිතිකරුවෙකු විය. ශ්‍රේෂ්ඨතම තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස සලකනු ලබන ඔහු, මෙතෙක් සිටි ශ්‍රේෂ්ඨතම නායකයකු ලෙසද සැලකේ. ඔහු 1983 දී තුන්වන ලෝක ක්‍රිකට් ශූරතාව දිනා ගැනීමට ඉන්දියාවට (පලමු වරට) නායකත්වය දුන්නේය. ඔහු 2002 දී සියවසේ ඉන්දීය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා ලෙස විස්ඩන් විසින් නම් කරන ලදී.

1983 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය දිනාගත් ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ නායකයා වූ දේව් ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයක් දිනාගත් පළමු ඉන්දියානු නායකයා බවට පත්විය. ඔහු 1999 සැප්තැම්බර් සිට 2000 සැප්තැම්බර් දක්වා කාලය තුළ ඉන්දීය ජාතික කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු විය  ඔහු 1994 දී විශ්‍රාම ගත්තේ ටෙස්ට් ක්‍රිකට් පිටියේදී වැඩිම කඩුලු සංඛ්‍යාවක් ලබාගත් ලෝක වාර්තාව 2000 දී කෝට්නි වොල්ෂ් විසින් බිඳ දමන තෙක් තබා ගනිමිනි. එවකට ඔහු ටෙස්ට් හා එක්දින තරග දෙකෙහිම වැඩිම කඩුලු ලබා ගත් ක්‍රීඩකයා විය. ඔහු එක්දින කඩුලු 200 ක් ලබාගත් පළමු ක්‍රීඩකයා වේ. ඔහු ක්‍රිකට් ඉතිහාසයේ ටෙස්ට් තරග වලදී කඩුලු 400 කට වඩා වැඩි (434 කඩුලු) හා ලකුණු 5000 කට වඩා වැඩියෙන් ලබා ගෙන ඇති එකම ක්‍රීඩකයා වේ  ඔහු ඉතිහාසයේ හොදා තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩකයා කරමින් 2010 මාර්තු 11 වන දින දේව්ව අයිසීසී විශිෂ්ඨයන්ගේ ලැයිස්තුවට ඇතුළත් කරන ලදී.

ළමා අවධිය
තේක්ක වෙළෙන්දෙකු වූ ඔහුගේ පියා රාම් ලාල් නිඛන්ජ් සහ ඔහුගේ මව රාජ්කුමාරිට දාව 1959 ජනවාරි 6 වන දින චන්දිගාර්හි  උපත ලැබීය. ඉන්දියාව බෙදීමෙන් පසුව ඔහුගේ පවුල ෆසීල්කා වෙත පදිංචියට ගියේ අවසානයේ චන්දිගාර් වෙත යාමට පෙරය.    දේව් ඩීඒවී පාසලේ ශිෂ්‍යයෙකි.

දේශීය තරග

හර්යානා
1975 නොවැම්බරයේදී පන්ජාබයට එරෙහිව කඩුලු 6 ක් දවා ගනිමින් දේවා, හර්යානා වෙනුවෙන් කැපී පෙනෙන ආරම්භයක් ලබා දුන් අතර පන්ජාබ් පිල ලකුණු 63 කට සීමා කරමින් හර්යානා ජයග්‍රහණය කරා ගෙන ගියේය. ඔහු තරඟ 30 කදී කඩුලු 121 ක් ලබා ගනිමින් තරගසමය අවසන් කළේය.

1976-77 තරගසමය ආරම්භවූයේ ජම්මු හා කාශ්මීරයට එරෙහිව, 8/36 ක තරග වාර්තාක්ද සමගය. එම තරගසමයේ ඉතිරි කාලය සඳහා ඔහු දැක්වූ දායකත්වය සාමාන්‍ය දෙයක් වූ අතර, හර්යානා අර්ධ අවසන් පූර්ව වටයට සුදුසුකම් ලැබීය. දෙවෙනි ඉනිමේදී ඕවර 9 කදී ලකුණු 8/20 ලෙස දේව් සිය හොඳම ඉනිම ක්‍රීඩා කළේය. බෙංගාලය පන්දුවාර 19 කදී ලකුණු 58 කට දැවී ගියේය. අර්ධ අවසන් පූර්ව වටයේදී හර්යානා පිල බොම්බායට පරාජය විය.

ඔහු සිය 1977-78 තරගසමය ආරම්භ කළේ සේවා පිළට එරෙහි පළමු ඉනිමේදී 8/38 ක් ලබා ගනිමිනි. දෙවන ඉනිමේදී කඩුලු 3 ක් දවාගත් ඔහු පළමු පෙළ ක්‍රිකට් පිටියේදී කඩුලු 10 ක් දවාගත්තේය. තරග 4 කදී කඩුලු 23 ක් දවාගත් ඔහු ඉරානි කුසලානය, දුලීප් කුසලානය සහ විල්ස් කුසලානය සඳහා තෝරා ගන්නා ලදී.

1978–79 තරසමය දී, හර්යානා පූර්ව අර්ධ අවසන් පූර්ව තරගයේදී බෙංගාලය සමඟ නැවත වරක් මුණගැසුණේ දේව්ගේ දුර්වල කාලයෙන් පසුවය (තරඟ 4 කින් කඩුලු 12 ක්). කණ්ඩායම් අදියර තරගවලදී ඔහු අර්ධ ශතක 2 ක් රැස් කළේය. අර්ධ අවසන් පූර්ව තරගයේදී ඔහු පළමු ඉනිමේදී කඩුලු 5 ක් දවා ගත්තේය. දෙවන ඉනිමේදී හර්යානාගේ දුර්වල පිතිකරණය බෙංගාලයට වාර 2 කදී ඔවුන්ගේ පරාජයෙන් පළිගැනීමට ඉඩ දුන්නේ කඩුලු 4 ක් දැවී ලකුණු 161 ක් ලබා ගනිමිනි. ඉරානි කුසලාන තරඟයේදී දේව් කැපී පෙනුණු අතර ඔහු ලකුණු 62 ක් රැස් කරමින් අංක 8 ස්ථානයට පත්විය. ඉන්දියාවේ XI කණ්ඩායම විසින් කර්නාටක කණ්ඩායම පරාජය කරන ලද තරගයේදී ඔහු උඩ පන්දු 5 ක් ලබා ගත්තේය. ඩුලීප් කුසලාන අවසන් මහා තරගයේදී කැපී පෙනෙන දස්කම් දක්වමින් දේව් ජාතික අවධානයට ලක්විය. පන්දුවාර 24 කදී පළමු ඉනිම 7/65 ක් ලබා ගත්තේය. ඔහු පළමු වරට ඩියෝඩර් කුසලානය සහ විල්ස් කුසලානය සඳහා උතුරු කලාප සංචිතයට ඇතුළත් විය. ඔහු පාකිස්තානයට එරෙහිව මෙම වාරයේදී සිය පළමු ටෙස්ට් තරගය ක්‍රීඩා කළේය.

1979-80  තරගසමයේදී දේව් දිල්ලියට එරෙහිව මංගල ශතකයක් ලබා ගනිමින් සිය පිතිකරණ දක්ෂතාව පෙන්නුම් කළේය. උත්තර් ප්‍රදේශ්ට එරෙහිව ප්‍රථම වතාවට හර්යානා නායකත්වය දැරූ පූර්ව අර්ධ අවසන් පූර්ව තරගයේදී ඔහු දෙවන ඉනිමේදී කඩුලු 5 ක් දවා ගනිමින් අර්ධ අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසියේය. එහිදී ඔවුන් කර්නාටකයට පරාජය විය. දේව් ඉන්දීය ජාතික සංචිතයට තම ස්ථානය තහවුරු කර ගැනීමත් සමඟ දේශීය තරගවලදී ඔහුගේ සහභාගීත්වය අඩු විය.

1990–91 රංජි ශූරයන්
1990-91 රංජි සමයේදී හර්යානා අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසියේ චේතන් ෂර්මාගේ පන්දු යැවීමේ දක්ෂතාවය සහ අමර්ජිත් කේපීගේ පිතිකරණ දස්කම් හේතුවෙනි. බෙංගාලයට එරෙහි අවසන් පූර්ව තරගයේදී දේව් දස්කම් අතරට පිවිසි අතර එහිදී ඔහු තම කණ්ඩායම ලකුණු 605 ක දැවැන්ත ලකුණු සංඛ්‍යාවක් කරා ගෙන ගියේ ලකුණු 141 ක් සහ කඩුලු 5 ක් ලබා ගනිමිනි.

කපිල් දේව්, චේතන් ෂර්මා, අජේ ජඩේජා සහ විජය යාදව් ඇතුළු හර්යානා සහ බොම්බායේ ක්‍රිකට් කණ්ඩායම නියෝජනය කරන සංජේ මන්ජ්‍රෙකර්, විනෝද් කම්බලි, සචින් තෙන්ඩුල්කාර්, දිලිප් ඇතුළු 1991 ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින්ගේ අවසන් මහා තරගය සිහිපත් වේ. වෙන්ග්සාර්කාර්, චන්ද්‍රකාන්ත් පණ්ඩිත්, සාලිල් අන්කෝලා සහ අබේ කුරුවිල් . පළමු ඉනිමේදී දීපක් ෂර්මා (199), අජේ ජඩේජා (94) සහ චේතන් ෂර්මා (98) ලකුණු 522 ක් ලබා ගැනීමට හර්යානාට උදව් කළ අතර යෝගේන්ද්‍ර භන්දාරි (කඩුලු 5) සහ දේව් (කඩුලු 3) බොම්බායට ලකුණු 410 ක් සීමා කළේය. දේව්ගෙන් ලකුණු 41 ක් සහ ඉහළම ලකුණු ලාභියා වූ බැනර්ජි (60) හර්යානා ලකුණු 242 ක් ලබා ගත් අතර බොම්බායට ලකුණු 355 ක ඉලක්කයක් තැබීය. ආරම්භක කඩුල්ලෙන් පසුව, බොම්බේ කණ්ඩායම වෙනුවෙන් වෙන්ග්සාර්කාර් (139) සහ තෙන්ඩුල්කාර් (96) සටන් කළහ. තෙන්ඩුල්කාර් දැවී යාමෙන් පසුව හර්යානා ලකුණු 102 කට අවසන් කඩුලු 6 ලබා ගත් අතර වෙන්ග්සාර්කාර් සහ බොම්බේ ඉලක්කයට වඩා ලකුණු 3 ක් අඩු විය. දේව් සිය මංගල සහ එකම රංජි කුසලාන ශූරතාව දිනා ගත්තේය.

එංගලන්ත ප්‍රාන්ත
කපිල් දේව් 1981, 1982 සහ 1983 යන තරගවාරයන් සඳහා නෝර්ත්හැම්ප්ටන්ෂයර් ප්‍රාන්තය නියෝජනය කළ අතර පසුව 1984 සහ 1985 අතර වෝර්සෙස්ටර්ෂයර් වෙනුවෙන් ක්‍රීඩා කළේය. කපිල් සිය ප්‍රාන්තයේ පළමු පන්තියේ තරග 40 කට ක්‍රීඩා කර ඇති අතර ඉනිම 64 කදී ලකුණු 2,312 ක් රැස්කර ගෙන ඇත්තේ ශතක හතරක් සහ අර්ධ ශතක 14 ක් සමඟිනි. ඔහුගේ සමස්ත පළමු පන්තියේ කඩුලු 835 න් 103 ක්ම ලැබුණේ එම ප්‍රාන්ත කණ්ඩායම් දෙක සමඟ ඔහු කළ කාලය තුළය.

ජාත්‍යන්තර වෘත්තිය

මුල් කාලය (1978-1982)
දේව් සිය ටෙස්ට් ක්‍රිකට් දිවියට පිවිසියේ 1978 ඔක්තෝබර් 16 වන දින පාකිස්තානයේ ෆයිසලාබාද්හිදී ය. ඔහුගේ තරග සංඛ්‍යාලේඛන කැපී පෙනුනත්, සංඛ්‍යා ඔහුගේ දායකත්වයේ කිසිදු මිනුමක් ප්‍රකාශ කළේ නැත. ඔහු පාකිස්තාන පිතිකරුවන්ට තම වේගය උපයෝගී කරගෙන එක් වරකට වඩා ඔවුන්ගේ හිස් වැසුම් වලට පහර දුන්නේය.  දේව් සාදික් මොහොමඩ්ගේ කඩුල්ල මංගල කඩුල්ල ලෙස දවා ගත්තේය.  ඔහු තුන් ඉරියව්වෙන්ම කැපී පෙනෙන ක්‍රීඩක දක්ෂතා පෙන්වීය. ඔහු පන්දු 33 කදී සහ හයේ පහර 2 ක් සමග ඉන්දියාවේ වේගවත් ටෙස්ට් අර්ධ ශතකය රැස් කිරීමට සමත් විය.  බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායමට එරෙහි තරගමාලාවේදී ඔහු දිල්ලියේ ෆෙරෝස් ෂා කෝට්ලාහිදී පන්දු 124 කදී සිය මංගල ටෙස්ට් ශතකය (126)  සහ ස්ථාවර පන්දු යැවීමේ දක්ෂතාවයක් (කඩුලු 17 ක් 33.00) පෙන්නුම් කලේය. දේව් එංගලන්තයට කැමති බවට උප මහාද්වීපයෙන් පිටත ඔහුගේ පළමු අවස්ථාවේම පෙන්නුම් කරයි. ඔහු සිය පළමු කඩුලු 5 ක් සහ එංගලන්තයේ සියලුම කඩුලු ලබා ගත්තේය. එය විශාල පිරිවැයකින් (ඕවර 48 ක් සහ ලකුණු 146 ක් ලබා ගත්තේය) එංගලන්තය දැවැන්ත 633 ක් ලබා ගනිමින් තරගය පහසුවෙන් ජය ගත්තේය.  දේව් කඩුලු 16 ක් දවාගනිමින් ලකුණු 45 ක් රැස් කළේය (සාමාන්‍යය: 7.5). ඔහු එක්දින ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට පිවිසියේ මීට පෙර පාකිස්තාන සංචාරයේදීය. එහිදී ඔහුගේ පෞද්ගලික ක්‍රියාකාරිත්වය සාමාන්‍ය මට්ටමක පැවති අතර 1979 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන තරගාවලියේදී දේව් සහ ඉන්දියාව යන දෙදෙනාම දුර්වලව පැවතුනි.

ඕස්ටේ‍්‍රලියාවට එරෙහිව කඩුලු 28 ක් (සාමාන්‍යය: 22.32) සහ අර්ධ ශතකයක් ඇතුළුව ලකුණු 212 ක් ලබා ගනිමින් දේව් කඩුලු 5 ක් දවා ගනිමින් ඉන්දියාවේ ප්‍රමුඛ වේග පන්දු යවන්නා බවට පත්විය.  1979-80 තරගවාරයේ දී පාකිස්තානයට එරෙහිව ටෙස්ට් 6 කින් යුත් ටෙස්ට් තරගමාලාවේදී ඔහු කීර්තියක් ලබා ගත්තේය. ඔහු ඉන්දියාවට පැමිණි අමුත්තන්ට එරෙහිව ජයග්‍රහණ 2 ක් ලබා ගැනීමට සමත් විය - වරක් පිතිකරණයෙන් (69) බොම්බායේ වන්කඩේ ක්‍රීඩාංගණයේදී  සහ පන්දුව (තරගයේදී කඩුලු 10 ක් - පළමු ඉනිමේදී 4/90 සහ දෙවන ඉනිමේදී 7/56, පන්දුව 98 කින් 84 ක්) මදුරාසියේ චෙපෝක්හිදී (දැන් චෙන්නායි) .  දේව් මෙම තරඟයේදී ඔහුගේ තුන් ඉරියව්වෙන්ම දැක්වූ දක්ෂතාවය ඔහුගේ වෘත්තීය දිවියේ උපරිමය ලෙස සලකන අතර ඔහුගේ දෙවන ඉනිම 7/56 වේ.  මෙම තරගාවලියේදී ඔහු කඩුලු 100 ක් හා ලකුණු 1000 ක් ලබා ගත් අඩුම තරග සංඛ්‍යාවක් ක්‍රීඩා කල ටෙස්ට් ක්‍රීඩකයා බවට පත්විය.(තරඟ 25 කදී) ( පසුව ඉයන් බොතම් එම ජයග්‍රහණයම තරඟ 21 කදී ලබාගෙන ඇත) සහ තරඟාවලිය කඩුලු 32 කින් අවසන් කළේය. (සාමාන්‍ය: 17.68) සහ අර්ධ ශතක 2 ක් ඇතුළුව ලකුණු 278 ක්.

1980-81 දී ඉන්දියාවේ ඕස්ට්‍රේලියානු සංචාරයේදී හුරුපුරුදු ඉන්දියානු තරගමාලාවේ පෙනුම පෙනෙන්නට තිබුනේ ඉන්දියාව 1–0ක් ලෙස පසුබෑමට ලක්ව තිබූ අතර ලකුණු 143 ක් වැනි සුළු ප්‍රමාණයක් ආරක්ෂා කරමින් සිටි අතර දේව් ඉඟටිය ආබාධයකින් බැහැර විය. ඕස්ට්‍රේලියාව සිව්වන දිනය 18/3 ට අවසන් කළ විට, දේව් අවසන් දින වේදනා නාශක එන්නත් සමඟ ක්‍රීඩා කිරීමට කැමති වූ අතර භයානක ඕස්ට්‍රේලියානු මැද පෙළ ඉවත් කළේය. ඉන්දියාව වෙනුවෙන් තරගය ජය ගත්තේ දේව් ඉනිම පන්දු යැවීමේ ඉරියව්වෙන් 16.4–4–28–5ක් ලෙසිනි. එය ඔහුගේ හොඳම පන්දු 5 ක් ලෙස දැක්විය හැකිය.  ඕස්ට්‍රේලියානු සංචාරයේදී ඔහු නවසීලන්තයට එරෙහිව බ්‍රිස්බේන්හිදී පැවති එක්දින තරගවලදී සිය පළමු අර්ධය වාර්තා කළේය. කෙසේ හෝ ඉන්දියාවේ ටෙස්ට් ක්‍රිකට් වර්ධනය එක්දින ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට හැඩගැසීමට නොහැකි වූ අතර එක්දින තරග 16 කට පසුව ලකුණු 278 ක් (සාමාන්‍යය: 17.38) සහ කඩුලු 17 ක් ලබා ගැනීමට වෘත්තීය ආරම්භයක් තිබුණි.

පසු කලෙක නවසීලන්ත සංචාරයට පසු  දේව් 1981-82 එංගලන්තයට එරෙහි ගෘහස්ථ තරගාවලියට සූදානම්ව සිටියේය. එහිදී බොම්බායේ වැන්කෙඩේ ක්‍රීඩාංගණයේදී ඔහුගේ පළමු කඩුල්ල 5 කින් ජයග්‍රහණය කළේය. ඔහු ලකුණු 318 ක් රැස් කළේය (සාමාන්‍යය: 53, 1 ශතකය, අර්ධ ශතකය) කඩුලු 22 ක් (කඩුලු 5 ක් දවාලීම) සහ තරගයේ වීරයා සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබීය.

පළමු වරට ශ්‍රී ලංකාවට මුහුණ දුන් දේව් 1982–83 වාරය ආරම්භ කිරීමට කඩුලු 5 ක් දවා ගැනීමට සමත් විය. ඊළඟ පාකිස්තාන සංචාරයේදී, දේව් සහ මොහින්දර් අමර්නාත්, ප්‍රතිවාදී තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩක ඉම්රාන් ඛාන් (කඩුලු 40 ක් සහ ශතක 1) විසින් ආධිපත්‍යය දැරූ තරගමාලාවේ එකම දීප්තිමත් ස්ථාන විය.  දේව් ට දෙවැනි ටෙස්ට් ක්‍රිකට් තරගයේ දී 5/102 ලෙසද ජාතික ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණයේදී, කරච්චි දී පැවැත්වෙන තෙවැනි ටෙස්ට් තරගයේ දී, 7/220 ඉක්බාල් ක්රීඩාංගණයේදී, ෆයිසලාබාද්හි දී සහ 8/85 ගඩාෆි ක්රීඩාංගනයට, ලාහෝර් ඔහු කණ්ඩායම සෙසු සාමාජිකයන් සිට කුඩා සහාය ලැබී ඇති අතර. මෙම විනාශකාරී සංචාරයෙන් පසුව සුනිල් ගවස්කාර් වෙනුවට දේව් ඉන්දීය ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ නායකයා බවට පත් කරන ලදී.

නායක: 1983 ලෝක කුසලාන ශූරයන් (1982-1984)
1982-83 තරග වාරයේ දී ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව ( පාකිස්තාන සංචාරයට පෙර) ගවස්කාර් විවේක ගන්නා විට දේව් ඉන්දියාවේ නායකයා ලෙස ආරම්භ විය. නිත්‍ය නායකයා ලෙස ඔහුගේ පළමු පැවරුම වූයේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සංචාරයයි . එහිදී විශාලතම ජයග්‍රහණය හුදකලා එක්දින ජයග්‍රහණයකි. දේව් (72) සහ ගවස්කාර් (90) ඉන්දියාව දැවැන්ත ලකුණු සංඛ්‍යාවක් කරා ගෙන ගියහ - ඕවර 47 කදී ලකුණු 282/5 ක් සහ දේව්ගේ කඩුලු 2 ඉන්දියාවට බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිල ලකුණු 255 කට සීමා කිරීමට සහ ඉන්දියාවේ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් කියා  1983 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම.  සමස්තයක් ලෙස ගත් විට, දේව් ඔහු දෙවන ටෙස්ට් තරගයේ දෙවන බේරා ගැනීමට ශතකයක් ලෙස බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් හොඳ මාලාවක් විය  මෙන්ම කඩුලු 17 (: 24,94 සාමාන්ය) අහුලා.

1983 ලෝක කුසලාන කාර්ය සාධනය
දේව් ලෝක කුසලානයට අවතීර්ණ වූයේ තරග 32 ක්, ලකුණු 608 ක් (සාමාන්‍යය: 21), කඩුලු 34 ක්. මීට පෙර පැවති ලෝක කුසලාන දෙකේදී ඉන්දියාවේ හුදකලා ජයග්‍රහණය 1975 දී නැගෙනහිර අප්‍රිකාවට එරෙහිව විය. යෂ්පාල් ෂර්මා (ලකුණු 89), රොජර් බිනි සහ රවී ශාස්ත්‍රි (කඩුලු 3 බැගින්) ලබා ගනිමින් ඉන්දියාව ලෝක කුසලාන තරගාවලියේදී බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිලට පළමු වරට පරාජය විය.  සිම්බාබ්වේට එරෙහි ජයග්‍රහණයෙන් පසුව, ඉන්දියාව ඊළඟ තරඟ දෙක පරාජය විය - ඕස්ට්‍රේලියාව (දේව්ගේ හොඳම වෘත්තීය ලකුණු 5/43 තිබියදීත්)  සහ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්. අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසීමට ඉන්දියාවට දැන් ඕස්ට්‍රේලියාවට හා සිම්බාබ්වේට එරෙහිව ජයග්‍රහණ අවශ්‍ය විය.

ඉන්දියාව 1983 ජුනි 18 වන දින රාජකීය ටන්බ්‍රිජ් වෙල්ස් හි නෙවිල් පිටියේදී සිම්බාබ්වේට මුහුණ දුන්නේය. පසුපසට ඇද වැටීමෙන් පසුව, පහළ පෙළ පිතිකරුවන් සමඟ පන්දුවට පහර දුන් දේව්, රොජර් බිනි (ලකුණු 22) සහ මදන් ලාල්ගේ උදව්වෙන් පැත්ත ස්ථාවර කළේය. දේව් පන්දු 100 කදී සිය ශතකය රැස් කළේය. කිර්මානි (ලකුණු 22) සමගින්, දේව් 9 වන කඩුල්ල වෙනුවෙන් නොදැවී ලකුණු 126 ක් රැස් කළේය - එය වසර 27 ක් (දින 10,000),  එයට මායිම් 16 ක් සහ හයේ පහර 6 ක් ඇතුළත් විය. අංක 4 ස්ථානයේ හොඳම එක්දින පිතිකරණ දස්කම්  තරගය ලකුණු 31 කින් ඉන්දියාව ජය ගත්තේය.  මෙම තරඟයෙන් පසුව දේව් තමා වෙනුවෙන් ත්‍යාගයක් ලෙස මර්සිඩීස් වෙන්කර ගත් බව පැවසේ.

අවසන් පූර්ව වටයේදී ඉන්දියාව ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් කණ්ඩායමට මුහුණ දුන්නේය. එංගලන්තය බිනි සහ අමර්නාත්ට කඩුලු අහිමිවීමෙන් පසුව පහළ පෙළ අඩු කිරීමට දේව් උදව් කළේය. ඔහු කඩුලු 3 ඉන්දියාව 213 එංගලන්තයට සීමා ලෙස ගත් අතර අමරනාත් මැද සඳහා (ලකුණු 46 ක්), Yashpal ෂර්මා (61) සහ සන්දීප් පටිල් (51 *) ජයග්රහණය කෙළේ  පිළිබඳ ගැනීමට සහ අවසන් මහා තරගය ලෙස ඇතුළු වීම , බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්රිකට් ලෝක කුසලාන ශූරතා කඩුලු ත්‍රිත්වයක් සොයමින් සිටි කණ්ඩායම. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම ලකුණු 183 කට ඉන්දියාව සීමා කළ අතර ක්‍රිෂ්ණමාචාරි ශ්‍රීකාන්ත් (ලකුණු 38) පමණක් ලකුණු ලබා ගැනීමේ සහනයක් ලබා දුන්නේය. අහිමි වුවත් ගෝර්ඩන් ග්රිනිච්, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් විසින් ඉක්මන් ලකුණු පිටුපස 57/2 තම ඉනිම කණ්ඩම්බි විව් රිචර්ඩ්ස් . යාර 20 කට වඩා පසුපසට දිවීමෙන් පසු දේව් ගැඹුරු හතරැස් කකුලකට හසු වූ මදන් ලාල්ගේ පන්දුවක් අතට ගත් විට රිචර්ඩ්ස් එක් ආක්‍රමණශීලී පහරක් ක්‍රීඩා කළේය. මෙම අල්ලා ගැනීම 1983 ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරඟයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය ලෙස සැලකෙන අතර එය එක්දින ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ විශිෂ්ටතම ක්‍රීඩාවක් ලෙස සැලකේ. බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් පිල ලකුණු 50/1 සිට 76/6 දක්වා බිඳ වැටුණු අතර අවසානයේ 140 ට දැවී ගියේය. දේව් ඇන්ඩි රොබට්ස්ගේ කඩුල්ල ලබා ගත්තේය.  මෙම ජයග්‍රහණය ඉන්දියාවේ මංගල ලෝක කුසලානය  අතර ඔහු ලකුණු 303 ක් (සාමාන්‍යය: 60.6), කඩුලු 12 ක් (සාමාන්‍යය: 20.41) සහ තරඟ 8 කදී ලකුණු 7 ක් ලබා ගත්තේය.

පශ්චාත් ලෝක කුසලානය
ලෝක කුසලානයෙන් පසුව ඉන්දියාව බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් කණ්ඩායමට සත්කාරකත්වය ලබා දුන් අතර ටෙස්ට් තරගාවලිය 3–0ක් සහ එක්දින තරගාවලිය 5–0ක් ලෙස පරාජයට පත්විය. දේව් සිය හොඳම ටෙස්ට් පන්දු යැවීම අහමදාබාද්හි මොටෙරා ක්‍රීඩාංගණයේදී 9/83 කින් ආපසු ලබා ගනිමින් පරාජයට පත්විය.  ටෙස්ට් හා එක්දින තරගාවලියේදී ඔහුගේ පන්දු යැවීමේ දක්ෂතාවය ඔහුගේ දුර්වල පිතිකරණ දක්ෂතාවය නිසා පහත වැටුණි. 1984 මුල් භාගයේදී ගවස්කාර් නැවත නායකයා ලෙස පත් කිරීමෙන් තේරීම් කමිටුව දේව්ගේ පාලනය අවසන් කළේය.

නායකත්වයට ආපසු යාම
දේව් 1985 මාර්තු මාසයේදී නැවත නායකයා ලෙස පත් කරන ලද අතර 1986 දී එංගලන්තයට එරෙහිව ටෙස්ට් තරගමාලාවක් සඳහා ඉන්දියාවට මඟ පෙන්වීය. මෙම කාල පරිච්ඡේදය තුළ ඔහුගේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ තරඟයක් වන දෙවන ටයිඩ් ටෙස්ට් තරගය ඕස්ට්‍රේලියානු පිතිකරු ඩීන් ජෝන්ස් සමඟ ඒකාබද්ධ තරගයේ වීරයා ලෙස නම් කරන ලදී.

ඔහු 1987 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ නායකයා ලෙස රඳවා ගනු ලැබීය. ඔවුන්ගේ පළමු තරඟයේදී ඕස්ට්‍රේලියාව ඉන්දියාවට එරෙහිව ලකුණු 268 ක් රැස් කළේය. කෙසේ වෙතත්, ඉනිම අවසන් වීමෙන් පසුව, දේව් විනිසුරුවන් සමඟ එකඟ වූයේ ඉනිමේදී එක් සීමාවක් ලකුණු 6 ක් නොව හයේ පහරක් ලෙස වැරදියට සං aled ා කර ඇති හෙයින් ලකුණු 270 දක්වා වැඩි කළ යුතු බවය. ඔවුන්ගේ පිළිතුරට අනුව ඉන්දියාව ලකුණු 269 ක් ලබා ගත්තේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ලකුණු එකකට වඩා අඩුවීමෙනි. විස්ඩන් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයාගේ ඇල්මැනැක් හි වාර්තා වූයේ "කපිල් දේව්ගේ ක්‍රීඩා දක්ෂතාවය සමීප තරගයක තීරණාත්මක සාධකය සනාථ කළ" බවයි.  ඉන්දියාව 1987 ලෝක කුසලාන අවසන් පූර්ව වටයට පිවිසි අතර එහිදී ඔවුන් එංගලන්තයට පරාජය විය. ඉන්දියාවේ පරාජයේ වරදට දේව් මුහුණ දුන්නේ ගැඹුරු මැදපෙළේ පන්දුවට පහර දීමත් සමඟ ය. 1989 දී ඉන්දියාවේ පාකිස්තාන සංචාරයේ උප නායකයා වුවද ඔහු නැවත ඉන්දියාවට නායකත්වය දුන්නේ නැත.

ගවස්කාර් සමඟ ඇති වූ වෙනස්කම් පිළිබඳ වාර්තා මෙන්ම පන්දු යවන්නෙකු ලෙස ඔහුගේම නොගැලපෙන ස්වරූපයද ගිලිහී ගිය හෙයින් නායකත්ව කාලය ඔහුට දුෂ්කර විය. කෙසේ වෙතත්, පසුව දෙදෙනාම තරයේ කියා සිටියේ මෙම වාර්තා අතිශයෝක්තියට නංවන බවයි.  කැප්ටන් ලෙස දේව්ගේ රංගනය ක්‍රීඩකයෙකුට වඩා හොඳය.

නිපුණතා
Dev අයිතියක්-අත වේග පන්දු යවන ඔහුගේ සුන්දර පියවර හා බලසම්පන්න සඳහා සඳහන් outswinger, සහ ඔහුගේ වෘත්තීය ජීවිතය වඩාත් සඳහා ඉන්දියාවේ ප්රධාන වැඩ වර්ජනය සමත් විය. ඔහු සිහින් සංවර්ධනය inswinging ගෙනආවද 1980 ගනන්වල දී, ඔහු එරෙහිව ඉතා ඵලදායී ලෙස භාවිතා කරන වලිගය-එන්ඩර්ස් . පිතිකරුවෙකු ලෙස, ඔහු පන්දුවේ ස්වාභාවික පහරක් එල්ල කළ අතර ඔහුට කාර්යක්ෂමව කොක්කක් හා රිය පැදවිය හැකිය. ස්වාභාවිකවම ආක්‍රමණශීලී ක්‍රීඩකයෙකු වන ඔහු බොහෝ විට ප්‍රහාරය විපක්ෂයට ගෙන යාමෙන් දුෂ්කර අවස්ථාවල දී ඉන්දියාවට උදව් කළේය. හර්යානා සුළි කුණාටුව යන අන්වර්ථ නාමයෙන් හඳුන්වන ඔහු දේශීය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ හර්යානා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම නියෝජනය කළේය.

පන්දු යැවීමේ විලාසය
දේව් වේගවත් පන්දු යවන්නෙක් විය. කෙසේවෙතත්, භාර දීමේ වේලාවේදී චතුර ලෙස දුවද්දී සහ එක්රැස්වීමකින් අදහස් කළේ පිටස්තරයා ස්වභාවිකවම ඔහු වෙතට පැමිණීමයි. සාමාන්‍යයෙන් දකුණත් කරුවන්ට කරදරයක් වන දිග හා දිශාවට පන්දු යැවීම, ඔහුගේ පන්දුව ඔහුගේ ගොදුරු වූවන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකුගේ පිතිහරඹය විය. ඔහු පිටත කෙළවරේ පිතිකරණයට පහර දීමට උත්සාහ කළ අතර, එක්කෝ ඕෆ් සයිඩ් කෝර්ඩන් හෝ එල්බීඩබ්ලිව්. පන්දුව දාරය මඟ හැරුණු විට. පැත්තෙන් ගත් ක්‍රියාවෙන් අදහස් කළේ, පළමු වසර කිහිපය තුළ ඔහුට පන්දු යැවිය හැකි එකම පන්දුව මෙය බවයි. තණතීරුවෙන් ඔබ්බට ගිය ස්වාභාවික විචලනයන් හරහා ඔවුන්ගේ රේඛා රඳවාගෙන හෝ දකුණත් කරු වෙතට පැමිණියේය. කෙසේවෙතත්, ඔහු පරිණත වීමත් සමඟම ක්‍රියාව අඩාල වූ අතර ඔහු ඉන්ස්වින්ජර් යන්ත්‍රයක්ද වර්ධනය කළේය. 1980 දශකයේ මැද භාගයේදී ඔහු සඳහන් කළේ තමන්ට කැමැත්තෙන් පන්දු යැවීමට නොහැකි වූ එකම පන්දුව කකුල කපන්නා බවයි.

1983 අවසානය වන විට, දේව් මේ වන විටත් වසර පහක් තුළ ටෙස්ට් කඩුලු 250 ක් පමණ ලබාගෙන ඇති අතර, මෙතෙක් කඩුලු ලබා ගත් වැඩිම ක්‍රීඩකයෙකු බවට පත්වීමේ මාවත දෙස හොඳින් බැලීය. කෙසේවෙතත්, 1984 දී දණහිසේ සැත්කමකින් පසුව ඔහුගේ පන්දු යැවීම අඩු විය. මෙම පසුබෑම නොතකා, ඔහු කිසි විටෙකත් යෝග්‍යතා හේතුන් මත එක ටෙස්ට් හෝ එක්දින තරඟයක් ක්‍රීඩා කිරීම අතපසු කළේය. ඔහු තම දෂ්ට සමහර අහිමි වුවද, ඔහු තවත් වසර දහයක් සඳහා ඵලදායී පන්දු යවන ක්රීඩක රැඳී සිටි අතර, මෙතෙක් 400 ක් ලබා දෙවන පන්දු යවන්නා බවට පත් විය කඩුලු ඔහු ගත් විට 1991-92 දී ටෙස්ට් ක්රිකට් මාර්ක් ටේලර් ඕස්ට්රේලියාවේ ඕස්ට්රේලියාව එදිරිව මාලාවක ගේ කඩුල්ල. එම ඕස්ට්‍රේලියානු සංචාරයේදී ඔහු කඩුලු 25 ක් දවා ගත්තේය.

අවසාන වසර කිහිපය
1990 දශකයේ මුල් භාගයේ නායකයින්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා යටතේ දේව් ඉන්දියාවේ ප්‍රමුඛ වේග පන්දු යවන්නා ලෙස ඉදිරියට ගියේය. 1990 ලෝඩ්ස් ටෙස්ට් තරගය අතරතුරදී ඔහු කැපී පෙනෙන සිදුවීමකට සම්බන්ධ විය. ඔහු පිට පිට දඟ පන්දු යවන ක්‍රීඩක එඩී හෙමිංස්ට හයේ පහර 4 ක් සමගින් පහරක් එල්ල කළේය.  මෙම තරගය ඉන්දියාවට එරෙහිව ඉංග්‍රීසි ජාතිකයෙකු විසින් ලබාගත් වැඩිම ටෙස්ට් ලකුණු සංඛ්‍යාව වන අතර  333 ග්‍රැහැම් ගූච් විසින් . දේව් විනිසුරු ඩිකී බර්ඩ් විසින් සර්වකාලීන ශ්‍රේෂ් greatest තම තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස සඳහන් කළේය.

සාමාන්‍යයෙන් අවසන් ඕවර දහය තුළදී ලකුණු ලබා ගැනීමේ වේගය වේගවත් කිරීම සඳහා භාවිතා කළ පිංච-පහරක් ලෙස ඔහු ක්‍රීඩාවේ එක්දින අනුවාදයේ වටිනා පිතිකරුවෙකු බවට පත් වූ අතර බිඳවැටීමකදී ඉනිම ස්ථාවර කිරීමට විශ්වාසය තැබීය. ඔහු 1992 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන තරගාවලියට ක්‍රීඩා කළ අතර ඔහුගේ අවසන් අවස්ථාව මොහොමඩ් අෂාරුදින්ගේ නායකත්වය යටතේ පන්දු 100 කට ලකුණු 125.80 ක් ලබා ගනිමින් පිතිකරණ වර්ධන වේගයෙහි ඉහළින්ම සිටියේය.  ඔහු පන්දු යැවීමේ ප්‍රහාරයට නායකත්වය දුන්නේ ජවගල් ශ්‍රීනාත් සහ මනෝජ් ප්‍රභාකරන් වැනි තරුණ දක්ෂතා ඇති අතර අවසානයේ ඔහුගෙන් පසුව ඉන්දියාවේ ප්‍රමුඛ වේග පන්දු යවන්නන් ලෙස පත්වනු ඇත. ඔහු 1994 දී විශ්‍රාම ගත්තේ රිචඩ් හැඩ්ලිගේ වැඩිම ටෙස්ට් කඩුලු බිඳ දැමූ වාර්තාව බිඳ දමමිනි.

ප්‍රතිවාදීන්ට එරෙහි ශතක ලැයිස්තුව

ජාතික පුහුණුකරු
අන්ෂුමාන් ගයික්වාඩ්ගෙන් පසුව 1999 දී කපිල් දේව් ඉන්දීය ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු ලෙස පත් කරන ලදී.  ඔහුගේ ධූර කාලය තුළ ඉන්දියාව නවසීලන්තයට එරෙහිව එක් ටෙස්ට් තරගයක් පමණක් ජයගෙන ඇති අතර ඕස්ට්‍රේලියාවේදී (3–0) සහ දකුණු අප්‍රිකාවට එරෙහිව (2–0) තම රටේදී ප්‍රධාන තරග පරාජයන් දෙකක් වාර්තා වූ අතර පොදුවේ බලාපොරොත්තු සුන්වීමක් ලෙස සලකනු ලැබීය.  මනෝජ් ප්‍රභාකරන් විසින් තරග පාවා දිමේ චෝදනාවේ උච්චතම අවස්ථාවේදී  (පසුව නිෂ්ප්‍රභ කරන ලද චෝදනාවකි)  දේව් ජාතික පුහුණුකරු ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය. ඔට්ටු ඇල්ලීමේ මතභේදයට තුඩු දුන් අවස්ථාවේදී ඔහු සිය සමුගැනීම නිවේදනය කරමින් කියා සිටියේ, "මට මෙතරම් මුදලක් ලබා දුන් ක්‍රීඩාවට මම ඇලුම් කළ අතර පසුව තෙවන පාර්ශවයකගේ ඇසීමෙන් එය විශාල වශයෙන් ඉවතට ගෙන ගියෙමි".  කෙටි කාල පරතරයකින් පසුව ඔහුගෙන් පසු නවසීලන්තයේ හිටපු පිතිකරු ජෝන් රයිට් පුහුණුකරු ලෙස පත් වූ අතර ඔහු ඉන්දියාවේ පළමු විදේශ පුහුණුකරු බවට පත්විය.

ආපසු පැමිණීම
නිශ්ශබ්දතාවයකින් සිටීමෙන් පසුව, දේව් නැවත ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට පිවිසියේ 2002 ජූලි මාසයේදී විස්ඩන් ඉන්දියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයාගේ සම්මානය සඳහා අවසන් තරඟකරුවන් 16 දෙනාගෙන් කෙනෙකු ලෙස විස්ඩන් ප්‍රකාශයට පත් කිරීම නිසාවෙනි. දේව් සම්මානය දිනා ගැනීම සඳහා දීර්ඝකාලීන කණ්ඩායමේ සගයෙකු වූ ක්‍රීඩක ගවස්කාර් සහ ප්‍රේක්ෂකයින්ගේ ප්‍රියතම ක්‍රීඩක තෙන්ඩුල්කාර් සමග සිටි එම මොහොත "මගේ හොඳම පැය" ලෙස ප්‍රකාශ කළේය.

දේව් සෙමෙන් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට පැමිණියේ පන්දු යැවීමේ උපදේශකයෙකු ලෙසය  සහ 2004 මාර්තු මාසයේදී ඉන්දියාවේ පාකිස්තාන සංචාරයට පෙර සූදානම් වීමේ කඳවුරේ පන්දු යැවීමේ පුහුණුකරු ලෙස කටයුතු කළේය.  2006 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී දේව් ජාතික ක්‍රිකට් ඇකඩමියේ සභාපති ලෙස වසර 2 ක කාලයක් සඳහා නම් කරන ලදී.

2005 දී ඔහු විපුල් කේ රාවල් විසින් රචිත සංස්කෘතික චිත්‍රපටයක් වන ඉක්බාල් හි කෙටි චරිතයක් රඟපෑවේය. මුලදී අධ්‍යක්ෂවරයා ඔහු වෙත ළඟා වීමට උනන්දු නොවීය. නමුත්, ලේඛක විපුල් කේ රාවල් එම චරිතය ලියා ඇත්තේ ඔහු මතකයේ තබාගෙන ය.

2007 මැයි මාසයේදී දේව් විධායක මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා ලෙස සී ටීවී විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ඉහළම ඉන්දියානු ක්‍රිකට් ලීගයට (අයිසීඑල්) සම්බන්ධ වූ අතර, බීසීසීඅයි හි ව්‍යුහයට විරුද්ධ වීමට වඩා එය අගය කිරීමක් ලෙස ඔහුගේ තීරණය ආරක්ෂා කළේය - "අපි බලාපොරොත්තු වන්නේ ප්‍රතිවාදී කණ්ඩායමක් නිර්මාණය කිරීමට නොව, ඉන්දියානු මණ්ඩලයට වැඩි දක්ෂතා සොයා ගැනීමට ".  2007 ජුනි මාසයේදී බීසීසීඅයි ප්‍රතිචාර දැක්වූයේ දේව් ඇතුළු අයිසීඑල් වෙත සම්බන්ධ වූ සියලුම ක්‍රීඩකයින් සඳහා විශ්‍රාම වැටුප අවලංගු කිරීමෙනි.  නව ඉන්දීය ක්‍රිකට් ලීගයේ විධිමත් මාධ්‍ය හමුවක් ඇමතීමෙන් දිනකට පසු 2007 අගෝස්තු 21 වන දින දේව් ජාතික ක්‍රිකට් ඇකඩමියේ සභාපති ධුරයෙන් ඉවත් කරන ලදී.

2012 ජුලි 25 වන දින දේව් අයිසීඑල් වෙතින් ඉල්ලා අස් වූ අතර දිගින් දිගටම බීසීසීඅයි වෙත සහයෝගය ලබා දුන් අතර එමඟින් නැවත බී.සී.සී.අයි. වෙත සම්බන්ද විය.

භෞමික හමුදාවට බැඳීම
2008 සැප්තැම්බර් 24 වන දින දේව් ඉන්දියානු භෞමික හමුදාවට බැඳුණු අතර යුද හමුදා මාණ්ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් දීපක් කපූර් විසින් ලුතිනන් කර්නල්වරයෙකු ලෙස පත් කරන ලදී. ඔහු ගෞරවනීය නිලධාරියෙකු ලෙස සම්බන්ධ විය.

හර්යානා ක්‍රීඩා විශ්ව විද්‍යාලයේ කුලපති
ඔහු 2019 දී හර්යානා ක්‍රීඩා විශ්ව විද්‍යාලයේ පළමු කුලපති ලෙස පත් කරන ලදී.  මෙම විශ්ව විද්‍යාලය පිහිටා ඇත්තේ ඉන්දියාවේ හර්යානා ප්‍රාන්තයේ ය.

පෞද්ගලික ජීවිතය
ඔහු 1980 දී රෝමි භාතිය සමඟ විවාහ වූ අතර 1996 ජනවාරි 16 වන දින අමියා දේව් නම් දියණියකද සිටියේය.

1994 දී දේව් ගොල්ෆ් ක්‍රීඩාව භාර ගත්තේය.  2000 දී ලෝරස් පදනමේ එකම ආසියානු ආරම්භක සාමාජිකයා දේව් විය. 40 දෙනෙකුගෙන් යුත් ආරම්භක සාමාජික මණ්ඩලයේ සෙසු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් දෙදෙනා වූයේ ඉයන් බොතම් සහ විව් රිචර්ඩ්ස් ය. ස්ටීව් වෝ සම්බන්ද වීමෙන් 2006 දී ඇකඩමි සාමාජිකයින් 40 සිට 42 දක්වා පුළුල් කරන ලදී. දිල්ලි වෛද්‍ය සංගමය විසින් 2014 ජනවාරි 31 වන දින නවදිල්ලියේ ඔෆිසර්ස් ක්ලබ් හි ඉන්දියානු ගුවන්තොටුපල අධිකාරියේදී සංවිධානය කරන ලද උත්සවයකදී ඔහු සිය අවයව දන්දීමට පොරොන්දු විය.    දේව් දිල්ගි, යෙ දිලගි , ඉක්බාල්, චේන් කුලි කි මේන් කුලි සහ මුජ්සේ ෂාඩි කරෝගි යන චිත්‍රපටවල චරිත නිරූපණය කළේය.  ඔහු ශයිලේන්ද්‍ර සිං සමඟ 'වන් ඉන්දියා මයි ඉන්දියා' නමින් ගීතයක් ද නිකුත් කර තිබේ.

2020 ඔක්තෝබර් 23 වන දින දේව්ට හෘදයාබාධයක් වැළඳී රෝහල් ගත කෙරිණි. ඔහු දිල්ලියේ රෝහලක හදිසි කිරීටක ඇන්ජියෝප්ලාස්ටි පරීක්ෂණයකට භාජනය විය.

පොත්
ඔහු ස්වයං චරිතාපදාන තුනක් සහ සික් ආගම පිළිබඳ එක් පොතක් ලියා ඇත. ස්වයං චරිතාපදාන කෘති අතරට - 1985 දී එළිදැක්වූ දෙවියන්ගේ නියෝගයෙන් , 1987 දී ක්‍රිකට් මයි ස්ටයිල්  සහ 2004 දී ස්ට්රයිට් ෆ්‍රොම් ද හාර්ට්  ඔහුගේ නවතම කෘතිය වන "වී, ද සික්" 2019 දී එළිදැක්විණි.

ව්‍යාපාරික අවශ්‍යතා
දේව් විවිධ ව්‍යාපාර සඳහා ආයෝජනය කර ඇත:

 සිකොම් ඉලෙක්ට්‍රොනික්ස් (2005) හි 5% කොටස්
 කැප්ටන්ස් ඉලෙවන් රෙස්ටුරන්ට් (2006) චන්දිගාර්හි  සහ පට්නා
 කැප්ටන්ස් රීට් රීට් හෝටලය (1983; 2002 දී ප්‍රතිසංස්කරණය කර යළි විවෘත කරන ලදී)  චන්දිගාර්
 ඉන්දියාවේ ක්‍රීඩා ස්ථානවල විදුලි පහන් සවි කිරීම සඳහා දේව් මස්කෝ ලයිටිං පුද්ගලික සමාගම (මස්කෝ ලයිටින් සමඟ එක්ව).  ආලෝකකරණ ව්‍යාපෘති අතරට PCA ක්‍රීඩාංගනය, GCA ක්‍රීඩාංගනය, බ්‍රබෝර්න් ක්‍රීඩාංගණය, බරබතී ක්‍රීඩාංගණය, 16 වන අංශ ක්‍රීඩාංගණය ඇතුළත් වේ.
 සැම්කෝ වෙන්චර්ස්,  2015 දී සැම්කෝ සුරැකුම්පත් සඳහා හිමිකාරීත්වය දරන සමාගමකි.

වාර්තා

නායකත්ව වාර්තාව

ටෙස්ට් තරඟ
මුලාශ්‍රය:

එක්දින ජාත්‍යන්තර
මුලාශ්‍රය:

ටෙස්ට් ක්‍රිකට්

 1994 මුල් භාගයේදී ඔහු ශ්‍රීමත් රිචඩ් හැඩ්ලි සතුව තිබූ වාර්තාව බිඳ දමමින් ලොව වැඩිම ටෙස්ට් කඩුලු ලාභියා බවට පත්විය. දේව්ගේ වාර්තාව 1999 දී කෝට්නි වොල්ෂ් විසින් බිඳ දැමීය.
 ටෙස්ට් ලකුණු 4,000 ක් සහ ටෙස්ට් කඩුලු 400 ක් ලබා ගත් එකම තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩකයා.
 වෘත්තීය දිවියේ වැඩිම ඉනිම ස\ම්ඛ්‍යාව (184) දුවද්දී තොරව
 ටෙස්ට් කඩුලු 100 (අවුරුදු 21, දින 25), 200 (අවුරුදු 24, දින) සහ  300 (අවුරුදු 27, දින 2) ලබා ගත් ලාබාලතම ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා
 ටෙස්ට් තරඟයක ඉනිමක හොඳම පන්දු යැවීමේ  නායකයා (9/83) වන අතර ඇත්ත වශයෙන්ම ටෙස්ට් ඉනිමකදී කඩුලු 9 ක් දවාගත් එකම නායකයා ඔහුය.
 ටෙස්ට් ඉනිමකදී පරාජයට පත්වූ කණ්ඩායමේ හොඳම පන්දු යැවීම (9/83)

එක්දින ක්‍රිකට්

 එක්දින ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ වැඩිම කඩුලු ලාභියා (1978-1994)
 ශ්රේණිගත කිරීම් වල උපරිමය (631) (22 මාර්තු 1985) යනු ඕස්ට්රේලියාවේ පාකිස්ථානය එරෙහිව ලෝක තරගාවලිය අවසන් තරගයෙන් පසුව
 ලෝක කුසලාන ඉතිහාසයේ (175*) අංක 6 ස්ථානයේ හෝ ඊට අඩු මට්ටමක පන්දුවට පහරදීමේදී වැඩිම එක්දින ලකුණු සංඛ්‍යාව
 එක්දින ඉනිමකදී වැඩිම පන්දු සංඛ්‍යාවකට හයවන ස්ථානයේ පන්දුවට පහර දී මුහුණ දුන් ක්‍රීඩකයා(138, නීල් මැකලම් සමඟ සමව)

ලගා කර ගත් ජයග්‍රහණ

සම්මාන

 1979–80 - අර්ජුන සම්මානය
 1982 - පද්ම ශ්‍රී
 1983 - වසරේ විස්ඩන් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා
 1991 - පද්ම භූෂාන්
 2002 - සියවසේ විස්ඩන් ඉන්දියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා
 2010 - අයිසීසී ක්‍රිකට් හෝල් ඔෆ් ෆේම්
 2013 - එන්ඩීටීවී විසින් ඉන්දියාවේ ශ්‍රේෂ්ඨතම ගෝලීය ජීවන පුරාවෘත්ත 25
 2013 - සී. කේ. නායුදුගේ ජීවිත කාලය සඳහා වන සම්මානය (නිවේදනය කරන ලදි)

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළ
ටෝනි ඩිසූසා විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද බොලිවුඩ් චිත්‍රපටයක් වන අසාර් 2016 දී නිකුත් කරන ලද්දේ 90 දශකයේ හා 2000 දශකවල තරග වංචාවන් වටා ය. චිත්‍රපටයේ දේව්ගේ චරිතය රඟපෑවේ වරුන් බඩෝලා විසිනි.

බොලිවුඩ් අධ්‍යක්ෂ කබීර් ඛාන් ලෝඩ්ස් හිදී ඉන්දියාවේ ප්‍රථම ලෝක කුසලානය දිනා ගැනීමේ අවස්ථාවට 83 නම් වූ චරිතාපදානයක් නිෂ්පාදනය කරයි. මෙම චිත්‍රපටයේ දේව් ලෙස රන්වීර් සිං රංගනයෙන් දායක වන අතර එය නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ අනුරග් කාශ්‍යප් විසිනි.

බාහිර සබැඳි
 Kapil Dev at ESPNcricinfo

යොමුව

ජීවමාන ජනයා
1959 උපත්
Pages with unreviewed translations

කපිල් දේව්


Yulia Zagoruychenko (, Julija Sagoruitschenko; * 11. September 1981 in Belgorod) ist eine russische professionelle Turniertänzerin.

Leben
Yulia Zagoruychenko begann mit sieben Jahren mit dem Tanzsport. Mit zwölf Jahren wurde sie russischer Juniorenmeister. Aus finanziellen Gründen musste sie sich als 16-Jährige zwischen Standard- und Lateintanz entscheiden. Sie entschied sich für Latein und zog mit 21 Jahren in die USA. Dort wurde sie mit ihrem früheren Tanzpartner Maxim Kozhevnikov US National Professional Champion.

Seit 2007 tanzt sie mit Riccardo Cocchi und erreichte mit ihm bei jeder Weltmeisterschaft des WDC das Finale. Am 20. November 2010 wurden sie zusammen World Latin Professional Champion und verteidigten den Titel auch 2011 und 2012.

Titel mit Riccardo Cocchi

 World Professional Latin (2010–2018)
 World Professional Showdance (2009)
 US National Professional Latin (2008-2016)
 US Open (2008-2012)
 WDC Disney (2008-2011)
 Dutch Open (2008-2011)
 Asian Open (2010-2012)
 Taiwan Open (2010-2012)
 Indonesia Open (2010-2012)
 Macau Open (2010-2012)
 Philippine Star Ball (2008-2010)
 German Open (2009)

Russe
Tänzer (Russland)
Geboren 1981
Frau

Yulia Zagoruychenko


This is a list of the municipalities of Portugal. Portugal is divided into 18 districts () and 2 autonomous regions (), Azores and Madeira.  The districts and autonomous regions are further subdivided into 308 municipalities of Portugal ( or ). Usually, a municipality is named after its largest or historically most important town or city. Municipalities are typically much larger than the city or town after which they are named.

Overview of districts

List

Maps

See also

 Subdivisions of Portugal
 Municipalities of Portugal
 List of cities in Portugal
 List of towns in Portugal
 List of parishes of Portugal
 Municipality
 2017 Portuguese local elections

Notes

References

External links
 National Association of Portuguese Municipalities

Municipalities of
Portugal, List of municipalities of

Municipalities
Municipalities
02

List of municipalities of Portugal


An Aechmea tomentosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Aechmea tomentosa in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aechmea

Aechmea tomentosa


West Los Angeles College (West L.A. College or WLAC) is a public community college in Culver City, Los Angeles County, California. It is part of the California Community Colleges System and the Los Angeles Community College District. It is accredited by the Accrediting Commission for Community and Junior Colleges. The school offers associate degrees including 18 vocational-oriented programs in addition to 25 transfer programs. The college awards more than 600 degrees and certificates annually in 39 fields.

Beginning in the fall of 2016, WLAC became one of only 15 community colleges in the State of California approved to offer a bachelor's degree. The bachelor's degree awarded at WLAC is in Dental Hygiene.

Athletics
The college's athletic teams are nicknamed the Wildcats. The teams were previously known as the "Hustling Oilers." The college currently sponsors 12 varsity sports, five men's, six women's, and one co-ed. West Los Angeles competes as a member of the California Community College Athletic Association (CCCAA) in the Western State Conference (WSC) for all sports except football, which competes in Southern California Football Association (SCFA).

Men's:
 Baseball
 Basketball
 Cheer (co-ed)
 Cross Country
 Football
 Track & Field

Women's:
 Basketball
 Cheer (co-ed)
 Cross Country
 Soccer
 Softball
 Track & Field
 Volleyball

The college athletic fields hosted Olympic track and field events at the 1984 Los Angeles Olympic Games.

Notable alumni

Jhené Aiko (born 1988), singer and songwriter
LaVar Ball, former basketball player (and football player), now businessman
Isaac Bruce, professional football player
Tre Capital (born 1995), rapper and songwriter
Rashied Davis, professional football player
Keyshawn Johnson, professional football player
Warren Moon, professional football player
Schoolboy Q (born 1986), rapper, also played on the football team
Ryan Sherriff (born 1990), professional baseball player
Louie Walker, professional football player

References

External links

Official website

California Community Colleges
Baldwin Hills (mountain range)
Westside (Los Angeles County)
Schools accredited by the Western Association of Schools and Colleges
1969 establishments in California
Universities and colleges established in 1969
Two-year colleges in the United States

West Los Angeles College


An Pitcairnia sodiroi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Pitcairnia sodiroi in nahilalakip ha genus nga Pitcairnia, ngan familia nga Bromeliaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo harani ha karat-an.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pitcairnia

Pitcairnia sodiroi


Le Petit Brion est un sommet du massif du Vercors situé dans le département français de l'Isère, sur la commune de Vif.

S'étendant du nord au sud sous la forme d'une colline boisée d'environ , il sépare la vallée du Drac du reste de la vallée de la Gresse, dont il constitue la délimitation orientale avec son homologue, le Grand Brion.

Toponymie
Le Petit Brion et le Grand Brion possèdent la même étymologie : le nom « Brion » pourrait venir du patois local « brion » qui désigne le nombril d'un être vivant (plutôt que le mot « brivone » qui signifie « grand pont »). Brion peut aussi être rapporté au mot « briga », qui signifie « la citadelle » et qui rappelle la possible présence d'un oppidum Tricorii sur le Petit Brion.

L'adjectif « petit » est tout simplement présent pour différencier ces deux sommets de l'est de la vallée de la Gresse.

Géographie

Le Petit Brion occupe une partie des limites nord-est de la commune de Vif, séparant la ville avec la vallée du Drac et Saint-Georges-de-Commiers.

Le sommet est délimité au sud par la gorge de La Rivoire, à l'ouest par le lieu-dit de La Rivoire, au nord-ouest par la plaine de Reyumre et le lieu-dit de la Santon, et à l'est par la réserve naturelle régionale des Isles du Drac.

Le Petit Brion compose l'extrémité nord d'un chaînon montagneux formant les limites orientales de la vallée de la Gresse et du massif du Vercors, avec au sud les sommets de la Rochette et de la Lassière (situés sur la commune de Saint-Martin-de-la-Cluze) et au nord le Grand Brion, dont il est séparé par la gorge de La Rivoire.

Histoire

Époque préromaine (la Tène)
Le spécialiste de la préhistoire et protohistoire alpine, Aimé Bocquet, suggère que le Petit Brion aurait pu être un oppidum, poste avancé de la peuplade des Tricorii face au territoire des Vocontii.

Époque contemporaine

Industrie de la poterie
De même que le Grand Brion, le Petit Brion fut longtemps exploité aux  et  par les potiers et tuiliers de la vallée (Genet, Incelet, Petasson, Bocquet, Paucher et Doriol) pour son argile.

Développement routier

Le tracé de l'extension nord de l'autoroute A51 obligea à creuser un tunnel routier sur les flancs occidentaux du Petit Brion. Les travaux, qui durèrent de 1995 à août 1998, aboutirent à un tunnel à deux tubes long de 596 m, ce qui en fait le 94 tunnel routier le plus long de France.

Le tunnel du Petit Brion permet le passage de l'A51 sur le viaduc de La Rivoire qui la relie au péage du Crozet.

Sécheresse de 2022

Le jeudi 11 août 2022, au cours de l'épisode de sécheresse qui dure sur le territoire français et dans la région depuis l'hiver, peu avant 15 heures, un feu de végétation se déclare au niveau de La Rivoire, sur les coteaux sud du Petit Brion. Le feu prend rapidement en ampleur et finit par devenir un incendie important : 20 hectares sont brûlés, des habitations proches et une ligne électrique haute tension sont menacées, entrainant la fermeture provisoire de la D63 reliant Vif à Saint-Georges-de-Commiers.

L'incendie s'étend sur les flancs sud et ouest de la colline jusqu'à son sommet, dans une zone située entre le viaduc de La Rivoire et les Isles du Drac. Au total, 85 sapeurs-pompiers sont engagés ainsi que 27 engins, parmi lesquels une douzaine de camions-citernes et un hélicoptère de la Sécurité civile.

L'incendie est finalement fixé le vendredi 12 août aux alentours d'une heure du matin, puis complètement éteint le dimanche 14. La thèse du feu déclaré à la suite d'un jet de mégot de cigarette depuis l'autoroute A51 est privilégiée, et ce jusqu'à l'interpellation le 23 août d'un ex-sapeur-pompier volontaire domicilié à Vif, qui aurait délibérément mis le feu aux bois. Il est placé en détention provisoire le 24 août.

Dans la culture

Voir aussi

Articles connexes
 Massif du Vercors
 Vallée de la Gresse
 Plaine de Reymure

Notes et références

Sommet des Alpes françaises
Sommet en Isère
Massif du Vercors
Vif

Petit Brion


Heinrich Friedrich Ludwig Rellstab (13 Nisan 1799 Berlin; - 27 Kasım1860 Berlin) Alman gazeteci, müzik eleştirmeni ve şair.

Beethoven'in, 14. do diyez minör, Op. 27 No. 2 sonatına 'Ayışığı' adını veren kişi.

1799 doğumlular
1860 yılında ölenler
19. yüzyıl Alman şairleri
19. yüzyıl Alman gazetecileri

Ludwig Rellstab


Kristal, billur ya da kesme cam, kimyadaki katı haldeki bir elementin veya bileşiğin, molekül, atom veya iyon yığınlarının (paketinin) kesin geometrik bir yapı göstermesidir.

Bir kristal veya kristal katı, bileşenleri her yöne uzanan bir kristal kafes oluşturan, yüksek dereceli bir mikroskobik yapıda düzenlenmiş katı bir malzemedir. Makroskopik tek kristaller genellikle spesifik, karakteristik yönelimlere sahip düz yüzlerden oluşan geometrik şekilleri ile tanımlanabilir.Kristallerin ve kristal oluşumunun bilimsel çalışması kristalografi olarak bilinir. Kristal büyüme mekanizmaları yoluyla kristal oluşum sürecine kristalleşme veya katılaşma denir.Büyük kristallerin örnekleri arasında kar taneleri, elmaslar ve  sofra tuzu bulunur.

Çoğu inorganik katılar kristaller değil, polikristaller, yani tek bir katı halinde birbirine kaynaşmış birçok mikroskobik kristallerdir. Polikristal örnekleri çoğu metal, Kaya, seramik ve buz içerir. Katıların üçüncü bir kategorisi, atomların periyodik bir yapıya sahip olmadığı amorf katılardır. Amorf katıların örnekleri arasında cam, Balmumu ve birçok plastik bulunur.

Yapısı
Kristal atomları periyodik düzenlemede  katıdır ve  mikroskobik düzenlemeye dayanır. Tüm küçük kristaller atomların periyodik bir düzenlemeye sahip gerçek kristaldir,ancak tüm polikristal atomların periyodik bir düzenlemeye sahip değildir, çünkü periyodik desen tane sınırlarında kırılır. Makroskopik inorganik katıların çoğu, neredeyse tüm metaller, seramikler, buzlar, kayalar vb. dahil olmak üzere polikristaldir.

Amorf, cam gibi olan katılara denir ve  bunların belli bir periyodu yoktur. Birim hücreler kristali oluşturmak için üç boyutlu uzayda istiflenir. Kristalografik uzay grupları olarak adlandırılan 219 Olası kristal simetrisi vardır.

Yüzeyi ve şekli
Kristal yüzeyleri, keskin açılara sahip düz yüzeylerden oluşur. Şeklinin böyle olması zorunlu değildir ancak  mikroskobik inceleme açısından kolaydır. Euhedral kristaller, belirgin, iyi şekillendirilmiş düz yüzlere sahip olanlardır. Anhedral kristaller, genellikle kristal polikristalin bir katıda bir tane olduğu için yapmaz.Bir kristal büyüdükçe, yeni atomlar yüzeyin daha pürüzlü ve daha az kararlı kısımlarına kolayca bağlanır, ancak düz, kararlı yüzeylere daha zor bağlanır.

Kristal yüzeylerini ölçmek ve kristal simetrisini anlamak için Kristalografi kullanılır. Kristal yapısı ağ ve  kristalin oluşturduğu koşullarca ayarlanır.

Doğada oluşumu

Kayalar
Dünyadaki en büyük kristal konsantrasyonları hacim ve ağırlık olarak ana kayanın bir parçasıdır. Kayalarda bulunan kristallerin boyutları genellikle bir milimetre ile birkaç santimetre arasında değişir. Fakat son derece büyük kristalleri görmekte mümkündür.

Dünyanın doğal olarak oluşan, bilinen en büyük kristali 1999 yılında Madagaskar, Malakialina'da görülmüş olan 18 m uzunluğunda, 3.5 m çapında ve 380.000 kg ağırlığındaki beril kristalidir.

Bazı kristaller magmatik ve metamorfik süreçlerle oluşmuş ve büyük kristal kaya kütlelerinin kökenini oluşturmuştur. Magmatik kayaçların büyük bir kısmı erimiş magmadan oluşur ve kristalleşme derecesi öncelikle katılaştıkları koşullara göre belirlenir. Granit gibi yavaş ve büyük baskı altında soğutulan kayaçlar, tamamen kristalleşmiştir. Ancak yüzeye dökelen birçok lav türünün ve çok hızlı bir şekilde soğutulması nedeniyle amorf veya camsı maddelerin yaygınlığı artmıştır. Diğer kristal kayaçlar, mermerler, mika-şistler ve kuvarsitler gibi metamorfik kayaçlar yeniden kristalleştirilebilirler. Kireçtaşı, şeyl ve kumtaşı gibi ilk fragmental kayalar ise erimezler ve tamamen çözelti içinde değillerdir. Ancak metamorfizmanın yüksek sıcaklık ve basınç koşulları ile orijinal yapıları silinerek katı halde kristalleşmeye başlarlar.

Diğer kaya kristalleri, drüsleri veya kuvars damarlarını oluşturmak için sıvılardan, genellikle sulu çözeltilerden oluşmuştur. Halit (mineral), alçı ve bazı kireçtaşları gibi evaporitler, çoğunlukla kurak iklimlerde buharlaşma nedeniyle sulu çözeltiden meydana gelmiştir.

Buz
Dünya'da kar, deniz buzu ve buzullar şeklindeki yaygın kristaller polikristal yapıdadır. Tek bir kar tanesi tek bir kristal veya kristallerin bir koleksiyonudur.  Buz küpü bir polikristaldir.

Organijenik Kristaller
Birçok canlı organizma ve omurgalılar yumuşak veya hidroksilapatit durumunda olan kalsit ve aragonit gibi kristaller üretebilir.

Çok biçimlilik
Bir Atom Grubu birden çok şekilde  katılaşabilir. Polimorfizm, bir katının birden fazla kristal formunda var olma kabiliyetidir.Farklı polimorflara genellikle farklı fazlar denir fakat aynı atomlar farklı oluşum da gösterebilir. Bir madde kristal oluşturabiliyorsa polikristal de oluşturabilir.

Polimorfizm allotropi saf kimyasal maddeler için kullanılır.

Polimorflar aynı atomlara sahip olmasına rağmen farklı özelliklere sahiptir. Poliamorfizm, aynı atomların birden fazla amorf katı formda var olabilecek  benzer bir olgudur.

Kritalleşme
Kristalleşme karmaşık yapıya sahiptir çünkü birden  fazla forma dönüşebilir. Belki de çeşitli olası  fazlar, stokiyometriler, safsızlıklar, kusurlar ve alışkanlıklar ile tek bir kristal oluşturabilir veya tanelerinin büyüklüğü, düzenlemesi, oryantasyonu ve fazı için çeşitli olasılıklara sahip bir polikristal oluşturabilir. Maddenin katı olmasındaki son şekle, yapı basınç ve sıcaklık gibi unsurlar karar verir.

Büyük tek kristaller üretmek için farklı endüstriyel işlemler uygulanır. Bu kristaller anca jeolojik süreçler içerisinde oluşur. Kristal oluşumunu sağlayan etkenler olduğu gibi, oluşumu engelleyen etkenler de vardır ve bunlar  organizmalardır.

Kusurlar, safsızlıklar ve eşleştirme

Mükemmel bir şekilde tekrar eden desenlere sahip olan kristtaller en ideal kristallerdir. Ancak bazı kristallerde kristalin deseninin kesildiği çeşitli yerler bulunur. Bu yerleri  kristalografik kusurlar olarak adlandırırız. Kristalografik kusurların, türleri ve yapılarını ele aldığımızda malzemelerin özellikleri üzerinde önemli biri etkisi vardır.

Boşluk kusurları (bir atomun uyması gereken boş bir alan), geçiş boşlukları (uymadığı yerde sıkışan ekstra bir atom) ve çıkıklar kristalografik kusurlara örnek olarak verilebilir.

Özellikle çıkıklar, malzemelerin mekanik mukavemetini belirlemeye yardımcı olduklarından malzeme bilimi için büyük önem taşırlar.

Yaygın kristalografik kusur tiplerinden bir diğeri ise safsızlıktır. Safsızlık, bir kristalde bulunan yanlış atom türüdür. Örneğin, kusursuz bir elmas kristali yalnızca karbon atomları içerir.

Ancak bazı kristallerde birkaç bor atomunun içerdiği gözlenmiştir. Elmasın renginin maviye dönmesine bu bor safsızlıkları neden olur.

Yarı iletkenlerde kristalin elektriksel özelliklerini büyük ölçüde değiştiren depant adı verilen özel bir safsızlık tipi mevcuttur.

Transistörler gibi yarı iletken cihazlar yarı iletken maddeleri farklı yerlere, belli modellerde koyarlar.

Başka bir kusur çeşidi ise eşleştirmedir. Eşleştirme, kristalografik bir kusur ile bir tane sınırı arasında olur. İkiz bir sınırın iki tarafında farklı kristal yönelimleri bulunur. Bunların bir tane sınırından farkı ise yönelimler rastgele değil, bir ayna görüntüsü biçimindedir.

Kristal düzlem yönelimlerinin yayılımına mozaiklik denir. Mozaik bir kristalin daha küçük bir kristalin birbirlerine göre yanlış hizalanmış birimlerinden oluştuğu varsayılmaktadır.

Kimyasal bağlar
Katıların bir arada tutunabilmesi için metalik bağlar, iyonik bağlar, kovalent bağlar, van der walls bağları gibi çeşitli kimyasal bağlara ihtiyaç duyarlar. Bunları kristal ya da kristal değil diye adlandıramayız. Ancak bazı eğilimlerine aşağıda yer verilmiştir.

Metaller genellikle polikristaldir. Ancak amorf metal ve tek kristalli metaller gibi istisnalar mevcuttur. İyonik bileşikli malzemeler ise genellikle kristal veya polikristaldir. Büyük tuz kristallerinin oluşması için erimiş bir sıvının katılaşması veya bir çözeltiden kristalleşme meydana gelmesi gereklidir. Elmas ve kuvars kovalent olarak bağlanmış katıların en yaygınıdır. Moleküler katılar gibi kristallerin yanı sıra grafitte ara katman bağını bir araya getiren kuvvet zayıf van der walls kuvvetleridir. Polimer malzemeler genellikle kristalin bölgelerini oluşturacaktır. Ancak polimerler şekilsiz olduğu için moleküllerin uzunlukları tam kristalleşmeyi önlemektedir.

Yarı kristaller

Bir yarı kristal, periyodik olmayan atom dizilerinden oluşur. Pürüzsüz, düz yüzeylerle şekiller oluşturma yeteneği ve X ışını kırımında ayrı bir desen görüntüleme gibi kristallerle birçok özelliğe sahiptirler.

Yarı kristaller, beş kat simetri gösterme özellikleri ile ünlüdür. Bu durum sıradan bir periyodik kristal için mümkün değildir. Kristalografik sıralama teoremine göre bir kristalin dönme simetrileri iki kat üç kat dört kat ve altı kat ile sınırlıydı. Ancak  Shechtman tarafından 1982 yılında keşfedildiğine göre yarı kristaller beş kat gibi kırınım deseni simetrileri ile ortaya çıkabilirler.

Uluslararası Kristalografi Birliği, ''kristal'' terimini hem sıradan periyodik kristaller hem de kuasikristalleri (ayrık bir kırınım diyagramına sahip herhangi bir katı) içerecek şekilde yeniden tanımlamıştır.

Yarı kristaller pratikte oldukça nadirdir. 2004 yılında bilinen yaklaşık 400.000 periyodik kristal mevcuttur.Ancak yalnızca 100 katı madde kuasikristallerden oluşmuştur. Yarı kristali keşfettiği için 2011 yılında Nobel Kimya ödülü Dan Shechtman'a verilmiştir.

Anizotopi'nin özellikleri
Kristaller, cam ve polikristallerin normalde yapamayacağı belirli özel elektrik, optik ve mekanik özelliklere sahiptirler. Bu özellikler kristalin atomik düzenlenmesinde dönme simetrisinin olmamasıyla yani anizotropisiyle ilgilidir. Bu özellik, bir voltajın kristali küçültebileceği veya gerebileceği piezoelektrik etkidir. Bir diğeri ise kristale bakarken çift görüntünün sağlandığı çift kırılmadır. Ayrıca bir kristalin farklı yönlerinde elektrik iletkenliği, elektrik geçirgenliği ve young'un modülü gibi çeşitli özellikleri farklılık gösterebilir. Örneğin, grafit kristalleri bir yığın tabakadan oluşur ve her bir tabaka mekanik olarak çok güçlüdür. Buna rağmen tabakalar gevşek bir şekilde birbirine bağlıdır. Bu yüzden malzemenin mekanik dayanıklılığı gerilme yönüne bağlı olarak farklılık gösterir.

Bu özelliklere tüm kristaller sahip değildir. Aslında bu özellikler kristallere özgü özellikler değildir. Yalnızca çalışma veya stres ile anizotropik hale getirilmiş gözlüklerde veya polikristallerde (örneğin strese bağlı çift kırılma) ortaya çıkabilir.

Kristalografi
Birleşmiş Milletler Temmuz 2012'de, 2014'ün Uluslararası Kristalografi yılı olacağını ilan ederek kristalografi biliminin önemini kabul etmiştir.  "Kristalografi" kelimesi Yunanca "soğuk damla, dondurulmuş damla" kelimelerinden türetilmiştir. " Kristalografi'' bir kristalin atomik düzenlemesini yani kristalin yapısını ölçen bilim dalıdır.  Bilinen kristal yapılar çok sayıda kristalografik veri tabanlarında saklanır.

Yaygın olarak kullanılan kristalografi tekniklerinden biri X ışını kırınımıdır. X ışını kırınım kristalografisi geliştirilmeden önce kristaller üzerinde yapılan çalışmalar,  bir gonyometre kullanarak geometrilerinin fiziksel ölçümlerinin yapılmasına dayanıyordu.

Kaynakça

Kristal


Christine Guldbrandsen'in 19.11.2003'te çıkan ilk albümü.30.000 adet satan albüm Christine Guldbrandsen'e üç haftada altın plak kazandırmıştır.

Albümün İçindeki Şarkılar
 Surfing In The Air
 Invisible Friend
 In Your Embrace
 Fly Away
 My Secret
 The Search
 The Far End
 The Ring

2003 albümleri

Surfing In The Air


Busker er en dansk musikfilm fra 2010 instrueret af Jazbo von Magius Gross.

Handling
Alder og genrer er underordnet for filmens musikanter, der lever af (og for) at spille på Europas gader og stræder. Musikken er en livsstil, der er blevet overleveret dem gennem generationer. De er performere af sind, og klicheen "rullesten" matcher for en gangs skyld deres nomadiske liv, fra Paris og Nice over Milano og København til Istanbul. Det handler om frihed, og det kan høres fra første til sidste strofe. Man bliver aldrig for gammel til at være beat.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2010

Musikfilm fra Danmark

Busker


Jørn Henrik Sværen (Drammen, Norveška, 12. studenoga 1974.) norveški je pisac, izdavač, prevoditelj i glazbenik.

Životopis
Sværen je upoznao Kristoffera Rygga tijekom koncerta sastava Morbid Angel u Norveškoj. Obojica su bili dio rastuće scene norveškog black metala. Sværen je svirao demosnimke na lokalnom radiju i radio je za časopis Orcustus s Bårdom Eithunom iz skupine Emperor. U 1990-ih pisao je i prevodio tekstovi za Ulverove albume Vargnatt, Nattens Madrigal – Aatte Hymne til Ulven i Manden i Arcturusov albumu La Masquerade Infernale. Od 2000. član je sastava Ulver, ali se ne smatra glazbenikom jer ne zna dobro svirati instrumente.

Sværen je bio vlasnik kuće H Press sve do njenog zatvorenja krajem 2009. Objavljuje vlastita djela, uglavnom poeziju. Također je preveo na norveški djela Emmanuela Hocquarda i Claduea Royet-Journouda. Živi u Oslu.

Diskografija

 S Ulverom

 Blood Inside (2005.)
 Shadows of the Sun (2007.)
 Wars of the Roses (2011.)
 Childhood's End (2012.)
 Messe I.X–VI.X (2013.)
 Terrestrials (2014.)
 ATGCLVLSSCAP (2016.)
 Riverhead (2016.)
 The Assassination of Julius Caesar (2017.)
 Flowers of Evil (2020.)

Izvori

Norveški glazbenici heavy metala
Norveški književnici

Jørn H. Sværen


César Daniel Meza Colli es un futbolista paraguayo que juega como delantero en el Neftçi P. F. K. de la Liga Premier de Azerbaiyán. Es hermano menor del jugador Derlis Meza Colli.

Trayectoria

Meza Colli participó en varios equipos griegos y en el AC Pavia italiano. En la temporada 2010-2011 jugaba en el equipo 'Primavera' -de reservas- de la Associazione Calcio Cesena, destacando por su velocidad y manejo del balón con la pierna izquierda.

En la temporada 2011-2012 ha debutado en la Primera División italiana disputando dos encuentros en el inicio de la campaña. Tras un cambio de entrenador en el equipo italiano, el jugador no ha disfrutado de oportunidades. Llega cedido por lo que resta de temporada 2011-2012 al Deportivo Alavés.

Clubes

Palmarés

Títulos nacionales

Referencias

Enlaces externos
Perfil en Goal.com
Perfil en transfermarkt.es

Futbolistas del Ethnikos Piraeus
Futbolistas del PAS Giannina
Futbolistas del Cesena Football Club
Futbolistas del Deportivo Alavés en los años 2010
Futbolistas del AC Pavia
Futbolistas del Shamakhi FK
Futbolistas del Zira FK
Futbolistas del CS Universitatea Craiova FC
Futbolistas del Neftchi Baku PFK

César Meza Colli


Gʻazalkent (bzw. /Gasalkent, auch Gazalkent geschrieben) ist eine Stadt in der usbekischen Provinz Taschkent. Die Stadt hat eine Einwohnerzahl von circa 24.700, diese Zahl dürfte heute jedoch deutlich höher liegen. Gʻazalkent liegt am Fluss Tschirtschik, an den Ausläufern des Tian-Shan-Gebirges und ist etwa 60 Kilometer von der usbekischen Hauptstadt Taschkent entfernt, liegt jedoch noch in deren Einflussbereich.

Die Stadt ist Verwaltungszentrum des Tumans Boʻstonliq.

Die Stadt wurde während der sowjetischen Periode im Jahr 1932 angelegt und besitzt seit 1964 offiziell das Stadtrecht. Die Bevölkerung der Stadt besteht hauptsächlich aus Usbeken, Russen, Kasachen, Tataren sowie Russlanddeutschen und Sowjetkoreanern. Die Wirtschaft in Gʻazalkent ist von der verarbeitenden Industrie geprägt, in geringem Maße spielt auch der Tourismus eine Rolle, der sich in der Region um den Tscharwak-Stausee konzentriert. In der Nähe befindet sich zudem ein Wasserkraftwerk.

Söhne und Töchter der Stadt
 Rafiq Nishonov (1926–2023), Politiker
 Andreas Kronhardt (* 1989), deutscher Basketballspieler

Weblinks
gazalkent.net - Fanseite über die Stadt (russisch)

Einzelnachweise

http://www.geonames.org/1538265/g-azalkent-shahri.html

Ort in der Provinz Taschkent

Gʻazalkent


Hans Knudsen (né le  à Posen et mort le  à Berlin-Ouest) est un spécialiste du théâtre allemand.

Biographie
Son père, un danois natif, est un fonctionnaire de la ville. Après le lycée de Posen, Knudsen étudie la philosophie et la littérature aux universités de Greifswald et de Berlin. En 1908, il obtient son doctorat à Greifswald avec une thèse sur Schiller et la musique. Après s'être installé à Berlin, il rejoint le conseil d'administration de l'Association des metteurs en scène artistiques et prend en charge la rédaction du magazine . À partir de 1920, il travaille comme critique de théâtre pour les Annales prussiennes, le , le Deutsche Zeitung et d'autres magazines et journaux.

En 1923, Hans Knudsen devient l'assistant de  au nouvel  de l'Université Frédéric-Guillaume de Berlin. À la suggestion de Max Herrmann, Knudsen devient secrétaire général de la  et, à ce titre, est principalement responsable des publications de la société. Toujours en 1923, il est nommé au comité artistique de la  par Julius Bab.

Pendant l'ère nationale-socialiste, Knudsen soutient l'idéologie dominante. Il est l'un des 88 écrivains qui signent la promesse de soutien loyal à Adolf Hitler en octobre 1933. Entre 1933 et 1934, il est responsable des blocs de construction du magazine "Kampfbund" pour le Théâtre national allemand, qui ne paraît qu'en deux éditions et est édité par Walter Stang. Pour la chambre du théâtre du Reich, Knudsen agit en tant que rédacteur en chef du journal officiel sous le titre Die Bühne – Zeitschrift für die Gestaltung des deutschen Theaters dans  Verlag. En 1938, Knudsen reçoit un poste d'enseignant à l'Institut de théâtre de l'Université Frédéric-Guillaume. Knudsen, qui est membre du NSDAP depuis 1940, reçoit en 1944, bien qu'il y ait des doutes sur les qualifications scientifiques de Knudsen à l'université, la chaire extraordinaire d'études théâtrales avec prise en charge simultanée de la direction de l'Institut du théâtre.

Après la fin de la Seconde Guerre mondiale, Hans Knudsen est nommé professeur titulaire d'études théâtrales à l'Université libre de Berlin nouvellement fondée en 1948, où il prend également la direction de l'Institut d'études théâtrales ; la même année, son ouvrage Werk Wesen und Grundlagen der Theaterkritik (1935) est placé sur la liste de la littérature à jeter dans la zone d'occupation soviétique. Knudsen continue à être membre du conseil d'administration de la . En 1960, pour protester contre le limogeage du chef de la Volksbühne, , qu'il a recommandé à ce poste, Knudsen démissionne de ses fonctions à la direction de la Volksbühne.

Hans Knudsen est mort à Berlin en 1971 à l'âge de 84 ans. Sa tombe se trouve au cimetière forestier de Zehlendorf.

Son fils,  (1916-1998), est un sculpteur, écrivain et éditeur.

Travaux
 , ein Schauspieler aus der Blütezeit des Mannheimer Theaters im 18. Jahrhundert. Voss, Leipzig, Hamburg 1912
 Der Dichter . Reuss & Itaa, Konstanz 1918
 Wesen und Grundlagen der Theaterkritik. Theaterverlag Albert Langen/Georg Müller, Berlin 1935
 Goethes Welt des Theaters. Ein Vierteljahrhundert Weimarer Bühnenleitung. Druckhaus Tempelhof, Berlin 1949
 Theaterwissenschaft. Werden und Wertung einer Universitätsdisziplin. Christian-Verlag, Berlin 1950
 Theaterwissenschaft und lebendiges Theater. Christian-Verlag, Berlin 1951
 Deutsche Theatergeschichte (= . Band 270). Kröner, Stuttgart 1959, DNB 452475368.
 O. E. Hasse. Rembrandt-Verlag, Berlin 1960
 Deutsches Theater in Posen. Erinnerungen und Beiträge zu seiner Geschichte. Christian-Verlag, Bad Nauheim 1961
 Methodik der Theaterwissenschaft. Kohlhammer, Stuttgart 1971

Bibliographie
 Bibliographie Hans Knudsen. Zum 2. Dezember 1951. Als Privatdruck dargebracht von der Gesellschaft für Theatergeschichte e.V. Berlin. Vorwort von Kurt Raeck. Berlin 1951
 Theaterwissenschaft in Berlin. Beschreibende Bibliographie der am Theaterwissenschaftlichen Institut unter Hans Knudsen entstandenen Dissertationen (Friedrich-Wilhelms-Universität 1945 u. Freie Universität Berlin 1949 - 1966). Colloquium, Berlin 1966
 Zwanzig Jahre Theaterwissenschaft an der Freien Universität Berlin bei Professor Dr. Hans Knudsen (1948 - 1968). Herausgegeben von seinen Schülern. Berlin 1968

  (Bearbeiter): Theaterwissenschaftliche Bibliothek Hans Knudsen, Katalog. , Berlin 1981
 Joseph Wulf: Theater und Film im Dritten Reich. Eine Dokumentation. Ullstein, Berlin 1989.  (Hier besonders Seiten 228–236)
 Andreas Englhart: Theaterwissenschaft und Nationalsozialismus. In: Kulturwissenschaften und Nationalsozialismus. Ein Handbuch, hg. v. Jürgen Elvert und Jürgen Nielsen-Sikora, Steiner, Stuttgart 2008, S. 863–898

Liens externes

Références

Professeur à l'université Humboldt de Berlin
Professeur à l'université libre de Berlin
Personnalité du Parti national-socialiste des travailleurs allemands
Naissance en décembre 1886
Naissance à Posen
Naissance dans la province de Posnanie
Décès en février 1971
Décès à Berlin-Ouest
Décès à 84 ans

Hans Knudsen


Erol Özbilgen, Türk yazar. 1935 yılında İstanbul'da doğdu. Öğrenimini Galatasaray Lisesi, İTÜ İnşaat Fakültesi ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü'nde Doktora eğitimini tamamladı. İstanbul Belediyesi'nin "Büyükşehir Belediyesi" olmadan önceki son İmar Müdürüydü. İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin Kütüphane ve Müzeler Müdürlüğü'nden emekli oldu. Yeniden göreve çağrıldığı İstanbul Vakıflar Bölge Müdürlüğü'nden 1991 yılında  (ikinci ve son kez) emekli oldu. "Türkiye Hayvanları Koruma Derneği"nde üç dönem İkinci Başkan olarak çalıştı. Çeşitli gazete ve dergilerde köşe yazarlığı, tarih, sanat tarihi, kitap eleştirileri ve antika konularında yazılar yazdı. Sempozyumlara katıldı.

24 Şubat 2022 tarihinde yaklaşık 1 ay süren bir kovid tedavisini müteakiben çoklu organ yetmezliği sebebiyle 87 yaşında İstanbul Sarıyer de vefat etti. Sarıyer Merkez Mezarlığına defnedildi. Örnek bir İstanbul beyefendisi idi.

Kitapları
 Osmanlı Hukuku'nun Yapısı (1985)
 Mağlupların Zaferi (1988)
 Pozitivizm'in Kıskacında Türkiye (1994),
 Bütün Yönleriyle Osmanlı (6. Baskı-2012)
 Osmanlının Balkanlardan Çekilişi- Süleyman Hüsnü Paşa Dönemi (2006),
 100 Soruda Osmanlı (2012)

Katıldığı sempozyum
 II. Abdülhamid ve Dönemi Sempozyum Bildirileri, İst. 1992

1935 doğumlular
Özbilgen, Erol
Özbilgen, Erol
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
İstanbul Büyükşehir Belediyesi imar müdürleri
İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesinde öğrenim görenler

Erol Özbilgen


Alena Lanskaja, rigtige navn Alena Mikhajlawna Ljapokhina (  ;  ) født 7. september 1985 i Mahiljow, er en hviderussisk sanger. Hun repræsenterede Hviderusland ved Eurovision Song Contest 2013. I 2011 vandt hun førstepræmien på Slavjanski Bazar Festival i Vitebsk. Hun repræsenterede "Solayoh" i Malmø med Hviderusland på 2013 Eurovision Song Contest. Sangen vandt 48 plads i finalen koncerten.
Lanskaja var nødt til at repræsentere Hviderusland på Eurovision Song Contest 2012 med sangen "All My Life", men efter at det viste sig, at resultatet af afstemningen blev forfalsket, fik Litesound anden plads i den hviderussiske Preliminary Round of Eurovision.

Noter

Sangere fra Hviderusland
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2013
Hvideruslands Eurovision Song Contest-deltagere

Alena Lanskaja


Vine ghețarul sau Vine omul cu gheața (The Iceman Cometh) este o piesă de teatru dramatică de comedie de Eugene O'Neill. A fost scrisă în 1939 și publicată prima oară în 1946,. A avut premiera pe Broadway la Martin Beck Theatre la  9 octombrie 1946 sub regia lui Eddie Dowling, fiind jucată de 136 de ori până la 15 martie 1947. Piesa Vine ghețarul a fost puternic influențată de Azilul de noapte de Maxim Gorki.

Prezentare

Povestea are loc în cârciuma lui Harry Hope în anul 1912.

Personaje
 Harry Hope – proprietar văduv al barului și al pensiunii unde are loc acțiunea. Are tendința de a da băuturi gratuite, deși spune altceva în mod constant

 Ed Mosher – cumnatul lui Hope (fratele ultimei soții a lui Hope, Bess), fost contabil care a lucrat la circ
 Pat McGloin – fost locotenent de poliție care a fost condamnat nevinovat și forțat să-și dea demisia din poliție
 Willie Oban – absolvent al Facultății de Drept de la Harvard
 Joe Mott – fost proprietar al unei case de jocuri de noroc, este afroamerican
 General Piet Wetjoen – fost comandant al unui comando de Buri
 Căpitanul Cecil Lewis – fost căpitan britanic de infanterie
 James Cameron "Jimmy Tomorrow" – fost corespondent de război care tot amână pe mâine încercarea de a-și reobține slujba sa, de aici porecla sa "Jimmy Tomorrow"
 Hugo Kalmar – fost editor al unor periodice anarhiste, care citează adesea din Vechiul Testament
 Larry Slade – fost anarhist sindicalist
 Rocky Pioggi –  barman de noapte care este plătit puțin și-și câștigă existența permițând ca două prostituate, Pearl și Margie, să locuiască în pensiune, în schimbul unor bani pe care acestea le fac din prostituție, el disprețuiește să fie numit proxenet

 Don Parritt – adolescent, fiul unui fost anarhist
 Pearl – o prostituată care caută clienții pe stradă și care lucrează pentru Rocky
 Margie – o prostituată care caută clienții pe stradă și care lucrează pentru Rocky
 Cora –  o prostituată care caută clienții pe stradă, prietena lui Chuck
 Chuck Morello – barman de ziuă, prietenul Corei
 Theodore  "Hickey" Hickman – agent de vânzări
 Moran – detectiv de poliție
 Lieb – detectiv de poliție

Adaptări

Ecranizări
Vine ghețarul (TV, 1960, The Play of the Week)
Venit-a Ghețărilă (film din 1973). Regizat de John Frankenheimer. Scenariul a fost scris de Thomas Quinn Curtiss.

Teatru radiofonic
 1991, Vine ghețarul. Au interpretat actorii George Constantin, Mircea Albulescu, Gheorghe Cozorici, Virgil Ogășanu, Mariana Mihuț, Dana Dogaru, Irina Mazanitis, George Oancea, Constantin Dinulescu, Valentin Teodosiu, Corado Negreanu, Radu Panamarenco, Virgil Andriescu, Ion Haiduc, Radu Ițcuș, Candid Stoica, Sorin Gheorghiu, Gheorghe Pufulete.

Vezi și
 Listă de piese de teatru americane

Referințe și note

Legături externe

Piese de teatru americane
Piese de teatru adaptate în filme
Piese de teatru de Eugene O'Neill

Vine ghețarul


În chimia analitică cantitativă, punctul de echivalență al unei reacții chimice este punctul în care titrarea a ajuns la final, ca urmare a consumării unor echivalenți gram egali de titrant și respectiv de titrat (acid și bază, reducător și oxidant, etc). Cu alte cuvinte, numărul de moli de titrant corespunde la punctul de echivalență cu numărul de moli de titrat, conform stoechiometriei. Indicatorii sunt substanțele care deservesc la observarea acestui punct de echivalență.

Determinarea lui

Punctul de echivalență se poate determina, în funcție și de tipul titrării, cu:
 indicator de pH: în acidimetrie, alcalimetrie
 indicator redoxometric: în redoxometrie
 indicator de adsorbție (fluoresceină sau eozină): în argentometrie
 formarea de precipitate: în argentometrie
 formarea de compuși chelați: în complexonometrie

Vezi și
 Titrimetrie

Referințe

Titrimetrie

Punct de echivalență