Rudy Sarzo (* 18. November 1950 als Rodolfo Maximiliano Sarzo Lavieille Grande Ruiz Payret y Chaumont) ist ein kubanisch-US-amerikanischer Metal-/Hard-Rock-Bassist. Er spielte in vielen Bands, etwa bei Quiet Riot, für Ozzy Osbourne, bei Whitesnake, Manic Eden, Dio und Blue Öyster Cult.

Werdegang
Sarzo ist bereits auf dem Album Quiet Riot II von Quiet Riot (1978) abgebildet, dieses war aber noch von dessen Vorgänger Kelli Garni eingespielt worden. Von März 1981 bis September 1982 spielte Sarzo in der Band von Ozzy Osbourne und erlangte so Bekanntheit. Randy Rhoads hatte ihn empfohlen. Zwar nahm er nie ein Studioalbum mit Osbourne auf, spielte aber auf Speak of the Devil und Tribute mit. Auf Diary of a Madman ist Sarzo zwar aufgeführt, es spielte aber Bob Daisley, der kurz vor der Albumveröffentlichung entlassen wurde.

Sarzo verließ nach Rhoads' Tod Osbournes Band und schloss sich im September 1982 Quiet Riot bei den Aufnahmen zu Metal Health an. Er nahm diverse Musikvideos mit der Band auf und wurde von den Lesern des Magazins Circus zum Top-Bassisten des Jahres 1983 gewählt. Der Bruch mit Sänger Kevin DuBrow führte im Januar 1985 zur Trennung.

Anschließend gründete er mit Tommy Aldridge M.A.R.S. Mit Aldridge spielte er dann auch von 1987 bis 1994 bei Whitesnake und nahm Slip of the Tongue mit auf. Mehrfach spielte Sarzo danach wieder für Quiet Riot und nahm 1999 und 2001 Alben mit der Band auf. 2004 spielte er für Yngwie Malmsteen. Ab 2007 war er für Blue Öyster Cult tätig.2011 spielte er Bass für die Dio Disciples. 2012 wurde gemeldet, dass Sarzo bei Blue Öyster Cult ausgestiegen sei und sich fortan auf seine neue Band Tred mit Ex-Anthrax-Sänger Dan Nelson sowie auf sein Anime-Metal-Projekt Animetal USA konzentrieren wolle.

Diskografie

Mit Ozzy Osbourne
 Speak of the Devil (1982)
 Tribute (1987)
 Diary of a Madman, Ozzy Live - Disc 2 der Diary of a Madman Legacy Edition (2011)

Mit Quiet Riot
 Quiet Riot II (1978)
 Metal Health (1983)
 Condition Critical (1984)
 Alive and Well (1999)
 Guilty Pleasures (2001)

Mit Whitesnake
 Slip of the Tongue (1989)
 Live at Donington 1990 (2011)

Mit M.A.R.S. (MacAlpine/Aldridge/Rock/Sarzo)
 Project Driver (1986)

Mit Manic Eden
 Manic Eden (1994)

Mit Michael Angelo Batio
 Hands Without Shadows - Tribute to Randy (2005)

Mit Dio
 Holy Diver - Live (2006)

Mit Bassinvaders
 Hellbassbeaters (2008)

Mit Tim Owens
 Play My Game (2009)

Mit Animetal USA
 Animetal USA (2011)
 Animetal USA W (2012)

Charityprojekt
 Emergency "Girlschool Haiti Appeal Cover mit Livewire, Lemmy und Girlschool" (2011)

Gastauftritte
• Thomas Tomsen "No Return To Earth" mit Herman Rarebell (2020)

Einzelnachweise

Metal-Bassist
Whitesnake
Ozzy Osbourne
Musiker (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1950
Mann

Rudy Sarzo


Wayne Alphonso Brady (born June 2, 1972) is an American television host, comedian, actor, and singer. He is a regular on the American version of the improvisational comedy television series Whose Line Is It Anyway? He was the host of the daytime talk show The Wayne Brady Show, was the original host of Fox's Don't Forget the Lyrics!, and has hosted Let's Make a Deal since its 2009 revival. Brady also performed in the Tony Award–winning musical Kinky Boots on Broadway as Simon—who is also drag queen Lola—from November 2015 to March 2016, and as James Stinson on the American TV series How I Met Your Mother.

Brady is a five-time Emmy Award winner, winning his first for his work on Whose Line? in 2003, two more in the next year for The Wayne Brady Show, and two for Let's Make a Deal. He was also nominated for a Grammy Award in 2009 for Best Traditional R&B Vocal Performance, for his cover of the Sam Cooke song "A Change Is Gonna Come".

Early life
Brady was born in Columbus, Georgia, to West Indian parents. He was moved to Orlando, Florida, as a young child to live with his grandmother and aunt. Brady refers to his grandmother, Valerie Petersen, as his "mom", since she raised him. As a child, Brady developed a stutter. This led to him being bullied by other children, which caused him a great deal of anxiety.

At 16, Brady started performing in community theater and in the Orlando improvisation troupe SAK Comedy Lab, where he first started developing his improv skills. He attended Dr. Phillips High School in Orlando, from which he graduated in 1989. In 1996, he moved to Los Angeles, where he continued developing his acting skills.

Career

Brady first appeared on national television as a recurring contestant on the sketch comedy competition Kwik Witz from 1996 to 1999, appearing most often as partners with Frank Maciel. Brady was one of the improvisational theater performers in the original (British) version of Whose Line Is It Anyway?, along with Ryan Stiles, Colin Mochrie, and host Clive Anderson in 1998 when the last season was filmed in Hollywood, after which he became a regular on the American version, hosted by Drew Carey, which was his first stateside television exposure.

In 2003, Brady won a Primetime Emmy Award for Outstanding Individual Performance in a Variety or Music Program for his work on the show, the only person to win the award for a television series, as opposed to a special, since Dana Carvey in 1993.

He went on to star in his own ABC variety show in 2001, The Wayne Brady Show, and a daytime talk show of the same name in 2002, which lasted two seasons and won four Daytime Emmy Awards, two of which went to Brady for Outstanding Talk Show Host. Brady guest-starred on The Drew Carey Show in 1999 and 2000 to take part in "Drew Live" and "Drew Live II". On the show, Brady played several games taken from Whose Line Is It Anyway? with other characters.

In 2004, Brady joined the Broadway revival of Chicago, playing the role of lawyer Billy Flynn. He appeared briefly in the final episode of the 2004 season of the comedy Reno 911!. He guest-starred on the Sci Fi Channel's hit series Stargate SG-1 as Trelak, the first prime of Goa'uld System Lord Ares. He made an appearance on Chappelle's Show, poking fun at his squeaky-clean persona.

Brady co-wrote and sang the theme song for Disney's animated series The Weekenders. In 2005, he sang and recorded Jim Brickman's original Disney song "Beautiful" (a cover of All-4-One's 2002 hit "Beautiful As You") and its Christmas version.

In 2006, Brady became the host of TV Land's That's What I'm Talking About, a talk show discussing the role of African-Americans in the entertainment industry. From August 29 to September 29, 2006, Brady hosted the Fox show Celebrity Duets.

Brady made several guest appearances on the CBS sitcom How I Met Your Mother, playing James Stinson, the gay brother of Neil Patrick Harris's character, Barney Stinson. Brady has also appeared as a guest star for the MTV show Wild 'N Out and lent his voice to the Adult Swim show Robot Chicken.

Brady guest-starred in the CBC comedy Getting Along Famously alongside his Whose Line is It Anyway? costar Colin Mochrie. He appeared on the episode "You Don't Know Jack" of the television show Dirt and guest-starred on 30 Rock as Steven Black, Liz Lemon's date for the Source Awards. He co-hosted the short-lived VH1 show Vinyl Justice in 1998. In 2007, he starred in the ABC Family film The List. He starred in Flirt, a comedy pilot which was not picked up by the network.

Brady guest-starred as Julius Rock's gifted younger brother, Louis, in the sitcom Everybody Hates Chris, and hosted a singing game show called Don't Forget the Lyrics! on Fox until its cancellation in June 2009. He performed "Wayne Brady: Making $%!^ Up" at the Venetian Hotel in Las Vegas, Nevada four nights a week.

He appeared on two episodes of Kevin Hill. Brady's debut album was released on September 16, 2008. Brady's version of Sam Cooke's "A Change is Gonna Come" earned him a Grammy Award nomination in the Best Traditional R&B Vocal Performance category.

Brady started hosting an updated version of the game show Let's Make a Deal for CBS in October 2009, which taped at the Tropicana Resort and Casino in Las Vegas and currently tapes in Los Angeles. The show replaced the soap opera Guiding Light, which ended its long run. The original host of Let's Make a Deal was Monty Hall, who served as consultant for the new show until his death in 2017. Drew Carey currently hosts The Price Is Right, and thus, both game shows in the CBS daytime lineup (as of September 2019) hold the distinction of being hosted by an alumnus of Whose Line Is It Anyway?

Brady was the guest host on the May 3, 2010, episode of WWE Raw, where he was involved in an in-ring segment with Edge and Randy Orton, eventually getting RKO'd by Orton. Later that year, in August, Brady played Tom Collins in a staged production of Rent at the Hollywood Bowl. The production was directed by Neil Patrick Harris.

Brady appeared alongside Let's Make a Deal announcer Jonathan Mangum in two episodes of Fast and Loose, an improvisational series on BBC2 hosted by Hugh Dennis, in January 2011. Then, with Holly Robinson Peete, he co-hosted the 42nd annual NAACP Image Awards on March 4, 2011.

On May 3, 2011, he appeared on Dancing with the Stars as the lead performer in a tribute to James Brown, celebrating what would have been Brown's 78th birthday in the Macy's Stars of Dance segment. He has also been a special guest of Drew Carey's Improv-A-Ganza on GSN.

Brady made a cameo in the 2011 song "Dedication To My Ex (Miss That)" by Lloyd featuring Lil Wayne and Andre 3000, narrating Lil Wayne's section of the song. He appeared as a special guest star in the March 14, 2012, episode of the TV series Psych.

Brady starred in the 2012 ABC improvisational comedy series Trust Us with Your Life and returned for The CW's revival of Whose Line Is It Anyway? in the summer of 2013.

Brady guest-starred as Don in the Phineas and Ferb episode "Where's Pinky?" on June 7, 2013, and from February 9 to 13, 2015, guest-hosted The Late Late Show on CBS.

In November 2015, Brady replaced Billy Porter as Lola in Kinky Boots on Broadway until March 2016.

Brady assumed the lead role of Aaron Burr in the PrivateBank Theatre production of Hamilton in Chicago from January 17 to April 9, 2017.

In 2018, Brady began a recurring role in the sci-fi drama Colony as Everett Kynes, the administrator of the Seattle colony and creator of an algorithm used in sorting and identifying people.

On April 29, 2018, Brady won the Daytime Emmy Award for Outstanding Game Show Host for Let's Make A Deal for the first time, after seven previous nominations.

In November 2018, Brady began making appearances as Dr. Reese Buckingham on The Bold and the Beautiful.

On October 10, 2019, he was featured in a 30-minute YouTube documentary created by SoulPancake in collaboration with Funny or Die wherein a variety of comedians discuss mental health called Laughing Matters.

On December 18, 2019, Brady competed on season two of The Masked Singer as "Fox". He was named the winner of that season.

Beginning in 2020, Brady plays a major recurring role during the third season of The CW superhero drama series Black Lightning as the DC Comics character Tyson Sykes / Gravedigger. It was also announced that he had created a reality competition show to air on BYU TV called Wayne Brady's Comedy IQ, in which teens would be taught skills and compete in weekly challenges.

Brady later appeared as a guest panelist in season four of The Masked Singer where he also sang Maroon 5's "Memories" as "Mr. TV" at the start of the sixth episode.

On December 28, 2020, it was announced that Brady would star as Django in a benefit concert presentation of Ratatouille the Musical, an internet meme that originated on TikTok, inspired by the 2007 Disney/Pixar film. The concert streamed exclusively on TodayTix on January 1, 2021, and raised over $1 million for The Actors Fund.

On September 8, 2022, Brady was announced as a contestant on season 31 of Dancing with the Stars. He was partnered with Witney Carson and they finished in 3rd place.

Personal life

Brady has been married twice. He married Diana Lasso on December 31, 1993. They divorced on September 21, 1995. On April 3, 1999, he married dancer Mandie Taketa. He and Taketa have one child, a daughter named Maile Masako Brady, born on February 3, 2003. Brady and Taketa separated on April 5, 2006, and Taketa filed for divorce on July 2, 2007. They have remained close friends and co-parents.

In 2007, Brady became an official supporter of Ronald McDonald House Charities and is a member of their celebrity board, the Friends of RMHC.

In 2013, Bill Maher compared Brady to President Barack Obama, in that, in popular culture, they were both supposedly "not Black enough". Brady took issue with this statement, suggesting that Maher should "be careful when [he makes] statements like that" because it will allow his viewers to make the same stereotypical assumptions about Black people.

Brady has suffered from clinical depression. On his 42nd birthday, in 2014, he had a mental breakdown and later credited Taketa for helping him recover.

In August 2023, Brady came out as pansexual.

Brady is an honorary member of the Phi Beta Sigma fraternity.

Filmography

Film

Television

Video games

Music videos

Theater

Discography

Albums

Singles
 2000
 "The Weekenders" Theme Song
 2004
 "Unsung Heroes"
 "Between"Wayne Brady with The Sesame Street Muppets
 2005
 "Beautiful"Wayne Brady, accompanied on piano by songwriter Jim Brickman
 "Don't Stop"Jamie Jones featuring Wayne Brady and William Carthright
 2008
 "Ordinary"
 2009
 "F.W.B."
 2013
 "Whistle While I Work it"Chester See featuring Tobuscus with Wayne Brady
 2019
 "Flirtin' With Forever"

Awards and nominations

References

Further reading

External links

  Interview.

1972 births
Living people
20th-century American comedians
20th-century American male actors
21st-century American comedians
21st-century American male actors
Actors from Columbus, Georgia
African-American game show hosts
African-American male actors
African-American male comedians
African-American male singers
African-American television personalities
African-American television talk show hosts
American comedy musicians
American game show hosts
American male comedians
American male film actors
American male musical theatre actors
American male singers
American male television actors
Masked Singer winners
American male video game actors
American male voice actors
American television talk show hosts
American tenors
Comedians from Georgia (U.S. state)
Daytime Emmy Award for Outstanding Talk Show Host winners
Dr. Phillips High School alumni
Let's Make a Deal
Male actors from Georgia (U.S. state)
Male actors from Orlando, Florida
Primetime Emmy Award winners
Walt Disney Records artists
Pansexual men
African-American LGBT people
American LGBT comedians
LGBT people from Georgia (U.S. state)

Wayne Brady


ලෝහක බන්ධන යනු ලෝහ තුළ සන්නායක ඉලෙක්ට්‍රෝන ලෙස හදුන්වන විස්ථාපිත වූ ඉලෙක්ට්‍රෝන හා ලෝහ අයන අතර ඇති වන ස්ථිති විද්‍යුත් ආකර්ෂණයයි. ධන ලෙස ආරෝපිත ලෝහ අයන දැලිසක් අතර නිදහස් ඉලෙක්ට්‍රෝන හුවමාරු වීමක් මෙහිදී සිදු වන නිසා ලවණ තුල ඇති බන්ධන සමග මෙම ලෝහක බන්දන සැසදිය හැක. ලෝහක බන්ධන ශක්තිය, ආහනයතාව, නම්‍යතාව, තාප සන්නයනය හා විද්‍යුත් සන්නයනය හා ප්‍රභාව වැනි ලෝහවල භෞතික ගුණ රැසකට හේතු පාදක වේ.

ලෝහ බන්ධන අධ්‍රැවීය වේ. මන්දයත් මිශ්‍ර ලෝහවල දී බන්ධනය වීමේ අන්තර් ක්‍රියාවට සහභාගී වන පරමාණුවල විද්‍යුත්සෘණතාවයන් අතර වෙනස ඉතා කුඩා අතර (සංශුද්ධ ලෝහවල දී සුළු වශයෙන් වත් නොමැත.) අන්තර් ක්‍රියාවේදී භාවිතා වන ඉලෙක්ට්‍රෝන අස්ථානගත වන්නේ ලෝහයේ ස්ඵටික දැලිස හරහාය.

ලෝහ පරමාණුවල ඒවායේ අවර්ණ හා ශක්ති මට්මටම්වලට සාපේක්ෂව ඒවායේ සංයුජතා කවචවල ඇත්තේ අඩු ඉලෙක්ට්‍රෝන සංඛ්‍යාවකි. එවැනි ඉලෙක්ට්‍රෝන පහසුවෙන් පරමාණුවලින් ඉතිරි වී අස්ථාන ගත වේ. එමගින් විශාල ධන අයන දැලිස පුරා ව්‍යාප්ත වූ ඉලෙක්ට්‍රෝන වල චලනයට ඇති නිදහස් නිසා පරමාණුවලට හෝ සතරවලට එකිනෙක මත ලිස්සා යාමේ හැකියාව ලබාදේ. ලෝහවල අහන්‍යතාව හා නන්‍යතාවයට හේතු වන්නේ එයයි.

ලෝහවල ඉලෙක්ට්‍රෝන හා ධන අයන අතර ප්‍රභල ආකර්ෂණ බල ඇත. එය බිද හෙලීමට විශාල ශක්තියක් අවශ්‍ය වේ. එමනිසා ලෝහවලට සමාන්‍යයෙන් විශාල ද්‍රවාංක හා තාපාංක අගයන් අයනික බන්ධන වල මූලධර්මයට සමාන වේ.

ලෝහයේ සන්නායක ඉලෙක්ට්‍රො‍්න සෘණ ලෙස අ‍ා‍රෝපිත වී සයුරේ ස්වාධීනව චලනය වන නිසා ලෝහ විද්‍යුත් සන්නායකතාවය දක්වයි. අලෝහ කිහිපයක් විද්‍යුතය සන්නයනය කරන අතර ග්‍රැෆයිට් විශේෂ වේ. (ලෝහවල මෙන් නිදහස් ඉලෙක්ට්‍රෝන ඇත.) තවද අයනික සංයෝගවල විලීන හා ජලීය ද්‍රාවණ ද නිදහස් අයන ඇති නිසා විද්‍යුතය සන්නයනය කරයි.

තාප සන්නයනය ද එම මූලධර්මය මතම පදනම්ව ක්‍රියා කරයි. අනෙකුත් ද්‍රව්‍යවල ඇති සවිවූ ඉලෙක්ට්‍රෝනවලට වඩා වැඩි සීඝ්‍රතාවයකින් නිදහස් ඉලෙක්ට්‍රෝනවලට ශක්තිය ගෙනයා හැක.

ලෝහ පරමාණුවල යාබද පරමාණුව සමග හවුලේ තබා නොගන්නා හෝ අයන සෑදීමට නිදහස් නොකරන එක් සංයුජ ඉලෙක්ට්‍රෝනයක් හෝ ඇත. ඒ වෙනුවට ලෝහ පරමාණුවල බාහිර කවච  අතිච්ඡාදනය වේ. ඒවා සහසංයුජ බන්ධනවලට සමාන වේ.

ලෝහක බන්ධන


Fabrizio Bernardi (* 9. April 1972 in Pomezia) ist ein italienischer Astronom und Asteroidenentdecker.

Bernardi identifizierte zwischen 2002 und 2004 insgesamt 5 Asteroiden, die meisten davon zusammen mit Kollegen.
Darüber hinaus entdeckte er während eines Aufenthalts am Mauna-Kea-Observatorium den periodischen Kometen P/2005 V1 (Bernardi).

Im Jahr 2003 wurde der Asteroid (27983) Bernardi nach ihm benannt.

Literatur
 Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. 5th ed. Springer, Berlin 2003, ISBN 3-540-00238-3 (engl.); Voransicht bei Google Book Search

Einzelnachweise

Astronom (20. Jahrhundert)
Astronom (21. Jahrhundert)
Person als Namensgeber für einen Asteroiden
Italiener
Geboren 1972
Mann

Fabrizio Bernardi


An Oberonia insectifera in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Dalton Hooker. An Oberonia insectifera in nahilalakip ha genus nga Oberonia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oberonia

Oberonia insectifera


El Palacio de la Trinidad es un edificio situado en la calle de Francisco Silvela n.º 82, de Madrid, que dependió de la Dirección General del Patrimonio del Estado, dependiente, a su vez, del Ministerio de Hacienda y Administraciones Públicas.

Historia
Fue construido en 1928 por el arquitecto Luis Alemany Soler, quien dos décadas más tarde construiría —junto a Manuel Muñoz Monasterio— el Estadio Santiago Bernabéu. El edificio era propiedad del Estado y ha sido sede de la Secretaría de Estado de Política Exterior, y también sede de la Confederación Española de Organizaciones Empresariales (CEOE).

Durante la transición española fue sede del Ministerio de Gobernación del gobierno de la Unión del Centro Democrático (entre 1976 y 1979), y después, desde 1979 hasta 2006, fue la sede del Instituto Cervantes.

Desde el año 2011 las instalaciones estaban vacías y necesitaban de un importante proceso de restauración lo que llevó a que se pusiera su venta en subasta pública en el año 2014, siendo adquirido por Pescaderías Coruñesas por unos 6,6 millones de euros. En 2020, el ABC cuenta los nuevos usos que tendrá el Palacio. También explica que Pescaderías Coruñesas lo adquirió en 2015 por 1,5 millones de euros, dado su deterioro; aunque el precio inicial de la subasta era de 6,4 millones de euros.

Referencias

Trinidad
Trinidad

Palacio de la Trinidad


In mathematics, the determinant of an m×m skew-symmetric matrix can always be written as the square of a polynomial in the matrix entries, a polynomial with integer coefficients that only depends on m. When m is odd, the polynomial is zero. When m=2n is even, it is a nonzero polynomial of degree n, and is unique up to multiplication by ±1. The convention on skew-symmetric tridiagonal matrices, given below in the examples, then determines one specific polynomial, called the Pfaffian polynomial. The value of this polynomial, when applied to the entries of a skew-symmetric matrix, is called the Pfaffian of that matrix. The term Pfaffian was introduced by  who indirectly named them after Johann Friedrich Pfaff.

Explicitly, for a skew-symmetric matrix ,

which was first proved by , who cites Jacobi for introducing these polynomials in work on Pfaffian systems of differential equations. Cayley obtains this relation by specialising a more general result on matrices which deviate from skew symmetry only in the first row and the first column. The determinant of such a matrix is the product of the Pfaffians of the two matrices obtained by first setting in the original matrix the upper left entry to zero and then copying, respectively, the negative transpose of the first row to the first column and the negative transpose of the first column to the first row. This is proved by induction by expanding the determinant on minors and employing the recursion formula below.

Examples

(3 is odd, so the Pfaffian of B is 0)

The Pfaffian of a 2n × 2n skew-symmetric tridiagonal matrix is given as

(Note that any skew-symmetric matrix can be reduced to this form; see Spectral theory of a skew-symmetric matrix.)

Formal definition

Let A = (ai,j) be a 2n × 2n skew-symmetric matrix. The Pfaffian of A is explicitly defined by the formula

where S2n is the symmetric group of order (2n)! and sgn(σ) is the signature of σ.

One can make use of the skew-symmetry of A to avoid summing over all possible permutations. Let Π be the set of all partitions of {1, 2, ..., 2n} into pairs without regard to order. There are (2n)!/(2nn!) = (2n - 1)!! such partitions. An element α ∈ Π can be written as

with ik < jk and . Let

be the corresponding permutation. Given a partition α as above, define

The Pfaffian of A is then given by

The Pfaffian of a n×n skew-symmetric matrix for n odd is defined to be zero, as the determinant of an odd skew-symmetric matrix is zero, since for a skew-symmetric matrix,

and for n odd, this implies .

Recursive definition

By convention, the Pfaffian of the 0×0 matrix is equal to one.  The Pfaffian of a skew-symmetric 2n×2n matrix A with n>0 can be computed recursively as

where the index i can be selected arbitrarily,  is the Heaviside step function, and  denotes the matrix A with both the i-th and j-th rows and columns removed. Note how for the special choice  this reduces to the simpler expression:

Alternative definitions
One can associate to any skew-symmetric 2n×2n matrix A =(aij) a bivector

where {e1, e2, ..., e2n} is the standard basis of R2n. The Pfaffian is then defined by the equation

here ωn denotes the wedge product of n copies of ω.

Equivalently, we can consider the bivector (which is more convenient when we don't want to impose the summation constraint ):which gives .

A non-zero generalisation of the Pfaffian to odd-dimensional matrices is given in the work of de Bruijn on multiple integrals involving determinants. In particular for any -matrix A, we use the formal definition above but set . For m odd, one can then show that this is equal to the usual Pfaffian of an -dimensional skew symmetric matrix where we have added an th column consisting of m elements 1, an th row consisting of m elements -1, and the corner element is zero. The usual properties of Pfaffians, for example the relation to the determinant, then apply to this extended matrix.

Properties and identities

Pfaffians have the following properties, which are similar to those of determinants.
 Multiplication of a row and a column by a constant is equivalent to multiplication of the Pfaffian by the same constant.
 Simultaneous interchange of two different rows and corresponding columns changes the sign of the Pfaffian.
 A multiple of a row and corresponding column added to another row and corresponding column does not change the value of the Pfaffian.
Using these properties, Pfaffians can be computed quickly, akin to the computation of determinants.

Miscellaneous

For a 2n × 2n skew-symmetric matrix A

For an arbitrary 2n × 2n matrix B,

Substituting in this equation B = Am, one gets for all integer m

Derivative identities

If A depends on some variable xi, then the gradient of a Pfaffian is given by

and the Hessian of a Pfaffian is given by

Trace identities

The product of the Pfaffians of skew-symmetric matrices A and B can be represented in the form of an exponential

Suppose A and B are 2n × 2n skew-symmetric matrices, then

and Bn(s1,s2,...,sn) are Bell polynomials.

Block matrices

For a block-diagonal matrix

For an arbitrary n × n matrix M:

It is often required to compute the pfaffian of a skew-symmetric matrix  with the block structure

where  and  are skew-symmetric matrices and  is a general rectangular matrix.

When  is invertible, one has

This can be seen from Aitken block-diagonalization formula,

This decomposition involves a congruence transformations that allow to use the pfaffian property .

Similarly, when  is invertible, one has

as can be seen by employing the decomposition

Calculating the Pfaffian numerically
Suppose A is a 2n × 2n skew-symmetric matrices, then

where  is the second Pauli matrix,  is an identity matrix of dimension n and we took the trace over a matrix logarithm.

This equality is based on the trace identity

and on the observation that .

Since calculating the logarithm of a matrix is a computationally demanding task, one can instead compute all eigenvalues of , take the log of all of these and sum them up. This procedure merely exploits the property . This can be implemented in Mathematica within a single line:

 Pf[x_] := Module[{n = Dimensions[x] / 2}, I^(n^2) Exp[ 1/2 Total[ Log[Eigenvalues[ Dot[Transpose[KroneckerProduct[PauliMatrix[2], IdentityMatrix[n]]], x] ]]]]]

However, this algorithm is unstable when the Pfaffian is large. The eigenvalues of  will generally be complex, and the logarithm of these complex eigenvalues are generally taken to be in . Under the summation, for a real valued Pfaffian, the argument of the exponential will be given in the form  for some integer . When  is very large, rounding errors in computing the resulting sign from the complex phase can lead to a non-zero imaginary component.

For other (more) efficient algorithms see .

Applications
There exist programs for the numerical computation of the Pfaffian on various platforms (Python, Matlab, Mathematica) .
The Pfaffian is an invariant polynomial of a skew-symmetric matrix under a proper orthogonal change of basis.  As such, it is important in the theory of characteristic classes. In particular, it can be used to define the Euler class of a Riemannian manifold which is used in the generalized Gauss–Bonnet theorem.
The number of perfect matchings in a planar graph is given by a Pfaffian, hence is polynomial time computable via the FKT algorithm. This is surprising given that for general graphs, the problem is very difficult (so called #P-complete). This result is used to calculate the number of domino tilings of a rectangle, the partition function of Ising models in physics, or of Markov random fields in machine learning (; ), where the underlying graph is planar. It is also used to derive efficient algorithms for some otherwise seemingly intractable problems, including the efficient simulation of certain types of restricted quantum computation. Read Holographic algorithm for more information.

See also
Determinant
Dimer model
Hafnian
Polyomino
Statistical mechanics

Notes

References

  Reprinted in Collected mathematical papers, volume 2.

   Online

External links

 Pfaffian at PlanetMath.org
 T. Jones,  The Pfaffian and the Wedge Product (a demonstration of the proof of the Pfaffian/determinant relationship)
 R. Kenyon and A. Okounkov, What is ... a dimer?

 W. Ledermann "A note on skew-symmetric determinants" https://www.researchgate.net/publication/231827602_A_note_on_skew-symmetric_determinants

Determinants
Multilinear algebra

Pfaffian


كأس العالم للشباب تحت 17 سنة 2005، هي النسخة الحادية عشر من كأس العالم تحت 17 سنة أقيمت في بيرو في الفترة من 16 سبتمبر إلى 2 أكتوبر. توج بها المنتخب المكسيكي للمرة الأولى.

الملاعب

التصفيات

تأهل 24 فريقا إلى النهائيات التي تقام في البيرو .

المجموعات

المجموعة 1

المجموعة 2

المجموعة 3

المجموعة 4

الأدوار النهائية

النصف نهائي

ربع نهائي

تحديد المركز الثالث والرابع

النهائي

الفائز

المراجع

وصلات خارجية

 FIFA U-17 World Championship Peru 2005, FIFA.com
 FIFA Technical Report

أحداث أكتوبر 2005 الرياضية في أمريكا الجنوبية
أحداث سبتمبر 2005 الرياضية في أمريكا الجنوبية
كرة القدم البيروفية في 2005
كرة قدم للشباب في 2005
مسابقات كأس العالم تحت 17 سنة لكرة القدم
منافسات كرة قدم دولية تستضيفها بيرو

كأس العالم تحت 17 سنة لكرة القدم 2005


El-Kaide (, ), Dünya çapında faaliyet gösteren Radikal İslamcı ve Selefî silahlı örgüt. Kökenleri Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalede bulunduğu döneme dayanan örgüt, 1988 yılında kuruldu. BMGK, NATO, Avrupa Birliği gibi uluslararası kuruluşlar ile birçok ülke tarafından terör örgütü olarak tanımlanmaktadır. Aralarında 11 Eylül ve 2002 Bali saldırılarının da bulunduğu, bir kısmı sivilleri hedef alan çeşitli saldırıların sorumluluğunu üstlenmiştir.

Kuruluşundan, 2 Mayıs 2011'de Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı kuvvetler tarafından gerçekleştirilen harekât sonucunda öldürülmesine kadar liderliğini, kurucusu Usame bin Ladin'in yürüttüğü örgütün liderliğini günümüzde Usame bin Ladin'in iki yardımcısından biri olan Eymen ez-Zevahiri sürdürmektedir. Ez-Zevahiri, yayınladığı ses kaydında Taliban'ın yeni lideri Ahtar Mansur'a bağlılığını açıklamıştır.
El-Kaide, Yemen'de birçok yeri ele geçirmiş durumdadır.

Tarihçesi ve faaliyetleri

Arka plan ve kuruluşu

Nisan 1978'de gerçekleşen ve Sevr Devrimi adı verilen askerî darbeyle var olan Afganistan Cumhuriyeti yıkıldı ve Afganistan Demokratik Halk Partisi yönetiminde oluşturulan hükûmetle Afganistan Demokratik Cumhuriyeti kuruldu. Yeni hükûmete karşı olan bazı kesimler, mevcut hükûmete karşı ayaklanma başlattı. Afganistan hükûmetinin isteği sonrasında, 1979 Aralık'ında, Sovyetler Birliği ülkeye askeri müdahalede bulundu. Sovyet güçlerine karşı mücadeleye girişen Afgan mücahitler, Amerika Birleşik Devletleri'nin Merkezi İstihbarat Teşkilatı (kısaca CIA) tarafından 1979 ile 1989 yılları arasında yürütülen ve Siklon Operasyonu kod adını taşıyan program çerçevesinde, Pakistan'ın Servislerarası İstihbarat (kısaca ISI) teşkilatı ve Pakistan Silahlı Kuvvetleri tarafından eğitilmiş, para ve silah desteği almıştı. Gönüllü Araplar da Afgan mücahitlerin safında mücadele katılırken; 1984 yılında, Arap mücahitler arasında yer alan Abdullah Azzam ile Usame bin Ladin tarafından, Arap dünyasından Afganistan'a para, silah ve gönüllü toplama amacı güden Mektebu'l Hidemat ("Hizmetler Bürosu") kuruldu. Kuruluşun liderliğini Azzam yaparken, bin Ladin daha çok finansal işlerden sorumluydu. Mektebu'l Hidemate kurduğu bürolarla faaliyetlerini yürüttü. 1986 yılında Azzam ile arası açılmaya başlayan bin Ladin, kendisinin Afganistan'da inşa ettiği ilk askerî eğitim kampı olan el-Masada'yı ("Aslan Yuvası"), Paktiya ili sınırlarındaki Caci köyü yakınlarında kurdu.

1988'de Bin Ladin, Mektebu'l Hidemat'a olan desteğini çekerek organizasyondan ayrıldı. 14 Nisan 1988'de, Birleşmiş Milletler'in girişimiyle Cenevre'de imzalanan Cenevre Anlaşması sonrasında, 15 Mayıs itibarıyla Sovyet güçlerinin ülkeden çekiliş süreci başladı. Daha sonraları Bosna-Hersek'te ele geçirilen bir bilgisayardan elde edilen el yazısı notlara göre 11 Ağustos 1988 tarihinde Azzam'ın çağrısı sonucu Peşaver'de gerçekleştirilen ve bin Ladin, Muhammed Atıf, Seyyid İmam el-Şerif, Ebu Ubeyde el-Benşiri, Mohammed Loay Bayazid, Memduh Mahmud Salim ve Vail Hamza Abdülfettah Cüleydan'ın katıldığı cihadın geleceği hakkındaki toplantıda, Sovyet kuvvetlerinin ülkeden ayrılmasının ardından da cihada devam edilmesi kararlaştırıldı. El-Kaide'nin eski hazinedarlarından Medani et-Tayyib, oluşumun 11 Ağustos'taki toplantıdan önce de var olduğunu, bin Ladin tarafından 17 Mayıs'ta gizlice organize edilen bir toplantıya kendisinin de katıldığını ve 11 Ağustos'taki toplantıyla birlikte bu oluşumun gün yüzüne çıktığını belirtmişti. El-Kaide ifadesinin bilinen ilk kullanımı bu toplantıda oldu. 20 Ağustos'ta düzenlenen toplantıyla birlikte el-Kaide'nin esas kuruluşu gerçekleştirildi. Toplantı tutanaklarında "El-Kaide, aslen organize olmuş bir İslami gruptur. Amacı; Allah'ın ismini yüceltmek ve Allah'ın dinini muzaffer kılmaktır." olarak tanımlanan organizasyonun askerî faaliyetleri, savaş boyunca Afgan mücahitlerle birlikte eğitilecek ve savaşacak olan "sınırlı süreli" ve gerçekleştirilecek olan deneme kampı sonrasında aralarındaki en iyilerin seçileceği "açık süreli" olmak üzere ikiye ayrılmıştı.

24 Kasım 1989'da Peşaver'de, cuma namazını kıldırmak için camiye giderken kullandığı aracın, önceden kurulan patlayıcılar sebebiyle infilak etmesi sebebiyle Abdullah Azzam ve araçta bulunan iki oğlu öldü. Azzam'ın ölümü sonrasında Mektebu'l Hidemat dağılarak bazı üyeleri el-Kaide'ye katıldı ve el-Kaide tarafından sindirildi.

Körfez Savaşı ve Amerikan karşıtlığının başlaması
Sovyet güçleriyle olan savaşın sona ermesinin ardından bin Ladin Suudi Arabistan'a döndü. 2 Ağustos 1990'da Irak'ın Kuveyt'i işgal etmesiyle patlak veren Körfez Savaşı'nın başında Suudi Arabistan Kralı Fehd ve Savunma Bakanı Sultan ile görüşen bin Ladin, Amerika Birleşik Devletleri'nden askerî bir yardım alınmaması gerektiğini ve kendi kuvvetleriyle krallığı savunabileceğini belirtti. Ancak bu teklif kabul edilmedi ve Amerikan kuvvetleri Suudi Arabistan'a konuşlandırıldı. Müslüman olmayan Amerikan birliklerinin kutsal topraklara basmasını uygunsuz bulan bin Ladin, esas savaşın Irak'a karşı değil İslam'a karşı verildiğini belirtmekteydi. Suudi Arabistan hükûmeti karşıtı konuşmalara başlayan ve bu yönde konuşanları desteklemesi sebebiyle ev hapsine mahkûm edilen bin Ladin, aile üyelerinin Kral Fehd ile bağlantısını kullanarak bazı işleri halletmek amacıyla Pakistan'a gitme talebinde bulundu. Nisan 1991'de Pakistan'a varmasının ardından ailesine bir mektup göndererek ülkesine dönmeyeceğini belirtti. Burada birkaç ay geçirdikten sonra Aralık 1991'de ailesi ve çocuklarıyla birlikte, Haziran ayında İslamcı Ulusal İslami Cephenin desteğiyle askerî darbeye uğrayan Sudan'ın başkenti Hartum'daki bir eve yerleşti.

Bin Ladin'in Sudan'daki dönemi ve ilk saldırılar
Bin Ladin Sudan'da yaşamaya başladıktan sonra yol inşaatı ve tarım sektörlerine yönelirken, kendisi adına çalışan kişilerin bir kısmı el-Kaide üyesiydi. El-Kaide'nin bazı üst düzey yöneticileri Afganistan'da kalıp buradaki eğitim kampları ve diğer tesislerdeki faaliyetlerini sürdürürken, Ebu Ubeyde ve Ebu Hafız Sudan'a gelerek buradaki el-Kaide üyelerinin askerî eğitiminde görev aldı. Sudan hükûmeti adına savaşan militan grupları ile birlikte çalışıldı ve daha sonraları Ulusal İstihbarat ve Güvenlik Servisi şefi olacak Salih Abdullah adına Afrika'da çeşitli istihbarat verileri toplandı. Ebu Ubeyde ile Ebu Hafız'ı keşif amacıyla Somali'ye gönderen bin Ladin, daha sonraları Eritre'deki İslamcı kuruluşlarla irtibat kurması, Eritre İslami Cihat Hareketi'ni finansal olarak desteklemesi ve eğitim kamplarının kurulması konusunda yardımcı olması amacıyla Ebu Ubeyde'yi Eritre'ye gönderdi. 29 Aralık 1992'de, Somali'ye gidecek olan Amerikan askerlerinin kaldığı düşünülen Yemen'in Aden şehrindeki Gold Mohur Hotel ve Aden Mövenpick Hotel adlı iki otele el-Kaide tarafından bombalı saldırılar düzenlendi. İki sivilin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan örgütün düzenlediği bu ilk saldırılar gerçekleştirildiğinde Amerikan askerleri otelden ayrılmıştı. Diğer taraftan 1990'ların başında, Bosna-Hersek'te de el-Kaide yapılanması oluşmaya başladı. Bu oluşum, Mart 1992'de patlak veren Bosna Savaşı'nda, Bosnalı mücahitlerin tarafında mücadele vermişti.

26 Şubat 1993'te, New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'ne çeşitli el-Kaide üyeleri tarafından bomba yüklü kamyonetle bir saldırı gerçekleştirildi. Esas amacı, taşıdığı patlayıcıyla Kuzey Kulesi'nden geçip Güney Kulesi'ne ulaşarak patlayıcıların infilak ettirilmesi ve kulelerin yıkılmasını sağlayarak on binlerce kişinin hayatını kaybetmesi olan saldırı amacına ulaşamayarak 6 kişinin ölümüne ve 1.042 kişinin yaralanmasına sebep oldu. Somali İç Savaşı sırasında ülkenin güneyinde bin Ladin tarafından birkaç eğitim kampı kuruldu ve aktif olarak kullanıldı; ancak 1993-1994 yıllarında Somalili savaşçılara silah ve eğitim bakımından sağladığı destek dışında el-Kaide üyeleri iç savaşa önemli miktarda bir katılım gerçekleştirmedi. 3-4 Ekim 1993'te gerçekleşen Mogadişu Muharebesi'nde Birleşmiş Milletler askerî güçlerine saldıran güçler arasında el-Kaide üyeleri ve el-Kaide tarafından eğitilen kişiler de bulunmaktaydı. Amerikalı istihbarat analizcilerinin araştırmalarına göre Ocak 1994 itibarıyla bin Ladin, Sudan'da en az üç askerî eğitim kampı kurarak farklı ülkelerden gelen isyancılara eğitim vermeye başladı. Haziran 1995'te bin Ladin'in Kral Fehd'e yazdığı açık mektupta, Amerikan kuvvetlerinin Suudi Arabistan'ı terk edene kadar çeşitli saldırılar gerçekleştireceğini bildirilmekteydi. 13 Kasım 1995'te, Riyad'da bulunan Amerikan güçlerinin kontrolündeki Suudi Arabistan Ulusal Muhafızları eğitim merkezine bomba yüklü araçlarla saldırı düzenlendi. 7 kişinin hayatını kaybettiği saldırıyı gerçekleştirenler arasında olduğu öne sürülen dört kişi, Nisan 1995'te televizyonda yayınlanan itiraflarında bin Ladin'den etkilendiklerini ifade etti. Bin Ladin ise verdiği röportajlarda bu saldırıyla herhangi bir ilgisi olmadığını ancak saldırıdan memnuniyet duyduğunu dile getirdi. 26 Haziran 1995'te, Mısır Devlet Başkanı Hüsnü Mübarek'e, Etiyopya seyahati sırasında suikast girişiminde bulunuldu. İstihbarat raporlarına göre girişim, el-Kaide ile birlikte hareket eden ve Mısır'da faaliyet gösteren İslam Cemaati ile Mısır İslam Cihadı tarafından gerçekleştirilmiş ve Sudan hükûmeti ile ülkenin istihbarat servisleri tarafından desteklenmişti. Amerika Birleşik Devletleri'nin baskısı sebebiyle Mayıs 1996'da Sudan'dan sınır dışı edilen bin Ladin, Afganistan'ın Celalabad şehrine döndü.

Diğer taraftan Ocak 1995'te, Filipinler'in başkenti Manila'daki bir evde çıkan yangın sonrasında başlatılan soruşturma kapsamında Bojinka Planı adı verilen bir dizi saldırı planı gün yüzüne çıktı. El-Kaide ile bağlantılı kişilerce oluşturulan plan; Papa II. Ioannes Paulus'a suikast, Asya ile Amerika Birleşik Devletleri arasında sefer yapan on bir yolcu uçağına bombalı saldırı ve Fairfax County, Virginia'daki CIA merkezine uçakla intihar saldırısı gerçekleştirilmesinden oluşmaktaydı.

Afganistan yılları
25 Haziran 1996'da, Suudi Arabistan'ın el-Huber şehrinde bulunan ve koalisyon güçlerinin konakladığı konut kompleksine bomba yüklü araçla bir saldırı düzenlendi. 19 Amerikan askeri ile bilinmeyen sayıda diğer ölümlerin ve 400'den fazla kişinin yaralandığı saldırının arkasında, kesin olmayan bazı iddialara göre el-Kaide yer almaktaydı. 23 Ağustos 1996'da Londra merkezli el-Kuds el-Arabi gazetesinde yayınlanan Bin Ladin'e ait bildiriyle Suudi Arabistan'da bulunan Amerikan kuvvetleri ve dünya genelinde Müslümanlara karşı olan tutumları sebebiyle Amerika Birleşik Devletleri'ne karşı cihat ilan edildi. Bildiride amaçlarını Amerikan güçlerini Arap Yarımadası'ndan çıkarmak, Suudi yönetimini devirmek, İslam'ın kutsal yerlerini kurtarmak ve dünya üzerindeki bütün İslami devrimci örgütleri desteklemek olarak sıralamıştı. Diğer taraftan Muhammed Ömer liderliğindeki Taliban, Eylül 1996'da başkent Kâbil'i ele geçirerek Afganistan İslam Emirliği'ni kurdu. Taliban'ın ülke yönetiminde söz sahibi olmasının ardından el-Kaide, Taliban'ın koruması altında varlığını devam ettirmeye başladı. El-Kaide tarafından, Taliban'ın elit gerilla birlikleri olarak faaliyet gösteren 055 Tugayı adlı askerî birimin finanse edilmesine ve eğitilmesine başlandı. 23 Şubat 1998'de bin Ladin ile ez-Zevahiri'nin El-Kuds el-Arabide yayınladıkları fetvada yer alan "Kudüs'teki Mescid-i Aksa ile Mekke'deki Mescid-i Haram'ı özgür kılmak için Amerikalıları ve onların müttefiklerini öldürmek her Müslümanın görevi" ifadeleri ile birlikte Hristiyan ve Yahudilere karşı cihat çağrısı yapıldı. 1996'daki çağrının aksine bu fetva, çeşitli İslami kuruluşlar ve akademisyenler tarafından da onaylanmış; beş farklı İslamcı örgüt liderinin imzasıyla Dünya İslam Cephesi adıyla yayınlanmıştı.

7 Ağustos 1998'de el-Kaide ve Mısır İslam Cihadı tarafından, Tanzanya'nın Darüsselam şehri ile Kenya'nın başkenti Nairobi'deki Amerika Birleşik Devleti konsolosluklarına bomba yüklü kamyonlarla saldırı düzenlendi. Saldırılarda 224 kişi öldü, 4.000'den fazla kişi ise yaralandı. 20 Ağustos günü Hartum'daki eş-Şifa fabrikası ile Afganistan'daki bazı el-Kaide eğitim kamplarına Amerikan güçleri tarafından füzeyle saldırılar düzenlendi. Bin Ladin'in kimyasal silah ürettiği gerekçesiyle düzenlenen saldırı sonucunda fabrika imha edilirken, daha sonra yapılan incelemeler ve Amerikalı hükûmet yetkililerinin açıklamalarıyla fabrikada böyle bir üretimin gerçekleşmediği ve yalnızca ilaç üretimi yapıldığı, bin Ladin ile fabrika arasında herhangi bir bağlantı olmadığı tespit edildi. Öte yandan Amerikan istihbarat yetkilileri, bin Ladin ile Sudan hükûmetine ait Military Industry Corporation adlı şirket arasında birtakım finansal ilişkilerin olduğunu öne sürdü.

1 Ocak 2000'de veya yakın tarihlerde el-Kaide üyeleri tarafından, Ürdün'deki dört farklı noktaya (başkent Amman'daki Radisson Hotel, İsrail-Ürdün sınırı, Hristiyanlar için kutsal sayılan Nibu Dağı ve Yahya'nın İsa'yı vaftiz ettiğine inanılan Şeria Nehri kıyısındaki bir yer), Amerika Birleşik Devletleri'nin Los Angeles şehrindeki Los Angeles Uluslararası Havalimanı'na ve Yemen'in Aden şehrinde demirlemiş olan Amerika Birleşik Devletleri Donanması'na bağlı USS The Sullivans (DDG-68) muhribine bombalı saldırılar yapılması planlansa da bunların hiçbiri çeşitli sebeplerden dolayı gerçekleşmedi. 12 Ekim 2000'de, Aden'de demirlemiş olan Amerika Birleşik Devletleri Donanması'na bağlı USS Cole (DDG-67) muhribine el-Kaide militanlarınca düzenlenen intihar saldırısında 17 Amerikan askeri hayatını kaybetti, 39 asker ise yaralandı.

11 Eylül saldırıları ve Terörizmle Savaş'ın başlaması

11 Eylül 2001'de, Amerika Birleşik Devletleri'nde iç hatlar uçuşu gerçekleştirilen dört uçak kaçırıldı. American Airlines'ın 11 sefer sayılı uçuşu ile United Airlines'ın 175 sefer sayılı uçuşu New York'taki Dünya Ticaret Merkezi'nin iki kulesine çarptırılırken, iki kulenin de yıkılmasına yol açtı. American Airlines'ın 77 sefer sayılı uçuşu, Arlington County'deki Pentagon'a çarparken, Washington, DC'de bulunan Amerikan Kongre Binası veya Beyaz Saray'a çarptırılması planlanan United Airlines'ın 93 sefer sayılı uçuşu ise yolcuların kalkışması sonucu Pensilvanya'daki Somerset County'e düştü. Saldırılar sonucunda, uçakları kaçıran 19 kişi dahil 2.996 kişi hayatını kaybetti, 6.000'den fazla kişiyse yaralandı. 16 Eylül günü bin Ladin tarafından yapılan açıklamada saldırıların arkasında kendisinin olmadığını belirtilse de, 29 Ekim 2004'te yayınlanan videosunda ilk kez saldırıların sorumluluğunu üstlendi ve uçakları kaçıran 19 kişiyi bizzat kendisinin eğittiğini söyledi. FBI tarafından yürütülen araştırma neticesinde saldırıları gerçekleştiren kişilerin, bin Ladin'in liderliğindeki el-Kaide ile bağlantılı olduğu belirlendi. Amerika Birleşik Devletleri tarafından Afganistan'daki Taliban rejimini sonlandırılmak için Terörizmle Savaş adı altında bir kampanya başlatıldı. 7 Ekim 2001'de, Afganistan'daki Taliban ve el-Kaide hedeflerinin Amerikan ve Britanya kuvvetleri tarafından bombalanmasıyla Afganistan Savaşı fiilen başlamış oldu. Kuzey İttifakı ile birlikte hareket eden koalisyon güçleri, Kasım 2001'de başkent Kâbil'i ele geçirip Afganistan İslam Emirliği'ni yıkarak Taliban yönetimine son verdi.

Terörizmle Savaş dönemi ve sonrası
Terörizmle Savaş'ın başlamasının ardından el-Kaide'nin hem yönetici kademesinde hem de militanlarında kayıplar yaşanmaya başlansa da örgütün faaliyetleri devam etti. 22 Aralık 2001'de, Paris'ten Miami'ye gerçekleşen American Airlines'ın 63 sefer sayılı uçuşu sırasında, ayakkabısında sakladığı bombayı patlatmaya çalışan bir el-Kaide üyesinin bu girişimi kabin memurları ve yolcular tarafından engellendi. 11 Nisan 2002'de, Tunus'a bağlı Cerbe adasındaki El-Griba Sinagogu'na el-Kaide'ye bağlı bir kişi tarafından düzenlenen intihar saldırısı, 21 kişinin ölümüne yol açtı.

Irak'taki faaliyetler

Ebu Musab ez-Zerkavi tarafından 1999'da Ürdün'de kurulan ve 2001'de başlayan Afganistan Savaşı sonrasında ez-Zerkavi'nin Irak'a hareket ederek faaliyetlerine burada devam ettiren Tevhit ve Cihat Cemaati, Mart 2003'te Irak'ın İşgali ile başlayan Irak Savaşı'yla birlikte Irak'ta silahlı faaliyetlere başladı. 17 Ekim 2004'te İnternet ortamında yayınladığı bildiriyle el-Kaide'ye bağlılık yemini eden örgüt, Irak el-Kaidesi adını aldı. Irak'taki el-Kaide oluşumu, Batı ülkelerinden çok genel olarak ülkedeki Şii azınlığa yönelik bombalı saldırılar ve intihar saldırıları gerçekleştirmekteydi.

15 Ocak 2006'da örgüt sözcüsü Ebu Meysere el-Iraki tarafından, "Irak'ı işgalden kurtarmak, tüm mücahitleri tek bir çatı altında toplamak ve birlikte hareket etmesini sağlamak ve İslam ile Sünnet bayrağını yüceltme" amacıyla, Irak el-Kaidesi'nin de aralarında olduğu altı örgütün birleşmesiyle Mücahit Şura Meclisi adlı çatı örgütün kurulduğu duyuruldu. 7 Haziran 2006'da, ez-Zerkavi'nin de katıldığı bir örgüt toplantısının yapıldığı binaya Amerika Birleşik Devletleri Hava Kuvvetleri'ne bağlı uçaklar tarafından düzenlenen hava saldırısıyla ez-Zerkavi'nin öldürülmesi sonrasında örgütün liderliği Ebu Eyyub el-Mısri'ye geçti. 15 Ekim 2006'da yayınlanan videoyla oluşum; Bağdat, Anbar, Diyala, Kerkük, Selahaddin ve Ninova illerinin tamamı ile Babil ilinin bir kısmını içinde barındıran bölgede Irak İslam Devleti'ni kurduğunu açıkladı. El-Mısri ise liderliği Ebu Ömer el-Bağdadi'ye devretti. Ebu Ömer El-Bağdadi ile el-Mısri'nin 18 Nisan 2010'da öldürülmesi sonrasında Ebu Bekir el-Bağdadi örgütün yeni lideri oldu. El-Bağdadi, 8 Nisan 2013'te yaptığı açıklamada, el-Kaide'ye bağlı olarak Suriye'de faaliyet gösteren en-Nusra Cephesi ile birleştiklerini ve böylece Irak ve Şam İslam Devleti'ni kurduklarını ifade etti. El-Kaide tarafından 3 Şubat 2014'te yayınlanan bildiride Irak ve Şam İslam Devleti'nin kuruluşunda kendilerine danışılmadığı ve kendilerinin onayı alınmadığı, faaliyetlerinden memnun olmadıkları ve desteklemedikleri örgütün el-Kaide ile herhangi bir bağlantısı kalmadığı ifadelerine yer verildi.

Öte yandan Mart 2007'de İnternet'te yayınlanan bir videoyla kuruluşu duyurulan ve Irak'a bağlı Kürdistan Bölgesel Yönetimi'nde faaliyet gösteren el-Kaide Kürt Taburları da Kürt liderlere karşı mücadele vermeye başlamıştı.

Suriye'deki faaliyetler

Arap Baharı'nın etkisiyle Mart 2011'de Suriye'de, Devlet Başkanı Beşşar Esad'e karşı sivil protesto ve ayaklanmalar başladı. Suriye Silahlı Kuvvetleri'ne mensup bazı askerlerin Temmuz 2011'de kurdukları Özgür Suriye Ordusu adlı oluşum sonrasında ülkedeki durum silahlı iç çatışmalara, daha sonrasında ise iç savaşa dönüştü. 23 Ocak 2012'de, Ebu Bekir el-Bağdadi tarafından Suriye'ye gönderilen ve buradaki cihatçı hücreleri toparlayarak bir el-Kaide yapılanması oluşturmakla görevlenen Ebu Muhammed el-Cevlani'nin liderliğinde en-Nusra Cephesi adlı örgütün kurulduğu duyuruldu. Ancak daha önceleri Suriye'deki el-Kaide bağlantılı kişiler faaliyetlerine başlamış, 23 Aralık 2011'de başkent Şam'da gerçekleştirdikleri intihar saldırılarında 44 kişi hayatını kaybetmişti. Kuruluşunun ardından örgüt, süregelen iç savaşta Suriye hükûmeti karşısında mücadele vermeye başladı.

Irak İslam Devleti lideri el-Bağdadi 8 Nisan 2013'te, en-Nusra Cephesi ile birleşildiği ve Irak ve Şam İslam Devleti'nin kurulduğunu bildirdi. Ertesi gün el-Cevlani, bu birleşmeyi kabul etmediklerini ve örgütünün el-Kaide ile lideri Eymen ez-Zevahiri'ye bağlı olduğunu açıkladı. Bu gelişmelerin ardından örgütün bazı üyeleri Irak ve Şam İslam Devleti'ne katılırken, bazıları el-Cevlani'ye bağlı kaldı. 2014 başlarında Irak ve Şam İslam Devleti karşısında da silahlı mücadeleye başladı. 28 Temmuz 2016'da yapılan açıklamayla oluşumun feshedildiği ve el-Kaide ile bağlantısının sonlandırılarak Şam Fethi Cephesi adlı yeni bir oluşumun kurulduğu bildirildi.

Somali'deki faaliyetler

Haziran 2006'da oluşturulmasının ardından çıkan iç savaşta Somali'nin güneyindeki bazı bölümlerin yönetimini ele geçiren İslam Mahkemeleri Birliği'nin Aralık 2006'da dağılması sonucu kurulan eş-Şebab, bu aşamada sonra ülkedeki Federal Geçiş Hükûmeti ile Etiyopya askerî birimlerine karşı silahlı mücadeleye başladı. Örgüt, Şubat 2012'de yayınlanan bir video mesajla el-Kaide'ye bağlandığını ilan etti.

Arap Yarımadası'ndaki faaliyetler

Ocak 2009'da, el-Kaide'nin Arap Yarımadası ve Yemen'deki yapılanmalarının Arap Yarımadası el-Kaidesi adı altında birleştiği duyuruldu.

Hint altkıtasındaki faaliyetler

Eylül 2014'te, İnternet'te yayınlanan videolu açıklamasında ez-Zevahiri, Hint altkıtasında el-Kaide'ye bağlı olarak faaliyet göstermesi amacıyla Hint Altkıtası el-Kaidesi'nin kuruluşunu duyurdu. Videoda ez-Zevahiri, bölgedeki cihatçı grupların toplanması için iki yıl uğraştıklarını ve örgütün liderliğine, eski Tehrik-i Taliban Pakistan komutanlarından Asım Ömer'in getirildiğini belirtti. Örgüt, çeşitli bireysel askerî personel ve sivillere karşı işlenen cinayetlerin sorumluluklarını üstlenen açıklamalarda bulundu.

İdeolojisi
El-Kaide, İslam dünyasını Batı'nın etkisinden kurtarıp İsrail'i de yok ederek, İspanya'dan Endonezya'ya kadar uzanan bölgede Sünni şeriat kanunlarıyla yönetilen bir devlet kurmayı amaçlamaktadır. cihatçı Selefilik olarak tanımlanan bu ideolojinin kökenleri Mekteb el-Hidemat'a dayandırılmaktadır. Örgüt ayrıca, İslam mezheplerinden Şiiliği de reddeder ve Şiiliği benimseyenleri kâfir olarak değerlendirir. Bin Ladin'in ise Vahhabilik ve Selefilik ideolojilerini, cihatçı bir anlayışla benimsediği belirtilmektedir.

Lawrence Wright'a göre Seyyid Kutub'un çalışmaları ve Abdullah Azzam'ın cihat çağrısı olmasaydı, el-Kaide var olmayabilirdi. 1950'ler ile 1960'larda verdiği vaazlarda Kutub, şeriat kanunların eksikliğinden dolayı İslam dünyasının artık tam olarak Müslüman olmadığını ve İslam öncesindeki Cahiliye Dönemi'ne dönüldüğünü ifade etmekteydi. İslam'ı kurtarmak adına erdemli Müslümanlar tarafından, şeriat kanunlarını benimseyen "gerçek İslam devletleri" kurulmalı ve Müslümanlar, sosyalizm ile milliyetçilik gibi Müslüman olmayan toplumlar tarafından oluşturulan akımların etkisinden kurtarılmalıydı. Muhammed Cemal Halife, "İslam, diğer dinlerden farklı olarak bir yaşam biçimidir. Biz (Halife ve bin Ladin), İslam'a göre nasıl yememiz, nasıl evlenmemiz, nasıl konuşmamız gerektiğini öğrenmeye çalışıyorduk. Seyyid Kutub'un çalışmalarını okurduk. Kendisi, bizim neslimizi en çok etkileyen isimlerin başında gelmektedir." ifadelerini kullanmaktaydı.

Büyüklüğü

Genel
Bin Ladin'i aramakla görevli CIA-FBI ortak kuvvetlerinde yer alan eski FBI memuru Jack Cloonan'ın, ortak kuvvetler tarafından ele geçirilen belgelerde yer alan bilgilere dayandırdığı ifadesine göre el-Kaide, kurulduğu 1989 yılında 72 üyeden oluşmaktaydı. Yine Cloonan'ın açıklamalarına göre Afganistan Savaşı esnasında Kâbil yakınlarındaki bir binanın CIA'e ait bir insansız hava aracı tarafından imha edilmesi sonrasında ortak kuvvetler tarafından yeni bir belge ele geçirildi. Bu belgeye göre bin Ladin'e bağlılık yemini eden 198 kişi vardı. Cloonan ayrıca birçok kişinin el-Kaide kamplarında eğitim aldığını; ancak bunların tamamının bin Ladin'e bağlılık yemini etmediğini veya herhangi bir eylemde yer almadığını söylemişti. Amerika Birleşik Devletleri Dışişleri Bakanlığı tarafından Nisan 2004'te yayınlanan ve 2003'e dair veriler sunan Country Reports on Terrorism başlıklı rapora göre dünya çapında el-Kaide'den etkilenen veya örgüte bağlı olarak faaliyet gösteren binlerce kişi bulunduğu tahmin edilmekteydi. Michael Hirsh'in Haziran 2006'da Newsweekte yayınlanan makalesinde istihbarat birimlerinin, 11 Eylül saldırılarının gerçekleştiği zamanlarda gerçek el-Kaide militanı sayısının 1000'den fazla olmadığı, bir ihtimalle 500'e yakın olduğu ve birçoğunun Afganistan ve çevresinde yer aldığı konusunda hemfikir olduğu belirtilmişti. Londra Uluslararası Stratejik Çalışmalar Enstitüsünün 2003-2004 Stratejik Anketine göre dünya çapında 18.000 el-Kaide militanı bulunmaktayken, Nisan 2005'te United Press International'a konuşan Suudi Arabistanlı bir hükûmet yetkilisine göre tahmini olarak el-Kaide üyesi ve destekçisi sayısı 5.000'in altındaydı.

Pentagon Sözcüsü Jim Gregory, Eylül 2011'deki açıklamasında mevcut hükûmetin tahminine göre 3.000-4.000 kadar el-Kaide üyesi olduğunu belirtti.

Afganistan-Pakistan bölgesi
27 Haziran 2010'da American Broadcasting Company'de yayınlanan This Week adlı televizyon programında konuşan CIA Direktörü Leon Panetta, Afganistan genelinde 50-100 arası, belki de daha az el-Kaide üyesi olduğunu ve örgütün esas konuşlandığı yerin Pakistan'ın kabile bölgeleri olduğunu belirtti. Uluslararası Güvenlik Destek Gücü (ISAF) komutanı David Petraeus da, Nisan 2011 başlarındaki açıklamasında da Afganistan'da 100'den az el-Kaide üyesinin kaldığını ifade etti. Associated Press tarafından oluşturulan Ekim 2012 tarihli bir habere göre, Kâbil ve Washington, DC'deki bazı Amerikalı yetkililerin ifadelerine dayanılarak Afganistan'da 50-100 arasında el-Kaide militanı kaldığı bilgisi verildi. Yine aynı haberde Lovgar Emniyet Müdürü Gulem Sahi Ruğ Levaney, Lovgar'daki el-Kaide üyesinin sayısının kaç olduğunu bilmenin zor olduğunu söylese de 100-150 civarında tahmin etmekteydi.

Batı Afrika
Batı Afrika'da, Ağustos 2013'te kurulan ve 2015'te el-Kaide'ye bağlılığını bildiren el-Murabitun faaliyet göstermektedir. Philippe Migaux'nun Ekim 2013'teki ifadesine göre el-Murabitun'un Mali ile Nijer arasında faaliyet gösteren 300 kadar militanı vardı. Radio France Internationale tarafından Mayıs 2014'te yayınlanan bir haberde, Fransız istihbarat birimlerine yakın bir kaynaktan alınan bilgiye dayandırılarak o tarihlerde örgütün 100'den az militanının olduğu bilgisi verilmekteydi. Moritanyalı gazeteci Lemine Ould Mohamed Salem Mart 2015 tarihli röportajında, grubun 500-600 civarı üyesi olduğunu söylemekteydi. Şubat 2016'da, Jeune Afriquete yayınlanan bir haberde yer alan ifadelerde ise Malili kaynaklara göre örgütün 200 kadar savaşçısı olduğu belirtilmekteydi.

Mağrip
Mağrip'te, Eylül 2006'da el-Kaide'ye bağlılığını açıklayan Vaaz ve Savaş için Selefi Grup'un Ocak 2007'de yayınladığı bildiriyle adını ve yapılanmasını değiştirerek oluşan Mağrip el-Kaidesi faaliyet göstermektedir. Mali Dışişleri Bakanı Soumeylou Boubèye Maïga, Mayıs 2011'deki açıklamasında Mali'de tahminen 250-300 civarında örgüt üyesinin olduğunu, anca aktif savaşçı sayısının 100'den az olduğunu belirtti. Fransa Ulusal Meclisi'nin Ağustos 2012 tarihli raporunda, bazı uzmanların ifadesine dayanarak örgütün aktif üye sayısı 500 ile 1.000 arasında gösterilmekteydi. Tout sur l'Algériedeki bir haberde yer alan ve emniyet birimlerine dayandırılan bilgiye göre, 2013 başı itibarıyla Kabiliye bölgesinde 400 kadar örgüte bağlı savaşçı bulunmaktaydı. Ocak 2013'teki bir röportajında örgütün 1.000 kadar savaşçısı olduğu tahmininde bulunan Mathieu Guidère, Kasım 2013'te ise Fransız müdahalesi öncesinde 1.500 kadar olan militan sayısının müdahale sonrasında 500 civarına gerilediğini ifade etti. 2013 Country Reports on Terrorism raporuna göre oluşum, Cezayir'de 100'den az, Sahel'de ise bundan da az militanla faaliyet göstermekteydi. Ağustos 2014'te Le Figarodaki yazısında Mélanie Matarese, "İslamcı hareketlere yakın" kaynaklardan edindiği bilgiye göre yapılanmanın Mali'de 700 kadar adamı olduğunu yazdı. Matarese, Eylül 2014'teki yazısında ise Cezayir'deki üye sayısını 800 civarı olarak vermişti. Mathieu Olivier'nin Kasım 2015'te, Rémi Carayol'un ise Aralık 2015'te Jeune Afriquete yayınlanan yazılarında, Malili kaynaklara göre grubun 200 kadar üyesi kaldığı ifade edilmekteydi.

Arap Yarımadası
Arap Yarımadası'nda, Suudi Arabistan el-Kaidesi ile Yemen el-Kaidesi'nin Ocak 2009'da yayınladığı ve iki grubun birleştiğini duyurduğu bildiriyle kurulan Arap Yarımadası el-Kaidesi faaliyet göstermektedir. 2010 ve 2011'deki Country Reports on Terrorism raporlarında örgütün birkaç yüz üyesi olduğu bilgisi verilmekteydi. Fawaz Gerges'in Temmuz 2010 tarihli yazısında, örgütün dönem itibarıyla 100-300 arasında çekirdek kadrosu olduğunu ifade etti. Carnegie Uluslararası Barış Vakfı tarafından Ağustos 2010'da yayınlanan yazıda, örgütün Yemen'deki varlığının 300 ile birkaç bin arasında değiştiği, düşük sayının örgüte bağlı aktif militan sayısını, büyük sayının ise örgütün gerçekleştirdiği faaliyetlerde aktif olarak yer almasa da destekleyici pozisyonda bulunanların da dahil edildiği kişi sayısı ifade ettiği belirtildi. Juan Zarate, Ekim 2010'daki demecinde örgütün 600 kadar savaşçısı olduğunu söyledi. Daniel Martin Varisco'nun Kasım 2010'da CNN için yazdığı yazıda, resmî rakamlar değişiklik gösterse de örgütün 300 ile 500 arasında aktif üyesi olduğu ifade edilmekteydi. John O. Brennan, Nisan 2012'de verdiği demeçte Yemen'deki örgüt üyesini 1.000 civarında tahmin ettiğini söyledi. 2012, 2013 ve 2014 tarihli Country Reports on Terrorism raporlarında 1.000 civarı, 2015 raporunda ise 4.000'e kadar ulaşan örgüt üyesi olduğu bilgisi yer aldı.

Sina Yarımadası
Sina Yarımadası'nda, faaliyetlerine 2011'de başlayan Sina Yarımadası el-Kaidesi bulunmaktadır. Mısır'da yayınlanan el-Mısri el-Yevm gazetesinin Ağustos 2011'deki bir haberde, bazı yerel kaynaklardan alınan ifadelere dayandırılarak örgütün 40 kadar üyesi olduğu bildirilmekteydi.

Hint altkıtası
Hint altkıtasında, faaliyetlerine Eylül 2014'te başlayan Hint altkıtası el-Kaidesi bulunmaktadır. The Sunday Guardian gazetesinin Mart 2014'te yayınlanan haberinde, istihbarat çalışanlarının tahminine göre Hindistan genelinde 300'den fazla örgüt üyesi bulunmaktaydı.

Terör örgütleri listeleri
Terör örgütleri listesi yayınlayan ülke ve uluslararası kuruluşların bir kısmı, el-Kaide'yi "terör örgütü" olarak tanımlanmaktadır.

 Amerika Birleşik Devletleri
 Avustralya
 Avrupa Birliği
 Birleşik Krallık
 Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi
 Hindistan
 Kanada
 Türkiye
 Rusya
 Yeni Zelanda

Ayrıca bakınız
 El-Kaide bibliyografyası
 Halid Şeyh Muhammed

Kaynakça
Genel

Özel

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar
 Putin ile el-Kaide ilişkisi
 El-Kaide'nin İnternet stratejisi. Qantara.de 27.07.2008
 Steve Colls: "Bin Ladinler- Bir Arap Ailesi" Qantara.de
 "Radikalleşmeyi konuşalım" Qantara.de

1988'de kurulan oluşumlar

El-Kaide


Turneul celor Șase Națiuni din 2011, cunoscut sub numele de 2011 RBS 6 Nations datorită sponsorului turneului, Royal Bank of Scotland, a fost cea de a 12-a ediție a Turneului celor Șase Națiuni, campionatul anual de rugby din emisfera nordică.

La această ediție au participat Anglia (care a devenit campioana ediției), Franța, Irlanda, Italia, Scoția și Țara Galilor. Incluzând competițiile inițiale Turneul Home Nations și Turneul celor Cinci Națiuni, acesta a fost cea de a 117-a ediție a turneului.

Cea mai importantă evoluție pentru acest sezon a fost deschiderea noului Stadion Aviva pe care a jucat echipa Irlandei pe locul fostului Lansdowne Road. Irlanda a jucat primele meciuri pe Aviva în noiembrie 2010.

Pentru prima dată în istoria sa, turneul s-a deschis cu un meci în ziua de noapte de prindere vineri. Pentru prima dată într-un deceniu, toate echipele au avut același antrenor principal ca și în turneul de anul precedent.

Turneul a fost de asemenea notabil pentru o mare surpriză, cu Italia reușind să învingă deținătoarea titlului, Franța. Campioana a fost Anglia, care a câștigat primele patru meciuri, dar nu a reușit un Grand Slam fiind învinsă de Irlanda.

Italianul Andrea Masi a fost numit jucătorul turneului, devenind primul jucător italian care câștigă premiul, cu 30% din voturi. Al doilea clasat a fost Fabio Semenzato, Sean O'Brien al treilea și Toby Flood al patrulea.

Echipe participante

Clasament

Etapa 1

Etapa a 2-a

Etapa a 3-a

Etapa a 4-a

Etapa a 5-a

Statistici

Marcatori puncte

Marcatori eseuri

Referințe

Legături externe
  Site-ul oficial al competiției

Turneul celor Șase Națiuni

Turneul celor Șase Națiuni din 2011


Zabinski bezeichnet:
 (23675) Zabinski, ein Asteroid des Hauptgürtels

Żabiński ist der Familienname folgender Personen:

 Antonina Żabiński (1908–1971), Schriftstellerin und Gerechter unter den Völkern
 Albin Żabiński (1883–1959), polnischer Jurist
 Andrzej Żabiński (1938–1988), polnischer Politiker
 Dariusz Żabiński (* 1953), polnischer Fotograf
 Jan Żabiński (1897–1974), polnischer Zoologe und Zoodirektor Warschaus sowie Gerechter unter den Völkern
 Józef Żabiński (1860–1928), polnischer Schachspieler
 Krzysztof Żabiński (* 1953), polnischer Elektroingenieur, Politiker und Unternehmer
 Leszek Żabiński (1947–2019), polnischer Wirtschaftswissenschaftler
 Rafał Żabiński (* 1960), polnischer Schauspieler
 Stanisław Żabiński (* 1954), polnischer Leichtathlet
 Witold Stanisław Żabiński (1929–2007), polnischer Professor für Geologie, Mineralogie und Geochemie sowie Namensgeber des Minerals Żabińskiit
 Władysław Żabiński (* 1942), polnischer Politiker

Żabiński


La Mutual Uruguaya de Futbolistas Profesionales (MUFP), también conocida como la Mutual Uruguaya de Futbolers Profesionales, es el sindicato que tiene como objetivo velar por la mejoría social y deportiva de los futbolistas profesionales uruguayos. Pertenece a FIFPro, la organización internacional de futbolistas formada por 40 asociaciones nacionales y unos 38.000 miembros.

Fue fundada en 1946 y hoy en día su presidente es el futbolista Diego Scotti. El resto de la Comisión Directiva la conforman Mitchell Duarte, Juan Guillermo Castillo, Sergio Pérez, Danilo Lerda y Maximiliano Russo. La Comisión Fiscal la integran Eduardo Jaume, Jorge Barreto y Rúben Rodríguez.

La Mutual cuenta un complejo deportivo denominado llamado 'Enrique Castro' (en redes sociales se refieren a él como el '#ComplejoMUFP'). Este cuenta con dos canchas abiertas, una cancha de césped sintético, áreas verdes, estacionamiento camarines y otras dependencias. En dicho Complejo se aloja y entrena el equipo volante de futbolistas libres, denominado actualmente '#EquipoMUFP' de la Mutual Uruguaya de Futbolistas Profesionales, que tiene a 'Apo' Yeladián y Cafú Barbosa a cargo y a un amplio plantel, el cual se enfrenta a clubes del fútbol profesional, clubes amateur y realiza partidos benéficos, a la espera de conseguir un club para jugar.

En la Sede Social de la MUFP, se brindan servicios como fisioterapia, médico deportólogo, dentista, entrenador nutricional y asesoramiento jurídico. A su vez, se han realizado vínculos con Instituciones para brindarle la posibilidad para que los futbolistas terminen la educación básica y otros cursos, como por ejemplo de Dirección Técnica y Gerencia Deportiva.

Hoy en día, la MUFP cuenta con una nueva página web en la que está toda la información al respecto, y para seguir el día a día, la mejor forma es seguirlos en sus redes sociales oficiales: Twitter y Facebook.

Referencias

Organizaciones del fútbol de Uruguay
Sindicatos de Uruguay
Organizaciones fundadas en 1946
Sindicatos de futbolistas


McInally ist der Familienname folgender Personen:

 Alan McInally (* 1963), schottischer Fußballspieler
 Stuart McInally (* 1990), schottischer Rugby-Union-Spieler

McInally


Command & Conquer: Tiberian Sun je strateška videoigra u stvarnom vremenu iz 1999. godine koju je razvio Westwood Studios, objavio Electronic Arts ekskluzivno za Microsoft Windows 27. kolovoza 1999. Igra je nastavak igre Command & Conquer iz 1995 i sadržavala je niz poboljšanja u odnosu na original uključujući promjenu perspektive u igri, balansiranje jedinica između frakcija, dodatne resurse za prikupljanje, nove grafičke efekte i novi soundtrack. Glavna priča igre fokusira se na novi sukob između Globalne obrambene inicijative (GDI) i Bratstva Noda. Kane, vođa Bratstva Noda, za kojeg se pretpostavljalo da je mrtav na kraju kanonskog završetka prethodne igre, vraća se s planom koji GDI pokušava spriječiti.

Igra je pretrpjela brojna kašnjenja tijekom razvoja, s nizom dodatnih značajki dodanih igri unutar paketa za proširenje Command & Conquer: Tiberian Sun - Firestorm, uključujući način globalnog rata za više igrača. Igra Tiberian Sun postigla je komercijalni uspjeh i dobila pozitivne kritike kritičara, unatoč nekim tehničkim greškama u igri. Igru je kasnije naslijedio nastavak Command & Conquer 3: Tiberium Wars. Tiberian Sun i proširenje Firestorm 12. veljače 2010. Electronic Arts je besplatno objavio.

Koncept igre

U Tiberian Sun igrač preuzima ulogu jednoga od zapovjednika iz redova GDI ili NODa te se bori protiv protivnika gradeći baze, prikupljajući resurse, stvarajući vojske, a zatim ih pobjeđuje uništavajući njihove jedinice i zauzimajući ili uništavajući njihove baze. Stil igranja slična je igri iz 1995. godine, iako su obje frakcije dobile značajne promjene radi uravnoteženja jedinica, ali zadržavajući značajne razlike s novim strukturama i jedinicama za svaku. GDI se oslanja na teške strateške napade praćenje novim tehnologijama, uključujući posebne obrambene zidove i jedinice koji mogu prelaziti vodena tijela dok se Nod oslanja na nekonvencionalne, fanatične metode napada, gerilski način ratovanja praćen novim tehnologijama, uključujući jedinice koje se mogu pretvoriti u obrambene strukture i koje se mogu kretati ispod zemlju i zaobići neprijateljsku obranu.

Igra je bazirana na izometričkom mehanizmu igre koji sadrži teren različite razine dajući dojam istinskog 3D okruženja i dinamično osvjetljenje koje simulira danonoćne cikluse i specijalne efekte poput ionskih oluja. Neke su zgrade i oklopne jedinice izvedene vokselima, iako se pješaštvo još uvijek prikazuje kao spritovi. Tiberium, jedini resurs igre potreban za financiranje izgradnje struktura i jedinica, sada se sastoji od dvije vrste - standardnog zelenog tiberija i vrijednijeg plavog tiberija - dok se mostovi u igri koji se unište mogu popraviti upotrebom inženjerijske jedinice frakcije na posebnoj zgradi spojenoj s mostom. Mogu se pronaći sanduci koji donose bonuse kao što su dodatni krediti ili liječenje određenog broja oštećenih jedinica.

Igra sadrži lokalni i online mod za više igrača, a kampanja za jednoga igrača omogućuje igraču da odabere jednu od dvije frakcije u bojištima koje se nalaze na tri različite lokacije - Sjevernoj Americi, Europi i Sjevernoj Africi. Kampanja svake frakcije sadrži različite misije, iako brojne uključuju neobvezne sporedne misije koje se mogu poduzeti, a ako se dovrše, daju bonus koji smanjuje težinu idućih misija, bilo to dodatkom dodatnih jedinica, do smanjenja neprijateljskih.

Radnja

Tiberian Sun nastavlja se na radnju predhodnika Command & Conquer i kanonsku pobjedu Globalne obrambene inicijative (GDI). Radnja prati sukob GDI-a i Bratstva NOD-a te njihovu borbu oko kontrole nad vanzemaljskom supstancom nazvanom "Tiberium". Tiberij je postao ozbiljan problem za svijet od svog dolaska 1990-ih, ne samo zbog izazivanja sukoba između GDI-ja i Noda oko kontrole dragocjenih kristala koje stvara izvlačenjem plemenitih metala iz tla - što je dovelo do Prvog tiberijevskog rata - već zbog mogućnosti da se polako širi i teraformira planetarnu ekologiju i krajolik, uključujući izazivanje mutacija kod ljudi, stvaranje novih životnih oblika i utjecaju na vremenske prilike putem fenomena nazvanog Ionska oluja. GDI je usredotočen na istraživanje metoda za borbu protiv širenja Tiberija, koristeći orbitalnu svemirsku postaju "Philadelphia" da zapovijeda svojim snagama na tlu, dok se Nod raspao na mnoštvo manjih grupa nakon pretpostavljene smrti svog vođe Kanea. Obje glavne frakcije su u vremenu između prvog i drugog Tiberijskog rata stvorile nove tehnologije koja su omogućile jednaku snagu njihovim vojskama, uključujući oklopne šetače, kiborge, napredne obrambene mjere i oklopno pješaštvo.

Dvije kampanje Tiberian Suna usredotočuju se na novi globalni sukob koji je izbio 2030. godine, kada se Kane vraća i preuzima zapovjedništvo nad Bratstvom Nod-a, prisiljavajući GDI da se bori protiv njegovih planova nad kontrolom planeta i rezultirajući Drugim tiberijskim ratom.  Kampanja GDI-a usredotočena je na napore zapovjednika koji se mora boriti protiv naglog porasta napada NOD-a ujedno surađujući s frakcijom mutanata poznatom kao "Zaboravljeni" kako bi zaustavio Kaneove planove s Tiberiumom. Nodova kampanja usredotočena je na napore časnika koji je izbjegao pogubljenje od tadašnjeg vođe najveće frakcije Bratstva koji je tajno bio pod kontrolom GDI-a te počinje raditi na ponovnom ujedinjenju Noda kako bi ispunio Kaneove planove. Velik dio izgleda jedinica i zgrada nastao je pod utjecajem elemenata znanstvene fantastike.

Izvori

Strateške videoigre
Videoigre za Windows

Command & Conquer: Tiberian Sun


Bag Kameraet På Hotel Pandemonium er en dokumentarfilm instrueret af Martin Barnewitz og Ann Duroj.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2001

Dokumentarfilm fra Danmark

Bag Kameraet På Hotel Pandemonium


Need for Speed: The Run ist der 18. Teil der von Electronic Arts veröffentlichten Computerrennspielreihe Need for Speed und erschien am 15. November 2011 in den USA und am 18. November 2011 in Europa.

Inhaltsbeschreibung
Als Spieler schlüpft man in die Rolle von Jack Rourke, dem Gangster wegen seiner hohen Schulden an den Kragen wollen. So beginnt eine halsbrecherische Jagd von San Francisco quer durch die USA bis nach New York. Im Laufe des Spiels muss man sich der verschiedensten Gegner und natürlich auch der Polizei in etlichen Rennen, welche selten ohne Blechschäden verlaufen, behaupten, um die Ostküste als Ranglistenerster zu erreichen. Die Gegenden, die u. a. befahren werden, sind das Death Valley, die Rocky Mountains, die Prärie des Mittleren Westens und die Großstädte San Francisco und New York. Dabei erschweren Sandstürme, die Nacht und die verschiedensten Lichtverhältnisse die Orientierung.

Versionsunterschiede
Die Unterschiede zwischen der Normalversion und der "Limited Edition" für PC und der Version für PlayStation 3 sind die enthaltenen Fahrzeuge sowie 5 zusätzliche Rennstrecken.

Fahrzeugliste
 Alfa Romeo: 8C Competizione,
 Aston Martin: One-77, V12 Vantage
 Audi: Quattro 20 V, R8 Coupé 5.2 FSI Quattro, RS4
 BMW: M Coupé, E92 M3 GTS, E46 M3 GTR, M3 Sport Evolution
 Bugatti Veyron 16.4 Super Sport
 Chevrolet: Camaro SS, Camaro ZL1, Corvette Z06, El Camino SS
 Dodge: Challenger R/T, Challenger SRT8, Charger SRT8 Police Car
 Ford: Focus RS, GT, Mustang Boss 302 '60, Mustang Boss 302, Mustang RTR, Police Interceptor Concept
 Ford Shelby: Cobra Daytona Coupe, GT500 Super Snake
 Gumpert Apollo S
 Hennessey Venom GT
 Koenigsegg Agera R
 Lamborghini: Aventador, Countach 5000 QV, Gallardo LP 550-2 Valentino Balboni, Miura SV, Murciélago LP670-4 SV, Sesto Elemento
 Lancia: Delta HF Integrale
 Lexus LFA
 Lotus: Evora, Exige Cup 260
 Maserati: MC Stradale Granturismo, MC12
 Mazda: MX-5, RX-7 RZ
 McLaren: F1, MP4-12C
 Mercedes-Benz SLS AMG
 Mitsubishi Lancer Evolution X
 Nissan: 200SX/Silvia S14, 370Z (Z34), Fairlady/Datsun 240Z, GT-R (R35), GT-R SpecV (R35), Skyline 2000 GT-R (C10), Skyline GT-R (R32), Skyline GT-R (R32)
 Pagani: Huayra, Zonda Cinque
 Pontiac Firebird Formula
 Porsche: 911 Carrera S (2012), 911 GT2, 911 GT3 RS 4.0, 918 RSR, Carrera GT
 Renault Mégane R.S.
 Subaru Impreza WRX STI
 Toyota: Corolla GTS (AE86), Supra
 Volkswagen: GTI MK1, Scirocco R

Rezeption

Das Spiel wurde überwiegend mit durchschnittlichen Bewertungen versehen. Positiv wurde dabei vor allem die Optik der Umgebung bewertet, das Handling der Wagen sowie die Rückspulfunktion. Auch die Auswahl der im Spiel enthaltenen Wagen, die große Anzahl von Events im Challenge-Modus sowie die Cut-Szenes und Spezial-Effekte wurden gelobt. Andere empfanden die Cut-Szenes jedoch für ein Rennspiel unpassend. In vielen Berichten wird besonders eine "Gummiband-KI" bemängelt, die durch angepasste Geschwindigkeiten der vor oder hinter dem Spieler liegenden Gegner das Gesamtfeld relativ dicht beisammen hält, was meistens als unfair und frustrierend empfunden wurde, teilweise aber auch als nützlich oder hilfreich. In einigen Bewertungen wurde eine ungewöhnlich kurze Spieldauer festgestellt. So sei der Storymodus innerhalb von 2 bis 3 Stunden durchspielbar, und das Spiel biete mit weniger als 70 verfügbaren Wagen, die weder optisch noch in der Leistung modifiziert werden können, abgesehen von den Strecken nur mäßig Abwechslung. Positiv hingegen sei die erneute Einbindung des Online-Portals Autolog.

Weblinks

 Testbericht zum Spiel in der Zeitschrift Computerbild
 Bericht über das Spiel bei 4Players

Einzelnachweise

Computerspiel 2011
Nintendo-3DS-Spiel
PlayStation-3-Spiel
Wii-Spiel
Windows-Spiel
Xbox-360-Spiel
Rennspiel
Run #The

Need for Speed: The Run


Adolph Wagner (1835-1917) var þýskur hagfræðingur sem var aðallega þekktur fyrir brautryðjandi vinnu hans í opinberum fjármálum og félagsmálastefnu. Wagner er talinn með þýska söguskólanum, og var leiðtogi "yngri" söguskólans. Hann var talinn einn mikilvægasti fulltrú "akademíusósíalisma" (Kathedersozialismus), en svo voru kenningar akademískra hagfræðinga sem studdu félagslegar umbætur en voru harðir andstæðingar félagslegrar byltingar nefndar.

Wagner er meðal annars þekktur fyrir lögmálið um aukin umsvif ríkisins (þýska: Gesetz der wachsenden Staatsausgaben) en það er kenning sem segir að umfang og fjárhagsleg byrði ríkisvaldsins aukist óumflýjanlega samhliða því að efnahagskerfið þróast. Þetta lögmál var nefnt eftir honum og er því gjarnan kallað lögmál Wagners. Hann var talinn með áhrifameiri hagfræðingum síns tíma.

Líf og störf
Adolph Wagner fæddist þann 25. mars 1835 í Erlangen Þýskalandi og ólst þar upp í akademískri fjölskyldu en faðir hans, Rudolf Wagner, var prófessor í lífeðlisfræði og kenndi það í rúm 60 ár.

Námsferill
Adolph Wagner stundaði nám í hagfræði við Háskólann í Göttingen en þar útskrifaðist hann með doktorsgráðu árið 1857. Doktorsritgerð Wagner fjallaði um bankastarfsemi og í flestum skrifum hans á þessum tíma talar hann um fjárhagsleg vandamál. Á námsárum Wagner kynntist hann hugsjónum og kenningum ýmissa fræðimanna á borð við Wilhelm Roscher, Karl Knies og Karl Heinrich Rau. Karl H. Rau á að hafa hafa kynnt Wagner fyrir kenningum Englendinga sem trúðu á frjálsa samkeppni.

Akademískur ferill
Wagner fékk ekki kennslustöðu í háskóla fyrr en árið 1865 en fyrir það vann hann í ýmsum menntastofnunum, meðal annars í Vínarborg og Hamborg. Þessum menntastofnanir væri hægt að líkja við verslunarskóla í dag.

Árið 1865 tók Wagner við prófessor stöðu í þjóðfræði, landafræði og tölfræði við Háskólann í Dorpat sem var staðsettur í borginni Dorpat í Lívóníu (þekkt í dag sem borgin Tartu í Eistlandi). Hún tilheyrði Rússneska keisaradæminu á þessum tíma.

Á tíma Wagner í Dorpat byrjaði hann að fylgja stefnu Otto von Bismarck um sameiningu Þýskalands undir stjórn Prússlands. Þegar þessi stefna varð síðan að raunverulegum möguleika vildi Wagner snúa aftur Þýskalands.

Árið 1868 hóf Wagner störf við Háskólann í Freiburg sem prófessor og árið 1870 færði hann sig yfir í Háskólann í Berlín sem var á þeim tíma einn virtasti háskóli heims en þar tók hann við prófessorstöðu í hagfræði. Það var þá sem að Wagner stimplaði sig inn sem einn áhrifamesti hagfræðingur síns tíma. Þetta var seinasta starfið sem Wagner sinnti áður en hann hætti störfum árið 1916 og var það einu ári seinna sem Wagner lést (1917) í Berlín.

Skóli hagfræðilegrar hugsunar
Wagner var helsti talsmaður þess skóla hagfræðinnar sem kallaðist á þýsku Kathedersozialismus. Þó þeir hafi talað félagslegum umbótum og sérstaklega aðgerðum til að bæta kjör verkafólks, og hugmyndir þeirra því oft átt margt skylt með hugmyndum jafnaðarmanna, voru þeir eindregnir andstæðingar sósíalista og Marxisma. Hugmyndir þeirra grundvölluðust á þeirri trú að ríkið ætti að gegna mikilvægu hlutverki, ekki aðeins til að örva efnahagsstarfsemi, heldur líka til að leysa félagsleg vandamál og tryggja þannig undirstöður hagvaxtar og velsældar.

Lyndiseinkenni Wagner
Adolph Wagner þótti mjög kaldur og harður. Hann tók móðgunum mjög illa og orðaði hlutina aldrei diplómatískt. Samkvæmt öllum frásögnum samtímans er sennilega rétt að segja að Wagner hafi verið hégómlegur og varð auðveldlega særður. Það eru nokkrar sögur af rifrildum hans við samstarfsmenn sína og á tíunda áratugnum reiddi Wagner þingmann það mikið að staðgengill hans skoraði hann á hólm en það var aldrei barist.

Lögmál Wagners

Lögmál Wagners um aukin umsvif ríkisins teiknar mynd af því hvernig virkni og ábyrgð stjórnvalda víkka í réttu hlutfalli við efnahagslega og félagslega þróun þjóðarinnar. Eftir því sem samfélög iðnvæðast og verða flóknari hélt Wagner því fram að ríkisstjórnir tóku óhjákvæmilega að sér fleiri hlutverk, þetta getur falið í sér fjölbreytta starfsemi frá opinberum framkvæmdum, menntun og heilbrigðisþjónustu til regluverks og félagslegra velferðarkerfa. Að sögn Wagner krefst þessi aukna ábyrgð eðlilega stærri hlut þjóðarauðlinda, sem leiðir til aukningu ríkisútgjalda miðað við stærð hagkerfisins.

Gagnrýni á lögmál Wagners
Lögmál Wagners er fræðilegt hugtak en ekki lögmál sem gildir alls staðar. Að hve miklu leyti ríkisumsvif eykst með hagvexti getur verið mismunandi eftir löndum og með tímanum vegna ýmissa þátta.

Í raun geta sumar ríkisstjórnir fylgt þessari þróun og víkkað út hlutverk sitt og starfsemi eftir því sem hagkerfi þeirra vaxa, á meðan önnur geta valið að takmarka aðkomu stjórnvalda eða jafnvel draga úr henni á ákveðnum sviðum. Pólitískar ákvarðanir, opinber stefna og samfélagsleg gildi gegna mikilvægu hlutverki í að móta samband efnahagsþróunar og stærðar ríkisvalds.

Dæmi um lögmál Wagners:
Árið 1961 gerðu bresku hagfræðingarnir Alan T. Peacock og Jack Wiseman rannsókn sem leiddi í ljós að lögmál Wagners lýsa vel hvernig opinber útgjöld í Bretlandi á tímabilinu 1891 til 1955  þróuðust. Þeir sögðu að töluverð aukning hafði orðið á tekjum til stjórnvalda vegna þróunar efnahagsmála í gegnum árin og hafði þar með í för með sér aukningu á opinberum útgjöldum. Stjórnvöld gætu einfaldlega ekki horft fram hjá þeim kröfum sem fólk gerir varðandi ýmsa þjónustu, sérstaklega þegar tekjuöflun er aukin með föstu skatthlutfalli.

Heimildir

Tilvísanir

Þýskir hagfræðingar

Adolph Wagner


Tıbbî antropoloji (uygulamalı) antropolojinin alt dallarındandır. Tıbbî açılardan birey ve toplumu inceleyen tıbbî antropoloji nispeten yeni bir bilim dalıdır. Sağlık, hastalık, tedavi gibi fenomenlerin kültürel, toplumsal ve biyolojik izdüşümlerini inceler. Bunun dışında çok farklı konuları da inceleyen tıbbî antropolojinin gelişimi çoğu antropolog tarafından 4 evrede tanımlanmaktadır. 1870'lerde ortaya çıkan kültürel antropoloji, bugün tıbbî antropoloji altında incelenen çoğu konu, kavram ve sorunu ele almıştır. Tıbbî antropoloji terimi 1963 yılından bu yana antropologların sağlık, hastalık ve bunlarla ilgili hemşirelik / bakım uygulamalarının sosyal süreçleri ve kültürel temsilciliğine ilişkin deneysel araştırma ve teoriler geliştirmek için bir etiket olarak kullanılmıştır 1970'lerle birlikte tıbbî antropoloji odak noktasını yerli tıp anlayışlarından, çoğunlukla kendi toplumları içinde yer etmiş, biyomedikal kurumlara ve bu kurumlara ilişkin kavramlara çevirmiştir. Son dönemlerde ise tıbbî antropologlar tıbbın araştırma ile ilişkin konularını incelemeye başlamışlardır. Tıbbî antropoloji, antropoloji ve tıbbın yanı sıra, sosyoloji, epidemiyoloji, etyoloji, ekoloji, ekonomi gibi farklı bilimlerden de kavram ve metodoloji açısından yararlanır.

Bugün birçok üniversitede bölümü bulunan tıbbî antropoloji, sosyal bilimlerle tıbbın incelenmesi hususunda önemli bir bilim dalıdır. Sivil sağlık örgütlerinden, tıp sistemlerinin incelenmesi ve değerlendirilmesine kadar birçok çeşitli meseleyi konu almaktadır.

Ayrıca yakın bir gelecekte de hızla ilerlemekte olan moleküler antropoloji kavramı da gerek tıp hizmetlerinin daha çok insana uygun hale getirilmesinde gerekse ilaçların daha insana uygun şekilde üretilmesine olanak sağlayacak bir bilim dalıdır.Türkiye'de bu konuya giderek artan bir hassasiyetin olduğu bunun da gelecek kuşaklar için artı bir değişim olduğunun bilinmesinde büyük yarar vardır. Moleküler Antropoloji insan ve de diğer canlıların evrimsel ilerleme ve değişim süreçlerini moleküler düzeyde inceleyerek olası moleküler bazda değişimin yönünü saptamaya ve de gelişen nesillerin olası moleküler altyapılarını tanımlayarak mevcut hastalıkların ve de tedavilerin incelenmesini amaçlamaktadır.

Dış bağlantılar
 Society for Medical Anthropology ("Tıbbî Antropoloji Cemiyeti", İngilizce)
 MedAnth - Medical Anthropology Web (İngilizce)

Kaynakça

Tıbbi antropoloji


Habo distrikt er et folkebogføringsdistrikt i Habo kommun, og det ligger i Västergötland og Jönköpings län i Sverige.

Distriktet ligger i og omkring Habo, der er kommunens hovedby. Distriktet blev oprettet den 1. januar 2016, og det består af det tidligere Habo Sogn (Habo socken). Geografisk har området den samme udstrækning, som Habo Menighed (Habo församling) havde ved årsskiftet 1999/2000.

Seværdigheder
Sognekirken Habo Kirke fik sit nuværende udseende i 1723.

Kirken bliver kaldt for "Trækatedralen ved Vättern". "Habo Gamle Kirke" er et lokalt kælenavn, der ikke er officielt.

Historie
Ved kommunalreformen i 1952 blev kommunerne Gustav Adolf og Habo lagt samman som storkommunen Habo. Brandstorps kommun kom samtidig til at indgå i storkommunen Fågelås.

Ved næste kommunalreform indgik Habo-Mullsjö i en såkaldt kommuneblok, men denne blev aldrig færdigdannet.

I 1973 blev Habo lagt sammen med Brandstorps församling (sogn) fra den opløste Fågelås kommun og dannede den nye Habo kommun.

Ved dannelsen af Västra Götalands län i 1998 blev kommunen og naboen Mullsjö overført fra Skaraborgs län til Jönköpings län, efter indbyggerne havde stemt for det i en vejledende folkeafstemning.

Folkebogføringsdistrikter i Jönköpings län

Habo distrikt


Claude Tétot, né à Angoulême en 1960, est un peintre abstrait français.

Biographie
Son père est ingénieur, sa mère professeur, il a deux frères. Après quelques années à Hambourg et au nord de Brest, la famille s'installe à Nantes où il passe la plus grande partie de son enfance.

A 17 ans, il rejoint l'école Yves Derval, école de peinture et de décoration à Surgères en Charente-Maritime. Il y passe deux ans.

En 1980, après une année probatoire à Paris à l'école Met de Penninghen il intègre l'ESAG, Ecole Supérieure d'Arts Graphiques pour un cursus de trois ans. Roman Cieslewicz sera son maître de thèse et restera pour lui une rencontre importante.

À la sortie de ses études, il travaille dans le domaine du graphisme, de la mode et de la communication. Il fréquente de plus en plus les musées et surtout le centre Pompidou qui sera pour lui un lieu de découvertes. A cette période il commence à prendre des notes en dessin, sur des carnets qui seront par la suite l'élément de base de son travail sur toiles.

En 1989 il part travailler sept mois en Italie, toujours dans le domaine de la communication. Durant cette période, ses recherches sur les carnets s'intensifient.

De retour à Paris, il s'installe dans un atelier près de Pigalle dans lequel il va vivre et développer sa peinture sur papier et toile libre. À partir de cette période débute un réel travail de fond, de défrichage et de recherche entre carnets, papiers et essais sur toiles. Il ne fréquente pas les galeries, ni le monde de l'art mais se consacre exclusivement à trouver son propre chemin, son propre style.

Il prend contact avec le monde de l'art en 1998 et cherche à présenter son travail.

La première rencontre se fait avec Frédéric Valabrègue qui lui écrira un texte « Le cercle Nautique de Pékin » de même qu'Etienne Jollet. Puis Pierre Wat lui propose d'exposer pour une carte blanche à la maison d'art contemporain Chailloux, dirigée par Marcel Lubac en 2001.

A cette occasion, Philippe Dagen, critique d'Art au Monde fera un article élogieux de son travail.

Olivier Delavallade l'invite en 2002 à « l'Art dans les Chapelles » à la Chapelle Saint Fiacre, Melrand. En 2003, il expose avec Daniel Dezeuze au Crédac, galerie Fernand Léger.

Sa première collaboration avec une galerie a lieu en 2004 avec la galerie Suzanne Tarasiève qui le présente à la FIAC.

En 2006, il rejoint la galerie Jean Fournier qui expose son travail l'année suivante.

À la suite d'une visite à son atelier, Éric de Chassey le met en relation avec Bernard Ceysson qui l'expose une première fois à Saint-Etienne à la galerie Bernard Ceysson, en 2007.

Depuis, ses œuvres sont présentées dans les Collections Publiques et Privées. Il est régulièrement exposé en France et en Europe. Plusieurs catalogues accompagnent ces expositions et en 2018, une monographie de 130 pages, est enrichie des textes de Raphael Rubinstein, Joe Fyfe, Eric Suchère et de Pierre Wat qui fera également un entretien :

Joe Fyfe compare ses toiles aux travaux d'artistes tels que Bernard Piffaretti.

Expositions

Expositions personnelles
 2022 : Galerie, Amélie, Maison d'art
 2021 : Exposition aux Cimaises, invitation Poing de Vues, Saint Etienne
 2020 : Résidence d'artistes, auprès de Delphine Chapuis, sérigraphe, St Etienne
 2019 : Galerie Renaud Riley, Bruxelles, Belgique
 2017 : Résidence Arthouse, Tulum, Mexique
 2016 : Galerie Jean Fournier
 2014 : Galerie Bernard Ceysson, Saint-Etienne
 2013 : Moments Artistiques, Paris
 2013 : Galerie Jean Fournier, Paris
 2011 : Galerie Jean Fournier, Paris
 2011 : Galerie Bernard Ceysson, Luxembourg
 2011 : Galerie Ruth Leuchter, Düsseldorf
 2009 : Galerie Jean Fournier, Paris
 2009 : Galerie Bernard Ceysson, Luxembourg
 2007 : Galerie Jean Fournier, Paris
 2007 : Galerie Bernard Ceysson, Saint-Etienne
 2006 : "Le Ring", Artothèque de Nantes
 2004 : Galerie Suzanne Tarasiève, Paris
 2003 : Galerie Fernand Léger, Crédac, Centre d'art contemporain d'Ivry-sur-Seine
 2003 : Espace Commines, Paris
 2002 : "L'Art dans les Chapelles", Chapelle Saint-Fiacre, Melrand

Livres et catalogues
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Collections

Collections publiques
 Artothèques : Nantes, Limousin, La Roche-Sur-Yon
 FNAC Paris
 FRAC Auvergne
 Ministère des affaires étrangères

Collections privées
 Banque du Luxembourg
 François Pinault

Soutenu en 2019, 2020, 2021 par la fondation Alphonse pour l'art contemporain.

Notes et références

Liens externes

Peintre français du XXIe siècle
Naissance en mars 1960
Naissance à Angoulême

Claude Tetot


The Judgment Day é termo em inglês para o Juízo Final nas religiões abraâmicas do judaísmo, cristianismo e islamismo.

The Judgment Day ou Dia do Julgamento também pode se referir a:

 Terminator 2: Judgment Day, o segundo filme Terminator lançado em 1991
 WWE Judgment Day, um evento pay-per-view anual realizado pela World Wrestling Entertainment de 1998 a 2009
 Tical 2000: Judgement Day, um álbum de 1998 por Method Man
 The Judgment Day, um grupo de wrestling profissional composto por Finn Bálor, Damian Priest, Rhea Ripley e Dominik Mysterio

Veja também

Desambiguação

Judgment Day (desambiguação)


Korn (KoЯn veya bazen KoRn olarak stilize edilmiştir), 1993 yılında Bakersfield, Kaliforniya'da kurulmuş bir Amerikan nu metal grubudur. Grup, nu metal türüne öncülük etmesi ve onu ana akım haline getirmesiyle dikkat çekmektedir.

İlk olarak 1993 yılında L.A.P.D. grubunun üç üyesi tarafından kurulan Korn'un şu anki kadrosu baterist dışında kurucu üyelerdir. Güncel kadrosunda vokallerde Jonathan Davis, elektro gitar James 'Munky' Shaffer, bas gitarda Reginald "Fieldy" Arvizu, elektro gitar ve geri vokallarde Brian "Head" Welch, bateride ise Ray Luzier bulunmaktadır.

Grup 14 stüdyo albümü yayınladı. Bunlardan 12'tanesi Billboard 200'de ilk 10'a, 8 tanesi ise ilk 5'e girmiştir. 7 defa grammy ödüllerine aday gösterilip 2 tanesini kazanmıştır.

Grup 2021 tarihi itibarı ile dünya çapında 40 milyondan fazla albüm satışı elde etmiştir.

Son güncel albümleri Requem olup, 2022 tarihinde yayınlanmıştır.

Tarihçe

Kuruluş (1989-1993)
Korn kurulmadan önce üç üyesi L.A.P.D. adlı grupta müzik icra ediyorlardı. Grup 1989 yılında Love and Peace Dude adında bir EP albüm, 1991'de ise 11 şarkıdan oluşan Who's Laughing Now adında bir albüm yayınladılar. İstedikleri başarıyı elde edemeyen grup 1993'te dağıldı. Grup dağıldıktan kısa süre sonra LAPD'deki üçlü ekibe vokal Jonathan Davis ve gitarist Brian Welch katılıp yeni bir grup oluşturuldu.

Grup üyeleri oluşturdukları gruba bir isim ararken, biri "corn(mısır)" önerdi, ancak grup üyeleri bu adı reddetti ancak gitarist Shaffer, adı tamamen reddetmek yerine "C" yerine "K" ve ters "R" ile heceleme fikrini önerdi.Böylelikle grubun adı "KoЯn" olarak görünecekti.  Geriye doğru bir "R" kullanma fikri, grup üyelerinin çoğunun daha önce çalıştığı oyuncak perakendecisi Toys R Us logosundan geldi.  Grubun logosu ise vokalist Jonathan Davis tarafından tasarlanmıştır.

Grup müzikal antrenman yapmak için Kaliforniya'da bir stüdyo kiraldı. Grup stüdyoda çalarken farklı sesten etkilenen bir kitle stüdyo önünde toplanıyordu. Korn daha albüm çıkarmadan turnelere çıkıp konserler veriyordu. 1993 yazında Korn bu turnelerdeyken, o yıllarda yeni kurulan Immortal Records'tan Paul Pontios yeni yüzler arıyordu. Bu turnelerin birinde Paul Pontios Korn'u keşfetti. Pontios Korn'un yeni bir rock sounduna sahip olduğunun farkına vardı. Grupla iletişime geçip bir EP albüm için anlaştı. 1993'te Neidermayer's Mind adında bir EP yayınlandı. Albümün prodüktörü Ross Robinson'du. Yeni bir sounda sahip olan Korn'un ilk demosu halk ve eleştirmenler tarafından iyi karşılanmadı.

Korn (albüm) (1994–1996)
1993'te yayınladıkları EP albüm halk tarafından pek beğenilmemesine Paul Pontios gruba bir şans daha verip tam uzunluklu bir albüm çıkartmak istedi. Korn 1994'te prodüktör Ross Robinson ile tekrar stüdyoya girip albüm üzerinde çalışmaya başladılar. Albüm 1994 Ekim ayında yayınlandı. Grupla aynı adı verdikleri albüm ilginç şekilde büyük ses getirdi. Öyle ki Billboard 200'de 72'ye kadar yükseldi. Billboard'a ait olan Heatseekers Albums listesinde 1 numaraya çıktı. Albümün açılış parçası Blind günümüzde Korn'un en hit parçalarından biri olup, konserlerinin demirbaş parçalarından biridir.  Albüm eleştirmenler tarafından büyük beğeni toplayıp, eleştirmenler yeni bir metal türünün ortaya çıktığını söylediler. Yeni ürettikleri türe sonradan Nu Metal adı verilip, türün günümüzdeki en büyük avantgardları olan Slipknot ve Limp Bizkit'i de etkilemişti. Daha sonra bu akıma 2000'li yıların başında Linkin Park da katılacaktır.

Korn aynı yıl Biohazard grubuyla turneye çıktı. Albüm şirketi gruba özel bir turne otobüsü ayarladı. Aynı yıl Deftones grubuyla beraber Ozzy Osbourn'un konserlerine ön grup oldular. Grup turnedeyken albüm satışları yükselip, öyle ki RIAA tarafında altın platin ile ödüllendirildi.

Albümden Shoots and Ladders 1997 Grammy ödüllerinde en iyi metal perfomansına aday gösterilse de ödül Rage Against the Machine grubuna gitti.

Life Is Peachy (1996–1997)
İlk albümleri büyük başarı ve hayran kitlesi kazandırdıktan sonra grup 1996'da ikinci albümün hazırlıklarına girişti. Albüm Ekim 1996'da yayınlandı. Albüm ABD'de büyük bir yankı yaptı. Billboard 200 listesinde üçüncü sıraya kadar yükseldi. Albüm ilk hafta 106 bin satış elde etti. Başarıları ABD dışına da taşıp Kanada ve Avustralya'da Platin satış ödülleri aldılar. The New York Times'tan Jon Parales grup için şu ironik yorumu yaptı

Albümden No Place to Hide 1998 Grammy ödüllerinde En iyi Metal Performansı dalında aday gösterildi ancak ödül Tool grubuna gitti.

1997'de Tool grubuyla beraber turneye çıktı. Tool ile beraber Lollapalooza festivaline katıldılar.

Follow the Leader (1998–1999)
İlk iki albümleriyle dikkat çekip beğeni topladıktan Korn, bir sonraki albümleri için Run DMC ile bir toplantı gerçekleştirdiler ancak grup sonradan Warner Bros.'ın müzikal alt kuruluşu olan Warner Chappell Music ile anlaştı. Bir önceki albümlerinde Adidas ile sponsorluk anlaşması yapıp A.D.I.D.A.S adında bir parça üretmişlerdi. Grubun üçüncü albümleri için de bir toplantı yapsalar da Adidas firması "Biz spor yapıyoruz, müzik değil." diyerek Korn ile anlaşmaya gitmedi. Grup Puma ile 500.000 dolarlık bir anlaşma yaptı. Bu sponsorluk antlaşmaları grubun hayranları tarafından tepki ile karşılandıktan sonra grup vokali Davis şu açıklamayı yaptı ""Bu, Adidas'ın bizim için yaptığından daha fazlası! Satılacak bir şey değildi. Saygıyla ilgiliydi."

Korn üçüncü albümlerini Ağustos 1998'de yayınladı. Albüme Ice Cube ve Limp Bizkit vokali Fred Dust konuk vokal olarak bulundu.

Albüm bir haftada 268 bin satış elde etti. Albüm Billboard 200'de 1. sıraya kadar yükselerek Korn'u ilk defa uluslararası bir platformda zirveye çıkardı. Albümden Freak on a Leash ve Got the Life büyük hit değeri yakaladı. Günümüzde grubun konserlerde sıklıkla çaldığı parçalardandır.

Albümden Freak on a Leash 2000 Grammy ödüllerinde En iyi Hard Rock Performansı ve En iyi Video klip dalında aday gösterildi. En iyi video klip dalında ödül kazanarak Korn ilk defa Grammy Ödülüne ulaştı.

Issues (1999–2001)
Korn dördüncü albümleri Issues'i Kasım 1999'da yayımladı. Grup Warner Bros.'tan ayrılıp tekrar Epic Records'un bir alt kuruluşu olan Immortal Records ile anlaştı. Albüm ilk hafta 573 bin kopya sattı. Billboard 200'de Dr. Dre ve Celine Dion'u geride bırakarak 1. sıraya yükseldi. Albümden Falling away from Me parçası büyük hit değeri yakaladı. Günümüzde grubun hit parçaları arasındadır.

Untouchables (2002–2003)
Korn Haziran 2002'de beşinci stüdyo albümleri Untouchables'i Immortal Records ile yayınladı. Albüm ilk haftada 434 bin satış elde ederek Billboard 200'de ikinci sıraya kadar çıktı. Albüm 3 ay erkenden korsan piyasaya sızmıştı, grup "Albümün aslında daha fazla satabileceği ancak korsanlar yüzünden az satıldığını açıkladı. Albümden Here to Stay büyük hit değeri yakaladı. Şarkı 2003 yılında Grammy ödüllerinde En iyi Metal Performansı dalında aday gösterildi ve gruba ikinci Grammy ödülünü kazandırdı.

Take a Look in the Mirror ve Brian Welch'ın gruptan ayrılması (2003–2005)
Grubun altıncı stüdyo albümleri Take a Look in the Mirror da bir önceki albümleri gibi internete sızınca albüm albümü resmi tarihinden 4 gün önce 21 Kasım 2003'te yayınlamak zorunda kaldılar. Bu hamle Billboard 200'de bir önceki albümlerine nazaran zayıf bir statü elde. Billboard 200'de 19. sıraya kadar yükselebildi. 1 haftada 179 bin satış elde etti.

Albüm grubun prodüktörleri kendileri yaptıkları ilk albüm oldu. Bir önceki albümlerine göre farklı bir tarzdaydı. Albümden Right Now, Did My Time ve Y'All Want a Single parçaları büyük hit değeri yakaladı. Did My Time parçaları 2004 Grammy Ödüllerinde En İyi Metal Performansı  dalında aday gösterilse de ödül Metallica'ya gitti.

Grup 2004 yılında hit parçalarından oluşan Greatest Hits derleme albümü yayınladı. Albüm eski parçaların toplaması olsa da bir haftada 129 bin satarak Billboard 200'de 4. sıraya kadar yükseldi.

2005'in başında grubun kurucu gitaristi Brian Welch 10 bin kişinin katıldığı bir kilise ayininde uyuşturucu yüzünden gruptan ayrıldığını açıkladı. Gruptan ayrıldıktan sonra Welch 2 otobiyografik kitap, 1 solo albüm yayınladı.See You on the Other Side ve Baterist David Silveria  gruptan ayrıldı.(2005–2007)

Üyeleri

Aktif
 Jonathan Davis – vokal (1993–günümüz)
 James "Munky" Shaffer – Gitar,geri vokal(1993–günümüz)
 Reginald "Fieldy" Arvizu – bas (1993–günümüz)
 Ray Luzier – davul, perküsyon (2007–günümüz)
 Brian "Head" Welch (1993-2005,2012-Günümüz)

Eski
 David Silveria – davul, perküsyon (1993–2006)

Turne
 Shane Gibson – gitar (2007–günümüz)
 Zac Baird – klavye, piyano, vokal (2006–günümüz)

Albümleri
 Korn (1994)
 Life Is Peachy (1996)
 Follow The Leader (1998)
 Issues (1999)
 Untouchables (2002)
 Take a Look in the Mirror (2003)
 See You on the Other Side (2005)
 Untitled (2007)
 Korn III – Remember Who You Are (2010)
 The Path of Totality (2011)
 The Paradigm Shift (2013)
 The Serenity of Suffering (2016)
 The Nothing (2019)
 Requiem (2022)

Dış bağlantılar
 Korn'un resmi sitesi

Kaynakça

Kaliforniya'da müzik
Amerikalı alternatif metal grupları
Amerikalı nu metal grupları
Grammy Ödülü sahipleri
Kerrang! Ödülü sahipleri
Epic Records sanatçıları
Roadrunner Records sanatçıları
Virgin Records sanatçıları
Müzikal beşliler
Müzikal dörtlüler
1993'te kurulan müzik grupları
En İyi Video Klip Grammy Ödülü sahipleri

Korn