Exotica is a 1994 Canadian film written and directed by Atom Egoyan, and starring Bruce Greenwood, Mia Kirshner, Don McKellar, Arsinée Khanjian, and Elias Koteas. Set primarily in the fictional Exotica strip club in Toronto, the film concerns a father grieving over the loss of a child and obsessed with a young stripper. It was inspired by Egoyan's curiosity about the role strip clubs play in sex-obsessed societies. Exotica was filmed in Toronto in 1993.

Marketed as an erotic thriller on its release in Canada and the United States, the film proved to be a major box office success for English-language Canadian cinema, and received positive reviews. It won numerous awards, including the FIPRESCI Prize at the Cannes Film Festival and eight Genie Awards, including Best Motion Picture.

Plot
Francis Brown, a tax auditor for Revenue Canada, is a regular visitor to a Toronto strip club called Exotica. He always has Christina, an exotic dancer dressed in a schoolgirl uniform, give him a private dance. This inspires the jealousy of the club's DJ, Eric, Christina's former boyfriend who has also impregnated the club's owner, Zoe. While at the club, Francis pays his brother Harold's teenage daughter, Tracey, to "babysit". However, Francis has no children and the girl merely practices music alone on his piano until Francis returns and drives her home. Francis' relationship with Harold is strained, as Francis learned that Harold and Francis' wife were having an affair after she died in a car accident, which also left Harold a paraplegic. Francis' daughter Lisa was kidnapped and murdered a few months before the accident, and he was one of the suspects but was later exonerated. These events have left a huge psychological scar on Francis.

In his professional life, Francis is sent to audit an exotic pet store owned and operated by Thomas Pinto, an introverted gay man profiting from the illegal import of a rare bird species. Thomas has been smuggling hyacinth macaw eggs, and his operation has afforded him hundreds of thousands of dollars a year, spurring suspicion from Canadian authorities. Francis soon discovers these illegal activities in Thomas' financial records.

Francis is eventually banned from Exotica when Eric manipulates him into touching Christina during one of her dances, violating the club's rules. Having realized that Eric intentionally set out to get Francis banned from the club, he vows to murder him. Armed with the knowledge of Thomas's tax evasion, Francis blackmails Thomas into visiting Exotica, and instructs him to touch Christina during one of her dances, so that Thomas too will be thrown out of the club; Francis intends to use this as an opportunity to infiltrate the club and murder Eric.

Francis affixes Thomas with a wiretap so that he can listen in on Thomas's visit to Exotica. While Christina gives Thomas a lap dance, he attempts to glean information from her, and the two have a conversation which Francis listens to from his parked car. Christina explains to Thomas that she and Francis share a relationship of mutual dependency, and reveals to Thomas personal details about Francis's life, specifically his daughter's murder. A distraught Francis exits his car and waits for Eric outside the club. Confronting Eric with a gun, Francis is defused when Eric reveals he and Christina, who met each other while volunteering in a search party for the missing Lisa, were the ones who discovered Lisa's dead body. Francis embraces Eric.

In a flashback, Francis drives a teenage Christina—who, at that time, worked for Francis and his wife as Lisa's babysitter—to her parents' home. During these routine drives, Francis would often comfort Christina over her troubled home life. As Francis drops Christina off at her house, he assures her that she can always confide in him.

Cast

Production

Development

Director Atom Egoyan, who wrote the screenplay, first conceived of the story in the fall of 1992, intrigued by the ritualistic nature of table dances and the rule that clients can not touch the dancers, envisioning a story of a dancer having a main customer. He believed a strip club could be an important setting for a film because of society's sexual obsessions, and the roles of such clubs as "a collective sexual outlet". While wanting to portray the clubs accurately, he also believed he could bring a skeptical perspective.

He began working on the screenplay in February 1993. In writing it, he "wanted to structure the story like a striptease, gradually revealing an emotionally loaded history". He also cited thriller films as an influence. Although the city in the film is not named, Egoyan stated Exotica and his other films portray "different areas of Toronto".

The film had a $2 million budget, with $900,000 coming from Telefilm Canada and the Ontario Film Development Corporation pledging $700,000. To save money, Egoyan's own 1990 Volvo 240 station wagon was used as Francis's car.

Casting
With the script completed in April 1993, Egoyan began casting the film and choosing his crew, a process that took two months.

Egoyan's wife Arsinée Khanjian played the club owner Zoe, having appeared in all of his previous films. Zoe is pregnant with Eric's child, and in reality, Khanjian was pregnant during filming, with Egoyan's son Arshile. Egoyan later expressed regret for surrounding Khanjian with nude women when she was unsure how her own body would change during her first pregnancy.

Bruce Greenwood was cast in the film after he met Egoyan through a mutual friend in a bar, before the director had raised his international profile. Greenwood had previously appeared in St. Elsewhere and Knots Landing, and the two became friends.

Filming
Art directors Richard Paris and Linda Del Rosario built the Exotica strip club set in an unused room in the Party Centre, a Toronto building, with construction commencing in May 1993. During production, several people arrived at the set believing it was a real club. For the outside of the club, the filmmakers used a shop on Mutual Street which has since been torn down, outside Metropolitan United Church. Osgoode Hall is used for the opera house.

The cinematography was done by Paul Sarossy, with Egoyan saying the goal of the camerawork was to capture the perspective of a missing character, in this case Francis' dead daughter. Principal photography was completed by July. Composer Mychael Danna recorded his score for the film from India, with influences from classical music in India.

Release
Exotica was invited to compete in the Cannes Film Festival in May 1994, the first invitation for a Canadian film in several years. The film was released on three screens in Toronto by Alliance Communications Corporation on September 29, 1994. In the United States, the film was initially released by Miramax Films in six cities; its distributors were impressed when Exotica grossed $14,379 per screen, allowing for a broader release to 433 screens. Miramax Films marketed the film as an erotic thriller. Egoyan stated that he was "very demanding that the image of Christina dressed as a schoolgirl won't be used on any posters, because it's an image that only makes sense in the context of the film", adding that he was "aware of how [the image] could be abused." Egoyan also commented that he felt "I don't think it's an erotic film at all. You begin by assuming the relationship between Francis and Christina is perverse, that he has a pedophiliac attraction to her. When you realize what is actually going on, it's platonic in the truest sense."

The film played in Toronto for 25 weeks, at one point in an IMAX theatre. In the United States, it was initially released in 500 theatres. In the Philippines, the film was released on July 27, 1995, with ads containing the tagline, "After Schindler's List and Belle Époque comes another controversial and multi-awarded hot film."

Home media
On home video, Exotica went out of print in Canada for years, but was available on DVD in England through the company Network. In 2012, Alliance Films released the film on DVD and Blu-ray in Canada, with commentary from Egoyan and Danna. The Criterion Collection released the film on Blu-ray and DVD on September 20, 2022 in the United States.

Reception

Box office
The film grossed $32,856 in its opening weekend in Toronto. The film's initial box office performance in its limited release was considered "huge" by distributors. In March 1995, U.S. critic Roger Ebert reported Exotica was breaking box office records in Canada.

By 1995, Exotica had grossed $1.75 million in Canada, a substantial sum for English-language Canadian cinema. The film ended its run after grossing $5.13 million in the United States and Canada. Exotica was Egoyan's biggest financial success, and has been called his box-office breakthrough.

Critical response

Exotica received positive reviews from critics. Rotten Tomatoes retrospectively collected 39 reviews and gave the film an approval rating of 95%, with an average rating of 8.3/10. The website's critics consensus reads, "Exotica simmers with sex and obsession, while successfully doubling as an extreme character study." On Metacritic, the film holds a weighted average score of 72 out of 100 based on 25 reviews, indicating "generally favorable reviews".

Roger Ebert gave the film four stars upon the film's initial release, calling it "a movie labyrinth, winding seductively into the darkest secrets of a group of people who should have no connection with one another, but do". He judged it Egoyan's best film to date and said Mia Kirshner "combines sexual allure with a kindness that makes her all the more appealing". In 2009, Ebert added the film to his Great Movies list, calling it a "deep, painful film about those closed worlds of stage-managed lust". Jonathan Rosenbaum called it "A must-see" and "lush and affecting", praising the score, the set and the camera movements. Leonard Klady, writing for Variety, called it "a haunting, chilling experience", albeit with an ending that was "anticlimactic, fuzzy and considerably less than a knockout emotional punch". Entertainment Weekly gave the film a B+, concluding "Like Christina's dance, the movie is a gorgeous tease, an artful promise of something that never quite arrives". Desson Howe, writing for The Washington Post, said it "starts off promisingly, but eventually sinks into its own convoluted oblivion". Peter Travers of Rolling Stone wrote "Exotica is Egoyan's most accomplished and seductive film to date", and less flashy than the upcoming Showgirls (1995) promised to be. B. Ruby Rich of The Advocate wrote the film is "a jigsaw puzzle of the emotions in which sex spells out whole language of human behavior", and said the cast, including Kirshner and Don McKellar, "rivet our attention on these characters". Critics complimented use of the song "Everybody Knows" by Leonard Cohen.

In 2001, Girish Shambu, writing for Senses of Cinema, said "Atom Egoyan's sad, elegant Exotica (1994) is at once intimate and remote, concrete and abstract", praising Bruce Greenwood for "quiet gravity" and Sarah Polley as "precociously perfect". In 2002, readers of Playback voted it the seventh greatest Canadian film ever made. In 2012, Jeff Heinrich of the Montreal Gazette gave the film five stars, calling it "An utterly hypnotic, X-rated art film" with a "haunting score". Mike D'Angelo of The A.V. Club stated "Exotica —much like Egoyan's subsequent film, The Sweet Hereafter— proves to be a devastatingly cathartic exploration of tragedy's aftermath and the ways that people attempt to cope with inexpressible grief". In 2015, The Daily Telegraph named Exotica as one of "the 10 best (and worst) stripper movies", calling Egoyan "a then-wunderkind of Canadian cinema" and noting the film won awards at both Cannes and the AVN Awards, which are for pornography.

In 2001, an industry poll conducted by Playback named it the fifth best Canadian film of the preceding 15 years.

Accolades

At the 1994 Cannes Film Festival, Exotica won the FIPRESCI Prize, the first time an English-language Canadian film had won the honour. At the 1994 Genie Awards, the film won eight prizes, including Best Motion Picture and Best Director and Best Original Screenplay for Egoyan.

References

Sources

External links

 Exotica: Formula for Seduction – an essay by Jason Wood at The Criterion Collection

1994 films
1994 independent films
1994 LGBT-related films
1990s Canadian films
1990s English-language films
AVN Award winners
Best Picture Genie and Canadian Screen Award winners
Canadian independent films
Canadian LGBT-related films
Canadian nonlinear narrative films
English-language Canadian films
Films about striptease
Films directed by Atom Egoyan
Films scored by Mychael Danna
Films set in Toronto
Films shot in Toronto
Hyperlink films
Miramax films

Exotica (film)


Kureyş (Arapça: قريش), rivayet kültüründe İslam peygamberi Muhammed'in mensup olduğu Arap kabilesidir.

Bazı İslam araştırmacıları, Kur'anın 105 ve 106. surelerini birlikte ele alıyor ve Kureyş'i Muhammedin mensubu olduğu kabilenin adı ve Ebabil'i bir kırlangıç türü gösteren geleneksel açıklamaları tatmin edici bulmuyorlar. Buna göre Kur'anın 105. suresi olan "Fil suresi" Babil sürgününü; "Kureyş suresi" ise İran'da Ahameniş İmparatorluğu'nu kuran, Yahudileri bu sürgünden kurtararak onların Kudüs'e dönmesine izin veren, böylece Yahudiler arasında büyük bir kurtarıcı (veya mesih) olarak saygı kazanan Büyük Kiros'u işaret etmekteydi. (Kiros'un İbranice telaffuzu Quraish idi)

Muhammed'in orijini açısından İbni Abbas Kureyş'in bir Nebati bir kabile olduğu ifadesi de kayda değerdir. (Ayrıca bakınız; Revizyonist İslam Araştırmaları Okulu)

Rivayetlere göre Kureyş Mekke'nin en güçlü kabilesiydi. İslam peygamberinin kabilesi olmakla beraber aynı zamanda Müslümanların en çok savaştığı kabiledir. Muhammed, Kureyş kabilesinin Haşimoğulları sülalesine mensuptur. Kurucusu Muhammed'in büyük dedelerinden Kusay bin Kilab'dır.

Kureyş'in ataları

Kureyş kabilesi, Muhammed'in on bir göbekten atası Fihr bin Malik'in erkek çocuklarının soyundan gelen asil bir kabiledir. Bazı tarihçilere göre Kureyş kabilesi, Nuh peygamberin torunu İbrahim peygamberin oğlu İsmail'in neslinden olduğu kabul edilen Adnan'ın soyundan gelir.

Kusay bin Kilab (Zeyd), Abdülmuttalib'in büyük-büyük-büyükbabası ve Muhammed'in beşinci göbekten atasıdır. Kusay Mekke'nin en güçlü adamıydı. Kabe'den sorumlu olan Huza Kabilesi'nden kız alarak Kabe'nin koruyuculuğuna terfi etmişti. Harabe durumundaki Kabe'yi restore ettirdi. Arapların Kabe etrafında ev inşa etmelerine izin verdi. Arap Yarımadası'ndaki ilk belediye binasını (Dar'un Nedve) inşa ettirdi. Burada diğer kabile liderleriyle siyasi, ekonomik ve kültürel sorunları tartışıp çözüm bulmaya çalıştı. Topladığı vergilerle İslam'dan çok önce Kabe'ye gelmekte olan hacılara yiyecek ve su sağladı.

Rivayetlere göre Kureyş soyağacı

Kaynakça ve notlar

Muhammed

Kureyş


Rahatlatıcı kadınlar (), Japon ordularının II. Dünya Savaşı sırasında askerlerinin cinsel ihtiyaçlarını karşılamak için kurdukları askeri genelevlerde cinsel köle olarak çalıştırılan, işgal ettikleri yerlerin yerlisi (Örn. Koreli, Çinli, Filipinli, Endonezyalı) veya işgal ettikleri yerlere sonradan gelen kolonyal (Örn. İngiliz, Fransız, Hollandalı, Belçikalı) kadınlar için kullanılan bir tabirdir.

Kaynakça

Savaşta kadınlar
Japonya'nın işlediği savaş suçları
Cinsel suçlar

Rahatlatıcı kadınlar


Türkisch für Anfänger ist eine deutsche Spielfilmadaption der gleichnamigen ARD-Serie aus dem Jahr 2012. Die Regie der Komödie, die die Geschichte der Serie neu erzählt, übernahm Serienschöpfer und Drehbuchautor Bora Dagtekin, der mit der Adaptierung sein Filmregiedebüt gab. Anlehnend an die Originalhandlung erzählt die Neuverfilmung von der Begegnung der Familien Schneider und Öztürk, die während einer Thailandreise eine Bruchlandung mit dem Flugzeug überstehen und gezwungen sind, einander kennenzulernen.

Der Film wurde von der Rat Pack Filmproduktion in Koproduktion mit Constantin Film, ARD Degeto, dem BR, dem WDR, dem NDR, Panda Plus und der Bluverde Filmproduktion produziert. Für die Leinwandfassung konnte, außer Emil Reinke, die gesamte TV-Besetzung erneut versammelt werden, allen voran Josefine Preuß, Elyas M'Barek, Anna Stieblich, Adnan Maral, Pegah Ferydoni und Arnel Tači.

Der Film hatte am 6. März 2012 in München Premiere, der Kinostart folgte am 15. März 2012.

Handlung
Von der Erziehung einer Alt-68er-Therapeutin geprägt, deren Kern sich vor allem durch Regelfreiheit und penetrante Unkonventionalität zeigte, hat Lena Schneider sich zum Gegenteil ihrer Mutter Doris entwickelt. Sie versucht, alles zu kontrollieren, und lehnt Gefühle strikt ab. Zur Feier ihres Abiturs steht ein Thailandurlaub an. Während Doris von gemeinsamen Partynächten träumt, möchte Lena im Urlaub nur lesen und ihre Mutter auf Abstand halten. Gleichzeitig planen auch die Öztürks einen Thailandurlaub und brechen zum Flughafen auf. Auf dem Weg dorthin begegnen sich die beiden Familien an einer roten Ampel. Sie sitzen auch im Flugzeug nebeneinander.

Nach einigen Stunden gerät das Flugzeug in Turbulenzen und muss aufgrund einer Aschewolke mitten im Indischen Ozean notwassern. Nahezu alle Passagiere werden unverletzt aus den Rettungsbooten gerettet und in einem Hotel untergebracht. Lena jedoch wacht bald darauf in einer Rettungsinsel auf, nachdem diese auf einen Strand aufgelaufen ist. Bei ihr befinden sich Cem, seine Schwester Yağmur und ein stotternder Grieche namens Costa. Als die Truppe sich aus der Luftinsel befreit, müssen die Jugendlichen feststellen, dass sie auf einer einsamen Insel gestrandet sind. Über ein Funkgerät in einer verlassenen Hütte erfahren sie von ihren Eltern, dass das Signal des Peilsenders ihrer Rettungsinsel zu schwach ist, um geortet zu werden. Derzeit wartet man auf bessere Ausrüstung aus Thailand.

Als die Gruppe versucht, den Peilsender auf den Berg der Insel zu bringen, um die Reichweite zu erhöhen, müssen sie feststellen, dass der Rucksack mit dem Peilsender ins Meer getrieben ist. Als Lena den Rucksack zurückholen möchte, tritt sie in einen Seeigel und entwickelt heftige allergische Reaktionen. Cem bringt Lena in der Hoffnung auf ein Gegenmittel in ein Eingeborenendorf, in dem sie zuvor ein Opferritual beobachtet hatten. Dort stellt Cem fest, dass die Eingeborenen fließend Deutsch sprechen und die Frau aus dem vermeintlichen Opferritual noch am Leben ist. Es handelt sich um Uschi, eine Forscherin, die auf die Insel kam, um das Leben eines Kannibalenstammes zu erforschen. Sie verabreicht Lena ein Gegenmittel und erlaubt Cem, ihr Telefon zu benutzen, mit dem er ihre Eltern anruft.

Metin und Doris finden inzwischen zueinander. Nachdem die beiden zusammen am Strand waren, verabreden sie sich zum Besuch eines Discoboots. Dort stürzt Doris mit dem Surflehrer Ivan ab und muss in seiner Hütte feststellen, dass er ein Callboy ist und nur gegen Geld mit ihr schlafen will. Den folgenden Tag verbringen Doris und Metin gemeinsam und schlafen schließlich miteinander.

Auf der Insel rauchen die Jugendlichen mit den Eingeborenen eine Friedenspfeife. Lena glaubt, Cem wolle mit ihr schlafen und nimmt mehrere Züge der Droge. Cem präsentiert ihr aber nur einen Hip-Hop-Song, von dem sie wenig begeistert ist. Es kommt erneut zu einem Streit über die geistige Reife Cems. Dann beginnt die Friedenspfeife zu wirken und Lena fordert Cem auf, mit ihr zu schlafen. Er trägt sie in die Hütte und stößt auf dem Weg zum Bett gegen Lenas Camcorder, der mit der Aufnahme beginnt. Cem legt sich zu Lena ins Bett.

Am Morgen sitzt Yağmur am Bett und belächelt die beiden für ihr mutmaßliches Treiben. Als Costa nach der Feier bei den Eingeborenen in der Hütte erscheint, spricht dieser Cem auf die gewonnene Wette hinsichtlich des Beischlafs mit Lena an, die das Gespräch belauscht. Anschließend ist Yağmur Costa bei der Beseitigung eines Missgeschicks behilflich, woraufhin die beiden sich küssen und feststellen, dass Costa nicht stottert, wenn er ihre Hand berührt.

Am Wasserfall konfrontiert die enttäuschte Lena dann Cem mit der Wette. Sie rutscht im Wasser aus, wird von der Strömung mitgerissen und landet in einem Teich. Als Cem sie um Entschuldigung bitten möchte, weil er sich insgeheim in sie verliebt hat, erscheint Doris im Dschungel und umarmt ihre Tochter. In der Ferienanlage spricht Doris sie auf ein Essen an, das am Abend mit Metin und seiner Familie stattfinden soll. Doris ist verliebt in den Türken, möchte ihn gerne wiedersehen und besser kennenlernen. Lena will jedoch nichts mehr mit Cem zu tun haben und beschließt, die Familie zu vertreiben. Sie informiert sich im Internet über den Mafia-Clan, aufgrund dessen die Öztürks ins Zeugenschutzprogramm aufgenommen wurden, verwüstet Metins Hotelzimmer und sprüht ein Graffito mit der Aufschrift "Wir haben dich gefunden" an die Wand. Metin gerät in Panik und flieht mit seinen Kindern.

Lena fühlt sich siegessicher. Als sie am Abend jedoch ihre Mutter beobachtet, die traurig Karaoke singt und Metin nachtrauert, schaut sie sich ihre Aufnahmen von der Insel an und entdeckt auch das Video von der Nacht, in der sie vermeintlich mit Cem geschlafen hatte. Es stellt sich heraus, dass Cem die Situation nicht ausgenutzt, sondern Lena nur im Schlaf beobachtet hatte. Lena gesteht ihrer Mutter daraufhin alles, und die beiden nehmen sich ein Taxi zum Flughafen, wo die Öztürks gerade ihre neuen Identitäten annehmen und nach Oslo fliegen wollen. Die Schneiders schaffen es noch an Bord und Lena gesteht Metin, was sie getan hat. Dadurch finden Doris und Metin sowie Lena und Cem wieder zueinander. Der Film endet mit einem gemeinsamen Aufenthalt der drei Paare am Strand.

Hintergrund

Die Dreharbeiten zu Türkisch für Anfänger dauerten insgesamt 37 Tage und fanden vom 5. April 2011 bis 21. Juni 2011 in München und Berlin sowie in Thailand statt. Der südostasiatische Staat diente als Kulisse für die Andamanen, eine Inselgruppe im Golf von Bengalen, die 800 Kilometer westlich von Thailand liegt und als eigentlicher Hauptspielort des Films fungierte. Das Land hatte im Vorfeld den Vorzug vor einer Reihe weiterer potentieller Kandidaten wie Südafrika, Hawaii und die Karibik erhalten, Orte, die auch aus finanziellen Gründen später nicht in Frage gekommen waren. Die exotischen Drehorte fand die Crew nach langen Location-Touren und mit Unterstützung einer thailändischen Produktionsfirma, die das Team während der Dreharbeiten fortwährend begleitete; darunter die im Osten Thailands an der Grenze zu Kambodscha befindliche Insel Ko Kut sowie deren Nachbarinsel Ko Chang, auf welcher wiederum die Szenen im Urlaubsresort entstanden. In der Provinz Chanthaburi im Landesinneren Thailands entstanden ferner die Urwald-Szenen mit Katja Riemann und Günther Kaufmann. Gefördert wurde das Projekt vom FilmFernsehFonds Bayern, der Filmförderungsanstalt und dem Deutschen Filmförderfonds.

Unterschiede und Parallelen zur Serie
Obwohl der Kinofilm eine alternative Erzählung beinhaltet, wie sich Familie Schneider und Familie Öztürk kennengelernt haben, blieben die Figuren der Serie weitestgehend gleich. Allerdings gab es einige Unterschiede zwischen Serie und Kinofilm:
 Yağmur wirkt in der Serie viel prüder und verschlossener als im Kinofilm. Ein Beispiel hierfür ist, dass Yağmur im Film ohne Probleme vor männlichen Figuren viel Haut zeigt, wohingegen sie in der Serie stets zugeknöpft und meist mit Kopftuch zu sehen ist.
 Im Kinofilm erfährt man den genauen Grund, woran Cems und Yağmurs Mutter gestorben ist.
 Die Serie spielt in Berlin-Neukölln, im Film hingegen betont Metin, dass Cem "aus Zehlendorf und nicht Neukölln" kommt. Cem will aber sowohl in der Serie als auch im Film Rapper werden.
 Lenas Bruder Nils wird im Film von Nick Romeo Reimann dargestellt, in der Serie war dies Emil Reinke.
 Im Kinofilm hat Nils einen ganz anderen Charakter als in der Serie. In der Serie wirkt er introvertiert, aber auch sehr vernünftig. Im Film wird er als Freak dargestellt.
 Metin nimmt die Gefahren, als Kriminalpolizist von Verurteilten verfolgt zu werden, viel ernster als in der Serie.
 Im Kinofilm taucht auch Lenas Ex-Freund namens Frieder auf, gespielt von Frederick Lau. Frieder wollte Selbstmord begehen und lernte Lena in einer Gruppe für Suizidgefährdete kennen. Dies ist eine Parallele zur Serienfigur Axel Mende, gespielt von Axel Schreiber. Dieser täuschte einen Selbstmordversuch vor, damit Lena mit ihm zusammenblieb.
 Annette Strasser verkörperte in der dritten Staffel der Serie die Altenpflegerin Susanne. Im Film übernahm sie die Rolle der Stewardess in dem abstürzenden Flugzeug.
 Ursprünglich sollte die Rolle der Cleo sehr viel größer ausfallen. Da die Darstellerin aber erst nach den Dreharbeiten in Thailand gefunden wurde, hatte man sich vorher entschieden, ihre Rolle zu verkleinern. In den ersten Drehbuchfassungen sollte Cleo, wie auch Frieder, nach Thailand reisen, nachdem Cem gerettet wurde.
 Laura Osswald ist im Musikvideo von Nutten am Pool als Gefängniswärterin zu sehen. Osswald spielte bereits in Doctor's Diary und Schulmädchen von Bora Dagtekin mit. Auch in der gleichnamigen Serie hatte sie einen Cameo-Auftritt.

Rezeption

Kritik
Die Kritik nahm den Film sehr unterschiedlich auf. So bezeichnete Björn Becher die Produktion in seiner Rezension für Filmstarts.de als "eine der witzigsten deutschen Kino-Komödien der jüngeren Vergangenheit." Bora Dagtekin sei es gelungen, mit einer "Kombination aus neuem Pomp und alten Stärken (…) den Charme und den bitterbösen Humor seiner Serie auf die Kinoleinwand zu übertragen". Türkisch für Anfänger funktioniere "wunderbar als eigenständiger Kinofilm und besitzt zugleich auch die Qualitäten der Originalserie". Dagtekin erweise sich bei seinem Regiedebüt hinter der Kamera zudem auch als "hervorragender Regisseur": Der Film komme "nicht nur wegen des wunderbar eingefangenen Insel-Schauplatzes prächtig auf der großen Leinwand zur Geltung, sondern auch durch zahlreiche gekonnt umgesetzte visuelle Einfälle."

Auch Filmkritiker Hans-Ulrich Pönack schrieb für Deutschlandradio: "So prächtig witzig ging es schon lange nicht mehr zu im deutschen Komödien-Kino. Mit Pointen, die ihren lustigen Namen auch wirklich verdienen: ironisch, treffsicher, frech, durchweg amüsant. Es sprühen die kessen Unterhaltungsfunken. Über pfiffige Situationskomik. Krassen Spott. Süffisantem Klischee-Kompott. Mit spitzzüngigen Lächerlichkeiten in Sachen dussliger Vorurteile. In Sachen verkrampftem Multikulti-Gehabe. In Sachen ritualisierte Macht-Spielchen. Was für ein temperamentvolles Locker-Vergnügen!" Ferner lobte er die Darstellungen der Hauptbesetzung.

Focus-Autor Jakob Biazza dagegen bezeichnete die Kinoadaption der von ihm gelobten TV-Serie als Flop. Der Film erweise sich als "plump [und] schrecklich vorhersehbar" und beweise  "warum immer mehr Autoren inzwischen lieber für Serien als fürs Kino schreiben: Wenn sie gut gemacht sind, bieten die Vielteiler unendlich mehr Möglichkeiten für Entwicklung und Charakterisierung." Unterm Strich bleibe "in diesem Fall ein Film, der Gags im Zehn-Sekunden-Takt abfeuert, um damit total unverkrampft und klischeefrei Geschlechter- und Kulturkampf zu behandeln."

Ebenfalls enttäuscht zeigte sich Juliane Gringer von der Mitteldeutschen Zeitung. Sie bezeichnete "das Wagnis Kino hier [als] leider wirklich vollkommen misslungen. Der erfrischende Esprit und die authentische Komik fehlen völlig. Damit verrät die Filmversion auch das Original: Die Glaubwürdigkeit der sympathischen Figuren wird hier in fast jeder Szene billigen Zoten geopfert. Wer dafür verantwortlich ist, bleibt im Dunkeln." Sie frage sich zudem ernsthaft, "wie sich alle Beteiligten sehenden Auges und klaren Verstandes in so ein Unglück stürzen konnten".

Erfolg
Türkisch für Anfänger feierte am 6. März 2012 im Cinemaxx in München Premiere. Am 11. März 2012 starteten Cast und Crew in Hamburg eine deutschlandweite Kinotour, bei der Bora Dagtekin gemeinsam mit Josefine Preuß und Elyas M'Barek die Kinovorführungen besuchte. Die Freigabe der Produktion zur öffentlichen Vorführung erfolgte schließlich am 15. März 2012. Presseberichten zufolge zählte die Produktion bereits am ersten Tag inklusive Previews rund 90.000 Besucher. Nach Ende des ersten Vorführwochenendes wurden mehr als 370.000 Zuschauer in 492 Kinos verzeichnet. Damit erreichte Türkisch für Anfänger unmittelbar die Spitze der deutschen Kinocharts. Mit 2.390.245 Zuschauern belegte der Film am Jahresende den zehnten Platz der Besucherrangliste und war damit die erfolgreichste deutsche Kinoproduktion.

Die Free-TV-Premiere des Kinofilms erfolgte am 26. August 2013 im Ersten. Insgesamt schalteten zur Primetime 4,94 Millionen Zuschauer ein, was einem Marktanteil von 16 % entsprach.

Auszeichnungen
 2012: Deutscher Comedypreis in der Kategorie Erfolgreichste deutsche Filmkomödie
 2012: Video Champion in der Kategorie Deutscher Film
 2012: Bambi in der Kategorie Film National
 2013: Bayerischer Filmpreis – Publikumspreis
 2013: Deutscher Hörfilmpreis – Publikumspreis

Weblinks
 Video (104 Min.), voraussichtlich bis 4. November 2023 in der ARD-Mediathek verfügbar

 Türkisch für Anfänger bei constantin.film

Einzelnachweise

Filmtitel 2012
Deutscher Film
Culture-Clash-Komödie
Türkische Diaspora in Deutschland im Film

Türkisch für Anfänger (Film)


المدرعة BCL-M5، هي ناقلة جنود مدرعة خفيفة لنقل الجنود إلى ساحة المعركة، ودعمها بالنار، ومرافقة الطوابير، ولاستطلاع الطرق والمناطق ومهام عديدة أخرى، وهي مدرعة من صنع جزائري، بدأ تصنيعها في سنة 1991 ودخلت إلى الخدمة في سنة 1993 وعلى حسب شكلها دبابة برمائية.

التصميم
بنظام دفع رباعي 4×4، بنيت هذه المدرعة على أساسات شاحنة SNVI m120 تحتوي على محرك F6L912 KHD Deutz بقوة 120 حصان الألماني وهو مصنع 100% محليا تحت رخصة شركة Deutz ، وهناك بابين على كل جانب من الناقلة للسائقل وقائد المتن كما توجد فتحات على السطح وأخرى صغيرة مزودة بنوافذ صغيرة على الجانبين وعددها الإجمالي 8 للرماية، تحمل 8 أفرد مجهزين بكامل أسلحتهم + 2 من أفراد الطاقم.

كما يمكن رفع مستوى الأداء الميداني للمدرعة الجديد حيث تمت دراسة زيادة متانة وصلابة جسم المدرعة لتحمل الصدمات في أرض المعركة، وكذلك زيادة القدرة الهجومية لهذه المدرعة بإضافة مدافع قوية وبعيدة المدى مستفيدين من التقنية الجديدة والمتطورة كأنظمة الليزر والرؤية الليلية في التسديد، وكذلك إجراء بعض التعديلات في هيكل المدرعة، ومن المرتقب أن تحمل هذه المدرعة المطورة أسم (BCL-M54)

خصائصها التقنية
 الوقود: ديزل
 نوع المحرك: F6L912 KHD Deutz
 السرعة: 65 كلم/س
 مسافة التحرك: 600 كلم
 سعة الحمل: 10 جنود

التسليح
 مدفع 120 ملم
 رشاش 12.7 ملم PK

المستخدمون

انظر أيضاً
 نمر الجزائر
 مدرعة BCL-M54
 الكلاشنكوف (الجزائر)
 مرسيدس بنز الجزائر
 صناعة عسكرية جزائرية
 مدرعة فوكس 2 (الجزائر)
 صناعة السيارات في الجزائر
 الشركة الوطنية للعربات الصناعية
 الشركة الجزائرية لصناعة المروحيات
 المديرية المركزية للصناعة العسكرية (الجزائر)

وصلات خارجية
 وزارة الدفاع الوطني الجزائري

المراجع

اقتصاد الجزائر
صناعة جزائرية
مدرعات
مركبات قتالية مدرعة ذات عجلات
مركبات مشاة قتالية
ناقلات جنود مدرعة

مدرعة BCL-M5


ISO 3166-2:NG is the entry for Nigeria in ISO 3166-2, part of the ISO 3166 standard published by the International Organization for Standardization (ISO), which defines codes for the names of the principal subdivisions (e.g., provinces or states) of all countries coded in ISO 3166-1.

Currently for Nigeria, ISO 3166-2 codes are defined for 1 capital territory and 36 states. The Federal Capital Territory contains the capital of the country Abuja and has special status equal to the states.

Each code consists of two parts, separated by a hyphen. The first part is , the ISO 3166-1 alpha-2 code of Nigeria. The second part is two letters.

Current codes
Subdivision names are listed as in the ISO 3166-2 standard published by the ISO 3166 Maintenance Agency (ISO 3166/MA).

Click on the button in the header to sort each column.

Changes
The following changes to the entry have been announced in newsletters by the ISO 3166/MA since the first publication of ISO 3166-2 in 1998:

See also
 Subdivisions of Nigeria
 FIPS region codes of Nigeria
 Neighbouring countries: BJ, CM, NE, TD

External links
 ISO Online Browsing Platform: NG
 States of Nigeria, Statoids.com

2:NG
ISO 3166-2
Nigeria geography-related lists

ISO 3166-2:NG


Eglog, Çoban şiiri anlamına gelen bir edebiyat terimi.

Birkaç çobanın aşk, kır hayatının güzellikleri üzerine karşılıklı konuşmaları biçiminde yazılır. Erken Latin edebiyatında gelişen bu şiir türü günümüzde genellikle Batı edebiyatında görülür. Bir olaya dayandığı ve karşılıklı kişileri konu aldığı için küçük bir piyesi andırır.

Eglog, Türk edebiyatında kullanılmayan bir türdür.

Edebiyat terimleri

Eglog


Pedanius Dioscorides (grčki Πεδάνιος Διοσκουρίδης}, bio je grčki liječnik, farmakolog, botaničar i autor utjecajnog djela De Materia Medica. Ovo je enciklopedijsko djelo imalo 5 tomova te je detaljno obrađivalo lijekove biljnog, životinjskog i mineralnog porijekla. Radio je kao liječnik za rimsku vojsku.

Životopis

Rodio se u Anazarbusu, u Kilikiji u Maloj Aziji, te se školovao u Tarzu. Živio je između 40. i 90. godine po. Kr.

Vanjske poveznice

 https://ia801509.us.archive.org/24/items/Dioscorides_Materia_Medica/Dioscorides%20-%20Materia%20Medica.pdf

Izvori

Grčki znanstvenici

Pedanije Dioskorid


Yegah (Yegâh), Klasik Türk müziğinde kalın re notası karşılığı sayılan makam.

Bakınız:
 sultaniyegah
 ferahfeza
 Dastgah

Klasik Türk müziği makamları

Yegâh


An Elymus caesifolius in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Áskell Löve ngan Shou Liang Chen. An Elymus caesifolius in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Tibet. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Elymus

Elymus caesifolius


Agrilus mocquerysi é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Théry, 1905.

Referências

mocquerysi

Agrilus mocquerysi


Donde los árboles cantan es un libro de la escritora valenciana Laura Gallego García. El libro fue lanzado el 14 de octubre de 2011 por Grupo SM.

Fue número uno de ventas en varias librerías de España, llegando a vender más de 100.000 unidades. El libro es de género fantástico épico. Tiene dosis de romanticismo y escenas bélicas. Ganó el Premio Nacional de Literatura Infantil y Juvenil de 2012.

Sinopsis

Viana, la única hija del duque de Rocagrís, está prometida al joven Robian de Castelmar desde que ambos eran niños. Los dos se aman y se casarán en primavera. Sin embargo, durante los festejos del solsticio de invierno, un arisco montaraz que se hace llamar Lobo advierte al rey de Nortia y sus caballeros de la amenaza de los bárbaros de las estepas... y tanto Robian como el duque se ven obligados a marchar a la guerra. En tales circunstancias, una doncella como Viana no puede hacer otra cosa que esperar su regreso... y, tal vez, prestar atención a las leyendas que se cuentan sobre el Gran Bosque... el lugar donde los árboles cantan.

Personajes
 Viana de Rocagrís: Es la hija del duque Corven de Rocagrís, una doncella educada en un castillo. Su madre murió cuando era pequeña. Está prometida con Robian de Castelmar y lo ama. Tiene el pelo largo y color miel y los ojos grises. Es una doncella fina y educada, pero una mujer muy valiente y fuerte cuando se necesita
 Belicia: Mejor amiga de Viana. Querían un mundo de Hadas. Estaba enamorada del príncipe Beriac.Fue asesinada por los bárbaros cuando fue rescatada por Viana.Tenía 16.
 Uri: Un ser con forma humana. Su piel es moteada y sus ojos, más verdes que el musgo. Viana lo encuentra inconsciente en medio del bosque. No sabía hablar ni recordaba nada de lo que le había pasado, con lo cual, Viana lo llevó al campamento. No se sabe quién es exactamente ni de dónde viene hasta el final. Viana lo apoda "Uri" porque le recuerda a un duende que escuchaba en las historias que oía de pequeña.
 Lobo: Montaraz astuto y mordaz. En su pasado fue una persona importante, noble y valiente, pero por un error del pasado que le costó su oreja y su título se queda viviendo en el bosque. 37 años
 Rey Radis: Rey de Nortia y padre de Beriac y de Elim, fue asesinado por los bárbaros en la lucha por Nortia.
 Robian de Castelmar: Joven noble, prometido de Viana. Caballero apuesto y cariñoso. La guerra lo hará cambiar hasta un punto que Viana nunca se imaginaba. Tiene el pelo castaño, 16 años
 Dorea: Nodriza de Viana, siempre la acompañó en todos los lugares y cuando Viana más la necesitaba. 45 años
 Harak: Líder bárbaro, que reclama el trono de Nortia, convirtiéndose en el rey. Se curan milagrosamente sus heridas.
 Holdar: Esposo de Viana y Bárbaro a las órdenes de Harak. Es asesinado con un atizador de fuego por Viana. 37 años
 Duque Corven: Es el padre de Viana, muere en la batalla contra los bárbaros. 56 años
 Príncipe Beriac: Apuesto, fuerte, listo. Todas las chicas sueñan con casarse con él. Muere al principio de la novela en la batalla contra los bárbaros. 19 años
 Oki: Extraño hombre pequeño que parece un duende, es  un cuenta-cuentos que viaja sin rumbo de castillo en castillo contando historias y leyendas sobre el Gran Bosque, cuyas a Viana ha hecho reflexionar a lo largo de su camino.
 Airic: Tiene 11 años y es el mayor de sus 6 hermanos.Viana ayudó a su familia la noche en la que murió Holdar.También ayuda a Viana a rescatar las joyas de su madre y a intentar matar a Harak.
 Elim: Hijo del rey Radis y hermano del príncipe Beriac fue decapitado por los bárbaros,7 años.
 Analisa: Hija de la hermana del rey y prometida de Harak, 9 años y a lo largo de la historia va creciendo.

Lanzamiento y curiosidades

 Donde los árboles cantan fue una novela muy esperada por los lectores de Laura Gallego. La escritora iba informando de su desarrollo en su Twitter. El libro salió a la venta el 14 de octubre de 2011, y tuvo un éxito inmediato: en los dos primeros días de lanzamiento se vendieron más de 4000 ejemplares; fue el más vendido en espacios como Fnac o La Casa del Libro; en un mes se vendieron 17.000 ejemplares.
 En mayo de 2011, meses antes de su lanzamiento, se organizó un encuentro en la Feria del Libro de Madrid en la que se enseñó la portada, hecha por Cris Ortega.
 Se hizo una nueva edición del libro en tapa dura el 31 de octubre de 2012, con otra ilustración de cubierta y con un euro más del precio final. La novela, un año después de su lanzamiento, ha vendido más de 100.000 ejemplares. Para ver la nueva portada, también hecha por Cris Ortega, pinchar aquí.
 En principio, el personaje de Viana se llamaba Lianna, pero Laura Gallego lo cambió finalmente teniendo en cuenta la votación que hizo en su cuenta de Twitter.
 La novela narra tres historias: la de Viana, la de Uri y la de Nortia, el lugar donde habitan ambos personajes y el nexo de unión de los mismos.

Referencias

Enlaces externos
 Sección del libro en www.idhun.net (web por y para fanes de Laura Gallego)

Libros de 2011
Libros de Laura Gallego García

Donde los árboles cantan


Colony In Flames tarafından yapılmış bir melodik death metal albümüdür. Grubun şu anki kadrosu ile çıkardığı ilk albümdür. Albüm din ve ruhanilik ile çeşitli perspektiflerden ilgilenmektedir; Embody the Invisible ve The New Word' ın pozitif ışığından ve Zombie Inc' ın daha karamsar yaklaşımı buna örnek olarak verilebilir.

Şarkı listesi

  "Embody the Invisible" - 3:37
  "Ordinary Story" - 4:16
  "Scorn" - 3:37
  "Colony" - 4:39
  "Zombie Inc." - 5:05
  "Pallar Anders Visa" - 1:41
  "Coerced Coexistence" - 4:14
  "Resin" - 3:21
  "Behind Space '99" - 3:58
  "Insipid 2000" - 3:45
  "The New Word" - 3:18
  "Clad In Shadows '99" (Japonca Bonus Şarkı) - 2:24
  "Man Made God" (Japonca Bonus Şarkı) - 4:12

In Flames albümleri
1999 albümleri
Nuclear Blast albümleri

Colony (In Flames albümü)


Rym Draoui (en ), née vers 1980, est une karatéka algérienne.

Carrière
Rym Draoui est médaillée de bronze en kumite individuel féminin open aux Jeux africains de 2003 à Abuja.
Aux Jeux panarabes de 2004, elle conteste sa finale perdue dans la catégorie des plus de 65 kg contre une princesse émiratie, Maïssa Bent El Maktoum, dénonçant un , et décline la médaille d'argent en la donnant à son adversaire et quitte le podium. Cette affaire la voit menacer d'une radiation par la Fédération algérienne de karaté et sera même débattue sur les bancs de l'Assemblée populaire nationale.

Notes et références

Karatéka algérienne

Rym Draoui


أنتونيو جوسيه كونسيكاو أوليفيرا الشهير باسم توني (في أناديا) (باللغة البرتغالية António José Conceição Oliveira) لاعب كرة قدم برتغالي معتزل كان يجيد اللعب في خط الوسط .

المسيرة الرياضية

اللاعب
بدأ توني مسيرته الرياضية ناشئا في نادي ساليسيانوس دي موغوفوريس ثم انتقل إلى نادي أناديا . عندما بلغ من العمر 17 سنة انضم إلى نادي أكاديميكا كويمبرا بعدما اقتنع المدرب آنذاك ماريو ويلسون بموهبته . ساهم في تأهل النادي إلى المباراة النهائية لبطولة كأس البرتغال موسم 1966/1967 ولكنه خسر من نادي فيتوريا سيتوبال بعد تمديد الوقت . في 9 يونيو 1968 انتقل إلى نادي بنفيكا مقابل 1.305 مليون إسكودو برتغالي . استطاع أن يتألق في صفوف نادي بنفيكا وأن يصبح أحد أهم لاعبيه في تاريخه . تم اختياره أفضل لاعب برتغالي في سنة 1972 .

شارك في 33 مباراة دولية مع منتخب البرتغال من 12 أكتوبر 1969 بالخسارة من منتخب رومانيا 0/1 ضمن تصفيات كأس العالم لكرة القدم 1970 إلى 8 مارس 1978 بالخسارة أيضا من منتخب فرنسا 0/2 وديا .

شارك في بطولة كأس استقلال البرازيل سنة 1972 التي أقيمت بمناسبة مرور 150 سنة على الاستقلال . في الدور الأول استطاع منتخب البرتغال أن يتصدر المجموعة الثانية متغلبا على منتخبات تشيلي ، إيرلندا ، الإكوادور ، وإيران . جدد منتخب البرتغال مستواه العالي بوجود توني وتصدر المجموعة الثانية في الدور الثاني بعد الفوز على منتخبي الأرجنتين والاتحاد السوفييتي والتعادل مع منتخب الأوروغواي . في المباراة النهائية فشل توني في تجنيب منتخب بلاده الخسارة من منتخب البرازيل المستضيف بنتيجة 0/1 .

في نهاية موسم 1980/1981 قرر توني اعتزال لعب كرة القدم بشكل نهائي وهو بقميص نادي بنفيكا .

المدرب
تولى تدريب أندية بنفيكا (3 فترات متباعدة) ، بوردو الفرنسي ، إشبيلية الإسباني ، بنفيكا مجددا، منتخب الإمارات ، الاتفاق السعودي، الشارقة الإماراتي ، شينيانغ جيندي الصيني، والأهلي المصري ، جده السعودي وتراختور.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية برتغاليون
لاعبو كرة قدم رجالية برتغاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الولايات المتحدة
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أناديا
رياضيون برتغاليون مغتربون في السعودية
رياضيون برتغاليون مغتربون في الصين
رياضيون برتغاليون مغتربون في الكويت
رياضيون برتغاليون مغتربون في الولايات المتحدة
رياضيون برتغاليون مغتربون في إسبانيا
رياضيون برتغاليون مغتربون في إيران
رياضيون برتغاليون مغتربون في فرنسا
رياضيون برتغاليون مغتربون في مصر
رياضيون من محافظة أفييرو
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو بنفيكا
لاعبو دوري أمريكا الشمالية لكرة القدم (1968–84)
لاعبو كرة قدم برتغاليون
لاعبو كرة قدم برتغاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الولايات المتحدة
لاعبو منتخب البرتغال تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب البرتغال لكرة القدم
لاعبو نادي أكاديميكا كويمبرا
مدربو الدوري الإسباني
مدربو الدوري البرتغالي لكرة القدم الدرجة الممتازة
مدربو الدوري الفرنسي
مدربو الدوري المصري الممتاز
مدربو النادي الأهلي (مصر)
مدربو دوري السوبر الصيني
مدربو دوري المحترفين الإيراني
مدربو دوري المحترفين السعودي
مدربو كرة قدم برتغاليون
مدربو كرة قدم برتغاليون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في السعودية
مدربو كرة قدم مغتربون في الصين
مدربو كرة قدم مغتربون في الكويت
مدربو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
مدربو كرة قدم مغتربون في إيران
مدربو كرة قدم مغتربون في فرنسا
مدربو كرة قدم مغتربون في مصر
مدربو نادي الاتحاد (السعودية)
مدربو نادي الاتفاق (السعودية)
مدربو نادي إشبيلية
مدربو نادي بنفيكا
مدربو نادي بوردو
مدربو نادي تراكتور سازي
مدربو نادي غوانغجو آر أند إف
مدربو نادي كاظمة
مواليد 1365 هـ
مواليد 1946
مواليد في أناديا
لاعبو كرة قدم من محافظة أفييرو

أنتونيو جوزيه كونسيساو أوليفيرا


An Harperia confertospicata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Barbara Gillian Briggs och Lawrence Alexander Sidney Johnson. An Harperia confertospicata in nahilalakip ha genus nga Harperia, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Harperia

Harperia confertospicata


Allison Miller (Roma; 2 de septiembre de 1985) es una actriz estadounidense nacida en Italia, reconocida internacionalmente por su papel como la Princesa Michelle Benjamin en la serie de televisión Kings.
Actualmente encarna a Skye en la serie Terra Nova.

Biografía

Primeros años

Allison es hija de Margo y John Winn Miller, un periodista estadounidense que fue corresponsal de Associated Press en Roma durante cuatro años. Allí nació y vivió los primeros meses de su vida, hasta que su familia regresó a Estados Unidos. Debido a la profesión de su padre, que por entonces trabajaba en el diario The Olympian, la infancia de Allison se desarrolló entre cambios de estado, pasando por Kentucky, Pensilvania y Florida.
Se graduó en la escuela preparatoria Maclay de Tallahassee, y posteriormente estudió en la Universidad de Florida. Su interés en la actuación la llevó a inscribirse en Young Actor's Theatre, donde hizo sus primeras armas como actriz. Más tarde se trasladaría cerca de Memphis para finalizar sus estudios en el Rhodes College. Después de eso Miller se mudó a Los Ángeles para desarrollar su carrera como actriz.

Carrera

En 2004, y antes de mudarse a Los Ángeles, participó del reality show In Search of the New Partridge Family, donde llegó a ser una de ocho finalistas.  En 2006 consiguió su primer papel como profesional, en el cortometraje Lucy's Piano, y en los siguientes años actuó en papeles menores en reconocidas series como Cold Case, CSI: Nueva York y Desperate Housewives. 2009 trajo para Miller la oportunidad de trabajar en dos películas: Blood: The Last Vampire, un film sobre demonios y vampiros; y 17 otra vez, una comedia en la cual interpretó a Scarlett, la novia adolescente del personaje de Zac Efron. También en 2009 formó parte del elenco estable de Kings, serie vagamente basada en la vida del Rey David, donde encarnó a la Princesa Michelle Benjamin, hasta julio de ese mismo año.

En agosto de 2010 se confirmó la participación de Allison en la serie Terra Nova, producida por Steven Spielberg, en la cual da vida a Skye.

El 8 de agosto de 2012, se estrena la nueva serie Go On, en donde acompaña al actor Matthew Perry y da vida al personaje de Carrie, la asistente de Ryan King, el protagonista de la historia. En 2018, dio vida al personaje Sonya Struhl en la serie original de Netflix, Por trece razones (serie de televisión).

Filmografía

Notas y referencias

Enlaces externos
 Allison Miller (Fansite)

Miller, Allison
Nacidos en Roma

Allison Miller


Plüton (küçük gezegen tanımı: 134340 Pluto; sembolleri:  veya ), Kuiper Kuşağı'nda bulunan bir cüce gezegendir. Güneş Sistemi'nde bilinen en büyük cüce gezegen ve Neptün ötesi cisim ve doğrudan Güneş etrafında dolanan en büyük on altıncı cisimdir. 2006 yılına dek gezegen olarak sınıflandırılmaktaydı. Plüton, bünyesinde birçok cisim barındıran Kuiper Kuşağı'nın en belirgin üyelerinden biridir.

Plüton, diğer Kuiper Kuşağı üyelerine benzer biçimde taş ve buzdan oluşmaktadır ancak bu kuşaktaki cüce gezegenlere nispeten oldukça küçüktür. Kütle ve hacim olarak Ay'ın yaklaşık olarak beşte biri kadardır. Plüton, eksenindeki dış merkezli eğim sayesinde yörüngesinin yaklaşık olarak 1/6'lık bir kısmında Güneş'e Neptün'den daha yakındır.

Plüton, 1930'da keşfedildiğinden 2006 yılına kadar, Güneş Sistemi'nin dokuzuncu gezegeni olarak değerlendirilmiştir. 1970'li yıllardan sonra Güneş Sistemi'nin dışında bir cüce gezegen olan 2060 Chiron saptanana kadar küçük bir gezegen olarak düşünülen Plüton'un gezegenlik durumu tartışılmaya başlanmıştır.
20. yüzyılın sonları ve 21. yüzyılın başlarında Güneş Sistemi'nin dışında Plüton'a benzeyen birçok nesne gözlemlenip 2005'te buna, o sırada Plüton'dan yaklaşık %27 daha büyük olarak değerlendirilen Eris de eklenmiştir. 24 Ağustos 2006'da, Uluslararası Astronomi Birliği (IAU ya da UAB) Güneş Sistemi'nde bir gezegen olmanın koşullarını tanımlamıştır. Bu tanımlamaya göre Plüton kendi komşu bölgesini gezegenimsilerden temizleyemediği için gezegenlikten çıkartılmış, Eris ve Ceres ile birlikte yeni bir küme olan "Cüce Gezegenler" diğer bir adıyla "Kuiper Kuşağı" sınıfına dahil edilmiştir. Böylece Plüton yeniden sınıflandırılmış, küçük gezegenler dizinine eklenmiş ve astronomik adı yani numarası 134340 olarak değiştirilmiştir. Plüton, bazı araştırmacılar tarafından hâlâ gezegen olarak onaylanmaktadır.

Plüton'un en büyük uydusu Charon, Plüton'un yarısı büyüklüğündedir ve bazı bilim insanlarınca ikili sistem olarak gösterilir, çünkü yörüngesi başka bir ağırlık merkezinin içinde yer almaz. IAU tarafından Plüton cüce gezegen sınıfına alınana dek geçen sürede, Charon, Plüton'un uydusu olarak kabul edilmiştir. Plüton'un bilinen iki küçük uydusu daha vardır, bunlar Nix ve Hydra'dır. Bu uydular 2005'te saptanmıştır. Ayrıca New Horizons uzay aracı Plüton'un dağlarının 3.500 metre olduğunu bulmuştur ve uydunun içinde Plüton'u bulan kişinin (Clyde Tombaugh) külleri vardır. Bunun nedeni ise bu kişinin Plüton'a giden uydunun fırlatılışını görmeden önce ölmesidir.

Keşfi

1840'ta, klasik mekaniğin kullanılmasıyla, Urbain Le Verrier tarafından Uranüs'ün yörüngesindeki kuşkular analiz edildi ve henüz saptanmamış bir gezegen olan Neptün'ün konumu tahmin edildi. 19. yüzyıldan sonra yapılan gözlemlerde, Uranüs'ün yörüngeleri üzerindeki kuramlar, Neptün'ün ayrı bir gezegen olarak kabul edilmesi konusunu tartışmaya açtı. 1894'te, varlıklı bir Bostonlı olan Percival Lowell, Lowell Gözlemevi'ni kurdu, Lowell'in 1894'te Flagstaff, Arizona'da başladığı astronomik arayışlar sonucunda, Neptün'ün gözlenmesi imkânlı hale geldi ve Neptün Lowell tarafından "X Gezegeni" olarak düşünüldü. Ancak yeni bir X gezegeninin (bilinmeyen gezegen) varlığından daha şüphe ediliyordu. 1909'da, Lowell ve William H. Pickering böyle bir gezegen için çeşitli gök koordinatları önerdi. Lowell'in 1916'daki ölümüne dek yapılan çalışmalardan bir sonuç alınamadı. 19 Mart 1915'te, Lowell Gözlemevi'nde Plüton'un iki fotoğrafının çekilmesine rağmen, bu yeni cisim fark edilemedi.

Lowell'in ardından, Constance Lowell'in Percival'le on yıl süren miras hukuku mücadelesi nedeniyle, milyon dolarlık gözlemevi işleyemez duruma geldi. Özetle X Gezegeni 1929'a kadar aranamadı. Bu tarihten sonra Vesto Melvin Slipher, Clyde Tombaugh'a Plüton'u saptama görevini verdi. Kansas'tan gelen Tombaugh, Lowell Gözlemevi'nde Slipher'in yaptığı çizimlerden etkilendi.

Tombaugh iki hafta arayla çekilmiş fotoğraf çiftlerinde sistematik imajlama yoluyla, fotoğrafları karşılaştırarak, herhangi bir nesne değişikliği olup olmadığını araştırdı. Araştırmalarında pırıldaklı karşılaştırıcı kullanıyordu. Bu sistem levhaları hızla aşağı ve yukarı yönlerde değiştirerek değişiklikleri saptama metoduna göre işliyordu ve böylece fotoğraflar arasında konum ve görünüşü değişmiş olan herhangi bir nesnenin deviniminin sanal görüntüsü yaratılabiliyordu. 18 Şubat 1930'da Tombaugh, aynı yılın Ocak 23 ve 29'unda çektiği iki imaj arasında önemli bir görüntü devinimi olduğunu fark etti. 21 Ocak'ta çekilen çözünürlüğü iyi olmayan bir fotoğraf da bu yeni cismi onaylıyordu. Daha sonra yapılan dikkatli gözlemler de bu yeni cismi onayladı ve 13 Mart 1930'da Harvard Üniversitesi Gözlemevi Plüton'un saptandığını duyurdu.

Ad
Bu keşif tüm dünyada yankı uyandırdı. Bu yeni cismi adlandırma hakkına sahip olan Lowell Gözlemevi'ne Atlas'tan Zymal'e kadar 1000'i aşkın isim önerisi geldi. Tombaugh başka bir isim bulunup kalıplaşmadan, bu yeni cismin adlandırılması gerektiğini Slipher'e bildirdi. Slipher önce Zeus adını teklif etti, ardından Percival ve son olarak da kendi ilk adı olan Constance'yi önerdi. Bu öneriler kabul görmedi.

Plüton adı o dönemde on bir yaşında Oxfordlu bir öğrenci olan Venetia Burney (1918–2009) tarafından ortaya atıldı. Venetia, gök bilimin yanı sıra klasik mitolojiyle de ilgileniyordu. Plüton'un da muhtemelen karanlık ve soğuk bir gök cismi olduğunu düşündüğü için bu yeni cisme klasik mitolojide yer altı dünyasının tanrısı olarak kabul edilen "Plüton" adını önerdi. Bu fikir Oxford Üniversitesinde eski bir kütüphaneci olan dedesi Falconer Madan ile yaptığı bir sohbet sırasında aklına gelmişti. Madan bu düşünceyi, Profesör Herbert Hall Turner'e aktardı. Turner de bu düşünceyi ABD'deki meslektaşlarına aktardı.

Cisim resmî olarak 24 Mart 1930'da kabul edildi. Lowell Gözlemevinin her üyesine üç isimden oluşan küçük bir liste sunuldu ve bu listeden bir ismi seçmeleri istendi. İsim adayları Minerva (başka bir astroitin ismi olarak kabul edildi), Kronos (döneminde pek sevilmeyen bir astronom olan Thomas Jefferson Jackson See tarafından önerildiği için değer yitirdi) ve Plüton'du. Plüton oy birliğiyle seçildi. Bu ad 1 Mayıs 1930'da duyuruldu. Bu duyurunun üzerine dedesi Madan, Venetia'ya 5 paund ödül verdi.

Yörünge ve dönme

Plüton'un yörüngesi görece dış merkezlidir. Tutulum düzlemiyle 17 derecelik bir açı yapar ve günberide 29,7 AB'den (Neptün'ün yörüngesi içinde) günötede 49,5 AB'ye kadar uzanır. Plüton kendi ekseni etrafında 6,39 Dünya gününde döner. Plüton'un ekseni Uranüs ile benzerlik gösterir, yörüngesel eğimi 120° kadardır. Bu yüzden Plüton'daki mevsimsel değişim uç noktalara ulaşır. Plüton'da gün dönümlerinde yüzeyin dörtte biri aydınlıkken kalan kısım karanlıktır; dörtte üçü aydınlıkken ise dörtte biri karanlıktır. Gezegendeki bir yıl 248,3 Dünya yılına karşılık gelir, yani Plüton'un Güneş'in etrafındaki dönüşü yaklaşık 248 Dünya yılı sürer.

X Gezegeni ve Plüton'un gezegen olduğu düşüncesinin ortadan kalkması
Plüton'un küçük oluşu ve yörüngelerindeki çözümsüzlük, Lowell'in X Gezegeni düşüncesi üzerinde kuşkuların ortaya çıkmasına neden oldu. 20. yüzyıl boyunca Plüton'un kütlesi gözden geçirildi. 1978'de, Plüton'un uydusu olan Charon'un keşfiyle Plüton'un kütlesinin ölçümü olası hale geldi. Plüton'un kütlesi Uranüs'ün yörüngelerindeki tutarsızlıklar nedeniyle net hesaplanamasa da kabaca Dünya'nın kütlesinin %0,2'si olarak kabul edildi. Sonraki dönemlerde, X Gezegeni üzerinde Robert Sutton Harrington tarafından önemli çalışmalar yapıldıysa da bu araştırmalar başarısızlıkla sonuçlandı. 1992'de Myles Standish, Voyager 2'nin 1989'da Neptün'e yaptığı uçuşta elde ettiği bilgileri kullanarak Uranüs'ün çekim gücünün Plüton'a etkisini saptadı ve bu bulgu Plüton'un kütlesinde %0,5'lik bir değişime gidilmesi gerektiğini gösterdi. Bu bilgiler, Güneş Sistemi'nde yeni bir X gezegeni olması gerektiği düşüncesini ortadan kaldırdı. Bugüne geldiğimizde, önemli bilim insanlarının çoğu, "X Gezegeni"ni kabul etmemektedir. Bunun yanında, Lowell'in 1915'te konumlandırdığı X Gezegeni'nin verileri; bugün Plüton'un konumlandırılışı ile tutarlılık göstermekte olsa da Ernest W. Brown bunun bir rastlantıdan ibaret olduğunu ortaya koymuştur. Sonuç olarak, "X Gezegeni" Güneş Sistemi'ndeki olması varsayılan dokuzuncu gezegeni ifade eder. Plüton'un yörüngesinin Neptün'e tabii oluşu ve bu gezegenin diğer gezegenlere oranla oldukça küçük olması nedeniyle gezegen olarak görülmemesi, X Gezegeni fikrinin ortadan kalkmasına katkı sağlamıştır. Ayrıca Kuiper Kuşağı'nda 70.000'e yakın plütonsu gök cisminin bulunuşu da Plüton'u yalnızca Kuiper'in bir üyesi olarak görmek gerekliliğini doğurmuştur. Hatta 2005'te keşfedilen Eris adlı cismin, Plüton'dan daha büyük olduğu sonucuna varılmıştır. Tüm bunlardan sonra Plüton, 2006 Prag'da gerçekleştirilen Uluslararası Astronomi Birliği toplantısında gezegenlikten çıkarılmış ve cüce gezegen sınıfına koyulmuştur. Plüton 2008'de alınan yeni bir kararla bu sınıftan da alınarak Plütonumsu sınıfına yerleştirilmiştir.

Fiziksel özellikler

Plüton'un yörünge hızı 4,666 km/s ve kütlesi 1,305×1022 kg'dır. Yüzey sıcaklığı yaklaşık -238  C'dir. Plüton'un yüzeyinin bu denli soğuk olmasının sonucunda; zaman zaman sahip olduğu ince atmosfer dahi buz tutar.

Plüton'un görsel kadri ortalama 15,1 olup, günberide bu rakam 13,65 olur. Plüton'u görüntülemek için yaklaşık 30 cm diyaframlı için teleskoplar kullanılır; çünkü açısal çapı yalnızca 0,11"'dir. Bugün bile, gelişkin teleskopların Plüton'un yüzey ayrıntılarını tam anlamıyla sunduğu söylenemez.

Plüton'dan alınan ilk görseller, 1980'li yıllardan sonra gerçekleşmiştir. Plüton'un büyük bir uydusu olan Charon'un keşfi, bu konudaki çalışmaların önünü açmıştır. Böylece Plüton-Charon sistemindeki tutulmalar sırasında, ortalama parlaklığın değişimi gözlenerek, analizler yapılmıştır. Plüton'da parlak bir ışın noktası yayılımı, tutulma sonrası oluşan karanlıktan daha büyük bir ışın farkı doğurur. Bilgisayarlarla yapılan gözlem işlemlerinin birçoğunda, ışın haritaları yaratılır ve bu yöntem sayesinde değişen parlaklık değerleri takip edilebilir.

Günümüzde bilgisayar destekli uzay gözlemlerinin önemli bir bölümü, güncel olarak en yüksek görsel çözünürlük kalitesini sunan Hubble Uzay Teleskobu tarafından yapılmakta, bu sayede birçok ayrıntı önemli oranda görüntülenebilmektedir. Bu haritalar, Hubble'nin çektiği görsellerden en uygun piksellerin seçilip, karmaşık bilgisayar işlemleriyle uyarlanmasıyla oluşturulmuştur. Plüton'un yüzeyi 1994 ve 2003-4 yılları arasında değişime uğramış; kuzey kutup bölgesi aydınlanıp, güney kutup bölgesi kararmıştır. Bunun yanında, Plüton'daki kırmızılık derecesi 2000-2002 arasında önemli ölçüde artmıştır. Bu değişimlerin kaynağının -bir yılı 248 Dünya yılına denk gelen bir cisimdeki- mevsimsel değişimlere bağlı olduğu düşünülmektedir. Plüton'un yörünge eğikliğinin ve yörüngesindeki dış merkezliliğin fazla oluşu; bu mevsimsel değişimin hızlanmasını sağlamıştır.

Plüton üzerinde yapılan çalışmalar, cisim yüzeyinin yaklaşık %98'ini karbon monoksit ve metanın da eklenmesiyle, nitrojen buzlarının oluşturduğunu ortaya koymuştur. Plüton'un Charon'a bakan yüzeyi daha çok buz haline gelmiş metan içerirken; diğer yüzü daha çok nitrojen ve karbon monoksit buzlarıyla kaplıdır.

Yapı

Hubble Uzay Teleskobu ile yapılan gözlemler sonucunda, Plüton'un yoğunluğunun 1,8 ilâ 2,1 g/cm3 arasında değiştiği; yapısının %30-%50 arasında buz kütlelerinden, %50-%70 arasında ise kayalardan oluştuğu tahmin edilmektedir. Radyoaktif minerallerin ısı sonucunda ayrışmasıyla kayalarının çözünmesi, buz kütlelerinin oluşmasını sağlamıştır. Bilim insanlarına göre Plüton'un iç yapısı farklılıklar göstermektedir. Kayalıklar, buz örtüsüyle çevrilmiş yoğun bir çekirdeğin etrafını sarmaktadır. Yani Plüton'da manto tabakası buzullardan oluşmaktadır. Yer kabuğunun merkezini oluşturan çekirdeğin çapıysa yaklaşık 1.700 km kadardır. Plüton yüzeyindeki ısınımın devam etmesiyle, manto-çekirdek sınırında 100-180 kilometre kadar kalın; bir yeraltı okyanus tabakası oluşmuştur.

Kütle
Plüton'un kütlesi 1.31×1022 kg'dır. Bu rakam Dünya'nın yaklaşık 0,002'sine tekabül eder; ayrıca çapı 2.306 (+/- 20) km olan Plüton; bu değerde Ay'ın %66'sı kadardır. Plüton'un atmosferi; katı kütlenin küçüklüğünden dolayı kesin olarak tahmin edilememektedir.

Önceleri astronomlar, Plüton'un X Gezegeni olduğunu varsaymıştır. Bunun bir sonucu olarak, başlangıçta Plüton'un kütlesi; Uranüs ve Neptün ile olan etkisi çerçevesinde hesaplanmaya çalışılmıştır. 1955'ten başlayarak Plüton'un kütlesiyle ilgili çeşitli veriler ortaya koyulmuş; 1971'deki çalışmalarda Plüton'un kütlesinin kabaca Mars'tan daha küçük olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca 1976'da, Dale Cruikshank, Carl Pilcher ve David Morrison'un yaptıkları bir araştırmada, ilk kez Plüton'un yansıtabilirlik derecesini belirlemiştir. Bu da Plüton'un zemin sentezindeki metan buzu faktörünü ortaya çıkarmıştır. Bu, Plüton'un parlak bir gezegen olması anlamına gelmiş, bundan dolayı Plüton'un kütlesinin Dünya'nın kütlesinin %1'inden fazla olamayacağı anlaşılmıştır. -Plüton'un yansıtabilirlik derecesi Dünya'nınkinden 1,3-2,0 kat daha büyüktür.

1978'de Plüton'un uydusu olan Charon'un gözlenmesiyle Kepler'in gezegensel hareket yasalarından yararlanılarak, Plüton-Charon sisteminin kütlesinin hesaplanması olanaklı hale gelmiştir. Böylece Charon'un kütleçekim etkisi hesaplanarak, Plüton'un gerçek kütlesi saptanmıştır. Charon'un keşfi uyarlamalı optik çalışmalarına da izin verdiğinden; Plüton'un gerçek çapının hesaplanmasında da önemli rol oynamıştır.

Plüton, Güneş sistemi'ndeki karasal gezegenler dikkate alındığında küçük bir kütleye sahiptir. Hatta gezegenlere ait yedi uydudan da daha hafiftir. Kütlece Plüton'dan büyük olan uydular: Ganymede, Titan, Kalisto, İo, Ay, Europa ve Triton'dur. Plüton'un çapı bir cüce gezegen olan Ceres'ten yaklaşık iki kat daha uzundur. Bu oran, iki cismin kütlesel orantısında da yaklaşık olarak geçerlidir. 2005'te keşfedilen bir cüce gezegen olan Eris'in mi, yoksa Plüton'un mu çapının daha büyük olduğu tartışmalı bir konu olmakla birlikte; kütlesel olarak Plüton'un Eris'ten bir miktar büyük olduğu saptanmıştır.

Atmosfer

Plüton'un atmosferi; yüzeyindeki buz kütlelerini oluşturan nitrojen, karbon monoksit ve metan gazlarıyla çevrilidir. Plüton'un yüzey basıncı 6,5-24 μbar değerleri arasında değişmektedir. Cismin yörüngesi; atmosferi üzerinde büyük bir etki yaratır. Bunun bir sonucu olarak, Plüton'un Güneş'e olan uzaklığı arttıkça, atmosferinde buz kütleleri oluşur; hatta oluşan bu kütleler yüzeye doğru düşer. Plüton Güneş'e yaklaştıkça, cismin katı yüzeyinin sıcaklığı artar. Böylece buzlar süblimleşmiş gazlar haline gelir. Yani sera etkisinin tersinde bir hareket oluşur ve yüzeydeki buharlaşma sonucu atmosferde yoğunluk meydana gelir. Oluşan süblimleşme sonucunda ise cismin yüzeyi soğur. Araştırmacılar, bu soğumayla Plüton'daki sıcaklığın 43 K (−230 °C) kadar olduğunu saptamıştır.

Güçlü bir sera gazı olan metanın varlığıyla, Plüton atmosferinde oluşan sıcaklık terselmesi sonucunda; Plüton yüzeyinden 10 km yukarı çıkıldığında sıcaklık yaklaşık 36 K daha fazla ölçülür, bununla birlikte cismin alt atmosferindeki metan yoğunluğu, üst atmosferinden daha fazladır.

Uydular

Plüton beş doğal uyduya sahiptir: ilk keşfedileni Charon 1978'de James W. Christy tarafından keşfedilmiştir. Diğer küçük uyduları olan Niks ve Hidra ise 2005'te saptanmıştır. Ayrıca, Plüton-Charon sistemi Güneş Sistemi'nin birkaç ikili sisteminin en büyüğü olması bakımından dikkate değerdir. 2011 Temmuz'unda Hubble Uzay Teleskobu tarafından çapı 13 ile 34 km arasında olan Kerberos adında 4. uydu keşfedilmiştir. 7 Temmuz 2012'de Styx isimli 5. uydu da keşfedilmiştir. Çapı yaklaşık 10–25 km. arası olarak tespit edilmiştir.

Plüton'un uyduları, diğer gözlemlenen sistemler göz önüne alındığında Plüton'a oldukça yakındır. Bu özelliğinden dolayı Plüton sistemi, araştırmacılar tarafından: "Son derece yoğun ve büyük ölçüde boş" bir sistem olarak nitelendirilir.

Niks ve Hidra'nın kütlesinde gözenekli/buzlu yoğunluk 1.0 g/cm3 olarak kabul edilmektedir.

Galeri

Videolar

Kaynakça

Güneş Sistemi
Uzay aracının ziyaret ettiği küçük gezegenler
Plüton
Plütinolar
Cüce gezegenler

Plüton


Bubbi og Stórsveit Reykjavíkur voru tónleikar sem íslenski tónlistarmaðurinn Bubbi Morthens hélt með Stórsveit Reykjavíkur 4. og 5. janúar 2008.Popparar með Sinfóníunni er fínt þegar maður er orðinn aldraður og ræður við ekkert lengur.

Bubbi í viðtali um tónleikana

Lagalisti
Hve þungt er yfir bænum

Lög og regla

Sandurinn í glasinu

Aldrei fór ég suður

Þorskachaleston

Ísaðar gellur

Laugardagsmorgunn

Þínir löngu grönnu fingur

Sumar konur

Vegir liggja til allra átta

Jarðaför Bjössa

Þingmannagæla

Við Gróttu

Fjöllin hafa vakað

Kaupmaðurinn á horninu

Ísbjarnarblús (kom einnig út á smáskífu)

Rómeó og Júlía

Upptökur frá tónleikunum voru gefnir út 4. nóvember sama ár

Bubbi Morthens

Bubbi og Stórsveit Reykjavíkur


طرابيش مسلسل سوري من إخراج وإنتاج الفنان السوري طلحت حمدي الذي لعب دور البطولة في المسلسل، انتهى إنتاجه في عام 1992 لكن لم يتم عرضة وكان محال اختلاف وجهات نظر كثيرة في البداية وتم طبع المسلسل وتوزيعة بعد ذلك من قطر عرض على الكثير من المحطات العربية، يحكي قصة شخص فقير اتبع أسلوب جمع وتشغيل الاموال وا نتهى بالإفلاس بالنهاية.

قصة المسلسل
يحكي المسلسل عن فترة كانت سورية وخاصة مدينة حلب تشهد حركة اقتصادية صناعية وتجارية كبيرة، وكان يديرها بعض رجال الأعمال وكل ذلك بطريقة جمع الاموال، في ذلك الحين لم تكن التشريعات السورية تؤمن حماية أو اية نظم لتشغيل الاموال وكان الكل يتبع قوانينه الخاصة.

تدور احداث المسلسل حول شخص فقير قام باستخدام طريقة جمع الأموال من الناس وتشغيلها حتى أصبح رجل أعمال كبير، إلا أنه في النهاية يُفلس.

وفي ليلة عرض الحلقة الأخيرة عام 1994 تجمع مئات الالاف من اصحاب الاموال امام شركات امينو وشركات كلاس واخرين يطالبون باموالهم مما أدى إلى اعلان هذه الشركات افلاسها بين ليلة وضحاها وانخفاض أسعار العقارات بشكل كبير، ما زال موضوع مسلسل طرابيش محل نقاش إلى الآن من يعتبرة سبب اجهاض نهضة اقتصادية في البلد واخرين يقولون انه قضى على فايروس لاستثمار خاطئ قبل أنتشاره.

فريق العمل

تأليف

 عمر قنوع   (مؤلف)
زياد مولوي  (مشاركة بالتأليف)

إخراج

طلحت حمدي  (مخرج)

 غازي إبراهيم  (مخرج منفذ)

 فتحي مراد  (مساعد مخرج)

تمثيل
 طلحت حمدي  (أبو العجايب)
محمود جركس
واحة الراهب
سحر فوزي
أميمة الطاهر
نبيلة النابلسي

 عمر قنوع

 هاني شاهين

 أمانة والي

 عارف الطويل

 غادة بشور

 أمل حويجة

 هالة حسني

 محمد الشماط

محمد جبولي

أدهم الملا

 سليم تركماني

أحمد خليفة

 مصطفى فهمي البكار

ياسر أبو الجبين

فدوى محسن

 شريف السيد

 مازن لطفي

 يوسف حرب

 نزار أبو حجر

 سعيد عبد السلام

 محمد طرابيشي

 أمين راجحة

 حسام عيسى

 غادة واصف

 هيثم شيخوني

 فؤاد سرايجي

 رياض كبرا

 نهاد بربر

 حنان حبال

 حسين الصيداوي

 هيثم شاهين

 هامي البكار  (طفل)

 محمد خير حلواني

 رنده عيد

تصوير

 سمير سمارة  (مدير الإضاءة)
 محيي الدين المصري  (مصور)
 محمود سنوبر  (مصور)
 أحمد برادعي  (مساعد مصور

المراجع

مسلسلات تلفزيونية سورية

طرابيش (مسلسل)


පොකුරු බෝම්බ () යනු බෝම්බ විශේෂයකි.

ආශ්‍රිත
 Anti-runway penetration bomb
 Ban Advocates
 Bomb disposal
 Demining
 Dual-purpose improved conventional munition (DPICM)
 List of cluster bombs
 Mines Advisory Group
 Fares Scale of Injuries due to Cluster Munitions
 Cluster Munition Coalition

මූලාශ්‍ර

උපහරණ

ලේඛන නාමාවලිය

භාහිර සබැඳි

 Cluster Munition Coalition
 Mines Advisory Group
 Cluster munitions and international humanitarian law International Committee of the Red Cross
 Convention on Cluster Munitions – Official website serving the government initiative to ban cluster munitions
 Global Security.org LBU-30
 Circle of Impact: The Fatal Footprint of Cluster Munitions on People and Communities 16 May 2007
 Disarmament Insight website
 Council on Foreign Relations: The Campaign to Ban Cluster Bombs 21 November 2006
 Ban Advocates – Voices from affected communities

තාක්ෂණික
 Federation of American Scientists article on the CBU97 and CBU105 cluster bombs with smart munitions.
 Federation of American Scientists article on the BLU-114 anti-electrical weapon.

විමසීම්
 Inquiry by the Foreign Affairs, Defence and Trade Committee of the Australian Senate into the provisions of the Cluster Munitions (Prohibition) Bill 2006

Explosive weapons
Submunitions
Area denial weapons

පොකුරු බෝම්බ


Robert Lewis Letsinger (* 31. Juli 1921 in Bloomfield, Indiana; † 26. Mai 2014 in Seattle) war ein US-amerikanischer Chemiker.

Leben
Letsinger erwarb 1943 einen Bachelor und 1945 bei Avery Adrian Morton mit der Arbeit A study of the action of organoalkali metal compounds on butadiene einen Ph.D., beides am Massachusetts Institute of Technology in Cambridge, Massachusetts. Seit 1946 gehörte er zum Lehrkörper der Northwestern University in Evanston, Illinois, zuletzt als emeritierter Clare Hamilton Hall Professor.

Letsinger war mit Dorothy Thompson (1922–2010) verheiratet, das Paar hatte zwei Kinder.

Wirken

In den 1960er Jahren entwickelte die Arbeitsgruppe um Letsinger Methoden zu Festphasensynthese von Oligonukleotiden, darunter die Phosphorsäuretriester-Methode und die Phosphoramidit-Synthese. Er legte damit die Grundlagen für die effiziente automatisierte Synthese von Genfragmenten und damit die rasche Entwicklung der Molekularbiologie.

Spätere Arbeiten Letsingers befassten sich mit Nanotechnologie und ihrer Anwendung in der DNA-Diagnostik. Letsinger gehörte im Jahr 2000 zu den Gründern des Biotechnologie-Unternehmens Nanosphere Inc. mit Sitz in Northbrook, Illinois.

Auszeichnungen (Auswahl)
 1956 Guggenheim Fellowship
 1985 Rosenstiel Award
 1986 Mitglied der National Academy of Sciences
 1988 Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
 1993 Arthur C. Cope Scholar Awards der American Chemical Society

Einzelnachweise

Mitglied der National Academy of Sciences
Mitglied der American Academy of Arts and Sciences
Chemiker (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Northwestern University, Evanston)
US-Amerikaner
Geboren 1921
Gestorben 2014
Mann

Robert L. Letsinger


An Muhlenbergia articulata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frank Lamson Scribner. An Muhlenbergia articulata in nahilalakip ha genus nga Muhlenbergia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Muhlenbergia

Muhlenbergia articulata


الطَلِيْس أو الطيلسان  هو لباس ذو هداب يرتديه المتدينون اليهود والسامريون كشال للصلاة. وهو أحد ثياب الطقوس الدينية اليهودية إذ يرتديه بعض اليهود أثناء الصلاة ويرتديه اليهود الأرثوذكس أو الحريديم في حياتهم اليومية كلها.

وصفه
التالّيت هو قطعة قماش مستطيلة تتكون من الصوف، القطن أو الحرير. حجمه يُراوح حوالي من 120 × 45 إلى 200 × 120 سم. عادة ما يكون لونه أبيض فاتح أو أبيض مصفر، في كثير من الأحيان ما يُزين التالّيت بشريط أسود أو أزرق. السمة المميزة للتالّيت هي التزيتزيت (بالعبرية: ציצית). هذه الأخيرة هي أربع حبال طويلة من الصوف الأبيض، التي عادة ما تكون مفتولة وبها عقد منظمة. في كل ركن من أركان التاليت الأربعة يتدلى أحد حبال التزيتزيت الأربعة بعقدها المميزة (أنظر الصورة أسفله). هذا اقتباس حرفي للوفاء بوصية موسى (سفر الأعداد)، 15، 37-41. حيث تقول الآية: انه ينبغي على المرء أن يُعلق شرابات إلى الأركان الأربعة من الملابس، حتى إذا ما رآها كل مرة، تذكر بها وصايا الله، حتى يتسنى له الوفاء بها.

في الوقت الحديث، يرتدي اليهود البالغين (فوق 13) شال الصلاة فقط أثناء صلاة الفجر. هذا ينطبق على كل من الصلاة في الكنيس والصلاة الخاصة. حسب بعض التقاليد الأشكنازية لا يرتدي التاليت سوى الرجل المتزوج والعريس. كما يكون جزءا من الهدايا، التي تهديه العروس لعريسها.

طقوس متعلقة
يُدفن أي يهودي متدين بشال صلواته، ألا انه يتم إزالة واحدة من تزيتزيت مسبقا باعتبارها إشارة إلى أن الميت لا يحتاج لتطبيق الشريعة الدنيوية (ميتزفوت).

يرتدي الصبي اليهودي التلّيت لأول مرة يوم بار متسفا، اليوم عيد ميلاده الثالث عشر. في المجتمعات الليبرالية، ترتدي الفتاة أيضا كان شال صلاة عند احتفالها بال بات متسفا.

انظر أيضًا
 كيباه
 تيفيلين
 منيان
 الصلاة في اليهودية

مراجع

شالات وأغطية
الصلاة في اليهودية
عمرات دينية
كلمات وعبارات عبرية
ملابس دينية يهودية

طليس


Nathoo can refer to the following:
 Alternative spelling of the name Nathu
 Nathoo, long-lost son of Messua in The Jungle Book.

Nathoo


Proljetni drijemovac (drijemovac proljetni, ožujska čaša, lat. Leucojum vernum), proljetna lukovačasta trajnica iz porodice Amaryllidaceae, dio je tribusa Galantheae.

Po životnom obliku je geofiti koji se pojavljuje kasnije u odnosu na visibabe pa je vjerojatno zbog toga nazvan drijemovac. Zimu preživljava uz pomoć podzemne stabljike u obliku lukovice u kojoj su tijekom kratke vegetacijske sezone prikupljene organske tvari potrebne za cvatnju i prezimljavanje.

Stabljika je zeljasta. Cvijet je dvospolan sa žutim (ili ponekad zelenim) mrljama na šest bijelih latica. Ima šest žutih prašnika i bijeli tučak sa žutim vrhom.

Podvrste
 Leucojum vernum var. carpathicum Sweet
 Leucojum vernum var. vernum

Sinonimi
 Erinosma verna (L.) Herb.
 Galanthus vernus (L.) All.
 Nivaria verna (L.) Moench

Izvori

Galantheae

Proljetni drijemovac


Toal ist:

 die deutsche Bezeichnung des Dorfes Tuhala in Estland

Toal ist der Familienname folgender Personen:
 Eamonn Toal, irischer Sänger
 Gerard Toal (* 1962), irischer Geograph und Theoretiker der Geopolitik
 Joseph Anthony Toal (* 1956), Bischof von Motherwell

Toal


GW170817 var et signal forårsaget af en gravitationsbølge (engelsk: gravitational wave, (GW)) observeret af måleinstrumenterne LIGO og Virgo den 17. august 2017. Gravitationsbølgen blev igangsat i det sidste minutter, da to neutronstjerner nærmede sig hinanden og til sidste sammensmeltede i et nyt objekt 130 millioner lysår fra Jorden. Det er den første observation af en gravitationsbølge, der er observeret på anden måde end ved observation af tyngdefelter.
De tidligere fem observtioner af gravitationsbølger fandt sted ved sammensmeltning af sorte huller, som ikke forventes at udløse elektromagnetisk stråling, Eftervirkningerne af sammenstødet mellem de to neutronstjerner blev observeret af 70 observatorier på Jorden og i Rummet over hele det elektromagnetiske spektrum, hvilket udgjorde et gennembrud for multi-messenger astronomi.
Opdagelsen og efterfølgende observationer af GW170817 blev af tidsskriftet Science kåret til 'Årets Gennembrud i 2017'.

Signalet fra gravitationsbølgen fik navnet GW170817 og havde en varighed af ca. 100 sekunder og havde de karakteristika i intensitet og frekvens, der er forventet, når to neutronstjerner i indbyrdes kredsløb nærmer sig hinanden i en indadgående spiral. Analyse af de små forskelle i hvornår signalet ramte de tre instrumenter (to LIGO og en Virgo) afslørede hvorfra i verdensrummet signalet havde sin oprindelse. Uafhængigt af disse observationer opfangede rumteleskoperne Fermi og INTEGRAL et kort (mindre end 2 sekunder) gammaglimt, der fik navnet GRB 170817A. Gammaglimtet blev observeret 1,7 sekunder efter observationen af gravitationsbølgen. Rumteleskopernes instrumenter har begrænset følsomhed til måling af retningen, hvorfra signalet udgik, men de indikerede et større område på himmelen, der var sammenfaldende med området, hvorfra gravitationsbølgen havde sin oprindelse. Observationerne understøttede således teorien om, at gammaglimt forårsages af sammensmeltninger af neutronstjerner.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Observationer  foretaget af LIGO
 Opfølgende observationer af GW170817
 Videoer på YouTube (17. september 2017):

Gravitationsbølgeastronomi
Begivenheder i 2017

GW170817


Mediteranska šahovska asocijacija (eng. Mediterranean Chess Association), međunarodno regionalno šahovsko tijelo koje u članstvu ima zemlje iz Sredozemlja. Osnovano je 73. kongresu FIDE 9. studenoga 2002. u Sloveniji u Bledu, tijekom Šahovske olimpijade u Bledu. Osnovali su ga rezolucijom čiji su potpisnici predstavnici šahovskih saveza ovih država: Albanije, Alžira, BiH, Hrvatske, Cipra, Egipta, Francuske, Grčke, Italije, Libanona, Libije, Malte, Monaka, Maroka, Palestine, San Marina, Slovenije, Španjolske, Sirije, Tunisa, Turske i SRJ. Određeno je vrijeme održavanja prve opće skupštine za ožujak 2003. godine. Za predsjednika je određen Hassan Mohsen iz Egipta, za glavnog tajnika i rizničara Ali Nihat Yazici iz Turske, i članove Sakis Kouvacos iz Grčke, Geoffrey D. Borg iz Malte, H. Khoury iz Libanona i Nizar El Haj iz Libije. Pod krovom ove organizacije održavala su se mediteranska muška i ženska prvenstva. Predsjednik MCA jedno je vrijeme bio Damir Levačić, Hrvat rođen u Hrvatskoj a koji živi i radi u Francuskoj.

Izvori

Vanjske poveznice
(eng.) Službene stranice
(eng.) FIDE
(eng.) The Chesspedia
(eng.) Mediteranska šahovska asocijacija Članovi
(eng.) Mediteranska šahovska asocijacija Status
(eng.) Mediteranska šahovska asocijacija Odbor
(eng.) Mediteranska šahovska asocijacija Natjecanja

Šahovske organizacije
Međunarodne športske organizacije

Mediteranska šahovska asocijacija


فورت جونيس  هي إحدى مدن مقاطعة سيسكييوو، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 16 مارس، 1872.

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1872
تأسيسات سنة 1872 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن في مقاطعة سيسكييو (كاليفورنيا)

فورت جونيس (كاليفورنيا)


An Festuca sumapana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Stancík. An Festuca sumapana in nahilalakip ha genus nga Festuca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Festuca

Festuca sumapana


ශ්‍රි ලංකා රජයේ නිල ගුවන් විදුලි විකාශන ආයතනය ශ්‍රි ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවයි. සිංහල, දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි භාෂා ගුවන්විදුලි සේවා පවත්වාගෙන යයි.

ඉතිහාසය

කලම්බෝ රේඩියෝ (කොළඹ ගුවන්විදුලිය)

මුල් කාලයේදී රේඩියෝ සිලෝන් ලෙස හැඳින්වූ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව (ශ්‍රී. ලං. ගු. වි. සං.) දකුණු ආසියාවේ ඇති පැරණිම ගුවන් විදුලි ආයතනය වන අතර කොළඹ ගුවන්විදුලිය යන නාමයෙන් 1925 දී ආරම්භ කරන ලද්දකි. 1921 දී  විදුලි සංදේශ දෙපාර්තමේන්තුවේ ප්‍රධාන ඉංජිනේරුවරයා ලෙස වැඩ බාර ගත්  එඩ්වර්ඩ් හාපර් මහතා, ලංකාවෙහි  ගුවන්විදුලි සම්ප්‍රේෂණ අත්හදා බැලීම් ආරම්භ කල ප්‍රථම පුද්ගලයා වේ. පර්යේෂණ පදනමින් වූ ප්‍රථම සම්ප්‍රේෂණය 1923 දී සිදු විය - ලංකාවෙහි විදුලි සංදේශ කාර්යාලයයෙහි වූ කුඩා කාමරයක සිට,  විදුලි සංදේශ දෙපාර්තමේන්තුවෙහි ඉංජිනේරුවන් විසින් තනන ලද සම්ප්‍රේෂකයක  ආධාරයෙන් ග්‍රැමෆෝන් සංගීතය විකාශය කරන ලදී - සම්ප්‍රේෂකය තනන ලද්දේ අල්ලා ගන්නා ලද ජර්මානු සබ්මැරීනයක තිබූ ගුවන් විදුලි උපකරණ භාවිතයෙනි. යුරෝපයේ සම්ප්‍රේෂණ සේවා ආරම්භ වී වසර 3ක් ගතවන විට ලංකාවෙහිද සම්ප්‍රේෂණ සේවා ආරම්භ කරන ලදී.
'ලංකාවෙහි  ගුවන්විදුලි සම්ප්‍රේෂණයෙහි පියා' ලෙස හැඳින්වෙන එඩ්වර්ඩ් හාපර්, ඉංග්‍රීසි හා සිංහල  ගුවන් විදුලි ලෝලීන් සමග එක්වී සිලෝන් වයර්ලස් ක්ලබ් ලෙස සමාජයක් නිර්මාණය කලේය. බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාර හියු ක්ලිෆර්ඩ් සාමිවරයා  1925 වසරේ දෙසැම්බර් 16 වැනිදා ප්‍රථම වතාවට කලම්බෝ රේඩියෝවෙන් ජාතිය අමතා කතා කලේය. මෙය ඉතිහාසගත අවස්ථාවක් විය. අන්තර්ජාතික ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේෂණ ඉතිහාසය ගත් කල, ශ්‍රී ලංකාවේ ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේෂණ සම්ප්‍රාප්තිය මහා බ්‍රිතාන්‍යය, ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය සහ ජර්මනිය යන රටවල් සමඟ මෙරට සමතත්ත්වයෙහි ලා තබයි. ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේෂණ ලෝකයේ ශ්‍රී ලංකාව පෙරමුණ ගත් රටක් විය.

රේඩියෝ සිඇක්
දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී  මිත්‍ර හමුදා කොළඹදී ගුවන් විදුලි මෙහෙයුම් සිදු කරන ලද අතර එමඟින් රේඩියෝ සිඇක් හි උපත සිදු විය. අග්නි දිග ආසියාව හරහා මිත්‍ර හමුදා වෙත පුවත් සහ ගුවන් විදුලි වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කල නිවේදකයින් අතර කොළඹ පදනම් කරගත් බ්‍රිතාන්‍ය නිවේදකයින් වන ඩේවිඩ් ජේකොබ්ස් සහ ඩෙස්මන්ඩ් කැරිංග්ටන්(මොවුහූ යුද්ධයෙන් පසු බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන් විදුලි සංස්ථාව (බී. බී. සී) ට බැඳුනහ)  වැනි අයද වූහ. යුද්ධය අවසන් වූ පසු රේඩියෝ සිඇක් නැවතත් ලංකා ආණ්ඩුවට ලබා දෙන ලද අතර,  එහිදී රේඩියෝ සිලෝන් (ලංකා ගුවන් විදුලි සේවය) ලෙස එහි නාමය වෙනස් කරන ලදී. මෙම නමෙහි සිදු වූ වෙනස, දකුනු ආසියාවේ ගුවන් විදුලි විකාශනයේ නව පිටුවක් පෙරලීමෙහි පෙර මග සලකුණු කළේය. ආයතනය ඉතා ඉක්මණින් දකුනු ආසියානු වෙළෙඳපොල ප්‍රමුඛයා බවට පත්විය.

රේඩියෝ සිලෝන් (ලංකා ගුවන් විදුලි සේවය)
1950 සහ 60 දශක වලදී රේඩියෝ සිලෝන්   (ලංකා ගුවන් විදුලි සේවය) දකුණු ආසියානු ගුවන් විදුලි ආධිපත්‍යය දරමින් ඉහළින් වැජඹුනි. මිලියන ගණනක් ශ්‍රාවකයෝ එහි වැඩසටහන් වලට සවන් දුන්හ. මෙය රේඩියෝ සිලෝන්හි ස්වර්ණමය යුගය විය. කොළඹ ක්‍රමය යටතේ, ඕස්ට්‍රේලියාවෙහි සිට ක්ලිෆර්ඩ් ඩොඩ් නම් කලමණාකරුවෙක් ගෙන්වන ලදී. රේඩියෝ සිලෝන්හි වෙලඳ සේවය ආරම්භ කරන ලද්දේ ඩොඩ් විසිනි - අති සාර්ථක වූ එමඟින් දිවයිනට මිලියන ගණනක ආදායමක් ලැබිණි. රේඩියෝ සිලෝන් සහ ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව, ලෝකයේ බිහිවූ හොඳම නීවේදකයන් සහ වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නවුන් පිරිසක්  තනන ලදී. ඉන් කිහිප දෙනෙක් වන්නේ ලිවී විජේමාන්න, වර්නන් කොරයා, පර්ල් ඔන්ඩච්චි, ග්රෙලග් රොස්කොව්ස්කි, ටිම් හෝර්ශින්ග්ටන්, ක්ලෝඩ් සෙල්වරත්නම්, ජිමී බරුචා, තේවිස් ගුරුගේ, එ'. ඩබ්ලියු. ධර්මපාල, කරුණාරත්න අබේසේකර, චිත්‍රානන්ද අබේසේකර, එච්. එම්. ගුණසේකර, එස්. පී. මයිල්වාගනම්, ඥානම් රත්නම්, නිහාල් භාරතී ලියෝන් බෙලත්, එරික් ප්රචනාන්දු, නිරන්ජන් අබේසුන්දර, මොලී වල්පොල, නී පොන්නම්පලම්, නොයෙලින් හොන්ටර් සහ විජය කොරයා යන පිරිසයි.

ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ නිවේදකයන්ට උපකාර වූයේ නිදහස්  මාවතේ තිබූ ශබ්දාගාර වල සාමාජික කල්ලියේම සිටි, ඉතා කැපවීමෙන් ක්‍රියා කල ගුවන් විදුලි මෙහෙයුම් සහායකයන්ය. මෙම විශිෂ්ට මෙහෙයුම් සහායකයන් අතර ක්ලිෆර්ඩ් බස්නායක, සිසිර චන්ද්‍රසේකර, වසන්ත ලංකාතිලක සහ මහින්ද ප්‍රනාන්දු යන අය විය.

ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව
ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව ආරම්භ වූයේ 1967 වර්ෂයේ දෙසැම්බර් 5 වැනිදා එවකට පැවති රේඩියෝ සිලෝන් (ලංකා ගුවන් විදුලි සේවය) මහජන සංස්ථාවක් බවට පත්වීමෙන් පසුවය. 1967 දී ලංකාවෙහි  ගරු අග්‍රාමාත්‍යවරයාව සිටි  ඩඩ්ලි සේනානායක විසින්, අමාත්‍ය රණසිංහ ප්‍රේමදාස හා ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවෙහි අධ්‍යක්‍ෂ ජනරාල් නෙවිල් ජයවීර සමඟ උත්සවාකාරයෙන් අලුතින් පිහිටුවන ලද ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව  විවෘත කරන ලදී.  රිජ්වේ තිලකරත්න (1973 – 1977)  සභාපති හා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ධූරය දැරීය.

අනුස්මරණ උත්සව

වසර 80ක සම්ප්‍රේෂණ ඉතිහාසය
2005 වසරේදී, ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව ගුවන් විදුලි ලෝකයේ වසර 80ක විකාශනය සමරන ලදී. මෙය ගුවන් විදුලි සේවයේ ඉතිහාසගත සුවිශේෂී සිදුවීමක් වූ අතර එය ශ්‍රී ලංකා සන්නිවේදනයේ වැදගත් පරිච්ඡේදයක් විය.

වසර 40ක් මහජන සංස්ථාවක් ලෙස
2007 වසරේදී, ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව මහජන විකාශන සංස්ථාවක් ලෙස 40 වසරක සේවය සමරන ලදී. 1967 දී සංස්ථාගත කිරීමත් සමඟම එහි නම ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව ලෙස වෙනස් විය. 1972 දී ජනරජයක් බවට පත්වීමෙන් පසු එය ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව ලෙස නම් කෙරිනි.

ඉංග්‍රීසි වෙළෙඳ සේවයේ නැවත දියත් වීම
ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ සභාපති හඩ්සන් සමරසිංහ මහතා ඉංග්‍රීසි වෙළෙඳ සේවය නැවත දියත් කිරීමට 2008 දී තීරණය කලේය. 1950 සහ 60 කාල වකවානු වලදී වෙළෙඳ සේවය, රේඩියෝ සිලෝන්හි  වැඩියෙන්ම අලෙවිවූ සේවය වූ අතර දකුණු ආසියාවේ  ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේෂණයෙහි ප්‍රමුඛත්වය දැරීමට උපකාරී විය. මෙම සේවයේ නැවත දියත් වීම සිදු කෙරුනේ 2008 හි සැප්තැම්බර් 1 වැනිදාය. මෙයට පෙර ශ්‍රී. ලං. ගු. වි. සං. හි වැඩි ගුවන් කාලයක් වෙන් කර තිබූයේ බ්‍රිතාන්‍ය ගුවන් විදුලි සංස්ථාව (බී. බී. සී.)  වැඩසටහන් සඳහාය. නව මුහුණුවරක් ගත් ඉංග්‍රීසි වෙළෙඳ සේවයේ විනෝදාත්මක  වැඩසටහන් ප්‍රමාණය වැඩි කර ඇති අතර එහි අරමුණ වී ඇත්තේ දිවයිනේ සහ විශාල ඉන්දියානු උප මහද්වීපයේ ශ්‍රාවකයන් පිරිස වැඩි කර ගැනීමෙන් වෙළෙඳපොල කොටසක්  ග්‍රහණය කර ගැනීමයි.

අමතර විස්තර.

වර්නන් කොරයා
ඇම්. ජේ. පෙරේරා
රේඩියෝ සිලෝන්
ශ්‍රී ලංකා නිවේදකයන්ගේ ලැයිස්තුව
රේඩියෝ සිලෝන් හින්දි නිවේදකයන්ගේ ලැයිස්තුව

ශ්‍රී ලංකාව

ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව


ولد حمد الفرحان حمد حلوش  في 17 فبراير 1921 في قرية النعيمة في محافظة إربد في الأردن وتوفي يوم 23 نيسان 2000.
شغل منصب وكيل وزارة الاقتصاد ومديراً للإحصاءات العامة، ثم انتقل إلى القطاع الخاص واختير عضواً في مجلس الأعيان الأردني عام 1989. حاز وسام النهضة الأردني من الدرجة الثالثة عام 1948 ووسام الاستحقاق السوري من الدرجة الأولى 1957 ووسام الدولة الأسباني 1949.

نشأته
ولد حمد الفرحان في «النعيمة» عام 1921، ودرس في مدارس بلدته، ثم انتقل إلى مدرسة إربد الثانوية ليكمل المرحلة الإعدادية أما المرحلة الثانوية فقد أتمها في مدرسة السلط المدرسة الثانوية الوحيدة في الأردن آنذاك عام 1938، حيث زامل عدداً من الطلاب الذين أصبحوا رموزا سياسية واقتصادية لامعة في النصف الثاني من القرن العشرين، من أبرزهم وصفي التل وخليل السالم.

تفوقه في المدرسة ساعده في الحصول على بعثة لدراسة الفيزياء في الجامعة الأميركية في بيروت، ويتخرج فيها عام 1941 ليعود معلما في عدد من مدارس إربد والسلط وعمّان، ويصبح في عام 1944 مديراً ثانوية عمان، قبل أن يتم إيفاده لدراسة الاقتصاد في العاصمة البريطانية لندن. اقرأ المزيد..

نشأته
درس الابتدائية في بلدة النعيمة ثم انتقل منها إلى  زكان وصفي التل أحد زملائه على مقاعد الدراسة، وكان الأول على صفه، أرسل في بعثة دراسية إلى الجامعة الأمريكية في بيروت وتخصص في الفيزياء. تخرج علم 1941 وعاد إلى الأردن. هناك أسس حركة القوميين العرب - (إقليم الأردن) مع عدد من رفاقه. اندلعت الحرب العراقية البريطانية في تلك الفترة وما سمي حينها بحركة رشيد عالي الكيلاني أو ثورة العقداء الأربعة. بادر مع رفاقه لمساندة الثورة فقرروا الذهاب إلى العراق مشيا على الأقدام، لكنهم لم يستطيعوا الوصول لأسباب كثيرة أهمها فشل الثورة.

المؤهلات العلمية
حصل على بكالوريوس علوم – فيزياء من الجامعة الأميركية في بيروت عام 1941، كما حصل على دبلوم «زميل جامعة لندن» في العلوم الإنسانية عام 1947.

عمله
عمل في وزارة الأشغال، ثم في وزارة المعارف معلما ومفتشاً في مدارسها الثانوية. إلى أن عين سكرتيرا لمجلس الوزراء. عمل بعد ذلك مديرا لدائرة الإحصاء حتى شغل منصب نائب وزير الاقتصاد. إلا أنه رفض الالتحاق بمنصب وزير الاقتصاد عام 1955 واستقال بعد تعينيه بيوم واحد لإنه لم تتم استشارته في أمر تعينيه.
وهو من مؤسسي مركز دراسات الوحدة العربية والمنظمة العربية لحقوق الإنسان والمؤتمر القومي. عمل سكرتيراً لرئاسة الوزراء عام 1948، ثم تدرّج في المناصب التالية:
 مدير دائرة الاحصاءات العامة 1949.
 وكيل وزارة الاقتصاد 1951.
 مدير عام شركة الملاحة العربية – عمان 1958.
 عضو في مركز دراسات الوحدة العربية.
 شارك بتأسيس المؤتمر القومي الإسلامي.
 عضو مجلس الأعيان / مجلس الأمة الأردني 1989.
 توليى منصب وزير الاقتصاد عام 1955 في حكومة سعيد المفتي الثالثة

مراجع

قوميون عرب
مواليد 1921
وفيات 2000
سياسيون أردنيون
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت
أعضاء مجلس الأعيان الأردني

حمد الفرحان


Tamaulipas er fylki í norðaustur-Mexíkó. Það er 80.249 km2 að stærð og eru íbúar um 3,5 milljónir (2020). Ciudad Victoria heitir höfuðborgin. Aðrar stærri borgir eru Reynosa, Matamoros, Nuevo Laredo, Tampico og Mante.

Ríó Bravo einnig þekkt sem Rio Grande myndar landamæri fylkisins að Texas, Bandaríkjunum. Í vesturhluta Tamaulipas liggur fjallgarðurinn Sierra Madre Oriental. Hæsti punktur er 3.280 metrar.

Fylki Mexíkó

Tamaulipas


Guillermo de Conches (Conches-en-Ouche, Normandía, 1080/1090-1145/1150) fue un gramático y filósofo platónico francés del siglo XII, fue especialmente eminente en gramática y en el cuadrivio y definía la filosofía como la verdadera comprensión.

Biografía

Estudió en la Escuela de Chartres donde fue discípulo de Bernardo de Chartres y enseñó en París. Decidió dedicarse a las ciencias cuando atacaron algunas de sus doctrinas sobre la Trinidad. Escribió glosas en textos de Macrobio, de Boecio, de Prisciano y al Timeo de Platón. Además era conocedor de obras de médicos árabes y griegos, como Galeno por traducciones del siglo XI de Constantino el Africano, y difundió las Quaestiones naturales de la filosofía estoica de Séneca.

Se puede destacar también su concepto de la naturaleza. Distinguía entre lo que Dios hace inmediatamente, «por propia voluntad», y lo que hace por mediación de la naturaleza, «instrumento de operación divina», «fuerza dentro de las cosas que produce semejantes a partir de semejantes».

Fue uno de los tutores del futuro rey Enrique II de Inglaterra, en la década de 1140 en el condado de Anjou.

Tratados

 Philosophia, c.  Marco Albertazzi. Lavìs, La Finestra editrice, 2010. ISBN 978-88-95925-13-4.
  Dragmaticon Philosophiae; Moralium dogma philosophorum .

Bibliografía
 Glosae super Platonem. París, Vrin, 1965: "Textes philosophiques du Moyen Âge"
 Dragmaticon. Turnhout, Brepols, 1997: "CORPUS CHRISTIANORUM"

Enlaces externos

 (en inglés) "Catholic encyclopedia"

Filósofos de Francia del siglo XII
Escritores de Francia del siglo XII
Escritores en latín
Alumnado de la Universidad de París
Nacidos en Conches-en-Ouche

Guillermo de Conches


جوليوس كامباراج نيريري (13 أبريل 1922 – 14 أكتوبر 1999) كان ناشطًا، وسياسيًا، ومنظرًا سياسيًا مناهضًا للاستعمار تنزانيًا. حكم تنجانيقا كرئيس للوزراء من 1961 إلى 1962 ثم كرئيس من 1963 إلى 1964، وبعد ذلك قاد الدولة التي خلفتها، تنزانيا، كرئيس من 1964 إلى 1985. كان عضوًا مؤسسًا في حزب تنجانيقا للاتحاد الوطني الأفريقي (تي إيه إن يو) - الذي أصبح في عام 1977 حزب تشاما تشا مابيندوزي (الحزب الثوري) – وترأسه حتى عام 1990. من الناحية الإيديولوجية، هو قومي إفريقي واشتراكي أفريقي، روج لفلسفة سياسية تُعرف باسم أوجاما.

وُلد نيريري في بوتياما، وعاش في مستعمرة تنجانيقا البريطانية، وكان ابن زعيم لقبيلة زاناكي. بعد الانتهاء من دراسته، درس في جامعة ماكيريري في أوغندا ثم في جامعة إدنبرة في اسكتلندا. في عام 1952 عاد إلى تنجانيقا وتزوج وعمل مدرسًا. في عام 1954، ساعد في تشكيل تي إيه إن يو، والتي من خلالها قام بحملة من أجل استقلال تنجانيقا عن الإمبراطورية البريطانية. متأثرًا بزعيم الاستقلال الهندي مهاتما غاندي، دعا نيريري إلى احتجاج غير عنيف لتحقيق هذا الهدف. انتُخب للمجلس التشريعي في انتخابات 1958-1959، ثم قاد تي إيه إن يو للفوز في الانتخابات العامة عام 1960، ليصبح فيما بعد رئيسًا للوزراء. أدت المفاوضات مع السلطات البريطانية إلى استقلال تنجانيقا عام 1961. وفي عام 1962، أصبحت تنجانيقا جمهورية وانتخب نيريري كأول رئيس لها. انتهجت إدارته إنهاء الاستعمار و «أفرقة» الخدمة المدنية مع تعزيز الوحدة بين الأفارقة الأصليين والأقليات الآسيوية والأوروبية في البلاد. شجع على تشكيل دولة الحزب الواحد وواصل دون جدوى تشكيل الوحدة الأفريقية لاتحاد شرق إفريقيا مع أوغندا وكينيا. قُمع تمرد عام 1963 داخل الجيش بمساعدة بريطانية.

بعد ثورة زنجبار عام 1964، وُحدت جزيرة زنجبار مع تنجانيقا لتشكيل تنزانيا. بعد ذلك، ركز نيريري بشكل متزايد على الاعتماد الوطني على الذات مع التركيز على الاشتراكية. رغم أن نظامه الاشتراكي يختلف عن تلك التي تروج الماركسية اللينينية، وضعت تنزانيا صلات وثيقة مع حكومة ماو تسي تونغ الماركسية في الصين. في عام 1967، أصدر نيريري إعلان أروشا والتي حددت رؤيته لأوجاما. أُممت البنوك وغيرها من الصناعات والشركات الكبرى. وُسع التعليم والرعاية الصحية بشكل كبير. رُكز مجددًا على التنمية الزراعية من خلال تشكيل المزارع الجماعية، رغم أن هذه الإصلاحات أعاقت إنتاج الغذاء وتركت المناطق تعتمد على المساعدات الغذائية. قدمت حكومته التدريب والمساعدة للجماعات المناهضة للاستعمار التي تقاتل حكم الأقلية البيضاء في جميع أنحاء جنوب إفريقيا وأشرفت على الحرب الأوغندية التنزانية 1978-1979 والتي أدت إلى الإطاحة بالرئيس الأوغندي عيدي أمين. في عام 1985، تنحى نيريري وخلفه علي حسن مويني، الذي عكس العديد من سياسات نيريري. بقي رئيسًا إداريًا لحزب تشاما تشا مابيندوزي حتى عام 1990، ودعم الانتقال إلى نظام متعدد الأحزاب، وعمل لاحقًا كوسيط في محاولات لإنهاء الحرب الأهلية البوروندية.

كان نيريري شخصية مثيرة للجدل. اكتسب احترامًا واسعًا في جميع أنحاء إفريقيا باعتباره مناهضًا للاستعمار، وحصل على الثناء في السلطة لضمان أن تظل تنزانيا مستقرة وموحدة في العقود التي أعقبت الاستقلال، على عكس العديد من جيرانها. أدى بناءه لدولة الحزب الواحد واستخدامه للاعتقال دون محاكمة إلى اتهامات بالحكم الديكتاتوري، في حين أُلقي اللوم عليه أيضًا بسبب سوء الإدارة الاقتصادية. يحظى باحترام عميق داخل تنزانيا، حيث غالبًا ما يشار إليه من قبل بأنه سواحلي فخري ويوصف بأنه «أبو الأمة».

حياته المبكرة

طفولته 1922 – 1934
ولد جوليوس كامباراج نيريري في 13 أبريل 1922 في مويتونجو، وهي منطقة تابعة لقرية بوتياما في إقليم مارا في تنجانيقا. كان واحدًا من بين 25 طفلًا لنيريري بوريتو، رئيس قبيلة زاناكي. ولد بوريتو في عام 1860 وأطلق عليه اسم «نيريري» («يسروع» بحسب لغة قبيلة زاناكي) بعد وباء اليسروعات الدودية التي غزت المنطقة المحلية وقت ولادته. عُين بوريتو رئيسًا للقبيلة في عام 1915، ونُصب في هذا المنصب من قبل الإداريين الإمبراطوريين الألمان لما كان يُعرف آنذاك بشرق إفريقيا الألماني. أُكد منصبه من قبل الإدارة الإمبراطورية البريطانية القادمة. كان لبوريتو 22 زوجة، وكانت ترتيب والدة جوليوس، موغايا نيانومبي، الخامسة. ولدت عام 1892 وتزوجت من زعيم القبيلة عام 1907، عندما كانت في الخامسة عشرة من عمرها. أنجبت موغايا من بوريتو أربعة أبناء وأربع بنات، كان نيريري هو الطفل الثاني. مات اثنان من إخوته في سن الطفولة.

عاشت الزوجات في أكواخ مختلفة حول حظيرة ماشية بوريتو، وفي وسطها كان منزله الدائري. كانت قبيلة زاناكي واحدة من أصغر القبائل البالغ عددها 120 في المستعمرة البريطانية، ثم قُسموا إلى ثماني مشيخات. لم يتحدوا إلا تحت حكم الزعيم وانزاغي نيريري، الأخ غير الشقيق لبوريتو، في ستينيات القرن العشرين. كانت قبيلة نيريري هي قبيلة أبهاكيبويجي. عند الولادة، أُعطي نيريري الاسم الشخصي «موغندي» («وتعني الماشي» في زاناكي) ولكن سرعان ما غُير إلى «كامباراج»، اسم روح المطر الأنثوية، بناءً على نصيحة من كاهن. نشأ نيريري في نظام تعدد الآلهة الزاناكي، وعاش في منزل والدته، حيث ساعد في زراعة نبات الدخن، والذرة، والبفرة. كما شارك مع الأولاد المحليين الآخرين في رعي الماعز والماشية. في مرحلة ما خضع لطقوس زاناكي التقليدية للختان في غابيزوريو. وباعتباره ابن زعيم قبيلة، عُرض للقوة والسلطة التي تديرها إفريقيا، منحه العيش في مجموعات تقديرًا للحياة المجتمعية التي من شأنها أن تؤثر على أفكاره السياسية اللاحقة.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من اقليم مارا
تبجيل المسيحيين في القرن العشرين
تنزانيون مغتربون في أوغندا
تنزانيون مغتربون في المملكة المتحدة
حائزون على جائزة جواهر لال نهرو
حائزون على جائزة لينين للسلام
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة أوتاوا
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة القاهرة
حاصلون على جائزة غاندي للسلام
حكام اشتراكيون
خريجو جامعة إدنبرة
خريجو جامعة ماكيريري
رومان كاثوليك تنزانيون
رؤساء تنزانيون
رؤساء وزراء تنجانيقا
قادة تنجانيقا
كتاب غير روائيين تنزانيون
مترجمو القرن 20
مترجمون إلى السواحلية
مترجمون تنزانيون
مترجمون من الإنجليزية
معاداة الإمبريالية
مواليد 1922
وثنيون إعتنقوا الكاثوليكية
وفيات 1999
وفيات السرطان في إنجلترا
وفيات بسبب سرطان الدم
وفيات في لندن

جوليوس نيريري


191582 Kikadolfi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
191582 Kikadolfi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la San Marcello Pistoiese de Luciano Tesi și Giancarlo Fagioli. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,20 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 4,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 191001-192000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2003
Centura de asteroizi

191582 Kikadolfi


Danske kyster er en dansk dokumentarfilm fra 1954 instrueret af Holger Moth og Edwin Nørgaard efter deres manuskript.

Handling
Danmarks kystlinie er over 7000 km lang og stærkt varierende. Kystens form er et resultat af havets og menneskets virksomhed. Bølgeslaget nedbryder landet nogle steder og aflejrer det nedbrudte materiale igen andetsteds på kysten, men menneskene søger at modvirke denne påvirkning ved bygning af høfder og diger og ved at beskytte udsatte klinter med stenbelægninger.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1954

Danske kyster