Eschborn () is a town in the Main-Taunus district, Hesse, Germany. It is part of the Frankfurt Rhein-Main urban area and has a population of 21,488 (2018). Eschborn is home to numerous corporations due to its proximity to Frankfurt and relatively low business tax rate.

Geography

Location
Most of "old" Eschborn is on the streets Hauptstraße, near the Eschborn S-Bahn station, and Unterortstraße, including the Rathaus (Town Hall) and some old churches.
The village of Niederhöchstadt is part of Eschborn, but with a different phone area code (same as the adjacent community of Kronberg). Between Eschborn and the communities to the north and west are particularly green stretches with some pretty houses, nice walks in the foothills of the Taunus mountains.

Landscape
Eschborn provides expansive views of the Taunus mountain ranges, especially the 'Altkönig' and behind it the 'Feldberg' up to elevations of around 880 m above sealevel. From Eschborn to the north there are numerous hiking and biking trails leading up to these green mountain zones. In winter, along and up those hills you will even find cross country skiing slopes as well as downhill sled runs used by large crowds of people, esp. on weekends.

History

Eschborn was first mentioned at the beginning of the reign of Charlemagne as king of the Franks. The reason for this first written mention of Eschborn, spelled 'Aschenbrunne', was a deed of donation (in the name of the martyr ) to the Benedictine Lorsch Abbey, which is about 60 km south of Eschborn.

The name Aschenbrunne means "well at the ash tree".

Buildings and architecture

Large areas of the town are still undeveloped and green expanses fuse in with several high-rises, with a brook passing by the Rathaus (Town Hall) and running close to the S-Bahn railway line, that joins the river Nidda (which in turn is a tributary of the River Main that flows through Frankfurt am Main). Housing large corporations that have chosen Eschborn, the high-rises of Deutsche Bank, LG (formerly occupied by Vodafone (formerly Arcor)), Deutsche Telekom (T-Systems), Ernst & Young, Deutsche Börse Group (building named "The Cube") and newly SAP, are unmissable.

The street housing the Deutsche Bank offices is named Alfred-Herrhausen-Allee, after Alfred Herrhausen, former Chairman of Deutsche Bank who was killed on 30. November 1989 by the RAF (Red Army Faction, the Baader-Meinhof Group) assailants near his home in Bad Homburg.

Town partnerships
Eschborn is twinned with 4 towns in Europe:
 Montgeron, France since 1985
 Póvoa de Varzim, Portugal since 2010
 Żabbar, Malta since 2010
 Viernau, Germany

Public transport

The S-Bahn train station Eschborn Süd (south) happens to be the last stop on the route still falling under the Zone 50 which covers Frankfurt (excluding suburbs), and hence means a lot to employees who can commute using the same monthly pass. Two S-Bahn lines (S 3 and S4) operate to Eschborn. They both connect to Frankfurt Central Station and end in Darmstadt main station (S3) or Langen station (S4).

Education
Eschborn has 4 schools in total:
 Hartmutschule (Elementary)
 Süd-West-Schule (Elementary)
 Westerbach-Schule (Elementary), in Niederhöchstadt
 Heinrich-von-Kleist-Schule (High School)

Economy and business
Following Government offices are located in Eschborn:
 Bundesamt für Wirtschaft und Ausfuhrkontrolle (BAFA) - The Federal Office of Economics and Export Control
 Bundesnetzagentur (vormals RegTP; Außenstelle Hessen) - (The Federal Network Agency)
 Bundesrechnungshof - (Branch of the federal financial management)
 Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) -  English
Many common companies have headquarters or branches located in Eschborn. Other Companies with branches in Eschborn are: Deutsche Bank AG, Siemens SE, Deutsche Telekom AG, Ernst & Young, Continental AG, and Vodafone Germany.

Nissin Foods GmbH has its offices in Eschborn.

Sport
The FC Eschborn football team was established in 1930.
The chess club SC Eschborn 1974 was founded in 1974.

Points of interest
 Arboretum Main-Taunus

Notable people

 Heinrich von Kleist (1777–1811), was quartered on 25 February 1795 as a young lieutenant in Eschborn. He wrote two letters to his sister
 Karl-Heinz Koch (1924–2007), former Hessian minister of justice (CDU), father of Roland Koch
 Roland Koch (born 1958), politician, former Hessian Prime Minister (CDU), grew up in Eschborn and still lives there today

References

External links

 Official website of the town of Eschborn
 Historische Gesellschaft Eschborn e. V.
 Public transportation operator

Towns in Hesse
Main-Taunus-Kreis

Eschborn


Strandhaven Station er en kommende letbanestation på Hovedstadens Letbane (Ring 3-letbanen) i Vallensbæk Kommune. Den kommer til at ligge på Søndre Ringvej, nordfor hvor den udflettes fra Vallensbæk Strandvej. Nærmere betegnet kommer den til at ligge på den vestlige side af Søndre Ringvej, lige syd for krydset med Vejlegårdsvej ved linje 300Ss nuværende stoppested. I selve krydset kommer letbanen til at skrå over vejen, før den fortsætter videre mod nord på den østlige side af Søndre Ringvej. Stationen som sådan kommer til at bestå af to spor med hver sin perron og med afgang via fodgængerovergangen i krydset. Stationen forventes at åbne sammen med letbanen i 2025.

Øst for stationen ligger et større villakvarter, mens der vest for stationen ligger et område med etagebyggeri (Strandhaven), efter hvilket stationen er opkaldt.

Referencer

Stationer på Ring 3 Letbane
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Vallensbæk Kommune

Strandhaven Station


Baranjska nogometna liga je od sezone 1980./81. bila podjeljena na dva razreda: prvi i drugi (ranije Baranjska liga i Prvi razred). Prvak lige bi se kvalificirao u Ligu ONS Beli Manastir. Nakon ove sezone se 2. razred ukida, tj. spaja s 1. razredom.

Izvori

 Boro Borivoj Novaković, "50 godina nogometa u Baranji (1947/48-1996/97)", Beli Manastir 2005.,

1984-85
Baranja-1

Baranjska nogometna liga 1. razred 1984./85.


خطوط دبيان العريضة للبرمجيات الحرة أو إرشادات دبيان للبرمجيات الحرة  هي مجموعة من المبادئ التي يستخدمها مشروع دبيان لتحديد إذا ما كانت رخصة البرنامج هي رخصة حرة، وبناءً عليها تُحدَد إمكانية تضمين البرنامج في دبيان. إرشادات دبيان جزء من عهد دبيان الاجتماعي.

الإرشادات
 حرية إعادة التوزيع.
 تضمين الشيفرة المصدرية.
 السماح بالتعديلات والأعمال المشتقة.
 نزاهة شيفرة المؤلف المصدرية. (كما في تسوية شبيهات تخ)
 لا تمييز ضد أشخاص أو مجموعات.
 لا تمييز ضد حقول الاجتهاد، مثل الاستخدام التجاري.
 الرخصة يجب أن تطبق على كل الذين يعاد توزيع البرنامج إليهم.
 الرخصة يجب ألا تلوث برمجيات أخرى.
 رخص جي بي إل، وبي إس دي، ورخصة ارتيستنك أمثلة لرخص المعتبرة حرة.

التاريخ
نشرت إرشادات دبيان أول مرة مع أول اتفاق دبيان الاجتماعي في يوليو 1997. المؤلفون الأوائل كانوا بروس بيرنس ومطوري دبيان الآخرين في ذلك الوقت.

تعريف المصدر المفتوح أنشئ بتعديل نص إرشادات دبيان بعد وقت قصير لاحق. سُبقت إرشادات دبيان بتعريف البرمجيات الحرة من مؤسسة البرمجيات الحرة. عندما أصبحت إرشادات دبيان تعريف المصدر المفتوح، قال ريتشارد ستالمان بالحاجة إلى تمييز البرمجيات الحرة عن المصدر المفتوح، وأيد تعريف البرمجيات الحرة. الإصدارات المنشورة من تعريف مؤسسة البرمجيات الحرة للبرمجيات الحرة وُجدت منذ عام 1986، نشرت في الإصدار الأول من (بائدٌ الآن) بيان جنو.
لا يفيد أن نواة تعريف البرمجيات الحرة هي أربع حريات التي سبقت حتما مسودة ونشر إرشادات دبيان.

في نوفمبر 1998، اقترح آن جاسكون وآخرون عدة تغييرات في المسودة المرقمة 104، لكن التغييرات لم تُجعل رسمية. قال جاسكون أن المشاكل كانت «غموض التعبير» وبند الرقعة، البند الرابع.

بحلول عام 2007، لم يعدل المستند، على الرغم من وجود تغييرات أجريت على الاتفاقية الاجتماعية التي اعتمدت للتأثير على أجزاء من التوزيعة مغطاة بالإرشادات.

قرار دبيان العام 2004-003 عُنون «افتتاحية تحسينات الاتفاقية الاجتماعية»، عدّل الاتفاق الاجتماعي. المفترِح أندري سافيلد قال:

لكن تغيير بند نتعهد بإبقاء دبيان توزيعة جنو/لينكس من برمجيات حرة بشكل كامل إلى نتعهد أن نظام دبيان وكل مكوناته ستكون حرة. نتجت عن مدير الإصدار، أنثوني تاونز، بإحداث تغيير عملي:

هذا أدى إلى قرار عام آخر، 2004-004، الذي صوت فيه المطورون بشكل ساحق ضد هذا الإجراء وقرروا تأجيل التغييرات حتى الإصدار القادم (الذي يبدأ تطويره بعد سنة، في يونيو 2005).

التطبيق

البرمجيات
معظم النقاشات حول إرشادات دبيان تتم على قائمة debian-legal البريدية، عندما يحدّث مطور لدبيان حزمة لتضمينها في دبيان، فريق مديري إف تي بي يتحققون من تراخيص البرمجيات ويقررون فيما إذا كانت تتماشى مع الاتفاقية الاجتماعية. يجلأ الفريق إلى قائمة debian-legal عند الحالات الصعبة.

المحتويات غير البرمجية
إرشادات دبيان تركز على البرمجيات، لكن في يونيو 2004 قرر مشروع دبيان تطبيق نفس المبادئ على توثيق البرمجيات، وبيانات الوسائط المتعددة والمحتويات الأخرى. المحتوى غير البرمجي لدبيان بدأ يتماشى مع إرشادات دبيان بشكل أدق في دبيان 4.0 (أصدرت في أبريل 2007) والإصدارات اللاحقة.

جي إف دي إل
معظم التوثيق المكتوب في مشروع جنو، ومشروع توثيق لينكس، وغيرها مُرخّصة تحت رخصة جنو للوثائق الحرة تحتوي أقساما ثابتة، والتي لا تتماشى مع إراشادات دبيان. هذا أُكد في نهاية ناتج نقاش طويل والقرار العام 2006-004.

بسبب أٌقسام جي إف دي إل الثابتة، حصة صغيرة من محتوى دبيان معتبرة بشكل عام مُخفقة في التماشي مع إرشادات دبيان.

ملفات الوسائط المتعددة
يوجد جدل حول ما هي أساسات مصدر ملفات الوسائط، مثلا فيما إذا كانت صورة غير مضغوطة مصدر صورة مضغوطة، وفيما إذا كان نموذج ثلاثي الأبعاد قبل أثر الشعاع هو المصدر للصورة الناتجة.

اختبارات debian-legal لتوافق إرشادات دبيان
مشتركو قائمة debian-legal البريدية أنشؤوا بعض المهام للتحقق فيما إذا كانت رخصة تتخطى إرشادات دبيان. الاختبارات العمومية (كما هي مشروحة في مسودة أسئلة إرشادات دبيان المتكررة) هي التالية:
 «اختبار الجزيرة الصحراوية». تخيل حطامًا على شاطئ جزيرة صحراوية مع حاسوب بالطاقة الشمسية مع اتصال بالإنترنت لا يمكنه الرفع. هذا سيجعل من المستحيل انجاز أي متطلبات لجعل التغييرات متاحة للعامة أو إرسال رقع إلى مكان محدد. هذا يُحمل حتى إذا كانت مثل هذه المتطلبات فقط عند الطلب، لأن الحطام قد يكون قادرا على استقبال الرسائل لكنه غير قادر على إرسالها. لتكون حرة، البرمجيات يجب أن تكون قابلة للتحرير بواسطة هذا الحطام التعيس، الذي يجب أيضا أن يكون قادرا على مشاركة التعديلات قانونيا مع الأصدقاء على الجزيرة.
 «اختبار المخالف». اعتبر مخالفا لك في دولة ديكتاتورية يريد مشاركة نسخة معدلة من البرمجيات مع أصحابه المخالفين، لكنه لا يريد إظهار تبعية المعدّل، أو كشف التعديلات بنفسه أو حتى حيازة الحكومة على البرنامج، أي متطلبات لإرسال مصدر التعديلات إلى أي شخص عدا مستلم النسخة الثنائية المعدلة-في الحقيقة أي توزيع قصري أصلا إلى ما بعد إعطاء الشيفرة لأولئك الذين يستلمون نسخة ثنائية- سوف يضع المخالف في خطر. بالنسبة لدبيان، لاعتبار البرمجيات حرة يجب ألا تتطلب أي إفراط في التوزيع.
 «اختبار مجسات الشر». تخيل أن المؤلف موظف في شركة شر كبيرة، والآن في عبوديتها، تحاول فعل الأسوأ لمستخدمي البرنامج: جعل حياتهم بائسة، جعلهم يتوقفون عن استخدام البرنامج، عرضهم للمسائلة القانونية، جعل البرنامج غير حر، كشف أسرارهم، إلخ.. الشيء نفسه يمكن أن يحدث لشركة بيعت لشركة أكبر ثُنيت إلى هدم البرمجيات الحرة لمواصلة احتكارها وتوسع إمبراطورية شرها. الرخصة لا يمكن أن تسمح حتى للمؤلف بسلب الحريات المطلوبة.

مصادر

وصلات خارجية
 اتفاقية دبيان الاجتماعية وإرشادات البرمجيات الحرة.
 قائمة debian-legal، مع أرشيف بالنقاشات السابقة.
 مسودة أسئلة إرشادات دبيان المتكررة.
 قائمة بتراخيص البرمجيات الموجودة حاليا في دبيان.

رخص برمجيات حرة ومفتوحة المصدر
برمجيات حرة
دبيان
رخص برمجيات حرة
وثائق وثقافة البرمجيات الحرة

إرشادات دبيان للبرمجيات الحرة


Roy Krishna (født 20. august 1987) er en professionel fodboldspiller fra Fiji, som spiller for den australske fodboldklub Wellington Phoenix FC. Wellington Phoenix er oprindelig fra New Zealand, men spiller i den bedste række i Australiens A-League. Han har tidligere spillet for Waitakere United og Auckland City FC. Som ung spillede Roy Krishna for Labasa FC på Fiji.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere
Personer fra Fiji

Roy Krishna


Paul Roth (* 3. Oktober 1896 in Basel; † 7. September 1961 ebenda) war ein Schweizer Historiker und Politiker.

Leben

Paul Roth studierte Geschichte an der Universität Basel. Nach Praktika und wissenschaftlicher Assistenzen war er von 1933 bis 1961 Staatsarchivar des Kantons Basel-Stadt. Von 1946 bis 1952 präsidierte er die Allgemeine Geschichtsforschende Gesellschaft der Schweiz.

Von 1926 bis 1932 vertrat er die Evangelische Volkspartei im Grossen Rat. 1945 wurde er Mitglied der Liberal-Demokratischen Partei, für die er von 1949 bis 1957 im Bürgerrat sass.

Schriften (Auswahl)
 Die Organisation der Basler Landvogteien im 18. Jahrhundert. Zürich 1922 (Dissertation Basel).
 Aktensammlung zur Geschichte der Basler Reformation in den Jahren 1519 bis Anfang 1534. Bände 3–6, Basel 1937–1950 (Herausgeber).
 Durchbruch und Festsetzung der Reformation in Basel. Eine Darstellung der Politik der Stadt Basel im Jahre 1529 auf Grund der öffentlichen Akten. Basel 1942.
 Die Strassennamen der Stadt Basel. Basel 1959.

Literatur

 August Burckhardt: Worte der Erinnerung an Paul Roth In: Basler Zeitschrift für Geschichte und Altertumskunde, Bd. 61, 1961, S. 5–7
 Walter Bohny: Dr. Paul Roth-Göhrig (1897–1961). In: Basler Stadtbuch 1963, S. 49–53.

Weblinks

 Nachlass von Paul Roth-Göhring In: Online-Archivkatalog des Staatsarchivs Basel-Stadt

Landeshistoriker (Schweiz)
Sachbuchautor
LPS-Mitglied
Grossrat (Basel-Stadt)
EVP-Mitglied
Schweizer
Geboren 1896
Gestorben 1961
Mann

Paul Roth (Historiker)


Johann Jakob Vogel ist der Name folgender Personen:

* Johann Jakob Vogel (Historiker) (1660–1729), deutscher Theologe und Historiker
 Johann Jakob Vogel (Stuckateur) (1661–1727), deutscher Stuckateur
 Johann Jakob Vogel (1832–1864), Schweizer Historiker, siehe Jakob Vogel (Historiker, 1832)

Siehe auch:
 Johann Vogel
 Jakob Vogel

Johann Jakob Vogel


جامعة ترومسو (بالنرويجية: Universitetet i Tromsø – Norges arktiske universitet) هي أقصى جامعات العالم شمالاً. تقع بالأساس في مدينة ترومسو وهي إحدى أربعة وأربعين جامعة في النرويج. تأسست الجامعة عام 1968، وافتتحت في عام 1972، وتضم حاليا ما يقرب من اثني عشر ألف طالب. تغير اسمها الرسمي عام 2013 إلى «UiT- جامعة النرويج القطبية الشمالية».

تعتبر الجامعة أكبر مؤسسة تعليمية ومركز أبحاث في شمال النرويج. موقع الجامعة الشمالي يجعلها المكان الطبيعي لدراسات البيئة الطبيعية والثقافة والمجتمع شمال الدائرة القطبية الشمالية، ومع ذلك لا تقتصر دراسات الجامعة على هذه الفروع وإنما تمتد لتشمل العديد من فروع العلوم الأخرى، كما أن لباحثي الجامعة تواجداً محلياً وعالمياً ملموساً.

كليات الجامعة
تتكون الجامعة من عدة كليات:

كلية الطب

 قسم الطب السريري.
 قسم طب المجتمع.
 قسم طب الأسنان.
 قسم البيولوجيا الطبية.
 قسم الصيدلية.
 قسم علم النفس.
 قسم الرعاية الصحية.

كلية العلوم الطبيعية والتكنولوجيا
 قسم الفيزياء والتكنولوجيا.
 قسم الجيولوجيا.
 قسم علوم الكمبيوتر.
 قسم الكيمياء.
 قسم الرياضيات والإحصاء.
 قسم الهندسة.

كلية العلوم الإنسانية والاجتماعية والتربوية

 قسم اللغة واللسانيات.
 قسم الحضارة والأدب.
 قسم التربية والتعليم.
 قسم الفلسفة.
 قسم التاريخ والدراسات الدينية.
 قسم علم الاجتماع والعلوم السياسية والتخطيط الاجتماعي.
 قسم الآثار والأنثروبولوجيا.
 مركز الدراسات المتقدمة في اللسانيات النظرية.
 مركز دراسات السلام.

كلية البيولوجيا والأسماك والاقتصاد

 قسم البيولوجيا القطبية والبحرية.
 قسم الأسماك.
 المعهد العالي للتجارة.

كلية الحقوق

كلية الفنون
 المعهد العالي للموسيقى.
 أكاديمية الفنون.

كلية فينمارك
 قسم العلوم الاجتماعية.
 قسم التربية الرياضية.
 قسم السياحة ودراسات القطب الشمالي.

هيئات أخرى تابعة

 قسم التعليم المستمر.
 مركز دراسات شعوب سامي.
 مركز دراسات المرأة.
 المرصد الجيوفيزيائي.
 متحف ترومسو.
 حديقة النباتات القطبية الشمالية.

شعار الجامعة
يتألف شعار الجامعة من غرابين ذكرت قصتهما في إحدى الأساطير الإسكندنافية. تحكي الأسطورة عن هوجين ومونين الذين يجوبان العالم في خدمة أودن ويمدانه بالأخبار والمعلومات. يرمز هوجين للفكر ومونين للذاكرة.

توسع الجامعة
قامت الجامعة بالتوسع في أغسطس 2013 باندماجها مع الكلية الجامعية لمقاطعة فينمارك، مع إضافة «جامعة النرويج القطبية الشمالية» إلى اسم الجامعة. وقد أحدث هذا الاندماج تغييراً في بعض الكليات والأقسام، وأصبح لها أكثر من حرم جامعي في مقاطعة فينمارك: في ألتا وهامرفست وشيركنيس.

مراجع

جامعة ترومسو
تأسيسات سنة 1968 في النرويج
هيئات تعليمية أسست في 1968

جامعة ترومسو


Simplontunnelen er en 19,8 kilometer lang jernbanetunnel mellem Schweiz og Italien. Tunnellen går under Simplonpasset. Tunnellen går fra Brig i Schweiz til Iselle i Italien. Gennem tunnelen kører passager- og godstog samt særlige tog, der transporterer biltrafik under passet.

Tunnelen består af to tunnelrør. Det første tunnelrør åbnede i maj 1906. Det andet rør åbnede i oktober 1922. Det tog 7,5 år at opføre tunnelens første rør. Gennemsnitligt arbejdede 3.000 mennesker på konstruktionen. Byggeriet af tunnelen begyndte i august 1898.

Tunnelen er på det dybeste sted 2.135 meter under bjergmassivets højeste sted. Efter Gotthard var Simplon den anden jernbanelinje gennem de schweiziske alper. Simplon var fra 1906 verdens længste togtunnel frem til Daishimizutunnelen i Japan åbnede 1982.

I dag overgås Simplontunnelen blandt tunneler i Schweiz af Gotthard- og Lötschberg-basistunnelerne, men den var i mange år vidt berømt som verdens længste jernbanetunnel.

Galleri
Ved åbningen af det første rør var der etableret mulighed for, at to tog kunne passere hinanden. Derfor ses to tunnelrør på billedet fra 1906.

Trafik i tunnelen
Gennem togtunnellen kører biltog, hvor biltrafik transporteres på tog frem for den længere vej over passet. Lastbiler og store busser kan ikke medtages på togtransporten. Fra Iselle i Italien, hvor biler kan køre på togtransporten, til byen Brig i Schweiz, er der 50 km landevejskørsel over passet. Togtransporten af biler har en strækning på omtrent 20 km. Personbiler kan køre på (og af) toget fra en rampe i højde med togvognenes lad. Bilernes passagerer bliver i bilerne.

Andre togtunneler i Alperne
Listen nedenfor viser kun nogle af de lange togtunneler i Alperne:

 Skt. Gotthardtunnelen
 Frejustunnelen
 Furkatunnelen
 Appenninotunnelen
 Vagliatunnelen
 Vereinatunnelen
 Monte Santomarco-tunnelen

Kildehenvisninger

Eksterne henvisninger

Tunneler i Schweiz
Tunneler i Italien
Jernbanetunneler
Etableret i 1906

Simplontunnelen


Richard Peek ( - ) est un marchand de thé à Londres depuis des débuts modestes à Loddiswell dans le Devon. Il devient l'un des shérifs de la ville de Londres. Il est un abolitionniste et un philanthrope connu dans sa région d'origine. Alors qu'il est shérif, il envoie un missionnaire à la Prison de Newgate.

Biographie
Peek est né le 3 octobre 1782 à la villa Halsenwood (plus tard Hazelwood) de John et de sa femme Susannah Foxworthy. Peek quitte sa ville natale à Loddiswell pour se rendre à Plymouth où il travaille pour un épicier. Il aurait marché jusqu'à Londres et rencontré un quaker qui s'est arrangé pour son nouvel emploi chez un marchand de thé appelé Sanderson et Barklay. Peek a si bien réussi que non seulement il est promu, mais que deux de ses frères sont également venus du Devon pour rejoindre le métier. Les trois frères, Richard, William et James Peek créent finalement leur propre entreprise en 1823 (après que William ait ouvert la voie avec une entreprise familiale en 1818).

L'entreprise prospère lorsque le monopole de la Compagnie des Indes orientales sur l'importation de thé prend fin et que Peek Bros and Co. ouvre des bureaux à Liverpool. Cette entreprise est toujours en activité en 1958 sous le nom de Peek Bros. and Winch. Peek est élu membre de la Corporation de la Cité de Londres et par la suite l'un des shérifs de la ville de Londres en 1832. Au cours de son mandat de shérif, il finance un missionnaire pour visiter les prisonniers de la prison de Newgate. Il est également connu pour sa haine de la peine capitale et on dit qu'il rencontrait le secrétaire d'État à des heures indues pour tenter d'intercéder en faveur des condamnés. Le secrétaire d'État de l'époque est Robert Peel.

Peek construit une maison appelée Hazelwood dans son village natal et installe son père dans la maison qui est sur le même site d'un bâtiment précédent où Richard est né.

Le partenariat entre les frères Peek à Liverpool est dissous "par consentement mutuel" le 30 mai 1834 lorsque Richard se retire de l'entreprise. L'activité restante est à Eastcheap à Londres. Il se retire également le 21 décembre 1838.

Peek fait partie du comité d'organisation et assiste à la convention anti-esclavagiste mondiale de 1840 à Londres et il est inclus dans le tableau qui se trouve maintenant à la National Portrait Gallery de Londres.

La deuxième convention internationale anti-esclavagiste a lieu en 1843 lorsque Peek est vice-président de la convention avec d'autres notables dont John Cropper qui a également une entreprise à Liverpool. Peek prend la présidence de la convention lorsque Samuel Gurney doit partir.

Peek est signalé comme étant un instigateur du magazine The Patriot qui fait beaucoup pour faire connaître l'abolitionnisme en Grande-Bretagne.

L'un de ses dons est une contribution à une chapelle à Dodbrooke à Kingsbridge, qui devait être utilisée par les chrétiens de la Bible en outre, il fournit des soins médicaux hebdomadaires gratuits dans son village natal et finance une salle de presse et de lecture en 1839.

Après sa retraite à Loddiswell, il devient un magistrat connu pour sa philanthropie. Il donne un terrain pour une école locale en 1841 et donne ensuite un terrain pour financer son entretien. La British School est fondée en 1853. Les premiers enregistrements montrent que les frais de scolarité de nombreux premiers élèves sont pris en charge par l'école. De plus, Richard Peek ouvre sa maison une fois par an pour donner du thé aux écoles du dimanche locales. Ce bâtiment est toujours l'école primaire locale.

Peek meurt le 7 mars 1867, sans descendance, à Kingsbridge et une chaire en albâtre est payée à sa mémoire et érigée dans son église locale. Il est enterré dans les catacombes sous Hazelwood.

Les membres de la famille de Peek vivent à Hazelwood près de la rivière Avon et ils servent comme haut shérif du Devon en 1912 et 1980.

Références

Liens externes

Shérif de la Cité de Londres
Naissance en octobre 1782
Décès en mars 1867
Décès à 84 ans

Richard Peek


Aleksej Ívanovítsj Rykov (25. feb. 1881 - 14. mars 1938) var rússneskur bolsévískur byltingarmaður sem varð þýðingamikil fígúra í augum Sovétmanna og einn af megin keppinautum Jósef Stalíns.

Rykov var innanríkisráðherra í fyrstu stjórn bolsévika og síðan formaður þjóðfulltrúaráðsins, eða forsætisráðherra, frá dauða Vladímírs Lenín árið 1924 til ársins 1930. Hann féll í ónáð eftir að hann mótmælti fyrirætlunum Stalíns um að samyrkjuvæða landbúnað Sovétríkjanna með valdi og var síðan rekinn úr Kommúnistaflokknum árið 1937.

Rykov var meðal sakborninga í Moskvuréttarhöldunum árið 1938, þar sem pólitískir andstæðingar Stalíns voru sakaðir um ýmsa glæpi og dæmdir til dauða. Rykov var tekinn af lífi af skotsveit ásamt öðrum sakborningum. Árið 1988 viðurkenndu sovésk stjórnvöld opinberlega að Rykov og hinir sakborningarnir hefðu verið saklausir og veittu þeim uppreisn æru.

Tilvísanir

Forsætisráðherrar Sovétríkjanna
Rússneskir byltingarmenn

Aleksej Rykov


Sans famille () est un film italien réalisé par Giorgio Ferroni et sorti en 1946.

Il s'agit d'une adaptation du roman homonyme d'Hector Malot, paru en 1878. Le roman de Malot avait déjà été transposé au cinéma en France à l'époque du cinéma muet avec deux films (tous deux réalisés par Georges Monca, respectivement en 1913 et 1925), puis également avec une version sonore en 1934 réalisée par Marc Allégret. De nombreux autres ont suivi, dont le populaire anime japonais Rémi sans famille (1977).

Synopsis

Première partie Senza famiglia
Le petit Remigio, abandonné par sa riche famille, est confié à un couple de paysans, qu'il croit être ses vrais parents. Le père, fatigué de l'enfant, le vend à un musicien ambulant, qui l'emmène de village en village à la recherche d'aumônes et devient son professeur.

Soudain, Remigio rencontre sa vraie mère, sans connaître sa véritable identité, mais cette rencontre sera contrariée par son oncle, qui veut être le seul héritier de la famille.

Seconde partie Ritorno al nido

Fiche technique
 Titre français : Sans famille
 Titre original italien :
 Réalisation : Giorgio Ferroni
 Scénario : Aldo Dal Fabbro, Giorgio Ferroni, Piero Tellini d'après Hector Malot
 Photographie : Giuseppe Caracciolo
 Montage : Giorgio Ferroni
 Musique : Ennio Porrino
 Décors :
 Costumes : Amleto Bonetti
 Maquillage : Piero Mecacci
 Production : Michele Scalera, Salvatore Scalera
 Sociétés de production : Scalera Film
 Pays de production :
 Langue originale : italien
 Format : Noir et blanc • 1,37:1 • Son mono • 35 mm
 Durée : 158 minutes (82 + 76 minutes)
 Genre : Drame
 Dates de sortie :
 Italie :
 Belgique :  (Bruxelles)
 France :

Distribution
Luciano De Ambrosis : Remigio
Erminio Spalla : Vitali
Bianca Doria : Elena Milligan
Elio Steiner : Giacomo Milligan
Olga Solbelli : Virginia, la gouvernante
Mariù Pascoli : Lisa
Elisa Zago : Mère Giovanna Barberin
Giuseppe Zago : Beppe
Memmo Carotenuto : Riccardino
Giorgio Piamonti : Garofoli
Otello Seno : Riccardo
Luciano Zambon : Matteo
Emilio Baldanello
Maria Pia Colonnello
Nada Fiorelli
Egisto Olivieri
Piero Pastore
Carlo Micheluzzi

Production
Le film a été tourné en 1944, dans la république de Salò, à Venise, dans les studios de la Scalera à Cinevillaggio sur l'île Giudecca, et terminé la même année.

Exploitation
En raison des événements de la guerre, le film n'est arrivé dans les salles de cinéma italiennes que le .

En raison de sa longueur excessive, il a été divisé en deux parties (la seconde partie s'intitulait  ( « Retour au nid ») et est sortie dans les salles environ un mois plus tard).

Ce diptyque est l'un des rares films produits pendant la brève période d'activité du Cinevillaggio à avoir été diffusé à la télévision.

Notes et références

Liens externes

Film italien sorti en 1946
Film dramatique italien
Adaptation d'un roman français au cinéma
Film tiré d'une œuvre d'Hector Malot
Sans famille
Film en italien
Film tourné à Venise
Film en deux parties
Film tourné en 1944

Sans famille (film, 1946)


මෙය   ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ නගරයෙහි හා ඒ අවට ධාවනය වන බස් මාර්ග ලැයිස්තුවකි. බස් රථ පදනම්වූ අත්‍යන්ත මහජන ප්‍රවාහන සේවයක් කොළඹ නගරය සතුවේ. මෙම බස් සේවය ක්‍රියාත්මක නරන්නේ පෞද්ගලික සමාගම් හා රජයට අයත්ශ්‍රී ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලය (ශ්‍රීලංගම) මගිනි. මධ්‍යම බස් නැවතුම් පොළ බස් රථ ප්‍රවාහනය සඳහා කේන්ද්‍රස්ථානය ලෙස ක්‍රියාකරයි. කොළඹ මාර්ග ජාලය සමන්විත වනුයේ, නගර කේන්ද්‍රය හා දිස්ත්‍රික්ක කේන්ද්‍රයන්, හා ධමනීය මාර්ග ඡේදනය කරන කක්ෂීය සබැඳියන් එකිනෙක සම්බන්ධ කරන කේන්ද්‍රගාමී සබැඳියන් (හෙවත් ධමනීය මාර්ග) මගිනි; බොහෝ බස් මාර්ග ධාවනය වන්නේ කේන්ද්‍රගාමී සබැඳියන් ඔස්සේ වන අතර තදබදය වැඩි කාලසීමාවලදී දක්නට ලැබෙන අධික වාහන ගමනාගනය නිසා බස් රථ වලට වෙන්වූ මං තීරු රහිතව ක්‍රියාත්මක වෙයි.

මාර්ග

මෙයද බලන්න
ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලය
බස් (ශටල්) මාර්ග අංක - ශ්‍රී ලංකා

ආශ්‍රිත

Transport in Sri Lanka
Colombo
Bus routes, Colombo

කොළඹ බස් මාර්ග


(4191) Assesse ist ein Hauptgürtelasteroid, der am 22. Mai 1980 von Henri Debehogne vom La-Silla-Observatorium aus entdeckt wurde.

Der Asteroid wurde nach dem Geburtsort des Vaters von Henri Debehogne, der belgischen Gemeinde Assesse, benannt.

Einzelnachweise

Weblinks

Hauptgürtelasteroid unter 50 km Durchmesser
Eunomia-Familie
Astronomisches Objekt (entdeckt von Henri Debehogne)

(4191) Assesse


En Güzel Serüven, Soner Arıca'nın 14 Mart 1994'te yayınladığı ikinci müzik albümü.

Albümdeki şarkılar
 En Güzel Serüven, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Vefasız, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Selim Aysan)
 Suçum Yok, (Söz: Soner Arıca, Düzenleme: Zafer Haznedaroğlu)
 Seviyorum, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Sevmeye Sözümüz Var, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Selim Aysan)
 Hasretinle Yandı Gönlüm, (Söz & Müzik: Yalçın Tura, Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Deniz Gözlüm, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Zafer Haznedaroğlu)
 Yeni Biriyim, (Söz: Soner Arıca Müzik: Soner Arıca & Sezgin Gezgin, Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Bitmeliysen Bit, (Söz & Müzik: Soner Arıca, Düzenleme: Sezgin Gezgin)
 Öldürüyor Beni Sevdan, (Söz: Soner Arıca, Müzik & Düzenleme: Selim Aysan)
 Bir Umut (Remix), (Söz: Soner Arıca, Müzik: Soner Arıca, Düzenleme: Zafer Haznedaroğlu)

Albüm künyesi
 Tasarım: Soner Arıca
 Müzik yönetmeni:  Uğur Başar
 Stüdyo: İstanbul Gelişim
 Kayıt: Bülent Tezcan
 Mix: Uğur Başar
 Yapım yardımcısı: Berna Korkut Yağmur Yapım/Tanıtım filmi kurucusu)yönetmen
 Fotoğraf: Yaşar Saraçoğlu
 Görsel sorumlu: Edizhun Tüfekçioğlu
 Grafik: Ferdan Saygılı

Kaynakça
 www.sonerarica.net

Soner Arıca albümleri
1994 albümleri

En Güzel Serüven


لويس جولييه  (21 سبتمبر 1645 – شوهد آخر مرة في مايو 1700) هو مستكشف فرنسي كندي عرف باكتشافاته في أمريكا الشمالية.  كان جولييه ورفيقه، الكاهن والمبشر اليسوعي جاك ماركيت، أول أوربيين يستكشفان نهر المسيسيبي ويضعان خريطة له في عام 1673.

بدايات حياته

ولد جولييه في عام 1645 في بوبريه، وهي مستوطنة فرنسية بالقرب من مدينة كيبيك.  توفي والده عندما كان عمره سبع سنوات، ثم تزوجت والدته من تاجر ناجح. امتلك زوج أم جولييه أرضا على جزيرة أورليان، وهي جزيرة تقع في نهر سانت لورانس في كيبيك، وكانت موطنا للأمم الأولى. قضى جولييه معظم وقته هناك، ويُرجح أنه بدأ بتحدث لغات السكان الأصليين في سن مبكرة. خلال فترة طفولته، كانت كيبيك مركز تجارة الفراء الفرنسية. كان السكان الأصليون جزءًا من الحياة اليومية في كيبيك، وتعلم جولييه الكثير عنهم. دخل المدرسة اليسوعية وركز على الدراسات الفلسفية والدينية، حيث أراد أن يصبح كاهنا.  كما درس الموسيقى وأتقن آلة الهاربسيكورد وأرغن الكنيسة. ومع ذلك قرر أن يترك المعهد الديني وهو شاب ويسعى نحو تجارة الفراء. كان يتقن اللغات وتحدث الفرنسية والإنجليزية والإسبانية.

استكشاف أعالي الميسيسيبي

كان إرناندو دي سوتو أول أوروبي يدون ملاحظة رسمية عن نهر المسيسيبي عندما اكتشف مدخله الجنوبي في عام 1541، ولكن كان جولييه وماركيت أول من حدد موقعه الأعلى، وسافرا على معظم مجراه، وذلك بعد حوالي 130 سنة. كان دي سوتو قد أطلق على النهر اسم ريو ديل إسبيريتو سانتو (أو نهر الروح القدس)، لكن القبائل على طول النهر كانت تسميه «ميسيسيبي» باختلافات في الاسم.

في 17 مايو 1673، غادر جولييه وماركيت من سانت إغناس في ميشيغان مع زورقين وخمسة ملاحين من أصل فرنسي هندي (يدعون اليوم ميتيس). تبعت المجموعة ساحل بحيرة ميشيغان حتى نهاية غرين باي. ثم قاموا بالتجديف نحو المنبع (لكن جنوبًا) على نهر فوكس إلى الموقع الذي يُعرف الآن باسم بورتاج، ويسكونسن. وهناك، قاموا بحمل قواربهم ومعداتهم على مسافة تقل قليلاً عن ميلين من خلال غابة البلوط والأهوار إلى نهر ويسكونسن. وفي النهاية بنى الأوروبيون موقعًا تجاريًا في أقصر طريق مريح بين البحيرات العظمى ونهر المسيسيبي. في 17 يونيو، انطلقت زوارق الكاياك في نهر المسيسيبي قرب منطقة برايري دو شين الحالية.

سافرت حملة جولييت ماركيت إلى أسفل نهر المسيسيبي على بعد 435 ميلاً (700 كم) من خليج المكسيك. عادوا إلى الشمال عند مصب نهر أركنساس. عند هذه النقطة، قابلوا هنودا يحملون بضائع أوروبية، وقلقوا من مواجهة محتملة مع المستكشفين أو المستعمرين الإسبان.  ثم عادوا أدراجهم عبر نهر ميسيسيبي إلى مصب نهر إلينوي، وأرشدهم الهنود الحلفاء إلى طريق أقصر نحو البحيرات العظمى. أبحر الرحالة نحو منبع نهر إلينوي، ثم انعطفوا عند أحد روافده وهو نهر ديس بلاينز بالقرب من مدينة جوليت الحالية في إلينوي. ثم استمروا عبر نهر دي بلاين، وقاموا بتخزين الزوارق والمعدات في مرفأ شيكاغو. ثم تبعوا مجرى نهر شيكاغو حتى وصلوا إلى بحيرة ميشيغان بالقرب من موقع شيكاغو الحديث. بقي الأب ماركيت في مركز القديس فرنسيس كزافييه التبشيري في الطرف الجنوبي من غرين باي، والتي وصلوا إليها في أغسطس. عاد جولييه إلى كيبيك ليروي عن اكتشافاته.

عاد ماركيت إلى ما أصبح لاحقا أرض إلينوي في أواخر عام 1674. وأصبحا أول أوروبيين يقضيان الشتاء في ما أصبح مدينة شيكاغو.

السنوات اللاحقة

تزوج جولييه من كلير فرانسواز بيسو دي لا فالتري، وهي نبيلة فرنسية كندية. في عام 1680، مُنح جولييه جزيرة أنتيوير (أو جزيرة أنتيكوستي) حيث أنشأ حصنًا ووضع به جنودا. في عام 1693، تم تعيينه منصب ماسح مسطحات مائية ملكي، وفي 30 أبريل 1697، تم منحه إقطاعية جنوب غرب مدينة كيبيك والتي سماها جوليست.

في عام 1694، أبحر من خليج سان لورانس شمالا على طول ساحل لابرادور حتى منطقة زوار، واستمرت الرحلة خمسة أشهر ونصف. وسجل تفاصيل الأرض والملاحة وكتب عن شعب الإنويت وعاداتهم. وكانت مذكراته عن الرحلة أقدم دراسة تفصيلية معروفة لساحل لابرادور من مضيق بيل إيل إلى زوار.

في مايو 1700، غادر لويس جولييه إلى جزيرة أنتيكوستي ويعتقد أنه توفي في الرحلة. عُقد قداس على روحه في 15 سبتمبر 1700. لم يُعثر على جثته أبداً، ولا يزال مكان وتاريخ وفاته مجهولاً.

كان جولييه أحد أوائل الأوروبيين الذين ولدوا في أمريكا الشمالية الذين تم تذكرهم لاكتشافاتهم المهمة. لا توجد صورة حقيقية عنه من تلك الفترة، ويتم تصويره غالباً وهو يرتدي ملابس رجال الحدود مثل قبعة الفرو، أو قد يُصوّر بصورة مناقضة وهو يرتدي ثياب النبلاء الأوروبيين بما كان يملك من جاه وثروة رغم عيشه في المجتمع الاستعماري.

الإرث

يظهر إرث جولييه الرئيسي واضحا في وسط غرب الولايات المتحدة وكيبيك، ومعظمها أسماء جغرافية، بما في ذلك مدن جوليت، إلينوي وجوليت، مونتانا وجولييت، كيبيك (أسسها أحد أبناء نسله، وهو بارتيليمي جولييت).

تعكس الاختلافات العديدة في تهجئة اسم "Jolliet" شيوع الأمية أو ضعف القراءة والكتابة في تلك الفترة، ولم تكن التهجئة موحدة كما اليوم.  يعيش أحفاد جولييت في أنحاء شرق كندا والولايات المتحدة.

زهرة لويس جولييه، والتي طورتها هيئة الزراعة والأغذية الكندية، سميت عليه.  كما سمي عليه فريق جولييه من الطلاب العسكريين في كلية سان جان العسكرية الملكية في مقاطعة كيبيك. وسميت عليه سفينة سياحية تبحر من مدينة كيبيك.

مراجع

وصلات خارجية

 Jolliet 1645-1700
 Biography at the Dictionary of Canadian Biography Online

أشخاص من فرنسا الجديدة
جاك ماركيت
جوليت
كنديون من أصل فرنسي
مستكشفو كندا
مستكشفون فرنسيون من أمريكا الشمالية
مستكشفون في القرن 17
مستكشفون كنديون
مستكشفون من الولايات المتحدة
مواليد 1645
مواليد 1673
مواليد في مدينة كيبك
وفيات 1700
وفيات في نهر سانت لورانس

لويس جولييه


An Eriocaulon parvulum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sylvia Mabel Phillips. An Eriocaulon parvulum in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan.

Mabibilngan ini ha Cameroon. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon parvulum


Michael Gomez (nascido a 18 de Maio de 1981) também conhecido profissionalmente como Denver Mike, é um executivo/produtor musical americano, músico, compositor e antigo jogador de basquetebol. É o fundador do Fogo Management Group e Blood Heart Clothing. Contribuiu também para o álbum número um da Billboard Indigo, de Chris Brown, em 2019.

Carreira no basquetebol

Basquetebol universitário
Em 2001, Gomez foi transferido para a Universidade de Saint Martin's em Lacey, Washington. Gomez jogou basquetebol na Universidade de Saint Martin's durante a temporada 2000-2001 da NCAA.

Em 2004, Gomez foi transferido para a Johnson & Wales University-Denver depois de ter sido recrutado pelo treinador Matt Geniesse. Jogou na Johnson & Wales University Wildcats durante a época 2004-2005 do NAIA.

Gomez licenciou-se em marketing na Universidade Johnson & Wales, em 2005. Após a sua licenciatura, jogou basquetebol profissional a nível internacional.

Basquetebol profissional
Gomez começou a sua carreira profissional no basquetebol em 2006 jogando pelos Geelong Wildcats na NBL, mas foi libertado pouco depois. Depois de deixar os Geelong Supercats, foi assinado pelos Ipswich Eagles (agora conhecidos como Ipswich Force). Tocou para a Ipswich durante a temporada 2006-2007 da QABL.

Gomez assinou com o Vitória S.C. na Liga Portuguesa de Basquetebol, mas foi transaccionado com o S.L. Benfica, para quem jogou durante a época 2007-2008 LPB. Na altura, era um dos melhores atiradores de três pontos em Portugal.

De 2009 a 2010, Gomez foi membro da Selecção Nacional de Homens Séniores de Cabo Verde. No entanto, lesionou-se durante os treinos para os Jogos da Lusofonia em Lisboa e não pôde competir com a selecção nacional durante o Campeonato Africano de 2009 na Líbia.

Carreira profissional e musical

Início de carreira
Gomez fundou a Blood Heart Clothing Group, uma empresa de vestuário sediada em Los Angeles.

Carreira musical e Denver Mike
Gomez fundou o Fogo Management Group no início de 2013. O selo assinou artistas como Ying Yang Twins, Top Flite Empire, Hypnautic, e King Tef.

Em Abril de 2014, a Gestão do Fogo acolheu a Conferência Musical da Cimeira inaugural em Denver, Colorado.

Em 2018, Gomez lançou o seu EP de estreia sob o comando do moniker Denver Mike. O EP incluía o single "Ghetto Girl" com T-Pain e Walter French. O seu segundo single, "Pipe Down" incluía Audio Push e Walter French.

Gomez e o antigo jogador de futebol Ryan Babel co-fundaram o Underrated Music Group em 2018. Gomez co-escreveu e recebeu crédito A&R na canção "BP/No Judgement" do álbum Indigo (2019) de Chris Brown. Em 2021, Gomez contribuiu para a canção "I Might" do G-Eazy, "These Things Happen Too", e "Still Be Friends" do G-Eazy (ft. Tory Lanez and Tyga), "Hitting Licks" e "Angel Cry". Gomez foi também A&R no álbum de Marc E. Bassy, East Hollywood 2.

Nascidos em 1981
Pessoas vivas
Músicos dos Estados Unidos
Cantautores dos Estados Unidos
Basquetebolistas dos Estados Unidos

Michael Gomez


Hasköy, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

Bulgaristan
 Hasköy (il) - Bulgaristan'ın güneyindeki bir il.
 Hasköy, Bulgaristan - Bulgaristan şehri.

Türkiye
 Hasköy, Muş - Muş ili ilçesi
 Hasköy, Altındağ - Ankara ili Altındağ ilçesine bağlı semt
 Hasköy, Beyoğlu - İstanbul ili Beyoğlu ilçesine bağlı semt
 Hasköy, Keçiören - Ankara ili Keçiören ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Kahta - Adıyaman ili Kâhta ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Ardahan - Ardahan ili merkez ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Nazilli - Aydın ili Nazilli ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Yayladere - Bingöl ili Yayladere ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Sarayköy - Denizli ili Sarayköy ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Çınar - Diyarbakır ili Çınar ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Enez - Edirne ili Enez ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Havsa - Edirne ili Havsa ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Gümüşhane - Gümüşhane ili merkez ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Bayındır - İzmir ili Bayındır ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Kastamonu - Kastamonu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Akhisar - Manisa ili Akhisar ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Pazar - Rize ili Pazar ilçesine bağlı köy
 Hasköy, Hayrabolu - Tekirdağ ili Hayrabolu ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Malkara - Tekirdağ ili Malkara ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Araklı - Trabzon ili Araklı ilçesine bağlı mahalle
 Hasköy, Ulubey - Uşak ili Ulubey ilçesine bağlı belde

Hasköy


A Asa N.º 41 é uma das quatro asas do Grupo de Vigilância e Resposta da Real Força Aérea Australiana. As outras asas são as n.ºs 42, 44 e 92. A unidade é dividida em quatro subunidades que são responsáveis pela vigilância aérea na Austrália e no exterior; a Unidade de Sensores Remotos N.º 1 (1 RSU), a Unidade de Controlo e Relatório N.º 3 (3 CRU), a Unidade Móvel de Controlo e Relatório N.º 114 (114 MCRU) e a Unidade de Treino de Vigilância e Controlo (SACTU).

Asas da Real Força Aérea Australiana

Asa N.º 41 da RAAF


'Milrose' est un cultivar de rosier floribunda obtenu avant 1965 par le rosiériste français André Chabert (1915-2012) et introduit au commerce par la maison Delbard en 1965. Cette variété est particulièrement appréciée par l'extrême générosité de sa floraison remontante.

Description
Ce rosier floribunda se présente sous la forme d'un buisson large, épais et épineux au feuillage brillant vert clair, aux petits rameaux enchevêtrés. Il s'élève jusqu'à 80 cm. Ses fleurs d'un rose soutenu au début et devenant ensuite d'un rose nacré sont moyennes et semi-doubles (9-16 pétales), plutôt en coupe et fleurissant en petits bouquets. La floraison s'étale tout au long de la saison et particulièrement pendant les mois d'été. Elle est très généreuse, ce qui en fait sa qualité principale.

Sa zone de rusticité est de 6b à 9b, cette variété supporte donc les hivers froids. Elle est parfaite pour les plates bandes et les mixed-borders, surtout en effet de masse avec plusieurs plants côte à côte. Il faut supprimer ses rameaux morts ou chétifs avant la fin de l'hiver et raccourcir d'un tiers. La floraison, remarquable, n'en sera que plus abondante.

'Milrose' est issu d'un croisement du semis 'Orléans Rose' (Levavasseur, 1909) x ['Français' x 'Lafayette' (Nonin, 1918)].

Descendance
Le croisement avec 'Sommerwind' (Kordes, 1985) x ['Milrose' x 'Rosamunde' (Leenders, 1941)] a donné naissance à 'Léonard de Vinci' (Meilland, 1994).

Notes et références

Rosier floribunda
Cultivar de rosier Delbard

Milrose


Afrocarpus er ættkvísl sígrænna barrtrjáa og runna frá Afríku og nærliggjandi eyjum (t.d. Madagaskar). Tegundirnar eru tvær til sex.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Afrocarpus


Nostra Signora di Guadalupe a Monte Mario ist die römisch-katholische Titel- und Pfarrkirche der gleichnamigen Pfarrei im römischen Quartieri Q.XV Della Vittoria im Nordosten Roms. Sie wurde 1928 bis 1932 vom katholischen Frauenorden der Töchter der unbefleckten Maria von Guadalupe erbaut und Unserer Lieben Frau von Guadalupe, der Schutzpatronin Mexikos, geweiht.  Die Kirche wurde im selben Jahrzehnt an das Bistum Rom verkauft, welches sie 1936 in eine Pfarrkirche umwandelte. Papst Paul VI. erklärte  Nostra Signora di Guadalupe 1969 zur Titelkirche. Die Kirche wurde beim Konsistorium am 18. Februar 2012 Kardinal Timothy Michael Dolan zugewiesen, der sie am 14. Oktober 2012 in Besitz nahm.

Titelkirche
 Miguel Darío Miranda y Gómez (1969–1986)
 Franz Hengsbach (1988–1991)
 Adolfo Antonio Suárez Rivera (1994–2008)
 Vakant (2008–2012)
 Timothy Michael Dolan (2012-)

Weblinks
 Eintrag bei catholc hierarchy

Einzelnachweise

Nostra Signora di Guadalupe a Monte Mario
Rom
Kirchengebäude in Rom


ගීතයන්
මීදුම් ගලාකන්දේ(යලි යෙදුම) - එච්.ආර්. ජෝතිපාල, ඇන්ජලින් ගුණතිලක
මා කොමලවතී කෝලවතී(යලි යෙදුම) - එච්.ආර්. ජෝතිපාල, ෆ්‍රෙඩී සිල්වා

රංගනය
බන්දු සමරසිංහ
විජය නන්දසිරි
රන්ජන් රාමනායක
දිල්හානි ඒකනායක
සුසිලා කෝට්ටගේ
ෆ්‍රෙඩී සිල්වා - අවසන් චිත්‍රපටය
රෙක්ස් කොඩිප්පිලි
ඩිලානි අබේවර්ධන
ප්‍රියංකර පෙරේරා
කේ. ඒ. පියකරු
දොන් ගයි
මාර්ක් සැම්සන්
සමන් අල්මේදා
කපිල සිගේරා
පියතිලක අතපත්තු
සිසිර කුමාරතුංග
චව්වා අතපත්තු
අනුර වීරසිංහ
අයේෂා සඳමාලි
රෝහණ

නිෂ්පාදනය
කැමරා ක්‍රියාකරවීම - ලලිත් තෝමස්
කැමරා සහාය - ඒ. ඩී. ප්‍රේමදාස, ප්‍රැන්ක්ලින් රූප්, සිසිර ගලබඩගේ, ඩබ්. හේමන්ත
අංග රචනය සහ කොණ්ඩා සැරසිලි - සරත් රණවීර සහාය - ඉන්දික උදාර ලංකා
කලා අධ්‍යක්ෂණය - සරත් සමරවික්‍රම
සටන් අධ්‍යක්ෂණය - ටෙඩී විද්‍යාලංකාර
නැටුම් අධ්‍යක්ෂණය - කුෂාණි වීරක්කොඩි
ශබ්ද පරිපාලනය - ලයනල් ගුණරත්න ශබ්ද සහාය - ඩබ්ලිව්. ජී. පොඩිරත්න, නිමල් රණවක, කේ. වී. නන්ද කුමාර, සුසන්ත ධර්මප්‍රිය, ජගත් චාමින්ද
රසායනාගාර නිලධාරි - තිලක් අබේසිංහ
රසායනාගාර සහාය - චමින්ද එස්. පෙරේරා, රංග සමරදිවාකර, මධුර ප්‍රභාත්, සුමිත් දිසානායක, එච්. ඒ. ඇල්බට්, නිමල් පෙරේරා වර්ණ
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය - සිසිර කුමාරතුංග, සංජය ජයසිංහ
නිෂ්පාදන අධිකාරි - සුදේශ් වසන්ත පීරිස්
අතිරේක ශබ්ද - ජෝර්ජ් මනතුංග
කැමරා උපකරණ සැපයීම සහ සංස්කරණ මැදිරිය - සුනිල් ටී. ෆිල්ම්ස්
ප්‍රචාරක නිලධාරීන් - යූ. ඩබ්. ප්‍රේමරත්න, ඩබ්ලිව්. කරුණාතිලක, ඩබ්ලිව්. චන්ද්‍ර විජේවර්ධන සිල්වා
විදුලි ආලෝකය සැපයීම - චන්ද්‍රා ඉලෙක්ට්‍රිකල්ස්, සුනිල් ටී. සිනමා
ප්‍රවාහන පහසුකම් - නිශාන්ත දිසානායක, ජානක කුමාර, චන්ද්‍රසිරි
පොලිස් ඇඳුම් - ශ්‍රීනාත් මල්දෙනිය

පිස්සු ඩබල්


Inderst inde (originaltitel: Inside Out) er en amerikansk computeranimeret fantasykomediefilm fra 2015, produceret af Pixar Animation Studios og Walt Disney Pictures.

Medvirkende

Produktion

Modtagelse

Referencer

Eksterne henvisninger
 Official website hos Disney
 Official website  hos Pixar

Familiefilm fra USA
Amerikanske film fra 2015
Animationsfilm fra USA
Computeranimationsfilm
Engelsksprogede film

Inderst inde


Ovisnost se u širem smislu može pisati kao bolesno stanje koje nastaje kao posljedica uzimanja nekih stvari (kava, nikotin, alkohol, droge, lijekovi itd.) ili upuštanja u određene aktivnosti (kockanje, surfanje na internetu, igranje igrica, gledanje televizije, korištenje Facebooka itd.) koje trenutno uzrokuju ugodu, ali čije dugotrajno i učestalno korištenje ometa normalne životne aktivnosti i narušava zdravlje. Za osobu koja je izgubila kontrolu nad vlastitim ponašanjem i koja zbog potrebe za osjećajem ugode unatoč posljedicama nanovo poseže za sredstvima ovisnosti ili određenim aktivnostima kažemo da je ovisnik.

Različite vrste ovisnosti karakteriziraju točno određeni simptomi. Ipak, za sve je zajedničko da se tijekom vremena razvija tolerancija ili neosjetljivost zbog čega ovisnici imaju potrebu za sve većom količinom opojne tvari ili aktivnosti da bi se postigao osjećaj ugode. Ako ovisniku izostane uzimanje sredstava ovisnosti, dolazi do apstinencijske krize ili krize ustezanja. Prate je neugodni simptomi, kao što mučnine, poremećaj rada srca i krvnog tlaka, bolovi u mišićima, drhtavica, nemir, razdražljivost, nesanica i sl. Budući da je liječenje ovisnosti vrlo težak i dugotrajan proces, potrebno je raditi na njezinu sprečavanju (prevenciji)

Nikotinizam - ovisnost o pušenju
Većina pušača, iako svjesna opasnosti udisanja duhanskog dima, redovito puši cigarete jer su ovisni o nikotinu i o ritualu pušenja. Unatoč tomu što zdravstvene organizacije naglašavaju štetno djelovanje duhanskog dima, što zakon regulira zabranu pušenja na javnim mjestima, što većina pušača ima želju za prestankom pušenja i unatoč činjenici da ih više milijuna godišnje doista pokuša prestati pušiti, ipak samo manje od 7% njih doista izdrži bez cigarete dulje od godinu dana. Istraživanja su pokazala da manje šanse za uspjeh imaju osobe dužeg pušačkog staža i one koje su počele pušiti u ranoj mladosti.

Dim cigarete širi se zrakom te osim na pušače štetno djeluje i na osobe u njihovoj okolini. Pritom one postaju pasivni pušači. Osobito je štetno njegovo djelovanje na plod ako majka puši tijekom trudnoće.

Kemijski sastav duhanskog dima:
Duhanski je dim smjesa koja sadrži više od 4000 za zdravlje štetnih kemijskih tvari. Najštetniji sastojci su nikotin, katran i ugljikov monoksid.

Nikotin je uljasta, bezbojna tekućina karakteristična mirisa. Djeluje na živčani sustav uzrokujući ovisnost. Jedan je od najjačih otrova. Do mozga krvlju dolazi za 7 sekundi. Posljedice trovanja nikotinom su glavobolja, povraćanje, blijeda i znojna koža, ubrzano kucanje srca, vrtoglavica, a u najtežim slučajevima može doći do prestanka disanja i gubitka svijest. Osim na živčani, nikotin djeluje i na krvožilni sustav. Sužava krvne žile, povisuje krvni tlak i ubrzava rad srca.

Katran je zajedničko ime za pedesetak različitih spojeva duhanskog dima. Njihovo je zajedničko svojstvo da se talože na stijenkama dušnika i plućnih mjehurića. Otežavaju disanje, zbog čega ih se organizam nastoji riješiti iskašljavanjem. Imaju kancerogeno djelovanje pa izazivaju rak. S obzirom na to da su katranski spojevi smeđe do crne boje, odgovorni su za karakterističan izgled pušačkih pluća.

Ugljikov monoksid je plin bez boje i mirisa. Poznat je pod svojim nazivom krvni otrov, jer je njegova sposobnost vezanje za crvene krvne stanice veća u odnosu na kisik. Stoga im umanjuje sposobnost prijenosa kisika do stanica.

Posljedice djelovanja duhanskog dima na organizam:
Mozak

 uzrokuje ovisnost, česte glavobolje i vrtoglavice, a dovodi se i u usku vezu s moždanim udarom,

Usna šupljina

 pušači imaju žute zube i loš zadah, a nerijetko oboljevaju od raka usne šupljine i ždrijela.

Srce i krvne žile

 sužava krvne žile, povisuje krvni tlak, ubrzava rad srca, uzrokuje bolesti srca i srčani udar.

Pluća

 otežava disanje, potiče kašalj, uzrokuje razvoj kronične bolesti i rak pluća.

Koža

 koža postaje suha, žuta i naborana, a nerijetko i neugodnog mirisa.

Mišići

 mišići pušača dobivaju manju količinu kisika te se pri vježbanju lakše umaraju.

Alkoholizam - ovisnost o alkoholu
Nekontrolirano i redovito pijenje alkoholnih pića dovodi do razvoja bolesti alkoholozma. Osobu koja je ovisna o uzimanju alkohola i pokazuje poremećaje u ponašanju naziva se alkoholičarom. Ovisnost uzrokuje otrovna tvar, alkohol etanol koji je glavni sastojak svih alkoholnih pića.

Glavna su obilježja alkoholizma: snažna želja (potreba) za alkoholom, gubitak kontrole pijenja nakon što se započne, tolerancija na alkohol, zanemarivanje radnih, obiteljskih i drugih obveza te nastavak pijenja unatoč nastalim promlemima

Posljedice djelovanja alkohola
redovito uzimanje alkoholnih pića dovodi do oštećenja cijelog organizma i promjena u ponašanju. Popijeni alkohol ulazi u krv i raznosi se do svih stanica tijela i tako djeluje na cijeli organizam prije nego što se razgradi. Brzina razgradnje ovisi o količini alkohola unesenog u organizam. Više od 90% alkohola razgrađuje se u jetri. Stoga pijenje alkohola nerijetko dovodi do propadanja jetre, tj. ciroze jetre. Ostatak alkohola izlučuje se znojem i mokraćom

U malim količinama alkohol uzrokuje laganu opijenost, veselo i prijateljsko raspoloženje, pričljivost, osjećaj da se nešto može lakše napraviti iako u stvarnosti nije tako. Javlja se prividni osjećaj da su problemi nestali. Povećanjem količine popijenog alkohola smanjuje se oštrina vida, osoba postaje slobodnijeg ponašanja i hrabrija učiniti neke stvari koje se inače ne bi usudila. Zbog toga alkoholizirane osobe često uzrokuju prometne nesreće. Daljnim pijenjem alkohola osoba gubi ravnotežu, tetura, otežano diše, postaje agresivna, a u konačnici može doći do gubitka svijesti.

Posljedice djelovanja alkohola na organizam
Mozak

 uzrokuje poremećaj ravnoteže, drhtanje ruku, usporene reflekse, iskrivljene vizije, gubitak pamćenja i nesvjesticu

Srce

 oštećuje krvne žile, povisuje krvni tlak i ubrzava rad srca

Jetra

 uzrokuje hepatitis koji pogoduje razvoju ciroze jetre, često sa smrtnim ishodom. Povećava rizik od raka jetre

Želudac

 zbog visoke energetske vrijednosti može pridonijeti debljanju. Otrovan je te može potaknuti povraćanje. Zbog oslabljenog imuniteta alkoholičari su skloni upalama probavnih organa, a može uzrokovati čir i rak želudca.

Spolni organi

 pojačana konzumacija alkohola može biti uzrokom bolnih i neredovitih menstruacija, izostanka erekcije, ali i neplodnost

Bolesti i poremećaji

Ovisnosti


Kordunaška buna (naziv u Hrvatskoj) odnosno Cazinska buna (naziv izvan Hrvatske), prva prava buna u Titovoj Jugoslaviji protiv novog socijalističkog uređenja. Izbila je 6. svibnja 1950. godine. Seljaci su se opirali nasilnoj kolektivizaciji  i pobunili protiv nepravednih i agresivnih metoda otkupa poljoprivrednih proizvoda od strane tadašnje vlasti, s obzirom na to da se radilo o sušnoj godini. Broj sudionika pobune kreće se oko 720. Oružana pobuna izbila je u tadašnjim kotarima Cazin, Velika Kladuša i Slunj. Pobunili su se muslimani, ali i Srbi i Hrvati na granici Cazinske krajine u BiH i Korduna u Hrvatskoj. Ugušila ju je u krvi milicija i vojska sljedećeg dana. Vlasti su godinama bunu držale državnom tajnom.

15 sudionika osuđeno na smrt strijeljanjem. Desetci ostalih osuđeni su na zatvorske kazne i kazne prisilnog društveno korisnog rada. 115 obitelji s oko 700 članova osuđeno je na kolektivnu kaznu prisilnog preseljenja na područje općine Srbac.

U svezi s bunom se dovodi politički pad Stanka Opačića Čanice.
Ljudi ovog kraja dugo poslije bune su se nosili s posljedicama bune. Mnoštvo je tragičnih pripovijesti iz bune i desetljeća poslije, jer se o njima desetljećima šuti.
Na temu bune Dževad Sabljaković objavio je 1985. roman Omaha 1950. Prvo je književno djelo koje se dotaklo teškog događaja Roman je otkrio mnoge nejasnoće u bližoj povijesti Cazinjana. Prvo izdanje postalo je prava rijetkost u bibliotekama i privatnim zbirkama, a drugo izdanje dočekalo je tek 2015. godine.

2012. godine povodom obilježavanja 62. obljetnice bune RTV Cazin je pod pokroviteljstvom općine Cazina snimila dokumentarni film Cazinska buna - neispričana priča. Film je kratak presjek svibanjskih događaja 1950. godine. Skreće pozornost na mučna ubojstva ljudi.

Vidi
 Bugojanska skupina

Izvori

Literatura
 Vera Kržišnik Babić: Cazinska buna 1950.  znaci.org
 Bošnjačka pismohrana sv.10, br. 32-33/2011 (Cazinska krajina u XX. stoljeću) - Grupa autora

Vanjske poveznice
YouTube Krajiške nezavisne sedmične novine ReprezenT: Cazinska buna 1950

Hrvatska u drugoj Jugoslaviji
Bosna i Hercegovina u drugoj Jugoslaviji
Seljačke bune

Kordunaška buna


L'acide thiocarbonique est un composé chimique de formule . C'est un analogue soufré de l'acide carbonique . Il est souvent appelé acide trithiocarbonique afin de le différencier des autres thiocarbonates. Il se présente sous la forme d'un liquide rouge huileux à l'odeur piquante qui se décompose à . Il a été signalé en 1824 par le chimiste danois Zeise et décrit avec davantage d'informations en 1826 par le chimiste suédois Berzelius. Dans les deux cas, il avait été obtenu par l'action de disulfure de carbone  sur un sel de bisulfure HS, par exemple le bisulfure de potassium KSH :
 + 2 KSH ⟶  + .

Le traitement du thiocarbonate de potassium avec un acide libère l'acide thiocarbonique sous la forme d'une huile rouge :
 + 2 HX →  + 2 KX.

L'acide ainsi que la plupart de ses sels sont instables et se décomposent en libérant du disulfure de carbone , notamment par chauffage :
 →  + .

L'acide thiocarbonique n'a pas d'applications significatives. Ses esters, parfois appelés , sont utilisés en polymérisation RAFT.

Notes et références

Composé de l'hydrogène
Composé inorganique du carbone
Composé organosulfuré

Acide thiocarbonique


Francuski plemić Gaston II. (na francuskom: Gaston II de Béarn; na latinskom: Gastoni de Bearno) († 1012.) bio je vikont (fr.: vicomte) Béarna 1004. – 1012.

Njegov je otac bio vikont Centule III. de Béarn, čija je žena, Gastonova majka, nepoznata. Gaston je bio jedino dijete svojih roditelja.

993. Gaston se potpisao u jednoj povelji.

Gaston je bio oženjen nepoznatom ženom, koja mu je rodila sina i nasljednika, vikonta Centulea IV. Imao je unuka Gastona.

Izvori i bilješke

Walter de Gruyter, 1. sij 2008. Biographical Index of the Middle Ages/Biographischer Index des Mittelalters/Index Biographique du Moyen-Âge. "The index to the Biographical Archive of the Middle Ages makes accessible about 130,000 biographical articles from nearly 200 volumes."
Francusko plemstvo

Gaston II.


Biserica reformată din Gornești este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Gornești, comuna Gornești. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 117186.08.

Localitatea
Gornești, mai demult Ghernesig, (în , în dialectul săsesc Kärzign, în ) este satul de reședință al comunei cu același nume din județul Mureș, Transilvania, România. Prima menționare documentară a satului Gornești este din anul 1319.

Biserica
A fost construită înainte de Reformă, în secolul XV. Altarul său intact poartă caracterul distinctiv al stilului gotic  transilvănean. Deasupra intrării principale se află stema fostei familii nobiliare transilvănene Somkereki.  Până în 1638 a fost biserică romano-catolică, an în care reformații au primit biserica pe baza principiului majorității.

Biserica a fost renovată de mai multe ori: 1796, 1868, 1910-1913, 1996-1997. Cea mai importantă dintre acestea este reparația făcută între 1910 și 1913, când nava a fost reconstruită (s-a păstrat ancadramentul de la ușa gotică a intrării și ramele ferestrelor gotice), biserica primind înfățișarea sa actuală.

Turnul bisericii a fost construit între 1795-1797 de către József Teleki și soția sa Johanna Roth. Vechiul clopot este turnat în anul 1456.

Școala reformată din curtea bisericii datează probabil din secolul al XVII-lea. Pe fațada clădirii se afla inscripția "néppel a népért" ("Cu oamenii pentru popor") scrisă de Domokos Teleki.

Pastorii care au slujit în biserica reformată din Gornești: Huszti Mátéfi Péter (1569-?), Vásárhelyi György (1689), Ercsei Zsigmond (1696), Gidófalvi Péter (1706), Dési Ferenc (1707–1716), Unyami[?] István (1718), Zabolai F. László (1728), Zágoni Ferenc József (1730–1731), Vajna Miklós (?-1736), Madocsa Pál (1736-1741), Zabolai F. László (1742-1753), Kibédi Péterfi Márton (1754-1783), Sófalvi János (1785-1807), Tolvally Zsigmond (1808-1820), Zabolai Kiss Sámuel (1821-1828), Szentkirályi János (1829-1864), Elekes Kálmán (1866-1886), Zabolai Csekme Ferenc(1887-1932), Nemes Árpád (1933-1945), Pálffy Károly (1945-1973), Domján László (1974-1979), Rákossy Károly (1979-1992), Szabó András (1992-1997), Fehér Dániel (1997-2004), Veress Róbert Gyula (2004-).

Note

Bibliografie
 Léstyán Ferenc: Megszentelt kövek: A középkori erdélyi püspökség templomai I–II. 2. bőv. kiadás. Gyulafehérvár: Római Katolikus Érsekség. 2000. ISBN 973-9203-56-6

Imagini din exterior

Imagini din interior

Monumente istorice din județul Mureș
Biserici reformate din România
Biserici din județul Mureș
Biserici din secolul al XV-lea din România

Biserica reformată din Gornești


يوب ديرفال ، من مواليد 10 مارس 1927، وتوفي في 26 يونيو 2007، لاعب كرة قدم ألماني سابق، ومدرب كرة قدم ألماني سابق.

درب منتخب ألمانيا لكرة القدم من سنة 1978 وحتى سنة 1984.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من فورسلن
أشخاص من مقاطعة الراين
حاصلون على الدكتوراه الفخرية من جامعة أنقرة
رياضيون ألمان مغتربون في تركيا
رياضيون ألمانيون غربيون مغتربون في تركيا
رياضيون ألمانيون غربيون مغتربون في سويسرا
ضباط الصلبان من وسام استحقاق جمهورية ألمانيا الاتحادية
لاعبو ألمانيا آخن
لاعبو فورتونا دوسلدورف
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون غربيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في سويسرا
لاعبو كرة قدم من شمال الراين-وستفاليا
لاعبو منتخب ألمانيا بي لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو نادي شافهاوزن
مدربو الدوري التركي الممتاز
مدربو بطولة أمم أوروبا 1980
مدربو بطولة أمم أوروبا 1984
مدربو غلطة سراي
مدربو فورتونا دوسلدورف
مدربو كأس العالم 1982
مدربو كرة قدم ألمان
مدربو كرة قدم ألمان مغتربون
مدربو كرة قدم ألمانيون غربيون
مدربو كرة قدم ألمانيون غربيون مغتربون
مدربو كرة قدم مغتربون في تركيا
مدربو كرة قدم مغتربون في سويسرا
مدربو منتخب ألمانيا لكرة القدم
مدربو نادي بيل-بيين
مدربون فائزون ببطولة أمم أوروبا
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1927
وفيات 2007
وفيات بسبب نوبة قلبية

يوب ديرفال


El fruterito alcalde, tieté o tangará alcalde (Euphonia pectoralis) es una especie de ave de la familia Fringillidae, anteriormente clasificada como Thraupidae, que se encuentra en Argentina, Brasil y Paraguay.

Hábitat
Vive en el dosel, en interior y los bordes del bosque, preferentemente a menos de 500  m de altitud, pero incluso hasta los 1.500

Descripción
Mide 11,5 cm de longitud y pesa cerca de 16,5 g. Presenta dimorfismo sexual. El macho tiene las partes superiores, la garganta y el pecho color azul metálico, en contraste contrastando con el vientre color castaño y los hombros amarillos. La hembra es olivácea en las partes superiores y grisácea en las inferiores, con corona azulada.

Su canto es un gorjear un poco ronco y su llamado es un fuerte y metálico schri-schri-schri.

Alimentación
Se alimenta de frutas e insectos.

Reproducción
Llega a la madurez sexual a los 12 meses. Construye un nido de forma esférica, con entrada lateral, en lugares abrigados en medio del penacho de hojas de palma o de una bromeliácea. La hembra pone de 2 a 5 huevos y los polluelos nacen después de 15 días de incubación.

Referencias

pectoralis
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1801
Taxones descritos por John Latham

Euphonia pectoralis


İzotoplar, periyodik tabloda aynı atom numarasına  ve konuma sahip olan ve farklı nötron sayıları nedeniyle nükleon sayıları bakımından farklılık gösteren iki veya daha fazla atom türüdür. Belirli bir elementin tüm izotopları neredeyse aynı kimyasal özelliklere sahipken, farklı atomik kütlelere ve fiziksel özelliklere sahiptirler.
İzotop terimi, "aynı yer" anlamına gelen Yunan kökenli isos (ἴσος "eşit") ve topos (τόπος "yer") 'den oluşur; isimin anlamı ise, tek bir elementin farklı izotoplarının periyodik tabloda aynı pozisyonda yer alması anlamına gelir. Margaret Todd tarafından 1913 yılında Frederick Soddy'ye öneri olarak sunulmuştur.

Atom çekirdeğindeki proton sayısına atom numarası denir ve nötr (iyonize olmayan) atomdaki elektron sayısına eşittir. Her atom numarası belirli bir elementi tanımlarken, izotopu tanımlamaz; belirli bir elementin  atomu, nötron sayısında geniş bir aralığa sahip olabilir. Çekirdekteki nükleonların (hem protonları hem de nötronları) atomun kütle sayısıdır ve belirli bir elementin her izotopu farklı bir kütle numarasına sahiptir.

Örneğin, karbon-12, karbon-13 ve karbon-14, sırasıyla kütle numaraları 12, 13 ve 14 olan karbon elementinin üç izotopudur. Karbonun atom numarası 6'dır, yani her karbon atomunun 6 protonu vardır, böylece bu izotopların nötron sayıları sırasıyla 6, 7 ve 8'dir.

İzotop ve Nüklid
Nüklit çekirdekte belirli sayıda proton ve nötron bulunduran bir atom türüdür, örneğin 6 protonlu ve 7 nötronlu karbon-13. Nüklid kavramı (tek tek nükleer türlere atıfta bulunarak) kimyasal özellikler üzerindeki nükleer özellikleri vurgular, izotop kavramı ise (her yılda bir defa elementin tüm atomlarını gruplandırarak) nükleer üzerindeki kimyasalları vurgular. Nötron sayısının nükleer özellikler üzerinde büyük etkisi vardır, ancak kimyasal özellikler üzerindeki etkisi çoğu element için önemsizdir. Nötron sayısının atom numarasına oranının izotoplar arasında en çok değişen en hafif elementlerdir ve (hidrojen için, en hafif element olmasına rağmen, izotop etkisi biyolojiyi güçlü bir şekilde etkileyecek kadar büyüktür). İzotoplar terimi (başlangıçta da izotopik elementlerdir. Yani bazen izotopik nüklitler ) karşılaştırmayı (eşanlamlılar veya izomerler gibi) ima etmek için tasarlanmıştır, örneğin: nüklitler ^{12}_{6}C, ^{13}_{6}C, ^{14}_{6}C izotoplar (aynı atom numarasına sahip nüklidlerdir, ancak farklı kütle numaraları da vardır), gibi ^{40}_{18}Ar, ^{40}_{19}K, ^{40}_{20}Ca izobarlardır). Bununla birlikte, izotop eski bir terimdir, çünkü nüklitten daha iyi bilinir ve bazen nüklitin nükleer teknoloji ve r nükleer tıp gibi daha uygun olabileceği bağlamlarda kullanılır.

Gösterim
Bir izotop veya nüklit, belirli elemanın adıyla belirtilir (bu atom numarasını gösterir), ardından bir tire ve kütle numarası (örneğin helyum-3,helyum-4, karbon-12, karbon-14, uranyum-235 ve uranyum-239). kimyasal sembolü kullanılır, örneğin "C" karbon, standart gösterim (şimdi olarak bilinen "AZE gösterim" çünkü Bir  kütle numarası, Z atom numarası ve element öğesi) olduğunu gösterir, kütle sayısı (nükleon sayısı) ile  kimyasal sembolün  sol alt tarafına ve sol üst tarafına yazılır (örneğin ^{3}_{2}He, ^{4}_{2}He, ^{12}_{6}C, ^{14}_{6}C ve ^{239}_{92}U. Atom numarası eleman sembolü tarafından verildiğinden, yalnızca üst simgedeki kütle numarasını belirtmek ve atom numarası alt simgesini (örneğin 3) dışarıda bırakmak yaygındır. (3He, 4He,12C,14C 235U ve 239U). M harfi bazen bir nükleer izomeri, metastabil veya enerjik olarak uyarılmış bir nükleer durumu (en düşük enerjili zemin durumunun aksine) belirtmek için kütle numarasından sonra eklenir, örneğin ^{180m}_{73}Ta (tantal-180m). AZE gösteriminin ortak telaffuzu, asıl yazıldığından farklıdır: ^{4}_{2}He yaygın olarak dört-iki-helyum yerine helyum-dört ve 235 olarak telaffuz edilir ^{235}_{92}U (235-92-uranyum.) yerine (Amerikan İngilizcesi) ile iki-otuz beş   veya (İngilizce) -iki-üç-beş olarak telaffuz edilir.

Radyoaktif, ilkel ve kararlı izotoplar
Bazı izotoplar veya nüklitler radyoaktif ve bu nedenle radyoizotoplar veya radyonüklitler olarak adlandırılır, oysa diğerleri radyoaktif olarak çürümeye hiç rastlanmamıştır ve kararlı izotoplar veya kararlı nüklitler olarak adlandırılır. Örneğin, 14C radyoaktif bir karbon şeklidir, 12C ve 13C kararlı izotoplardır. Yeryüzünde yaklaşık 339 doğal olarak meydana gelen nüklitler vardır, bunların 286 tanesi ilkel nüklitlerdir, yani güneş sisteminin oluşumundan beri var oldukları anlamına gelir.

İlkel nüklitler, çok uzun yarı ömürleri (100 milyon yıldan fazla) olan 34 nüklitleri ve resmi olarak "kararlı nüklitler" olarak kabul edilen 252'leri içerir, çünkü çürümeye rastlanmamıştır. Çoğu durumda, bilinen nedenlerden dolayı, bir elementin kararlı izotopları varsa, bu izotoplar Dünya'da ve güneş sisteminde bulunan element bolluğunda baskındır. Bununla birlikte, üç element (tellür, indiyum ve renyum) durumunda, doğada bulunan en bol izotoplar, aslında bir veya daha fazla kararlı izotopa sahip olan bu elementlere rağmen, elemanın bir (veya iki) son derece uzun ömürlü radyoizotopudur.

Teori, görünüşe göre birçok "kararlı" izotop / nüklitin radyoaktif olduğunu ve son derece uzun yarı ömürlü olduğunu (tüm nüklitleri sonuçta kararsız hale getirecek proton bozulma olasılığını azaltığını) öngörür. Bazı kararlı nüklitler teorik olarak alfa bozulması veya çift beta bozulması gibi bilinen diğer bozulma biçimlerine enerjik olarak duyarlıdır, ancak henüz hiç bozulma ürünü gözlenmemiştir ve bu nedenle bu izotopların "gözlemsel olarak kararlı" olduğu söylenmektedir. Bu nüklitler için öngörülen yarılanma ömürleri genellikle evrenin tahmini yaşını büyük ölçüde aşmaktadır ve aslında yarılanma ömrü evrenin yaşından daha uzun olan 31 bilinen radyonüklid (örneğin Primordial nüklit) bulunmaktadır.

Yapay olarak oluşturulan radyonüklitlere ek olarak, şu anda bilinen 3.339 nüklit vardır Bunlar, kararlı olan veya 60 dakikadan daha uzun yarı ömre sahip 905 nüklidi içerir. Ayrıntılar için nüklitler listesine bakınız.

Geçmiş

Radyoaktif izotoplar
İzotopların varlığı ilk olarak 1913'te uranyum ve kurşun arasında radyo elementleri (yani radyoaktif elementler) olarak adlandırılan yaklaşık 40 farklı türün belirtildiği radyoaktif çözülme zincirleri üzerinde yapılan çalışmalara dayanır. Radyocu ve kimyacı olan Frederick Soddy tarafından önerildi, ancak periyodik tabloda sadece 11 kurşun ve uranyum elementleri dahildir.

Bu yeni radyo elemanlarını kimyasal olarak ayırma girişimleri başarısız olmuştu.  Mesela Soddy bu durumu 1910'da göstermişti fakat mesothoriumun (daha sonra olduğu gösterilmiştir 228Ra) radyum (226Ra, uzun ömürlü bir izotop) ve toryum X (224Ra) ayırmak imkânsızdır.  Radyo elementleri periyodik tabloya yerleştirme girişimleri, Soddy ve Kazimierz Fajans'ın bağımsız olarak radyoaktif yer değiştirme yasalarını 1913'te, alfa bozunumu periyodik tabloda solda iki yer oluşturduğu sonucuna götürmesine neden oldu. emisyon bir parça sağda bir yer üretti.  Soddy, bir alfa parçacığının ve ardından iki beta parçacığının yayılmasının, başlangıç elemanı ile kimyasal olarak özdeş ancak dört birim daha hafif ve farklı radyoaktif özelliklere sahip bir elementin oluşumuna yol açtığını fark etti.

Soddy, çeşitli atom türlerinin (radyoaktif özelliklerde farklılık göstererek) tabloda aynı yeri işgal edebileceğini öne sürdü.  Örneğin, uranyum-235'in alfa bozunumu toryum-231'i, aktinyum-230'un beta bozunumu toryum-230'u oluşturur.  "aynı yerde" için Yunanca "izotop" terimi,  fikirlerini kendisine anlattığı bir konuşma sırasında İskoç bir hekim ve aile dostu Margaret Todd tarafından Soddy'ye önerildi. 1921 Nobel Kimya Ödülü'nü kısmen izotoplarla yaptığı çalışmalar nedeniyle kazandı.

1914 yılında T. W. Richards, farklı radyoaktif kökenlere bağlı olarak izotopik kompozisyondaki değişikliklere atfedilebilen, farklı mineral kaynaklarından gelen kurşunun atom ağırlığı arasında farklılıklar buldu.

Kararlı izotoplar

Kararlı (radyoaktif olmayan) bir elementin çoklu izotoplarına yönelik ilk kanıtlar, 1912'de J. J. Thomson tarafından kanal ışınlarının (pozitif iyonlar) bileşimine yaptığı araştırmanın bir parçası olarak bulundu. Thomson, neon iyon akışlarını paralel manyetik ve elektrik alanlardan kanalize etti, sapmalarını yollarına bir fotoğraf plakası yerleştirerek ölçtü ve Thomson'ın parabol yöntemi olarak bilinen bir yöntem kullanarak kütlelerini yük oranına hesapladı. Her dere vurduğu noktada plaka üzerinde parlayan bir yama oluşturdu. Thomson, fotografik plaka üzerinde iki ayrı parabolik ışık yaması gözlemledi, bu da oranları yüklemek için farklı kütleye sahip iki çekirdek türü önerdi.

F. W Astonn daha sonra bir kütle spektrometrisi kullanan çok sayıda element için çoklu ve kararlı izotoplar keşfetti. 1919'da Aston, iki izotopik kütlenin 20 ve 22 tam sayılarına çok yakın olduğunu ve neon gazının bilinen molar kütlesine (20,2) eşit olmadığını göstermek için yeterli çözünürlüğe sahip neonu inceledi. Bu Aston'un izotopik kütleler için tam sayı kuralının bir örneğidir, bu da elementel molar kütlelerin tam sayılardan büyük sapmalarının temel olarak elemanın izotopların bir karışımı olması gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Aston da benzer şekilde klorun molar kütlesinin (35,45) iki izotop için neredeyse integral kütlelerin ağırlıklı ortalaması olması 35Cl ve 37Cl.

İzotoplar arasındaki özelliklerde değişiklik

Kimyasal ve moleküler özellikler
Nötr bir atom, protonlarla aynı sayıya sahiptir. Dolayısıyla, belirli bir elemanın farklı izotoplarının hepsi aynı sayıda elektrona sahiptir ve benzer bir elektronik yapıyı paylaşır. Bir atomun kimyasal davranışı büyük ölçüde elektronik yapısı ile belirlendiğinden, farklı izotoplar neredeyse aynı kimyasal davranış sergiler.

Bunun ana istisnası kinetik izotop etkisidir daha büyük kütleleri nedeniyle, daha ağır izotoplar aynı elementin daha hafif izotoplarından biraz daha yavaş reaksiyona girme eğilimindedir. Bu en protium için bugüne kadar telaffuz edilir protium (1H) döteryum (2H) ve trityum (3H), çünkü döteryumun iki kat protium kütlesi vardır ve trityum, üç kat protium kütlesine sahiptir. Bu kütle farklılıkları, atomik sistemlerin ağırlık merkezini (azaltılmış kütle) değiştirerek ilgili kimyasal bağlarının davranışlarını da etkiler. Bununla birlikte, daha ağır elementler için izotoplar arasındaki nispi kütle farkı ütleüçok daha azdır, böylece kimya üzerindeki kütle farkı etkileri genellikle ihmal edilebilir. (Ağır elementler ayrıca daha hafif elementlerden nispeten daha fazla nötrona sahiptir, bu nedenle nükleer kütlenin kolektif elektronik kütleye oranı biraz daha yüksektir.)

Benzer şekilde, sadece atomlarının izotoplarında (izotopologlar) farklılık gösteren iki molekül aynı elektronik yapıya sahiptir ve bu nedenle neredeyse ayırt edilemez fiziksel ve kimyasal özelliklere sahiptir (yine deuterium ve trityum birincil istisnalardır). Titreşim modları, bir molekülün şekli ile ve onu oluşturan atomlarının kitleler tarafından belirlenir; bu nedenle farklı izotopologlar farklı titreşim modlarına sahiptir. Titreşim modları bir molekülün karşılık gelen enerjilerin fotonlarını emmesine izin verdiğinden, izotopologlar kızılötesi aralıkta farklı optik özelliklere sahiptir.

Nükleer özellikler ve kararlılık
Ayrıca bakınız: Kararlı nüklid, Kararlı izotop oranı, Nüklid listesi ve İzotopların kararlılığına göre elementlerin listesi

Atom çekirdeği, kuvvetli bir şekilde birbirine bağlı olan protonlardan ve nötronlardan oluşur. Protonlar pozitif yüklü olduğundan, birbirlerini iterler. Elektriksel olarak nötr olan nötronlar, çekirdeği iki şekilde kararlı hale getirirler. Onların copresence protonları biraz ayrı iter ve protonlar arasındaki elektrostatik itme azaltılarak birbirlerine protonlar üzerinde, çekici nükleer kuvvet uygularlar. Bu nedenle, iki veya daha fazla protonun bir çekirdeğe bağlanması için bir veya daha fazla nötron gereklidir. Proton sayısı arttıkça, nötronların kararlı bir çekirdeği sağlamak için gerekli protonlara olan oranı da artar (sağdaki grafiğe bakınız.) Örneğin, nötron: proton oranı ^{3}_{2}He 1:2, nötron: proton oranı ^238_92U 3:2'den büyüktür. Bir dizi daha hafif element, 1:1 (Z = N) oranına sahip kararlı nüklidlere sahiptir. Nükleer ^{40}_{20}Ca (kalsiyum -40) gözlemsel olarak aynı sayıda nötron ve protona sahip en ağır kararlı nükliddir (teorik olarak, en ağır kararlı olan kükürt-32'dir.) Kalsiyum-40'tan daha ağır olan tüm kararlı nükleerler protonlardan daha fazla nötron içerir.

Element başına izotop sayısı
Kararlı bir izotopa sahip 80 elementten, herhangi bir element için gözlemlenen en fazla kararlı izotop sayısı ondur (kalay için).  Hiçbir elementin dokuz kararlı izotopu yoktur. Ksenon sadece sekiz kararlı izotoplu tek elementtir. Dört element yedi kararlı izotoplar vardır, sekiz altı kararlı izotoplar vardır, on beş kararlı izotoplar vardır, dokuz dört kararlı izotoplar vardır, beş üç kararlı izotoplar vardır, 16 iki kararlı izotoplar vardır (sayım ^{180m}_{73}Ta kararlı olarak) ve 26 elementin sadece tek bir kararlı izotopu vardır (bunlardan 19 tanesi mononüklidik elementlerdir, doğal elementin atom ağırlığını yüksek hassasiyete hakim ve sabitleyen tek bir ilkel kararlı izotopa sahiptir; 3 radyoaktif mononüklidik element de oluşur). Toplamda, çürümeye rastlanmayan 252 nüklid vardır. Bir veya daha fazla kararlı izotopa sahip 80 element için, ortalama kararlı izotop sayısı, element başına 252/80 = 3,15 izotoptur.

Çift ve tek nükleon sayıları

Proton ve nötron oranı nükleer kararlılığı etkileyen tek faktör değildir. Atom numarası Z'nin eşit olmasına veya tuhaflığına, nötron numarası n'ye ve sonuç olarak toplamına, kütle numarası da A'ya bağlıdır. Hem Z hem de N'nin tuhaflığı, nükleer bağlanma enerjisini düşürme eğilimindedir ve garip çekirdekleri genellikle daha az kararlı hale getirir. Komşu çekirdek arasındaki nükleer bağlanma enerjisindeki bu dikkat çekici fark, özellikle  bir izobarlar olan ve kendiliğinden fisyon bozunumu (pozitron emisyon dahil) Beta bozunması tarafından nötron veya proton nonoptimal sayıda kararsız izotoplar. Elektron yakalama, ya da diğer daha az yaygın çürüme modları ve küme çürümenin önemli sonuçları vardır. Kararlı nüklitlerin çoğunluğu evenprotonevenneutrondur, burada tüm sayılar Z, N ve A eşittir. Tek-A kararlı nüklitler (kabaca eşit olarak) tek-proton-hatta-nötron ve evenprotonoddneutron nüklitlerine bölünür. Kararlı tek proton-tek nötron çekirdekleri en az yaygındır. (Aşağıdaki tabloya bakınız.)

Atom numarası
146 çift proton çift nötron (EE) nüklitleri, tüm kararlı nüklitlerin ~%58'ini içerir ve hepsinin eşleştirme nedeniyle sıfır dönüşü vardır. Ayrıca 24 ilkel uzun ömürlü nüklitler vardır. Sonuç olarak, 2'den 82'ye kadar olan 41 çift numaralı elementin, her biri en az bir kararlı izotopa sahiptir ve bu elementlerin çoğunun birkaç ilkel izotopu vardır. Bu çift sayılı elementlerin yarısı altı veya daha fazla kararlı izotopa sahiptir. 2 proton ve 2 nötronun çift eşleştirilmesi nedeniyle helyum-4'ün aşırı kararlılığı, beş ve sekiz içeren nüklitleri önler (^{5}_{2}He, ^{5}_{3}Li ^8_4Be). Yıldızlarda nükleer füzyon yoluyla daha ağır elementlerin birikmesi için platformlar olarak hizmet edecek kadar uzun süreli olan nükleonlar vardır (bkz. üçlü alfa süreci).

53 kararlı nüklitler çift sayıda protona ve tek sayıda nötrona sahiptir. 3 sayısı da izotoplara kıyasla bir azınlıktır. Kararlı bir nüklide sahip 41 çift-Z elementi arasında, sadece iki element (argon ve seryum) çift - tek kararlı nüklitlere sahip değildir. Bir elementin üç nüklidi (kalay) vardır. Bir çift tek nüklide sahip 24 element ve iki tek çift nüklide sahip 13 element vardır. 35 primordial radyonüklitten, bölünebilirlik dahil olmak üzere dört çift tek nüklit vardır. (aşağıdaki tabloya bakınız)

Bölünebilirlik dahil ^235_92U tek nötron sayıları, çift tek nüklidler nötron eşleştirme etkilerinden kaynaklanan enerji nedeniyle büyük nötron yakalama kesitlerine sahip olma eğilimindedir. Bu kararlı-garip, proton-nötron atom bile doğada bolluk tarafından nadir olarak görülür. Çünkü, kendisi de ilkel bolluk içine girmek eğilimindedir. Diğer kararlı-izotop ve nötron yakalama hem S-süreci ve R-sürecinde yıldız nükleosentezi sırasında olmalıdır. Bu nedenle, sadece ^{195}_{78}Pt  ve ^9_4Be elementlerinin en doğal bol izotoplarıdır.

Tek atom numarası
Kırk sekiz kararlı tek-proton-çift-nötron nüklitleri, eşleştirilmiş nötronlar tarafından kararlı ve tek sayılı elementlerin kararlı izotopların en önemlisidir ve tek-proton-tek-nötron nüklitlerini içermektedir. 41'in sabit izotopları olan Z = 1 ile 81 arasındaki tek sayılı elementler vardır (elementler teknekyum (43Tc) ve promethium (61Pm) kararlı izotop yok). Bu 39 tek Z elementinden 30 element (0 nötronun çift olduğu hidrojen-1 dahil) tek-çift izotop ve dokuz elemente sahiptir bunlar: klor (17Cl) potasyum (19K) bakır (29Cu) galyum (31Ga), brom (35Br), gümüş (47Ag), antimon (51Sb), iridyum (77Ir) ve talyum (81Tl). Her birinin iki tek çift kararlı izotop vardır. Bu da toplam 30 + 2(9) = 48 kararlı tek çift izotop yapar.

Beş ilkel uzun ömürlü radyoaktif tek çift izotoplar da vardır bunlar: ^{87}_{37}Rb, ^115_49In, ^187_75Re, ^151_63Eu ve ^209_83Bi'dir. Son ikisi sadece son zamanlarda çürümeye başladı ve bunların yarı ömürleri 1018 yıldan daha büyüktür.

Sadece beş kararlı nüklit, hem tek sayıda proton hem de tek sayıda nötron içerir. İlk dört "tek-tek" nüklitler düşük kütleli nüklitlerde meydana gelir, bunun için bir protonun bir nötrona değiştirilmesi veya tam tersi çok orantısız bir proton-nötron oranına yol açacaktır (^{2}_{1}Hi, ^6_3Li, ^{10}_{5}B ve ^{14}_{7}N çevrimi 1, 1, 3, 1). Diğerleri "kararlı" tek - tek nüklit, ^{180m}_{73}Ta (9'a çevirmek) ve 252 kararlı izotopun en nadir olduğu düşünülmektedir. Ve henüz deneysel girişimlere rağmen çürüme gözlemlenmemiş olan tek ilkel nükleer izomerdir.

Nispeten kısa yarı ömürleri olan birçok Garip-garip radyonüklit (tantal-180 gibi) bilinmektedir. Genellikle, eşleştirilmiş proton ve nötronlar izobarlar için beta-çürümedir. Dokuz ilkel tek-tek nüklitten (beş kararlı ve uzun yarı ömrü olan dört radyoaktif), sadece ^14_7N ortak bir elementin en yaygın izotopudur. Bunun nedeni, CNO döngüsünün bir parçası olduğu için olmasıdır. Nüklitler ^{6}_{3}Li ve ^{10}_{5}B diğer hafif elementlere kıyasla kendilerini nadir elementlerin azınlık izotopları olarak görürler. Diğer altı izotoplar da kendi elementlerinin az da olsa doğal bolluk yüzdesini oluştururlar.

Tek nötron sayısı
Tek nötron sayısına sahip aktinitler bölünebilirler (termal nötronlarla), ancak nötron sayısı çift olanlar genellikle hızlı nötronlarla parçalanabilir olsalar da, bu bölünme tam gerçekleşemez. Gözlemsel olarak kararlı tek-tek nüklitlerin sıfır olmayan tam sayı dönüşü vardır. Bunun nedeni, tek eşlenmemiş nötron ile eşlenmemiş protonun, dönüşleri hizasında (anti-hizalanmış yerine en az 1 birim toplam spin üretiyorsa) birbirlerine daha büyük bir nükleer kuvvet çekimine sahip olmalarıdır. Bu nükleer davranışın en basit durumu için döteryuma bakınız.

Sadece^{195}_{78}Pt,^9_4Be ve ^{14}_{7}N 'nin tek nötron numarası ve elementin en doğal bol izotopu vardır. (Aşağıdaki tabloya bakınız.)

Doğanın meydana gelişi
Elementler bir nüklitten (mononüklidik elementlerden) veya doğal olarak oluşan birden fazla izotoptan oluşur. Kararsız (radyoaktif) izotoplar ilkel veya post primordialdir. İlkel izotoplar, yıldız nükleosentezinin veya kozmik ışın spallation gibi başka bir nükleosentez türünün bir ürünüydü ve çürüme oranları çok yavaş olduğu için günümüze kadar devam etmiştir (örneğin uranyum-238 ve Potasyum-40). Post-primordial izotoplar, kozmik ışın bombardımanı tarafından kozmojenik nüklidler (örneğin, trityum, karbon-14) veya radyoaktif bir radyojenik nüklid gibi (örneğin radyum, uranyum) bir ilkel izotopun çürümesiyle yaratılmıştır. Birkaç izotop doğal nükleojenik nüklidler olarak sentezlenir, diğer bazı doğal nükleer ise reaksiyon tarafından doğal nükleer fisyon olarak sentezlenir. Örnek olarak nötronların başka bir atom tarafından emilmesi verilebilir.

Yukarıda açıklandığı gibi, sadece 80 elementin herhangi bir kararlı izotopu vardır ve bunların 26'sında sadece bir kararlı izotop bulunur. Bu nedenle, kararlı elementlerin yaklaşık üçte ikisi doğal olarak çoklu kararlı izotoplarda yer alır ve bir element için en fazla sayıda sabit izotop sayısıda kalay için ondur(50Sn). Burada, yeryüzünde doğal olarak bulunan yaklaşık 94 element (plütonyum dahil) bulunur, ancak bazıları plütonyum-244 gibi çok küçük miktarlarda tespit edilir. Bilim adamları, Dünya'da doğal olarak meydana gelen elementlerin (bazıları sadece radyoizotop olarak) toplamda 339 izotop (nüklid) olarak meydana geldiğini tahmin ediyorlar. Bu doğal olarak oluşan nüklidlerin sadece 252'si, şimdiki zaman itibarıyla çürümeye hiç rastlanmadıkları görülmüştür. 34 primordial nüklid (toplam 286 primordial nüklid), gibi bilinen yarı ömürleri olan radyoaktifler, güneş sisteminin başlangıcından itibaren  100 milyon yıldan daha uzun yarı ömürleri vardır. (Ayrıntılar için nüklidlerin listesine bakınız.)

Bilinen tüm kararlı nüklidler Dünya'da doğal oluşum olarak meydana gelirler. Ve diğer doğal olarak oluşan nüklidler de radyoaktif olmakla birlikte, nispeten uzun yarı ömürleri nedeniyle ya da devam eden doğal üretimin diğer araçları nedeniyle Dünya'da meydana gelirler. Bunlar yukarıda bahsedilen kozmojenik nüklitler, nükleojenik nüklidler ve uranyum radon ve radyum gibi ilkel bir radyoaktif nüklidin devam eden çürümesiyle oluşan herhangi bir radyojenik nüklidleri içerir.

Doğada bulunmayan 3000 radyoaktif nüklid, nükleer reaktörlerde ve parçacık hızlandırıcılarında oluşturulmuştur. Dünya'da doğal olarak bulunmayan birçok kısa ömürlü nüklid, yıldızlarda veya süpernovalarda doğal olarak oluşturulan spektroskopik analizlerle de gözlemlenmiştir. Örnek olarak da, Dünya'da doğal olarak bulunmayan ancak astronomik ölçekte bolca bulunan alüminyum-26'dır.

Elementlerin tablolandırılmış atomik kütleleri, farklı kütlelere sahip çoklu izotopların varlığını hesaba katan ortalamalardır. İzotopların keşfinden önce, atomik kütlenin ampirik olarak belirlenmiş olmayan değerleri bilim insanlarını şaşırtmıştır. Çünkü, bir klor örneği %75,8 klor-35 ve %24,2 klor-37 içerir ve ortalama bir atomik kütle 35,5 atomik kütle birimi verir.

Genelgeçer kozmoloji teorisine göre, yalnızca hidrojen ve helyumun izotopları eser halde bulunan lityum, berilyum, bor gibi bazı izotopların izlerini taşır. Diğer tüm nüklit yıldızlar ve süpernovada  önceden meydana gelmiş enerjik partiküller arasındaki etkileşimle sentezlenirler. Ve bunların tümü Büyük Patlama sırasında oluşmuştur. (İzotop üretiminden sorumlu olduğu düşünülen çeşitli süreçlerin detayları için nükleosenteze bakınız). Dünya üzerindeki izotopların bollukları, bu süreçlerin oluşturduğu miktarlardan, galakside yayılmasından ve kararsız olan izotopların çürüme oranlarından kaynaklanır. Güneş sisteminin ilk birleşmesinden sonra, izotoplar kütleye göre yeniden dağıtıldı ve elementlerin izotopik bileşimi gezegenden gezegene biraz değişti. Bu bazen göktaşlarını izlemeyi mümkün kılabilir.

İzotopların atomik kütlesi
Atom kütlesi (m_{r}) bir izotopun (nüklid) esas olarak kütle numarası (yani çekirdeğindeki nükleonların sayısı) ile belirlenir. Küçük düzeltmeler, çekirdeğin bağlanma enerjisinden (bkz. kitle hatası), proton ve nötron arasındaki kütle farkından ve atomla ilişkili elektronların kütlesinden kaynaklanır, çünkü elektron ve nükleon oranı izotoplar arasındaki farklılığı gösterir.

Kütle numarası boyutsuz bir miktardır. Öte yandan atomik kütle, karbon-12 atomunun kütlesine dayanan atomik kütle birimi kullanılarak ölçülür. "U" (Birleşik atomik kütle birimi için) veya "Da" (dalton için) sembolleri ile gösterilir. Bir elementin doğal olarak oluşan izotoplarının atomik kütleleri, elementin atomik kütlesini belirler. Element N izotopları içerdiğinde, aşağıdaki ifade ortalama atomik kütle için uygulanır   :

m1, m2, ..., mN her bir izotopun atomik kütleleridir ve x1, ..., xN bu izotopların göreceli bolluklarıdır.

İzotopların uygulamaları

İzotopların saflaştırılması
Belirli bir elementin çeşitli izotoplarının özelliklerinden yararlanan uygulamalar vardır. İzotop ayrımı önemli bir teknolojik meydan okumadır, özellikle de uranyum veya plütonyum gibi ağır elementler ile bu ayrımı yapmak zordur. Lityum, karbon, azot ve oksijen gibi daha hafif elementler, CO (kobalt) ve NO (nobelyum) gibi bileşiklerinin gaz difüzyonu ile ayrılır. Hidrojen ve döteryumun ayrılması sıra dışıdır, çünkü Girdler sülfür işlemi  fiziksel özelliklerden ziyade kimyasallara dayanır. Uranyum izotopları, gaz difüzyonu, gaz santrifüjü, lazer iyonizasyon ayrımı ve (Manhattan projesinde) bir tür üretim kütle spektrometresi ile toplu olarak ayrılmıştır.

Kimyasal ve biyolojik özelliklerin kullanımı

 İzotop analizi, belirli bir örnekteki gibi bir element izotopunun, izotopik imzasının, göreceli bolluğunun belirlenmesidir. İzotop analizi sıklıkla izotop oranı ile kütle spektrometresi ile yapılır. Özellikle biyojenik maddeler için, C (karbon), N (azot) ve O (oksijen) izotoplarının önemli varyasyonları meydana gelebilir. Bu tür varyasyonların analizi, gıda ürünlerinde tağşiş tespiti gibi geniş bir uygulama yelpazesine veya isoscapes kullanan ürünlerin coğrafi kökenlerine sahiptir. Belirli göktaşlarının Mars kaynaklı olarak tanımlanması, kısmen içinde bulunan eser gazların izotopik imzasına dayanır.
 İzotopik ikame, kinetik izotop etkisi ile bir kimyasal reaksiyon mekanizmasını belirlemek için kullanılabilir.
 Diğer bir yaygın uygulama ise izotopik etiketlemedir. Kimyasal reaksiyonlarda izleyiciler veya belirteçler olarak olağandışı izotopların kullanılmasıdır. Normal de, belirli bir elementin atomları birbirinden ayırt edilemez. Öyle ki, farklı kütlelerin izotoplarını kullanarak, farklı radyoaktif olmayan kararlı izotoplar bile kütle spektrometresi veya kızılötesi spektroskopisi ile ayırt edilebilir. Örneğin, SİLAC' da (hücre kültüründe amino asitlerle kararlı izotop etiketleme) kararlı izotopların proteinleri ölçmek için kullanılır. Radyoaktif izotoplar kullanılıyorsa, yaydıkları radyasyon ile tespit edilebilirler buna da radyoizotopik etiketleme denir.
 İzotoplar, yaygın izotop ve seyreltme yöntemi ile çeşitli elementlerin veya maddelerin konsantrasyonunu belirlemek için kullanılır. İzotopik olarak değişitirilmiş bileşiklerin bilinen miktarlarda numuneler ile karıştırılması ve elde edilen karışımların izotopik imzaları sayesinde kütle spektrometrisi  belirlenir.

Nükleer özelliklerin kullanımı

 Radyoizotop etiketlemeye benzer bir teknik de, radyometrik tarihlemedir. Ayrıca kararsız bir elementin bilinen yarılanma ömrünü kullanarak, bilinen bir izotop konsantrasyonunun varlığından bu yana geçen süre hesaplanabilir. En yaygın olarak bilinen örnek ise, karbonlu malzemelerin yaşını belirlemek için kullanılan radyokarbon tarihlemesidir.
 Çeşitli spektroskopi formları, hem radyoaktif hem de kararlı olan spesifik izotopların benzersiz nükleer özelliklerine dayanır. Örneğin, nükleer manyetik rezonans (NMR) spektroskopisi sadece sıfır olmayan bir nükleer döndürmesi ile izotoplar için kullanılabilir. NMR spektroskopisi ile kullanılan en yaygın nüklidler: 1H, 2D, 15N, 13C ve 31P'dir.
Mössbauer spektroskopisi aynı zamanda 57Fe (demir) gibi belirli izotopların nükleer geçişlerine de bağlıdır.
 Radyonüklidlerin de önemli kullanımları vardır. Nükleer enerji ve nükleer silahların geliştirilmesi için nispeten büyük miktarlarda spesifik izotop gerektirir. Nükleer tıp ve radyasyon onkolojisi, tıbbi tanı ve tedavi için sırasıyla radyoizotopları kullanmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Atom
 İzotonlar

Kaynakça

İzotop


An Trichopilia callichroma in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Trichopilia callichroma in nahilalakip ha genus nga Trichopilia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichopilia

Trichopilia callichroma


Natalia Petrovna Oleinik (en , et en ), née le  à Popasna (RSS d'Ukraine), est une haltérophile handisport ukrainienne concourant en -79 kg. Elle est médaillée d'argent aux Jeux de 2020.

Carrière
En 2008, elle se brise la colonne vertébrale en tombant en arrière dans des escaliers alors qu'elle aidait ses parents lors de travaux dans leur maison.

Aux Jeux paralympiques d'été de 2020, Oleinik remporte sa première médaille paralympique avec l'argent. Lors des Mondiaux quelques mois plus tard à Tbilissi, elle remporte la médaille d'argent par équipes mixte avec Anton Kriukov et Kostiantyn Panasiuk.

Références

Liens externes

Haltérophile ukrainienne
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Médaillée d'argent paralympique ukrainienne
Naissance en février 1981
Naissance dans l'oblast de Louhansk
Naissance en RSS d'Ukraine

Natalia Oleinik


Den grønne Gudinde (Originaltitel The Green Goddess) er en amerikansk eventyrfilm fra 1930, instrueret af Alfred E. Greeb.
Filmen var en genindspilning af en stumfilm fra 1923.
Den blev produceret af Warner Bros. ved hjælp af deres nye Vitaphone lydsystem og manuskriptet var skrevet af Julien Josephson.

Filmen havde George Arliss, Alice Joyce (i sin sidste filmrolle), Ralph Forbes og H.B. Warner i hovedrollerne.
Arliss blev nomineret til en Oscar for bedste mandlige hovedrolle.

Eksterne Henvisninger

Amerikanske film fra 1930
Eventyrfilm fra USA
Sort-hvide film fra USA
Engelsksprogede film

Den grønne Gudinde (film fra 1930)


Li Fan est une informaticienne chinoise, responsable de l'ingénierie chez Lime. Elle a précédemment occupé des postes chez Pinterest, Google et Baidu. Elle est experte en calcul visuel.

Enfance et formation
Fan s'intéressait aux mathématiques lorsqu'elle était enfant, mais était encouragée à se concentrer sur les citrons verts. Elle a étudié l'informatique à l'Université Fudan. Elle a obtenu son bachelor en 1996, lorsqu'elle a déménagé à l'Université du Wisconsin à Madison pour ses études supérieures. Là, elle a développé des techniques de mise en cache Web évolutive. Elle a étudié le potentiel de la prélecture Web entre les clients à faible bande passante et les proxys.

Carrière
Fan a rejoint Cisco Systems en tant qu'ingénieure logiciel. Elle a rejoint Google en 2002. Chez Google, elle a travaillé chez google+, gérant l'infrastructure du spam publicitaire et du classement des pages. En 2012, elle a été nommée vice-présidente de l'ingénierie chez Baidu. Chez Baidu, Fan a lancé le groupe transversal de traitement de données. Fan était responsable de la conception des produits sur le plus grand moteur de recherche de Chine et a dirigé . Elle a travaillé sur l'analyse des mégadonnées. En 2014, elle est revenue chez Google et est devenue responsable de la recherche d'Image Search.

En 2016, Fan a rejoint Pinterest en tant que responsable de l'ingénierie. Elle a construit une équipe d'Intelligence artificielle pour travailler sur la perception visuelle de la machine. Elle a dirigé une équipe de 400 ingénieurs et développé leur moteur de découverte.

Fan a rejoint la société de scooters LimeBike en 2018. Elle a été nommée l'une des ingénieurs les plus importantes au monde par Business Insider et l'une des personnes les plus créatives par le magazine Fast Company.

Prix
En 2018 elle est élue par Forbes parmi les "America's Top 50 Women In Tech" .

Références

Liens externes

Étudiant de l'université Fudan
Personnalité chinoise de l'informatique
Informaticienne chinoise

Li Fan


Pleasure to Kill drugi je studijski album njemačkog thrash metal sastava Kreator. Objavljen je 1. studenog 1986. godine, a objavila ga je diskografska kuća Noise Records.

Pleasure to Kill se smatra thrash metal klasikom, kao i jedan od najznačajnijih thrash metal albuma pored Master of Puppets od Metallice, Peace Sells... but Who's Buying? od Megadetha, Reign in Blood od Slayera, Eternal Devastation od Destructiona i Darkness Descends od Dark Angela, koji su svi objavljeni 1986. godine.

Mille Petrozza, vokalist i gitarist, tvrdi kako je tijekom pisanja albuma bio značajno inspiriram filmom Faces of Death iz 1978. godine. Također tvrdi kako svaka pjesma na albumu opisuje načine stravičnih smrti.

Popis pjesama

Osoblje
Kreator
Mille Petrozza – vokali (na pjesmama 2, 4, 6, 7 i 9), gitara, remastering
Roberto Fioretti – bas-gitara
Ventor – bubnjevi, vokali (na pjesmama 3, 5 i 8)
Ostalo osoblje
Fred Baumgart – fotografija
Harris Johns – inženjer zvuka, produciranje, snimanje
Phil Lawvere – omot albuma
Mike Trengert – fotografija
Martin Becker – fotografija
Jürgen Crasser	– remastering
Maren Kumpe – raspored ilustracija
Karl-U. Walterbach – izvršni producent

Izvori

Albumi sastava Kreator
Albumi iz 1986.

Pleasure to Kill


المعكرونة أو المكرونة أو باستا هي أحد المعجنات الجافة المجوفة ومنها الأسطواني مشطوف الأطراف أو الحلزوني أو الصدفي، وتُصنع من القمح الصلب أو الأرز وتطهى في الماء أو المرق. ويُقال أن أصل الكلمة الإيطالية من مَقرونة بالعربية لأن هذا الطعام على شكل قرون.

تاريخ المعكرونة

تاريخ نشأة المعكرونة غير مؤكد تماما إن كان في اليابان أو الصين أو اليونان أو إيطاليا أو حتى في المنطقة العربية وهناك قول أن اكتشاف المعكرونة سيبقي سرا غير مؤكد، فقد وجدت كتب طبخ في اليابان تتكلم عن معكرونة صنعت من دقيق الأرز عام 3500 ق.م، كما وجد إشارات إليها في عدد من كتب الطهي الصينية متضمنه مع أنواع أخرى من الغذاء يرجع تاريخها إلى العام 3000 ق.م، كما يذكر البعض أن أول إشارة مكتوبة عن طعام المعكرونة وردت في مخطوطة القدس في القرن الخامس قبل الميلاد. وكانت الكلمة المستخدمة هي (إتريا- itriyah)والتي تعني «الشعرية الجافة»، هناك رواية تقول بأن الرحال الإيطالي الشهير ماركو بولو قد قام برحلة استكشافية إلى بلاد الشرق عام 1274 لمدة 24 عاماً رجع بعدها بعدة اكتشافات منها المعكرونة، ومنها دخلت إلى إيطاليا التي تعدّ الآن من أشهر الدول لإنتاج المعكرونة وطهيها وأطلق اسم عاصمة المعكرونة على روما العاصمة الإيطالية.

والمعكرونة غذاء مركب من القمح والملح والماء وهذا يمد الجسم بمواد زلالية ودهنية وفيتامينات ومعادن مثل الفسفور والكالسيوم والحديد وتعدّ المعكرونة غذاء مثالي للمرضى إلا في حالة مرض السكري.

أشكال المعكرونة
هناك تقريباً 350 شكل مختلف من المعكرونة. مثل السباغيتي، واللازانيا، والفيتوشيني.

التسمية في العربية
اللغة العربية، ومثلها لغات أخرى مثل الروسية والتركية وأخرى، قامت باستخدام اسم أحد أصناف الباستا، ماكاروني كاسم جامع لكل أنواع الباستا. فالاسم معكرونة ومكرونة جميعا صحيح في المعاجم العربية المعاصرة.

في اللغة العربية، تم استعارة الكلمة مع بعض التغيير لتعني جميع أنواع المعكرونة (باستا)، حيث ذكر في تكملة المعاجم العربية " للمستشرق رينهارت دوزي أن "معقرون (تعريب اللفظة الإيطالية: maccheroni) تعني معكرون، مكرونة" وفي معجم الغني ذكر تعريب المعكرونة على أنها " طَعَامٌ مِنَ العَجِينِ عَلَى شَكْلِ خُيُوطٍ يَابِسَةٍ يُوضَعُ فِي الْمَاءِ السَّاخِنِ لِيَسْتَوِيَ."

مصادر

أطباق قمح
أطباق وطنية
باستا
كلمات وعبارات إيطالية
مطبخ إيطالي
مطبخ متوسطي
مواد غذائية أساسية

معكرونة