Today's Special is a Canadian children's television program produced by Clive VanderBurgh at TVOntario, originally broadcasting 120 episodes from 1981 to 1987. Much of the series was set in a department store, based on Simpson's then-flagship location in Toronto. Some store sequences were shot at the Queen Street West and Yonge Street store after hours.  The show ran on TVOntario in Canada as well as Nickelodeon in the United States. Reruns of the series continued into 2000 on stations such as PBS affiliates (most of which stopped airing by the mid-1990s) in the United States and on Treehouse TV in Canada.

Premise
In the children's department of a major department store, each night when Jodie arrives for work, she carries a mannequin (Jeff) upstairs, where Muffy says the magic words "hocus pocus alimagocus!" This brings him to life.

Many early episodes focused on a tangible object as a subject, such as hats or costumes, with the show revolving around teaching about it. Later episodes dealt with more complicated ones, such as the episode "Wishes" dealing with sacrificing one thing for another, "Butterflies", which deals with death, or "Phil's Visit", which dealt with alcoholism.

Short films, often less than a minute long, were often inserted as breaks in the episode's main plot, narrated by Robyn Hayle (the same actress who provided the voice of TXL). These included Mime Lady segments, animated quizzes designed to test a child's observation, narrated storybooks, and popular nursery rhymes (which an unseen Muffy would introduce with "And now I'd like to introduce a nursery rhyme by Mother Goose").

Many episodes featured one or more one-time visitors to the store. Some would cause problems for the characters, while others would befriend them and help solve their problems. These visitors included the characters' friends or family, people coming to the store to do their jobs, people brought there by magic ("Treasure Hunts", "The Queen of Hearts"), bizarre, non-human characters ("Space", "Sam and the Robot"), and real-life celebrities ("Opera", "Trash"). Magic was important to many episodes, and the characters sometimes would have an adventure that involved it.

Cast and characters
 Jeff (Jeff Hyslop): A retail store dummy with a magic hat that makes him come to life when someone says "hocus pocus alimagocus". If it comes off his head, he turns back into a mannequin. He can't leave the store or he will remain a mannequin forever (he can only go outside onto the building's roof or, in very rare episodes, when traveling by magic). Because he has not been alive for very long, he knows little about many everyday objects (at least in earlier seasons). However, he is often shown to be a fast learner, a deep thinker, and a source of ideas. He is also a very talented dancer, which he at some point demonstrates in nearly every episode. Though he wishes that he were not bound by the rules of the spell that keeps him alive, he puts his friends' needs first.
 Jodie (Nerene Virgin): The store's display designer. Portrayed as a sweet, level-headed woman, she functions as a mentor and teacher to Jeff, who is relatively new to the world. He often works as her assistant in setting up the displays. Although she has no established authority, she usually takes a leadership role among the characters. Her words are often comforting to others, and she is always ready to help her friends with their problems.
 Sam Crenshaw (puppet, Bob Dermer): The store's security guard. Born in 1919, he is the oldest of the four main characters.  He is a generally laid-back individual, as the years have worn him down. He often fails to notice or realize certain things around him at first, though when he does, he is known to get hysterical about it. He doesn't seem particularly bright and is sometimes clumsy, but he means well and is capable in his job. He also has a pet cat named Penelope that Muffy is afraid of. He sometimes uses the TXL Series 4 computer to mind the store. He also carries a Scottish accent.
 Muffy Mouse (puppet, Nina Keogh): A mouse who speaks in rhyme and lives in the store all the time. She plays the piano, rides a scooter, and wears a feather boa around her neck like a lasso. She also plays tricks on people, and enjoys mischievous acts. As a mouse, she is obsessed with cheese and other snacks. She's young, naive and her fear of cats makes mention of them a pet peeve. She is usually the first one to get upset or frustrated over a situation, and her cousin, Mort, visits her on occasion.

Recurring characters
 TXL Series 4 (Robyn Hayle): The store's computer system. Sam operates it from the security room. It appears to have a feminine persona. Despite being a machine, it is suggested that it is capable of human emotions.
 Mrs. Pennypacker (puppet, Cheryl Wagner): An employee who runs the stock room at night. She is an elderly lady who shows her age in terms of physical appearance more than Sam does, but often appears more enthusiastic and full of energy than him. Her motto is "I know where everything goes" and the others sometimes call upon her knowledge of the store's layout to find obscure or special items.
 Mort (puppet, Bob Stutt): Muffy's cousin from the farm. His country lifestyle tends to contrast with her city life. He, like her, speaks in rhyme, and often comes to visit.
 Waldo the Magnificent (Barrie Baldaro): The magician who originally brought Jeff to life. A rather wise but somewhat inept man, the spells he casts with his wand often go awry, and it may take multiple tries to get it right. A running gag is his tendency to call Sam by the wrong name.
 The Mime Lady (Nikki Tilroe): A mime character seen in quiz segments of the show. Tilroe also provided voices for several other characters.

Episodes
  (Incomplete)

1981 - Season one:

"Hats" - Jeff wonders what hats are. The gang learns that there are all kinds of hats, with Sam singing with his cowboy hat, magic hats, and by the end of the night, nightcaps as everyone, even TXL falls asleep.

"Snow" - Everyone, especially Jeff is excited that it's going to snow. Learning that it's frozen water, Jeff realizes that you need a big wintery outfit to go out in the snow, complete with a coat, mittens, and a big red scarf. When Sam's memory of playing in the snow with Jodie finally comes true, the gang learns that Muffy is just shoveling snow off the roof to make it look like snow is falling down the window.

"Noses" - Today at the department store, everyone is doing something with their noses. Jodie's smells sweet flowers, Muffy's is all stuffed up while she has a cold, Sam learns a thing or two about sneezing from TXL, and Jeff is worried that his nose would fall off. With Sam telling him that a nose is attached to your body, along with a fact or two about an elephant's trunk, everybody is glad to have one thing, and that's a nose!

"Family" - It seems that everyone who works at the store has a family - except for Jeff. Learning that families are "a group of people that love and care for each other," he lets the audience know that they should be glad to have a family, unlike him. Sam and Jodie see newborn babies at the hospital nursery, while Jeff tries to take a "family picture" with mannequins. Later as the security alarm rings, we learn that Jodie's aunt came over to pay her a visit, who tells Jeff later on with Jodie that he does a family, letting him know that "...families are people who look out for each other and help each other," referencing to his friends; the episode ends as she remarks, "a very special family."

"Camping" - Jodie is having trouble putting up a tent on display, with it collapsing down on her. With Sam helping her, instead of a now angrily distraught Muffy, they quickly set up the tent to fast-paced music. Upset that Jeff can't go camping himself, Jodie decides to have a campout in the department store. A left-out Muffy, overhearing their plans, decides to play a trick or two on the three. With a boot-and-plastic-fish-catch, a card game of go fish, a plush skunk, a tape recorder playing sounds of mountain lions and crickets, and even a bit of detective work, the threesome have plenty of fun, a surprise or two, and catch the trickster- Muffy. Owning up to her mistakes, she joins the rest of the group as they sing a song about camping, just in time for her to reveal that she was the one who bent the tent poles as the tent comes crashing down yet again.

References

External links

 Various episodes to view at the TVO Archive
 Today's Special at SITE123
 Today's Special at Facebook
 An unofficial fan site.

1980s Canadian children's television series
1980s Nickelodeon original programming
1981 Canadian television series debuts
1987 Canadian television series endings
Canadian television shows featuring puppetry
Department stores in fiction
Television shows filmed in Toronto
Television shows set in department stores
Treehouse TV original programming
TVO original programming

Today's Special


La DS E-Tense Performance Concept est un concept car 100 % électrique dévoilé par le constructeur automobile français DS Automobiles le 7 février 2022.

Présentation
L'E-Tense Performance Concept est, comme son nom l'indique, un concept car 100 % électrique présenté par DS Automobiles le . Ce coupé sportif hérite notamment de technologies issues de la Formule E. Il est basé sur le concept E-Tense du même constructeur, dévoilé en 2016.

Si l'extérieur et quelques caractéristiques techniques ont été dévoilés, le constructeur automobile n'a pas présenté l'intérieur. Malgré tout, la firme a annoncé qu'il reprenait des sièges baquets, un volant de Formule E ainsi qu'un système Hi-Fi Focal Utopia.

Ce concept électrique ne sera pas commercialisé pour le grand public. Toutefois, des images de ce concept car seront vendues aux enchères en NFT. Sous forme virtuelle, DS Automobiles mettra également aux enchères une série limitée à deux exemplaires baptisée « 100 Series – 0-100 km/h in 2 s ».

L'E-Tense Performance Concept a été essayé dès février 2022 sur piste et sur route ouverte par les pilotes champions de Formule E Jean-Éric Vergne et António Félix da Costa. C'est à ce moment que les données des performances réelles pourront être révélées. Par la suite, le coupé entamera son développement sur circuit et sur route.

Design
Ce concept car arbore des lignes originales, notamment au niveau de la face avant où les éléments esthétiques serviront d'inspiration pour les prochains modèles de DS Automobiles. Il est possible d'afficher des animations autour du logo, au niveau de la calandre. C'est donc un écran qui remplace cette dernière. Deux caméras ont en outre été intégrées à l'avant du concept.

L'E-Tense Performance Concept dispose d'une livrée bicolore ou encore d'une chute de pavillon marquée. La peinture se distingue par l'évolution de son rendu en fonction de la luminosité et de l'angle de vue. Ce concept est également paré de parties contrastantes en noir brillant. Des poignées de porte affleurantes et des jantes aérodynamiques peuvent aussi être remarquées de profil.

L'E-Tense Performance Concept arbore du carbone notamment autour des passages de roues et au niveau de l'imposant diffuseur à l'arrière.

L'arrière ne subit pas beaucoup d'évolutions par rapport au concept DS E-Tense daté de 2016.

Caractéristiques techniques
Ce concept car délivre une puissance maximale de 815 ch (600 kW) grâce à deux moteurs électriques. Le tout est animé par quatre roues motrices. L'E-Tense Performance possède aussi un freinage régénératif pouvant réemmagasiner jusqu'à 600 kW de puissance. Le couple atteint 8 000 N m, affirmant d'autant plus le caractère sportif de ce concept. Le 0 à 100 km/h est réalisé en seulement 2 s.

D'après DS Automobiles, la batterie « cache une chimie innovante et un système de refroidissement immersif des cellules en rupture avec les technologies actuelles ». Située en position centrale arrière, elle est intégrée dans une enveloppe composite carbone-aluminium. Cette batterie a été dévoilée en collaboration avec une filiale de TotalEnergies, Saft.

Comme ce que l'on voit en Formule E, ce coupé sportif dispose d'une coque en carbone mais aussi de trains roulants extrapolés de la compétition de monoplaces électriques, comme l'a indiqué DS Automobiles.

Notes et références

Annexes

Lien externe

 Site officiel

Concept car DS Automobiles
DS Automobiles
Supercar

DS E-Tense Performance Concept


Die Japanische Badmintonmeisterschaft 2005 fand vom 29. November bis zum 4. Dezember 2005 in der Präfektur Hyōgo statt. Es war die 59. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Japan.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.badminton.or.jp/2005/alljapan/20051204index.htm
http://www.badminton-a.com/nbaevent/index/aj.htm

2005
Badminton 2005
Sportveranstaltung in der Präfektur Hyōgo

Japanische Badmintonmeisterschaft 2005


Cyprianus eller sortebog er en bog - trykt eller håndskrevet - med medicinske råd og trylleformularer til at afsløre tyve, kurere sygdom hos husdyr og mennesker, vække en andens kærlighed, afværge hekseri m.m. Disse magiske formler blev kaldt "signeformler" og kunne fremsiges for at forstærke kraften i de magiske opskrifter.

Fænomenet er opkaldt efter Cyprianus, der ifølge traditionen var en troldmand i antikken, som blev omvendt til kristendommen. En cyprianus kunne også kaldes "sjette" eller "syvende Mosebog" ud fra en formening om, at Moses sad med langt mere kundskab, end der kom med i Bibelen; hemmeligheder, der blev holdt skjult for de fleste.

Indhold
I Norge kender man flere end 100 sortebøger, den ældste fra omkring 1500. De fleste er fra omkring 1750 og frem til slutningen af 1800-tallet. De fem på Sogn folkemuseum, er forskellige, og ingen er skrevet af efter hinanden. Der må altså have været mange slags sortebøger i omløb. Den ene er kun optaget af jagt, med formler for, hvordan man får dyret til at stå stille. En anden er for officerer med formler for at tiltrække kvinder, vinde i terning og spil og tåle hug og sværd. En tredje giver formler for landbrug, mens den fjerde indeholder formler overleveret fra før reformationen. Den femte, kaldt Ølmheimsbogen efter fundstedet, er fra 1813 og indeholder sort magi. Det blev regnet som nemt at kalde djævelen frem, men ikke lige let at blive af med ham. Bogens ejer har skrevet den formel på sidste side, nok ud fra den tanke, at hvis det hastede, var det bedst at have den formel lige for hånden. Det, man ønskede sig fra djævelen, var som regel penge og rigdom, eller at kunne gøre sig usynlig. Ølmheimsbogen blev fundet i Sten Pedersen Ølmheims hus i Norum, stukket op i tørvetaget. Statsdyrlæge S. Tillier i Bergen undersøgte bogen i 1911, og genkendte de fleste af formlerne fra biskop Bangs cyprianus, men i Ølmheimsbogen var navne på helgener og dæmoner stavet rigtigere.

Typisk indhold i en cyprianus:
 Opskrifter på at fremkalde abort med giftige urter som bevisligt har effekt.
 Besværgelser, bønner og manen, signeformler for at stille blod, beskytte mod brand og tandpine og anden sygdom og skade.
 Formler og råd for at beskytte og helbrede dyr.
 Besværgelser for at afsløre en tyv og få stjålne ting tilbage.
 Besværgelser og opskrifter for at vinde kærlighed eller opnå erotiske forbindelser.
 Besværgelser og formler for at komme i kontakt med de døde, indgå pagt med djævelen ligesom Faust, og skade andre ved magi.

Biskop Anton Christian Bang udgav i 1901 en samling af norsk folkelig magi. Her hører man ikke meget om djævelen; tværtimod er det Faderen, Sønnen og Den hellige ånd, der anråbes. Fra præsten Thomas von Westen kendes flere trylleformler, han nedskrev om sognepræst i Veøy præstegæld ved Molde. En var mod "greb", der blev brugt om blåmærker i huden eller flere typer udslæt; også slem hovedpine kaldtes "greb" ud fra tanken om, at det var dødninge eller underjordiske, der klemte den syge kropsdel.
Mod greb:
Fadervor før og efter.
Jeg gjør aat dette Menneske for Berg-Greb, for Sø-Greb, for død Mands Greb, for alle de Greb, som falde mellem Himmel og Jord, i 3 Navn, med Gud Fader, Søn og Gud den Helligaand. Amen.

De ældste norske sortebøger var forbundet med en større og til dels lærd tradition med rødder tilbage til antikken, renæssancens nyplatonske mystik og jødisk kabbalisme. Forbillederne var middelalderens trolddomsbøger, såkaldte grimoirer, og anden esoterisk og delvis lærd litteratur fra 1500- og 1600-tallet. Folkelige sortebøger er et fænomen fra 1800-tallet og har tilhørt jævne folk. En del ældre sortebøger fra 1700-tallet omhandler forhold af interesse for standspersoner og præster, som besværgelser for at gøre karriere og blive populær. Enkelte af de ældste har åbenbart tilhørt officerer med formler for at beskytte sig mod kugler og sværdhug og blive en god fægter. Her er også råd for at vinde kvinder og vinde i spil. Efterhånden som virkelighedsforståelsen i de højere sociale lag ændrede sig med oplysningstiden, tog de afstand fra brygen af sortebøger.

Den ældste bevarede cyprianus i Norden er Vinje-bogen med vandmærker i papiret fra omkring 1480. Teksten er dateret før 1520. Bogen blev fundet under gulvbrædderne i koret, da Vinje stavkirke blev revet i 1796. Bogen var i god stand. Bortset fra én eneste opskrift, er indholdet ukendt fra andre kilder. Det kombinerer magi og medicin, hymner til jomfru Maria og råd for at sløve sin fjende, lokale ritualer og fælleseuropæisk teologisk og liturgisk tradition. I alt elleve skribenter i Telemark har skrevet Vinje-bogen og anvendt latin, dansk og norsk. Bogen måler kun 4,8 x 7 cm og er til at stikke i lommen og tage med på rejser. Ejeren var måske elev ved Oslo katedralskole og studerede måske videre i Köln, Rostock eller København, inden han endte i Telemark. Opskrifterne omhandler kærlighedsmagi og barselnød og behandling af sygdom hos folk og dyr, iberegnet dårlig ånde, tandpine og bylder. Bogen befinder sig i dag i Oslo katedralskoles samling.

Med sine elleve Maria-hymner fremviser den overgangen mellem officiel teologi og religiøs praksis. En studie om forholdet mellem kristendom og før-kristen praksis i 900- og 1000-tallets England er Karen Louise Jollys Popular Religion in Late Saxon England. Elf Charms in Context fra 1996, som behandler den angelsaksiske kirkes tilpasning af nedarvede værneråd mod alfer (elf charms) til kristendommen ved at lægge liturgiske bønner og handlinger til urte-remedier. Det kan være noget lignende, der findes i de ældre sortebøger i Norden. Ejheller var det ualmindeligt, at en efter-reformatorisk protestantisk præst havde en cyprianus i sit eje. Folkelig overlevering fortæller om præster, der "kunne mere end sit Fadervor". Den gang var præstens opgaver langt flere og mere omfattende end i dag. Han blev forventet at have et vist kendskab til medicin og lægekunst, da han i mange tilfælde var den eneste i lokalsamfundet med en formel uddannelse. Men i løbet af 1800-tallet blev cyprianus kun anvendt af bønder og folk fra de lavere sociale lag.

En sortebogsejer for retten

Njell Drageson fra Suldal var bonde og praktiserede som "klog mand". Naboerne var bange for ham, da han åbenlyst pralede af sin sortebog, og af den magt, den gav ham til at skade andre. Blandt andet hævdede han at kunne "målbinde" folk. I 1640 blev han stævnet af præsten Rasmus Mikkelsen, der var overbevist om, at Njell var skyld i præstekonens hårde fødsler, og at to af deres børn havde været dødfødte. Njell hævdede i retten, at han ikke mere havde sin cyprianus. En gang han sad og drak sammen med nogle naboer, havde han hentet den, men ville ikke læse fra den, fordi de andre alligevel ikke ville forstå noget af det. men måske kunne han i virkeligheden slet ikke læse.

Kronvidnet Åsmund Nordmork forklarede, at Njell hjemme hos ham havde talt om en hat, som hr. Rasmus havde købt af ham: "Det skal blive præsten en dyr hat!" Åsmunds kone Margit Askellsdatter fortalte, at de også havde talt om præstefruens hårde fødsler. Da havde Njell sagt: "Ja, fanden kryster sin mor!" - et meget ærekrænkende udsagn. Han havde også sagt, at hvis hr. Rasmus havde betalt mere for hatten, ville prestefruen have haft lettere fødsler. En gang havde Njell skræmt Margit Askellsdatter med, at det var ham, der havde sørget for, at hun havde aborteret.

Njell Drageson blev dømt til landsforvisning, og alt han ejede tilfaldt kongen - 73 daler, da han havde part i flere gårde og var en holden mand. Men også kronvidnet Åsmund Nordmork måtte bøde til kronen, fordi han havde tilkaldt Njell, da han var syg.

Noter

Se også
 Grimoire

Kilder

 den store danske - Cyprianus

Magi
Folkeminde fra Norden
Bøger
Folketro

Cyprianus (bog)


Orbit Books este o editură internațională specializată în publicarea unor cărți fantastice și științifico-fantastice.

Istorie
A fost fondată în 1974 ca parte a companiei Macdonald Futura.  În 1992, compania sa mamă a fost achiziționată de Little, Brown & Co., la acea vreme parte din Time Warner Book Group.

În 1997, Orbit Books a achiziționat eticheta editorială Legend, deținută până atunci de Random House.

În 2006, compania mamă a editurii Orbit, Little, Brown, a fost vândută de Time Warner grupului editorial francez Hachette Livre.

În vara anului 2006, Hachette a anunțat că Orbit Books urma să se extindă pe plan internațional prin crearea unor sucursale Orbit în Statele Unite și Australia. Directorul publicațiilor Orbit Books Tim Holman s-a mutat la New York pentru a întemeia noua editură americană Orbit, integrată în filiala americană Hachette Book Group USA. În iunie 2007, Bernadette Foley a fost încredințată cu conducerea editorială a Orbit Australia, o editură deținută de Hachette Livre Australia.

În 2020, popularitatea serialului Netflix The Witcher a făcut ca editura să retipărească toate titlurile seriei Witcher ale autorului polonez Andrzej Sapkowski.

Autori

Allen Steele
Amanda Carlson
Amanda Downum
Anderzej Sapkowski
Andy Remic
Angus Watson
Ann Leckie
Annalee Newitz
Barb & JC Hendee
Brandon Sanderson
Brent Weeks
Brian Ruckley
Brian W. Aldiss
Celia Friedman
Celine Kiernan
Charles Stross
Charlie Fletcher
Charlie Huston
Christopher Moore
Daniel Abraham (also as M. L. N. Hanover)
David Brin
David Dalglish
David Farland
Elizabeth Moon
Fiona McIntosh
Gail Carriger
Gail Z. Martin
Glenda Larke
Helen Lowe
Heather Child
Iain M. Banks
Ian Graham
Ian Irvine
James Clemens
James S. A. Corey
Jaye Wells
Jeff Somers
Jennifer Rardin
Jesse Bullington
Jim Butcher
Jo Graham
Joe Abercrombie
Joel Shepherd
John R. Fultz
Jon Courtenay Grimwood
Josiah Bancroft
J. V. Jones
K. J. Parker
Karen Miller
Karen Traviss
Kate Elliott
Kate Griffin
Kelley Armstrong
Ken MacLeod
Kevin Hearne
Kevin J. Anderson
Kristen Painter
Kim Stanley Robinson
Laurell K. Hamilton
Lilith Saintcrow
Luke Arnold
Marianne de Pierres
Marjorie M. Liu
Michael Cobley
Michael J. Sullivan
Mike Carey
Mira Grant
Mur Lafferty
N. K. Jemisin
Nicole Peeler
Nicholas Eames
Orson Scott Card
Pamela Freeman
Paolo Bacigalupi
Patricia Briggs
Philip Palmer
Andrzej Sapkowski
R Scott Bakker
Rachel Aaron
Rachel Neumeier
Robert Buettner
Robert Jackson Bennett
Russell Kirkpatrick
Sean Williams
Simon Morden
Stephen Aryan
T. C. McCarthy
Tad Williams
Tade Thompson
Tanya Huff
Tasha Suri
Terry Brooks
Terry DeHart
Tim Lebbon
Trent Jamieson
Tricia Sullivan
Trudi Canavan
Walter Jon Williams

Note

Legături externe

Vezi și
 Listă de edituri de literatură fantastică
 Listă de edituri de literatură științifico-fantastică

Fondări în 1974
Edituri de literatură fantastică
Edituri britanice
Edituri de literatură științifico-fantastică

Orbit Books


Kuyucakpınar, Sinop ilinin Boyabat ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 108 km, Boyabat ilçe merkezine 18 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Boyabat belde ve köyleri

Kuyucakpınar


Nicole Mary Kidman (d. 20 Haziran 1967; Honolulu, Hawaii), Avustralyalı aktris ve yapımcı.

Hayatı
Nicole Mary Kidman, 20 Haziran 1967 yılında Honolulu, Hawaii'da dünyaya geldi. Başlarda baleye karşı ilgisi olsa da sonradan bu ilgi sanatın bir başka dalı olan tiyatroya kaydı. Yaşıtlarından uzun boyu, kızıl saçları ve sevimli yüzü onu diğerlerinden ayırıp Hollywood'a kadar yükselmesini sağladı. Kendini ilk olarak Dead Calm'daki Sam Neill'in genç karısı rolü ile gösterdi. Aralık 1990 yılında Tom Cruise ile evlendi. Bu evlilikten Isabella Jane ve Connor Anthony adında iki çocuğu evlat edindi. 2001 yılında boşandı. 23 Haziran 2006 yılında Keith Urban ile evlendi. Bu evlilikten Sunday Rose adında bir kız çocuğu evlat edindi. 28 Aralık 2010 yılında taşıyıcı anne vasıtasıyla kızı Faith Margaret dünyaya geldi.

Filmografi

Film

Notlar

Kaynakça

Dış Bağlantılar

1967 doğumlular
Honolulu doğumlular
20. yüzyılda Avustralyalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Avustralyalı kadın oyuncular
20. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Amerikalı kadın tiyatro oyuncuları
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Avustralya asıllı Amerikalılar
Avustralyalı kadın sinema oyuncuları
Avustralyalı kadın tiyatro oyuncuları
Avustralyalı kadın dizi oyuncuları
En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahipleri
Gümüş Ayı Ödülü sahibi oyuncular
Yaşayan insanlar
En İyi Kadın Drama Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
21. yüzyıl kadın şarkıcıları
En İyi Kadın Oyuncu Empire Ödülü sahipleri
En İyi Kadın Müzikal veya Komedi Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
Avustralyalı Roma Katolikleri
Altın Küre Ödülü sahipleri
Theatre World Ödülü sahipleri
En iyi Kadın Oyuncu Saturn Ödülü sahipleri
Gümüş Ayı En İyi Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu AACTA Ödülü sahipleri

Nicole Kidman


Georg Adam Kühnle (* Februar 1796 in Haßmersheim; † 30. Juni 1863 in Frankenthal (Pfalz)) war ein Händler, Spediteur und Flussreeder, der ein Guss- und Maschinenwerk in Frankenthal gründete, woraus später die Maschinenbaufirma Kühnle, Kopp & Kausch wurde.

Leben und Wirken
Er war der Sohn des Schiffers Georg Friedrich Kühnle und dessen Gattin Maria Magdalena Heuß, aus der gleichen Haßmersheimer Familie, von der auch der spätere Bundespräsident Theodor Heuss abstammte.

Georg Adam Kühnle betrieb um 1845, mit eigenen Schiffen, einen umfangreichen Handel auf Neckar und Rhein. Er verkaufte insbesondere Holz und Landprodukte; sein Vermögen wurde  auf die enorme Summe von 100.000 Gulden geschätzt.

Georg Hamm aus der Saarpfalz hatte 1844 die alteingesessene Glockengießerei Schrader in Frankenthal übernommen und stellte dort auch Grauguss her.
Am 1. April 1847 trat Kühnle als finanzkräftiger Teilhaber in diese Firma ein, beteiligte sich aber zunächst nicht an der Leitung des Unternehmens, sondern widmete sich weiter seinen Handelsgeschäften. Ab 1848 arbeitete auch Andreas Hamm, Georg Hamms jüngerer Bruder, in dem Betrieb mit. Wegen aktiver Beteiligung an der Revolution von 1848/49 musste Georg Hamm flüchten und ließ sich später, nach seiner Begnadigung, in Kaiserslautern nieder.

Georg Adam Kühnle übernahm nun zusammen mit Andreas Hamm die Leitung des Frankenthaler Unternehmens. Letzterer machte sich 1852 in der gleichen Sparte selbstständig und Kühnle führte das Stammunternehmen allein weiter, jedoch unter Ausschluss der Glockenherstellung. Er produzierte nun hauptsächlich Dampfmaschinen, Dampfkessel, Mühlen- und Brauereieinrichtungen sowie Textilmaschinen. Die Fabrik firmierte unter dem Namen Kühnlesche Maschinenfabrik und expandierte rasch. Einer der Hauptkunden wurde die Badische Anilin- und Sodafabrik (BASF) in Ludwigshafen, welche einen großen Teil ihrer maschinellen Ausrüstung ausschließlich dort bezog.

Der Firmengründer starb 1863. Unter den Erben fusionierte das Werk 1899 mit zwei weiteren Frankenthaler Betrieben, der Dampfkesselschmiede von Hans Kopp (1847–1915) und der Kesselschmiede Velthuysen & Co., welche dem Ingenieur Rudolf Kausch (1865–1910) gehörte. Das neue Unternehmen hieß "Frankenthaler Kesselschmiede und Maschinenfabrik Kühnle, Kopp & Kausch AG" (KK&K), welchen Namen es bis  2007 behielt und nennt sich nun "Siemens Turbomachinery Equipment GmbH", die Turboladersparte des Unternehmens gehört seit 1997 zu BorgWarner.

Literatur

 Anna Maus: Die Geschichte der Stadt Frankenthal und ihrer Vororte, Pilger-Druckerei Speyer, 1969, S. 118–119

Einzelnachweise

Industrieller
Person (Frankenthal (Pfalz))
Deutscher
Geboren 1796
Gestorben 1863
Mann

Georg Adam Kühnle


Jungo Fujimoto (født 24. marts 1984) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|2007||4||0
|-
|2008||0||0
|-
|2009||0||0
|-
|2010||2||0
|-
|2011||4||0
|-
|2012||3||1
|-
!Total||13||1
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Jungo Fujimoto


Olaylar
 1204 - Dördüncü Haçlı Seferi sırasında, Konstantinopolis'i alıp Latin İmparatorluğu'nu kuran I. Baudouin, ilk Latin İmparatoru olarak taç giydi.
 1717 - Voltaire adıyla bilinen yazar François-Marie Arouet, din ve krallık karşıtı yazılarından ötürü Bastille Hapishanesi'ne gönderildi.
 1770 - Versailles Sarayı'ında, XVI. Louis ile Marie Antoinette evlendi.
 1836 - Şair ve yazar Edgar Allan Poe, 13 yaşındaki kuzeni Virginia ile evlendi.
 1888 - Gramofonun mucidi Emile Berliner, Philadelphia'da geliştirdiği bu aletin tanıtımını yaptı.
 1919 - Mustafa Kemal Paşa, Türk Kurtuluş Savaşı'nı başlatmak üzere İstanbul'dan Samsun'a doğru yola çıktı.
 1926 - Vahidettin (VI. Mehmet), İtalya'nın San Remo kentinde kalp yetmezliği sebebi ile öldü.
 1929 - Akademi Ödülleri, ilk olarak Hollywood, Kaliforniya'da verilmeye başlandı. 1. Akademi Ödülleri töreninde, ABD yapımı sessiz film Kanatlar (Wings), En İyi Film Akademi Ödülü'nü aldı.
 1943 - Varşova Gettosu'ndaki Yahudi topluluğunun, Nazi işgaline karşı başlattığı Varşova Gettosu Ayaklanması olarak adlandırılan direnişi kırıldı. Hayatta kalanlar, Treblinka toplama ve yok etme kampına gönderilmeye başlandı. Alman kayıtlarına göre 56 bin kişi öldürüldü.
 1952 - Birleşik Krallık'ta kadınlara eşit ücret yasalaştı.
 1957 - IBM'in, yeni geliştirdiği bilgisayarın ağırlığı 21 tondu.
 1960 - Sovyet lider Nikita Khrushchev, Sovyetler Birliği toprakları üzerinde uçurulan Amerikan U-2 casus uçakları için, ABD Başkanı Dwight D. Eisenhower'dan özür dilemesini istedi.
 1961 - Tiyatro sanatçısı Cüneyt Gökçer, Kral Learı oynamak üzere Moskova'ya gitti.
 1969 - Sovyet uzay aracı "Venera 5", Venüs gezegenine iniş yaptı.
 1974 - Josip Broz Tito, Yugoslavya Sosyalist Federal Cumhuriyeti Başkanlığı'na yeniden seçildi. Tito, bu defa ömür boyu Devlet Başkanı olarak seçilmiştir.
 1975 - Japon dağcı Junko Tabei, Everest'in zirvesine tırmanan ilk kadın dağcı olma unvanını kazandı.
 1975 - Sikkim, referandum sonucunda 22. Eyalet olarak Hindistan'a bağlandı.
 1979 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980), Piyangotepe Katliamı: Ankara Piyangotepe'de genellikle solcuların gittiği bir kahvehane, sağ görüşlü Ali Bülent Orkan ve diğer militanlar tarafından basıldı. 7 kişi öldürüldü, 2 kişi yaralandı.
 1983 - 12 Eylül döneminin ardından, demokrasiye geçişte ilk siyasi parti olan Milliyetçi Demokrasi Partisi kuruldu.
 1984 - Yayımcı İlhan Erdost'un Mamak Cezaevi'nde dövülerek öldürülmesinden hükümlü astsubay Şükrü Bağ'ın, 10 yıl 8 aylık mahkûmiyet kararı kesinleşti.
 1988 - ABD Federal sağlık yetkilisi, nikotinin bağımlılık yapıcı özelliklerinin, eroin ve kokaininkine çok benzediğini bildirdi.
 1992 - Tarihi Galata Köprüsü, köprü altındaki bir lokantada çıkan yangın sonucunda çökerek kullanılamaz hale geldi. Köprü, 1875'te İngilizler tarafından 105 bin altın karşılığı yapılmıştı.
 1993 - DYP Genel Başkanı ve Başbakan Süleyman Demirel, 244 oyla Türkiye'nin dokuzuncu Cumhurbaşkanı oldu.
 1996 - DYP Genel Başkanı Tansu Çiller, örtülü ödenekle ilgili açıklamada bulunamayacağını ve bunun bir devlet sırrı olduğunu söyledi.
 2000 - Süleyman Demirel'in Cumhurbaşkanlığı süresinin bitmesi ve Ahmet Necdet Sezer'in Cumhurbaşkanlığı görevine başlaması.
 2001 - Bordo berelilere ait uçak Malatya'da düştü, 34 asker hayatını kaybetti.
 2010 - İran ile Batılı ülkeler arasında uranyum takasını öngören; Türkiye, Brezilya ve İran'ın ortak formülü üzerinde mutabakat, 18 saatlik görüşmeler sonunda sağlandı. Mutabakatın sağlanması sonucu, Başbakan Erdoğan Tahran'a gitti.
 2010 - Bursaspor, Turkcell Süper Ligde 4 büyüklerden sonra şampiyon olan ilk takım oldu.

 Doğumlar
 1611 - XI. Innocentius, Katolik Kilisesi'nin dini lideri (ö. 1689)
 1821 - Pafnutiy Lvoviç Çebışov, Rus matematikçi (ö. 1894)
 1861 - VI. Mehmed, Osmanlı İmparatorluğu son padişahı (ö. 1926)
 1883 - Celâl Bayar, Türk siyasetçi ve Türkiye'nin 3. cumhurbaşkanı (ö. 1986)
 1893 - Álvaro Melián Lafinur, şair ve eleştirmen (ö. 1958)
 1894 - Walter Yust, Amerikalı gazeteci ve yayıncı (ö. 1960)
 1898 - Kenji Mizoguchi, Japon yönetmen (ö. 1956)
 1905 - Henry Fonda, Amerikalı sinema oyuncusu ve En İyi Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 1982)
 1906 - Arturo Uslar Pietri, Venezuelalı yazar, entelektüel, gazeteci, diplomat, politikacı ve devlet adamı (ö. 2001)
 1909 - Margaret Sullavan, Amerikalı sahne ve sinema oyuncusu (ö. 1960)
 1910 - Olga  Berggolts, Sovyet şair (ö. 1975)
 1915 - Illa Meery, Rus asıllı Fransız şarkıcı ve sinema oyuncusu (ö. 2010)
 1915 - Mario Monicelli, İtalyan sinema yönetmeni, senarist ve oyuncu (ö. 2010)
 1916 - Ephraim Katzir, İsrail Devleti'nin 4. Cumhurbaşkanı (ö. 2009)
 1917 - Juan Rulfo, Meksikalı yazar (ö. 1986)
 1919 - Liberace, Amerikalı müzisyen (ö. 1987)
 1920 - André Salvat, Fransız rütbeli asker (ö. 2017)
 1923 - Merton Miller, Amerikalı ekonomist ve Nobel Ekonomi Ödülü sahibi (ö. 2000)
 1924 - Dawda Jawara, Gambiyalı veteriner hekim ve siyasetçi (ö. 2019)
 1925 - Nancy Roman, Amerikalı kadın astronom ve bilim insanı (ö. 2018)
 1925 - Nílton Santos, Brezilyalı eski millî futbolcudur (ö. 2013)
 1929 - John Conyers, Amerikalı siyasetçi (ö. 2019)
 1929 - Adrienne Rich, Amerikalı şair (ö. 2012)
 1931 - Vujadin Boškov, Yugoslav eski millî futbolcu ve teknik direktördür (ö. 2014)
 1937 - Yvonne Craig, Amerikalı oyuncu (ö. 2015)
 1938 - Ivan Sutherland, Amerikalı bilgisayar bilimcisi
 1938 - Marco Aurelio Denegri, Perulu entelektüel, edebiyat eleştirmeni, yazar, yapımcı ve seksolog (ö. 2018)
 1940 - Ole Ernst, Danimarkalı oyuncu (ö. 2013)
 1944 - Antal Nagy, Macar millî futbolcudur
 1944 - Danny Trejo, Amerikalı oyuncu
 1946 - Robert Fripp, İngiliz gitarist ve bestekârdır
 1950 - J. Georg Bednorz, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi
 1953 - Pierce Brosnan, İrlandalı sinema oyuncusu
 1953 - Richard Page, Amerikalı müzisyen
 1955 - Olga Korbut, Beyaz Rus eski bir jimnastikçi
 1955 - Debra Winger, ABD'li bir oyuncu
 1957 - Joan Benoit, Emekli Amerikan maraton koşucusudur
 1959 - Mare Winningham, Amerikalı oyuncudur
 1961 - The Godfather, Amerikalı yarı emekli profesyonel güreşçi
 1965 - Krist Novoselic, Amerikalı rock müzisyeni
 1965 - Vincent Regan, Galli sinema oyuncusu
 1966 - Janet Jackson, Amerikalı şarkıcı
 1966 - Metin Şentürk, Türk şarkıcı
 1969 - David Boreanaz, Amerikalı oyuncu
 1969 - Tracey Claire Fisher, bilinen adı: Tracey Gold, Amerikalı oyuncu
 1970 - Gabriela Sabatini, Arjantinli tenisçi
 1971 - İlknur Bozkurt, Türk oyuncu, şarkıcı ve sunucu
 1973 - Tori Spelling, Amerikalı oyuncu ve yazar
 1974 - Laura Pausini, İtalya'nın popüler şarkıcısı
 1975 - Tony Kakko, Sonata Arctica vokalisti Fin müzisyen ve söz yazarı
 1977 - Melanie Lynskey, Yeni Zelandalı aktris
 1977 - Emilíana Torrini, İzlandalı şarkıcı
 1978 - Lionel Scaloni, Arjantinli eski futbolcu
 1978 - James Sturgess, İngiliz aktör ve müzisyen
 1978 - Okan Yılmaz, Türk eski millî futbolcu ve teknik direktör
 1981 - Ricardo Costa, Portekizli eski defans oyuncusu
 1981 - Joseph Morgan, İngiliz aktör ve yönetmen
 1981 - Sergei Novitski, Rus buz patenci
 1981 - Ali Özen, Türk taekwondocu
 1981 - Jim Sturgess, İngiliz oyuncu
 1982 - Joo Ji Hoon, Güney Koreli model ve aktör
 1982 - Łukasz Kubot, Polonyalı profesyonel tenis oyuncusu
 1982 - Tiya Sircar, Hint asıllı Amerikalı oyuncu
 1983 - Nancy Ajram, Lübnanlı şarkıcı ve iş insanı
 1985 - Ricardo Jesus, Brezilyalı futbolcu
 1985 - Henrique Pacheco Lima, Brezilyalı futbolcu
 1985 - Minoru Suganuma, Japon eski futbolcu
 1985 - Elias Mendes Trindade, Brezilyalı millî futbolcu
 1985 - Stanislav Yanevski, Bulgar oyuncu
 1986 - Eleni Artimata, Kıbrıs Rumu kısa mesafe koşucusu
 1986 - Matías Cabrera, Uruguaylı futbolcu
 1986 - Megan Fox, Amerikalı oyuncu
 1987 - Can Bonomo, Türk şarkıcı, besteci ve söz yazarı
 1987 - Olena Homrova, Ukraynalı eskrimci
 1989 - Behati Prinsloo, Namibyalı manken
 1989 - Felipe Augusto de Almeida Monteiro, Brezilyalı futbolcu
 1990 - Deniz Akdeniz, Avustralyalı aktör
 1990 - Ognjen Kuzmić, Sırp profesyonel basketbolcu
 1990 - Gizem Memiç, Türk model ve Güzellik Kraliçesi unvanı sahibi
 1990 - Thomas Brodie-Sangster, İngiliz oyuncu
 1991 - Amido Baldé, Portekizli futbolcu
 1991 - Grigor Dimitrov, Bulgar profesyonel tenis oyuncusu
 1991 - Gueïda Fofana, Fransız eski futbolcu
 1991 - Gina Gerson, Rusyalı pornografik film oyuncusu
 1991 - Guzmán Pereira, Uruguaylı futbolcu
 1991 - Eglė Šikšniūtė, Litvanyalı profesyonel basketbolcu
 1991 - Ashley Wagner, Amerikalı buz patenci
 1992 - Kervens Belfort, Haitili futbolcu
 1992 - Hayato Nakama, Japon futbolcu
 1993 - Ricardo Esgaio, Portekizli futbolcu
 1993 - Lee Ji-eun daha çok bilinen sahne adıyla IU Güney Koreli şarkıcı, söz yazarı, dansçı ve oyuncu
 1993 - Atticus Mitchell, Kanadalı oyuncu
 1994 - Selim Gündüz, Türk asıllı Alman futbolcu
 1994 - Miles Heizer, Amerikalı oyuncu
 1994 - Bryan Rabello, Şilili futbolcu
 1996 - José Mauri, İtalyan futbolcu

 Ölümler
 290 - Sima Yan, Jin Hanedanı'nın ilk imparatorudur (d. 236)
 1182 - İoannis Komnenos Vatacis, Bizanlı askerî ve siyasi karakteridir (d. 1132)
 1669 - Pietro da Cortona, İtalyan Barok ressam ve mimardı (d. 1596)
 1703 - Charles Perrault, Fransız yazar (d. 1628)
 1798 - Joseph Hilarius Eckhel, Avusturyalı Cizvit rahip ve nümismat (d. 1737)
 1818 - Matthew Gregory Lewis, İngiliz romancı ve oyun yazarı (d. 1775)
 1830 - Joseph Fourier, Fransız bilimci (d. 1768)
 1857 - Vasili Tropinin, Rus romantik ressam (d. 1776)
 1861 - John Stevens Henslow, İngiliz botanikçi ve jeolog (d. 1796)
 1862 - Jan Baptist van der Hulst, Flaman ressam ve litografi sanatçısı (d. 1790)
 1891 - Ion C. Brătianu, 1876-1888 arasında görev yapmış Romanya başbakanıdır (d. 1821)
 1910 - Henri-Edmond Cross, Fransız noktacı ressam (d. 1856)
 1920 - Mariya Boçkaryova,' bir Rus askeriydi (d. 1889)
 1920 - Levi P. Morton, Amerikalı siyasetçi (d. 1824)
 1926 - VI. Mehmet (Vahidettin), Osmanlı'nın 36. ve son padişahı (d. 1861)
 1936 - Leonidas Paraskevopulos, Yunan kıdemli subay ve siyasetçi (d. 1860)
 1942 - Bronisław Malinowski, Polonyalı antropolog ve bilim insanı (d. 1884)
 1943 - James Ewing, Amerikalı patolog, Ewing sarkomunu keşfeden kişi (d. 1885)
 1947 - Frederick Gowland Hopkins, İngiliz biyokimyacı (d. 1861)
 1952 - Memduh Şevket Esendal, Türk yazar (d. 1883)
 1953 - Django Reinhardt, Belçikalı caz gitaristi ve besteci (d. 1910)
 1957 - Eliot Ness, Amerikalı federal ajan (d. 1903)
 1961 - Ralf Törngren, Fin politikacı (d. 1899)
 1984 - Andy Kaufman, Amerikalı komedyen ve oyuncu (d. 1949)
 1984 - Ercüment Behzat Lav, Türk şair, oyuncu ve radyocu (d. 1903)
 1984 - Irwin Shaw, Amerikalı yazar (d. 1913)
 1985 - Margaret Hamilton, Amerikalı sinema ve tiyatro oyuncusu (d. 1902)
 1989 - Seyyan Hanım (Seyyan Oskay), Türk tango şarkıcısı (d. 1913)
 1990 - Sammy Davis, Jr., Amerikalı siyahi dansçı, şarkıcı, müzisyen, komedyen ve oyuncu (d. 1925)
 1997 - Önder Somer, Türk sinema oyuncusu (d. 1937)
 1998 - Sevim Tanürek, Türk müziği sanatçısı (d. 1934)
 2007 - Gohar Gasparyan, Ermeni-Mısırlı opera şarkıcısı (d. 1924)
 2008 - Robert Mondavi, Amerikan şarap yapımcısı (d. 1913)
 2010 - Ronnie James Dio, Amerikalı heavy metal vokalisti (d. 1942)
 2010 - Hank Jones, Amerikalı caz müzik piyanisti (d. 1918)
 2013 - Heinrich Rohrer, İsviçreli bilim insanı ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1933)
 2014 - Ferit Mevlüt Aslanoğlu, Türk siyasetçi (d. 1952)
 2015 - Moshe Levinger, İsrailli siyonist ve ortodoks din adamı (d. 1935)
 2015 - Dean Potter, Amerikalı serbest tırmanış sporcusu (d. 1972)
 2016 - Romaldo Giurgola, İtalyan kökenli, sonradan önceleri ABD'de sonraları da Avustralya'da çalışmalar yürütmüş mimar, öğretim görevlisi ve yazar (d. 1920)
 2017 - Alain Casabona, Fransız romancı ve kısa hikâye yazarı (d. 1950)
 2017 - Outi Ojala, Finlandiyalı Sol İttifak üyesi siyasetçi (d. 1946)
 2017 - Doug Somers, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1951)
 2017 - Rosa Nell Speer, Amerikalı Gospel müziği şarkıcısı ve piyanist (d. 1922)
 2018 - Ferenc Bréda, Rumen deneme yazarı, şair, edebiyat eleşirmeni, tarihçi, çevirmen ve teatrolog (d. 1956)
 2018 - Joseph Campanella, Amerikalı oyuncu (d. 1924)
 2018 - Yuriko Hoshi, Japon oyuncu (d. 1943)
 2018 - Gérard Jouannest, Fransız piyanist ve besteci (d. 1933)
 2018 - Eloísa Mafalda, Brezilyalı oyuncu (d. 1924)
 2018 - Salih Mirzabeyoğlu, Kürt asıllı Türk şair ve yazar (İslami Büyük Doğu Akıncıları Cephesi (İBDA/C) örgütü lideri) (d. 1950)
 2018 - Lucian Pintilie, Rumen film yönetmeni ve senarist (d. 1933)
 2019 - Piet Blauw, Hollandalı siyasetçi ve girişimci (d. 1937)
 2019 - David Cervinski, Avustralyalı eski futbolcu (d. 1970)
 2019 - Bob Hawke, 1983-1991 yılları arasında hizmet veren, Avustralya Başbakanı olan eski Avustralyalı politikacı (d. 1929)
 2019 - Peer Mascini, Hollandalı aktör (d. 1941)
 2019 - Ashley Massaro, Amerikalı eski profesyonel güreşçi ve model (d. 1979)
 2019 - Ieoh Ming Pei, Çin asıllı Amerikalı mimar ve Pritzker Mimarlık Ödülü sahibi (d. 1917)
 2020 - Mário Chermont, Brezilyalı politikacı ve avukat (d. 1937)
 2020 - Wilson Roosevelt Jerman, Beyaz Saray'da 11 farklı ABD başkanına hizmet eden Amerikalı uşak (d. 1929)
 2020 - Pilar Pellicer, Meksikalı aktris (d. 1938)
 2020 - Lynn Shelton, Amerikalı film yönetmeni, yapımcısı ve senarist (d. 1965)
 2020 - Arthur Summons, Avustralyalı emekli ragbi birliği oyuncusu ve antrenör (d. 1935)
 2021 - Nadia Al-Iraqia, Iraklı aktris (d. 1963)
 2021 - Bruno Covas, Brezilyalı avukat, ekonomist ve siyasetçi (d. 1980)
 2021 - Chetan Karki, Nepalli söz yazarı, senarist ve film yönetmeni (d. 1938)
 2022 - John Aylward, Amerikalı aktör (d. 1946)
 2022 - Seyyid Abdullah Fateminia, İranlı Şii din adamı, islam ahlakı profesörü, hatip, İslam tarihçisi ve arşivci (d. 1946)
 2022 - Fevzi Mansuri, Cezayirli millî futbolcudur (d. 1956)
 2022 - Albin Molnár, Macar yelkenci (d. 1935)

Tatiller ve özel günler

0516
16

16 Mayıs


All In (2023), também promovido como All In London at Wembley Stadium (em português: All In London no Estádio de Wembley), foi o segundo evento All In de luta profissional em pay-per-view (PPV). Foi a primeira edição do evento a ser produzida pela All Elite Wrestling (AEW) depois que o All In inaugural foi realizado de forma independente em setembro de 2018, que posteriormente inspirou a formação da AEW em janeiro de 2019. O evento aconteceu durante o fim de semana do feriado bancário de agosto no Reino Unido, em 27 de agosto de 2023, no Estádio de Wembley, em Londres, Inglaterra. Isso marcou a estreia da AEW no Reino Unido, seu primeiro evento PPV realizado fora da América do Norte e o primeiro evento da empresa a ser realizado inteiramente em um estádio de futebol da associação.

All In London marcou o primeiro evento de luta livre profissional a ser realizado no atual Estádio de Wembley, com o próprio estádio promovendo-o como parte do 100º aniversário de Wembley. AEW posteriormente promoveu o evento como o primeiro evento de luta livre profissional no local em mais de 30 anos, após o SummerSlam da WWE em 1992, que foi realizado no Estádio de Wembley original. O evento estabeleceu o novo recorde de público e receita da AEW apenas no primeiro dia de vendas, quebrando o recorde anterior do Grand Slam de 2021 de 20.177 fãs e o recorde do Forbidden Door de 2023 de US$ 1,2 milhão. Seu número final de público de 81.034 quebrou o recorde de público pago para um evento de luta livre profissional, ultrapassando o recorde da WrestleMania 32 de 80.709. É o terceiro maior público geral na história da luta profissional, atrás dos dias 1 e 2 do Collision in Korea, eventos co-promovidos pela New Japan Pro-Wrestling e World Championship Wrestling. O evento gerou a receita recorde de live gate para um evento de luta livre profissional não-WWE de mais de US$ 10 milhões, quebrando o recorde anterior do Collision in Korea dia 2 de US$ 8,5 milhões.

Onze lutas foram disputadas no evento, incluindo duas no pré-show Zero Hour. No evento principal, MJF derrotou Adam Cole para reter o Campeonato Mundial da AEW. Em outras lutas importantes, Saraya derrotou o atual campeão Hikaru Shida, Toni Storm e Dr. Britt Baker, D.M.D. em uma luta four-way para vencer o Campeonato Mundial Feminino da AEW, FTR (Dax Harwood e Cash Wheeler) derrotaram The Young Bucks (Matt Jackson e Nick Jackson) para reter o Campeonato Mundial de Duplas da AEW, Eddie Kingston, Penta El Zero Miedo, Best Friends (Chuck Taylor e Trent Beretta) e Orange Cassidy derrotaram Blackpool Combat Club (Claudio Castagnoli, Jon Moxley e Wheeler Yuta), Mike Santana e Ortiz em uma partida Stadium Stampede, e na luta de abertura, CM Punk derrotou Samoa Joe para reter o "Campeonato Mundial Real".

Produção

Conceito

O All In inaugural foi um pay-per-view (PPV) produzido de forma independente, promovido pelos membros da The Elite em associação com a Ring of Honor (ROH) e realizado em setembro de 2018 na Sears Center Arena (agora Now Arena) em Hoffman Estates, Illinois. O evento foi notável por ser o primeiro evento de wrestling profissional não promovido pela WWE ou World Championship Wrestling nos Estados Unidos a vender 10.000 ingressos desde 1993. O sucesso do show levaria à formação da promoção americana de wrestling profissional All Elite Wrestling (AEW) alguns meses depois, em janeiro de 2019. No primeiro aniversário do All In, a AEW estabeleceu um sucessor espiritual intitulado All Out. Em março de 2022, o presidente da AEW, Tony Khan, anunciou a compra da ROH, por sua vez, obtendo os direitos do All In, que pertenciam à ROH.

No episódio de 5 de abril de 2023 do Dynamite, a AEW anunciou que iria reviver o nome All In para um PPV a ser realizado no Wembley Stadium em Londres, Inglaterra em 27 de agosto, intitulado "All In London at Wembley Stadium". O evento marcará a estreia da AEW no Reino Unido e será o primeiro PPV da promoção a ser realizado fora da América do Norte. A AEW planejou originalmente sediar o Fyter Fest 2020 como um PPV em Londres na vizinha Wembley Arena, que teria sido a estreia da promoção no Reino Unido, mas a pandemia de COVID-19 descartou esses planos. Isso também marca o primeiro evento de wrestling profissional a ser realizado no atual Wembley Stadium, com a AEW promovendo o evento como o primeiro em mais de 30 anos no local, após o SummerSlam da WWE em 1992, que foi realizado no antigo Wembley Stadium. Este também será o primeiro evento da AEW a ser realizado em um estádio de futebol.

Os ingressos foram colocados à venda em 5 de maio de 2023. Durante a pré-venda em 2 de maio, o show vendeu mais de 36.000 ingressos, arrecadando US$4,7 milhões em receita, estabelecendo os recordes da AEW de público e bilheteria. Esses números chegaram a mais de 43.000 e US$5,7 milhões, respectivamente, no dia seguinte. Após o início das vendas em 5 de maio, a venda de ingressos atingiu 60.000, com receita de US$7,7 milhões.

Rivalidades
O All In London at Wembley Stadium contará com lutas de luta wrestling profissional que envolvem diferentes lutadores de rivalidades e histórias pré-existentes. Os lutadores retratam heróis, vilões ou personagens menos distinguíveis em eventos que criam tensão e culminam em uma luta ou uma série de lutas. As histórias são produzidas nos programas de televisão semanais da AEW, Dynamite e Rampage.

Em junho, Campeonato Mundial da AEW MJF começou uma rivalidade com Adam Cole, que ele enfrentou no episódio de 14 de junho de "Dynamite" em uma partida Eliminator do Campeonato Mundial, que terminou em um empate de 30 minutos, eliminando Cole de uma futura luta pelo campeonato. Os dois foram então colocados juntos no Blind Eliminator Tournament para receber uma luta Campeonato Mundial de Duplas da AEW em 29 de julho de 2023, episódio de Collision. Eles ganharam o torneio, mas não conseguiu ganhar os títulos de tag team. Durante esse tempo, MJF e Cole se tornariam amigos, e MJF prometeu a Cole que, independentemente do resultado do torneio, ele daria a Cole uma luta pelo AEW World Championship. No episódio de 2 de agosto de "Dynamite", MJF cumpriu sua promessa, dando a Cole um contrato que agendava a luta pelo campeonato como o evento principal do All In.

Lutas

Notas

Referências

Ligações externas

Eventos da AEW
2023 em Londres
Eventos em Londres

All In (2023)


لوهن  هي إحدى بلديات كانتون شافهوزن في سويسرا. تبلغ مساحتها 4.87 كيلومتر مربع، ويٌقدر عدد سكانها بـ  نسمة (في ).

أعلام
 كونراد بيك

مراجع

بلديات كانتون شافهوزن

لوهن


كيدغن، هو مشهد ترفيهي يستخدم بين المشاهد الأساسية في التراجيديا. يعتبر ويليام شكسبير هو أول من استعمل هذه الطريقة في مسرحياته، كما نشاهد في مشهد حفار القبور في مسرحية هاملت، وذلك لترويح عن النفس للمتفرجين.

مراجع

تراجيديات شكسبير

كيدغن


D. Gastão Coutinho (1590 - 1653), fronteiro-mor no Entre Douro e Minho, foi um d̟´Os Quarenta Conjurados portugueses que deram o golpe de Estado, no dia Primeiro de Dezembro de 1640, contra o poder ̈a Dinastia Filipina, a favor da Restauração de Portugal. Durante esse acontecimento histórico foi um dos que participou na tomada do Paço da Ribeira.

Quando esteve envolvido na conjura era já um militar experiente, que tinha combatido os mouros em Tânger. Terá sido igualmente ele, depois, que terá conduzido a rendição e o controle da fortaleza de Cascais, junto ao rio Tejo, à entrada da barra de Lisboa, no dia 10 de dezembro.

Após a aclamação de D. João IV, no dia 15 de dezembro e a pacificação da mesma Cascais, recebeu novas ordens do monarca, "donde logo elRey D. João o mandou por General da Província de entre Douro, & Minho, para onde partiu no primeiro de Janeiro de 1641 aonde assistiu com a mesma ocupação até o fim do anno de 1642"
.

Teria sido no exercício daquela atividade militar que D. Gastão Coutinho seria agraciado com a visão miraculosa da "Hóstia na Lua figurada Virgem Nossa Senhora", que se mostrou, igualmente, a centenas de portugueses pelos céus de Braga e adjacências, segundo D. Gregório de Almeida, autor da obra «Restauração de Portugal Prodigiosa».

Na sequencia desse acontecimento e devido ao bom resultado de todos os combates militares onde esteve envolvido, que mandou levantar uma capela na quinta do Grilo, no morro da Ilha do Grilo, em Lisboa. Propriedade do seu cunhado Francisco Gonçalves da Camara e Ataíde e onde D. Isabel Ferraz, mulher de D. Gastão, se encontrava instalada nessa insegura altura.

Já correndo o ano de 1652, ele e sua mulher, instituíram essa ermida que intitularam que essa se chama-se Nossa Senhora do Rosário da Restauração, e fosse a cabeça de um morgado, e que este era deixado a cargo de Luís Gonçalves Coutinho da Camara, seu sobrinho, por não terem geração.

Após aberta ao culto em 1654, as festas em memória da Restauração, promovidas pelo rei de Portugal, e nas cerimônias festivas da Virgem do Rosário da Restauração que passaram a ser no dia da Visitação da Nossa Senhora, sob a indicação D. Gastão Coutinho, acrescentou ainda instruções específicas para que se apresentassem nesses dias os estandartes dos inimigos vencidos por ele, em nome do rei, com o apoio da Virgem Maria, representada na sua imagem de particular devoção.

Os Quarenta Conjurados
Militares da Guerra da Restauração
Generais do Reino de Portugal
Governadores das Armas de Portugal

Gastão Coutinho


The Connecticut warbler (Oporornis agilis) is a small songbird of the New World warbler family.

Description
These medium-sized warblers measure  in length, with a  wingspan. Connecticut warblers weigh  when they fledge, attaining an average weight of around  as adults. However, birds preparing for migration pack on more weight to survive the strenuous journey and can weigh up to . This species has light yellow underparts and olive upperparts; they have a light eye-ring, pink legs, a long tail, and a thin pointed bill. Males have a grey hood; females and immatures are more brown and have a whitish throat.

They forage on the ground, picking among dead leaves, or hop along branches. Like most warblers, these birds mainly eat insects and similar small invertebrates. Specifically, they eat spiders, snails, and caterpillars. They will also supplement their diet occasionally with seeds and berries. They are "skulking" birds that usually spend their time foraging within dense, low vegetation. Such behavior often renders them difficult to see well.

Despite its name, this bird only rarely visits Connecticut during migration. It was named by Alexander Wilson who observed the first classified specimen. They are fairly elusive birds, but it appears that their numbers may be declining due to loss of winter habitat.

Taxonomy
Most classification systems consider the genus to be monophyletic. It used to be considered paraphyletic, and it was paired with the mourning, Kentucky, and MacGillivray's warblers in the genus Oporornis. However, recent studies have found that these three warblers were more closely related to the yellowthroats which belong to the genus Geothlypis.

Habitat
Their breeding habitat is bogs or open deciduous woods near water, especially with poplar, spruce, tamarack or aspen, in central Canada and states bordering the Great Lakes.  These habitats tend to be in rather remote areas that are hard to access for fieldwork; therefore, there is little data available on this species of birds. The nest is an open cup well-concealed in moss or a clump of grass. It is made of "dry grasses, stalk of weeds, and horsehairs".

Breeding
Courtship begins right after the migrants arrive on their breeding grounds. It correlates with the time when males start to sing as this is how they court females. Couples have one brood per season. Connecticut warblers like to nest in thick understory where their young are protected from predators. Most lay in mid-June, though some populations have been observed to lay in July. Their eggs have a creamy color and they are speckled and blotched with chestnut and bay. Only females incubate. Fledglings are observed in late July and at the latest at the end of August. Both parents feed their young caterpillars, larvae, moths, and berries.

Vocalization
The song of this bird is a loud repeated . It's "similar in pitch to the Kentucky warbler and the Ovenbird". The call is a nasal pitch, it sounds like a raspy "witch". Like many songbirds, its song is heard during the breeding season but rarely during the fall.

Behavior
The Connecticut warbler walks on the ground to forage insects and other sources of food. Its tail bobs up and down, which is reminiscent of wren and sandpiper behaviour. When it comes to sociability, the Connecticut warbler is a solitary species; however, groups of about twenty-five will come together in the fall before migration. It also will join other species, such as Blackpoll warblers, to feed during the fall.  Males are highly territorial during breeding season, they defend an area which ranges from 0.24–0.48 hectares. When it comes to parental care, both the male and the female will feed the juvenile. They will defend their young by screeching at predators.

Migration
As mentioned earlier, the Connecticut warbler is an elusive species. Little is known about it outside of the breeding season as to this date, less than 25,000 individuals have been banded. These birds migrate to the Amazon Basin in South America in winter. Specimens have been observed in Colombia (north & southeast), Venezuela (northeast & interior), Guyana (at the border), and Peru (South). Connecticut warblers undertake different migratory routes in spring and in fall, an atypical behavior. In spring, they normally pass through the Midwest and only rarely migrate to the East Coast, but in fall, larger numbers of migrating birds move through the East Coast. Recently, the use of small tracking devices has enabled scientists to gather more data on the warbler's migration routes.  They have discovered some individuals fly over open water like the Blackpoll warbler. More specifically, they recorded a previously undocumented two-day flight over the Caribbean to the Antilles. This correlates with sightings of Connecticut warblers that have occurred in Bermuda, St. Thomas and St Martin. Haiti on the island of Hispaniola is also a popular stop, but records there are hard to find due to the terrain being rather remote and past humanitarian crises; it is also additionally threatened by the ongoing deforestation in both Haiti and the Dominican Republic. There, they make a minimum of 48-hour stop (it usually lasts 5–7 days) in the Caribbean. This long migration over open water calls for strong selective pressures. A comparative study between the Connecticut warbler and the blackpoll warbler could help determine what selective pressures are present in these two species. This kind of migration also demands large reserves of fuel and this is why fat Connecticut warblers can be found on the East Coast in early fall. It's also the reason why they make several stopovers on their way South.

Current threats
One of the main causes of mortality during migration is the collision of individuals into man-made structures. Collisions often occur against transparent glass panes, through which individuals can see vegetation and light. Habitat destruction is another threat to Connecticut warbler populations. Aspen logging on their breeding range (i.e. BC) and the application of pesticides get rid of nesting locations. The infestation of budworms on jack-pine trees also puts nesting sites at risk. The presence of power lines is also a danger to the Connecticut warbler: studies show that the presence of power lines reduces population densities in areas where they are present. In Alberta breeding sites, noise disturbances from gas pipelines are detrimental to the species as well. Studies show that Connecticut warblers did well in forests that have been cleared off of shrubs and understory as they prefer trees; however, their abundance decreased in areas where the forest was clear-cut. Connecticut warblers are on the IUCN red list as a species of Least Concern. Nevertheless, some of its populations in Saskatchewan, Michigan, Minnesota, and Wisconsin are at risk. Conservation efforts are difficult due to a lack of research, though a handful of researchers have written some management plans, focusing on the preservation of woody wetlands, which are the Connecticut warbler's favored habitat.

References

Further reading

Books
 Pitocchelli, J., J. Bouchie, and D. Jones. 1997. Connecticut Warbler (Oporornis agilis). In The Birds of North America, No. 320 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Academy of Natural Sciences, Philadelphia, PA, and The American Ornithologists' Union, Washington, D.C.

Report
 Cooper JM, Enns KA & Shepard MG. (1997). Status of the Connecticut warbler in British Columbia. Canadian Research Index. p. n/a.

Articles

 Elder DH. (1991). Breeding Habitat of the Connecticut Warbler in the Rainy River District. Ontario Birds. vol 9, no 3. pp. 84–86.
 Ferguson RS. (1981). Summer Birds of the Northwest Angle Provincial Forest and Adjacent Southeastern Manitoba Canada. Syllogeus. vol 31, pp. 1–23.
 Hall D. (1995). On rarity and mischance. The Yale Review. vol 83, no 2. p. 74.

 Jahn O, Viteri MEJ & Schuchmann K-L. (1999). Connecticut Warbler, a North American migrant new to Ecuador. Wilson Bulletin. vol 111, no 2. pp. 281–282.
 Machtans CS. (2000). Extra-limital observations of Broad-winged Hawk, Buteo platypterus, Connecticut Warbler, Oporornis agilis, and other bird observations from the Liard Valley, Northwest Territories. Canadian Field-Naturalist. vol 114, no 4. pp. 671–679.
 McCaskie G. (1970). Occurrence of the Eastern Species of Oporornis and Wilsonia in California. Condor. vol 72, no 3. pp. 373–374.
 McKenzie PM & Noble RE. (1989). Sight Records for Connecticut Warbler Oporornis-Agilis and Yellow-Throated Vireo Vireo-Flavifrons in Puerto Rico USA. Florida Field Naturalist. vol 17, no 3. pp. 69–72.
 McNair DB, Massiah EB & Frost MD. (1999). New and rare species of Nearctic landbird migrants during autumn for Barbados and the Lesser Antilles. Caribbean Journal of Science. vol 35, no 1–2. pp. 46–53.
 Morgan JG & Eubanks TLJ. (1979). Connecticut Warbler Oporornis-Agilis New-Record in Texas USA. Bulletin of the Texas Ornithological Society. vol 12, no 1. pp. 21–22.

 Parmelee DF & Oehlenschlager RJ. (1972). Connecticut Warbler Nest in Hubbard County Minnesota. Loon. vol 44, no 1. pp. 5–6.
 Rogers TH. (1982). The Spring Migration March 1 – May 31, 1982 Northern Rocky Mountain Intermountain Region Canada USA. American Birds. vol 36, no 5. pp. 875–877.

 Shanahan D. (1992). Notes on calls of breeding Connecticut warblers. Ontario Birds. vol 10, no 3. pp. 115–116.
 Shier GR. (1971). 1st Fall Record of the Connecticut Warbler in Colorado. Colorado Field Ornithologist. vol 10, pp. 19–20.

External links
 Connecticut Warbler Species Account – Cornell Lab of Ornithology
 Connecticut Warbler – Oporornis agilis – USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter

Connecticut warbler
Birds of Canada
Native birds of the Canadian Prairies
Native birds of the Northeastern United States
Birds of South America
Connecticut warbler
Taxa named by Alexander Wilson (ornithologist)

Connecticut warbler


The Musketeers este un serial BBC istoric dramatic de acțiune bazat pe romanul Cei trei mușchetari de Alexandre Dumas și co-produs de BBC America și BBC Worldwide. Primul episod a avut premiera pe BBC One la 19 ianuarie 2014. În rolurile principale joacă actorii Tom Burke ca Athos, Santiago Cabrera ca Aramis, Howard Charles ca Porthos, Luke Pasqualino ca d'Artagnan, cu Tamla Kari ca Constance, Maimie McCoy ca Milady de Winter, Ryan Gage ca Regele Ludovic al XIII-lea și Alexandra Dowling ca Regina Ana.  Peter Capaldi interpretează rolul Cardinalului Richelieu în primul sezon și Marc Warren  interpretează rolul Contelui de Rochefort în al doilea sezon.

Prezentare
În anii 1630, la Paris, Athos, Aramis și Porthos formează un grup de mușchetari foarte bine pregătiți aflați sub comanda  căpitanului Treville. Cei trei se întâlnesc cu d'Artagnan, un băiat abil de la o fermă, care speră să ajungă muschetar. Serialul prezintă luptele acestora pentru a proteja Regele și țara.

Distribuție
 Tom Burke ca Athos
 Santiago Cabrera ca Aramis
 Peter Capaldi - Cardinalul Richelieu (primul sezon)
 Howard Charles ca Porthos
 Alexandra Dowling ca Regina Ana
 Ryan Gage ca Regele Ludovic al XIII-lea
 Tamla Kari - Constance Bonacieux
 Maimie McCoy ca Milady de Winter
 Luke Pasqualino ca d'Artagnan
 Hugo Speer - Căpitanul Treville
 Marc Warren - Comte de Rochefort (al doilea sezon)
 Matthew McNulty ca Lucien Grimaud (al treilea sezon)
 Rupert Everett ca Marquis de Feron (al treilea sezon)

Episoade

Primul sezon

Al doilea sezon
La 9 februarie 2014  BBC a anunțat că a reînnoit serialul cu un al doilea sezon care va avea premiera la 2 ianuarie 2015.

Al treilea sezon

În ianuarie 2015, s-a anunțat că serialul a fost reînnoit cu un al treilea sezon care va avea premiera la 10 aprilie 2016 în Canada și la 28 mai în Regatul Unit.

Producție
BBC a dezvoltat ideea de a realiza un nou serial bazat pe Cei trei muschetari încă din 2007, ca un proiect conceput să ruleze la TV sâmbătă seara între două episoade Doctor Who. Producția serialului a fost anunțată în 2012, cu Adrian Hodges responsabil de proiect.

Note explicative

Note

Vezi și
 Listă de ecranizări ale romanului Cei trei muschetari

Legături externe
  (UK)
  (US)

 The Musketeers] la CineMagia.ro

Cei trei muschetari
Filme cu acțiunea în Franța
Seriale de televiziune istorice
Seriale de televiziune de acțiune
Seriale de televiziune BBC
Seriale de televiziune dramatice
Seriale de televiziune din 2014

The Musketeers


بعد مرور عامين على اندلاع الثورة التحريرية، حاولت السلطات الفرنسية التقليل من العمل العسكري لجيش التحرير الوطني معتمدة سياسة التضليل. لذلك عمدت قيادة الثورة إلى التخطيط لعمليات عسكرية كبرى من أشهرها هجومات 20 أوت 1955. بعد مؤتمر الصومام رأت قيادة الثورة ضروة نقل الثورة إلى المدن، أين تتواجد الصحافة العالمية وتتمركز الدوائر الاستعمارية الرسمية، فكانت معركة الجزائر.

سير المعركة
ويقصد بمعركة الجزائر العاصمة، تلك العمليات الفدائية الجريئة التي عاشتها العاصمة نهاية سنة 1956 إلى غاية سبتمبر 1957، والتي جاءت استجابة لتوجيهات لجنة التنسيق والتنفيذ بعد المصادقة على قرارات مؤتمر الصومام.

إذ استقر الشهيد العربي بن مهيدي بالعاصمة رفقة بن يوسف بن خدة وعبان رمضان وتمكّن من تأطير خلايا الفدائيين وتنظيم العمليات العسكرية في شوارع وأحياء العاصمة. وشملت العمليات وضع قنابل متفجرة في مراكز تجمع الجيش الفرنسي، «الحانات، ومراكز الشرطة» مثل تفجير كازينو لاكورنيش 9 جوان 1957 واغتيال بعض الخونة وطغاة المعمرين مثل فروجي الذي اغتيل في شوارع العاصمة نهاية 1956

أبرز الفدائيين
أبرز على ساحة العمليات فدائيون صنعوا الحدث في شوارع مدينة الجزائر. من أمثال ياسف سعدي، حسيبة بن بوعلي، علي لابوانت، عمر ياسف «الصغير»، محمود بوحميدي، طالب عبد الرحمن. وغيرهم كثيرون. واستشهد بعضهم في قلب العاصمة.

وقد تخلّل معركة الجزائر إضراب الثمانية أيام الشهير من 28 جانفي إلى 4 فيفري 1957، والذي عجل بطرح القضية الجزائرية أمام هيئة الأمم المتحدة. واعتبرت المعركة نقلة نوعية في مسار الثورة التحريرية، إذ نقلت العمل المسلح إلى قلب العاصمة أمام مرأى ومسمع من الصحافة الدولية والبعثات الدبلوماسية وبذلك لم يعد الحديث عن مجموعة من المتمردين في الجبال فقط. وقدرت المصالح الفرنسية عدد المناضلين النشطين في العاصمة بـ 5000 شخص.

و تكلف الجنرال بيجار والجنرال ماسو بالقضاء على معركة الجزائر مستخدمين كل الوسائل: المداهمات، التعذيب الوحشي، الاغتصاب، الاختطاف.

انظر أيضًا
 التعذيب خلال حرب استقلال الجزائر
 جمبري بيجار

المصدر
الرسمي لوزارة المجاهدين الجزائرية

مراجع

الجزائر في 1956
فرنسا في 1956
الجزائر في 1957
فرنسا في 1957
مدينة الجزائر في القرن 20
تاريخ مدينة الجزائر
حرب الجزائر
حرب المدن
معارك الحرب الجزائرية
نزاعات في 1957

معركة مدينة الجزائر (1956–1957)


Kastamonu, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin merkezi olan şehirdir.

Gökırmak'ın bir kolu olan Karaçomak Deresi vadisinde kurulu bulunan şehrin denizden yüksekliği 774 metredir.

Evliyalar şehri olarak da bilinen Kastamonu Anadolu'daki en eski şehirlerden biridir, antik çağ ve Türk-İslâm dönemine ait birçok tarihi eser vardır. Kastamonu Kalesi, Atabey Camii, Şeyh Şaban-ı Veli Türbesi, Yanık Sultan Türbesi, Nasrullah Camii, saat kulesi ve buna benzer birçok tarihi eser mevcuttur.  Çivisiz yapı mimari olarak yapılan Mahmut Bey Camii de buradadır. Kastamonu kent merkezinde ayrıca Türkiye'de açılan ilk "Kent Tarihi Müzesi" bulunmaktadır.

Kastamonu Saat Kulesi, Sultan II. Abdülhamit zamanında, şehrin doğusunda bulunan yamaç üzerine Kastamonu Valilerinden Abdurrahman Nureddin Paşa tarafından 1884-1885 yıllarında yaptırılmıştır. Kulenin saati de Avrupa'dan getirtilmiştir.

Kastamonu'da yapılan çekme helvası ve pastırma tüm ülke içinde meşhurdur.

Etimoloji
Kastamonu isminin türemesi hakkında birçok fikir vardır;

Bir görüşe göre Kastamonu şehri ismini, Hitit döneminde aynı bölge için kullanılan Kastama isminden almıştır. Kastama ismi zamanla Kastamonu'ya dönüşmüştür.

Bir başka görüşe göre Kastamonu şehri ismini, Gas ve Tumanna kelimelerinin birleşiminden almıştır. Gaslar ya da bilinen adıyla Kaşkalar Kastamonu'nun ilk yerleşimcilerindendir. Tumanna ise o dönemde Kastamonu üzerinde bulunan bir şehir/bölge ismidir. Bu iki kelimenin birleşimi, zamanla Kastamonu şeklini almıştır.

Üçüncü bir görüşe göre ise Kastamonu şehri ismini, Kastra ve Komnen kelimelerinin birleşiminden almıştır. Kastra kelimesi Latince "kale" demektir. Komnenler ise, bir Bizans Hanedanı olup bu bölgenin Bizans dönemindeki yerleşimcileridir. Bu iki kelime zamanla Kastamonu şeklini almıştır.

Tarihçe

Tarih Öncesi
1947 ve 1948 yılları arasında Kastamonu'da yapılan araştırmalar sonucu Gölköy Enstitüsü çevresinde çakmak taşından yapılma bir alet bulunmuş, bu aletin Orta Paleolitik dönemden kaldığı öğrenilmişti.

1951 Yılında yapılan araştırmalar sonucu da Tahta ve Malak köyleri etrafında Abevilyen (Chelléen), Mikokiyen (Micoquien) çağından kalma el baltalarıyla; Musteryen (Mousterian) ve şüpheli olarak da Üst Paleolitik'e ait tarihi bulgular ele geçirilmiştir.

Yine aynı yıllarda İsmail Kılıç Kökten'in yaptığı geziler sonucu Devrekani'nin Eksen bölgesinde (Şimdiki Kulaksızlar Barajı civarı) Dikilitaşlar ile karşılaşmış, ancak tarihlendirme yapılabilecek eşya kalıntısı bulamamıştır. Fakat bölgenin kuzeybatısında Bakır Çağına ait çanak çömlekler bulunmuştur.

Kaşkalar
Kaşkalar, (Hitit metinlerinde Gašga, Kašga, Kaška; II.Ramses yazıtlarında Kškš, Asur kaynaklarında māt Kašku (Sargon yıllıkları), Ugarit dilinde ise ktk) Hititlerin Anadolu'da hüküm sürdükleri devirlerde, şarkın en kuvvetli milletleri sayılan Mısırlılarla, Kaldelilerle, Suriyelilerle ve her zaman Hititler ile siyasi, ticari münasebetlerde bulunmuş ve hatta uzun seneler onlarla kavga ederek millî varlık ve kuvvetlerini onlara kabul ettirmiş bir kabiledir. M.Ö 1200 yılları civarında Hitit Devleti'nin sona ermesi ile birlikte Kaşkalar için güneye inme fırsatı doğdu. Yeni Asur kaynaklarına göre Kaşkaların hüküm sürdüğü topraklar batıda Muşki'ye, doğuda Urartu'ya ve güneyde Tabal'a uzanmaktaydı.

Hititler
Hititlerin Kastamonu civarında sürekli hüküm sürdüğü bir dönem olmamıştır. Bu bölge Kaşkalar ve Hititlerin güç durumlarına bağlı olarak sürekli el değiştirmiştir. Kaşkalar yarı yerleşik bir hayat yaşadıkları için Hititlerin bu bölgeyi tamamen ele geçirmeleri mümkün olmamıştır. Ancak, Kastamonu'da Hititlere ait birçok çanak çömlek bulunmuştur.

Hititlerden sonra Frigya ve Lidya Krallıklarının egemen olduğu bu topraklar MÖ 4. yüzyılda Perslerin eline geçmiştir. MÖ 4. yüzyılda Büyük İskender Anadolu ile birlikte Kastamonu topraklarını da Makedonya'ya katmıştır.

Paflagonyalılar
Paflagonya diye isimlendirilen bölgenin sınırları doğuda Kızılırmak, batıda Sakarya Nehri, güneyde Frigya ve Galatya ile çevrilidir. Kuzeyde ise Karadeniz yer alır. Strabo'ya göre Parthenius nehri bölgenin batı sınırını çiziyordu, doğusunda da Halys nehri vardı. Günümüzde Kastamonu, Sinop, Bartın, Çankırı ve Karabük bu bölgede yer alırken, Çorum, Bolu, Zonguldak ve Samsun illerinin bir bölümü bölgenin içinde kalmaktadır.

Paflagonyalılardan İlyada Destanında bahsedilir. Bazı kısımlar şunlardır:

''...Erkek yürekli Pylaimenes komuta eder Paphlagonialılara...''

''...O sıra avladılar Ares'in dengi Pylaimenes'i, mert savaşçılar Paphlagonialıların önderini...''

(Pylaimenes'in oğlu öldüğünde) ''...Ulu yürekli Paphlagonlar çevresine üşüştüler, koydular arabaya, götürdüler kutsal İlyon'a...''

Romalılar Dönemi (1. yüzyıl-4. yüzyıl)
İskender'den sonra yöreyi ele geçiren Pontus Krallığı MÖ 1. yüzyılda Romalılar tarafından ortadan kaldırılmıştır. Uzun yıllar Roma İmparatorluğu sınırları içinde kalan Kastamonu MS 395 yılında İmparatorluğun bölünmesiyle bütün Anadolu gibi Bizans İmparatorluğuna katılmıştır.

Bizanslılar dönemi (395-1227)

Bugün Kastamonu ve çevresindeki illeri de içine alan ve Romalılar devrinde adına Paflagonya (Pophlagonia) denilen bölgede yer almaktadır.

Romalılar devrinde Taşköprü'nün (Paphlagonia) eyalet merkezi olduğu zamanlar Kastamonu küçük bir kasaba olup Roma döneminde şehir Timonion ismi ile anılmaktaydı.

Kastamonu ili ve civarı 10. yüzyılda Bizans imparatoru II. Basileios tarafından Trakyalı general Manuil Erotikos Komninos'un denetimine verilmiştir. Komninos 978 yılında imparatora karşı ayaklanan Bardas Skleros'a karşı İznik kentini başarıyla savununca imparatorun dikkatini çekmişti. Komninos daha sonra Bizans imparatoru olacak olan I. İsaakios'un babasıdır. Oğlu tarafından kurulan Komninos Hanedanı, Bizans İmparatorluğu'nu ve çöküşüne kadar Trabzon İmparatorluğu'nu yönetmiştir.

Çobanoğulları Beyliği Dönemi (1227-1309)
13. yüzyıla kadar Bizans yönetiminde kalan Kastamonu, 1227-1309 yılları arasında Hüsamettin Çoban'ın  yöredeki Türkmen topluluklarını toplayarak kurduğu Çobanoğulları Beyliğinin yönetimi altına girmiştir. Hüsamettin Çoban'dan sonra yerine oğlu Alp Yörük ve daha sonra torunu Yavlak Arslan geçmiştir. Çobanoğlu Yavlak Arslan Anadolu Selçukluların taht kavgasına karıştığı için 1292 yılında öldürüldü. Onun yerine oğlu Mahmut Bey geçmiştir.

O sıralarda Anadolu'da hüküm süren Anadolu Selçuklu Devleti İlhanlılar ile savaşmaktaydı. Moğollara esir düşen Selçuklu Sultanı II. Gıyaseddin Mesud candarlarından komutan Temür Yaman Candar tarafından kurtarıldı. Bunun üzerine sultan Temür Yaman Candar'a Kastamonu yöresini hediye etti. Ancak bölge o zamanlar hâlen Çobanoğullarının elindeydi.

Candaroğulları Beyliği Dönemi (1309-1461)
Temür'ün ölümünden sonra yerine geçen oğlu Candaroğlu Süleyman Paşa, 1309 yılında Kastamonu şehrini ele geçirerek Çobanoğlu Beyliğine son verdi. İlhanlıların denetimi altında yaşayan Selçuklu Sultanı II. Mesud 1308 yılında ölünce Süleyman Paşa bölgeyi bir süre İlhanlılara bağlı olarak idare etti. İlhanlı hükümdarı Ebu Said Bahadır 1335 yılında öldüğünde İlhanlı denetiminden çıktı.

Candaroğlu Süleyman Paşa, Safranbolu ve Sinop'u ele geçirmişti. Candaroğulları denizciliğie önem vermekteydi Sinop'a bir tersane kurmuşlardı. Süleyman Paşa Sinop'un yönetimini oğlu I.İbrahim'e Safranbolu'yu da küçük oğlu Ali'ye verdi. Süleyman Paşa'nın ölümünden sonra oğulları Candaroğlu Beyliği'nin yönetimi için savaştılar. İbrahim 1339'da galip gelerek Kastamonu'nun yönetimini ele geçirdi. İbrahim Bey 1346 yılında öldüğünde yerine kuzeni Adil geçti. Adil bey 1361 yılında ölünce yerine oğlu Kötürüm Bayezid geçti. Bayezid Sivas bölgesini yöneten Kadı Burhaneddin ile iki kez savaştı.

Bayezid 1383 yılında Osmanlı Sultanı I. Murat'dan destek alan oğlu II. Süleyman ile yaptığı savaşta Kastamonu'yu kaybetti. Bayezid Kastamonu'yu terkedip Sinop'a yerleşti ve böylelikle Candaroğulları Beyliği ikiye bölünmüş oldu. Kötürüm Bayezid 1385 yılında öldü ve yerine oğlu İsfendiyar Bey geçti.

Kastamonu'yu yöneten Candaroğlu II. Süleyman beyliği sırasında Osmanlı Sultanı II. Murat'a bağlı kaldı. Osmanlı'nın 1386 ve 1389 yaptığı Avrupa seferlerine askerleri ile katıldı. Sultan Murat'ın yerine geçen I. Bayezid babası kadar barışçı olmadı 1391 yılında Kastamonu'ya bir sefer düzenledi.  Candaroğlu II. Süleyman öldürüldü ve Kastamonu'daki Candaroğlu hükmü sona erdi.

Bu arada Sinop'ta hüküm süren Candaroğlu İsfendiyar Osmanlılarla bir çatışmadan çekinerek Sinop'un kendisine bırakılması koşuluyla Osmanlılara bağlılığını bildirdi. Böylece Candaroğullari Beyliği, Sinop'ta İsfendiyar Bey kolundan devam etti.

İsfendiyar Bey Ankara Savaşı (1402) öncesinde Timur İmparatorluğu'nun kurucusu Timur'la görüşerek ona bağlandı, Timur adına para bastırdı. Kastamonu, Kalecik, Tosya, Çankırı Samsun ve Bafra'yı da alarak beyliği en geniş sınırlarına ulaştırdı

Yıldırım Bayezid'in Ankara Savaşı'nda Timur'a yenilip esir düşünce Yıldırım Bayezid'in oğulları Emir Süleyman, İsa Çelebi, Musa Çelebi ve Çelebi Mehmet arasında taht kavgası başladı. İsfendiyar Bey bu süreç boyunca kavgadan faydalanmaya çalıştı. Dağılan Osmanlı birliği, 1413 yılında, I. Mehmet Han (Çelebi Mehmet) tarafından yeniden sağlandı. Bu mücadeleden galip çıkan I. Mehmed ile iyi ilişkiler kurdu. 1417'de onun Karaman (1415-16) ve Eflak (1416-17) seferlerine oğlu Kasım Bey komutasında yardımcı kuvvetler gönderdi. Bu sefer sonrasında Kasım Bey, beyliği öbür oğlu Hızır Bey'e bırakmak isteyen babasına karşı ayaklanarak Osmanlılara sığındı.

I. Mehmed'in desteğini alan oğlu Kasım Bey'e Tosya, Çankırı ve Kalecik'i vermek zorunda kalan İsfendiyar Bey, I. Mehmed'in ölümünden (1421) sonra II. Murad ile şehzadeler arasında başlayan taht kavgalarından yararlanarak bu yerleri geri aldı. Aynı yılın sonbaharında II. Murad'ın üzerine kuvvet göndermesi karşısında Sinop'a kaçtı ve barış istedi.

Osmanlı iç kavgaları yeniden yoğunlaşınca, bunu fırsat bilerek Taraklı Borlu'ya (bugün Safranbolu) değin ilerledi. Ama 1423'te yönetimi kesin olarak ele geçiren II. Murad'a Taraklı Borlu'da yenildi ve barış istedi. Osmanlılara her yıl asker gönderme ve vergi verme koşuluyla Kastamonu ve Küre-i Nuhas'ın (bugün Küre) yönetimi kendisine bırakıldı. 1425'te torunu Hatice (Halime) Hatun'u II. Murad'a vererek Osmanlılarla arasındaki anlaşmazlığa evlilik yoluyla gidermeye çalıştı. Sonraki yıllarda, antlaşmaya bağlı kalarak bütün koşulları yerine getirdi.

İsfendiyar Bey 1439'da öldü ve yerine oğlu Candaroğlu II. İbrahim Bey geçti. İbrahim Bey'in 1443 yılındaki ölümünden sonra yerine oğlu İsmail Bey geçti. İbrahim Bey'in diğer oğlu Candaroğlu (Kızıl) Ahmed Bey babasının ölümünün ardından beyliğin başına geçen büyük kardeşi İsmail Bey'e karşı geldi, fakat başarılı olamayınca Osmanlılar'a sığındı.

Osmanlı İmparatorluğu Dönemi (1461-1922)
Fatih Sultan Mehmet 1461 yılında Anadolu Beyliklerini birleştirmek için Trabzon Seferi'ne çıktı. Fatih ile birlikte sefere katılan Kızıl Ahmed Sinop'u ele geçirdi. Fatih, Osmanlı Devleti'ne bağlı kalmak ve 50,000 duka altını vergi vermesi karşılığında bölgede desteği bulunan Kızıl Ahmed'i Sinop beyliğine atadı.

Fatih, Trabzon seferi dönüşü Kastamonu'yu ele geçirdi ve Kızıl Ahmed'i görevinden alarak Mora valiliğine atamak istedi. Kızıl Ahmed görevi yerine gitmeyip önce Bolu üzerinden Karamanoğlu İbrahim Bey'in yanına kaçtı. Osmanlılardan korkan Karamanoğlu İbrahim onu himaye etmeyince Akkoyunlu Uzun Hasan'a sığındı. Uzun Hasan Osmanlılara karşı kullanabileceğini düşündüğü Kızıl Ahmed'e Van gölü kıyısında toprak vererek himayesine aldı. Kızıl Ahmed, Uzun Hasan'ın 1464'te yaptığı Karaman seferine 500 kadar savaşçı ile katıldı. II. Bayezid zamanında affedilerek kendisine Bolu sancağı dirlik olarak verildi. Kızıl Ahmed, 1500 yılında yapılan Modon seferine katılmış kendisine timar olarak verilen Filibe'de ölmüştür.

Candaroğulları'nın Sinop'ta kurdukları tersanenin Osmanlı Devleti'ne katılması ve geliştirilmesi, Osmanlı Donanması'na güç kattı. Kastamonu'nun Küre ilçesindeki bakır ocakları, Beylik daha Osmanlı Devleti'ne ilhak olmadan önce, Osmanlı Devleti'nin top üretimi için faydalandırılmıştır.

Candaroğlu döneminde Kastamonu ve bölgesinde bulunan bakır ve demir madenleri işletilip Karadeniz'in en önemli limanlarından olan Sinop'tan yüklenerek Ceneviz ve Venedikli tacirler aracılığı ile satılıyordu. Candaroğulları bu ticarette üzerinde iki balık bulunan ve Dârü's-saâde-i Sinop (Sinop Sarayı) yazan bakır paraları kullanıyorlardı. Kastamonuda bulunan hamamlar, kervansaraylar, hanlar, camiler ve medreselerin çoğu bu dönemde yapılmıştır.

Kastamonu, 1461 yılından 1922 yılına kadar Osmanlı yönetiminde kalmıştır. Kastamonu, uzun süre Bolu Eyaletine bağlı kalmış ve Bolu Sancağı hükmüyle yönetilmiştir. Kanuni Sultan Süleyman tarafından Eyalet merkezi haline getirilmiştir.

Cumhuriyet Dönemi
Kastamonu Ulusal (Millî) Mücadele sırasında lojistik destek açısından en güvenilir bölge olması nedeniyle büyük yarar sağlamıştır. Özellikle İstiklal Yolu adı verilen yol ile İnebolu'dan başlayarak Kastamonu üzerinden Ankara'ya yiyecek, giyecek, para, cephane ve silah gönderimi yapılmıştır. Ve Kurtuluş Savaşında cepheye en çok asker gönderen ildir.

Türk egemenliğine geçtikten sonra hiç düşman istilasına uğramamış olan Kastamonu, Çanakkale ve İstiklâl savaşında en fazla şehit veren illerimizden biridir.İl, Çanakkale Savaşında 2.527 şehit verdi. Meşhur "'Çanakkale Türküsü'", Kastamonulu aşık Yorgansız Hakkı'ya aittir

Cumhuriyet'in ilanından sonra Atatürk 23 -31 Ağustos 1925 tarihleri arasında 9 günlük bir Kastamonu gezisi yapmıştır. Bu gezi sırasında İnebolu'da Şapka Devrimi olarak anılan kılık ve kıyafet devrimini açıklamıştır.

Bölgede 1943'te yaşanan Tosya-Ladik depremi 4 bin insanın hayatına mal olmuştur. Bölgede büyük yıkıma yol açan 7.2 şiddetindeki depremi bizzat yaşayan Kastamonulu şair-yazar Rıfat Ilgaz depremin dehşetini Tosya Zelzelesi adlı şiirinde "çocuğunu emziren kadının soğudu memesinde sütü" dizeleri ile anlatmıştır.

1963 yılında Kastamonu Şeker Fabrikası kurularak ilde bulunan ekonomiye büyük canlılık getirmiştir.

İklim
İlde iki çeşit iklim hüküm sürer. Kuzeyinde Karadeniz iklimi güneyinde ise İç Anadolu'nun kara iklimi görülür. Kıyıya paralel olarak uzanan İsfendiyar Dağları, Karadeniz ikliminin iç kısma girmesini önler. Kıyılarda yağış daha fazladır. Senede 20 gün kar yağar, 40 gün toprak karla örtülüdür. Sıcaklık -26,9° ile +38,7 °C arasında seyreder. Senelik yağış miktarı bölgelere göre 450 mm ile 1215 mm arasında değişir.

Bitki Örtüsü
İl bitki örtüsü bakımından çok zengin sayılır. İl topraklarının %67'si orman ve fundalıklarla, %29'u ekili-dikili alanlarla, %6,5'i çayır ve meralarla kaplıdır. %1,5'i tarıma elverişsiz topraklardır. Ormanlarda kayın, köknar, çam, karaağaç, gürgen, kestane ve ıhlamur ağaçları bulunur. Azdavay-Devrekâni arasında ise çam ağaçları çoğunluktadır.

Spor

Kastamonu'da birçok ilçenin kendine özel futbol ve hentbol takımları bulunmaktadır. Özellikle hentbolda Bayanlar Süper Liginde 2 takımı Bulunmaktadır. Bunun dışında ilin profesyonel tek futbol takımı Kastamonuspor 1966 üst üste iki kez şampiyon olarak Bölgesel Amatör Ligden, 3.Lig 3.Gruba ve daha sonra da 2. Lig Kırmızı Gruba yükselmiştir. Ayrıca Bölgesel Amatör Ligde'de ili Kastamonu İl Özel İdare temsil etmektedir.

Nüfus

Eğitim

İlk ve Ortaokullar
 Kuzeykent İlkokulu ve Ortaokulu
 Ceritoğlu Ortaokulu
 Şehit Yavuz Ulutaş  Çelikoğlu İlkokulu
 Toki İlkokulu
 Orhan Şaik Gökyay İlkokulu / ortaokulu
 Candaroğlullar İlkokulu / ortaokulu
 Gazi Paşa İlkokulu
 Merkez Ortaokulu
 Atabey İlkokulu
 Ali Fuat Darende İlkokulu
 Şehit Şerife Bacı ortaokulu
 Vali Aydın Arslan Ortaokulu
 Darende Ortaokulu
 Şehit Ali Fuat Yıldız İlkokulu

Liseler
 Kastamonu Fen Lisesi
 Atabinen Kız Meslek Lisesi
 Göl Anadolu Öğretmen Lisesi
 Kastamonu Mustafa Kaya Anadolu Lisesi
 Abdurrahman Paşa Lisesi
 Kastamonu Anadolu Pervaneoğlu Ali Mesleki Teknik Ve Anadolu Lisesi
 Kastamonu Saime İnal Savi Anadolu Lisesi
 Kuzeykent Anadolu Lisesi
 Kastamonu 10 Aralık Mesleki Teknik Ve Anadolu Lisesi
 Kastamonu Sepetçioğlu Mesleki Ve Teknik Anadolu Lisesi
 Kastamonu İmam Hatip Lisesi
 Kastamonu Endüstri Meslek Lisesi
 Özlem Burma Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi
 Kastamonu Güzel Sanatlar ve Spor Lisesi
 Kastamonu Milli Piyango Anadolu Lisesi
 Kastamonu Aytaç Eruz Anadolu Lisesi

Üniversite
 Kastamonu Üniversitesi

Kaynakça

Kastamonu


إلمر جاي. فاد  هو شخصية كارتون خيالية في سلسلة وارنر براذرز لووني تونز وميري ميلوديز. ارتبط مع باغز باني غالبا كصياد أرانب يريد اصطياد باغز. معروف بعدم قدرته على نطق بعض الأحرف، فينطق حرف W بدلا من نطق حرفي R وL، كما في عبارته الشهيرة «بي فيوي فيوي كوايات، آيم هانتينغ وابيتس، هاهاهاها Be vewy vewy quiet, I'm hunting wabbits, heheheheheheh».

إيغهيد
في 1937، قدم تيكس أيفري شخصية جديدة في عرضه إيغهيد رايدس أغاين، كان إيغهيد يرتدي ملابس غريبة المظهر، ولديه أنف «مصباح الشكل»، صوته مثل صوت جو بينر، ورأسه بيضوي الشكل (وهنا جاء اسمه Egghead). أكمل إيغهيد الظهور حتى ارتبط مع دافي داك في أول ظهور لهذا الأخير في عرض دافي داك آند إيغهيد (1938). يعد إيغهيد أول شخصية تتكرر ظهورها في سلسلة ميري ميلوديز، لتليه شخصيات مثل سنفلز، إنكي، وباغز باني.

إطلالة إلمر
كان أول ظهور لإلمر في عرض تشاك جونز عام 1940 إلمرز كاندد كاميرا بصوت آرثر كيو. برايان. حيث ظهر مع الأرنب الذي سبق ظهور باغز باني والذي يدفعه للجنون. إلمر الجديد لا يزال محتفظا بمظهر إيغهيد ما عدا الصلعة، والأنف الأقل شبها بتلك الأنف «المصباحية». ثم ظهر مع عرض فريز فريلينغ كونفيدرايت هوني (حيث سمي نيد كاتلر). يستمر إلمر بهذا المظهر مع تشاك جونز في إلمرز بيت رابيت (1941)، وهذه المرة مع باغز باني في ثاني ظهور لباغز.

تغير مظهر إلمر عن إيغهيد عندما ظهر مع تيكس أيفري في أ وايلد هاير (1940)، حيث ارتدى حلة الصياد التي عرف بها، وأصبح يصطاد الأرانب بدلا من التقاط صور لها كما في ظهوره الأول، أو حتى يقوم بتربيتها كما في ظهوره الثاني مع جونز. شخصية إلمر ارتبطت كخصم لباغز باني، شخص ساذج يخسر دائما أمامه، لكنه يفتقر للشر أو الحقد المصاحب دائما للشخصية المعادية.

ظهر إلمر كشخصية أخرى غير شخصية الصياد، فظهر كشخص ثري، ممثل مشهور، وملك الحب كيوبيد، حتى أن باغز يقول له «ألا تبدو مثل شخص كان يطاردني دائما؟».

إلمر السمين
لفترة قصيرة بين عامي 1941 و1942، تم تعديل مظهر إلمر في خمسة أفلام، وابيت تووبل، ذا واكي وابيت، ذا وابيت هو كايم تو سابر، آني بوندس توداي؟، وفريش هاير. هناك أصبح إلمر شخصا ثقيل الحركة منتفخ البطن، في شكل يشابه ممثل صوته آرثر كيو. برايان، لا يزال يطارد باغز ولكن بطريقة مختلفة، إذ بدا أن باغز هو من يستفزه في البداية.

تصاعد نجومية إلمر
قدم تشاك جونز إلمر في العديد من عروضه الناجحة، مثل واتس أوبيرا، داك؟، رابيت أوف سيفيل، وثلاثية الصيد (رابيت فاير، رابيت سيزونينغ، وداك، رابيت، داك!) مع باغز ودافي.

إلمر لا يستطيع نطق حرفي R وL، فينطق بدلا منهما حرف W (وهي صفة جزئية موجودة في تويتي بيرد)، هذه الصفة استخدمت بشكل مبالغ حيث كتب المؤلفون نصوصا مليئة بالحرفين السابقين، مثل "My, that weawwy was a dewicious weg of wamb"، ونص شكسبير لشخصية روميو "What wight thwough yonduh window bweaks!"، وأيضا نص ريتشارد فاغنر في مسرحية رايد أوف ذا فالكيريز "Kiww the wabbit, kiww the wabbit, kiww the wabbit...!"، وحتى أسماء المشاهير كالممثلة "Owivia deHaviwwand".

جزء من السخرية أن إلمر نفسه لا يستطيع نطق اسمه بشكل صحيح. أحيانا ينطق إلمر الحرفين السابقين بشكل صحيح نظرا لصعوبة فهم الجماهير للكلمة إن نطقت بشكل مختل، كما في فيلم ذي أولد غراي هاير (1944) حيث نطق كلمة «بكشر picture» بصورة صحيحة.

الظهور في السنوات المتأخرة
ظهر إلمر في أفلام لووني تونز المجمعة، وفي عروض التلفزيون الخاصة، وفي فيلم هو فريمد روجر رابيت (1988)، وفي مسلسل تايني توون أدفنشرز كمدرس في جامعة لوونيفيرستي، وفي فيلم سبيس جام كلاعب في الفريق، وفيلم لووني تونز: باك إن أكشن.

صوت إلمر فاد
أول من مثل صوت إلمر كان ممثل الراديو آرثر كيو. برايان. طيلة فترة تمثيله لإلمر، قام ميل بلانك بتمثيل الشخصية في أدوار بسيطة لا تستدعي (ربما من الناحية المادية) حضور برايان، إذ مثل بلانك إلمر في ذا سكارليت بامبرنكل (1950) وبري-هيستيريكال هاير (1958). بعد وفاة برايان في 1959 أسند الدور إلى هال سميث، وبعد فيلمين له وفيلم ظهر فيه إلمر في دور صامت، أحيل إلمر إلى التقاعد. ورغم تعاقب الممثلين في أداء صوت إلمر، لم يستطع أحد منهم مشابهة صوت برايان في تمثيله. لم يظهر اسم برايان في لوحة فريق العمل، إذ نص عقد ميل بلانك مع وارنر براذرز أن يذكر اسم بلانك وربما بدون قصد نسي ذكر الباقين، إذ لم يكن يحصل ممثلو الأصوات في تلك الأيام على تلك الميزة ما عدا بلانك.

استمر بلانك بتقديم صوت إلمر عندما كان يظهر في عروض التلفزيون الخاصة والأفلام المجمعة، اعترف بلانك بأنه لم يستطع ضبط الصوت جيدا كصوت برايان. في اللوحة التي رسمت إكراما لبلانك بعد وفاته، لم يظهر فاد بين الشخصيات التي كانت تحني رأسها احتراما لمكان بلانك وراء الميكروفون.

من الممثلين الذين أدوا صوت إلمر هناك داوس باتلر، غريغ بورسون، جيف بيرغمان، بيلي ويست، توم كيني، كوينتون فلين وآخرون.

معلومات طريفة
إلمر فاد المعروف ببدلة الصيد وبندقيته مزدوجة الطلقتين، يعد نموذجا لهواة صيد الحيوانات. في حادث إطلاق ديك تشيني النار على زميله في الصيد عام 2006، ظهرت صور في الإنترنت تظهر إلمر لكن بوجه تشيني، بما أن الشخصين يتشابهان في الصلعة.

أسلوب إلمر فاد في الكلام أصبح أحد لغات واجهة المستخدم لموقع غووغل، حيث يستبدل حرف R وL بحرف W. وعندما يخفق محرك البحث في العثور على نتيجة، تظهر رسالة "Youw seawch did not match any documents. Oh, dat scwewy wabbit!".

مراجع

وصلات خارجية

 إلمر فاد في قاعدة بيانات الإنترنت للأفلام
 غووغل بواجهة إلمر فاد
 أغنية Kill the Wabbit بتقليد هزلي أداء أوز فاد (مارك مككولم)

شخصيات ذكور في الرسوم المتحركة
شخصيات خيالية ظهرت في 1937
شخصيات خيالية ظهرت في 1940
شخصيات لوني تونز
صيادون خياليون
تيكس أفيري

إلمر فاد


Einar Ágúst Víðisson (* 13. August 1973 in Selfoss) ist ein isländischer Popsänger und Hörfunkmoderator.

Leben und Wirken
Er ist seit 1997 Sänger und Gitarrist der isländischen Pop/Rock-Band Skítamórall. Zusätzlich moderiert er eine Popmusik-Radioshow im isländischen Rundfunk. Zusammen mit Telma Ágústsdóttir nahm er als August & Telma am Eurovision Song Contest 2000 in Stockholm für Island teil und erreichten mit dem Pop-Rock-Song Tell Me! den zwölften Platz.

Quellen

Interpret eines isländischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Musiker (Island)
Popsänger
Hörfunkmoderator
Geboren 1973
Mann
Isländer

Einar Ágúst Víðisson


Fernand Carez (* 28. Oktober 1905 in Brüssel; † unbekannt) war ein belgischer Eishockeyspieler.

Karriere
Fernand Carez nahm für die belgische Nationalmannschaft an den Olympischen Winterspielen 1936 in Garmisch-Partenkirchen teil. Mit seinem Team belegte er den 13. und somit letzten Platz. Er selbst kam im Turnierverlauf einmal zum Einsatz. Auf Vereinsebene spielte er für den CSHB Bruxelles.

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Belgien)
Olympiateilnehmer (Belgien)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1936
Belgier
Geboren 1905
Gestorben im 20. oder 21. Jahrhundert
Mann

Fernand Carez