Mornago ist eine norditalienische Gemeinde (comune) in der Provinz Varese in der Lombardei.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 9 Kilometer südwestlich von Varese. Durch das Gemeindegebiet fließt die Strona. Mornago wurde 1869 als Zusammenschluss der heutigen Ortsteile Montonate, Crugnola und Vinago gebildet. Die Nachbargemeinden sind Arsago Seprio, Besnate, Casale Litta, Crosio della Valle, Sumirago und Vergiate.

Geschichte
In der Pfarrkirche Sankt Ambrosius werden zwei Granitblöcke und ein Serizzo-Grabstein aufbewahrt, die an die Geburt, den sozialen Status und den Tod zweier Brüder, Marcus und Lucius Senzii, aus dem ersten Jahrhundert nach Christus erinnern. Beide Brüder waren Legionäre der 4. skythischen Legion und gehörten dem römischen Stamm der Tribus Oufentina an. Der Grabstein wurde ebenfalls im 1. Jahrhundert nach Christus zum Gedenken an seine Frau Donnia Pupa von Marcus Campilius Daphnos, einem Freigelassenen von Marcus Campilius Fusco (der zu dieser Zeit ein hoher Beamter in Mailand war), geschnitzt. Die drei römischen Artefakte wurden alle in der kleinen Kirche Santa Maria Magdalena zu Beginn des 20. Jahrhunderts gefunden, was darauf hindeutet, dass an der Kirche ein römisches Gemeindezentrum oder eine Nekropole errichtet worden war.

Nach einer langen Dekadenz, in der das Land zerstückelt und aufgeteilt wurde, erlangte Morazzone Ende des 12. Jahrhunderts wieder an Bedeutung, als es zur öffentlichen Festung der Stadt Mailand wurde. Morazzone war später in die endlosen Kämpfe zwischen den Familien Visconti und Torriani verwickelt und verfolgte die Geschicke des Castrum von Castelseprio, das 1287 vom Erzbischof von Mailand Ottone Visconti zerstört wurde. Von der zweiten Hälfte des 16. bis zum dritten Jahrzehnt des 17. Jahrhunderts erlangte Morazzone wieder an Bedeutung. Innerhalb weniger Jahrzehnte wurde die Lombardei von der spanischen Krone besetzt, und Morazzone wurde am 19. August 1647 belehnt, nachdem das Königreich Spanien beschlossen hatte, die zahlreichen freien Ländereien in der Lombardei zu belehnen.

Morazzone kehrte nach den instabilen politischen und sozialen Verhältnissen der kontrastreichen napoleonischen Zeit zurück, in der es von Caronno Ghiringhello annektiert wurde, das unter österreichischer Herrschaft stand. Bis zum 26. August 1848 fanden keine besonderen Ereignisse statt, bis sie anlässlich der bewaffneten Auseinandersetzungen zwischen einem kleinen Garibaldi-Kontingent und österreichischen Truppen wieder in den Vordergrund der Geschichte rückte.

Am 2. Januar 1927, mit der Gründung der Provinz Varese, ging Morazzone an diese über und ließ die Provinz Como hinter sich, zu der es seit 1801 gehörte, zu Beginn der Neuordnung zwischen der napoleonischen und der österreichischen Reichsregierung. Nach dem Zweiten Weltkrieg vollzog sich in Morazzone der Übergang von einer auf der Landwirtschaft basierenden Wirtschaft zu einer auf dem Handwerk und später auf der Industrie basierenden Wirtschaft ohne größere Umwälzungen.

Zu den großen Unternehmen, die in der Gemeinde ansässig sind, gehört auch ein Werk von MV Agusta, einem bekannten Motorradhersteller.

Bevölkerung

 1809 Fusion mit Casale

Verkehr
Mornago liegt mit dem Bahnhof Mornago-Cimbro an der Bahnstrecke Luino–Mailand.

Gemeindepartnerschaften
Mornago unterhält eine Partnerschaft mit der maltesischen Stadt Naxxar.

Sehenswürdigkeiten
 Kirche Sant'Alessandro in der Fraktion Montonate mit Fresken von Biagio Bellotti

Literatur
 A. Spada, G. Pacciarotti, F. Bertolli: Biagio Bellotti 1714–1789. Patria ut noscat – affinché la mia città mi conosca. Nomos edizioni, Busto Arsizio, 2016.

Weblinks

 Mornago (italienisch) auf lombardiabeniculturali.it/ricerca, abgerufen am 15. Dezember 2015
 Mornago (italienisch) auf tuttitalia.it/lombardia
 Mornago (italienisch) auf comuni-italiani.it
 Mornago (italienisch) auf lombardia.indettaglio.it

Einzelnachweise

Ort in der Lombardei

Mornago


O Estádio Ahmadou Ahidjo (em francês: Stade Ahmadou Ahidjo) é um estádio multiuso localizado na cidade de Iaundé, capital dos Camarões, inaugurado em  em razão de ter sido uma das sedes oficiais da Campeonato Africano das Nações de 1972 realizada no país. Posteriormente, o estádio passou por uma remodelação completa para sediar o Campeonato das Nações Africanas de 2020 e o Campeonato Africano das Nações de 2021, novamente realizado no país após quase 40 anos. Sua capacidade máxima atual é de  espectadores. O nome do estádio rende homenagem à Ahmadou Ahidjo, líder político camaronês que serviu como o 1.º presidente dos Camarões desde a independência do país em 1960 até 1982.

Ahmadou
Ahmadou
Ahmadou
Ahmadou
Ahmadou

Estádio Ahmadou Ahidjo


Peter Olrog Schjøtt (født 29. juli 1833 i Dypvåg, død 7. januar 1926 i Oslo) var en norsk filolog og universitetslærer.

Kilder

Filologer fra Norge
Nordmænd i 1800-tallet

Peter Olrog Schjøtt


Alfred Bonne (* 1889 in Nürnberg; † 1959 in Jerusalem) war ein israelischer Wirtschafts- und Sozialwissenschaftler deutscher Herkunft.

Leben
Bonne studierte an der Universität München Nationalökonomie. Er war Mitglied der zionistischen Studentenverbindung Jordania. Er emigrierte 1925 nach Palästina.

Seit 1944 lehrte er als Professor für Volkswirtschaftslehre an der Hebräischen Universität Jerusalem. Er beschrieb und analysierte in seinen Schriften die wirtschaftliche und gesellschaftliche Entwicklung im Mandatsgebiet Palästina und im neu entstandenen Staat Israel.

Schriften (Auswahl)
 Palästina. Land und Wirtschaft, Leipzig: Deutsche Wissenschaftliche Buchhandlung, 1932 (weitere Auflagen 1933 und 1935)
 Der neue Orient. Eine Einführung in das wirtschaftliche und staatliche Werden der Orientländer, Tel Aviv: Hitachduth Olej Germania, 1937
 State and economics in the Middle East. A society in transition, London: Paul, Trench, Trubner & Co., 1948.

Literatur
 B. Kimmerling: Bonné, A. Alfred In: Wilhelm Bernsdorf, Horst Knospe (Hrsg.): Internationales Soziologenlexikon. Band 1: Beiträge über bis Ende 1969 verstorbene Soziologen. 2. neubearbeitete Auflage. Enke, Stuttgart 1980, ISBN 3-432-82652-4, S. 48.
 Bonné, Alfred, in: Dov Amir: Leben und Werk der deutschen Schriftsteller in Israel: Eine Bio-Bibliographie. München : Saur, 1980, ISBN 3-598-10070-1, S. 33

Weblinks

Ökonom (20. Jahrhundert)
Sozialwissenschaftler
Hochschullehrer (Hebräische Universität Jerusalem)
Person (Zionismus)
Deutscher Emigrant in Palästina
Emigrant in Palästina zur Mandatszeit
Deutscher
Israeli
Geboren 1889
Gestorben 1959
Mann

Alfred Bonne


1312 (MCCCXII) cumartesi günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 15 Haziran - Rozgony Muharebesi gerçekleşti.
 29 Haziran - VII. Heinrich, Kutsal Roma İmparatoru oldu.

Doğumlar
 13 Kasım - III. Edward, İngiltere kralı (ö. 1377)
 tarihi bilinmeyen
 II. William, Atina dükü (ö. 1338)

Ölümler
 7 Eylül - IV. Ferdinand, Kastilya kralı (d. 1285)
 9 Kasım - III. Otto, Bavyera dükü (d. 1261)
 11 Kasım - Sultan Veled, Mevlana Celaleddin Rumi'nin oğlu, Mevlevîliğin asıl kurucusu ve ikinci piri (d. 1226)

1312


Una din principalele surse de venit ale Principatului Monaco este turismul; în fiecare an mulți turiști sunt atrași de clima plăcută și de cazinoul său. În 2001 un nou mare proiect a dus la extinderea portului folosit de navele de croazieră, dar și de ambarcațiunile private. Principatul a reușit să creeze afaceri prospere în domenii ce sunt prietenoase mediului, precum cosmetica naturistă.

Fiind un lider mondial în lux și bani, Monaco este una din cele mai scumpe locații de pe Pământ. Principatul este cunoscut și ca un rai al taxelor și mulți dintre rezidenții săi sunt milionari ai altor țări. Luxul și frumusețea sunt asociate cu Monaco precum și boutiqurile sale ce poartă nume celebre (Chanel, Prada, Armani, etc.), restaurante luxoase și familia regală, în special de la căsătoria dintre Prințul Rainier cu Grace Kelly, mai târziu Prințesa Grace de Monaco.

Statul nu impune impozite pentru persoane private. Monaco reține taxe în diferite sectoare precum tutunul sau serviciile poștale. Rețeaua telefonică, Monaco Telecom, impune un monopol pe piață și este deținută în proporție de 49% de Cable and Wireless, 45% de stat și aduce și ea un mare profit statului. Standardele de viață sunt ridicate, în mare comparabile cu cele din zonele prospere ale marilor metropole franțuzești.

Lipsa impozitelor pentru persoanele fizice a dus la un număr considerabil de "refugiați ai impozitelor" veniți din Europa, care își câștigă majoritatea banilor din afara Principatului; celebrități precum piloții de Formula 1 atrag cea mai mare atenție însă aici se află și numeroși oameni de afaceri.

Monaco nu este membru al Uniunii Europene însă este strâns legat de aceasta prin acorduri cu Franța, așadar moneda a devenit cea din Franța, Euro. Până în 2002 Monaco își bătea propriile monede, francii monegaști.

Principalele exporturi ale Principatului sunt chimicale, farmaceutice, produse de înfrumusețare, ceramică, textile, mase plastice, instrumente medicinale și obiecte din metal.

Monaco este cel mai bogat oraș din lume.
Aproape o treime, 29.21%, dintre monegasci sunt milionari în dolari.

Note

Monaco

Economia Principatului Monaco


Ordo Iuris – zaklada za pravnu kulturu zaklada je koja je osnovana 2013. u Poljskoj sa sjedištem u Varšavi i uredom u Bruxellesu, gdje se nalazi Europski parlament. Godine 2019. osnovana je neovisna hrvatska podružnica sa sjedištem u Zagrebu.

Institut obučava mlade pravnike i obvezuje se informirati javnost o promjenama pravne kulture. Također podupire inicijative specifične za pokret za život. Ostala područja interesa Instituta uključuju slobodu vjeroispovijesti, brak i obitelj, slobodu savjesti, prava žena, građansko pravo, ekonomsku slobodu i slobodu govora.

Institut se zalaže za konzervativni pogled na obitelj.

Povezani clanci
Vigilare
pro-life pokret

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena stranica Ordo Iuris - zaklada za pravnu kulturu
 Jutarnji.hr OSNOVANA HRVATSKA VERZIJA ULTRAKONZERVATIVNE ORGANIZACIJE KOJA IMA SNAŽAN UTJECAJ U POLJSKOJ

Hrvatske udruge
Katoličanstvo u Hrvatskoj
Pravo

Ordo Iuris – zaklada za pravnu kulturu


Civil death () is the loss of all or almost all civil rights by a person due to a conviction for a felony or due to an act by the government of a country that results in the loss of civil rights. It is usually inflicted on persons convicted of crimes against the state or adults determined by a court to be legally incompetent because of mental disability.

Medieval Europe
In medieval Europe, felons lost all civil rights upon their conviction. This civil death often led to actual death, since anyone could kill and injure a felon with impunity. Under the Holy Roman Empire, a person declared civilly dead was referred to as vogelfrei ('free as a bird') and could even be killed since they were completely outside the law.

Historically outlawry, that is, declaring a person as an outlaw, was a common form of civil death.

Under early English common law a living person could under certain conditions be considered legally dead. The three categories generally recognized as resulting in civil death were profession ("monastery death"), abjuration, and banishment.

United States
In the U.S., the disenfranchisement of felons has been called a form of civil death, as has being subjected to collateral consequences in general. The contention is not generally supported by legal scholars. Civil death as such remains part of the law in New York, Rhode Island, and the Virgin Islands.

Deprivation of Political Rights (China, PRC)
The Deprivation of Political Rights is an accessory punishment defined in the Criminal Law of the People's Republic of China (PRC) (Article 34 of Chapter III), which can be enforced solely or with a principal penalty (e.g. capital punishment or life sentence) to limit the convicted person's right to be involved in political activities. For those sentenced to a principal penalty with deprivation of political rights, the deprivation is effective during their time incarcerated and the duration as sentenced from the day of their release or parole. It is only automatically imposed on those sentenced to life imprisonment or death penalty. If the principle penalty is commuted, usually so will the deprivation of political rights. Political rights are not automatically deprived for prisoners, and those inmates who are not subject to this deprivation can and do still vote and theoretically can even be elected. The PRC being a one party state, this penalty is not a significant one.

Political rights
As defined in the Criminal Law, the nominal political rights include:
the right to vote and to stand for election;
the rights of freedom of speech, of the press, of assembly, of association, of procession, and of demonstration;
the right to hold a position in a state organization; and
the right to hold a leading position in any state-owned company, enterprise, institution or people's organization.

See also
Disfranchisement
Loss of rights due to felony conviction
Sex offender registries in the United States
Social death
Ghosts… of the Civil Dead
Homo Sacer, a similar status in ancient Roman Law

References

Citations

Sources

External links

Punishments
Human rights

Civil death


Svanurinn er íslensk kvikmynd frá 2017 eftir Ásu Helgu Hjörleifsdóttur. Sagan er byggð á samnefndri bók frá 1991 eftir Guðberg Bergsson.

Leikarar
 Gríma Valsdóttir sem Sól
 Þuríður Blær Jóhannsdóttir sem Ásta
 Þorvaldur Davíð Kristjánsson sem Jón
 Ingvar E. Sigurðsson sem Karl
 Katla Margrét Þorgeirsdóttir sem Ólöf

Tenglar

 The Swan (novel) grein á ensku Wikipediu um bókina sem myndin byggir á

Íslenskar kvikmyndir
Kvikmyndir frumsýndar 2017

Svanurinn (kvikmynd)


Preslica (biljni rod), biljni rod iz porodice Equisetaceae
Preslica (alat), drveni alat za predenje vlakana
Preslica planina, planina u srednjoj Bosni, u BiH
Preslica (arhitektura), element sakralne arhitekture

Preslica


Azerin (Azerice: Azərin) (d. 9 Mayıs 1971, Bakü), Azeri bir ses sanatçısıdır.  5 yaşındayken Azerbaycan Devlet Televizyonu ve Radyosu'nda solist olarak çocuk şarkıları söylemeye başlayan Azerin, 9 yaşında dünyaca ünlü Cücelerim Dans ve Müzik Topluluğu'nun, 15 yaşında Azerbaycan Devlet Televizyonu ve Radyosu'nda Menekşe Korosu'nun solisti oldu. Azerbaycan Devlet Konservatuvarı Şan Bölümü mezunu olan Azerin; başta İtalyanca, İspanyolca, Rusça, Fransızca, İngilizce, Özbekçe, Kırgızca, Kazakça ve bazı Balkan dilleri olmak üzere birçok dilde şarkı söylemektedir.

Azerin, 2006 yılında Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev tarafından, "Azerbaycan Devlet Sanatçısı" unvanı ile onurlandırıldı. 1990 yılından beri birçok ülkede programlar, festivaller ve konserlerde sahne alan Azerin, yaptığı televizyon programları ile sesini tüm dünyaya duyurdu. 2009 yılından itibaren TRT Avaz ve TRT Müzik kanallarında programlar hazırlayıp sundu. 2015 yılında yayınlanan "Yüreklerde Biriz" sanatçının Türkiye'de çıkardığı ilk albümüdür.  Yüreklerde Biriz albümünde yer alan Çırpınırdın Karadeniz eserine yapılan remix, hem YouTube'da hem diğer dijital platformlarda en çok izlenen ve dinlenenler arasında yer alıyor. 15 Temmuz ile ilgili yaptığı, "Onbeş Temmuz Gecesi" eseriyle birçok programa katıldı ve ulusal basında geniş biçimde yer aldı. Asker Duası eseri ile hem Azerbaycan ordusuna hem Türkiye'nin sınır boylarındaki ve yurt dışı operasyonlarındaki askerlerine moral desteği verdi.  Savaşçı dizisinin bir bölümünde yer alan Azerin, oyunculuk konusundaki yeteneği ile de dikkat çekti.

Albümleri
 "Azerin 1" 2001
 "Çırpınırdın Karadeniz" 2003
 "Azerin 2" 2006
 "Yüreklerde biriz" 2015

Diğer

Devlet Sanatçısı
2006 yılında "Əməkdar Artist"
2015 yılında "Xalq Artisti"

Televizyon programı deneyimi
TRT Avaz kanalında "Antalya'da Yaz Akşamı" adlı müzik eğlence program sunuculuğunu yapmıştır..

TRT Avaz Kanalı'nda her perşembe 20.00'da canlı olarak yayınlanan Azerin'le Tek Yürek programını sunmaktadır.

Aldığı Bazı Ödüller
 1985 / Moskova'da "12. Dünya Gençleri Festivali" birincilik ödülü
 1986 / Gürcistan'da "Ses Yarışması" birincilik ödülü
 1990 / Bakü'de "Altın Sonbahar Ses Yarışması" seyirci ödülü
 2000 / Kazakistan'da "Asya'nın Sesi Yarışması" seyirci ödülü
 2005 / Bakü'de Uluslararası Türk Federasyonu'nun "Barış Elçisi" ödülü
 2005 / Bakü'de Azerbaycan-Türk İşbirliği Derneği'nin "Yılın İlim ve Sanat Adamı" ödülü
 2006 / Bakü'de Yeni Nesil Azerbaycan Halk Birliği'nin "Türk Milletine Hizmet" ödülü
 2006 / Bakü'de Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın "Yurtdışında Türk Dünyasını En İyi Temsil Eden Yılın Sanatçısı" ödülü
 2006 / Hollanda'da Benelüks Ülkeleri Azerbaycan Türk Cemiyeti "En İyi Şan Sanatçısı" ödülü
 2008 / Türkiye Cumhuriyeti Milli Savunma Bakanlığı "Üstün Hizmet Nişanı"
 2008 / Diyarbakır 7. Kolordu Komutanlığı "Onur Madalyası"
 2008 / Siirt 3. Komando Tugay Komutanlığı "Onur Madalyası
 2008 / Şırnak 2. Komando Tugay Komutanlığı "Onur Madalyası"
 2009 / Ankara'da Türkiye-Kırım Gelişim Vakfının "Onur" ödülü
 2009 / Ankara'da Türk Birleşik Devletleri Vakfı "Türk Dünyasına Hizmet" ödülü
 2010 / Ege Üniversitesi Türk Dünyası Araştırmaları Enstitüsü'nün düzenlediği II. Uluslararası Türk Dünyası Kongresi'nde "Türk Dünyasını En İyi İfade Eden Sanatçı" ödülü
 2010 / Bakü'de Türkiye Büyükelçiliği'nin düzenlediği Türkiye Cumhuriyetinin 87. Kuruluş Yıldönümü Kutlamaları kapsamında "Üstün Hizmet" ödülü
 2006, 2007 ve 2010 / Marmara Vakfı Avrasya Ekonomik Zirvesi kapsamında "Üstün Hizmet" ödülü
 2012 / Türkiye Yazarlar Birliği'nin "Türk Dünyası Yılın Sanatçısı" ödülü
 2014 / Motif Vakfı Motif Halk Bilim Ödülleri'nde "Motif Özel Ödülü"
 2015 / TASAM (Türk Asya Stratejik Araştırma Derneği'nin Türk Dünyası Kızıl Elma Ödülleri'nde "Yılın Sanatçısı" ödülü
 2017 / Mevlana Barış Kültür ve Sanat Ödülleri'nde "Dostluk Ödülü"
 2019 / Uluslararası Radyocular Birliği "10. Uluslararası Alkışı Hak Eden Türk Dünyası Sanatçısı" ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
Bakü doğumlu kadın şarkıcılar
Azeri halk müziği ses sanatçıları
Resim aranan müzisyenler
1971 doğumlular
1990'ların şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
Azeri pop şarkıcıları
Azerice şarkı söyleyen şarkıcılar
Azerbaycan Halk Sanatçıları
Azeri sinema oyuncuları
21. yüzyıl kadın şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları

Azerin


Et arrondissement er et administrativ distrikt i Belgien, der svarer til de tidligere amter i Danmark. Hver provins er opdelt i en række arrondissementer, mens hvert arrondissement består af en række kommuner. Der er 43 administrative arrondissementer i Belgien.

De belgiske rets- og politikredse (juriske arrondissementer) er delvist sammenfaldende med de  administrative arrondissementer.

Nabolandet Frankrig er også opdelt i arrondissementer.

Regionen Bruxelles
I hovedstaden er der 19 kommuner og et arrondissement (Arrondissement Brussel-Hoofdstad/Arrondissement administratif de Bruxelles-Capitale).

Regionen Flandern
I den framske region (Vlaams Gewest) er der fem provinser og 22 arrondissementer.

Provinsen Antwerpen
Provinsen Antwerpen er inddelt i tre administrative distrikter (Arrondissement Antwerpen,  Arrondissement Mechelen og Arrondissement Turnhout).

Provinsen Limburg
Provinsen Limburg er inddelt i tre administrative distrikter (Arrondissement Hasselt,  Arrondissement Maaseik og Arrondissement Tongeren).

Provinsen Flamsk Brabant
Provinsen Flamsk Brabant er inddelt i to administrative distrikter ((Arrondissement Halle-Vilvoorde, der ligger omkring hovedstaden Bruxelles, og Arrondissement Leuven, der ligger øst for Bruxelles).

I 1963–1971 var der et tredje administrativt distrikt i Flamsk Brabant. Det var Arrondissement Brussel-Randgemeenten, der omfattede seks kommuner ved grænsen mellem hovedstaden og Arrondissement Halle-Vilvoorde.

Provinsen Østflandern
Provinsen Østflandern er inddelt i seks administrative distrikter (Arrondissement Aalst, Arrondissement Dendermonde, Arrondissement Eeklo, Arrondissement Gent, Arrondissement Oudenaarde og Arrondissement Sint-Niklaas.

Provinsen Vestflandern
Provinsen Vestflandern er inddelt i otte administrative distrikter (Arrondissement Brugge, Arrondissement Diksmuide, Arrondissement Ieper, Arrondissement Kortrijk, Arrondissement Oostende, Arrondissement Roeselare, Arrondissement Tielt og Arrondissement Veurne.

Regionen Vallonien
I den vallonske region (Région wallonne (Waals Gewest)) er der fem provinser og 20 arrondissementer.

Provinsen Hainaut
Provinsen Hainau er inddelt i syv administrative distrikter (Arrondissement administratif d'Ath, Arrondissement administratif de Charleroi, Arrondissement administratif de Mons, Arrondissement administratif de Mouscron, Arrondissement administratif de Soignies, Arrondissement administratif de Thuin og Arrondissement administratif de Tournai.

Provinsen Vallonsk Brabant
I Provinsen Vallonsk Brabant er der 27 kommuner og et arrondissement (Arrondissement administratif de Nivelles).

Provinsen Namur
Provinsen Namur er inddelt i tre administrative distrikter (Arrondissement administratif de Philippeville, Arrondissement administratif de Dinant og Arrondissement administratif de Namur.

Provinsen Liège
Provinsen Liège er inddelt i fire administrative distrikter (Arrondissement administratif de Huy, Arrondissement administratif de Liège, Arrondissement administratif de Waremme og Arrondissement administratif de Verviers/Bezirk Verviers (delt i Verviers retskreds (fransktalende) og Eupen retskreds (tysktalende)).

Provinsen Luxembourg
Provinsen Luxembourg er inddelt i fem administrative distrikter (Arrondissement administratif d'Arlon, Arrondissement administratif de Bastogne, Arrondissement administratif de Marche-en-Famenne, Arrondissement administratif de Neufchâteau og Arrondissement administratif de Virton Virton.

Administrative arrondissementer (Belgien)


Houstonia est un genre de plante
 Houstonia est une ville américaine
 Houstonia est un ancien township

Houstonia


Masalinski rajon (azerski: Masallı rayonu) je jedan od 66 azerbajdžanskih rajona. Masalinski rajon se nalazi na jugu Azerbajdžana te na zapadnoj obali Kaspijskog jezera. Središte rajona je Masali. Površina Masalinskog rajona iznosi 720 km². Masalinski rajon je prema popisu stanovništva iz 2009. imao 197.147 stanovnika, od čega su 98.908 muškarci, a 98.239 žene.

Masalinski rajon se sastoji od 106 općina.

Izvori

Rajoni Azerbajdžana

Masalinski rajon


صلاح الدين الحسيني, المعروف أيضا بأبي الصادق, هو شاعر فلسطيني ولد بغزة عام 1935. إاتحق بصفوف حركة فتح عام 1967 وكتب أول نشيد للثورة الفلسطينية أصبح يعرف بنشيد العاصفة والذي مطلعه هو:

بسم الله بسم الفتح بسم الثورة الشعبية
بسم الدم بسم الجرح إلي بينزف حرية
باسمك باسمك يافلسطين
أعلناها للملايين
عاصفة .. عاصفة .. عاصفة

ساهم بإنشاء الإعلام العسكري لحركة التحرير الوطني الفلسطيني فتح عام 1969 واستلم مهمة الناطق العسكري لجميع فصائل قوات الثورة الفلسطينية عام 1971.

أنشأ مؤسسة المسرح والفنون الشعبية الفلسطينية ببيروت عام 1975

شكل فرقة فنية مؤلفة من بنات وأبناء شهداء فلسطين وطاف بهم العالم لنشر ثقافة المقاومة الفلسطينية

بعد مغادرة منظمة التحرير الفلسطينية بيروت إثر الاجتياح الإسرائيلي سنة 1982 أسس لمسرح الطفل الفلسطيني في العاصمة المصرية القاهرة بدعم من دائرة الثقافة والإعلام في منظمة التحرير الفلسطينية وقدم خلالها الأعمال التالية:

 مغناة الانتفاضة الأولى
 مغناة الانتفاضة الثانية
 أغاني للشهيد المجاهد عز الدين القسام
 مسرحية حارسة النبع
 مسرحية طاق طاق طاقية
 واصدر ديوان ثوريات

كما ساهم في كتابة نصوص العديد من أناشيد الثورة الفلسطينية مثل:

 نشيد العاصفة
 اللوز الأخضر
 المد المد
 جابوا الشهيد
 جر المدفع فدائي
 البروقي
 طل سلاحي
 غلابة يا فتح
 فوق التل
 ما بنتحول
 مدي يا ثورتنا
 يا شعب كبرت ثورتي

وقد لحن له بعضها الملحن مهدي سردانة.
عمل مديراً عاماً لمسرح الطفل الفلسطيني بمدينة غزه . .
توفي في القاهرة في 11 كانون الثاني 2011

مواقع ومصادر
 موقع الشاعر صلاح الدين الحسيني

شعراء فلسطينيون في القرن 20
مواليد 1935
وفيات 1432 هـ
وفيات 2011
شعراء فلسطينيون في القرن 21
شعراء بالعربية في القرن 20
شعراء بالعربية في القرن 21

صلاح الدين الحسيني


المعطف الحراري هو تقنية للعزل الحراري والصوتي لجدار البناء ،وذلك بتطبيق المواد العازلة من الخارج وليس من الداخل أو في وسط الجدار.

هذه التقنية تكون في تطبيق على الجدار لوحات عازلة لها نظم تثبيت، التي بعد ذلك تُغطى بمونة لاصقة وملونة. نظم التثبيت يُمكن ان تكون لها شبكة لتطبيق المونة التقليدية.

انظر أيضًا

 ستارلايت
 جسر حراري

مراجع

تصميم بيئي
مواد بناء
مواد عزل البناء

معطف حراري


The Long Defeat osmi je studijski album francuskog black metal-sastava Deathspell Omega. Diskografska kuća Norma Evangelium Diaboli objavila ga je 23. ožujka 2022.

Popis pjesama

Recenzije

Album je uglavnom dobio pozitivne kritike. Ryan Gavalier dao mu je tri i pol zvjezdice od njih pet u recenziji za Sea of Tranquility i zaključio je: "Mračan je, žestok, atmosferičan i prepun eksperimentiranja. Sviđa mi se to što je struktura pjesama nepredvidljiva. Kad sam prvi put slušao [taj album], nisam imao pojma u kojem se smjeru kreću pjesme i svaki je put to bilo ugodno iznenađenje." Michel Renaud dao mu je tri zvjezdice od njih pet u recenziji za Metal Crypt i izjavio je: "Ovo je album koji teško mogu opisati riječima, više je riječ o iskustvu; neće vas potaknuti da viknete 'to, jebote!' ili da mašete glavom, to je nešto poput popratne glazbe za sumorne dane kad se svijet raspada, što je [...] prikladno ovim vremenima..."

Zasluge
Deathspell Omega
 Mikko Aspa – vokali
 Khaos – bas-gitara
 Hasjarl – gitara
Dodatni glazbenici
 Mortuus – vokali
 Spica – vokali
 M. – vokali

Izvori

Albumi iz 2022.
Francuska glazba

The Long Defeat


Jorden er giftig er en dansk kortfilm fra 1988 instrueret af Niels Gråbøl efter eget manuskript.

Handling
Den unge og uskyldige Signe flytter ind hos bohemepigen Liv, som er bartender og cafe-menneske. Liv lever et liv, der på overfladen er smart og spændende, og Signe ser op til hende. Det viser sig dog, at Liv er dødtræt af miljøet og vennerne, så hun begår selvmord, og Signe må alene klare den svære situation, uden støtte udefra.

Medvirkende
 Sofie Gråbøl, Signe
 Stine Bierlich, Liv
 Pelle Koppel, Daniel
 Martin Brygmann
 Carsten Fromberg
 Giovanni Gambino
 Torben Hellborn

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Ungdomsfilm fra Danmark
Danske film fra 1988

Jorden er giftig (film fra 1988)


A equação de Köhler aborda o processo no qual o vapor de água condensa e forma gotas de nuvem líquidas, e é baseado na termodinâmica do equilíbrio. Ele combina a equação de Kelvin, que descreve a mudança na pressão de vapor saturante devido à curvatura de uma superfície, e a lei de Raoult, que relaciona a pressão de vapor de saturação com a fração molar do solvente. É um processo importante no campo da nefologia. Foi inicialmente publicada em 1936 por Hilding Köhler, professor de meteorologia na Universidade de Uppsala. A equação se trata do seguinte:

em que  é a pressão de vapor da água na superfície da gota,  é a pressão de vapor saturante correspondente sobre uma superfície plana,  é a tensão superficial da água,  é a densidade da água pura,  é o número de mols de soluto,  é a massa molecular da água e  é o diâmetro da gota.

Curva de Köhler
A curva de Köhler é a representação visual da equação de Köhler. Ele mostra a supersaturação na qual a gota de nuvem está em equilíbrio com o ambiente numa faixa de diâmetros dessas gotas. A forma exata da curva depende da quantidade e da composição dos solutos presentes na atmosfera. As curvas de Köhler onde o soluto é cloreto de sódio são diferentes de quando o soluto é nitrato de sódio ou sulfato de amônio, por exemplo.

A figura acima mostra três curvas Köhler referentes ao cloreto de sódio. Considere (para gotas contendo soluto com diâmetro igual a 0,05 micrômetros) um ponto no gráfico onde o diâmetro úmido é 0,1 micrômetros e a supersaturação é 0,35%. Como a umidade relativa está acima de 100%, a gota crescerá até que esteja em equilíbrio termodinâmico. Nesse caso, a gota cresce sem que chegue a alcançar o equilíbrio e, portanto, seu crescimento é ilimitado. Contudo, se a supersaturação for de apenas 0,3%, a gota crescerá apenas até cerca de 0,5 micrômetros. A supersaturação na qual a gota crescerá sem limite é chamada de supersaturação crítica e o diâmetro no qual a curva atinge o pico é chamado de diâmetro crítico.

Ver também

 Equação de Kelvin
 Tensão superficial

 Köhler, H., 1936. O núcleo e o crescimento de gotículas higroscópicas. Trans. Faraday Soc., 32, 1152–1161.
 Rogers, RR, MK Yau, 1989. Um Curso Breve em Física de Nuvens, 3ª Ed. Imprensa Pérgamo. 293 pp.
 Young, KC, 1993. Processos Microfísicos em Nuvens. Oxford Press. 427 pp.
 Wallace, JM, PV Hobbs, 1977. Ciência Atmosférica: Uma Pesquisa Introdutória. Imprensa Acadêmica. 467 pp.
Físico-química

Equação de Köhler


Forseti Austurríkis er þjóðhöfðingi Austurríkis. Að nafninu til fer hann með mikil völd, samkvæmt stjórnarskrá Austurríkis, en í reynd eru völd hans að mestu leyti táknræn. Forsetaembættið var stofnað í kjölfar þess að Austurrísk-ungverska keisaradæmið var lagt niður 1921, eftir ósigur þess í fyrri heimsstyrjöld. Frá 1951 hefur forsetinn verið kosinn í almennri kosningu til sex ára í senn. Síðan þá hefur forsetinn ýmist kjörinn úr röðum sósíaldemókrata eða Þjóðarflokksins, með þeirri undantekningu að núverandi forseti, Alexander Van der Bellen, kemur úr röðum Græningja.

Aðsetur forsetans er í Leópoldsálmunni í Hofburg-höll í Vínarborg.

Forsetar Austurríkis frá stofnun 2. lýðveldisins

Forseti Austurríkis


Leônidas Sampaio Fernandes, ou apenas Leônidas Sampaio, (Petrópolis, 10 de junho de 1932 – , 10 de agosto de 1993) foi um dentista e político brasileiro, outrora deputado federal Rio de Janeiro.

Dados biográficos
Filho de José Martins Fernandes Filho e Célia Sampaio Fernandes. Graduado como cirurgião-dentista pela Universidade Federal de Juiz de Fora em 1955, possui especialização em Odontorradiologia. Filiado ao MDB, fez sua carreira política no Rio de Janeiro, elegendo-se deputado estadual em 1970 e deputado federal em 1974 e 1978. Correligionário de Amaral Peixoto até romperem politicamente, aliou-se ao governador Chagas Freitas, a quem seguiu na filiação ao PP mediante a restauração do pluripartidarismo em 1980. No final do ano seguinte seu partido foi incorporado ao PMDB, ocasionando a reeleição de Leônidas Sampaio em 1982. Durante a legislatura em curso, votou a favor da Emenda Dante de Oliveira em 1984 e em Tancredo Neves no Colégio Eleitoral em 1985, encerrando a vida pública ao final do mandato.

Pai de Leandro Sampaio, eleito prefeito de Petrópolis em 1996 e deputado federal em 2006, dentre outros cargos públicos.

Naturais de Petrópolis
Deputados federais do Brasil pelo Rio de Janeiro
Deputados estaduais do Rio de Janeiro
Membros do Movimento Democrático Brasileiro (1980)

Leônidas Sampaio


III. Mustafa Osmanlı Türkçesi: مصطفى ثالث Mustafa-i Sālis), divan edebiyatındaki mahlasıyla Cihangir; (28 Ocak 1717 Edirne – 21 Ocak 1774 İstanbul), 26. Osmanlı padişahı ve 105. İslam halifesi.

Babası Sultan III. Ahmed, annesi Emine Mihrişah Kadın'dır. Babasının 1730'da padişahlıktan çekilmesinden sonra yirmi yedi yıl kafes hayatı yaşamıştır. Amcasının oğlu III. Osman'ın ölümü üzerine 1757'de tahta geçmiştir.

Saltanatı

Başa geçtikten sonra sadrazam Koca Mehmed Ragıp Paşa'yı görevde bıraktı. Malî durumu düzeltmek için sarayın giderlerini azalttı ve yolsuzlukların üzerine gitti ancak başarılı olamadı. Orduda topçu sınıfını düzeltmek için Baron de Tott'a "Sürat topçuları" adında askerî bir birlik kurdurdu. Rusların 1770'te Çeşme'de Osmanlı donanmasını yakmaları üzerine yeni bir donanma hazırlanmasına çalıştı. Bu donanmanın subaylarını yetiştirmek üzere 1773 yılında Mühendishane-i Bahr-i Hümayun'u kurdurdu. Laleli Camii'ni yaptırdı. Ayrıca depremde yıkılan Fatih Camii'ni yeniden yaptırdı.

Saltanatının son dönemine 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı hâkim oldu. III. Mustafa ordusunun zayıflığını bilmekle beraber II. Katerina döneminde Rusya'nın  Lehistan'a yaptığı müdahaleler yüzünden Rusya'ya karşı savaş ilan etti. Savaş sırasında Baltık Denizi'nden yola çıkan Rus Donanması Çeşme'de Osmanlı donanmasını yaktı. III. Mustafa savaşı bitirmek için girişimlerde bulundu ancak başarılı olamadı. Savaş sürerken hayatını kaybetti. Laleli'de kendi yaptırdığı Laleli Külliyesi içindeki III. Mustafa Türbesi'nde yatmaktadır.

Ailesi

Eşleri
 Mihrişah Valide Sultan  (Başkadınefendi)
 Mihrişah Kadın (II. Kadınefendi)
 Adilşah Kadın
 Rif'at Kadın
 Aynülhayati Kadın
 Fehime Hanım

Erkek Çocukları
 III. Selim
 Şehzade Mehmed

Kız Çocukları
 Hatice Sultan
 Şah Sultan
 Fatma Sultan
 Beyhan Sultan
 Fatma Sultan
 Hibetullah Sultan

Kaynakça

Dış bağlantılar

  say.357-373

  say.246-250

|}

1717 doğumlular
İstanbul doğumlular
1774 yılında ölenler
18. yüzyılda Osmanlı padişahları
18. yüzyıl dini liderleri
Osmanlı İmparatorluğu gerileme dönemi
İstanbul'da ölenler
İstanbul'da defnedilenler

III. Mustafa


Tackhead (styled TACK>>HEAD, sometimes known as Fats Comet) is an industrial hip-hop group that was most active during the 1980s and early 1990s, and briefly reformed in 2004 for a tour. Their music occupies the territory where funk, dub, industrial music and electronica intersect. The core members are Doug Wimbish (bass), Keith Leblanc (percussion) and Skip McDonald (guitar) and producer (sometimes credited as "mixologist") Adrian Sherwood. Despite being short-lived as a band proper, the legacy and output of these groups of musicians has been prodigious.

History
In the late 1970s, Wimbish, Leblanc and McDonald were members of the house band for the Sugarhill Records record label and the trio of hip-hop artists known as the Sugarhill Gang. They were also the musicians playing behind DJ Grandmaster Flash's 1982 hit "The Message" (the vocal was by Melle Mel) and another hit "White Lines".

During a visit to New York City, to help with a remix, London-based producer Sherwood (already noted in the dub music scene) met Leblanc, and they began to collaborate. Soon the trio of Wimbish, Leblanc and McDonald were producing tracks on Sherwood's On-U Sound record label. One of their earlier collaborations was as "Mark Stewart and the Maffia", which featured Stewart, former member of The Pop Group on vocals. Their first LP produced under that name As the Veneer of Democracy Starts to Fade was amongst the most industrial, noise-oriented and uncompromising of the group's output, described by John Leland as "a scary mess of random sounds, spoken words, and tiny snippets of music, processed and distorted to a grating electric edge."

Later to join forces with Tackhead was Gary Clail, who as MC for the touring version of the On-U sound system, would shout and rant over Tackhead's live playing, and both were then mixed live by Sherwood to produce a wall of sound effect that was highly novel for the mid-1980s. They released one LP Tackhead Tape Time in 1987 as "Gary Clail's Tackhead Sound System" and some of the most distinctive and well-known Tackhead tracks (some were released as 12-inch singles) date from this period particularly: "What's My Mission Now?", "Mind at the End of the Tether" and "Hard Left". These tracks combined funk basslines, hammerblow percussion and Sherwood's trademark sample-laden dub production and represent the defining Tackhead sound.

During this period, Leblanc also produced two solo LPs: the highly inventive Major Malfunction (1986) (inspired by the Space Shuttle Challenger disaster) and Stranger Than Fiction (1989), which although credited to Leblanc, featured all the rest of members of Tackhead. Around this time the group began to gel as a band, and started adding vocalists to what had been up until then a largely instrumental affair. On the first Tackhead LP proper, Friendly as a Hand Grenade, vocalist Bernard Fowler joined the line-up, and many older instrumental tracks re-appeared with lyrics, in what Trouser Press characterized as "Tackhead at its most coherent." In 1990 Tackhead mounted a world tour which probably marked the zenith of the band's commercial success.

The follow-up album, 1990's Strange Things (the first on a major label, EMI), despite some praise for harder-edge singles such as "Dangerous Sex" and "Class Rock" was not as well received by critics. Many followers of the group were disappointed by the more restrained production, less industrial and more mellow R&B elements. Yet the album was still experimental enough that it did not gain as wide an audience as had been hoped, and the band was dropped from their record label shortly after.

Despite not recording any new material as Tackhead since, group members continued to record as the backing band or along with various Sherwood-led On-U Sound productions artists such as Gary Clail's solo efforts, African Head Charge, Dub Syndicate, New Age Steppers and others. Subsets of the group have also appeared in various guises such as the Strange Parcels, Barmy Army and the blues-oriented Little Axe.

In addition to continuing to collaborate with Sherwood and the On-U Sound record label, each of the other members continues to lead active solo careers. McDonald leads the Little Axe project, and Leblanc runs a record label and plays with two jazz outfits, Noah Ground and Nikki Yeoh's Infinitum. As well as remaining much in demand as a session bass player, Wimbish later became the bass player for Living Colour and has recorded solo material as well as forming the short-lived Jungle Funk (later Head>>Fake), a live drum and bass outfit also featuring Living Colour drummer Will Calhoun.

In 2004, Tackhead briefly reformed to engage in a limited tour of North America and Europe. In April 2022, the entire group, also featuring Mark Stewart, played a short tour of the UK, comprising performances in Glasgow, Edinburgh, and London.

Discography

Studio albums
 Tackhead Tape Time (1987)
 Friendly as a Hand Grenade (1989)
 Strange Things (1990)
 For the Love of Money (2014)

References

External links
 Official Tackhead website
 Artist page at unofficial On-U Sound site
 Discography at unofficial On-U Sound site

American funk musical groups
Dub musical groups
American industrial music groups
On-U Sound Records artists

Tackhead


Le musée national de Jeonju est un musée national situé à Jeonju, Jeolla du Nord, en Corée du Sud. Il a ouvert ses portes le 26 octobre 1990 en tant que neuvième musée national sud-coréen.

Le bâtiment principal comprend trois expositions permanentes, une salle d'archéologie, une salle des beaux-arts, une salle sur le folklore et une salle d'exposition spéciale.

Articles connexes
 Liste de musées en Corée du Sud

Jeonju
Jeonju
Musée fondé en 1990

Musée national de Jeonju


බැරැක් ඔබාමා "Hope" පෝස්ටරය යනු බැරැක් ඔබාමාගේ පින්තූරයක් යොදා ගනිමින් ශෙපර්ඩ් ෆේරි  නම් කලාකරුවා විසින් නිර්මාණය කරන ලද පෝස්ටරයකි. 2008 ඔබාමා ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරය නියෝජනය කළ ප්‍රබලතම අංගයක් ලෙස මෙම නිර්මාණය සැළකෙයි. තද රතු,  ලා දුඹුරු හා (හුණු පැහැ සහ අඳුරු) නිල් යන වර්ණ උපයෝගී කරගෙන ස්ටෙන්සිලයක අධාරයෙන් නිර්මාණය කළ බැරැක් ඔබාමාගේ ඡායාරූපයක් සහිත මෙහි පහළින් "progress", "hope" හෝ "change" යන වචන (තවත් ප්‍රතිනිර්මාණයන්හි වෙනත් වචන) යොදා ඇත.

දිනක් තුළ මෙහි සැලසුම නිර්මාණය කෙරුණු අතර පළමුව මුද්‍රණය කෙරුණේ පෝස්ටරයක් ලෙසිනි. මෙය මුද්‍රණය කළ විගස ෆේරි විසින් පෝස්ටර් 350ක් පමණ අලෙවි කළේය. ආරම්භයේදී තනිව වුවත් ඔබාමාගේ, නිළ ඡන්ද ව්‍යාපාරයත් සමග 2008 ඡන්ද සමය තුළ ඩිජිටල් මෙන්ම වෙනත් මාධ්‍ය හරහාද එය අධික ලෙස බෙදා හැරුණි. මෙම පින්තූරය ඔබාමාගේ ජනාධිපතිවරණ පණිවිඩයේ විශේෂිත වූ සංකේතයක් බවට පත් විය. විවිධ වෙනස්කම් සහ අනුකරණයන්  සහිතව ලොව පුරා ව්‍යාප්ත වූ මෙම පින්තූරය පිළිබඳ අධිකාරික බලයක් ඔබාමාගේ ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරය විසින් ලබා ගත්තේය. මෙය ජිම් ෆිට්ස්පැට්‍රික්ගේ චේ ගුවේරා පෝස්ටරය මෙන් ඉතා ඉක්මණින් සම්භාවනාවට පාත්‍ර වූ බවත් ඉදිරි වසරේදී ටී-ෂර්ට්, කෝපි කෝප්ප හා ළමයින්ගේ නිදන කාමර වල බිත්ති අලංකරණයට නිසැකවම යොදාගන්නා බවත් ප්‍රකාශ කිරීමට තරම් ද ගාර්ඩියන් පුවත්පතේ ලෝරා බාර්ටන් පෙළඹවීය.

2009 ජනවාරියේදී ඔබාමාගේ ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණයත් සමග ෆේරි විසින් නිර්මිත මිශ්‍ර මාධ්‍යයික, ස්ටෙන්සලීකරණය කරන ලද ඔබාමාගේ රුව සහිත පින්තූරය ස්මිත්සෝනියන් ආයතනය විසින් එහි  ජාතික පිළිරූ ගැලරිය වෙත ලබා ගත්තේය.  ෆේරි විසින් මෙම පෝස්ටරය සඳහා පාදක කරගත් ඡායාරූපය පිළිබඳව 2009 ජනවාරි අගදී අනාවරණය විය. එය ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස්හි හිටපු නොබැඳි ඡායාරූප ශිල්පී මැනී ගාර්ෂියා විසින් 2006 අප්‍රේල් මාසයේදී ගන්නා ලද්දකි.  ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස්හි හිමිකම් පිලිබඳ ප්‍රකාශනයට ප්‍රතිචාරයක් ලෙස හානිපූරණයක් වශයෙන් ෆේරිට විරුද්ධව දඩ ගසන ලද්දේ ඔහුගේ පෝස්ටරය පැහැදිලිවම මුල් ඡායාරූපයේ භාවිතයක් නිසාය.  මෙම පාර්ශවයන් 2011 ජනවාරි මස උසාවියේදී මෙය විසඳගත් අතර එහි තොරතුරු රහසිගතව තබාගන්නා ලදී.

ෆේරි 2012 පෙබරවාරි 14 වන දින නිව් යෝර්ක් ෆෙඩරල් උසාවිය ඉදිරියේදී , ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනය සමග කළ නීතිමය සටනේදී ලියකියවිලි විනාශ කිරීම හා වංචනික ලෙස සකස් කිරීම පිළිබඳව වරද පිළිගත්තේය. 2009 වසරේදී ෆේරි විසින් පුවත් සේවයට එරෙහිව නඩු පවරන ලද්දේ, ඔහු මෙම සුප්‍රකට පෝස්ටරයට පාදක කරගත්තේ තමන්ගේ ඡායාරූපයක් බව එම ආයතනය ප්‍රකාශ කළ නිසාය. ෆේරි විසින් ප්‍රකාශ කර සිටියේ තමා විසින් පෝස්ටරය සඳහා යොදාගත්තේ වෙනත් ඡායාරූපයක් බවයි. නමුත්, නඩුවට මූලාශ්‍ර වූ ලියකියවිලි විනාශ කිරීම හා වෙනත් ඒවා සැකසීම තුළින් තම වරද සැඟවීමට උත්සාහ කිරීමෙන් නීතිය හෑල්ලුවට ලක් කිරීම පිළිබඳව වරද ඔහු පිළිගත්තේය. සැප්තැම්බර් මාසයේදී වසර දෙකක පරිවාස කාලයකට, පැය 300 ක සමාජ සේවයකට හා ඩොලර් 25 000 ක දඩයකට ඔහු යටත් කරන ලදී.

සංකල්පය හා සැලසුම් නිර්මාණය
රජය සහ ජෝර්ජ් ඩබ්. බුෂ් පිළිබඳව තීරණාත්මක දේශපාලනික වීදි චිත්‍ර ඇඳ තිබූ ශෙපර්ඩ් ෆේරි 2007  ඔක්තෝබර් මස අවසානයේදී, නැගී එන ඔබාමා ව්‍යාපාරය පිළිබඳව අන්තර්ජාතික නීති ලේඛක යෝසි සර්ජන්ට් හා සාකච්ඡා කළේය. ඔබාමා හට සහය පිණිස චිත්‍ර කිහිපයක් නිර්මාණය කරන ලෙස සර්ජන්ට් ඔහුට යෝජනා කළේය. ෆේරි හට ඔබාමා පෝස්ටරයක් නිර්මාණය කිරීමට අවසර ගනු පිණිස සර්ජන්ට් ඔබාමා ව්‍යාපාරය හමු වීය. ශ්‍රේෂ්ඨ අඟහරුවාදා දිනට සති කිහිපයකට පෙර ඒ සඳහා අවසරය ලැබුණි. තමා විසින් ඔබාමාගේ ඡායාරූපය සහිත නිර්මාණයක් කිරීමට තීරණය කළේ, කථිකයෙකු වශයෙන් ඔබාමා තුළ තිබූ බලය හා අවංකභාවය, ඔහුගේ රූපය හා මනා සම්බන්ධයක් ඇති කරන බවට තමාට ඇති වූ හැඟීම නිසා බව ෆේරි ප්‍රකාශ කර තිබුණි. ගූගල් පින්තූර සෙවීම (නොබැඳි ඡායාරූප ශිල්පී මැනී ගාර්ෂියා විසින් 2006 අප්‍රේල් මාසයේදී ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් වෙනුවෙන් ගත් ඡායාරූපක් බව අවසානයේදී අනාවරණය විය) හරහා ඔබාමාගේ ඡායාරූපයක් සොයාගත් ෆේරි පෝස්ටරයේ මුල් පිටපත එක් දිනක් තුළදී නිර්මාණය කළේය. මුල් පිටපතෙහි "" යන වචනය යොදා තිබූ අතර ෆේරිගේ අත්සන  සලකුණ—අන්ද්‍රේ ද ජයන්ට් හැස් අ පොසේ නම් වීදි චිත්‍ර ව්‍යාපාරය හා සම්බන්ධිත සංකේතයක්—ඔබාමාගේ සන්රයිස් ලාංඡනය හා සම්බන්ධ කොට යෙදීය. මුල් පිටපතේ යෙදූ වචනයේ කරදරාකාරී අරුත් ගැන්වීම පිළිබඳව ඔබාමා ව්‍යාපාරයෙන් නැගී ආ අකමැත්ත හේතුවෙන් ෆේරි විසින් "" යනුවෙන් තිබූ සටන් පාඨය "" ලෙස වෙනස් කර මුද්‍රණය කළේය.

මෙහි සැලසුම් නිර්මාණකරු වූ ස්ටීවන් හෙලර්ට අනුව, මෙම පෝස්ටරය තුළින් ජීවිත අරගලය ඉතා අපූර්ව ලෙස මූර්තිමත් කෙරන අතර එහි නව්‍ය බව හා අනන්‍යතාවය හේතුවෙන් පුළුල් ලෙස පැසසුමට ලක් වෙයි. එමෙන්ම, පැරණි සාම්ප්‍රදායික සමකාලීන චිත්‍ර ශිල්පීන් විසින් කළ නිර්මාණයන්ගේ අපූර්වත්වය දේශපාලන අපේක්ෂකයන්ගේ පෝස්ටර් නිර්මාණය තුළින් දැක ගත හැක්කේ යොදාගන්නා වර්ණයන් හා ශෛලිය නිසා පමණක් නොව, ලබා දෙන පණිවිඩය තුළින්ද සීමාවන් බිඳ දමන නිසාය. වඩාත්ම අපූර්වත්වයෙන් යුතු තම ඓතිහාසික නිර්මාණය වන්නේ ජෝන් එෆ්. කෙනඩි, මදක් ඉහළට දෑස් යොමා ඈත බලා සිටින ලෙස නිර්මාණය කළ චිත්‍රය බවත් ඩොලර් පහේ මුදල් නෝට්ටුව මත නිර්මාණය කර ඇති ලින්කන්ගේ රූපයද එවැනිම හැඟීමක් දනවන බවත් ෆේරි විසින්ම ප්‍රකාශ කර තිබුණි.

2008 ජනපතිවරණ සමය තුළ බෙදා හැරීම
සැලසුම නිර්මාණය කර අවසන් වූ විගස ස්ක්‍රීන් පින්ටින් තාක්ෂණය යොදා ගනිමින් එය මුද්‍රණය කිරීම ආරම්භ කළ ෆේරි, එය සර්ජන්ට් හට පෙන්වීය. ආරම්භයේදී ඔහු පිටපත් 350 ක් අලෙවි කළ අතර පිටපත් 350 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් ප්‍රසිද්ධියේ පළ කළේය. එම ආරම්භයත් සමග ජනපතිවරණ ව්‍යාපාරය පුරාවට ෆේරි එය අලෙවි කරමින් වැඩි වශයෙන් ලාභ ඉපදවීය. පළමු මුද්‍රණයෙන් අනතුරුව ඔහු තවත් පිටපත් 4000 ක් පමණ මුද්‍රණය කළ අතර ඒවා ශ්‍රේෂ්ඨ අඟහරුවාදා  දිනට පෙර පැවැත්වූ ඔබාමා රැළි වලදී බෙදා හැරුණි. එමෙන්ම, මුද්‍රණ හැකියාව සහිත  පිටපතක් ඔහු තම වෙබ් අඩවියෙහි පළ කළේය. 2008 ඔක්තෝබර් මාසයේ දිනක පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී ෆේරි පැවසූ ආකාරයට, මෙම පින්තූරය සමාජ වෙබ් අඩවි සහ කට කතා හරහා වයිරසයක් මෙන් ඉතා වේගයෙන් විසිරී පැතිරී ගියේය.

ආරම්භක පෝස්ටර් 700 ට පසුව ඔබාමා ව්‍යාපාරය සර්ජන්ට් හරහා දන්වා සිටියේ බලාපොරොත්තුව නම් තේමාව ප්‍රචාරණය කිරීමට අවශ්‍ය බවය. ෆේරි විසින් අලෙවි කළ බොහෝ පෝස්ටර් වල පසු කාලීනව "" යන වදන වෙනුවට යොදා තිබුණේ "" යන්නත් පසුව, "" යන්නත්ය. පසුව බිහිවූ පිටපත් වල  සලකුණද දක්නට නොලැබුණි. 2008 ඔක්තෝබර් වන විට වෙනත් පුද්ගලයින් විසින් මුද්‍රණය කළ පිටපත් වලට අමතරව, පෝස්ටරයේ මුද්‍රිත පිටපත් 300,000 කට (මෙයින් 2,000 කටත් අඩු ප්‍රමාණයක් අලෙවි කර ඉතුරු ප්‍රමාණය ප්‍රදර්ශනය කර හෝ වෙනත් අයට ලබා දී තිබුණි) හා ස්ටිකර් 1000,000 කටත්, ෆේරිගේ වෙබ් අඩවිය හරහා එම පින්තූරය සහිතව අලෙවි කෙරුණු වස්ත්‍ර හා භාණ්ඩ විශාල ප්‍රමාණයකටත් ෆේරි සහ සර්ජන්ට්  හිමිකම් කියූහ. ඔවුන් දෙදනාට අනුව, මෙම පින්තූරය අලෙවි කොට උපදවා ගත් මුදල් ෆේරිගේම ලාභය පිණිස යෙදවීමට වඩා ඔබාමා ජනපතිවරණ ව්‍යාපාරයට සහය දක්වනු පිණිස තවත් පෝස්ටර් හා වෙළඳ භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය කිරීමට යොදවා තිබේ.

අනුකරණයන් හා උපහාසානුකරණයන්
ව්‍යාපාරයේ දියුණුවත් සමග ෆේරිගේ නිර්මාණයේ අනුකරණ හා උපහාසනුකරණයන් රැසක් දැක ගත හැකි විය. එක් ඔබාමා විරෝධී ප්‍රතිනිර්මාණයක "" යන වදන වෙනුවට "" යන්න යොදා තිබූ අතර ඔබාමාගේ ප්‍රතිපාක්ෂිකයින් වූ සාරා පලින් හා ජෝන් මැකේන්ගේ රුව යොදා "" යන වදන සහිතව බිහි වූ උපහාසනුකරණයන් උදාහරණයක් ලෙස දැක්විය හැක. පේස්ට් සඟරාව මගින් 2009 ජනවාරි මාසයේදී මෙම පෝස්ටරයට අදාලව තම ප්‍රතිනිර්මාණයන් කිරීමට මිනිසුන්ට ඉඩ ලබා දෙන ආකාරයේ වෙබ් අඩවියක් නිර්මාණය කළේය. ඉන් පළමු සති දෙක ඇතුළත නිර්මාණ පිටපත් 70,000 ක් මෙම වෙබ් අඩවිය තුළ පළ කොට තිබුණි.

මෑඩ්  සඟරාව විසින් ඇල්ෆ්‍රඩ් ඊ.නියුමන් ජනපති අපේක්ෂක ලෙස යොදා ගනිමින් "" පෝස්ටරයේ උපහාසාත්මක අනුකරණයක් සිදු කළේය. පොස්ටරයෙහි ඇල්ෆ්‍රඩ්ගේ රුව යොදා තිබුණ අතර "" යන වදන වෙනුවට "" යන්න යොදා තිබුණි. චිකාගෝහි ගඩාෆි විරෝධීන් 2011 ලිබියන් සිවිල් යුද්ධය සමග එක්සත්ව එම පෝස්ටරයේ රුව වෙනස් කරන ලදී.

මීට සමාන ආකාරයේ නිර්මාණයන් කිහිපයක් තමන් විසින්ම කිරීමට ෆේරි පෙළඹුණි. වෙනත් ඡායාරූපයන් දෙකක් යොදා ගනිමින් ඔබාමා ව්‍යාපාරය වෙනුවෙන් නිර්මාණයන් දෙකක් කළ අතර ටයිම් සඟරාව නිකුත් කළ වසරේ මිනිසාහි කවරයට යොදාගනු පිණිස තවත් නිර්මාණයක් කළේය. එමෙන්ම ස්ටෙෆන් කොල්බර්ට්ගේ ඡායාරූපය යොදා මේ ආකාරයේම නිර්මාණයක් කළ අතර එය ද කොල්බර්ට් රිපෝර්ට් නම් වූ කොල්බර්ට්ගේ රූපවාහිනී වැඩසටහනට ගරු කිරීමක් වශයෙන් එන්ටර්ටේයින්මන්ට් වීක්ලි සඟරාව මගින් පළ කෙරුණි.

දැඩි ලෙස විවාදයට තුඩු දුන් ඔබාමා "කවටයා" පින්තූරය නිර්මාණය කළ ෆිරස් අල්කතීබ් ශිෂ්‍යයා සඳහන් කරන්නේ තමා විශාලම අභාෂය ලැබුවේ ෆේරිගෙන් බවයි. ෆේරි විසින් කළ ඔබාමාගේ උත්කර්ෂවත් නිරූපණයෙහි නිවැරදි කිරීමක් ලෙස ඔහු තමා විසින් කළ "කවටයා" නිර්මාණය පිළිබඳව විස්තර කළේය. චිත්‍රයක් ලෙස එය  ශ්‍රේෂ්ඨ  නිර්මාණයක් බවත් ඉතා ඉක්මණින් සැබෑම අගයක් ලබා ගන්නා බවත් පවසමින් මෙම නිර්මාණය ඔසවා තැබුවාක් මෙන්ම එහි දේශපාලනික අන්තර්ඝතය හා තමා එකඟ නොවන බව පවසමින් ෆේරි එම නිර්මාණය විවේචනය කළේය.

'"කන්සර්වටිව් සටයර්" වෙබ් අඩවියෙහි "ද පීපල්'ස් ක්‍යුබ්" නම් කණ්ඩායම් බ්ලොගය විසින් රූෂ් ලිම්බෝගේ ඡායාරූපය සමග "Chaos" යන වදනද ("Operation Chaos"), අයන් රෑන්ඩ්ගේ ඡායාරූපය සමග "Shrugged" යන වදනද ("Atlas Shrugged"හි මෙන්), ගෘෂෝ මාර්ක්ස්ගේ ඡායාරූපය සමග "Marxism" යන වදනද යොදමින් නිර්මාණයන් කළේය.

ඇමරිකාවේ පැරණිම LGBT ප්‍රකාශනය වන ද ඇඩ්වොකේට් සඟරාවෙහි 2009 සැප්තැම්බර් කලාපයෙහි කවරයට යොදා තිබුණේ ෆේරිගේ නිර්මාණයේ පින්තූරයට සමාන පින්තූරයකි. නිල් සහ රතු වර්ණ වෙනුවට රෝස සහ දම් පැහැයන් යොදා තිබූ අතර " යන ප්‍රධාන වැකිය වෙනුවට "" යන්න යොදා තිබුණි. සඟරාවේ ප්‍රධාන සංස්කාරක වූ ජෝන් බැරට් පැවසූයේ මෙම කවරය තුළින් LGBT සංගමයෙහි සිටින ඇතැම් ඩිමොක්‍රටික් පාක්ෂිකයන්ගේ අපේක්ෂා භංගත්වය සංකේතවත් වන බවයි.

ජනප්‍රිය සංස්කෘතිය තුළද මෙම පෝස්ටරය අනුකරණය කර තිබෙනු පෙනෙයි. Futuramaහි Proposition Infinity කතාංගයේදී "DESPAIR" යන පාඨය යොදා නිර්මිත ජනපති රිචර්ඩ් නික්සන්ගේ පෝස්ටරයක් දැක ගත හැක. 2010 වසරේ තිරගත වූ මෙගාමයින්ඩ් චිත්‍රපටයේදී මෙගාමයින්ඩ්ගේ මුහුණ හා "NO YOU CAN'T" යන වැකිය යෙදීම මගින් ඔබාමාගේ ඡන්ද ව්‍යාපාරයේ සටන් පාඨය වූ "Yes we can" යන්න උපහාසයට ලක් කර තිබෙයි. ඩිස්නි ආයතනයට අයත් ෆීනීස් ඇන්ඩ් ෆර්බ් සජීවීකරණ රූපවාහිනී කතා මාලාවේ "නර්ඩ්ස් ඔෆ් අ ෆාදර්" සහ "ශී'ස් ද මේයර්" නම්  කතාංගයන්හිදී කැන්ඩේස්ගේ මුහුණ යොදා ගනිමින් ඔබාමා පෝස්ටරය උපහාසයට ලක් කරයි.

සමාජ පෙරළිය උදෙසා යන ගමන වෙනුවෙන් ෆේරිගේ අනුවර්තනය

සමාජ පෙරළියක් උදෙසා යන ගමන පිළිබඳව සංවේදී වූ ශෙපර්ඩ් ෆේරි විසින් 2011 නොවැම්බර් මාසයේදී ඔහුගේ "Hope" පෝස්ටරයේ අනුවාදයක් බිහි කළේය. නව පෝස්ටරය නිර්මාණයේදී ඔබාමාගේ මුහුණ වෙනුවට ගයි ෆෝව්ක්ස් වෙස් මුහුණ යොදා තිබූ අතර "Hope" යන තනි වදන වෙනුවට "Mister President, we HOPE you're on our side" යන පණිවුඩය ඇතුළත් කර තිබුණි. මෙහි "Hope" යන්න විශාල අකුරින්ද ඉතුරු කොටස් කුඩා අකුරින්ද යොදා තිබූ අතර දකුණුපස තිබූ ඔබාමා ව්‍යාපාරයේ ලාංඡනය වෙනුවට එයට සමාන ආකාරයේ  ලාංඡනයක් "We are the 99%" යන අන්තර්ලේඛනය සහිතව නිර්මාණය කර තිබෙයි.

ස්මිත්සෝනියන් ආයතනය විසින් හිමිකම ලබා ගැනීම
2009 ජනවාරි 7 වන දින ස්මිත්සෝනියන් ආයතනයට අයත් ජාතික පිළිරූ ගැලරිය විසින් නිවේදනය කර සිටියේ ෆේරි විසින් "" යන වදන සහිතව අතින් නිම කළ කොලාජ් (කඩදාසි කොළයක් මත ස්ටෙන්සිල හා දිය සායම් වලින් කළ) නිර්මාණයේ හිමිකම ඔවුන් ලබාගත් බවත් 2009 ජනවාරි 10 වන දින ඔබාමා සේවාව භාර ගැනීමට පෙර ඉතා ඉක්මණින් එය ප්‍රදර්ශනය කරන බවත්ය. චිත්‍ර එකතු කරන්නන් වූ හෙදර් සහ ටෝනි පෙදස්තා විසින් මෙහි බලය ලබා තිබූ අතර (ඔබාමා සංක්‍රාන්තියේ මුලසුන දැරූ ඔහුගේ සහෝදර ටෝනි පෙදස්තා) පසුව එය පරිත්‍යාග කරන ලදී. සාමාන්‍යයෙන් ජාතික පිළිරූ ගැලරිය විසින් නිළ ඡායාරූප එකතු කරගනු ලබන්නේ ජනාධිපතිවරුන් තම සේවා කාලය අවසන් කර යන අවස්ථාවේදී බැවින්, ජනපති තම සේවාව භාර ගැනීමටත් පෙර ලබාගත් මෙම හිමිකම විශේෂිත වේ.

මූලාශ්‍රය හා ප්‍රකාශන අයිතිය පිලිබඳ ගැටළු

ඔබාමා විසින් ජනපතිවරණයේ ජය ලබන තුරු, ෆේරිගේ පෝස්ටරයට පාදක වූ මූලාශ්‍රය කුමක්දැයි ප්‍රකට නොවීය. අන්තර්ජාතික රොයිටර් පුවත් සේවයේ ඡායාරූප ශිල්පී ජිම් යුං විසින් 2007 ජනවාරි මාසයේදී ගත්, මීට සමාන ආකාරයේ ඡායාරූපයක් බවට වැරදි ආරෝපණයක් කිරීමෙන් පසුව, ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනයේ නොබැඳි ඡායාරූප ශිල්පී මැනී ගාර්ෂියා විසින් ගත් ඡායාරූපයක් මෙම පෝස්ටරයට මූලාශ්‍ර කරගෙන ඇති බව ඡායාරූප ශිල්පියෙකු හා බ්ලොග්කරුවෙකු වූ ටොම් ග්රැලිෂ් විසින් 2009 ජනවාරි මාසයේදී සොයා ගත්තේය. ඒ අනුව 2006 දී කැන්සාස්හි අපේක්ෂක සෑම් බ්‍රවුන්බ්ලැක් සමග පැවති මාධ්‍ය හමුවේදී නළු ජෝර්ජ් ක්ලූනි විසින් ඩාෆූර් යුද්ධය පිළිබඳව අවධානය වැඩි කරමින් සිටින අවස්ථාවේදී මෙම ඡායාරූපය ගෙන තිබේ.

2009 පෙබරවාරි 4 වන දින අස්සෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ප්‍රකාශ කර සිටියේ පෝස්ටරයට යොදා ගත් ඡායාරූපය තම ආයතනයට අයත් බවත් ඊට අවශ්‍ය අවසරය තමා සතු බවත්ය. සාමකාමී විසඳුමකට ළඟ වනු පිණිස තමන් ෆේරිගේ නීතිඥයා සමග සාකච්ඡා කරමින් සිටින බව ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනය මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් මගින් නිවේදනය කර සිටියේය. ෆේරි වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ, ස්ටැන්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලයට අයත් ෆෙයාර් යූස් ව්‍යාපෘතිය භාර විධායක අධිකාරී ඇන්තනී ෆැල්සන් ය. ශෙපර්ඩ් මෙහි කළ ක්‍රියාව කිරීමට ඔහුට සාධාරණ අයිතියක් ඇති බවට ෆැල්සෝන් කළ ප්‍රකාශය මාධ්‍ය සාකච්ඡාවේදී උපුටා දැක්විණි.   ෆේරි දිගින් දිගටම තමා එම ඡායාරූපය නිවැරදිව යොදාගත් බවට ප්‍රකාශිත තීන්දුවක් ලබා ගැනීමට ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනයට එරෙහිව නඩු මාර්ගයට පිවිසුණි.

තමා පෝස්ටරයට මූලාශ්‍ර කරගත්තේ ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස්  ආයතනයට අයත් ඡායාරූපයක් බවත්, සිද්ධිය පිළිබඳ තොරතුරු සැඟවීමට එහි සාක්ෂි වෙනස් කිරීම හා විනාශ කිරීම සිදු කළ බවත් 2009 ඔක්තෝබර් මස 16 වන දිනදී ෆේරි පිළිගත්තේය. පැරණි දෘඩ තැටියක තිබී තමා මෙම ලියකියවිලි සොයාගත් බවට ෆේරිගේ එක් සේවකයෙක් ඔහුට දන්වා සිටීමේ ප්‍රතිපලයක් ලෙස මෙය සිදු විය. වරද සැඟවීමට තමා කළ උත්සාහය මෙම ලියකියවිලි හේතුවෙන් විනාශ වී යනු ඇති බව අවබෝධ කරගත් ෆේරි, තම නීතිඥයා හමුවී සියල්ල හෙළි කිරීමට තීරණය කළේය.

ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ගිවිසුමට අනුව තමා කතෘ අයිතිය අත් නොහැරි බව ඡායාරූප ශිල්පී මැනී ගාර්ෂියා තරයේ පැවසුවේය. මෙම ඡායාරූපය පිළිබඳව සහ තමා කළ කාර්යය ෆේරි විසින් කලාත්මකව හා ශක්තිමත් ලෙස කර තිබීම පිළිබඳව තමා බොහෝ සෙයින් ආඩම්බර වන බව පැවසූ නමුත් මිනිසුන් හැකියාව තිබු පමණින් අන්තර්ජාලය හරහා දේවල් ලබා ගැනීම පිලිබඳ සමාව නොදුන්නේය. තමා ගාර්ෂියාගේ මුල් ඡායාරූපයේ කිසිඳු ආරක්‍ෂිත ප්‍රකාශනයක් උපුටා ගෙන නොමැති බව පවසමින් තම ක්‍රියාව තුළින් අනිසි හිමි කර ගැනීමක් සිදුවී නොමැති බව ෆේරි තරයේ කියා සිටියේය. එමෙන්ම ඔහු පවසා සිටියේ තම ක්‍රියාව හිමිකම් පිලිබඳ කොන්දේසි වලට යටත්ව කළ ක්‍රියාවක් ලෙස සැළකිය යුතු බවයි. විනිශ්චයේදී මෙම තර්කයන් දෙක පිළිබඳවම අදහස් දැක්වීමට ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනයට සිදු විය.

ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනය ජයග්‍රහණය කළ යුතු බවට කරුණු දක්වා විනිශ්චකරු නඩුව විසඳුවේය. 2011 ජනවාරි මස උසාවියේදී ෆේරි සහ ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනය විසඳුමකට එළඹුණි. ඒ අනුව ඔවුන් ෆේරි සමග එක්ව කටයුතු කිරීමටත් Hope පෝස්ටරය සමග ඉදිරියට යාමට හා එම පින්තූරය සහිත පෝස්ටර් සහ වෙළඳ භාණ්ඩ සැකසීමේ අයිතිය බෙදා ගැනීමටත් ඔවුන් එකඟ වූ බව මෙන්ම තම ආයතනයට අයත් ඡායාරූප පදනම් කොට ගෙන නිර්මාණය කෙරෙන පින්තූර මාලාවකට ෆේරි දායක වනු ඇති බවත් ඇසෝසියේටඩ් ප්‍රෙස් ආයතනය පුවත්පත් නිවේදනයකින් දන්වා සිටියේය. එමෙන්ම, මූල්‍යමය කොන්දේසි පිලිබඳ ගිවිසුමකට දෙපක්ෂය එකඟ වූ අතර ඒ පිලිබඳ තොරතුරු රහසිගතව තබාගන්නා ලදී.

කුමන හෝ ආකාරයක සිර දඬුවමවක් රහිතව ලබා දෙන දඬුවමවක් මගින්, මෙවැනි අපරාධ කරන පුද්ගලයින්ට අයහපත් පණිවුඩයක් ලබා දෙන බව පවසමින් ෆෙඩරල් චෝදක තැන විසින් ෆේරි හට සිර දඬුවමවක් සහ ඩොලර් මිලියන 3.2 ක දඩයක් ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
Obama - original version from Fairey's website, obeygiant.com

Person of the Year Videos: Icon-maker Shepard Fairey  - TIME video
Shepard Fairey Tells Of Inspiration Behind 'HOPE' - October 28, 2008 interview by Farai Chideya on NPR
Behind Obama's Iconic HOPE Poster by Joshuah Bearman, Huffington Post, November 11, 2008
Money and the Muse by Ted Hamilton, The Cornell Daily Sun, March 22, 2009
 Artist admits using key AP photo for 'HOPE' poster by NPR

2008 works
Hope poster
Hope poster
Political art
Public art

fr:Shepard Fairey#Le poster HOPE de Barack Obama

බැරැක් ඔබාමා "Hope" පෝස්ටරය


Maximum illud é uma carta apostólica emitida pelo Papa Bento XV em 30 de novembro de 1919. Bento começa lembrando "aquela carga importante e sagrada" encontrada em Marcos 16:15: "Ide por todo o mundo e pregai o evangelho a toda criatura".

Identificou os princípios e prioridades das missões católicas. Representava uma ruptura com o pensamento eurocêntrico e colonialista. Em vez disso, propôs uma apreciação pelas diferenças culturais, uma separação do trabalho da Igreja das alianças políticas e a necessidade de desenvolver os recursos das igrejas locais para prosperar de forma independente uma vez que os missionários se retirem em favor de um sacerdócio e episcopado indígenas. Estabeleceu, segundo o cardeal Fernando Filoni, que "a Igreja não podia mais estar ligada à realidade daquele momento em que havia tantos nacionalismos e o desejo de promover um certo colonialismo através da religião: uma união que precisava ser quebrada. O missionário católico, disse o Papa Bento XV, apresenta-se como um embaixador de Cristo, não como um mensageiro de sua própria nação."

Embora não seja uma encíclica, às vezes é identificada como a primeira das cinco encíclicas papais publicadas entre 1919 e 1959 que redefiniram o papel missionário da Igreja.

Pano de fundo
Na segunda metade do século XIX, o Vaticano reconheceu a necessidade de reformular a administração e o espírito das atividades missionárias. O papa Leão XIII e o papa Pio X tentaram refrear a autoridade da Congregação para a Doutrina da Fé, dominada pelos franceses.

O missionário belga na China Frédéric-Vincent Lebbe fez campanha pela nomeação de bispos indígenas para substituir os bispos missionários franceses. Ele mergulhou na cultura chinesa desde sua chegada e ordenação em 1901, aprendendo a língua e adotando trajes nativos. Ele criticou várias organizações religiosas estrangeiras pela prática de controlar o catolicismo chinês em benefício de seus países de origem, propondo o slogan "Devolva a China aos chineses e os chineses irão para Cristo". Ele irritou seus superiores na ordem lazarista, promovendo a nomeação de bispos de nacionalidade chinesa.

Ao mesmo tempo, as rivalidades em curso das potências europeias na África e na Ásia representavam um desafio ao empreendimento missionário, e a conclusão da Primeira Guerra Mundial representou uma ruptura com o passado colonial, pois o Tratado de Versalhes estabeleceu mandatos sob a autoridade da Liga das Nações que antecipou o fim do domínio colonial.

Conteúdo
Bento recordou os grandes apóstolos do Evangelho que muito contribuíram para a expansão das missões. Ele revisou a história recente das missões.  A encíclica dirigiu-se primeiro aos bispos e superiores encarregados das missões católicas, assinalando a necessidade de formar o clero local. Os missionários católicos são lembrados de que seu objetivo é espiritual, que deve ser realizado de forma altruísta.

O papa sublinhou a necessidade de uma preparação adequada para o trabalho em culturas estrangeiras e a necessidade de adquirir habilidades linguísticas antes de ir para lá. Ele pede um esforço contínuo pela santidade pessoal e elogia o trabalho altruísta das religiosas nas missões.  Missão não é só para missionários: todos os católicos devem participar, através do seu Apostolado da Oração, apoiando as vocações e ajudando financeiramente.  A encíclica conclui apontando várias organizações que organizam e supervisionam as atividades missionárias dentro da Igreja Católica.

Observando o fim da Primeira Guerra Mundial, Bento XVI repetiu o mandato bíblico de ir até os confins da terra e pregar o evangelho. Ele lembrou os exemplos de Francisco Xavier na Índia e Bartolomeu de las Casas nas Américas e outros para mostrar o que as pessoas podem fazer a serviço de Deus. Muitos missionários morreram como mártires por sua fé e muitos vivem como santos.  Ele observou grande sucesso até hoje: "Quem estuda os fatos desta grande saga não pode deixar de ficar profundamente impressionado por eles: por todas as estupendas dificuldades que nossos missionários sofreram para estender a Fé, a magnífica devoção que eles demonstraram e os exemplos esmagadores de resistência intrépida que eles nos proporcionaram. E para qualquer um que pondere esses fatos, deve ser chocante perceber que, neste momento, ainda restam no mundo imensas multidões de pessoas que vivem nas trevas e na sombra da morte. De acordo com uma estimativa recente, o número de não crentes no mundo se aproxima de um bilhão de almas."

Ele enfatizou a necessidade de os missionários desenvolverem o clero local para estender seu trabalho. Qualquer pessoa encarregada de uma missão deve garantir e treinar candidatos locais para o ministério: "Nesta política está a maior esperança das novas igrejas. Para o sacerdote local, unido ao seu povo por nascimento, por natureza, por suas simpatias e suas aspirações, é notavelmente eficaz em apelar para sua mentalidade e assim atraí-los para a Fé. Muito melhor do que ninguém, ele conhece o tipo de argumento que eles ouvirão e, como resultado, muitas vezes tem fácil acesso a lugares onde um padre estrangeiro não seria tolerado."

Recepção
A mensagem de Bento XVI dividiu as missões francesas na China na "Facção Lebbe" e na "Facção Francesa". A liderança de uma das ordens missionárias mais proeminentes, a Sociedade do Verbo Divino, contribuiu para a revolta chinesa anti-europeia conhecida como Rebelião Boxer, e depois criticou Lebbe e duvidou que candidatos chineses adequados pudessem ser preparados para a ordenação episcopal prontamente. Alguns resistiram ao Vaticano por inação ou argumentaram que o status legal protegido concedido aos estrangeiros na China dava aos missionários uma posição mais segura do que qualquer clero indígena poderia desfrutar. Muitos, no entanto, reconheceram que ordenar um número crescente de cidadãos chineses ao sacerdócio estava criando maior rivalidade do que reaproximação com seus colegas europeus.

O sucessor de Bento XVI, o Papa Pio XI, continuou a pressionar por uma nova abordagem ao trabalho missionário. Em 1922, ele nomeou como Delegado Apostólico para a China Celso Costantini, que persuadiu dois bispos nascidos na Europa a ceder território para permitir a nomeação de dois chineses indígenas como vigários apostólicos em 1924. Costantini identificou seis candidatos chineses indígenas para nomeações episcopais e os acompanhou a Roma, onde receberam sua consagração episcopal de Pio em 28 de outubro de 1926. Pio reforçou os princípios do Maximum illud em sua encíclica Rerum ecclesiae de 8 de fevereiro de 1926. Em algumas regiões, o progresso veio mais rapidamente. Pio nomeou o primeiro bispo de rito latino nascido na Índia, o jesuíta Francis T. Roche, em 1923. Na época de sua morte em 1939, Pio havia nomeado quarenta bispos indígenas em terras missionárias, os primeiros da era moderna.

O desenvolvimento posterior da doutrina católica exige uma revisão da afirmação de Bento XVI em Maximum illud de que as missões visavam aqueles que "viviam na ignorância de Deus e, portanto, presos pelas cadeias de seus desejos cegos e violentos, são escravizados na mais hedionda de todas as formas da escravidão, a serviço de Satanás".  A visão da Igreja sobre outras religiões desde Nostra aetate (1965) reconhece valores compartilhados e encoraja o diálogo respeitoso.

Reconhecimento posterior
Em 2017, o Papa Francisco notou a aproximação do centenário desta carta apostólica e pediu que outubro de 2019 fosse celebrado como um "Mês Missionário Extraordinário". Ele observou que em Maximum illud Bento tentou promover a evangelização "purificada de qualquer conotação colonial e mantida longe dos objetivos nacionalistas e expansionistas que se mostraram tão desastrosos". Escreveu: "A Carta Apostólica Maximum illud apelava a transcender as fronteiras nacionais e testemunhar, com espírito profético e ousadia evangélica, a vontade salvífica de Deus através da missão universal da Igreja".

A ideia de um reconhecimento especial da obra missionária da Igreja surgiu de uma proposta da Congregação para a Evangelização dos Povos que pedia uma renovada consideração do Ad gentes, um decreto de 1965 do Concílio Vaticano II sobre a atividade missionária da Igreja. Ele descreveu o Maximum illud como um marco na evolução do trabalho missionário da Igreja:

Primeiro havia uma forma agregada de colonialismo, depois algo apenas da Igreja Ocidental, agora a atividade missionária se estende a todos e em particular às Igrejas que se encontram nos chamados países de missões: ninguém melhor do que eles pode fazer uma missão. Se tomarmos as terras de missão, África, Ásia, Oceania, vemos que temos Igrejas locais, "Igrejas jovens". Como disse Paulo VI em Uganda: agora é sua vez de ser missionários de vocês mesmos.

Referências

Ligações externas
 . Inclui links para vários idiomas.

Santa Sé
Cartas apostólicas
Documentos do papa Bento XV

Maximum illud


Nduduza Lembethe né le 13 janvier 1996 à Pietermaritzburg, est un joueur de hockey sur gazon sud-africain. Il évolue au poste de milieu de terrain au YMCA Hockey Club et avec l'équipe nationale sud-africaine.

Il a participé aux Jeux olympiques d'été de 2020.

Carrière

Coupe du monde
 Premier tour : 2018

Coupe d'Afrique
  : 2022

Jeux olympiques
 Premier tour : 2020

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1996
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueur sud-africain de hockey sur gazon

Nduduza Lembethe


Cecilia es una acción sacra en tres episodios y cuatro cuadros con música de Licinio Refice y libreto de Emidio Mucci, basado en la vida de Santa Cecilia. Se estrenó el 15 de febrero de 1934 en el Teatro Reale
dell'Opera de Roma, director de escena Marcello Govoni.

Extractos

Per amor di Gesù  -  (el Ángel)
Non me esaltate  -  (Valeriano)
Cecilia, non ebbi dianzi  -  (Valeriano - Cecilia)
Oh Signore  -  (Valeriano - Cecilia)
Oh, il tetro mormorio  -  (Cecilia)
Un'alba gloriosa  -  (Valeriano - Cecilia)
Cecilia, Cecilia! Ora anch'io vedo!  -  (Valeriano)
Grazie sorelle  -  (Cecilia)

Enlaces externos

Óperas de Licinio Refice
Óperas en italiano
Óperas de 1934
Óperas estrenadas en Roma

Cecilia (ópera)


{{Infobox spaceflight
| name                  = STS-90
| names_list            = Space Transportation System-90
| image                 = Sunrise over Spacelab.jpg
| image_caption         = Spacelab Module LM2 in Columbias payload bay, serving as the Neurolab
| insignia              = Sts-90-patch.svg

| spacecraft            =
| mission_type          = Bioscience research
| operator              = NASA
| COSPAR_ID             = 1998-022A
| SATCAT                = 25297
| orbits_completed      =
| distance_travelled    =
| mission_duration      = 15 days, 21 hours, 50 minutes, 58 seconds
| launch_mass           =
| landing_mass          =
| payload_mass          =

| launch_site           = Kennedy LC-39B
| launch_date           =  UTC

| landing_date          =  UTC
| landing_site          = Kennedy SLF Runway 33

| crew_size             = 7
| crew_members          =
| crew_photo            = STS-90 crew.jpg
| crew_photo_caption    = Left to right – Front row: Altman, Searfoss; Back row: Pawelczyk, Linnehan, Hire, Williams, Buckey

| apsis                 = gee
| orbit_epoch           =
| orbit_reference       = Geocentric
| orbit_regime          = Low Earth
| orbit_periapsis       =
| orbit_apoapsis        =
| orbit_period          = 89.7 min
| orbit_inclination     = 39.0 degrees

| programme             = Space Shuttle program
| previous_mission      = STS-89
| next_mission          = STS-91
}}STS-90''' was a 1998 Space Shuttle mission flown by the Space Shuttle Columbia. The 16-day mission marked the last flight of the European Space Agency's Spacelab laboratory module, which had first flown on Columbia on STS-9, and was also the last daytime landing for Columbia.

Crew

Backup crew

Mission highlights
Neurolab was a Spacelab module mission focusing on the effects of microgravity on the nervous system. The goals of Neurolab were to study basic research questions and to increase the understanding of the mechanisms responsible for neurological and behavioral changes in space. Specifically, experiments would study the adaptation of the vestibular system and space adaptation syndrome, the adaptation of the central nervous system and the pathways which control the ability to sense location in the absence of gravity, and the effect of microgravity on a developing nervous system. The science lead was Mary Anne Frey.

The mission was a joint venture of six space agencies and seven U.S. research agencies. Investigator teams from nine countries would conduct 31 studies in the microgravity environment of space. Other agencies participating in the mission included six institutes of the National Institutes of Health, the National Science Foundation, and the Office of Naval Research, as well as the space agencies of Canada, France, Germany, and Japan, and the European Space Agency.

Neurolab's 26 experiments targeted one of the most complex and least understood parts of the human body – the nervous system. Primary goals were to conduct basic research in neurosciences and expand understanding of how the nervous system develops and functions in space. Test subjects were rats, mice, crickets, snails, two kinds of fish and the crew members themselves. Cooperative effort of NASA, several domestic partners and the space agencies of Canada (CSA), France (CNES) and Germany (DLR), as well as the European Space Agency (ESA) and the National Space Development Agency of Japan (NASDA). Most experiments conducted in pressurized Spacelab long module located in Columbia's payload bay. This was the 16th and last scheduled flight of the ESA-developed Spacelab module although Spacelab pallets would continue to be used on the International Space Station.

Research conducted as planned, with the exception of the Mammalian Development Team, which had to reprioritize science activities because of the unexpected high mortality rate of neonatal rats on board.

Other payloads included the Shuttle Vibration Forces experiment, the Bioreactor Demonstration System-04, and three Get-Away Special (GAS) canister investigations.

STS-90 was the first mission to make an Orbital Maneuvering System (OMS) assist burn during the ascent.

Three of the seven STS-90 crew (Williams, Pawelczyk and Buckey) appeared on the Canadian television series Popular Mechanics for Kids''. Working with engineers on the ground a week into the flight, the on-orbit crew used aluminum tape to bypass a suspect valve in the Regenerative Carbon Dioxide Removal System that had threatened to cut short the mission.

Mission Management Team considered, but decided against, extending the mission one day because the science community indicated an extended flight was not necessary and weather conditions were expected to deteriorate after planned landing on Sunday, 3 May.

STS-90 Mission Specialist Kathryn Hire was Kennedy Space Center's first employee to be chosen as an astronaut candidate.

STS-90 was the first shuttle flight where a bat was observed landing on the External Tank. It is not known if the bat remained on the tank through liftoff.

See also

List of human spaceflights
List of Space Shuttle missions
Outline of space science

References

External links

 NASA mission summary
 STS-90 Video Highlights

Spacecraft launched in 1998
Space Shuttle missions

STS-90


Sigma Andromedae (σ Andromedae / σ And) est une étoile binaire de la constellation boréale d'Andromède. Elle est visible à l'œil nu avec une magnitude apparente de 4,51.

L'étoile primaire, Sigma Andromedae A, est une étoile blanche de la séquence principale qui possède un disque de débris en orbite. Son compagnon, Sigma Andromedae B, est une probable naine rouge découverte en 2009.

Environnement stellaire
La parallaxe de Sigma Andromedae, telle que mesurée par le satellite Hipparcos, est de , ce qui permet d'en déduire que le système est distant de  de la Terre. Sa magnitude visuelle est diminuée de 0,08 en raison de l'extinction créée par la poussière interstellaire présente sur le trajet de sa lumière jusqu'à la Terre. Le système se rapproche du Système solaire à une vitesse radiale héliocentrique de .

Sigma Andromedae est un membre proposé du courant associé à l'association d'étoiles de la Grande Ourse. Il s'agit d'un ensemble d'étoiles qui partagent un mouvement propre commun à travers l'espace, ce qui suggère qu'elles ont une origine commune.

Propriétés

Sigma Andromedae A
Sigma Andromedae A est une étoile blanche de la séquence principale de type spectral A2  âgée d'environ 450 millions d'années. Elle tourne rapidement sur elle-même à une vitesse de rotation projetée de . L'étoile est 2,12 fois plus massive que le Soleil et son rayon est 2,13 fois plus étendu que le rayon solaire. Elle est 21 fois plus lumineuse que le Soleil et sa température de surface est de .

Durant le , des variations de la vitesse radiale de l'étoile ont été signalées, mais n'ont pas pu être confirmées. Sigma Andromedae ne montre aucune variation photométrique significative et elle est utilisée comme étoile standard dans le système photométrique uvby.

L'étoile héberge un disque de débris chaud, qui a été détecté par le télescope spatial Spitzer. Un modèle appliqué aux données indique qu'il est situé à une distance de  de son étoile hôte et sa température moyenne est de .

Sigma Andromedae B
L'étoile secondaire, désignée Sigma Andromedae B, est un compagnon partageant un mouvement propre commun avec Sigma Andromedae A qui est découvert en 2009 à l'observatoire Lick. Il s'agit d'une étoile de onzième magnitude localisée à environ sept secondes d'arc de Sigma Andromedae A, ce qui correspond, étant donné la distance du système à la Terre, à une séparation réelle de . Un modèle appliqué aux données du système suggère que Sigma Andromedae B est une naine rouge de type M4 et dont la masse n'est que de 17 % celle du Soleil.

Nomenclature
σ Andromedae (latinisé Sigme Andromedae) est la désignation de Bayer de l'étoile. Elle porte également la désignation de Flamsteed de 25 Andromedae.

En astronomie chinoise traditionnelle, elle faisait partie de l'astérisme de  (), représentant une étable céleste, et qui comprend également θ Andromedae et ρ Andromedae.

Notes et références

Liens externes

Constellation d'Andromède
Étoile binaire
Étoile de type spectral AV
Courant de la Grande Ourse
Disque de débris
Andromedae, Sigma
Andromedae, 25
0068
001404
001473
Objet du Bonner Durchmusterung

Sigma Andromedae


Sawston Hall est un manoir Tudor classé Grade I à Sawston, dans le Cambridgeshire, datant du ] et une grande cheminée Tudor avec plaque de cheminée datée de 1571. La maison possède également sa propre chapelle privée lambrissée avec un plafond en plâtre décoré du  et de magnifiques vitraux. Au premier étage, il y a une longue galerie et une chambre où la reine Mary  aurait dormi.

La maison est entourée de près de  de terrain qui comprend un site d'intérêt scientifique spécial protégé par Natural England en raison de la présence de Cambridge Milk Parsley, une plante indigène anglaise rare. Le terrain comprend également un certain nombre de sources alimentées naturellement, des promenades dans les bois, un demi-fossé et un certain nombre de petits jardins paysagers.

Histoire
Le domaine Sawston est détenu par la famille Huddleston de 1517 jusqu'aux années 1980. Le manoir est cité dans les livres d'histoire en 1553 lorsque Mary Tudor (qui devient Mary  d'Angleterre), fuyant l'emprisonnement du duc de Northumberland, passe la nuit au manoir. Les soldats de Northumberland suivent Mary jusqu'à Sawston, la forçant à fuir le lendemain matin déguisée en laitière. Alors qu'elle s'enfuit, les soldats mettent le feu au manoir médiéval, le détruisant en grande partie.

La maison est reconstruite par Sir John et Edmund Huddleston entre 1557 et 1584 avec l'aide d'une licence accordée par la reine Mary pour utiliser la pierre du château de Cambridge. Au cours de la reconstruction, Mary meurt et est remplacée par Elisabeth . Cela aboutit à l'inclusion d'un certain nombre de trous de prêtres dans le bâtiment, permettant à la famille Huddleston de poursuivre sa pratique de la foi catholique. Le trou du prêtre au sommet de l'escalier en colimaçon de Sawston Hall est considéré comme l'un des plus beaux exemples du pays.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, Sawston Hall, toujours la propriété des Huddleston, est le quartier général de la 66th Fighter Wing, qui fait partie de l'USAAF Eighth Air Force. Un abri anti-aérien subsiste toujours sur le terrain et, au dernier étage, des graffitis datant de la guerre ornent encore les murs. En 1982, la famille Huddleston vend le manoir qui devient une école de langues jusqu'à son achat en 2010. Il est mis en vente pour la dernière fois en 2014 pour 4,75 millions de livres sterling .

Sawston Hall est adjacent à l'ancienne église St Mary de style normand.

Sawston Hall est le lieu utilisé pour le film de Michael Winner de 1971 " The Nightcomers ".

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Cambridgeshire

Sawston Hall


Sýslur í New Hampshire eru 10 talsins.

Listi

New Hampshire

New Hampshire

Sýslur í New Hampshire


Annie Raoult (née le ) est une mathématicienne française. Elle est vice présidente du Centre international de mathématiques pures et appliquées et professeure émérite à l'université Paris-Descartes. Elle est spécialisée dans la modélisation mathématique des membranes plasmiques, des feuilles de graphène et d'autres nanostructures fines.

Formation et carrière
Annie Raoult est élève de 1971 à 1974 à l'École normale supérieure de Fontenay-aux-Roses, et maître de conférences à l'Université Pierre-et-Marie-Curie de 1975 à 1992 obtenant un doctorat de troisième cycle en 1980 et un doctorat d'État en 1988.

Elle est nommée professeure à l'université Joseph-Fourier de Grenoble en 1992, et y resta jusqu'en 2005, assurant également la direction adjointe des laboratoires d'informatique et de mathématiques appliquées UFR et UJF de 1996 à 2001. En 2005, elle rejoint l'Université Paris Descartes en tant que professeure, et de 2009 à 2014, elle dirige le laboratoire de mathématiques appliquées (MAP5) à l'université Paris Descartes. En 2017, elle devient vice-présidente du Centre international de mathématiques pures et appliquées (CIMPA). Elle est professeure émérite depuis 2017.

Prix et distinctions
 2000 : prix Paul Doistau-Émile Blutet de l'Académie française des sciences dans le domaine des sciences mécaniques et informatiques.

Publications

Références

Liens externes

page personnelle à Descartes

Mathématicienne française
Naissance en décembre 1951

Annie Raoult


Overgaard ist der Familienname folgender Personen:

 Camilla Overgaard (* 1989), dänische Badmintonspielerin
 Knud Børge Overgaard (1918–1985), dänischer Fußballspieler
 Nikolaj Overgaard (* 1992), dänischer Badmintonspieler
 Jakob Overgaard (* um 1980), dänischer Badmintonspieler
 Mark Overgaard Madsen (* 1984), dänischer Ringer
 Lise Overgaard Munk (* 1989), dänische Fußballspielerin

Overgaard


6838 Okuda este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6838 Okuda este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nachi-Katsuura de Yoshisada Shimizu și Takeshi Urata. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,65 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 13,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

6838 Okuda


An Rhynchospora floridensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nathaniel Lord Britton ngan John Kunkel Small, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Hans Heinrich Pfeiffer. An Rhynchospora floridensis in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora floridensis