Ereignisse

Olympische Spiele

 23. Juni: Pierre de Coubertin gründet auf dem Olympischen Kongress in Paris das Internationale Olympische Komitee mit dem Ziel, die Olympischen Spiele wiederzubeleben. Er wählt hierzu die Woche des französischen Derbys, da hierdurch die Teilnahme vieler Sportinteressierter gewährleistet ist.
 William Milligan Sloane gründet das American Honorary Committee for the Olympic Games in 1896 mit dem  Ziel, eine amerikanische Mannschaft bei den ersten Olympischen Spielen der Moderne 1896 in Athen an den Start zu bringen.

Baseball
 In Sioux City, Iowa, wird das Baseball-Team Sioux City Cornhuskers gegründet. Im Herbst wird das Team von Charles Comiskey, dem bisherigen Trainer der Cincinnati Reds, gekauft, und übersiedelt unter dem Namen St. Paul Saints nach St. Paul, Minnesota.

Fußball und Cricket
 13. Februar: Der Thor- und Fußballbund Berlin wird gegründet, existiert allerdings nur für ein Jahr.
 März: Nachdem der Medizinstudent Georg-August Wagner den Fußballsport von Prag nach Graz gebracht hat, findet dort das erste Fußballspiel nach Associations-Regeln auf dem Gebiet des heutigen Österreich auf dem noch heute existierenden Platz der Landesturnhalle im Grazer Stadtpark statt.
 1. Mai: Der BFC Preussen wird gegründet.

 6. Juni: Der Karlsruher FC Phönix wird gegründet.
 6. Juni: In der Schweiz gründet Felix Schenk den FC Bern.
 22. August: Als First Vienna Football Club wird der erste Fußballverein in Österreich gegründet.
 23. August: Der Vienna Cricket and Football-Club wird gegründet.
 22. Oktober: Der Hamburg-Altonaer Fußball- und Cricket-Bund wird gegründet.
 12. November: In Berlin wird der Allgemeine Deutsche Sport Bund gegründet.
 In Turin wird der FC Torinese gegründet, Vorgängerverein des FC Turin.
 Charles William Miller bringt den Fußball nach Brasilien.

 Nettie Honeyball gründet den ersten britischen Frauenfußballverein, den British Ladies' Football Club. Als dessen erste Präsidentin fungiert Florence Dixie.

Motorsport

Das erste Rennen im Automobilsport findet am 22. Juli als Zuverlässigkeitsfahrt über 126 km von Paris nach Rouen und zurück statt. 15 der über 121 angemeldeten Fahrzeuge erreichen das Ziel. Dem eigentlichen Sieger, Albert de Dion, wird der Sieg vorenthalten, weil dessen Dampfwagen angeblich nicht "preiswert" und "einfach in der Handhabung" ist (was auf keines der teilnehmenden Fahrzeuge zutrifft). Daher wird de Dion als Zweiter klassiert.

Radsport

 12./13. August: Die Bahn-Radweltmeisterschaften 1894 finden im belgischen Antwerpen statt. Es werden zwei Rennen für Amateure durchgeführt. Im Fliegerrennen siegt der Deutsche August Lehr, der damit der erste deutsche Weltmeister im Radsport wird, Sieger bei den Stehern wird der Norweger Wilhelm Henie.
 Auf der Buffalo-Radrennbahn in Paris wird der erste Bol d'Or abgehalten.
 Das Vélodrome de Vincennes wird errichtet und hier der erste Grand Prix de Paris durchgeführt. Erster Sieger ist der US-Amerikaner George A. Banker.
 Der Grand Prix de l'UVF wird erstmals durchgeführt.

Ringen / Schwingen

 Die Gründung des Eidgenössischen Schwingerverbandes wird beschlossen.

Rudern
 17. März: Oxford besiegt Cambridge im Boat Race in 21′39″.
 1. Juli: Der Ruderverein Botafogo FR, der später vor allem als Fußballverein Furore macht, wird gegründet.

Schach
 26. Mai: Emanuel Lasker wird nach seinem Wettkampfsieg über Wilhelm Steinitz Schachweltmeister.

Sportschießen
 31. Dezember: Prix de Terpsichore, Wettbewerb im Taubenschießen in Monaco. 1. Platz: Graf Trauttmansdorff (8 Treffer von 8 Schüssen), 2. Platz: Roberts, Desmayr, Graf Voss.

Wintersport

Eishockey
 22. März: Das erste Finale um den Stanley Cup wird ausgetragen. Die Montréal Amateur Athletic Association gewinnt die Trophäe mit jeweils einem 1:0-Sieg gegen die Montréal Victorias und die Ottawa Capitals.

Eiskunstlauf
 28. Januar: Bei der Eiskunstlauf-Europameisterschaft 1894 in Wien gewinnt der Österreicher Eduard Engelmann junior vor seinem Landsmann Gustav Hügel und dem Ungarn Tibor von Földváry.

Eisschnelllaufrekorde
 7. Januar: Frithiof Ericson, Schweden, läuft die 10.000 Meter Eisschnelllauf in Stockholm in 19:22,8 min
 21. Januar: Oskar Fredriksen, Norwegen, läuft die 500 Meter Eisschnelllauf in Oslo in 47,8 s
 10. Februar: Jaap Eden, Niederlande, läuft die 10.000 Meter Eisschnelllauf in Stockholm in 19:12,4 min
 24. Februar: Die Norweger Alfred Næss und Einar Halvorsen laufen am gleichen Tag die 500 Meter Eisschnelllauf in Hamar jeweils in 47,0 s
 24. Februar: Peder Østlund, Norwegen, läuft die 1500 Meter Eisschnelllauf in Hamar in 2:31,4 min
 24. Februar: Einar Halvorsen, Norwegen, läuft die 1500 Meter Eisschnelllauf in Hamar in 2:29,6 min
 24. Februar: Peder Østlund, Norwegen, läuft die 1500 Meter Eisschnelllauf in Hamar in 2:28,8 min
 25. Februar: Jaap Eden, Niederlande, läuft die 5000 Meter Eisschnelllauf in Hamar in 8:37,6 min, ein Rekord, der bis 1911 halten wird.

Skisport
 6. und 7. Januar: In Mürzzuschlag wurden die zweiten internationalen Skirennen abgehalten. Mizzi Angerer gewann das Damenrennen über 400 m. Hansen aus Norwegen gewann das Rennen der Männer. Die erstmals ausgetragene Meisterschaft der österreichischen Alpenländer über 14,4 km gewann der Norweger Holmen. Aufsehen erregte auch der siebte Platz der sich mit den Männern messenden Mizzi Angerer.
Toni Schruf organisiert in Mürzzuschlag eine Wintersportausstellung und macht damit den Skisport in Mitteleuropa populär.
Zu Beginn der Saison 1894/95 wird der Wien-Dornbacher Skiclub gegründet.

Geboren

Erstes Halbjahr
 18. Januar: Jan van Breda Kolff, niederländischer Fußballspieler († 1976)
 23. Januar: Frédéric Théllusson, belgischer Automobilrennfahrer († 1960)

 3. Februar: Renzo De Vecchi, italienischer Fußballspieler und -trainer († 1967)
 7. Februar: Cor Blekemolen, niederländischer Radrennfahrer († 1972)
 10. Februar: Giuseppe Morandi, italienischer Automobilrennfahrer († 1977)

 14. März: Heikki Liimatainen, finnischer Leichtathlet († 1980)

 18. April: Frank Hodge, englischer Badmintonspieler († 1957)
 27. April: Lajos Kovács, ungarischer Fußballspieler und -trainer († 1961)
 28. April: Teodor Regedziński, polnischer Schachspieler († 1954)
 29. April: Joop Boutmy, niederländischer Fußballspieler († 1972)

 1. Mai: Luigi Barbesino, italienischer Fußballspieler und -trainer sowie Faschist († 1941)
 25. Mai: Čeněk Junek, tschechoslowakischer Bankier und Automobilrennfahrer († 1928)

 3. Juni: Nels Nelsen, kanadischer Skispringer norwegischer Herkunft († 1943)
 13. Juni: Francis Pélissier, französischer Radrennfahrer († 1959)
 16. Juni: Luigi Arcangeli, italienischer Motorrad- und Automobilrennfahrer († 1931)

Zweites Halbjahr
 23. Juli: Edi Linser, österreichischer Motorradrennfahrer († 1929)
 24. Juli: Magda Julin, schwedische Eiskunstläuferin († 1990)
 25. Juli: Hans Kmoch, österreichischer Schachspieler († 1973)

 1. August: Ottavio Bottecchia, italienischer Radrennfahrer († 1927)
 12. August: Jack Underwood, US-amerikanischer American-Football-Spieler († 1936)
 13. August: Jenő Konrád, ungarischer Fußballspieler und -trainer († 1978)
 19. August: André Lefèbvre, französischer Automobilkonstrukteur und -rennfahrer († 1964)
 20. August: Josef Straßberger, deutscher Gewichtheber und Olympiasieger († 1950)

 12. September: Jimmy Murphy, US-amerikanischer Automobilrennfahrer († 1924)
 17. September: James Anderson, australischer Tennisspieler († 1973)
 26. September: Ralph Scott, US-amerikanischer American-Football-Spieler und -Trainer († 1936)

 4. Oktober: Frans G. Bengtsson, schwedischer Autor und Schachspieler († 1954)
 5. Oktober: Bevil Rudd, südafrikanischer Leichtathlet und Olympiasieger († 1948)
 8. Oktober: Robert Poirier, französischer Infanterist, Flieger, Mitglied der Résistance, Unternehmer und Automobilrennfahrer († 1949)
 30. Oktober: Emilio Materassi, italienischer Automobilrennfahrer († 1928)

 2. November: Bill Johnston, US-amerikanischer Tennisspieler († 1946)
 18. November: Earl Eby, US-amerikanischer Leichtathlet († 1970)

 15. Dezember: Josef Imbach, Schweizer Sprinter († 1964)
 22. Dezember: Giulio Masetti, italienischer Adeliger und Automobilrennfahrer († 1926)
 28. Dezember: Hermanis Matisons, lettischer Schachspieler († 1932)

Genaues Geburtsdatum unbekannt
 Guido d'Ippolito, italienischer Automobilrennfahrer († 1933)
 Jock Porter, britischer Motorradrennfahrer, Unternehmer und Motorradkonstrukteur († 1952)
 Albert Schuster, deutscher Motorradrennfahrer († unbekannt)
 Josef Stelzer, deutscher Motorradrennfahrer († 1942)

Gestorben

 23. Mai: Robert Copland-Crawford, britischer Soldat sowie Fußball- und Cricketspieler (* 1852)
 7. August: Nick Ross, schottischer Fußballspieler (* 1863)
 15. Dezember: Andy Bowen, US-amerikanischer Boxer (* 1864)

Siehe auch

Weblinks

Einzelnachweise

Sportjahr 1894


Otto Biba (* 9. August 1946 in Wien) ist ein österreichischer Musikwissenschaftler und ehemaliger Archivdirektor der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien.

Laufbahn
Biba wirkte seit 1973 – nach dem Studium der Geschichte und Musikwissenschaft (Promotion Universität Wien 1974) – im Archiv, der Bibliothek und den Sammlungen der Gesellschaft. 1979 übernahm er als Nachfolger von Hedwig Mitringer (1910–2001) deren Direktion. 2021 ging er in den Ruhestand.

Daneben ist Biba als wissenschaftlicher Autor, Herausgeber von musikalischen Werken, Ausstellungskurator und Vortragender in Wien und international tätig. Als Forscher beschäftigte er sich besonders mit Joseph Haydn, Franz Schubert und Johannes Brahms, aber auch mit dem Piaristenorden und mit Gottfried von Einem. Über 120 Editionen von  Kompositionen hat Biba vorgelegt.

2010 wurde ihm der japanische Orden der Aufgehenden Sonne, 4. Klasse verliehen.

Literatur

 Ingrid Fuchs (Hrsg.): Festschrift Otto Biba zum 60. Geburtstag. Schneider, Tutzing 2006, ISBN 978-3-7952-1214-8 (mit Schriftenverzeichnis Otto Biba bis 2006, S. 773–812)

Weblinks

 Publikationsliste Otto Bibas [PDF]
 Porträtphoto 1996

Einzelnachweise

Musikwissenschaftler
Archivar (Wien)
Träger des Ordens der Aufgehenden Sonne (Offizier)
Haydn-Forscher
Österreicher
Geboren 1946
Mann

Otto Biba


අණුවක පවතින බන්ධනයක දී ඉලෙක්ට්‍රෝන තමා දෙසට ආකර්ෂණය කර ගැනීමේ හැකියාව මූලද්‍රව්‍යයෙන් මූලද්‍රව්‍යයට වෙනස් වේ. ප්‍රමාණාත්මක ව ප්‍රකාශ කළ මෙම හැකියාව මූලද්‍රව්‍යයක විද්‍යුත් ඍණතාව ලෙස හැඳින් වේ.

විද්‍යුත් ඍණතාව විවිධ පරිමාණවලට අනුව ප්‍රකාශ කර ඇත. පෝලින් පරිමාණයට අනුව එක් එක් මූලද්‍රව්‍යය සඳහා නිශ්චිත විද්‍යුත් ඍණතා අගයක් ප්‍රකාශ කර ඇති මුත් යම් මූලද්‍රව්‍ය පරමාණුවක විද්‍යුත් ඍණතාව එම පරමාණුවේ පරිසරය (මුහුම්කරණය, ආරෝපණය, ඔක්සිකරණ අංකය) මත වෙනස් වේ.

රසායන විද්‍යාව

විද්‍යුත් සෘණතාව


Tumé Arandú  (também chamado Pa'i Arandú, Pa'i Sandú, Chumé, Sumé, Zumé) é uma figura mitológica da cultura guarani. Ele é considerado o " pai da sabedoria " e exerce o papel de herói civilizador na cultura Guarani.

Família
Tumé Arandú é filho de Rupave (Pai do povo) e Sypave(Mãe do povo), o primeiro casal humano na mitologia Guarani. Tumé foi o primeiro de seus filhos, o mais sábio dos homens e o grande profeta do povo guarani. Seu irmão era Marangatú, pai de Kerana, a mãe dos sete monstros lendários. Tumé Arandú teria sobrevivido ao dilúvio universal salvando também suas irmãs, Guaracyara e Tupinambá.

Astronomia

Como resultado da campanha nomeie exomundos, a população do Paraguai batizou a estrela HD 108147, uma estrela na constelação do cruzeiro do sul, com o nome de Tupã e HD 108 147b, o planeta que a orbita, foi nomeado Tumé Arandú.

Profetas
Mitologia tupi-guarani
!Mais Teoria da História na Wiki (Povos originários)
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Povos Originários)

Tume Arandu


Alexander James Zetterman (* 8. Februar 1990 in Linderöd, Skåne län) ist ein schwedischer Springreiter.

Privates
Zetterman stammt aus einer Reiterfamilie. Er ist der Sohn von Royne Zetterman sowie der Bruder von Daniel Zetterman.

Werdegang
Im Alter von sechs Jahren begann er zu reiten. Zehnjährig gewann er bei den schwedischen Meisterschaften der Ponyreiter seine erste Goldmedaille. Es folgten weitere Erfolge bei schwedischen Meisterschaften seiner Altersklasse, auch nach dem Umstieg auf Großpferde. Zudem gewann er als Ponyreiter unter anderem auch Teamsilber bei den Europameisterschaften der Altersklasse.

2005 belegte er bei der Junioren-Europameisterschaft in Schaffhausen auf Querides im Einzel den zwanzigsten und mit dem Team den fünften Platz. Das Jahr darauf belegte die Mannschaft den vierten Platz, im Einzel wurde Zettermann Sechster. Bei der Junioren-Europameisterschaft 2007 in Auvers gewann die Equipe Mannschaftsgold, im Einzel wurde Zetterman im Sattel von Lotus F Vierter. Bei seiner letzten Europameisterschaft der Junioren (2008) ritt die Mannschaft in Prag auf Rang Sechs, Zetterman belegte im Einzel den 34. Platz.

2010 wurde er Mitglied im Schwedischen Olympia-Talentprogramm. Er ist Mitglied in schwedischen Nationenpreismannschaften, so gewann er unter anderem mit der Mannschaft den Nationenpreis von Lissabon 2011 mit High Yummy. Im Juni 2014 gewann Zetterman mit Cafino den Großen Preis des schwedischen Nationenpreisturniers in Falsterbo.

Pferde (Auszug)
aktuelle:
 Concello (* 2003), Wallach, Vater: Contendro, Muttervater: Ramirosson, Besitzer: Alexander Zetterman AB
 Flecu (* 2004), brauner SWB-Wallach, Vater: Hip Hop, Muttervater: Flamingo, Besitzer: Incitamentet AB + Springfield Showjumpers AB
 Abritage (* 2004), Wallach, Vater: Armitage, Muttervater: Zeud, Besitzer: Springfield Showjumpers AB

ehemalige Turnierpferde:
 Querides (* 1994), SWB, Schimmelhengst, Vater: Little Q, Muttervater: Stanford, Besitzer: Aisling Zetterman, nicht mehr im Sport.
 Laetitia (* 1999), Hannoveraner Fuchsstute, Vater: Laptop, Muttervater: Baryshnikov, bis 2009, danach von Nina Fagerström geritten (2010), nicht mehr im Sport.
 Lotus F (* 1999), braune Holsteinerstute, Vater: Liatos, Muttervater: Riverman, bis 2008, danach von Lauren Hough (2009) und Maddalena Valenzano Menada geritten.
 High Yummy (* 2002), brauner SWB-Wallach, Vater: New Balance, Muttervater: Sandro, ab Mai 2012 von Nicole Wagner (Enkelin von Frank Stronach) geritten

Weblinks
 Homepage

Einzelnachweise

Springreiter
Reiter (Schweden)
Schwede
Geboren 1990
Mann

Alexander Zetterman


سباستيان برودل  ، من مواليد 21 يونيو 1987 في غراز في النمسا ، لاعب كرة قدم نمساوي.

بدأ مسيرته الكروية مع نادي ستورم غراز في عام 2006، ولعب معهم حتى عام 2008، وشارك معهم في 43 مباراة وسجل 4 أهداف، وهو يلعب مع نادي فيردر بريمن الألماني منذ عام 2008.

بدأ باللعب مع منتخب النمسا لكرة القدم في عام 2007.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم رجالية نمساويون
لاعبو كرة قدم رجالية نمساويون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من غراتس
رياضيون نمساويون مغتربون في ألمانيا
رياضيون نمساويون مغتربون في إنجلترا
رياضيون نمساويون مغتربون في إيطاليا
لاعبو أودينيزي
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري النمساوي
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2016
لاعبو شتورم غراتس
لاعبو فيردر بريمن
لاعبو كرة قدم مغتربون في ألمانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إيطاليا
لاعبو كرة قدم مغتربون نمساويون
برودل
لاعبو منتخب النمسا لكرة القدم
لاعبو منتخب النمسا لكرة القدم للشباب
لاعبو نادي واتفورد
برودل
مواليد في غراتس
لاعبو فيردر بريمن 2
لاعبو كرة قدم من غراتس

سباستيان برودل


ليماقس هي إحدى قرى ولاية قبلي بالجنوب التونسي، تقع على الطريق الرابطة بين قبلي وقابس على بعد حوالي 12 كلم من المدينة الأولى. ويعتمد اقتصادها على غراسة نخيل الدقلة خاصة والأنشطة الفلاحية تحت البيوت المحمية باستعمال المياه الجيوحرارية.

قرى ولاية قبلي

ليماقس


Nors veya İskandinav mitolojisi, İskandinavya'da yaşamış Kuzey Cermen halklarının  Hristiyanlık öncesi dinleri, inanışları ve efsaneleri. Cermen mitolojisinin bir parçası olan İskandinav mitolojisi, Anglosakson mitolojisi ve Kıtasal Cermen mitolojisi ile yakından ilişkilidir.

Kökenler
MÖ 1000 yıllarında  Avrupa'nın büyük bir kısmına Hint-Avrupa dilleri ve kültürü yayılmıştı. MÖ 1000 yılın ortalarında Cermen kabileleri, Güney İskandinavya ve Kuzey Almanya bölgesinde yaşamışlardı. Bu halkların yayılmaları ve ilerlemeleri MÖ 2. yüzyılla kadar devam etti. Bu nedenle İskandinav ve Kıtasal Cermen mitolojileri aynı temeller üzerindedir ve birçok ortak noktası vardır. Snorri Sturlusson'un Eddası (1179-1241) bu efsanelerin çoğunu içerir. Mitolojinin yaratılış detaylarını çok çeşitli kaynaklara dayanarak sadece Snorri kaleme almıştır.

Başlangıç
Dünya daha var olmadan önce 11 nehir akan Niflheim'da ölüm var oldu. Niflheim'ın güneyinde başka bir sıcak dünya daha oluştu; Muspell; Devlerin koruduğu yer. Devler buraya Stur yani Siyah dediler. Niflheim'ın nehirleri donmuştu. Bu nehirlere Ginnungagap dendi. Günün birinde Muspell'deki kıvılcımlar nehirlerin üzerine düştü ve nehirleri eritti. Erimiş nehirlerden oluşan damlacıklar Ymir'i şekillendirdi ve Ymir'in terinden diğer dişi ve erkek devler oluştu.

İskandinav mitolojisinde Dokuz Diyar vardır; Odin'in hükmettiği Tanrılar diyarı Ásgard, insanların diyarı Midgard, Vanirlerin diyarı Vanaheim, devlerin diyarı Jotunheim, buz diyarı Niflheim, ateş diyarı Muspelheim, elflerin diyarı Alfheim, cücelerin diyarı Nidavellir, ölülerin diyarı Helheim.

Yaratılış efsanesinin bir başka versiyonu daha vardır:

Eriyen damlalar en ilkel inek şeklini aldılar. Audhumla; sütüyle Ymir'i besleyen inek. Audhumla aynı zamanda tuz parçalarını yalayarak bu bloklara ilk insan şeklini verir. İlk insan Buri. Buri'nin, bir devin kızı olan Bolthor ile evli bir oğlu vardır; Borr. Bolthor'u Odin, Vili ve Ve birleşerek Borr'a uygun bir biçimde yarattılar. Ve şeklinden dolayı Ymir'i öldürdüler. Ve sonra iki tane ağaç yarattılar. Düşünen, nefes alan, duyan ve görebilen iki ağaç. Bu ağaçlar insan ırkının ilk modelleriydi. Erkeğe Askr (dişbudak), dişiye de Embla (karaağaç) dediler. Ardından Asgard'ı yarattılar. Tanrıların meskenini. Snorri diğer birçok versiyonda kader ağacı Ygdrassil'den bahseder. Onun ne kadar ihtişamlı olduğunu, dünyanın merkezinde nasıl görkemli bir şekilde yükseldiğini tasvir eder. Ağacın altındaki kader feminen formu olarak tasvir edilir ve insan hayatının buradan başladığı düşünülür.

Tanrılar meclisi
Bazı versiyonlarda da Tanrıların büyük meclisinin burada toplanıp kararlar aldığından bahsedilir. Bu ağaç üç köklüdür; Bu köklerden biri cehenneme kadar uzanır, diğeri devler ülkesine gider ve sonuncu kök de insanların dünyasına gider. Bütün dünyanın mutluluğu bu ilk ağaca bağlıydı. İskandinav tanrıları iki grupta toplanır; Aesir ve Vanir tanrıları. Aesir'in en önemli tanrıları; Odin, Thor ve bazen de Tyr, Vanir'deki önemli tanrılar ise Njord, Frey ve Freya'dır. Vanir; Zenginlik, verimlilik ve doğurganlığı simgeler. Vanir doğurganlığı sembolize eden toprak ve denizle sembolleştirilmiştir. Aesir; Diğer bütün değerlerle sembolleştirilmiştir. Odin bir büyücüdür, tanrıların şefidir ve tüm kahramanların başıdır. Thor, çekicin tanrısıdır ve havaya hükmeder. Birçok öyküde bu ikili barış içinde yaşarlar ve birbirlerine yardım ederler. En önemli mitolojik hikâyeler uzak geçmişte bir zamanda, Vanir ve Aesir arasında çok vahşi bir savaşın çıktığından bahseder. Bazı bilginler bu savaşın Cermen ırkının diğer ırklarla karşılaşmasının bir yansıması olarak görürler. Georges Dumezil ve Jan De Vries, tanrılar arasındaki savaş ve bölünmenin Hint-Avrupa mitolojisinin bir parçası olduğunu ortaya çıkardılar.

Bilinen üçlü; sihirsel güçleri adilce kullanan Odin ve Thor tarafından yaratılmıştı. Tyr savaş tanrısı ve Vanir bolluk tanrısı beraberce hiyerarşiyi bozguna uğratmışlardı. İskandinav mitolojisinde Odin ve Thor arasındaki çelişki, bütün tanrılık statülerinin Vanir'de kalmasıyla başladı. Aesir'e bir kadın olan Gullveig'i (Altın sarhoşu) göndererek yalvardılar. Daha sonra da savaş çıktı. Her iki tarafta tükendikten sonra, iki taraf kendi grup üyelerini değiş tokuş etti. Vanir Njord ve oğlu Frey'i, Aesir ise Mimir ve Hoenir'i verdi. Bu geçici barış tüm tanrıların toplanarak Kvasir'i yaratmalarıyla kutlandı. Kvasir barış ve mutluluğun sembolü daha sonra kurban edildi. Ve kanından tanrılar için bir içki yaratıldı. Böylece Kvasir Tanrıları sarhoş eden ve ozanlara ilham veren bir içecek olmuştu.

Önemli bir başka mitolojik efsane de Balder ve Loki'yi anlatır. Odin'in oğullarından Balder burada akıl, sevgi ve bilginin tanrısı olarak karşımıza çıkar. Cennette Glitnir denilen bir yeri korumaktadır. Her türlü anlaşmazlıkta bütün tanrılar onun adaletine güvendiklerinden ona gelirler ve burada Balder'in adaleti sağlaması beklenir. Ve Balder adaleti yerine getirir. Loki Aesir tarafından evlat edinilmiş bir devdir. Loki ve Odin aralarında bir dostluk antlaşması yapmışlardı. Bir gece Balder kendi ölümü hakkında çok rahatsız edici bir rüya görür. Annesi Frigg, su, ateş, doğadaki bütün elementlere, kuşlara, canavarlara, toprak ve taşlara, Balder'a zarar vermemeleri için yemin ettirir. Böylece Balder Ölümsüz olur. Bundan sonra Aesir Balder'ı ortalarına alıp onunla eğlenmeye başlar. Ona küçük ok, taş vs. şeyler atarlar. Bu yeminden dolayı Balder sadakatsizlikle karşı karşıya kalmıştır. Loki bu dramayı görünce merak eder ve kadın kılığında Frigg'in yanına giderek ona neler olduğunu sorar. Frigg de ona yeminden bahseder ve yeminin içine katılmayan tek şeyin ökse otu olduğunu da sözlerine ekler. Bunu duyan Loki hemen Aesir'e sunulmak üzere ökse otu getirir. Bunu kör tanrı Hoder'e kendi isteği ile verecek ve böylelikle Balder'a acı çektirme oyununa o da katılabilecektir. Balder'a ökse otundan yapılmış ok atılır ve Balder ölür. Aesir bu olayın suçlusundan intikam almak ister ama bulundukları yerin kutsallığından dolayı bunu yapamazlar. Balder Hel'e gidecektir, yani tüm ölülerin gittiği yere çünkü o bir savaşçı değil ve bir savaşta ölmemiştir dolayısıyla da kahramanların yeri olan Valhalla'ya gidemez. Balder Hel'den ancak Odin onun çıkmasına izin verdiğinde ve aynı zamanda yaşayan ve ölü olan her canlının onun için gözyaşı döktüğü zaman çıkabilecektir. Aksi takdirde sonsuza dek orada kalmaya mahkûm olacaktır. Bu kehanet üzerine Aesir bütün dünyaya elçiler yollar. Doğaya, insanlığa, tanrılara ve onlara Balder için gözyaşı dökmelerini emreder. Bunu tüm yaşayanlar kabul eder. Tabii ki Devlerin kraliçesi Thork (kılık değiştirmiş Loki) hariç. Ve ağlamamak için de kesin kararlıdır. Aesir Thork'un Loki olduğunu fark ettiğinde, onun bu şeytanca oyunlarına son vermesi için zincire vurur.

Ragnarok

Kehanete göre Fenrir bir gün bir şekilde zincirlerini kıracak ve bu bütün şeytanların canavarların ve devlerin tanrılara karşı olan büyük savaş Ragnarok'ta kaybedeceğinin işareti olacaktır. Ragnarok'ta Odin kurt Fenrir tarafından yenilir. Daha sonra da Fenrir Odin'in oğlu Vidar tarafından öldürülür. Bu olaydan sonra tanrılar arasındaki korkunç savaşlar başlar. Tanrı Heimdall ve Loki karşı karşıya gelip birbirlerini öldürene kadar savaşırlar. Ve daha sonra Dünya bir ateşle yok edilir. Evren denizin dibine batmaya başlar. Bu son tekrar doğuşla kendini devam etirir. Dünya denizden tekrar yükselir, yeşillenir, bitkilerle dolup taşar. Aesir'in ölü oğulları Asgard'a geri döner ve atalarının yolunu izlerler.

Kaynakça

İskandinav mitolojisi

İskandinav mitolojisi


Chris Johansen (født 16. august 1984) er en dansk fodbolddommer, der siden 2012 har dømt kampe i den danske 1. division.

Han dømte sin føste internationale kamp i 2017 mellem  - .

Referencer

Fodbolddommere fra Danmark

Chris Johansen


As extensões de cílios são aplicações cosméticas que aumentam o comprimento, curvatura, plenitude e espessura dos cílios naturais. As extensões podem ser feitas de vários materiais, incluindo vison, seda, sintético, humano ou crina de cavalo. O principal método de aplicação das extensões é usar um adesivo de cianoacrilato para aplicar a(s) extensão(ões) no cílio natural a 1-2 mm da base do cílio natural, nunca fazendo contato com a pálpebra.

História
Em 1879, James D. McCabe escreveu The National Encyclopædia of Business and Social Forms, onde, na seção "Leis de Etiqueta", ele afirmou que os cílios poderiam ser alongados cortando as pontas com uma tesoura. Outros livros de beleza, como My Lady's Dressing Room (1892) de Baronne Staffe[1] e Beauty's Aids or How to be Beautiful (1901) de Countess C também afirmam que o corte dos cílios junto com o uso da pomada Trikogene beneficia os cílios crescimento. A Condessa C também sugeriu que os cílios podem ganhar comprimento e força extras lavando-os todas as noites com uma mistura de água e folhas de nogueira.[2]

Em 1882, Henry Labouchère da Truth relatou que "os parisienses descobriram como fazer cílios postiços" com cabelos costurados nas pálpebras.[3] Um relatório semelhante apareceu na edição de 6 de julho de 1899 do The Dundee Courier, que descrevia o método doloroso para alongar os cílios. A manchete dizia: "Olhos irresistíveis podem ser obtidos com o transplante de cabelo". O artigo explicava como o procedimento conseguia cílios mais longos ao ter o cabelo da cabeça costurado nas pálpebras.[4]

Em 1902, o especialista em cabelo alemão e notável inventor Charles Nessler (também conhecido como Karl Nessler ou Charles Nestle) patenteou "Um método novo ou melhorado e meios para a fabricação de sobrancelhas artificiais, cílios e similares" no Reino Unido.[5] ] Em 1903, ele começou a vender cílios artificiais em seu salão de Londres na Great Castle Street.[6][7] Ele usou os lucros de suas vendas para financiar sua próxima invenção, a máquina de ondas permanentes.[8][9] Uma máquina de ondas permanentes era comumente chamada de permanente e envolve o uso de calor e/ou produtos químicos para quebrar e reformar as ligações cruzadas da estrutura do cabelo. Em 1911, uma mulher canadense chamada Anna Taylor patenteou cílios postiços nos Estados Unidos. Os cílios postiços de Taylor foram desenhados usando uma tira de tecido em forma de meia-lua. O tecido tinha pequenos pedaços de cabelo colocados neles.[10]

Outro notável inventor de extensões de cílios é Maksymilian Faktorowicz, um guru da beleza e empresário polonês, que fundou a empresa Max Factor.[11]

Em 1916, enquanto fazia seu filme Intolerância, o diretor D. W. Griffith queria que a atriz Seena Owen tivesse cílios "que roçassem suas bochechas, para fazer seus olhos brilharem mais do que a vida". Os cílios postiços feitos de cabelo humano foram tecidos especificamente peça por peça por um fabricante de perucas local. Os cílios foram aderidos com goma espirituosa, comumente usada para fixação de perucas. Um dia Owen apareceu para sentar com os olhos inchados quase fechados, sua co-estrela Lillian Gish, escreveu em suas memórias.[12]

Na década de 1930, os cílios postiços estavam se tornando mais aceitáveis para a mulher comum usar. Essa mudança na opinião cultural foi em grande parte devido à influência das atrizes de cinema que foram vistas usando-os na tela. Apresentado na Vogue, os cílios postiços se tornaram oficialmente populares e receberam o selo de aprovação da Vogue.

Na década de 1960, os cílios postiços se tornaram a peça central da maquiagem. Durante esta época, a maquiagem dos olhos que dava às mulheres grandes olhos de boneca era muito comum. Eles conseguiram esse visual aplicando cílios postiços nos cílios superiores e inferiores. Modelos como Twiggy ajudaram a popularizar essa tendência e costumam ser associados a ela.

Em 1968, no protesto feminista Miss America, os manifestantes jogaram simbolicamente uma série de produtos femininos em um "Freedom Trash Can". Estes incluíam cílios postiços,[13] que estavam entre os itens que os manifestantes chamavam de "instrumentos de tortura feminina"[14] e apetrechos do que eles percebiam ser feminilidade forçada.

Em 2008, a Aesthetic Korea Co., Ltd. começou a fabricar produtos como cílios semipermanentes, que se tornaram populares na Coréia.[15] Desde então, várias empresas semelhantes começaram a se instalar, o que teve um impacto considerável nos países vizinhos, incluindo China e Japão. No entanto, devido ao aumento anual dos custos trabalhistas da Coréia do Sul, muitos fabricantes se mudaram da Coréia do Sul para a China ou o Vietnã.

Em 2014, Katy Stoka, com sede em Miami, fundadora da One Two Cosmetics, inventou os cílios postiços magnéticos como uma alternativa aos que utilizam cola.[16] Hoje os cílios magnéticos estão se tornando cada vez mais comuns, com muitas marcas tradicionais como Ardell e To Glam, oferecendo opções mais acessíveis. No entanto, estes são cílios postiços e não extensões de cílios.

Tipos e estilos
Cílios postiços e extensões de cílios semipermanentes aumentam o comprimento e o volume dos cílios, embora diferem de várias maneiras.

As pestanas clássicas são uma proporção de 1:1 de uma extensão aplicada a uma pestana natural. Cílios híbridos são cílios clássicos e cílios de leque de volume misturados. Cílios de volume são duas a seis extensões de cílios finas que fazem uma forma de leque para permitir uma aparência de cílios cheios e macios. Cílios mega volume são 10 ou mais extensões de cílios superfinas. Fãs pré-fabricados são extensões de cílios de volume prontas. Estão dispostos na tira autocolante para uma fácil recolha e aplicação rápida.

Os cílios híbridos envolvem extensões de cílios individuais clássicas e ventiladores de volume misturados para o máximo em cílios macios e texturizados. Também chamados de "conjunto misto", oferecem um visual mais espesso e denso do que os cílios clássicos, mas sem a uniformidade e suavidade de um conjunto de volume típico russo.

Cílios postiços temporários
Os cílios postiços temporários são aplicados com cola temporária e não são projetados para serem usados ao tomar banho, dormir ou nadar. Os cílios vêm como indivíduos, grupos e, mais comumente, tiras de cílios. As pestanas magnéticas funcionam colocando a pestana falsa magnética entre as pestanas, intercalando assim as pestanas naturais com as pestanas magnéticas. Ao usar cílios magnéticos sempre tome cuidado, pois é um mecanismo totalmente diferente. Ao usar um método de cola, o usuário espalha a cola no cílios postiços, deixando-o assentar por 30 segundos e, em seguida, pressiona-o contra a raiz superior dos cílios até que a cola seque o suficiente.[17]

Técnicas
Existem duas tecnologias básicas, bundle e ciliar. Com o método do feixe, são usados feixes prontos de cílios presos juntos, enquanto a construção ciliar é uma forma de construção de peças: um ou vários artificiais são colados em um cílio natural.[18]

Processo
Nos Estados Unidos, os serviços de extensão de cílios podem variar de US$ 30 a US$ 500, dependendo de:

 O número e o tipo de cílios que estão sendo usados
 O nível de habilidade do esteticista ou esteticista
 O local onde as extensões são aplicadas

Como uma pessoa comum pode ter de cem a duzentos cílios por olho, pode levar de uma a três horas para anexar um novo conjunto completo. O número de cílios que se pode colocar varia de acordo com os cílios naturais existentes. Como os humanos perdem cílios naturais todos os dias, as extensões de cílios geralmente duram entre três e quatro semanas e, durante esse período, os cílios naturais começam a cair ou afinar. Manter um conjunto completo de cílios requer um reabastecimento a cada duas ou três semanas ou um conjunto parcial a cada quatro semanas. Se feito corretamente, não deve haver danos aos cílios naturais. É importante encontrar um profissional treinado para preservar o crescimento dos cílios e reduzir a chance de complicações oculares.

Treinamento e certificação
Profissionais treinados em Lash Artistry têm vários títulos, incluindo "Lash Technicians", "Lash Artists" e "Lash Stylists". Existem diferentes empresas que oferecem treinamento e certificação para potenciais Técnicos de Extensão de Cílios.

Nos Estados Unidos, cada estado regula individualmente essa indústria. Alguns estados exigem uma licença de cosmetologia ou esteticista e alguns estados têm um certificado ou licença apenas para técnicos de pestanas.

No Reino Unido, o Guild of Professional Beauty Therapists credenciou cursos para a aplicação segura de extensões de cílios individuais semipermanentes. O valor do conteúdo do curso pode ser julgado pelo número de pontos de CPD (Desenvolvimento Profissional Continuado) que o curso recebe.

Referências
Guardian.ng - Your Prep Guide For Getting Eyelash Extensions

Eyelash Extensions Pros and Cons 2021 Cosmopolitan

Everything you need to run a successful Lash Business - Deerunspost

Eyelash Extensions: How Long They Last, How - Glamour

7 Signs Your Eyelash Extensions Could Be Better - tasleemanigh.com

10 TIPS ABOUT LASH EXTENSIONS - Beautyinlagos.com

Shutterstock - 43623 Eyelash Extensions Images, Stock Photos & Vectors

Links externos
A Full History Of Eyelashes And Their Place In Culture - Historydaily.org

The history of fake eyelashes will make you never want to wear them again - Businessinder

Instituto de Estética Curso de Cílios

Extensões de cílios


Abelland (; ) var en mindre hallig (≈uinddigede marskø) i det nordfrisiske vadehav i det vestlige Sønderjylland / Slesvig. Den nævnes som et eget sogn i kystlandskabet Strand i Friselagen (≈Nordfrisland) i perioden før den store manddrukning i 1362. Senere dannede Abelland et sogn sammen med Grøde og Habel. Abbelland er nu helt vokset sammen med nabohallig Grøde. Nord for Abelland lå den tidligere hallig Hingstnes (Hingstnæs).

Stednavnet betyder Æblernes land.

Noter

Nordfrisland

Abelland


Asıl ismi Billy Batson olan DC Comics karakteri.

Shazam dediğinde üzerine bir yıldırım düşer. Bu yıldırım büyücü Shazam tarafından Billy 'e altı mitolojilik karakterin güçlerini vermesi için gönderilir. İlk olarak 1939 yılında Clarence Charles Beck ve Bill Parker tarafından yaratılmıştır. Captain Marvel The World's Mightiest Mortal (Dünyadaki en güçlü ölümlü) unvanının sahibidir. Marvel comics'de böyle bir karakteri olduğu için telif haklarından dolayı dergi kapaklarında Captain Marvel yerine Shazam yazılmaktadır.

Güçleri

Solomon'un Bilgeliği: Captain Marvel geleceği görebilir, yeryüzündeki gelmiş geçmiş bütün dilleri bilir, insanları hipnotize edebilir.

Herkül'ün Kuvveti: Captain Marvel inanılmaz boyutlarda süper insan gücüne sahiptir. Kolaylıkla çeliği bükebilir, duvarları delip geçebilir, çok ağır nesneleri kaldırabilir.

Atlas'ın dayanıklılığı: Captain marvel çok büyük fiziksel saldırılardan bile sağ olarak çıkabilir ayrıca yemeye, içmeye, uyumaya, nefes almaya da ihtiyaç duymaz.

Zeus'un gücü: Captain marvel shazam dediğinde düşen yıldırım Captain marvel'ın bütün güçlerini artırır ve bütün güçlerinin kaynağı budur, yıldırım gücü, büyü gücü ve hızlı iyileşme sağlar. Bu yıldırım silah olarak da kullanabilir. Eğer Captain Marvel olduktan sonra yine Shazam derse normal insan olan Billy Batson haline dönüşür ve hiçbir gücü kalmaz.

Aşil'in cesareti: Kendi hayatını arkadaşları, dostları ve diğer insanların hayatlarının önüne sermede çekince duymayacak kadar cesurdur.

'Mercury'nin hızı: Captain marvel super sonic hızda hareket edebilir ve uçabilir. Yaklaşık 1,289 km\s . Yani Superman kadar hızlı uçamaz.

1939'da tanıtılan çizgi karakterler
Süper kahramanlar
DC Comics karakterleri
Resim aranan çizgi karakterler
Erkek film karakterleri

Captain Marvel (DC Comics)


Divizia 1 Cavalerie bulgară a fost una din marile unități operative ale Armatei Bulgariei, participantă la acțiunile militare de pe frontul român, în timpul Primului Război Mondial. În această perioadă, a fost comandată de generalul de brigadă Ivan Kolev.

Note

Bibliografie
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial

Unități militare bulgare pe frontul român în Primul Război Mondial
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Divizia 1 Cavalerie bulgară (1916-1918)


Two ships of the Royal Australian Navy have been named HMAS Manoora:

, a passenger liner launched in 1934, requisitioned by the RAN in 1939 for use as an armed merchant cruiser and later a landing ship, and returned to her owners in 1949
, an amphibious transport ship acquired from the United States in 1994 and decommissioned in 2011

Battle honours
Ships named HMAS Manoora are entitled to carry seven battle honours:
 Indian Ocean 1941–42
 Pacific 1942–45
 New Guinea 1944
 Leyte Gulf 1944
 Lingayen Gulf 1945
 Borneo 1945
 Persian Gulf 2002

References

Royal Australian Navy ship names

HMAS Manoora


An Dactylorhiza flixensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Gsell, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Károly Rezsö Soó von Bere. An Dactylorhiza flixensis in nahilalakip ha genus nga Dactylorhiza, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dactylorhiza

Dactylorhiza flixensis


Kaptan Robert Falcon Scott (d. 6 Haziran 1868, Davenport yakınları - ö. 29 Mart 1912), Antarktik yörelerinde iki sefere öncülük eden Kraliyet Donanması subayı ve kâşifi: 1901–04 Keşif Seferi ve tâlihsiz 1910–13 Terra Nova Seferi. Bu ikinci girişim sırasında Scott, Ronald Amundsen'in Norveç seferinden önce olmuşlar diye yalnızca bulmak için 17 Ocak 1912 tarihinde Güney Kutbu'na ulaşan beş kişilik bir ekibe önderlik etti. Dönüş yolculukları esnasında Scott ve yol arkadaşları, takâtsizlik, açlık ve aşırı soğuktan bütünüyle donarak hayatlarını kaybettiler.

Keşif Seferini yönlendirme görevinden önce Scott, kariyer ilerletme fırsatlarının hem kıt hem de hevesle hırslı subaylar tarafından arandığı Britanya'yı, Viktoria barış döneminde bir deniz harp subayının basmakalıp kariyerini sürdürmüştü. Kutup keşfi için herhangi bir tercihin yerine, Scott'ın Keşif komutası için uygun düşmesine yol açan kişisel tercih şansıydı. Ancak bu adımı atmış olan, ismi, hayatının on iki yılı boyunca bağlı kaldığı çalışma sahası, Antarktik ile ayrılmaz bir biçimde ilişkili oldu.

Ölüm haberini izleyen dönemde Scott, 50 yıldan daha fazla süredir devam eden bir konumda, simgesel İngiliz kahramanı oldu ve milletin karşısına dikilen birçok kalıcı anıtı yansıttı. 20. yüzyılın son yıllarında ise daha şüpheli bir yaşta efsanenin, onu ve arkadaşlarının yaşayanlarını bitiren afetin nedenlerine ve Scott'ın kişisel ortak sorumluluğuna toplanan ilgi olarak yeniden değerlendirmesi yapıldı. Önceleri çürütülemez bir pozisyondan Scott, yeterliği ve karakteri hakkında çıkan sorulara rağmen bir tartışma biçimi hâline geldi. 21. yüzyılda onun kişisel kahramanlığını ve acılara göğüs germesini vurgulayan fakat seferinin kaderi öncelikle şanssızlığı atfeden yorumcular, hatalarını tasdik ederken, daha olumlu biçimde Scott'ı genel olarak dikkate almışlardır.

Gençliği

Aile zemini

Devon, İngiltere, Devonport yakınında, Stoke Damerel'in Scott'ı, John Edward ile Hannah (née Cuming)'ın üçüncü çocuğu ve büyük oğlu Scott, 6 Haziran 1868 tarihinde doğdu. Babası bir biracı ve sulh hakimi olsa da ordu ve donanmada tam hizmet vermiş olan Scott'ın dedesi ve dört amcası, ailede deniz harp ve askerî gelenekler vardı. John Scott'ın zenginliği babasından miras alıp sonradan sattığı küçük Plymouth bira fabrikasının sahipliğinden gelir. Scott'ın donanma kariyerini yaptığı daha sonraki yıllarda aile, ciddi malî şanssızlıklar çekerdi fakat ilk çocukluk yılları huzurla geçirildi.

İlk deniz harp kariyeri
Temmuz 1883'te Scott, 26 kişilik bir sınıfın içinde yedinci genel deniz yarsubayı olarak Britanyaya uğradı. Ekim ayına kadar deniz yarsubaylık yılları boyunca hizmet ettiği birkaç gemiden ilki; Cape filosunun amiral gemisi, HMS Boadiceaya katılmak için Güney Afrika yolunda bulundu.

Kaynakça

1868 doğumlular
1912 yılında ölenler
İngiliz kâşifler
Antarktika kâşifleri
Légion d'honneur sahibi subaylar
Cullum Coğrafya Madalyası sahipleri
Açlıktan ölenler
Hipotermiden ölenler

Robert Falcon Scott


سمير البكوش ولد يوم 29 نوفمبر 1953، وتوفي بالعاصمة التونسية يوم 18 سبتمبر 2008، جامعي ومؤرخ تونسي.

حياته
درس تعليمه العالي بكلية الآداب والعلوم الإنسانية (شارع 9 أفريل) بالعاصمة، وحصل على الأستاذية في التاريخ عام 1979. التحق بالمعاهد الثانوية لتدريس مادتي التاريخ والجغرافيا، وأنجز خلال ذلك أطروحة دكتوراه في التاريخ المعاصر وناقشها عام 1999 ثم انتدب في التعليم العالي ليلتحق بكلية الآداب بمنوبة حيث درّس تاريخ تونس والتاريخ الغربي. ألقى دروس التاريخ الموجهة للتلاميذ والطلبة من خلال قنوات الإذاعة والتلفزة التونسية. كان من المساهمين في انطلاق واستمرار الندوات السنوية الخاصة بالتاريخ الجهوي والتي انتظمت على التوالي بكل من جندوبة 2005 وقفصة 2006 والقصرين 2007 وقابس 2008. كما كان من العناصر النشيطة في وحدة البحث حول الجمعيات والتي تنشط في كلية الآداب بمنوبة.

اهتمامه البحثي
اهتم في بحوثه بعدة موضوعات إذ تناول حركة طلبة الزيتونة والعمّال المهاجرين إلى فرنسا والحركة النقابية في تونس وقيادات الحركة الوطنية، وأصداء اندلاع الثورة الجزائرية بالبلاد التونسية ... وصدر له:
القيروان : 1881 - 1939 من المقاومة المسلحة إلى المقاومة المنظمة، تونس: كلية الآداب والفنون والإنسانيات بمنوبة، ط 1، 2006، ط2: 2009.

الإشارات المرجعية

مواليد 1953
مؤرخون تونسيون
وفيات 2008

سمير البكوش


Evgheni Alexandrovici Morgunov (în ; ) a fost un actor, regizor și scenarist sovietic și rus, Artist emerit al RSFS Ruse (1978).

Alături de Iuri Nikulin și Gheorghi Vițin a format o tripletă comică legendară în cinematografia sovietică, printre cele mai cunoscute filme în care au apărut ei fiind Operațiunea Î și Răpire în stil caucazian sau Noile aventuri ale lui Șurik, de Leonid Gaidai. Personajul lui Morgunov, numit Experimentatul (Bîvalîi) a reprezentat liderul agresiv al tripletei.

Filmografie selectivă
 La ora șase seara, după război (В 6 часов вечера после войны) (1944)
 S-a întâmplat în Donbas (Это было в Донбассе) (1945)
 1948 Tânăra gardă (Молодая гвардия), regia Serghei Gherasimov
 Oameni curajoși (Смелые люди) (1950)
 Vifore dușmănoase (Вихри враждебные) (1953)
 Mexicanul (Мексиканец) (1955)
 Othello (Отелло) (1955)
 1959 Soarta unui om (Судьба человека), regia Serghei Bondarciuk
 1960 Învierea (Воскресение), regia Mihail Șveițer
 1961 Pânze purpurii (Алые паруса), regia Aleksandr Ptușko
 Câinele Barbos și ineditul cros (Пёс Барбос и необычный кросс) (1961)
 Contrabandiștii/Țuicarii (Самогонщики) (1961)
 Dați-mi cartea de reclamații (Дайте жалобную книгу) (1965)
 1965 Operațiunea Î (Операция «Ы» и другие приключения Шурика), regia Leonid Gaidai
 1967 Răpire în stil caucazian sau Noile aventuri ale lui Șurik, regia Leonid Gaidai
 Mergeau cu tramvaiul Ilf și Petrov (Ехали в трамвае Ильф и Петров) (1972)
 Riscul este o chestie demnă (Риск — благородное дело) (1977)
 Porțile Pokrovski (Покровские ворота) (1982)
 Eralaș'' (1984)

Note

Legături externe

 Biografie pe russia-ic.com
 Biografie pe peoples.ru

Nașteri în 1927
Decese în 1999
Actori ruși
Actori sovietici
Oameni din Moscova
Ruși din secolul al XX-lea

Evgheni Morgunov


An Carex allolepis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gottlieb Ludwig Reichenbach. An Carex allolepis in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex allolepis


Los trocantéridos (Trochanteriidae) son una familia de arañas araneomorfas, que forman parte de los gnafosoideos (Gnaphosoidea), una superfamilia formada por siete familias entre las que destacan por su número de especies Gnaphosidae y Prodidomidae.

Distribución
Muchos de sus géneros son endémicos de Australia. Platyoides walteri, fue introducida en Australia. Unos pocos géneros se encuentran en Sur América, Asia o África.

Sistemática
Con la información recogida hasta el 31 de diciembre de 2011, esta familia cuenta con 152 especies descritas comprendidas en 19 géneros:
 Boolathana Platnick, 2002 (Australia)
 Desognaphosa Platnick, 2002 (Australia)
 Doliomalus Simon, 1897 (Chile)
 Fissarena Henschel, Davies & Dickman, 1995 (Australia)
 Hemicloeina Simon, 1893 (Australia)
 Longrita Platnick, 2002 (Australia)
 Morebilus Platnick, 2002 (Australia)
 Olin Deeleman-Reinhold, 2001 (Célebes, Isla Christmas)
 Plator Simon, 1880 (China, India, Corea, Japón)
 Platorish Platnick, 2002 (Australia)
 Platyoides O. P-Cambridge, 1890 (África, Madagascar)
 Pyrnus Simon, 1880 (Australia, Nueva Caledonia)
 Rebilus Simon, 1880 (Australia)
 Tinytrema Platnick, 2002 (Australia)
 Trachycosmus Simon, 1893 (Australia)
 Trachyspina Platnick, 2002 (Australia)
 Trachytrema Simon, 1909 (Australia)
 Trochanteria Karsch, 1878 (Sur América)

Referencias
 Platnick, Norman I.</span> (2012): The world spider catalog, version 12.5. American Museum of Natural History.
 Platnick, N.I. (2002): "A revision of the Australasian ground spiders of the families Ammoxenidae, Cithaeronidae, Gallieniellidae, and Trochanteriidae (Araneae, Gnaphosoidea)". Bulletin of the AMNH 271 PDF (26Mb) Abstract

Enlaces externos

Véase también
 Anexo:Especies de Trochanteriidae
 Anexo:Taxonomía de las arañas

Trochanteriidae

Trochanteriidae


منطقة القامشلي منطقة سورية إدارية تتبع محافظة الحسكة الشماليّة الشرقيّة مركزها مدينة القامشلي، بلغ تعداد سكان المنطقة 425,580 نسمة حسب التعداد السكاني لعام 2004.

نواحي منطقة القامشلي
 ناحية مركز القامشلي
 ناحية تل حميس
 ناحية عامودا
 ناحية القحطانية

المراجع

الجزيرة الفراتية
تجمعات كردية في سوريا
قامشلي
منطقة القامشلي

منطقة القامشلي


الفصة متعددة الأشكال أو الفصة الشائكة نوع نباتي يتبع لجنس الفصة من الفصيلة البقولية. اسمه العلمي .

موطنه الأصلي حوض البحر الأبيض المتوسط وهو الآن منتشر في كل أنحاء العالم.

الوصف النباتي
كبقية أنواع الفصة، تتكون ورقة الفصة متعددة الأشكال من ثلاث وريقات. الأزهار صفراء. الثمرة عبارة عن قرن قرصي أو اسطواني ذي أشواك جانبية، ولهذا تسمى بالفصة الشائكة.

يمكن أن تكون دورة حياة النبات حولية أو معمرة.

صور

مراجع

أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
الحياة النباتية في الوطن العربي
بقولية
فصة
نباتات الشام
نباتات المغرب العربي
نباتات مالطا
نباتات مصر
نباتات وصفت في 1753

فصة متعددة الأشكال


An Aloe alfredii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Werner Rauh. An Aloe alfredii in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe alfredii


Fort Leavenworth () is a United States Army installation located in Leavenworth County, Kansas, in the city of Leavenworth.  Built in 1827, it is the second oldest active United States Army post west of Washington, D.C., and the oldest permanent settlement in Kansas. Fort Leavenworth has been historically known as the "Intellectual Center of the Army."

During the country's westward expansion, Fort Leavenworth was a forward destination for thousands of soldiers, surveyors, immigrants, American Indians, preachers and settlers who passed through.

Today, the garrison supports the US Army Training and Doctrine Command (TRADOC) by managing and maintaining the home of the US Army Combined Arms Center (CAC). CAC's mission involves leader development, collective training, and Army doctrine and battle command (current and future).

Fort Leavenworth is also home to the Military Corrections Complex, consisting of the United States Disciplinary Barracks the Department of Defense's only maximum security prison and the Midwest Joint Regional Correctional Facility. In addition, the Fort Leavenworth Garrison supports numerous tenant organizations that directly and indirectly relate to the functions of the CAC, including the United States Army Command and General Staff College and the Foreign Military Studies Office.

The fort occupies  and has  of floor area in 1,000 buildings and 1,500 quarters.  It is located on the Frontier Military Scenic Byway (U.S. Route 69 and K-7 corridor), which was originally a military road connecting to Fort Scott and Fort Gibson.

Fort Leavenworth was also the base of African-American soldiers of the U.S. 10th Cavalry Regiment of the United States Army, formed on 21 September 1866 at Fort Leavenworth. They became known as Buffalo Soldiers, nicknamed by the Native American tribes whom they fought. The term eventually was applied to all of the African-American regiments formed in 1866.

Tenants and organization

The garrison commander is a colonel reporting via IMCOM West to the Installation Management Command. The fort is nicknamed the "intellectual center" of the Army because much of its mission involves training.

Major tenants include:
 United States Army Combined Arms Center (CAC) which, among its various responsibilities, is the United States Army Command and General Staff College, which includes a degrees granting graduate school for U.S. and allied soldiers and officers.  The school trains almost all of the army's majors. All modern five-star army generals have passed through the college including George Marshall, Douglas MacArthur, Dwight Eisenhower, Henry "Hap" Arnold, and Omar Bradley. Since 1978 it has been commanded by a lieutenant general (3 stars). In 2007, its commander was David Petraeus. It reports to the United States Army Training and Doctrine Command (TRADOC).
 United States Disciplinary Barracks, which is the only maximum security prison for military personnel of all branches.  Since a 2007 reorganization, its commander is a colonel who reports to the United States Army Corrections Command.
 Midwest Joint Regional Correctional Facility, a low security prison. reports to the United States Army Corrections Command.
 Foreign Military Studies Office (which reports to TRADOC)
 Munson Army Health Center (Post hospital)
 University of Foreign Military and Cultural Studies (which includes teaching Red Teams among its courses)
 Sherman Army Airfield—the Post airport (which reports to the garrison)
 Fort Leavenworth National Cemetery
 TRADOC Analysis Center (which reports to TRADOC)
 Headquarters of the National Guard's 35th Infantry Division (Mechanized)
 Mission Command Training Program is the focal point for National Guard of the United States division and brigade staff training and development.
 Army/ACE Registry Transcript Systems (handles transcripts for all its training)

Schools
 See Fort Leavenworth School District

Media
The Fort Leavenworth Lamp newspaper serves the military community living on post.

History

18th century
The fort is 10 miles south of the 18th century French Fort de Cavagnal, which was the farthest west fort in Louisiana (New France). Its commandant was François Coulon de Villiers, a brother to Louis Coulon de Villiers, who was the only military commander to force George Washington to surrender (after avenging the murder of his half brother Joseph Coulon de Jumonville while in Washington's custody, which was the incident that set off the French and Indian War).

The French abandoned the fort after ceding its territory to Louisiana (New Spain) at the conclusion of the French and Indian War.

Early American explorers on the Missouri River to visit the area of Fort de Cavagnal include Lewis and Clark on 26–29 June 1804 and Stephen Harriman Long in 1819.

The fort location had been chosen then because of its proximity to a large Kansa tribe village.

19th century
Colonel Henry Leavenworth, with the officers and men of the 3rd Infantry Regiment from Jefferson Barracks at St. Louis, Missouri, established Fort Leavenworth in 1827 to be a forward base protecting the Santa Fe Trail.

Leavenworth's instructions had been the following:

Colonel Leavenworth of the 3d Infantry, with four companies of his regiment will ascend the Missouri and when he reaches a point on its left band near the mouth of Little Platte River and within a range of twenty miles above or below its confluence, he will select such position as in his judgment is best calculated for the site of a permanent cantonment. The spot being chosen, he will then construct with the troops of his command comfortable, though temporary quarters sufficient for the accommodation of four companies. This movement will be made as early as the convenience of the service will permit.

Leavenworth was to report that spot around the confluence on the east side of the Missouri River (near present-day Farley, Missouri) would be prone to flooding and on 8 May 1827 recommended the location  upstream on the west bank in the bluffs above the river.

The first army installation in Cantonment Leavenworth (its original name) was located on Scott Avenue, south of the Post Chapel with initial strength of 14 officers and 174 enlisted men.

The Cantonment almost immediately increased in importance as it became the eastern terminus for the Santa Fe Trail and Oregon Trail. After Indian Removal Act of 1830 attempted to remove all Indians west of the Missouri–Kansas border, the fort which is west of the border assumed even more importance. In 1832, it was renamed "Fort Leavenworth".

Between 1832 and 1834, the Rookery was built as bachelor officer quarters. The Rookery is the oldest building in Kansas and would be the office of the first territorial governor and thus the first capitol in Kansas from 1854 to 1855 when the capitol was moved to Pawnee, Kansas.

In 1836, William Clark at the fort presided over the transfer of Indian land directly across the Missouri River from the fort to the U.S. government in the Platte Purchase which involved the entire northwest corner of Missouri.

In 1839, Col. Stephen W. Kearny marched against the Cherokees with 20 companies of dragoons, the largest U.S. mounted force ever assembled. Throughout the Mexican–American War, Fort Leavenworth was the outfitting post for the Army of the West.

In 1854, Kansas Territory Governor Andrew Reeder set up executive offices on post and lived for a short time in the quarters now known as the Rookery.

During the 1850s, troops from Ft. Leavenworth were mobilized to control the "Mormon Problem" in what became known as the Utah War.

From 1858 to 1874 Fort Leavenworth was also home to the Fort Leavenworth Arsenal (originally called the Leavenworth Ordnance Depot) which supplied ordnance to the army in the western United States which was located at what today is the Combined Arms Center headquarters complex on what is called Arsenal Hill which was reached by Arsenal Avenue (which today is called Scott Avenue).  The arsenal moved in 1874 to the Rock Island Arsenal in Illinois.  Two surviving buildings from the arsenal are Sherman Hall and Sheridan Hall which are now in the same complex as Grant Hall and are among the most iconic buildings of the fort.

Civil War
At the outbreak of the Civil War, Camp Lincoln was established on post as a reception and training station for Kansas volunteers. In 1864, news of the approach of Confederate General Sterling Price prompted construction of Fort Sully, a series of earthworks for artillery emplacements on Hancock Hill, overlooking what is now the Fort Leavenworth National Cemetery. (See Fort Sully (Fort Leavenworth)).  However, Price's forces never reached Fort Leavenworth, having met defeat at Westport, which is now part of Kansas City. During its long history, the post was never subject to enemy attack.

For three decades following the war, the Army's chief mission was control of the American Indian tribes on the Western plains. Between 1865 and 1891, the Army had more than 1,000 combat engagements with Apache, Modoc, Cheyenne, Ute, Nez Perce, Comanche, Kiowa, Kickapoo and other tribes.

The Fort Leavenworth National Cemetery is one of the national cemeteries established by Abraham Lincoln on 17 July 1862. Veterans since the War of 1812 have been laid to rest in the cemetery. One veteran of the War of 1812 is the cemetery's most famous occupant, Brigadier General Henry Leavenworth, who gave his name to the fort, the cemetery, and the town and county they are located in. Others buried in the cemetery include 10 Medal of Honor recipients, seven Confederate prisoners of war as well as soldiers killed in Operation Desert Storm, Operation Iraqi Freedom and Operation Enduring Freedom. Although there is no longer space for new burial sites, burials frequently take place for those who already have family members interred in the cemetery.

Reconstruction and Indian wars

In 1866, the U.S. Congress authorized the formation of four black regiments, which were the 24th and 25th Infantry Regiments and the 9th and 10th Cavalry Regiments. The 10th Cavalry Regiment was formed at Fort Leavenworth under the command of Col. Benjamin Grierson. Today, a statue of a cavalry rider stands at Fort Leavenworth in tribute to the "Buffalo Soldier" of the 9th and 10th Cavalry Regiments. Just off Fort Leavenworth in the City of Leavenworth, The Richard Allen Cultural Center, housed in a former home of a Buffalo Soldier, also highlights the history of the Buffalo Soldiers and African-Americans serving in the U.S. Army.

The United States Disciplinary Barracks, now a maximum-security military prison, was established in 1875 under the command of Lt. Col. Edmund Rice.

In 1877 some 400 Nez Perce were shipped to Fort Leavenworth after being pursued and captured in the Nez Perce War. In 1889 they were sent to Tonkawa, Oklahoma.

The fort's first Catholic church was built in 1871 and was later replaced by St. Ignatius Chapel in 1889. St. Ignatius Chapel was destroyed by fire in December 2001. The first Protestant chapel, Memorial Chapel, was built by prison labor in 1878 of stone quarried on post. The round window behind the chapel's front altar was intentionally installed slightly askew by an inmate who was angry at his work boss. This chapel has brass cannon embedded in the walls at the sides of the church, and photos of many of the officers involved in the early history of the fort, including some of the Custer family.

In 1881, Gen. William T. Sherman established the School of Application for Cavalry and Infantry. That school evolved into the U.S. Army Command and General Staff College.

The Western Branch National Military Home ("old soldiers' home"), now called the Veterans Medical Center, or Dwight D. Eisenhower Medical Center Historic District was established in 1885 as part of the National Home for Disabled Volunteer Soldiers system. The soldier home is closely associated with the nearby cemetery that became the Fort Leavenworth National Cemetery in 1973.

20th century
World War I was the first opportunity to evaluate the impact of Sherman's school. Graduates excelled in planning complex American Expeditionary Forces operations. By the end of the war, they dominated staffs throughout the AEF.

In the years between the world wars, graduates included such officers as Dwight D. Eisenhower, Omar Bradley and George S. Patton. During World War II, some 19,000 officers completed various courses at Fort Leavenworth. By the end of 1943, commanders and staffs of 26 infantry, airborne and cavalry divisions had trained as teams at the school.

General Michael Joe Costello of the army of the newly formed Irish Free State attended Fort Leavenworth from 1926 to 1927, passing with such distinction that he was recommended for the United States Army War College.

In 1946, the school was given its current name. In 1959, the college moved to the newly built J. Franklin Bell Hall on Arsenal Hill. In 1985, the Harold Keith Johnson wing was added to house the Combined Arms and Services Staff School (CAS3).  Classes for the School of Advanced Military Studies and the School for Command Preparation, as well as the Combined Arms Research Library, are located in Eisenhower Hall which was dedicated in 1994.

It was declared a National Historic Landmark in 1960.

Until the early 1970s, a battery of four Nike-Hercules Missiles were deployed at Bell Point on a hill on the west side of the fort.

The base is served by the Sherman Army Airfield which has a  runway and operates under a joint agreement with the city of Leavenworth, Kansas that permits civilian aircraft to use it all hours. The airfield was inundated by the Missouri River in levee breaches during the Great Flood of 1951, the Great Flood of 1993, and the Great Flood of 2011.

Freedom's Frontier Heritage Area
Fort Leavenworth is considered one of the most significant historic military installations in the Department of the Army, as well as to the nation. The fort's 5,634 ac (2,279 ha) contain a 213 ac (86.1 ha) National Historic Landmark District (NHLD), which was established in 1974.

A number of historic preservation investigations have been conducted over the past few decades at Fort Leavenworth. In 1970, for example, two historic sites were listed on the National Register of Historic Places (NRHP): the Main Parade Ground and the Santa Fe Trail Ruts.

During 2006, this historic military site became part of a new Freedom's Frontier National Heritage Area.

References

Further reading

External links

 Freedom's Frontier
 Frontier Army Museum
 Fort Leavenworth Home Page
 Munson Army Health Center
 Guide for visitors to Fort Leavenworth
 The Fort Leavenworth Lamp Online – Fort Leavenworth's Newspaper
 U.S. Army Combined Arms Center
 U.S. Army Disciplinary Barracks, Fort Leavenworth, Kansas
 TRADOC Schools
 TRADOC Website
 Fort Leavenworth History Collection Combined Arms Research Library Digital Library
 USD 207 local unified school district
 Fort Leavenworth has been extensively documented by the Historic American Buildings Survey. Sample documents include:

Fort Leavenworth
Buildings and structures in Leavenworth County, Kansas
Leavenworth
Kansas in the American Civil War
Mexican–American War forts
National Historic Landmarks in Kansas
Fort Leavenworth
Fort Leavenworth
Leavenworth
Training installations of the United States Army
World War I sites in the United States
World War II sites in the United States
Census-designated places in Leavenworth County, Kansas
Census-designated places in Kansas
Leavenworth
National Register of Historic Places in Leavenworth County, Kansas
American Civil War on the National Register of Historic Places
Military installations established in 1827
Forts along the Missouri River

Fort Leavenworth


An Dendrobium lonchigerum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Dendrobium lonchigerum in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium lonchigerum


මාතලේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය ශ්‍රී ලංකාවේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයකි. ලංකා දිවයිනේ මධ්‍ය ලක්‍ෂය මාතලේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය තුල ඇතැයි සැලකේ.  මෙහි විශාලත්වයෙන් ව.කි.මී. 1993.9 කින් සමන්විත වේ. මධ්‍යම පලාතේ උතුරු කොටස නියෝජනය කෙරෙන මාතලේ දිස්ත්‍රික්කය
නැ‍ඟෙනහිර දේශාංශ 80º 28" , සිට 80º 59"  දක්වා හා උතුරු අක්ෂාංශ 7º 24" සිට 8º 01" දක්වා පැතිර පවතී.
උතුරින් අනුරාධපුරය ද නැ‍ගෙනහිරින් පොලොන්නරුව, බදුල්ල හා අම්පාර ද දකුණින් මහනුවර ද බටහිරින් කුරුණෑගල ද යන දිස්ත්‍රික්ක වලින් මායිම් වන මාතලේ, දිවයිනේ ස්වාභාවික සම්පත් වලින් අනූන ප්‍රදේශ වලින් එකකි.

සීගිරිය , දඹුලු ලෙන් විහාරය මෙන්ම නකල්ස් කඳුවැටිය ද පිහිටි මෙම දිස්ත්‍රික්කය ප්‍රාදේශිය ලේකම් කොට්ඨාස 11 ක් පුරා විහිදුනු ගම්මාන 1373 කින් සමන්විත 482,229 ක ( වර්ෂ 2012 දි )  ජනගහනයක් වෙසෙන ප්‍රදේශයකි.

භූගෝලීය පසුබිම
ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍යම පලාතේ උතුරු අර්ධය නිරූපනය කරන මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ පිහිටීම හා භූගෝලීය කරුණු මිණුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ මැනුම් සිතියමේ (පරිමාණය 1 : 63360) දඹුල්ල, නාලන්ද, කුරුණෑගල, පොලොන්නරුව, ඇළහැර හා රංගල යන අඟලේ සිතියම් වලින් නිරූපනය කෙරේ.

දිස්ත්‍රික්කයේ කඳු ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ, ඒකකයක් වශයෙන් ගත් කල මූලික පාෂාණ වර්ගය චානොකයිට්ය.
මෙම මූලික පාෂාණ වර්ගය කාලයක් ගතවීමේදි පෘථිවි අභ්‍යන්තරයේ ඇතිවන නොයෙක් බලපෑම් මත උඩු නැමි, විභේද හා යටි නැමි වලින් සංකීර්ණ ව්‍යුහ සාදයි.
මෙම ලක්‍ෂණ නකල්ස් කඳු වැටිය ආශ්‍රිතව දැකිය හැක.

මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ නැ‍ඟෙනහිර සීමාවේ පිහිටි මහවැලි නිම්නය අසල ප්‍රදේශය භූ වර්ගීකරණයට අනූව විජයන් ශ්‍රේණියට අයත් වේ.
මහවැලි ග‍ඟේ පිටාර තැන්නක් වන මෙම කලාපයේ විශේෂයෙන්ම අවසාදිත දියළු පස් තැන්පත්ව පවතී.

මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ භූ විෂමතාවය සැලකීමේදී එය ප්‍රධාන කොටස් 3 කට බෙදා දැක්විය හැක.
උතුරු දිග තැන්න
මාතලේ ද්‍රෝණිය හා නකල්ස් ප්‍රදේශය
ලග්ගල සමාන්තර හෙල්වැටි

උතුරු දිග තැන්නට සාමාන්‍යයෙන් දඹුල්ල, ගලේවෙල, පල්ලේපොල ප්‍රාදේශිය ලේකම් කොට්ඨාශ අයත් වේ. තැන් තැන් වල උස් කඳු හා ශේෂ කඳු වලින් පිරුණු මෙම ප්‍රදේශය සාමාන්‍යයෙන් තැනිතලාවක් හා රළු බිමක ලක්‍ෂණ පෙන්වයි.
මෙම ප්‍රදේශයේ පිහිටි ශේෂ කඳු අතර සීගිරිය, දඹුල්ල, බේලියකන්ද පුරාණයේ සිට ප්‍රසිද්ධියක් උසුලයි. මෙම තැනිතලාව සාමාන්‍යයෙන් අඩි 500 - 1000 ත් අතර උන්නතාංශයක් පෙන්වයි.

මාතලේ ප්‍රදේශය ද්‍රෝණියක් ලෙස භූ විද්‍යාත්මකව පෙන්වා දිය හැක. එයට ප්‍රධාන හේතුව කඳු වලල්ලකින් මාතලේ නඟරය වටවී තිබීමයි.
නකල්ස්, ගුරුළුහෙල පන්සලතැන්න, ඕවිල්කන්ද හා හුන්නස්ගිරි කඳුවැටියෙන් වටවී ඇති මාතලේ නඟරය ආශ්‍රිත ප්‍රදේශ මෙසේ ද්‍රෝණියක පිහිටයි. මෙම ප්‍රදේශයේ භූ ලක්‍ෂණ සංකීර්ණ කරවමින් ගලා බසින ගංගාව සුදු ගඟ වේ.
රත්තොට හරහා නැ‍ගෙනහිර දෙසට යනවිට රළු භූ විෂමතාවයක් දක්වන නකල්ස් කඳු වැටිය හමුවේ. මුදුන් පහකින් සමන්විත මෙම වැටියේ සාමාන්‍ය උන්නතාංශය අඩි 4000 ක් පමණ වේ.

නකල්ස් කඳු වැටියේ නැ‍ඟෙනහිර බෑවුමේ පිහිටි කැපී පෙනෙන ලක්‍ෂණයකි, ලග්ගල සමාන්තර හෙල්වැටි කලාපය. නකල්ස් වැටියේ සිට ලග්ගල ප්‍රදේශයට සමාන්තරව උතුරු දෙසට විහිදෙන හෙල්වැටි තුනකින් මෙම කලාපය සමන්විත වේ.
මින් එක් වැටියක් නකල්ස් හි තෙළඹුගල සිට වස්ගමුව දක්වා ද, දෙවැනි වැටිය නකල්ස් හි වමාරපුගල සිට රණමුරේ හරහා අඹන්ගඟ දක්වා ද විහිදෙන අතර තෙවැනි වැටිය රඹුක්ඔළුව ප්‍රදේශයේ සිට ලග්ගල උඩසිය පත්තුව දෙසට විහිදෙයි.

වනාන්තර ව්‍යාප්තිය ද සංකීර්ණය. එහි මධ්‍ය නිරිත හා බටහිර ප්‍රදේශ කඳුකර තෙත් කලාපීය වනාන්තර ද, නකල්ස් හි නැ‍ඟෙනහිර ප්‍රදේශ කඳුකර වියළි කලාපීය වනාන්තර ද, උතුරු හා ලග්ගල, විල්ගමු ප්‍රදේශ පහතරට වියළි කලාපීය වනාන්තර වලින් ද සමන්විත වේ.
ප්‍රධාන මෝසම් සුලං දෙක මඟින්ම වර්ෂාව ලැබුවත් වැඩි වර්ෂාපතනයක් ලැබෙන්නේ ඊසානදිග මෝසම් සුලං මඟිනි.
ප්‍රදේශයේ ඛනිජ සම්පත් සැලකීමේදී ලග්ගල, කළුගඟ හා හත්තොට අමුණ මැණික් ද, වාරියපොල හා කයිකාවල මයිකා නිධි ද, තලාගොඩ හා ඕවල පිඟන් නිෂ්පාදනයට භාවිතා කරන පෙල්ස්පාර් ඛනිජ නිධි ද වැදගත් වේ.
තවද හුණු හා කළුගල් කර්මාන්තය ද මහා පරිමාණ වශයෙන් සිදුකෙරේ.

ඓතිහාසික පසුබිම
ලිඛිත ඉතිහාසයක් අති ලංකාවේ එකම දිස්ත්‍රික්කය මාතලේ දිස්ත්‍රික්කය වේ.  "ඓතිහාසික මාතලේ "සිගිරිය නිර්මාණය කලෙ කාශ්‍යප රජතුමා විසිනි

දේශගුණය

   වාර්ෂික වර්ෂාපතනය       - මි. මි. 1659
   අවම සාමාන්‍ය උෂ්නත්වය   - සෙ. අංශක 23
   උපරිම සාමාන්‍ය උෂ්නත්වය - සෙ. අංශක  31

සංචාරක ආකර්ෂණ

සීගිරිය - යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවිය
දඹුලු ලෙන් විහාරය - යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවිය
අළුවිහාර රජමහා විහාරය - ක්‍රි:පූ 1 වෙනි සියවසෙහි වළගම්බා රාජ්‍ය සමයේ ත්‍රිපිටක බුද්ධ ධර්මය මුල්වරට තල්පත්වල ග්‍රන්ථාරූඩ කිරීම.
කවටයාමුණ රජමහා විහාරය
නාලන්දා ගෙඩිගේ
නකල්ස් කඳුවැටිය / ( දුම්බර කඳුවැටිය )
හුන්නස්ගිරිය කඳුවැටිය
රිවස්ටන්
ඇතිපොල කන්ද /  ( විල්ෂයාර් කන්ද )
සෙම්ඹුවත්ත
ඉබ්බන්කටුව මෙෙගලිතික සුසාන භුමිය

ආර්ථිකය

ජනගහන ප්‍රමානය, වර්ධනය සහ ජන ඝනත්වය

මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ ( 2012 දි ) මුළු ජනගහනය 482,229 ක් විය. 1981 සහ 2001 වර්ෂ අතරතුරදී ජනගහන වර්ධනය පුද්ගලයින් 83,974 හෝ  ප්‍රතිශතය  සියයට 19.03 කි.
ඉහත කාල සීමාව තුළ මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ වාර්ෂික ජනගහන වර්ධන අනුපාතිකය 1.1 % කි. 2011 වර්ෂයේ දි මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ වැඩිම ජනගහනය වන 74,529 මාතලේ ප්‍රාදේශිය ලේකම් කොට්ඨාශයෙන්ද අඩුම ජනගහනය වන 12,087 ලග්ගල පල්ලේගම  ප්‍රාදේශීය  ලේකම් කොට්ඨාශයෙන්ද වාර්තා වෙයි.

ජාතිය අනුව ජනගහන තොරතුරු ( 2012 )

 සිංහල 389,092

ශ්‍රී ලංකා දෙමළ 24,756

ඉන්දියානු දෙමළ 23,400

ශ්‍රී ලංකා යෝනක 44,113

මැලේ 335

බර්ගර් 376

ශ්‍රී ලංකා චෙට්ටි 29

භාරත 7

වෙනත් 121

එකතුව 482,229

ආගම් අනුව දිස්ත්‍රික් ජනගහනය ( 2007 )

බෞද්ධ 372,211

හින්දු 45,287

ඉස්ලාම් 42,667

රෝමානු කතෝලික 8,963

වෙනත් ක්‍රිස්තියානි 1,817

වෙනත් 55

දිස්ත්‍රික් ස්ත්‍රී - පුරුෂ ජනගහන තොරතුරු
(  2001 ජන හා නිවාස සංගණනය )

ස්ත්‍රී 221,258

පුරුෂ 220,070

එකතුව 441,328

පරිපාලන ව්‍යුහය

ප්‍රාදේශිය ලේකම් කොට්ඨාස  හා අංශ අනූව ජනගහනය හා ජන ඝනත්වය ( 2007 වසර )

මැතිවරණ කොට්ඨාස
මාතලේ දිස්ත්‍රික්කය ,මැතිවරණ කොට්ඨාස 4 කට වෙන්කර ඇති අතර එක් එක් මැතිවරණ කොට්ඨාසයන්හි ලියාපදිංචි ජන්ද සංඛ්‍යාව ( වර්ෂ 2014 ) අනුව පහතින් දක්වා ඇත.

මාතලේ දිස්ත්‍රික්කය තුල පිහිටා ඇති පළාත් පාලන ආයතන

මහ නගර සභා
 මාතලේ
 දඹුල්ල

නගර සභා

ප්‍රදේශීය සභා
මාතලේ ප්‍රාදේශීය සභාව
යටවත්ත ප්‍රාදේශීය සභාව
 රත්තොට  ප්‍රාදේශීය සභාව
 උකුවෙල ප්‍රාදේශීය සභාව
 ගලේවෙල ප්‍රාදේශීය සභාව
 පල්ලේපොල ප්‍රාදේශීය සභාව
 නාවුල ප්‍රාදේශීය සභාව
 අඹන්ගඟකොරලේ ප්‍රාදේශීය සභාව
 ලග්ගල පල්ලේගම ප්‍රාදේශීය සභාව
 විල්ගමුව ප්‍රාදේශීය සභාව
 දඹුල්ල ප්‍රාදේශීය සභාව

ආශ්‍රිත ලිපි
 ශ්‍රී ලංකාවේ දිස්ත්‍රික්ක
 ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත්
 ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස
 ශ්‍රී ලංකාවේ මහනගර සභා
 ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සභා
 ශ්‍රී ලංකාවේ නගර ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර
  http://www.ds.gov.lk/dist_matale/english/location_based_info.html
 ශ්‍රී ලංකා ජනලේඛන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ නිල වෙබ් අඩවිය
 මාතලේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ නිල වෙබ් අඩවිය
මාතලේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය

මාතලේ පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය


An Kyllinga lehmannii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Kyllinga lehmannii in nahilalakip ha genus nga Kyllinga, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Kyllinga

Kyllinga lehmannii


O discurso da Exposição de Atlanta foi um discurso sobre o tema das relações raciais dado pelo estudioso afro-americano Booker T. Washington em 18 de setembro de 1895. O discurso, apresentado diante de uma audiência predominantemente branca na Cotton States and International Exposition (a local do hoje Piedmont Park) em Atlanta, Geórgia, foi reconhecido como um dos discursos mais importantes e influentes da história norte-americana. O discurso foi precedido pela leitura de uma ode dedicatória escrita por Frank Lebby Stanton.

Washington começou com um chamado aos negros, que compunham um terço da população sulista, para ingressar no mundo do trabalho. Ele declarou que o Sul era onde os negros tinham sua chance, ao contrário do Norte, especialmente nos mundos do comércio e da indústria. Ele disse ao público branco que, em vez de depender da população imigrante chegando à taxa de um milhão de pessoas por ano, eles deveriam contratar alguns dos oito milhões de negros do país. Ele elogiou a lealdade, a fidelidade e o amor dos negros no serviço à população branca, mas alertou que eles poderiam ser um grande fardo para a sociedade se a opressão continuasse, afirmando que o progresso do Sul estava inerentemente ligado ao tratamento dos negros e à proteção de seus liberdades.

Ele abordou a desigualdade entre legalidade comercial e aceitação social, proclamando que "a oportunidade de ganhar um dólar em uma fábrica agora vale infinitamente mais do que a oportunidade de gastar um dólar em uma casa de ópera".

O título "Atlanta Compromise Speech" foi dado ao discurso de W. E. B. Du Bois, que o considerou insuficientemente comprometido com a busca da igualdade social e política dos negros.

Embora o discurso não tenha sido gravado em sua apresentação inicial em 1895, Washington gravou uma parte do discurso durante uma viagem a Nova York em 1908. Esta gravação foi incluída no National Recording Registry.

Ligações externas
 Full text of the Atlanta Exposition Speech

 "Atlanta Compromise Speech," New Georgia Encyclopedia

Discursos
História da segregação racial nos Estados Unidos
1895 nos Estados Unidos
Booker T. Washington
História de Atlanta

Discurso da Exposição de Atlanta


هضبة القارة القطبية الجنوبية (غالبا ما يشار اليها على انها الهضبة القطبية) هي منطقة واسعة من شرق أنتاركتيكا، تمتد لحوالي ألف كيلومتر، والتي تشمل القطب الجنوبي. الارتفاع المتوسط قريب من 3000 متر.

الهضبة تم اكتشافه في عام 1903 خلال بعثة الاستكشاف البريطانية، بقيادة روبرت فالكون سكوت. ارنست شاكلتون أصبح أول من يعبر أجزاء منها في عام 1909 خلال بعثة نمرود، والعودة فقط 97 ميلا بحريا من القطب الجنوبي. سماها  هضبة الملك إدوارد السابع تكريما لملكه، في حين أن روألد أمندسن سماها هضبة هاكون السابع تكريما للملك هاكون السابع من النرويج، بناء على نجاحه في بعثة أمندسن في عام 1911. الاسم الأخير لم يستخدم على نطاق واسع من قبل المنظمات غير النرويجيين.

الارتفاع، مع ما يصحبه من خطوط عرض، يعني أن درجة الحرارة هناك هي الأدنى في العالم. الرياح الجنوبية الثابتة تقريبا تجعل الظروف هناك أصعب للحياة. ومن ثم لا يوجد شيء أو أحد تقريبا، حتى على المستوى الجرثومي.

مراجع

انظر أيضا
 محطة أمندسن سكوت
 محطة فوستوك

شرق أنتاركتيكا

هضاب القارة القطبية الجنوبية
تضاريس أرض الملكة مود

هضبة القارة القطبية الجنوبية


Woldhardt Ejnar Madsen (født 27. september 1902 i Skive - død 20. marts 1983 i Skive) var en dansk lokalpolitiker og kreditforeningsdirektør.

Madsen kom i Skive Byråd i 1929, i en alder af 27 år.
Han var bogmester i Skive i perioden 1936-1967.

Madsen var i mange år formand for Skive Sygehus og i perioden 1950-67 for Købstadsforeningen i Danmark.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Woldhardt Madsen i Den Store Danske

Personer fra Skive
Borgmestre i Skive
Borgmestre fra Socialdemokraterne
Tidligere borgmestre fra Danmark

Woldhardt Madsen


Le Indian Health Service est un organisme public fondé en 1955 aux États-Unis. Il offre des soins à une partie de la population amérindienne. S'appuyant sur les tribus et des entreprises privées, il emploie plus de  personnes en 2017.

Formation et missions
La prestation de services de santé aux membres de tribus reconnues par le gouvernement fédéral est née de la relation spéciale entre le gouvernement fédéral et les peuples autochtones. Cette relation, établie en 1787, est fondée sur l'article I, section 8 de la Constitution. Elle est formalisée et concrétisée par de nombreux traités, lois, décisions de la Cour suprême et décrets.

Les services de santé pour les Indiens d'Amérique et des autochtones d'Alaska ont d'abord été fournis par le département de la guerre du début du XIXe siècle jusqu'à la création du Bureau des affaires indiennes qui a repris la mission. Le Département de la Santé, de l'Éducation et des Services sociaux prend ensuite la relève et le Indian Health Service voit le jour en 1955.

Les priorités initiales sont de constituer un personnel de santé compétent, instituer un traitement curatif complet pour les personnes gravement malades et développer un programme de prévention à grande échelle.

Prestations et personnel

Les mesures préventives et thérapeutiques sont principalement dirigées vers les réserves. Les services de santé sont délivrés par l'IHS par des programmes contractuels gérés par les tribus et des prestataires privés. En 2017, d'après les données fournies par l'organisme, le personnel clinique se compose d'environ  infirmiers,  médecins,  pharmaciens,  hygiénistes 115 assistants médicaux et 272 dentistes. L'IHS emploie également divers professionnels paramédicaux, tels que des nutritionnistes et des cadres de santé.

Réalisations, limites et controverses

Ces dernières décennies, l'IHS a contribué à réduire l'écart d'espérance de vie entre les Amérindiens et les Blancs (de huit à cinq ans), à améliorer le dépistage du diabète et à moderniser les techniques médicales. Les autochtones restent cependant défavorisés par rapport au reste de la population américaine .

L'organisme se heurte cependant à la limitation de ses ressources, ce qui conduit une part de la population admissible à recourir à des services de soin hors de ce cadre : en 1987, plus de la moitié est dans ce cas. Les organismes privés complètent par ailleurs ce cadre. L'organisme est cependant accusé d'avoir stérilisé des femmes enceintes sans leur consentement dans les années 1960 et 1970 par la coercition (menace de l'exclusion des soins) ou la tromperie (signature de documents dans une langue étrangère aux mères).

Références

Voir aussi

Article connexe
 Stérilisation forcée des femmes autochtones aux États-Unis
 Stérilisation contrainte

Bibliographie
.
.
.

Liens externes

Association ou organisme lié à la santé publique
Politique des peuples nord-amérindiens
Santé aux États-Unis

Indian Health Service


Mst. Tahmina Begum () é uma política da Liga Awami de Bangladesh e um membro do Parlamento de Bangladesh num assento reservado.

Carreira
Begum foi eleita para o parlamento para um assento reservado como candidata da Liga Awami de Bangladesh em 2019.

Mulheres de Bangladesh na política
Nascidos em 1952
Pessoas vivas
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Mst. Tahmina Begum


Kelreuterija (kelrajterija, drvo lampion, lat. Koelreuteria), manji biljni rod listopadnog drveća porodice sapindovki (Sapindaceae). Sastoj ise od tri vrste koje su raširene po središnjim dijelovioma jugoistočne i sjeverne i južne Kine,  Mandžurije, Fidžiju, Koreji i Tajvanu.

Neke vrste uvezene su na područje južne i istočne Europe, te u Sjevernu Ameriku. Vrsta Koelreuteria elegans raste samo na Fidžiju.

Vrste
 Koelreuteria bipinnata Franch.
 Koelreuteria elegans (Seem.) A.C.Sm.
 Koelreuteria paniculata Laxm.

Vanjske poveznice

Izvori

Sapindoideae

Kelreuterija


İTÜ ARI Teknokent, İstanbul Teknik Üniversitesi'nin Maslak Yerleşkesi'nde bulunan bir Ar-Ge merkezidir. ARI'nın açılımı Advanced Research and Innovation 'dır. Arı Teknokent çalışmalarına 2003 yılında başlamıştır. ARI 1, ARI 2, ARI 3, ARI 4 ve ARI 6, ARI 9 binaları vardır.
Devlet Denetleme Kurulu'nun 2010 yılı araştırmasına göre, Arı Teknokent Türkiye'deki tüm teknokentler içinde patentin yüzde 47'sine, tescillerin %37'sine, ihracatın %57'sine, toplam ar-ge bütçesinin %45'ine, Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı bütçesinin de yüzde 85'ine sahiptir. 2016 yılı itibarıyla Türkiye'deki tüm teknokentler arasında en çok ihracatı gerçekleştiren teknokent olmuştur. Toplam ihracatın yaklaşık %40'ını gerçekleştirmiştir.

Binalar

Arı-1 binası
Toplam 6000 m² alan içerisinde 3800 m²'lik Ar-Ge ofis mekanı
 50 kişilik tam donanımlı konferans salonu
 3 tane toplantı odası
 Kafeterya

Arı-2 binası
 90 kişilik tam donanımlı konferans salonu
 2 tane seminer salonu
 2 tane tam donanımlı bilgisayar laboratuvarı

Arı-3 binası
 Toplam 54.000 m²'lik alan içerisinde 25.000 m² Ar-Ge ofis mekanı
 110 kişilik tam donanımlı konferans salonu
 4 tane toplantı odası
 3 ayrı restoran

Arı-4 binası
Toplam 6500 m²'lik alan içerisinde 4000 m²'lik AR-GE ofis mekanı
70 kişilik konferans salonu

Arı-6 binası
Toplam 5000 m²'lik alan içerisinde yaklaşık 1000 kişinin istihdam edileleceği Türkiye'nin ilk Enerji Teknokenti'dir. 12 Enerji şirketinin yer aldığı Enerji Teknokenti'nde aynı zamanda Türkiye'nin tek faal nükleer reaktörü olan İTÜ TRIGA Mark-II Nükleer Araştırma ve Eğitim Reaktörü ile Rosatom işbirliği ile yapılan Nükleer Bilgilendirme ve Eğitim Merkezi de bulunmaktadır. İTÜ ARI Teknokent'in Enerji Teknokenti içinde toplam 150 m² alanı tahsis ederek bir sosyal sorumluluk projesi olarak kurduğu Nükleer Enerji Bilgilendirme Merkezi Rosatom'da ilköğretim ve lise öğrencilerine eğitim verilmesi amaçlamaktadır.
Arı-9 binası

SC3 Elektronik, TRNET, ALİ Elektronik, İTÜNOVA şirketlerini barındıran, küp şeklindeki camlı teknokent binasıdır. Yüzme havuzunun karşısındadır.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki teknokentler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Arı Teknokent , Ana sayfa
 CNN Türk Para Dedektifi - İTÜ Teknokentleri ve İnovasyon
 CNN Türk Para Dedektifi - İTÜ MAGNET (1. Program)
 CNN Türk Para Dedektifi - İTÜ MAGNET (2. Program)

İstanbul Teknik Üniversitesi
Türkiye'deki bilimparkları
2003'te kurulan kuruluşlar
İstanbul merkezli kuruluşlar

Arı Teknokent


نظام العد الثماني أو النظام الثماني  هو نظام عد ذو رقم أساس 8، ويستخدم الرموز من 0 إلى 7.

في نظام العد الثماني، كل خانة هي قوة للعدد ثمانية. على سبيل المثال:

أما في النظام العشري كل منزلة عشرية هي قوة للعدد عشرة. على سبيل المثال:

التحويلات

التحويل من النظام الثنائي إلى الثماني
من الممكن التحويل من نظام العد الثنائي إلى الثماني بتجميع كل ثلاث أعداد متسلسلة مع بعضها البعض بدءاً من الجهة اليمنى واستبدال كل مجموعة برقم من النظام الثماني. مثلاً، الرقم 111100 يرمز له في نظام العد الثماني بالرقم 74 حيث قمنا بتكوين مجموتين هي 100 و111 ثم قمنا بإستبدال المجموعة 100 بالرقم 4 والمجموعة 111 بالرقم 7 كما هو موضح بالأسفل.

التحويل من النظام الثماني إلى الثنائي
وهو يتم بطريقة معاكسة للطريقة المذكورة أعلاه. على سبيل المثال، ثم نقوم باستبدال كل رقم من النظام الثماني برقم من النظام الثنائي مكون من ثلاثة أعداد بحسب الجدول. فينتج لدينا الرقم 112.

التحويل من النظام العشري إلى النظام الثماني والعكس
يتم من خلال تحويل الرقم العشري إلى مكافئه في النظام الثنائي ومن ثم تجميع كل 3 أرقام ثنائية بمجموعة وتحويل كل مجموعة إلى الثماني وبذلك يكون النظام من العشري إلى الثماني. مثال: الرقم 74 بالنظام العشري، يتم تحويله إلى النظام الثنائي ويكون مكافئه 1001010 وهذا الرقم إذا قسمناه في ثلاث مجموعات هي 001 و001 و010 وحولنا كل مجموعة إلى الثماني سوف نحصل على الرقم 112 والذي هو بالنظام الثماني . إذا نحصل على الرقم 74 (العشري) = 001 001 010 (الثنائي) = 112 (الثماني)

مراجع

انظر أيضًا

 نظام عد
 نظام عد ست عشري
 نظام عد عشري
 نظام عد ثنائي
 تاريخ نظام العد الهندي العربي

وصلات خارجية

أنظمة عد
حسابيات ثنائية
حسابيات حاسوبية

نظام عد ثماني


Johannes Lundsfryd Jensen (født 13. juli 1974) er dansk kommunalpolitiker og nuværende borgmester i Middelfart Kommune, valgt for Socialdemokratiet. Lundsfryd overtog efter Steen Dahlstrøms fratrædelse fra posten i september 2017.

Politisk karriere
Jensen blev først valgt til byrådet i Middelfart Kommune i 2009, hvor han fik 195 personlige stemmer. I 2013 fik Jensen 561 personlige stemmer, hvilket var næstflest på den socialdemokratiske liste. I 2015 blev han udpeget til "kronprins af Middelfart" i Magasinet Danske Kommuner. Da Steen Dahlstrøm i september 2017 valgte at trække sig med øjeblikkelig virkning efter 31 år på posten, valgte et flertal (bestående af S, SF og Enhl.) at pege på Jensen som ny borgmester. Ved valget i 2017 fik Jensen 5.333 personlige stemmer, hvilket er det højeste antal en politiker i Middelfart Kommune har opnået i moderne tid.

Referencer

Borgmestre fra Socialdemokraterne
Borgmestre i Middelfart
Borgmestre i Danmark 2018-2021
Borgmestre i Danmark 2022-2025

Johannes L. Jensen


Jorge Alberto García (Rosario, Provincia de Santa Fe, Argentina; 12 de noviembre de 1956) es un exfutbolista y actual director técnico argentino. Jugaba como lateral por izquierda y su primer equipo fue Rosario Central. Su último club antes de retirarse fue Unión de Santa Fe.

Clubes

Como jugador

Como entrenador

Palmarés

Como jugador

Como entrenador

Enlaces externos
 Ficha en BDFA

Futbolistas de Rosario
Futbolistas de las inferiores del Club Atlético Rosario Central
Futbolistas del Club Atlético Rosario Central en los años 1970
Futbolistas del Club Atlético Rosario Central en los años 1980
Futbolistas del Club Atlético River Plate en los años 1980
Futbolistas del Club Atlético San Lorenzo de Almagro
Futbolistas del Club Atlético Unión (Santa Fe) en los años 1980
Entrenadores de fútbol de Argentina
Entrenadores del Club Deportivo Municipal Limeño
Entrenadores del Club Deportivo Águila
Entrenadores del Club Deportivo Atlético Marte

Jorge Alberto García


حرب الملوك  هي لعبة متصفح مجانية، وهي لعبة إستراتيجية تحاكي الحروب في العصور الوسطى وذلك عبر بناء قلاع وتدريب جنود واختيار أحد شعوب العصور القديمة، ويمكن خوض الحروب واحتلال القلاع الأخرى وعمل التحالفات.

طورت اللعبة من قبل الشركة البلغارية xs-software، واصدرت نسختها العربية مؤخرا، وضمن اتفاقية بينها وبين الموقع العربي مكتوب في شهر تشرين الأول من عام 2008 قام الموقع العربي مكتوب باستضافة اللعبة وربط اسم الموقع تحت امتداد موقع مكتوب وتكفل بالدعاية والإعلان عنها

فكرة اللعبة
تقوم اللعبة على مبدأ التنافس بين الملوك واتحاد الملوك مع بعضهم ضد ملوك اخرين فيما يسمى بالتحالف وفي بداية اللعبة يعطى اللاعب قلعة ليبدأ البناء فيها، ويأخد اللاعب لقب ملك ويبدأ إصدار الأوامر، على اللاعب في البداية بتطوير المباني قبل أن يقوم بتدريب الجنود، ومن بين المباني التي يمكن تطوريها المناجم التي تضمن استمرار إنتاج الموارد الضرورية لاتمام الكثير من عمليات تطوير المباني وتدريب الجنود، وتشمل المباني أيضا على مساكن للشعب وسوق وثكنات التي يتمم من خلالها تدريب الجنود وغيرها، بعد بناء المباني الكافية للقلعة يتم تدريب الجنود بوحداتهم المختلفة، وبعد تدريب الجنود يستطيع اللاعب إرسال الجنود في مهمات تسمى في اللعبة ارساليات، والارساليات تتنوع فمنها ارساليات الهجوم وارساليات الدفاع وارساليت التجسس وإرساليات جمع الفائض.

تقسم اللعبة إلى عوالم وكل عالم له حاسوب خادم (سيرفر) خاص به، ويكون التنافس بين اللاعبين بشكل منفصل عن الآخر، ومدة العالم الواحد سنة كاملة وبعدها يجري دوري بين الملوك وتحديد أقوى خمسين ملك في كل عالم.

عناصر اللعبة
 الموارد
 الموارد هي الأداة الضرورية لإتمام أي مهمة داخل اللعبة، وهي الذهب والحديد والخشب والطعام كما كانت الحياة في السابق معتمدة على هذه العناصر، فإن اللاعب لكي يبني أو يدرب أو يطور مستوى فأنه بحاجة إلى عدد كاف من هذه الموارد.
 المباني
 في اللعبة عدد من المباني لتستطيع القلعة الصمود والبقاء وهي

المزارع  لإنتاج احتياجات القلعة من الطعام
معمل النجارة   لإنتاج احتياجات القلعة من خشب
منجم الحديد   لإنتاج احتياجات القلعة من الحديد
منجم الذهب  لإنتاج احتياجات القلعة من الذهب
المخبأ   لإخفاء الموارد عن الجيوش الغازية
المخازن   لتخزين الموارد
المساكن   لإيواء شعب وجنود القلعة
المستشفى   لعلاج الجرحى في المعارك
السوق   لتبديل الموارد إما داخليا مع التجار داخل القلعة وإما لتبديل الموارد مع القلاع الأخرى
الثكنة   لتدريب الجنود
الإسطبل   لتدريب الفرسان والجواسيس
الحداد   للمساعدة في تصنيع الآلات والدروع
الورشة   لتصنيع الدروع والأسلحة والآلات
قصر الحكم   لتدريب النبلاء الذين يقومون برفع ولاء الشعوب في القلعة وتقدم الجنود في الهجوم على القلاع الأخرى لإقناع شعوب القلاع المجاورة بخفض ولائهم لملكهم.

الشعوب
في اللعبة عدة شعوب يمكن للاعب اختيار أي منهم، وبحسب تاريخ هذه الشعوب فإن لكل شعب منهم مزايا وقوات خاصة تختلف من شعب لآخر، وهم البلغاريون والفرنجة والألمان والقوطيون والبيزنطيون والبريطانيون والعرب واللتوانيون والروس.

البلغاريون
قدم لنا التاريخ الإنساني تجربة فذة وهي ان بعض الشعوب الصغيرة نسبيا من حيث تعداد السكان والرقعة الجغرافية (كالشعب اليوناني مثلا) قد اضطلعت بدور حضاري أكبر من حجمها مفيدا لها وللإنسانية جمعاء. أحد هذه الشعوب الصغيرة الخلاقة هو بلا ادنى شك الشعب البلغاري: فالمكتشفات الأثرية الغنية في تراقيا وغيرها من المناطق البلغارية والمدونات التاريخية التي تشمل ألاف السنين منذ ترحال البلغار القدماء من آسيا الوسطى واندماجهم مع السكان السلافيين في شبه جزيرة البلقان وتشكيلهم معا الأمة البلغارية المعاصرة واقامتهم دولة كبرى امتدت في مرحلة ما بين عدة بحور والتراث الفولكلوري الحرفي والموسيقي والعاداتي الغني جدا والإسهام الثقافي التاريخي في بناء الحضارة العالمية ولا سيما السلافية خصوصا عبر ابتداع الاحرف الأبجدية السلافية المأخوذة عن الاغريقية القديمة المأخوذة بدورها عن الأبجدية الفينيقية والطبيعة الخلابة الجبلية ـ السهلية ـ البحرية لبلغاريا التي كانت على الدوام ملهمة للشعر والادب وللنشاط الإنساني الخلاق بشتى وجوهه والموقع المميز لبلغاريا المعاصرة بين الاقطاب الحضارية للعالم السلافي والعالم الأوروبي الغربي والعالم العربي كل ذلك يجعل من الشعب البلغاري شعب عظيم يساعد في بناء الحضارة العالمية.

الفرنجة

الفرنكيون أو الإفرنج أو الفرنجة هم مجموعة قبائل جرمانية غربية والتي كانت قد شكلت ماعرف باسم تحالف القبائل الجرمانية. كان التحالف مكونا من قبائل السليان والسيكامبري والتشامافي والتشاتي والبروكتيري واليوسيبيتس والأمبسيفاري. دخل الإفرنج مناطق الإمبراطورية الرومانية من خلال مايعرف الآن بألمانيا واستوطنوا المناطق الشمالية من بلاد الغال (حاليا فرنسا وأجزاء من غرب ألمانيا) مكونين فيها إمارة شبه مستقلة. التعاريف المعاصرة عن الانتماء العرقي للفرنكيين تتفاوت بحسب الفترة. ومن غير الواضح ما إذا كان الفرنكيين قد اشاروا إلى أنفسهم بهذه الصفة. كان الفرنكيون في البداية مجموعة متميزه بثقافتهم داخل فرنكيا. ان الهوية الفرنجية ظهرت في النصف الأول من القرن الثالث كمجموعات صغيرة ذات أصول مختلفة، تشمل الساليون، السيكامبريون، الشاماويون، البروكتريون، الكاتيون، والكاتواريون، الذين أهلوا وادي الراين السفلي والأراضي الواقعة إلى شرقها. ظهر الفرنكيون في النصوص الرومانية كحلفاء وأعداء على السواء. استغلت مجموعة من الفرنكيين حوالي العام 250 ضعف الإمبراطورية الرومانية، فغزو أراضيها وتوغلوا حتى طرخونة بإسبانيا الحالية، وبقوا بهذه المنطقة نحو عقد من الزمان حتى طردتهم القوات الرومانية من أراضيها. بعد حوالي أربعين عاماً، سيطر الفرنجة على منطقة نهر شلت (تقع اليوم غرب فلاندرز وجنوب غرب هولندا)، وأغاروا على القنال قاطعين المواصلات نحو بريطانيا. أعادت القوات الرومانية السلام في المنطقة، ولكنها لم تطرد الفرنكيين، الذين استمروا ليكونوا قراصنة مهابين على طول شواطئ على الاقل حتى وقت جوليان المرتد (358) الذي قبل بهم، فمنح قبيلة الساليين الفرنجية صفة الحليفة في توكساندريا كما ذكر أميانوس مارسيلينوس. وسـّع الساليون من نفوذهم بنهاية القرن الخامس على الأراضي الرومانية ليشمل هولندا جنوب الراين، وبلجيكا وشمال فرنسا حيث التقوا مع شعوب أخرى وبشكل رئيسي من العرق الفرنكي. فنتجت السلالة الميروفنجية في القرن الخامس. حلف الدي.في.دي هم المسيطرون في العلم 6 وينتهكون عرض الكلاشنكوف

الألمان
قام شارلمان أو شارل العظيم الذي ينحدر من القبائل الجرمانية بتأسيس مملكة الفرنجة. توج بعدها كأول قيصر للإمبراطورية الغربية (800 م)، فاعتبر ذلك احياء للإمبراطورية الرومانية التي قضى عليها الأمازيغ قبل ثلاث قرون من الزمن. إلا أن الإمبراطورية الوليدة لم تعمر طويلاً، فبعد وفاة الأخير تقاسم أبناؤه الثلاثة المملكة، اثنتان فقط من بين هذه الممالك عمرتا، مملكة الفرنجة الغربية والتي عرفت بعدها باسم فرنسا، ومملكة الفرنجة الشرقية والتي كونت ما يعرف اليوم بألمانيا. حسب الأعراف الحالية يعتبر تاريخ 2 فبراير 962 موافقا لميلاد ما يعرف اليوم بألمانيا، في هذا اليوم بالذات تم تتويج الملك أوتو الأول العظيم، صاحب مملكة الفرنجة الشرقية إمبراطورا أو قيصرأ على البلاد وجرت مراسيم التتويج في روما كما كان الحال مع شارل العظيم. تطورت مملكة الفرنجة الغربية إلى أن أصبحت دولة وطنية -فرنسا، فيما سيطر زعماء المقاطعات في المملكة الشرقية على أراضيهم واستقلوا بها. رغم محاولات القيصر لاستعادة السيطرة على أراضي المملكة، تواصلت عملية التفكك واستقلالية المقاطعات داخل ما أصبح يسمى شكليا الإمبراطورية الرومانية الجرمانية المقدسة، وتشكلت مدن أعلنت استقلالها وسيادتها. عرفت تلك باسم مدن الإمبراطورية الحرة. رغم الإصلاحات وحرب الثلاثين سنة بقي الإمبراطور أو القيصر يحكم البلاد اسميا فقط.

القوطيون
القوط الغربيون قبائل شكلت مع قبائل القوط الشرقيين فرعي قبائل القوط الرئيسيين. خلال حقبة الهجرات عملت قبائل القوط الشرقية الغربية -بالإضافة للعديد من القبائل الجرمانية الأخرى- على محاربة الإمبراطورية الرومانية ومحاولة إسقاطها واجتياح مناطق منها. بعد سقوط الإمبراطورية الرومانية الغربية لعب القوط الغربيون دوراً مهماً في أوروبا الغربية لمدة تصل إلى قرنين ونصف. ظهر القوط الغربيون كشعب منفصل للمرة الأولى في التاريخ عام 268 م. عندما غزوا أجزاء من الإمبراطورية الرومانية واقتحموا منطقة البلقان. امتد الاجتياح ليصل إلى مقاطعتي بانونيا وإليركيوم الرومانيتين (هزم القوط الغربيون قرب الحدود الإيطالية السلوفينية في صيف ذاك العام وكذلك في معركة نايسس في سبتمبر 269 م). خلال السنوات الثلاث التالية تراجع نفوذ القوط الغربيين إلى ما وراء نهر الدانوب بسبب سلسلة من الحملات التي قادها الأباطرة الرومان كلاوديوس الثاني وأوريليان. بالرغم من المحاولات المتكررة للقضاء على القوط الغربيين فقد حافظوا على سيطرتهم على مقاطعة داكيا الرومانية. بسبب مكوث القوط في داكيا فقد اعتنقوا المسيحية الأريانية التي تقول بأن المسيح ليس صورة من صور الرب في ثالوث الأقداس وإنما مخلوق عادي كسائر البشر خلقه الله. كانت الأريانية تخالف، بشكل كبير، المعتقدات الأساسية للمسيحية الكاثوليكية وأرثودكسية اللتين كانتا منتشرتين في الإمبراطورية الرومانية. ظل القوط الغربيون يدينون بالأريانية حتى عام 589 م عندما أعلن الملك ريكارد الأول دخوله في الكاثوليكية أثناء فترة حكمه في شبه جزيرة أيبيريا. دت أوضاع القوط الغربيين وعلاقتهم بالدولة الرومانية إلى احتدام الصراع بينهم حتى وقعت معركة أدريانوبل في 9 أغسطس 378 م والتي اعتمد فيها فالينس على تقديراته الخاطئة بأن عدد وعدة جيش العدو ضعيفة وقليلة وأنهم لا يزيدون عن 10 آلاف مقاتل، وبالإضافة لحر أغسطس أشعل القوط الغربيون النيران في أرض المعركة وعملوا على حصار الجيش الروماني في وسط ميدانها. هلكت أغلب القوات الرومانية ذاك اليوم وقتل أغلبهم وكان بينهم قائدهم فالينس.

البيزنطيون
الإمبراطورية البيزنطية هي إمبراطورية تاريخية كانت عاصمتها القسطنطينية) بيزنطة). وكان يطلق عليها الإمبراطورية الرومانية الشرقية وكلمة بيزنطي اخترعها مؤرخ ألماني (هيرونيموس ولف) سنة 1557 ونشرها الفرنسيون في القرن 18 للإشارة للإمبراطورية الرومانية الشرقية. رعايا الإمبراطورية كانوا يستخدمون كلمة روماني وكان إمبراطورهم يدعى الإمبراطور الروماني. عاشت الإمبراطورية البيزنطية ما يزيد عن إحدى عشر قرناً ونضيف من الزمان [1]وظلت قائمة حتي عام 1453 م. وكانت معبرا للقوافل التجارية بين الشرق والغرب. كانت الإمبراطورية البيزنطية تضم عند تقسيم الإمبراطورية الرومانية قبيل وفاة الإمبراطور ثيوديسيوس الأناضول بآسيا واليونان وجزر بحر إيجه وأرمينية وآسيا الصغرى وسوريا والجزيرة الفراتية السورية ومصر وبرقة، وعندما أعتلي الإمبراطور جستنيان العرش بدأ في تنفيذ مشروعه بتوحيد الإمبراطورية الرومانية الكبري مرة أخرى، فاستطاع في غضون 30 عام تقريبا ضم شمال أفريقيا، وجنوب أسبانيا، إقليم دلماشيا، وإيطاليا، بالإضافة إلى استيلاؤه علي جزر البحر المتوسط مثل سردينيا وكورسيكا، وبذلك أصبح البحر المتوسط بحيرة رومانية مرة آخري. مصطلح الإمبراطورية البيزنطيه هو من اختراع المؤرخون ولم يستعمل قط خلال مدى عمر الإمبراطورية. مصطلح «البيزنطيه» تاتى من اسم مدينة القسطنطينية نفسها «بيزنطه», يرجع أصل الكلمة إلى اسم بلدة قديمة بناها الإغريق على ساحل البوسفور الأوروبي، قبل أن تصبح عاصمة قسطنطين. هذا الاسم الأقدم للمدينة نادرا ما استخدم من هذه النقطة فصاعدا الا في سياقات تاريخية أو شعريه. تسمية الإمبراطورية الرومانية الشرقية بالإمبراطورية «البيزنطية» بدأت في أوروبا الغربية في سنة 1557. كان العرب يطلقون عليها اسم بلاد الروم وكانت على الحدود الشمالية ل سورية. وكان مؤسسها الإمبراطور قسطنطين قد جعل عاصمتها القسطنطينية عام 335م. بعدما كانت روما عاصمة للإمبراطورية الرومانية.والتي أصبحت بعد انفصال جزء ها الشرقي (البيزنطي) عاصمة للإمبراطورية الرومانية الغربية. وظلت روما مقرا للكنيسة الكاثوليكية الغربية وبها كرسي الباباوية (الفاتيكان)، وبعد أن انتشرت الإمبراطورية شرقا وضمت كامل سوريا للإمبراطورية الرومانية.

البريطانيون
المملكة المتحدة لبريطانيا العظمى وإيرلندا الشمالية، أو المملكة المتحدة اختصاراً. هي دولة تجمع شعوب، إنجلترا، إسكتلندا، ويلز (بريطانيا العظمى) وأيرلندا الشمالية. تقع شمال غرب القارة الأوروبية، يحيط بها بحر الشمال، القنال الإنجليزي والمحيط الأطلسي. كما تدخل العديد من الجزر والمناطق ضمن سيادة التاج البريطاني، على غرار جزيرة مان ومناطق ماوراء البحار (المستوطنات البريطانية). وضوع رئيس: تاريخ المملكة المتحدة كوحدتين مستقلتين عن بعضهما وذلك منذ القرن العاشر للميلاد. أصبحت ويلز (بلاد الغال) منذ سنة 1284 م تحت الإدارة الإنجليزية، ثم ضمت نهائيا وأصبحت جزءا من أراضي المملكة مع إعلان الوحدة (1536) سنة 1536 م. تبع ذلك إعلان آخر سنة 1707 م، توحدت فيه مملكتا إسكتلندا وإنجلترا واللتان كانتا منذ 1603 م يحكمهما نفس الملك. أصبحت المملكة الجديدة تسمى مملكة بريطانيا العظمى. منذ 1169 م ودخول الإنجليز أصبحت إيرلندا أكثر ارتباطا بإنجلترا ورُسِّم هذا الارتباط سنة 1603 م عندما أطلق البريطانيون عليها اسم مملكة إيرلندا، والتي كان يحكمها ملك إنجلترا نفسه. ضمت أيرلندا إلى المملكة مع إعلان اتحاد جديد وأصبح اسم الممالك الثلاثة الجديدة مملكة بريطانيا العظمى وأيرلندا المتحدة. مع حلول سنة 1926 م تشكل اتحاد من المقاطعات الـ26 الأيرلندية أطلق عليه اسم بلاد أيرلندا الحرة. بقيت المقاطعات الـ6 الأخيرة (ألستر) والواقعة في الشمال تحت السيادة المملكة المتحدة. حملت هذه الظروف الجديدة البلاد على تغيير اسمها مرة أخرى. منذ 1927 م أصبح اسم البلاد الرسمي مملكة بريطانيا العظمى وشمال أيرلندا المتحدة. كانت المملكة المتحدة القوة الصناعية والبحرية الرائدة في العالم في القرن التاسع عشر وتطورت فيها ديمقراطية برلمانية هي الأولى في العالم، كما عرفت العلوم والآداب عصرا ذهبيا أثناء هذه الفترة. في أوج قوتها سيطرت الإمبراطورية البريطانية على أراض شكلت ربع مساحة العالم المأهول آنذاك.

العرب
وفد العرب على شكل قبائل رحل بدو من الجزيرة العربية إلى العراق وجنوب شرقي تركيا، وأسسوا حضارة السومريين، وقد عمل السومريون على بناء تلك الحضارة الأولى بالكتابة المسمارية، وساعد أيضا خبرتهم العالية في مجال ميدان هندسة الري والزراعة وصناعة الأدوات المختلفة والتجارة الداخلية والخارجية، وأسسوا العديد من المدن مثل مدينة أوروك. وقد امتد تأثير الحضارة السومرية إلى العيلاميين في الأحواز، وبلاد الأناضول، ومصر. وخاض السومريون العديد من الحروب مع العيلاميين، كما ازداد تأثير نفوذ ملوك كيش العرب إلى أن سيطر الأكاديون العرب على بلاد سومر سنة 2350 قبل الميلاد. ثم بسطوا نفوذهم على بلاد بابل وشمال بلاد ما بين النهرين وعيلام وسوريا وفلسطين وأجزاء من الأناضول وامتد إلى الخليج العربي، حتى دانت لهم كل المنطقة. وبذلك أسس أول إمبراطورية معروفة في التاريخ بعد الطوفان. بعد الفتح الإسلامي انتشرت القبائل العربية خارج الجزيرة العربية وانتشروا في بلاد أفريقيا والأندلس والسند، وقد رحل الكثير من القبائل العربية إلى العراق، وبالنسبة لإفريقيا، فقد رحلت قبيلة بنو هلال إلى بلاد المغرب، ورحلت قبيلة قضاعة إلى مصر، ورحلت قبيلة بني حسان إلى ما يعرف اليوم باسم مورتانيا ورحلت قبيلة بني كنز إلى السودان وبلاد النوبة.
العرب هم أكثر شعب ضعيف من ناحية القتال لكنه يخلف كثير فلذلك الجميع يختار الشعب العربي لان الكثرة قوي وبالذات حلف الدي.في.دي يعتدون على بنات حلف الكلاشنكوف قبسسة لان حريهم تلد كثير

الليتوانيون
إمارة ليتوانيا الكبرى تضمنت في القرن السادس عشر الميلادي كافة مناطق ليتوانيا وروسيا البيضاء وأجزاء كبيرة من أوكرانيا. حيث امتدت مساحتها من بحر البلطيق إلى البحر الأسود. وقد عمد العلماء المختصون إلى تلقيب التتر المسلمين المقيمين في الإمارة الكبرى ب«التتر الليتوانيين». وقعت وما زالت تقع المنطقة الرئيسية لتواجد التتر الليتوانيين في الإقليم الجغرافي الواقع بين فيلنا شمالا ومينسك شرقا وبريست- ليتوفسك في الغرب. وبناء على التقديرات الواقعية حول عدد التتر المقيمين في إمارة ليتوانيا الكبرى في القرنين 16 و17 فقد بلغ عددهم حوالي 50 إلى 60 ألف نسمة. تبنت إمارة ليتوانيا الكبرى أثناء توغلها في المناطق السلافية المذهب المسيحي الأرثوذكسي ديانة لها كما استخدمت اللغة السلافية الكنسية لغة للعبادة والثقافة. وتزامن ذلك مع تهميش كبير للغة الليتوانية نفسها. فاتسمت كافة مجالات الحياة والدين والتعليم والإدارة لا سيما ما يختص النبلاء في ليتوانيا نتيجة لذلك بطابع سلافي وبيلاروسي وبولندي.
وهم شعب الدي.في.دي فهم ياخدون نساء الكلاشنكوف وياخذوهم كعبيد عندهم مقاب نقود إلى رئيس الكاشنكزف

الروس
الإمبراطورية الروسية تأتي من روسيسكايا امبيريا وهو مصطلح يشار به إلى الفترة من تاريخ روسيا الواقع بين توسع روسيا تحت حكم بطرس الكبير إلى توسع الإمبراطورية الروسية من بحر البلطيق حتى المحيط الهادي إلى خلع نيكولاس الثاني آخر القياصرة الروس في بداية الثورة البلشفية عام 1917 على يد الشيوعيين الذين استولو على الحكم في نفس العام. وقد تسمت الدولة الروسية باسم الإمبراطورية الروسية بشكل رسمي منذ 1721 وحتى 1917 (عام نهاية الدولة القيصرية الروسية)

المنتدى
في داخل اللعبة يوجد منتدى لزيادة التخاطب والتعاون بين اللاعبين من جهة وحل المشاكل إذا واجه أي من اللاعبين أي صعوبات أو استفسارات.

المراجع

وصلات خارجية
 الوقع الرسمي للعبة:
حرب الملوك

ألعاب فيديو 2005
ألعاب فيديو مطورة في بلغاريا
ألعاب متصفح جماعية على الإنترنت

حرب الملوك