Reinhard Tristan Eugen Heydrich (7 Mart 1904, Halle - 4 Haziran 1942, Prag), Alman asker ve siyasetçi. SS-Obergruppenführer. Sicherheitspolizei (kısaca: SiPo, Güvenlik Polisi) ve Sicherheitsdienst (kısaca: SD, Güvenlik Teşkilatı)'nin birleşme sonucu kurulan Reichssicherheitshauptamt (kısaca: RSHA, Reich Güvenlik Başdairesi) başkanı. Reichsprotektorat Böhmen und Mähren (Reich himayesindeki Bohemya ve Moravya Protektorası) Genel Vali Vekili. Holokost'un başmimarlarından biriydi.

Katolik Lisesi mezunu, konservatuvar müdürü ve besteci bir babanın oğlu olarak Halle a.d. Saale'de doğdu. 1920 yılında Freikorps'a, 1922 yılında da Reich Deniz Kuvvetleri'ne katıldı. 1931 yılında Reich Deniz Kuvvetleri'nde Üsteğmenken, bulunduğu evlenme vaadini yerine getiremediği gerekçesiyle ordudan ihraç edildi. 1931 yılında NSDAP ve SS'e girdi. Temmuz 1932'de, Himmler tarafından Güvenlik Teşkilatı'nı (SD) kurmak ve başkanlığını yapmakla görevlendirildi. 1933 yılında Bavyera Siyasi Polis Amiri, 1934 yılında Berlin'de Gizli Devlet Polis Kurumu (Gestapo) Başkanı, Haziran 1936'da Asayiş Polisi ve Eylül 1939'da Reich Güvenlik Başdairesi (RSHA) Başkanı oldu.

1938'den itibaren, Yahudilerin Avrupa'dan sürülmeleri ve imhâsında büyük rol oynayacak kilit isimlerden biri oldu. Güvenlik Teşkilatı (SD), Avusturya'nın ilhakından bu yana nüfusun zorunlu göç ettirilmesi uygulamalarının örgütlenmesinde iyice sivrilmişti. 1938'deki Kristal Gece'nin ardından, 26 bin Yahudi'nin Almanya'daki toplama kamplarına entegre edilmelerini yönetti. 1 Eylül 1939 tarihinde savaşın başlamasıyla beraber Yahudilerin gettolara yerleştirilmelerini ve Polonya'daki bütün Yahudi cemaatlerinin ihtiyar heyetleri oluşturmalarını emretti.

Almanya'nın 1941'deki Barbarossa Harekâtı ile beraber emrindeki Einsatzgruppen ve diğer işgal kuvvetlerine, (bknz. Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı işledikleri suçlar
) işgal bölgelerindeki yetişkin komünist ve Yahudilerin katledilmeleri talimatını verdi. Heydrich'in talimatları doğrultusunda işgal kuvvetleri, işgal bölgelerinde yaşamakta olan bütün Yahudileri sistemli ve toplu olarak katletmeye başladı. 31 Temmuz 1941 tarihinde Heydrich, Göring'den aldığı emir uyarınca "Yahudi sorununa nihai bir çözüm" getirmek amacıyla 11 milyon Avrupalı Yahudi'nin katliamını planlamaya başladı. Bu amaçla 1942 yılının Ocak ayında Yahudi sorununun nihai çözümü için üst düzey Nazi yetkililerin katıldığı Wannsee Konferansı'nın başkanlığını yaptı.

Çocukluk ve gençlik yılları
Reinhard Tristan Eugen Heydrich 1904'te Halle an der Saale'de besteci ve opera sanatçısı Richard Bruno Heydrich'in oğlu olarak doğdu. Babası Protestandı ve annesi Elisabeth Anna Maria Amalia Heydrich (kızlık soyadı Krantz) Roma Katoliği idi. Heydrich'in ailesi sosyal statüye ve önemli mali olanaklara sahipti. Müzik, Heydrich'in günlük yaşamının bir parçasıydı; babası Halle Müzik, Tiyatro ve Öğretim Konservatuvarı'nı kurdu. Annesi de orada piyano öğretmenliği yaptı. Heydrich, kemanlara ilgi duyuyordu ve bu ilgiyi yetişkinliğe taşıdı; müzikal yeteneğiyle dinleyicileri etkiledi.

Babası, üç çocuğuna vatansever fikirler aşılayan bir Alman milliyetçisi idi, ancak herhangi bir siyasi partiye bağlı değildi. Heydrich'in ailesi katıydı. Gençken, küçük kardeşi Heinz ile eskrim düellolarına katıldı.  "Reformgymnasium"da okul çalışmalarında, özellikle de bilimde çok başarılıydı. Yetenekli bir atlet, uzman bir yüzücü ve eskrimci oldu. Utangaçtı, kendine güveni yoktu ve tiz sesi ve Yahudi soyuna dair söylentiler nedeniyle sık sık zorbalığa maruz kalıyordu. İkinci iddia ona "Moses Handel" takma adını kazandırdı.

1918'de I. Dünya Savaşı Almanya'nın yenilgisiyle sona erdi. Şubat 1919'un sonlarında, Heydrich'in memleketi Halle'de komünist ve anti-komünist gruplar arasındaki grevler ve çatışmalar da dahil olmak üzere sivil huzursuzluk yaşandı. Savunma Bakanı Gustav Noske'nin direktifleri altında, sağcı bir paramiliter birlik kuruldu ve Halle'yi "yeniden ele geçirmesi" emredildi.  Heydrich, o zamanlar 15 yaşındaydı ve Maercker'in Gönüllü Tüfeklerine (bir paramiliter Freikorps birimi) katıldı. Çatışmalar sona erdiğinde, Heydrich özel mülkiyeti korumakla görevlendirilen gücün bir parçasıydı. Rolü hakkında çok az şey biliniyor, ancak olaylar ona güçlü bir izlenim bıraktı; onun için bir "siyasi uyanış"tı. Heydrich, Deutschvölkischer Schutz- und Trutzbund (Ulusal Alman Koruma ve Sığınma Birliği) adlı bir Yahudi karşıtı örgüte katıldı.

Versailles Antlaşması'nın sonuçlarının yanı sıra Almanya'nın büyük savaş borcunun bir sonucu olarak, hiperenflasyon Almanya'ya yayıldı ve birçoğu hayatlarındaki birikimlerini kaybetti. 1921'de, Bruno Heydrich'in konservatuarında müzik eğitimi alacak çok az kasaba halkı vardı. Bu, Heydrich'in ailesi için bir mali krize yol açtı.

Denizcilik kariyeri
1922'de Heydrich, Alman Donanması'na (Reichsmarine) katıldı. Almanya'nın ana deniz üssü olan Kiel'de bir deniz askeri öğrencisi oldu. 1 Nisan 1924'te kıdemli asteğmenliğe (Oberfähnrich zur See) terfi etti ve Deniz Harp Okulu Mürwik'te subaylık eğitimine gönderildi. 1926'da  Teğmen rütbesine yükseldi (Leutnant zur See) ve Almanya'nın Kuzey Deniz Filosu'nun amiral gemisi olan SMS Schleswig-Holstein zırhlısında işaret zabiti olarak atandı. Terfi ettikçe daha fazla tanındı. Üstlerinden iyi değerlendirmeler aldı ve diğer mürettebatla birkaç sorunu vardı. 1 Temmuz 1928'de teğmen rütbesine ("Oberleutnant zur See") terfi etti.  Yükselen rütbe, hırsını ve kibrini körükledi.

Heydrich hizmetlerinden dolayı ünlendi. Aralık 1930'da bir kürek kulübü balosuna katıldı ve Lina von Osten ile tanıştı.  Romantik bir ilişkiye girdiler ve nişanlandılar. Lina zaten bir Nazi Partisi takipçisiydi; 1929'daki ilk mitingine katılmıştı. 1931'de Lina ile nişanlanmadan altı ay önce tanıdığı bir kadına verdiği nişan sözünü tutmadığı için "bir subaya ve beyefendiye yakışmayan davranış"la suçlandı ve  Amiral Erich Raeder Nisan ayında Heydrich'i donanmadan kovdu. İki yıl boyunca ayda 200 Reichsmarks kıdem tazminatı ödedi. Heydrich, Aralık 1931'de Lina ile evlendi.

SS'deki kariyeri

1 Haziran 1931'de Reinhard Heydrich, Nazi Partisi'ne katıldı ve partinin 544.916. üyesi oldu. Sadece 6 hafta sonra, 14 Temmuz'da SS'ye girdi. Heydrich, SS militan gruplarıyla birlikte sosyalistler ve komünistlerle savaştı. Aynı zamanda, Heinrich Himmler SS'nin faaliyetlerini düzenlemeye başladı. SS faaliyetlerinin daha iyi koordinasyonunun yanı sıra siyasi muhalifleri izlemek ve SS operasyonlarına katılmak için eğitimli bir istihbarat servisi gerekliydi.  Arkadaşı Karl von Eberstein aracılığıyla Heinrich Himmler ile tanışmış ve ona bir SS istihbarat servisi kurma fırsatını sunmuştur.  Himmler önerileri onayladı ve Heydrich'e daha sonra SD olarak bilinen bir güvenlik servisi kurması talimatını verdi. Başlangıçta, SD'nin ana görevi, toplumdaki etkili kişiler hakkında iddianame materyalleri toplamak ve siyasi muhalifleri lekelemek için bilgi kampanyaları yürütmekti. Heydrich kısa sürede Nazi partisinde önemli bir figür haline geldi ve kariyeri hızla büyüdü.  Aralık 1931'de SS obersturmbannführer (binbaşı), rütbesine terfi etti ve Temmuz 1932'de SS, standart führer rütbesine terfi etti.

Adolf Hitler'in 1933'te şansölye (başbakanlık) görevine atanması, saldırı gruplarının (SA) ve SS'nin iktidara gelişinin ve muhalefetin bastırılmasının başlangıcı oldu.

Ernst Rome liderliğindeki saldırı grupları (SA), Hitler'i giderek daha fazla endişelendirmeye başladı. Hitler'in iktidara gelmesinde istisnai bir rol oynayan SA subay ve askerlerine göre, Führer onlara hak ettikleri yetkiyi vermedi. Durum, Nazi Partisi içindeki iki kanadın varlığıyla ağırlaştı. Bunlar, milliyetçiler (nasyonal sosyalistler) (Adolf Hitler) ve sosyalistlerdi (Gregor Strasser).  Saldırı grupları (SA) ikinci bir sosyalist devrim istiyordu. Bu arada, Heydrich'in SD'si Roma ve yakın müttefikleri hakkında gizli materyal topluyordu. Heydrich'in topladığı materyaller SA'nın bir darbe hazırlığında olduğunu gösteriyordu. Heydrich, 30 Haziran 1934'te Uzun Bıçaklar Gecesi'nde SA güçleri yok edildikten sonra SS gruppenführer rütbesini aldı. SA'nın başkanı Ernst Röhm öldürüldü. SA'nın yeni başkanı Viktor Lutze oldu ve SA bir spor ve antrenman organizasyonu haline geldi.

II. Dünya Savaşı dönemi
Heydrich, Gleiwitz provokasyonunun arkasındaki beyindi. Ağustos 1939'da Polonya ordusu üniforması giyen SS askerleri Gleiwitz kasabasında bir Alman radyo yayıncısına saldırdı. Öldürülen "Polonyalı askerlerin" cesetleri uluslararası topluma sunuldu. Aslında, öldürülen "Polonyalı askerler", Sachsenhausen toplama kampında ölen mahkumlardı. 1 Eylül 1939'da Alman birlikleri Polonya'yı işgal etti ve II. Dünya Savaşı başladı. Polonya'nın işgali sırasında SS grupları Polonyalı entelektüelleri, komünistleri ve Yahudileri yok etti.

II. Dünya Savaşı'nın ilk yıllarında Heydrich, sadece örgütsel meselelerle ilgilenmedi. Yedek Hava Kuvvetleri subayı olarak Heydrich, Fransa, Norveç ve Sovyetler Birliği'ne karşı askeri seferlerde Alman savaş uçaklarında (önce bombardıman uçaklarında telsiz operatörü ve ardından savaş pilotu olarak) yer aldı. Bu davranış, yalnızca ofiste oturmakla kalmayıp aynı zamanda askeri operasyonlarda yer alan ideal bir SS subayının idealleriyle uyumluydu. Heydrich'in uçağı Berezina Nehri'nin doğusunda düşürüldükten ve Heydrich ancak zamanında Alman birlikleri tarafından kurtarıldıktan sonra Himmler onun askeri operasyonlara katılmasını şahsen yasakladı.

Holokost'taki rolü

Heydrich, Holokost'un ana mimarlarından ve Almanya'da ve işgal altındaki topraklarda Yahudi soykırım planının uygulayıcılarından biriydi. Tarihçiler ayrıca Heydrich'i Nazi Partisi'ndeki en korkulan üyelerinden biri olarak kabul ederler. Hitler ona "demir yürekli adam" diyordu.

Nazi Almanyası'nda Çingeneler, Zenciler, Doğu Slavları ve diğer Aryan olmayan halklarla birlikte Yahudiler katledildiler.

Doğu Avrupa'nın ve Sovyetler Birliği'nin geniş bölgelerinin işgali sırasında, çok sayıda Yahudi, Naziler tarafından yok edilmek üzere Alman egemenliğine girdi. Aynı zamanda, terör ve soykırım politikası izlemek için oluşturulan özel ölüm mangaları, bu kadar çok insanı yok etme göreviyle artık baş edemezdi. Aralık 1940'ta Hitler, Himmler ve Göring aracılığıyla, Yahudi sorununa "nihai bir çözüm" için bir plan hazırlaması için Heydrich'i görevlendirdi. Bazı belgeler planın 1941 Ocak ayının sonlarında Hitler'e gönderildiğini gösteriyor. 31 Temmuz'da Göring, Heydrich'e Alman kontrolündeki bölgelerde hazırlıklar yapması için talimat gönderdi. Bu planı uygulamak için Heydrich, birçok bakanlık ve departmanın çalışmalarını koordine etmek zorunda kaldı. 20 Ocak 1942'de Berlin yakınlarındaki Vanze Gölü kıyısındaki Marlir Villası'nda bir konferans düzenlendi. Çağrısının asıl amacı, Avrupa'daki Yahudilerin katledilmesi için bir plan hazırlamaktı. Heydrich'in projesi, Avrupa'nın her yerinden Yahudileri toplamayı ve onları doğudaki zorlu koşullardan ölecekleri çalışma kamplarına yerleştirmeyi planlıyordu.  Burada da hayatta kalanlar "uygun eğitimden" geçmek zorundaydı (Almanca: Sonderbehandlung). Vanze Konferansı kararlarının çoğu Heydrich'in ölümünden sonra uygulanmaya başlandı.

Ölümü

29 Mayıs 1942 tarihinde sabah yazlık villasından Prag'daki şatosuna Mercedes marka arabasıyla giderken İngilizlerce eğitilmiş Çek direniş örgütüne bağlı bir özel suikast timi militanları tarafından saldırıya uğradı. Saldırı anında aracına ateş etmesi gereken grubun lideri Jozef Gabčík'in Sten marka silahı tutukluk yaptı. O sırada şoförü Klein'e arabayı sürmesi emrini verse de tabancasını çıkararak Gabcik'e ateş açtı. Bu sırada tim üyelerinden Jan Kubiš'in attığı el bombası nedeniyle beline şarapnel parçası isabet etti. Ağır yaralanarak hastaneye kaldırıldı. Yaralarının enfeksiyon kapması sebebi ile 4 Haziran sabahı saat 4:30'da 38 yaşında öldü. Naziler için çok önemli olduğundan suikastı düzenleyen timin üyelerini ifşa edenlere 100.000 Çek kronu ödül verileceği açıklandı. Bu süreçte rastgele 10.000 Çek suçsuz yere idam edildi. Ödülün peşinden giden Karel Čurda isimli bir vatandaş, Gabcik ve arkadaşlarının bir kilisede saklandığını ihbar etti ve ödülünü aldı. İhbar doğruydu. Waffen-SS birlikleri kiliseyi kuşattı ve Çeklerle silahlı çatışmaya girdi. Bu çatışmada kilisedekilerin tamamı öldü, ayrıca çatışmalarda 14 Nazi de öldü. Bazıları ise intihar etmişti. Ayrıca eş zamanlı olarak suikastı düzenleyen özel timin üyelerinin aileleri de öldürüldü.

Cenazesi

7 Haziran 1942 tarihinde Prag'da düzenlenen büyük bir cenaze töreninden sonra tabutu, Berlin'e giden trene konuldu. İkinci tören, 9 Haziran tarihinde Reich Başbakanlık binasında yapıldı. Heinrich Himmler cenaze konuşmasında ondan övgüyle bahsetti. Adolf Hitler'in de katıldığı cenazede, Heydrich'in madalyaları dahil Alman Kan Nişanı Madalyası, Altın Yara Rozeti ve cenaze yastığının üzerinde 1. Sınıf Savaş Liyakat Haçı madalyaları gösterildi.

Heydrich'in ölümü, Nazi propagandasına sebep olmasına rağmen Hitler, dikkatsizliği nedeni ile kendi ölümünden Heydrich'i suçlayarak: Zırhsız araçla dışarıya çıkmak aptallıktır ve lanetlenmiş olan korunmasız sokaklarda seyahat etmek gibi kahramanlık hareketleri suikast yapılmasına fırsat doğurmuştur. Heydrich gibi yeri doldurulamaz bir adam gereksiz tehlikeye kendisini maruz bırakmasını, sadece aptalca ve saçma bir harekettir şeklinde belirtmiştir.

Berlin Askeri Mezarlığı'na defnedildi. Tam mezar nokta bilinmemektedir. Kızıl Ordu 1945 yılında şehri istila ettiğinde, asla yerini bulamadı. Mezarı Neo-Naziler için bir toplanma noktası haline geleceği tehlikesine karşı araştırılmamıştır ve halen bilinmeyen bir yerdedir.

Heydrich'in dul eşi 1956 ve 1959 yılında Batı Alman hükûmetine karşı dava açması sonucu emekli maaşı almaya hak kazandı. Çünkü  Kocası bir Alman generaliydi ve çatışmada öldürülmüştü. Hükûmet, daha önce Heydrich'in Holokost'taki rolü nedeni ile ödeme yapmayı reddetmişti. Çift dört çocuğu vardı: Klaus: 1933 doğumlu, 1943 yılında bir trafik kazasında öldü; 1934 doğumlu Heider; 1939 doğumlu Silke; ve Marte, 1942 yılında babasının ölümünden kısa bir süre sonra doğmuştur. Dul eşi Lina, Leben mit einem Kriegsverbrecher (Bir Savaş Suçlusu ile Yaşam) isimli anılarını yazdı ve 1976 yılında yayımlandı. O zamanlar yeniden evlendi ve 1985 yılında öldü.

Kaynakça

Nazilerin Sovyet savaş esirlerine karşı suç işlenmesinden sorumlu kişiler

1904 doğumlular
1942 yılında ölenler
Alman Naziler
SS
Waffen-SS generalleri
II. Dünya Savaşı'nda Nazi Almanyası'nın askerleri
Hermann Göring
II. Dünya Savaşı'nda Çekoslovakya
Bohemya ve Moravya Protektorası
Heinrich Himmler
Porajmos'ta kişiler
Suikast sonucu ölen Almanlar
Sepsisten ölenler
Holokost failleri

Reinhard Heydrich


Mrijesnjak (vodenjača, lat. Potamogeton), kozmopolitski rod od nekih devedesetak vrsta vodenih listopadnih trajnica koji je dao svoje ime porodici mrjesnjakovki. Znatan je i broj hibrida, preko 70.

Mrijesnjaci su prisutni na svim kontinentima, a 18 raste i na tlu Hrvatske. Njihova staništa su jezera, bare, ribnjaci, i druge stajaće i sporotekuće vode. Stabljika može biti i manja od 10 cm, a može narasti i do 6 metara. Listovi su im naizmjenični, mogu biti pod vodom ili plutati na njoj. Cvjetovi su neugledni ,skupljewni u cvatove koji vire iz vode. Cvatu sredinom ljeta.

latinsko ime roda znači "riječni susjed", a dolazi od potamos, rijeka i geiton, susjed.

Vrste

 Potamogeton acutifolius Link
 Potamogeton alpinus Balb.
 Potamogeton amplifolius Tuck.
 Potamogeton antaicus Hagstr.
 Potamogeton australiensis A.Benn.
 Potamogeton berchtoldii Fieber
 Potamogeton bicupulatus Fernald
 Potamogeton biformis Hagstr.
 Potamogeton chamissoi A.Benn.
 Potamogeton cheesemanii A.Benn.
 Potamogeton chongyangensis W.X.Wang
 Potamogeton coloratus Hornem.
 Potamogeton compressus L.
 Potamogeton confervoides Rchb.
 Potamogeton crispus L., Kovrčavi mrijesnjak
 Potamogeton cristatus Regel & Maack
 Potamogeton delavayi A.Benn.
 Potamogeton dentatus Hagstr.
 Potamogeton distinctus A.Benn.
 Potamogeton diversifolius Raf.
 Potamogeton drummondii Benth.
 Potamogeton epihydrus Raf.
 Potamogeton ferrugineus Hagstr.
 Potamogeton floridanus Small
 Potamogeton foliosus Raf.
 Potamogeton fontigenus Y.H.Guo, X.Z.Sun & H.Q.Wang
 Potamogeton friesii Rupr.
 Potamogeton fryeri A.Benn.
 Potamogeton gayi A.Benn.
 Potamogeton gramineus L.
 Potamogeton groenlandicus Hagstr.
 Potamogeton heterocaulis Z.S.Diao
 Potamogeton hillii Morong
 Potamogeton hoggarensis Dandy
 Potamogeton illinoensis Morong
 Potamogeton kashiensis Z.S.Diao
 Potamogeton lacunatifolius Papch.
 Potamogeton linguatus Hagstr.
 Potamogeton lucens L.
 Potamogeton maackianus A.Benn.
 Potamogeton mandschuriensis (A.Benn.) A.Benn.
 Potamogeton marianensis Cham. & Schltdl.
 Potamogeton montevidensis A.Benn.
 Potamogeton montezumawellensis Ricketson, G.M.Ricketson & Greenawalt
 Potamogeton natans L.
 Potamogeton nodosus Poir.
 Potamogeton oakesianus J.W.Robbins
 Potamogeton obtusifolius Mert. & W.D.J.Koch
 Potamogeton ochreatus Raoul
 Potamogeton octandrus Poir.
 Potamogeton oxyphyllus Miq.
 Potamogeton papuanicus G.Wiegleb
 Potamogeton paramoanus R.R.Haynes & Holm-Niels.
 Potamogeton parmatus Hagstr.
 Potamogeton parvifolius Buchenau
 Potamogeton perfoliatus L.
 Potamogeton polygonifolius Pourr.
 Potamogeton polygonus Cham.
 Potamogeton praelongus Wulfen
 Potamogeton pulcher Tuck.
 Potamogeton pusillus L.
 Potamogeton quinquenervius Hagstr.
 Potamogeton richardii Solms
 Potamogeton richardsonii (A.Benn.) Rydb.
 Potamogeton robbinsii Oakes
 Potamogeton rutilus Wolfg.
 Potamogeton sarmaticus Mäemets
 Potamogeton schweinfurthii A.Benn.
 Potamogeton sclerocarpus K.Schum.
 Potamogeton sibiricus A.Benn.
 Potamogeton skvortsovii Klinkova
 Potamogeton solomonensis G.Wiegleb
 Potamogeton spirilliformis Hagstr.
 Potamogeton spirillus Tuck.
 Potamogeton stenostachys K.Schum.
 Potamogeton strictifolius A.Benn.
 Potamogeton suboblongus Hagstr.
 Potamogeton sulcatus A.Benn.
 Potamogeton sumatranus Miq.
 Potamogeton tennesseensis Fernald
 Potamogeton tenuicaulis F.Muell.
 Potamogeton tepperi A.Benn.
 Potamogeton tricarinatus F.Muell. & A.Benn.
 Potamogeton trichoides Cham. & Schltdl.
 Potamogeton tubulatus Hagstr.
 Potamogeton ulei K.Schum.
 Potamogeton uruguayensis A.Benn. & Graebn.
 Potamogeton vaseyi J.W.Robbins
 Potamogeton wrightii Morong
 Potamogeton zosteriformis Fernald
 Potamogeton × absconditus Z.Kaplan, Fehrer & Hellq.
 Potamogeton × aemulans Z.Kaplan, Hellq. & Fehrer
 Potamogeton × anguillanus Koidz.
 Potamogeton × angustifolius J.Presl
 Potamogeton × apertus Miki
 Potamogeton × attenuatus Hagstr.
 Potamogeton × belorussicus D.Dubovik
 Potamogeton × bennettii Fryer
 Potamogeton × billupsii Fryer
 Potamogeton × biwaensis Miki
 Potamogeton × cadburyae Dandy & G.Taylor
 Potamogeton × clandestinus A.A.Bobrov, Zalewska-Gal. & Chemeris
 Potamogeton × cognatus Asch. & Graebn.
 Potamogeton × confinis Hagstr.
 Potamogeton × cooperi (Fryer) Fryer
 Potamogeton × drepanoides Z.Kaplan
 Potamogeton × exilis Z.Kaplan & Uotila
 Potamogeton × fauriei (A.Benn.) Miki
 Potamogeton × faxonii Morong
 Potamogeton × fluitans Roth
 Potamogeton × franconicus G.Fisch.
 Potamogeton × gessnacensis G.Fisch.
 Potamogeton × griffithii A.Benn.
 Potamogeton × grovesii Dandy & G.Taylor
 Potamogeton × hagstromii A.Benn.
 Potamogeton × haynesii Hellq. & G.E.Crow
 Potamogeton × heslop-harrisonii W.A.Clark
 Potamogeton × inbaensis Kadono
 Potamogeton × jacobsii Z.Kaplan, Fehrer & Hellq.
 Potamogeton × jutlandicus Zalewska-Gal.
 Potamogeton × kamogawaensis Miki
 Potamogeton × kaplanii Kottaim.
 Potamogeton × khuzestanicus S.Abbasi, Afsharz. & Dinarvand
 Potamogeton × kyushuensis Kadono & Wiegleb
 Potamogeton × lanceolatifolius (Tiselius) C.D.Preston
 Potamogeton × lanceolatus Sm.
 Potamogeton × leptocephalus Koidz.
 Potamogeton × lintonii Fryer
 Potamogeton × luxurians Z.Kaplan
 Potamogeton × maemetsiae Zalewska-Gal. & Ronikier
 Potamogeton × mariensis Papch.
 Potamogeton × mucronulatus (G.Fisch.) Papch.
 Potamogeton × mysticus Morong
 Potamogeton × nericius Hagstr.
 Potamogeton × nervigerus Wolfg.
 Potamogeton × nitens Weber
 Potamogeton × nomotoensis Kadono & T.Nog.
 Potamogeton × ogdenii Hellq. & R.L.Hilton
 Potamogeton × olivaceus Baagøe ex G.Fisch.
 Potamogeton × orientalis Hagstr.
 Potamogeton × philippinensis A.Benn.
 Potamogeton × prussicus Hagstr.
 Potamogeton × pseudofriesii Dandy & G.Taylor
 Potamogeton × pseudosarmaticus Papch.
 Potamogeton × rectifolius A.Benn.
 Potamogeton × ripensis Baagøe
 Potamogeton × rivularis Gillot
 Potamogeton × salicifolius Wolfg.
 Potamogeton × saxonicus Hagstr.
 Potamogeton × schreberi G.Fisch.
 Potamogeton × scoliophyllus Hagstr.
 Potamogeton × serrulifer Z.Kaplan
 Potamogeton × sparganiifolius Laest. ex Fr.
 Potamogeton × spathulatus Schrad. ex W.D.J.Koch & Ziz
 Potamogeton × spathuliformis (J.W.Robbins) Morong
 Potamogeton × subrufus Hagstr.
 Potamogeton × subsessilis Hagstr.
 Potamogeton × sudermanicus Hagstr.
 Potamogeton × torssandrii (Tiselius) Dörfl.
 Potamogeton × tosaensis Kadono, Horii & T.Yaman.
 Potamogeton × undulatus Wolfg.
 Potamogeton × variifolius Thore
 Potamogeton × vepsicus A.A.Bobrov & Chemeris
 Potamogeton × versicolor Z.Kaplan, Hellq. & Fehrer
 Potamogeton × yamagataensis Kadono & Wiegleb

Vanjske poveznice

Izvori

Mrjesnjakovke

Mrijesnjak


7992 Yozan este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7992 Yozan este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tokai de Toshimasa Furuta. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,10 ua, o excentricitate de 0,32 și o înclinație de 9,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1981
Centura de asteroizi

7992 Yozan


Krobshausen ist ein Gemeindeteil der Stadt Feuchtwangen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Unmittelbar nördlich des Weilers fließt der Mühlgraben, unmittelbar südlich der Krobshauser Graben, die beide 200 Meter weiter östlich als rechte Zuflüsse in die Sulzach münden. Im Süden grenzt das Hausfeld an, 0,5 km westlich liegt das Kreuzfeld. Die B 25 führt nach Dorfgütingen (1,3 km nördlich) bzw. nach Banzenweiler (1,1 km südlich). Die Kreisstraße AN 36 führt nach Gehrenberg (1,6 km westlich).

Geschichte
Krobshausen lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. Im Jahr 1732 bestand der Ort aus 4 Anwesen. Die Dorf- und Gemeindeherrschaft hatte das Klosterverwalteramt Sulz. Grundherren waren das Klosterverwalteramt Sulz (1 Hof, 1 Halbhof, 1 Köblersgut) und das Kastenamt Feuchtwangen (Krobshäuser Mühle). An diesen Verhältnissen hatte sich bis zum Ende des Alten Reiches nichts geändert. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Krobshausen dem Steuerdistrikt Breitenau und der Ruralgemeinde Banzenweiler zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde Krobshausen am 1. Juli 1971 nach Feuchtwangen eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Maria (Dorfgütingen) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Ulrich und Afra (Feuchtwangen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Feuchtwangen)
Ort im Landkreis Ansbach
Weiler in Mittelfranken

Krobshausen


Coatbridge and Chryston était une circonscription représentée à la Chambre des communes du Parlement du Royaume-Uni. Il a élu un Membre du Parlement (MP) de 1997 à 2005.

Elle a ensuite été remplacée par la circonscription de Coatbridge, Chryston & Bellshill.

Limites

.

Membre du Parlement

Élections

Élections dans les années 2000

Élections dans les années 1990

Références

Articles connexes
 Coatbridge and Chryston (circonscription du Parlement écossais)

Ancienne circonscription du Parlement britannique en Écosse
Politique dans le North Lanarkshire
Coatbridge

Coatbridge and Chryston (circonscription du Parlement britannique)


Ruben Faria (Olhão, 30 de julio de 1974) es un piloto de rallies portugués. Ha participado en cuatro ocasiones en el Rally Dakar, y su mejor posición fue el segundo puesto en la edición del año 2013. Forma parte del equipo Red Bull-KTM, y desde el 2010 participa como mochilero de Cyril Despres.

Inició su carrera en el motociclismo el año 1982, y hasta 1989 se adjudicó varios campeonatos infantiles y juveniles. Para 1996 se consagró como campeón nacional super cross, y el 2007 fue el ganador del Rally de Marruecos.

Resultados en el Rally Dakar
2006: Motocicleta, 35.º puesto, victorias en etapas: 1
2007: Motocicleta, abandonó en la octava etapa.
2010: Motocicleta, 11.º puesto, victorias en etapas:1
2011: Motocicleta, 8.º puesto.
2013: Motocicleta, 2.º puesto.
2014: Motocicleta, abandonó en la tercera etapa.
2015: Motocicleta, 8.º puesto.
2016: Motocicleta, abandonó en la sexta etapa.

Referencias

Nacidos en Olhão
Pilotos del Rally Dakar
Pilotos de motociclismo de Portugal
Pilotos de rally de Portugal

Ruben Faria


Peter Ruge (* 1946 in Herrsching) ist ein deutscher Cartoonist.

Leben
Peter Ruge wuchs als Zahnarztsohn in Schwenningen auf. Nach dem Besuch des Gymnasiums absolvierte er eine Ausbildung zum Feinmechaniker  und 18 Monate Wehrdienst. Über eine Ausbildung zum technischen Zeichner und anschließend zum Grafiker kam er zur Werbung. Er arbeitete erst in verschiedenen Agenturen und begann dann 1976 mit einem Studium an der Freien Kunstschule Stuttgart.

Seit 1979 ist Peter Ruge als selbstständiger Karikaturist tätig und arbeitete von da an für Verlage, Druckereien und Werbeagenturen. Bekannt wurde er durch Veröffentlichungen seiner Cartoons in Satiremagazinen und Zeitschriften sowie durch Buchillustrationen. Neben seinen Zeichnungen und Collagen schuf Peter Ruge auch Briefmarkencollagen und diverse Materialbilder mit Schuhen und Gebissen.

2002 begann er Cartoons auf der Nähmaschine als Stoffbilder zu gestalten. Eine Ausdrucksform, die es im Cartoonbereich so noch nicht gegeben hat und deshalb vermutlich weltweit einzigartig sein dürfte. Mit seiner Reihe "Strand gut" – einer Serie von 80 Bildern überspitzter Darstellungen von Touristen am Strand – erreichte er mit Ausstellungen in Deutschland, der Schweiz, England und Frankreich  Bekanntheit. In seiner bisherigen Laufbahn hat Peter Ruge mehr als 60 Bücher illustriert. Ruge lebt in Stuttgart.

Veröffentlichungen (Auswahl)
 Schneider von Ulm. 2. unveränd. Auflage. Süddeutsche Verlagsgesellschaft, Ulm 2010, ISBN 3-88294-409-9.
 Der Rattenfänger von Hameln. Konzept & Kontor Verlags- und Vertriebsgesellschaft, Hannover 1999, ISBN 3-934035-01-9.
 Motorradfahren. 25. überarb. Auflage. Tomus Verlag, München 2008, ISBN 978-3-8231-0140-6.
 Endlich einstellig. Franckh-Kosmos Verlag, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-440-12098-9.
 Der Weg der weißen Kugel. Franckh-Kosmos Verlag, Stuttgart 2011, ISBN 978-3-440-12528-1.
 Auf gut Schwäbisch. Belser, Stuttgart 2011, ISBN 978-3-7630-2591-6.
 Gute Besserung! ISBN 978-3-00-058625-5.

Weblinks
 Internetpräsenz von Peter Ruge

Einzelnachweise

Cartoonist (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1946
Mann

Peter Ruge (Cartoonist)


Grzegorz Sandomierski ([ˈɡʐɛɡɔʂ sandɔˈmʲɛrskʲi]; ) este un portar polonez care joacă pentru . De asemenea, el a jucat trei meciuri pentru Polonia, fiind inclus în lotul care a participat la Euro 2012.

Cariera la club

Jagiellonia Bialystok
Sandomierski și-a început cariera la Jagiellonia Bialystok, fiind rezervă în prima parte a anului 2006. A jucat în patru meciuri și apoi a fost împrumutat la Lech Poznan. A jucat două meciuri în divizia a treia, după care s-a întors la Jagiellonia. În sezonul 2007-08, din cauza accidentării portarului titular Jacek Banaszyński, Sandomierski și-a făcut debutul în prima ligă într-un meci cu Cracovia, în care a primit două goluri. Până la sfârșitul competiției, el a apărut în alte patru meciuri. Sandomierski a suferit apoi o accidentare gravă care l-a ținut pe tușă pentru o jumătate de an. În ianuarie 2009 a fost împrumutat la Ruch Wysokie Mazowieckie, unde a fost prima alegere pentru postul de portar. Înainte de sezonul 2009/2010, s-a întors la Bialystok. Sandomierski a primit o șansă la Jagiellonia după Rafał Gikiewicz a făcut mai multe meciuri slabe. La Jagiellonia, Sandomierski a reușit să închidă poarta timp de 564 de minute, stabilind un nou record, Ruch Chorzów fiind echipa care i-a întrerupt recordul.

Racing Genk
În august 2011, Sandomierski a semnat un contract pe cinci ani cu campionii belgiei K. R. C. Genk, ca înlocuitor pentru Thibaut Courtois.

Blackburn Rovers

Pe 31 august 2012, Sandomierski a fost împrumutat pentru un sezon la Blackburn Rovers, clubul având prima opțiunea de cumpărare.
Și-a făcut debutul pentru Rovers împotriva celor de la Cardiff City într-o înfrângere cu 3-0 , înlocuindu-l pe accidentatul Jake Kean, în minutul 52. Al doilea meci al lui Sandomierski a fost cel cu Sheffield  Wednesday, după ce s-a anunțat că Kean va lipsi tot restul sezonului din cauza unei accidentări. Antrenorul interimar Gary Bowyer a mers pe mâna internaționalului polonez, chiar dacă Rovers a pierdut cu 3-2 în acea zi. A reușit să închidă poarta în meciurile cu Derby County și Huddersfield Town. A primit 4 goluri de la Watford, făcând un meci slab. În următorul său meci împotriva lui  Millwall a primit un gol.

Note

Legături externe

 Sandomierski pe jagiellonia.neostrada.pl  (poloneză)

Nașteri în 1989
Fotbaliști ai Jagiellonia Białystok
Fotbaliști ai Lech Poznań
Fotbaliști ai Blackburn Rovers FC
Portari
Oameni în viață
Fotbaliști polonezi

Grzegorz Sandomierski


Ernst Zierke (6 de mayo de 1905 – Celle, 1972) fue un Unterscharführer de las SS que participó en el programa Aktion T4 emprendido por la Alemania nazi y que posteriormente trabajó en los campos de exterminio de Bełżec y Sobibor durante la Operación Reinhard.

Su padre, un trabajador ferroviario, falleció en 1917. Ernst asistió ocho años a una escuela pública antes de empezar a trabajar como leñador en varios estados. Para 1930, Zierke estaba desempleado y se hizo miembro del Partido nazi y las SA. Se capacitó como enfermero en el hospital de Neuruppin, tras lo cual recibió un cargo permanente de servicio civil.

A fines de 1939, fue reclutado para formar parte de la Aktion T4, donde trabajó como enfermero en el programa de eutanasia en los centros de gaseado de Grafeneck y Hadamar. A fines de 1941, fue transferido al hospital de Eichberg. De enero a marzo de 1942, formó parte de la Organización Todt en Rusia y, luego, regresó a Eichberg. De junio de 1942 a marzo de 1943, fue miembro del equipo del campo de exterminio de Belzec. En Bełżec, Zierke trabajó principalmente en la rampa de descarga de los vagones de transporte que llegaban y supervisó el proceso de desvestir a las víctimas antes de hacerlas ingresar a las cámaras de gas.

Después estuvo destinado brevemente en el campo de Dorohucza, desde donde fue enviado al campo de exterminio de Sobibor el 5 de noviembre de 1943. La tarea asignada a Zierke en Sobibor era supervisar el desmantelamiento de las estructuras del campo. Zierke participó en el asesinato en masa del último grupo de más de treinta «trabajadores judíos» (Arbeitsjuden) que habían desmantelado el campo. Zierke fue absuelto en el juicio de Bełżec, llevado a cabo en Múnich en 1964, y fue liberado durante el juicio de Sobibor en La Haya por motivos de salud.

Referencias

Oficiales de las SS
Personal de campos de concentración nazis
Aktion T4
Enfermeros de Alemania
Perpetradores del Holocausto
Personal del campo de exterminio de Sobibor
Personal del campo de concentración de Belzec

Ernst Zierke


An Epidendrum rojasii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Célestin Alfred Cogniaux. An Epidendrum rojasii in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Paraguay. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum rojasii


Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad province (, Ostān-e Kohgīlūye va Būyer-Ahmad; Luri: استان کهگیلویه و بِیرَمَد, Ostān-e Kohgīlūya-vo Beyramad) is one of the 31 provinces of Iran. It is in the southwest of the country, in Iran's Region 2, and its capital is Yasuj. The province covers an area of 15,563 square kilometers, and in 2006 had a population of 621,428 in 125,779 households. According to the National Population and Housing Census, the population of Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad province in 2011 was 658,629 in 156,176 households. The latest census in 2016 counted 713,052 inhabitants in 186,320 households. The people mainly speak the Luri language.

Geography

Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad province is located in the south of Iran, and shares borders with five provinces: Isfahan and Fars provinces to the east, Bushehr province to the south, Khuzestan to the west and Chaharmahal and Bakhtiari to the north.

The province is mostly mountainous in terrain, part of the Zagros range. The highest point is the Dena summit with a height of 5,109 metres. The mountain range of Dena, which reaches an elevation of 4,000 metres, is located in the province, and is covered with oak forests. Another mountain is Khamin or Khami, which is located in Gachsaran County.

Administrative divisions

Cities

According to the 2016 census, 397,461 people (over 55% of the population of Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad province) live in the following cities: Basht 10,764, Charam 15,218, Chitab 1,164, Dehdasht 57,036, Dishmok 5,791, Dogonbadan 96,728, Garab-e Sofla 545, Landeh 12,772, Likak 19,857, Madavan 18,078, Margown 3,135, Pataveh 2,284, Qaleh Raisi 3,269, Sarfaryab 1,995, Sisakht 7,855, Suq 6,438, and Yasuj 134,532.

Colleges and universities
 University of Yasuj
 Islamic Azad University of Gachsaran
 Yasuj University of Medical Sciences

See also
 Seyyed Nasir Hosseini (the representative of Guardianship of the Islamic Jurist, in the province)

References

External links

 Official website of Kohgiluyeh and Buyer Ahmad Governorship
 A Boyer-Ahmad-i folk-song sung by Shusha Guppy in the 1970s: Girl from Boyer-Ahmad-i Tribe.

Provinces of Iran

Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad province


Noah Gray-Cabey (d.16 Kasım 1995) Amerikalı oyuncudur. 18 aylıkken piyano çalarak müzik kariyerine başladı. Daha sonra sahne dünyasına adım atarak  48 Hours, Grey's Anatomy, The Tonight Show, Good Morning America ve The Oprah Winfrey Show'da kendini gösterdi. En son olarak Lady in the Water filminde, CSI: Miami ve House dizilerinde rol aldıktan sonra Heroes dizisinde Micah Sanders karakteri ile en uzun soluklu çalışmasına başladı.

1995 doğumlular
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Amerikalı erkek dizi oyuncuları
Amerikalı çocuk oyuncular
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı piyanistler

Noah Gray-Cabey


Ástríkur heppni (franska: La Grande Traversée) er frönsk teiknimyndasaga og 22. bókin í bókaflokknum um Ástrík gallvaska. Hún kom út árið 1975. Höfundur hennar var René Goscinny en Albert Uderzo teiknaði. Bókin var gefin út á íslensku árið 1977.

Söguþráður
Sagan hefst á því að Slorríkur, fisksali Gaulverjabæjar, verður uppiskroppa með fisk. Sjóðríkur upplýsir að fiskur sé ómissandi hráefni í hinn dularfulla kjarnadrykk og því ákveða Ástríkur og Steinríkur að halda til fiskjar. Þeir hreppa óveður og lenda í hafvillum.

Eftir langa mæðu koma þeir að ókunnri strönd. Steinríkur telur þá ranglega stadda í námunda við Gaulverjabæ en fljótlega birtast þeim torkennileg dýr og ennþá undarlegri indíánar. Þeir eru teknir höndum, en komast fljótlega til metorða í indíánasamfélaginu. Höfðingi ættbálksins vill gifta dóttur sína Steinríki og ákveða félagarnir þá að tímabært sé að koma sér heim á leið.

Í sömu andrá ber að norræna víkinga sem telja eðlilega að Ástríkur og Steinríkur séu innfæddir og taka þá með sér til höfðingja síns í heimalandi sínu, til sannindamerkis um landafundi sína í Norður-Ameríku. Víkingahöfðinginn, sem hafði aldrei verið trúaður á landafundaævintýrið fagnar gestum sínum vel, uns gallverskur þræll ljóstrar því upp að félagarnir séu ekki indíánar heldur Gallar. Þeir flýja og komast loks til Gaulverjabæjar með full net af ferskum fiski.

Fróðleiksmolar
 Þetta er ein fárra bóka sem ekki endar á að skáldið Óðríkur er bundið og keflað meðan bæjarbúar slá upp veislu. Þess í stað situr Slorríkur fýldur afsíðis og sýnir hinum ferska fiski lítilsvirðingu.
 Í upphaflegu útgáfunni eru víkingarnir sagðir danskir. Í íslensku þýðingunni eru hins vegar ýmsar skírskotanir til Íslandssögunnar. Þannig nefnist einn víkingurinn Leifur heppni, fyrir kemur skáldið og sagnritarinn Ari fróði og gallverski þrællinn ber ekki nafn sem endar á –ríkur, líkt og aðrir Gallar í sagnaflokknum heldur heitir hann Tyrkirr, sem er augljós vísun í hinn þýska Tyrki sem kom fyrir í Grænlendingasögu og var þar í för Vínlandsfara.
 Óvenjumargir myndarammar í bókinni eru með einlitan bakgrunn eða mjög einfaldan. Þykir Ástríkur heppni ekki metnaðarfyllsta verk Uderzo frá myndlistarlegu sjónarhorni.
 Teiknimynd var gerð eftir bókinni árið 1994. Norrænu víkingunum var þó sleppt í myndinni og Sjóðríkur seiðkarl látinn slást í för með Ástríki og Steinríki til Ameríku.

Íslensk útgáfa
Ástríkur heppni var gefinn út af Fjölvaútgáfunni árið 1977 í íslenskri þýðingu Þórs Stefánssonar, þetta eina bókin í sagnaflokknum sem hann þýddi.

Ástríkur
Myndasögur

Ástríkur heppni


Stanisław Bareja né le  à Varsovie et mort le  à Essen est un réalisateur, acteur et scénariste polonais.

Biographie

Jeunesse et formation
Stanisław Bareja est né à Varsovie en tant que l'aîné de trois enfants  de Sylwester Kazimierz Bareja (1902–1983) et de Stanisława née Chmielarz (1910–2001). Son père, de même que son grand-père paternel est le patron d'une charcuterie dans l'arrondissement de Mokotów
. En 1946 la famille Bareja s'installe a Jelenia Góraoù il fréquente le lycée Stefan Żeromski. En 1949 il entame ses études a l'École nationale de cinéma de Łódź à la faculté de réalisation cinématographique et télévisuelle. Pendant ses études il fait partie d'un groupe informel d'amis appelé "Kolektyw" (le Collectif) auquel appartiennent également Jan Łomnicki, Janusz Weychert, Janusz Morgenstern, Lech Lorentowicz et Kazimierz Kutz. Les membres du collectif s'échangent des livres dont ceux interdits par la censure et regardent des films interdit en salles. Après avoir terminé ses études en 1954 il devient l'assistant du réalisteur Jan Rybkowski, fait des apparitions au cinéma et tourne des films publicitaires.

Carrière de réalisateur
Sa carrière de réalisateur commence en 1960 avec la comédie Mąż swojej żony (Le Mari de sa femme). Bareja réalise surtout des comédies mais aussi des films criminels. Mise à part son début, le style de ses comédies est critiqué jusqu'à sa mort, pourtant ses films comptent parmi les plus populaires en Pologne. Mąż swojej żony se classe troisième au box-office polonais en 1961, Poszukiwany, Poszukiwana (Recherché, recherchée) se classe cinquième en 1973 pareillement que Miś (L'Ours) en 1981. Poszukiwany, Poszukiwana remporte le prix du festival Queens Council of the Arts à New York. C'est aussi sa première comédie dans laquelle il renonce au style d'avant-guerre et exhibe les absurdités de la République populaire de Pologne. Il est également l'auteur et co-auteur de quelque séries télévisées. Tout comme Alfred Hitchcock, Bareja fait des apparitions dans ses films.

Opposition anticommuniste
Dans les années 70 il s'engage dans l'opposition anticommuniste. Mise à part la critique du système dans ses films, en 1977 en rentrant de Paris du tournage de Co mi zrobisz jak mnie złapiesz (Que me ferez-vous si vous m'attrapez) il passe en contrebande avec Stanisław Tym plus de 100 livres interdits en Pologne, cachés dans de boîtes de bobines de film. En effet Tym reçoit ces livres à l'institut littéraire Kultura . La même année il rejoint le Comité de défense des ouvriers. Il est aussi membre de Solidarność. Après son accident de voiture en 1980 il change ses plans et voyage en Hongrie au lieu de Grèce, en rentrant il passe par Vienne
où il apprend à se servir d'un duplicateur destiné à Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWA (Maison d'Edition Indépendante) qu'il entre en Pologne sur la galerie de toit de sa Fiat 126. Dans sa cave sont réalisées des matrices pour NOWA ainsi que pour trois premiers numéros de Tygodnik Mazowsze (Hebdomadaire Mazovie) - la revue clandestine de Solidarność,. En 1982 plusieurs rencontres du Comité régional de Solidarność se déroulent dans sa maison. Il offre son aide aus dissidents Zbigniew Bujak et Zbigniew Romaszewski.

Décès prématuré
En 1987 il obient une  bourse d'études du Musée Folkwang à Essen. Le  il est victime d'un accident vasculaire cérébral. Stanisław Bareja décède le  à l'hôpital municipal d'Essen  (St. Josef Krankenhaus Essen-Werden). L'urne avec ses cendres est inhumée au cimetière de Czerniaków à Varsovie.

Filmographie

Réalisateur
 1960 : Mąż swojej żony (Le Mari de sa femme)
 1961 : Dotknięcie nocy (Le Toucher de la nuit)
 1963 : Żona dla Australijczyka (Une femme pour un Australien)
 1965 : Kapitan Sowa na tropie (Le Capitaine Sowa en piste) - série télévisée
 1966 : Małżeństwo z rozsądku (Le Mariage de raison)
 1968 : Przygoda z piosenką (Une aventure avec la chanson)
 1972 : Poszukiwany, poszukiwana (Recherché, recherchée)
 1974 : Nie ma róży bez ognia (Il n'y a pas de rose sans feu)
 1975 : Niespotykanie spokojny człowiek (Un homme incroyablement calme)
 1976 : Brunet wieczorową porą (Un brun, un soir)
 1978 : Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz (Que me ferez-vous si vous m'attrapez)
 1980 : L'Ours
 1983 : Alternatywy 4 (4, rue de l'Alternative) - série télévisée
 1986 : Zmiennicy (Les acolytes) - série télévisée

Acteur
 1955 : Trzy starty (Trois départs) - cycliste
 1956 : Nikodem Dyzma  - valet de chambre de Kunicki
 1956 : Szkice węglem  (Esquisses au fusain) - Jasiek, laquais chez les Skorabiewski
 1956 : Zimowy zmierzch (Crépuscule d'hiver) - aide de mécanicien de locomotive
 1957 : Eroica - un insurgé
 1957 : Kapelusz pana Anatola (Le chapeau de monsieur Anatol) - contrôleur de tickets
 1958 : Miasteczko (Une petite ville) - le jeune marié
 1958 : Orzeł (L'Aigle) - cuisinier Wisniewski
 1959 : Inspekcja pana Anatola (L'inspection de monsieur Anatol) - photographe à Paryżewo
 1962 : Gangsters et Philanthropes - un client dans un restaurant
 1965 : Kapitan Sowa na tropie (Le capitaine Sowa en piste)
 1968 : Małżeństwo z rozsądku (Le Mariage de raison) - l'homme qui achète une veste
 1968 : Przygoda z piosenką (Une aventure avec la chanson) - un passant à Paris
 1972 : Poszukiwany, poszukiwana (Recherché, recherchée) - l'homme qui poursuit la voiture de Rochowicz
 1976 : Brunet wieczorową porą (Un brun, un soir) - un pochard
 1977 : Lalka (La poupée)  - série télévisée - Jaś Mincel
 1978 : Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz (Que me ferez-vous si vous m'attrapez) - deux rôles - la femme de Newton et un homme pressé d'aller à la gare
 1978 : Rodzina Leśniewskich (La famille Leśniewski) - série télévisée - metteur en scène
 1980 : Dom (Maison) - série télévisée - metteur en scène de Chansons interdites
 1980 : L'Ours - monsieur Jan, le propriétaire d'une charcuterie polonaise à Londres
 1983 : Alternatywy 4 (4, rue de l'Alternative) - série télévisée - le milicien Parys
 1986 : Zmiennicy (Les acolytes) - série télévisée - l'homme aux crocodiles

 Scénariste
 1960 : Mąż swojej żony (Le Mari de sa femme) (avec Jerzy Jurandot)
 1964 : Barbara i Jan (Barbara et Jan) - série télévisée  (avec Jerzy Ziarnik)
 1968 : Przygoda z piosenką (Une aventure avec la chanson) (avec Jerzy Jurandot)
 1972 : Poszukiwany, poszukiwana (Recherché, recherchée) (avec Jacek Fedorowicz)
 1974 : Nie ma róży bez ognia (Il n'y a pas de rose sans feu) (avec Jacek Fedorowicz)
 1976 : Brunet wieczorową porą (Un brun, un soir) (avec Stanisław Tym)
 1978 : Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz (Que me ferez-vous si vous m'attrapez) (avec Stanisław Tym)
 1980 : L'Ours (avec Stanisław Tym)
 1983 : Alternatywy 4 (4, rue de l'Alternative) (avec Janusz Płoński et Maciej Rybiński)
 1986 : Zmiennicy (Les acolytes) (avec Jacek Janczarski)

 Style
Konrad Klejsa, un critique de cinéma polonais remarque que les films de Bareja sont maintenus dans style de cinéma de genre. Le Toucher de la nuit est réalisé comme un film noir par contre Une femme pour un Australien et Une aventure avec la chanson imitent les films de Busby Berkeley et Stanley Donen. Pourtant Bareja se spécialise dans la comédie fortement ancrée dans la culture comique de l'époque de la République populaire de Pologne , souvent il fait recours au slapstick et au cinéma burlesque. Ses œuvres (surtout celles des anées 1960) sont fortement influncées par René Clair.

 Prix et récompenses
 Poszukiwany, poszukiwana (Recherché, recherchée)'' - prix du festival Queens Council of the Arts à New York.
 2008 Złota Kaczka (Canard d'or) prix spécial du Centenaire du cinéma polonais: Le meilleur réalisateur des comédies du centenaire.
 Le  il est décoré à titre posthume de la Croix de commandeur dans l'ordre Polonia Restituta par le président de la république de Pologne

Postérité

 À partir de 2005 une rue dans le quartier de Nowodwory (arrondissement de Białołęka à Varsovie porte son nom.
 En 2012 le nom de Stanisław Bareja a été donné au périphérique de Kutno.
 À Cracovie un rond-point de forme ellipsoïdale (qui n'est pas un rond-point du point de vue génie civil ni d'après le code de la route) porte le nom de Stanisław Bareja
 À Katowice son nom est donné au square 44, rue Gliwicka dans le quartier Załęże.
 Le  son étoile a été dévoilé dans l'Allée des Célébrités de Łódź. Son fils Jan participe à la cérémonie.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

 Bareizm, film dok., reż. Agnieszka Arnold (1997)
 Adam Majiczek, Łukasz Jakubiec, Stanisław Bareja
 Halina Olczak-Moraczewska (oprac.), Sylwetki: Stanisław Bareja

Liens externes

 Stanisław Bareja sur FilmPolski
 Stanisław Bareja sur les photos de la base Filmoteka Narodowa "Fototeka"
 Stanisław Bareja sur Akademia Polskiego Filmu

 Stanisław Bareja sur Culture.pl

Réalisateur polonais
Scénariste polonais
Acteur polonais du XXe siècle
Anticommuniste polonais
Étudiant de l'École nationale de cinéma de Łódź
Naissance à Varsovie
Naissance en décembre 1929
Décès en juin 1987
Décès à Essen
Décès à 57 ans
Commandeur de l'ordre Polonia Restituta

Stanisław Bareja


Irene Hedlund (født 8. marts 1947) er uddannet på Kunsthåndværkerskolen i København i 1982 og har siden da ernæret sig som illustrator.

Allerede året efter at hun forlod skolen, fik hun Forlaget Fremads debutantpris for billedbogen Evige bjerg og de tre stærke kvinder.

Samen med ægtemanden Bent Faurby har hun lavet letlæsningsserien Lærke og Jeppe, som er et eksempel på, at der også skal gøres noget ud af billederne i letlæsningsbøger. Illustrationerne gav hende Kulturministeriets illustratorpris 1992.
Senest har Irene Hedlund illustreret tre af H.C. Andersens eventyr: Sommerfuglen, Det er ganske vist og Loppen og Professoren.

Bibliografi
 Birkeland, Thøger: Rasmus og hængekøjen. 1981.
 Hedlund, Irene: Evige Bjerg og de tre stærke kvinder. 1983.
 Barrie, J.M.: Peter Pan og Wendy. 1984.
 Hedlund, Irene: Den arrige kone. 1986.
 Mouritzen, Peter: Skygge-Per. 1987.
 Hedlund, Irene: Den grådige kat. 1988.
 Nørregaard, Karen: Ulven i sneen. 1988.
 Rasmussen, Bent: Hvad laver solen - når den ikke skinner? 1988.
 Reuter, Bjarne: Rejsen til Morgenrødens Hav. 1988.
 Berliner, Frantz: Modløse Marabu. 1989.
 Hedlund, Irene: Den nysgerrige mus. 1989.
 Faurby, Bent: Fastelavn er mit navn. 1990.
 Faurby, Bent: Hjemme hos Jeppe. 1990.
 Faurby, Bent: På kælkebakken. 1990.
 Faurby, Bent: Påskeferien. 1990.
 Faurby, Bent: Dragen. 1991.
 Faurby, Bent: Heksejagt. 1991.
 Faurby, Bent: Hjemme hos Lærke. 1991.
 Faurby, Bent: Kanoturen. 1991.
 Faurby, Bent: Nu er det jul igen.
 Faurby, Bent: Sandslottet. 1991.
 Faurby, Bent: Tror du på spøgelser? 1991.
 Hedlund, Irene: Dit stjernetegn og dig. 1992.
 Hedlund, Irene: Kælegrisen. 1993.
 Hedlund, Irene: Tornerosefuglen. 1994.
 Hedlund, Irene: Brutalis - historien om et meget vredt næsehorn. 1995.
 Hedlund, Irene: Mikkel Møl og regnbuen. 1997.
 Hedlund, Irene: Prinsen på den gule ært. 1999.
 Andersen, H.C.: Sommerfuglen. 2004.
 Andersen, H.C.: Det er ganske vist! 2005.
 Andersen, H.C.: Loppen og professoren. 2007.

Priser
 Forlaget Fremads debutantpris 1983.
 Kulturministeriets igangsætterpris og illustratorpris i 1992.

Til flere af sine bøger har hun modtaget arbejdslegater fra Kulturstyrelsen.

Eksterne henvisninger

Illustratorer fra Danmark

Irene Hedlund


İnci kefali ya da Van balığı (Chalcalburnus tarichi), sazangiller (Cyprinidae) familyasından Van Gölü'nün tuzlu ve yüksek derecede sodalı (tuzluluk %0,19, pH 9,8) sularında yaşayabilen endemik bir balık türü. Van Gölü havzasına özgüdür.

Dünyanın başka hiçbir yerinde bulunmayan bu balık, gölün diğer tatlı su ve deniz balıkları için uygun olmayan tuzlu ve karbonatlı sularında yaşar. Her yılın Mayıs ve Haziran aylarında, somon balığı gibi havada uçarak yumurta bırakmak için gölün kollarından yukarı doğru hareket eder.

YYÜ ve Doğa Gözcüleri Derneği 1997 yılından beri bir koruma stratejisi geliştirmektedir (Sari, 2012). Hükûmetin üreme mevsiminde balık avlamayı yasaklamasına rağmen, bu tür balıkçılık büyük bir iş haline geldi. 1960'larda yılda 600 ton balık toplanabiliyorken; bugün bu sayı 15.000 ton civarlarında seyrediyor. Tür, 1994 yılında IUCN Kırmızı Listesi'nde Tehlike Altında olarak kabul ediliyordu. Ancak 2014 yılında Tehdit Altında olarak düşürüldü.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 www.dogagozculeri.org
 www.incikefali.net

Neredeyse tehdit altında olan hayvanlar
Alburnus
Türkiye endemik balıkları
Van Gölü
1814'te tanımlanan balıklar
Türkiye endemik hayvanları

İnci kefali


La reacción de Whiting es una reacción orgánica en donde se hace reaccionar un diol propargílico con hidruro de litio y aluminio para producir un dieno

Esta reducción orgánica ha sido aplicada en la síntesis del fecapentaeno, un éter glicerolipídico que puede encontrarse en pequeñas cantidades en las heces de personas que viven en países industrializados, y el cual se sospecha que sea un responsable del cáncer de colon. Se utiliza tetrahidropirano y ter-butil-dimetilsililo (TBDMS) como grupos protectores.

Referencias

Reacciones orgánicas

Reacción de Whiting


නියත විවරණ ලැබීම යනු යම්කිසි මනුෂ්‍යයෙකු බුද්ධත්වයටපත් වන බවට ස්ථිර වශයෙන්ම කරුණු දැන ගැනීමයි. නියත විවරණ දීම බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් විසින් සිදු කල යුතුමය.

බුද්ධත්වය සඳහා පාරමී දම් පුරන අයෙකු ඒ සඳහා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමකගෙන් නියත විවරණ ලබාගැනීම අත්‍යවශ්‍ය දෙයකි. එහිදී එම බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔහුගේ බුද්ධත්වය පිළිබඳව ස්ථිර වශයෙන්ම කරුණු කාරණා ප්‍රකාශ කරයි. එසේම බුදු සිරිත පිළිබඳව දේශනා කරති.

එසේ නමුත් සියලුම දෙනාට එලෙස නියත විවරණ ලබාගැනීම සිදු කල නොහැක. ඒ සඳහා පිරිය යුතු ධර්ම අටක් වෙති.

බුද්ධ කාරක ධර්ම

1. මනුෂ්‍යාත්මයක් ලබා තිබීම

නියත විවරණ ලබාගැනීමට බලාපොරොත්තු වන තැනැත්තා මිනිස් ආත්මයක් ලබා තිබීම අනිවාර්යය. මේ අනුව තිරිසන් සතෙකුට නියත විවරණ ලබා ගැනීමට නොහැක.

2. පුරුෂයෙකු වීම

ඔහු පුරුෂයෙකුද විය යුතුය. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කර තිබෙන්නේ ශක්‍ර දේවේද්‍රයා, මාරයා, බුද්ධත්වය යන මේ තත්වයන්ට ස්ත්‍රී ආත්ම වලට පත්විය නොහැකි බවය. එම නිසා පුරුෂයෙකු වීම අනිවාර්යය වේ.

3. රහත් වීමට තරම් හේතු වාසනා ඇති බව

එම ආත්මයෙහි වුවද රහත් වීමට තරම් හේතු වාසනා ඔහුට තිබිය යුතුය.

4. ජීවමාන බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් ඉදිරියේ ප්‍රර්ථනා කිරීම

බුද්ධත්වයට පත් වීමට බලාපොරොත්තු වන තැනැත්තා බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් ඉදිරියේ ප්‍රාර්ථනා කිරිම සිදු කල යුතුය.

5. 'පැවිදී වී සිටීම
බුද්ධත්වය ප්‍රාර්ථනා කරන තැනැත්තා පැවිදි බිමට ඇතුලත් වී සිටිය යුතුය.

6. අෂ්ට සමාපත්තී උපදවා ගත් ධ්‍යානලාභී කෙනෙක් වීම

7. පාරමිතා ධර්ම පූරණය කිරීමට තරම් හැකියාවක් තිබීම
බුද්ධත්වය පතන තැනැත්තා ඉන්පසු පිරිය යුතු පාරමිතා ධර්ම රාශියකි. එසේම මෙය ඉතාමත් අසීරු කාර්යයකි. එම නිසා එම පාර්මිතා ධර්ම පිරීමට තරම් මහත් වූ ධෛර්යයක් හා කැපවීමක් තිබිය යුතුය.

8. බුදුරජාණන් වහන්සේට ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් කටයුතු කිරීම

බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් ඉදිරියේ තම ජීවිතය පුදා කුසල කර්මයක් සිදු කල යුතුය.

එවිට බුදුරජාණන් වහන්සේ "මේ පුද්ගලයා මහත් වූ තනතුරක් පතන්නේය" යැයි සිතා තම දිව්‍ය ඥාණයෙන් අනාගතය බලා ඔහුගේ මනෝරථය පූර්ණ වන්නේදැයි වදාරන්නේය. මනොරථය පූර්ණ වන්නේ නම් ඒ කවර කල්හිදැයිද වදාරන්නේය. එසේම එම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ බුදු සිරිත වදාරන්නේය.

නියත විවරණ


Glamočnica ili Glomočnica je rijeka u Hrvatskoj u Lici, desna pritoka Like. Duga je 12,3 km. Izvire u blizini Kruškovaca. Prolazi kroz Kruškovac i Medak.

Rijeke u Hrvatskoj
Pritoke Like

Glamočnica


Pakize İzzet Tarzi (1910, Halep - 18 Ekim 2004, İstanbul), Türk jinekolog.

Türkiye'nin ilk jinekoloğu, ilk özel kadın doğum kliniği kurucusu ve İstanbul Boğazı'nı yüzerek geçen ilk kadındır.

Yaşamı
Osmanlı döneminde Ziraat Bankası Suriye genel müdürü olan İzzet Saltık Bey'in kızı olan Pakize Tarzi, babasının görev yaptığı Halep'te dünyaya geldi. 1912 yılında doğmuştur ancak nüfus kağıdına 1909 yazılarak Tıp Fakütesi'ne gidebilmesi için yaşı büyütülmüştür).

Çocukluğu Şamda, dört kız kardeşi, annesi, büyükanneleri, amcaları, dayıları ile yaşadığı büyük bir köşkte geçti.Ailesi, 1918'de İngilizler'in Şam'ı işgal etmesi üzerine Adana'ya, Adana'nın Fransızlar tarafından işgali üzerine Konya'ya taşındı. Pakize Hanım, ortaokul diplomasını Konya'daki Sörler Okulu'ndan aldı.

Delibaş İsyanı sırasında ablasının ölmesi, Konya Merkez Komutanı amcası Mustafa Tevfik Bey'in esir düşmesi üzerine Bursa'ya taşındılar. Lise öğrenimini Bursa Amerikan Kız Koleji'nde yatılı olarak tamamladıktan sonra tıp okumaya yöneldi. Ailesi, Pakize'nin okuması için İstanbul'a taşındı. Mahkeme kararıyla yaşını büyütüp Darülfünun'da fizik ve kimya bilimleri okumaya başladı. Hariciye ve histolojide amatörlük yılını geçirdi; yurt dışından gelen öğrenciler ile ilgilendiği görevler aldı. Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa'nın kız tıp öğrencilerinin köyleri görmesini istemesi üzerine geliştirilen proje kapsamında üç hafta Anadolu'da çalıştı; kadınların sorunlarını tespit etmeye çalıştı. Bu deneyim, kadın doğum branşını seçmesinde etkili oldu.

1932 yazında İstanbul Boğazı'nda yapılan yüzme yarışlarına katıldı. İstanbul Boğazı'nı yüzerek geçen ilk kadın ünvanını aldı.

1932 yılında Darülfünun Tıp Fakültesi'nden mezun oldu; üniversitedeki ilk kadın asistan olarak  başında Wilhelm Liepmann'ın bulunduğu Haseki Kadın Hastalıkları Kliniği'nde çalışmaya başladı.

Kadın hastalıkları ve doğum alanında uzmanlık eğitimi aldığı sırada Profesör Liepmann ile pek çok ameliyata girdi ve zor tedaviler uyguladı. İhtisasını bir buçuk senede tamamladı ve  İstanbul Üniversitesi 1. Kadın Doğum Kliniği'nin ilk kadın uzmanı sıfatını elde ederek üniversitede ayrıldı. Cağaloğlu'nda bir muayehane açtı.

İhtisası sırasında tanışıp nişanlandığı Fettah Tarzi ile evlendi.  Afgan Kralı Emanullah Han'ın yeğeni olan eşiyle üç yıl kadar Roma'da yaşadı. Roma'da iken üniversiteye başvurarak diplomasını onaylattı ve Tıp Fakültesi'nde doktorluk yaptı. İlk çocuğunun doğumu için İstanbul'a döndü; İstanbul'da kalıp çalışmaya karar verdi.

Bir süre doçent vekili olarak Tıp Fakültesi Histoloji kürsüsünde ders verdi ; 1939'da 1. Kadın Doğum Kliniğine uzman asistan olarak atandı. Üniversitede çalışmaları devam ederken muayenehane açtı.  Üniversitede doçentlik sınavı için başvuran Tarzi, tezi kabul edildiği halde, uygulamalı ders anlatımı sınavında 45 dakikayı tamamlamadığı için doçentliği kabul edilmeyince üniversiteden ayrıldı. Tarzi, üniversiteden ayrıldıktan sonra muayenehanesinde çalışmaya devam ediyor ve İstanbul'daki özel hastanelerde doğum yaptırıyordu. Sadece kadın doğum hastalarına hizmet verecek bir klinik ihtiyacını gördü.  21 Temmuz 1949'da Şişli'de Türkiye'nin ilk kadın doğum kliniğini açtı. Klinikte, "heparin" denilen bir ilacın alerji yarattığı, kangrene yol açtığının saptanması ile Türk dünya basınında ilgi odağı oldu. 1966'da Şişli'deki binasını boşaltmak zorunda kaldı ve kliniğini Nişantaşı'ndaki yeni bir binaya taşıdı. 1998'e kadar klinikte aktif olarak çalıştı. Binlerce kişinin doğumunu gerçekleştirdi.

Bursa Amerikan Koleji'nden arkadaşları ile Hayvanları Koruma Derneği'ni,  Müfide Ferit Tek ile birlikte İstanbul Soroptimist Derneği'ni (1948) kurdu. 25 yıl İstanbul Soroptomist Derneği'nin başkanlığını yaptı.  Türk Üniversiteli Kadınlar Derneği'nin (1949)  kurucuları arasında yer aldı.

Anılarını  1993 yılında yayımlanan "Anılar" adlı bir kitapta paylaştı.  Kalbindeki ritim bozukluğu nedeniyle  yaşamının son yıllarında vaktinin çoğunu evde geçirdi. 18 Ekim 2004 tarihinde İstanbul'da Nişantaşı'ndaki evinde öldü.

Kliniği bir süre  bir süre oğlu Mahmut Tarzi tarafından işletildikten sonra 2012'de el değiştirdi ve "Özel Nişantaşı Hospital Pakize Tarzi" (Nişantaşı Hastanesi) adıyla genel hastane olarak hizmet vermeye başladı.

Ailesi
Pakize Tarzi, Fatma, Zeynep ve Mahmut isimlerinde 3 çocuk annesiydi. Eşi kanalıyla Afgan hanedanına akraba olan Pakize Tarzi, kızı Zeynep Tarzi'nin Sultan II. Abdülhamit'in torunu Ertuğrul Osman Osmanoğlu ile evlenmesi nedeniyle Osmanlı hanedanına akraba olmuştur.

Kaynakça

1910 doğumlular
Halep doğumlular
2004 yılında ölenler
Türk jinekologlar
İstanbul'da ölenler
Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedilenler
Darülfünun Tıp Fakültesinde öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk hekimleri
Türk kadın hekimler

Pakize Tarzi


Syktyvkar (, , ; ) is the capital city of the Komi Republic in Russia, as well as its largest city. It is also the administrative center of the Syktyvkar Urban Okrug. Until 1930, it was known as Ust-Sysolsk, after the Sysola River.

Etymology
The city's name comes from Syktyv, the Komi name for the Sysola River, and kar, meaning "city" in the Komi Language.

Geography
Syktyvkar is located on the Sysola River, which is the origin of its former name Ust-Sysolsk. The city is located close to where the Sysola joins the larger Vychegda River, which is itself a branch of the Northern Dvina.

History

It is believed that the city was founded in 1586 as a settlement Ust-Sysola.

It was granted city status by Catherine the Great in 1780, and in 1992, it became the capital of the Komi Republic. It has remained the capital since then, although a large influx of ethnic Russians in the 20th century has actually left the Komi a minority there.

The majority of the population were merchants and peasants. The main occupations of the inhabitants were agriculture, cattle-breeding, hunting, fishing, and trade.

By the beginning of the 20th century, the population had grown to 6,000 people. The Tsarist government made the Komi region a place of political exile.

In 1921, Ust-Sysolsk was given the status of administrative center of the newly formed Komi-Zyryan Autonomous Oblast. It was renamed as Syktyvkar, which is Komi for "a town on the Sysola" in 1930, to mark the 150th anniversary of its receipt of city privileges. In 1936, Syktyvkar became the capital of the Komi ASSR.

Administrative and municipal status
Syktyvkar is the capital of the republic. Within the framework of administrative divisions, it is, together with three urban-type settlements (Krasnozatonsky, Sedkyrkeshch, and Verkhnyaya Maksakovka) and three rural localities, incorporated as the city of republic significance of Syktyvkar—an administrative unit with the status equal to that of the districts. As a municipal division, the city of republic significance of Syktyvkar is incorporated as Syktyvkar Urban Okrug.

Economy
The Sysola, the Vychegda, and the Northern Dvina are navigable and are a major transport route of forestry products from Syktyvkar. Lumber and woodcrafts are the city's largest industries.

Previously Komiinteravia had its head office in Syktyvkar.

Transportation
The city is served by Syktyvkar Airport and Syktyvkar Southwest airfield. The city has a railway station as well. Syktyvkar is the end point of route R176 (Vyatka Highway).

Culture and education

Syktyvkar is the center of the cultural life in the republic.

The oldest museum of the Republic of Komi, the National Museum, was founded in 1911. Nowadays, the National Museum is the Literature Memorial Museum of Ivan Kuratov and the museum of Viktor Savin.

The National Gallery was founded in Syktyvkar in 1943. It welcomes exhibitions from different museums of the country. The Theater of Opera and Ballet began its history in 1958.

The National Library numbers 2.5 million volumes, including books in the Russian language, foreign languages and in the Komi language.

Syktyvkar State University was founded in 1972 and has over 3,500 full-time students and 250 faculty members.

The city's folk ensemble "Asya Kya" has been representing Komi Republic on national and international festivals.

One of the oldest Russian progressive rock bands The Gourishankar was founded in Syktyvkar in 2001.

Sports
Stroitel which has played many seasons in the highest division of Russian bandy, nowadays called the Russian Bandy Super League, has then played several seasons in the second division, called Russian Bandy Supreme League. At the final tournament of the 2016–17 season, with two Super League tickets held in Syktyvkar, Stroitel won and was thus eligible for promotion. After discussions whether or not to accept, the answer was a yes and the team will play Super League bandy again in the season of 2017–18. Its home venue is Respublikanskiy Stadion. In the 2016/17 season, the club adopted a new logotype (shown to the right in this article) instead of an old one which had a white bear playing bandy.

There is also a youth team called KDYuSSh-1.

Events
In January 2017 the Bandy Y-19 World Championship was organized in Syktyvkar.
Syktyvkar was to host the 2021 Bandy World Championship, for which an indoor arena was to be erected. However, the tournament was repeatedly postponed due to the COVID-19 pandemic, and ultimately pulled from Syktyvkar altogether as a consequence of the 2022 Russian invasion of Ukraine.

Climate
Syktyvkar experiences a subarctic climate (Köppen climate classification Dfc) with long, cold winters and short, warm summers. Compared with areas at a similar latitude in Siberia, winters are less extreme, but still much longer than summer and bitterly cold by European standards.

Twin towns – sister cities

Syktyvkar is twinned with:

 Cullera, Spain
 Debrecen, Hungary
 Los Altos, United States
 Lovech, Bulgaria
 Taiyuan, China

References

Notes

Sources

External links
Official website of Syktyvkar
All news of Syktyvkar and Republic of Komi
Syktyvkar. History
About Syktyvkar: Churches, History & Photogallery

Ust-Sysolsky Uyezd

Syktyvkar


Tabapuã es un municipio brasileño del estado de São Paulo. La ciudad tiene una población de 11.363 habitantes (IBGE/2010). Tabapuã pertenece a la Microrregión de Catanduva.

Juan Mauricio donó la tierra donde fue construida la capilla de Nuestra Señora de los Remédios. El 22 de agosto de 1907, a través de la Ley Estatal nº 1075, fue creado el Distrito de Paz de Tabapuã, subordinado al municipio de Monte Alto.

El 1911, Tabapuã es elevada a villa.

El 27 de noviembre de 1919, a través de la Ley Estatal nº 1662, Tabapuã es elevada a la categoría de municipio, separado del municipio de Monte Alto. Su instalación ocurrió el 7 de marzo de 1920.

Geografía

Se localiza a una latitud 20º57'51" sur y a una longitud 49º01'54" oeste, estando a una altitud de 516 metros.

Hidrografía
 Río de la Onça
 Río Turvo

Carreteras
 SP-310

Demografía
Datos del Censo - 2010

Población total: 11.363
 Urbana: 10.519
 Rural: 844
 Hombres: 5.745
 Mujeres: 5.618

Densidad demográfica (hab./km²): 32,88

Administración
 Prefeita: Maria Felicidade Peres Campos Arroyo (2009/2012)
 Viceprefecto: Sílvio Sartorello

Referencias

Enlaces externos

 Página de la prefectura

Localidades de São Paulo

Tabapuã


El Club Atlético Aeronáutico Sarmiento (cuyo nombre legal es Club Atlético Aeronáutico Biblioteca y Mutual Sarmiento, o bien más conocido como Sarmiento de Leones) es una institución deportiva de la ciudad de Leones, departamento Marcos Juárez, Córdoba. Se fundó el 1° de octubre de 1906. Actualmente disputa en Torneo Regional Federal Amateur.

También ha disputado la Copa Argentina. Es uno de los clubes afiliados a la Liga de Bell Ville de primera División y disputa partidos oficiales en esta liga.

Historia
Pocos datos precisos se tienen sobre la fundación y denominación de este club, del cual se dice que fue fundado un 1 de octubre de 1906, por un grupo de entusiastas que decidieron crear un espacio donde fomentar la práctica deportiva del fútbol, deporte de incipiente desarrollo en el país de esos años. Sobre los colores elegidos, se dice que los mismos fueron producto de la casualidad, ya que el bajo stock en la producción de telas, obligó a estos muchachos a adquirir casacas confeccionadas a partir de telas dispuestas en bastones de color blanco y negro, dando origen al uniforme que caracteriza a la institución hasta estos días.

Un hito en la historia de esta institución, fue la disputa del Campeonato de Fútbol Copa Amistad, un torneo que aglutinó a clubes de las provincias de Córdoba y Santa Fe, cuya final se disputó el 4 de abril de 1965 y a la cual llegó el Club Sarmiento, enfrentando al Club Arteaga de la Provincia de Santa Fe. El resultado fue victoria para el conjunto de Leones, quienes como premio principal se adjudicaron un trofeo de 2 metros de altura y casi 40 kilogramos de peso, que en su momento fue catalogado como "El trofeo más grande del mundo". En la actualidad, dicho trofeo se exhibe en el hall de entrada del Club Sarmiento.

Con el paso de los años, Sarmiento de Leones (como se lo suele referenciar, para distinguirlo de otros clubes Sarmiento del país) supo tener m{ultiples participaciones a nivel nacional, disputando principalmente categorías de ascenso correspondientes a la cuarta y quinta división para equipos indirectamente afiliados a la Asociación del Fútbol Argentino. Al mismo tiempo, sus buenas actuaciones en el desaparecido Torneo Argentino B lo hicieron ser partícipe de varias ediciones de la Copa Argentina, con resultados dispares.

Jugadores

Plantel Torneo Liga Belvillense De Fútbol 2023 ( Clausura )

|-
| colspan=7 style="background: black" align=center|
|- bgcolor="#ffffff"

|-
| colspan=7 style="background: black" align=center|
|- bgcolor="#ffffff"

{{Jugador de fútbol|no=|nac=ARG|pos=DEF|nombre=Williams Bersano|edad=|procedencia=Inferiores|formativo= Sarmiento (L)}}
|-
| colspan=7 style="background: black" align=center| |- bgcolor="#ffffff"

|-
| colspan=7 style="background: black" align=center| |- bgcolor="#ffffff"

|-
| colspan=7 style="background: black" align=center| |- bgcolor="#ffffff"

|-
| colspan=7 style="background: black" align=center|
|- bgcolor="#ffffff"
{{Equipo de fútbol fin
|entrenador= Gerardo "Toro" Acuña|adjunto= Diego Maiolatesi|preparador= Andrés Bessone|médico= José Luis Juárez|fisio= Diego Pastura|entrenador reserva= Ariel Alarcon|adjunto reserva= Franco Racca|asistente= Ernesto Fernández''
 Alan Partridge
 Norberto Vottero
 Jorge Migueletto
|delegado= Eduardo Cavallero
 Germán Ugnia
|}}

 Palmarés

 Otros logros
Torneo Amistad, 1 título: 1965.

 Clásico de Leones
Su clásico rival es el Club Deportivo, Atlético, Social y Biblioteca Leones (también llamado Atlético Leones), con el cual animan el Clasico de Leones'''. Al año 2017, disputaron 96 partidos, contándose 43 triunfos de Sarmiento, 23 de Atlético y 30 empates.

Véase también

 Fútbol en Argentina

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial del Club
 Liga Cordobesa de Fútbol

Club Atlético Aeronáutico Biblioteca y Mutual Sarmiento

Club Atlético Aeronáutico Sarmiento


Trnoviti ušac () je jednogodišnja zeljasta biljka koja pripada rodu Pallenis iz porodice Asteraceae. Latinsko ime roda potječe od palea (pljeva), što se odnosi na spremnik pljevine, dok se ime vrste spinosa, što znači bodljikava, odnosi na bodljikave brakteje koje okružuju cvjetove.

Opis
Pallenis spinosa u prosjeku doseže 60 cm visine. Listovi su naizmjenični, lancetasti ili eliptični. Bazalni listovi imaju kratke peteljke, dok su trbušni sesilni ili semiampleksični (obuhvaćaju polovicu stabljike). Na vrhu grana raste pojedinačni cvat. Velika, blago konveksna posuda pokazuje brojne, žućkasto narančaste, hermafroditne diskaste cvjetove i dva koluta žutih zrakastih cvjetova. Dugi, vilasti, involukralni brakteji završavaju vršnom oštrošiljastom bodljom. Razdoblje cvatnje traje od svibnja do srpnja. Plodovi su sjemenice duge oko 2-2,5 milimetara.

Galerija

Rasprostranjenost
Ova biljka raste u pustinjskim i obalnim staništima južne Europe, sjeverne Afrike, Kanarskih otoka i Bliskog istoka.

Stanište
Ove biljke mogu preživjeti u vrlo suhim okruženjima i mogu se naći na neobrađenim sunčanim zemljištima i uz ceste na 0–1,400 m nadmorske visine.

Izvori

 Judd, WS, Campbell, CS, Kellog, EA & Donoghue, MJ (2002.): Sistematika biljaka: filogenetski pristup, Sinauer, Sunderland, Mass.
 Pignatti S. - Flora d'Italia - Edagricole – 1982. sv. III

Vanjske poveznice

Flora Kanarskih otoka
Flora Italije
Flora Zapadne Azije
Flora Srednje Azije
Flora Sjeverne Afrike
Flora Europe
Inuleae

Trnoviti ušac


İbn Sînâ () veya Ebu Ali Sînâ (Farsça: ) ya da Batılıların söyleyişiyle Avicenna (;  980 – Haziran 1037), İslam'ın Altın Çağı döneminin en önemli doktorlarından, astronomlarından, düşünürlerinden, yazarlarından ve bilginlerinden biri olarak kabul edilen Fars polimat ve "polimerik erken tıbbın babası" olarak bilinen tabiptir.

Buhara yakınlarındaki Efşene köyünde (Özbekistan) 980 civarında dünyaya gelmiş ve 1037 yılında Hemedan şehrinde (İran) ölmüştür. Tıp ve felsefe alanına ağırlık verdiği değişik alanlarda 200 kadar kitap yazmıştır. Batılılarca modern Orta Çağ biliminin kurucusu ve tabiplerin önderi olarak bilinen İbn-i Sina, "Büyük Üstat" ismiyle de tanınır. Tıp alanında yedi yüzyıl boyunca temel kaynak eser olarak süregelen "El-Kanun fi't-Tıb" (Tıbbın Kanunu) adlı kitabı ile ünlenmiş ve bu kitap, değişik Avrupa üniversitelerinde 17. yüzyıl ortalarına kadar tıp biliminde temel eser olarak okutulmuştur.

İbn Sînâ, Kuşyar isimli bir tabibin yanında tıp eğitimi almıştır. Değişik konular üzerine, 240'ı günümüze kadar gelen 450 kadar makale yazdı. Elimizdeki yazılarının 150 tanesi felsefe, 40 tanesi de tıp üzerinedir. Eserlerinin en ünlüleri, felsefe ve fen konularını içeren çok geniş bir çalışma olan Kitabü'ş-Şifa (İyileşme Kitabı) ile El-Kanun fi't-Tıb'''dır (Tıbbın Kanunu). Bu iki eser, Orta Çağ üniversitelerinde okutulmasıyla birlikte, Montpellier ve Louvain'de 1650 yılına kadar ders kitabı olmuştur.

Sâmânî sarayı kâtiplerinden Abdullah bin Sina'nın oğlu olan İbn Sînâ; babasından, ardından ünlü bilgin Nâtilî'den ve Hanefi fakihi İsmâil ez-Zâhid'den dersler aldı. Geometri (özellikle Öklid geometrisi), mantık, fıkıh, sarf, nahiv, tıp ve doğabilim üstüne çalışmalar yaptı. Farabi'nin el-İbane'si aracılığıyla Aristoteles felsefesini ve metafiziğini öğrenip, hastalanan Buhara prensini iyileştirince (997), saray kütüphanesinden yararlanma olanağına kavuştu. Babası ölünce, Gürgan'da Şirazlı Ebu Muhammed'den destek gördü. Tıp Kanunu kitabını da Gürgan'da yazdı. Çağında tanınan bütün Antik Yunan filozoflarının ve Anadolu doğacılarının yapıtlarını incelemiştir.

 Yaşadığı dönem

İbn Sina, Bizans Greko-Romen, Fars ve Hint metinlerinin çevirilerinin yoğun bir şekilde incelendiği ve genellikle İslam Altın Çağı olarak bilinen dönemde geniş bir eser külliyatı oluşturmuştur. Kindi okulu tarafından tercüme edilen Greko-Romen (Orta ve Yeni Platoncu ve Aristotelesçi) metinler, Fars ve Hint matematik sistemleri, astronomi, cebir, trigonometri ve tıp üzerine de çalışan İslam entelektüelleri tarafından yorumlanmış, yeniden düzenlenmiş ve önemli ölçüde geliştirilmiştir.

İran, Büyük Horasan ve Orta Asya'nın doğu kesimindeki Samani hanedanlığı ile İran ve Irak'ın batı kesimindeki Büveyhîler, ilmi ve kültürel gelişim için gelişen bir atmosfer sağladı. Samaniler döneminde Buhara, İslam dünyasının kültürel başkenti olarak Bağdat'a rakip oldu. İbn-i Sina burada Belh, Harezm, Gorgan, Rey, İsfahan ve Hemedan'ın büyük kütüphanelerine erişebiliyordu.

Çeşitli metinler (Behmenyar ile Ahd gibi) İbn Sina'nın zamanın en büyük âlimleriyle felsefi konuları tartıştığını göstermektedir. Aruzi Samarqandi, İbn Sina'nın Harezm'den ayrılmadan önce Biruni (ünlü bir bilim adamı ve astronom), Ebu Nasr Iraki (ünlü bir matematikçi), Ebu Sehl Masihi (saygın bir filozof) ve Ebu el-Hayr Hammar (büyük bir hekim) ile nasıl tanıştığını anlatır. Kuran ve Hadis çalışmaları da gelişti ve İslam felsefesi, fıkıh ve teoloji (kelam) bu dönemde İbn Sina ve muhalifleri tarafından daha da geliştirildi.

 Hayatı
 İlk yılları ve eğitimi
İbn-i Sina, yaklaşık 980 yılında günümüz Özbekistan'ında yer alan Buhara yakınlarındaki Efşene  kentinde doğdu (Öğrencisi el-Cuzcanî'nin yazdığı kitaba göre doğum tarihi 979 olabilir). Babası Abdullah, Samani İmparatorluğu'nun önemli şehri Belh'ten gelen saygın bir bilim insanıydı ve Şii İsmailî mezhebindendi. Babası, İsmailî dâîlerle sürekli iletişim halindeydi ve bu sebepten ötürü evi geometri, felsefe ve Hint matematiği gibi mevzuların konuşulduğu bir yere dönüşmüştü. Bu ortamda yetişmeye başlayan İbn-i Sînâ, ilk önce 10 yaşında Kur'an'ı ezberledi ve ardından edebiyat, dil, fıkıh ve akaid eğitimleri aldı. Mahmud el-Messâh'tan Hint aritmetiği, Hanefî fıkıh bilgini Ebû Muhammed İsmâil ez-Zâhid'den fıkıh, Ebu Abdullah en-Nâtilî'den Porfirios'un İsagucî kitabını, Öklid'in Elementler kitabını ve Batlamyus'un Almagest eserini okudu.

 Yetişkinliği

İbn-i Sînâ, ilk olarak 997 yılında tehlikeli bir hastalıktan kurtardığı Emir'in yanında çalışmaya başladı. Bu hizmetinin karşılığında aldığı en önemli ödül Samanilerin resmi kütüphanesinden dilediğince yararlanmak oldu. Kütüphanede kısa süre sonra meydana gelen yangında düşmanları onu bilerek kundaklama yapmakla suçladı.

22 yaşında babasını kaybetti. 1004 yılının Aralık ayında Samani Hanedanı sona erdi. İbn-i Sînâ, Gazneli Mahmud'un teklifini geri çevirdi ve batıya, Ürgenç'e gitti. Buradaki vezir, bilim dostuydu ve ona küçük de olsa bir maaş bağladı. Yetenekleri için kullanma sahası arayan İbn-i Sînâ, Merv'den Nişabur'a ve Horasan sınırlarına kadar bölgeyi adım adım dolaştı. Kendisi de şair ve bilim insanı olan ve İbn-i Sînâ'ya sığınak sağlayan hükümdar Kâbus, bu sırada çıkan ayaklanmada öldü. İbn-i Sînâ'nın kendisi de şiddetli bir hastalığa yakalanmıştı. Sonunda Hazar Denizi kıyısındaki Gürgan'da eski bir arkadaşına rastladı. Onun yanına yerleşti ve bu kentte mantık ve astronomi dersleri vermeye başladı. Kanun kitabının başlangıcı da bu döneme rastlar.

Daha sonra Rey ve Kazvin'de çalıştı. Yeni eserler yazmaya da devam etti. İsfahan valisinin yanına yerleşti. Bunu öğrenen Hamedan emîri İbn-i Sînâ'yı yakalattı ve hapsetti. Savaş sona erdikten sonra Hamedan emîrinin yanında çalıştı. Kısa süre sonra İbn-i Sînâ; kardeşi, iyi bir öğrencisi ve iki köleyle kılık değiştirip şehirden kaçtı ve korku dolu bir yolculuktan sonra çok iyi karşılandıkları İsfahan'a ulaştı.

 Sonraki yılları ve ölümü
İbn-i Sînâ'nın kalan 10-12 yılı Ebû Câfer'in hizmetinde geçti. Burada doktor, bilim danışmanı olarak çalıştı ve hatta savaşlara bile katıldı. Bu yıllarda edebiyat ve filoloji çalışmaya başladı. Bir Hamedan seferi sırasında şiddetli bir kolit atağına yakalandı. Hamedan'a vardığında önerilen tedavileri uygulamadı ve kendisini kadere teslim etti. Ölüm yatağında mallarını yoksullara bağışladı, kölelerini azat etti ve son gününe dek üç günde bir Kuran okudu. Haziran 1037'de 56-57 yaşında öldü. Kabri Hamedan'dadır.

 Felsefe
İbni Sina, erken İslam felsefesi üzerine, özellikle mantık, etik ve metafizik konularında geniş çapta eserler yazmıştır. Bu eserler arasında Mantık ve Metafizik adlı incelemeler bulunmaktadır. Eserlerinin çoğu, Orta Doğu'daki bilim dili olan Arapça'da—ve bazıları Farsça olarak yazılmıştır. Özellikle Farsça yazdığı bazı kitapları (özellikle Danişname-yi 'Ala', Ala'ad-Devle için Felsefe) bugüne kadar dil açısından önemini korumaktadır. İbni Sina'nın Aristoteles üzerine yaptığı yorumlar, sık sık bu filozofu eleştiren yorumlar içerir, ve bu da ictihad ruhu içinde canlı tartışmaları teşvik etmiştir.İbni Sina'nın Neoplatonik fikirlerinden esinlenen "emanasyon" (varlıkların ilk nedeninden yayılıp çoğalması) düşüncesi, 12. yüzyılda İslam dünyasındaki Kelam okullarında (İslami ilahiyat ve felsefi teoloji ile uğraşan okullar) çok önemli bir yer edinmiştir. Bu düşünce, İslam dünyasında tanrı ve evrenin ilişkisini anlamaya çalışan teologlar tarafından yoğun bir şekilde tartışılmış ve ele alınmıştır.

İbni Sina'nın "Şifa Kitabı", yazılışından yaklaşık elli yıl sonra "Sufficientia" adı altında Latince'nin kısmi çevirisiyle Avrupa'da erişilebilir hale geldi. Bu eser, bir dönem Avrupa'da büyük etki yaratan Latin Averroizmi'ne paralel bir şekilde, "Latin İbn Sina felsefesi" olarak adlandırılan ve bir süre boyunca gelişme gösteren bir felsefi akımın kaynağı olarak görüldü. Ancak bu akım, 1210 ve 1215 yıllarında Paris'te çıkarılan kararnamelerle bastırıldı ve etkisini yitirdi. Bu kararnameler, dönemin kilise otoriteleri tarafından bazı düşünce ve öğretilerin yasaklanmasıyla sonuçlanmıştır.

İbni Sina'nın psikoloji ve bilgi teorisi William of Auvergne,  ve Albertus Magnus üzerinde etkili olmuş, aynı zamanda onun metafiziği Thomas Aquinas'ın düşüncelerini etkilemiştir.

 Metafizik doktrin
Erken dönem İslam felsefesi ve İslam metafiziğinin önde gelen isimlerinden İbn Sina'nın metafizik doktrini, mahiyet ve varlık kavramlarına yönelik farklı yaklaşımıyla karakterize edilir ve Aristotelesçilikten ayrılır. Aristoteles felsefesinin aksine, İslam kelamından etkilenen İslam metafiziği, mahiyet ve varlık arasında net bir ayrım yapar. Bu durumda 'varlık', hem olası hem de geçici şeylerle ilgili iken, 'mahiyet' ise geçici olanın ötesine geçip, bir varlığın sürekli ve değişmeyen özünü ifade eder.

İbn Sina'nın metafizik fikirleri, selefi Farabi'den büyük ölçüde etkilenmiştir. İbn Sina, özellikle mahiyet (Mahiat) ve varlık (Vücud) arasında ayrım yaparak varlığın doğasına dair kapsamlı bir araştırmaya girişmiştir. Var olan şeylerin salt özlerinin onların gerçek varlıklarını açıklayamayacağını ya da gösteremeyeceğini savunmuştur. Ayrıca, İbn Sina, form (şekil) ile madde (cevher) arasındaki ilişkinin, kendi başına evrenin dinamiklerini veya varlıkların gerçekleşmesini açıklamaya yetmediğini öne sürmüştür. Onun görüşüne göre, bir varlığın mevcut olması için, sadece varlığı zorunlu kılan değil, aynı zamanda ona özgü bir mahiyet (yani tanımlayıcı bir nitelik) veren bir ilk nedenin varlığı şarttır. Bu ilk neden, kendisi de var olmalı ve varlık kazandıran etkisiyle birlikte varlığını sürdürmelidir. Bu şekilde İbn Sina, varlıkların ve evrenin meydana gelmesinde bir ilk nedenin rolünü vurgulamıştır.

İbn Sina'nın mahiyet-sıfat sorusuna ilişkin sorgulaması, onun imkânsızlık, mümkünlük ve zorunluluk gibi farklı varlık modalitelerine ilişkin ontolojik analizini inceleyerek açıklığa kavuşturulabilir.İmkânsız varlık var olamaz, çünkü çelişkiler içerir. Mümkün varlık bazen var olur, bazen olmaz; varlığı başka bir şeyin etkisine bağlıdır. Gerçekten var olduğunda bir nedeni vardır ve varlığı zorunlu hale gelir. Zorunlu varlık ise her zaman var olur ve varlığı başka bir şeye bağlı değildir; kendi varlığını kendi içinden sürdürür.Nader El-Bizri, "Avicenna and Essentialism," Review of Metaphysics, Vol. 54 (2001), pp. 753–778

İbn Sina'nın felsefesinde "Kendiliğinden Var Olan" (Zorunlu Varlık), var oluşunun hiçbir dışsal öze, mahiyete veya nedenlere bağlı olmadığı bir kavramdır. Bu varlık, herhangi bir şeyin var olmasını gerektiren en temel öğedir ve var oluşunun nedeni kendi içindedir; yani kendi varlığını başka bir şeye borçlu değildir. İbn Sina bu varlığı "Bir" (vâhid ahad) olarak tanımlar, çünkü eğer aynı türden başka "Kendiliğinden Var Olanlar" da olsaydı, onları birbirinden ayırt edebilmemiz için aralarında farklılaştırıcı özellikler bulunması gerekirdi. Ancak, bu tür ayrımlar mantıksal bir çelişki yaratır; çünkü kendiliğinden var olan bir varlık, tanımı gereği benzersiz ve tek olmalıdır. Eğer bu ayırt edici özellikler yoksa, o zaman bahsedilen var olanlar aslında aynı şey olacaktır.Salem Mashran, al-Janib al-ilahi 'ind Ibn Sina (Damascus, 1992), p. 99

İbn Sina ayrıca "Kendinde Zorunlu Varlığın" cinsi (jins), tanımı (hadd), karşıtı (nadd) ya da zıddı (did) olmadığını açıklar. Maddeden (madda), nitelikten (kayf), nicelikten (kam), yerden (ayn), durumdan (vaz) ve zamandan (vakt) bağımsızdır. Bu sayede, Zorunlu Varlık saf varlık halinde, herhangi bir sınırlama olmaksızın ve mutlak bir şekilde var olur. Bu kavram, Batı felsefesindeki "ilk hareket ettirici" veya "ilk neden" gibi fikirlerle karşılaştırılabilir, ancak İbn Sina'nın vurgusu, bu Varlığın kendiliğinden ve sınırsız olarak var olduğu yönündedir.

Bazı İslam âlimleri İbn Sînâ'nın metafizik çalışmalarının bir parçası olan Tanrı'nın doğası ve varlık hakkındaki fikirlerini eleştirmişlerdir. Bu eleştirmenler arasında Gazali, İbn Teymiyye ve İbn Kayyim gibi önemli isimler yer almıştır. Özellikle Gazali, Sokrates, Platon ve Aristoteles gibi antik Yunan düşünürlerinin felsefelerinin İslam ile bağdaşmayan inançlar içerdiğini savunduğu "Al-Munqidh min ad-Dalal" adlı eserinde bu görüşe katılmadığını ifade etmiştir. Bu eleştirisini, özellikle İbn Sina ve Farabi'nin isimlerini vererek, bu Yunan düşünürlerinden etkilenen Müslüman filozoflara kadar genişletir. Gazali'ye göre, bu Müslüman filozoflarla ilgili sorun, kendilerini Aristoteles'in öğretilerine çok fazla adamış olmalarıdır ve yorumları üç kategoriye ayrılabilir. İlk kategori, İslam'ın öğretilerine tamamen karşı olan ve bu nedenle küfür olarak kabul edilmesi gereken fikirleri içerir. İkinci kategorideki fikirler daha önce İslam geleneğinde yer almayan yeni kavramlar getirmektedir ki Gazali bunları sapkın yenilikler olarak nitelendirmektedir. Ancak üçüncü kategori, İslami öğretilerle çelişmediği için kabul edilebilecek ve reddedilmesi gerekmeyen fikirleri içerir.

 Tanrı'nın Varlığına İlişkin Argüman

İbn Sina, döneminin önde gelen düşünürlerinden biri olarak Tanrı'nın varlığına dair "Doğruların Kanıtı" (Arapça: burhan al-siddiqin) olarak bilinen bir argüman formüle etmiştir. Bu argümanda, İbn Sina, var olmaması mümkün olmayan bir varlık olan "zorunlu bir varlık" (Arapça: vacibü'l-vücud) gerektiğini iddia etmiştir. Bir dizi mantıksal akıl yürütme yoluyla, bu zorunlu varlığı İslam'ın Tanrı anlayışıyla ilişkilendirmiştir. Modern felsefe tarihçisi Peter Adamson'a göre, bu argüman, Tanrı'nın varlığına dair Ortaçağ'ın en etkili argümanlarından biri olarak kabul edilir ve İbn Sina'nın felsefe tarihine önemli bir katkı sağlamıştır.

  El-Biruni Yazışmaları

İbn Sina, El-Bîrûnî ile Aristotelesçi doğa felsefesi ve Meşşâî okulu üzerine tartıştıkları yazışmalar yapmıştır.

  Teoloji

Dindar bir Müslüman olan İbn Sina, rasyonel felsefeyi İslam teolojisi ile uyumlu hale getirmeyi amaçlamıştır. Öncelikli amacı, Tanrı'nın varlığını ve dünyayı yaratmadaki rolünü akıl ve mantık yoluyla bilimsel olarak ortaya koymaktı. İbn Sina'nın İslam teolojisi ve felsefesi hakkındaki düşünceleri derin bir etki yaratmış ve yüzyıllar boyunca İslam dini okullarının müfredatının ayrılmaz bir parçası olmuştur. İslam teolojisi üzerine peygamberler ve Kur'an kozmolojisi ile kendi felsefi sistemi arasındaki ilişki gibi konuları kapsayan birkaç kısa risale yazmıştır.

İbn Sina zaman zaman felsefenin gerçek peygamberliği yanılsamadan ayırt etmenin bir aracı olduğunu ima etse de, potansiyel siyasi sonuçları nedeniyle bunu açıkça ifade etmekten kaçınmıştır. Kısa eserlerindeki odak noktası, diğer filozoflar tarafından daha iyi keşfedilen epistemolojik meselelere girmeden felsefi ve teolojik fikirlerini açık bir şekilde açıklamak olmuştur.

İbn Sina'nın felsefesinin daha sonraki yorumları üç farklı ekole ayrılmıştır: (Tusi gibi) onun felsefesini daha sonraki siyasi olayları ve bilimsel gelişmeleri yorumlamak için bir sistem olarak uygulamaya devam edenler; (Razi gibi) İbn Sina'nın kelam eserlerini onun daha geniş felsefi kaygılarından ayrı olarak ele alanlar; ve (Gazali gibi) onun felsefesinin bazı kısımlarını çeşitli mistik yollarla daha büyük manevi içgörüler elde etme girişimlerini desteklemek için seçerek kullananlar. Razi gibi kişiler tarafından savunulan teolojik yorum, nihayetinde medreselerde baskın hale gelmiştir.

İbn-i Sina Kur'an hakkında derin bir bilgiye sahipti ve Kur'an ayetlerini yorumlayan ve İslam peygamberlerinin önemini vurgulayan beş risale yazdı. Peygamberlerin filozoflardan daha üstün görülmesi gerektiğini savunmuştur.

İbn Sina genellikle Sünni Hanefi düşünce ekolü ile ilişkilendirilir. Hanefi hukuku eğitimi almış, önemli Hanefi hukukçuları hocası olarak kabul etmiş ve Ali ibn Memun'un Hanefi mahkemesinde görev yapmıştır. İbn-i Sina erken yaşlarda, İsmaili misyonerlerin kendisini din değiştirmeye yönelik girişimlerine "ikna olmadığını" söylemiştir ve ortaçağ tarihçisi Şehîrüddîn Beyhakî onun Saflık Kardeşleri'nin bir takipçisi olduğuna inanmıştır.

  Düşünce Deneyleri

Hamadhan yakınlarındaki Fardajan kalesinde hapsedildiği sırada İbn Sina "Yüzen Adam" olarak bilinen ünlü bir düşünce deneyi tasarladı. Bu deney insanın öz farkındalığını ve ruhun maddesizliğini göstermeyi amaçlıyordu. İbn Sina okuyuculardan anlık olarak yaratılmış, havada asılı duran, duyusal girdiden yoksun ve kendi bedeninden izole edilmiş bir insan hayal etmelerini istemiştir. Bu senaryoda bile kişinin yine de özbilince sahip olacağını ve bunun da ruhun bedenden ayrı bir cevher olduğunu gösterdiğini savunmuştur. Ayrıca, İbn Sina insan zekâsı ve onun işleyişi hakkında da düşüncelerini paylaşır. Faal akıl kavramını işler ve bunu, Tanrı'nın insan zihnine ve dünyaya gerçekliği ve düzeni aktardığı bir araç olarak tanımlar.

 Diğer Katkıları

 Astronomi ve Astroloji

İbn Sina, Resāla fī ebṭāl aḥkām al-nojūm adlı eserinde, astrolojinin geleceği öngörebilme gücünü sorgulayan Kuran ayetlerini aktararak astrolojiye saldırıda bulunmuştur. Her gezegenin Dünya üzerinde bazı etkileri olduğuna inanmasına rağmen, astrologların bu etkileri kesin olarak belirleyebileceklerine karşı çıkmıştır.

İbn Sina'nın astronomi üzerine yazdığı metinler daha sonra gelen yazarlar üzerinde bazı etkilerde bulunmuş olsa da, genel olarak onun çalışmaları Alhazen veya El-Biruni'ininkilerden daha az gelişmiş olarak kabul edilebilir. Onun yazılarının önemli bir özelliği, matematiksel astronomiyi astrolojiden ayrı bir disiplin olarak ele almasıdır. Aristoteles'in yıldızların ışığını Güneş'ten aldığı görüşünü eleştiren İbn Sina, yıldızların kendiliğinden ışık saçtığını ve gezegenlerin de kendiliğinden ışık saçtığına inanmıştır. Venüs'ün Güneş üzerinde bir leke olarak gözlemlediğini iddia etmiştir. Bu mümkündür, çünkü 24 Mayıs 1032'de bir Venüs geçişi olmuştur, ancak İbn Sina gözlem tarihini vermemiştir ve modern alimler, o zaman ve yerde geçişi gözlemleyip gözlemleyemediğini sorgulamıştır; Venüs yerine bir güneş lekesini gözlemiş olabilir. Geçiş gözlemi, Batlamyus kozmolojisinde Venüs'ün en azından bazen Güneş'in altında olduğunu, yani Dünya'dan uzaklaşırken Venüs küresinin Güneş küresinden önce geldiğini kanıtlamak için kullanmıştır.

 Fizik
İbn Sina fizikte, özellikle hareket mekaniğinde Aristoteles'in fikirlerine bir dizi önemli düzeltme yapmıştır. El-İşarat ve't-Tenbihat adlı eserinde yerçekiminin (kendi tabiriyle "çekme") hem maddi nesneler hem de ışık için geçerli olduğunu yazmıştır. Bu, yerçekiminin sadece Dünya ve ağır cisimler arasındaki bir ilişki olduğu Aristoteles'in görüşünün ötesine geçen bir düşüncedir. İbn Sina ayrıca, hareketli bir nesnenin hareketini sürdürmesi için sürekli bir kuvvetin gerekli olmadığına, yani hareketin devamlılığının bir dış kuvvete ihtiyaç duymadan devam edebileceğine inanmıştır, bu da onu ataletin (eylemsizlik) kavramına yaklaştırmıştır.

 Kimya
İbn Sina, deneysel yöntemin öncüsü olarak kabul edilir. Kimya alanındaki çalışmaları, deneysel bilim ve tıp alanlarına önemli katkılarda bulunmuştur. İbn Sina'nın kimyada başlıca ilgi alanı, ilaçların hazırlanması ve bitkilerin kimyasal analiziydi. Ancak, aynı zamanda, deneysel kimya biliminin temellerini de atmıştır.

 Ruhbilim
İbn-i Sina, ruhbilimin, metafizik ile fizik arasında bağlantı kuran ve bu iki bilimden de yararlanan bir bilgi alanı olduğunu savunmuş, ruhbilimini üç ana bölüme ayırmıştır: Akıl ruhbilimi; deneysel ruhbilim; tasavvuf ya da gizemci ruhbilim. İnsanların ruhlarının müzikle tedavi edilebileceğini öne sürmüş ve bu yöntemi geliştirmiştir.

 Akıl
Bu konudaki görüşleri Aristoteles ve Fârâbî'den farklı olan  İbn-i Sînâ'ya göre, akıl 5 çeşittir; bilmeleke (ya da 'olası akıl' açık-seçik ve zorunlu olanları bilebilir); he-yulâni akıl (Bilmeyi ve anlamayı sağlar.); kutsi akıl (Aklın en yüksek aşamasıdır ve her insanda bulunmaz.); mustefat akıl (Kendisinde bulunanı, kendisine verilen "makul"lerin suretlerini algılar.); bilfiil akıl ("Makul"leri yani kazanılmış verileri kavrar.). İbn-i Sînâ, akıl konusunda, Eflatun'un idealizmi ile Aristoteles'in deneyciliğini uzlaştırmaya, birleştirici bir akıl görüşü ortaya koymaya çalışmıştır.

 Bilimlerin sınıflandırılması
İbn-i Sina'ya göre bilimler madde ve biçim ilişkisi bakımından üçe ayrılır: El-ilm ül-esfel (doğa bilimleri veya aşağı bilimler), maddesinden ayrılmamış biçimlerin bilimidir; mabad-üt-tabia (metafizik), el-ilm'üll-âli (mantık veya yüksek bilimler) maddesinden ayrılan biçimlerin bilimleridir; el-ilm ül-evsat (matematik veya orta bilimler) ancak insanın zihninde maddesinden ayrılabilen, bazen maddesiyle birlikte, bazen ayrı olan biçimlerin bilimidir.

Kendisinden sonraki Doğu ve Batı filozoflarının çoğunu etkileyen İbn-i Sina, müzikle de ilgilenmiştir. 250'yi aşkın yapıtının başlıcası olan Şifâ ve Kanun, felsefenin temel yapıtı sayılarak uzun yıllar boyunca pek çok üniversitede okutulmuştur.

 Mirası
 Klasik İslam Medeniyeti
McGill Üniversitesi'nden İbn-i Sina uzmanı Robert Wisnovsky, "İbn-i Sina, özellikle metafizik, mantık ve tıp alanlarında İslam'da rasyonel bilimlerin uzun tarihinde merkezi bir figürdü" diyor. Ancak onun eserleri yalnızca bu "seküler" bilgi alanlarında etkili olmadı; "bu eserler veya onların bölümleri, post-Avicennian (İbn-i Sina sonrası) binlerce bilgin tarafından okundu, öğretildi, kopyalandı, üzerine yorum yapıldı, alıntılandı, yeniden ifade edildi ve alıntılandı. Bu bilginler yalnızca filozoflar, mantıkçılar, doktorlar ve matematik veya kesin bilimlerde uzmanlar değildi; aynı zamanda, ʿilm al-kalām (doğa felsefesi, bilgi teorisi ve zihin felsefesini de içeren rasyonel teoloji) ve usūl al-fiqh (hukuk felsefesini, diyalektiği ve dil felsefesini de içeren yasalar teorisine) alanlarında uzmanlaşmış olanlar da vardı."

 Orta Çağ ve Rönesans

14. yüzyılda Dante Alighieri, İlahi Komedya adlı eserinde Virgil, Averroes, Homer, Horace, Ovid, Lucan, Socrates, Plato ve Saladin gibi erdemli Hristiyan olmayan düşünürler arasında ona Limbo'da yer verdiğinde bile İbn-i Sina, hem Doğu hem de Batı tarafından entelektüel tarihte büyük bir figür olarak tanındı. Johannes Kepler, Astronomia Novanın 2. Bölümünde gezegen hareketlerinin sebeplerini tartışırken İbn-i Sina'nın görüşlerine atıfta bulunmuştur.

Bilim Tarihi'nin yazarı George Sarton, İbn-i Sina'yı "tarihin en büyük düşünürleri ve tıp alimleri arasında" olarak tanımladı ve onu "İslam biliminin en ünlü bilim insanı ve tüm ırkların, yerlerin ve zamanların en ünlülerinden biri" olarak nitelendirdi. O, Rhazes, Abulcasis, Ibn al-Nafis ve al-Ibadi ile birlikte, erken Müslüman tıbbına önemli katkılarda bulunan önemli bir derleyici olarak kabul edilir. Batı tıp tarihinde, tıp ve Avrupa Rönesans'ına önemli katkılarda bulunan büyük bir tarihi figür olarak anılmaktadır. Onun tıbbi metinleri olağandışıydı çünkü Galen ile Aristoteles'in tıbbi meseleler (anatomi gibi) üzerine görüş ayrılıkları olduğu yerlerde, gerekli görülen yerlerde Aristoteles'i tercih etti ve Aristoteles'in pozisyonunu, anatomi bilgisindeki Aristoteles sonrası gelişmeleri hesaba katarak güncelledi. Orta Çağ Avrupa alimleri arasında Aristoteles'in baskın entelektüel etkisi göz önüne alındığında, İbn-i Sina'nın Tıp Kanununda (bilginin kapsamlı ve mantıklı bir organizasyonu ile birlikte) Galen'in tıbbi yazılarını Aristoteles'in felsefi yazılarıyla bağdaştırması, Avrupa'da diğer İslami tıp yazarlarına kıyasla onun önemini artırdı. Bu nedenle İbn-i Sina'nın tıbbi yazıları, özellikle El-Kanun fi't-Tıb, Avrupa'nın birçok üniversitesinde ders kitabı olarak kullanıldı.

 Modern resepsiyon

İbn Sina'nın bilimsel başarılarının onuruna çeşitli ülkelerdeki İbn Sina Türbesi ve Müzesi, Bu-Ali Sina Üniversitesi, İbn Sina Araştırma Enstitüsü ve İbn Sina Ortaçağ Tıp ve Bilimler Akademisi gibi kurumlara onun adı verilmiştir.  Ayrıca Ay üzerinde Avicenna adında bir krater bulunmaktadır.

2003'te kurulan Avicenna Prize, UNESCO tarafından her iki yılda bir verilmekte ve bilimde etik alanındaki başarılarından dolayı bireyleri ve grupları ödüllendirmektedir.

Avicenna Dizinleri (2008-15; şimdi Dünya Tıp Okulları Dizini) doktorların, halk sağlığı pratisyenlerinin, eczacıların ve diğerlerinin eğitim gördüğü üniversiteleri ve okulları listelemektedir. Orijinal proje ekibi şunları belirtmiştir:

Haziran 2009'da İran, Viyana'daki Birleşmiş Milletler Ofisi'ne bir "İranlı Âlimler Heykeli" bağışladı. Heykel şu anda Viyana Uluslararası Merkezi'nde yer almaktadır.
 Eserleri
 El-Kanun fi't-Tıb, (ö.s), 1593, "Tıpta Kanun" (Tıp ile ilgili zamanının bilgilerini ihtiva eder. Orta çağda dört yüz yıl Batı'da ders kitabı olarak okutulmuştur. Latinceye on çevirisi yapılmıştır.)
 Kitabü'l-Necat, (ö.s), 1593, ("Kurtuluş Kitabı"Metafizik konularda yazılmış özet bir eserdir.)
 Risale fi-İlmi'l-Ahlak, (ö.s), 1880, ("Ahlak Konusunda Kitapçık")
 İşarat ve'l-Tembihat, (ö.s), 1892, ("Mantık, Fizik ve Metafizik bölümlerini içerir. 20 bölümden oluşur.)
 Kitabü'ş-Şifâ, (ö.s), 1927, ("Mantık, Matematik, Fizik ve Metafizik konularında yazılmış on bir cilt hacimli bir eserdir. Birçok kere Latinceye çevrilmiş ve ders kitabı olarak okutulmuştur."). Mantık bölümü, Giriş, Kategoriler, Yorum Üzerine, Birinci Analitikler, İkinci Analitikler, Topikler, Sofistik Deliller, Retorik ve Poetika kitaplarından oluşur. Tabiat Bilimleri bölümü, Fizik, Gökyüzü ve Âlem, Oluş ve Bozuluş, Etkiler ve Edilgiler, Mineroloji ve Meteoroloji, Psikoloji, Botanik ve Biyoloji kitaplarından oluşur. Matematik Bilimleri bölümü, Geometri, Aritmetik, Musiki ve Astronomi kitaplarından oluşur. Yirmi ikinci ve son kitap ise Metafizik'''tir.

Kaynakça

Galeri

Dış bağlantılar

 İbn-i Sina'nın Hayatı, Belgesel Video
 İbn-i Sina Araştırmaları
 İbni Sina ile Mevlana'da Aşk Felsefesinin Karşılaştırması
 İbn-i Sina'nın Türk ve Dünya Eğitim Tarihindeki Yeri
 https://islamansiklopedisi.org.tr/ibn-sina

980 doğumlular
1037 yılında ölenler
11. yüzyıl filozofları
11. yüzyıl hekimleri
Geleneksel İran tıbbı
11. yüzyıl astronomları
Büveyhoğulları'nda kişiler
Samanîler'de kişiler
İslam filozofları
İslam tıbbı
Orta Çağ Müslüman astronomları
Orta Çağ Müslüman hekimleri
Aristotelesçilik
Mantık felsefecileri
11. yüzyıl simyacıları

İbn-i Sina