اللواء الركن عمر علي البيرقدار، ضابط عسكري عراقي، وقائد القوات العراقية في حرب فلسطين عام 1948.

ولادته ونشأته
ولد في كركوك عام 1910م، من أسرة البيرقدار التركمانية.

خدماته العسكرية
بعد انهاء دراسته الثانوية التحق بالكلية العسكرية في بغداد فتخرج فيها ملازما ثانيا في أيلول 1928م، ثم انتمى بعد ذلك إلى كلية الاركان وتدرج في مراتب الجيش حتى أصبح عقيد ركن عام 1946م.

قاد قطعات من الجيش العراقي لانهاء انتفاضة مصطفى البارزاني في شمال العراق وشارك في القضاء على ثورة بارزان الثانية.

شارك في حرب فلسطين عام 1948 وكان قائدا لأحدى ألوية الجيش العراقي المتكون من 822 ضابطا وجنديا علئ جبهة جنين في فلسطين.

بعد عودة الجيش العراقي من فلسطين عام 1949م، أصبح القائد عمر علي آمرا للكلية العسكرية ثم رفع إلى رتبة زعيم ركن (عميد ركن)، كما عهد إليه منصب متصرف لواء السليمانية بالوكالة حتى عام 1954م،
ثم رفع إلى رتبة لواء ركن ليكون قائدا للفرقة العسكرية الأولى، وكان مقرها في محافظة الديوانية حتى قيام حركة تموز 1958.

دوره في حرب فلسطين
دفع الشعب العراقي بحكومته رغم انها كانت تحت النفوذ البريطاني لارسال الجيش العراقي الذي ودعه هذا الشعب، وهو يغادر بأبنائه للدفاع عن فلسطين وأهلها. وكانت القوات العراقية بقيادة نور الدين محمود، وأنيطت باللواء الذي يقوده عمر علي الدفاع عن المثلث العربي الفلسطيني المتكون من (جنين- نابلس- طولكرم)

ففي عام 1948م شن اليهود هجوما واسعا على مدينة جنين واحتلوها ودار قتال عنيف في شوارعها بعد أن أحكم اليهود الحصار عليها وقطعوا الاتصال بينها وبين مدينة نابلس.

حاصر اليهود السرايا – مركز البوليس الواقع على طريق حيفا حصارا محكما لوجود مناضلين ومقاتلين من البوليس الفلسطيني، وبدأوا بقصفه بمدافع الهاون وقد دبت الفوضى في المدينة التي كانت بحكم الساقطة عسكريا في أيدي اليهود. وكان اللواء العراقي بقيادة عمر علي يتحرك من مدينة نابلس إلى غرب فلسطين إلى مدينة طولكرم ومن ثم يتمركز في مدينة قلقيلية وكفر قاسم شرقي مدينة تل أبيب. وعند مفرق دير شرف التقط اللواء الركن عمر علي قائد اللواء استغاثة المحاصرين لاسلكيا يطلبون النجدة. فما كان منه إلا ان حول اتجاه اللواء إلى جهة الشمال نحو جنين بدل ان يتجه غربا نحو طولكرم بدون الرجوع للقيادة العراقية فجنين تعد أهم من طولكرم لأنها أكبر بكثير ففي ذاك الوقت جنين كانت من المدن كبيرة في فلسطين حيث كان يعيش بها حوالي 35000 فلسطيني بينما طولكرم كانت مدينة صغيرة لا يتعدى سكانها 9000. وقد اندفعت قوات هذا اللواء إلى جنين واتخذوا لهم نقطة عسكرية في سهل قباطية في منطقة بئر جنزور.

ودخل اللواء المعركة في 20 حزيران/يونيو 1948 دون ان يجهز بخريطة عسكرية تعبوية للمنطقة، وكان الوقت ليلا، وقد خاضها اللواء العراقي معركة حاسمة حرر فيها مدينة جنين من اليهود وقد اذهلت نتيجة المعركة الجميع كيف أن جيشا تعداده 822 مقاتل استطاع دحر قوة من عشرة الاف مقاتل من الصهاينة بكامل عتادها وعدتها، وحررت المدينة وطردت المنظمات الصهيونية منها وعلى رأسها منظمة «الهاجانا» اثر معارك شرسة، ودخل الجيش العراقي المدينة بعد ان فقد ثلاثين شهيدا عراقيا (تقع مقبرة شهداء الجيش العراقي في إحدى قرى جنين وهي جنزور -مثلث الشهداء- شمال قباطية). كما وصلت بعد ذلك تعزيزات أخرى الئ جبهة جنين من يعبد عندما ارسل النقيب خليل جاسم قائد القطاع الغربي لوادي عارة جميع قواته المرابطة إلى هناك. وقد امر اللواء الركن عمر علي بالتوجه إلى تل ابيب مقر الحكومة الصهيونية لاحتلاله حيث اندفع قسم من قوات اللواء نحو عاصمة الصهاينة لكن اوقف بامر القيادة العراقية بعذر انتظار تكامل الجيش العراقي للدخول إلى فلسطين.

تالفت القوات العراقية التي دخلت جنين يوم 15 حزيران/يونيو من لواء مدرع يقوده اللواء الركن عمر علي.
وقد قدرت قوات الجيش العراقي عام 1948 بـحوالي 35 الف مقاتل موزعة على ثلاث فرق وقوته الجوية كانت تتالف من 100 طائرة بالأضافة إلى قوات الشرطة وعددها 20 ألف عنصر. أما أسلحته فكانت من التسليح البريطاني. وقد أرسل العراق بمعظم قوة الجيش العراقي في معركة تحرير فلسطين لأنقاذ اهلها وحماية الأماكن المقدسة.

كما ساند الجيش العراقي الجيش الأردني فقام بتحركات على محور نتانيا - طولكرم بهدف تخفيف ضغط اليهود على الجيش الأردني.

يذكر المؤرخ صادق الجميلي قائلا: ((عندما تمت الهدنة وجائت الأوامر إلى اللواء الركن عمر علي بتبادل الأسرى والقتلى كان من بين القتلى الصهاينة ابنة بن غوريون مؤسس الكيان الصهيوني، وأول رئيس له فأرسل من يطلب تسلم جثة ابنته من دون ان يطالب بجثث مئات الصهاينة الذين قتلوا معها في معركة جنين، لكن القائد عمر علي اصر على إذلال هذا القائد الصهيوني وطلب منه ان ياتي بنفسه لتسلم جثة ابنته القتيلة، وان ينحني للقائد العراقي، كما فرض على الصهاينة الأنسحاب مسافة 12 كيلو متر عن جنين، وهذا الأنسحاب هو الذي مكن الجيش العراقي من الوصول إلى مشارف تل ابيب، فاستجاب بن غوريون لهذين الشرطين صاغرا وتسلم جثة ابنته.

وقد اقام اهالي جنين احتفالا للجيش العراقي وقائد اللواء الركن عمر علي حتى ان مفتي جنين السيد اديب الخالدي صرح امام قائد اللواء لولا الجيش العراقي لكنا تحت التراب.

ومما يروى عن دوره في حرب فلسطين، أنه حاصر 4000 مقاتل من القوات الصهيونية مدينة جنين في 3 يونيو 1948 في محاولة للاستيلاء عليها فأتى عمر العلي على رأس قوة من 500 جندي عراقي و 100 من المجاهدين الفلسطينيين وبعد قتال شرس خارج وداخل المدينة استطاع فك الحصار وتحرير المدينة في اليوم التالي وبقيت تحت الحكم الأردني حتى احتلالها عام 1967.

موقفه من ثورة 14 تموز 1958
تميز موقفه برفض تلك الثورة، فحرك بعض قطعات الفرقة الأولى للتحرك إلى بغداد لإسقاطها. فاتصل بالزعيم الركن عبد الكريم قاسم الذي بين للواء الركن عمر علي استعداده لمقابلته في وزارة الدفاع لشرح الظروف التي دعت لقيام الثورة، استجاب اللواء الركن عمر علي لطلب الزعيم عبد الكريم قاسم وتوجه من الديوانية إلى بغداد وعند وصوله إلى مقر الوزارة في الباب المعظم وقبل دخوله امر العقيد الركن عبد السلام محمد عارف بالقاء القبض عليه وايداعه في السجن العام قبل لقائه بالزعيم عبد الكريم قاسم.

وقد بعث عمر علي برسالة إلى الزعيم قاسم طالبا مقابلته وقد ارسل الزعيم الركن عبد الكريم قاسم الرائد الركن صبحي عبد الحميد موفدا من قبله ليستمع إلى اقوال عمر علي.

يذكر فيصل حسون بكتابه (شهادات في هوامش التاريخ) فيقول كانت لدى عمر علي مذكرة مكتوبة يدعو فيها إلى اقامة مجلس استشاري يضم رجال الفكر ووجوه البلاد يتاح لهم الإسهام في إدارة الشؤون العامة للبلاد. كما كانت له دعوة للزعيم قاسم للحذر من المد الشيوعي وفي تلك الفترة كان قاسم قد استجاب لرغبة الملا مصطفى البارزاني في العودة للعراق، يذكر فيصل حسون ولأن اللواء عمر علي التركماني هو القائد الوحيد الذي استطاع ان ينهي حركة البارزاني في حركات الشمال عام 1943 فانه خشي ان (تعود ريمه لعادتها القديمة) لذلك طلب من صبحي عبد الحميد مبعوث قاسم اليه ان يحذر عبد الكريم من عودة البارزاني للعراق لئلا يتعرض استقرار البلاد للخطر من جديد.

رفض عبد الكريم قاسم مقترحات عمر علي وقدمه إلى محكمة المهداوي وحكم عليه بالسجن لمقاومته ثورة 14/تموز/1958 ثم عفا عنه واطلق سراحه سنة 1961 .

وفاته
اعتكف في داره بعد العفو عنه واطلاق سراحه عام 1962م، حتى خروجه من العراق إلى لبنان واثناء عودته من بيروت توفى في حادث سيارة قرب بلدة الرطبة في شهر أيلول من عام 1974م، وجرى له تشييع عسكري ببغداد.

مراجع ومصادر

أشخاص من أصل شركسي
أشخاص من كركوك
تاريخ فلسطين
تركمان العراق
حائزون على وسام نجمة فلسطين العسكري
عراقيون شاركوا في حرب 1948
قادة عسكريون
قادة عسكريون عراقيون
مسلمون سنة عراقيون
مواليد 1910
وفيات 1394 هـ
وفيات 1974

عمر علي


Akimiski Island is the largest island in James Bay (a southeasterly extension of Hudson Bay), Canada, which is part of the Qikiqtaaluk Region of the territory of Nunavut. It has an area of , making it the 163rd largest island in the world, and Canada's 29th largest island. Akimiski Island is  from the province of Ontario. From the western side of the island, the Ontario coastline is visible.

The island's name is Swampy Cree for "land across the water".

The island has no year-round human inhabitants.  The surface of Akimiski is flat and slopes gradually to the north. Most of the vegetation that covers the island consists of lichen, moss, sedges, and dwarf black spruce. The island is a coastal wetland that includes mudflats, tidal marshes, and tidal mudflats. Freshwater streams that flow into southwestern James Bay carry sediments and abundant nutrients that help to sustain the productive waterfowl habitat around Akimiski Island.

The Akimiski Island Group includes Akimiski, Gasket, and Gullery islands; Albert Shoal; and the Akimiski Strait Isles.

Climate

 Mean annual temperature:
 Average rainfall:
 Average snowfall:

Conservation

Akimiski Island is the site of the Akimiski Island Migratory Bird Sanctuary, a Canadian Important Bird Area, site #NU036 (). Its eastern portion is also a federal Migratory Bird Sanctuary, and much of the coastline is a Key Migratory Bird Terrestrial Habitat site.

Fauna
The coastal waters and wetlands of Akimiski Island (and James Bay in general) are important feeding grounds for many varieties of migratory birds. Notable species include:
 Atlantic brant
 Canada goose
 Lesser snow goose
 Marbled godwit
 Semipalmated sandpiper

Because James Bay and Hudson Bay are funnel-shaped, migrating birds from the Arctic concentrate in this area. During fall migration, an abundance of birds with both adults and young are present. In the springtime, the birds tend to reside in the southern areas of James Bay until the northern section thaws.

Among mammals, ringed seals, polar bears, and beluga whales can be found in the area.

References

Further reading

 Hill, Michael Robert John. Factors Influencing Pre- and Post-Fledging Growth and Survival of Canada Goose Goslings on Akimiski Island, Nunavut. Ottawa: National Library of Canada = Bibliothèque nationale du Canada, 2000.

External links
 NASA Photo : "STS085-713-070 Akimiski Island, Northwest Territory, Canada August 1997 Akimiski Island, a 2000-square-mile (5180 square kilometers) uninhabited island, is the largest island in James Bay (a southeasterly extension of Hudson Bay)."

Islands of James Bay
Uninhabited islands of Qikiqtaaluk Region
Nature conservation in Nunavut

Akimiski Island


Le régiment Kastous-Kalinowski (en , Połk imia Kastusia Kalinoŭskaha ; en , Batal'ïon imeni Kastoussia Kalynovs'koho) est un régiment biélorusse des forces armées de l'Ukraine, formé en  par des volontaires biélorusses, en tant que bataillon pour défendre l'Ukraine.

Sa devise est :

Historique
L'unité est nommée d'après Kastous Kalinowski, personnalité biélorusse du  ayant participé en 1863-1864 au soulèvement de Janvier dans le territoire du Royaume russe de Pologne.

L'unité est engagée lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022.

Au , environ  ont rejoint le bataillon.

En avril 2022, environ  hommes composent ce bataillon. La frontière entre la Biélorussie et l'Ukraine étant contrôlée par des soldats russes, la plupart passent d'abord par d'autres pays comme la Turquie, la Pologne et même la Russie.

Le , le bataillon annonce sa première victime, Alexeï Skoble.

Début 2023, il combat les forces russes lors de la bataille de Bakhmout.

Le , le bataillon annonce la libération du village de Klichtchiïvka près de Bakhmout.

Réaction
La création du bataillon est approuvée par la chef de l'opposition biélorusse Svetlana Tikhanovskaïa qui note que  tandis que le président biélorusse Alexandre Loukachenko, un allié du président russe Vladimir Poutine, a qualifié les volontaires de « citoyens fous ».

Membres notables
Pavel Shurmei, ancien rameur olympique biélorusse et détenteur du record du monde.

Pertes
Le , le commandant adjoint du bataillon surnommé « Tour » (de son vrai nom Alexeï Skoble) est tué lors de l'offensive de Kiev, alors que son unité est prise dans une embuscade.

Références

Relations entre la Biélorussie et l'Ukraine
Invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022
Volontaires militaires étrangers
Unité ou formation militaire créée en 2022
Unité militaire de la guerre russo-ukrainienne

Régiment Kastous-Kalinowski


Em criptografia, o PKCS #12 define um formato de arquivo para armazenar muitos objetos de criptografia como um único arquivo. E tal arquivo é usado para agrupar uma chave privada com seu certificado X.509 ou todos os membros de uma cadeia de confiança .

Um arquivo PKCS #12 pode ser criptografado e assinado, assim como seus contêineres de armazenamento interno (também chamados de "SafeBags"). Alguns SafeBags são predefinidos para armazenar certificados, chaves privadas e CRLs . Outro SafeBag é fornecido para armazenar quaisquer outros dados à escolha do implementador individual.

O PKCS #12 faz parte da família de padrões chamados Public-Key Cryptography Standards (PKCS) publicados pela RSA Laboratories, com a extensão de arquivo para arquivos PKCS #12 é .p12 ou .pfx .

Esses arquivos podem ser criados, analisados e lidos com o comando OpenSSL pkcs12 .

Relação com o formato de arquivo PFX
PKCS #12 é o sucessor do "PFX" da Microsoft ; no entanto, os termos "arquivo PKCS #12" e "arquivo PFX" às vezes são usados de forma intercambiável.

O formato PFX foi criticado por ser um dos protocolos criptográficos mais complexos.

Uso normal
O PKCS completo O padrão nº 12 é muito complexo. Ele permite baldes de objetos complexos, como PKCS # 8 estruturas, aninhadas profundamente. Mas, na prática, normalmente é usado para armazenar apenas uma chave privada e sua cadeia de certificados associada.

PKCS Os arquivos nº 12 geralmente são criados usando o OpenSSL, que suporta apenas uma única chave privada na interface da linha de comando. A keytool Java pode ser usada para criar várias "entradas", pois Java 8, mas isso pode ser incompatível com muitos outros sistemas. A partir de Java 9, PKCS #12 é o formato de armazenamento de chave padrão.

Um formato alternativo mais simples ao PKCS #12 é o PEM que apenas lista os certificados e possivelmente as chaves privadas como Base 64 strings em um arquivo de texto.

O certtool do GnuTLS também pode ser usado para criar PKCS #12 arquivos incluindo certificados, chaves e certificados CA via --to-p12 . No entanto, esteja ciente de que, para intercambiabilidade com outro software, se as fontes estiverem no texto PEM Base64, então --outder também deve ser usado.

Referências

Ligações externas

   - PKCS #12: Personal Information Exchange Syntax v1.1

 Visão geral sobre os recursos, uso, implementações, histórico e futuro do PKCS#12: "O padrão PKCS#12 precisa de outra atualização" . Arquivado do original em 2017-03-03.

Padrões de criptografia

PKCS 12


Mayhem, Oslo, Norveç'te 1984 yılında Euronymous tarafından kurulan black metal grubu. Sıkı bir Venom hayranı olan Euronymous grubun ismini Venom'un Mayhem Without Mercy isimli şarkısından etkilenerek koymuştur. Grup, gerçek anlamda black metalin şeklini veren grup olarak kabul edilir. Sonraki yıllarda Norveç'te kurulan black metal grupları Mayhem'in stilini takip ederek black metal yapmaya başlamıştır.

Grubu eleman arayan Euronymous, bas gitarda Necrobutcher, davula Manheim alarak grubun ilk kadrosunu oluşturdu. İlk çıkardıkları Pure Fucking Armageddon demosunda vokalleri Euronymous yaptı. Ancak vokalinin yetersiz ve kötü olduğu gerekçesiyle diğer grup üyelerinin ısrarıyla gruba yeni bir vokalist aramaya başladı. Bundan sonra Maniac isimli bir solist kendi isteğiyle gruba girdi. Deathcrush isimli albümde vokalleri yaptı ama bir süre sonra çeşitli anlaşmazlıklar sonucu Euronymous tarafından gruptan çıkarıldı, aynı şekilde yetersiz bulanan baterist gruptan kovuldu. 1988 yılında Dead, Euronymous ile mektuplaşma sonucu gruba dahil olur ve Hellhammer baterist olarak oluşuma katılır. Grup bu kadrosuyla Norveç dışında iki kez konser vermiştir. Bu konserlerden biri Leipzig'de diğeri de İzmir'de verilmiştir.

Dead

Vokalist olarak gruba 1988 yılında katılan Dead, Euronymous'un beğenisini kazanmıştır. Çünkü Dead depresif, içine kapanık, çekingen ve insanlardan nefret eden biriydi, bu da Euronymous'a göre tam bir black metal solisti olmak için gereken özelliklerdi. Konserlerden sonra Dead ile 2 tane stüdyo şarkısı kayıt edildi. Bunlar Carnage ve Freezing Moon isimli şarkılardır.

Röportajlarda, çoğu müzisyen çoğunlukla Dead'i içe dönük ve garip bir kişi olarak betimlemişlerdir.

Mayhem'ın gitaristi Euronymous, röportajlardan birinde: ""Ben Dead'in akıl sağlığının gerçekten yerinde olmadığını düşünüyorum. Başka hangi şekilde derisinde açlıktan damarlarının çıkmasını isteyen ve bunun için kendini bilerek aç bırakan veya tişörtünde cenaze ilanları olan bir kişi başka hangi şekilde tanımlanabilir ki?"

Emperor grubunun bateristi Bård "Faust" Eithun:
"O (Dead) çok yakından tanıyabileceğiniz birisi değildi. Ben Mayhemdaki diğerlerinin bile onu çok iyi tanıdığını zannetmiyorum. O yakınlaşması çok zor biriydi. Onunla ölmeden iki hafta önce tanışmıştım. Onu, toplamda, sekiz veya altı defa görmüştüm. Çok fazla garip fikri olduğunu hatırlıyorum. Aarseth'in onun hakkında konuştuğunu hatırlıyorum, bana onun espri anlayışı olmadığını söylemişti. Vardı, ama çok karanlık ve anlaşılmazdı. Ben onun bu dünyada yaşamayı sevdiğini zannetmiyorum.

Çoğu kişi, Mayhem grubundakiler de dahil, Dead'in kişiliğinin ve davranışlarını çok garip ve ilginç bulduklarını söylüyorlardı. Onun her zaman ölüm, karanlık, Satanizm, şeytan, ve bu tür konulara çok meraklı olması, onun kişilik özelliklerinden bir tanesiydi.

Dead'in intiharı ve sonraki yıllar

90'lı yıllarda grup bazı şiddet olaylarıyla gündeme geldi. 1991 yılında evine kapanan Dead, önce bileklerini ekmek bıçağıyla kesip intihar etmeyi denedi. Ama bunun zor bir yöntem olduğunu fark edip, Euronymous'un pompalı tüfeğini kullanarak, beynine doğru nişan alarak silahı patlatıp hayatına son verdi. Cesedi bulan Euronymous, polisi aramadan önce Dead'in ölüsünün fotoğrafını çekip sakladı ve bu fotoğraf Dawn of the Black Hearts albümünde kullanıldı. 1993 yılında ünlü albümleri De Mysteriis Dom Sathanasın tamamlanmasının ardından grubun gitaristi Euronymous, Burzum adlı tek kişilik grubun tek elemanı Count Grishnackh (Varg Vikernes) tarafından, 23 yerinden bıçaklanarak öldürüldü. Polis Grishnackh'ı tutukladığında, evinde 150 kg ın üzerinde çalıntı dinamit buldu. Planı, noel gecesi büyük bir kiliseyi havaya uçurmaktı. O dönemden bu yana baterist Hellhammer dışında kadro neredeyse her albümde değişti. Grup hâlâ müzik çalışmalarına devam etmektedir.

Grup üyeleri

 Not: Mayhem 1994'te inaktifti.

Şimdiki üyeler
 Necrobutcher – bas gitar (1984–1991, 1995–günümüz)
 Hellhammer – bateri, perküsyon (1988–1993, 1995–günümüz)
 Attila Csihar – vokal (1992–1993, 2004–günümüz)
ile
 Teloch – gitar (2011–günümüz)
 Ghul – gitar (2012–günümüz)

Eski üyeler
 Euronymous (öldü) – gitar (1984–1993), vokal (1984–1986)
 Manheim – bateri, perküsyon (1984–1988)
 Messiah  – vokal (kayıt) (1986)
 Maniac – vokal (1986-1988, 1995–2004)
 Torben Grue – bateri, perküsyon (1988)
 Kittil Kittilsen – vokal (1988)
 Dead (öldü) – vokal (1988–1991)
 Occultus – lead vocals, bass  (1991)
 Count Grishnackh – bas gitar (1992–1993)
 Blackthorn – gitar (1992–1993)
 Alexander Nordgaren – gitar (1997–1998)
 Blasphemer – gitar, bas gitar (1995–2008)
 Silmaeth – gitar (2009–2011)
 Morfeus – gitar (2008–2012)

Üye değişim kronolojisi

Diskografi
Deathcrush (1987)
De Mysteriis Dom Sathanas (1994)
Wolf's Lair Abyss (1997)
Grand Declaration of War (2000)
Chimera (2004)
Ordo Ad Chao (2007)
Esoteric Warfare (2014)
Daemon (2019)
Atavistic Black Disorder / Kommando (EP) 2021

Videografi
1998: Live In Bischofswerda
2001: European Legions: Live In Marseille 2000
2002: Mayhem - Cult of Aggression (Norveç/İsveç belgesi, Stefan Rydehed)
2005: Metal: A Headbanger's Journeyde bir sahne
2005: BBC One World bölümü Death Metal Murdersde bir sahne
2008: Pure Fucking Mayhem (İngiliz belgeseli, Stefan Rydehed)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Grubun resmî internet sayfası
 Mayhem Archives @ EAF
 Mayhem - BestBlackMetalAlbums.com

Norveçli black metal grupları
1983'te kurulan müzik grupları
Spellemannprisen Ödülü sahipleri
Müzikal beşliler

Mayhem (müzik grubu)


James McNulty est un nom pouvant désigner:

James McNulty (1918-2011), homme politique canadien en Ontario
 (1890-1977), activiste irlandais
 (1926-2017), administrateur de santé australien
 (1900-1972), évêque catholique américain
 (1945-2016), homme politique américain en Pennsylvanie
 (1925-2009), homme politique américain de l'Arizona
, homme d'affaires et ingénieur américain
 (1929-2006), amiral américain
, administrateur américain de la bourse de Chicago
 (1857-1935), homme politique américain de Pennsylvanie
, joueur canadien de hockey sur glace
 (né en 1985), joueur anglais de football

Voir aussi
Jimmy McNulty, personnage de la série américain Sur écoute (The Wire)

McNulty, James

James McNulty


مجمع القسطنطينية الثاني هو خامس المجامع الكنسية المسيحية وتم عقدة في القسطنطينية من 5 مايو الي 2 يونيو سنة 553 بناء علي اوامر الإمبراطور جستنيان

حاول الإمبراطور جستنيان ان يفرض ارادته علي الاسقفيات الغربية لكن إيطاليا أظهرت العناد. حقق الإمبراطور فية رغبته رسميا باعلان بطرن الفصول الثلاثة غير ان قرارات المجمع لقيت مقاومة عنيفة في الغرب ومع ذلك فقد اعترف الغرب نفسه بانه مجلس مسكوني وانه صحيح.

مراجع

553
المجامع المسكونية السبعة
جستينيان الأول
الإمبراطورية البيزنطية في عقد 550

مجمع القسطنطينية الثاني


Paul Köchli (* 22. April 1947 in Basel) ist ein ehemaliger Schweizer Radrennfahrer und Sportlicher Leiter von Strassenradsportmannschaften. Anschliessend wurde er als Trainingswissenschaftler bekannt.

Leben
Paul Köchli errang seine grössten Erfolge als Amateur. 1966 wurde er Schweizer Meister im Strassenrennen. Bei den UCI-Strassen-Weltmeisterschaften 1966 auf dem Nürburgring belegte er im Strassenrennen der Amateure den 11. Platz. 1967 siegte er in der Vier-Kantone-Rundfahrt der Amateure.

Ein Jahr später wurde er Profi. Nach seiner Aktivkarriere wurde er Sportlicher Leiter verschiedener Profiradsportteams.

In den Jahren 1985 und 1986 führte Köchli das Team des Unternehmers Bernard Tapie La Vie Claire bei der Tour de France zum Sieg. La Vie Claire konnte mit Bernard Hinault und Greg LeMond jeweils den Erst- und Zweitplatzierten der Tour stellen.

Köchli machte sich international einen Namen als renommierter Trainingswissenschaftler, weshalb er auch Rad-Professor genannt wird. Er verfasste das J+S-Leiterhandbuch für Radsport-Betreuer in der Schweiz und entwickelte die PowerCoach Software für Radsportler.

Ehrungen
1986 wurde Paul Köchli zum Schweizer Trainer des Jahres gewählt.

Erfolge
1966
 Schweizer Amateurmeister – Strassenrennen

Teams
 Tigra – Grammont, 1967
 Frimatic–Wolber–De Gribaldy (Frankreich), 1968
 Tigra – Enicar (Schweiz), 1968
 Tigra (Schweiz), 1969
 Frimatic–Viva–De Gribaldy (Frankreich), 1969
 Ovaphil – Bonanza (Schweiz), 1970
 Frimatic–De Gribaldy (Frankreich), 1970

Literatur
Paul Köchli: Trainingsplanung, prov. Kursunterlagen LHB Magglingen. 1980.

Weblinks

Einzelnachweise

Radsportler (Schweiz)
Schweizer Meister (Radsport)
Person (Basel)
Radsporttrainer (Schweiz)
Sportlicher Leiter
Schweizer
Geboren 1947
Mann

Paul Köchli


Dario Ivanovski (în ; ) este un alergător nord-macedonean pe distanțe lungi, care aleargă pentru clubul AK Rabotnicki Skopje și echipa națională a Macedoniei.

Cariera
Ivanovski s-a născut și și-a început cariera de atlet la Skopje. A câștigat proba de 3000 de metri la o cursă din Elbasan în 2016. Pe 26 iunie 2016 a stabilit un record personal la cursa de 800 de m de la Pitești, România, cu un timp de 1:54,36.

În 2017, a câștigat cursa de jumătate de maraton care făcea parte din maratonul de la Skopje cu un timp de 1:11:26. Pe 22 aprilie 2017, a câștigat semimaratonul de la Belgrad cu un timp de 1:10:00.

El a stabilit, de asemenea, recordul național la 3000 de metri la o cursă din Novi Sad.

Ivanovski a concurat la 1500 de metri la Campionatul Mondial de Atletism în sală din 2018 al IAAF. La 21 aprilie 2018, el a câștigat semimaratonul de la Belgrad pentru al doilea an consecutiv, înregistrând de data aceasta un nou record personal de 1:08:03.

În februarie Ivanovski a participat la Campionatele Balcanice, care au avut loc la Istanbul. A reușit să stabilească aici un record național la proba de 3000 de metri în sală, cu un timp de 8:03,65, rezultat în urma căruia s-a clasat pe locul al doilea.

Referințe

Legături externe

Nașteri în 1997
Atleți nord-macedoneni
Alergători
Sportivi macedoneni în viață
Nașteri pe 15 mai

Dario Ivanovski


13 er et studiealbum med Black Sabbath, udgivet i 2013.

Musikalbummet er bandets nittende, og det første med Ozzy Osbourne efter at han 35 år forinden var blevet smidt ud af bandet efter albummet Never Say Die fra 1978. Det var meningen, at hele originalbesætningen skulle medvirke på albummet, men Bill Ward trak sig før indspilningerne blev påbegyndt, da han var utilfreds med kontrakten. Brad Wilk fra Rage Against the Machine erstattede Ward på albummet.

Den første single fra albummet var "God Is Dead?", udgivet den 19. april 2013.

Sange
 "End of the Beginning" 8:07
 "God Is Dead?" 8:54
 "Loner" 5:06
 "Zeitgeist" 4:37
 "Age of Reason" 7:02
 "Live Forever" 4:49
 "Damaged Soul" 7:46
 "Dear Father" 7:06

Medvirkende
 Tony Iommi – guitar
 Ozzy Osbourne – vokal, mundharpe
 Geezer Butler – el-bas
 Brad Wilk – trommer

Kilder
 Blabbermouth - s '13' The Last BLACK SABBATH Album? - June 10, 2013

Album fra 2013
Black Sabbath-album

13 (Black Sabbath-album)


Harras ist ein Ortsteil von Oberheldrungen im Kyffhäuserkreis in Thüringen.

Lage
Harras liegt südwestlich von Oberheldrungen zwischen der Schmücke und der Hohen Schrecke. 1,5 Kilometer vom Ortsteil entfernt befindet sich der Bonifatiusberg. Er ist der Hauptberg der Schmücke. Nordwestlich verläuft ein Teilstück der neu gebauten Bundesautobahn 71 mit einem Tunnel unter der Schmücke.

Geschichte
Am 3. oder 5. April 1252 wurde das Dorf erstmals urkundlich erwähnt.
Auf dem Bonifatiusberg liegt eine Wallanlage, in der Bodenfunde geborgen wurden. Die Funde aus den Grabhügeln sind mit anderen Gräberfeldern, wie Kleiner Seeberg und Ranis vergleichbar.
2012 hatte der ländlich geprägte Ort 70 Einwohner.

Aus dem Ort ging vermutlich das Adelsgeschlecht von Harras hervor und gehörte spätestens seit dem Ende des 16. Jahrhunderts zum Amt Heldrungen. Der am nördlichen Ortsrand stehende Viereckhof (siehe Bilder) ist teilweise der Rest des ehemaligen Rittergutes. Das Anwesen beherbergte zu DDR-Zeiten die LPG des Dorfes. Das frühere Herrenhaus wurde stark vereinfacht und verfremdet.

Die Kirche war zur Zeit der Wende 1990 nach Schilderung der Dorfbewohner abbruchreif. Dies wurde durch den starken persönlichen und finanziellen Einsatz von Wilhelm Schneider verhindert, durch den die Kirche wieder erstand. Er starb mit 98 Jahren und liegt auf dem Kirchhof von Harras begraben.

Weblinks

Einzelnachweise

Oberheldrungen
Ort im Kyffhäuserkreis
Ehemalige Gemeinde (Kyffhäuserkreis)
Ersterwähnung 1252

Harras (Oberheldrungen)


Reproche tendre, op. 49, est une mélodie de la compositrice Mel Bonis, datant de 1901.

Composition
Mel Bonis compose son Reproche tendre sur une poésie de son amant Amédée-Louis Hettich en 1901. L'œuvre, dédiée à Paul Daraux, est publiée la même année aux éditions Leduc. Elle est rééditée en 2005 puis en 2014 par les éditions Armiane.

Analyse
La poésie est tirée du recueil des Vers à chanter d'Amédée-Louis Hettich.

Réception
Reproche tendre est interprété en 1909 par Jane Arger.

Références

Sources

Liens externes

Œuvre de Mel Bonis
Mélodie française
Œuvre réalisée en 1901

Reproche tendre


Maler er en dansk dokumentarfilm fra 2003 instrueret af Claus Bohm.

Handling
Hvordan skabes kunsten? Hvilke tanker gør en maler sig om sit billede? Hvad er det for kræfter, der styrer hans arbejde? Filmen er en rejse igennem fire maleres atelierer i Dorset (England), København og Berlin og handler om kunst som håndværk og erkendelsesform. I en stram og enkel form forsøger filmen gennem sine portrætter at skabe en oplevelse af og indsigt i nogle af billedkunstens hemmeligheder og spørgsmål.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2003

Maler (dokumentarfilm)


Thaminophyllum, biljni rod iz porodice glavočika, dio podtribusa Cotulinae. Sastoji se od nekoliko vrsta s juga Afrike

Vrste
Global Compositae Database
 Thaminophyllum latifolium Bond
 Thaminophyllum multiflorum Harv.
 Thaminophyllum mundii Harv.

Izvori

Vanjske poveznice

Cotulinae

Thaminophyllum


Radijska postaja suvremenih hitova (eng. Contemporary hit radio, CHR, contemporary hits, hit list, current hits, hit music, top 40 ili samo pop radio), radijski format (programska shema) uobičajen u SAD, Brazilu, Ujedinjenome Kraljevstvu, Irskoj, Kanadi, Novome Zelandu, Australiji, Singapuru, Trinidadu i Tobagu, Južnoj Africi i Filipinima. Programska shema usredotočena je na sviranje tekuće i retekuće popularne glazbe određene najpopularnijih 40 nan glazbenim ljestvicama. Nekoliko je potkategorija, uglavnom fokusiranih na rock glazbu, pop glazbu ili urbanu glazbu. Kad se piše CHR, najčešće se to odnosi na format CHR-pop. Engleski izraz contemporary hit radio skovan je ranih 1980-ih u glazbenom časopisu Radio & Records radi označavanja radijskih postaja glazbe "top 40" koje su svirale hitove svih glazbenih žanrova kako se pop glazbe razdvojila na adult contemporary music, urban contemporary i ostale formate.

Izraz "top 40" također se rabi kad se njime označava aktualna lista hitova, i u širem smislu, odnosi se na pop glazbu općenito. Izraz je također bio preinačen za opisati radijske formate top 50; top 30; top 20; top 10; hot 100 (svaki s isto toliko pjesama) i hot hits, ali noseći više ili manje isto značenje i istu kreativnu točku nastanka koju su dobro razradili Todd Storz te dalje rafinirali Gordon McLendon i Bill Drake.  Format je osobito postao popularan 1960-ih kad su radijske postaje pritisnule disk jockeye uoči skandala payole.

Radio
Glazba

Radijska postaja suvremenih hitova


Podtureň (bis 1927 slowakisch "Poturňa" oder "Potúreň"; ungarisch Pottornya) ist eine Gemeinde im Norden der Slowakei, mit  Einwohnern (Stand ), die zum Okres Liptovský Mikuláš, einem Teil des Žilinský kraj gehört.

Geographie

Die Gemeinde gehört zur traditionellen Landschaft Liptau und befindet sich im Talkessel Podtatranská kotlina an der Waag. Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von  und ist vier Kilometer von Liptovský Hrádok sowie acht Kilometer von Liptovský Mikuláš gelegen.

Geschichte
Podtureň wurde zum ersten Mal 1331 als Tornalia schriftlich erwähnt, als der örtliche Landherr eine Kirche bauen ließ. Die bedeutendsten Landbesitzer im Verlaufe der Jahrhunderten war das Geschlecht Pottornyai (slowakisch Podturňanskí). Die erste Schule wurde erst nach der Entstehung der Tschechoslowakei im Jahre 1919 gegründet.

Bevölkerung
Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (479 Einwohner):

Bauwerke
 drei Landsitze im Renaissance-, Barock- sowie klassizistischen Stil
 Autobahnbrücke Podtureň (Länge 1035 m) auf der D1, 1983 fertiggestellt

Weblinks

Ort in der Slowakei
Ersterwähnung 1331

Podtureň


Ali Pașa (1740 – 24 ianuarie 1822), numit în mod divers ca din Tepelena sau din Janina / Ianina / Ioannina sau Leul din Yannina, a fost un conducător otoman albanez, care a slujit ca pașa unei mari părți din vestul Rumeliei, Imperiul Otoman teritoriile europene, care a fost numit Pașalâcul Yanina. Tribunalul său era în Ioannina, iar teritoriul pe care-l conducea încorporează cea mai mare parte din Epir și din partea de vest a Tesaliei și Macedoniei grecești. Ali avea trei fii: Muhtar Pașa, care a servit în războiul din 1809 împotriva rușilor Veli Pașa, care a devenit Pașa al lui Eyalet Morea și Salih Pașa, guvernatorul orașului Vlorë.

Ali apare pentru prima dată în istorie ca lider al unei trupe de briganzi care s-a implicat în multe confruntări cu oficialii otomani din Albania și Epirus. S-a alăturat aparatului administrativ-militar al Imperiului Otoman, deținând diverse posturi până în 1788, când a fost numit pasha, conducătorul sanjakului din Ioannina. Abilitățile sale diplomatice și administrative, interesul său pentru ideile și concepțiile moderniste, pietatea sa populară, neutralitatea sa religioasă, suprimarea banditismului, răzbunarea și asprimea lui în impunerea legii și ordinii, precum și practicile sale de jefuire față de persoane și comunități, atrage atât admirația și critica contemporanilor săi, cât și o controversă continuă între istorici cu privire la personalitatea sa. În cele din urmă, căderea greșită a guvernului central otoman, Ali Pașa a fost declarat rebel în 1820 și a fost ucis în 1822 la vârsta de 61 sau 62 de ani. În literatura occidentală, Ali Pașa a devenit personificarea unui "despot oriental".

Poreclele acestuia sunt "Aslan" (), "Leul din Yannina" și "Bonaparte Musulman".

Ali Pașa este o figură întunecată în istoria aromânilor. El a ordonat distrugerea orașului cândva prosper Moscopole,  aromânii  fiind nevoiți să se refugieze în alte părți ale Imperiului Otoman (formând de exemplu așezarea Crușova), sau au emigrat în alte țări (în special în Principatele Dunărene), formând diaspora aromână.

Nume
Numele lui în limbile locale au fost: ; ;   sau   (Ali Pașa din Ioannina); și turcă  ().

Note

Legături externe

Albanezi
Nașteri în 1740
Decese în 1822
Ali Pașa din Ioannina
Oameni din Tepelena
Pași
Pași albanezi
Criminali de război
Nobilimea albaneză
Antiromânism
Istoria aromânilor
Ali Pașa din Ioannina

Ali Pașa din Ioannina


Die Estonian International 2011 im Badminton fanden in Kalev bei Tallinn vom 13. bis 16. Januar 2011 statt. Der Referee war Aengus Sheerin aus Irland. Das Preisgeld betrug 5.000 US-Dollar, wodurch das Turnier in das BWF-Level 4B eingeordnet wurde.

Austragungsort
 Kalevi Spordihalis, Juhkentali 12

Sieger und Platzierte

Finalergebnisse

Ergebnisse

Herreneinzel Qualifikation
  Edgaras Slušnys -  Ronald Üprus: 16-21 / 21-15 / 21-13
  Sergey Don -  Juri Mihhailov: 21-16 / 21-14
  Daniel Groom -  Joonas Korhonen: 21-15 / 21-19
  Heimo Götschl -  Raul Käsner: 21-9 / 15-21 / 21-13
  Llya Konyak -  Sander Merits: 21-11 / 21-17
  Niklas Du Four -  Indrek Luts: 21-9 / 21-15
  Santtu Hyvarinen -  Ingmar Seidelberg: 21-19 / 21-14
  Sten Raabis -  Donatas Narvilas: 6-21 / 21-14 / 21-14
  Tauno Tooming -  Ramūnas Stapušaitis: 21-19 / 21-19
  Eemi Seppala -  Guntis Lavrinovičs: 16-21 / 21-12 / 21-12
  Lucas Corvée -  Anton Kaisti: 23-21 / 21-14
  Morten Eilby Rasmussen -  Mika Kongas: 17-21 / 21-11 / 21-17
  Marin Baumann -  Tauri Kalmet: 21-11 / 21-13
  Vaidotas Vitkauskas -  Kristjan Tonismae: 21-13 / 14-21 / 21-18
  Iikka Heino -  Tomas Dovydaitis: 21-12 / 14-21 / 21-18
  Henri Aarnio -  Raimonds Cipe: 21-12 / 21-13
  Kalle Koljonen -  Gordey Kosenko: 21-11 / 21-13
  Kristian Taherand -  Povilas Bartušis: 21-12 / 21-14
  Phillip Aspinall -  Alexander Bass: 17-21 / 21-19 / 21-17
  Victor Zuhr -  Mihkel Talts: 21-18 / 21-14
  Stefan Andersson -  Kaspar Kapp: 21-15 / 21-14
  Emre Lale -  Johan Larsson: 21-10 / 21-15
  Sergey Don -  Edgaras Slušnys: 21-16 / 21-18
  Daniel Groom -  Aleksandr Antipov: 21-11 / 21-13
  Heimo Götschl -  Llya Konyak: 21-15 / 21-13
  Robert Kettle -  Niklas Du Four: 21-12 / 21-12
  Santtu Hyvarinen -  Sten Raabis: 21-9 / 19-21 / 21-13
  Marius Myhre -  Tauno Tooming: 21-16 / 21-12
  Lucas Corvée -  Eemi Seppala: 21-10 / 21-10
  Marin Baumann -  Morten Eilby Rasmussen: 22-20 / 15-21 / 21-8
  Lucas Claerbout -  Alan Plavin: 21-12 / 21-8
  Iikka Heino -  Vaidotas Vitkauskas: 21-13 / 21-11
  Joshua Green -  Henri Aarnio: 21-16 / 21-18
  Kalle Koljonen -  Kristian Taherand: 16-21 / 21-15 / 21-17
  Mikael Westerbäck -  Phillip Aspinall: 21-17 / 21-12
  Stefan Andersson -  Victor Zuhr: 21-15 / 21-12
  Emre Lale -  Sergey Don: 21-14 / 21-15
  Heimo Götschl -  Daniel Groom: 21-17 / 18-21 / 21-9
  Santtu Hyvarinen -  Robert Kettle: 21-16 / 4-21 / 23-21
  Lucas Corvée -  Marius Myhre: 21-16 / 21-17
  Lucas Claerbout -  Marin Baumann: 21-10 / 21-9
  Joshua Green -  Iikka Heino: 21-14 / 21-16
  Mikael Westerbäck -  Kalle Koljonen: 21-16 / 16-21 / 21-17
  Rainer Kaljumae -  Stefan Andersson: 21-9 / 21-15

Herreneinzel
  Ville Lång -  Rainer Kaljumae: 21-14 / 21-19
  Nikolai Ukk -  Taufiq Hidayat Akbar: 21-11 / 22-24 / 21-16
  Kasper Lehikoinen -  Mattias Wigardt: 21-19 / 21-4
  Hannes Käsbauer -  Joshua Green: 21-16 / 14-21 / 21-19
  Misha Zilberman -  Maxime Michel: 21-15 / 18-21 / 21-13
  Emre Vural -  Yoann Turlan: 21-13 / 21-16
  Lukas Schmidt -  Emre Lale: 21-13 / 21-17
  Rune Massing -  Heimo Götschl: 21-19 / 21-16
  Dieter Domke -  Lucas Corvée: 21-13 / 21-12
  Rasmus Fladberg -  Giovanni Greco: 21-8 / 21-16
  Eetu Heino -  Mikael Westerbäck: 21-14 / 21-14
  Murat Sen -  Santtu Hyvarinen: 21-15 / 15-21 / 21-19
  Pavel Florián -  Erik Meijs: 13-21 / 21-15 / 21-17
  Mathias Borg -  Yauheni Yakauchuk: 21-9 / 21-13
  Raul Must -  Lucas Claerbout: 21-13 / 21-13
  Sergey Ivlev -  Thomas Rouxel: 28-30 / 21-12 / 21-13
  Ville Lång -  Nikolai Ukk: 21-15 / 21-7
  Kasper Lehikoinen -  Hannes Käsbauer: 21-14 / 21-11
  Misha Zilberman -  Emre Vural: 21-16 / 21-9
  Rasmus Fladberg -  Eetu Heino: 17-21 / 21-15 / 21-8
  Pavel Florián -  Murat Sen: 21-19 / 10-21 / 21-17
  Raul Must -  Mathias Borg: 17-21 / 21-15 / 21-12
  Lukas Schmidt -  Rune Massing: w.o.
  Dieter Domke -  Sergey Ivlev: 21-19 / 21-11
  Ville Lång -  Kasper Lehikoinen: 21-15 / 11-21 / 25-23
  Lukas Schmidt -  Misha Zilberman: 21-19 / 21-16
  Rasmus Fladberg -  Dieter Domke: 16-21 / 21-17 / 21-18
  Raul Must -  Pavel Florián: 21-14 / 21-3
  Ville Lång -  Lukas Schmidt: 21-15 / 21-17
  Raul Must -  Rasmus Fladberg: 21-6 / 17-21 / 21-17
  Ville Lång -  Raul Must: 21-15 / 21-14

Dameneinzel Qualifikation
  Arundhati Pantawane -  Ieva Linkute: 21-9 / 21-9
  Getter Saar -  Anastasiya Cherniavskaya: 21-13 / 21-10
  Kristina Dovidaitytė -  Rikka Sinkko: 21-12 / 21-5
  Elsa Danckers -  Olga Fomina: 20-22 / 21-18 / 21-15
  Lene Clausen -  Saara Hynninen: 21-6 / 21-13
  Arundhati Pantawane -  Airi Mikkelä: 21-10 / 21-13
  Getter Saar -  Jenny Nyström: 21-11 / 25-23
  Kristina Dovidaitytė -  Karoliina Latola: 21-14 / 21-10

Dameneinzel
  Alesia Zaitsava -  Kristina Dovidaitytė: 21-19 / 21-11
  Akvilė Stapušaitytė -  Elsa Danckers: 21-6 / 21-10
  Mariya Ulitina -  Karoliine Hõim: 21-17 / 21-16
  Neslihan Yiğit -  Svetlana Korotisheva: 21-10 / 21-15
  Michelle Chan -  Nanna Vainio: 21-19 / 23-25 / 21-7
  Irina Khlebko -  Ieva Pope: 21-19 / 21-19
  Barbara Matias -  Kristīne Šefere: 15-21 / 21-12 / 21-9
  Getter Saar -  Gerda Voitechovskaja: 21-19 / 21-13
  Neslihan Kılıç -  Aija Pope: 21-11 / 21-6
  Özge Bayrak -  Lene Clausen: 21-13 / 21-14
  Cemre Fere -  Anastasia Kharlampovich: 21-19 / 21-11
  Laura Vana -  Monika Fašungová: 21-11 / 21-12
  Arundhati Pantawane -  Natalia Perminova: 14-21 / 21-8 / 21-14
  Natalya Voytsekh -  Irina Inozemceva: 21-9 / 21-6
  Orsolya Varga -  Marie Maunoury: 21-18 / 19-21 / 21-19
  Perrine Lebuhanic -  Claudia Mayer: 21-13 / 21-16
  Alesia Zaitsava -  Akvilė Stapušaitytė: 17-21 / 21-14 / 21-17
  Mariya Ulitina -  Neslihan Yiğit: 17-21 / 21-14 / 21-14
  Michelle Chan -  Irina Khlebko: 21-5 / 19-21 / 21-9
  Barbara Matias -  Getter Saar: 7-21 / 22-20 / 21-10
  Özge Bayrak -  Neslihan Kılıç: 21-13 / 21-17
  Laura Vana -  Cemre Fere: 21-17 / 21-11
  Arundhati Pantawane -  Natalya Voytsekh: 21-15 / 21-12
  Perrine Lebuhanic -  Orsolya Varga: 21-19 / 17-21 / 21-11
  Mariya Ulitina -  Alesia Zaitsava: 21-16 / 21-15
  Michelle Chan -  Barbara Matias: 21-6 / 18-21 / 21-15
  Özge Bayrak -  Laura Vana: 21-10 / 21-13
  Arundhati Pantawane -  Perrine Lebuhanic: 21-14 / 15-21 / 21-11
  Michelle Chan -  Mariya Ulitina: 21-12 / 21-13
  Arundhati Pantawane -  Özge Bayrak: 22-20 / 17-21 / 21-12
  Michelle Chan -  Arundhati Pantawane: 21-16 / 21-19

Herrendoppel Qualifikation
  Toni Holm-Lowen /  Mikael Westerbäck -  Indrek Luts /  Patrick Rang: 21-16 / 24-22
  Alexej Kuplinov /  Konstantin Sarapultsev -  Sander Merits /  Sten Raabis: 17-21 / 21-6 / 21-15
  Povilas Bartušis /  Alan Plavin -  Raul Must /  Ingmar Seidelberg: 13-21 / 21-17 / 21-15

Herrendoppel
  Jorrit de Ruiter /  Dave Khodabux -  Donatas Narvilas /  Vaidotas Vitkauskas: 21-9 / 21-10
  Rainer Kaljumae /  Raul Käsner -  Emre Lale /  Murat Sen: 24-22 / 21-11
  Tim Dettmann /  Andreas Heinz -  Filip Michael Duwall Myhren /  Jonathan Nordh: 21-8 / 21-13
  Iikka Heino /  Mika Kongas -  Niklas Du Four /  Johan Larsson: 21-19 / 21-17
  Peter Käsbauer /  Josche Zurwonne -  Alexander Bass /  Llya Konyak: 21-10 / 21-8
  Sergey Don /  Gordey Kosenko -  Indrek Küüts /  Meelis Maiste: 13-21 / 21-12 / 21-17
  Marin Baumann /  Gaëtan Mittelheisser -  Kristian Taherand /  Kristian Kaljurand: 17-21 / 21-12 / 21-19
  Andres Aru /  Ants Mängel -  Raimonds Cipe /  Guntis Lavrinovičs: 21-8 / 21-15
  Stefan Andersson /  Victor Zuhr -  Vahur Lukin /  Einar Veede: 11-21 / 21-18 / 21-18
  Lucas Corvée /  Joris Grosjean -  Kalle Koljonen /  Lauri Nuorteva: 21-9 / 21-7
  Konstantin Dubs /  Yauheni Yakauchuk -  Indrek Tarto /  Margus Tootmaa: 21-6 / 21-9
  Povilas Bartušis /  Alan Plavin -  Santtu Hyvarinen /  Eemi Seppala: 22-24 / 21-15 / 21-17
  Jussi Metsomaki /  Tuomas Nuorteva -  Edgaras Slušnys /  Ramūnas Stapušaitis: 21-14 / 19-21 / 21-19
  Alexej Kuplinov /  Konstantin Sarapultsev -  Aleksandr Antipov /  Andrej Degtjarev: 21-16 / 21-12
  Anton Kaisti /  Henri Aarnio -  Tauri Kalmet /  Kaspar Kapp: 21-15 / 21-16
  Maurice Niesner /  Till Zander -  Toni Holm-Lowen /  Mikael Westerbäck: 21-11 / 21-13
  Jorrit de Ruiter /  Dave Khodabux -  Rainer Kaljumae /  Raul Käsner: 21-13 / 21-12
  Tim Dettmann /  Andreas Heinz -  Iikka Heino /  Mika Kongas: 21-6 / 21-9
  Peter Käsbauer /  Josche Zurwonne -  Sergey Don /  Gordey Kosenko: 21-10 / 21-12
  Marin Baumann /  Gaëtan Mittelheisser -  Andres Aru /  Ants Mängel: 21-16 / 18-21 / 21-13
  Lucas Corvée /  Joris Grosjean -  Stefan Andersson /  Victor Zuhr: 21-19 / 21-19
  Konstantin Dubs /  Yauheni Yakauchuk -  Povilas Bartušis /  Alan Plavin: 22-20 / 21-16
  Jussi Metsomaki /  Tuomas Nuorteva -  Alexej Kuplinov /  Konstantin Sarapultsev: 21-11 / 21-13
  Maurice Niesner /  Till Zander -  Anton Kaisti /  Henri Aarnio: 21-13 / 21-19
  Jorrit de Ruiter /  Dave Khodabux -  Tim Dettmann /  Andreas Heinz: 21-13 / 17-21 / 21-18
  Peter Käsbauer /  Josche Zurwonne -  Marin Baumann /  Gaëtan Mittelheisser: 23-25 / 21-15 / 21-19
  Lucas Corvée /  Joris Grosjean -  Konstantin Dubs /  Yauheni Yakauchuk: 20-22 / 26-24 / 21-17
  Maurice Niesner /  Till Zander -  Jussi Metsomaki /  Tuomas Nuorteva: 21-14 / 21-16
  Peter Käsbauer /  Josche Zurwonne -  Jorrit de Ruiter /  Dave Khodabux: 21-17 / 21-18
  Lucas Corvée /  Joris Grosjean -  Maurice Niesner /  Till Zander: 21-16 / 22-20
  Peter Käsbauer /  Josche Zurwonne -  Lucas Corvée /  Joris Grosjean: 21-8 / 21-18

Damendoppel
  Grete Talviste /  Kertu Margus -  Ieva Linkute /  Gerda Voitechovskaja: 21-16 / 18-21 / 21-12
  Ieva Pope /  Kristīne Šefere -  Anastasiya Cherniavskaya /  Sonja Lius: 21-7 / 21-13
  Mariya Ulitina /  Natalya Voytsekh -  Saara Hynninen /  Sanni Rautala: 21-13 / 21-12
  Audrey Mittelheisser /  Léa Palermo -  Melissa Mazurtsak /  Laura Kaljurand: 21-10 / 21-8
  Svetlana Korotisheva /  Ksenia Polikarpova -  Neslihan Kılıç /  Neslihan Yiğit: 21-11 / 21-19
  Louise Eriksson /  Amanda Wallin -  Grete Talviste /  Kertu Margus: 21-13 / 21-14
  Ieva Pope /  Kristīne Šefere -  Akvilė Stapušaitytė /  Kristina Dovidaitytė: 21-19 / 21-16
  Carla Nelte /  Johanna Goliszewski -  Irina Inozemceva /  Irina Khlebko: 21-15 / 21-10
  Selena Piek /  Iris Tabeling -  Karoliine Hõim /  Laura Vana: 21-13 / 21-17
  Cemre Fere /  Özge Bayrak -  Elsa Danckers /  Weny Rasidi: w.o.
  Mariya Ulitina /  Natalya Voytsekh -  Audrey Mittelheisser /  Léa Palermo: 21-18 / 16-21 / 21-9
  Louise Eriksson /  Amanda Wallin -  Svetlana Korotisheva /  Ksenia Polikarpova: 24-22 / 17-21 / 21-17
  Carla Nelte /  Johanna Goliszewski -  Ieva Pope /  Kristīne Šefere: 21-15 / 21-4
  Selena Piek /  Iris Tabeling -  Cemre Fere /  Özge Bayrak: 21-7 / 21-13
  Mariya Ulitina /  Natalya Voytsekh -  Louise Eriksson /  Amanda Wallin: 21-16 / 21-18
  Selena Piek /  Iris Tabeling -  Carla Nelte /  Johanna Goliszewski: 21-15 / 20-22 / 21-14
  Selena Piek /  Iris Tabeling -  Mariya Ulitina /  Natalya Voytsekh: 21-12 / 21-16

Mixed
  Jacco Arends /  Selena Piek -  Einar Veede /  Kulle Laidmae: 21-7 / 21-9
  Nikolai Ukk /  Anastasia Kharlampovich -  Jonathan Nordh /  Louise Eriksson: 21-13 / 21-12
  Gordey Kosenko /  Irina Khlebko -  Heimo Götschl /  Claudia Mayer: 21-19 / 21-17
  Tuomas Nuorteva /  Sanni Rautala -  Vahur Lukin /  Grete Talviste: 21-16 / 21-8
  Peter Käsbauer /  Johanna Goliszewski -  Ants Mängel /  Karoliine Hõim: 21-14 / 18-21 / 21-8
  Sergey Don /  Irina Inozemceva -  Karl Kivinurm /  Getter Saar: 19-21 / 21-19 / 21-19
  Tomas Dovydaitis /  Kristina Dovidaitytė -  Raimonds Cipe /  Ieva Pope: 21-14 / 21-13
  Joris Grosjean /  Audrey Mittelheisser -  Raul Käsner /  Kertu Margus: 21-9 / 21-8
  Tim Dettmann /  Ilse Vaessen -  Anton Kaisti /  Jenny Nyström: 16-21 / 21-15 / 21-18
  Guntis Lavrinovičs /  Kristīne Šefere -  Aleksandr Antipov /  Olga Fomina: 21-12 / 21-12
  Josche Zurwonne /  Carla Nelte -  Emre Lale /  Neslihan Kılıç: 19-21 / 21-13 / 21-15
  Kristian Kaljurand /  Laura Kaljurand -  Donatas Narvilas /  Gerda Voitechovskaja: 21-14 / 21-13
  Konstantin Dubs /  Alesia Zaitsava -  Joonas Korhonen /  Airi Mikkelä: 21-18 / 21-15
  Dave Khodabux /  Samantha Barning -  Henri Aarnio /  Rikka Sinkko: 21-5 / 21-8
  Emre Vural /  Özge Bayrak -  Simon Bergstrom /  Aija Pope: w.o.
  Murat Sen /  Neslihan Yiğit -  Patrick Lundqvist /  Amanda Wallin: w.o.
  Jacco Arends /  Selena Piek -  Nikolai Ukk /  Anastasia Kharlampovich: 21-16 / 21-15
  Gordey Kosenko /  Irina Khlebko -  Tuomas Nuorteva /  Sanni Rautala: 21-15 / 23-21
  Peter Käsbauer /  Johanna Goliszewski -  Sergey Don /  Irina Inozemceva: 21-16 / 21-7
  Emre Vural /  Özge Bayrak -  Tomas Dovydaitis /  Kristina Dovidaitytė: 21-13 / 21-17
  Tim Dettmann /  Ilse Vaessen -  Joris Grosjean /  Audrey Mittelheisser: 19-21 / 21-14 / 21-7
  Josche Zurwonne /  Carla Nelte -  Guntis Lavrinovičs /  Kristīne Šefere: 21-15 / 21-6
  Murat Sen /  Neslihan Yiğit -  Kristian Kaljurand /  Laura Kaljurand: 21-19 / 25-23
  Dave Khodabux /  Samantha Barning -  Konstantin Dubs /  Alesia Zaitsava: 21-10 / 21-16
  Jacco Arends /  Selena Piek -  Gordey Kosenko /  Irina Khlebko: 21-11 / 22-20
  Peter Käsbauer /  Johanna Goliszewski -  Emre Vural /  Özge Bayrak: 21-15 / 21-12
  Tim Dettmann /  Ilse Vaessen -  Josche Zurwonne /  Carla Nelte: 21-13 / 21-19
  Dave Khodabux /  Samantha Barning -  Murat Sen /  Neslihan Yiğit: 21-8 / 21-17
  Jacco Arends /  Selena Piek -  Peter Käsbauer /  Johanna Goliszewski: 10-21 / 21-19 / 21-16
  Tim Dettmann /  Ilse Vaessen -  Dave Khodabux /  Samantha Barning: 21-15 / 21-19
  Jacco Arends /  Selena Piek -  Tim Dettmann /  Ilse Vaessen: 21-12 / 21-14

Weblinks
 badminton.de

2011
Badminton 2011
BE Circuit 2010/11
Badmintonwettbewerb in Tallinn

Estonian International 2011


Yaykıl, Sinop ilinin Gerze ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 31 km, Gerze ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Gerze belde ve köyleri

Yaykıl


Les Tetrasporaceae sont une famille d'algues vertes de l'ordre des Chlamydomonadales ((classe des Chlorophyceae).

Systématique
La famille des Tetrasporaceae est attribuée, en 1872, au botaniste suédois  (1839-1914).

Étymologie
Le nom vient du genre type Tetraspora, composé du préfixe tetra, quatre, et du suffixe spora, « graine ; semence ».

Liste des genres
Selon  :
 Apiocystis Nägeli
 Askenasyella Schmidle
 Chaetochloris Pascher & Korshikov
 Chlorangiochaete Korshikov
 Chlorokremys Wujek & R.H.Thompson
 Fottiella Ettl
 Gemellicystis Teiling
 Octosporiella Kugrens
 Palmophylloites Straus
 Paulschulzia Skuja
 Phacomyxa Skuja
 Placosphaera P.A.Dangeard
 Polychaetochloris Pascher
 Porochloris Pascher
 Prasadiella Srivastava
 Schulziella Teiling
 Stapfia Chodat
  Link ex Desvaux, 1918 - genre type

Notes et références

Références taxinomiques

 Friderico Traug. Kützing Species algarum, 1849, 922 p., page 225 : Tetraspora

Famille d'algues vertes (nom scientifique)
Chlamydomonadales

Tetrasporaceae


Rumold von Mecheln, auch Rumbold oder Romuald, niederl. Rombout, engl. Rumbold, franz. Rombaut, von lateinisch Rumboldus, Rumuoldus oder Romualdus († Ende des 8. Jahrhunderts), ist ein Heiliger der römisch-katholischen Kirche. Er wird als Schutzpatron der belgischen Stadt Mecheln, ihrer Kathedrale und des Erzbistums Mecheln verehrt. Sein Gedenktag ist der 24. Juni.

Leben
Zuverlässige Quellen über Rumolds Leben gibt es nicht. Er soll von Britannien nach Flandern gekommen sein und wird der angelsächsischen Mission um den heiligen Bonifatius zugerechnet. Wie dieser soll er sich Legitimation und Sendung in Rom geholt haben. Trotz seines sächsischen Namens kennt ihn eine Legende als Sohn eines schottischen Königs, eine andere als Bischof von Dublin, von wo er zur Missionsreise aufgebrochen sei. In Flandern wirkte er als Glaubensbote. Er wird als einer der Gründer des Klosters Lier genannt. Später lebte er als Einsiedler bei Mecheln, wo er von Räubern erschlagen wurde.

Verehrung
In der Kathedrale von Mecheln werden seine Reliquien in einem kunstvollen goldenen Schrein am Hochaltar aufbewahrt. Eine Statue und ein Bilderzyklus von biografischen Szenen stellen ihn dar. In ganz Flandern ist sein Patrozinium verbreitet.

Literatur

 Jakob Torsy: Der große Namenstagskalender. Freiburg 1997, S. 170

Weblinks

Erzbistum Mecheln-Brüssel
Heiliger (8. Jahrhundert)
Christlicher Missionar
Märtyrer
Geboren im 7. oder 8. Jahrhundert
Gestorben im 8. Jahrhundert
Mann
Person (Mechelen)

Rumold von Mecheln


est une série télévisée américaine comique en  de , diffusée entre le  et le  sur le réseau NBC.

Cette série est inédite dans tous les pays francophones.

Synopsis

Fiche technique

 Titre original :
 Réalisation : Bob Sweeney et Don Weis
 Scénario : Marvin Kupfer, Norman Steinberg et John Steven Owen
 Photographie :
 Musique : Harry Betts et Artie Butler
 Casting :
 Montage : Chuck Montgomery
 Décors :
 Costumes :
 Production : Marvin Kupfer et Norman Steinberg
 Sociétés de production : Warner Bros. Television Studios
 Société de distribution : NBC
 Chaîne d'origine : NBC
 Pays d'origine :
 Langue originale : anglais
 Genre : Comédie
 Durée : 30 minutes

Distribution

Acteurs principaux et secondaires
 A. C. Weary : Sam Page
 Laurence Fishburne : Robby Robinson
 Philip Charles MacKenzie : Midas Metcovich
 Randall Carver : Lieutenant Beuler
 Joby Baker : Colonel Harvey Mann
 Aarika Wells : Candi LeRoy
 George Cheung
 David Hubbard

Invités
 Phil Hartman
 Howard Witt
 Bill Paxton

Épisodes

Notes et références

Liens externes

Série télévisée créée en 1980
Série télévisée disparue en 1980
Série télévisée de NBC

The Six O'Clock Follies


La Géométrie, glavno djelo francuskog znanstvenika Renéa Descartesa. Objavio ga je 1637. godine. Imalo je veliki utjecaj na matematičare.
Geometrijske tvorevine dobile su algebarski izraz, povezao je algebru i geometriju. Otvorio je novo doba u razvoju matematike primjenom koordinatnoga sustava i međusobno zavisnih promjenljivih veličina. Tako je zasnovana analitička geometrija, poslije važna za razvoj diferencijalnog i integralnoga računa.
Jedno je od tri ključna dodatka objavljena skupa s Raspravom o metodi (Discours de la méthode), uz La Dioptrique i Les Météores. Geometrija je podijeljena u tri knjige.
Vjerojatno je Geometriju pisao 1636. tijekom tiskanja Les Météoresa,

Izvori

Matematika
René Descartes

Geometrija (Descartes)


was a town located in Yamagata District, Hiroshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 4,270 and a density of 32.68 persons per km2. The total area was 130.66 km2.

On February 1, 2005, Toyohira, along with the towns of Chiyoda, Geihoku and Ōasa (all from Yamagata District), was merged to create the town of Kitahiroshima.

External links
 Official website of Kitahiroshima in Japanese

Dissolved municipalities of Hiroshima Prefecture
Kitahiroshima, Hiroshima

Toyohira, Hiroshima


حي كدي هو أحد الأحياء القديمة في مدينة مكة بالمملكة العربية السعودية، وهو قريب من منطقة المسفلة. يشتهر هذا الحي بوجود سوق مركزي كبير يسمى سوق مكة الدولي به عدد كبير من المحلات التجارية العالمية وعدد من المطاعم وجلسات للعائلات لكنه أزيل حالياً، كما يشتهر حي كدي بوجود منطقة لتعبئة ماء زمزم، وهو مشروع خادم الحرمين الشريفين لسقيا زمزم حيث تم سحب مياه زمزم إليه لقلة سكانه وسعة أرضه لكي يتسنى للجميع الذهاب إلى هناك، ويوجد به منطقة مواقف للباصات للذهاب من وإلى الحرم خاصة في مواسم الذروة مثل رمضان وموسم الحج، لتفادي ازدحام السيارات الصغيرة في منطقة الحرم.

مراجع

أحياء مكة المكرمة

حي كدي


František Koníček, né le  à Vlčnov, est un homme politique tchèque, ancien membre du parti social-démocrate tchèque (ČSSD).

Biographie

Situation personnelle

Parcours politique

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Gouvernement Rusnok

Naissance en mai 1953
Naissance en Tchécoslovaquie
Ministre tchèque du Travail
Personnalité politique tchèque
Ministre tchèque

František Koníček


La gare d'Harcourt - La Neuville-du-Bosc est une gare ferroviaire, fermée, de la ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville, située sur le territoire de la commune de La Neuville-du-Bosc, dans le département de l'Eure en région Normandie.

Situation ferroviaire
Établie à  d'altitude, la gare d'Harcourt - La Neuville-du-Bosc était située au point kilométrique (PK) 140,604 de la ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville, entre la halte de Villez - Sainte-Opportune et la gare de Calleville.

Elle disposait de deux voies et de deux quais.

Histoire
La section d'Évreux à Glos-Monfort a été déclarée d'intérêt public le , et a été mise en service en deux étapes : le  entre Évreux et Le Neubourg et le  jusqu'à Glos-Montfort, cette deuxième section comprenant la gare d'Harcourt - La Neuville-du-Bosc. La ligne est fermée aux voyageurs le  et le trafic marchandises est supprimé entre Le Neubourg et Glos-Montfort le , ce qui entraîne la fermeture définitive de la gare. La section du Neubourg à Glos-Montfort est déclassée le .

Patrimoine ferroviaire
Le bâtiment voyageurs d'origine est toujours présent, réaffecté, il est devenu une habitation privée.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en France
 Ligne d'Évreux-Embranchement à Quetteville

Liens externes

Gare mise en service en 1888
Gare fermée dans l'Eure

Gare d'Harcourt - La Neuville-du-Bosc


Saldırganlık, hayvanların kendilerini ve yaşadıkları alanı korumak, topluluk içinde belirli bir aşama sırası kurmak için benimsedikleri saldırı tavrını belirten hayvanbilim terimi.

Aşağı yukarı bütün omurgalılar ile omurgasızların bir bölümü, yaşamlarını ya da yaşamlarının bir bölümünü belirli bir çevrede geçirir, bu alana girmek isteyenlere, örneğin ev köpeğinin dişlerini göstermesi, hırlaması, boynundaki tüylerin kabarması gibi bir tehdit gösterisinde bulunurlar. Bu gösteri, yaşama alanına girmek isteyenleri durduramazsa, ölümle sonuçlanabilecek bir dövüş başlayabilir. Hayvanın yaşama alanına girmek isteyen, aynı türden bir yabancıysa, yumuşatıcı işaretler vererek ve boyuneğer tavır takınarak, dövüşü önleyebilir.

Hayvanların kendi toplulukları içinde üstünlük sağlamaları da çoğunlukla ya saldırganlık gösterisi ya da dövüş sonucunda gerçekleşir. Bir tavuk sürüsünde, yiyecek ve yer konusundaki aşama sırası dövüşle sağlanır ve durumun sürüp gitmesi için yeni dövüşler gerekmez; yalnızca tehdit gösterisinde bulunmak yeterlidir. Özellikle bir erkeğin birkaç dişiyle çiftleştiği omurgalılar arasında saldırganlık, doğacak yavruların babalarının en güçlü ve en sağlıklı erkekler olmasını sağlar. Yiyecek elde etmek ve sağlıklı üremek konusundaki üstünlük çabaları, niteliklerinin genler aracılığıyla yavrulara geçmesini ve sonraki kuşaklara da güçlü ve sağlıklı olmasını güvence altına alır.

Zooloji

Saldırganlık


Daniela Franco es una artista mexicana que actualmente vive en París. Su trabajo artístico se mueve entre la creación en vídeo, la literatura, la música y el uso de plataformas virtuales como medio. Estudió arte conceptual en el Art Insitute de San Francisco. En su trabajo y estudios ha recibido becas de la Fundación Rockefeller,  Fulbright y FONCA.

Proyectos

Sus primeros trabajos se realizaron principalmente en vídeo, entre ellos destaca On n'attend que toi, vídeo que ilustra Jack's Reminders to the King of Karactika poema del escritor Harry Mathews, originalmente ilustrado por Alex Katz. Su obra está íntimamente relacionada con la literatura, especialmente con el grupo francés Oulipo con el que ha colaborado en varias ocasiones.

En los últimos años su trabajo se lleva a cabo en proyectos con múltiples colaboradores y disciplinas. En 2010 realizó el proyecto Face B, archivo en línea de imágenes relacionadas con el vinilo para el museo La Maison Rouge en París. Este proyecto archiva portadas de LP seleccionadas por el crítico y escritor  Alex Ross,  los  sellos Alga Marghen y  Austrohúngaro, las revistas The Wire, Vice, Les Inrockuptibles y McSweeney's, el archivo UbuWeb, los grupos  Casiotone for the painfully alone, Instituto Mexicano del Sonido, la diseñadora de moda Agnès B, la estación de radio de Nueva Jersey WFMU y artistas como Claude Leveque y Valérie Mrejen.

En el 2009 publicó con Editorial RM Los Sandy en Waikiki, un libro de artista realizado en colaboración con Alberto Olmos, Alain-Paul Mallard, Juan Villoro, André Alexis, Enrique Vila Matas, Sean Condon,  Màrius Serra, Fabio Morábito y algunos miembros del Oulipo como Jacques Jouet, Marcel Bénabou y Frédéric Forte.

Colabora en ocasiones con diferentes sitios web y revistas, como Letras Libres o La Tempestad, escribiendo sobre música y arte. Algunos de sus textos aparecen en el libro Algunas ideas buenísimas que el mundo se va a perder coordinado por el escritor Alberto Olmos. En 2011 tradujo Roy Spivey  de Miranda July y en 2013 Referencial  de Lorrie Moore (publicados originalmente por The New Yorker) para la revista mexicana Letras Libres.

Las colecciones, los archivos y los objetos encontrados son temas recurrentes en el trabajo de Daniela Franco. Su proyecto más reciente: J'aime mon quartier, je ramasse, es una colección de imágenes y papeles encontrados en sus primeros años en París. En el blog del proyecto los objetos son puestos a disposición de otros para que narren sus historias.

Referencias

Enlaces externos
 Web de Daniela Franco.
 Ortega y Cassette Tumblr (blog) de Daniela Franco.

 Micrositio del proyecto Face B .
 J'aime mon quartier, je ramasse Tumblr del proyecto .

Artistas de México
Artistas contemporáneos
Becarios Fulbright

Daniela Franco


Nogometni klub Mladost Kričanovo (NK "Mladost"; Mladost Novo Selo; Mladost) je bio nogometni klub iz Kričanova, općina Bosanski Brod, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina.
Klupska boja je bila plavo-bijela.

O klubu
Za datum osnivanja se uzima 25. svibnja 1950. godine. U početku je klub djelovao skromno - sudjelovao je na prigodnim turnirima i igrao utakmice protiv momčadi i klubova iz susjednih mjesta. 1962. godine je "Mladost" uvrštena u natjecanje "Općinske lige Slavonski Brod", u kojoj su se zbog blizine i veza natjecali klubovi s područja Bosanskog Broda. 1966. godine se plasiraju u "Podsaveznu ligu Slavonski Brod". Do sredine 1980.-ih "Mladost" nastavlja igrati u ligaškom sustavu SR Hrvatske, igrajući tako i u "Slavonskoj zoni" i "Regionalnoj ligi Slavonije i Baranje".
Klub je za proslavu 25. svibnja redovito organiziao "Turnir mladosti". Za svoj rad klub je dobio priznanje Jugoslavenskog nogometnog saveza 1970. godine.
Zbog rata u BiH, okupacije i protjerivanja hrvatskog stanovništva iz Kričanova klub 1992. godine prestaje s radom, te Kričanovo ostaje pod srpskom kontrolom i ulazi u sastav Republike Srpske. U izbjeglištvu bivši članovi kluba organiziraju veteransku i malonogometnu momčad.
Nakon završetka rata, vratio se tek manji dio iseljenih. Bivši članovi kluba su uredili igralište, te organiziraju memorijalni malonogometni turnir "Ivo Križanović".

Uspjesi
 Općinska liga Slavonski Brod
 prvak: 1965./66.

Pregled plasmana

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Kričanovo

Vanjske poveznice
 NK Mladost Kricanovo, facebook stranica
 blog.dnevnik.hr/kricanovo2
 kricanovo.blogspot.com
 kricanovo.blogspot.com, Akcija obnove NK "Mladost" Kričanovo, objavljeno 21. listopada 2007., pristupljeno 28. kolovoza 2019.
 novo-selo.blogspot.com, STANJE NOGOMETNIH IGRALIŠTA U NAŠOJ OKOLINI!, objavljeno 19. srpnja 2014., pristupljeno 28. kolovoza 2019.
 blog.dnevnik.hr/kricanovo2, Sjećate li se (značke NK Mladost Kričanvo, objavljeno 29. ožujka 2015., pristupljeno 28. kolovoza 2019.

Izvori

 Iljo Dominković: Nogomet u Bosanskoj Posavini : 1920-1995, Orašje, 1996.,  (B - graf), str. 160-165
 Bratislav Stojanović, Dragiša Kovačević: "Jugoslovenski fudbalski klubovi", Beograd, 1977., str. 187
 Franjo Frntić, Dragutin Hripko i dr.: "Sto godina nogometa u Hrvatskoj : 1880-1980.", Zagreb, 1983., UDK: 796.332(497.13)"1880/1980", str. 83-84

Mladost
Mladost
Mladost

NK Mladost Kričanovo


La  est une gare ferroviaire terminus de la ville de Yao, dans la préfecture d'Osaka au Japon. La gare est exploitée par la compagnie Kintetsu.

Situation ferroviaire
La gare de Shigisanguchi marque la fin de la ligne Shigi et le début du funiculaire Nishi-Shigi.

Histoire
La gare a été inaugurée le .

Services aux voyageurs

Accès et accueil
La gare dispose d'un bâtiment voyageurs, avec guichet, ouvert tous les jours.

Desserte
 Ligne Shigi :
 voies 1 et 2 : direction Kawachi-Yamamoto

 Funiculaire Nishi-Shigi :
 direction Takayasuyama

Dans les environs
 Chōgosonshi-ji
 Kyōkō-ji

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Ligne Kintetsu Shigi
 Funiculaire Nishi-Shigi

Lien externe
  La gare de Shigisanguchi sur le site de la Kintetsu

Gare dans la préfecture d'Osaka
Gare Kintetsu
Gare en cul-de-sac
Gare mise en service en 1930
Yao (Osaka)

Gare de Shigisanguchi


Chelidonium asiaticum, vrsta rosopasa, biljke iz porodice makovki rasprostranjene po Aziji: Ruskom dalekom istoku, japanski otoci Hokkaido, Honshu, Shikoku i Kyushu, i u obje Koreje

Nekada je smatrana podvrstom C. majusa

Sinonimi
 Chelidonium hylomeconoides (Nakai) Ohwi
 Chelidonium majus var. asiaticum (Hara) Ohwi
 Chelidonium majus subsp. asiaticum Hara
 Chelidonium majus var. hirsutum Trautv. & C.A.Mey.

Izvori

Rosopas

Chelidonium asiaticum


An Goodyera major in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Donovan Stewart Correll. An Goodyera major in nahilalakip ha genus nga Goodyera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Goodyera

Goodyera major


Ligamentul cervical al sinusului tarsului (neomologat de Terminologia Anatomica), numit și ligamentul talocalcanean extern, ligamentul talocalcanean anterolateral, ligamentul talocalcanean anterior, ligamentul interosos anterolateral este un ligament puternic și rezistent al articulației talocalcaneonaviculare, situat în segmentul anterolateral al sinusului tarsului. După unii autori el corespunde cu fasciculul anterior al ligamentului talocalcanean interosos. Are originea jos în șanțul calcaneului aflat pe față superioară a calcaneului, medial de inserția mușchiului extensor scurt al degetelor (Musculus extensor digitorum brevis pedis), de unde se îndreaptă oblic în sus, înainte și medial și se inseră pe fața inferolaterală a colului talusului. Are un rol important în stabilizarea piciorului și este singurul ligamentul al articulației subtalare care frânează inversiunea piciorului.

Note

Ligamentele membrului inferior


.tk Tokelau için internet ülke kodu üst seviye alan adıdır. (CcTLD)
Dağıtımı dot.tk tarafından yapılmaktadır.

Genel bakış
Tokelau, herhangi bir kişinin alan adlarını kaydetmesine izin verir. Kullanıcılar ve küçük işletmeler, istedikleri sayıda alan adını ücretsiz olarak kaydedebilir (bazı kısıtlamalarla). Adın kendisine ek olarak, kullanıcılar web trafiğini HTML çerçevelerini ve e-posta trafiğini kullanarak, kullanıcı oturumu başına maksimum 250 adresle iletebilir, kendi  üçüncü taraf sunucuları aracılığıyla dot.tk sunucularını kullanarak tam DNS kullanabilir. Ücretsiz alan adları, cinsel içerik barındıran sitelerin yasaklanması, uyuşturucu kullanımı, nefret söylemi, ateşli silahlar ve spam veya telif hakkı ihlali için içerik kısıtlamaları vardır. dot.tk, ücretsiz alan adlarının düzenli bir ziyaretçi trafiğine sahip olmasını gerektirir ve bir alanın yönlendirme hedefi çalışmıyorsa (geçici olarak bile olsa) alan çevrimdışına alınır. Bir alan bu koşullardan herhangi birini ihlal ederse, bunun yerine bir Sedo reklam sayfası gelir ve önceden uyarı verilmez.

dot.tk ayrıca .tk web sitelerine, siteleri TiKilinks adı verilen anahtar kelimelere dayalı olarak birbirine bağlayan sıkı sıkıya bağlı bir ağ olan TiKinet adlı bir ağa katılma seçeneği sunar.

"Özel" bir .tk alan adı alabilmek için kullanıcının onu satın alması gerekir. Buna Fortune 500 şirketlerinin çoğu için ticari marka alan adları ve yaygın sözlük terimleri dahildir. Ücretli alan adları ilk iki yıl için 19.90 ABD Doları tutarındadır. 4 karakterden daha az potansiyel olarak değerli isimler benzer şekilde ücretsiz kayıt için kullanılamaz ve genellikle 1000 doların üzerinde bir premium fiyattan satın alınmaları gerekir.

dot.tk, Nisan 2010'da Twitter kullanıcıları için TweaK adlı yeni bir hizmet başlattı ve diğerlerinden daha az alan kullanan bir URL kısaltma hizmeti ve Facebook için kullanıcının Facebook hesap sayfalarını .tk adıyla yeniden adlandırabileceği bir hizmet sundu.

2016 yılında Nominet, her ülkenin üst düzey alan adının popülerliğine göre yeniden boyutlandırıldığı bir dünya haritası yayınladı ve .tk alan adı 31.311.498 kayıtlı alan adıyla dünya çapında ilk sırada yer aldı (Çin (.cn) 16.810.737 kayıtlı alan adıyla ikinci sırada). .tk üst düzey alan işinden elde edilen gelirler, adanın yıllık gelirinin yaklaşık 1/6'sını temsil eder.

İstismarı
.tk üst düzey alan adı, phishing saldırılarında sıkça kullanılmasıyla ve uluslararası alanda özellikle dolandırıcılar arasında popüler olmasıyla bilinir. .tk, 2010'un ikinci yarısında İnternet genelinde toplam 11768 kimlik avı saldırısının 2533'ünde (~%21,5) kullanıldı.

Michelle Base-Bursey tarafından 2018 yılında yayınlanan bir raporda, kimlik avı saldırıları için en yaygın üçüncü TLD'nin, Güney Pasifik'te Yeni Zelanda'nın kuzeyinde bir bölge olan Tokelau'nun ülke kodu olan .tk olduğu paylaşıldı.

Kaynakça

İnternet ülke alan kodları
Tokelau'da internet
1997'de kurulan internet içerikleri

.tk


Maiorca ist eine Gemeinde (Freguesia) in Portugal und gehört zum Kreis (Concelho) von Figueira da Foz.

Geschichte
Phönizier, Römer und Mauren hinterließen Spuren, jedoch sind keine Funde von größerer Bedeutung bekannt. Der Name geht auf die eingezwängte Lage des Ortes zwischen den Flüssen Rio Mondego und Rio Foja zurück, und den arabischen Worten "mal" (sehr) und "horca" (eng).
Stadtrechte erhielt Maiorca im Jahr 1194. Von 1834 bis 1853 war es ein eigener Kreis ("Concelho"), um seither zum Kreis von Figueira da Foz zu gehören.

Sehenswürdigkeiten

Neben der Hauptkirche Igreja Paroquial de São Salvador aus dem 17. Jahrhundert gibt es verschiedene kleinere Kirchen und Kapellen, teilweise aus dem 15. Jahrhundert. Sehenswert ist das barocke Herrenhaus der Viscondes von Maiorca aus dem 18. Jahrhundert. Das Paço de Maiorca oder auch Paço dos Viscondes de Maiorca genannte Gebäude steht seit 1977 unter Denkmalschutz. Es wurde 1999 von der Stadt Figueira da Foz unter seinem Bürgermeister Pedro Santana Lopes erworben und steht seither für Besichtigungen und als Veranstaltungsort offen, u. a. für Ausstellungen, Konzerte klassischer Musik oder auch Fado-Konzerte. Einige Räume sind mit sehenswerten Azulejos ausgekleidet. Das Gebäude ist umgeben von einer Gartenanlage, von der aus Wanderrouten in die Umgebung führen, etwa die Reisfelder und bewaldeten Hügel am Mondego entlang, z. B. bis zur eisenzeitlichen Ausgrabungsstätte Santa Olaia.

Verkehr
Der Ort liegt an der Nationalstraße 111 und ist an die Autobahnen A14 und A17 angeschlossen.

Seit der vorübergehenden Einstellung der Strecke Ramal da Figueira da Foz hat der Ort keine Anbindung an das Eisenbahnnetz mehr. Angaben zur Wiedereröffnung sind angesichts der Finanzsituation des Landes aktuell keine gemacht worden. Im Gespräch ist auch eine Anbindung des Ortes im Rahmen einer möglichen Verlängerung der Metro Mondego von Coimbra bis nach Figueira da Foz.

Weblinks

 Offizielle Webseite der Gemeindeverwaltung, mit allen hier zu lesenden Daten

Einzelnachweise

Ort in der Região Centro
Freguesia in Portugal
Figueira da Foz nach Freguesia

Maiorca (Figueira da Foz)


Voyage dans l'Inde, (abreviado Voy. Inde), es un libro con ilustraciones y descripciones botánicas que fue escrito por el naturalista y explorador francés; Victor Jacquemont. Fue publicado en cuatro volúmenes en los años 1841-1844,con el nombre de Voyage dans l'Inde pendant les annees 1828 a 1832. Publie sous les auspices de M. Guizot. Paris.

Publicación
 Volumen n.º 1, 1841;
 Volumen n.º 2, 1841;
 Volumen n.º 3, 1841;
 Volumen n.º 4, 1844 [vol. 4 incluye Botanical & Zoological records)

Referencias

Enlaces externos
en IPNI

Libros de botánica
Obras literarias en francés
Libros de 1841

Voyage dans l'Inde


Sezonul 2001-2002  este al doilea sezon pentru Dunărea Galați în Liga a III-a. Haralambie Antohi numai este din păcate antrenor al acestei echipe, dar chiar și cu alt antrenor la cârmă Dunărea Galați tot nu are norocul să promoveze și rămâne deci tot în liga a III-a, vine după el și Mihai Ciobanu chiar din acest sezon! el pregătise Dacia Unirea Brăila pe care o promovase sezonul trecut în 2000-2001!.

Echipă

Echipă

Transferuri

Sosiri

Plecări

Clasamentul după 28 de etape se prezintă astfel:

Sezon

Seria III

Rezultate

Sezon intern

Sezoanele echipei Dunărea Galați

Dunărea Galați în sezonul 2001-2002


Sfârșitul nopții se poate referi la:

 Sfârșitul nopții (roman), roman de François Mauriac (La fin de la nuit, 1935)
 Sfârșitul nopții (film), film românesc din 1982 regizat de Mircea Veroiu.

Sfârșitul nopții


Județul Olt a fost o unitate administrativă de ordinul întâi din Vechiul Regat al României (existent în perioada antebelică). Județul se afla în regiunea istorică Muntenia, iar reședința era orașul Slatina.

Așezare și limite

Județul Olt era situat de-a lungul râului Olt care forma limita sa de vest. Se învecina cu județele Argeș, Teleorman, Romanați și Vâlcea.

Istoric
În anul 1864, domnitorul Alexandru Ioan Cuza dă prima lege de organizare administrativ-teritorială modernă a teritoriului României. Legea prevedea împărțirea țării în 33 de județe, având ca subdiviziuni plășile și comunele (urbane și rurale). Județele și comunele erau investite cu personalitate juridică și cu organe deliberative și executive: consiliul județean și prefectul (acesta din urmă ca reprezentant al guvernului în teritoriu), respectiv consiliul comunal
și primarul (în calitate de reprezentant al guvernului în teritoriu). Plășile erau simple subdiviziuni ale județelor, fără personalitate juridică, conduse de subprefecți, cu atribuții de supraveghere și control asupra autorităților comunale.

Județul antebelic Olt era împărțit în 8 plăși: Mijlocul cu reședința în comuna Buzești, Oltul de Jos cu reședința Dobrotineț, Oltul de Sus cu reședința Câmpul Mare, Șerbănești cu reședința Șerbănești de Jos, Siul de Sus cu reședința Bărcănești, Siul de Jos cu reședința Drăgănești, Vedea de Jos cu reședința Tătulești și Vedea de Sus cu reședința Chilia. Județul avea 102 comune (rurale și urbane).

Pădurile reprezentau principala bogăție a județului, mai ales cele seculare din partea de nord și din zona dealurilor. Esențele cele mai răspândite erau: stejarul, cerul, fagul, carpenul, plopul, salcia, teiul, ulmul, părul și altele. Fabricarea brânzei, untului și a altor produse lactate, îi păstrau reputația unui județ bogat în asemenea alimente. Mieii din județul Olt alimentau nu numai măcelăriile din Slatina, dar și pe cele din Craiova și București. La Strihareț exista o școală practică de agricultură.

Se oragnizau bâlciuri la: Câmpu Mare (de Mucenici, Buna Vestire, Sfântu Petru și Vinerea Mare), Urluiasca (tot la aceleași date), Constantinești (24 februarie, Rusalii și 29 august), Ipotești (comuna Coteana,de Duminica Tomii și Drăgaica), Dobrotineț (21 mai), Bălănești (Înălțare și Sfânta Maria Mare), Drăgănești (de Sfântul Pantelimon, 14 septembrie și Vinerea Mare), Văleni (de Blagoveștenie, Sfinții Împărați și Schimbarea la Față) și Slatina (de Sfântul Gheorghe-și ținea 3 zile). Toate aceste târguri începeau cu obor de vite, după care urmau vânzările negustorilor. La Slatina ziua de târg era joi, când se ținea și obor de vite.

Marca
Marca (stema) județului era un turn, semn că județul se întindea în vechime până la Dunăre și cuprindea și orașul Turnu Măgurele, lângă care se aflau ruinele unui turn de cetate, zidită de Constantin cel Mare conform unei legende.

Referințe

Bibliografie
  Marele Dicționar Geografic al României, George Ioan Lahovary, 1901

Vezi și
 Lista județelor și a plășilor din România antebelică
 Județul Olt (interbelic)
 Județul Olt

Județe istorice ale României

Județul Olt (antebelic)


Mount Moriah est une municipalité située dans la province de Terre-Neuve-et-Labrador, dans l'ouest de Terre-Neuve.

Histoire

Économie

Géographie

Démographie

Notes et références

Ville à Terre-Neuve-et-Labrador

Mount Moriah


Justine Elinor Frischmann (Twickenham, Inglaterra, Reino Unido, 16 de septiembre de 1969) es la cantante y guitarrista de la banda de britpop inglés de los años 1990 llamada Elastica, así como también haber sido miembro fundador de la banda Suede. En los últimos años ha seguido su carrera como pintora de arte abstracto.

Inicios

Hija de Wilem Frischmann, un anglo-húngaro, quien es un reconocido ingeniero y presidente de la firma Frischmann Pell, y su madre provenía de raíces ruso-judía.

Asistió a la Escuela de San Pablo, antes de estudiar arquitectura en la University College London. Inicialmente, había querido dedicarse al arte, pero después de que su padre expresó sus dudas, ella asistió a Bartlett School of Architecture del University College de Londres, donde pasó seis años estudiando arquitectura.

Carrera

Ya en 1985 tuvo una participación junto a la hija de Pete Townshend en los coros de la canción Night School.

Suede
Frischmann comenzó a salir con Brett Anderson en 1989, y juntos fundaron la banda Suede. Ella dejó la banda en 1991, después de dejar a Brett e irse con Damon Albarn de la banda Blur.

Elastica

Frischmann más tarde fundó su propia banda, Elastica, que se formó en 1992 y surgió en 1993 con el sencillo "Stutter" con la ayuda del DJ de la BBC Radio 1 Steve Lamacq. Firmaron su primer contrato discográfico con Deceptive Records y más tarde firmaría con Geffen Records.

Los miembros del grupo fueron: Frischmann en voz / guitarra, Donna Matthews en la guitarra, Annie Holland en el bajo y Justin Welch en la batería. En 1995, Elastica fue nominado para el Mercury Music Prize por su álbum Elastica. El álbum se convirtió en el debut más rápidamente vendido en la historia británica, y llegó a vender más de un millón de copias en todo el mundo. Elastica lanzó un segundo álbum en 2000, que no se vendió tan bien. En 2001 la banda anunció una "ruptura amistosa".

Desde 2002-2003, Frischmann colaboró con su amiga y compañera de piso M.I.A. coescribiendo canciones de su primer álbum Arular, su sencillo más notable es "Galang" del 2003.

Televisión
En 2003, Frischmann co-presentó una serie llamada Dreamspaces para la BBC sobre arquitectura moderna. Relacionado con la arquitectura, en 2003, fue seleccionada como juez en los Royal Institute of British Architects.

Además narró la serie The Madness Of Prince Charming (La locura del Príncipe Encantador), un documental biográfico de Adam Ant para Channel 4 donde se detalla su vida con el trastorno bipolar. Ella también escribió el tema musical de fondo de este documental.
En el 2004 ella presentó y fue juez del programa The South Bank Show

Vida personal y actualidad

Frischmann conoció a Brett Anderson, mientras ella estudiaba en la Universidad de Londres, donde estudió arquitectura. Aunque todavía vivía con Anderson, se enamoró de Damon Albarn (de Blur), quien fue su novio durante un largo periodo hasta que se separaron en agosto de 1998. Su separación inspiró posteriormente los temas del álbum 13, sobre todo "Tender" y "No Distance Left to Run".

En 2005, se trasladó a Boulder, Colorado, donde estudió artes visuales en la Universidad de Naropa. En julio de 2008 se casó con un profesor de ciencias atmosféricas en la Universidad de California-Davis en EE.UU.

Su primera exposición de arte en solitario fue en 2008, y desde entonces ha expuesto a nivel nacional, incluyendo el trabajo en la NY's Sloan Gallery. "Mother Tongue", que abrió sus puertas en San Francisco en junio de 2010.

En la actualidad vive y trabaja en San Rafael, California, con su esposo.

Enlaces externos
 Entrevista del guardian
 Galería

Videos

Referencias

Miembros de Elastica
Cantantes femeninas de Inglaterra
Cantantes de rock de Inglaterra
Cantantes judíos
Mujeres guitarristas
Guitarristas de rock del Reino Unido
Artistas de música alternativa
Alumnado del University College de Londres
Judíos de Inglaterra

Justine Frischmann


An Lepyrodia anarthria in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ferdinand von Mueller. An Lepyrodia anarthria in nahilalakip ha genus nga Lepyrodia, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepyrodia

Lepyrodia anarthria


ميت المخلص إحدى قرى مركز زفتى التابع لمحافظة الغربية بجمهورية مصر العربية، ومن أعلامها الدكتور محمد بك الشافعي مؤسس قسم الأمراض الباطنية بمدرسة الطب، وأول ناظر مصري لمدرسة الطب سنة 1847 م.

التاريخ
تعد قرية «ميت المخلص» من القرى القديمة حيث كان أقدم ذكر لها في كتاب «التحفة السنية بأسماء البلاد المصرية» لابن الجيعان تحت اسم «منية المخلص» ضمن أعمال الغربية. ثم حُرّف اسمها إلى «ميت المخلص» وبه وردت في تأريخ سنة 1228هـ الذي عدّ القرى المصرية في بدايات عصر الوالي محمد علي باشا. كما قال عنها علي باشا مبارك في كتابه الخطط التوفيقية أنها في زمانه من قرى قسم زفتى شرقي بحر شبين، وأن بها جامع بدون مئذنة.

السكان
بلغ عدد سكان ميت المخلص 6,512 نسمة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

انظر أيضاً
قائمة قرى محافظة الغربية

مصادر

الوحدة المحلية لقرية شرشابة (زفتى)

ميت المخلص


බුද්ධත්වයට පත්වීම

ශ්‍රමණ භාවයට පත්වු සිද්ධාර්ථ තවුසා ආනාපාන සති භාවනාව (හුස්ම ගැනීම හා පිටකිරීම පිළිබද අවධානය) යොමු වීමෙන් පසු බුදුදහමේ සදහන් වන මධ්‍යම ප්‍රතිපදව (සැප විදීමට ඇත ඇල්ම හා උග්‍රතාප යන අන්ත දෙකෙන්ම ඇත්ව මධ්‍ය මාර්ගයේ ගමන් කිරීම) හදුනාගත් සේක. කෘෂ වු පෙනුම නිසා මේ තමාගේ බලාපොරොත්තුවක් ඉෂ්ඨ කරදුන් දෙවියෙකු යැයි වරදවා වටහාගත් සුජාතා නම් සිටු දේවිය උන්වහනව්සේ කිරිපිඩු දානයක් පිළිගැන්නුවේය. ඉන්පසු වර්තමානයේ බුද්ධගායාවේ බෝධි වෘක්ෂය නමින් හැදින්වෙන ඇසතු ගසක් මුල හිදගෙන සත්‍ය සොයා ගන්නා තුරැ නොනැගිටියි අධිෂ්ඨාන කරගත්තේය. උන්වහන්සේ සත්‍ය සෙවීම අතහැරිය බව සිතූ කොන්ඩඤ්ඤ හා අනෙක් තවුසන් 4 දෙනා උන්වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය භාවය අතහැර ගියෝ. මෙලෙස දින 49 ක් භාවනා කිරිමෙන් අනතුරැව වයස අවුරැදු 35 දී එතුමා බුද්ධත්වය ට පත්විය. සමහරැන්ට අනුව මෙය සිදුවුයේ පස්වන චන්ද්‍ර මාසේ වන අතර සමරෙක්ට අනුව ය දොළොස්වන මා‍සයේදී සිදුවිය. ගෞතම බෝධිසත්වයෝ ඉන්පසුව බුද්ඡ හෙවත් "අවබෝධය ලබාගතක් තැනැත්තා" ලෙස හැදින්විය. බුද්ධ ධර්මයේ එතුමා ශාක්‍ය මුනි බුද්ධ හෙවත් "ශාක්‍ය කුලයේ" අවබෝධය කරගත් තැනැත්තා ලෙස හැදින්වේ.

	මෙම අවස්ථාවේ එතුමා සත්වායාගේ දුක් විදීමේ ස්වභාවය හා එයට හේතු පිළිබද පුර්ණ අවබෝධයට පත්වු අතර එම හේතුව වන අවිද්‍යාව හා එය නැතිකිරිමට අවශ්‍ය පියවර ද අවබෝධකරගත් සේක. මෙම අවබෝධ කරගත් සත්‍යය චතුර්රාර්ය සත්‍ය ලෙස කොටස් 4 කට වර්ග කෙරෙන අතර සියළුම සත්වයන්ට ලබාගත හැකි අති ශ්‍රේෂ්ඨ විමුක්තිය නිර්වාණය නම් වේ. සියළුම බුදුවරැන් තුළ පවතින උතුම් ගුණ 9 (නව අරහාදී බුදුගුණ) එතුමන් තුළ විය.

ආයචන සුත්‍රයේ (සංයුක්ත නිකාය vi - i) සදහන් වන කථවකට අනුව (පාලි ධර්ම ග්‍රන්ථ වල සදහන් ) බුදුරජාණන්වහන්සේ බුද්ධත්වයට පැමිණිමෙන් අනතුරැව මෙම ධර්මය මනුෂ්‍යායට දේශනා කළ යුතද නැද්ද යන්න කල්පනා කළ සේක.තණ්හාව, වෛරය හ මෝහයෙන් මුලාව සිටින මිනිසාට සියුම්, ගැඹුරැ හා තේරැම් ගැනීමට අපහසු ධර්ම නියමාකාරයෙන් අවබෝධ කරගත හැකිවේදැයි උන්වහන්සේ කල්පනා කළ සේක. නමුත් සහම්පතී නම් බ්‍රහ්මයා මැදිහග් වී ධර්මය අවබෝධ කර ගැනීමට සමත් පිරිදක් ද සිටිය හැකි බව පවසා බුදුරාජාණන් වහන්සේට ඇති මහා කරැණාව හේතුවෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔවුනේ ගුරැවරයා පවට පත්වීමට එකග විය.

බුද්ධත්වය

බුද්ධත්වයට පත්වීම


Fix und Foxi (Fix und Foxi) es una serie de historietas creada por Rolf Kauka, y la más exitosa del cómic alemán. Su semanario, que toma su nombre de los dos zorros que lo protagonizan, fue publicado durante más de 40 años desde 1953 hasta 1994. Rebautizado como Fix & Foxi, fue relanzado como una revista mensual en 2000, 2005 y 2010 respectivamente.

En español, aparecieron por primera vez durante los años sesenta en la revista española Yumbo, pero tuvieron mucho más éxito al ser retomados por la editorial mexicana Novaro.

Bibliografía

Notas y referencias

Enlaces externos

 Fichas en Tebeosfera.

 Fichas en BD Gest', La Bédéthèque:
 Ed. en español, de Novaro.
 Ed. en alemán.
 Ed. en francés.

 Ficha de Rolf Kauka en Lambiek; en inglés.

Historietas de Alemania
Historieta cómica
Historieta infantil
Historietas adaptadas a series de televisión
Zorros de ficción
Dúos ficticios
Historietas de 1953

Fix y Foxi


Arturo Soto Rangel (León, Guanajuato; 12 de marzo de 1882-Ciudad de México, México; 25 de mayo de 1965) fue un notable actor que participó en más de 250 filmes, la mayoría durante la llamada época de oro del cine mexicano, en la cual trabajo con prácticamente la mayoría de los directores y actores importantes.

Fue también miembro fundador de la ANDA. Participó en la película estadounidense de gran éxito El tesoro de Sierra Madre (1948) protagonizada por el astro Humphrey Bogart.

Biografía
Arturo Soto nace en León, Guanajuato, México el 12 de marzo de 1882, siendo muy joven se traslada a la Ciudad de México y vive de diversos oficios, a la par de su carrera como actor en las carpas, hasta que empieza a participar como extra a finales de los años 30 en la industria cinematográfica mexicana, que empezaba a tener un auge sorprendente en toda América, logrando el reconocimiento como actor debido a su versatilidad para interpretar diversos papeles, tanto dramáticos como de comedia. Su carrera cinematográfica, le permito trabajar con prácticamente la plana mayor de directores de la época de oro como,  Emilio "indio" Fernández, Ismael Rodríguez, Rogelio A. González, Luis Buñuel, Alejandro Galindo, Julio Bracho, Fernando de Fuentes, Roberto Gavaldón, Chano Urueta, Gilberto Martínez Solares, y Miguel Zacarías; así como alternar con los actores e indiscutibles ídolos masculinos: Jorge Negrete, Pedro Infante, Arturo de Córdova, Pedro Armendáriz, Luis Aguilar, Jorge Mistral, Germán Valdés "Tin Tan" y Mario Moreno "Cantinflas"  y las divas María Félix, Dolores del Río, Miroslava, Columba Domínguez, Susana Guízar, María Luisa Zea, Esther Fernández, Gloria Marin, Silvia Pinal, Lilia Prado, Marga López, Elsa Aguirre e Irasema Dilián.

Alejado siempre de los escándalos, en 1946 causó conmoción que lo detuvieran junto a otros actores (Arturo de Córdova, Gilberto González y Rafael Banquells) por estar apostando en una casa clandestina, aunque no por esto perdió el respeto que se le tenía en el medio. Después de complicaciones de salud debido a su avanzada edad, Arturo Soto Rangel muere el  25 de mayo de 1965 en la Ciudad de México.

Reconocimientos

Premios Ariel

Referencias
 José Rogelio Álvarez, Enciclopedia de México, Volumen 8, 1998, ISBN 1-56409-024-8, ISBN 9781564090249
 Varios (2000). Época de oro del cine mexicano de la A a la Z. En SOMOS. México: Editorial Televisa, S. A. de C.V.

Enlaces externos

Nacidos en León de Los Aldama
Actores de cine de México
Actores de la Época de oro del cine mexicano
Actores de Guanajuato
Fallecidos en Ciudad de México

Arturo Soto Rangel


Die Hüstermühle in der Stadt Viersen war eine Wassermühle mit einem unterschlächtigen Wasserrad.

Mühlen in Viersen
In der Gemeinde Viersen gab es in den früheren Jahrhunderten insgesamt 18 Mühlen. Davon waren vier Rossölmühlen als Hammermühle. Diese wurden durch Pferdekraft betrieben. Weiter gab es zwei Windmühlen, die Hoser- und die Hüsterfeldwindmühle, die beide in Privatbesitz waren.

Anders dagegen war es mit den Wassermühlen. Das Stift St. Gereon in Köln besaß die Grundherrschaft von Viersen und damit das Wasserrecht über die Bäche in Viersen. Die Errichtung von Wassermühlen bedurfte seiner Zustimmung. Das Stift vergab Mühlenrechte als erbliches Lehen und bezog davon eine jährliche Lehnsrente. Diese musste an die Pfarrstelle St. Remigius geliefert werden. Aus diesen Unterlagen geht hervor, dass es schon 1246 in Viersen zwölf Wassermühlen gegeben hat. Alle Mühlen, mit Ausnahme der Klostermühle, zahlten jährlich einen Sümmer (etwa ein Zentner) Malz als Lehnszins. Es gab in der Herrlichkeit Viersen keinen Mühlenzwang. Alle Bauern konnten mahlen lassen, wo sie wollten.

Diese zwölf Mühlen lagen am:
 "Dorfer Bach": Kaisermühle, Kimmelmühle, Goetersmühle, Biestenmühle und Schricksmühle
 "Hammer Bach": Plinzenmühle, Schnockesmühle, Sgoedenmühle, Bongartzmühle, Hüstermühle und Hammer Mühle
 "Rintger Bach": Klostermühle

Geographie
Die Hüstermühle hatte ihren Standort am Hammer Bach an der Ecke Bachstraße, Hammer Kirchweg, im Ortsteil Viersen-Hamm in der Stadt Viersen, im Kreis Viersen. Der Mühle vorgelagert war ein Weiher. Der Wasserspiegel vom Hammer Bach lag in diesem Bereich bei 41 m über NN. Unterhalb der Hüstermühle lag die Hammer Mühle, oberhalb liegt die Bongartzmühle.

Der Hammer Bach versorgte über Jahrhunderte sechs Mühlen mit Wasser. Die Pflege und Unterhaltung des Gewässers obliegt dem Wasser- und Bodenverband der Mittleren Niers, der in Grefrath seinen Sitz hat.

Geschichte
Die Hüstermühle, auch manchmal "Hostermühle" genannt, gehörte zum Privatbesitz des St. Gereon-Stifts. Die Kornmühle mit einem Mahlgang wurde von einem unterschlächtigen Wasserrad angetrieben. Im Jahre 1809 betrug die tägliche Mahlfähigkeit der Mühle acht Malter Getreide (Ein Malter = drei Zentner). Bis zum Ersten Weltkrieg war sie in Betrieb. Anschließend waren auf dem Anwesen eine Lumpenreißerei und zeitweilig auch eine Feilenschleiferei untergebracht. Im Jahre 1970 wurde die Mühle niedergelegt.

Galerie

Literatur
 Hans Vogt: Niederrheinischer Wassermühlenführer. Verein Niederrhein, Krefeld 1998, ISBN 3-00-002906-0, S. 511–523.
 Ferdinand Dohr: Vom Wasserwesen im Alten Viersen. In: Heimatbuch des Kreises Kempen-Krefeld, 25. Folge/1974, S. 47–55.

Weblinks

Einzelnachweise

Wassermühle in Viersen
Mühle in Europa

Hüstermühle


FC Sheriff Tiraspol (Kyrillískt letur: ФК Шериф Тирасполь) er  moldóvskt knattspyrnufélag frá borginni Tiraspol. Félagið var stofnað árið 1997 og er gríðarlega sigursælt. Það hefur margoft tekið þátt í evrópukeppnum með ágætum árangri.

Titlar
 Divizia Naţională: (21) 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2003–04, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017, 2018, 2019, 2020-2021, 2021-22, 2022-23
 Cupa Moldovei:     (10) 1998–99, 2000–01, 2001–02, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2009–10, 2014–15, 2016–17, 2018–19

Árangur í deild

Tilvísanir

Tenglar
 fc-sheriff.com
 facebook
 YouTube
 SOCCERWAY
 SofaScore
 Transfermarkt
 Elevensports

Moldóvsk knattspyrnufélög
Stofnað 1997

FC Sheriff Tiraspol


سي-123 بروفايدر  وهي طائرة نقل عسكرية للولايات المتحدة تم تصميمها من قبل شركة تشايز للطائرات للقوات الجوية الأمريكية. وخدمت أيضا في قيادة احتياط القوات الجوية وحرس الجو الوطني وحرس سواحل الولايات المتحدة، وغيرها من قوات الجوية لدول شرق آسيا.

التصميم والتطوير

صممت طائرة سي-123 بروفايدر في بداية الأمر كطائرة شراعية هجومية للقوات الجوية الأمريكية من قبل شركة تشايز للطائرات باسم إكس سي جي-20 (XCG-20). وتم تصنيع نموذجين بمحركات في بداية الخمسينات باسم إكس سي-123 وإكس سي-123إيه. وكان الاختلاف الوحيد بين الطائرتين هو المحرك. فكانت طائرة إكس سي-123 تستخدم محركين مكابس دائرية من نوع برات ووتني آر-2800-سي بي-15، وكانت طائرة إكس سي-123إيه تستخدم محركين نفاثين من نوع جنرال إلكتريك جيه47-جي أي-11، شبيهان بالمحركات المستخدمة في طائرة بوينغ بي-47 ستراتوجت (B-47 Stratojet). فكانت الطائرة صلبة ومتينة لنقل المشاة وباستطاعتها استخدام مطارات قصير وغير مؤهلة، مم أدى إلى إلغاء طائرة إكس سي-123إيه خشية دخول أي جسم غريب على المحرك النفاث في المطارت غير المؤهلة. فتم استبدال محركي إكس سي-123إيه بمحركي برات ووتني آر-2800 وأعيد تسميتها إلى واي سي 123-دي.

واشترى هنري كايسر (Henry Kaiser) أكثرية أسهم شركة تشايز للطائرات متأملاً أن يتم التعقد معه لتصنيع هذه الطائرة بعدما انتها عقده لتصنيع طائرة سي-119 فلاينغ بوكسكار (C-119 Flying Boxcar). فتم صنع جسدين للطائرة في مصنعه ويلو ران (Willow Run) في مدينة يبسيلانتي، ميشيغان. فتدخلت شخصيات سياسية ومنعته من متابعة التصنيع. ووضع عقد التصنيع في المزاد، وتم كسّر الجسدين المصنعين. بعدها تم بيع العقد إلى شركة فيرتشايلد للطيران والتي واصلت تصنيع طائرة سي-123بي النسخة المحسنة من نموذج إكس سي-123.

مستخدمون

 القوات الجوية البرازيلية

 القوات الجوية الكمبودية الملكية

 القوات جمهورية الصين الجوية

 القوات اللاوية الملكية

 القوات جمهورية الفلبين الجوية

 القوات الجوية الملكية السعودية

 قوات جمهورية كوريا الجوية
  فيتنام الجنوبية
 القوات الجوية الفيتنامية

 القوات الجوية الملكية التايلندية

 القوات الجوية الأمريكية

 القوات الجوية الفنزولية

مواصفات (سي-123كيه بروفايدر)

اقرأ أيضا
 سي-130 هيركوليز

مراجع

طائرات حلقت للمرة الأولى سنة 1949
طائرات ذات أجنحة عالية
طائرات ذات محركات نفاثة مساعدة
طائرات فيرتشايلد
طائرات نقل
طائرات نقل عسكرية أمريكية 1950–1959
طائرات بمحركات جر مروحية مكبسية مزدوجة

سي-123 بروفايدر


Casper (CSPR) est une cryptomonnaie basée sur sa propre blockchain à la suite de la séparation avec Ethereum. Cette cryptomonnaie fonctionne en  (ou Preuve d'enjeu en français). L'intérêt de cette cryptomonnaie est qu'elle peut prévoir ces frais à l'avance et qu'elle développe des contrats intelligents évolutifs. Ce projet à pour objectif de devenir/remplacer l'Ethereum 3.0.

Notes et références

Crypto-monnaie

Casper (cryptomonnaie)


An Carex trichophylla in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ernest Nelmes. An Carex trichophylla in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Vietnam. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex trichophylla


Stanley Proto, comúnmente conocida como Proto (llamada en el pasado Plomb), es una empresa estadounidense de herramientas manuales e industriales. Es una división de Stanley Black & Decker. La compañía es mundialmente conocida por ser la creadora de la llave de combinación.

Historia
Proto fue fundada en 1907 por Alfonso Plomb, Weninger Jacob, y Charles Williams como Tool Company Plomb, en un pequeño taller de herrería donde se hacían cinceles; dicho taller se  localizada en la ciudad en Los Ángeles, California. En la década de 1930, Plomb crea la primera llave de combinación.

Plomb adquirió un número de empresas durante la década de 1940, incluyendo Herramienta Cragin de Chicago, Illinois en 1940, P & C Herramienta de Oregon en 1941, Penens herramienta de Cleveland, Ohio en 1942, y JP Danielson de Jamestown, Nueva York en 1947.

En 1946, Plomb fue demandado por otro fabricante de herramientas: Fayette R. Debido a dicha demanda por la violación de patentes de marca Plomb, Inc se convierte en  una marca de herramientas de mano llamada Cooper. Para 1948 la compañía comenzó a fabricar sus herramientas con el nombre de Proto, fabricando cajas de herramientas y herramientas profesionales. En 1957, la empresa comenzó a funcionar como una subsidiaria de Industrias Pendleton.

En 1964, Proto fue adquirida por Ingersoll Rand, y posteriormente en 1984, fue adquirido por Stanley y se convirtió en Stanley Proto Herramientas Industriales.

Véase también

 Black & Decker
 DeWalt
 Hiab
 Husqvarna AB
 Olfa
 RIDGID
 Stihl
 Caja de herramientas
 Llave inglesa
 Llave Stillson

Referencias

Enlaces externos

 Stanley Proto web site
 Plomb Tools
 Alloy Artifacts: "Plomb: A Gallery of Tools"
 Alloy Artifacts: "The Proto Empire"

Fabricantes de herramientas

Stanley Proto


La route régionale 786 () est une route régionale allant de Kalajoki jusqu'à Kärsämäki en Finlande.

Présentation
La seututie 786 est une route régionale d'Ostrobotnie du Nord.

Parcours
 Kalajoki
 Oulainen
 Kärsämäki

Références

Annexes

Liens externes

Articles connexes
 Seututie

786

Transport à Kalajoki
Transport à Oulainen
Transport à Kärsämäki
Transport à Merijärvi
Transport à Haapavesi

Seututie 786


Dřevnice este un râu în Republica Cehă, un afluent de stânga al râului Morava. Izvorește din  Înalțimile Vizovice (în cehă Vizovická vrchovina), la o altitudine de circa 560 de metri, având o lungime a cursului său de apă de 41,6 km până la Otrokovice, unde se varsă în Morava.

Cursul de apă

Cursul de apă străbate localitățile Kašava, Březová, Slušovice, Lípa, Želechovice nad Dřevnicí, Zlín și Otrokovice. Barajul Slušovice este construit pe râu.

Profilul râului în Zlín

Referințe

 Information at the Water Management Research Institute

Legături externe

 Google Books
 Four Suare

1Drevnice
Districtul Zlín
Râuri din regiunea Zlín

Râul Dřevnice


is a town located in Hayami District, Ōita Prefecture, Japan. As of March 2017, the town has an estimated population of 28,524 and the density of 390 persons per km2. The total area is 73.32 km2.

Geography
Hiji is located within the eastern part of Ōita Prefecture and borders with the Beppu Bay.

Neighbouring municipalities

 Beppu
 Kitsuki
 Usa

Transportation

Railway

 JR Kyushu
 Nippō Main Line: Ōga - Hiji - Yōkoku - Bungo-Toyooka

Highways

 Ōita Expressway
 Higashikyushu Expressway
 Japan national routes
 Route 10
 Route 213
 Route 500

Places of interests
The town has a trappist monastery and is also the home of Sanrio's Harmonyland theme park.

References

External links

 Town of Hiji

Towns in Ōita Prefecture

Hiji


Kipčački jezik je izumrli turkijski jezik iz kipčačke podskupine.

Potomci kipčačkog jezika uključuju većinu turkijskih jezika koji se danas govore u istočnoj Europi i Kavkazu, jer je kipčačko-kumanski jezik služio kao lingua franca na teritoriju Zlatne Horde.

Kazasi su ostatci istočnih kumansko-kipčačkih plemena koji su živjeli u sjevernom Kazahstanu u 10. stoljeću, no kasnije su migrirali u Europu. Dakle, njihov jezik potječe iz više izoliranog oblika jezika ranijih Kipčaka. Povolški Bugari (kasnije Kazanjski Tatari), Astrahanski Tatari, Balkarci, Karačajevci, Kumici, Kumani (kasnije Krimski Tatari), Baškirci i mongolska aristokracija prihvatili su kipčački jezik u danima Zlatne Horde.

Turkijski jezici

Kipčački jezik


නෙප්චූන් ග්‍රහලොවට චන්ද්‍රයන් දාහතරක් (14) ඇත.

ආශ්‍රිත
 නෙප්චූන්

නෙප්චූන්ගේ චන්ද්‍රයෝ

නෙප්චූන්ගේ චන්ද්‍රයෝ


6206 Corradolamberti este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6206 Corradolamberti este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,83 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 1,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1985
Centura de asteroizi

6206 Corradolamberti


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Šimonovce enthält die zwei nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Šimonovce im Okres Rimavská Sobota.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Simonovce


Aderus strangulatus é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por George Charles Champion em 1920.

Distribuição geográfica
Habita no Bornéu.

Referências

strangulatus
Fauna do Bornéu
Coleópteros descritos em 1920
Espécies descritas por George Charles Champion

Aderus strangulatus


Oruçpınar, Ortaköy - Çorum ili Ortaköy ilçesine bağlı köy
 Oruçpınar, Çağlayancerit - Kahramanmaraş ili Çağlayancerit ilçesine bağlı mahalle

Oruçpınar


Lúnasa, uluslararası ölçekte tanınmış İrlandalı bir müzik topluluğudur. Kelt müziği ile uğraşmaktadırlar. Grubun ismi, Keltlerde ekin festivali olan ve ayrıca Gaelce'de Ağustos anlamına gelen Lughnasadh kelimesinden gelmektedir. Grubun kurucu üyelerinden olan Seán Smyth (keman, düdük) ve Trevor Hutchinson (bas) halen Lúnasa'dadır. Ayrıca gruba sonradan katılmış olan Kevin Crawford (flüt, düdük) ve Cillian Vallely (gayda, düdük) de şu anda Lúnasa'da çalmaktadır.

Diskografi

1997 - Lúnasa
1999 - Otherworld
2001 - The Merry Sisters Of Fate
2003 - Redwood
2004 - The Kinnitty Sessions
2006 - Sé
2010 - Lá Nua

Dış bağlantılar
 lúnasa.ie - resmi site.

İrlandalı müzik grupları
Keltik müzik grupları
1997'de kurulan müzik grupları

Lúnasa


Reykjanesbær () is a municipality on the Southern Peninsula (Suðurnes) in Iceland, though the name is also used by locals to refer to the suburban region of Keflavík and Njarðvík which have grown together over the years. The municipality is made up of the towns Keflavík, Njarðvík and the village of Hafnir. The municipality was created in 1994 when the inhabitants of the three towns voted to merge them into one. Reykjanesbær is the fourth largest municipality in Iceland, with 19,676 citizens (2021).

Overview
Of the three towns which make up the municipality, Keflavík is the largest, while Hafnir is the smallest and some 10 kilometers distant. Keflavík and Njarðvík  were originally distinct towns but gradually grew together over the course of the latter half of the 20th century, until the only thing separating them was a single street. The northern side of the street belonged to Keflavík and the southern side to Njarðvík.
Since May 2009 the township of Njarðvík has been the location of the Viking World museum (Víkingaheimar).

In 2006, when the United States Navy closed Naval Air Station Keflavik, the site was taken over by the development agency Kadeco, and renamed Ásbrú. A university, Keilir, was founded and now Ásbrú houses the campuses of various educational institutions and also businesses, both newly founded and relocated to the site of the air base.

Demographics

Reykjanesbær is the most populous municipality in the Suðurnes region, the fourth most populous in Iceland, and the most populous outside of the Greater Reykjavík area. The municipality had a population of 18,920 on 1 January 2019; that is about 5.3% of the country's population. The Suðurnes region, which includes Reykjanesbær and five neighbouring municipalities, was home to 27,113 people; that is about 7.6% of the country's population.

On 1 January 2018, of the town's population of 17,805, immigrants of the first and second generation numbered 4,352 (24.4%).
The most common foreign citizens were Poles, Lithuanians, and Latvians.

Points of interest
The Icelandic Museum of Rock 'n' Roll
Naval Radio Transmitter Facility Grindavik
Reykjanesviti
Viking World museum

Twin towns – sister cities

Reykjanesbær is twinned with:
 Kerava, Finland
 Trollhättan, Sweden

Gallery

References

External links
Reykjanes website
Visit Reykjanes website
 More information and photos about Reykjanesbær on Hit Iceland

Municipalities of Iceland
Reykjanes
Keflavík
Southern Peninsula (Iceland)

Reykjanesbær