Puteal (latinski: od puteus (bunar) — množina: putealia) je klasična kruna bunara izgrađeno oko pristupnog otvora bunara.

Opis

Ograda sprječava ljude da padnu u bunar inače otvoren na razini površine. Kada je opremljen poklopcem od lijevanog željeza, kao tradicionalno na javnim trgovima ili kampovima u Veneciji u Italiji, građani i opskrba vodom bili su zaštićeni.

Putealije su korištene kao pristupačna točka distribucije vode, te kao estetski arhitektonski element. Lokacije su uključivale javne gradske trgove i privatna dvorišta.   Često su se nalazile u atrijima, gdje su omogućavale pristup cisterni za vodu koju je napajao impluvij.

Klasični puteali
Klasični puteal izrađen je od klesanog kamena, u Europi često od mramora. Često su ukrašeni reljefima klasičnih grčkih i rimskih tema oko svojih vanjskih lica. Jedan starorimski bio je u strukturi Puteal Scribonianum na rimskom forumu, no do danas ništa nije ostalo.

Izraz se također koristi za kružne klasične ostatke (spolije) reciklirane nakon antike u izvore bunara, kao što je Guildford Puteal u Britanskom muzeju.

Poveznice
 Bidental
 Fontus (Fons) — starorimski bog fontana i bunara
 Zdenac želja

Izvori

Starorimski arhitektonski elementi

Puteal


Proteinler, bir veya daha fazla uzun amino asit artık zincirini içeren büyük biyomoleküller ve makromolekül'lerdir. Proteinler organizmalar içinde, hücrelere yapı ve organizmalar sağlayarak ve molekülleri bir konumdan diğerine taşıyarak metabolik reaksiyonları katalizleme, DNA kopyalama, uyaranlara yanıt verme dahil olmak üzere çok çeşitli işlevler gerçekleştirir. Proteinler, genlerinin nükleotit dizisi tarafından dikte edilen ve genellikle faaliyetini belirleyen özel 3D yapıya protein katlanmasıyla sonuçlanan amino asit dizilimlerinde birbirlerinden farklıdır.

Proteinler, açlık anında en son tüketilirler. Kimyasal sindirimleri midede başlar. Proteinler hayvansal proteinler ve bitkisel proteinler olarak ikiye ayrılır. Vejeteryanlar et yemezler ama sağlık için hayvansal ürünler yumurta, süt, yoğurt, peynir gibi benzer ürünleri tüketirler.

Hayvansal protein
yoğurt, süt, yumurta, çökelek, lor peyniri, az yağlı peynir, tavuk eti, balık eti, diğer hayvan etleri gibi yiyeceklerde hayvansal protein oranı yüksektir.

Bitkisel protein
mercimek, fasulye, bezelye, kenevir, chia, karabuğday, ıspanak gibi yiyeceklerde bitkisel protein oranı yüksektir.

Proteinler, amino asitlerin polimerleşmesi sonucu oluşan polimerlerdir. Her proteinin kendisine has özelliklerinin olmasını sağlayan özel amino asit dizilimleri vardır. Proteinlerin işlevlerinin çoğu, kendisini oluşturan amino asitlerin özelliklerinin tayin edilmesiyle anlaşılabilir. İnsandan virüse proteinlerin oluşumunda en çok kullanılan 20 çeşit amino asit vardır.

Bu zincirde bir amino asitin karboksil grubunun bir diğerinin amino grubuna bağlanmasıyla oluşan bağ peptit bağı olarak adlandırılır. Her proteindeki amino asit dizisinin sırası bir gen tarafından tanımlanır ve genetik kod ile kodlanmıştır. Genetik kod 22 "standart" amino asit tanımlasa da proteinlerdeki amino asitler çevrim sonrası değişimle kimyasal olarak değişikliğe uğrar. Bu değişimler ya proteinin işlev görmeye başlamasından önce gerçekleşir ya da kontrol mekanizmalarının parçası olarak, proteinin işlevini değiştirmek için olur. Proteinler belli işlevleri yerine getirmek için beraberce de çalışabilirler ve bazıları bir araya gelip kararlı kompleksler oluşturabilir.

Polisakkaritler, nükleik asitler ve yağlar gibi biyolojik makromoleküllere benzer şekilde, proteinler de canlı organizmaların temel bileşenlerindendir ve hücrelerin içindeki her süreçte yer alırlar. Çoğu protein, biyokimyasal tepkimelerde katalizör işlevi olan enzimlerdir ve metabolizma için yaşamsal bir role sahiptir. Başka proteinlerin ise yapısal veya mekanik işlevleri vardır: örneğin hücre iskeletindeki proteinler, hücrenin şeklini koruması için bir iskele görevi yaparlar. Proteinler hücre haberleşmesi, bağışıklık yanıtı, hücre tutunması ve hücre bölünme döngüsünde yer alır.

Protein, insanların beslenmesinde önemli bir parçadır. Hayvanlar her amino asiti sentezleyemediklerinden, temel (esansiyel) aminoasitleri gıda yoluyla almak zorundadırlar. Sindirimde hayvanlar yedikleri proteini serbest amino asitlere parçalayıp bunlarla yeni proteinler sentezler.

"Protein" sözcüğünün kaynağı, Yunanca'nın "birincil öneme sahip" anlamını taşıyan πρώτα (prota) sözcüğüdür. Bu isim, proteinleri 1838'de ilk tanımlayan Jöns Jakob Berzelius tarafından verilmiştir. 1926'da James B. Sumner'in üreaz enziminin bir protein olduğunu göstermesine kadar, proteinlerin canlılar için ne derece önemli olduğu tam anlaşılmamıştır. Yapısı çözülen ilk proteinler arasında insülin ve miyoglobin bulunur ki, insülin için Sir Frederick Sanger 1958'de, miyoglobin için de Max Perutz ve Sir John Cowdery Kendrew 1962'de Nobel Kimya Ödülü kazanmıştır. Her iki protein de kırınım analizi ile üç boyutlu yapıları çözümlenen ilk proteinlerdendir.

Biyokimya

Proteinler, 20 farklı L-alfa-amino asitten oluşmuş lineer polimerlerdir. Tüm amino asitler, bir alfa karbonuna birer karboksil ve amino grubu ve bir yan zincirin bağlanıyor olması gibi ortak yapısal özelliklere sahiptir. Bir tek prolin, yan zincirinin amino grubuyla bir halka oluşturması yüzünden biraz farklılık gösterir: bu yüzden, CO-NH amit dizisi sabit bir şekle zorlanır. Standart amino asitlerin listesinde ayrıntıları verilmiş olan yan zincirlerin farklı kimyasal özellikleri proteinlerin üç boyutlu yapısını belirler ve dolayısıyla protein işlevine etki eder. Bir polipeptit zincirdeki amino asitler bir dehidrasyon tepkimesi sonucu oluşan peptit bağı ile birbirlerine bağlanırlar. Protein zincirine dahil olmuş amino asit birimlerine "kalıntı"; karbon, azot ve oksijen atomlarından oluşan tekrarlayan diziye de "ana zincir" ya da "protein omurgası" denir. Peptit bağının iki rezonans formu vardır ve bunlar ona kısmî çift bağ özelliği kazandırarak, ekseni etrafında dönmesini engeller. Bu yüzden de alfa karbonlar eşdüzlemseldir. Peptit bağdaki diğer iki dihedral açı protein omurgasının yerel şeklini belirler.

Her bir amino asitin kimyasal yapısı nedeniyle, protein zincirinin bir yönü vardır. Proteinin serbest bir karboksil grubuna sahip olan ucu, "karboksi ucu" (C ucu) ya da "karboksi terminali" (C terminali); serbest bir amino grubu olan ucu ise "amino ucu" (N ucu) ya da "amino terminali" (N terminali) olarak adlandırılır.

"Protein", "polipeptit" ve "peptit" sözcüklerinin kullanımında bir muğlaklık vardır. "Protein" genelde kararlı bir şekle sahip olan bütün biyolojik molekül için kullanılır. "Peptit" ise genelde kararlı bir üç boyutlu yapıya sahip olmayan, kısa amino asit oligomerleri için kullanılır. Ancak bu iki terim arasındaki sınır belirsizdir ve genelde 20-30 kalıntı dolayındadır. "Polipeptit"se, uzunluğundan bağımsız olarak, herhangi bir amino asit zinciri için kullanılır ve sıklıkla da tanımlı tek bir biçimin olmadığına işaret eder.

Sentez

Proteinler genlerde kodlanmış bilgiye dayanarak amino asitlerden inşa olurlar. Her proteinin, kendisini kodlayan gendeki nükleotit dizisi tarafından belirlenen, kendine has bir amino asit dizini vardır. Genetik kod, kodon olarak adlandırılan üç nükleotitlik dizinlerden oluşan bir kümedir, her üç nükleotitli kombinasyon bir amino asite karşılık gelir, örneğin AUG metionine karşılık gelir. DNA dört nükleotitten oluştuğu için tüm kodonların sayısı 64'tür, dolayısıyla genetik kod bir miktar tekrar içerir ve bazı amino asitler birden fazla kodon tarafından belirlenir. DNA'da kodlanmış genler önce RNA polimeraz gibi bir protein tarafından transkripsiyon yoluyla bir ön mesajcı RNA (pre-mRNA) molekülünün sentezlenmesi şeklinde okunurlar. Çoğu canlı sonra bu pre-mRNA'yı çeşitli transkripsiyon sonrası değişim biçimleriyle (post-transcriptional modification) işlemden geçirip olgun mRNA oluştururlar, bu da protein sentezi için ribozom tarafından bir şablon olarak kullanılır. Prokaryotlarda mRNA üretildikten hemen sonra kullanılabilir veya bir ribozom tarafından bağlanılır. Buna karşın ökaryotlar mRNA'yı hücre çekirdeğinde imal ettikten sonra onu çekirdek zarından sitoplazmaya aktarırlar, protein sentezi orada yer alır. Prokaryotlarda protein sentezi ökaryotlardan daha hızlıdır ve saniyede 20 amino asiti bulabilir.

Bir proteinin bir mRNA şablonundan sentezlenmesine translasyon denir. Ribozoma yüklenen mRNA dizinindeki her kodon, üçer nükleititlik birimler yani kodonlar olarak okunur. Bu işlemde o kodona karşılık gelen amino asiti taşıyan bir taşıyıcı RNA molekülünde bulunan antikodon ile mRNA'daki kodon baz eşleşmesi yoluyla eşleştirilir. Aminoasil tRNA sentetaz adı verilen enzim tRNA moleküllerine doğru amino asidi "yükler". Bu sentez sırasında Uzamakta olan polipeptide doğan zincir (İngilizce nascent chain) denir. Proteinler hep N-terminus'tan C-terminus'a doğru uzarlar.

Sentezlenen bir proteinin büyüklüğü dalton birimi (atom kütlesi ile eş anlamlıdır) veya ondan türemiş kilodalton (kDa) ile ifade edilen moleküler kütlesiyle ölçülebilir. Büyüklüğünü belirtmenin bir diğer yolu onu oluşturan amino asitlerin sayısıyladır. Maya proteinleri ortalama 466 amino asit uzunluğunda ve 53 kDA ağırlığındadır. En büyük proteinler kas sarkomerinde bulunan titinlerdir, bunların moleküler kütlesi neredeyse 3000 kDA ve toplum uzunluğu yaklaşık 27000 amino asittir.

Kimyasal sentez
Kısa proteinler laboratuvarda kimyasal yolla da sentezlenebilir. Peptit sentezi olarak adlandırılan yöntemler, kimyasal bağlama (ligation) gibi organik sentez tekniklerine dayandırılmıştır. Kimyasal sentez yoluyla polipeptit zincirlerine doğal olmayan aminoasitlerin de dahil edilmesi mümkündür, örneğin amino asit yan zincirlerine floresan işaretler takılabilir. Bu yöntemler laboratuvar biyokimyası ve hücre biyolojisi araştırmalarında faydalıdır ama genelde ticari uygulamalarda kullanılmazlar. 300 amino asitten uzun polipeptitler için kimyasal sentez verimsizdir ve sentezlenmiş protein kendiliğinden doğadaki üç boyutlu şeklini kazanmayabilir. Çoğu kimyasal sentez yöntemi, biyolojik reaksiyonun tersi yönde, yani C-uçtan N-uca doğru ilerler.

Proteinlerin yapısı

Çoğu protein katlanarak kendine has üç boyutlu bir yapıyla şekil alır. Proteinin doğal olarak katlanıp oluşturduğu şekle onun doğal hali denir. Çoğu protein kendini oluşturan amino asitlerin yapısal eğilimleri yoluyla yardım görmeden katlanabilirse de, diğerleri doğal hallerine elde edecek şekilde katlanabilmek için moleküler şaperonlara gereksinim duyarlar. Biyokimyacılar çoğu zaman protein yapısının dört ayrı yönüne değinirler:
 Birincil yapı (primer yapı): Düz amino asit dizini.
 İkincil yapı (seconder yapı): hidrojen bağları ile kararlı kılınan, düzenli tekrarlanan yerel yapılardır. Bunların en yaygın örnekleri alfa sarmalı (alpha helix) ve beta yaprağıdır (beta sheet). İkincil yapılar yerel olduğu için bir proteinin içinde farklı ikincil yapılara sahip pek çok bölge olabilir.
 Üçüncül yapı (tersiyer yapı): tek bir proteinin tamamının şekli, ikincil yapıların birbirleriyle olan uzaysal ilişkisi. Üçüncül yapı genelde yerel olmayan etkileşimler tarafından kararlı kılınır, bu en yaygın olarak bir hidrofobik çekirdeğin oluşmasıyla olur ama tuz köprüleri, hidrojen bağları, disülfür bağları ve hatta çevrim sonrası değişimler (İng. post-translational modifications) de olur. Üçüncül yapı ile katlama (İngilizce fold) eş anlamlıdır.
 Dördüncül yapı (kuaterner yapı): Birden fazla protein molekülünün birbiriyle etkileşmesiyle oluşan yapının şekline denir. Bu bağlamda söz konusu proteinlerin bir protein kompleksinin alt birimleri olduğu söylenir.

Yapıyı oluşturan bu seviyelere ek olarak, proteinlerin işlevlerini görürken birbiriyle ilişkili bir yapıdan başka bir yapıya dönüşmeleri de protein yapısının bir diğer boyutunu oluşturur. Bu işlevsel yeniden yapılanmalardan söz ederken üçüncül veya dördüncül yapılara proteinin "konformasyonları" denir ve bunlar arasındaki geçişlere konformasyonal değişim adı verilir. Bu tür değişimler çoğu zaman bir substrat molekülün bir enzime bağlanmasıyla tetiklenir.

Tipik olarak görülen üçüncül yapılarla ilintili olarak proteinler kabaca üç ana sınıfa ayrılabilirler: küresel (globüler) proteinler, lifli (fibröz) proteinler ve zar (membran) proteinleri. Hemen bütün globüler proteinler suda çözünür ve çoğu enzimdir. Fibröz proteinler çoğunlukla yapısaldırlar; zar proteinleri ise sıkça reseptör olarak görev yapar veya suda çözünen küçük moleküllerin hücre zarından geçmeleri için kanal oluştururlar.

Proteinlerin içinde yer alan özel bir hidrojen bağı türüne dehidron denir, bunlar su molekülü saldırısından korunaklıdır ve kendi dehidrasyonlarını sağlarlar. Proteinlerin yapısının bozulmasına denatürasyon denir. Yapısının eski haline dönmesine renatürasyon denir.

Yapı belirlemesi
Bir proteinin üçüncül yapısının veya onun parçası olduğu komplekslerin dördüncül yapısının keşfi, onun işlevi hakkında önemli ipuçları verebilir. Yapı belirlemek için kullanılan en yaygın deneysel teknikler X ışını kristalografisi ve NMR spektroskopisidir, her ikisi de atomik çözünürlükte bilgi sağlarlar. Kriyoelektron mikroskopisi, çok büyük protein kompleksleri ve virüsler hakkında daha düşük çözünürlüklü yapısal bilgi üretmekte kullanılır; bunun bir çeşitlemesi sayılan elektron kristalografisi de bazı durumlarda, özellikle membran proteinlerinin iki boyutlarının kristalleri için, yüksek çözünürlüklü bilgi üretebilir. Çözülmüş yapılar genelde Protein Data Bank, (PDB) adlı veri tabanına kaydedilir, bu ücretsiz kaynaktan binlerce proteinin yapısal verileri proteindeki her atomun Kartezyen koordinatları olarak elde edilebilir.

Yapısı çözülmüş protein sayısından çok daha fazla sayıda gen vardır. Ayrıca, yapısı çözülmüş proteinler, yapı çözmede kullanılan başlıca deneysel tekniklere kolayca tabi tutulabilenlere ağırlıklıdır. Özellikle, globüler proteinlerin X-ışını kristlografisi için kristalleştirilmeleri nispeten kolaydır. Buna karşın membran proteinlerinin kristalleştirilmesi zordur ve PDB'de az sayıda temsil edilirler. Yapısal genomik girişimleri bu yetersizliklerin üstesinden gelmek amacıyla belli katlama sınıflarına ait yapıları sistematik olarak çözmektedirler. Protein yapı tahminleme yöntemleri, deneysel olarak yapısı belirlenmemiş proteinler hakkında makul yapıları üretmeyi amaçlar.

Hücresel işlevler
Proteinler genlerde kodlanmış bilgiler tarafından belirlenmiş görevleri yerine getirirler. Bazı RNA tipleri dışında hücrede bulunan çoğu diğer molekül, proteinlerin etki ettiği nispeten asıl elemanlardır. Proteinler bir E. coli hücresininin kuru ağırlığının yarısını oluştururlar, DNA ve RNA ise %3 ve %20'sini oluştururlar. Belli bir hücre veya hücre tipinde bulunan proteinlerin tamamı onun proteomu olarak adlandırılır.

Proteinlerin çeşitli hücresel işlevlerini yürütmelerini sağlayan başlıca özellikleri başka moleküllere spesifik ve sıkı bir şekilde bağlanabilmeleridir. Proteinin başka bir moleküle bağlanmasından sorumlu bölgesi bağlanma yeri (İngilizce binding site) olarak bilinir ve genelde proteinin yüzeyinde bir çukur veya cep şeklindedir. Proteinin üçüncül yapısı bağlanma yerindeki cep ve etrafındaki amino asite yan zincirlerinin kimyasal özelliklerini belirler, bağlanma yeteneği onun tarafından oluşturulur. Protein bağlanması son derece sıkı ve spesifik olabilir; örneğin ribonükleaz inhibitör proteini insan anjiogenin'ine femtomolardan düşük bir ayrışma katsayısı ile bağlanır (<10−15) ama onun amfibi homoloğu olan onkonaz'a bağlanmaz (>1 M). Bağlanan molekülde çok ufak bir değişiklik, tek bir metil grubunun eklenmesi gibi, bağlanmayı neredeyse tamamen ortadan kaldırabilir; örneğin valin amino asidine spesifik olan aminoasil tRNA sentetaz ona çok benzeyen izolösin amino asidini ayırt edebilir.

Proteinler küçük moleküllere bağlanmanın yanı sıra başka proteinlere de bağlanabilirler. Proteinler kendilerinin diğer kopyalarına bağlandıkları zaman oligomerleşip ipliksi yapılar oluştururlar; bu süreç globüler monomerlerden oluşan, kendi kendisiyle birleşip bükülmez lifler meydana getiren yapısal proteinlerde sıkça görülür. Protein-protein etkileşimleri enzim etkinliğine de düzenler, hücre döngüsünde ilerlemeyi kontrol eder ve birbiriyle ilişkili pek çok reaksiyonu yürüten büyük protein komplekslerinin birleşmesini sağlar. Proteinler hücre zarına bağlanabilir veya ona entegre olabilir. Bağlanan bir proteinin konformasyon değişikliğine neden olma yeteneği karmaşık sinyalleşme ağlarının inşasına olanak sağlar.

Enzimler

Proteinlerin en iyi bilinen rolü kimyasal tepkimelerin katalizleyicisi olarak enzim görevleridir. Enzimler genelde bir veya birkaç tepkimeyi hızlandıran çok özgül katalizörlerdir. Enzimler metabolizma ve katabolizma ile ilgili çoğu tepkimeye etki eder, ayrıca DNA çoğalması, DNA onarımı ve RNA sentezinde de yer alırlar. Bazı enzimler çevrim sonrası değişim adı verilen bir süreç ile başka proteinler üzerinde etki ederler, kimyasal gruplar ekler veya çıkarırlar. Enzimlerin katalizlediği yaklaşık 4000 tepkime bilinmektedir. Enzim katalizinin sağladığı hızlanma çoğu zaman muazzamdır. Orotat dekarboksilaz durumunda hızlanma 1017 kata ulaşabilir.

Enzimler tarafından bağlanan ve etki gören moleküller substrat olarak adlandırılır. Enzimler yüzlerce amino asitten oluşsalar da substratla temas kuranlar bunların çok ufak bir bölümüdür, doğrudan kataliz reaksiyonuyla ilişkili olanlar daha da küçük bir bölümünü oluşturur. Enzimin substrata bağlanan kısmına aktif yer (active site) denir.

Hücre sinyallemesi ve ligand taşıması

Çoğu protein hücre sinyallemesi ve sinyal aktarımı süreçlerinde yer alırlar. İnsülin gibi bazı proteinler, hücre dışı proteinler olup sentezlendikleri hücreden uzaktaki dokulardaki hücrelere bir sinyal taşırlar. Diğerleri reseptör olarak çalışan membran proteinleridir, ana işlevleri bir sinyal molekülüne bağlanmak ve hücre içinde bir biyokimyasal tepkiye yol açmaktır. Çoğu reseptör, bağlanma yeri hücre yüzeyinde bulunan ve hücre içinde bir etki bölgesi olan membran proteinidir. Etki bölgesinin bir enzim etkinliği olabilir veya hücredeki başka proteinlerce algılanabilen bir konformasyon değişimine uğrayabilir.

Antikorlar, adaptif bağışıklık sisteminin protein bileşkeleridir, ana işlevleri antijenlere, yani vücuda yabancı olan maddelere, bağlanıp onları imha edilmeleri için işaretlemektir. Antikorlar hücre dışı ortama salgılanabilirler veya plazma hücresi olarak adlandırılan özelleşmiş B lenfositlerinin membranlarına takılabilirler. Enzimlerin substratlarına bağlanma gücü (afinitesi) onun reaksiyonunu yürütme gereğinden dolayı sınırlı olmasına karşın, antikorların böyle bir sınırlaması yoktur. Bir antikorun hedefine bağlanma afinitesi olağanüstü yüksektir.

Çoğu ligand taşıma proteini küçük moleküllere bağlanıp onları çok hücreli bir canlının vücudunda başka bir yere taşırlar. Bu proteinler ligandları yüksek konsantrasyonda olduğu zaman yüksek bir afiniteye sahip olmalı ama konsantrasyonun düşük olduğu hedef dokuda ligandı salmalıdır. Ligand-bağlayıcı proteinin klasik örneği hemoglobindir, omurgalılarda oksijeni akciğerlerden diğer organ ve dokulara taşır ve her biyolojik alemde yakın homologları vardır.

Transmembran proteinler hücre membranının küçük molekil ve iyonlara olan geçirgenliğini değiştirerek ligand taşıyıcı protein olarak görev yapabilirler. Membranın hidrofobik olan içi polar ve yüklü moleküllerin difüzyonuna elvermez. Membran proteinlerinde bulunan kanallar bu küçük moleküllerin hücreye girip çıkmalarını sağlar. Çoğu iyon kanalı belli bir iyon için özelleşmiştir; örneğin potasyum ve sodyum kanalları bu iki iyondan yalnızca birini geçirirler.

Yapısal proteinler
Yapısal proteinler akışkan biyolojik yapılara bükülmezlik ve peklik sağlarlar. Çoğu yapısal protein fibröz proteindir, örneğin aktin ve tübülin monomerleri globüler ve çözülgen proteinler olmalarına rağmen polimerleştikleri zaman hücre iskeletinin parçası olan, uzun ve bükülmez lifler oluştururlar. Hücre iskeleti hücrenin şeklini ve büyüklüğünü korumasını sağlar. Kollajen ve elastin bağ dokunun önemli bileşkeleridir; keratin ise saç, tırnak, tüy ve bazı hayvanlarda kabuk gibi sert veya lifli dokularda yer alır.

Yapısal görev yapan diğer proteinler arasında miyozin, kinesin ve dinein gibi motor proteinler vardır, bunlar mekanik kuvvet yaratırlar. Bu proteinler eşeyli çoğalan çok hücreli canlılarda sperm hücrelerinin ve tek hücreli canlıların hareket yeteneği (motilitesi) için çok önemlidir. Kasların kasılmasında oluşan kuvvet de bu proteinler tarafından meydana gelir.

Araştırma yöntemleri

Biyolojik moleküller arasında en fazla çalışılmış olanlardan olan proteinlerin etkinlikleri ve yapıları hem in vitro hem de in vivo olarak çalışılır. Saflaştırılmış proteinlerin kontrollü ortamlarda incelendiği in vitro çalışmalar bir proteinin nasıl işlev gördüğünü öğrenmeye yarar. Örneğin enzim kinetiği çalışmaları bir enzimin katalitik etkinliğinin kimyasal mekanizmasını ve olası substrat moleküllerine olan afinitesinin araştırılmasına yarar. Buna karşın, proteinlerin hücre içinde hatta bütün bür organizmadaki etkinlikleriyle ilgili in vivo deneyler bir proteinin nerede işlev gördüğü ve nasıl düzenlendiği hakkında tamamlayıcı bilgiler verir.

Protein saflaştırması

İn vitro analizler yapabilmek için bir proteinin diğer hücre bileşkelerinden saflaştırılması gerekir. Bu süreç genelde önce hücrenin parçalanmasıyla (sitoliz ile) başlar; hücre zarı bozulur ve hücrenin içeriği ham lizat (crude lysate) olarak adlandırılan bir sıvı halinde salınır. Bu karışım ultrasantrifigasyon ile hücrenin farklı kısımlarından oluşmuş bölümlere ayrılır; çözünür proteinler, membran lipitleri ve proteinler, hücre organelleri ve nükleik asitler bu şekilde birbirlerinden ayrılırlar. Tuzla çökeltme (salting out) yöntemi ile lizattaki proteinlerin konsantrasyonu artırılabilir. Bunun ardından, arzu edilen proteini saflaştırmak için onun büyüklüğü, elektrik yükü ve bağlanma afinitesi gibi özelliklerine dayanarak çeşitli kromatografi teknikleri kullanılır. Saflaştırmanın derecesini takip etmek için jel elektroforezi (eğer proteinin büyüklüğü biliniyorsa), spektroskopi (eğer proteinin ayırt edici spektroskopik özellikleri varsa) veya enzim ölçmeleri ile (eğer proteinin enzim etkinliği varsa) kullanılır.

Doğal bir proteinin laboratuvar uygulamaları için yeterince saf olarak elde edilebilmesi için bir seri saflaştırma aşamasından geçmesi gerekebilir. Bu süreci basitleştirmek için çoğu zaman genetik mühendislik kullanılarak proteinin yapı ve etkinliğine etki etmeden saflaştırılmasını kolaylaştıracak kimyasal özellikler eklenir. Belli bir amino asit dizisinden oluşan bir işaret, çoğu zaman bir seri histidin kalıntısı, proteinin bir ucuna eklenir. Bunun sonucunda, nikel içeren bir kromatografi kolonundan lizat geçirilince histidin kalıntıları nikele bağlanır ve kolonda tutulur, lizattaki işaretlenmemiş diğer her şey kolondan geçip gider.

Hücrede yerleşimi

Proteinlerin in vivo araştırılmalarında hücre içinde sentez ve yerleşimine (lokalizasyonuna) bakılır. Çoğu hücre içi protein sitoplazmada sentezlenir, çoğu membran proteini veya salgılanan protein protein isie endoplazmik retikulumda sentezlenir. Ancak, proteinlerin sentezlendikten sonra belli organellere veya hücre içi yapılara nasıl yollandıklarının ayrıntıları çoğu zaman bir araştırma konusu olur. Hücresel yerleşimi belirlemek için kullanılan faydalı bir teknik, genetik mühendislikle ilgilenilen protein flüoresan bir protein (Green Fluorescent Protein, GFP) ile birleştirerek bir füzyon protein oluşturulmasıdır. Füzyon proteinin hücre içindeki yeri, mikroskop kullanarak kolayca ve açık bir şekilde görüntülenebilir, bunun örnekleri yandaki şekilde görülebilir.

Yönlendirilmiş mutagenez (site-directed mutagenesis) olarak bilinen bir diğer genetik mühendislik yöntemi ile proteinin dizisi ve dolayısıyla onun yapısı, hücresel yerleşimi ve düzenlenmesi değiştirilebilir. Değiştirilmiş protein in vivo olarak GFP işaretlemesi ile, in vitro ise enzim kinetik ve bağlanma ölçümleri ile izlenebilir.

Proteomik ve biyoenformatik

Bir hücre veya hücre tipinde bulunan proteinlerin tamamına onun proteomu ade verilir, bu tür büyük boyutlu veri kümelerinin araştırılması da proteomik sahasının konusudur (bu dalın ismi ilgili bir saha olan genomikten türetilmiştir). Proteomikte kullanılan anahtar teknikler arasında protein mikrodizilimleri ve iki-hibrit taraması sayılabilir. Protein mikrodizilimleri hücredeki çok sayıda proteinin seviyelerinin belirlenmesini, iki-hibrit taraması ise protein-protein etkileşimlerinin sistematik olarak incelenmesini sağlar. Olası biyolojik etkileşimlerin tümüne interaktom (interactome) adı verilir. Mevcut olan her protein katlamasına sahip olan proteinlerin yapılarının sistematik olarak çözme girişimine yapısal genomik adı verilmiştir.

Çeşitli organizmalara ait genomik ve proteomik veriler sayesinde araştırmacılar evrimsel olarak birbirine uzak canlılarda bulunan homolog proteinleri dizi hizalaması ile verimli bir şekilde tanımlayabilmektedirler. Dizi profilleme programları ile nükleotit dizilerinde restriksiyon enzimi haritaları, açık okuma çerçevesi analizleri, protein dizilerinden ikincil yapı tahminleri gibi analizler yapılabilir. Bu verilerden ilogenetik ağaçlar inşa edilebilir ve ClustalW gibi özel yazılımlar kullanarak modern canlılar ve genlerinin ataları hakkında evrimsel hipotezler geliştirilebilir. Biyoenformatik sahası genomik ve proteomik verileri birleştirerek, anlamlandırmak ve analiz eder. Bu yolla biyolojik problemlere gen bulma ve kladistik gibi bilişsel teknikler uygular.

Yapı tahmini ve simülasyon
Yapısal genomik sahasını tamamlayıcı bir yaklaşım olarak protein yapı tahmini, yapısı çözülmemiş proteinler için makul modeller geliştirmeyi amaçlar. Yapı tahmininin en başarılı tipi olan homoloji modellemesi, modellenecek proteine dizin benzerliği olan "şablon" bir yapıya dayanır. Yapısal genomiğin amacı çözülmüş yapılar arasında yeterince çeşitlilik elde edip geri kalanları modellemektir. Mevcut şablon yapılar modellenecek proteine uzaktan ilişkili olduğu durumlarda güvenilir modeller üretmek zordur. Bu sorunun çözümü dizin hizalamasının en doğru şekilde yapılmasından geçmesi gerektiği öne sürülmüştür. Yapı tahmin yöntemleri yeni bir saha olarak gelişmekte olan protein mühendisliğine yol göstermektedir, bu yolla yeni protein katlamaları tasarlanabilmiştir. Moleküler yanaşma (molecular docking) ve protein protein etkileşimleri gibi moleküller arası etkileşimlerin tahmini bu sahada çözülmeye çalışılan daha karmaşık bir problemlerdendir.

Protein katlanması ve bağlanma süreci moleküler dinamik teknikleri ile simüle edilebilir. Moleküler dinamik yöntemlerle kuantum mekanik hesaplamalarının birleştirilmesi yoluyla da proteinlerin elektronik yapıları incelenmektedir.

Beslenme

Çoğu mikroorganizma ve bitki standart amino asitlerin 20'sini de sentezleyebilmesine karşın hayvanlar bazı amino asitleri diyetlerinden elde etmek zorundadırlar. Bazı amino asitlerin sentezlendiği biyosentetik yollarda yer alan anahtar enzimler, örneğin aspartattan başlayarak lizin, metionin ve treonin sentezinin ilk adımını katalizleyen aspartokinaz, hayvanlarda yoktur. Bir organizmanın sentezleyemediği amino asitler esansiyel amino asitler olarak bilinir (bu terim sıkça insanlar için gerekli olanları kastetmek için kullanılır). Eğer bir amino asit ortamda mevcutsa çoğu canlı enerji tasarrufu için biyosentetik yolu durdurarak amino asiti ortamdan içine alır. Laboratuvarda bakteriler çoğu zaman belli amino asitleri sentezlemek için gereken genlerden yoksun bırakılarak seçilebilir bir işaret (selectable marker) yaratılır. Bu yolla hücre içine yabancı DNA sokmanın (transfeksiyon) başarısı belirlenebilir.

Hayvanlarda amino asitler protein içeren besinlerin tüketilmesi yoluyla elde edilir. Yenen proteinler sindirim yoluyla parçalanırlar, bu süreç zarfında protein önce mide asitlerinin etkisiyle doğal yapısı bozulur (denatüre olur) ve ardından proteaz olarak adlandırılan enzimler tarafından yıkıma uğrar. Esansiyel amino asitlerin vücuda alınması canlının sağlığı için çok önemlidir çünkü bu amino asitleri içeren proteinlerin sentezi onların düşük konsantrasyonda olmaları halinde ketlenir (inhibe olur). Amino asitler önemli bir azot kaynağıdır. Vücuda alınan bazı amino asitler, özellikle esansiyel olmayanlar, protein sentezi için doğrudan kullanılmazlar. Onun yerine glukoneogenez yoluyla karbonhidratlara dönüşürler. Glukoneogenez açlık durumunda vücudun kendi proteinlerinden, özelikle kas proteinlerinden, glikoz elde edilmesinde de kullanılır. Protein için gerekli amino asitler; peynir, süt, et gibi hayvansal gıdalardan alınabileceği gibi mercimek, baklagiller, buğday gluteni, tam tahıl, tohumlar (ör: susam/tahin) ve tofu gibi bitkisel besinlerden yeterli miktarda alınabilir.

Tarih
Proteinlerin ayrı bir sınıf biyolojik molekül olduğu On sekizinci yüzyılda Antoine Fourcroy ve diğerleri tarafından fark edilmiştir.  Bu sınıftaki maddeler ("albüminoid", Eiweisskörper, veya matières albuminoides olarak adlandırılmışlardı) asit veya ısının etkisiyle pıhtılaşma veya topaklanma özellikleriyle tanınmışlardı. 19 yy. başlarında bunların iyi bilinen örnekleri yumurta beyazında bulunan albümen, serum albümini, fibrin ve buğday gluteniydi. Yumurta beyazının pişmesi ile sütün kesilmesi arasındaki benzerlik eski çağlarda da fark edilmişti, örneğin yumurta beyazı için albümen adı Yaşlı Plinius tarafından yumurta beyazı anlamına gelen Latince albus ovi 'den türetilmişti.

Jöns Jakob Berzelius'un tavsiyesi üzerine Hollandalı kimyager Gerhardus Johannes Mulder yaygın hayvan ve bitki proteinleri üzerinde element analizi yapmıştır. Herkesi şaşırtan bir sonuç, tüm proteinlerin yaklaşık aynı empirik formüle sahip olduklarıydı: birkaç fosfor ve kükürt atomunun yanı sıra yaklaşık olarak C400H620N100O120. Mulder sonuçlarını 1837 ve 1838 tarihlerinde iki makale olarak yayınladı ve "Grundstoff" olarak adlandırdığı bir temel protein maddesi olduğunu, bunun bitkiler tarafından sentezlendiği, hayvanların da onu sindirim yoluyla elde ettiğini hipotezledi. Berzelius bu teorinin ilk savunucularındandı ve 10 Temmuz 1838 tarihli bir mektupta bu madde için "protein" adını önerdi:

Fibrin ve albüminin organik oksidi için önerdiğim protein ismini (Yunanca) πρωτειος'dan türetmek istedim, çünkü hayvan beslenmesinin temel veya esas bir maddesi olarak görünmektedir.

Mulder protein yıkımı sonucu ortaya çıkan amino asitleri tanımlamaya girişmiş, lösin için (yaklaşık olarak doğru) molekül ağırlığı olan 131 Da bulmuştur.

Mulder'in analizlerinden proteinler için ortaya çıkan en küçük molekül ağırlığı yaklaşık 9 kDa idi, bu rakam o zamanlar üzerinde çalışılan diğer moleküllerden yüzlerce kere daha büyüktü. Bu yüzden proteinlerin kimyasal yapısı (birincil yapıları) 1949'a kadar önemli bir araştırma konusuydu, o tarihte Fred Sanger insülinin dizisini çözdü. Proteinlerin peptit bağlarıyla bağlanmış amino asitlerin lineer polimerleri olduğu teorisi 1902'de bir konferansta Franz Hofmeister ve Emil Fischer tarafından aynı zamanda ve birbirlerinden bağımsız olarak sunuldu. Ancak, bazı bilim adamları bu kadar uzun makromoleküllerin çözelti halinde kararlı olabilecekleri konusunda şüpheciydiler. Bu yüzden protein birincil yapısına dair çeşitli alternatif teoriler de geliştirildi, örneğin proteinlerin küçük moleküllerden oluşan kümeler olduğunu öne süren kolloid hipotezi, Dorothy Wrinch'in siklol hipotezi, Emil Abderhalen'in diketopiperazin hipotezi ve Troensgard'ın pirrol/piperidin hipotezi (1942). Bu teorilerin çoğu, proteinlerin yıkımı sonucunda peptit ve amino asit oluşumunu açıklamakta zorlanıyordu. Nihayet Theodor Svedberg, analitik ultrasantrifüjleme tekniği ile proteinlerin tanımlı terkibi olan makromoleküller olduğunu, kolloid karışımlar olmadığını gösterdi. Bazı proteinlerin daha küçük proteinlerin kovalent olmayan birleşimleri olabileceği Gilbert Smithson Adair tarafından (hemoglobinin osmotik basıncını ölçerek), daha sonradan da Frederic M. Richards tarafından (Ribonükleaz S üzerindeki çalışmaları ile) gösterildi. Proteinlerde translasyon sonrası değişimlerin tanımlanmasında kullanılan faydalı bir teknik kütle spektrometrisi olmuştur, bu teknik yakın zamanda protein dizini çözmekte de kullanılmıştır.

Çoğu proteinin modern tekniklerle dahi milligram miktarlardan daha fazla saflaştırılması zordur. Bu yüzden ilk çalışmalar bol miktarda saflaştırılması kolay olan proteinler üzerine odaklanmıştı, bunlar örneğin kan proteinleri, yumurta beyazı ve mezbahalardan elde edilebilen çeşitli sindirim ve metabolizma enzimleriydi. İkinci dünya Savaşı'nda Edwin Joseph Cohn tarafından başlatılan, amacı askerleri sağ tutacak kan proteinlerinin saflaştırılması olan, bir proje sırasında protein saflaştırılmasıyla ilgili pek çok teknik geliştirildi. 1950 sonlarında Armor Hot Dog Company adlı bir sosis imalatçısı, 1 kg pankreatik ribonükleaz A saflaştırıp bunu dünyadaki tüm bilim insanlarının hizmetine sundu. Bu cömertliğin sonucu olarak RNaz A, izleyen birkaç on yıl boyunca temel araştırmada kullanılan başlıca protein olmuş ve birkaç Nobel Ödülü'ne yol açmıştır.

Protein katlanmasının araştırılması 1910'da Henrietta Chick ve C.J. Martin tarafından yazılmış ünlü bir makale ile başlamıştır. Bu çalışmada topaklanma sürecinin iki adımdan oluştuğu, proteinin çökelmesinden evvel denatürasyon olarak adlandırılan bir adımın geldiğini göstermişlerdir. Denatürasyonda protein az çözünür hale gelir, enzim aktivitesin kaybeder ve kimyasal olarak daha etkin hale gelir. 1920 ortalarında Tim Anson ve Alfred Mirsky denatürasyonun tersinir olduğunu öne sürdüler; doğru olan bu hipotez baştan bazı bilimciler tarafından "yumurtanın pişmesini geri alınması" olarak alaya alındı. Anson ayrıca denaturasyonun iki halli ("ya var ya yok") bir süreç olduğunu, moleküler bir geçiş sonucunda çözünürlük, enzim etkinliği ve kimyasal etkinlikte büyük bir değişiklik meydana geldiğini de önermişti. 1929'da Hsien Wu denatürasyonun aslında bir protein katlanması olduğunu, bazı amino asit yan zincirlerinin çözücüye maruz kalmalarına neden olan bir konformasyon değişikliği olduğunu hipotezledi. Bu (doğru olan) hipoteze göre, alifatik ve reaktif yan zincirlerin suya maruz kalması proteini daha az çözünür ve daha reaktif hale getirmekteydi. Wu'nun hipotezi makul sayılmakla beraber hemen kabul görmedi çünkü o dönemde protein yapısı, enzimoloji ve gözlemlenen değişikliklere neden olabilecek diğer etmenler hakkında çok az şey biliniyordu. 1960'ların başlarında Chris Anfinsen ribonükleaz A'nın katlanmasının hiçbir dış faktöre gerektirmeden tamamen tersinir olduğunu göstererek protein katlanmasıyla ilgili "termodinamik hipotezi" doğruladı. Bu hipoteze göre proteinin katlanmış hali, protein serbest enerjisinin global minimum noktasına karşılık gelmektedir.

Protein katlanma hipotezinin ardından katlanmış proteini kararlı kılan fiziksel etkileşimler konusunda araştırmalar başladı. Hidrofobik etkileşimlerin son derece önemli olduğu Dorothy Wrinch ve Irving Langmuir tarafından siklol yapılarının stabilize edebilecek bir mekanizma olarak daha evvelden hipotezlenmişti. Siklol hipotezi 1930'larda Linus Pauling ve diğerleri tarafından çürütülünce bu (doğru olan) hipotez de onunla beraber kenara atılmıştı. Pauling protein yapısının hidrojen bağları tarafından stabilize olduğunu savunuyordu, bu fikir ilk William Astbury tarafından 1933'te öne sürülmüştü. İlginç bir şekilde, Pauling'in H-bağları hakkında hatalı olan teorisi protein ikincil yapı elemanları (alfa sarmal ve beta yaprak) konusunda onun doğru modeller oluşturmasını sağlamıştır. 1959'da Walter Kauzman tarafından denatürasyon hakkında yazılan, kısmen Kaj Linderstrom-Lang'ın çalışmalarına da dayalı olan, ünlü bir makale hidrofobik etkileşimi bilimdeki doğru konumuna getirdi. Proteinlerin iyonik yapısı Bjerrum, Weber ve Arne Tiselius tarafından kanıtlandı ama Linderstrom-Lang, 1949'da iyonik grupların genelde çözücü tarafından ulaşılabilir olduğunu ve birbirlerine bağlı olmadıklarını gösterdi.

Globüler proteinlerin ikincil ve düşük çözünürlüklü üçüncül yapıları önceleri analitik ultrasantrifügasyon ve akı çift kırılması (flow birefringence) gibi hidrodinamik yöntemlerle araştırıldı. Protein yapısını yoklamak için kullanılan sprektroskopik yöntemler (dairesel dikroizm (circular dichroism), flüoresans, yakın-morötesi ve kizilütesi soğurganlığı (absorpsiyonu)) 1950'lerde geliştirildi. Proteinlerin atom çözünürlüklü ilk yapıları X-ışını kristalografisi ile 1960'larda, NMR ile de 1980'lerde çözüldü. 2006 yılı itibarıyla Potein Data Bank'da yaklaşık 40.000 atom çözünürlüklü protein yapısı bulunmaktadır. Yakın zamanlarda kriyo-elektron mikroskopisi ve hesapsal protein yapı tahminleri de atomsal çözünürlüğe yaklaşan iki yöntem olmuştur.

Ayrıca bakınız
 Amino asit
 Proteinler listesi
 Prion

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Protein Data Bank in Europe (İngilizce)
 RCSB Protein Databank- US  (İngilizce)
 UniProt the Universal Protein Resource Proteinler hakkında en kapsamlı bilgi kataloğu (İngilizce)

Protein


Baudenkmäler

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Böhmfeld

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

!
Bohmfeld
Baudenkmaler Bohmfeld

Liste der Baudenkmäler in Böhmfeld


André Rezende Marques (Ibiporã, Paraná, Brasil, 1971) es un poeta brasileño. Actualmente reside en Sao Paulo.

Obras
 Sonhos, versos e caminhos, Menorah, 1997
 Imagem, Mc Gráfica, 2001
 Simplesmente, Edição Independente, 2006

Referencias

Enlaces externos

Poetas de Brasil
Escritores de Brasil

André Rezende Marques


Urdu poetry ( ) is a tradition of poetry and has many different forms. Today, it is an important part of the culture of India and Pakistan. According to Naseer Turabi there are five major poets of Urdu: Mir Taqi Mir (d.1810), Mirza Ghalib (d. 1869), Mir Anees (d.1874), Muhammad Iqbal  (d. 1938) and Josh Malihabadi (d.1982). The language of Urdu reached its pinnacle under the British Raj, and it received official status. All famous writers of Urdu language including Ghalib and Iqbal were given British scholarships. Following the Partition of India in 1947, it found major poets and scholars were divided along the nationalistic lines. However, Urdu poetry is cherished in both the nations. Both the Muslims and Hindus from across the border continue the tradition.

It is fundamentally performative poetry and its recital, sometimes impromptu, is held in Mushairas (poetic expositions). Although its tarannum saaz (singing aspect) has undergone major changes in recent decades, its popularity among the masses remains unaltered. Mushairas are today held in metropolitan areas worldwide because of the cultural influence of South Asian diaspora. Ghazal singing and Qawwali are also important expository forms of Urdu poetry.

Forms
The principal forms of Urdu poetry are:
Ghazal غزل, is a set of two liner couplets, which strictly should end with the same rhyme and should be within one of the predefined meters of ghazals. There has to be a minimum of five couplets to form a ghazal. Couplets may or may not have the same thought. It is one of the most difficult forms of poetry as there are many strict parameters that one needs to abide by while writing ghazal. It is important to think about the topic as well as the theme of a ghazal before starting to write it. The first line of a ghazal must include a refrain, which is a word or a phrase that can be easily fitted into the other couplets. Each couplet of a ghazal is known as Sher (شعر ). The first Sher is called Matla' (مطلع ). The last Sher is called Maqta' (مقطع ), but only if the poet uses his "Takhalus (تخلص )".
Hamd حمّد is a poem in praise of God. The word "hamd" is derived from the Qur'an, its English translation is "Praise".
Manqabat مُنقبت is a Sufi devotional poem, in praise of Ali ibn Abi Talib, the son-in-law of Muhammad, or of any Sufi saint.
Marsiya مرثیہ is an elegy typically composed about the death of Hasan, Husain, or their relatives. Each stanza has six lines, with the rhyme scheme AAAABB. The famous marsia writers who inherited the tradition of Mir Anis among his successive generations are Mir Nawab Ali 'Munis', Dulaha Sahab 'Uruj', Syed Mohammed Mohsin (Jaunpuri), Mustafa Meerza urf Piyare Sahab 'Rasheed', Syed Muhammad Mirza Uns, Ali Nawab 'Qadeem', Syed Sajjad Hussain "Shadeed" Lucknavi, Allama, Dr.Syed Ali Imam Zaidi, "Gauher" Luckhnavi the great-grandson of Mir Babber Ali Anis, Syed Karrar Hyder (Jaunpuri) and Syed Yadullah Haider (son of Syed Karrar Hyder).
Masnavi مثنوی is a poem written in couplets in bacchic tetrameter with an iambus for last foot. The topic is often romance. Mir Taqi Mir and Sauda wrote some of this kind. The Religious Masnavi History of Islam (Tarikh-e-Islam Az Quran) written by Dr Syed Ali Imam Zaidi Gauher Lucknavi.
Na`at نعت is a poetry that specifically praises the Islamic prophet Muhammad.
Nazm  نظم is the basic type of Urdu poetry. It can be written on any topic, and so a large number of Nazm exist. From Nazeer Akbarabadi, Iqbal, Josh, Firaq, Akhtarul Iman to down the line Noon Meem Rashid, Faiz, Ali Sardar Jafri and Kaifi Azmi, Urdu poets have covered common life, philosophical thinking, national issues and the precarious predicament of an individual human being. As a distinct form of Nazm many Urdu poets influenced by English and other European poets took to writing sonnets in the Urdu language. Azmatullah Khan (1887–1923) is believed to have introduced this format to Urdu Literature. The other renowned Urdu poets who wrote sonnets were Akhtar Junagarhi, Akhtar Sheerani, Noon Meem Rashid, Zia Fatehabadi, Salaam Machhalishahari and Wazir Agha.
Qasida قصیدہ, usually an ode to a benefactor, a satire, or an account of an event. It uses the same rhyme system as the ghazal, but is usually longer.
Ruba'i رُباعی, is a poetry style, the Arabic term for "quatrain". The plural form of the word, rubāʿiyāt, often anglicised rubaiyat, is used to describe a collection of such quatrains.
Tazkira تذکرہ is a biographical anthology of poetry.

Collection forms
The principal collection forms of Urdu poetry are:
Diwan, a collection of ghazals.
Kulliyat, a complete collection of poems by one author.

Formation
Urdu poetry forms itself with following basic ingredients:

 Bait (بیت)
 Bait-ul-Ghazal (بیت الغزل)
 Beher (بحر)
 Diwan (دیوان)
 Husn-E-Matla (حسنِ مطلع)
 Kalam (کلام)
 Kulyat (کلیات)
 Maqta (مقطع)
 Matla (مطلع)
 Mavra (ماوراء)
 Misra (مصرع)
 Mushaira (مشاعرہ)
 Qaafiyaa (قافیہ)
 Radif (ردیف)
 Sher (شعر)
 Shayar (شاعر)
 Tah-Tul-Lafz (تحت اللفظ)
 Takhallus (تخلص)
 Tarannum (ترنم)
 Triveni (تریوینی)

Genres
The major genres of poetry found in Urdu are:

 Doha (دوہا)
 Fard (فرد)
 Geet (گیت)
 Ghazal (غزل), as practiced by many poets in the Arab tradition. Mir, Ghalib, Dagh are well-known composers of ghazal.
 Hamd (حمد)
 Hazal (ہزل)
 Hijv (ہجو)
 Kafi (کافی)
 Madah (مدح)
 Manqabat  (منقبت)
 Marsia (مرثیہ)
 Masnavi (مثنوی)
 Munajat (مناجات)
 Musaddas (مسدس)
 Mukhammas (مخمس)
 Na`at (نعت)
 Nazm (نظم)
 Noha (نوحہ)
 Qasida (قصیدہ)
 Qat'ã (قطعہ)
 Qawwali (قوالی)
 Rubai (رباعی) (a.k.a. Rubayyat or Rubaiyat) (رباعیات)
 Salam (سلام)
 Sehra (سہرا)
 Shehr a'ashob (شہر آشوب)
 Soz (سوز)
 Wasokht (وسوخت)

Pen names

In the Urdu poetic tradition, most poets use a pen name called the Takhallus (تخلص). This can be either a part of a poet's given name or something else adopted as an identity. The traditional convention in identifying Urdu poets is to mention the takhallus at the end of the name.
The word takhallus is derived from Arabic, meaning "ending". This is because in the Ghazal form, the poet would usually incorporate his or her pen name into the final couplet (شعر) (maqta) of each poem.

Scripts used in poetry
In Pakistan and Deccan region of India, Urdu poetry is written in the standard Nasta'liq calligraphy style of the Perso-Arabic script. However, in north India, where Urdu poetry is very popular, the Perso-Arabic is often found transliterated into the Devanāgarī script, as an aid for those Hindī-speakers, who can comprehend Urdu, but cannot read the Perso-Arabic script. With the dawn of the internet and globalization, this poetry is often found written in Roman Urdu as well as in Hindi script.

Example of Urdu ghazal
The following is a verse from an Urdu ghazal by Syed Khwaja Mir Dard:

Urdu:

Roman Urdu:
Dōstō, dēkhā tamāśhā yaāhan kā bas.
Tūm raho; ab hum tō apne ghar chalē

English translation:
Friends, I've seen the spectacle of this place enough
You stay here; I'm heading home.

See also

Urdu Ghazal
Bait Bazi, a game using Urdu poetry
Chaar bayt a folk art of singing
List of Urdu poets
Persian and Urdu
Progressive Writers' Movement
Rekhta
Shahr Ashob

References

Pakistani literature
Indian poetics
Poetry by language
Pakistani poetics
Indian literature

Urdu poetry


155948 Maquet este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
155948 Maquet este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  au Pic du Midi la Observatoire du Pic du Midi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,25 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 4,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 155001-156000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2001
Centura de asteroizi

155948 Maquet


Scooby-Doo și Vânătoarea de Viruși (engleză Scooby-Doo and the Cyber Chase) este al patrulea din seria de filme animate direct-pe-video bazate pe desenul animat Hanna-Barbera Scooby-Doo. A fost lansat în 9 octombrie 2001. Este cunoscut ca ultima producție "oficială" Hanna-Barbera, Warner Bros. absorbind complet studioul Hanna-Barbera după moartea fondatorului și creatorului William Hanna. Este, de asemenea, al patrulea și ultimul film direct-pe-video Scooby-Doo animat de studioul japonez Mook Animation. Acest film, împreună cu Aloha, Scooby-Doo!, a făcut parte din prima relansare Scooby-Doo pe Blu-ray, în 5 aprilie 2011.

Un joc video bazat pe acest film a fost lansat de THQ în 2001 pentru PlayStation și Game Boy Advance.

Premiera filmului în România a fost în 19 martie 2005 pe canalul Cartoon Network (în cadrul lui Cartoon Network Cinema) și se difuzează și pe Boomerang (în cadrul lui Boomerang Cinema).

Acțiune

Gașca Misterelor îl vizitează pe vechiul lor prieten și student la facultate, Eric, care i-a invitat să vadă un joc de calculator premiat, bazat pe aventurile lor misterioase, și un laser de înaltă tehnologie, pe care intenționează să le prezinte la târgul de știință din campus. La sosire, gașca află că un "virus fantomă" s-a materializat din jocul lui Eric, și l-a atacat, înainte ca profesorul său, profesorul Kaufman, să-l alunge cu un magnet de mare putere. În timp ce îi investighează pe potențialii suspecți, gașca se întâlnește cu virusul fantomă, înainte ca cineva să folosească laserul lui Eric pentru a-i teleporta pe toți în jocul său, unde tinerii află că trebuie să termine fiecare nivel găsind o cutie de Scooby Snax pentru a ieși din joc.

După dificultăți inițiale în primele trei niveluri, gașca progresează rapid până când ajunge la nivelul final, unde se întâlnesc cu versiunile lor cibernetice. Gașca cibernetică dezvăluie că știe unde se află ultima cutie a lui Scooby Snax, și conduce banda originală într-un parc de distracții, unde se luptă cu versiuni reale ale monștrilor cu care Gașca Misterelor s-a confruntat anterior, și pe care i-a demascat ca fiind criminali umani. În cele din urmă, dublura cibernetică a lui Scooby-Doo distrage atenția virusului fantomă, astfel încât Scooby cel original poate lua ultima cutie de Scooby Snax, ștergând virusul fantomă și readucând gașca în lumea reală. Folosind indicii legate de baseball, pe care le-au găsit în joc, și fraze pe care virusul fantomă le-a rostit în timpul aventurii lor, ei îl dezvăluie pe Bill, prietenul și colegul lui Eric, ca fiind creatorul acestuia. În urma unei încercări eșuate de evadare, el este arestat de Wembley, și dezvăluie că era gelos că jocul video al lui Eric a fost ales pentru târgul de știință în locul lui, deși el era la școală de mai mulți ani, așa că a creat virusul pentru a-l speria pe Eric și a lua premiul în bani. Temându-se că Mystery Inc. va descoperi adevărul, i-a teleportat în spațiul cibernetic în speranța că nu vor supraviețui.

Ulterior, gașca și Eric merg la un restaurant local pentru a sărbători și a se reuni cu grupul cibernetic.

Distribuție
Scott Innes ca Scooby-Doo și Shaggy Rogers
Frank Welker ca Fred Jones
Grey DeLisle ca Daphne Blake
B.J. Ward ca Velma Dinkley
Joe Alaskey ca Ofițerul Wembley
Bob Bergen ca Eric Staufer
Tom Kane ca Profesorul Kaufman
Mikey Kelley ca Bill McLemore
Gary Sturgis în rolul Virusului

Producție
Scooby-Doo and the Cyber Chase este cel de-al patrulea film Scooby-Doo direct-pe-video, și a fost ultimul realizat de echipa originală. Echipa a fost condusă de Davis Doi și i-a inclus pe Glenn Leopold, Jim Stenstrum, Lance Falk, și alții. Aceștia intraseră anterior în conflict cu directorii studiourilor, care au sugerat scenariști externi pentru cel de-al doilea film Scooby, Witch's Ghost (Fantoma Vrăjitoarei). Pentru Cyber Chase, a fost aceeași situație: directorii l-au recomandat pe Mark Turosz, un scenarist aflat deja sub contract cu Warner Bros., care avea puțină experiență în domeniul animației. Echipa produsese primul film Scooby, Zombie Island, precum și al treilea, Alien Invaders, cu autonomie totală, și s-a simțit jignită de insistențele Warner de a folosi scenariul lui Turosz.

Echipa a fost deosebit de critică la adresa proiectului de scenariu al lui Turosz, care, potrivit lui Falk, a fost considerat un regres în ceea ce privește potențialul francizei. Ei au considerat că ritmul și linia de acțiune a acestuia erau nesatisfăcătoare. În plus, acesta nu era familiarizat cu procesul de animație. De exemplu, scenariul includea mișcări de cameră complicate, imposibil de realizat cu bugetul lor, precum și nenumărate locații care s-ar fi dovedit plictisitoare pentru proiectare. Ca urmare, echipa inițială s-a mutat la alte proiecte după finalizarea filmului. Următorul lungmetraj Scooby-Doo, Legenda Vampirului, a fost scris tot de Turosz.

Stenstrum a sugerat inițial să exploreze folosirea actorilor live-action pentru scenele plasate în interiorul jocului video, deși ideea a fost rapid abandonată. Dintre primele patru filme, Cyber Chase prezintă cea mai mare serie de credite de artiști de storyboard, deoarece echipa a fost supusă unor constrângeri semnificative de timp și a avut nevoie de ajutor suplimentar. Cyber Chase a fost, de asemenea, ultimul film Scooby-Doo care a avut animație produsă la studioul japonez Mook Animation.

Note

Legături externe

Filme de animație din anii 2000
Filme de animație
Cartoon Network
Boomerang
Filme americane
Scooby Doo
Filme Warner Bros.
Filme de televiziune din 2001
Filme din 2001
Filme japoneze

Scooby-Doo și Vânătoarea de Viruși


O Governo de Estabilidade Nacional () é um governo líbio baseado em Sirte  formado em 10 de março de 2022, liderado por Fathi Bashagha e apoiado pela Câmara dos Representantes da Líbia e pelo Exército Nacional Líbio. Desde a sua criação, o governo reivindica o poder sobre a Líbia em competição com o Governo de Unidade Nacional liderado por Abdul Hamid Dbeibeh.

História
No dia 21 de setembro de 2021, a Câmara dos Representantes, que governa o leste da Líbia, aprovou uma moção de desconfiança contra o Governo de Unidade Nacional.

Em 10 de fevereiro de 2022, a Câmara dos Representantes selecionou Fathi Bashagha como primeiro-ministro designado, depois que o presidente da Câmara, Aguila Saleh Issa, anunciou que o outro candidato único, Khalid Al-Baybas, retirou sua candidatura. No entanto, Al-Baybas negou ter desistido da disputa. O primeiro-ministro do Governo de Unidade Nacional Abdul Hamid Dbeibeh rejeitou a nomeação de Bashagha como primeiro-ministro, afirmando que só entregará o poder após uma eleição nacional. Já o líder do Exército Nacional Líbio, Khalifa Haftar, saudou a nomeação de Bashagha.

Em 1 de março, a Câmara dos Representantes votou para dar confiança ao Governo de Estabilidade Nacional de Bashagha. Segundo o presidente do legislativo, 92 dos 101 membros presentes votaram a favor do novo governo. O Alto Conselho de Estado rejeitou as medidas "unilaterais" da Câmara dos Representantes e considerou sua decisão de conceder confiança a um novo governo como uma violação do Acordo Político Líbio. Assim, o Governo de Unidade Nacional recusou-se a transferir poderes para o governo de Bashagha. As Nações Unidas manifestaram preocupação com a votação devido a relatos sobre falta de transparência e de trâmites, além de atos de intimidação antes da sessão da Câmara.

Bashagha e seu gabinete foram empossados na sede da Câmara dos Representantes em Tobruk em 3 de março.

No momento, ambos os governos operam na Líbia, o que levou à dualidade de poderes.

A partir de maio, ocorrem confrontos entre partidários dos dois governos na Líbia, que se intensificaram em 27 de agosto.

Governo da Líbia
Política da Líbia
Crise Líbia (2011–presente)
2022 na Líbia

Governo de Estabilidade Nacional


Julio César Enciso Espínola (Caaguazú, 23 de janeiro de 2004) é um futebolista profissional paraguaio que atua como avançado. Atualmente joga pelo Brighton & Hove Albion, clube da Premier League, e representa a Seleção Paraguaia de Futebol.

Carreira

Início de Carreira
Enciso começou a sua carreira futebolística no Paraguai, no clube local da sua cidade natal, Caaguazú. Com 11 anos, foi recrutado pelo Club Libertad. A 17 de março de 2019, com 15 anos, Enciso fez a sua estreia profissional pela equipa principal do Libertad, numa vitória caseira por 4–0 sobre o Deportivo Santaní, tornando-se o mais jovem jogador de sempre a estrear-se pelo clube.

Brighton & Hove Albion
A 17 de junho de 2022, Enciso transferiu-se para o Brighton & Hove Albion, da Premier League, por uma taxa de 9,5 milhões de libras (mais possíveis bónus relacionados com objetivos), assinando um contrato de 4 anos pelos Seagulls. A 24 de agosto, Julio estrou-se pelo Brighton, jogando 80 minutos de uma vitória por 3–0 em casa do Forest Green Rovers, da League One, na 2ª ronda da Taça da Liga Inglesa, onde assistiu um golo de Steven Alzate. A 29 de outubro, Enciso estreou-se na Premier League, substituindo Adam Lallana aos 65 minutos de uma vitória em casa por 4–1 sobre o Chelsea. A 4 de abril de 2023, o paraguaio marcou o seu primeiro golo pelo Brighton, numa vitória fora de casa por 2–0 sobre o Bournemouth. A 15 de abril, marcou numa vitória por 1–2 no terreno do Chelsea - a primeira vitória de sempre do Brighton em Stamford Bridge.

A 23 de abril, Enciso foi titular na semi-final da FA Cup, disputada em Wembley, jogando 67 minutos frente ao Manchester United; o Brighton acabou por ser derrotado no desempate por grandes penalidades. Três dias depois, o jovem de 19 anos foi pela primeira vez titular na Premier League, numa derrota por 3–1 em casa do Nottingham Forest. Três dias depois, a 29 de abril, Enciso fez 2 assistências na goleada do Brighton, em casa, por 6–0 sobre o Wolves, a maior vitória de sempre dos Seagulls na Premier League. A 14 de maio, Julio abriu, de cabeça, o marcador numa vitória por 3–0 sobre o Arsenal, no Emirates Stadium. A 24 de maio, marcou, através de um impressionante remate de longa distância, o seu primeiro golo no Falmer Stadium, garantindo um empate por 1–1 frente ao Manchester City, que garantiu a presença do Brighton na Liga Europa de 2023–24. Este golo foi eleito Golo da Temporada 2022–23 pela BBC e, posteriormente, Golo da Temporada da Premier League, vencendo Ivan Toney e Miguel Almirón num voto aberto ao público.

Carreira Internacional
Enciso é internacional paraguaio a nível juvenil e sénior. Representou a Seleção Sub-15 do Paraguai no Campeonato Sul-Americano Sub-15 de 2019. Estreou-se pela Seleção principal do Paraguai a 14 de junho de 2021, numa vitória por 3–1 sobre a Bolívia, na Copa América 2021.

Estatísticas de Carreira

Internacional

Títulos
Club Libertad

 Primera División: Apertura 2021
 Copa Paraguay : 2019

Futebolistas do Brighton & Hove Albion F.C.
Futebolistas do Club Libertad
Jogadores da Seleção Paraguaia de Futebol
Futebolistas do Paraguai
Pessoas vivas
Nascidos em 2004

Julio Enciso


مقبس 754  وهو مقبس لوحات المعالجة المركزية أنتجته شركة إي أم دي ليخلف مقبس إي. وبهاذا المقبس تكون شركة إي أم دي قد تخلت عن نظام ناقل البيانات أف أس بي التابع لشركة إنتل لتعتمد نظامها الخاص بها اسمه هيبر ترانسبورت, فقد قالت شركة إي أم دي أنَ ناقل أف أس بي وليس لديه قابلية للتطوير أكثر مما وصل إليه الآن. وهو أول مقبس تم تسويقه للمستهلك العادي الذي يدعم نظام إي أم دي 64 لوحدات المعالجة الجديدة من شركة إي أم دي.

مقابس وحدة المعالجة المركزية

مقبس 754


Propozicijama ABA lige za sezonu 2018./19. su predviđene kvalifikacije.
Igraju se nakon završetka ligaškog dijela ABA lige i završetka 2. ABA lige, u travnju 2019. godine. Sudjeluju 11. plasirana momčad ABA lige i doprvak 2. ABA lige. Igra se na dvije pobjede (best-of-three serija). Pobjednik susreta stječe pravo nastupa u ABA ligi za sezonu 2019./20., a poraženi u Drugoj ABA ligi.

Sudionici

Rezultati
Utakmice su igrane 17., 23. i 30. travnja 2019. godine.

 - domaća utakmica za klub1
 - gostujuća utakmica za klub1

"Zadar" ostao član ABA lige.

Unutrašnje poveznice
 ABA liga 2018./19.
 Druga ABA liga 2018./19.
 Superkup ABA lige 2018.
 Premijer liga 2018./19.

Vanjske poveznice
 aba-liga.com
 druga.aba-liga.com

Izvori

 aba-liga.com, Qualifiers - Calendar - Season 2018/19, pristupljeno 16. svibnja 2019.

2019 1 kvalifikacije

Kvalifikacije za ABA ligu 2019.


بلدية سوريا (بالكاتالانية: Súria) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 6.369 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

أعلام
 ديفيد جايجو
 فرنسيسكو مولينا

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة
بلديات في باجس

سوريا (برشلونة)


L'esplanade Fernand-Rude, anciennement esplanade de la Grande-Côte, est une esplanade du quartier des pentes de la Croix-Rousse dans le  arrondissement de Lyon en France. Elle surplombe la montée de la Grande-Côte, au croisement avec la rue du Bon-Pasteur.

Dénomination
En 2019, l'esplanade est renommée esplanade Fernand-Rude en hommage à l'historien du mouvement social et des Canuts, Fernand Rude.

Histoire

A partir de 1971, la municipalité adopte un projet de rénovation de la montée de la Grande-Côte, conduisant à quelques manifestations de défense du quartier. Une partie des bâtiments dans la partie supérieure de la montée sont détruits créant une trouée bien visible dans le tissu urbain. A partir de 1999, cette section est réaménagé conduisant à la création du jardin de la Grande Côte et de l'esplanade Fernand-Rude, offrant un panorama sur la ville.

En janvier 2022, c'est de cette esplanade que Christiane Taubira annonce sa candidature à l'élection présidentielle de 2022.

Référence

Place dans le 1er arrondissement de Lyon
Voie de Lyon se référant à un nom d'homme

Esplanade Fernand-Rude


Dealer's choice is a style of poker where each player may deal a different variant. As the deal passes clockwise around the table, each player occupying the dealer position chooses a variant which is either played just for the current hand or for an entire orbit. It is a common choice for home games, where the tone of the game is usually more recreational than competitive. It is also rarely played online, due to the complexities involved in creating the appropriate algorithms that would allow the format of poker to change during each hand, or orbit.

Dealer's choice games often break from the typical forms of poker through the use of wild cards and kill cards in addition to variations on betting structure. The majority of the dealer's choice poker games were derived from children's games.

Depending on house rules, dealers may also call card games that are not true poker variants, such as Acey Deucey, Screw Your Neighbor, and Guts.

There are two different approaches to a standard DC game:

 Per hand: In this type of format the player on the button (known as the dealer) selects the format of poker to play for that hand only. After the hand is over the dealer button moves to the left and the next player in that position chooses the next format of poker that will be played.
 Per orbit: In this type of format the player on the button (known as the dealer) selects the format of poker to play for the next orbit, which is an entire revolution of the table. So, for example, if the game was being played at a nine-handed table then an orbit would last nine hands.

Poker variants
The varieties of poker wholly depend on the level of knowledge and understanding on the table that you are playing. In home games, players will agree in advance the types of games that can be chosen, and then they are selected at random by each player.

In casino games, the games are normally shown on a rolodex, and players can either choose a game from the rolodex, or it is spun in order for the choice of game to be entirely random.

The most popular form of poker in the world (No Limit Texas hold'em) is rarely played in Dealer's Choice. There are many reasons for this, but the most common is the fact that people play Dealer's Choice to get away from the regularity of playing No Limit Hold'em. That being said, it is a game that many beginners will choose to play if they are unfamiliar with the other mixed games.

References

Poker variants

sv:Poker#Dealer's choice

Dealer's choice


An Calamagrostis kokonorica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Yi Li Keng ngan Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Calamagrostis kokonorica in nahilalakip ha genus nga Calamagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Calamagrostis

Calamagrostis kokonorica


طريد الفردوس هو فيلم مصري تم إنتاجه عام 1965، من إخراج فطين عبد الوهاب، وتمثيل فريد شوقي وسميرة أحمد ونجوى فؤاد ، رشحت الفيلم لمهرجان موسكو السينمائي الدولي سنة 1965م.

قصة الفيلم
يموت الدرويش عليش، وينقل في موكب مهيب إلى المقبرة، وهناك يتم صعوده إلى السماء من أجل محاسبته، لكن هناك يكتشف أن مجموع حسناته يساوى مجموع سيئاته، وأنه ليس من أهل الجنة ولا من أهل النار، وبالتالي يصدر قرار بإعادته إلى الدنيا لبضعة أيام من أجل اختباره مرة أخرى، يعود إلى الحياة ويخرج من المقبرة، ويكتشف أنه من الصعب أن يعود إلى شخصيته القديمة كعليش، فينتحل اسم إبراهيم، وينضم إلى إحدى العصابات ويتعرف على فتاة نقية، يحاول مساعدتها، ثم يختلف مع أفراد العصابة، فيقوم بمطاردتهم وكشفهم إلى رجال الشرطة، يشتد الصراع، ويقع في حب الفتاة النقية، وأثناء مشاجرة مع أفراد العصابة، وقبل أن تأتى الشرطة، يموت إبراهيم من جديد.

الممثلون
 فريد شوقي
 سميرة أحمد
 نجوى فؤاد
 توفيق الدقن
 بوسي
 محمد توفيق
 رجاء يوسف
 عزيزة حلمي
 حسين إسماعيل
 عبد الغني النجدي
 محسن حسنين

روابط خارجية

مصادر

أفلام إنتاج 1965
أفلام باللغة العربية
أفلام باللغة العربية في عقد 1960
أفلام توفيق الدقن
أفلام دراما مصرية
أفلام درامية 1965
أفلام سميرة أحمد
أفلام فريد شوقي
أفلام فطين عبد الوهاب
أفلام مصرية إنتاج 1965
أفلام مصرية بالأبيض والأسود

طريد الفردوس (فيلم)


An Echinosepala aspasicensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alec M. Pridgeon och Mark W. Chase. An Echinosepala aspasicensis in nahilalakip ha genus nga Echinosepala, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Echinosepala

Echinosepala aspasicensis


Aloe hexapetala, es una especie de planta suculenta  perteneciente a la familia de los aloes. Es originaria de Sudáfrica.

Distribución y hábitat
Aloe speciosa se encuentra principalmente en el matorral, y también en la sabana y fynbos, en un terreno muy pedregoso en el oeste y la Provincia del Cabo Oriental. Su alcance es sobre todo en las partes más secas de la región donde la lluvia se produce en todas las estaciones, con un máximo de verano en el este.

En esta especie es muy característica la roseta de hojas que es ligeramente oblicua, una figura que no se encuentran en ningún otro tallo de Aloe del sur de África. Las hojas tienen color rosa con finos márgenes de rojo y con los más finos dientes de todos los aloes arborescentes, y las inflorescencias simples muy densas, en forma de racimos de dos colores son otros datos muy particulares. Aloe rubroviolacea (endémica de Yemen) también tiene rosetas de hojas e inflorescencias oblicuas con racimos muy densos, pero la planta es más corta y los racimos son unicolor.

Taxonomía
Aloe hexapetala fue descrita por Joseph de Salm-Reifferscheidt-Dyck y publicado en Verz. Art. Aloe 28, en el año 1817.
Etimología
Aloe: nombre genérico de origen muy incierto: podría ser derivado del griego άλς, άλός (als, alós), "sal" - dando άλόη, ης, ή (aloé, oés) que designaba tanto la planta como su jugo - debido a su sabor, que recuerda el agua del mar. De allí pasó al Latín ălŏē, ēs con la misma aceptación, y que, en sentido figurado, significaba también "amargo". Se ha propuesto también un origen árabe, alloeh, que significa "la sustancia amarga brillante"; pero es más probablemente de origen complejo a través del hébreo: ahal (אהל), frecuentemente citado en textos bíblicos.

hexapetala: epíteto latino que significa "con seis pétalos".
Sinonimia
 Aloe chloroleuca Baker
 Aloe drepanophylla Baker
 Aloe platylepis Baker
 Aloe speciosa Baker
 Lomatophyllum jacquinii Spreng.
 Phylloma jacquinii (Spreng.) G.Don

Referencias

Enlaces externos

hexapetala
Flora de África austral
Flora de África continental
Plantas descritas en 1817
Plantas descritas por Salm-Dyck

Aloe hexapetala


B vitaminleri ya da B kompleks vitaminleri:

 [[Tiyamin|Vitamin B1]] (tiyamin)
 [[Riboflavin |Vitamin B2]] (G vitamini, riboflavin)
 Vitamin B3 (Vitamin P, Vitamin PP, Niyasin)
 Vitamin B5 (Pantotenik asit)
 Vitamin B6 (Piridoksin, Pridoksamin)
 Vitamin B7 (Vitamin H, Vitamin B-w, Biyotin)
 Vitamin B9 (Vitamin M, Vitamin B-c, Folik asit) Gebelikte önem taşır.
 Vitamin B12 (Siyanokobalamin)
Not: B vitamini sınıflandırmasında bazı numaraların (4, 8, 10, 11) bulunmamasının sebebi önceden vitamin sanılarak eklenmiş olmalarına rağmen sonradan vücut için esansiyel olmadıklarının keşfedilmesidir.

B vitaminleri


جمعة الماجد  رجل أعمال إماراتي ولد في عام 1930م، يعتبر أحد أغنى أغنياء الإمارات والعرب. ويعد أحد رجالات الثقافة والفكر والعمل الخيري في دولة الإمارات والعالم العربي. أسس المدارس الأهلية الخيرية، وكلية الدراسات العربية والإسلامية لأبناء دول الخليج والدول الأخرى وهو أحد مؤسسي جمعية بيت الخير. حصل على جائزة الملك فيصل العالمية في خدمة الإسلام عام 1999م.

نشأته
ولد «جمعة» سنة 1359هـ / 1930م في منطقة الشندغة وهي من أعمال مدينة دبي، عندما كانت هي واجهة دبي وسوقها ومينائها ومركزها التجاري العتيد وهناك نشأ مع عائلته، وهو من عائلة بن قريبان من قبيلة آل بو مهير، وكانت نشأته الأولى مع أسرته وكان ترتيبه الثاني بين أخوته.

كان الوالد (ماجد) يعمل بالغوص وهي المهنة الأكثر انتشاراً بين أهل الخليج، وكان نوخذة يملك محملين (سفينتين) يخرج بهما إلى الغوص مع بدء كل صيف

لما بلغ ابنه جمعة السابعة من عمره اصطحبه إلى رحلات الغوص وبقي يرافق والده نحو أربع سنوات بينما يذهب بقية أيام السنة إلى المدرسة.

بدأ جمعة الماجد دراسته عند المطوع ثم انتقل إلى مدرسة حديثة (المدرسة الأهلية) وبقي في المدرسة مدة قصيرة . ثم انتقل بعدها إلى العمل بالتجارة التي استهوته أكثر من متابعة الدراسة.

كان والده يصطحبه منذ الصغر إلى رحلات الغوص في فصل الصيف، وكانت رحلات شاقة تعلم منها الصبر والمثابرة على العمل.

تعلم القراءة والكتابة وشيئاً من علوم الدين والقرآن الكريم واللغة العربية في الكتاتيب على يد المطوع، وكان منذ صغره يشعر بقيمة الكتاب، حيث لم يكن متوفراً بسهولة في تلك الأيام.

التجارة
بدأ ممارسة التجارة وهو طالب في المراحل الدراسية حيث كان يبيع الأقلام والدفاتر إلى زملائه ثم موظفاً عند خاله أحمد ماجد الغرير، عندما شب جمعة الماجد واشتد عوده التحق مع أخيه بالعمل ليتعرف على أصول العمل وأنواع البضائع وكيفية التعامل مع الناس، وخلال السنتين أبدى براعة شجعت خاله (أحمد الغرير) من أن يؤسس له عملاً في متجر يبيع فيه الألبسة والأقمشة، ثم عزم على العمل منفرداً وأسس متجره الخاص.

اشتهر بين الناس بصدقه وقناعته وكانت راحته في وجوده مع بضائعه وزبائنه لذلك كانت أرباحه في ازدياد وثروته في نماء.
بعدها توالت النجاحات وتوسعت تجارته مع البلدان المختلفة وكثرت مؤسساته التي أنشأها في أنواع التجارات ولمع اسمه في الإمارات وبلدان الخليج، وكان خلال أسفاره يقتني المفيد من الكتب والدوريات التي لم تكن متوفرة في دبي آنذاك، وكان حريصاً على أن يجعل المال قيمة إنسانية وثقافية. وأصبح أحد أهم رجال أعمال الإمارات حيث يتربع على عرش مالي ضخم، ولكن خلف هذه الثروة تاريخ من الطفولة الفقيرة.

العمل الخيري
في مطلع الخمسينات قام مع زملاء له بتأسيس لجنة بمباركة الشيخ راشد بن سعيد آل مكتوم، وتتألف اللجنة من السادة : حميد الطاير، عبد الله الغرير، جمعة الماجد، ناصر راشد لوتاه، وقد قامت هذه اللجنة بجمع التبرعات من المحسنين بدبي، حيث شيدت بها ثانويتين، واحدة للذكور في بر دبي، واسمها ثانوية جمال عبد الناصر، وأخرى للبنات في ديرة، واسمها ثانوية آمنة، كما سعى في المدة نفسها إلى تأسيس المكتبة الوطنية بدبي.

في عام 1983م وبسبب الظروف الاقتصادية والاجتماعية التي حالت دون قبول أبناء الوافدين من الدول العربية والإسلامية في المدارس الرسمية، أنشأ المدارس الأهلية الخيرية . ولما تكاثر عدد التلاميذ حتى وصل في الآونة الأخيرة إلى 9000 تلميذ وتلميذة.
في عام 1987م شعر السيد جمعة الماجد بحاجة المرأة إلى العلم وصعوبة وصولها إلى جامعة الدولة في مدينة العين، أو السفر إلى الخارج، فأنشأ جامعة الوصل " كلية الدراسات الإسلامية والعربية سابقًا " ، التي هي عضو في اتحاد الجامعات العربية وشهاداتها معادلة من جامعة الأزهر الشريف، ومن كلية دار العلوم، ومن قبل وزارة التربية والتعليم  بدولة الإمارات العربية المتحدة، وهي مخصصة لأبناء الوطن وإخوانهم من دول مجلس التعاون الخليجي، حيث يدرس بها الآن نحو 3700 طالب؛ منهم 2500 من الإناث، و 1200 من الذكور، وقد تخرج منها حتى الآن؛ 4119 طالب؛ منهم 3302 طالبة - 817 طالب، كما يوجد بها قسم للدراسات العليا في العلوم الإسلامية، واللغة العربية، حيث يمنح المنتسبين إليه شهادة الماجستير والدكتوراه في الفقه وأصوله، واللغة العربية، ويبلغ عدد المسجلين به حتى الآن 132 طالبة، وقد نال 23 طالبة منهن حتى الآن شهادة الماجستير.

وفي عام 1991م شعر بحاجة الطلاب والباحثين إلى الكتب والمراجع، وأكثرهم من الفقراء، كما أن طلاب الدراسات العليا يضطرون إلى السفر من بلد إلى بلد ليحصلوا على بغيتهم من صور المخطوطات، ولكنهم يرجعون غلباً بخف حنين، وذلك نظرا للصعوبات التي تعترضهم، فأنشأ مكتبة عامة، تطورت المكتبة فيما بعد لتصبح مركزاً ثقافياً يقدم الخدمات لطلاب العلم بيسر وسهولة، ألا وهو مركز جمعة الماجد للثقافة والتراث بدبي. وقد قام سيادته مرات عديدة برحلات علمية إلى دول عربية وإسلامية، رفقة موظفين متخصصين بالمركز، وذلك لجمع صور المخطوطات، أو تصويرها إن أمكن، قصد تقريبها من طلاب العلم والباحثين عنها، كما مكنته هذه الرحلات من الاطلاع على أوضاع المخطوطات في العالم العربي والإسلامي، فوجد من الضروري تطوير جهاز لمعالجتها وإنقاذها من التلف والتآكل، وقد نجحت جهوده في هذا المجال بحمد الله، فتم تطوير جهاز الماجد للترميم الآلي، وذلك بالاعتماد على خبرات من المركز نفسه، وتم إهداء الجهاز إلى 14 دولة حتى الآن.

وفي عام 1990م قام بتأسيس جمعية بيت الخير مع نخبة من زملائه الخيرين، بغرض تقديم المساعدات المالية والعينية للمحتاجين من الفقراء، ويستفيد منها مواطنو دولة الإمارات العربية المتحدة، كما تقدم الجمعية المعونة للطلاب الفقراء، وتقدم أيضا العون للمتضررين من الكوارث والنكبات، كما ساهم مع زملاء له قدر الاستطاعة في إنشاء المدارس في عدد من الدول العربية والإسلامية، وتقديم الدعم للتعليم عامة، وكان حريصا بصفة خاصة على أبناء فلسطين، فكانت لهم الأولية حتى في الأعمال التجارية، وذلك قصد تمكينهم من الإنفاق على أقاربهم في الأرض المحتلة.

أحب جمعة الماجد الكتابَ منذ الصغر فالكتاب عنده كنز ثمين يضم تراث الإنسانية كلها ومن عباراته الشهيرة: «أعتبر نفسي مسؤولاً عن إنقاذ أي كتاب معرض للتلف في العالم، بأي لغة كان وأياً كان موضوعه أو كاتبه، لأن الكتاب يمثل إرثاً حضارياً للإنسانية جمعاء، والحفاظ عليه هو حفاظ على الإرث العلمي والثقافي والإنساني»، وقد أثمرت محبته للكتاب وحرصه على التعليم إنشاء عدد من المؤسسات العلمية والثقافية والخيرية داخل الدولة وخارجها هذا إلى جانب تقديم المساعدات المالية الممكنة للدارسين الذين يواجهون ظروفاً اقتصادية صعبة.

ففي عام 1983م وبسبب الظروف الاقتصادية والاجتماعية التي حالت دون قبول أبناء الوافدين من الدول العربية والإسلامية في المدارس الرسمية، أنشأ المدارس الأهلية الخيرية لتعليم الفقراء من الطلاب الوافدين مجاناً .

وفي عام 1987م شعر جمعه الماجد بحاجة المرأة إلى العلم وصعوبة وصولها إلى جامعة الإمارات في مدينة العين أو السفر إلى الخارج فأنشأ كلية الدراسات العربية والإسلامية وشهاداتها معادلة من جامعة الأزهر الشريف ومن كلية دار العلوم ومن قبل وزارة التعليم العالي بالدولة وهي مخصصة بأبناء الوطن وإخوانهم من دول مجلس التعاون الخليجي. وما مبادرة السيد جمعه الماجد بإنشاء مكتبة جمعه الماجد في مدارس المناطق النائية في الدولة إلا تجسيد للفهم الذي يتحلى به هذا الرجل للمسئولية الاجتماعية، وكثير من مبادراته تصب في هذا الاتجاه، فالمدارس الأهلية الخيرية، وفأنشأ جامعة الوصل " كلية الدراسات الإسلامية والعربية سابقًا " ، ودعم التعليم وتوفير فرصة للمرأة قبل الرجل لا تقاس بميزانية محددة في شركاته، بل بوعي وإدراك للمسؤولية الملقاة على عاتقه في بناء الوطن.

كان جمعة الماجد يقتني كل ما استطاع الوصول إليه من نوادر الكتب والمخطوطات والوثائق، ثم أصبح جمع الكتب وترتيبها في عام 1988م يأخذ طابعاً مهنياً وعملياً. فتم تأسيس مركز جمعة الماجد للثقافة والتراث ليكون هيئة خيرية علمية ذات نفع عام تعني بالثقافة والتراث، وبه ما يزيد عن 250 ألف مخطوطة، وما يزيد على 300 ألف عنوان، ومن الدوريات ما يزيد على 6000 عنوان موزعة على أكثر من نصف مليون عدد، والآلاف من الرسائل الجامعية.

جمعية بيت الخير
في عام 1990م قام بتأسيس جمعية (بيت الخير) مع نخبة من زملائه من أهل البر والإحسان لتقديم المساعدات المالية والعينية للمحتاجين من الفقراء.
ولم يقتصر الدعم فقط على الأفراد بل توسع ليشمل الجمعيات الخيرية، المستشفيات، والمستوصفات الطبية داخل البلاد وخارجها، وقدم معونات للمراكز الثقافية والإسلامية، وأنشأ المساجد في البلاد الإسلامية وأمريكا وأوروپا، ومازال يواصل تشجيعه ودعمه للعلماء والباحثين.

مناصب ومسؤوليات
 عضو مؤسس لغرفة تجارة وصناعة دبي.
 نائب رئيس مجلس إدارة البنك المركزي لدولة الإمارات العربية المتحدة
 رئيس مجلس الشؤون الاقتصادية لإمارة دبي
 مؤسس مجموعة شركات جمعة الماجد ورئيس مجلس إدارتها
 نائب رئيس مجلس إدارة بنك الإمارات الدولي المحدود بدبي
 مؤسس ورئيس مجلس أمناء جامعة الوصل " كلية الدراسات العربية الإسلامية دبي - سابقًا "
 مؤسس المدارس الأهلية الخيرية دبي
 مؤسس ورئيس جمعية بيت الخير دبي
 عضو المجلس الأعلى لجامعة الإمارات العربية المتحدة
 عضو مؤسس لمؤسسة الفكر العربي-بيروت، لبنان
 رئيس مجلس آباء منطقة دبي التعليمية سابقًا
 عضو اللجنة الاستشارية لمركز دراسات الشرق الأوسط في جامعة هارفارد سابقًا
 رئيس مركز جمعة الماجد للثقافة والتراث بدبي

الجوائز والشهادات التقديرية
تقديرا للجهود والأنشطة التي قام بها السيد جمعة الماجد، فقد تم منحه العديد من الجوائز المحلية والدولية منها:
- كرمته وزارة العدل الكويتية، لاستضافة الأسر الكويتية في العام 1990م، ولدوره في تأسيس لجنة الإخاء الإماراتية الكويتية 1990م.

- جائزة سلطان بن علي العويس، شخصية العام الثقافية لدولة الإمارات العربية المتحدة 1992م.

- جائزة دبي للجودة «رجل أعمال العام» من قبل الشيخ محمد بن راشد آل مكتوم 1994م.

- جائزة المساهمين في محو الأمية وتعليم الكبار من وزارة التربية والتعليم 1995م.

- شهادة تقدير من جمعية المؤرخين المغاربة تكريمًا لجهوده في خدمة الثقافة والتراث 1996م.

- جائزة الملك فيصل العالمية لخدمة الإسلام في عام 1999م.

- جائزة البر من سمو الشيخة فاطمة بنت مبارك، قرينة رئيس الدولة الراحل الشيخ زايد آل نهيان، رئيسة الاتحاد النسائي العام 1998م.

- شهادة فخرية من المجلس العلمي بجامعة سانت بطرسبورغ تكريمًا لدوره في الحفاظ على التراث الإسلامي 1999م.

- جائزة الشخصية الدولية لخدمة الثقافة والتراث من قبل الرئيس المصري المخلوع حسني مبارك 2000م.

- شهادة تقدير من المركز الإسلامي في آخن – ألمانيا 2000م.

- شهادتا تقدير من جمعيتي الصلاح الفلسطينية وجمعية الأعمال الخيرية تقديرًا لجهوده ودعمه للقضية الفلسطينية 2000م.

- كرمه المجمع العربي الثقافي في بيروت لجهوده في حماية التراث العربي والإسلامي سنة 2001م.

- شهادة تقدير من وزارة الإعلام الكويتية لجهوده المتميزة في خدمة الإسلام 2001م .

- جائزة الشارقة للعمل التطوعي 2003م من سموالشيخ الدكتور سلطان بن محمد القاسمي حاكم إمارة الشارقة.

- تم تقليده (نوط القدس من الدرجة الأولى) من الرئيس الفلسطيني محمود عباس في عام 2005م.

- جائزة مهرجان القرين الثقافي 12 في عام 2005م.

- جائزة سلطان العويس الثقافية في مارس 2008م.

قالوا عنه
قال عنه صاحب السمو الشيخ محمد بن راشد آل مكتوم نائب رئيس الدولة رئيس مجلس الوزراء حاكم دبي «من بين تجار الإمارات ورواد العمل الخيري، ممن تنبهوا لأهمية التعليم، ومن نماذجهم المشرفة الأخ جمعة الماجد صاحب العطاء الكبير للتعليم في الإمارات، وفي العالمين العربي والإسلامي، إنه يستحق الاعتزاز والإكبار»

من أقواله :

 الكتاب ملك البشرية وينبغي أن يصل لكل إنسان، أنا لا أفرق بين كتاب وكتاب، وإنما أعمل لإنقاذ الكتاب أينما كان في العالم، بأي لغة وبأي دين وأنا ضد المنع والرقابة، فليقرأ الناس ويردوا على الكتاب أو يقبلوه، الكتاب ليس قنبلة.
 على الثرِيّ أن يستمتع بماله مع الآخرين وليس وحده فقط، العمل الخيري مثل التجارة يجب أن قائماً على مبادرات، أتألم وأتحسر على جيش من العلماء العرب يخدمون في الدول الأجنبية.

روابط خارجية
 موقع مركز جمعة الماجد للثقافة والتراث
 موقع شركات جمعة الماجد
 تقرير صحيفة البيان
 مقابلة جمعة مع جريدة الإمارات اليوم

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من دبي
أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
أصحاب أعمال إماراتيون
أصحاب أعمال من دبي
إماراتيون حازوا جائزة الملك فيصل العالمية
حائزون على جائزة الملك فيصل العالمية في خدمة الإسلام
مواليد 1359 هـ
مواليد 1930

جمعة الماجد


O sistema europeu de reconhecimento de identidades eletrónicas (conhecido por suas siglas em inglês eIDAS —electronic IDentification, Authentication and trust Services—) é um Regulamento da União Européia (UE) sobre / um conjunto de normas para a identificação eletrónica e os serviços de confiança para transações eletrónicas no mercado único europeu. Estabeleceu-se no REGULAMENTO (UE) Nº 910/2014 DO PARLAMENTO EUROPEU E DO CONSELHO de 23 de julho de 2014 relativo à identificação eletrónica e os serviços de confiança para as transações eletrónicas no mercado interior e pela que se derroga a Diretiva 1999/93/CE.

Aspectos regulados em transações eletrónicas

O Regulamento fornece o ambiente regulatório para os seguintes aspetos importantes relacionados às transações eletrónicas:

 Assinatura eletrónica avançada: uma assinatura eletrónica considera-se avançada se cumpre com certos requisitos:
 Proporciona informação de identificação única que a vincula a seu assinante.
 O assinante tem o controle exclusivo dos dados utilizados para criar a assinatura eletrónica.
 Deve ser capaz de identificar se os dados que acompanham a mensagem têm sido manipulados após ter sido assinados. Se os dados assinados têm mudado, a assinatura marca-se como não válida.
 Há um certificado de assinatura eletrónica, prova eletrónica que confirma a identidade do assinante e vincula os dados de validação da assinatura eletrónica a essa pessoa.
 As assinaturas eletrónicas avançadas podem implementar-se tecnicamente, seguindo os regulares para assinaturas digitais XAdES, PAdES, CAdES ou ASiC Baseline Profile, especificados por ETSI.
 Assinatura eletrónica qualificada, uma assinatura eletrónica avançada que se cria mediante um dispositivo qualificado de criação de assinaturas eletrónicas e que se baseia num certificado qualificado de assinatura eletrónica.
 Certificado qualificado de assinatura eletrónica, um certificado que acredite a autenticidade de uma assinatura eletrónica qualificada que tem sido emitida por um prestador qualificado de serviços de confiança.
 Serviço de confiança, um serviço eletrónico que cria, valida e verifica assinaturas eletrónicas, selos de tempo, selos e certificados. Ademais, um serviço de confiança pode proporcionar a autenticação do sitio site e a conservação das assinaturas eletrónicas, os certificados e os selos criados. É manejado por um prestador de serviços de confiança.

Evolução e envolvimentos legais
O Regulamento eIDAS surgiu da Diretiva 1999/93/CE, que estabelece o objetivo a alcançar pelos Estados-Membros da UE no domínio das assinaturas eletrónicas. Os Estados mais pequenos encontravam-se entre os primeiros a começar a adotar a assinatura e a identificação digitais; por exemplo, a primeira assinatura digital estónia teve lugar em 2002 e a primeira assinatura letã em 2006. A sua experiência serviu para desenvolver um regulamento, agora a nível da UE, que se tornou um direito vinculativo em toda a UE desde 1 de julho de 2016. A diretiva tornou os Estados-Membros da UE responsáveis pela criação de leis que lhes permitam cumprir o objetivo de criar um sistema de assinatura eletrónica na UE. A diretiva também permitiu a cada Estado-Membro interpretar a lei e impor restrições, impedindo assim uma verdadeira interoperabilidade e conduzindo a um cenário fragmentado. Ao contrário desta diretiva, o eIDAS assegura o reconhecimento mútuo da identificação eletrónica para efeitos de autenticação entre os Estados-Membros, alcançando assim o objetivo do Mercado Único Digital.

O eIDAS oferece uma abordagem gradual do valor jurídico. Exige que nenhuma assinatura eletrónica seja negada aos efeitos jurídicos ou à admissibilidade em tribunal pelo simples facto de não se tratar de uma assinatura eletrónica avançada ou qualificada. As assinaturas eletrónicas qualificadas devem ter o mesmo efeito jurídico que as assinaturas manuscritas.

No caso dos selos eletrónicos (versão das assinaturas das pessoas jurídicas), aborda-se explicitamente o valor probatório, já que os selos devem gozar da presunção de integridade e da correção da origem dos dados adjuntos.

Número de identidade
A informação do banco de dados tem que estar vinculada a algum tipo de número de identidade. Certificar que uma pessoa tem direito a aceder a certa informação pessoal implica vários passos.

Ligar a uma pessoa com um número, o que pode se fazer mediante métodos desenvolvidos num país, como os certificados digitais.

Ligar um número a uma informação específica, o que se faz em bancos de dados.

Para o eIDAS é necessário ligar o número utilizado por um país que tem informação, com o número utilizado pelo país que emite os certificados digitais.

O eIDAS tem como conceito mínimo de identidade, o nome e a data de nascimento. Mas para aceder a informação mais sensível, precisa-se algum tipo de certificação de que os números de identidade emitidos por dois países se referem à mesma pessoa.

Vulnerabilidades
Em outubro de 2019, investigadores de segurança descobriram duas falhas de segurança. Ambas vulnerabilidades foram corrigidas para a versão 2.3.1 de eIDAS-Node, o pacote de software oficial que se executa em servidores públicos e privados.

Ver também
 Documento de identidade europeu
 Cartão do Cidadão em Portugal

Ligações externas
 Plataforma de interoperabilidade Europeia

Padrões de criptografia
Direito da informática
Métodos de autenticação
Direito da União Europeia
Assinatura

EIDAS


Spiele der Gruppe G der Fußball-Weltmeisterschaft 1998

|}

England – Tunesien 2:0 (1:0)

Rumänien – Kolumbien 1:0 (1:0)

Kolumbien – Tunesien 1:0 (0:0)

Rumänien – England 2:1 (0:0)

Rumänien – Tunesien 1:1 (0:1)

Kolumbien – England 0:2 (0:2)

Gruppe G

Fußball-Weltmeisterschaft 1998/Gruppe G


An Maxillaria quadrata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames ngan Donovan Stewart Correll. An Maxillaria quadrata in nahilalakip ha genus nga Maxillaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Maxillaria

Maxillaria quadrata


Kör Âşık, Gülben Ergen'in 14 Aralık 1999'da çıkardığı ikinci stüdyo albümü.

Şarkı listesi
 "Gümbür Gümbür" (söz-müzik: Şehrazat, düzenleme: Emre Irmak)
 "Kör Aşık" (söz-müzik: Metin Özülkü, düzenleme: Taşkın Sabah)
 "Kim Ne Derse Desin" (söz-müzik: Şehrazat, düzenleme: Ozan Doğulu)
 "Düğüm Düğüm" (söz: Halit Çelikoğlu, müzik: Selami Şahin, düzenleme: Taşkın Sabah)
 "Yaramaz (remix)" (söz: Aşkın Tuna, müzik: Lütfü Bayülken)
 "Kanıma Dokunuyor" (söz-müzik: Sezen Aksu, düzenleme: Taşkın Sabah)
 "Anadolu Kadını" (söz-müzik: Deniz Seki, düzenleme: Ozan Doğulu, Murat Yeter)
 "Senin İçin" (söz-müzik: Serdar Ortaç, düzenleme: Taşkın Sabah)
 "Kurşuni" (söz: Şehrazat, müzik-düzenleme: Ercan Saatçi)
 "Gel Gönlümü" (söz: Mustafa Töngemen, müzik: Erdinç Çelikkol, düzenleme: Taşkın Sabah)

Klip şarkıları
 Kim Ne Derse Desin
 Senin İçin
 Kanıma Dokunuyor
 Kurşuni
 Kör Aşık

Gülben Ergen albümleri
1999 albümleri
Türkçe albümler
Pop albümleri

Kör Aşık


The Terror (Teroarea, 1928) este un film de groază american regizat de Roy Del Ruth. În rolurile principale joacă actorii May McAvoy, Louise Fazenda și Edward Everett Horton.

Prezentare

Acțiunea are loc în Anglia. "Teroarea", un criminal a cărui identitate este necunoscută, ocupă o casă de la țară care a fost transformată într-un han. Oaspeții, printre care spiritualistul doamna Elvery și detectivul Ferdinand Fane, sunt speriați de zgomotele ciudate și muzica misterioasă de orgă. Connors și Marks, doi bărbați tocmai eliberați din închisoare, au jurat răzbunare pe "Teroarea". După o noapte de haos care include crime, identitatea "The Terror" este dezvăluită.

Distribuție
May McAvoy - Olga Redmayne
Louise Fazenda - Mrs. Elvery, a spiritualist
Edward Everett Horton - Ferdinand Fane, a Scotland Yard detective
Alec B. Francis - Dr. Redmayne
Matthew Betz - Joe Connors, a just-released criminal
Otto Hoffman - Soapy Marks, a just-released criminal
Holmes E. Herbert - Goodman
Joseph Gerard - Supt. Hallick
John Miljan - Alfred Katman
Frank Austin - Cotton

Note

Legături externe

Filme din 1928
Filme de groază
Filme în limba engleză
Filme americane
Filme Warner Bros.
Filme regizate de Roy Del Ruth

The Terror (film din 1928)