Sesión continua es una película española dirigida por José Luis Garci y coescrita por el anterior junto a Horacio Valcárcel. La película es valorada por la crítica como una de sus mejores trabajos gracias a su mirada al cine clásico, sin embargo en taquilla no fue bien, dejando unas pérdidas por valor de 25 millones de pesetas. La película fue nominada al premio Óscar a la mejor película de habla no inglesa en 1985, pero perdió frente a la francesa La diagonal del loco.

Argumento
Tras separarse de su mujer, José Manuel Varela prepara su película Me deprimo despacio, que ha escrito junto a su amigo Federico Alcántara, al que acaba de abandonar su esposa.

Reparto
 Adolfo Marsillach interpreta a José Manuel Varela, un hombre solitario que quiere tener una vida estable y poder casarse, pero no lo consigue y tiene que remediarlo hablando con su difunto padre.
 Jesús Puente interpreta a Federico Alcántara, un hombre que ha dedicado toda su vida al cine, al teatro y a la literatura y que es abandonado por su mujer, que se marcha a vivir a un monasterio.

Resto del reparto

Producción
Para el partido de fútbol que van a ver los personajes interpretados por Puente, Bódalo y Marsillach en el Estadio Vicente Calderón, Garci utilizó el partido del 26 de febrero de 1984 entre el Atlético de Madrid y el Sporting de Gijón que acabó con el resultado de 1-1, con goles de Rubio por parte de los locales y de Mesa por los visitantes.

En un principio, los papeles principales iban a recaer en Alfredo Landa y José Sacristán, sin embargo, las discrepancias entre ambos actores sobre quién debería aparecer antes en los títulos de crédito hicieron que ambos abandonaran el proyecto, siendo elegidos en su lugar Jesús Puente y Adolfo Marsillach.

Referencias

Películas ambientadas en Asturias
Películas de Emma Suárez
Películas de España nominadas al Óscar a la mejor película internacional

Sesión continua


Samostan časnih sestara Družbe Kćeri Božje ljubavi Josipovac je rimokatolički samostan u Tuzli. Nalazi se prema istoku Tuzle, u pravcu Slavinovića s lijeve strane. Prema novoj izmjeri, nalazi se na prostoru koji obuhvata katastarske općine Slavinovića, a po starom premjeru katastarskoj općini Kolovrat.

Jedan je od trinaest tuzlanskih nacionalnih spomenika BiH.

Povijest
Godine 1878. Austro-Ugarska zaposjela je BiH što je stvorile preduvjete za bolji život kršćana. Vrhbosanski nadbiskup Josip Stadler pozvao je, a u Bosnu i Hercegovinu 1882. godine došla je radi osnivanja misionarske službe utemeljiteljica ženske redovničke službe Kćeri Božje ljubavi majka Franziska Lechner. Godinu dana poslije dolaze prve časne sestre na područje Tuzle. Onda su se bavile bavile školstvom i brigom o mladima.

Bosanska vlada godine darovala je 1885. Družbi Kćeri Božje ljubavi Provincije Božje Providnosti. Zemljište zvano Dragoželj nalazilo dvadesetak minuta udaljeno od središta Tuzle prema Simin Hanu. Zapušteno zemljište časne sestre su iskrčile, obradile, zasadile i postupno se formirala ekonomija prozvana Josipovac. Samostan je prozvan po poočimu Isusa, svetom Josipu koji u Katoličkoj crkvi zauzima posebno mjesto.
Gradnja samostana na ovoj ekonomiji počela je 29. svibnja 1886. godine, a završena 6. rujna iste godine, kad je i blagoslovljen. Blagoslovu samostana nazočila je i Majka Franciska iz Provincije Božje Providnosti Družbe Kćeri Božje ljubavi. U samostanu je živjelo i radilo desetak sestara. Blizu samostana je i groblje časnih sestara, na kojem su grobovi 40 časnih sestara preminulih u Tuzli i na Josipovcu. Ekonomija samostana materijalno je pomagala Zavodu Kraljice sv. Krunice u Tuzli, otvorenog 1883. godine.

Pored glavne zgrade, časne su imale i kućnu kapelicu. Svećenik im je dolazio iz Tuzle.

2010. godine projektant Božo Pranjić izradio je uređenja groblja "Josipovac" u Slavinovićima,
s pristupnim putom.

Na osnovi peticije/prijedlogas. Elizabete Ane Ćosić, FDC, Družba Kćeri Božje ljubavi iz Tuzle od prosinca 2013. godine, pokrenut je postupak za proglašenje samostana Josipovac u Slavinovićima u Tuzli i groblja Josipovac u Tuzli nacionalnim spomenikom Bosne i Hercegovine.

5. studenoga 2014. proglašen je nacionalnim spomenikom BiH u svojstvu povijesnog spomenika. Groblje časnih sestara ne uživa režim zaštite utvrđen ovom odlukom, jer prema Kriterijima za proglašenje dobara nacionalnim spomenicima nadgrobnici ne ispunjavaju uvjete. Samostan još nije vraćen časnim sestrama.
Od 2005. godine Družba sestara kćeri Božje ljubavi u Tuzli sve do danas bezuspješno je nekoliko puta pokušavala u svoje vlasništvo vratiti samostan Josipovac, usprkos svoj dostavljenoj dokumentaciji. Više puta im se pokušavalo reći neistinu da "tu nije bio sakralni objekt".
Na lokaciji Josipovac nalazi se odašiljač, a na nacionaliziranom zemljištu na toj lokaciji bilo je nekoliko objekata među kojima je i jedna zgrada s čak osam stanova, koje su prijeratni korisnici stanova uspjeli otkupiti temeljem odredbe o stanarskim pravima koje su izjednačene s vlasničkim. Časne sestre bore se i s nelegalnom gradnjom puta preko posjeda, zbog čega su se obratile gradonačelniku.

Izvori

Vanjske poveznice
(boš.) Povjerenstvo za očuvanje nacionalnih spomenika BiH Odluka o proglašenju nacionalnim spomenikom

Katolički samostani u Tuzli
Nacionalni spomenici Bosne i Hercegovine
Družba Kćeri Božje ljubavi

Samostan Josipovac u Tuzli


الباهية هي منطقة سكنية تبعد 50 كلم عن مدينة أبوظبي، بدولة الإمارات العربية المتحدة، باتجاه طريق دبي.وتقع بالقرب من مدينة الشهامة حيث انهما منطقة واحدة متقاربة والمسافة بينهما 3 كلم.

وقد أنشأت المنطقة لتخصص لسكن المواطنين، وذلك في العام 1997 وبأوامر من رئيس الإمارات السابق الشيخ زايد بن سلطان آل نهيان. وتتميز الباهية بهدوئها، حيث أنها منطقة سكنية تتكون من بضع مئات من الفيلات السكنية النموذجية للمواطنين، وهي قريبة من ساحل الخليج العربي.

تقسيمات الباهية

الباهية A وتقع خلف الشهامة القديمة.

الباهية B وهي محاذية للطريق الرئيسي أبوظبي - دبي ومقابلة للشهامة الجديدة ويفصل بينهما طريق أبوظبي دبي.

وتتميز الباهية بنظافتها ولكنها تعاني من قلة توفر الأسواق حيث تبعد عنها 5 كلم.

من الدارج لدى سكان الباهية والمناطق المجاورة لها إطلاق أسماء مناطق الباهية طبقا لألوان المنازل التي تتبع لكل حوض فمثلا هناك المنازل البنية والبيضاء والخضراء، وهناك أيًضا (باهية البحر) وهو الاسم الذي يطلق على المنطقة التي تحوي المنازل القريبة من شاطئ الخليج العربي.

مراجع

مدن وقرى إمارة أبو ظبي

الباهية


Grinder Station (Grinder stasjon) er en tidligere jernbanestation på Solørbanen, der ligger ved bygden Grinder i Grue kommune i Norge. Den er forsynet med en stationsbygning i træ, der er opført i træ efter tegninger af Paul Due.

Stationen åbnede som holdeplads, da banen mellem Kongsvinger og Flisa blev taget i brug 3. november 1893. Den blev opgraderet til station 8. oktober 1921. Den var bemandet indtil 1. september 1980 og blev nedgraderet til trinbræt 27. maj 1990. Persontrafikken på banen blev indstillet 29. august 1994.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Solørbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1893

Grinder Station


Eugenio Pérez Botija (1910-1966) fue un jurista y laboralista español. Fue el primer catedrático español de Derecho del Trabajo y uno de los primeros juristas que realizó un desarrollo científico de esta materia, así como un difusor del Derecho laboral español en el extranjero.

Labor profesional
Mientras estudiaba abogacía comienza a preocuparse por el Derecho del Trabajo; se graduó en la Escuela Social de Madrid, ganó varios premios Marvá, uno de ellos en colaboración con María Palancar, y ocupó su primer cargo en la Oficina de Colocación Obrera de Madrid.
Se graduó de abogado pero nunca ejerció su profesión en forma privada pues se dedicó enteramente a la docencia e investigación, las que realizó en las universidades, como académico de número de la Real Academia de Jurisprudencia y Legislación y también en la Escuela Social de Madrid, el instituto de León XIII y en la Escuela de Médicos de Empresa además de tener su cargo de Letrado de las Cortes Españolas que fue motivo de continuo asesoramiento en ía labor legislativa de la Comisión de Gobernación, a la que estuvo adscrito.
Pocos años después de terminar la guerra civil ganó por oposición una cátedra de Derecho Administrativo en la Universidad de Murcia. Fue el primer catedrático español de Derecho del Trabajo y obtuvo su cátedra por oposición en 1947 en la recién creada Facultad de Ciencias Políticas y Económicas de la Universidad Central de Madrid donde ya era profesor de Derecho Administrativo. Allí también fue secretario, primero, y después decano. También realizó continuada e incesante labor en el Instituto de Estudios Políticos desde su fundación y fue vicepresidente de su Sección de Política Social y Ordenación Sindical.

Pérez Botija quien introdujo en América, y en general en el extranjero, el conocimiento de la doctrina laboral española a través de su propio nombre, primero, y de sus referencias sobre los otros laboralistas, después. México, Brasil, Uruguay, Paraguay, Argentina y Chile conocieron y apreciaron directamente su docencia. Fue así que en el Congreso Iberoamericano de Derecho del Trabajo, celebrado en Madrid en octubre de 1965, fue elegido presidente por unanimidad y en medio de grandes aclamaciones y en su sesión pública de clausura destacados profesores hablaron en un homenaje espontáneo de su figura científica y humana.

Sus obras
Además de ser el primer catedrático de Derecho del Trabajo que ha tenido España, Pérez Botija fue el primer laboralista español que abordó de forma general la construcción científica del Derecho del Trabajo de su país, que puso al alcance general la doctrina extranjera en estos temas y quien abrió las puertas del extranjero al laboralismo español.
Su Curso de Derecho del Trabajo, aparecido en 1948 con muchas ediciones posteriores fue el primero que en su país no se limitó a la exposición y comentario de la legislación española, sino que procuró desarrollar su construcción científica exponiendo la mejor doctrina hispanoamericana, francesa, alemana, italiana, etc. respecto de todos los aspectos de la disciplina con una recopilación del acervo bibliográfico y doctrinal español y extranjero que significó ciertamente una gigantesca labor.
Su otra obra importante fue el Manual de Derecho del Trabajo, dos volúmenes con casi mil páginas, escrito en colaboración con Gaspar Bayón Chacón, del que se han realizado muchas ediciones. A ello se agregan más de 150 artículos, alrededor de 30 comunicaciones a Congresos internacionales; su aportación trascendental al Código de Trabajo paraguayo, su intervención en diversos informes y anteproyectos del Instituto de Estudios Políticos, más de 200 conferencias, todo ello además de su labor docente y de asesor.

Referencias

Enlaces externos

Académicos de la Real Academia de Jurisprudencia y Legislación
Catedráticos de la Universidad de Murcia
Juristas de España del siglo XX
Laboralistas de España
Profesores de Derecho de España
Catedráticos de la Universidad de Madrid

Eugenio Pérez Botija


මෙම ලිපිය මිනිසා විසින් ආහාරයට ගන්නා අල පිලිබඳවය.
අල, කාබෝහයිඩ්‍රේට් වලින් සපිරි ආහාරයකි.

පිසින ක්‍රම

 තැම්බීම
 තෙල් දැමීම

බාහිර සබැඳුම්
 Yam Genebank - IITA has the world mandate to preserve the YAM genetic variety in its genebank, accessions can be searched here
 Yam Research at the International Institute of Tropical Agriculture (IITA)
 Purdue University's Famine Foods Database  includes a page about how various Dioscoreaceae species  are used
 African Pygmies - Wild yams gathering
 The African Table by Jessica Harris. Simon & Schuster: 1996. ISBN 0-684-81837-X.
 Sweet Potato Awareness , education about the differences between yams and sweet potatoes, with a downloadable flyer to distribute.
 The Straight Dope answers "What's the difference between yams and sweet potatoes?"

අල - ආහාරයට ගන්නා
එළවළු
ගොවිතැන

අල (එළවළු)


The North Jutlandic Island (), Vendsyssel-Thy, or Jutland north of the Limfjord (Jylland nord for Limfjorden) is the northernmost part of Denmark and of Jutland. It is more common to refer to the three traditional districts of Vendsyssel, Hanherred, and Thy, however. The area has been intermittently a tied island and, during modern times, was not surrounded by water until a storm in February 1825, which severed the region from the remainder of Jutland and caused a water connection between the North Sea and the western end of the Limfjord. Hence, it is traditionally regarded as a part of Jutland rather than a separate island.

Geographically, it is the second-largest island of Denmark after Zealand (excluding Greenland), with a population of 294,424 on 1 January 2020. 309,834 people lived on the island in 1981.

Danes rarely refer to the area as a whole, but more often to the three constituent districts or to North Jutland (which also includes an area south of the Limfjord). The adjectives nordenfjords and søndenfjords are also commonly used, meaning north and south of the fjord, respectively. The names can all be considered ad hoc creations, as a traditional name for the island is lacking.

The island has six fixed transport links to the mainland (four road bridges, one road tunnel, and one rail bridge). There are also two car ferry connections.

History
The narrow sand tombolo of Agger Tange connected North Jutland Island to the Jutland Peninsula between c. 1200 and 1825. The area became an island again due to a storm on 3 February 1825, when the North Sea broke through the Agger Tange in its far southwest, separating the area from mainland Jutland and creating the Agger Channel. The current separator is the Thyborøn Channel, which was created slightly further south by a flood in 1862. The original Agger Channel filled up with sand in 1877.

The syssel was a medieval sub-division which is regarded as the oldest type of administrative unit in Denmark, having existed since before the Middle Ages. The land of the North Jutlandic Island was divided into two of these: Thysyssel (including Hanherred) and Vendsyssel.

Geography

The North Jutlandic Island consists of these three traditional regions:

Vendsyssel, the largest part to the east and north,
Thy, the lesser part to the west,
Hanherrederne, or Hanherred, is the central isthmus connecting Vendsyssel and Thy.

Since 1 January 2007, when the Danish municipal reform became effective, these areas, along with Himmerland and the islands of Mors and Læsø have constituted the North Jutland Region, the smallest of Denmark's five regions by population. Ecumenically, the North Jutland Islands are the main part of the Diocese of Aalborg.

In traditional terms, the westernmost part of the island, Thy, is considered part of both Northern and Western Jutland simultaneously. The term North West Jutland refers to Thy, the island Mors, and the parts of mainland Jutland bordering the western Limfjord, such as the peninsula of Salling and around the towns of Struer and Lemvig.

Key facts
Area: 4,685 km²
Population: 294,424 (January 1, 2020)

See also
Vendsyssel
Hanherred
Thy (district)
Traditional districts of Denmark
List of islands of Denmark

References

External links

Islands of Denmark
North Jutland Region
1825 establishments in Denmark
Skagerrak

North Jutlandic Island


Hans Wilhelm Eduard Schwerdtfeger (* 9. Dezember 1902 in Göttingen; † 29. Juni 1990 in Adelaide) war ein deutsch-australisch-kanadischer Mathematiker.

Leben
Schwerdtfeger war der Sohn eines preußischen Majors, der 1914 zu Beginn des Ersten Weltkriegs fiel. Schwerdtfeger ging in Göttingen aufs Gymnasium, unterbrochen in der Zeit nach dem Ersten Weltkrieg, als er aus finanziellen Gründen bei den Siemens-Schuckertwerken in Berlin arbeitete. Er studierte in Göttingen und an der Universität Bonn, wo er 1935 bei Otto Toeplitz mit der Dissertation "Beiträge zum Matricen-Kalkül und zur Theorie der Gruppenmatrix" promoviert wurde. Als Gegner der Nationalsozialisten ging er 1936 mit seiner Familie nach Prag und 1939 über Zürich und Frankreich nach Australien. 1940 wurde er Lecturer an der University of Adelaide und später Senior Lecturer an der University of Melbourne. 1957 wurde er Associate Professor an der McGill University in Montreal, wo er 1960 eine volle Professur erhielt. 1983 emeritierte er dort und ging wieder nach Australien als Gastwissenschaftler an die University of Adelaide. Dort lebte auch sein Sohn Peter Schwerdtfeger, ein Professor für Meteorologie an der Flinders University in Adelaide.

Schwerdtfeger befasste sich mit Galoistheorie, Gruppentheorie mit Anwendungen in der Geometrie, Matrizentheorie und Funktionentheorie.

Er war seit 1935 mit der Mathematikerin Hanna Maeder verheiratet, die in Göttingen seine Kommilitonin war.

1964 wurde er Mitglied der Royal Society of Canada. 1979 war er Herausgeber der Gesammelten Schriften von Gustav Herglotz.

Schriften
 Introduction to linear algebra and the theory of matrices, Groningen, Noordhoff 1950
 Geometry of complex numbers: Circle Geometry, Möbius Transformations, Non-Euclidean Geometry, University of Toronto Press 1962
 Introduction to Group Theory, Leiden, Noordhoff International Publishing 1976
 Les fonctions des matrices, Hermann, Paris 1938

Literatur
 Schwerdtfeger, Hans Wilhelm Eduard. In: Werner Röder; Herbert A. Strauss (Hrsg.): International Biographical Dictionary of Central European Emigrés 1933–1945. Band 2,2. München : Saur, 1983, S. 1064f.

Einzelnachweise

Mathematiker (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (McGill University)
Mitglied der Royal Society of Canada
Emigrant aus dem Deutschen Reich zur Zeit des Nationalsozialismus
Deutscher
Kanadier
Australier
Geboren 1902
Gestorben 1990
Mann

Hans Schwerdtfeger


نادي غاما الرياضي (بالبرتغالية: Sociedade Esportiva do Gama) نادي كرة قدم برازيلي يلعب في دوري الدرجة الثالثة. تم تأسيس النادي في سنة 1975.

مراجع

أندية كرة قدم أسست في 1975
أندية كرة قدم في البرازيل
أندية كرة قدم في القطاع الفدرالي (البرازيل)
تأسيسات سنة 1975 في البرازيل

نادي غاما


دايموند بوك دار نشر وتوزيع كويتية اشتهرت بإصدارتها الموجهة للشباب، حصلت على المراكز الأولى في معرض الكويت الدولي للكتاب لمدة أربع سنوات متتالية وحاليا تقوم بتوزيع إصدارتها في جميع أنحاء الوطن العربي و الولايات المتحدة الأمريكية و أوروبا. تتميز إصدارات الدار بجودة الطباعة العالمية بالإضافة إلى اهتمامها بالمضمون.

من أشهر الكتاب الذين كتبوا للدار:
 د.أحمد خالد توفيق
 د. نبيل فاروق
 د. تامر إبراهيم
 م. سند راشد دخيل

وصلات أخرى

وصلات داخلية

وصلات خارجية
الموقع الرسمي لدايموند بوك للنشر والتوزيع

مصادر

دور نشر في الكويت

دايموند بوك


Marie-Hélène Sajka (født 13. september 1997 i Nancy) er en fransk håndboldspiller, som spiller for Neptunes de Nantes og Frankrigs kvindehåndboldlandshold.

Hun har tidligere spillet for den danske klub Nykøbing Falster Håndboldklub, samt de franske klubber Metz Handball og Paris 92.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Frankrig
Håndboldspillere fra Paris 92
Håndboldspillere fra Metz Handball
Håndboldspillere fra Nykøbing Falster Håndboldklub

Marie-Hélène Sajka


Barro Preto es un municipio brasileño del estado de Bahía. Su población estimada en 2004 era de 7.576 habitantes.

Datos estadísticos

En el año 2000, Barro Preto poseía los siguientes indicadores (fuente:IBGE):
 Población total: 8602 habitantes.
 Población urbana: 5159 habitantes.
 Población rural: 3443 habitantes.
 Tasa de urbanización: 59,97%
 Densidad demográfica: 71 hab/km²

La ciudad tiene dos municipios vecinos: al norte y al este, Itajuípe; al sur y oeste, Itabuna. Está localizada en la Microrregión de Ilhéus-Itabuna.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bahía

Barro Preto


Dora Wheeler Keith (née Lucy Dora Wheeler le , morte le ), aussi connue sous le nom de Mme Boudinot Keith, est une artiste américaine, peintre portraitiste et muraliste, illustratrice de livres et de magazines, mais aussi tisserande qui créa des tapisseries pour l'entreprise Associated Artists de sa mère Candace Wheeler.

Biographie

Œuvres

De son vivant, Dora Wheeler Keith était connue principalement pour ses fresques, dont aucune n'a été conservée, et pour ses tapisseries, dont très peu nous sont parvenues, l'une des rares étant Pénélope défaisant son travail à la nuit. En revanche, plusieurs des portraits qu'elle a peints nous sont parvenus.

Notes et références

Bibliographie
  Candace Wheeler, Yesterdays in a Busy Life, Harper Brothers (New York), 1918.
  Candace Wheeler, Annals of Onteora, impression privée, Erle W. Whitfield (New York), 1914 (collections spéciales de la bibliothèque de l'Université de Virginie)
 Amelia Peck Irish, Candace Wheeler: The Art and Enterprise of American Design, Metropolitan Museum of Art, New York, 2001

Liens externes

Naissance en mars 1856
Naissance à Long Island
Peintre américaine
Peintre portraitiste américain
Peintre fresquiste
Illustratrice américaine
Tissage textile
Décès en décembre 1940
Décès à Brooklyn
Décès à 84 ans

Dora Wheeler Keith


Cet article présente les résultats détaillés du simple messieurs de l'édition 2022 de l'Open d'Australie qui est disputé du 17 au . Ce tournoi est le premier de la tournée du Grand Chelem.

Faits marquants

Avant le tournoi

Contexte
Polémique autour de Novak Djokovic et son expulsion du territoire australien
Cette première levée du Grand Chelem est marquée par la polémique entourant le numéro 1 mondial Novak Djokovic. Non-vacciné contre la Covid-19 par choix personnel, alors que 97% du circuit l'est, le Serbe a tout de même obtenu de la direction du tournoi une exemption médicale pour y participer. Cette nouvelle ne manque pas de créer la polémique auprès des Australiens qui ont vécu des restrictions extrêmement lourdes depuis le début de la pandémie et qui voient dans cette dérogation un traitement de faveur. Toutefois, à son arrivée en Australie, la police des frontières lui refuse l'entrée sur le territoire car il n'est pas en mesure de justifier son exemption médicale. Son visa est annulé et le nonuple vainqueur de l'Open d'Australie est placé dans un centre de rétention pour migrants.

Commence alors un feuilleton judiciaire en plusieurs actes. Les avocats de Novak Djokovic font appel de la décision. Ils remettent un dossier de 35 pages à la justice australienne dans lequel il est notamment écrit que la star serbe aurait contracté le Covid-19 le 16 décembre 2021, justifiant ainsi l'exemption médicale, exigé par la Fédération australienne de tennis pour participer au tournoi. Cependant, cette exemption n'a pas été reconnue selon les autorités comme valable pour autoriser un étranger à arriver sur son sol. On apprend dans le même temps, qu'au lieu d'observer une période d'isolement, à la suite de son test positif du 16 décembre, le numéro 1 mondial a participé à plusieurs événements à Belgrade, le jour même de son contrôle positif, sans porter de masque. Et le 18 décembre, il recevait le trophée de L'Équipe de champion des champions 2021 et donnait une longue interview, masquée, et une séance photo, non masqué.

Le 10 janvier, un juge lève l'annulation du visa du Serbe. Selon lui, le Serbe n'était pas en mesure de fournir plus de renseignements à la police des frontières. Il ordonne alors sa libération immédiate. On voit alors Novak Djokovic s'entraîner avec son staff sur les courts du Melbourne Park et précise sur les réseaux sociaux qu'il est bien déterminé à disputer l'Open d'Australie. Cependant, le ministre de l'immigration fait savoir qu'il a la possibilité d'utiliser son « pouvoir personnel d'annulation » et expulser du pays le tenant du titre. Deux nouveaux éléments gênants pour le Serbe sont révélés entre-temps. Une enquête du journal allemand Der Spiegel jette un doute sérieux sur la date du test positif de Novak Djokovic. De plus, sur le formulaire d'entrée sur le territoire australien, le Serbe déclare ne pas avoir voyagé dans les quatorze jours avant son arrivée en Australie alors que pourtant des images le montrent s'entraîner à Marbella, en Espagne, le 31 décembre, qui plus est avec les balles de l'Open d'Australie.

Le 13 janvier, Novak Djokovic est bien présent dans le tableau masculin du tournoi australien. Le lendemain, le visa du numéro un mondial est de nouveau annulé. Cette décision a été prise , a précisé Alex Hawke dans un communiqué. Elle implique que le joueur serbe, qui visait un  titre record du Grand Chelem à l'Open d'Australie, devra quitter le pays sur-le-champ et sera interdit d'entrée de territoire pendant trois ans, sauf dans certaines circonstances. Novak Djokovic fait de nouveau appel mais doit retourner en rétention dans l'attente d'une décision de justice définitive. Finalement, le 16 janvier, la veille de son entrée en lice, la Cour fédérale australienne rejette à l'unanimité le recours intenté par le numéro un mondial contre l'annulation de son visa et son expulsion du pays. Novak Djokovic est alors contraint de quitter le territoire australien par le premier vol.

Favoris et outsiders
Du fait de l'expulsion de Novak Djokovic, les cartes sont rebattues dans le tableau masculin. Daniil Medvedev et Alexander Zverev, respectivement 2 et 3 mondiaux, apparaissent comme les principaux favoris de cette édition et ont la possibilité de devenir leader du classement en cas de victoire à Melbourne. Cependant, ils doivent se méfier de sérieux adversaires, et notamment Rafael Nadal (6 mondial), qui après une absence de plusieurs mois en 2021 en raison d'une blessure au pied, est revenu à la compétition en remportant d'entrée un titre, à Melbourne justement. En l'absence de Roger Federer et Novak Djokovic, Rafael Nadal se retrouve seul à tenter de remporter un 21 tournoi du Grand Chelem. Gaël Monfils, également sacré en début d'année à Adélaïde, fait office d'outsider, après une saison 2021 compliquée. Présent dans la même partie de tableau que Novak Djokovic, le Français, bien en jambes en ce début de saison, est désormais pratiquement seul en course dans la première partie du tableau et pourrait avoir une route toute tracée jusqu'en 1/4 de finale. Les jeunes Jannik Sinner, Casper Ruud et Carlos Alcaraz, qui se sont révélés pour les deux premiers en intégrant le top 10 l'année précédente, ainsi que Stéfanos Tsitsipás et Matteo Berrettini pourraient jouer les trouble-fêtes et faire sensation en deuxième semaine.

Forfaits
On note les forfaits des Américains Jenson Brooksby et Tennys Sandgren, de l'Argentin Guido Pella, de l'Autrichien Dominic Thiem, du Biélorusse Ilya Ivashka, du Canadien Milos Raonic, du Croate Borna Ćorić, du Japonais Kei Nishikori, du Norvégien Casper Ruud, du Serbe et tenant du titre Novak Djokovic, des Suisses Roger Federer et Stanislas Wawrinka et de l'Uruguayen Pablo Cuevas.

Ils sont respectivement remplacés par Kamil Majchrzak, Egor Gerasimov, Feliciano López, Maxime Cressy, Damir Džumhur, Carlos Taberner, João Sousa, Philipp Kohlschreiber, Roman Safiullin, Salvatore Caruso, Denis Kudla, Sam Querrey et Ernesto Escobedo.

Pendant le tournoi
Au terme d'une rencontre extrêmement accrochée qui a duré , Adrian Mannarino () se qualifie pour la première fois de sa carrière en huitièmes de finale de l'Open d'Australie, après sa victoire à  du matin contre le  mondial, Aslan Karatsev, demi-finaliste sortant. C'est le deuxième top 15 que le Français écarte durant la quinzaine, après Hubert Hurkacz () au .

Avec les qualifications de Gaël Monfils et Adrian Mannarino, c'est la première fois depuis Wimbledon 2019 que deux Français se hissent en huitièmes de finale d'un tournoi du Grand Chelem et la première fois depuis 2017 à l'Open d'Australie (Gaël Monfils et Jo-Wilfried Tsonga).

L'Américain Maxime Cressy () se qualifie pour la première fois de sa carrière en huitièmes de finale d'un tournoi du Grand Chelem.

Lauréat
L'Espagnol Rafael Nadal remporte le tournoi en renversant en finale, après avoir été mené 2 sets 0, le numéro 2 mondial Daniil Medvedev, au terme un combat long de , ce qui en fait la deuxième finale d'un Majeur la plus longue de l'histoire. Il soulève ainsi le  titre de sa carrière en simple, le  en Grand Chelem. Avec cette victoire, Rafael Nadal devient ainsi le recordman de titres en Grand Chelem chez les hommes devant Roger Federer et Novak Djokovic (20), et le troisième homme de l'histoire à remporter plusieurs fois tous les tournois du Grand Chelem après Rod Laver et Novak Djokovic.

Primes et points

Note : les joueurs issus des qualifications reçoivent un bonus de 25 points ATP sur leur résultat final.

Parcours

Résultats

Tableau final

Premiers tours

Première partie

Deuxième partie

Troisième partie

Quatrième partie

Cinquième partie

Sixième partie

Septième partie

Huitième partie

Statistiques

Confrontations entre compatriotes

Classement par nation

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Palmarès du simple messieurs des Internationaux d'Australie

Liens externes
  Site officiel

2022
Tennis en Australie en 2022
Open Australie Simple messieurs
Tennis en janvier 2022

Simple messieurs de l'Open d'Australie 2022


Florina-Raluca Presadă ()  o politiciană română, aleasă senator în circumscripția București, în legislatura 2016-2020 pe listele .

Florina Presadă a absolvit Facultatea de Științe Politice (Universitatea București) și programul de master în Studii Politice și Administrative Europene al Colegiului Europei din Bruges (Belgia).

În ultimii 9 ani, ca manager de proiecte la Centrul de Resurse pentru participare publică (CeRe), a coordonat proiecte în care diverse grupuri de cetățeni și organizații neguvernamentale învățau care le sunt drepturile în relația cu autoritățile publice și cum să le folosească pentru ca deciziile publice să răspundă mai bine nevoilor lor.

Astfel, a fost implicată în campanii de schimbare a legislației naționale pentru diagnosticarea corectă a tulburărilor din spectrul autist la adulți și acces la servicii specializate, acces la o locuință decentă, finanțarea programului Școală după școală de la bugetul de stat pentru comunitățile dezavantajate (conform Legii educației naționale), eliminarea barierelor din calea participării politice.

Pe lângă proiectele punctuale în care a fost implicată, a participat la o serie de mișcări civice privind: transparentizarea activității Primăriei Capitalei (petiții, intervenții în Consiliu, proteste), conservarea Halei Matache (2010-2013), dreptul la locuință alături de grupul Vulturilor 50 și Frontul Comun pentru Dreptul la Locuire. A fost prezentă la protestele de stradă din 2012 și 2013.

Este co-autor (în calitate de country expert) al unor studii contractate de Public Policy and Management Institute (Vilnius) pentru Eurofound și Comisia Europeană. Subiecte: impactul întoarcerii în țară al emigranților români, forme noi de ocupare (legea zilierilor). Autor al capitolului "Bună guvernare în Ferentari" în volumul "Comunități Ascunse – Ferentari" coordonat de Policy Centre for Roma and Minorities.

Activează în următoarele comisii în cadrul Senatului:

 Comisia pentru administrație publică
 Comisia pentru muncă, familie și protecție socială

Vezi și

Legislatura 2016-2020 (Senat)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Senatori români 2016-2020
Membri ai Uniunii Salvați România
Absolvenți ai Universității din București

Florina-Raluca Presadă


Cyanidium, rod crvenih algi iz porodice Cyanidiaceae, dio reda Cyanidiales. Postoje tri priznate slatkovodne vrste, jedna živi u špiljama (C. chilense).

Vrste
 Cyanidium caldarium (Tilden) Geitler
 Cyanidium chilense Schwabe
 Cyanidium maximum (O.Yu.Sentsova) F.D.Ott

Izvori

Cyanidiophytina

Cyanidium


مسييه 105 أو م 105 أو «إن جي سي 3379» هي عبارة عن مجرة إهليجية تقع في كوكبة الأسد. تبعد عنا 32 مليون سنة ضوئية ويبلغ قدرها الظاهري 10,2. وهي مشهورة باحتوائها على ثقب أسود فائق الضخامة وهو نوع من الثقوب السوداء أشد قوة من النوع العادي.

تاريخ

اكتشفها الفلكي بيير ميشان في يوم 24 من شهر آذار (مارس) في عام 1781م، وذلك بعد أيام قليلة فقط من اكتشافه لمجرتي م 95 وم 96. وهذه المجرة هي واحدة من مجرات عديدة لم توضع في فهرس مسييه بالأصل، حيث أنها لم تُتضمن به حتى وجدت هيلين هوغ رسالة لبيير ميشان يصف فيها مسييه 95. وعبر الوصف في هذه الرسالة تم تعريف مسييه 95 على أنها مجرة والتي سُمّيت آنذاك «إن جي سي 3379».

المجموعة المجرية

تتبع هذه المجرة مجموعة مجرات مسييه 96 وهي واحدة من مجموعتي مجراتٍ رئيسيتين تقعان في كوكبة الأسد. وهي تحتوي على مجرتين أخرى ين ضمن فهرس مسييه وهما م 95 وم 96.

وصلات خارجية
 SEDS: المجرة الإهليجية م105
 إيسا/صورة هبل لـ«م105»

المراجع

أجرام الفهرس العام الجديد
أجرام فلكية اكتشفت في 1781
أجرام فهرس أوبسالا العام
اكتشافات بيير ميشان
فهرس المجرات الرئيسية
فهرس مسييه
كوكبة الأسد
مجرات إهليلجية
مجموعة مجرات مسييه 96

مسييه 105


Dona Isabel, hertuginde af Braganza, kongelig prinsesse af Portugal (født 22. november 1966 i Lissabon), født som Isabel Inês Castro Curvelo de Herédia er gift med Duarte 3. Pio, hertug af Braganza (født 1945), der er portugisisk tronprætendent. I kraft af sit ægteskab er Isabel hertuginde af Braganza. Monarkisterne betragter hende som (titulær) dronning af Portugal.

Familie
Isabel Inês Castro Curvelo de Herédia er sønnedatter af idrætsmanden, vicegreve Sebastião Herédia (1903–1983), der deltog i Sommer-OL i 1928 og i 1932.

I 1995 blev Isabel gift med Duarte 3. Pio, hertug af Braganza (født 1945). Parret har to sønner og én datter.

Kongelige fra Portugal
Personer fra Lissabon

Isabel, hertuginde af Braganza


Juan Fernández de Hinestrosa (m. Moncayo, 1359) fue un noble castellano, señor de Hinestrosa, que estuvo al servicio de Pedro I de Castilla, a quien presentó su sobrina, María de Padilla que se convirtió en la amante del monarca, de quien fue camarero y canciller mayor, en quien el rey tuvo gran confianza.

Familia
Algunos antiguos genealogistas, como Luis de Salazar y Castro en su obra Glorias de la Casa de Farnese,  lo hacen hijo de un Fernán González de Hinestrosa y de su esposa, que pudo ser María Arias de Asturias, según los hermanos García Carrafa, o bien Juana de Orozco y Porras, siguiendo a Juan de Ariza que en 1772 publicó una genealogía de los Hinestrosas cuya redacción la inició el primer marqués de Peñaflor en 1659.

Juan Fernández de Henestrosa fue hijo de Fernán Gutiérrez de Hinestrosa y de Estefanía, según consta en el cartulario del convento de Santa Clara en Astudillo, fundado en 1356 por su sobrina María de Padilla. Son varios los documentos que confirman esta filiación:

 El 7 de septiembre de 1325 Estefanía y sus hijos Juan Fernández de Henestrosa y Mari González, acompañada por su esposo Juan García de Padilla, garantizan a otras dos hermanas, Sancha Gutiérrez y Juana Fernández, una renta anual.
 En 17 de febrero de 1335, después de que Juan García de Padilla, su esposa Mari González de Henestrosa y el hermano de esta última, Juan Fernández de Hinestrosa, decidieran acudir a unos jueces para que resolvieran las diferencias que habían surgido entre ellos por el reparto de la herencia de sus padres, los jueces dictan una sentencia arbitral.
 En 11 de febrero de 1336,  se reparten los bienes en Hinestrosa que habían dejado Fernán Gutiérrez de Hinestrosa y su esposa Estefanía entre sus hijos Mari González y Juan Fernández de Hinestrosa.
 En 4 de enero de 1339, las monjas Sancha y Juana renuncian a todos los bienes que les pudieran corresponder de sus padres Fernán Gutiérrez de Hinestrosa y su esposa Estefanía, con la excepción de algunos que tenían en Alba de Vertabillo y Alcubilla, a favor de sus hermanos Juan Fernández de Hinestrosa y Mari González, mujer de Juan García de Padilla.

Biografía
En 1340 el rey Alfonso XI de Castilla le hizo merced de las martiniegas de varios lugares pertenecientes a la Merindad de Castrojeriz,. En 1352 le presentó al rey Pedro I de Castilla su sobrina María de Padilla, que terminó siendo amante del monarca. Tras ello comenzaron a sucederse las mercedes y el mismo año recibió el oficio del Canciller Mayor del Sello de la Poridad y la alcaldía de los hijosdalgo. En 1353 figura como privado del rey y a finales de año obtuvo el cargo de camarero mayor.

En 1354 acompañó al rey en Zamora a las «Vistas del Tejadillo», encuentro con los partidarios de Enrique de Trastámara, y poco después fue apresado junto a Samuel ha Leví en el monasterio de Santo Domingo de Toro. Una vez liberado, en 1355 y hasta su muerte fue alcaide de todos los castillos del obispado de Sigüenza. En 1358 fue nombrado por el rey para acudir ante Pedro I de Portugal para solicitar su apoyo naval contra el Reino de Aragón, y poco después participó en la muerte del infante don Juan en Bilbao.

Su último servicio para el rey fue su intervención en la Guerra de los Dos Pedros, donde falleció mientras mandaba las fuerzas realistas en la batalla de Araviana en 1359, contra las de Pedro IV de Aragón, que salieron victoriosas.

Matrimonios y descendencia
Se casó en primeras nupcias con Sancha González de Villegas y fueron padres de cinco hijos:
 Fernán Gutiérrez de Hinestrosa, que falleció en la infancia.
 Ruy Gutiérrez de Hinestrosa, marido de Leonor López de Córdoba, política, escritora e historiadora castellana. De él descienden los Hinestrosas asentados en Córdoba.
 María González de Hinestrosa, que dio un hijo al rey Pedro I, llamado Fernando, a quien su padre hizo señor de Niebla, pero que debió de morir en la niñez. María casó con Garcilaso Carrillo.
 Lope Álvarez de Hinestrosa, comendador de Estepa de la Orden de Santiago y primer señor de Turullote, fue el primero  del linaje que se estableció en Écija y él y su esposa, Elvira Arias de Cuadros son los genearcas de los marqueses de Peñaflor.
 Mayor Arias de Hinestrosa, casada con Lope Díaz de Baeza y Haro, señor de Teba y alcalde mayor de Córdoba.

Contrajo un segundo matrimonio con Sancha Pimentel, sin descendencia de este enlace.

Referencias

Bibliografía

 . El primer choque: Nájera (1360)

Nobles de España del siglo XIV
Mayordomos mayores del rey de Castilla del siglo XIV
Camareros mayores del rey
Castellanos
Militares de España del siglo XIV

Juan Fernández de Hinestrosa


Spitalul Clinic Republican "Timofei Moșneaga" (SCR) este prima și cea mai mare instituție medicală din Republica Moldova care dispune de 795 de paturi, în cadrul căreia funcționează 22 de secții spitalicești. Este principala bază clinică a 15 catedre și cursuri de perfecționare ale Universității de Stat de Medicină și Farmacie "Nicolae Testemițanu" din Republica Moldova.

Spitalul poartă numele celui mai longeviv director al instituției, Timofei Moșneaga.

Istoric
IMSP Spitalul Clinic Republican "Timofei Moșneaga" inițial, a avut statutul de spital municipal, fiind prima instituție medicală din Basarabia, la construcția căreia au participat cu donații și locuitorii orașului Chișinău.

Spitalul a început să funcționeze la sfârșitul anului 1817. Deschiderea oficială a avut loc la 26 decembrie.

Prima clădire a spitalului municipal era un bloc cu 1.5 etaje, în care funcționau 5 saloane cu 36 de paturi pentru bolnavi cu patologii terapeutice, chirurgicale și ginecologice. Personalul acorda de asemenea asistență ambulatorie.

În anul 1842, pentru necesitățile crescânde ale spitalului a fost construită o clădire nouă, ceea ce a permis extinderea activității lui, urmând ca aici să fie organizate secții specializate de terapie, chirurgie, oftalmologie și venerologie. În anul 1860, la spital lucra: un medic, un felcer superior, 3 felceri inferiori, 27 infirmiere și slujbași, o econoamă responsabilă de lenjerie, un conțopist, un copist și un preot. Tratamentul se oferea contra plată. În cadrul spitalului a început să funcționeze și o farmacie. Anul 1870 a marcat începutul la cea de a doua etapă în dezvoltarea spitalului – a fost trecut în subordinea zemstvei guberniale. În continuare urma să se numească Spitalul Gubernial de Zemstvă, având capacitatea de 100 de paturi și un personal din 13 medici și 40 de lucrători medicali.

Pe parcurs se acutiza problema necesității de cadre medicale, îndeosebi de felceri și moașe. Faptul în cauză a condus la fondarea în anul 1872, sub egida Spitalului Gubernial de Zemstvă, a școlii de felceri și moașe, pe care prima promoție (17 elevi) a absolvit-o în anul 1875 și a rămas să lucreze la spital.

În anul 1876 aici au început să funcționeze cabinete speciale de analize, microscopie, morfopatologie și o secție de experimente asupra animalelor. Pentru combaterea bolilor infecțioase, s-a organizat primul punct de vaccinare contra variolei. Pe parcursul dezvoltării sale, Spitalului Gubernial de Zemstvă s-a afirmat ca centru de instruire și perfecționare a medicilor din orașele și județele Basarabiei.

Dezastruoasele consecințe ale celor două războaie mondiale din prima jumătate a secolului XX au dezechilibrat activitatea Spitalului Gubernial de Zemstvă. În timpul bombardamentelor, a avut de suferit clădirea lui, astfel încât a fost necesar să fie ridicată din ruine și reconstruită, apoi înzestrată cu echipament tehnic modern și utilaj medical. În urma acestor evenimente i s-a atribuit o nouă denumire – Spitalul Clinic Republican (SCR). În continuare va reprezenta baza clinică pentru Institutul de Medicină din Chișinău.

În anul jubileului său de 150 de ani (1967), spitalul avea 10 secții de tratament staționar, policlinică republicană consultativă pentru populația rurală, secția AVIASAN, numeroase laboratoare, cabinete de diagnosticare, dotate cu echipament modern. Au început să funcționeze secții noi: anesteziologie, endocrinologie, chirurgie cardiovasculară, toracică, maxilo-facială. A fost deschisă secția "rinichi artificiali" – printre primele de acest profil în Uniunea Sovietică. În practica de diagnosticare s-au implementat cele mai valoroase metode clinice: laparoscopia, splenoportografia, flebografia, electrochimiografia etc. Se aplica dializa extracorporală și defibrilarea cardiacă, se utilizau cu succes noi metode de anestezie și s-a creat un laborator de medicină nucleară. Se efectuau cele mai complicate intervenții chirurgicale pulmonare și vasculare, se perfecționa chirurgia abdominală, iar în anul 1961 a fost realizată prima operație pe cord. În anul 1966, numărul de bolnavi care s-au tratat la SCR, a atins cifra de 10 mii.

În anul 1977, a fost dat în exploatare un nou edificiu al Spitalului Clinic Republican. Datorită acestui fapt, instituția a îmbunătățit esențial calitatea asistenței medicale acordate populației, perfecționând și diversificând metodele de diagnosticare, activitatea laboratoarelor și secțiilor. Drept consecință, în practică au fost implementate 181 de metode noi de diagnosticare și tratare.

A crescut nivelul profesional al personalului. În anii 1966–1996, 50 de medici au devenit doctori în medicină, 5 – doctori habilitați. Colaboratorii spitalului participau la congrese, simpozioane și conferințe internaționale. În cadrul acestor evenimente prezentau rapoarte de valoare.

În perioada de tranziție la noile relații economice de piață, spitalul a traversat o etapă dificilă, care a început să se schimbe odată cu implementarea noului sistem de asigurare medicală în 2004. În prezent, el își desfășoară activitatea în baza unui contract cu Compania Națională de Asigurări în Medicină (CNAM), care îi garantează o finanțare ritmică. Drept consecință, a fost rezolvată problema asigurării cu medicamente, s-au implementat noi servicii medicale și metode de tratament, îndeosebi în domeniul chirurgiei, inclusiv chirurgia mini-invazivă. Mai persista problema reutilizării și înzestrării cu echipament modern. Numărul investigațiilor diagnostice pentru prima dată întrecea cifra de un milion. Ponderea populației rurale, din numărul total de pacienți tratați de specialiștii SCR, depășea 85%.

Din 19 iulie 2017, conform hotărîrii Guvernului Republicii Moldova, Spitalul Clinic Republican poartă numele fostului medic-șef Timofei Moșneaga, care a condus instituția timp de peste 40 de ani, contribuind substanțial la dezvoltarea acesteia.

La 26 decembrie 2017, cu prilejul aniversării de 200 de ani de la fondarea instituției, Spitalului Clinic Republican "Timofei Moșneaga" i-a fost decernată cea mai înaltă distincție de stat, Ordinul Republicii ("În semn de apreciere a meritelor deosebite în dezvoltarea ocrotirii sănătății, pentru profesionalismul manifestat de personalul medical la implementarea metodelor avansate de diagnostic și tratament și pentru contribuție substanțială la pregătirea specialiștilor de înaltă calificare.").

Actualmente, Spitalul Clinic Republican "Timofei Moșneaga" dispune de 795 de paturi, în cadrul căruia funcționează 22 de secții spitalicești. Este principala bază clinică a 15 catedre și cursuri de perfecționare ale USMF "Nicolae Testemițanu".

Subdiviziuni

 Departamentul chirurgie
 Departamentul chirurgie cardiovasculară și toracică
 Departamentul anesteziologie și terapie intensivă
 Departamentul terapie
 Departamentul management sanitar
 Nursing
 Serviciul sanitar epidemiologic
 Blocul alimentar

Administrația

 Andrei Uncuța – director general
 Alexandru Ferdohleb – vicedirector medical
 Zinaida Alexa – vicedirector, management în sănătate
 Dragoș Pidleac – vicedirector, exploatarea și securitatea obiectivului

Directori generali
 Nicolae Testemițanu (1955–1958)
Iulian Kasperski (1958–1960)
Timofei Moșneaga (1960–1994; 1997–2003)
Dumitru Doneț (interimar) (1994–1997)
 Mihai Ouș (2003–2010)
 Andrei Usatîi (2010–2011)
 Serghei Popa (interimar) (2011–2015)
 Anatol Ciubotaru (2015–2020)
 Andrei Uncuța (2020–prezent)

Note

Bibliografie

Legături externe

Spitale din Chișinău
Decorați cu Ordinul Republicii al Republicii Moldova

Spitalul Clinic Republican „Timofei Moșneaga”


වායුගෝලීය විද්‍යා යනු වායුගෝල එහි ක්‍රියාවලිය සහ බලපෑම් පිළිබඳ අධ්‍යයනය ක්‍ෂේත්‍රයන් කීපයක් ආවරණය කෙරෙමින් යෙදෙන වදනකි.  කාලගුණ විද්‍යාව වායුගෝලීය රසායන විද්‍යාව සහ වායුගෝලීය භෞතික විද්‍යාව යන අංශවලින් වායුගෝල විද්‍යාව සමන්විත වන අතර ප්‍රධාන වශයෙන් කාලගුණ අනාවැකි පිළිබඳව අවධානය යොමු කරනු ලැබේ.  දේශගුණ විද්‍යාව මගින් දිගුකාලීන මෙන්ම කෙටි කාලීන වායුගෝලීය වෙනස්වීම් අධ්‍යයනය කරන අතර ස්වභාවික දේශගුණික වෙනස්වීම් හේතුවෙන් ඇතිවන මධ්‍යනය දේශගුණික තත්ත්වයන් සහ කාලය අනුව ඒවායේ වෙනස්වීම් ද අධ්‍යයනය කෙරේ.  වායුගෝලීය විද්‍යාව ග්‍රහලෝක පිළිබඳ විද්‍යා ක්ෂේත්‍රය සඳහා ද පුළුල් වී ඇති අතර එමගින් සෞර ග්‍රහ මණ්ඩලයේ ඇති ග්‍රහලෝක වල වායුගෝලයන් පිළිබඳව ද අධ්‍යයනය කෙරේ.

වායුගෝලීය රසායනය

වායු ගෝලිය රසායනය යනු වායු ගෝලිය විද්‍යාවෙහි එක් ශාඛාවක් වන අතර එමගින් පෘතුවියෙහි වායු ගෝලයේ රසායනය සහ අනෙකුත් ග්‍රහලෝකයන්හි වායුගෝලයන්හි රසායනය පිලිබදව අධ්‍යයනය කරනු ලබයි. මෙය බහුවිධ ක්ෂේත්‍රයක් වන අතර එමගින් පරිසර රසායනය, භෞතික විද්‍යාව, කාලගුණ විද්‍යාව, පරිගණක ආකෘති අනුරූපනය, සාගර විද්‍යාව, භූ ගර්භ විද්‍යාව හා යමහල් පිලිබද අධ්‍යයන විද්‍යාව ඇතුළු වෙනත් ක්ෂේත්‍රයන් කෙරෙහි පර්යේෂණ සිදු කිරීමට ප්‍රමුඛතාවය දක්වයි. මෙකී පර්යේෂණ දේශ ගුණ විද්‍යාව වැනි  වෙනත් පර්යේෂණ ක්ෂේත්‍රයන් සමඟ ද බැඳී පවතී.

වායු ගෝලයෙහි සංයුතිය සහ රසායන හේතු ගණනාවක් නිසාම වැදගත් වේ. නමුත් ප්‍රාථමික වශයෙන් එයට හේතු වන්නේ වායු ගෝලය සහ එහි ජීවත් වන ජිවය අතර පවත්නා අන්තර් සම්බන්ධතාවයන්ය. පෘතුවියෙහි වායු ගෝලයෙහි සංයුතිය මනුෂ්‍ය ක්‍රියාකාරීත්වයන් නිසා වෙනස්වීම් වලට ලක්වෙමින් පවතින අතර මින් ඇතැම් වෙනස්වීම් මානව සෞඛ්‍යයට, වගාවන්ට සහ ජෛව පද්ධති වලට හානි දායක වේ. මෙලෙස අහිතකර අන්දමින් වායු ගෝලිය රසායනයට බලපෑම් ඇති කල අවස්ථාවන්ට උදාහරණ නම් අම්ල වැසි, මිහිතලය උණුසුම් වීම සහ ප්‍රකාශ රසායනික මීදුම් ඇති වීමයි. වායු ගෝලය පිළිබඳව රසායනය මගින් ඉහත කී ගැටළු ඇති කිරීම සඳහා හේතු කාරක වන දේවල් පිලිබදව සොයා බැලීමට ලක්කිරීමක් සිදු කරන අතර එමගින් ප්‍රායෝගික අවබෝධයක් ලබාගැනේ. එමගින් එකී ගැටලු සඳහා සුදුසු විසඳුම් සොයා ගැනීමට කටයුතු කෙරෙන අතර ඒ හරහා රජයන්හි නව පනත් ඇති කිරීමටද මූලිකව ක්‍රියා කරනු ලැබේ.

දේශගුණ විද්‍යාව

කාලගුණ විද්‍යාව මගින් කෙටි කාලීනව (සති කිහිපයක්) කාලගුණික වෙනස්කම් පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරනු ලබයි. නමුත් දේශගුණ විද්‍යාවේදී මෙම පද්ධති වල නිරන්තර වෙනස් වීම් පිළිබඳව වඩාත් වැඩි නැඹුරු තාවයක් දක්වයි. එමගින් කාලගුණික අවස්ථාවන්හි ඒවායෙහි වසර ගණනක් මුළුල්ලේ කාලානුරූපී වෙනස් කම් පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරනු ලබන අතර වායුගෝලිය වෙනස් කම් වලට අනුකූලව දිගු කාලීන කාලගුණික රටාවන් පිළිබඳවද අධ්‍යයනය කරනු ලබයි. දේශගුණික විද්‍යාඥයින් යනු දේශගුණ විද්‍යාව පිළිබඳව හදාරනු ලබන පුද්ගලයින් වන අතර ඔවුන් දේශීය, කලාපීය හෝ ගෝලිය කාලගුණික තත්ත්ව පිළිබඳ වද දේශගුණික විපර්යාස කෙරෙහි ස්වාභාවික හෝ මිනිසා විසින් ඇති කරන ලද බලපෑම් පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරනු ලබති. දේශගුණ විද්‍යාව මගින් අතීතයෙහි දේශගුණික විපරියාස පිළිබඳව සලකා බැලෙන අතර එමගින් අනාගතයේදී ඇති විය හැකි දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳවද අනාවැකි පලකල හැකිය.

දේශගුණ විද්‍යාව පිළිබඳව හැදැරීමේ දී වායු ගෝලිය ස්ථර පද්ධති, සංසරණ රටාවන්, තාප පරිවහනය (විකිරණය, සංවහණය සහ වෙනත්) වායු ගෝලය මගින් සාගර සහ භූමි ප්‍රදේශයන්ට ඇති කරන අන්තර් ක්‍රියා, සහ වායු ගෝලයෙහි රසායනික සහ භෞතික නිමැවුම පිළිබඳව අවදානයට ලක්කෙරේ. දේශගුණ විද්‍යාව හා සම්බන්ධ අනෙකුත් ක්ෂේත්‍රයන් වනුයේ නක්ෂත්‍ර භෞතික විද්‍යාව, වායුගෝලීය භෞතික විද්‍යාව, රසායන විද්‍යාව, පරිසර විද්‍යාව, භූගර්භ විද්‍යාව, භූභෞතික විද්‍යාව, ගැලැසියර විද්‍යාව, ජල විද්‍යාව, සාගර විද්‍යාව සහ යමහල් පිළිබඳව අධ්‍යයන විද්‍යාවයි.

වායුගෝලීය විද්‍යා
රසායන විද්‍යාව

වායුගෝලීය විද්‍යා


Neuvic (Nòu Vic auf Okzitanisch) ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Corrèze in der Region Nouvelle-Aquitaine. Die Gemeinde ist Hauptort des gleichnamigen Kantons.

Geografie
Die Gemeinde liegt im Zentralmassiv am rechten Ufer der Triouzoune, einem Nebenfluss der Dordogne. Sie ist flächenmäßig nach Meymac die zweitgrößte Gemeinde des Départements.

Tulle, die Präfektur des Départements, liegt ungefähr 60 Kilometer südwestlich, Ussel etwa 21 Kilometer nordöstlich und Égletons rund 25 Kilometer nordwestlich.

Nachbargemeinden von Neuvic sind Palisse im Norden, Chirac-Bellevue im Nordosten, Liginiac und Sérandon im Osten, Arches im Süden, Latronche im Südwesten sowie Saint-Hilaire-Luc und  Lamazière-Basse im Westen.

Verkehr
Der Ort liegt ungefähr 20 Kilometer südlich der Abfahrt 23 der Autoroute A89.

Geschichte
Der Name Neuvic ist gallisch-römischen Ursprungs, novus vicus, und bedeutet neue Siedlung.

Wappen
Beschreibung: In Silber drei schräge, rote Wellenbalken.

Wirtschaft
Landwirtschaft und Tourismus (Wassersport auf dem Stausee, Golf und Reiten) bilden die ökonomische Basis der Gemeinde.

Bildung und Kultur
In Neuvic befinden alle Schularten inklusive zweier berufsbildenden Gymnasien sowie ein Kino.

Einwohnerentwicklung

Sehenswürdigkeiten

 Der Turm  Saint-Mexant, Befestigungsanlage aus dem 16. Jahrhundert, ist seit dem 20. September 1972 als Monument historique klassifiziert.
 Musée de la Résistance Henri Queuille im ehemaligen Wohnhaus des früheren französischen Ministerpräsidenten Henri Queuille, der von 1912 bis 1941 und 1945–1965 Bürgermeister von Neuvic war
 Die Triouzoune-Talsperre Barrage de Neuvic liegt ca. 3 Kilometer südöstlich.
 Die Dordogne-Talsperre Barrage de Marèges liegt ca. 10 Kilometer östlich

Söhne und Töchter der Gemeinde
 Henri Queuille (1884–1970), Präsident des Ministerrats der Französischen Republik

Einzelnachweise

Weblinks

 Neuvic auf annuaire-mairie.fr

Ort in Nouvelle-Aquitaine

Neuvic (Corrèze)


Akasía (fræðiheiti: Acacia) er stór ættkvísl runna og trjáa í undirættinni Mimosoideae sem tilheyrir belgjurtaætt (Fabaceae). Upphaflega náði heitið yfir flokk jurtategunda sem fundust bæði í Afríku og Ástralasíu, en nú hefur það verið takmarkað við ástralasísku tegundirnar sem eru miklu fleiri. Nafnið kemur úr grísku,  akakía, sem Pedaníos Díoskúrídes notaði um lyf gert úr laufum og aldinkjöti Vachellia nilotica sem var upprunalega einkennistegund ættkvíslarinnar.

Frumbyggjar Ástralíu hafa safnað fræjum af akasíutrjám og malað þau til að borða eða baka úr. Möluð akasíufræ eru notuð sem krydd í kökur og grillkrydd.

Tilvísanir

Krydd

Akasía


الجذع المتحول (Turning Torso) هو ناطحة سحاب سكنية ارتفاعها 190 متر، 54 طابقا يقع في مدينة مالمو السويدية. هو أعلى مبنى سكني في السويد والثاني في أوروبا (يوم افتتاحة)، تصميم المهندس المعماري الأسباني سانتياغو كالاترافا. اُفتتح في 27 أغسطس 2005 ، في عام 2005 بعد أربع سنوات من البناء. حصل على جائزة ميبيم (MIPIM) في معرض البناء في كان (فرنسا) لأفضل مبنى سكني في العالم. ومتحف الفن الحديث دخل المبنى الذي صممه سانتياغو كالاترافا من ضمن أجمل 25 ناطحات سحاب في العالم.

الموقع
البرج يقع غرب ميناء مالمو، بالقرب من جسر فوق مضيق اوريسوند الذي يربط السويد مع الدانمرك.
يقع المبنى في منطقة حضرية متدهورة، والتي سيتم تحديثها، من منطقة صناعية عتيقة، إلى منطقة سكنية، تضمن مرافق لأوقات الفراغ ومحلات تجارية قريبة من وسط المدينة ومن شاطئ ريبيرسبورك (Ribersborg)

أرقام
 ارتفاع البرج هو 190 مترا. البناء يتألف من تسعة مكعبات كل منهم يتكون من 5 طوابق. إذا أضفنا الطوابق الوسطى فإن المجموع 54 طابق.
 الحيز المتاح لكل طابق = 400 م2
 هناك 147 شقة من المكعب الثالث إلى التاسع. كل طابق يضمن منطقة مربعة حول الهيكل المركزي وأخرى ثلاثية مدعومة من الهيكل الصلب الخارجي.
 90 درجة هي زاوية دوران المبنى حول نفسة

المهندس
المهندس سانتياجو كالاترافا، فنان، نحات ومهندس، مقره في زيوريخ، باريس، نيويورك، وفالنسيا. يجد إلهام في الحركات الطبيعية للحيوانات والبشر. الجذع المتحول يمثل التواء الجسم البشري.

تواريخ
 حُفرت الأرض في 14 فبراير 2001
 بدأ البناء في يونيو 2001
 صب الأساس في مارس 2002 أسس وستكمل في أغسطس 2002
 اُنجز المشروع في تشرين الثاني / نوفمبر 2005

البناء والتشييد
البرج يُعبر ليس فقط عن المفهوم الهندسي المُميز ولكن أيضا عن التكنولوجيا والتقنية المتقدمة.

البناء شُيد من الصلب والزجاج والخرسانة المسلحة، ويتمحور في تسعة مكعبات دورانية، هيكلها الرئيسي هو عنصر أساسي من الخرسانة المسلحة قطره 10.6 متر (مثل العمود الفقري).

مركز البناء يتطابق تماما مع محور دوران الطوابق. الغلاف الخارجي للمبنى مصنوع من لوحات من الزجاج والالمنيوم. كل مكعب يشمل ستة طوابق.

المبنى له شكل ديناميكي، جرى اختباره في غرفة الريح في جامعة ويسترن أونتاريو (University of Western Ontario) في كندا.

الأسطوانة المركزية الرئيسية، والتي ترتبط فيها الهياكل الأفقية بشكل كابولي، تحتوي على المصاعد، النظم التكنولوجية والخدمات.
الهيكل بُني بقطع، ابتدئاً من صبه الأسطوانة المركزية، ومواصلة بتنفيذ السقالة (Scaffolding).

عقدات (Slab) الطوابق مُعززة بقضبان معدنية الشابكة مع السلاح الفولاذي للهيكل المركزي المركزية. كل طابق لة زاوية دوران = حوالي 1.6 درجة لخلق الشكل اللولبي للبناء. الواجهة تتكون من حوالي 2800 لوح من الألومنيوم. هذه الألواح مصممة خصيصا لمعالجة مشاكل التركيب، وقد خضعوا أيضاً لسلسلة من الاختبارات لدراسة مقاومتهم لضغوط الرياح والماء والموالح.

جزء من الإجهاد على الهيئة المركزية يمتصها عمود معدني، لة شكل متموج، والذي يلف حول نفسة بمقدار 90 درجة ومتصل بالجدار المركزي (في آخر طابقين لكل كتلة) بواسطة أسلاك معدنية، منهم 20 أفقي و18 قطري (نظام ستيل سيجار).

الأساس
أساس الهيكل مكون من حصيرة مسلحة وقوالب فولاذية الذين يصلوا إلى عمق 15 مترا من خلال طبقة من الحجر الجيري.
القوالب الفولاذية مثبتة عن طريق حقن من الأسمنت. وعلى هذا الأساس تم تنفيذ قاعدة من الخرسانة المسلحة قطرها 30 مترا وسمكها 7 أمتار. من هنا يبدأ الهيكل الرئيسي (أو الداعم)، الذي يتكون من أسطوانة من الخرسانة المسلحة، يتناقص حجمه من الخارج (أي مدبب)، سماكته 2.5 متر عند القاعدة ونحو 40 سنتيمترا عند القمة، بينما قطره الداخلي = 10.6 متر.

ما يقرب من 5100 م3 من الخرسانة استعملت في الأساس، والسكب استمر لمدة 3 أيام وليال، بمعدل 100-150 م / ساعة. نحو 850 شاحنة استعملوا للنقل. استعمال الحاسوب في كل العملية كفل للخرسانة المزيج الأمثل ودرجات الحرارة المناسبة للصب. الذي اكتمل حتى الطابق الأرضي في يونيو 2002.

الهيكل الفولاذي الخارجي
العناصر الفولاذية للدعم الخارجي مرطبتين ببعضهم البعض عن طريق اللحام وعليهم طلاء يحميهم من التآكل. ويتم ذلك لضمان أطول فترة ممكنة من الصيانة الدورية، والتي تعتبر مسألة مهمة في إدارة المبنى.

فولاذ الدعم الخارجي يتألف من أنبوب عمودي Aِ يصل إلى نهاية طوابق المبنى، متصلين بالعمود A هناك 20 أنبوب أفقي و18 أنبوب قطري. هذه الأنابيب مرتبطة بالجدران الهيكلية وتحتضن طابقين في المنطقة العلوية لكل مكعب. الغرض من هذا هو تحويل جهد أنابيب الفولاذ إلى الأسطوانة الخرسانية المركزية. وعلاوة على ذلك، فان العمود الفولاذي مرتبط بعنصرين من عناصر الاستقرار في كل طابق. وتستخدم هذه العناصر لتثبيت ودعم العمود الصلب.

وزن كل واحدة من الأنابيب الفولاذية الأفقية = 8 أطنان، وذلك للقطري = ما بين 12 و20 طن. وبما أن هناك 20 أنبوب الأفقي و18 قطري، فالوزن الكلي = 460 طن. إجمالي وزن كل الأنابيب الفولاذية = 820 طن.

الإطار الفولاذي الخارجي صُنع في شركة إميسا (Emesa) الأسبانية وجُمع ورُكب من قبل شركة بروميكرون (Promecon) الدنماركية.

الواجهة
ولأن سطح البناء لولبي (أي يلف حول نفسة)، فالواجهة لها انحناء مزدوج (مثلاً الأسطوانة لها انحناء واحد أما الكرة فلها انحنائين)، وهذا يجعل بنائها وتشييدها في غاية التعقيد. الواجهة مكونة من الزجاج والألمنيوم، اجتازت عدة اختبارات معملية لمقاومة تسرب الهواء والماء. العزل عُمل وفقا للقواعد السويدية.

الواجهات مكونة من 2800 لوحة و2250 نافذة. سطح اللوحات منحني أما الزجاج فهو مسطح. كل مكعب مغطى ب300 لوحة.

مهمة تركيب اللوحات معقدة جداً، لأن المفاصل بين اللوحات يجب أن يكونوا في غاية الدقة.

بهدف إعطاء الشكل اللولبي للمبنى، فالنوافذ يجب أن يميلوا إلى الداخل أو الخارج، اعتمادا على أي جانب من المبنى هم موجودين. في الجانب الغربي الميلان هو نحو الداخل، أما في الساحل الشرقي، فهو إلى الخارج. زاوية الميل الرأسي للنوافذ هي من 0 حتي 7 درجات، أما الزاوية الأفقية فهي تساوي حوالي 6 درجات.

لتنظيف النوافذ الخارجية، هناك مصممة خصيصا رافعة لرفع مصعد الذي يصعد وينزل على طول الواجهة. الذي يُمكن استخدامه لجميع أعمال الصيانة.

الواجهة صُنعت وجمعت من قبل الشركة الأسبانية فولكرا (Folcra).

المصاعد
سيكون هناك حوالي 4,000 متر مربع للمكاتب، و147 شقة وغرف للاجتماعات في أغلى طابقين. ولهذا، فإن المصاعد مهمة جدا بالنسبة لكل من الراحة والأمان.

ثلاثة مصاعد لخدمة المنطقة السكنية، سرعتها في 5م/ث (18 كم / ساعة). يستغرق 38 ثانية للانتقال من الطابق الأول حتى الطابق 54. واحد من المصاعد مجهز للطوارئ، لة امدادات منفصلة للطاقة والتهوية ويمكن استخدامه من قبل أفراد ألإنقاذ في حالة نشوب حريق.

اثنان من المصاعد تخدم المكاتب فقط، سرعتها 3.5 متر /ثانية (12.6 كم/ ساعة). هذا الحل يضمن قدرة ووقت قليل للانتظار حتى خلال «ساعة الذروة» وفي حالات الصيانة.

المصاعد مصممة من شركة كون (KONE). خلال البناء المصعد كان ضروري لنقل الأفراد والمواد، وكان يُستخدم المصعد KONE Jumplift خلال عمليات البناء. عندما انتهى البناء استبدل بمصعد تقليدي.

اختبارات نفق الرياح
تم اختبار المبنى في نفق الرياح في جامعة أونتاريو في كندا. نتائج الاختبار تبين كيف تتصرف اجزاء المختلفة للمبنى نتيجة قوة الريح. تم اختبار المبنى من الريح الذي يحدث، حسب الأحصائيات، مرة واحدة كل مائة سنة، فإن الحسابات تشير إلى أن تذبذب الجذع العلوي يقل عن 30 سم في أعلى. المرجعية هي مسافة انحناء الجزء العلوي للبناء بالنسبة للخط العمودي.

اختبارات نفق الرياح استخدمت لتحسين حجم الأساس التي هي 7 متر السمك و30 مترا قطر هيكل الاسمنت.

نظام ضد الحريق
اهتمام خاص كان للسلامة من الحرائق: البناء له نظام رش (sprinkler) في حالة وجود عطل به، البرج مقسم إلى أجزاء بحيث تحول دون انتشار سريع للحريق. واحد من المصاعد الخمسة، عالية السرعة، اختبر للعمل في حالات الطوارئ، لأن له نظام تهوية وكهرباء مستقل.

ثلاثة مصاعد لخدمة المنطقة السكنية فقط السرعة 5م/ث (18 كم/ساعة). يستغرق 38 ثانية للانتقال من الطابق الأول إلى الطابق الرابع والخمسين. واحد من المصاعد مجهز للطوارئ له إمدادات منفصلة للطاقة والتهوية بحيث يمكن استخدامها من قبل أفراد الإنقاذ في حالة نشوب حريق.

اثنان من المصاعد تخدم المكاتب فقط، سرعتها 3.5 متر /ثانية (12.6 كم/ساعة). هذا الحل يضمن وقت قليل للانتظار حتى خلال «ساعة الذروة» وفي حالات الصيانة.

الوظيفة
في المبنى تتعايش المساكن الفاخرة والمكاتب. التي تقع في أول مكعبين ومجموع مساحتهم 4,000 متر مربع. المكعبات من الثالث إلى التاسع تستضيف 147 منزل مساحة كل منهم تتراوح ما بين 45 و190 متر مربع. الطابقان العلويان (والتي منهم تستطيع أن ترى كوبنهاغن) مخصصة لاجتماعات العمل، والاجتماعات السياسية والزيارات الرسمية.

أرقام

مجموع مساحة الشقة
مجموع مساحة الشقة حوالي 13,500 م2 ، من المكعب الثالث إلى التاسع

المساحات التجارية
مجموع المساحات التجارية يقارب 4000 م2 في أول مكعبين. المنطقة التجارية لها مصاعدها الخاصة بها وجميع وسائل الراحة مثل التدفئة والتبريد ونظم تكنولوجيا المعلومات.

أماكن الاجتماعات
في الجزء العلوي من المبنى، في 53 و54 طابق يوجد مكان للمؤتمرات من جميع الأحجام.

استقبال/الكونسيرج
هناك صالات استقبال مأهولة لمدة 24 وخدمات تجعل الحياة أسهل بالنسبة للمقيمين.

مصاعد وسلالم
هناك ثلاثة مصاعد عالية السرعة في المنطقة المركزية لخدمة الشقق. المنطقة التجارية لها مصعدين، بالإضافة إلى المصاعد هناك ثمة درج يصل حتى في الطابق العلوي.

جوائز
في 10/07/2006 وخلال المؤتمر العالمي الثاني عن الهياكل الخرسانة المسلحة، الذي عقد في نابولي، منحت جوائز المنافسة ف.ي.ب أوارد (FIB Award 2006)، التي نظمها الاتحاد الدولي دو بيتون (du Béton).
هذه الجوائز، لموضوع الهياكل الخرسانة المسلحة المميزة، تمنح مرة كل أربع سنوات، كانت مقسمة إلى فئتين، عمارات وهياكل الهندسة المدنية

من فئات العمارات فاز المبنى السكني (turning torso) المصمم من قبل سانتياغو كالاترافا، ارتفاعة أكثر من 190 مترا، هو أعلى مبنى في السويد والثاني في أوروبا. الهيكل من الخرسانة المسلحة والصلب، ويضم 147 شقة سكنية على 45 طابقا، مساحة كل منها 400 متر مربع. سرعة المصاعد = 18 كم / ساعة، ويمكن أن تصل إلى الطابق الأعلى في 38 ثانية فقط.
الجذع المتحول أصبح معلم دولي جديد لشكلة المميز الذي كان مستوحى من نحت لجذع الأنسان الذي يلف حول نفسه؛

مباني مشابهة
 برج شيكاغو المدبب (Chicago Spire)
 برج إنفينيتي

مصادر

 برج الجذع المتحول في مالمو -لمزيد من التفاصيل يُنصح استشارة المقال «برغي في السماء» ل اوريليو بارون (Aurelia Barone) - صفحة 114 . مجلة «بناء» رقم 272 في يناير 2006
 كفاءة الرؤية المعمارية باستخدام PERI ACS تكنولوجيا التسلق الذاتي

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

أبراج في السويد
تأسيسات سنة 2005 في السويد
تفكيكية (عمارة)
عمارة فائقة التكنولوجيا
عمارة ما بعد الحداثة
عمارة مستقبلية جديدة
كالاترافا
مبان ومنشآت اكتملت في 2005
مبان ومنشآت في مالمو
معالم في السويد
ناطحات سحاب سكنية
ناطحات سحاب في السويد
أبراج اكتملت في 2005
تأسيسات القرن 21 في محافظة اسكونه

الجذع المتحول


مار موسى هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء المتن في محافظة جبل لبنان. ومنها سفير المحبة
في 1753، قامت مجموعة من الرهبان اللبنانيين ببناء دير مار موسى الحبشي على بقايا ملاذ القديم. في السنوات اللاحقة، استقرت الأسر المهاجرة من جبيل،شبانية وبكفيا في المنطقة، حيث أنهم كانوا يعملون في زراعة أراضي الدير. تدريجيا نما المجتمع في قرية مار موسى إلدوار. مع المساعدة المالية الحكومية في 1950، نجح المزارعون المقيمين في الحصول على ملكية الأرض وبدأ التوسع في القرية. منذ ذلك الحين، تم بناء العديد من الفيلات والمنازل في المنطقة المحيطة بها، التي هي من أشجار الصنوبر. أبرز معالم القرية الدير والطاحونة.

سعيد فارس صقر، أول مختار لبلدة مارموسى (1918-1931)
نسيب يوسف صقر، أول رئيس بلدية (1965-1985)

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء المتن
أماكن مأهولة في لبنان
الكنيسة الأنطاكية السريانية المارونية
تجمعات مارونية في لبنان
مدن لبنان

مار موسى (المتن)


Zelda Rubinstein () a fost o actriță americană, protagonistă a filmului Poltergeist din 1982.

Filme
 Under the Rainbow (1981)
 Poltergeist (1982)
 Frances (1982)
 A Chip of Glass Ruby (1983)
 Sixteen Candles (1984)
 Poltergeist II: The Other Side (1986)
 Anguish (1987)
 Poltergeist III (1988)
 Vraja dragostei (1989)
 Guilty as Charged (1991)
 National Lampoon's Last Resort (1994)
 Timemaster (1995)
 Lover's Knot (1996)
 Little Witches (1996)
 Critics and Other Freaks (1997)
 Mama Dolly (1997)
 Sinbad: The Battle of the Dark Knights (1998)
 Frank in Five (1999)
 Maria & Jose (2000)
 Wishcraft (2002)
 The Wild Card (2004)
 Cages (2005)
 Angels with Angles (2005)
 Unbeatable Harold (2006)
 Southland Tales (2006)
 Behind the Mark: The Rise of Leslie Vernon (2006)

Note

Legături externe

Nașteri în 1933
Decese în 2010
Actrițe americane

Zelda Rubinstein


සිරි ගුනසිංහ (1925 පෙබරවාරි 18 - 2017 මැයි 25) අග්‍රගණ්‍ය සිංහල කවියෙකි, නවකතාකරුවෙකි, කලා ඉතිහාසඥයෙකි, කලා විචාරකයෙකි. නිදහස් සිංහල කවියේ නැඟීම උදෙසා තීරණාත්මක කාර්ය භාරයක් ඉටු කළ ඔහු සිංහල භාෂාවේ ද්විරූපතාව අවම කරමින් කට වහරේ ව්‍යාකරණය ශාස්ත්‍රීය හා නිර්මාණාත්මක ලේඛනය සඳහා යොදාගැන්මේ පුරෝගාමියෙක් ද විය. එසේ ම ලේඛනයේ දී මූර්ධජ ණ සහ ළ අක්ෂර ඉවත ලූ ඔහු සිය නම භාවිත කළේ ගුණසිංහ වශයෙන් නො ව ගුනසිංහ වශයෙනි.

මුල් සමය
1925 පෙබරවාරි 18 වැනි දා ශ්‍රී ලංකාවේ ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ උපත ලද සිරි ගුනසිංහ මුලින් ගමේ බෞද්ධ විහාරස්ථානයේ භික්ෂූන් වහන්සේ විසින් පවත්වාගෙන යනු ලැබූ සිංහල පාසැලකින් ද අනතුරු ව රුවන්වැල්ල ප්‍රදේශයේ ද්විභාෂා පැසැලකින් ද, පසු ව ගාල්ල මහින්ද විද්‍යාලයෙන් ද පාසැල් අධ්‍යාපනය ලැබී ය. මහින්ද විද්‍යාලයේ දී ඔහු සමග එක පෙළෙහි අධ්‍යාපනය ලද සිසුන් අතර පසු ව විශ්ව විද්‍යාල මහාචාර්යවරුන් බවට පත් වූ නන්දදාස කෝදාගොඩ, විනී විතාරණ,  සිරිමල් රණවැල්ල හා ධර්මසේන අරම්පත්ත ද කීර්තිමත් මාධ්‍යවේදියකු බවට පත් වූ එඩ්වින් ආරියදාස ද වූහ. ඉන් පසු (1942 දී ලංකා විශ්ව විද්‍යාලය බවට පත් කෙරුණු) යුනිවර්සිටි කොලීජියට ඇතුළත් ව සංස්කෘත භාෂාව පිළිබඳ ප්‍රථම පන්තියේ සාමර්ථ්‍යයක් සහිත ව ශාස්ත්‍රවේදී උපාධිය ලබා එහි ම සංස්කෘත පිළිබඳ කථිකාචාර්යවරයකු ලෙස සේවය කළේ ය.

සංස්කෘත භාෂාව හැදෑරීම, තර්කනය හා සංවිධිතභාවය පිළිබඳ හැඟීමක් සිය කාර්යයන්ට ලබා දුන් බව ඔහු පසු කලෙක ආවර්ජනය කළේ ය. එසේ ම ඔහුගේ ශාස්ත්‍රීය උත්සුකය පැරණි සම්භාව්‍ය චිත්‍ර කලාව වෙත හා කලා ඉතිහාසය වෙත ද යොමු විය.

වෘත්තීය ජීවිතය
1970 වන තුරු (මුලින් ලංකා විශ්ව විද්‍යාලය නමින් හැඳින්වුණු) පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ සේවය කළ ගුනසිංහ පේරාදෙණි ගුරුකුලය වශයෙන් ජනමාධ්‍ය විසින් නාමකරණය කෙරුණු සාහිත්‍යික, විචාරක හා ශාස්ත්‍රඥ ප්‍රවණතාවට අයත් ප්‍රමුඛ චරිතයක් බවට පත් විය. 1970 සිට කැනඩාවේ පදිංචි ව සිටි ඔහු එවක පටන් එරට වික්ටෝරියා විශ්ව විද්‍යාලයෙහි කලා ඉතිහාසය පිළිබඳ මහාචාර්යවරයකු ලෙස කටයුතු කළේ ය. සිරි ගුනසිංහ 2017 මැයි 25 දින අභාවප්‍රාප්ත විය.

නිර්මාණකරණය, ලේඛනය හා විචාරය

පද්‍ය
කවියකු වශයෙන් මෙන් ම විචාරකයකු ලෙස ද ඔහු මුල සිට ම කවිය පිළිබඳ රැඩිකල් අදහස් දරා සිටියේ ය. 1949 වසරේ ලංකා විශ්ව විද්‍යාලයේ සිංහල සමිතිය ප්‍රකාශයට පත් කළ අරුණ සඟරාවෙහි ඇතුළත් වූ ආ පසුව නමැති පද්‍යය සහ 1951 දී එම සංගමය විසින් ම පළ කෙරුණු පියවර සඟරාවෙහි ඇතුළත් වූ ඊයේ සොඳුර නමැති පද්‍යය සිංහල භාෂාවෙන් පළ වූ නිසඳැස් හා නිදහස් පද්‍ය සම්ප්‍රදායේ සන්ධිස්ථාන විය. පසු ව මේ පැදි දෙක ද ඇතුළත් ව 1956 දී මස් ලේ නැති ඇට නමැති පද්‍ය සංග්‍රහය නිකුත් වූ අතර මෙය කරුණු කිහිපයක් නිසා විශාල ආන්දෝලනයන්ට තුඩු දුන්නේ ය. සාම්ප්‍රදායික ඡන්දස් ශාස්ත්‍රයට අනුකූල ව රචනා නොකිරීම, සිංහල සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදායෙහි සුපුරුදු උපමා රූපක ආදිය බැහැර කොට සම්ප්‍රදායෙන් "පිටස්තර" උපමා ආදිය උපයෝගී කරගැනීම, මේ රචනාවන්ගෙන් ප්‍රකට වන ජීවන දෘෂ්ටිය පාරම්පරික සිංහල සංස්කෘතියට පටහැණි වීම යන චෝදනා මේ කෘතියෙහි විවේචකයෝ ඊට එල්ල කළහ. ඊට ප්‍රථම ජී. බී සේනානායක "ගද්‍යයට ද පද්‍යයට ද අතර වන නිබන්ධ" වශයෙන් හඳුන්වමින් මේ ස්වරූපයේ නිදහස් නිර්මාණ කිහිපයක් 1946 පළ කරන ලද පලිගැනීම නම් කෙටිකතා සංග්‍රහයට ඇතුළත් කළ ද "නිසඳැස්" යන පදය මුල් වරට පද්‍ය විශේෂයක් හැඳින්වීම සඳහා භාවිත කෙරුණේ සිරි ගුනසිංහගේ මස් ලේ නැති ඇට කෘතියේ පිට කවරයෙහි ය.

ඉන් පසු පළ වූ අබිනික්මන සහ රතු කැකුල යන පද්‍ය සංග්‍රහ දෙක මස් ලේ නැති ඇට කෘතියෙන් ආරම්භ වූ නිදහස් පද්‍ය ආකෘතිය මෙන් ම නව්‍ය අන්තර්ගතයන් ගවේෂණය කිරීමේ නැඹුරුව අතින් ද ඉදිරියට ගමන් කිරීමකි.

පද්‍ය චිචාරය
ගුනසිංහ 1950 දී The Observer Annual සඟරාවට ලියූ The New Note in Contemporary Sinhalese Poetry නමැති ලිපිය නූතන කාව්‍ය විචාරයේ වැදගත් සන්ධිස්ථානයකි. එහි දී ඔහු එවක ස්ථාපිත ව ද ජනප්‍රිය ව ද පැවති "කොළඹ කවිය" ක්‍රමානුකූල විවේචනයට පාත්‍ර කළ අතර එම ප්‍රවණතාවේ නිශේධාත්මක පැති පෙන්වා දුන්නේ ය. මීට අමතර ව දිණමිණ පුවත් පතට සැපයූ සිංහල කවියේ අනාගතය, නව ලේඛකයින්ගේ කවි වැනි ලිපි මගින් නව පරපුරේ කවීන් මුහුණ දෙන සම්ප්‍රදාය, නවීනත්වය, සංස්කෘතිය හා කලා නිර්මාණකරණය පිළිබඳ ගැටලු සම්බන්ධයෙන් හෙතෙම අදහස් දැක්වී ය. "සෑම අලුත් සංකල්පයක් ම සෑම අලුත් අත්දැකීමක් ම ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා අලුත් යෙදුමක් අවශ්‍ය බව" කියා සිටි ඔහු සාහිත්‍යකරුවා අතීතයෙන් ලැබී ඇති සම්ප්‍රදායයන් ස්වල්පයෙන් තෘප්තිමත් වන්නේ නම් ඔහු "සිය ක්ෂේත්‍රයෙන් විශාල කොටසක් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙකි" යි සඳහන් කළේ ය.,

නවකතා
1960 වසරේ පළ කළ හෙවනැල්ල නවකතාව ද එවැනි ම ආන්දෝලනයක් ඇති කළේ ය. එහි වස්තු විෂය, භාෂා ශෛලිය හා තාක්ෂණය පිළිබඳ ප්‍රසාදාත්මක විචාර මෙන් ම විරෝධාත්මක විවේචන ද එක සේ පළ විය. මුල් ම වරට විඥානධාරා රීතිය සිංහල නවකතාවක් තුළ භාවිත වූයේ මෙහි දී බැව් සැලකේ. හෙවනැල්ල නවකතාවේ දෙවැනි කොටස ලෙස රචිත මන්දාරම පළ වූයේ 1994 දී ය.

චිත්‍ර කලාව, පොත් කවර හා රංග වස්ත්‍ර නිර්මාණය
වියුක්ත චිත්‍ර ශිල්පියකු වූ ඔහු පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලය තුළ පැවැත්වුණු චිත්‍ර ප්‍රදර්ශනවල දී සිය කෘති ප්‍රදර්ශනය කළ අතර එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍රගේ මනමේ නාට්‍යය ඇතුළු විවිධ වේදිකා නාට්‍යවලට රංග වස්ත්‍ර නිර්මාණකරුවකු වශයෙන් සම්බන්ධ විය. ඔහුගේ චිත්‍ර ශිල්පී දක්ෂතා පොත් කවර නිර්මාපකයකු වශයෙන් විශාල කීර්තියක් අත් කර දීමට ද ඉවහල් විය.

චිත්‍රපට හා රූපවාහිනී අධ්‍යක්ෂණ
විචාරක ප්‍රසාදය මෙන් ම සරසවි සම්මාන ගණනාවක් ද දිනූ සත් සමුදුර චිත්‍රපටය ඔහු අධ්‍යක්ෂණය කළ පළමු සහ එක ම සිනමා කෘතිය විය. පසු කලෙක ගුත්තිල කාව්‍යය සංගීතමය ටෙලි නාට්‍යයකට නඟා අධ්‍යක්ෂණය කළේ ය.

කෘති

පද්‍ය
මස් ලේ නැති ඇට
අබිනික්මන
රතු කැකුල

නවකතා
හෙවනැල්ල
මන්දාරම
මිරිඟුව ඇල්ලීම

චිත්‍රපට
සත් සමුදුර

ශාස්ත්‍රීය
චිරන්තන සම්ප්‍රදාය හා ප්‍රගතිය
Masks of Ceylon
Buddhist Paintings from Sri Lanka (Kandy Period)
 La Technique de la Peinture Indienne
 Sigiriya: Kassapa's Homage to Beauty
 සීගිරිය: කාශ්‍යපගේ සෞන්දර්ය ප්‍රණාමය

මූලාශ්‍ර

1925 උපත්
චරිත කතා
කවියන්
නවකතා රචකයින්
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ

සිරි ගුනසිංහ


فرامرزان  هي منطقة ريفية في ناحية جناح بمقاطعة بستك في محافظة هرمزغان في إيران. في تعداد عام 2006، كان عدد سكانها 10,720 نسمة من أصل 2,105 عائلة. وفرامرزان بها 10 قرى.

المراجع

بلدة جناح
مقاطعة بستك
نواحي محافظة هرمزغان

فرامرزان


La Unión de Rugby del Paraguay es la asociación reguladora del Rugby en la República del Paraguay. Se creó en el año 1950 y fue una de las 5 uniones fundadoras de Sudamérica Rugby (ex Confederación Sudamericana de Rugby) en 1988.

Organiza las competencias locales del deporte (Campeonato Oficial de Rugby masculino de Primera División, Súper 7 (el objetivo es aumentar el número de equipos en el 2015 a 10 equipos, sumándose a los actuales Presidente Franco Rugby, Asunción Rugby y Encarnación Rugby), Circuito Nacional de Seven-a-Side, Super Rugby Femenino, Rugby Juvenil (M14, M16 y M18), Rugby Infantil (4-12 años) y de torneos internacionales disputados en su país bajo la órbita de la CONSUR como el primer seven masculino, el Sudamericano B del 2008, el Juvenil A 2011, Sudamericano B de Mayores y Juveniles 2013, por citar los últimos.

La URP forma las distintas selecciones de mayores, juveniles y de seven masculinas y femeninas que representan a Paraguay en torneos internacionales.

Actualmente organiza el Campeonato Paraguayo de Rugby, el principal torneo de la disciplina en el país.

Clubes afiliados

 Área 1 CDE Rugby Club.
 Asunción Rugby Club - Club decano del Rugby en el Paraguay.
 Caacupé Rugby Club
 Ciudad del Este Rugby Club.
 Club Universitario de Rugby de Asunción(CURDA)
 Coronel Bogado Rugby Club.
 Craco Rugby Club.
 Cristo Rey Rugby Club.
 Encarnación Rugby Club.
 Fernando de la Mora Rugby Club.
 Hernandarias Rugby Club.
 Itá Rugby Club.
 Jararas Rugby Club - Equipo de la Facultad de Medicina de la U.N.A.
 Kurupí Rugby Club.
 Luque Rugby Club.
 Mariano Rugby Club.
 Mangore Rugby Club

 Misiones Rugby Club.
 Ñemby Rugby Club.
 Old King Rugby Club.
 Pilar Rugby Club.
 Presidente Franco Rugby Club.
 San Lorenzo Rugby Club.
 Saguaa Rugby Club.
 Sajonia Rugby Club
 San José Rugby Club
 Salesianito Rugby Club
 San Juan Nepomuceno Rugby Club.
 San Pablo Rugby Club.
 San Roque Rugby Club.
 Santa Clara Rugby Club.
 Santaní Rugby Club.
 Taguató Villarrica Rugby.
 Tapiti Rugby Club
 Universidad Autónoma de Asunción Rugby (UAA)
 Villa Elisa Rugby Club.
 Villarrica Rugby Club.
 Villeta Rugby Club.
 Ypané Rugby Club.

Torneos Oficiales 2023
 Campeonato Paraguayo de Rugby
Equipos: Asunción Rugby Club, CURDA, Jabalíes, Luque, San José, Santa Clara
 Torneo Oficial Intermedia.
Equipos: Asunción, Cristo Rey, CURDA, Jabalíes, Luque, San José, Santa Clara
 Torneo Oficial Pre Intermedia. (Interior-Central)
Equipos Interior Área 1, Encarnación, Monday, Presidente Franco, Villarrica Central Fernando de la Mora, Jararas, OKC-UAA, Mariano, Ypane
 Torneo Femenino Seven.
Equipos: Área 1, Asunción, Cristo Rey, Fernando de la Mora, Jararas, OKC-UAA, Presidente Franco, San Cayetano, San Jose, Santa Clara, Villarrica
 Torneo Oficial M18
Equipos: Zona A CURDA, Jabalíes, Luque, Santa Clara Zona B Cristo Rey, OKC-UAA, San José, Villarrica
 Torneo Oficial M16
Equipos: Zona A CURDA, Jabalíes, Luque, Santa Clara Zona B Asunción, Cristo Rey, San José, Pte Franco
 Torneo Oficial M14
Equipos: Asunción, Cristo Rey, CURDA, Jabalíes, Luque, OKC-UAA, San José, Santa Clara
 Torneo Oficial M13
Equipos: Asunción, Cristo Rey, CURDA, Fernando de la Mora, Jabalíes, Luque, San José, Santa Clara

Véase también

 Rugby en Paraguay
 Selección de rugby de Paraguay
 Selección de rugby 7 de Paraguay
 Selección femenina de rugby 7 de Paraguay
 Selección juvenil de rugby de Paraguay
 Campeonato Paraguayo de Rugby

Referencias

Enlaces externos
  IRB - Paraguay / Organisation (en inglés)
  CONSUR - Paraguay / Noticias
  ABC Color - Rugby paraguayo: Corazón ovalado

Rugby en Paraguay
Rugby
Organizaciones fundadas en 1950
Paraguay

Unión de Rugby del Paraguay


Kanama (hemoraji; hemorrhagia), canlı bir organizmada kanın kalp ve damar boşluğu (lümeni) dışına çıkmasıdır.

Kanama Türleri
Mekanizmaları açısından 2 tür kanama vardır:

Damar yırtılmasına bağlı kanamalar (hemorrhagia per rhexian/rhexin),

Damar yırtılmasına bağlı olmayan kanamalar (hemorrhagia per diapedesin).

Damar yırtılmasına bağlı kanamalar (hemorrhagia per rhexian/rhexin)
Damar ve kalp yırtılmasına bağlı kanamalardır. Arter kanamaları açık kırmızı renklidir ve her sistole uygun olarak fışkırır. Venalar kesildiğinde kırmızı-mor renkli ve sürekli kan akar, akan kanın basıncı yüksek değildir. Bir doku kesildiğinde kesit yüzeyindeki kapillerlerden sızma biçiminde kanama olur. Kalp ve damarlar iki biçimde yırtılır; travmatik rüptür, spontan rüptür.

Travmatik rüptür:Sağlam olan bir damarın ya da kalp duvarının travma nedeniyle yırtılmasıdır. Kanamaların çoğu kesici-delici alet ve cisim yaraları, mermi çekirdeklerinin oluşturduğu zararlar, kemik kırıklarında kırık uçlarının kesici etkisi ile oluşur.

Spontan rüptür: Kan basıncının yükseldiği durumlarda doğal yapıda olan bir damar çeperi ya da kalp duvarı yırtılmaz. Kalp ve damar çeperlerini zayıflatan bir durumda normal kan basıncı bile incelmiş çeperi yırtabilir.

Kalp ve damarların kendi hastalıkları: myokard infarktı, ateroskleroz, periarteritis nodosa, anevrizmalar, flebitler, varisler.

Diabrozis kanamalar (hemorrhagia per diabrosin): Çevre dokulardaki yangı, tümör vb hastalıkların damar çeperine ilerleyerek çeperi inceltmesi ve buradan yırtılmasına bağlı kanamalardır. Mide ülserleri ve akciğer tüberküloz kavernlerinin kanamaları başlıca örneklerdir.

Damar yırtılmasına bağlı olmayan kanamalar (hemorrhagia per diapedesin)
Kapillerlerde ve venüllerde görülür. Damar çeperinde yırtılma yoktur, damar geçirgenliği artmıştır. Kanamalar genellikle küçük odaklar biçimindedir. Kimi olgularda küçük odaklar birleşir ve massif kanamaları anımsatan gölcüklere dönüşür. Örnekler:

 İnfeksiyon hastalıkları (tifüs, çiçek, meningokoksemi, bazı virüsler),
 Aşırıduyarlık tepkileri (Henoch-Schönlein purpurası),
 Vitamin eksikliği (C ve K vitaminleri),
 Kimyasallar (arsenik ve fosfor),
 Kan hastalıkları (trombositopeniler, lösemi, hemofili, afibrinojenemi, vb).

Kanamanın Durması (Hemostazis)
İnsan vücudunda yaklaşık 4-6 litre arasında kan bulunur. %33 üzerindeki akut kan kaybı hipovolemik şok nedeniyle ölüme neden olabilir. Kanamanın olay yerinde durdurulmaya çalışılması hasta için hayati önem taşır. Acil olarak kanı durdurma, konuyu bilen kişiler tarafından yapılabilir. İlk yardım uygulaması yapıldıktan sonra hasta en yakın sağlık kuruluşuna götürülmelidir. Genel olarak kanamalar, mekanik olarak veya ilaçlar ile durdurulabilir. Mekanik olarak durdurmalar başlıca; burma (torsion), garo uygulama, Esmarch yöntemi, yabancı cisimle tıkama olarak isimlendirilebilir. Parmakla basınç yapmak, eğer yara küçükse ve kanama az ise yaranın üzeri gazlı bez veya temiz bir bezle bastırımak suretiyle gerçekleştirilir. 5-20 dakika kadar bastırma işlemine devam edilebilir. Kanama durduktan sonra yaranın üzerinde oluşan pıhtı silinmemelidir. Aksi halde kanama tekrar başlayabilir. Damar üzerine basınç yaparak da kanamalar durdurulabilir. Genelde atardamarlar vücudun iç kısımlarındadır. Şakak, kol, bacak, baş gibi bazı bölgelerde atardamarlar derinin hemen altından geçer. Aynı zamanda bu bölgelerde damar altında kemikler vardır. Bunlardan yararlanarak kanayan yere kan götüren atardamara deri ile kemik arasında elle basınç yapılarak damar sıkıştırılır. Böylece kan kaybı durdurulabilir veya azaltılabilir.

Kol ve bacaklardaki büyük kanamalarda, atardamarın deri ile kemik arasına sıkıştırılarak kanamanın durdurulmasına turnike denir. Turnike kollarda dirsekle omuz arasında, bacaklarda diz ile kalça arasında uygulanır. Tek kemikler üzerinde bilinçli bir şekilde uygulanması gereken bir yöntemdir. Yeni şekillenen tıbbi görüşlerde rutinde (özellikle bilinçsiz yapılan) turnike uygulaması önerilmemektedir. Nedenlerinin başında neden olduğu komplikasyonlar yer almaktadır. Kanayan bölgenin kalp seviyesinden yukarıda tutulması da kanamayı azaltabilir, hatta durdurabilir.

Organizmanın kan kaybını önleme çabaları ise şunlardır:

 Damar kontraksiyonu: Damarın tümüyle kesildiği durumlarda mediadaki düz kasların kontraksiyonu ile lümen kapanır ve kanama durur. Damarın tam kesilmediği olgularda kontraksiyon yetersiz kalır ve kanama devam eder.
 Tromboz: Pıhtılaşma mekanizması tetiklenir ve kesilen damar ağzında oluşan trombus tıkacı kanamayı durdurur. Olaya infeksiyon karışırsa trombusun organizasyonu önlenir. Trombus bozulur ve yeni kanama olur (sekonder kanama). Kanın pıhtılaşmasını bozan hastalıklarda trombus oluşamaz ve kanama sürer.
 Hipotansiyon: Ağır kanamalarda hipovolemi oluşur ve kan basıncı düşer. Hipotansiyon kanamayı tümüyle durdurmasa bile hızının azalmasına neden olur. Kanamanın sürmesi hipovolemik şok ile sonlanır.
 Hematom: Doku içine olan kanamalarda hematom oluşur. Buradaki kanın basıncı damar içi basıncına eşit duruma gelince kanama durur. Beyindeki hematom kitlesi herniasyonlara yol açar.
 Organlara özgü kontraksiyon: Doğumda plasenta yerinden ayrılınca uterus kasılır ve açıkta kalan damar ağızlarını sıkıştırarak kanamayı öder. Uterus atonisinde kasılma olmaz ve kanama sürer. Bu durumu önlemek için histerektomi gerekebilir.

Kanamanın etkilerinin giderilmesi (kompanzasyon)
Kan yitirilmesi vücut tarafından üç mekanizmayla kompanze edilmeye ve şok engellenmeye çalışılır.

 Arter daralması (vazokonstriksiyon): arteriol kontraksiyonu ile periferik direnç artar ve kan basıncının düşmesi önlenir. Vazokonstriksiyon genellikle iç organlarda olur. Yaşamsal açısından önemli organlarda (kalp, beyin, iskelet kasları) kontraksiyon olmaz. Deri soluktur, ağız kurur, susuzluk duyulur.
 Dokulardan sıvı çekilmesi: arteriol kontraksiyonu olan yerlerde kapillerlerin hidrostatik basıncı azalır ve doku sıvıları kana çekilir. Yitirilen kan sıvısı yerine konmaya çalışılır. Buna kan sulanması (hemodilution) denir.
 Kan hücresi sağlanması: hematopoietik organlardaki yedek kan hücreleri periferik kana dökülür ve yenileri üretilir.

Kanamaların Adlandırılması
Kanamaların bulundukları yere, boyutlarına göre değişik isimler verilir.

Deri, mukoza, seröz zarlar

 Peteşi (petechia): çapı=1–2 mm
 Purpura: çapı=3–10 mm
 Ekimoz (ecchymosis): çapı >10 mm

Doku/Organ içinde kitle yapan kanama

 Hematom (hematoma)

Sindirim sistemi

 Hematemez (hematemesis): kusmukla kan gelmesi
 Melena: dışkı sindirilmiş kan görülmesi
 Hematochezia: dışkıda taze kan varlığı

Solunum sistemi

 Epistaksis (epistaxis): burun kanaması
 Hemoptizi (hemoptysis): akciğerlerden ve solunum yollarından kanama (ağızdan gelen açık kırmızı renkli ve köpüklü kan)

Üriner sistem

 Hematüri (hematuria): idrarda eritrosit bulunması

Doğal boşluklara kan dolması

 Hemotoraks: plevra boşluğuna
 Hemoperikardium: perikard boşluğuna
 Hemoperitoneum: periton boşluğuna
 Hemartroz: eklem boşluğuna
 Hematosel: testiste tunica vaginalis'e

Kanamaların Komplikasyonları
Kanamaların sonuçlarını ve komplikasyonlarını yönlendiren 3 önemli faktör vardır: nicelik, hız, yer.

Hipovolemik şok (kanamanın niceliği ve hızı etkendir): Kanın %20'sinin kaybı önemli bir zarar vermez. Akut olarak %33'ünün kaybı öldürücüdür. Kanama yavaşsa örneğin 24 saatlik bir sürede kanın %50'si kaybedilirse öldürücü olmayabilir ama tehlikelidir.Mekanik basınç: Genellikle iç kanamalarda önem taşır.Hipertansiyonda ya da Willis poligonu anevrizmasında oluşan spontan arter rüptürüne bağlı intrakraniyal kanama kafa içi basıncını kısa sürede arttırarak ölüme yol açabilir. Beyin sapındaki (pons ve bulbus) çok küçük bir kanamanın basıncı bile dolaşım ve solunum merkezlerine yaptığı bası ile ölüme neden olabilir. Akut myokard infarktında görülen myokard yırtılmasıyla oluşan kanamalar yavaşsa ve perikard genişleyerek durumu kompanze edebiliyorsa öldürücü olmayabilir. Kanama kısa sürede ve çok miktarda ise kalp tamponadı gelişir.

Hipokrom anemi: Kronik GIS kanamaları ve aşırı menstrüel kanama gibi vücut dışına olan kanamalarda demir eksikliğine bağlı anemiler görülür. İç kanamalarda hemoglobinin yıkılmasından sonra açığa çıkan demirden yeniden yararlanılır (recycling).

Asfiksi: Lösemili hastalarda uykuda oluşan burun kanamaları larinkse kadar inebilir, pıhtılaşarak larinksi tıkar, asfiksiye ve ölüme neden olabilir.

Organizasyona bağlı fonksiyon bozuklukları: deride, mukozalarda ve seröz zarlarda oluşan küçük kanamalar (peteşi, purpura, ekimoz) genellikle rezorbe olur, yerinde iz bırakmaz. Seröz boşluklara oluşan büyük kanamalar (hemothorax, hemopericardium, hemoperitoneum) organize olursa plevra, perikard ve periton yaprakları arasında yapışıklıklar oluşur. Doku aralıklarında kitle yapan kanamalar (hematom) büyükse rezorbe olmayabilir. Kan kitlesi içine doğru gelişen granülasyon dokusu daha sonra fibröz dokuya dönüşür (organizasyon). Büyük hematomlarda granülasyon dokusu orta kesimlere ulaşamaz, buradaki eritrositler hemolize olur. Fibröz çeperle kuşatılmış ve sarı-saydam bir sıvıyla dolu kistik boşluk oluşur (psödokist).

Kaynakça

Kanama


Ovillaria,  monotipski rod zelenih alga čija porodična pripadnost još nije točno utvrđena. Jedina je vrsta morska alga O. catenata kod Južnog otoka na Novom Zelandu

Izvori

Chlorophyta incertae sedis

Ovillaria


Tipperne er en dansk dokumentarfilm fra 1989 instrueret af Jan Petersen og John Sandberg efter deres manuskript.

Handling
Naturfilm. En fotografisk smuk og omfattende rapport om det rige og varierede fugleliv på nogle af de største strandenge i den sydlige del af Ringkøbing Fjord. Tipperne er et af Danmarks ældste naturreservater, oprettet for at beskytte tilværelsen for fuglene. I filmen beskrives fuglene og deres liv, som for det meste er leg og idyl, men også en indbyrdes kamp for at overleve. En gang om året forstyrres livet af jægerne, der ligger på lur med haglgeværet lige uden for reservatet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1989

Tipperne (dokumentarfilm)


An Elymus nodosus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Sergej Arsenjevitj Nevskij, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aleksandre Melderis. An Elymus nodosus in nahilalakip ha genus nga Elymus, ngan familia nga Poaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 E. n. caespitosus
 E. n. corsicus
 E. n. dorudicus
 E. n. sinuatus

Mga kasarigan

Elymus

Elymus nodosus


Scheldeprijs 2017 var den 105. udgave af cykelløbet Scheldeprijs. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 5. april 2017. Løbet blev vundet af tyske Marcel Kittel fra  for femte gang i karrieren.

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Lars Bak kørte for
 Matti Breschel kørte for
 Michael Mørkøv kørte for
 Mads Würtz Schmidt kørte for
 Mads Pedersen kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

2017
UCI Europe Tour 2017

Scheldeprijs 2017


The shehnai is a musical instrument, originating from the Indian subcontinent. It is made of wood, with a double reed at one end and a metal or wooden flared bell at the other end. Its sound is thought to create and maintain a sense of auspiciousness and sanctity and as a result, is of nine instruments found in the royal court. The shehnai is similar to South India's nadaswaram.

Characteristics
This tubular instrument gradually broadens towards the lower end. It usually has between six and nine holes. It employs one set of quadruple reeds, making it a quadruple reed woodwind. To master the instrument, the musician must employ various and intricate embouchure and fingering techniques.

The shehnai has a range of two octaves, from the A below middle C to the A one line above the treble clef (A3 to A5 in scientific pitch notation).

A shehnai is often but not always made with a body of wood or bamboo and a flared metal end.

Origin of the shehnai
The shehnai is thought to have been developed by improving upon the pungi (a woodwind folk instrument used primarily for snake charming).

Another theory of the origin of the shehnai is that the name is a modification of the word "shah-nai". The word "nai" is used in many Indian languages to mean barber. The word "shah" refers to a Royal. Since it was first played in the Shah's chambers and was played by a nai (barber), the instrument was named "shehnai". The sound of the shehnai began to be considered auspicious. And for this reason it is still played in temples and is an indispensable component of any Indian wedding. In the past, the Shehnai was part of the naubat or traditional ensemble of nine instruments found at royal courts.

The counterparts to the shehnai played in Western India and Coastal Karnataka are indigenous to the territory. Shehnai players were/are an integral part of Goan/Konkani region and the temples along the western coast and the players are called Vajantri and were allotted lands for services rendered to the temples.

Gallery

Notable Indian shehnai players
Anant Lal
Bismillah Khan
S. Ballesh
Ali Ahmed Hussain Khan
Raghunath Prasanna

See also
Mizmar, a shawm similar to the shehnai
Nadaswaram, a similar South Indian instrument
Reed instrument, a type of woodwind instrument
Shawm, a type of reed instrument

Notes

References

Single oboes with conical bore
Hindustani musical instruments
Quadruple-reed instruments
Nepalese musical instruments

Shehnai


مصفوفة أنسوف هي أداة لتخطيط لإستراتيجية التسويق وضعها العالم الروسي هاري إيجور لأنسوف (Harry Igor Ansoff)، هي مصفوفة تم ابتكارها من قبل أحد العلماء، وهي تقترح أربع إستراتيجيات لتنمية الأعمال وتُركِّز على مستوى المخاطر المرتبطة بكل خيار، استراتيحة تطوير سوق المنتج واسترتيجية اختراق السوق من خلال منتج سريع البيع قليل السعر بمواصفات عالية واستراتيجية تنويع المنتجات لتقليل المخاطر وضمان تنويع مصادر الدخل والربح واستراتيجية تطوير المنتج دوما لضمان مجاراة المنافسة والحفاظ على دورة حياة المنتج واندفاعه بالسوق.

التحليل التسويقى الإستراتيجى لأنسوف
يعتمد مربع انشوف للتحليل الإستراتيجى للسوق على مايلى:-
 المنتج أو المنتجات - الخدمات
 السوق أو الأسواق

و يتم هنا تقسيم المنتجات إلى حالية وجديدة ويتم تقسيم السوق إلى أسواق حالية وجديدة

ويكون ناتج التحليل عادة ما يلى:
 منتج أو خدمة حالية في سوق أو أسواق حالية.
 منتج أو خدمة حالية يمكن استخدامها في سوق أو أسواق جديدة.
 منتج أو خدمة جديدة يمكن استخدامها في سوق أو أسواق حالية.
 منتج أو خدمة جديدة يمكن استخدامها في سوق أو أسواق جديدة.

استراتيجيات
ونتيجة لهذا التحليل يمكن الحصول على أربع استراجيات مقترحة ومقارنة مع السابق

 النزول بقوة إلى الأسواق.
 تنمية أسواق جديدة.
 تنمية منتجات وخدمات جديدة.
 التنويع بأشكالة (رأسى - أفقى - مختلط).

وأثناء التحليل للوضع الحالى يمكن التكهن باستخدام العلاقة بين المنتجات والأسواق الحالية والقدرة على النزول أو تنمية أسواق جديدة.

في حين أن سياسة التنويع سوف تتطلب قدرة مصادر وتكلفة أكثر فهي تعتبر مستقلة نوعا ما عن الاستراجيات الُلاث الأخرى

ويمكن استخدام هذا التحليل ليس فقط في الأسواق أو مع المؤسسات الهادفة للربح. على سبيل المثال تم استخدام هذا التحليل مؤخرآ في مشاريع مصرية اوربية للتدريب والتعليم والتأهيل المهنى. وفي هذا المثال تم استخدام التحليل للتعرف على المناهج التدريبة الحالية وفي أي الصناعات الحالية يمن استخدامها. وبناء علية تم التعرف على الصناعات الجديدة التي يمن أن تستفيد من نفس المناهج.

وعلى نفس المنوال يمكن خلق استراجيات مبنية على المناهج الحالية والجديدة للصناعات الحالية والجديدة وما إلى ذلك.

ويمكن للمحلل ضم هذا التحليل لأنواع أخرى من لأدوات طبقآ لظروف التحليل المحيطة.

المراجع
 assan El-Meligy, MSc Business Information Technology 07:42، 2 يونيو 2009 (ت‌ع‌م)
 Hassan El-Meligy, MSc Business Information Technology 18:53، 1 مايو 2008 (UTC)

إدارة إستراتيجية
مصطلحات الأعمال

مصفوفة أنسوف


Baron Macpherson of Drumochter, of Great Warley in the County of Essex, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created in 1951 for the Scottish businessman, public servant and Labour politician Thomas Macpherson. He had previously represented Romford in Parliament.  the title is held by his grandson, the third Baron, who succeeded his father in 2008. His heir is his son, the Hon. Daniel Thomas Macpherson, b. 23 January 2013.

Barons Macpherson of Drumochter (1951)
Thomas Macpherson, 1st Baron Macpherson of Drumochter (1888–1965)
(James) Gordon Macpherson, 2nd Baron Macpherson of Drumochter (1924–2008)
James Anthony Macpherson, 3rd Baron Macpherson of Drumochter (b. 1979)

The heir apparent is the present holder's son Hon. Daniel Thomas Macpherson (b. 2013).

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1951
Noble titles created for UK MPs

Baron Macpherson of Drumochter


An Cyperus pulcher in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Peter Thunberg. An Cyperus pulcher in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus pulcher


Heraklov papirus fragment je grčkog rukopisa iz 3. stoljeća o pjesmi o Heraklovim zadatcima. Sadržava tri neuokvirena linijska crteža (ilustrirana u boji) prvog od zadataka Heraklovih, ubojstva Nemejskog lava, postavljena unutar stupaca teksta napisanoga u kurzivu. Pronađen je u gradu Oksirinhu u Egiptu (Pap. 2331.) te jedan je od rijetkih sačuvanih ostataka klasične književne ilustracije na papirusu. Dimenzije fragmenta su 235 x 106 mm.

Vanjske poveznice
 Slika visoke rezolucije  (1264 × 739 piksela )
 Slike papirusa  iz Oxyrhynchusa Online
 Slike i opis papirusa iz Oksirinha: Grad i njegovi tekstovi, virtualna izložba

Oslikani rukopisi
Starogrčka književnost
Starogrčka umjetnost

Heraklov papirus


Elliott J. Clawson (19. januar 1883 – 21. juli 1942) var en amerikansk manuskriptforfatter. Han skrev 81 film mellem 1913 og 1929.
Han blev født i Salt Lake City, Utah og døde i Vista, Californien 59 år gammel. Ved den anden oscaruddeling var han nomineret til 4 oscars i kategorien bedste filmatisering.

Referencer

Eksterne henvisninger

Manuskriptforfattere fra USA

Elliot Clawson


Nolina atopocarpa es una especie de planta con rizoma perteneciente a la familia de las asparagáceas. Es originaria de  Norteamérica.

Descripción
Es una planta casi sin tallo, cespitosa, en rosetas basales como las bulbosas, con caudices verticales subterráneos. La lámina de la hoja con forma de alambre, laxa o rígida, aplanada, de 45-85 cm x 1,5-4,5 mm, glauca, los márgenes serrulados, con dientes cartilaginosos muy juntos, rara vez entera. El escapo de 2.5-6 dm. Inflorescencias racemosas, a veces ramificadas, de 6.5-9 dm × 0.7-2.8 (-20) cm, brácteas caducas, ápice agudo, frágil. El fruto en cápsulas asimétricas, redondeadas, infladas, estrechándose en la base. Semillas  redondeadas.

Distribución y hábitat
La floración se produce en verano en lugares arenosos, a menudo en la turba en los bosques de pinos, a una altitud de 0 - 50 metros en  Florida.

Nolina atopocarpa es tolerante al fuego y, posiblemente, dependiente del fuego. Se encuentra principalmente en el lado este del río Apalachicola en el condado de la Libertad y el condado de Franklin y dispersas en el este de Florida. Las plantas son extremadamente raras y están en peligro de extinción en el estado de Florida.

Taxonomía
Nolina atopocarpa fue descrita por Harley Harris Bartlett y publicado en Rhodora 11(124): 81–82, en el año 1909.
Etimología
Nolina: nombre genérico otorgado en honor del botánico francés  Abbé P. C. Nolin, coautor del trabajo publicado en 1755 Essai sur l'agricultura moderne.

atopocarpa: epíteto latíno

Referencias

Enlaces externos

atopocarpa
Flora de Florida
Plantas de césped
Plantas descritas en 1909
Plantas descritas por Bartlett

Nolina atopocarpa


Cynthia Sikes Yorkin est une actrice américaine née le  à Coffeyville au Kansas.

Biographie

Filmographie

 1975 : Emergency! : Karen Martin
 1976 : The Rockford Files : Susan Valero
 1976 : Jigsaw John : Toni Stroud
 1976 : Columbo : Della Santini
 1976 : Police Woman : Michelle
 1982 : Ladies and Gentlemen, The Fabulous Stains : Alicia Meeker
 1983 : Good-bye, Cruel World : Joyce
 1983 : he Man Who Loved Women : Courtney Wade
 1986 : That's Life! : Janice Kern
 1988 : Arthur 2: On the Rocks : Susan Johnson
 1990 : Love Hurts : Nancy Weaver
 1998 : Possums : Elizabeth Clark
 2005 : Going Shopping : Lisa

Liens externes

Actrice américaine de télévision
Naissance en juin 1954
Naissance dans le comté de Montgomery (Kansas)

Cynthia Sikes Yorkin


Kwon Keun-young (kor. ; * 21. August 1979) ist eine südkoreanische Hindernisläuferin.

2005 gewann sie den JoongAng Seoul Marathon.

2006 wurde sie die erste südkoreanische Meisterin im 3000-Meter-Hindernislauf mit dem nationalen Rekord von 10:58,03 min. Im Jahr darauf verbesserte sie diese Rekordmarke auf 10:40,79 min.

Persönliche Bestzeiten
 3000 m Hindernis: 10:32,17 min, 13. Oktober 2008, Yeosu
 Marathon: 2:49:09 h, 6. November 2005, Seoul

Weblinks
 Athletenporträt von Kwon Keun-young bei der IAAF (englisch)
 Athletenporträt bei Tilastopaja OY

3000-Meter-Hindernisläufer (Südkorea)
Marathonläufer (Südkorea)
Südkoreaner
Geboren 1979
Frau

Kwon Keun-young


නඩු කටයුත්තක් ඉදිරියට පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය වැදගත්ම දෙය වන්නේ සාක්‍ෂියයි. ප්‍රශ්නගත කරුණු සම්බන්ධව එය විසඳීමට විවිධ කරුණු ඉදිරිපත් වේ. මෙයින් නඩු කටයුත්තට අදාළ කරගත හැකි දේවල් සාක්‍ෂි ලෙස සැලකිය හැකිය. මේ සම්බන්ධයෙන් ලංකා නීතිය තුළ 1895 අංක 14 දරණ සාක්‍ෂි ආඥා පනත වැදගත් වේ.

සාමාන්‍ය වර්ගීකරණය

ලිඛිත සාක්‍ෂි
අධිකරණයේ විභාගය සඳහා ඉදිරිපත් කරන සියළුම ලේඛන වේ.

වාචික සාක්‍ෂි

සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් කරන ආකාරය අනුව එය සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේදීද ලිඛිත හා වාචික සාක්‍ෂි ලෙස වර්ග කරයි. නීතිය තුළද එය ඒ ආකාරයෙන් වර්ගීකරණයට ලක්වෙනු දක්නට ලැබේ. සාක්‍ෂි ආඥා පනතේ අර්ථ නිරූපණ වගන්තිය වන තෙවන වගන්තිය දක්වන පරිදි සාක්‍ෂි යන්නට කථිත සාක්‍ෂි මෙන්ම ලේඛනගත සාක්‍ෂිද අදාළ වන බව දක්වයි.කථිත සාක්‍ෂි යනු පරීක්‍ෂණයට විෂය වන කරුණු සම්බන්ධයෙන් සාක්‍ෂිකරුවන් විසින් උසාවියට ඉදිරිපත් කළ යුතු යැයි අධිකරණය නියම කරන හෝ ඉදිරිපත් කිරීමට ඉඩ දෙන ප්‍රකාශ වේ. අධිකරණ පරීක්‍ෂණයට ඉදිරිපත් කරන සියලු ලේඛන ලේඛනගත සාක්‍ෂි වේ.

සාක්‍ෂි වර්ගීකරණය

සාක්‍ෂි වල වටිනාකම අනුවද අපට ඒවා වර්ගීකරණයට ලක් කළ හැකිය. එනම් ,

හොඳම සාක්‍ෂි හා අප්‍රධාන සාක්‍ෂි

මුල් සාක්‍ෂි හා ප්‍රවාදක සාක්‍ෂි

ඇස දුටු සාක්‍ෂි හා පරිවේශනීය සාක්‍ෂි

කථිත , ලේඛනගත හා ද්‍රව්‍යමය සාක්‍ෂි

පිළිගත යුතු යැයි හැඟෙන සාක්‍ෂි හා තීරණාත්මක සාක්‍ෂි

ප්‍රාථමික හා ද්විතියික සාක්‍ෂි

සාමාන්‍ය සාක්‍ෂි හා විශේෂ සාක්‍ෂි     වශයෙනි.
01.හොඳම සාක්‍ෂි හා අප්‍රධාන සාක්‍ෂි.

හොඳම සාක්‍ෂි යනු ප්‍රශ්නගත කරුණ සම්බන්ධයෙන් වන වැදගත්ම සාක්‍ෂියයි. එනම් වඩාත් යෝග්‍යතම සාක්‍ෂියයි. උදාහරණ ලෙස විවාහයක් ප්‍රශ්නගත වන විට විවාහය පැවති බවට වන හොඳම සාක්‍ෂිය වන්නේ " විවාහ සහතිකය " යි. උපතක් සම්බන්ධයෙන් නම් උප්පැන්න සහතිකයයි.

හොඳම සාක්‍ෂියට යටත්ව ප්‍රශ්නයට අදාළ කරගත හැකි සාක්‍ෂි අප්‍රධාන සාක්‍ෂි වේ.ඉහත උදාහරණයේදීම " විවාහ සහතිකය " හොඳම සාක්‍ෂිය වන විට විවාහ උත්සවය සංවිධානය කිරීම පිළිබඳ සාක්‍ෂි අප්‍රධාන සාක්‍ෂි ලෙස ඉදිරිපත් විය හැකිය.

මෙකී වර්ගීකරණය තුළින් අප්‍රධාන සාක්‍ෂි වල කිසිඳු වැදගත්කමක් නොමැති බවක් දක්වන්නේ නැත.නමුත් හොඳම සාක්‍ෂි නිසා අප්‍රධාන සාක්‍ෂි වල වටිනාකම අඩු වේ. ලේඛනගත සාක්‍ෂියක් හා කථිත සාක්‍ෂියක් වන විට හොඳම සාක්‍ෂිය වන්නේ ලේඛනගත සාක්‍ෂියයි. මෙලෙස හොඳම සාක්‍ෂිය තීරණය වන්නේ සිද්ධිමය සාධක මත හා ඉසව්ගත කරුණු අනුවය.

02.මුල් සාක්‍ෂි හා ප්‍රවාදක සාක්‍ෂි

මුල් සාක්‍ෂි යනු තමන් ලද අත්දැකීමක් තුළින්ම යමෙක් ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂිය. එය දෑසින් දැකීමෙන් , ශ්‍රවනයෙන් , ස්පර්ශයෙන් , රසයෙන් , හෝ ගන්ධයෙන් ලද අත්දැකීමක් විය හැකිය.

ප්‍රවාදක සාක්‍ෂි යනු තමන්ගේ ඉන්ද්‍රිය මඟින් නොව වෙනත් අයෙකු එසේ අවබෝධ කරගත් දේවල් අසා දැනගෙන ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂිය.සරලවම කිවහොත් තවත් අයෙකු කියන ලද දෙයක් වෙනත් අයෙකු විසින් අධිකරණය හමුවේ ප්‍රකාශ කිරීම ප්‍රවාදක සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් කිරීමකි.

මෙම සාක්‍ෂි වර්ග දෙකෙන් වැඩි වටිනාකම හිමිවන්නේ මුල් සාක්‍ෂි වලටය. බොහෝ විට අධිකරණය ප්‍රවාදක සාක්‍ෂි පිළිගන්නේ නැත.නමුත් එයට ව්‍යතිරේඛ පවතී.

03.ඇස දුටු සාක්‍ෂි හා පරිවේශනීය සාක්‍ෂි

ඇස දුටු සාක්‍ෂි යනු නඩුවේ සිද්ධියට අදාළව යමෙක් ප්‍රකාශ කරන සාක්‍ෂිය.එනම් ප්‍රශ්නගත සිද්ධිය සිදු වූ ආකාරය පිළිබඳව කරන ප්‍රකාශයන්ය. උදාහරණ ලෙස Y නම් පුද්ගලයා Z  නම් පුද්ගලයාට වෙඩි තබනු තමන් දුටු බවට X පවසයි නම් එය Y විසින් Z ගේ මරණය කළ බවට ඉදිරිපත් වන ඇස දුටු සාක්‍ෂියකි.

පරිවේශනීය සාක්‍ෂි යනු ප්‍රශ්නගත කරුණු පිළිබඳව යම් යම් නිගමනයන්ට එළඹීමට උපකාරීවන කරුණු පිළිබඳව වන සාක්‍ෂි වේ. මේවා විමර්ශනය මඟින් නිගමනයන්ට එළඹීමක් සිදු වේ.

බොහෝ විට මිනීමැරුමක් වැනි අපරාධයකදී ඇස දුටු සාක්‍ෂි ඉදිරිපත් වන අවස්ථා විරලය. එවන් විටෙක පරිවේශනීය සාක්‍ෂි මඟින් නඩුව විසඳීමට උත්සාහ දරනු ලැබේ.පරිවේශනීය සාක්‍ෂි වලට උදාහරණ ලෙස මිනීමැරුමකදී කාලයක් පුරා දෙපාර්ශවය අතර අමනාපයක් පැවති බව , අදාළ ස්ථානයේ ඔහු සිටි බවට වන සාක්‍ෂි අදාළ කරගත හැකිය. ඒ අනුව ඇස දුටු සාක්‍ෂි නැති විටෙක හෝ ඇස දුටු සාක්‍ෂි ප්‍රමාණවත් නොවන විටෙක පරිවේශනීය සාක්‍ෂි උපයෝගී කර ගනී.

04.කථිත , ලේඛනගත හා ද්‍රව්‍ය සාක්‍ෂි

කථිත සාක්‍ෂි යනු යම් කරුණක් සම්බන්ධව කරනු ලබන ප්‍රකාශයන්ය. සාක්‍ෂි ආඥා පනතේ 59 - 60 දක්වා වගන්ති වල කථිත සාක්‍ෂි පිළිබඳව දක්වයි. 59 වගන්තිය දක්වන පරිදි ලේඛනවල අඩංගු කරුණු හැර අන් සියලු කරුණු කථිතව ඔප්පු කළ හැකිය.

ලේඛනගත සාක්‍ෂි යනු ලිඛිතව ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂිය.

ද්‍රව්‍යමය සාක්‍ෂි යනු ප්‍රශ්නගත සිද්ධියට අදාළ කරුණු වල පවතින යම් ද්‍රව්‍යයක් සම්බන්ධව ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂිය. උදාහරණ ලෙස සොරකමකදී නම් සොරාගත් භාණ්ඩ , මිනීමැරුමකදී නම් යොදාගත් ආයුධය , කූඨ ලේඛන සම්බන්ධව නම් අත් අකුරු සාම්පල මෙලෙස ද්‍රව්‍යමය සාක්‍ෂි ලෙස ඉදිරිපත් කළ හැකිය.

මෙකී වර්ගීකරණයෙන් වැඩි වටිනාකම ලිඛිත හා ද්‍රව්‍යමය සාක්‍ෂි වලට හිමි වේ. ලේඛනගත සාක්‍ෂි පවතින විට කථිත සාක්‍ෂි ප්‍රතික්ෂේප වේ. නමුත් ද්‍රව්‍යමය සාක්‍ෂි කිසිඳු විටෙක ප්‍රතික්ෂේප නොවේ.

05.පිළිගත යුතු යැයි හැඟෙන සාක්‍ෂි හා තීරණාත්මක සාක්‍ෂි

පිළිගත යුතු යැයි හැඟෙන සාක්‍ෂි යනු යම් කරුණක් බැලූ බැල්මට ඔප්පු කිරීමට භාවිතා කරන සාක්‍ෂිය. මේවා අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම පිළිගත යුතු සාක්‍ෂි නොවේ. මේවා බිඳ හෙළිය හැකි සාක්‍ෂි වේ.

නමුත් තීරණාත්මක සාක්‍ෂි එලෙස බිඳ හෙළිය නොහැකිය. මෙයට උදාහරණ ලෙස බිඳ හෙළිය නොහැකි පූර්ව නිගමන දැක්විය හැකිය.

06.ප්‍රාථමික හා ද්විතියික සාක්‍ෂි

ප්‍රාථමික සාක්‍ෂි වලදී ඇති හොඳම සාක්‍ෂිය ලෙස සලකන්නේ ප්‍රාථමික සාක්‍ෂියයි. නමුත් ද්විතියික සාක්‍ෂි වලදී එයට වඩා හොඳ සාක්‍ෂි පැවතිය හැකිය.

ලේඛනගත සාක්‍ෂි වලදී ප්‍රාථමික සාක්‍ෂිය වන්නේ මුල් ලේඛනයයි. එහි පිටපතක් ද්විතියික වේ.නමුත් මුල් ලේඛනයේම සහතික කළ පිටපතක් ප්‍රාථමික සාක්‍ෂි වේ. ලේඛනගත සාක්‍ෂියක් ඉදිරියේ කථිත සාක්‍ෂිය ද්විතියික වේ. සාක්‍ෂියක ප්‍රාථමික හෝ ද්විතියික බව අදාළ සිද්ධිමය සාධක මත තීරණය වේ.

නීතිපති එරෙහිව ජේමිස් නම් නඩුවේදී අතින් ලියූ ලේඛනයක කාබන් පිටපතක් ප්‍රාථමික සාක්‍ෂියක් ලෙස පිළිගන්නා ලදී. එයට හේතුව එය මුල් ලේඛනයේම කාබන් පිටපතක් වීම නිසාය.

07.සාමාන්‍ය සාක්‍ෂි හා විශේෂ සාක්‍ෂි

සාමාන්‍ය සාක්‍ෂි යනු ප්‍රශ්නගත කරුණ ඔප්පු කිරීමට හෝ අනුමානයකට පැමිණීමට හැකි සාක්‍ෂිය. උදාහරණ ලෙස සෙනඟ පිරුණු ස්ථානයක මිනීමැරුමක් වූ විට එය දැකීමෙන් ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂි සාමාන්‍ය සාක්‍ෂි වේ.

නමුත් යම් දෙයක් පිළිබඳව විශේෂඥයෙක් ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂි විශේෂ සාක්‍ෂි වේ. උදාහරණ ලෙස ගබ්සාවක් සම්බන්ධව ප්‍රශ්නගත වන විට එවැන්නක් කළේද යන්න සම්බන්ධව එහි විශේෂඥයෙකු , වෛද්‍යවරයෙකු  ඉදිරිපත් කරන සාක්‍ෂි විශේෂ සාක්‍ෂි වේ.

මේ අනුව උසාවියක ඉදිරිපත් කෙරෙන සාක්‍ෂි වලට ඒවායේ වටිනාකම අනුව , වැදගත්කම අනුව හිමිවන ස්ථානයන් වෙනස් වේ.ඒවා විවිධ වර්ගීකරණයන්ට යටත් වන බව මෙයින් වටහාගත හැකිය.

මූලාශ්‍ර

සාක්‍ෂි නීතිය (මහාචාර්ය ජී . එල් . පීරිස් )

මේ අඩවිත් බලන්න
නීතිය

සාක්‍ෂි


An Zeuxine blatteri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cecil Ernest Claude Fischer. An Zeuxine blatteri in nahilalakip ha genus nga Zeuxine, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zeuxine

Zeuxine blatteri