Archibald Alexander (April 17, 1772 – October 22, 1851) was an American Presbyterian theologian and professor at the Princeton Theological Seminary. He served for 9 years as the President of Hampden–Sydney College in Virginia and for 39 years as Princeton Theological Seminary's first professor from 1812 to 1851.

Early life
Archibald Alexander was born at South River, Rockbridge County, Virginia, on April 17, 1772, son of William Alexander, a farmer of means. He was raised under the tuition and ministry of Presbyterian minister William Graham (1745–1799), a man who had been trained in theology by John Witherspoon.

His grandfather, of Scottish descent, came from Ireland to Pennsylvania in 1736, and after a residence of two years removed to Virginia.  William, father of Archibald, was a farmer and trader.  His nephew was the American novelist William Alexander Caruthers (1802–1846).

At the age of ten Archibald was sent to the academy of William Graham at Timber Ridge meetinghouse (since developed into Washington and Lee University), at Lexington. At the age of seventeen he became a tutor in the family of General Thomas Posey, of The Wilderness, twelve miles west of Fredericksburg, but after a few months resumed his studies with his former teacher. At this time a remarkable movement, still spoken of as "the great revival," influenced his mind and he turned his attention to the study of divinity.

Career
On October 1, 1791, he was licensed to preach, ordained by the presbytery of Hanover on June 9, 1794, and for seven years was an itinerant pastor in Charlotte and Prince Edward counties.

By the time he was 21, Alexander was a preacher of the Presbyterian Church. He was appointed the president of Hampden–Sydney College, where he served from 1797 until a revolt among the students forced him to retire in 1806, and from 1807 to 1812 he was acted as pastor of the old Vine street Presbyterian Church of Philadelphia.

The Princeton Theological Seminary was established at Princeton, New Jersey in 1812 and Alexander was appointed its first professor, inaugurated on August 12, 1812. In 1824, he helped to found the Chi Phi Society along with Robert Baird and Charles Hodge.  In 1843, he returned to Washington College to deliver an alumni address, which was one of his many publications.

Alexander was one of the earliest supporters of the American Colonization Society that arranged the emigration of free Black and enslaved Black Americans to Liberia. In 1827, he and his close friend Samuel Miller defended the organization's mission against attacks by John Brown Russwurm in Russwurm's paper, Freedom's Journal. He later served as the Colonization Society's vice president and wrote the most comprehensive history of the movement written before the twentieth century, A History of Colonization on the Western Coast of Africa (1846).

Samuel Miller became the second professor at the seminary and for 37 years Alexander and Miller were considered together as pillars of the Presbyterian Church in maintaining its doctrines. Charles Hodge, a famous student and successor of Alexander, named his son Archibald Alexander Hodge after his mentor.

Archival collections
The Presbyterian Historical Society in Philadelphia, Pennsylvania has a collection of Archibald Alexander's personal papers dating from 1819 to 1851 including outgoing correspondence, manuscript articles and lecture notes.

Personal life
On April 5, 1802, Alexander married Janetta Waddel, the daughter of a Presbyterian preacher, James Waddel (1739–1805), whose eloquence was described in William Wirt's Letters of a British Spy (1803). Together, they were the parents of:

 James Waddel Alexander (1804–1859), who was a Princeton graduate and Presbyterian minister.  He wrote the life of his father, and edited his posthumous works.
 William Cowper Alexander (1806–1874), who served as president of the New Jersey State Senate and as the first president of the Equitable Life Assurance Society.
 Joseph Addison Alexander (1809–1860), who was a biblical scholar.
Samuel Davies Alexander (1819-1894), a minister
 Henry Martyn Alexander (1822–1899), who was a lawyer and one of the Trustees of Princeton University.

Alexander died on October 22, 1851, at Princeton Township, New Jersey.

Descendants
His grandson, William C. Alexander (1848–1937), was an executive with the Equitable Life Assurance Society, author, and founder of Pi Kappa Alpha fraternity. His great-grandson, James Waddell Alexander II (1888–1971), was a noted mathematician and topologist.

Works
Christ's gracious invitation
Biographical sketches of the founder, and principal alumni of the Log college : together with an account of the revivals of religion, under their ministry
Outlines of moral science
Love to an unseen saviour
A history of the Israelitish nation, from their origin to their dispersion at the destruction of Jerusalem by the Romans
A History of Colonization on the Western Coast of Africa (1846)
An address to candidates for the ministry : on the importance of aiming at eminent piety in making their preparation for the sacred office
Suggestions in vindication of Sunday-schools, but more especially for the improvement of Sunday-school books, and the enlargement of the plan of instruction
The evidences of Christianity
Thoughts on the education of pious and indigent candidates for the ministry
Thoughts on religious experience
Thoughts on religious experience' To which is added an appendix, containing "Letters to the aged," &c., &c
A discourse occasioned by the burning of the theatre in the city of Richmond, Virginia, on the twenty-sixth of December, 1811. By which lawful calamity a large number of lives were lost. Delivered in the Third Presbyterian church, Philadelphia, on the eighth day of January, 1812, at the request of the Virginia students attached to the medical class in the University of Pennsylvania
The canon of the Old and New Testaments ascertained
The canon of the Old and New Testaments ascertained; or, The Bible, complete, without the Apocrypha and unwritten traditions  (Entered, according to the Act of Congress, in the year 1851 by A.W. Mitchell in the office of the Clerk of the District Court for the Eastern District of Pennsylvania.)
Evidences of the authenticity, inspiration and canonical authority of the Holy Scriptures
Practical sermons to be read in families and social meetings
Practical truths
A brief compend of Bible truth
A brief outline of the evidences of the Christian religion
A dialogue between a Presbyterian and a "Friend"
A Memorial of Mrs. Margaret Breckinridge
Remarks on a paragraph in the Rev. Doctor Davidson's History of the Presbyterian Church in Kentucky : in reference to the character of the late Mr. John Lyle, ruling elder in the Timberridge Church, Virginia
The way of salvation familiarly explained : in a conversation between a father and his children
A pocket dictionary of the Holy Bible. Containing, a historical and geographical account of the persons and places mentioned in the Old and New Testaments: and also a description of other objects, natural, artificial, civil, religious, and military; together with a copious reference to texts of Scripture under each important word

Sermons

Notes

Sources

External links

Works at Librivox Audio  of several of his books
"Sinners Welcome to Come to Jesus Christ"  by Alexander
"The Day of Judgment" (Part I) (Part II) by Alexander
"Nature and Means of Growth in Grace" by Alexander
A Brief Compendium of Bible Truth (1846)
"The Lord's Day" by Alexander
"A Practical View of Regeneration" (Part I) (Part II) (Part III) by Alexander
Obituary for Henry Martyn Alexander
Thoughts on Religious Experience
"Practical Directions How to Grow in Grace and Make Progress in Piety" by Alexander
A Treatise On Justification by Faith by Dr. Archibald Alexander, D.D.

1772 births
1851 deaths
Presidents of Hampden–Sydney College
American Calvinist and Reformed theologians
American Presbyterian ministers
Presidents of Calvinist and Reformed seminaries
People from Princeton, New Jersey
Christian revivalists
Burials at Princeton Cemetery
People from Rockbridge County, Virginia

Archibald Alexander


Toată lumea rîde, cîntă și dansează sau Toată lumea râde, cântă și dansează (titlul original: în ) este un film sovietic de comedie muzicală realizat în 1934 de regizorul Grigori Aleksandrov, protagoniști fiind actorii Leonid Utiosov, Liubov Orlova, Maria Strelkova. Este considerat un film clasic al cinematografiei sovietice si totodată primul film muzical din URSS. Leonid Utiosov (ru. Леонид Утёсов), eroul principal al filmului, era în anii 1930 unul din cei mai renumiți cântăreți de muzică de jazz. Muzica filmului este compusă de renumitul compozitor Isaak Dunaevski iar textele scrise de poetul Vasili Ivanovici Lebedev-Kumaci.

Filmul original a fost realizat alb-negru, dar firma Formula Țveta l-a colorat în anul 2010, la solicitarea canalului de televiziune Pervîi.

Conținut

Distribuție
 Leonid Utiosov – Kostia Potehin
 Liubov Orlova – Aniuta - menajera lui
 Maria Strelkova – Elena - copilul sindicalistului străin
 Elena Tiapkina - mama vitregă al Aniutei
 Fiodor Kurihin - antreprenor de pompe funebre
 Arnold Arnold	- dirijorul din Paraguay
 Valentin Parnah -
 Robert Erdman - profesorul german
 Nikolai Otto - muzicant
 Emanuel Heller - un spectator

Imagini din film

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989

Referințe

Legături externe

Filme din 1934
Filme de comedie
Filme muzicale
Filme în limba rusă
Filme regizate de Grigori Aleksandrov
Filme alb-negru

Toată lumea rîde, cîntă și dansează


Diese Liste enthält alle vom US-amerikanischen Fernsehsender Disney Channel als Disney Channel Original Movie (DCOM) beworbene Fernsehfilme auf. Während die Filme des Senders von 1983 bis Mitte 1997 noch als Disney Channel Premiere Films bekannt waren, änderte sich das ab Mitte 1997 zur noch heute gültigen Bezeichnung.

Der erfolgreichste Film ist High School Musical 2, der im August 2007 bei seiner Premiere über 17 Millionen Zuschauer erreichte. Ebenfalls über 10 Millionen Zuschauer hatte Die Zauberer vom Waverly Place – Der Film im August 2009. Bekannte Franchise neben High School Musical sind die Zenon-, Cheetah-Girls, Descendants und Zombies-Trilogie sowie die Halloween-Reihe. Jeweils zwei Filme spielen im Zwexies-, Camp-Rock- und Teen-Beach-Universum.

Liste der Filme

1997–2000
 1997
 Das Geheimnis der Mumie (Under Wraps)

 1998
 Lucky, der reichste Hund der Welt (You Lucky Dog)
 Soulskater – Vier Freunde auf Rollen (Brink!)
 Halloween Town – Meine Oma ist 'ne Hexe (Halloweentown)

 1999
 Zenon, die kleine Heldin des 21sten Jahrhunderts (Zenon: Girl of the 21st Century)
 Mikes galaktisches Abenteuer (Can of Worms)
 Das dreizehnte Jahr (The Thirteenth Year)
 Das Haus der Zukunft (Smart House)
 Johnny Tsunami – Der Wellenreiter (Johnny Tsunami)
 Das einsame Genie (Genius)
 Die Rückkehr der vergessenen Freunde (Don't Look Under the Bed)
 Wie Du mir, so ich Dir (Horse Sense)

 2000
 Superboy Scott (Up, Up, and Away)
 Die Farbe der Freundschaft (The Color of Friendship)
 Die Bowling Gang (Alley Cats Strike)
 Surfer Girls (Rip Girls)
 Wunder auf Bahn 2 (Miracle in Lane 2)
 Meine Stiefschwester ist ein Alien (Stepsister from Planet Weird)
 Corrie und das Rennpferd (Ready to Run)
 Jamie und die Fünflinge (Quints)
 Das zweite Ich (The Other Me)
 Mamas Rendezvous mit einem Vampir (Mom's Got a Date with a Vampire)
 Das Megaplex-Phantom (Phantom of the Megaplex)
 Das ultimative Weihnachtsgeschenk (The Ultimate Christmas Present)

2001–2010
 2001
 Zenon II: Das Abenteuer geht weiter (Zenon: The Zequel)
 Motocrossed
 Das Glück der Iren (The Luck of the Irish)
 Herrchen wider Willen (Hounded)
 Jett Jackson: The Movie
 Jennie, die Unbezähmbare (The Jennie Project)
 Schiffbruch (Jumping Ship)
 Das Verpuffungsphänomen (The Poof Point)
 Halloweentown II (Halloweentown II: Kalabar's Revenge)
 Wenn der Weihnachtsmann persönlich kommt ('Twas the Night)

 2002
 Double Teamed – Ein Traum wird wahr (Double Teamed)
 Soldat Kelly (Cadet Kelly)
 Ein Tag mit meinem Bruder (Tru Confessions)
 Lass dir was einfallen! (Get a Clue)
 Rhythmus im Blut (Gotta Kick It Up!)
 Die Stimme des Meeres (A Ring of Endless Light)
 Das Scream Team (The Scream Team)

 2003
 Ver-wünscht! (You Wish!)
 Die Rennfahrerin (Right on Track)
 Die Stevens schlagen zurück (The Even Stevens Movie)
 Eddies große Entscheidung (Eddie's Million Dollar Cook-Off)
 Cheetah Girls – Wir werden Popstars (The Cheetah Girls)
 Das Wunder der Lions (Full-Court Miracle)

 2004
 Der perfekte Rockstar (Pixel Perfect)
 Der große Kampf (Going to the Mat)
 Zenon III: Das Rennen zum Mond (Zenon: Z3)
 Jordan Superstar (Stuck in the Suburbs)
 An Bord der Tiger Cruise (Tiger Cruise)
 Halloweentown III: Halloweentown Highschool (Halloweentown High)

 2005
 Der größte Magier der Welt (Now You See It…)
 Buffalo Dreams
 Kim Possible – Der Film: Invasion der Roboter (Kim Possible Movie: So the Drama)
 Die Eishockey-Prinzessin (Go Figure)
 Gut gebellt ist halb gewonnen (Life is Ruff)
 Die Prouds: Der Inselabenteuerfilm (The Proud Family Movie)
 Zwexies – Die Zwillingshexen (Twitches)

 2006
 High School Musical
 Partygirls auf Mission (Cow Belles)
 Wendy Wu – Die Highschool-Kriegerin (Wendy Wu: Homecoming Warrior)
 Hilfe, mein Tagebuch ist ein Bestseller (Read It and Weep)
 Cheetah Girls – Auf nach Spanien (The Cheetah Girls 2)
 Halloweentown 4 – Das Hexencollege (Return to Halloweentown)

 2007
 Jump In!
 Johnny Kapahala: Zurück auf Hawaii (Johnny Kapahala: Back on Board)
 High School Musical 2
 Zwexies – Die Zwillingshexen zum Zweiten (Twitches Too)

 2008
 Minutemen – Schüler auf Zeitreise (Minutemen)
 Camp Rock
 Cheetah Girls: One World (The Cheetah Girls: One World)
 High School Musical 3: Senior Year (High School Musical 3: Senior Year)

 2009
 Die Entführung meines Vaters (Dadnapped)
 KikeriPete (Hatching Pete)
 Prinzessinnen Schutzprogramm (Princess Protection Program)
 Die Zauberer vom Waverly Place – Der Film (Wizards of Waverly Place: The Movie)

 2010
 StarStruck – Der Star, der mich liebte (Starstruck)
 Mein Bruder, die Pfadfinderin! (Den Brother)
 Camp Rock 2: The Final Jam
 Die Tochter von Avalon (Avalon High)

2011–2020
 2011
 Zack & Cody – Der Film (The Suite Life Movie)
 Lemonade Mouth – Die Geschichte einer Band (Lemonade Mouth)
 Sharpay's fabelhafte Welt (Sharpay's Fabulous Adventure)
 Phineas und Ferb: Quer durch die 2. Dimension (Phineas and Ferb The Movie: Across the 2nd Dimension)
 Movie Star – Küssen bis zum Happy End (Geek Charming)
 Meine Schwester Charlie unterwegs – Der Film (Good Luck Charlie, It's Christmas!)

 2012
 Beste FReinde (Frenemies)
 Radio Rebel – Unüberhörbar (Radio Rebel)
 Let It Shine – Zeig, was Du kannst! (Let It Shine)
 Monster gegen Mädchen (Girl vs. Monster)

 2013
 Teen Beach Movie

 2014
 Halfpipe Feeling (Cloud 9)
 Ferngesteuert (Zapped)
 Albert aus Versehen (How to Build a Better Boy)

 2015
 Bad Hair Day
 Teen Beach 2
 Descendants – Die Nachkommen (Descendants)
 Überraschend unsichtbar (Invisible Sister)

 2016
 Die Nacht der verrückten Abenteuer (Adventures in Babysitting)
 Der Tausch (The Swap)

 2017
 Rapunzel – Für immer verföhnt (Tangled: Before Ever After)
 Descendants 2 – Die Nachkommen (Descendants 2)

 2018
 Zombies
 Freaky Friday – Voll vertauscht (Freaky Friday)

 2019
 Kim Possible
 Descendants 3 – Die Nachkommen (Descendants 3)

 2020
 Zombies 2 – Das Musical (Zombies 2)
 Upside-Down Magic – Magie steht Kopf (Upside-Down Magic)

Seit 2021
 2021
 Spin – Finde deinen Beat (Spin)
 Das Geheimnis der Mumie  (Under Wraps)
 Weihnachten… Schon wieder?! (Christmas Again)

 2022
 Zombies 3 – Das Musical
 Das Geheimnis der Mumie 2 (Under Wraps 2)

 2023
 Prom Pact

Die erfolgreichsten Filme in den USA

Die Top 10 insgesamt
 High School Musical 2 (17,24 Millionen Zuseher bei der TV-Premiere)
 Die Zauberer vom Waverly Place – Der Film  (13,50 Millionen)
 Camp Rock (8,86 Millionen)
 Prinzessinnen Schutzprogramm (8,50 Millionen)
 Teen Beach Movie (8,39 Millionen)
 Jump In! (8,20 Millionen)
 Cheetah Girls 2 (8,10 Millionen)
 Camp Rock 2: The Final Jam (8,00 Millionen)
 Soldat Kelly (7,80 Millionen)
 Halloweentown 4 – Das Hexencollege (7,80 Millionen)

In einem Kalenderjahr
 2002: Soldat Kelly (7,80 Millionen)
 2003: Cheetah Girls – Wir werden Popstars (6,50 Millionen)
 2004: Jordan Superstar (3,70 Millionen)
 2005: Zwexies – Die Zwillingshexen (7,00 Millionen)
 2006: Cheetah Girls – Auf nach Spanien (8,10 Millionen)
 2007: High School Musical 2 (17,24 Millionen)
 2008: Camp Rock (8,86 Millionen)
 2009: Die Zauberer vom Waverly Place – Der Film (13,50 Millionen)
 2010: Camp Rock 2: The Final Jam (8,00 Millionen)
 2011: Phineas und Ferb: Quer durch die 2. Dimension (7,60 Millionen)
 2012: Let It Shine – Zeig, was Du kannst! (5,70 Millionen)
 2013: Teen Beach Movie (8,39 Millionen)
 2014: Ferngesteuert (5,67 Millionen)
 2015: Descendants – Die Nachkommen (6,55 Millionen)
 2016: Die Nacht der verrückten Abenteuer (3,45 Millionen)
 2017: Descendants 2 – Die Nachkommen (5,33 Millionen)
 2018: Zombies (2,57 Millionen)
 2019: Descendants 3 – Die Nachkommen (4,59 Millionen)
 2020: Zombies 2 – Das Musical (2,46 Millionen)
 2021: Spin – Finde deinen Beat (0,54 Millionen)
 2022: Zombies 3 – Das Musical (0,33 Millionen)
 2023: Prom Pact (0,18 Millionen)

Liste (Fernsehen)
!

Liste der Disney-Channel-Original-Movies


Kosmos 2001, sovjetski satelit sustava upozorenja o raketnom napadu iz programa Kosmos. Vrste je Oko (US-K; Oko br. 6048).

Lansiran je 14. veljače 1989. godine u 04:21 s kozmodroma Pljesecka, s mjesta 43/3. Lansiran je u visoku orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Molnija-M 8K78M Blok 2BL. Orbita mu je bila 670 km u perigeju i 39.689 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je bila 62,84°. Spacetrackov kataloški broj je 19796. COSPARova oznaka je 1989-011A. Zemlju je obilazio u 717,86 minuta. Bio je mase 1900 kg.

Vratio se iz orbite u atmosferu 22. rujna 2008. godine. Preostali dijelovi iz misije vratili su se u atmosferu iz niske orbite, a blok 2BL ostao je kružiti u visokoj orbiti.

Izvori
А.Железняков. Энциклопедия "Космонавтика". Хроника освоения космоса. 1989 год. (rus.)
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)
N2YO Satellite Database - Tehnical Details - Real Time Satellite Tracking and Predictions (engl.)
Gunter's Space Page US-K (73D6) (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database (engl.)
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2001


Vogelius (udtales ) er navnet på en dansk slægt, som kan føres tilbage til den lærde sognepræst og provst Frands Mikkelsen Vogelius (født Frands Mikkelsen Riber, 1640).

Slægtsnavnet kommer af, at sognepræst Mikkel Christensen (født Mikkel Christensen Riber, ca. 1610) blev omtalt som "hr. Ugiltius" (latinisering af "ham fra Ugilt") igennem hele sit præsteliv. Sønnen, Frands Mikkelsen Riber, fandt dog angiveligt Vogelius mere mundret og tog dette som efternavn på et tidspunkt omkring farens død i 1662.

Slægten kan dog spores helt tilbage til borgmester i Sæby, Mikkel Sørensen Riber (født 1540), som formodes at komme fra en af Ribes handelsslægter.

Slægten og dennes navn har ingen forbindelse til efternavnet Vogel.

Stamtræ

Øvrige medlemmer af slægten
Slægten omfatter blandt andre også:
 Borgmester Søren Mikkelsen Riber (død 1621)
 Rådmand Peder Mikkelsen Riber (død 1640)
 Rådmand Christen Mikkelsen Riber (1585 – 1648)
 Sognepræst Michael Frantzen Vogelius (1671 - 1731)
 Sognepræst Frands Vogelius (1700 el. 1702 - 1755)
 Sognepræst Mogens Mikkelsen Vogelius (1707 - 1775)
 Sognepræst Michael Mogensen Vogelius (1740 - 1817)
 Sognepræst Jens Møller Vogelius (1780 - 1861)
 Geolog Knud J. Vogelius Steenstrup (1842 - 1913)
 Redaktør Rudolf Vogelius (1856 - 1933)

Se også
 Latiniserede efternavne
 Præsteslægt
 Ugilt

Kilder
 Vogelius - Dansk Biografisk Leksikon, 3. udg., Gyldendal 1979-84
 F. Vogelius - Dansk Biografisk Leksikon, 3. udg., Gyldendal 1979-84
 Vogelius.org - Anetavle

 "Om den lærde Præst Frands Michelsen Vogelius i Aasted" af Holger Fr. Rørdam, Dr. phil., Præst i Kornerup

Slægter fra Danmark

Vogelius


Tantek Çelik, Türk-Amerikalı bilgisayar uzmanıdır. San Francisco'da ikamet etmekte ve Technorati adlı şirkette teknoloji müdürü (Chief Technologist) olarak çalışmaktadır.

Daha çok Microsoft'ta geçirdiği 1997-2004 dönemindeki çalışmaları ile tanınır. 1998 ile 2003 yılları arasında Internet Explorer'ın 5. versiyonunu Macintosh üzerinde çalıştırmak için Tasman adı verilen bir uygulama arayüz motorunu geliştiren yazılım ekibini yönetmiştir.

Microsoft'ta çalıştığı yıllarda World Wide Web Consortium (W3C) temsilciliği de yapmıştır. Bu nedenle XHTML ve CSS2 & CSS3 gibi teknolojilerle birlikte adından çokça söz edilir. Yine bu dönemde web tasarımcıları için büyük sorun teşkil eden Internet Explorer box model bug meselesine çözüm olarak "box model hack" altyapısını geliştirmiştir.

Kariyerinde, Sun Microsystems, Oracle ve Apple da vardır.

Tantek Çelik Technorati'de görevi süresince şirketin kendi web sitesi dahil birçok alanda web standartlarının kullanımını özendirmektedir.

Dış bağlantılar
 Tantek Çelik'in kişisel sitesi
 Box model hack

Türk bilişimciler
Türk asıllı Amerikalılar
İnternet kişileri
Microsoft kişileri
Apple kişileri
Yaşayan insanlar

Tantek Çelik


Takuma Ito (født 11. august 1986) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Thespa Kusatsu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuma Ito


المهبولة ، منطقة من مناطق محافظة الأحمدي في الكويت. وهي منطقة ساحلية تقع بين الفنطاس وأبو حليفة. يقال أن سبب اسمها الغريب نسبة لامرأة مختلة العقل كانت تقيم بها وكانت تخيف الناس ، ويقال انه أيضاً هناك سبباً آخر ، وهو أن المنطقة كانت مرتفعة ، فلم تكن تحتفظ بمياه الأمطار لنفسها بل كانت تفيض به على غيرها ، فنعتت بهذا الوصف لعدم احتفاظها بما ينفعها لنفسها.

المراجع

أماكن مأهولة في الكويت

المهبولة


لوي جوزيف غي ـ لوساك  (ديسمبر 1778 - 9 مايو 1850) كان عالم كيمياء وفيزياء فرنسي. في عام 1802م اكتشف قانوني تمدد الغازات بالحرارة واكتشف بيروكسيد الصوديوم وبيروكسيد البوتاسيوم وقام بدراسة التخمر والتركيب الكيميائي للماء وحمض البروسيك وقام غاي - لوساك بطلعتين في منطاد لدراسة المغناطيسية
الأرضية.

انظر أيضًا

 قائمة الأسماء المنقوشة على برج إيفل
 إدموند فريمي
 شارل سوريه

روابط خارجية

مراجع

أساتذة جامعة السوربون
أشخاص من فيين العليا (إقليم فرنسي)
أعضاء أجانب في الجمعية الملكية
أعضاء الأكاديمية السويدية الملكية للعلوم
أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
أعضاء في أكاديمية العلوم
بورون
خريجو المدرسة متعددة التقانات بفرنسا
خريجو مدرسة الجسور باريس تك
علماء ديناميكا الموائع
زملاء الأكاديمية الأمريكية للفنون والعلوم
علماء نقشت أسماؤهم على برج إيفل
فرنسيون في القرن 19
فيزيائيون فرنسيون
فيزيائيون فرنسيون في القرن 19
كيميائيو القرن 19
كيميائيون فرنسيون
كيميائيون فرنسيون في القرن 19
مدفونون في مقبرة بير لاشيز
مكتشفو العناصر الكيميائية
ملحدون فرنسيون
مواليد 1778
وفيات 1850

لوي جوزيف غي ـ لوساك


මණිද්විපය  (සංස්කෘත: मणिद्वीप) හින්දු ආගමේ ආදි පරාශක්තිය නම් උත්තරීතර දෙවඟනගේ සදාකාලික උත්තරීතර වාසස්ථානයයි. දේවී ලෝක, දේවි ධාම, භක්ති ධාම සහ ශක්තී ධාම යනුවෙන්ද අරුත් ගන්වන්නේ මණිද්වීපයයි. පුරාණ ග්‍රන්ථයන්ට අනුකූලව විශ්වයේ සර්වබලධාරි දෙවඟන වන ආදි පරාශක්ති දේවීයගේ බෞතික ස්වරූපයන්ගේ නිවහන වන අතර එහි සෙවනැල්ල මහා විශ්ව ගර්භයට පතිත වන නිසා සහ සියලු ලෝකයන්ට වඩා උසස් වන හෙයින් සර්වලෝක ලෙසින් හඳුන්වයි. සමස්ථ විශ්වයන්හී උච්චතම ස්ථානය මෙන්ම ගෝලෝකය හෙවත් කෘෂ්ණ ලෝකය, වෛකුන්ඨය, කෛලාශය, බ්‍රහ්ම ලෝකය සහ මහා විශ්වය මෙයට පහලින් පිහිටයි. නිර්මාණ ක්‍රියාවලියේදි දෙවඟන තම ස්වකැමැත්ත පරිදි මෙම ද්වීපය නිර්මාණය කරන ලදි. සර්වබලධාරි දෙවඟනගේ සමස්ථ දසමහාවිද්‍ය ස්වරූපයන් ඇතුළු සියලු ස්වරූපයන් මෙහි වාසය කරන අතර ඇය සමඟ පරාශිව දෙවිඳුන්ගේ ඊට අනුරූප ස්වරූපයන් වාසය කරන්නේය.

නිරුක්තිය
මණිද්වීපය යන්නෙහි අරුත මාණික්‍යන්ගෙන් නිර්මිත දිවයින යන්නයි. දේවී භාගවත පුරාණයේ 12වන ග්‍රන්ථයේ 10-12 පරිච්ඡේදයන්හී දේවී ලෝකය පිළිබඳව සවිස්තරාත්මකව විග්‍රහා කර ඇත.

මණිද්වීප ව්‍යුහය

පුරාණ
මණිද්වීපය පිළිබඳ විස්තරයක් ශ්‍රීමද් දේවි භාගවතම් සහ මහාභාගවත පුරාණය තුළ දක්නට ලැබේ.
දේවී භාගවතම් 12.10.03:04 මුල් සංස්කෘත:

මණිද්වීපය පිහිටා ඇත්තේ ඇත්තේ සුධා සමුද්‍රය නම් අමෘතය පිරුණු සාගරයක් වන  මධ්‍යයේය. මෙහි පිටතින්ම තිබෙන්නේ දොරටු සතරක් සහිත විශාල බැම්මකි එහි සෑම දොරටුවකම ආරක්ශකයන් සියය බැගින් සිටින අතර දෙවඟන බැහැ දැකීමට විවිධ විශ්වයන්ගෙන් එන සමස්ථ දේව ගණයාගේ වාහන නවතා තිබෙන බැවින් මෙහි සෑම විටම ඉතාම කලබලකාරී ස්වභාවයක්. මෙහි ඉතා මිහිරි පැන් සහිත ළිඳවල්ද තිබේ. දෙවනි ප්‍රාකාරය නිර්මාණය කර තිබෙන්නෙ රසදිය මිශ්‍ර සින්ක් සහ තඹ වලිනි. එම ප්‍රාකාරයට බොහෝ පිවිසුම් තිබෙන්නා සේම පළමු ප්‍රකාරයට වඩා ඉතාමත් විශාලය. එම ප්‍රාකාරය තුළ ලිං පොකුණු යනාදිය ද, සෑම විටම ඵල හට ගන්නා විශ්වයේ තිබෙන සෑම අකාරයේ වෘක්ෂයක්ම වර්ධනය වී තිබේ. එම සෑම වෘක්ෂයකම කොවුලන් සිටින අතර ඔවුන්ගේ හඬ ඉතාමත්ම මනරම්ය. බිගුන් මල් පැණි උරා බොන අතර ගිරවුන් සමණලුන් ඔබ මොබ සැරිසරම හා එහි පවතින යුශ රැගත් සප්ත ගංගාවන් පරිසරයේ සුන්දරත්වය වඩාවාලයි. තඹ ලෝහයන්ගෙන් නිර්මිත තෙවනි ප්‍රාකාරය  සමචතුරස්‍රාකාර වන අතර  මීටර් 84000 ක් පමණ විශාලය. මෙම ප්‍රකාරය තුළ කල්පවෘක්ෂයන් ( සිතූ පැතු සම්පත් දෙන වෘක්ෂයක්, ඉන්ද්‍ර දෙවියන් සතුවත් මෙවැනි වෘක්ෂයක් තිබේ) වලින් පිරුණු වනයක් තිබෙන අතර මෙහි සෘතුන් වලට අධිපති නිරිදුන් වාසය කරනු ලබයි. ඔහුගේ සිංහාසනය සහ ආභරණ නිමවා තිබෙන්නෙ සුවඳවත් පුෂ්පයන්ගෙනි. ඔහු නිරතුරුව පුෂ්පයන්ගෙන් රොන් ගමින් සිටින අතර මධු ශ්‍රී සහ මාධව ශ්‍රී යන බිරින්ඳෑවරු දෙදෙනා පිරිවරා සිටී. සිව්වන ප්‍රාකාරය ගොඩනගා ඇත්තේ ඊයම් ලෝහයෙනි. එහි උසද පෙර ප්‍රාකාරය හා සමානය. මෙම ප්‍රාකාරය තුළ මධ්‍ය උද්‍යානයේ වාසය කරනු ලබන්නේ තම පතිනියන් වන ශුක්‍ර ශ්‍රී සහ ශුචි ශ්‍රී සමඟින් වසන්ත සෘතුවයි.  මෙහි සියලු ගස් වැල් ඉතා සශ්‍රීක සේම ජලයේද පවතින්නේ ඉතාමත්ම සිසිලසකි. පිත්තල ලෝහයෙන් නිර්මිත පස්වැනි ප්‍රාකාරය තුළ සඳුන් වෘක්ෂයන්ගෙන් ගහණ උද්‍යානයෙහි පාලකයා වන්නේ වස්සාන සෘතුවයි. ඔහු ගේ ඇස් අකුණුසැර සේය, ඔහුගේ ශරීර ආවරණ වන්නේ  වැසි වළාකුලුයි. ස්වරය කුණාටුවක් මෙන්ය. නභ ශ්‍රී, නභශ්‍ය ශ්‍රී, ස්වරස්‍ය, රස්‍යසාලිණි, අම්භා, දුලා, නිරත්නි, අභ්‍රමන්ති, මේඝ යාන්තිකා, වර්ශ්‍යන්ති, චිවුනිකා සහ වරිධාරා යනුවෙන් බිරින්ඳෑවරු දොළොස් දෙනෙකි. මෙහි තිබෙන සෑම ගසක්ම ලා දළු වලින් යුක්තය.සෑම ගංගාවක් ම ඉතා වේගයෙන් ප්‍රවාහය වන්නා සේම පොකුණු සංසාර චක්‍රයට ඇලුණු මිනිසුන් මෙන් බොහෝ අපිරිසිදුය. ඉන්පසුව පවතින්නේ පංච ලෝහ වලින් නිර්මාණය කෙරූ සයවන ප්‍රාකාරයයි. මෙහි මධ්‍යයේ පවතින  මන්දාර වෘක්ෂයන්ගෙන් පිරුණ උද්‍යානයෙහි විරාජමානව සිටින්නේ සරත් සෘතුවයි. ඔහුගේ පතිනියන් දෙදෙනා වෙන්නෙ ඉශූලක්ශ්මි සහ උර්ජාලක්ශ්මි යන දේවීන් ය. ඉන්පසුව තියෙන්නෙ රිදි වලින් තැනු සත්වෙනි ප්‍රාකාරයයි. එහි මධ්‍යයේ තිබෙන්නේ නිරන්තරයෙන් පුෂ්පයන්ගෙන් විකසිත වී ඇති පරිජාතා වෘක්ෂයන්ගෙන් ගහණ උද්‍යානයයි. සර්වබලධාරී දෙවඟනගේ බැතිමතුන් මෙම මල් වල සුවදින් කුල්මත් වෙයි. මෙහි වාසය කරන්නේ හේමන්ත සෘතුවයි. ඔහුගේ බිරින්ඳෑවරු වන්නේ සහ ශ්‍රී, සහස්‍ය ශ්‍රී යන දෙදෙනායි. එමෙන්ම දේවියගේ භක්තිකයන් මෙහිදි වෘතයන්ද රකිනු ලබයි. රත්‍රන් වලින් නිර්මාණය කෙරු අටවැනි ප්‍රාකාරය මධ්‍යයේ පවතින්නේ ඵල වැල වලින් පිරුණු කධම්භ වෘක්ෂයක් සහිත උද්‍යානයකි. මෙහි පුෂ්පයන්ගේ පැණි භක්තියන් විසින් පානය කරනවා සේම මෙහි වාසය කරන්නෙ පිනි සෘතුවයි ඔහුගේ බිරින්ඳෑවරු වන්නේ තප ශ්‍රී සහ තපස්‍ය ශ්‍රී යන දේවීන්ය. ඒ වගේම දේවිය වෙනුවෙන් අගණා තෑගි නිර්මාණය කරන බැතිමතුන්ද මෙහි වාසය කරයි.

මෙම ප්‍රාකාරයට පසුව තිබෙන්නේ පුෂ්පරාග මාණික්‍යන්ගෙන් නිර්මිත නමවන ප්‍රාකාරයයි. ඒ තුළ විවිධ මාණික්‍යන් සහ දියමන්ති වලින් තැනු බොහෝ ප්‍රාකාර තිබෙන අතර නගරයේ මධ්‍යට විට  එවායේ දීප්තියද ක්‍රම ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වේ. මේ එක් එක් ප්‍රාකාර තුළ විවිධ අංගනයන් තුළ සෑම විශ්වයකම සිටින ආරක්ෂකයන්ගේ මූල ස්වරූපය වාසය කරයි.  නැගෙනහිරින් පිහිටි ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇත්තේ සුරයන්ගේ නරපති වන ඉන්ද්‍ර දෙවිඳුන් සහ ඉන්ද්‍රානි දේවියගේ මනරම් අමරාවතී පුරයයි. සෑම විශ්වයකම සිටින ඉන්ද්‍ර දෙවිවරුන්ට වඩා ආලෝකයක් තේජසක් මෙම ඉන්ද්‍ර දෙවිඳුන්ට තිබේ. ගිනිකොණ ප්‍රදේශයේ තිබෙන්නේ අග්නි නගරයයි. මෙහි වාසය කරන්නේ සෑම විශ්වයකම සිටින අග්නි  දෙවිවරුන්ගේ මූල තත්වයයි. එතුමා එතුමාගේ බිරින්දෑවරු වන ස්වාභා සහ ස්වදා සමගින් වාසය කරයි. දකුණු ප්‍රදේශයේ යම දෙවියනුත්, නිරිතදිගින් රාක්ශ නගරයත්, බටහිර දෙසින් වරුණ නගරයත්, වයඹ දෙසින් වායු නගරයත්, උතුරෙන් කුබෙර ප්‍රමුඛ යක්ඛයන්ගේ නගරයත් පිහිටා තිබේ. ගිණිකොණ දෙසින් පිහිටන්නේ රුද්‍ර ලෝකයයි. මෙහි රුද්‍ර දෙවියන් ප්‍රමුඛ එකාදශ රුද්‍රයන් මෙහි වාසය කරනු ලබයි. ඔවුන් ඉතා වියරුවෙන් සිටින අතර එය පිළිබිඹු වන්නේ  මුඛයෙන් නිකුත් වන අග්නියෙනි. ඊසානදිගින් බද්‍රකාලි දේවිය සහ වීරබද්‍ර ඇතුළු කෝටියක් වූ රුද්‍රානීන් වාසය කරනු ලබයි. බද්‍රකාලි සහ වීරබද්‍ර දෙවියන්ගේ ශරීරය කාල වර්ණ වන අතර එතුමාගේ හස්තයන්හී ත්‍රිශුලයක් සහ උඩැක්කියක්ද, ගෙලෙහි නාගයෙකු මෙන්ම ශරීරය සත්ව සමකින් ආවරණය කරගෙන සිටී.

පුෂ්පරාග මාණික්‍යන්ගෙන් නිර්මිත එම ප්‍රාකාරයට පසුව පද්මරාග රත්නයන්ගෙන් නිර්මිත දසවන ප්‍රාකාරය පවති. එහි වාසය කරන්නේ සිව්සැට කාලාවන් වන අතර ඒ සෑම කලාවක් සඳහාම වෙන වෙනම ලෝක බැගින් තිබේ. ඔවුන් සෑම දෙනෙක්ගේම මුහුණු ඉතාමත් බියකරුය. සෑම කලාවකටම සහස්‍ර දහසක සෙනාව බැගින් සිටී. එම කලාවන් වන්නේ පිංගලාක්ශී, විශාලක්ශී, සමෘද්ධි, වෘද්ධි, ශ්‍රද්ධා, ස්වාහා, ස්වධා, මායා, ස්මඥා, වසුන්ධරා, ත්‍රීලොකධාත්‍රී, සාවිත්‍රී, ගායත්‍රී, ත්‍රිදශෙශ්වරී, සුරූපා, බහුරූපා, ස්කන්ධමාතා, අච්යුතප්‍රියා, විමලා, අමලා, අරුණී, ආරුණී, ප්‍රකෘති, විකෘති, ස්‍රිෂ්ටි, ස්ථිති, ස්මහෘති, සන්ධ්‍යා, මාතා, සතී, හම්සී, මර්දිකා, වජ්රිකා, පරා, දේවමාතා, භගවතී, දේවකී, කමලාසනා, ත්‍රිමුඛී, සප්තමුඛී, සුරාසුරවිමර්ධිනී, ලම්බොස්තී, ඌර්ධ්වකේශී, බහුශීර්ෂා, වෘකොදරී, රතරෙඛාවයා, ශෂිරෙකා, ගගණවෙගා, පවනවෙගා, භුවනපාලා, මදනාතුරා, අනංගා, අනංගමතනා, අනංගමෙඛලා, අනංගකුසුමා, විශ්වරූපා, සුරාදිකා, ක්සයංකරී, අක්ශෝභ්‍යා, සත්‍යවාදිනී, බහුරූපා, ශුචිව්‍රතා, උදාරා සහ වාගීසී යන දේවීන්ය.   ඉන්පසු තිබෙන්නේ ගෝමේධ මාණික්‍යන්ගෙන් නිර්මිත එකලොස්වන ප්‍රාකාරයයි. මෙහි වාසය කරනු ලබන්නේ විවිධ අස්ත්‍ර ශස්ත්‍ර දරා සිටින දෙවඟනගේ දෙතිස් මහා ශක්තීන් වන  විද්‍යා , හ්‍රී, පුෂ්ඨි, ප්‍රඥා, සිනිවාලි, කුහූ, රුද්‍රා, වීර්‍යා, ප්‍රභා, නන්දා, පොශාණි, රිධිදා, ශුභා, කාලරාත්‍රි, මහා රාත්‍රි, බද්‍රකාලි, කපර්ධිනි, විකෘති, ධන්ඩි, මුණ්ඩිනි, සෙන්ධුකන්ධා, ශිකන්ධිණි, නිශුම්භශුම්භමතනී (කෞශිකි), මහිශාසුරමර්ධිනි, ඉන්ද්‍රානි, රුද්‍රානි, ශංඛරාර්ධශාරීරිණී, නාරී, නිරායනී, ත්‍රීශූලිණි, පාලිණි, අම්භිකා සහ හ්ලාධිනි යන දේවීන්ය. ඔවුන් සියල්ලගේම පෙනුම ඉතාමත් භයංකර මෙන්ම ඔවුන් ජිවින්ගේ පාපි ක්‍රියාවන් විනාශ කරන්නීය. සෑම අයෙක්ටම දිගු දිවක් පිහිටා තිබෙන්නේය. එම දේවින් සියල්ලෝටම සමස්ථ විශ්වයන් සියල්ල එකවර විනාශ කිරීමේ හැකියාව ඇත්තාය.

දියමන්තීන්ගෙන් නිර්මිත  ප්‍රාකාරය අන් සියලුම ප්‍රාකාරයන්ට වඩා උසින් වැඩිය. එහි සෑම පසෙකින්ම පිවිසුන් දොරටු ඇති අතර දෙවඟන ගේ දසමහාවිද්‍යා ස්වරූපයන් වාසය කරන්නෙ මේ තුලයි. මණිද්වීපයේ මහාරාඥිය වන භුවනේශ්වරි/ත්‍රිපුරසුන්දරී දේවිය තම සේවිකාවන් සමඟ විරාජමානව සිටින්නේ මෙහි මධ්‍යයේය. ඒ සෑම සේවිකාවක්ම ස්වරූපයෙන්ද, විවිධ වූ කලාවන්ගේද අග තැන්පත් වන්නෝය. දේවියගේ ආශිර්වාදය හේතුවෙන් ඔවුන් සියල්ලොම සදා තරුණ වියේම පසුවන්නෝය. එම අෂ්ට ශක්තීන් වන්නේ අනංගරූපා, අනංගමදනා, මදනාතුරා, භුවනවේගා, භුවනපාළිකා, සර්වශිෂිර,අනංගවෙදනා සහ අනංගමෙඛලා  මෙයින් පසු තිබෙන්නේ වෛඩූර්‍ය මාණිකයෙන් සැඳුනු දහතුන්වන ප්‍රාකාරය තිබෙන අතර එය යෝජනා දහයක උසකින් යුක්තය. ඒවා තුළ වෛඩූර්‍ය මෑණික් වලින් සෑඳුනු නිවාස සහ මාර්ගද, අෂ්ට කෝණයන් තුළ සෑම විශ්වයක් තුළ සිටින සමස්ථ අශ්ඨ මාත්‍රිකා දේවින් ගේ සමස්ථය වෙන වෙනම වාසය කරනු ලබයි. මේ ප්‍රාකාරයේ පිවිසුම් දොරටු සතරේ දේවියගේ විවිධ වාහනද නවතා තිබේ. එක පෙදෙසක හස්ථීන් කෝටියක්ද, තවත් පෙදෙසක අශ්වයන් කෝටියක්ද, සිංහයන්, හංසයන්, ගුරුලන්, ගවයන් ආදියද සිටී. ඒ සමඟම අහස් යානාද, රථයන්ද අනේක ප්‍රමාණයක් නවතා තිබේ.

ඉන්පසුව තිබෙන්නේ ඉන්ද්‍රනීල මාණික්‍යයන්ගෙන් නිර්මාණය වුණු දහහතරවන ප්‍රාකාරයයි. ඒ තුළ ඉන්ද්‍රනීල මාණික්‍යන්ගෙන් නිර්මිත නිවාස සහ මාර්ග තිබේ. එමෙන්ම එහි ඉතා විශාල පද්මයක් මධ්‍යයේ සර්වබලධාරී දෙවඟනගේ ශක්තින් 16 වාසය කරයි. එනම්, කරාලි, විකරාලි, උමා, සරස්වති, ශ්‍රී දුර්ගා, ඌශා, ලක්ශ්මි, ශෘතී, ස්මෘති, දෘති, ශ්‍රද්ධා, මේධා, මතී, කාන්ති සහ ආර්‍ය ලෙසයි. මේ සියල්ල අන් කිසිවක් දේවියගේම විවිධ විවිධ ශක්ති ප්‍රභේදයන්ය. ඉන්පසුව තිබෙන්නේ මුතු වලින් නිර්මාණය වුනු පහළොස්වන ප්‍රාකාරයයි. ඒ තුල සිටින්නෙ දේවියගේ අශ්ඨ ශක්තින් වන අනංගකුසුමා, අනංගකුසුමාතුරා, අනංගමධනා, අනංගමධමාතුරා, භුවනපාලා, ගගණවෙගා, ශෂිකේහා සහ ගගණරෙඛා යන දේවීන්ය. මේ සියලු ශක්තීන් ඉතාමත් ඥාණාන්විත මෙන්ම සමස්ථ විශ්වයක් තුළ සිදුවන සියලු දෑ පිළිබඳව හොඳින් දැනුවත්. ඔවුන් විසින් මහා දේවියට සෑම විශ්වයක් තුල සිදුවන සෑම ක්‍රියාවක්ම නිරන්තරයෙන් වාර්තා කරනු ලබයි.

ඊලඟට මරකත මාණික්‍යන්ගෙන් නිමවුනු දහසයවෙනි ප්‍රාකාරය පිහිටා තිබේ. එහි ඇතුලත තිබෙන නිවාස, මාර්ග සහ ප්‍රාකාර සියල්ලද මරකත මාණික්‍යන් ගෙන්ම නිර්මිතය. මෙහි මධ්‍යයේ ඉතා විශාල කොන් සයක් සහිත යන්ත්‍ර ආකෘතියක් ඇති අතර එහි නැගෙනහිර කෝණයේ චතුර්වේදය ඇතුලු සියලු පුරාණ සමඟ බ්‍රහ්ම දෙවිඳුන් සහ සියලු අවතාර සමඟ ගායත්‍රී දේවිය වාසය කරයි. නිරිත දිග කෝණයේ සිටින්නෙ සරස්වතී දේවිය සමඟින් මහා විෂ්ණු දෙවිඳුන් සහ එතුමාගේ දස අවතාරයි. වයඹ දිශාවේ සිටින්නෙ ශිව දෙවියන් සහ පාර්වතී දේවියගේ ස්වරූපයි. ගිනිකොණ දිශාවේ වාසය කරන්නේ කුවේර සහ මහාලක්ෂ්මී දේවියයි. බටහරි දිශාවේ වාසය කරන්නේ කාම දෙවියන් සහ රතී දෙවඟනයි. මහාගණපති දෙවිඳුන් සහ එතුමාගේ ශක්තිය වන පුෂ්ඨි දෙවඟන වාසය කරන්නේ ඊශාණ දිශාවේය. මෙහි පෙන්නුම් කරන්නේ සෑම විශ්වයකම සිටින සියලුම ප්‍රධාන දෙවියන්ගේ සමස්ථයයි.  සමස්ථයක් ලෙස ගත්විට දෙවඟනගේ ස්වරූප කෝටි 7ක් පමණ මෙහි වෙන් වෙන් වශයෙන් වාසය කරනු ලබයි.

යෝජනා සියයක් පමණ විශාල රතු කැට මාණික්‍යන්ගෙන් නිර්මිත දහහත්වන ප්‍රාකාරය තුළ  සිටින්නේ හෘල්ලෙකා, ගගණා, රක්තා, කරාලිකා සහ මහොච්චුස්මා යන පංචමහා භූතයන්ට අධිපතී දේවින්ය. ඔවුන් සියල්ලෝම භුවනේශ්වරී දේවිය මෙන් තම අත් සතරෙහි පාශයක්, අංකුශයක්, වරද සහ අභය මුද්‍රාවන් දරා සිටින්නීය. එමෙන්ම මේ තුළ දේවියගේ සමස්ථ දසමහාවිද්‍යා ස්වරූපද,  භුවනේශ්ව්රී දේවියගේ අවතාරද වාසය කරනු ලබයි.

මහාකාලි දේවියගේ ආසනය
නවරත්නයන්ගෙන් නිර්මිත දහඅටවන ප්‍රාකාරය තුළ බහිරවයන් විසින් ආරක්ෂා කරනු ලබන ඉතා විශාල කුළුනු දහස් ගණනකින් යුත් විශාල මැදුරක් මෙහි තිබෙන අතර එහි මධ්‍යයේ සූසැට යෝගිනියන් පිරිවරමින් ඉතා දිව්‍යමය කේසරයන් දහසකින් යුක්ත සිංහාසනයක විරාජමානව සිටින්නේ විශ්වයේ ආදි මහාවිද්‍යාව වන ශ්‍රී මහාකාලි දේවියයි. ඇයගේ වාහනය ලෙස ශිව දෙවියන්ගේ අප්‍රාණික සිරුර බිම වැතිරී සිටින අතර දේවියගේ ස්වාමියා වන ශ්‍රී මහාකාල ඇයගේ දකුණු පසින් විරාජමානව සිටී. ඔවුන් දෙදෙනාගේ ස්වරූපය රෞද්‍ර සේම අඳුරු පැහැතිය.

චින්තාමණී ගෘහය
දේවි ලෝකයේ බින්දු ස්ථානය හෙවත් සර්වබලධාරී දෙවඟනගේ ස්ථානය වන්නේ  ශ්‍රී දේවිය වාසය කරන චින්තාමණි රත්නයන්ගෙන් නිර්මිත මන්දිරයයි. මෙහි එක්දහස් එකසියක් පමණ අලංකාර ස්ථම්භයන් දක්නට ලැබන අතර ඇතැම් ඒවා සූර්‍යකාන්ත මාණික්‍යන්ගෙන්ද, චන්ද්‍රකාන්ත මාණික්‍යන්ද, ඇතැම් ස්ථම්භ විද්යුත්කාන්ත රත්නයන්ගෙන්ද නිර්මිතය. මෙය මූල ප්‍රකෘති ශ්‍රී දේවියගේ රාජ මන්දිරය වන අතර සියලු ස්ථානයන්ගේ සර්ව උත්තරීතර ස්ථානය වන මෝක්ෂයේ ස්ථානයයි. මෙම මන්දිරය තුළ ප්‍රධානව ශෘංගාර මණ්ඩපය, මුක්ති මණ්ඩපය, ඥාන මණ්ඩපය සහ ඒකාන්ත මණ්ඩපය ලෙසින් ස්ථම්භ දහස බැගින් යුක්ත මණ්ඩප සතරක් තිබේ. ඒ එක් එක් මණ්ඩපයන්හී ආලෝකය සූර්‍යන් කෝටියකගේ රශ්මිය හා සමානය. මෙම මණ්ඩප සතරෙහි හාත්පසින් පිච්ච මල් වලින් සුවදවත් වන අලංකාර උද්‍යාන සහ එවා තුළ පද්මයන්ගෙන් පිරි විල් ඇති අතර බඹරුන් ගුමු ගුමු නාදයෙන් හාත්පසර පියාසර කරන්නේය. ශෘංගාර මණ්ඩපය තුළ ශ්‍රී දේවිය තම ආසනයේ විරාජමානව සිටිමින් දෙවි දේවතාවුන් විසින් ගායනා කරන ස්තෝත්‍ර ගායනාවන්ට සවන් දෙමින් සිටි. ඒ අතරම මුක්ති මණ්ඩපයේ සිටිමින් ජිවින්ව භව සාගරයෙන් එතෙර කිරිමට මුක්තිය ප්‍රධානය කරයි. ඒ මොහොතේම ඥාන මණ්ඩපය තුළදී බ්‍රහ්මයන්, මුණිවරුන් හට ඥානය ප්‍රධානය කරන අතර ඒකාන්ත මණ්ඪපය තුළ හිදිමින් ඇය තම සෙනාපතිවරුන් සමඟ නිමන්ත්‍රණයේ යෙදෙමින් සිටින්නීය.

මෙහි උච්චතම ස්ථානයේ පිහිටියේ දේවියගේ ප්‍රධානම සභාවයි. මෙය චින්තාමණි ගෘහ යනුවෙන් හඳුන්වන අතර මෑණියන්ගේ සර්ව උත්තරීතර සිංහාසනය පිහිටන්නෙ මෙහිය. බ්‍රහ්ම, විෂ්ණු, රුද්‍ර සහ ඊශ්වර යන පාද සතරෙන් යුක්ත මතුපිට සදා ශිව වූ ශිවාකර ආසනයක මහා භුවනේශ්වරී දේවිය විරාජමානව සිටින්නීය. එතුමියගේ දකුණු පසින් විශ්වයේ ගෘහපති වන භුවනේශ්වර මහාදේව විරාජමානව සිටී.   නිර්මාණය අවස්ථාවේදි මෑණියන් තම ශරීරයේ දකුණු පාර්ශවයෙන් මහාදේව ප්‍රකට කෙරු අතර එතුමා හිස් පහකින් යුක්ත වේ. එතුමාගේ වම් උකුලේ දෙවඟන වැඩ සිටී. එතුමියගේ සේවිකාවන් වන්නේ ජයා, විජයා, අජිතා, අපරාජිතා, නිත්‍යා විලාසිණි, ධොග්ද්‍රී, අඝෝරා සහ මංගලා යන දේවීන්ය. ඔවුන් සියල්ල නිරතුරුවම මහාදේවිය උදෙසා ගීතිකා ගායනා කරමින් සිටින්නීය. දේවියගේ වම් පස ඇති වස්තු සම්භාරය ගංගාවක් බවට පරිවර්තනය වී සුධ සමුද්‍රයට එකතු වේ.

අනෙකුත්
ත්‍රිපුරා රහස්‍ය, ඥාන ඛණ්ඩය තුළ ත්‍රිපුර සුන්දරී දේවිය පවසන්නේ ඇයගේ බෞතික ස්වරූපයේ වාසස්ථානය මණිද්වීපය බවයි.

ආශ්‍රේයයන්

පාර්වතීගේ ස්වරූප
මහාවිද්‍යාවෝ

මණිද්වීපය


Gangotrigletsjeren   er en gletsjer i distriktet Uttarkashi, i delstaten Uttarakhand i det nordlige  Indien, nær grænsen til Kina. Gletsjeren er  en af Gangesflodens kilder,  og er en af de største i Himalaya med et estimeret volumen på 27 kubikkilometer. Gletsjeren  er ca. 30 kilometer lang og to til fire km bred. Omkring den ligger bjerge i  Gangotri-massivet i Garhwal Himalaya, blandt dem Thalay Sagar.

Kilder og henvisninger

 Retreat of the Gangotri Glacier , an article from NASA's Earth Observatory

Gletsjere
Indiens geografi
Uttarakhand

Gangotrigletsjeren


Kalealtı, Gelibolu - Çanakkale ili Gelibolu ilçesine bağlı köy
 Kalealtı, Elbistan - Kahramanmaraş ili Elbistan ilçesine bağlı mahalle

Kalealtı


Søren B. Nielsen (* 22. Februar 1970) ist ein ehemaliger dänischer Badmintonspieler.

Karriere
Søren B. Nielsen wurde bei den French Open 1993 Zweiter im Herreneinzel hinter dem Indonesier Hendrawan. 1994 gewann er die Einzelkonkurrenz beim Hamburg Cup. Ein Jahr später nahm er an der Badminton-Weltmeisterschaft teil und wurde dort 65. Bei den Swedish Open 1996 belegte er Rang drei.

Weblinks

Badmintonspieler (Dänemark)
Däne
Geboren 1970
Mann

Søren B. Nielsen


د. هبة رؤوف عزت مفكرة مصرية وناشطة سياسية ومحاضر زائر بالجامعة الأمريكية في القاهرة وكاتبة صحفية وأستاذ العلوم السياسية - كلية الاقتصاد والعلوم السياسية - جامعة القاهرة. ولدت في 25 من يوليو عام 1965 بمصر. اشتهرت بدروسها مع الشباب والشابات تحت مسمي درس وحوار الثلاثاء للدكتورة هبة رؤوف عزت فقد بدأ يوم 25 / 6 / 2013 بتدارس كتاب «مقدمة ابن خلدون» واستمر الدرس والحوار طيلة 7 أشهر تخلله حلقات مصغرة تدارس ومناقشة الكتاب وموضوعات العمران المختلفة كما تناولها ابن خلدون..ثم أُبلغت الدكتورة من قبل إدارة المسجد بأنه قد وردت لها تعليمات بوقف الدرس يوم السبت الموافق 15 / 2 /2014 وتقرر استمرار الحوار على مجموعة الدرس على الفيسبوك كل ثلاثاء لحين ترتيب المسار

التعليم
حصلت علي بكالوريوس العلوم السياسية بتقدير ممتاز مع مرتبة الشرف من جامعة القاهرة في مايو 1987م

ثم ماجستير العلوم السياسية بتقدير امتياز مع مرتبة الشرف بعنوان «المرأة والعمل السياسي: رؤية إسلامية» من جامعة القاهرة في ديسمبر 1992م. كما حصلت على درجة دكتوراة الفلسفة في العلوم السياسية مع مرتبة الشرف الأولى في موضوع: «المواطنة دراسة تطور المفهوم في الفكر الليبرالي» من كلية الاقتصاد والعلوم السياسية جامعة القاهرة في 31 مايو 2007 مع توصية بطباعة الرسالة على نفقة الجامعة ومبادلتها مع الجامعات العربية.

الخبرات السابقة
باحث/ بالمعهد العالمي للفكر الإسلامي بواشنطن (فرع القاهرة) في مشروعات:
العلاقات الدولية في الإسلام 1988م - 1995
 التحيز: رؤية معرفية ودعوة للاجتهاد 1992م - 1993م
 مجموعة تحليل المفاهيم 1992م - 1993م
مستشار تقرير أوضاع المرأة العربية، الصادر عن الأمم المتحدة UNIFEM 2004.
مؤلف مشارك ومستشار تقرير التنمية الإنسانية العربي 2006 حول المرأة الصادر عن الصندوق الإنمائي للأمم المتحدة.
مستشار التقرير العربي للتنمية الإنسانية/ العاشر برنامج الأمم المتحدة الإنمائي يصدر 2012.
باحثة مشاركة في العديد من المؤتمرات الدولية والكتب المتخصصة والمجلات والدوريات بالعربية والإنجليزية.
دعيت لإلقاء محاضرات في مجال النظرية السياسية في جامعات عديدة منها جامعة أوكسفورد، جامعة جورجتاون، جامعة كاليفورنيا / بيركلي، جامعة ييل، جامعة كوبنهاغن، جامعة لندن، جامعة مكجيل بكندا، جامعة جورجتاون، جامعة هلسنكي، جامعة سيراكيوز، جامعة بيستبرج، جامعة هارفارد، وكذا مجلس الشئون الخارجية بواشنطن، وأسقفية كانتربري بالمملكة المتحدة، ومؤسسة الحوار المتوسطي بنابولي-إيطاليا، ونادي مدريد بأسبانيا، وقصر الرئاسة الألماني، وبرنامج الباحث الزائر بوزارة الخارجية الفرنسية، ومجلس الكنائس العالمي، وغيرها من المنتديات الدولية.

الخلفية المهنية

معيد ثم مدرس علوم سياسية - جامعة القاهرة (1987م - حتى الآن)
باحث زائر بمركز دراسات الديمقراطية بجامعة وستمنستر - لندن - سبتمبر 1995م إلى سبتمبر 1996م.
باحث حر بمركز أوكسفورد للدراسات الإسلامية يناير 1998م إلى أغسطس 1998م.
عضو مؤسس بموقع إسلام أونلاين 1999 وعملت مستشارا وكاتبا 1999-2003
محاضر زائر للنظرية السياسية بالجامعة الأمريكية منذ 2006 للآن
باحث زائر بمركز دراسات الشرق الأوسط جامعة كاليفورنيا /بيركلي يناير-فبراير 2010
تم دعوتها لتكون باحثاً زائراً حراً بمركز الحوار الإسلامي المسيحي بجامعة جورجتاون – واشنطن لعام 2012
تم اختيارها من مركز أوكسفورد للدراسات الإسلامية لتكون باحثاً زائراً – بريطانيا، صيف 2012

أخرى
منسق العلاقات الخارجية ومنسق برنامج المجتمع المدني ومنسق مشروع: المجتمع المدني العالمي (بالتعاون مع جامعة لندن)- مركز البحوث السياسية بكلية الاقتصاد والعلوم السياسية/ جامعة القاهرة (2002-2010)
منسق الشرق الأوسط وشمال أفريقيا بالمشروع البحثي الدولي: بناء الديمقرطية العالمية (2009-2013)- كمشروع بحثي بين عشرة جامعات دولية من خمس قارات.
عضو مؤسس وعضو مجلس الأمناء، مؤسسة الإسكندرية: مؤسسة تعني بتطوير التعليم الجامعي-مسجلة كمؤسسة غير هادفة للربح- لندن/ المملكة التحدة.
عضو لجنة العلوم السياسية بالمجلس الأعلى للثقافة 2012-2013.
رئيس مجلس أمناء مؤسسة التوافق الجمهوري – تأسست 2012.
نائب مدير مركز الدراسات الإنسانية والبينية بجامعة القاهرة.

الإنتاج العلمي
 باحث/ بالمعهد العالمي للفكر الإسلامي بواشنطن (فرع القاهرة) في مشروعات:
 العلاقات الدولية في الإسلام (1988م - 1995)
 التحيز: رؤية معرفية ودعوة للاجتهاد 1992م - 1993م)
 مجموعة تحليل المفاهيم 1992م - 1993م.
 باحث مشارك بموسوعة العلوم السياسية/ جامعة الكويت (الصادرة 1995) بخمسة مداخل حول الفكر الإسلامي.
 باحث مشارك في العديد من الكتب المتخصصة والمجلات والدوريات بالعربية والإنجليزية.
مؤلفة، المرأة والعمل السياسي: رؤية اسلامية، القاهرة: المعهد العالمي للفكر الإسلامى،1995.
مؤلفة، المرأة والدين والأخلاق، دمشق: دار الفكر/سلسلة حواريات لقرن جديد (المحاور الآخر المخالف في الحوار كان د.نوال السعداوي)،2000
مؤلفة عدة كتب تحت الطبع عن الأمة والنهضة وعالم الأفكار؛ والمفاهيم والنظرية السياسية بالتصور الإسلامي والفقه الاستراتيجي
محررة، العولمة: نحو رؤى مغايرة (د/حسن حنفي وآخرون)، القاهرة: قسم العلوم السياسية بجامعة القاهرة، 2002
محررة، إسرائيل من الداخل: بحوث المؤتمر السنوي لمركز البحزث السياسية بجامعة القاهرة 2002 (جزئين)
محررة مشاركة، المواطَنَة المصرية: بحوث المؤتمر السنوي لمركز البحوث السياسية بجامعة القاهرة 2003(جزئين)
باحث مشارك، دورية المجتمع المدني العالمي (كتاب سنوي يصدر من جامعة لندن) شاركت بفصل في الكتاب للاعوام 2004 و2005 و2009
مترجمة مشاركة، ومراجعة، وكاتبة مقدمة كتاب أصول التطرف: دراسة في الخريطة الاجتماعية للتيارات البروتستانتية—المتطرفة، المشروع القومي للترجمة بالمجلس الأعلى للثقافة، القاهرة: مكتبة الشروق الدولية (إصدار يناير 2006)
مشارك بمقالات ودراسات في العديد من الكتب العلمية المحررة والدوريات باللغة الإنجليزية منذ 1999 أحدثها: باحث مشارك في كتاب عن صيغ متنوعة للحداثة، يصدر عن ندوة عقدت بالقصر الرئاسي لرئيس جمهورية ألمانيا 2010
باحث مشارك في كتاب عن الديمقراطية من القاعدة للقمة، دار نشر ساج بلندن، 2012

د. هبة وعلاقتها بالإخوان المسلمون
تمتلك رؤوف، آراء سياسية أثارت الجدل، فبعد الثورة وكونها المحاضرة والرمز المقرب من شباب جماعة الاخوان المسلمين، توترت علاقاتها بالجماعة عقب انتقادها التصريحات التي تصدر عن بعض أعضاء جماعة الإخوان المسلمين، وتعليقها عليها عبر حسابها الشخصي على موقع «تويتر»:«ليست مشكلتي مع جماعة الإخوان أنها تسيطر على أعضاءها، بل أنها في الحقيقة لا تسيطر بدرجة كافية، خاصة ألسنتهم.. وانتفاضات للبعض في غير موضعها محزن».

ثم عادت دكتورة هبة لانتقاد الجماعة في 2012 لإحاطة من أسمتهم "رجال الشاطر" بالرئيس مرسي، حيث كتبت عبر حسابها على «تويتر» قائلة: "الحملة غير الدولة.. وهم من رجال الشاطر.. آن أوان اختيار فريق له خبرة إدارية وسياسية.. نحن نحتاج كلاما واضحا عن علاقة الجماعة والحزب بالرئاسة.. بالتأكيد سيكون هناك حضور للحزب الذي جاء منه الرئيس لكن معرفة المعايير بشفافية حق لمن انتخبه. كانت هبة في تلك الأثناء جزءا من جبهة وطنية استشارية هدفها حماية أهداف الثورة. وبعد فوز محمد مرسي بالرئاسة تم تشكيل لجنة فنية استشارية من عشرة أشخاص لمراجعة مسودة الدستور بالتشاور مع الجمعية التأسيسية، وكانت هبة من بين الأسماء العشرة...لكن مشورة أعضاء اللجنة لم تؤخذ بعين الاعتبار فانسحبت هبة من اللجنة مع سبعة آخرين لم يروا معنى للاستمرار في هذا المشهد الهزلي.

وترتب على هذه التدوينة ردود أفعال عنيفة من قبل شباب الإخوان ضدها، ما دفعها لانتقاد حدة ردود الفعل، نافية أن يكون الهدف من نقدها الذم والتخوين والطعن في الشاطر كما هاجمها منتقدوها- حسب قولها، رافضة خروج البعض عن حدود الرد اللائق، ورفض للنقد الذي وجهته، فضلا عن تناثر الأقاويل بأنها من أنصار الدكتور عبدالمنعم أبو الفتوح.

وردت رؤوف على هذا النقد بالتنبيه إلى أنها لم تكن في حملة أبو الفتوح ولا ضمن فريق مستشاريه، مؤكدة أن ردود الفعل تلك «تعبر عن مشكلة حقيقية» بعدما تم توجيه الاتهام لها في عشرات التعليقات عبر حسابها على «فيسبوك» و«تويتر» بأنها «فلول وموالية للعسكر»، لانتقادها «رجال الشاطر.»

و بينما الجدل ثائر، سلمت رؤوف، للمهندس خيرت الشاطر، يدا بيد نصًا مكتوبًا حول خطورة سيطرة منطق رجال الأعمال على مشهد السياسية، محذرة من تكرار ما وقع فيه نظام مبارك.

وشددّت على أن هناك احتياجا لبناء مؤسسة رئاسة وأن الفريق المحيط بمرسي خبرته التنظيمية ومهارته في إدارة الحملة انتخابية التي فاز فيها مرسي بفارق بسيط بفضل أصوات الرافضين لشفيق، ليس مؤهلا لإدارة في قصر رئاسة، ووجودهم كأهل ثقة في الأسابيع الأولى كان ضروريا وقتها، وأنه حان الوقت لتغييره بفريق متخصص من خيرة القيادات الشابة المخلصة تقديما لأهل الكفاءة، خاصة أن خبرة هذا الفريق كانت لسنوات طويلة في ظل تنظيم سري- حسب وصفها.

ولم يكن الجدل حول احاطة رجال الشاطر بالرئيس المصري محمد مرسي، الأول بين رؤوف والإخوان، ففي عام 2008 قبل الثورة، اهتم الاعلام المصري بدعوة الدكتورة هبة رؤوف، لجماعة الإخوان المسلمين للانسحاب من البرلمان، وتشكيل حكومة موازية، ودعوتها مرشد الجماعة للتنحي، وإفساح مجال أكبر للمرأة والشباب، ورغم أنها استمرت خمسة عشر عاما حتى حصلت على درجة الدكتوراه فقد علق البعض يومها بأنه ميلاد مفكرة مصرية وعربية ومسلمة .

هبة رؤوف عضو الجبهة الوطنية لاستكمال الثورة، وتم دعوتها لتقوم بدور استشاري للجمعية التأسيسية للدستور، حيث حضرت مع آخرين، اجتماعات استشارية مع المستشار حسام الغرياني، رئيس الجمعية التأسيسية، بعد تخصيص غرفة بمجلس الشورى للقاءاتها، وحصلت على مسودة الباب الخامس حول الأجهزة الرقابية والهيئات المستقلة.

وأوضحت عبر حسابها الشخصي، أن غاية تلك المجموعة الاستشارية من صياغة اقتراحاتها كفريق تيسير توصيل وجهة نظرها للجمعية التأسيسية بما يمزج خلفيات وتخصصات تلك الشخصيات.

نشاطتها الأخرى

حراك رؤوف السياسي، لم يبدأ بعد الثورة، فقد كانت عضوا مؤسسا لحركة «حماية» التي تهدف إلى حماية الناخب من خداع نائبه في البرلمان، ودشنت عام 2005 وقبيل الانتخابات الرئاسية بالبلاد حملة «سجين» لإطلاق سراح المعتقلين بمصر.

لكن هذه الحملات لم تصمد كثيرا كما لم تأت بنتائج حيث استمر اعتقال آلاف الإسلاميين منذ التسعينيات بموجب قانون الطوارئ وإن بدأت السلطات في الإفراج عن بعضهم بموجب مراجعات فكرية قام بها قادتهم أثناء اعتقالهم.

من اراء الدكتورة التي تحدثت عنها في كتابها الخيال السياسي للإسلاميين ان لا يكفي نقد الدولة الحديثة "بل علينا واجب الاجتهاد في كيفية "الانتقال" إلى السلطة والإرادة السياسية التي نريد، من دون دفع ثمن سقوط أنقاض هذه الدولة فوق رؤوس الناس." كما افادت انه «خيار صعب يستلزم بناء إجماع وطني وتيار رئيس وعقد اجتماعي مغاير وخريطة قوى جديدة؛ لكن السياسة البراغماتية تفرض منطقها عادة لأن ما سبق يحتاج إلى صبر طويل وحسن إدارة»

وبعد مقتل عشرات اللاجئين السودانيين على يد قوات الأمن المصري نهاية عام 2005، أجاز مفتي الديار المصرية التبرع للاجئين من الزكاة والصدقة (لغير المسلمين منهم) وهي الفتوي التي حرصت رؤوف علي نشرها حينها بكثافة، وقالت أنها «ترسي قاعدة في العمل الخيري الذي لا يقتصر على الفئات التقليدية المذكورين في نصوص القرآن، بتفسير ضيق لهم».

وتعد هبة رؤوف شريك في نشاطات عدة تقوم بها «الجمعية الشرعية» - وهي منظمة إنسانية إسلامية غير مسيسة.
كما امتلكت رؤوف، محاولات جادة لمناقشة القضايا السياسية ذات الصلة والنساء في العالم العربي من وجهة نظر إسلامية إصلاحية، والتي تختلف عن الرؤى الإسلامية التي تتعارض مع العصر الحديث.

ودائما ما رأت أن تأثير بعض العوامل السياسية على النساء في العالم العربي في حاجة إلى مراجعة، وأن الاهتمام بقضايا المرأة لا يأتي من دوافع ذاتية ومبادرات حقيقية من جانب الحكومات العربية أو أي حركة سياسية أوإسلامية، رغم ان قضايا المرأة مسار جدل منذ وقت مبكر 1990.

واهتمت أيضا بمناقشة الحقوق الاجتماعية للمرأة من وجهة النظر الغربية، العلمانية والنسوية، ودوافع بعض المؤسسات الدينية الرسمية، مثل الأزهر، وبعض الحركات السياسية الإسلامية، مثل الإخوان المسلمين، للتأكيد على الحقوق السياسية والاجتماعية للمرأة في ظل الشريعة، والمجتمعات الإسلامية.

وظلت المشكلة الرئيسية، في رأي الدكتورة رؤوف، في قضايا المرأة، لا علاقة لها بمجرد الاعتراف بحقوق المرأة، ولكن بتفعيل دورها في الحزب والحياة السياسية، والاجتماعية، ومن أهم مؤلفاتها «المرأة والعمل السياسي: رؤية إسلامية، 1995».

وتحرص على ترجمة الجديد من مقالات الكاتب البرازيلي باولو كويلو وتنشرها في«أخبار الأدب»، كما وراء استضافة كويلو قبل سنوات بالقاهرة، لكنها رفضت عرض روايته «إحدى عشر دقيقة» للبيع على هامش ندوة نظمت له، لأن الرواية تنقل رؤية المرأة لجسدها مقابل رؤية آخرين له، على لسان فتاة من أمريكا اللاتينية تأتي لسويسرا لتجد نفسها تعمل في الدعارة.

وفي الوقت نفسه، ترفض رؤوف انعزال المرأة أو ابتعادها عن العلم والعمل بسبب الحجاب أو فهم مغلوط للإسلام، وترى أن مفهوم قوامة الرجل لا تعني استبداده بإدارة شئون المنزل بل أن تكون هذه الرئاسة «بالشورى» معتبرة أن المرأة صالحة لهذا الدور لكن الرجل يبقى أصلح منها خاصة في المواقف الفاصلة.

وتحتفظ رؤوف بعلاقات جيدة مع القوي السياسية، وهي ضيف على ندوات ينظمها فصائل من اليسار المصري دوريا، كما انها في المقابل لا ترفض فكرة «الجهاد» معتبرة أن مفهومه قد تعرض للتجريم من قبل «قوى البطش العالمي».

مراجع

وصلات خارجية
 موقع الدكتورة هبة على الويب
 مدونة هبة رؤوف على موقع إسلام أون لاين
 مقالات الدكتورة هبة علي موقع صحيفة الوسط
 هبة رؤوف.. تقود ثورة شبابية في وسط إسلامي، Radio Netherlands worldwide 18 يونيو 2008
 مقالاتها في جريدة الدستور المصرية

 د.هبة رؤوف.. مولد منظرة واحتفالية إنسان، إسلام أون لاين، 12 يونيو 2007

أشخاص على قيد الحياة
أعضاء هيئة تدريس جامعة القاهرة
أكاديميات مصريات
أكاديميون مصريون
إخوان مسلمون مصريون
خريجو جامعة القاهرة
خريجو كلية الاقتصاد والعلوم السياسية جامعة القاهرة
صحفيات مصريات
عضوات جماعة الإخوان المسلمين
مواليد 1385 هـ
مواليد 1965

هبة رؤوف عزت


Langballig Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 15,42 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 1470 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Peter Dietrich Henningsen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.langballig.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Langballig


An Melica torreyana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frank Lamson Scribner. An Melica torreyana in nahilalakip ha genus nga Melica, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Melica

Melica torreyana


Covas Portekiz'de Vila Nova de Cerveira belediyesine bağlı olan, 29,16 km² yüzölçümüne sahip, 744 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vila Nova de Cerveira

Covas (Vila Nova de Cerveira)


El Barrio musulmán es uno de los cuatro barrios de la Ciudad Vieja de Jerusalén. El barrio está situado en la parte noreste de la misma, cubre 31 hectáreas y tiene una población de 22 000 habitantes.

Varias de las calles del barrio son mercados abiertos (souks) animados y llenos de colores, por ejemplo la calle "el-wad" (el valle), que comienza en la Puerta de Damasco y siguió el curso histórico de Tyropoeon. El mercado se extiende incluso hasta el exterior de las murallas de la ciudad (salvo los viernes, día de oración entre los musulmanes, en el que todo está cerrado).

Se puede acceder al barrio por medio de tres puertas: Puerta de Damasco, Puerta de Herodes y la Puerta de los Leones.

Principales monumentos
Además de algunas mezquitas, los principales sitios de culto musulmán son la Cúpula de la Roca y la Mezquita de Al-Aqsa, que se encuentran fuera de los límites tradicionales del barrio, en el Monte del Templo (Explanada de las Mezquitas).

El barrio también incluye sitios judíos y cristianos de cierta relevancia religiosa.

 Para los cristianos
La Vía Dolorosa que atraviesa el barrio e incluye las siete primeras estaciones del viacrucis, entre ellas: la Iglesia de la Condena, la iglesia de la Flagelación o el arco del Ecce Homo.

Cerca de la Puerta de los Leones se encuentra la Iglesia de Santa Ana (en el lugar de la casa de Ana y Joaquín, padres de la Virgen María).

También en el barrio musulmán se encuentra la piscina de Bethesda (que ya no contiene agua).

 Para los judíos
El Kotel Hakatan o pequeño Muro de las Lamentaciones situado a la izquierda de la "Puerta de Hierro", sitio frecuentado de forma regular por los judíos ultrarreligiosos y con una importante presencia policial.

Otro sitio de importancia es el túnel de Kotel que se encuentra en el barrio musulmán y cuya salida norte se sitúa en la escuela Omariya. La apertura de esta salida en 1996 causó problemas que se saldaron con decenas de muertos.

También en el barrio musulmán está la Cueva de Sedecías, conocida también como la «carrera de Salomón», situada cerca de la Puerta de Damasco.

En el barrio musulmán pueden encontrarse varias yeshivás (Ateret Cohanim, Chazon Yechezkel).

En 2007, el gobierno israelí empezó a subvencionar el proyecto de desarrollo urbanístico The Flowers Gate, el primer asentamiento judío dentro del Barrio Musulmán desde 1967. El proyecto preve la construcción de 20 pisos para judíos y una sinagoga.

Notas y referencias

Véase también
 Vía Dolorosa
 Piscina de Bethesda

Enlaces externos
HD Virtual Tour of the Muslim Quarter - December 2007
Muslim Quarter of the "Old City" section of Jerusalem
Muslim quarter and the Temple Mount

Musulman

Barrio musulmán de Jerusalén


بلدية بوينتي فايسجو ، هي إحدى بلديات منطقة كانتابريا, المصنفة على أنها مقاطعة أيضاً، في شمال إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 2.344 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

معرض صور

مراجع

أماكن مأهولة في كانتابريا
بلديات كانتابريا
كهوف منطقة كانتابريا
كهوف إسبانيا

بوينتي فايسجو


بلدية مونيوتيو (بالإسبانية: Muñotello) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية مونيوتيو 79 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية مونيوتيو

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

مونيوتيو


Sergius I may refer to:

 Sergius of Tella, Patriarch of the Syriac Orthodox Church in 544–546
 Sergius I of Constantinople (died in 638)
 Pope Sergius I (died in 701), Sicilian-born pope
 Sergius I of Naples (died 864)
 Sergius I of Amalfi (died 966)
 Patriarch Sergius I of Moscow (1867–1944)

See also
 Sergius

Sergius I


خالد الزيلعي (16 مايو 1987 - 30 سبتمبر 2022)، هو لاعب كرة قدم سعودي، لعب في مركز الوسط. لعب لنادي النصر، كما سبق له أن مثّل المنتخب السعودي.

مشواره الكروي
سبق له اللعب مع نادي أبها السعودي قبل انتقاله إلى نادي النصر السعودي في موسم 2009 وفي موسم 2015 تم انتقاله لنادي التعاون بنظام الإعارة مع أفضلية شراء عقده.

بعد انتهاء إعارته لنادي التعاون وانتهاء عقده مع النصر وقّع مع نادي الخليج لمدة سنتين وفسخ عقده مع الخليج بعد شهر من توقيعه و وقّع بعدها مع نادي الفيصلي ولعب لهم فترة بسيطة و بعدها وقّع مع نادي الباطن وفي صيف 2017 وقّع مع نادي الرائد وعاد إلى نادي أبها في عام 2018 و وقّع مع نادي العين مطلع عام 2020.

الحياة الشخصية
من مواليد أبها واضطر إلى اعتزال اللعب بعد إصابته بمرض نادر و خطير وهو التصلب الجانبي الضموري، وأعلن الزيلعي عن ذلك في 26 يونيو 2020.

الإنجازات
  النصر
 دوري المحترفين السعودي (2): 2013–14، 2014–15
 كأس ولي العهد السعودي (1): 2014

وفاته
توفي خالد الزيلعي في 30 سبتمبر 2022 عن عمر يناهز 35 عاما، بعد صراع مع المرض.

المراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سعوديون
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص من أبها
لاعبو دوري الدرجة الأولى السعودي
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو كرة قدم سعوديون
لاعبو نادي أبها
لاعبو نادي الباطن
لاعبو نادي التعاون (السعودية)
لاعبو نادي الرائد
لاعبو نادي العين (السعودية)
لاعبو نادي الفيصلي (السعودية)
لاعبو نادي النصر (السعودية)
مواليد 1407 هـ
مواليد 1987
مواليد في أبها
وفيات 1444 هـ
وفيات 2022
وفيات بسبب مرض العصبون الحركي

خالد الزيلعي


Le cimetière français, ou cimetière européen ou cimetière Massiges, est un cimetière chrétien aujourd'hui disparu de la ville de Saïgon (aujourd'hui Ho-Chi-Minh-Ville) en Indochine française, puis en République du Vietnam du Sud. Ouvert en 1859, il a été détruit en 1983. Il a pris le nom de cimetière Mạc-Đĩnh-Chi en 1955.

Histoire
Ce cimetière a ouvert en 1859 au cours de l'expédition de Cochinchine, d'abord comme cimetière militaire autour de la citadelle de Saïgon pour les soldats français morts au combat. Il est situé au nord-ouest de la ville d'alors. il est ouvert aux civils à partir des années 1860, pour la plupart des colons français, dont beaucoup mouraient de maladies tropicales (malaria, choléra, dysenterie, etc.). Y furent enterrés aussi des marchands allemands qui étaient nombreux en Cochinchine française, ainsi que quelques matelots de la flotte impériale russe. Un petit cimetière  y est installé au nord pour les indigènes convertis au catholicisme. Le cimetière d'abord administré par la marine, l'est par la municipalité à partir des années 1880 par le biais du bureau du service régional d'hygiène de Saïgon. En 1895, on trouvait au cimetière européen les tombes de 239 soldats français.

Au fil des années, Saïgon devient une grande métropole coloniale et l'on y aménage des sépultures sculptées de fonctionnaires, de colons, de négociants français et des chapelles funéraires de dynasties bourgeoises et de grands planteurs de l'époque.

Au début des années 1920, la rue de Bangkok, au bout de laquelle se trouvait la porte principale du cimetière, fut rebaptisée en rue de Massiges d'après un champ de bataille pendant la Première Guerre mondiale. Le cimetière était donc connu aussi sous le nom de . En plus des Français, les membres de la classe supérieure francophile catholique vietnamienne ont de plus en plus choisi le cimetière comme leur dernière demeure. Le cimetière possède plusieurs monuments aux morts et un monument en hommage aux victimes des 24, 25 et 26 septembre 1945 morts pour la France. Au milieu du rond-point central se dresse une haute croix de calvaire avec l'inscription suivante sur le socle: Beati mortui qui in Domino moriuntur.

En 1955, lorsque les Français partent d'Indochine, le cimetière est renommé par les nouvelles autorités sud-vietnamiennes en cimetière Mạc Đĩnh Chi. Dans les deux décennies suivantes, ce cimetière abrite en majorité le dernier repos de familles vietnamiennes aisées. C'est ici qu'est enterré en novembre 1963 le président assassiné Ngô Đình Diệm et son frère, tous les deux catholiques. Le président Nguyễn Văn Thiệu y est enterré en 1971 dans la partie caodaïste du cimetière près du mur ouest.

Lorsque Saïgon tombe aux mains des communistes en 1975, le cimetière est déconfessionnalisé. Finalement, il est détruit en 1983 car . Les familles ont deux mois pour transférer les dépouilles de leurs défunts ailleurs avant que les bulldozers ne fassent leur œuvre. Les tombes militaires des soldats français sont transférées au cimetière de Fréjus. Le monument de Pierre Pigneau de Behaine est détruit. En 1986, les autorités ordonnent aussi la destruction du cimetière militaire français de Bảy Hiền et le cimetière chrétien de Vũng Tàu.

Un parc est aménagé à l'emplacement du cimetière sous le nom de parc Lê Văn Tám (Công viên Lê Văn Tám) avec un monument à la résistance vietnamienne contre le colonialisme français. Il est rénové en 2010.

Personnalités inhumées
Par date de décès
 Ernest Doudart de Lagrée (1823-1868), explorateur du Mékong (cendres transférées en France dans son village natal de Saint-Vincent-de-Mercuze)
 Francis Garnier (1839-1873), enterré avec le précédent (en 1987, les cendres de Garnier ont été placées dans le monument orné de son buste dû au sculpteur Denys Puech qui se trouve place Camille-Jullian à Paris)
 Marie-Alfred Foulhou (1840-1892), architecte (avec buste)
 Paul Blanchy (1837-1901), maire de Saïgon
 Alphonse Bonhoure (1864-1909), administrateur colonial, restes transférés au cimetière de Nîmes en 1955
 Alain de Penfentenyo de Kervéréguin (1921-1946), officier de marine
 Grace Cadman (1876-1946), missionnaire protestante anglaise
 Nguyễn Văn Thinh (1888-1946), premier président de la république autonome de Cochinchine
 Henry Chavigny de Lachevrotière (1883-1951), journaliste et homme politique
 Charles Chanson (1902-1951), général et gouverneur de la Cochinchine française
 Ngô Đình Diệm (1901-1963), président du Vietnam du Sud
 Ngô Đình Nhu (1910-1963), frère du précédent
 Lê Văn Tỵ (1904-1964), maréchal de l'armée du Vietnam du Sud
 François Sully (1927-1971), journaliste

Notes et références

Liens externes
 Tim Doling, Historic Vietnam: Le Van Tam Park – Former Massiges Cemetery, 1859
 Đất Thánh Tây – cuốn theo chiều gió … – Le cimetière européen. Der Europäische Friedhof in Saigon

Saigon Europeen
Christianisme au Viêt Nam
Fondation en 1859
Saigon
Édifice religieux à Hô Chi Minh-Ville

Cimetière français de Saïgon


Latin abecesindeki "V"'ye eşdeğer Kiril Abecesi harfi. (В : Büyük Harf. в : Küçük Harf)

Örneğin;

Rusça :

Вечер: V ''echer (Akşam:tr)вода: voda (Su: tr)верба: verba (Söğüt: tr)вера: vera (İnanç: tr)восток: vostok (Doğu: tr)вторник: vtornik (Salı: tr)воскресенье: voskresen'e (Pazar: tr)венгрия: v'''engriya (Macaristan: tr)

В

В


Tratatul de la Granada a fost o alianță militară încheiată între Ludovic al XII-lea al Franței și Ferdinand al II-lea de Aragon cu privire la împărțirea și retrasarea granițelor Neapolelui. Pe baza acordului, partea nordică a regatului ar reveni Franța, formând Regatul de Neapole, iar partea sudică intrând în posesia regatului de Aragon. Discrepanțele între cei doi semnatari au adus doi ani de confruntări militare, în care trupele lui Gonzalo Fernández de Córdoba a învins decisiv armata franceză, lăsând Regatul de Neapole în posesia Aragonului.

Context
În 1499, nou încoronatul rege al Franței Ludovic al XII-lea, susținând în continuare drepturile sale asupra ducatului de Milano ca nepot al prințesei milaneze, Valentina Visconti, și asupra regatului de Neapole ca descendent al Casei de Anjou, a pornit războiul italian din 1499-1501. A trimis în peninsula italiană o armată puternică în aprilie 1500 care a reușit să ocupe Milano, detronându-l pe ducele Ludovic Sforza și pe fratele lui Ascanio Sforza. Având intenția de a revendica și regatul Neapolelui, a căutat o alianță cu singura putere militară din regiune capabilă de a se opune: regatul Aragonului. Regelui aragonez Ferdinand al II-lea i-a oferit posibilitatea de împărți Neapolele între ei. Ideea nu era nouă: deja în 1497, Carol al VIII-lea al Franței i-a făcut lui Ferdinand aceeași propunere în timpul războiului italian din 1494-1498, deși nu s-a ajuns la niciun consens.

Frederic I de Neapole, având probleme militare și financiare după primul război, i-a oferit lui Ludovic al XII-lea plata unei contribuții anuale în schimbul asigurării independenței regatului său. Regele Aragonului, conștient de jocul diplomatic al lui Frederic de Neapole, și având în vedere că un război împotriva Franței ar fi costisitor și de lungă durată, a preferat o alianță cu Ludovic al XII-lea.

Acordul
Tratatul, justificat și de necesitatea de a face față amenințării turcilor otomani, a fost semnat pe 10 octombrie 1500 în castelul Chambord, și ratificat de către regii catolici, pe data de 11 noiembrie a aceluiași an, în Granada. Acordul a inclus următoarele condiții:

Ludovic al XII-lea a renunțat la pretențiile asupra provinciilor Cerdagne și Roussillon; Ferdinand de Aragon a renunțat la comitatul Montpellier;
Ambele armate vor participa simultan, dar nu în comun, în campania militară din Regatul de Neapole; trupele franceze vor avansa dinspre nord, iar cele aragoneze dinspre sud;
După cucerirea Neapolelui, cei doi semnatari vor împărți astfel teritoriul: Ferdinand ar primi provinciile sudice (Apulia și Calabria), cu titlul de ducate, în timp ce Ludovic ar fi intrat în posesia zonei centrale a peninsulei italiene (provinciile din Abruzzo și Terra di Lavoro, care a inclus orașele Napoli și Gaeta) cu titlul de rege al Neapolelui și al Ierusalimului.
Acordul a fost ținut secret până când armata franceză s-a apropiat de Roma.

Ruperea acordului
Relațiile bune între francezi și spanioli nu au fost de lungă durată. Prin termenii tratatului se hotărâse ca regatul de Neapole să fie împărțit în patru provincii, deși din timpul domniei lui Alfonso I regatul era organizat în douăsprezece.

În curând au apărut neînțelegeri între aliați, care au oferit pretextul confruntărilor armate. De-a lungul anilor 1502 și 1503, armatele lui Gonzalo Fernandez de Cordoba au învins trupele franceze în bătăliile de Ruvo, Seminara și Garigliano. În ianuarie 1504, Ludovic al XII-lea a fost forțată să cedeze regatul de Neapole Aragonului prin semnarea tratatului de la Lyon.

Referințe

Războaiele Italiene

Tratatul de la Granada (1500)


La  est l'une des dix-neuf circonscriptions législatives que compte la préfecture d'Osaka au Japon. Cette circonscription comptait  électeurs en date du .

Description géographique

La septième circonscription de la préfecture d'Osaka correspond aux villes de Suita et Settsu.

Députés

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Chambre des représentants du Japon

Circonscription législative au Japon

Septième circonscription de la préfecture d'Osaka


Lapillus () é um girl group sul-coreano formado e gerenciado pela empresa MLD Entertainment. O grupo é composto por seis membros: Chanty, Shana, Yue, Bessie, Seowon, e Haeun. O grupo fez sua estreia oficial em 20 de junho de 2022, com seu primeiro Digital Single "Hit Ya!".

Nome
Em seu showcase de estreia, a integrante Seowon disse que 'Lapillus' significa "uma pedra preciosa que muda de cor dependendo da direção da luz e nossa frase de efeito é 'Shine your Lapillus' (Brilhe seu Lapillus) que transmite a mensagem de que todos devemos encontrar nossos próprios sonhos únicos."

História

Atividades Pré-debut
Shana foi uma concorrente no Girls Planet 999 onde ela competiu em quarto lugar entre os competidores do J-Group e ficou em 16º lugar geral. Chanty é uma ex-atriz que estava sob a Star Magic nas Filipinas e apareceu anteriormente em doramas como Hiwaga ng Kambat , I Got You e Starla. Junta da membro Shana, Chanty atualmente hospeda uma série no YouTube chamada ChanSha World (Mundo ChanSha), que apresenta a dupla jogando e completando desafios, permitindo que os fãs descubram mais sobre elas antes de sua estreia.

2022: Estreia com Hit Ya! e GIRL's ROUND Part. 1
Em 16 de maio de 2022, A empresa MLD Entertainment anunciou que iria estrear um novo grupo feminino, o primeiro desde Momoland em 2016 e elas também seriam o terceiro grupo da MLD depois de sua primeira boy band T1419 que estreou em 2021. As integrantes foram reveladas em pares (na ordem: Shana, Haeun, Seowon, Yue, Bessie, e Chanty) de 23 de maio a 25. No dia 13 de junho, a MLD Entertainment anunciou que o Lapillus estaria lançando seu single album de estréia Hit Ya! no dia 20 de junho.

Em 20 de junho de 2022, Lapillus lançou seu primeiro digital single Hit Ya! através de uma cerimônia de estreia. Em 21 de junho de 2022 o canal oficial do grupo lançou a gravação do vídeo dos bastidores da música de debut 'HIT YA!  onde o cantor sul-coreano Lee Seung-cheol que foi um dos compositores e produtores do segundo single Girls' Generation (canção) do grupo homonimo, foi apresentado como diretor vocal especial da música do grupo.

Em 31 de agosto a MLD Entertainment anunciou (que) "Lapillus retornará à indústria da música com o single 'GRATATA' no dia 22 do próximo mês". Em 11 de setembro de 2022 através de um artigo foi anunciado o título do primeiro Extended play do grupo GIRL's ROUND Part. 1

2023–presente: GIRL's ROUND Part. 2 e estreia no Japão
Em 8 de junho de 2023, a empresa MLD Entertainment anuncia a confirmação de novo retorno do grupo com o segundo EP, no formato de mini-álbum intitulado GIRL's ROUND Part. 2 para o dia 21 de junho, um dia depois do aniversário de estréia do Lapillus. Em 10 de junho de 2023, foi anunciado que o grupo fará sua estreia no Japão no dia 2 de agosto de 2023.

Integrantes
 Chanty (hangul: ), nascida Maria Chantal Videla em  . É Visual, Sub-vocalista.
 Shana (hangul: ), nascida Nonaka Shana (japonês: 野仲 紗奈) em  . É Líder, Center, Vocalista principal.
 Yue (hangul: ), nascida Nancy Yang em  . É Dançarina principal, Sub-vocalista.
 Bessie (hangul: ), nascida Kim Susanna (hangul: 김수산나) em  . É Rapper principal, Sub-vocalista.
 Seowon (hangul: ), nascida Jang Seo-won (hangul: 장서원) em  . É Sub-rapper, Sub-dançarina.
 Haeun (hangul: ), nascida Lim Haeun (hangul: ) em  . É Center, Maknae, Sub-dançarina.

Discografia

Extended plays (EPs)

''Single Albums'' (Mini-LPs)

Singles

Outras músicas nas paradas

Videografia

Videoclipes

Prêmios e indicações

Referências

Bandas de K-pop
Girl groups da Coreia do Sul
Bandas formadas em 2022
Fundações na Coreia do Sul em 2022

Lapillus


Hollanda Kraliyet Hava Kuvvetleri (Hollandaca: Koninklijke Luchtmacht), anlamına gelir.

Kuruluşu I. Dünya Savaşı'nın sonlarına denk gelir. Hollanda Kraliyet Hava kuvvetleri ilk başta Kara kuvvetlerine bağlıydı. II. Dünya Savaşı sıralarında RAF ile birleşmiştir. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ise tek bir birlik olma hakkı tanındı.

Panorama

Hollanda Kraliyet Hava Kuvvetleri


Spomen područje Lug je spomen područje žrtavama Drugog svjetskog rata u šumi Lug u Bjelovaru.

U šumi Lug u ljetu 1992. pronađeno je 7 grobnih jama u kojima je otkriveno i izvađeno 228 kostura ljudskih žrtava Drugog svjetskog rata, stradalih u proljeće i ljeto 1945. godine od partizana. U lipnju 2006. završena je u Lugu zajednička grobnica i time osigurano trajno počivalište žrtvama čiji su posmrtni ostaci položeni u grobnicu 28. lipnja 2006. uz veličanstven ispraćaj, kada im je i otkriveno spomen obilježje sa središnjim križem.

Jednom godišnje održava se komemoracija uz koncelebriranu svetu misu, koju služi bjelovarsko-križevački biskup.

Šuma Lug administativno pripada pod naselje Trojstveni Markovac u sastavu Grada Bjelovara. Do šume Lug vodi ulica "Put žrtvama u Lugu". Šuma služi i za rekreaciju s 2,5 kilometara postojećih staza. Državnom šumom hrasta lužnjaka staroj 140 godina gospodare "Hrvatske šume". Sjeku se samo suha i oštećena stabla.

U neposrednoj blizini nalazi se ribnjak, koji funkcionira od 1996. godine te se uredno poribljava raznim ribljim vrstama kao što su: tolstolobik, som, šaran, amur, smuđ i dr. Svake godine održava se memorijalni turnir "Josip Bužonja" u spomen na pokojnog tajnika ŠRD Bjelovacka. Bjelovarska istočna obilaznica otvorena krajem 2019. godine prolazi kroz šumu Lug. Prilikom radova na toj obilaznici, u šumi Lug pronađeni su 2017. godine ostaci većeg rimskog naselja i rimske ceste.

Uz financiranje iz Europskog poljoprivrednog fonda za ruralni razvoj, u studenome 2021. počeli su radovi u sklopu projekta "Poučno tematska staza s pratećim sadržajem – šuma Lug, Bjelovar". Radovi su završeni u ljeto 2022., kada je otvorena tematska poučna staza u suradnji s "Hrvatskim šumama". Sedam informativno-edukativnih ploča sadrže informacije o znamenitostima – biljnom i životinjskom svijetu šume Lug uz skulpture drvenih životinja.

Izvori

Spomenici u Hrvatskoj posvećeni Drugom svjetskom ratu
Partizanski zločini u Drugom svjetskom ratu i poraću
Građevine u Bjelovaru
Povijest Bjelovara
Spomenici posvećeni žrtvama progona i ratnih zločina u Drugom svjetskom ratu

Spomen područje Lug


Un préstamo sindicado es un tipo de préstamo que es concedido por un grupo de prestamistas y es estructurado, arreglado y administrado por uno o varios bancos comerciales o bancos de inversión, conocidos como organizadores.

El mercado de préstamos sindicados es la forma dominante de financiación de operaciones corporativas en Estados Unidos y Europa. El mercado estadounidense surgió a partir de los grandes préstamos de leveraged buyout de mediados de los años ochenta, y el mercado Europeo floreció con el lanzamiento del euro en 1999 (en los mercados financieros).

Al nivel más básico, los organizadores llevan a cabo la función de banca de inversión levantando fondos de los inversores para un emisor que se encuentra necesitado de fondos. El emisor paga al organizador una comisión por este servicio, y esta comisión se incrementa a medida que aumentan la complejidad y riesgo del préstamo. Como consecuencia de ello, los préstamos más lucrativos son aquellos concedidos a prestatarios o emisores cuya calificación de crédito tiene el nivel "especulativo" y quienes pagan los spreads (primas o márgenes por encima del LIBOR en los Estados Unidos y Reino Unido, y del Euribor en Europa u otro tipo base) suficientes para atraer el interés de inversores a plazo no bancarios. No obstante, este límite se mueve constantemente en función de las condiciones del mercado.

En EE. UU., los prestatarios empresariales y los fondos de capital riesgo se reparten de modo equilibrado la emisión de deuda. Europa, no obstante, tiene una actividad corporativa menos dinámica y su emisión está dominada por los fondos de capital riesgo quienes, a cambio, determinan buena parte de los estándares y prácticas de la sindicación de préstamos.

Referencias

Enlaces externos

Guía para el mercado estadounidense de préstamos sindicados
Guía para el mercado europeo de préstamos sindicados
Glosario del mercado europeo de préstamos sindicados
The Loan Syndications and Trading Association
The Loan Market Association

Deuda
Sistema financiero

Préstamo sindicado


Le Vitrail de la Renaissance ou Vitrail des inventions, découvertes et travaux qui ont signalé l'époque de la Renaissance entre 1450 et 1550 est un vitrail présenté au musée du Louvre.

Description

C'est un grand vitrail avec de multiples scènes.

 Tableau central (Robert-Fleury) : Louis XI recevant la première Bible imprimée en France, avec en dessous les armes de Strasbourg, Mayence et Venise, les 3 villes où sont nées l'imprimerie et la typographie.
 Scène à gauche : une femme avec les attributs de la peinture qui personnifie l'Art
 Scène à droite : un homme tenant un livre symbolisant la Science.
 Lunette supérieure : Christophe Colomb débarquant en Amérique.
Des ornements complètent la scène et sont inspirés de l'art maniériste : cuirs, candélabres et putti.
 Plus bas on trouve 3 scènes : Faience/Émaux symbolisés par Léonard Limosin, Peinture à l'huile représenté par Jan van Eyck et les vieilles gravures par Maso Finiguerra.

Historique
Le vitrail a été conçu dans le style Renaissance très en faveur pendant la Monarchie de Juillet.

Il a été réalisé dans la manufacture de Sèvres. Il a été présenté comme accueil de l'Exposition des produits de l'industrie de 1838.

Il devait être installé au Louvre dans l'escalier Henri II. Mais il a été placé en 1841 dans la fenêtre centrale du premier étage du Pavillon de l'Horloge du Louvre, puis installé dans l'escalier Colbert en 1857.)

Galerie

Références

Œuvre en vitrail du XIXe siècle
Département des objets d'art du Louvre
Vitrail
Années 1830

Vitrail de la Renaissance


Abū Manṣūr Muḥammad b. Muḥammad b. Maḥmūd al-Ḥanafī al-Māturīdī al-Samarqandī (; 853–944 CE), often referred to as Abū Manṣūr al-Māturīdī for short, or reverently referred to as Imām al-Māturīdī by Sunnī Muslims, was a Muslim scholar of Ḥanafī jurisprudence, scriptural exegete, reformer (mujaddid), and scholastic theologian (mutakallim), renowned for being the eponymous founder of the Māturīdī school of Islamic theology, which became the dominant Sunnī school of Islamic theology in Central Asia, and later enjoyed a preeminent status as the theological school of choice for both the Ottoman Empire and the Mughal Empire.

He was from a place called Māturīd or Māturīt in Samarqand (today Uzbekistan), and was known during his lifetime as Shaykh al-Islām and Imām al-Hudā ("Leader of Right Guidance"). He was one of the two foremost Imams of the Sunni Islam in his time, along with Abū al-Ḥasan al-Ashʿarī in matters of theological inquiry. In contrast al-Ashʿarī, who was a Shāfiʿī jurist, al-Māturīdī adhered to the eponymous school of jurisprudence founded by Abū Ḥanīfa al-Nuʿmān, and to his creed (ʿaqīdah) as transmitted and elaborated by the Ḥanafī Muslim theologians of Balkh and Transoxania. It was this theological doctrine which al-Māturīdī codified, systematized, and used to refute not only the opinions of the Muʿtazilites, the Karramites, and other heterodox groups, but also non-Islamic theologies such as those of Chalcedonian Christianity, Miaphysitism, Manichaeanism, Marcionism, and Bardaisanism.

Name
Abū Manṣūr al-Māturīdī's epithet or nisba refers to Māturīd or Māturīt, a locality in Samarkand (today Uzbekistan).

Teachers
He studied under his teachers, Muhammad bin Muqatil al-Razi (d. 248 H/ 662 CE), Abu Nasr al-Ayadi "al-Faqih al-Samarqandi" (d. 260 H?), Nusayr bin Yahya al-Balkhi (d. 268 H/ 881 CE), and Abu Bakr al-Juzjani (d. 250 H?). He narrated Abu Hanifa's Kitab al-Alim wa Mut'alim from Abu Bakr al-Juzjani, who narrated it from Muhammad ibn Muqatil ar-Razi (and Abu Sulayman al-Juzjani).

His chains to Abu Hanifa are given as follows:
He took from Muhammad bin Muqatil al-Razi (d. 248 H), from Muhammad al-Shaybani (d. 189 H), from Abu Hanifa (d. 150 H).
He took from Abu Nasr al-Ayadi (d. 260 H?), Nusayr al-Balkhi (d. 268 H) and Abu Bakr al-Juzjani (d. 250 H?), who all took from Abu Sulayman al-Juzjani (d. 200 H?), who took from both Muhammad al-Shaybani and Abu Yusuf (d. 182 H), who both took from Abu Hanifa.
He took from Muhammad bin Muqatil al-Razi and Nusayr al-Balkhi, who additionally both took from Abu Muti al-Hakam al-Balkhi (d. 199 H) and Abu Muqatil Hafs al-Samarqandi (d. 208 H), who both took from Abu Hanifa.
He took from Abu Nasr al-Ayadi, who took from Abu Ahmad bin Ishaq al-Juzjani (died mid- third century), who took directly from Muhammad al-Shaybani, who took from Abu Hanifa.

Students
Among his students: Ali bin Said Abu al-Hasan al-Rustughfani, Abu Muhammad Abdal-Karim bin Musa bin Isa al-Bazdawi, and Abu al-Qasim al-Hakim al-Samarqandi.

Life
Al‑Maturidi was born at Maturid, a village or quarter in the neighbourhood of Samarkand. Relatively little is known about the life of Maturidi, as the sources available "do not read as biographies, but rather as lists of works that have been enlarged upon by brief statements on his personage and a few words of praise." What is evident, however, is that the theologian lived the life of a pure scholar, as "nothing indicates that he held any public office, nor that he possessed more disciples, popularity, or association with the Sāmānid court of Bukhārā than anyone else." It is accepted, moreover, that Maturidi had two principal teachers, namely Abū Bakr al-Jūzjānī and Abū Naṣr Aḥmad b. al-ʿAbbās al-ʿIyāḍī (d. ca. 874–892), both of whom played significant roles in the shaping of Maturidi's theological views. Maturidi is said to have lived the life of an ascetic (zāhid), and various sources attribute numerous miracles (karāmāt) to him. Although he is not usually considered a mystic, it is nevertheless very possible that Maturidi had some interaction with the Sufis of his area, as "Hanafite theology in the region could not always be sharply separated from mystical tendencies," and many of the most important Hanafi jurists of the area were also Sufi mystics.

Theology

Maturidi defined faith (īmān) as taṣdīḳ bi 'l-ḳalb or "inner assent, expressed by verbal confession (ịḳrār bi 'l-lisān)." According to Maturidi, moreover, Islamic actions (practices or worship) (aʿmāl) are not a part of faith. Additionally, Maturidi held that "faith cannot decrease nor increase in substance, though it may be said to increase through renewal and repetition."

Maturidi supported using allegorical interpretation with respect to the anthropomorphic expressions in the Quran, though he rejected many of the interpretations the Mutazilites would reach using this method. In other instances, Maturidi espoused using the traditionalist bilā kayf method of reading scripture, which insisted on "unquestioning acceptance of the revealed text." Maturidi further refuted the Mutazilites in his defense of the Attributes of God "as real and eternally subsisting" in the Essence of God (ḳāʾima bi 'l-d̲h̲āt). His chief theological divergence from Ashʿarī was that he held the attributes of essence and action to be "equally eternal and subsistent in the Divine Essence." Thus, "he insisted that the expressions 'God is eternally the Creator' and 'God has been creating from eternity (lam yazal k̲h̲āliḳan)' are equally valid, even though the created world is temporal." Furthermore, Maturidi staunchly defended the notion of non-theophanic vision of God (ruʾya) against the Mutazilites, and "consistently rejected the possibility of idrāk, which he understood as grasping, of God by the eyes."

Contrary to popular assumption, Al-Maturidi was not a student of Al-Ash'ari. The historian al-Bayadi (d. 1078 H) emphasised this saying, "Maturidi is not Ash'ari's follower, as many people would tend to think. He had upheld Sunni Islam long before Ashari, he was a scholar to thoroughly explain and systematically develop Abu Hanifa's and his followers' school".

Work
When Maturidi was growing up there was an emerging reaction against some sects, notably Mu'tazilis, Qarmati, and Shi'a. Maturidi, with other two preeminent scholars, wrote especially on the creed of Islam, the other two being Abu al-Hasan al-Ash'ari in Iraq, and Ahmad ibn Muhammad al-Tahawi in Egypt.

While Al-Ash'ari were Sunni together with Maturidi, he constructed his own theology diverging slightly from Abu Hanifa's school. Gimaret argued that Al-Ash'ari enunciated that God creates the individual's power (qudra), will, and the actual act, which according to Hye, gives way to a fatalist school of theology, which was later put in a consolidated form by Al Ghazali. According to Encyclopædia Britannica however, Al-Ashari held the doctrine of Kasb as an explanation for how free will and predestination can be reconciled. Maturidi, followed in Abu Hanifa's footsteps, and presented the "notion that God was the creator of man's acts, although man possessed his own capacity and will to act". Maturidi and Al-Ash'ari also separated from each other in the issue of the attributes of God, as well as some other minor issues.

Later, with the impact of Turkic society states such as Great Seljuq Empire and Ottoman Empire, Hanafi-Maturidi school spread to greater areas where the Hanafi school of law is prevalent, such as Pakistan, Afghanistan, Central Asia, South Asia, Balkan, Russia, China, Caucasus and Turkey.

Maturidi had immense knowledge of dualist beliefs (Sanawiyya) and of other old Persian religions. His Kitāb al-Tawḥīd in this way has become a primary source for modern researchers with its rich materials about Iranian Manicheanism (Mâniyya), a group of Brahmans (Barähima), and some controversial personalities such as Ibn al-Rawandi, Abu Isa al-Warraq, and Muhammad b. Shabib.

Legacy and veneration
Although there was in the medieval period "a tendency to suppress Maturidi's name and to put Ashʿarī forward as the champion of Islam against all heretics," except in Transoxiana, Maturidism gradually "came to be widely recognised as the second orthodox Sunni theological school besides" Ashʿarīsm. It is evident from the surviving fifteenth-century accounts of Maturidi's tomb in the cemetery of Jākardīza in Samarkand that the theologian's tomb was  "visited ... and held in honor for a long time" throughout the medieval period. This veneration of the theologian seems to have arisen out of traditions preserved by several later scholars which detailed Maturidi's wisdom and spiritual abilities. For example, Abul Muīn al-Nasafī (d. 1114) stated that Maturidi's spiritual gifts were "immeasurably plentiful" and that "God singled him out with miracles (kāramāt), gifts of grace (mawāhib), divine assistance (tawfiq), and guidance (irshād, tashdīd)."

Contemporary Salafism and Wahhabism, however, tends to be very critical of Maturidi's legacy in Sunni Islam due to their aversion towards using any rational thought in matters of theology, which they deem to be heretical, despite this antagonism being a position that conflicts with the consensus of Sunnism throughout history. As such, it is often said that mainstream "orthodox Sunnism" constitutes the followers of the theological traditions of Maturidi and Ashʿarī,  while Salafism and Wahhabism have often been interpreted by the proponents of the two major schools to be minority splinter theological traditions opposed to the mainstream. Furthermore, the minor theoretical differences between the theological formulations of Maturidi and Ashʿarī are often deemed by their respective followers to be superficial rather than real,  whence "the two schools are equally orthodox" in traditional Sunnism. The traditional Sunni point of view is summarized in the words of the twentieth-century Islamic publisher Munīr ʿAbduh Agha, who stated: "There is not much [doctrinal] difference between the Ashʿarīs and Māturīdīs, hence both groups are now called People of the Sunna and the Community."

Writings
 Kitab al-Tawhid ('Book of Monotheism')
 Ta'wilat Ahl al-Sunnah or Ta'wilat al-Qur'an ('Book of the Interpretations of the Quran')
 Kitāb Radd Awa'il al-Adilla, a refutation of a Mu'tazili book
 Radd al-Tahdhib fi al-Jadal, another refutation of a Mu'tazili book
 Kitāb Bayan Awham al-Mu'tazila ('Book of Exposition of the Errors of Mu'tazila)
 Kitāb al-Maqalat
 Ma'akhidh al-Shara'i' in Usul al-Fiqh
 Al-Jadal fi Usul al-Fiqh
 Radd al-Usul al-Khamsa, a refutation of Abu Muhammad al-Bahili's exposition of the Five Principles of the Mu'tazila
 Radd al-Imama, a refutation of the Shi'i conception of the office of Imam;
 Al-Radd 'ala Usul al-Qaramita
 Radd Wa'id al-Fussaq, a refutation of the Mu'tazili doctrine that all grave sinners will be eternally in hell fire.

See also

 Maturidi
 Abu Hanifa
 Abu al-Mu'in al-Nasafi
 Abu Bakr al-Samarqandi
 2020 International Maturidi Conference
 Imam Maturidi International Scientific Research Center
 List of Maturidis
 List of Muslim theologians

References

Notes

Sources

Further reading

Primary
 Bazdawī, Uṣūl al-dīn, ed. H. P. Linss, Cairo 1383/1963, index s.v.
 Abu 'l-Muʿīn al-Nasafī, Tabṣirat al-adilla, quoted in Muḥammad b. Tāwīt al-Ṭānd̲j̲ī, Abū Manṣūr al-Māturīdī, in IFD, iv/1-2 (1955), 1–12
 Ibn Abi 'l-Wafāʾ, al-Ḏj̲awāhir al-muḍīʾa, Ḥaydarābād 1332/1914, ii, 130-1
 Bayāḍī, Is̲h̲ārāt al-marām, ed. Yūsuf ʿAbd al-Razzāḳ, Cairo 1368/1949, 23
 Zabīdī, Itḥāf al-sāda, Cairo n.d., ii, 5
 Laknawī, al-Fawāʾid al-bahiyya, Cairo 1924, 195

Secondary
 M. Allard, Le problème des attributs divins dans la doctrine d'al-Ašʿarī, Beirut 1965, 419–27
 M. Götz, "Māturīdī und sein Kitāb Taʾwīlāt al-Qurʾān," in Isl., xli (1965), 27–70
 H. Daiber, "Zur Erstausgabe von al-Māturīdī, Kitāb al-Tauḥīd," in Isl., lii (1975), 299–313

Online
 Abū Manṣūr Muḥammad al-Māturīdī: Muslim theologian, in Encyclopædia Britannica Online, by The Editors of Encyclopædia Britannica and Adam Zeidan

External links
 Biography of Imâm Al Mâturîdî by Shaykh GF Haddâd
 Biography of Imâm Al Mâturîdî by at-tawhid.net

853 births
944 deaths
9th-century Iranian writers
9th-century Muslim theologians
10th-century Iranian writers
10th-century Muslim theologians
Abu Ayyub al-Ansari
Hanafi fiqh scholars
Hadith scholars
Iranian people of Arab descent
Maturidis
Mujaddid
Muslim scholars of Islamic jurisprudence
Persian Sunni Muslim scholars of Islam
Quranic exegesis scholars
Salaf
Samanid scholars
Shaykh al-Islāms
Sunni imams
Sunni Muslim scholars of Islam
Transoxanian Islamic scholars

Abu Mansur al-Maturidi


Ervin Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Ervin Township (Indiana)
 Ervin Township (North Dakota)

Ervin Township


Emberizoides es un género de aves paseriformes perteneciente a la familia Thraupidae que agrupa a tres especies nativas de la América tropical (Neotrópico), donde se distribuyen desde el suroeste de Costa Rica a través de América Central y del Sur, hasta el noreste de Argentina. A sus miembros se les conoce por el nombre popular de coludos, y también sabaneros o pinzones coludos, entre otros.

Etimología
El nombre genérico masculino Emberizoides es una combinación del género Emberiza, que deriva del alemán antiguo «embritz» utilizado para designar a los pájaros del Viejo Mundo llamados escribanos, y de la palabra griega «oidēs» que significa «que se parece», «parecido con».

Características
Este género agrupa a un trío de tráupidos bastante grandes, midiendo entre 17 y 21 cm de longitud, de colas muy largas y puntiagudas que son encontrados en áreas de pastos abiertas, principalmente en tierras bajas.

Taxonomía
Inicialmente colocado en Fringillidae y durante décadas en la familia Emberizidae, el presente género fue transferido para Thraupidae con base en diversos estudios genéticos, citando Burns et al. 2002, 2003; Klicka et al. 2007 y Campagna et al. 2011. La Propuesta N° 512 al Comité de Clasificación de Sudamérica (SACC) de noviembre de 2011, aprobó la transferencia de diversos géneros (entre los cuales Emberizoides) de Emberizidae para Thraupidae.

Los datos presentados por los amplios estudios filogenéticos recientes comprobaron que el presente género es hermano de Embernagra, y el par formado por ambos es próximo de Coryphaspiza, formando un pequeño clado o  subfamilia Emberizoidinae.

Lista de especies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist v.2019, el género agrupa a las siguientes especies con el respectivo nombre popular de acuerdo con la Sociedad Española de Ornitología (SEO):

Referencias

Enlaces externos

Géneros de aves
Taxones descritos por Coenraad Jacob Temminck

Emberizoides


Der SV Motor Wolgast 1949 e.V. ist ein Sportverein aus Wolgast, der hauptsächlich durch seine Judoabteilung bekannt ist.

Geschichte
Bereits Ende der 1940er Jahre wurde die BSG – Peene Werft Wolgast gegründet. Im Laufe der Jahre wurden unter dieser Betriebssportgemeinschaft (BSG) 12 Sektionen zusammengefasst, darunter die Sektionen Tischtennis, Boxen, Fußball, Handball etc. 1956 kam die Sektion Judo hinzu, die zum Gründungszeitpunkt aus 20 Mitgliedern bestand. In der DDR brachte der Verein Sportler hervor, die sich in der DDR und Europa zahlreiche Titel erkämpften und so den Wolgaster Judoverein bekannt machten, unter anderen den späteren Bundestrainer der Damen Norbert Littkopf. Im Verlauf der Wende wurde der ehemaligen BSG die wirtschaftliche Grundlage entzogen, so dass sich 1990 der Sportverein SV Motor Wolgast 1949 e.V. gründete. Hier wurde die Abteilung Judo weiterhin von Arno Kroll geführt. Ebenfalls in diesem Jahr wurde der Verein ordentliches Mitglied im Judo-Verband Mecklenburg-Vorpommern. Auch nach der Wende blieb der Verein unter Führung seines Trainers erfolgreich. So konnten unter anderem Titel bei verschiedenen Landeseinzelmeisterschaften als auch bei den deutschen Meisterschaften errungen werden.

Sektionsleiter Abteilung Judo
 1956–1957: Arno Kroll
 1957–1959: Peter Biedenweg
 1959–1962: Gerhard Berg
 1963–1971: Güter Shäker
 1972–1974: Klaus Heyn
 1975–1979: Hans Peter Gerschau
 1980–1981: W. Below
 1981–2012: Arno Kroll
 2012–2013: Manfred Schmidt
 seit 2014: Holger Bähr

Erfolge der Wolgaster Judokas

Weblinks
 Website: SV Motor Wolgast 1949 e.V. Abteilung Judo

Einzelnachweise

Sport (Wolgast)
Sportverein (Landkreis Vorpommern-Greifswald)
Judoverein aus Mecklenburg-Vorpommern

SV Motor Wolgast 1949


Sarcomastigophora. Protozoa altaleminin bir şubesidir. Beslenme ve hareket organeli olarak kamçı ya da yalancıayak bulundururlar. Bir hücrelilerin en kalabalık grubudur. Kamçılılar ve kökbacaklılar olarak iki sınıfa ayrılırlar. Bazı kaynaklarda Mastigophora (Kamçılılar) ve Sarcodina (Kökbacaklılar) şube olarak alınıp, Sarcomastigophora'dan söz edilmez.

Eski ökaryotlar taksonları
Ökaryotlar şubeleri

Sarcomastigophora