Olaylar
 1071 - Güney İtalya'da Bizans kontrolünde olan son şehir olan Bari, Norman, Robert Guiscard tarafından ele geçirildi.
 1912 - Amerikalı havacı Harriet Quimby, Manş Denizi'ni uçarak aşan ilk kadın oldu. Quimby, 3 ay sonra yaptığı gösteri sırasında uçağın yere çakılmasıyla öldü.
 1917 - Bolşevik lider Lenin, sürgünde bulunduğu İsviçre'den Rusya'ya döndü ve Sosyalist Devrim'in başlatılması çağrısında bulundu.
 1920 - İkinci Anzavur isyanı bastırıldı.
 1925 - Tanin gazetesi süresiz kapatıldı.
 1928 - Yüce Divan Cumhuriyet döneminin ilk mahkûmiyet kararını, Yavuz Zırhlısı'nın tamiratında yolsuzluk yaptığı gerekçesiyle İhsan Eryavuz'a verdi.
 1939 - Saldıray Denizaltısı Kiel'den İstanbul'a geldi.
 1939 - İran Veliahtı Rıza Pehlevi'nin düğün töreni için İran'a giden Türk heyeti Tahran'a vardı.
 1941 - II. Dünya Savaşı: 500 Alman uçağı Londra'yı bütün gece bombaladı.
 1943 - Dr. Albert Hofmann, LSD'nin psychedelic (sanrı yaratan, hayal gördüren) etkilerini keşfetti.
 1945 - Kızıl Ordu Berlin'e girdi ve Berlin Muharebesi başladı.
 1947 - Bir yük gemisinde meydana gelen patlama sonucu Texas City'de başlayan yangın neredeyse 600 kişinin ölümüne sebep oldu.
 1948 - Avrupa Ekonomik İşbirliği Örgütü kuruldu.
 1959 - Ankara Üniversitesi'nde okuyan bir grup genç, Said-i Nursi'ye "Ankara Üniversitesi Nur Talebeleri" imzasıyla Şeker Bayramı tebriği gönderdiler.
 1968 - Türkiye İşçi Partisi (TİP) yöneticileri Rıza Kuas ve Prof. Sadun Aren hakkında, "Akdeniz Ülkeleri İlerici ve Anti Emperyalist Partiler Konferansı"na katıldıkları için soruşturma açıldı.
 1971 - Türkiye İşçi Partisi yönetimine "Kürtçülük" iddiasıyla dava açıldı.
 1972 - İnsanoğlunun 5. Ay yolculuğu 'Apollo 16' uzay aracı ile başladı.
 1973 - Türkiye Halk Kurtuluş Partisi-Cephesi (THKP-C) davası başladı. 256 sanıktan 10'u için idam istendi.
 1974 - Eski Demokrat Partililere siyasal hakları geri verildi.
 1975 - Başkent Phnom Penh'in düşüşüyle, Kamboçya Kızıl Kmerler'in kontrolüne girdi.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): İstanbul'da Amerikalı bir astsubay ile bir Türk arkadaşı, Ahmet Saner ve Kadir Tandoğan adlı sol görüşlü militanlar tarafından öldürüldü. Gaziantep'te bir polis, Mardin'de 2 öğrenci, Aydın'da bir öğretmen, Ankara ve İstanbul'da 2 işçi öldürüldü.
 1982 - Eski CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit, Sıkıyönetim Askeri Mahkemesince tutuklandı.
 1984 - Kültür ve Turizm Bakanı Mükerrem Taşçıoğlu, "Çıplak denize girmek isteyen turist Türkiye'ye gelmesin" dedi.
 1984 - Orhan Pamuk, "Sessiz Ev" adlı eseriyle Madaralı Roman Ödülü'nü aldı.
 1988 - FKÖ İkinci Komutanı Ebu-Cihad, İsrail askerleri tarafından öldürüldü.
 1995 - Güney Afrika Cumhuriyeti ağır insan hakları ihlalleri olduğu gerekçesiyle Türkiye'ye silah ambargosu koydu. Ambargo, 16 Nisan 1997'de kaldırıldı.
 1996 - Emir Hattab komutasındaki 50 kişilik Çeçen grubu 223 Rus askerini öldürdü ve 50 araçlık konvoyu imha etti. Bu olay tarihte Şatoy Pususu olarak bilinir.
 1999 - Harvard Üniversitesi, Tansu Çiller'e fahri doktorluk verilmediğini açıkladı.
 2001 - Eski Diyarbakır Emniyet Müdürü Gaffar Okkan suikastı zanlılarından olduğu belirtilen Mehmet Fidancı, İstanbul'da yakalandı.
 2007 - Amerika Birleşik Devletleri'nin Virginia Teknik Üniversitesi'nde Cho Seung-Hui adlı öğrencinin gerçekleştirdiği silahlı saldırıda, kendisi de dahil 33 kişi öldü, 29 kişi de yaralandı.
 2017 - Türkiye'de yönetim biçimini, "Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi" olarak değiştirmek için halk oylaması yapıldı.

Doğumlar
 1619 - Jan van Riebeeck, Hollandalı doktor, tüccarı ve Cape Kolonisi'nin kurucusu ve ilk yöneticisi (ö. 1677)
 1646 - Jules Hardouin-Mansart, Fransız Barok mimarı (ö. 1708)
 1728 - Joseph Black, İskoç fizikçi ve kimyacı (ö. 1799)
 1755 - Élisabeth Vigée Le Brun, Fransız portre ressamı (ö. 1842)
 1786 - John Franklin, Britanyalı gezgin, kâşif (ö. 1847)
 1821 - Ford Madox Brown, İngiliz ressam (ö. 1893)
 1825 - Jacob Brønnum Scavenius Estrup, Danimarkalı politikacı (ö. 1913)
 1844 - Anatole France, Fransız yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1924)
 1861 - Fridtjof Nansen, Norveçli gezgin, bilim insanı, diplomat ve Nobel Barış Ödülü sahibi (ö. 1930)
 1865 - Harry Chauvel, Avustralyalı general (ö. 1945)
 1865 - Mehmet Esat Işık, Türk askeri hekim (ö. 1936)
 1867 - Wilbur Wright, ilk motorlu uçağı yapan Amerikalı ünlü Wright Kardeşler'den (ö. 1912)
 1871 - John Millington Synge, İrlandalı oyun yazarı, şair ve folklor kolleksiyoncusu (ö. 1909)
 1885 - Arnold Petersen, Amerika Sosyalist İşçi Partisi Ulusal Sekreteri (ö. 1976)
 1886 - Ernst Thaelmann, Alman siyasetçi ve Almanya Komünist Partisi önderi (ö. 1944)
 1889 - Charlie Chaplin, İngiliz sinema yönetmeni, oyuncu ve yazar (ö. 1977)
 1896 - Tristan Tzara, Rumen asıllı Fransız şair ve yazar (ö. 1963)
 1916 - Behçet Necatigil, Türk şair ve yazar (ö. 1979)
 1918 - Spike Milligan, İrlanda asıllı İngiliz aktör ve komedyen (ö.2002)
 1919 - Merce Cunningham, Amerikalı koreograf ve dansçı (ö. 2009)
 1919 - Nilla Pizzi, İtalyan şarkıcı (ö. 2011)
 1921 - Peter Ustinov, İngiliz oyuncu, yönetmen, yazar ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (ö. 2004)
 1922 - Afif Yesari, Türk yazar (ö. 1989)
 1922 - Kingsley Amis, İngiliz yazar (ö. 1995)
 1922 - Leo Tindemans, Belçika Başbakanı (ö. 2014)
 1924 - Henry Mancini, Amerikalı besteci, aranjör ve En İyi Özgün Müzik Akademi Ödülü sahibi (ö. 1994)
 1925 - Sabri Altınel, Türk şair (ö. 1985)
 1927 - XVI. Benedictus, Katolik Kilisesinin 265. Papa (ö. 2022)
 1933 - Erol Günaydın, Türk sinema ve tiyatro sanatçısı (ö. 2012)
 1934 - Robert Stigwood, Avustralyalı film yapımcısı (ö. 2016)
 1936 - Ayla Arslancan, Türk oyuncu (ö. 2015)
 1936 - Şaban Bayramoviç, Sırp müzisyen (ö. 2008)
 1937 - George Steele, Amerikalı Güreşçi (ö. 2017)
 1939 - Dusty Springfield, İngiliz pop müzik şarkıcısı (ö. 1999)
 1940 - II. Margrethe, Danimarka kraliçesi
 1942 - Frank Williams, İngiliz Formula 1 yarış takımının kurucusu ve patronu (ö. 2021)
 1946 - Margot Adler, Amerikalı yazar, gazeteci, radyocu ve yayıncı (ö. 2014)
 1947 - Kerim Abdülcabbar, Amerikalı basketbolcu
 1947 - Erol Evgin, Türk şarkıcı, besteci ve oyuncu
 1947 - Gerry Rafferty, İskoç besteci ve şarkıcı (ö. 2011)
 1949 - Şükrü Karatepe, Türk hukukçu ve akademisyen
 1950 - David Graf, Amerikalı oyuncudur (ö. 2001)
 1952 - Yve-Alain Bois, Cezayirli tarihçi, modern sanat eleştirmeni ve akademisyen
 1954 - Ellen Barkin, Emmy ödüllü, Altın Küre'ye aday gösterilmiş Amerikalı oyuncu
 1955 - Henri, 7 Ekim 2000'den beri hüküm süren Lüksemburg Büyük Dükü
 1956 -  Aleksey Pajitnov, Rus bilgisayar mühendisi,Tetris oyununun geliştiricisi
 1956 - Necla Nazır, Türk sinema oyuncusu ve şarkıcı
 1960 - Rafael Benítez, İspanyol teknik direktör
 1960 - Pierre Littbarski, Alman eski millî futbolcu ve teknik direktör
 1964 - David Kohan, Amerikalı televizyon yapımcısı ve yazarı
 1965 - Jon Cryer, Amerikalı oyuncu, yönetmen, senarist ve yapımcı
 1965 - Martin Lawrence, Amerikalı aktör, yönetmen ve yapımcı
 1966 - Jasna Đuričić, Sırp oyuncu
 1968 - Vickie Guerrero, Amerikalı eski profesyonel güreş menajeri ve nadir güreşen eski profesyonel güreşçi
 1968 - Barbara Sarafian, Belçikalı oyuncu
 1971 - Emre Tilev, Türk spor spikeri
 1971 - Selena, Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı (ö 1995)
 1972 - Conchita Martínez, İspanyol profesyonel tenis oyuncusu
 1973 - Akon, Senegal asıllı Amerikalı Hip-Hop, R&B ve Soul müzik sanatçısı
 1974 - Toygar Işıklı, Türk müzisyen ve besteci
 1976 - Lukas Haas, Amerikalı aktör
 1977 - Ceyda Düvenci, Türk oyuncu
 1977 - Fredrik Ljungberg, İsveçli futbolcu
 1979 - Christijan Albers, Hollandalı Formula 1 pilotu
 1982 - Gina Carano, Amerikalı oyuncu ve televizyon sunucusu
 1982 - Boris Diaw, Fransız basketbol oyuncusu
 1982 - Robert Popov, Makedon futbolcu
 1983 - Marié Digby, Amerikalı pop müzik şarkıcısı
 1984 - Claire Foy, İngiliz aktris
 1984 - Pawel Kieszek, Polonyalı futbolcu
 1984 - Mourad Meghni, Cezayirli futbolcu
 1984 - Kerron Stewart, Jamaikalı atlet
 1985 - Luol Deng, Güney Sudan asıllı Britanyalı profesyonel basketbolcu
 1985 - Benjamín Rojas, Arjantinli oyuncu
 1985 - Taye Taïwo, Nijeryalı futbolcu
 1985 - Sam Hyde, Amerikalı komedyen, yazar ve aktör
 1986 - Shinji Okazaki, Japon millî futbolcu
 1986 - Epke Zonderland, Hollandalı jimnastikçi
 1987 - Cenk Akyol, Türk basketbolcu
 1987 - Aaron Lennon, İngiliz futbolcu
 1990 - Reggie Jackson, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1990 - Vangelis Mantzaris, Yunan basketbolcu
 1991 - Kim Kyung-jung, Güney Koreli futbolcu
 1992 - Hiroki Higuchi, Japon futbolcu
 1993 - Mirai Nagasu, Amerikalı buz patenci
 1993 - Chance the Rapper, Amerikalı hip hop sanatçısı
 1994 - Onur Bulut, Türk-Alman futbolcu
 1996 - Anya Taylor-Joy, ABD doğumlu Arjantinli-İngiliz sinema ve dizi oyuncusu
 2002 - Sadie Sink, Amerikalı aktris

Ölümler
 69 - Otho, Roma İmparatoru (d. 32)
 1090 - Sikelgaita, Lombard prenses (d. 1040)
 1686 - Jean de Coligny-Saligny, Fransız soylu ve ordu komutanı (d. 1617)
 1788 - Georges-Louis Leclerc, Fransız natüralist, matematikçi, kozmolog ve ansiklopedi yazarı (d. 1707)
 1828 - Francisco Goya, İspanyol ressam (d. 1746)
 1846 - Domenico Dragonetti, İtalyan besteci (d. 1763)
 1850 - Marie Tussaud, Madame Tussauds balmumu heykel müzesinin kurucusu (d. 1761)
 1879 - Bernadette Soubirous, Roma Katolik Kilisesi azizi (d. 1844)
 1888 - Zygmunt Florenty Wróblewski, Polonyalı kimyager ve fizikçi (d. 1845)
 1838 - George William Hill, Amerikalı Astronom ve Matematikçi (d. 1838)
 1930 - José Carlos Mariátegui, Perulu siyasal önder ve yazar (Marksist tarihsel maddeciliği Peru'nun toplumsal çözümlemesine uygulayan ilk aydın) (d. 1895)
 1935 - Panait Istrati, Rumen Yazar (d. 1884)
 1938 - Steve Bloomer, İngiliz millî futbolcu (d. 1874)
 1947 - Rudolf Höß, Nazi Almanyası'nda asker ve Auschwitz Toplama Kampı'nın Komutanı (d. 1900)
 1958 - Rosalind Franklin, İngiliz biyofizikçi ve kristallografçısı (d. 1920)
 1958 - Archibald Cochrane, İskoç siyasetçi ve deniz subayı (d. 1885)
 1968 - Edna Ferber, Amerikalı yazar (d. 1885)
 1972 - Yasunari Kavabata, Japon romancı ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (d. 1888)
 1989 - Hakkı Yeten, Türk futbolcu, teknik direktör ve Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün 18. Başkanı (d. 1910)
 1991 - David Lean, İngiliz yönetmen (d. 1908)
 1992 - Sinan Kukul, Türk devrimci (d. 1956)
 1994 - Ralph Ellison, Afrikalı-Amerikalı yazar (d. 1913)
 1995 - İkbal Mesih, Pakistanlı çocuk işçi (gelişmekte olan ülkelerde çocuk emeği istismarı sembolü olan) (d. 1982)
 1997 - Roland Topor, Fransız oyun yazarı (d. 1938)
 2002 - Robert Urich, Amerikalı aktör (d. 1946)
 2005 - Kay Walsh, İngiliz oyuncu ve dansçı (d. 1911)
 2008 - Edward Lorenz, Amerikalı matematikçi ve meteorolog (d. 1917)
 2010 - Rasim Deliç, Boşnak asker (d. 1949)
 2010 - Carlos Franqui, Kübalı yazar, şair, gazeteci, devrimci ve siyasetçi (d. 1921)
 2015 - İdris Bamus, Faslı futbolcu (d. 1942)
 2016 - Jeanette Bonnier, İsveçli gazeteci, yazar ve medya yöneticisi (d. 1934)
 2016 - Louis Pilot, Lüksemburglu millî futbolcu ve teknik direktör (d. 1940)
 2017 - Giandomenico Boncompagni, İtalyan radyo ve TV sunucusu, yönetmen, senarist ve söz yazarı (d. 1932)
 2018 - Harry Laverne Anderson, Amerikalı oyuncu ve sihibaz (d. 1952)
 2018 - Choi Eun-hee, Koreli oyuncu (d. 1926)
 2018 - Pamela Catherine Gidley, Amerikalı oyuncu (d. 1965)
 2018 - Harold Everett Greer, Amerikalı eski profesyonel basketbol oyuncusu (d. 1936)
 2018 - Ivan Mauger, Yeni Zelandalı motosiklet yarışçısı (d. 1939)
 2018 - Katharina Reiss, Alman çevirmen ve çeviribilimci (d. 1923)
 2019 - Hansjörg Auer, Avusturyalı dağcı ve kaya tırmanıcısı (d. 1984)
 2019 - Jörg Demus, Avusturyalı besteci ve piyanist (d. 1928)
 2019 - Ahmed İktidari, İranlı eğitimci, hukukçu, yazar, tarihçi ve coğrafyacı (d. 1925)
 2019 - David Lama, Avusturyalı dağcı ve serbest kaya tırmanıcısı (d. 1990)
 2019 - Fay McKenzie, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1918)
 2019 - Yaşar Özel, Türk ses sanatçısı (d. 1934)
 2019 - Jess Roskelley, Amerikalı dağcı (d. 1982)
 2020 - Daniel Bevilacqua, sahne adıyla Christophe, Fransız şarkıcı, söz yazarı, klavyeci ve müzik yapımcısı (d. 1945)
 2020 - Gene Deitch, Amerikalı ressam, animatör ve film yönetmeni (d. 1924)
 2020 - Francesco Di Carlo, İtalyan mafya üyesi (d. 1941)
 2020 - Howard Finkel, Amerikalı profesyonel güreş ring spikeri (d. 1950)
 2020 - Santiago Lanzuela Marina, İspanyol siyasetçi (d. 1948)
 2020 - Henry Miller, Amerikalı avukat ve hukukçu (d. 1931)
 2020 - Danièle Hoffman-Rispal, Fransız siyasetçi (d. 1951)
 2020 - Luis Sepulveda, Şilili yazar (d. 1949)
 2021 - Heinze Bakker, Hollandalı spor gazetecisi ve muhabiri (d. 1942)
 2021 - Nader Dastneshan, İranlı profesyonel futbolcu ve teknik direktör (d. 1960)
 2021 - Ludmila Guzun, Moldovalı kadın siyasetçi (d. 1961)
 2021 - Helen McCrory, İngiliz oyuncu (d. 1968)
 2021 - Éric Raoult, Fransız siyasetçi ve eski bakan (d. 1955)
 2021 - Yessengaly Abdijapbarovich Raushanov, Kazak şairi (d. 1957)
 2021 - Felix Silla, İtalya doğumlu Amerikalı eski aktör ve dublör (d. 1937)
 2021 - Mari Törőcsik, Macar oyuncu (d. 1935)
 2022 - Rhoda Kadalie, Güney Afrikalı akademisyen (d. 1953)
 2022 - Gloria Sevilla, Filipinli aktris (d. 1932)
 2022 - Joachim Streich, Doğu Almanya uyruklu eski futbolcudur (d. 1951)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Ses Günü
 Biyologlar Günü
 Fırtına : Kuğu Fırtınası (3 Gün)
 Ağrı'nın Eleşkirt ilçesinden Rus ve Ermeni birliklerinin geri çekilişi (1918)

0416
16

16 Nisan


Rudnaya Pristan (, lit. Ore Wharf) is a village (selo) located at the mouth of the Rudnaya River, on the Pacific coast of Primorsky Krai. It is situated 35 km east of Dalnegorsk (also in Primorsky Krai) and approximately 514 km north of Vladivostok. Its population was 2,107 in 2010, 2,389 in 2002, and 2,947 in 1989.

Lead smelting has been the town's primary industry since a plant was built there in 1930. The plant has provided steady employment for most of the area's families since that time, but at enormous cost to both the health of the residents and the local environment. The residents suffer from many health problems, including an inordinately high rate of cancer, and the soil has become heavily contaminated with lead-related by-products. The Blacksmith Institute consequently declared Rudnaya Pristan, along with Dalnegorsk, one of the ten worst polluted places on earth, although Anatoly Lebedev, leader of the ecological NGO BROK, disputes this inclusion.

Despite its coastal location, Rudnaya Pristan's harbor has remained largely undeveloped, and its climate is harsh, dominated in winter by the vast Siberian high-pressure system and in summer by remnants of the East Asian monsoon. This combination results in very cold, dry winters with generally high winds, and muggy summers that provide ideal conditions for the breeding of mosquitoes.

Climate

References

Rural localities in Primorsky Krai

Rudnaya Pristan


An Colpodium altaicum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius ngan Carl Friedrich von Ledebour. An Colpodium altaicum in nahilalakip ha genus nga Colpodium, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Colpodium

Colpodium altaicum


Kuyucak, Samsun ilinin Ladik ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 95 km, Ladik ilçesine 15 km uzaklıktadır.

Nüfus

Ladik'in mahalleleri

Kuyucak, Ladik


Çardaklı, Erzincan ilinin Üzümlü ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski adı, 1902 yılı kayıtlarında Ermenice kökenli Abga şeklindedir. 1928 yılı kayıtlarında ise Abge olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Erzincan il merkezine 30 km, Üzümlü ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Üzümlü belde ve köyleri

Çardaklı, Üzümlü


An Juncus grisebachii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Franz Georg Philipp Buchenau. An Juncus grisebachii in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Juncus

Juncus grisebachii


Cristina Simona Nedelcu () este o fostă gimnastă aerobică română care a câștigat medalia de argint la concursul individual al femeilor din cadrul Campionatului Mondial de Gimnastică Aerobică la Ulm, Germania în anul 2008.

În timpul carierei sale, ea a câștigat patru medalii de campion mondial (una de argint și trei de bronz), patru medalii de campion european (două de aur și două de bronz) și a fost de șase ori campioană la concursul individual al femeilor.

Referințe

Legături externe
CS Farul Constanța
Ulm/ Aerobic-WC: NEDELCU Cristina Simona/ROU, Aerobic WCh 2008 Ulm/GER

Nașteri în 1987
Nașteri pe 28 februarie
Gimnaste române
Gimnastica aerobică în România
București
Sportivi români în viață

Cristina Nedelcu


San Gavino Monreale (sardisk: Santu 'Èngiu) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 54 meters højde og har 8.671 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 87,40 km² og grænser til kommunerne Gonnosfanadiga, Guspini, Pabillonis, Sanluri, Sardara og Villacidro.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

San Gavino Monreale


The Flathead Indian Reservation, located in western Montana on the Flathead River, is home to the Bitterroot Salish, Kootenai, and Pend d'Oreilles tribes – also known as the
Confederated Salish and Kootenai Tribes of the Flathead Nation. The reservation was created through the July 16, 1855, Treaty of Hellgate.

It has land in four of Montana's counties: Lake, Sanders, Missoula, and Flathead, and controls most of Flathead Lake. The Flathead Indian Reservation, west of the Continental Divide, consists of  () of forested mountains and valleys.

Formation and land distribution
Native Americans have lived in Montana for more than 12,000 years, based on archaeological findings. The Bitterroot Salish came from the West Coast, whereas the Kootenai lived mostly in the interior of present-day Idaho, Montana, and Canada. The Kootenai left artifacts in prehistoric time. One group of the Kootenai in the northeast lived mainly on bison hunting. Another group lived on the rivers and lakes of the mountains in the west. When they moved east, they could rely less on salmon fishing, but turned to eating plants and bison. During the 18th century, the Salish and the Kootenai tribes shared gathering and hunting grounds. As European-American settlers entered the area, the different cultures of peoples came into conflict.

In 1855 the United States (US) made the Treaty of Hellgate, by which it set aside a reservation solely for use of the Flathead, encompassing an area including much of Flathead Lake. By the late 19th and early 20th century, the federal government had adopted a policy of allotting lands to individual Indian households from their communal holdings, in order to encourage subsistence farming and adoption of European-American ways.

Although the Flathead opposed such European-style allotments and farming, the US Congress passed the 1904 Flathead Allotment Act. Construction of the Flathead Indian Irrigation Project using the Mission Mountains as the water source was also authorized by Congress. Thousands of acres on the reservation were reserved for town sites, schools and the National Bison Range. The Flathead were given first choice of either  of land per household.

According to their treaty, the tribes have the right to off-reservation hunting, but the state believed it could regulate those activities. State game wardens were responsible for a violent confrontation in 1908 with a small Pend d'Oreilles hunting party, which resulted in deaths of four of the Native Americans, in what is known as the Swan Valley Massacre. A court challenge to their hunting rights reached the US Supreme Court, which upheld tribal treaty rights to hunt off-reservation in their former territory.

After allotments of land to individual households of members on the tribal rolls, the government declared the rest of the communal land to be "surplus" and opened the reservation to homesteading for White settlement. United States Senator Joseph M. Dixon of Montana played a key role in getting this legislation passed. Most tribal members chose land close to the mountains where wild game still roamed, so prime farmland in the middle of the valleys was available. When it opened in 1910, 81,363 applications by whites were received for 1,600 parcels of land. Lottery winners took only 600 tracts, leaving 1,000 tracts still open. These were taken in what the tribe considers a subsequent "land grab". The distribution of the lands caused much resentment by the Flathead as homesteaders started fencing the land, claiming water rights from streams and diverting water for irrigation. Congress amended the act to authorize the construction of irrigation systems for homesteaded lands within the reservation. The United States Reclamation Service began reconnaissance surveys in 1907 and actual work commenced in the summer of 1908. The tribes requested the establishment of the Pablo National Wildlife Refuge which was established in 1921, subject to reservoir uses for the irrigation project. The Tribes manage the fishery resources in the Pablo Reservoir. Originally a joint project, the Indian Service gained control of Flathead Irrigation Project in 1924. With the rugged mountains and valleys, numerous waterways diverse in size, and a large amount of natural lakes, the project was not completed until 1963.

Management
A tribal council was formed in response to the 1934 Indian Reorganization Act. They were the first tribes to organize a tribal government under the act. Under the Indian Self-Determination and Education Assistance Act of 1975, the tribal council was finally able to begin gradually taking over management of law enforcement, justice, forestry, wildlife, and health and human services programs. The Flathead have worked to regain control of the reservation lands and acquire some of the approximately one-half of the land base appropriated by non-Indians. The allotment of reservation lands remains "a very sensitive issue".

The tribes applied to Congress and began managing the Mission Valley Power Company in 1988, which serves the reservation. Their bid to take over the federal operating license for Kerr Dam wasn't successful, but the tribes obtained exclusive rights to purchase the facility in 2015, and a larger rent payment.

The Flathead Indian Irrigation Project had been operated by the Bureau of Indian Affairs (BIA) since they assumed management from the Bureau of Reclamation in 1993. It has 17 reservoirs,  of canals and more than 10,000 structures. After seven years of technical work on issues that included rights-of-ways, treaty-protected fisheries, biological resources, wildlife habitat and Native American traditional and cultural properties and resources, the Flathead Indian Irrigation Project Cooperative Management Entity was formed in 2010. The cooperative was the result of negotiations between the Flathead Joint Board of Control which represents non-Indian irrigation interests in the Flathead, Mission and Jocko Valley irrigation districts and the tribes. While the federal government would retain ownership, this was the first management partnership where management was taken over from the BIA on an irrigation project. Under the Cooperative, some of the irrigators were concerned that the tribes had equal representation as non-tribal farmers and ranchers, who they claim own 90 percent of the project's irrigable land. The use of the irrigation project by both Tribal and non-tribal members also complicated the nearly 2-decades-long-statewide effort to negotiate water rights settlements with all of Montana's tribes. The 2013 Montana Legislature failed to pass the Flathead Water Rights Compact after 12 years of negotiations with the tribes by the Montana Reserved Water Rights Compact Commission. In 2014, the BIA resumed management of the irrigation project. In 2015, the tribes acquired the dam, renaming it as the Seli'š Ksanka Qlispe' Dam. They are the first tribe to own a hydroelectric dam. It generates hydroelectric power for the region. The Confederated Salish and Kootenai Tribes – Montana Compact was ratified by the Tribes on December 29, 2020. This water rights compact with the state and federal government, with an effective date of September 17, 2021, established a regulatory body composed of members appointed by both the State of Montana and CSKT as the authority for all water right permitting and changes within the Flathead Indian Reservation in perpetuity. The Montana Water Rights Protection Act, passed by Congress to approve the compact, provided funding to rebuild the Flathead Irrigation Project.

Geography and ecology

All but the northern tip of Flathead Lake is part of the reservation. Flathead Lake lies in the northeast corner of the reservation, with most of the reservation to the south and west of the lake. Polson, the county seat of Lake County, is located at the southern end of the lake and within the reservation boundaries.  The Flathead River flows south and west from Flathead Lake and exits in the southwestern corner of the reservation. Virtually all streams within the reservation are tributaries of the Flathead River. Mission Valley is centrally located within the reservation and surrounded on the eastern, western, and southern sides by mountain ranges.

Part of the Mission Mountains range is on the reservation. The western end of the range is protected by the Mission Mountains Tribal Wilderness and the eastern end of the range is protected by the Mission Mountains Wilderness. The southern end of the Mission Mountains includes a large grizzly bear protection area which is usually closed to hikers from July thru September. This allows the bears to feed on lady bugs and cut worms, and attempts to keep bear-human contact to a minimum.

The Natural Resource Department uses innovative management to restore and protect the habitat that supports a large variety of wildlife. The tribe prohibits hunting furbearing animals on the reservation. The tribe permits hunting by non-natives of the following birds: Hungarian partridge, pheasants, ducks, geese, mergansers, and coots. Other animals that can not be hunted by non-natives are: elk, white-tailed deer, mule deer, grizzly bear, and moose. Wolves, bison, swans, and falcons are also present.

Recent years have seen a decline in the numbers of native fish species, which include: bull trout, westslope cutthroat trout, northern whitefish, and northern pikeminnow. Non-native species include: yellowstone cutthroat trout, brook trout, rainbow trout, brown trout, lake trout, lake whitefish, black bullhead, kokanee salmon, yellow perch, northern pike, largemouth bass, and smallmouth bass.

Wildfires
At the beginning of August 2023, tribal, state and federal firefighters were fighting four lightning-sparked wildfires that had burned more than .

Demographics
The total population of the reservation was 28,324 as of the 2010 census, an 8% increase over the 2000 census. Some 9,138 persons living there identified as Native American; a total of 19,221 identified as other racial groups, outnumbering tribal members by 2:1. The largest community on the reservation is the city of Polson, which is also the county seat of Lake County.  The seat of government of the Confederated Salish and Kootenai Tribes of the Flathead Nation is Pablo.

Economy

The tribes derive income from selling timber and from operating a variety of businesses:
 Gray Wolf Peak casino in the south of the reservation between Arlee and Evaro,
 KwaTaqNuk ("where the water leaves the lake") resort and casino in Polson,
 S&K Technologies, a defense technology firm with its headquarters in St. Ignatius and five subsidiary companies in the US and Saudi Arabia
 S&K Electronics in Pablo, an electronics manufacturer established in 1984,
 S&K Holding, a leasing and financing firm
 Salish Kootenai College, a tribally controlled college, has been established in Pablo. It offers two- and four-year degrees..

Infrastructure

Power

Mission Valley Power Company serves the reservation. The Confederated Salish and Kootenai Tribes of the Flathead Reservation operate and maintain Mission Valley Power, a federally owned electricity provider.

The Seli'š Ksanka Qlispe' Dam, (formerly Kerr Dam, generates hydroelectric power for the region.

Transportation

U.S. Highway 93 is a busy route passing through the reservation with Missoula to the south and Glacier National Park and the Whitefish Mountain Resort to the north. Much of the heavily used route for commercial, recreational, and local traffic was undergoing a significant widening project. In 1997, the tribes entered negotiations with the Montana Department of Transportation over improvements to the  through the reservation as the tribes were concerned that project would destroy wetlands, further fragment wildlife habitat, and kill more animals crossing the highway. With concern for the nearby designated wilderness and grizzly bear habitat in the Mission Mountains, an agreement with the state and the Federal Highway Administration was reached in December 2000. While the passing lanes, turning lanes, climbing lanes, and wider shoulders were intended to cut down on accidents, the project also included 41 fish and wildlife crossings with the most visible being "Animals' Trail", a .

Points of interest
 Flathead Indian Museum, St. Ignatius
 Flathead Lake State Park
 The Garden of One Thousand Buddhas
 Kicking Horse Reservoir
 Mission Mountains Tribal Wilderness
 The CSKT Bison Range/Pablo National Wildlife Refuge, Moiese
 Ninepipe National Wildlife Refuge and State Wildlife Management Area
 St. Ignatius Mission, St. Ignatius
 The People's Center, Pablo

Communities
There are 26 places (including CDPs) on the reservation that are officially recognized by the Census Bureau. Only eight of them are majority Flathead. After the allotment and homesteading at the turn of the 20th century, white settlers gained ownership to about one-half of the land on the reservation. Since the late 20th century, the tribe has been steadily buying back the land over many years. The Flathead own about 2/3 of the land on the reservation.

Arlee
Bear Dance (part)
Big Arm
Camas
Charlo
Dayton
Dixon
Elmo
EvaroFinley Point
Hot Springs
Jette
Kerr
Kicking Horse
Kings Point
Lindisfarne
LonepineNiarada
Old Agency
Pablo
Polson
Ravalli
Rocky Point
Ronan
St. Ignatius
Turtle Lake

See also
 Jocko Valley

References

Further reading

Evaluation of Wildlife Crossing Structures on US Highway 93 North, Montana Department of Transportation

External links

Confederated Salish and Kootenai Tribes
Interior Salish
Ktunaxa
American Indian reservations in Montana
Geography of Flathead County, Montana
Geography of Lake County, Montana
Geography of Missoula County, Montana
Geography of Sanders County, Montana
Landmarks in Montana
1855 establishments in the United States

Flathead Indian Reservation


Chipping Norton er en købstad og civil parish i Cotswold Hills i distriktet West Oxfordshire i Oxfordshire i England. Byen ligger omkring 19 km sydvest for Banbury og 29 km nordvest for Oxford. Ved folketællingen i 2011 havde Chipping Norton et indbyggertal på 6.337.

Rollright Stones er en stencirkel i Chipping Norton, der viser, at der har boet mennesker i forhistorisk tid. Chipping Norton Castle var en motte-and-bailey-fæstning, der blev opført af nomannerne. Byen voksede op omkring denne fæstning. I dag er kun en del af jordvoldene tilbage.

Notable beboere
Sarah Averill, Salem "heks".
Geoffrey Burbidge, astronomiprofessor.
Jeremy Clarkson, tidligere vært på Top Gear, journalist og forfatter.
James Hind, landevejsrøver født i 1616 og henrettet for forræderi i 1652
Conroy Maddox, surrealistisk maler boede i Chipping Norton 1929–33.
Prinsesse Margaretha, søster til Kong Carl 16.
Janice Meek, verdensrekordholder i havroning
Wentworth Miller, amerikansk skuespiller
Keith Moon, trommeslager i The Who ejede Crown and Cushion Hotel på High Street.
Simon Nicol, guitarist sanger i Fairport Convention
Walter Padley, fagforeningsmand og politiker
Dominic Sandbrook, historiker
Charles Stewart Parnell, leder af Irish Parliamentary Party gik i skole i 1850'erne
Præsten Edward Stone, opdager af det aktive stof i aspirin, boede i byen
Barbara Toy, rejseforfatter og dramatiker.
Elizabeth Jane Weston, neo-latinsk digter også kendt som Westonia , født 1581.
Vivian Woodell, grundlægger af Phone Co-op, som ligger i byen.
David Cameron, Storbritanniens premierminister fra 2010 til 2016.

Referencer

Byer i England
Oxfordshire

Chipping Norton


ඝෝරාවාඩී ලෙන්, හෙවත් ඝෝරාදේශ්වර් ලෙන් සහ ශේලාර්වාඩී ලෙන්, යන නම්වලින් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ පූනේ සිට 25 km පමණ වයඹදිගින් පිහිටි ලෙන් සමූහයකි. මුල්කාලීනව බෞද්ධ ලෙන් වූ මේවායේ වර්තමානයෙහි බෞද්ධ මෙන්ම හින්දු දේව ප්‍රතිමා ද දක්නට ලැබේ.

මෙය පූනේ සහ මුම්බායි යා කෙරෙන NH4 අධිවේගී මාර්ගය ආසන්නයේ පිහිටා ඇත. මෙම ලෙන් ක්‍රි.ව. 3වන සහ 4වන සියවස් අවට කාලයේ නිර්මාණය වී ඇති බව පෙනේ.

මෙහි චෛත්‍යගෘහ හා සම්බන්ධ භාවනා ශාලා නවයක් ඇත. මෙහි එක් බිත්තියක වූ බ්‍රාහ්මී අක්ෂරවලින් ලියූ අභිලේඛනයක මෙම චෛත්‍යගෘහය බුදුන් ඇතුළු සංඝයා උදෙසා, "භදාන්ත්සිංහ"ගේ ශ්‍රාවකයකු වූ "ධාපර්"ගේ දියණියන් විසින් පූජා කළ බැව් දැක්වේ. මෙම චෛත්‍යගෘහය වර්තමානයේ ශ්‍රී ඝෝර්වාදේශ්වර් දේවාලය ලෙස හැඳින්වේ.

බාහිර සබැඳි

Ghorawdeshwar Temple

ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ලෙන්
මහාරාෂ්ට්‍රයේ ලෙන්
ඉන්දියානු ශෛලමය ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
ඉන්දියාවේ පැරණි ජනාවාස පැවති ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ වන්දනා ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ආරාම

ඝෝරාවාඩී ලෙන්


Muş, Türkiye'nin Doğu Anadolu Bölgesi'nin Yukarı Murat-Van Bölümü'nde yer alan bir ildir.

Merkez, Bulanık, Malazgirt, Varto, Hasköy ve Korkut ilçeleri ile birlikte, Muş ilinin nüfusu 411.117'dir. (2020 sonu)  Geçimini genellikle tarım ve hayvancılık ile sağlayan halkın büyük bir bölümü köylerde ikamet etmektedir. İl merkezinin denizden yüksekliği 1334 metredir.

İklim
Bölgenin denize uzak ve yüksek olması nedeniyle karasal iklimin etkisi görülür. Çok geniş bir bölge olması ve yükseklik farklarına bağlı olarak iklim  özellikleri farklılaşır.

Ekonomi
Başlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Kentte pek çok fabrika da mevcuttur.

Yönetim

İllerde protokolde ilk sırada yer alan Vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Ayni seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.

Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.

Muş Valisi, 1968-Aksaray doğumlu Avni ÇAKIR'dır. Ağustos 2023 tarihinde Kastamonu Valisi iken atanmıştır.

Muş Belediye Başkanı, 1970-Muş doğumlu Feyat Asya(AK PARTİ), 31 Mart 2019 seçimlerinde %34,76 oy oranıyla seçilmiştir.

Bulanık ve Varto'nun HDP'li belediye başkanları seçildikten sonra İçişleri Bakanlığı tarafından görevden alınmış, yerine ilçe kaymakamları kayyum atanmıştır.

2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Muş İl Genel Meclisi üye sayısı, 8 AK PARTİ, 7 HDP ve 1 MHP ile 7 boş (HDP'li olup üyeliği iptal edilen) üyelik olmak üzere 23'dür.

2018 Genel seçimleri sonucu, Muş'u temsilen TBMM'de AKP'den 1 milletvekili (Mehmet Emin Şimşek) ve HDP'den 3 milletvekili (Gülüstan Kılıç Koçyiğit, Mensur Işık, Şevin Coşkun) seçilmiştir.

Nüfus

Güncel Nüfus Değerleri (TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Muş ili nüfusu: 399.202'dir. Bu nüfusun % 60,6'i şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 8.650  km2'dir. İlde  km2'ye 46 kişi düşmektedir. (Bu sayı Hasköy'de  97'dir.) İlde yıllık nüfus% 1,49 oranında azalmıştır.  Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Merkez ilçe (% 0,84)- Malazgirt (-% 6,03)

06 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 6 İlçe, 23 belediye, bu belediyelerde 121 mahalle ve ayrıca 366 köy vardır.

Eğitim
Muş Alparslan Üniversitesi 2007 yılında kurulmuştur. Daha öncesinde ise çevredeki diğer üniversitelere bağlı olarak ilde yükseköğretim kurumları mevcuttur.

Konum

Spor

Muşspor, 1984-1985 sezonunda 3. Lig'in yeniden kurulmasıyla Muş'taki kulüplerin bir araya gelip kurduğu Muşspor, tarihinde ilk kez profesyonel liglerde mücadele etmeye başladı. 1990-1991 sezonunda Zeki Eker'in başkanlığı döneminde 3. Lig 2. Grup'ta şampiyon olan kulüp, tarihinde ilk kez 2. Lig'e (Şu an ki 1. Lig) yükseldi. Ancak 1993-1994 sezonu sonunda 2. Futbol Ligi 5. Klasman Grubu'nu 7. sırada bitirerek 3. Lig'e düştü. 3. Lig'de oynarken şirketleşen kulübün adı Muşspor AŞ olarak değiştirildi. 1997-1998 sezonunu 3. Lig 1. Grup'ta 16. sırada tamamlayan kulüp, Muş 1. Amatör Ligi'ne düştü. Ancak ertesi sezon şampiyon olarak tekrar 3. Lig'e yükseldi. 2004-2005 sezonunda 3. Lig 1. Grup'ta, 15. sırada yer alarak tekrar Muş 1. Amatör Ligi'ne düştü. Ertesi sezon ise kulüp kapandı.

2018-19 Sezonu sonunda, futbol liglerindeki tek takımı Muş Menderes Spor, futbol Bölgesel Amatör Lig (BAL)'deki grubunu 12. tamamlamıştır. Muş Menderes Spor sonraki yıllarda İsmini Muş 1984 Muşspor olarak değiştirerek Bölgesel Amatör Ligde devam etmiştir. Ayrıca futbol kadın 3. liginde 2 takımı, voleybol 2. liginde erkeklerde 2, kadınlarda 1 takımı bulunmaktadır. Küme düşen ya da yükselen takım olmamıştır.

Ziraat Türkiye Kupası 'nda, Muş Menderes Spor 1. turda elenmiştir.

Muş'u futbol alanında temsil eden  Muş 1984 Muşspor ve Muş Belediyespor Bölgesel Amatör Ligde aynı grupta oynamaktadırlar.

Muş Bedensel Engelliler Basketbol Kulübü (Muş Besk) Tekerlekli Sandalye Basketbol 1.liginde mücadele etmektedir.

Önemli spor tesisleri: Muş Şehir Stadı (2.250), Atatürk Spor Salonu (1.500) ve Muş Kapalı Yüzme Havuzu (500)'dur.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Muş valiliği
 Muş İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

Türkiye'nin illeri

Muş (il)


Die Worsley-Aluminiumoxid-Raffinerie befindet sich nahe der historischen Holzarbeitersiedlung Worsley, ca. 15 km nordwestlich von Collie in Western Australia, Australien. Diese Raffinerie mit etwa 1800 Beschäftigten ist ein Gemeinschaftsunternehmen von South32 (86 %), Japan Alumina Associates (Australia) (10 %) und Sojitz (4 %). South32 ist ein Ableger von BHP Billiton, der am 25. Mai 2015 abgespalten wurde.

In ihr wird nach dem Bayer-Verfahren aus Bauxit reines Aluminiumoxid gewonnen.

Geschichte
In den frühen 1960er Jahren gründeten lokale Geschäftsleute ein Unternehmen, das die Bauxitlagerstätten nahe Boddington in der Darling Range erkundete und abbaute. In den 1980er Jahren wurde mit dem Aufbau der Boddington-Bauxitmine und Raffinerie begonnen. Das erste Aluminiumoxid wurde im April 1984 produziert und ab Mai 2000 produzierte die Raffinerie 3,1 Millionen Tonnen Aluminiumoxid. Das Bauxit wird von der Boddington-Bauxitmine geliefert. Der Transport des hergestellten Aluminiumoxid der Raffinerie erfolgt anschließend mit der Eisenbahn bis zum Hafen von Bunbury und wird dort auf Schiffe verladen.

Von 2008 bis 2012 wurde die Kapazität auf 4,6 Mio. t pro Jahr erhöht.

Siehe auch
 Liste von Aluminiumoxid-Fabriken
 Bauxitbergbau in Australien

Einzelnachweise

Aluminiumoxidhersteller
Produzierendes Unternehmen (Western Australia)

Worsley-Aluminiumoxidraffinerie


L'Auberson ist ein Dorf in der Gemeinde Sainte-Croix im Kanton Waadt, Schweiz.

Geographie
Das langgezogene Strassendorf liegt auf einem kleinen Hügelsporn inmitten einer Jura-Hochebene. Mit einer Höhenlage von  zählt es zu den höchstgelegenen Ortschaften des Jura-Gebirges, knapp übertroffen nur von einigen französischen Dörfern in der Region von Les Rousses und Saint-Claude. Zusammen mit La Chaux-de-Sainte-Croix liegt das Dorf im hydrologischen Einzugsgebiet des Flusses Areuse, der durch das Val de Travers im Kanton Neuenburg fliesst. Politisch gehören die beiden Ortschaften allerdings zur Waadtländer Gemeinde Sainte-Croix. Über den Col des Etroits () ist das Dorf im Osten mit Sainte-Croix verbunden, wobei kurz vor der Passhöhe eine Strasse nordostwärts nach Buttes abzweigt. Der Col de l'Aiguillon führt südwärts nach Baulmes. Im Westen grenzt das Dorf an Frankreich und ist über eine 1848 eröffnete Strasse mit Les Fourgs und Pontarlier verbunden.

Geschichte
Bis ins 16. Jahrhundert gehörte die Ortschaft zur Herrschaft Sainte-Croix, danach ab 1536 zur Berner Landvogtei Yverdon und seit 1803 zum Kanton Waadt. L'Auberson ist seit 1536 reformiert und war nach Sainte-Croix kirchgenössig, bevor es 1860 seine eigene Kirche erhielt. Im 19. Jahrhundert wuchs der zunächst aus nur aus zwei Höfen bestehende Ort zu einem Strassendorf. Die Einwohnerzahl lag 1860 bei 500, sank bis 1983 auf 385 und liegt heute wieder bei ungefähr 500.

Die Gemeinde ist landwirtschaftlich geprägt. Vom 16. bis zum 19. Jahrhundert wurde ausserdem Eisenerzabbau betrieben. Wie in vielen Juradörfern setzte im 18. Jahrhundert die Industrialisierung ein, die sich hier vor allem in Heimindustrie und Manufakturen ausprägte. Zunächst wurden vor allem Uhren hergestellt, später Musikdosen, wobei die Industrie in den 1970er Jahren einen Niedergang erfuhr.

Sehenswürdigkeiten
 Reformierte Kirche, erbaut 1869. Das Bauwerk ist eine spätklassizistische Saalkirche mit halbrundem Abschluss und Frontturm mit Haube.
 Schulhaus, erbaut 1886 durch Francis Isoz
 Musée Baud, Spezialsammlung historischer Musikautomaten

Galerie

Persönlichkeiten
 Michel Bühler (1945–2022), Chansonnier und Schriftsteller

Literatur
 Guide artistique de la Suisse, Bd. 4a, Bern 2011, S. 360.

Weblinks

 Musée Baud

Sainte-Croix VD
Ort im Kanton Waadt

L’Auberson


أعلى إيرادات الأفلام

قائمة الأفلام
 1000 مبروك (فيلم)
 12 جولة
 17 مرة أخرى (فيلم)
 2012 (فيلم)
 500 يوم من الصيف (فيلم)
 9 (فيلم)
 كارتل
 الرحلة إلى مكة (فيلم 2009)
 آخر أيام الأرض (فيلم)
 آغورا (فيلم)
 آلام المخاض (فيلم)
 أحبك بيث كوبر (فيلم)
 أحبك يا رجل (فيلم)
 أحلام الزبالين (فيلم)
 أدرينالين (فيلم)
 أزمة شرف (فيلم)
 أساسنز كريد: لاين أيج
 أشباح صديقات الماضي
 أشخاص ظرفاء (فيلم)
 أصيل (فيلم)
 أطفال الحروب
 أعداء الشعب (فيلم)
 أعز أصحاب (فيلم)
 أفاتار (فيلم 2009)
 أمريكا (فيلم)
 أمير البحار (فيلم)
 أميليا (فيلم)
 أنا أحبك فيليب موريس
 أنشودة عيد الميلاد (فيلم)
 أوغاد مجهولون
 أيام صعبة (فيلم)
 إبراهيم الأبيض (فيلم)
 إحكي يا شهرزاد (فيلم)
 إسحبني إلى الجحيم (فيلم)
 إطلاق النار على فيل (فيلم)
 إكس-من الأصول: وولفرين
 إيفانجيليون: 2.0 أنت (لا) تستطيع التقدم
 ابقى قابلني (فيلم)
 الأكاديمية (فيلم)
 الأم والطفل (فيلم)
 الأميرة والضفدع
 الأوغاد (فيلم هندي)
 البارونات (فيلم)
 البعد الآخر (فيلم)
 البيت الأخير على اليسار (2009)
 البيه رومانسي (فيلم)
 التروتسكي (فلم)
 التعليم (فيلم)
 الجميع بخير (فيلم)
 الحب في هذه الأيام (فيلم هندي)
 الحقيقة البشعة (فيلم)
 الحكاية فيها منة (فيلم)
 الحياة في زمن الحرب (فيلم)
 الخداع (فيلم)
 الخليج (فيلم)
 الدواحة (فيلم)
 الدولي (فيلم)
 الديكتاتور (فيلم)
 الذي لا يقهر (فيلم)
 الرأسمالية: قصة حب
 الرجال الذين يحدقون في الماعز
 السر في عيونهم
 السرعة والغضب 4 (فيلم)
 السفاح (فيلم)
 الشباب في الثورة
 الشريط الأبيض (فيلم)
 الصالحة (فيلم)
 الضحايا (فيلم)
 الطربوش الفضي (فيلم)
 الطريق (فيلم 2009)
 الطريق إلى الفلوجة (فيلم)
 العالمي (فيلم)
 العصر الجليدي: ظهور الديناصورات
 العودة للوطن
 الفرح (فيلم)
 الفطيرة الأمريكية: كتاب الحب
 القضية 39
 القلب يقول أهلا (فيلم هندي)
 المتحولون 2 (فيلم)
 المحقق كونان: المطارد الأسود
 المدمر: الخلاص
 المراقبون (فيلم 2009)
 المسافر (فيلم)
 المشتبه (فيلم)
 المعرفة (فيلم)
 المملكة المحرمة
 النمر الوردي 2
 النمط الحر (فيلم)
 النوارس (فيلم)
 الوجهة النهائية 4
 الوحوش ضد الكائنات الفضائية (فيلم)
 اليتيمة (فيلم)
 بالألوان الطبيعية (فيلم)
 بخصوص ايلي (فيلم)
 بدائل (فيلم)
 بدل فاقد (فيلم)
 بدون رقابة (فيلم)
 بن 10: غزو الرقاقات
 بوبوس (فيلم)
 بوش (فيلم)
 بول بلارت: شرطي المجمع التجاري
 بيتنا (وثائقي)
 تسعة (فيلم)
 تشهير (فليم وثائقي)
 تينور (فيلم)
 ثلاثة بلهاء (فيلم هندي)
 ثمينة (فيلم)
 جسم جينيفر
 جولي وجوليا (فيلم)
 جون رابي (فيلم)
 جي-فورس
 جي. آي. جو: ظهور الكوبرا (فيلم)
 جيران (فيلم)
 حجاب الحب (فيلم)
 حد سامع حاجة (فيلم)
 حروب العرائس
 حظ بالصدفة (فيلم هندي)
 حفل زفاف (فيلم)
 حوض سمك (فيلم)
 حيث تكون الأشياء البرية (فيلم)
 خزانة الألم (فيلم)
 خطابات إلى الأب يآكوب
 خطيئة صامتة
 خلطة فوزية (فيلم)
 خلوة أزواج (فيلم)
 دار الحي
 دكان شحاتة (فيلم)
 دكتور سيلكون (فيلم)
 ذا بوكس
 ذا كوليكتور (فيلم)
 رجل جاد (فيلم)
 رجل ورق
 زوج الأم (فيلم)
 زومبي لاند
 سباق إلى جبل ساحرة
 سبلايس
 ستار تريك (فيلم)
 سليمان كين (فيلم)
 سو 6
 سوبرمان\باتمان:أعداء الجميع
 شرلوك هولمز (2009)
 صداع الكحول (فيلم)
 صدى الجبل (فيلم)
 صياد اليمام (فيلم)
 طير إنت (فيلم)
 عائلة جونز
 عجمي (فيلم)
 عرض الزواج (فيلم)
 عزازيل (فيلم)
 عزبة آدم (فيلم)
 عقبال عندكم
 علقة موت (فيلم)
 عمر وسلمى 2 (فيلم)
 عناقات مكسورة
 عندما تبكي حشرة الليل
 عودة الكنز
 غائم مع فرصة لتساقط كرات اللحم
 غرباء في السندرة
 غوكسين 2
 فاتنة (فيلم)
 فايرد أب
 فخفخينو (فيلم)
 فوق
 فوق في الجو (فيلم)
 فيكتوريا الصغيرة
 فيلم حسيبة بن بوعلي
 فيلم ناروتو شيبودن: إرادة النار
 قائمة الأفلام المتصدرة شباك التذاكر الأمريكي عام 2009
 قائمة الأفلام المصرية سنة 2009
 قاتل النينجا
 قلب مجنون (فيلم)
 كريسماس كارول (فيلم)
 كل يوم عيد
 لبنان (فيلم 2009)
 لمح البصر (فيلم)
 لمحاين د الحساين (فيلم)
 لوبين الثالث ضد المحقق كونان
 ليلة في المتحف 2 (فيلم)
 ماديا ذهبت إلى السجن
 ماري وماكس (فيلم)
 ماي لايف إن روينز
 مايكل جاكسون هذه هي (فيلم)
 مجنون أميرة (فيلم)
 مدغشقر مجيد (فيلم)
 مدينة الحياة والموت (فيلم)
 معتوق في بانكوك (فيلم)
 المقاطعة 9
 مقتحمو النهار
 مقلب حرامية (فيلم)
 ملائكة وشياطين (فيلم)
 ملحمة الشفق: قمر جديد
 ملكية خاصة (فيلم)
 مليونير متشرد (فيلم)
 مملكة سليمان (فيلم)
 مهووسة (فيلم 2009)
 مواضيعي (فيلم)
 مواطن ملتزم بالقانون
 ميتال غير:العمل الخيري
 ميكانو (فيلم)
 نخبة بروكلين (فيلم)
 نوتوريوس (فيلم 2009)
 نيويورك، أنا أحبك
 هاتشي: حكاية كلب
 هاري بوتر والأمير الهجين (فيلم)
 هانا مونتانا (فيلم)
 هاي كيك غيرل (فيلم)
 هدف 3 (فيلم)
 هل سمعت عن مورغنس؟
 هليوبوليس (فيلم)
 هو ليس معجبا بك
 واحد صفر (فيلم)
 وراء قوس قزح (فيلم)
 وقت القاهرة (فيلم)
 ولاد العم (فيلم)
 وندر وومان (فيلم 2009)
 يوم الجمعة الثالث عشر
 يوم ما اتقابلنا (فيلم)

مراجع

قائمة أفلام 2009
سنوات في الأفلام
قوائم أفلام

قائمة أفلام 2009


Ünee tugalluulakh (, let the cows calve) is a mancala game played by Kazakhs in western Mongolia. The rules are the same as the iesön khorgol game.

The starting position is a 3x2 grid of holes with six pieces in each hole, as follows:

References

External links
Rules to Unee tugaluulax posted on the manqala.org wiki.

Traditional mancala games
Mongolian games

Ünee tugalluulakh


Sciatica este o afecțiune a nervului sciatic, care se manifestă prin dureri în întreg membrul inferior. Această durere poate coborî de la șold până la picioare. Simptomele se manifestă de obicei doar pe o parte a corpului. Anumite cauze, cu toate acestea, pot determina dureri pe ambele părți. Dorsalgia joasă este prezentă uneori, dar nu întotdeauna. Slăbiciunea sau amorțeala pot să apară în diferite părți ale piciorului afectat.

Aproximativ 90% din cazurile de sciatică se datorează unei hernii de disc apăsând pe una dintre lombare sau sacrale nervoase rădăcini. Alte probleme care pot duce la sciatică sunt spondilolisteza, stenoza spinală, sindromul piriformis, tumorile pelvine și apăsarea pe nervul sciatic a capului copilului în timpul sarcinii. Testarea sensibilității piciorului este adesea de ajutor în diagnosticarea afecțiunii. Testul este pozitiv dacă, atunci când piciorul este ridicat în timp ce o persoană este culcată pe spate, se simt dureri mai jos de genunchi. În cele mai multe cazuri nu este necesară imagistica medicală, cu excepția cazurilor în care sunt afectate funcțiile intestinului sau vezicii urinare, există o slăbiciune semnificativă, simptomele sunt de lungă durată sau există îngrijorarea producerii unei tumori sau infecții. Sciatica poate prezenta asemănări cu alte boli ale șoldului sau cu herpesul incipient al zonei zoster înainte de apariția erupției.

Tratamentul inițial este de obicei cu analgezice. în general, se recomandă ca oamenii să-și continue activitățile la capacitatea lor obișnuită. De multe ori afecțiunea trece în timp: în aproximativ 90% din oameni problema dispare în mai puțin de șase săptămâni. În cazul în care durerea este severă și durează mai mult de șase săptămâni se poate realiza o intervenție chirurgicală. În timp ce operația ameliorează de multe ori durerea, pe termen lung beneficiile sunt neclare. Chirurgia poate fi necesară în cazul în care apar complicații, cum ar fi probleme ale intestinului sau vezicii urinare. Unele tratamente precum administrarea de steroizi sau gabapentină, acupunctura, tratamentul cu căldură sau gheață și masajul dau rezultate modeste.

În funcție de modul în care este definită, sciatica afectează între 2% și 40% dintre oameni la un moment dat. Persoanele cele mai frecvent afectate au vârsta cuprinsă între 40 și 60 ani și sunt de obicei bărbați. Această condiție medicală a fost cunoscută încă din antichitate. Prima utilizare cunoscută a cuvântului sciatica datează din 1451.

Epidemiologie
În funcție de modul în care este definit, între 2% și 40% dintre oameni suferă de sciatică la un moment dat. Ea apare cel mai frecvent la vârsta de 40-50 de ani, iar bărbații sunt mai frecvent afectați decât femeile.

Referințe

Boli ale sistemului nervos

Sciatică


A Guerrilha de Libertação Popular (People's Liberation Guerrilla Army em inglês) é uma organização ilegal denominada como o "braço armado" do Partido Comunista da Índia (Maoísta). Visa derrubar o governo indiano por meio de uma guerra popular.

Contexto
O Exército de Guerrilha do Povo (sigla PGA em inglês) foi fundado em 2 de dezembro de 2000, conhecido atualmente como Guerrilha de Libertação Popular (sigla PLGA em inglês). Tornou-se notório pela sua intensa participação em movimentos populares promovidos pela Guerrilha Popular do Partido Comunista da Índia (Marxista-Leninista), também conhecida como Grupo de Guerra do Povo.

Em 2004, quando o Grupo de Guerra do Povo se fundiu com o Centro Comunista Maoísta da Índia (sigla MCCI em inglês) para formar o Partido Comunista da Índia (Maoísta), suas respectivas alas armadas também se fundiram. Desse modo, o Exército de Guerrilha do Povo (a ala militar do Grupo de Guerra do Povo) e o Exército da Guerrilha de Libertação (a ala militar do MCCI) combinaram-se para formar a Guerrilha de Libertação Popular. A PLGA foi fundada no primeiro aniversário da morte de seus três membros do Comitê Central, que foram mortos em um encontro em Koyyuru.

Composição
A PLGA é controlada pela Comissão Militar Central (Maoísta).  As análises em setembro de 2013, com base em comunicações interceptadas dos maoístas, sugeriram que o número estimado de membros do PLGA diminuiu de 10.000 - 12.000, para 8.000 - 9.000.  Recentemente, em março de 2014, Gautam Navlakha (jornalista) afirmou que a força da PLGA não diminuiu, mas aumentou, no entanto, a zona de guerrilha foi geograficamente reduzida. Ela escreveu que "o número de empresas e pelotões da PLGA aumentou de 8 empresas e 13 pelotões em 2008 para 12 empresas e mais de 25 pelotões, além de um pelotão de abastecimento em 2013". Todos os membros da PLGA são voluntários e não recebem qualquer remuneração.

A contagem da Milícia do Povo (organização aliada) é de cerca de 38.000 pessoas, compostas principalmente de tribos que usam arcos e flechas como armas e supostamente fornecem suporte logístico a PLGA. Durante sua visita às zonas de guerrilha dos maoístas alguns anos atrás, Arundhati Roy observou que dentre a totalidade dos membros da PLGA 45% eram mulheres, mas as análises recentes sugerem que agora compõem 60%. Ainda, as mulheres lideram 20 das 27 divisões no Corredor Vermelho.

A Guerrilha de Libertação Popular possui uma ala de inteligência militar, Equipe Central de Instrução e Equipe Central de Ação. Os maoístas fabricam 80% de suas armas e saqueiam outras das forças de segurança.

Ataques notáveis
Em 6 de abril de 2010, um ataque à Força Policial da Reserva Central (sigla CRPF em inglês) em seu acampamento no distrito de Dantewada, Chatisgar, matou 76 membros da CRPF. Este é considerado o maior ataque do braço armado Maoísta. Em 25 de maio de 2013, a PLGA teve como alvo o comboio de líderes do Congresso em Chatisgar; 27 pessoas morreram, incluindo Mahendra Karma, o fundador da Salwa Judum (operação Naxalita). Karma era o alvo principal.

Em 4 de abril de 2021, no ataque de Chatisgar Naxal, um grupo de cerca de 400 maoístas, armados com LMGs, emboscaram forças de segurança alocadas para uma operação especial, matando pelo menos 22 pessoas e ferindo outras 30, além de fugir com mais de uma dúzia de armas da força policial indiana.

Mallojula Koteswara Rao (26 de novembro de 1954 – 24 de novembro de 2011) foi um dos comandantes-chefes da PLGA, supervisionou diversos ataques da organização.

Ver também
 Guerrilhas
 Comunismo

Insurgência Naxalita
Grupos guerrilheiros
Organizações maoistas
Movimento Comunista Internacional

Guerrilha de Libertação Popular


ශ්‍රී ලංකාවට ආවේණික පක්ෂියෙක් වන ගිරා මලිත්තා ප්‍රමාණයෙන් ගේ කුරුල්ලෙකු තරම් වේ. තෙත් කලාපයේත් කඳුකරයේ මීටර් 1500 දක්වා පමණ ඉහළටත් වන ආවරණ සහිත ප්‍රදේශ වල සුලභ පක්‍ෂියෙකි. කඳුකර කලාපය ආශ්‍රිත පහත රට වියළි කලාපයේද දක්නට ලැබෙන මුත් උතුරෙහි දුලභය. මෙම ගිරවා ප්‍රධාන වශයෙන් කොළ පැහැතිය. යුෂ සහිත ඵල වර්ග මධු සහ රා මදින්නන්ගේ මුට්ටිවල එකතුවන තෙලිජ්ජ වලට ප්‍රිය කරයි. මීට අමතරව මොහු කුඩා බීජ වර්ගද ආහාරයට ගනී. කෙටි පෙඳයක් සහිත මෙම කුඩා ගිරවා නිදන්නේ ගසක කුඩා අත්තක වවුලෙකු මෙන් යටිකුරුව එල්ලීය. එම නිසා මෙම ගිරවුන් වවුල් ගිරවුන් ලෙසද හඳුන්වනු ලැබේ. අභිජනනය කරන්නේ වසරේ මුල් භාගයේදීය. ඇතැම් විට යළිත් අගෝස්තු-සැප්තැම්බර් කාලයේද බිත්තර දමයි. බිත්තර දමනු ලබන්නේ ගසක කඳේ හෝඅත්තක පිහිටි කුහරයක් මත වේ.

කුරුල්ලෝ
ශ්‍රී ලංකාවේ කුරුල්ලෝ
ශ්‍රී ලංකා‍වට ආවේනික සතුන්
ගිරාමලිත්තෝ

ශ්‍රී ලංකා ගිරාමලිත්තා


ඉච්ඡාප්‍යාරි නාගින් (සිංහල: ප්‍රේමී ඉච්ඡා-නාගිනිය) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියානු හින්දි-භාෂා ප්‍රේමනීය ෆැන්ටසි රූපවාහිනී කතාමාලාවකි. 2016 සැප්තැම්බර් 27 දින SAB TV නාළිකාව ඔස්සේ විකාශය ඇරඹි මෙම රූපවාහිනී කතාමාලාව සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 8.00ට විකාශය වේ.

මෙම කතාමාලාවේ ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරනු ලබන්නේ ප්‍රියාල් ගෝර් සහ මිෂ්කාත් වර්මා විසිනි.

මෙම කතාමාලාව දෙමළ බසින් හඬකවන ලදුව පොලිමර් ටීවී නාළිකාව ඔස්සේ ප්‍රියාමුදන් නාගිනී යන තේමාව යටතේ විකාශය කෙරේ.

කථා පුවත
ඉච්ඡාප්‍යාරී නාගින් සඳහා පසුබිම් වී ඇත්තේ නාගිස්ථානය නැමැති දේශයයි. මෙම දේශයේ ඉච්ඡාධාරී නාගයින් සහ නාගිනියන් රැසත් ජීවත් වෙති. ඔවුන් යහපත් අතර, කලාතුරකින් ඔවුන් කෝපාවිෂ්ඨ වෙති. එක් දිනෙක, රූපවාහිනී වැඩසටහනක් නරඹන අතරතුර මිනිසුන් තුළ නාගයින් පිළිබඳ අයහපත් වැටහීමක් ඇති බව ඔවුහු වටහා ගනිති. මේ නිසා තමන් පිළිබඳ වන මෙම අදහස් වෙනස් කිරීමට ඔවුහු තීරණය කරති. චිර්මිරි විසින් මිනිසුන්ට තර්ජන එල්ල කිරීමට සැලසුම් කළ ද, ඉච්ඡා විශ්වාස කරන්නේ මේ සඳහා වඩාත් සාමකාමී මාර්ගයක් ඇති බවයි. මෙම අදහස් වෙනස් කිරීමේ අරමුණින් ඇය පෘථිවිය වෙත පැමිණෙයි. දේවාලයක නාග දේවතාවන් වන්දනාමාන කරන පණ්ඩිතයකු හමුවන ඇයට ප්‍රතාප් පවුල පිළිබඳ දැනගන්නට ලැබේ. එය සරල සහ ආදරණීය පෙහල්වාන් පවුලකි. ඇය සිය සැබෑ අනන්‍යතාව දන්නා අප්පු සමග මිත්‍ර වන නමුත්, ගැටලු පැන නගින්නේ ඇය බබ්බල් කෙරෙහි ප්‍රේමයෙන් බැඳීමත් සමගයි. මේ නිසා ඇයට සිය සැබෑ අනන්‍යතාව බබ්බල්ගෙන් සැඟවීමට සිදු වේ.

මේ අතර, ඉච්ඡාගේ ක්‍රියා කලාපය කෙරෙහි ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පසුවන චිර්මිර් ඇගේ මෙහෙයුම අසාර්ථක කිරීමට විවිධ කුමන්ත්‍රණ සිදුකළ ඒවා සියල්ල අසාර්ථක වේ. අනෙක් අතින් විශායිල්ගාර්හි දුෂ්ට නාගිනියක වන විශායිලිගේ පවුලේ සාමාජිකයකු දාදිගේ පුත්‍රයා වන ෂංකර් අතින් මරණයට පත්ව තිබීම නිසා ඔහුගේ පවුලේ සෑම අයකුම මරා දැමීමට විශායිලි සපථ කරයි. විශායිලි විසින් ඔහුව පැහැර ගන්නා අතර ප්‍රාණ ඇපකරුවකු ලෙස රඳවා තබාගන්නේ ඔහුගේ පවුලේ අය පිළිබඳ තොරතුරු හෙලි කරගැනීමටයි. දීවාලි උත්සව දිනයේ දී අසල්වැසි ස්ථානයක එදිරිවාදීන් විසින් ප්‍රතාප් නිවසේ ගිනිකෙළි මංජුසාව තුළ බෝම්බයක් සවි කරනු ලබයි. මේ පිළිබඳ නොදන්නා අප්පු ගිනිකෙළි යැයි සිතා බෝම්බයට ගිනි දල්වයි. බෝම්බට පුපුරා යයි. බබ්බල් විසින් අප්පුව බේරා ගන්නා නමුත්, බබ්බල්හට දැඩිව හානි සිදුවන අතර අවසානයේ අවසන් හුසම හෙළයි. නැවත බබ්බල්හට ජීවය ලබාදීමට ඉච්ඡා "සංජාප්‍රත්‍යාර්පණ්" නැමැති පූජාවක් සිදු කරයි. එහි දී ඇය සිය ප්‍රාණයෙන් අඩක් බබ්බල්ට ලබා දෙයි.

අවසානයේ ප්‍රතාප් නිවස සොයාගන්නා විශායිලි අම්රිතා නැමැති චිත්‍රපට නිෂ්පාදිකාවක ලෙස නිවසට පැමිණෙයි. ඇය පෙහෙල්වාන්වරුන් පිළිබඳ චිත්‍රපටයක් නිපදවන බව පවසන්නී ය. ෂංකර් සහ දාදි ඇයට නිවසේ රැඳී සිටීමට අවසර ලබා දෙයි. ඉච්ඡාධාරී නාගිනියක වන ඉච්ඡා ප්‍රතාප් පවුල ආරක්ෂා කරන බව විශායිලි දැන ගනියි. ඇය නාගිස්ථානය ද විනාශ කිරීමේ අරමුණින් පසුවන්නී ය. බුධිරාජ් නැමැති පෙනුම වෙනස් කළ හැකි මීමැස්සකුගේ සහ ආග්වංශ් නැමැති පෙනුම වෙනස් කළ හැකි රාජාලියකුගේ උපකාර ඇතිව ඇය පවුලට ප්‍රහාර එල්ල තළ ද, ඉච්ඡා විසින් ඇගේ කුමන්ත්‍රණ පරාජය කරයි.

ඉච්ඡාහට තමන් පෙම් කරන බව බබ්බල් වටහා ගනියි. ඔහු ඇයට සිය ප්‍රේමය ප්‍රකාශ කිරීමට උත්සාහ දැරූව ද, ඇය ඔහුව නොසලකා හරින්නේ ඔහුගෙන් ඈත්ව සිටින බවට ඇය සිය මවට පොරොන්දු වී සිටි හෙයිනි. ඉච්ඡාගේ ඊර්ෂ්‍යාව හිමි කරගැනීම සඳහා බබ්බල් අම්රිතා සමගින් රඟපෑමෙහි යෙදෙන්නේ ඔවුන් දෙදෙනා පෙම්වතුන් බව මවාපාමිනි. කාන්තාවන්ගේ සිත් කියවීමේ හැකියාවක් ඇති ප්‍රබල් අම්රිතා බබ්බල්ට පෙම් කරන්නේ යැයි වරදවා වටහා ගනියි. ඔහු මේ බව දාදිට දැනුම් දෙන අතර, ඔවුන්ව විවාහ කර දීමට සැලසුම් කෙරේ. කෙසේනමුත්, විශායිලිගේ සොයුරිය මෙන්ම විශායිලිගාර්හි රැජිනිය ද වන විෂ්ණායිනි මෙයට අවසර දෙන්නේ එක් කොන්දේසියක් අනුව ය. එනම් නාග්-ආත්මීකරණ් නැමැති පූජාව මගින් බබ්බල්ව ද නාගයකු කළ යුතු බවයි. බබ්බල්ව වශීකරණයට ලක් කිරීමට විශායිලි දරන උත්සාහය ඉච්ඡා ව්‍යර්ථ කරයි. විශායිලිගේ මව ලෙස විෂ්ණායිනි ප්‍රතාප් නිවසට පැමිණෙන්නේ සිය සැලැස්ම නිසි පරිදි ඉටුවේ දැයි සොයාබැලීම පිණිසයි. මේ අතර, විශායිල්ගාර් වෙත පැමිණෙන ඉච්ඡා විශායිල්ගාර් සොයුරින්ට සිය නාග ස්වරූපය ලබා ගැනීමට උපකාරී වන නාග මාණික්‍යය රැගෙන එයි. අනතුරුව ඔවුහු පළා යති...

චරිත නිරූපණය
ප්‍රියාල් ගෝර්, ඉච්ඡා (නාගිනිය) ලෙස
මිෂ්කාත් වර්මා, බබ්බල් ප්‍රතාප් ලෙස
ෆරීඩා දාදි, කෞශල්‍යා ප්‍රතාප් ලෙස
බදෘල් ඉස්ලාම්, ඛාදක් ප්‍රතාප් ලෙස
ශීලා, චංචල් ප්‍රතාප් ලෙස
ප්‍රවීන් සිරෝහි, ප්‍රබල් ප්‍රතාප් ලෙස
පූජා ඛාත්‍රි, මාම්තා ප්‍රතාප් ලෙස
රක්ෂිත් පන්ට්, සබාල් ප්‍රතාප් ලෙස
සධිල් කපූර්, අප්පු ප්‍රතාප් ලෙස
රයිහානා මල්හෝත්‍රා, විශායිලි/අම්රිතා (නාගිනිය) ලෙස (මියගිය)
සෝනියා සිං, විෂ්ණායිනි/විශායිල්ගාර්හි රැජින (නාගිනිය) ලෙස (මියගිය)
භාර්ත භාටියා, ශේෂු ලෙස; ඉච්ඡාගේ හදාගත් පියායි (නාගයෙකි)
අංජලී ගුප්තා, සිප්ලි ලෙස; ඉච්ඡාගේ හදාගත් මව (නාගිනිය)
අමිත් දෝලාවත්, මක්‍රාන්ත් (පෙනුම වෙනස් කළ හැකි මකුළුවා) ලෙස
ආකාශ් තල්වාර්, මයුරේෂ් (පෙනුම වෙනස් කළ හැකි මොනරා) ලෙස
රිසිකා මිහානි, විෂ්ප්‍රීත් (නාගිනිය) ලෙස (මියගිය)

ආශ්‍රේයයන්

2010 දශකයේ රූපවාහිනී කතාමාලා
2016 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
හින්දි-භාෂා රූපවාහිනී වැඩසටහන්කරණය
ඉන්දියානු රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරා
ඉන්දියානු නාට්‍ය රූපවාහිනී කතාමාලා
ඉන්දියානු ෆැන්ටසි රූපවාහිනී කතාමාලා
SAB TV රූපවාහිනී කතාමාලා
රූපවාහිනී කතාමාලා

ඉච්ඡාප්‍යාරි නාගින්


Der Abajo Peak ist mit  der höchste Berg der Abajo Mountains im Südosten Utahs. Der Berg liegt im Manti La Sal National Forest. Der Gipfel liegt 11 km südwestlich von Monticello und 30 km westlich von der Grenze zu Colorado. Vom Gipfel aus kann man den Vier-Staaten-Punkt, an dem sich Utah, Arizona, New Mexico und Colorado treffen, sehen. Auf dem Gipfel stehen mehrere Kommunikationstürme.

Einzelnachweise

San Juan County (Utah)

Abajo Peak


In the Company of Men is a 1997 American black comedy film, written and directed by Neil LaBute and starring Aaron Eckhart, Matt Malloy, and Stacy Edwards. The film, which was adapted from a play written by LaBute, and served as his feature film debut, won him the Independent Spirit Award for Best First Screenplay.

The film revolves around two male co-workers, Chad and Howard, who, angry and frustrated with women in general, plot to toy maliciously with the emotions of a deaf female subordinate. It was first written as a play, which debuted at Brigham Young University in December 1992, and received a 1993 Drama AML Award from the Association for Mormon Letters.

Plot
Chad and Howard are two middle management employees at a corporation, temporarily assigned to a branch office away from home for six weeks. Embittered by bad experiences with women, Chad and Howard form a mean-spirited revenge scheme to find an insecure woman, romance her simultaneously, and then break up with her at the same time. Chad is the originator and driving force behind the scheme, while Howard is the more passive of the two, which leads to a later conflict with the scheme.

Chad decides upon Christine, a deaf co-worker who is so self-conscious that she wears headphones so people, thinking that she is listening to music, are compelled to get her attention visually without immediately learning that she is deaf. Chad and Howard decide to each ask her out, and over the course of several weeks, date her simultaneously.

In the meantime, things with the project go wrong; a fax Chad is supposed to have made to the home office is "lost" and a presentation Chad is supposed to deliver to the home office is unable to be carried out successfully after some documents are allegedly printed so lightly that they are illegible. These mishaps culminate in Howard being demoted and Chad taking his place as the head of the project after Chad places the blame for the mishaps unfairly on Howard. Chad eventually sleeps with Christine, and she falls in love with him. When Christine eventually breaks this news to Howard, Howard tells Christine the truth about their scheme, and tells her that he loves her. Christine is shocked by the revelation, and refuses to believe that Chad would do this. When she confronts Chad, he admits the truth. Christine angrily slaps Chad, but Chad is unashamed of his behavior, and cruelly taunts Christine, who collapses into tears after he leaves her.

Weeks later, Howard confronts Chad back home at his apartment. Howard is now apparently in the bad graces of the company, having been moved to a lower floor, while Chad is doing well, and thus offering to say something on Howard's behalf. Nevertheless, Howard is not worried about work; he confesses to Chad that he really loved Christine. At this point, Chad, despite having previously told Howard that his girlfriend, Suzanne, had left him, shows Howard that she is still there, asleep in his bed. Chad says that he carried out the plan "because I could," and cruelly asks Howard how it feels to have truly hurt someone. Howard, who had never done anything like that before, leaves, horrified. He vomits down the stairwell.

Howard later travels back to the city and to a bank where he sees Christine working, and tries to speak to her, but she looks away in anger. He loudly pleads with her to "listen" to him, but his pleas literally fall on deaf ears.

Cast
 Aaron Eckhart as Chad
 Matt Malloy as Howard
 Stacy Edwards as Christine
 Mark Rector as John
 Jason Dixie as Intern

Themes
In the Company of Men features several themes such as retro-sexism and role reversals. An example of role reversal is that in the beginning Howard plans with Chad to destroy an innocent young woman, yet by the end of the film Chad has "destroyed" Howard.

Release
In the Company of Men was screened in the Dramatic competition at the 1997 Sundance Film Festival and in the Un Certain Regard section at the 1997 Cannes Film Festival. Shortly after its premiere at Sundance, Alliance Independent Films acquired worldwide distribution rights outside North America to the film. In March 1997, Sony Pictures Classics acquired North American distribution rights to the film, beating out studios such as Fox Searchlight Pictures and Orion Pictures.

Box office
In the Company of Men opened in a limited release in eight theaters in the United States on August 1, 1997, and grossed $100,006, with an average of $12,500 per theater. The film's widest release was 108 theaters, earning $2,804,473.

Critical reception
The film received very positive reviews from critics and has a "certified fresh" score of 89% on Rotten Tomatoes based on 54 reviews with an average rating of 7.9 out of 10. The critical consensus states "Neil LaBute's pitch-black comedy is a masterful exploration of male insecurity, and it's elevated by a breakout performance by Aaron Eckhart as a businessman who likes to play psychological games." The film also has a score of 81 out of 100 on Metacritic based on 25 critics indicating "universal acclaim". In January 1998, it was included on Siskel and Ebert's "Best Films of 1997" episode.

Retrospective lists
The character of Chad was also nominated by the American Film Institute for their list of AFI's 100 Years...100 Heroes and Villains, but did not make it into the top 100.

In the Company of Men was listed on Empire's 500 Greatest films of all time at number 493.

Accolades

Home media
The DVD of the film contains two commentary tracks, one with director Neil LaBute, and the other with stars Aaron Eckhart, Matt Malloy, and Stacy Edwards.

See also

List of films featuring the deaf and hard of hearing

References

External links

1997 films
1997 black comedy films
1997 comedy films
1997 directorial debut films
1997 independent films
1990s buddy comedy films
1990s English-language films
English-language Canadian films
Alliance Atlantis films
American black comedy films
American buddy comedy films
American films based on plays
American Sign Language films
Films about deaf people
Films about sexual harassment
Films directed by Neil LaBute
Films set in Indiana
Films shot in Indiana
Plays by Neil LaBute
Sony Pictures Classics films
Sundance Film Festival award-winning films
1990s American films

In the Company of Men


جامعة الملكة أروى هي جامعة خاصة يمنية تأسست في 1996 في اليمن باسم الملكة أروى الصليحي
الجامعة لديها بعض المجالات المختلفة من الدراسات بما في ذلك العلوم الإنسانية والعلوم الاجتماعية، العلوم التجارية والإدارة، والهندسة، والعلوم الطبية، التعليم العالي، والفن والقانون وعلم الأحياء الدقيقة.

الكليات
بدأت الجامعة بثلاث كليات هي: كلية الآداب والعلوم الإنسانية وكلية الهندسة وعلوم الحاسوب وكلية الحقوق في العام الدراسي 1995/1996م. ثم افتتحت كلية الاقتصاد والعلوم الإدارية في السنة الدراسية 1996م/1997م، بعدها استحدثت كلية طب الأسنان والصيدلة في العام الدراسي 2002م/ 2003م. وفي العام الدراسي 2003م /2004م أعيد النظر في هيكلة تشكيل الكليات لتصبح على النحو الآتي:
 كلية الآداب والعلوم الإنسانية.
 كلية الاقتصاد والعلوم الإدارية.
 كلية الحقوق.
 كلية الهندسة وعلوم الحاسوب.
 كلية العلوم الطبية.

العضوية
عضو في كل من:
 المجلس الأعلى للجامعات اليمنية.
 اتحاد الجامعات العربية.
 اتحاد جامعات العالم الإسلامي.
 اتحاد الجامعات الأوروبية.
 اتحاد الجامعات الدولية.
 اتحاد الجامعات الأهلية اليمنية.

المراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للجامعة
 صفحة جامعة الملكة أروى على يوتيوب

اتحاد الجامعات العربية
تأسيسات سنة 1996 في اليمن
جامعات اليمن
هيئات تعليمية أسست في 1996

جامعة الملكة أروى


Tatjana Pavlovna Sergejeva,  , født 28. november 1951 i Tver, Sovjetunionen, er en russisk komponist, pianist og organist. På musikkonservatoriet i Moskva studerede hun piano med Rosjtjina (), orgel med Natalija Gurejeva-Vedernikova () og komposition med Aleksej Nikolajev (). År 1987 vandt hun Sjostakovitj kompositionspris. Hendes musik er inspireret af den græske og romerske antikken.

Værker
 Daphne, trio før Saxofon, Cello og Orgel
 Serenade for Trombone og Orgel
 Sonate for Cello og Orgel
 Sonate for Violin og Orgel

Diskografi
 Russische Komponistinnen, Sonate for Cello og Orgel (Audio CD, Musikproduktion Ambitus, amb97866, 1993)
 Musical World of Tatiana Sergeyeva, kammermusik, orkerstermusik, vokalmusik (Audio CD, Boheme, 2000)

Referenser

Komponister fra Rusland

Tatjana Sergejeva


යුරෝපයේ නීතිය වර්තමානයේ විවිධ වන අතර වේගයෙන් වෙනස්වෙමින් පවතී. පුද්ගලික නීතියේ ප‍්‍රධාන ප‍්‍රවර්ගයන් දෙකක් වන සිවිල් නීතියේ හා පොදු නීතියේ පදනම වූ රෝම අධිරාජ්‍යයේ උපත සහ බි‍්‍රතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ උපතද යුරෝපය තුල සිදුවූවක් විය.

ඉතිහාසය

යුරෝපයට  විෂමවූ ඉතිහාසයක් ඇත.  ජස්ටීනියන්ගේ කෝපුස් ජූරිස් සිවිලිස් මගින් රෝම නීතිය විශාල සංගෘහිත කිරීමකට ලක්විය. පසුකාලීනය මධ්‍යතන යුගයේ ශාස්ත‍්‍රඥයින් විසින් එය වර්ධනය කරනු ලැබින. මධ්‍යතන යුගයේ එංගලන්තයේ විනිසුරුවරු යුරෝපා මහාද්වීපයේ අනෙකුත් විනිසුරන්ට වඩා වැඩි බලයකට හිමිකම් කී අතර ඔවුහු පූර්වාදර්ශී දේහයක් වර්ධනය කිරීමට පටන්ගත්හ. යුරෝපයේ වැඩි ප‍්‍රදේශයක සාමාන්‍ය නීති පද්ධතිය සිවිල් නීතිය වූ අතර 17 වන සියවසේදී නෝඩික රටවල ජාතිකවාදයේ නැගීම සහ ප‍්‍රංශ විප්ලවය කාළයේ එය වෙනස් ජාතික පද්ධතීන් දෙකක් බවට වෙන්වී ගියේය. මෙය සිදුවූයේ වෙනම ජාතික නීති සංග‍්‍රහයන් නිර්මාණයවීම තුලිනි. මෙහිදී ප‍්‍රංශය නැපෝලියානු නීති සංග‍්‍රහය සහ ජර්මන් හා ස්විස් සංග‍්‍රහයන් වඩාත් බලපෑම් සහගත විය. මේ කාළය වන විට සිවිල් නීතිය පුනරුද සංකල්පයන්ද සිවිල් නීතිය තුලට පැමිණ තිබිනි. යුරෝපා සංගමයේ නීතිය සම්මුතීන් විසින් පනවනු ලැබූ සංගෘහිත කරනු ලැබූ නීති එකතුවක් මත පදනම් වෙයි. යුරෝපා සංගමයේ නීතිය යුරෝපා සාධාරණත්ව අධිකරණයේ අධිකරණ පූර්ව නිදර්ශනයන්ද අන්තර්ගත කොට ගත්තකි.

 නීතිය

යුරෝපයේ නීතිය


Alšan je srednjovjekovni plemićki posjed, banski dvor i grad koji se prvi puta spominje 1372. godine kada je zatražena dozvola za izgradnju franjevačkog samostana i crkve, koji su izgrađeni 1376. godine.

Povijest
Posjed Alšan bio je smješten nedaleko današnjeg naselja Posavskih Podgajaca, u Cvelferiji. Prvotno je u posjedu obitelji Gut-Keled, potom je vlasništvo Talovaca da bi u XVI. st. prešao u vlasništvo mačvanskog bana Ivana iz plemena Szente Magocs koji je u Alšanu sagradio dvoje dvore te počeo nositi plemićki pridjevak Alšanski.
Nakon pada pod osmansku vlast 1526. propadaju grad i samostan, a crkva sv. Franje i nešto starosjedilaca održali su se do kraja XVII. st., kada su alšanske obitelji prešle u Posavske Podgajce. Do tada Posavski Podgajci nisu bili formirani kao selo.

Vanjske poveznice
 Alšan, enciklopedija.hr

Dvorci u Hrvatskoj
Cvelferija

Alšan


Crkva Blažene Djevice Marije  je rimokatolička crkva u mjestu Strmec, općini Veliko Trgovišće, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Jednobrodna građevina kasnobaroknih stilskih karakteristika, crkva Blažene Djevice Marije nalazi se na platou brijega u Strmcu, općina Veliko Trgovišće. Pravokutnog je tlocrta s užim svetištem zaključenim stiješnjenom apsidom, sakristijom smještenom uz bočni zapadni zid svetišta te zvonikom nad portalom. Inventar crkve potječe iz razdoblja od 15. do 19. st. U stijenu svetišta uzidana je nadgrobna ploča Josipa Aleksandra Galjufa, vlasnika imanja i obližnje kurije Vižovlje. Kasnoklasicističke orgulje je sredinom 19. stoljeća sagradio zagrebački majstor P. Pumpp. Na mjestu današnje do 1772. g. stajala je drvena, vrlo trošna kapela.

Zaštita
Pod oznakom Z-2093 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravnog statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Nepokretna pojedinačna kulturna dobra u Krapinsko-zagorskoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Crkva Blažene Djevice Marije (Strmec)


Istriotski rječnici, rječnici istriotskih govora

Do danas su objavljeni ovi rječnici:
 1978.: G. A. Dalla Zonca (1792. – 1857.), Vocabolario dignanese-italiano, Fiume–Trieste 1978, rječnik vodnjanskoga govora; djelo je ostalo u rukopisu, za tisak ga je priredio Miho Debeljuh
 1986.: D. Cernecca, Dizionario del dialetto di Valle d'Istria, Rovigno 1986, rječnik balskoga govora
 1992.: A. i G. Pellizzer, Vocabolario del dialetto di Rovigno d'Istria, Fiume–Trieste 1992, rječnik rovinjskoga govora
 1997.: G. Filipi, B. Buršić-Giudici, Istriotski lingvistički atlas, Atlante linguistico Istrioto, Pula 1997., lingvistički atlas

Izvori

Rječnici
Istriotski jezik
Leksikografija

Istriotski rječnici


Lier Station (Lier stasjon eller Lier holdeplass) er en jernbanestation på Drammenbanen, der ligger i Lier kommune i Norge. Stationen består af to spor med hver sin sideliggende perron samt parkeringsplads og busstoppested. Stationen ligger lige ved Lieråsen tunnels munding. Den betjenes af lokaltog mellem Drammen og Dal.

Stationen åbnede som trinbræt 3. juni 1973 i forbindelse med åbningen af Lieråsen tunnel og omlægningen af banen mellem Asker og Brakerøya. Ved åbningen hed den Tuverud, men den skiftede navn til Lier 2. juni 1996. Der havde tidligere eksisteret en anden Lier Station, der åbnede sammen med Drammenbanen 7. oktober 1872, men den blev nedlagt 3. juni 1973, da banen som nævnt blev omlagt.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Drammenbanen
Etableret i 1973
Jernbanestationer i Viken

Lier Station


نظرية الإرجوديك  هي فرع من الرياضيات يهتم بدراسة النظم الديناميكية في حالة قياس لا متغير والمسائل المتعلقة بها. لقد حفزت مسائل الفيزياء الإحصائية على تظوير هذا الفرع.

إن أحد الأوجه المركزية في نظرية الإرجوديك هو دراسة سلوك نظام ديناميكي ما عندما يسمح له بأن يستمر طويلا، والتي يعبر عنها من خلال نظريات هذا الفرع والتي تؤكد أنه تحت شروط معينة فإن وسطي الزمن لتابع (دالة) ما على طول المسارات موجود تقريبا في كل مكان ومرتبط بوسطي المكان. أهم مثالين هما نظريتا ليبرخوف وفون نويمان الإرجوديكية.

بالنسبة للصف الخاص (الأنظمة الإرجوديكية) فإن وسطي الزمن يكون نفسه لكل النقاظ الابتدائية تقريباً وهذا يعني باللغة الإحصائية أن النظام الذي يتطور زمنياً لمدة طويلة «ينسى» حالته الابتدائية.

خواص أقوى مثل المزج والتوزع المتساوي درست بشكل مكثف.

مسألة التصنيف المتري للنظام هي جزء آخر مهم من نظرية الإرجوديك المجردة.

هناك دور هام لنظرية الإرجوديك وتطبيقاتها على العمليات العشوائية يُلعَب من قبل المفاهيم المتنوعة للأنتروبية (الاعتلاج) للنظم الديناميكية.

تطبيقات نظرية الإرجوديك على أقسام أخرى من الرياضيات تتضمن عادة الخصائص الإرجودية لنظم من نوع خاص.

في الهندسة استخدمت طرائق نظرية الإرجوديك لدراسة التدفق الجيوديزي على المتنوعات الريمانية، البداية كانت مع النتائج التي أحرزها إبرهارد هوبف عن سطوح ريمان ذات التقوس السالب.

سلاسل ماركوف تشكل سياقا مشتركا للتطبيقات في نظرية الاحتمالات.هناك ارتباطات مزهرة بين نظرية الإرجوديك والتحليل التوافقي (الهاروموني)، نظرية لي، ونظرية الأعداد.

تأصيل الكلمة
إرجود مركبة من جذرين إغريقيين أولهما إرج يعني طاقة، جهد، عمل، شغل. العنصر الثاني في اللفظ أود يعني طريق، مسار، في حالة الضمّة فوق الدال استنادا لاعتقاد بول إهرنفست وزوجته تاتيانا-أفانسيفا. من الأرجح أن حين اخترع لودفيغ بولتزمان الكلمة وهي تشير إلى مجرّد فرضية قبل أن تتطور إلى نظرية كان يفكّر في الكسرة تحت الدال وثمة أود تعني قصيدة غنائية في الثقافة اليونانية العتيقة. أقرب ترجمة لفظية ل«إرجودي» بتفكير ومعالم عربيين إمّا طريق الطاقة أو موشّح الطاقة.

المراجع

نظرية الاحتمالات
نظرية إحصائية

نظرية إرجوديك


الحمام القطيفي  هو أحد أنواع الحمام المشهورة في المملكة العربية السعودية والتي تصنف من فئة الحمام الطيار القلابي، ومن أشهر أنواع القلاب الغرانيق ومن اكثرها شهره حاليا غرانيق الزعيم الموجوده في مكة المكرمة لدي عبد الوهاب الحربي.

الهواية

تاريخ الهواية
تشير بعض المصادر إلى أن العثمانين نقلوا هذه الهواية إلى البلدان العربية وكان دخول هذه الهواية إلى المملكة العربية السعودية عن طريق مدينة الزبير جنوب العراق قبل عشرات السنين، وقد مرة هذه الهواية بعدة مراحل وعدد من المربين والذين كان لهم الأثر البالغ والكبير في تطويرها وكذلك في أستمرارها للأجيال اللاحقة.

صاحب الهواية
يسمى ممارس هواية تطيير الحمام بالمطيرجي وجمعها مطيرجية وهذا المصطلح متعارف عليه بين الهواة، فيقال فلان مطيرجي ناجح ومتميز.

أهداف الهواية
يسعى الهاوي (المطيرجي) للحصول على حمام متميز في الطيران ويكون الحكم على جودة الحمام من خلال كثرة الحركات البهلوانية والشقلبات وقوة صوتها وكذلك مدة طيرانه وأرتفاعه عن سطح الأرض وخلوه من العيوب المعروفة لدى الهواة أنفسهم مثل:
1. العربدة.
2. الدبلة.
3. الغرفة وغيرها الكثير.

السلالات
ينحدر معظم هذا النوع من الحمام لسلالات (ترث وعروق) محفوظة لدى المربين والمهتمين بها فيقال هذه من الترثة الفلانية والترث الفلانية تتميز بكذا وكذا، وهو حال الحيوانات المقربة للأنسان كالخيول والإبل وحتى الكلاب والقطط، فيسعى لتحيسنها من خلال عملية التزاوج بينهما وحفظ ما أنتجته هذه العملية.

ولعل من أشهر هذه الترث (السلالات) هي:
1. الهجارس.
2. النمش.
3. الفرايده.
4.المخايطه
5-الفراشات

وغيرها والمعروفة لدى المختصين ولا يمكنني حصرها خصوصاً إذا أدخلنا الترث الحديثة؛ الجدير بالذكر أن بعض الهواة يقوم باستخراج ترثه (سلالة) خاصه به ولكن هذه العملية شاقه ومكلفة للوقت والجهد وغير مضمونة النتائج.

الألوان
الحمام القطيفي مثله مثل أنواع الحمام المختلفة الأخرى، فيه تنوع وتعدد من الألوان وتمازج في بعضها الأخر وإليك بعضاً منها
1. السود.
2. الغرانيق.
3. الزرق.
4. الحرق.
5. النمش.
6. الخنابي.
7. المخابيز.
8. الدرع.
9. الخرش.
10. المكاتيف.

أما لون عينيه فهو ينحصر فقط في اللون الأسود أو الحمر ((ليس الأحمر القاني أو الفاقع وأينما هو قريب إلى الأخضر))
وليس للعيون البيضاء أي علاقة بالحمام القطيفي أو غيرها من الالون.

الحجم
يعتبر هذا النوع من الأنواع المتوسطة الحجم فهو أصغر من الحمام الزاجل والحمام المصري والحمام الشيرازي وأكبر من الحمام الكوري والصيني.

وبشكلاً أدق فحجمه يماثل حجم الحمام البلدي (السوادي) وحمام اللوت وكذلك الكويتي والهندي.

أخطاء شائعة وخلط في الحمام القطيفي
يخطئ كثير من الكتاب وحتى بعض المختصين للأسف الشديد في التفريق بين الحمام القطيفي والحمام اللوات ويعتقد بأنه نوع واحد ولكن بمسميين مختلفين، والحقيقة أنه نوع مستقل عن الأخر وإليك بعض الأختلافات بينهما وهنا سأذكر ما يتميز به القطيفي عن اللوت.

1. شكل القلبة رأسي.
2. مدة طيرانه طويلة وتتجاوز ثلاث ساعات.
3. طيرانه في الهواء الساكن أو القليل الحركة.
4. يصل إلى أرتفاعات شاهقة جداً.
5. طيرانه أغلب أيام السنة.
6. سعره منخفض نسبياً ومتاح.
7. يتركز في المملكة العربية السعودية بالذات.

أما حمام اللوت:
1. شكل القلبة مع أو عكس عقارب الساعة.
2. مدة الطيران لا تتجاوز النصف الساعة.
3. طيرانه في الهواء المتحرك والشديد.
4. يصل إلى أرتفاعات متوسطة.
5. طيرانه بشكل موسمي.
6. سعره يتجاوز عشرات الأولوف وحتى المئات في السلالات النادرة.
7. يتركز في الكويت والبحرين.

ومن المهم التنويه إلى أنه لا يقبل وغير مستساغ أبد عمليه التزاوج بينهما، لانه ما يعتبر عيباً في طرف قد يعتبر ميزة في الطرف الأخر.

مراجع

حمام
طيور السعودية

حمام قطيفي قلابي


Karayusuf, Tunceli ilinin Mazgirt ilçesine bağlı bir köydür.

Coğrafya
Tunceli iline 56 km, Mazgirt ilçesine 45 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Mazgirt belde ve köyleri

Karayusuf, Mazgirt


منصور فهمي (1886 - 1959) فيلسوف ومفكر وعالم اجتماع مصري.

سيرة
ولد منصور في إحدى قرى محافظة الدقهلية بمصر وتعلم في كتاب قريته وأتم دراسته الابتدائية في مدينة المنصورة ثم انتقل بعد ذلك للقاهرة ليتحصل على شهادة البكالوريا من إحدى المدارس الفرنسية عام 1906 ليلتحق بمدرسة الحقوق. وبعد عامين من الدراسة بها تم تأهيله مع عدد من زملائه للتدريس بالجامعة التي انشئت عام 1908 ثم سافر إلى باريس للحصول على درجة الدكتوراه في الفلسفة من السوربون، كانت أطروحته للحصول على درجة الدكتوراة لها صدى واسع وهي (أحوال المرأة في الإسلام) عام 1913، منع على إثرها من التدريس بالجامعة المصرية آنذاك بعد عمله بها لمدة عام.

عاد للتدريس في الجامعة بعد ثورة 1919 وذلك في العام 1920، وقد تدرج في عمله الجامعي إلى أن كان عميدا لكلية الآداب جامعة القاهرة ثم أختير مديرا لدار الكتب ثم مديرا لجامعة الإسكندرية إلى أن أحيل إلى التقاعد عام 1946. كان عضوا في مجمع اللغة العربية بالقاهرة منذ إنشائه وانتخب كاتب سره وظل بهذا المنصب حتى يوم وفاته.

لم ينشر بالإضافة إلى أطروحته التي صدرت بالفرنسيّة في باريس إلا كتابا واحدًا هو (أبحاث وخطرات)، دار المعارف، القاهرة 1930 وهي فصول أدبية وفلسفية نشرها في الصحف ثم جمعها في هذا الكتاب. أنتقد أطروحته بعد ذلك في عدد من المقالات نشرها ببعض الصحف والجرائد.

مراجع

وصلات خارجية

 نص كتاب أحوال المرأة في الإسلام مترجم للعربية (ترجمة:رفيدة مقدادي)

نقد الإسلام
أشخاص من محافظة الدقهلية
أعضاء مجمع اللغة العربية بالقاهرة
خريجو جامعة السوربون
علماء اجتماع من الدين
فلاسفة مصريون
كتاب وكاتبات مصريون
مواليد 1886
مواليد في الدقهلية (محافظة)
مؤرخو الإسلام
وفيات 1959
كتاب بالعربية في القرن 20

منصور فهمي


DataPlay, DataPlay Inc. tarafından geliştirilen bir optik disk sistemidir. 2002 de piyasaya sürülmüştür.

Disk, 32mm çapında idi ve koruyucu bir kartuşun içinde bulunuyordu. Çift taraflıydı, her yüzü 250mb kapasiteliydi. Sadece 1 kez kayıt yapılabiliyordu. Taşınabilir müzik için tasarlanmıştı.

Her ne kadar kullanıcı kaydına yönelik bir ürün olsa da, (kopya koruması yoktu) birkaç adet DataPlay albümü basılmıştır.

Kısa ömürlü bir ürün oldu. Yere düşütüğünde tekrar çalışmayacak kadar hassastı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 DataPlay Resmi Sitesi

Ses depolama ortamları

DataPlay


John Robert Biggs (born 19 November 1957) is a British Labour Co-op politician who was Mayor of Tower Hamlets between 2015 and 2022.

Biggs was first elected to Tower Hamlets London Borough Council in 1988 where he served as a Councillor for St Katharine's Ward and later St Dunstan's Ward until 2002. He was selected as Leader of the Labour Group in 1991, and became a Council Leader in 1994 following a landslide election win.

In 2000, he successfully ran for the City and East Constituency London Assembly seat. Over the course of a 16 year career in the Assembly he served as a member of the Metropolitan Police Authority, London Fire and Emergency Planning Authority, London Health Commission, Deputy Chair of the London Development Agency, Deputy Chair of the London Thames Gateway Development Corporation, Chair of Transport, Chair of Planning and Spatial Development, Chair of Regeneration, Chair of the London Assembly Budget Committee, and Chair of the GLA Audit Committee.

He was elected Mayor of Tower Hamlets in 2015, and reelected in 2018. In 2007 he was made an Honorary Fellow of Queen Mary University, and of Birkbeck College in 2016.

Early life and education
He was educated at Queen Elizabeth's School, Barnet and graduated from the University of Bristol in 1979 having studied Chemistry. He then studied Computer Science at Birkbeck College, University of London, and later studied Law at the University of Westminster while serving as a Councillor.

He served as an elected politician in London, in Tower Hamlets and East London between 1988 and 2022. In his 20s, Biggs worked as a Systems Analyst in the City of London. Later, he was director of the Labour affiliated Socialist Health Association from 1997 to 2000.

He is an Honorary Fellow of Queen Mary University (2007) and Birkbeck College (2016).

Tower Hamlets Council
Biggs was elected to Tower Hamlets London Borough Council in 1988, first as councillor for St Katharine's Ward, and Later St Dunstan's Ward until 2002. He was selected as the Labour Group leader in 1991, during the period the council was Liberal Democrat controlled (1986–1994).

He led Labour to a landslide victory in 1994, leading the campaign to remove the UK's first BNP councillor, and the populist but discredited Liberal Democrat administration.

After standing down as leader in 1995, he remained an active councillor but also attended Law School, served as Director of the Socialist Health Association (1997–2000), and was Deputy Chair of Bow Housing Action Trust (1995–2004).

London Assembly

Biggs represented City and East Constituency at City Hall between 2000 and 2016, during the tenures of Ken Livingstone and Boris Johnson.
Under Ken Livingstone's, initially independent mayoralty, relationships were frosty due in part to the circumstances of Livingstone's election and his subsequent support for Lutfor Rahman, but improved with time.

As Assembly Member between 2000 and 2008 he was appointed Deputy Chairman of the London Development Agency (2004–2008) and served on the Metropolitan Police Authority (2000–2003), London Fire and Emergency Planning Authority and the London Health Commission. He was appointed by Government as Deputy Chair of the London Thames Gateway Development Corporation (2004–2008). Within the Assembly, he was variously Chair of Transport, Chair of Planning and Spatial Development, and Chair of Regeneration.

Under Boris Johnson he was a witty and bitter critic although the men developed a strange if challenging rapport. Aside from challenging the Mayor in debate he was for 7 years Chair of the London Assembly Budget Committee. He was also Chair of the GLA Audit Committee, which among other matters considered issues of conduct including of the Mayor. Upon his election as Mayor of Tower Hamlets in 2016 he stood down from the Assembly, and was succeeded by Unmesh Desai.

Mayor of Tower Hamlets

2014: Candidate
Having won selection as the Labour candidate for directly elected Mayor of Tower Hamlets,  Biggs stood against incumbent Lutfur Rahman in 2014. Rahman had previously won support from Mayor of London Ken Livingstone. Livingstone reversed his public position after auditors were appointed to investigate allegations of mismanagement and fraud at the council, but remained privately supportive.

Rahman won the Supplementary Vote election in the second round with 37,395 (52.27%) votes to Biggs' 34,143 (47.73%) with a total of 84,234 valid ballots cast.

Immediately following the election, four voters challenged the result in the case Erlam v Rahman. In a rare intervention the election court overturned the result, ejecting both Rahman and his election agent from office, barring both from future public office for five years, and forcing a fresh election.

In 2014 Rahman's actions while in office led to government appointed commissioners being brought in to the council to review its grant making practices. Further investigations were ordered following the election court judgement in 2015. The final government direction was lifted in 2017.

2015: Victory and first term
Following the verdict in Erlam v Rahman a by-election was held on 11 June 2015. Biggs stood against an independent candidate Rabina Khan, who was endorsed by the disqualified Rahman. Biggs beat Khan with 32,754 (55.39%) votes to her 26,384 (44.61%).

His first term in office was dominated by addressing the concerns caused by Rahman's actions, and successfully having the government directions lifted. His administration was also marked by a commitment to transparency and accountability, the previous Mayor having markedly refused to answer questions publicly or in the Council chamber.

2018: Reelection and second term
Biggs stood for reelection against Rabina Khan now representing the People's Alliance of Tower Hamlets, a party formed from the rump of Lutfor Rahman's disgraced Tower Hamlets First, and Tower Hamlets Independent Group. Biggs won the election with 44,865 (72.66%) votes to Kahn's 16,878 (27.34%), and his leadership resulted in Labour increasing its number of councillors to 42 out of 45.

In his second Mayoral term Biggs,
 Led a major programme to provide 2000 additional council homes;
 invested in parks and the public realm;
 led the borough's response to Covid-19;
 continued the service improvement begun in his first term; and
 campaigned for improving residents' safety.

Mayor Biggs committed to investing in additional council funded police officers and youth services, along with a post at the Royal London to work with victims and perpetrators of violence.

Like other London Council Leaders, this all took place to a backdrop of massive budget savings, while working to protect services from national funding cuts.

As a result of work achieved during Biggs tenure Tower Hamlets London Borough Council won a number of awards and was shortlisted for a number of others,  including

 Digital Impact;
 Growth and Economic Development;
 Public Health;
 Mental Health;
 Substance Misuse Services;
 Carbon Reduction;
 Hate Crime & Violence against Women;
 Most Improved Council;
 Public Health;
 Council of the Year; and
 Most Improved Council of the Year.

2022: Loss

Biggs lost re-election in 2022 to Rahman and his newly formed Aspire Party by 40,804 (54.90%) to 33,487 (45.10%) votes, a result viewed by many as a surprise.

Within nine months of Aspire's victory, in February 2023, with the unexpected departure of the longstanding lead official of Tower Hamlets Council, the Chief Executive of the Chartered Institute of Public Finance and Accountancy raised the prospect that the authorities would once again have to intervene following Lutfur Rahman's mismanagement of the council.

Following the election he announced his retirement from elected politics and now works as a consultant and Non-Executive Director.

He is currently a Director (2022–) of Islington & Shoreditch Housing Association.

References

External links
Biography from the Metropolitan Police Authority
John Biggs Website
John Biggs Facebook Page
John Biggs Twitter Page

1957 births
Living people
People educated at Queen Elizabeth's Grammar School for Boys
Alumni of the University of Bristol
Alumni of Birkbeck, University of London
Alumni of the University of Westminster
Councillors in the London Borough of Tower Hamlets
British republicans
British socialists
British financial analysts
Mayors of places in Greater London
21st-century British politicians
Labour Party (UK) mayors
Labour Members of the London Assembly

John Biggs (London politician)


Kvívíkar kirkja er en færøsk kirke i bygden Kvívík på Streymoy. Den er opført i 1903 (indviet 13/12), og afløste en traditionel færøsk kirke fra 1838, bygget af bræddeklædt tømmer og græstag. Den nuværende kirke er opført af pudset sten med tag af bølgeblik med en tagrytter med pyramidetag mod vest. Indgangen er i vestenden og alle vinduer er spidsbuede. Murerne er hvidtede mens soklen står i blank sten. Indvendig har kirken tøndehvælv, malet blåt med guldstjerner. Over for kirken er der et pulpitur mens kordelen er udskilt fra kirkerummet af et udskåret korgitter (dele heraf skulle stamme fra den gamle kirke). I et blåmalet spidsbuefelt hænger et forgyldt krucifiks. Døbefonten er ottekantet og er af træ. Kirkesølvet er fra 1700-tallet. Pengebøsen er en model af kirken. Kirken har et pibeorgel fra 1959. Klokken er fra kirkens opførelse og er uden skrift. På den vestlige væg ses Christians d. IXs monogram samt et kors.

Eksterne henvisninger

 www.danske-kirker.dk

Kirker på Færøerne

Kvívíkar kirkja


An Dracontium spruceanum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Guang Hua Zhu. An Dracontium spruceanum in nahilalakip ha genus nga Dracontium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dracontium

Dracontium spruceanum


Disciples: Sacred Lands este un joc video de strategie pe ture distribuit de Strategy First în 1999. Are loc într-o lume fantastică cunoscută ca Sacred Lands și prezintă o luptă pentru dominație între patru rase  din lumea Nevendaar: Imperiul (oamenii), Clanurile din Munți (piticii), Legiunea Condamnaților (demonii) și Hoardele celor Morți (morții).

Primire

Referințe și note

Legături externe
 Strategy First official website

Vezi și
1999 în jocurile video

Jocuri video din 1999
Jocuri video de strategie pe tururi

Disciples: Sacred Lands


Çırpan (: Çirpan), Bulgaristan'ın güneyinde, Eski Zağra ili'nde şehir merkezi.

Bulgaristan'ın otoyol ağı içinde Türkiye sınırına uzanan Meriç Otoyolu'nun başlangıcı Çırpan'ın hemen batısıdır.

Hâlen bir yerleşim yeri olma özelliğini koruyan Çırpan kasabası, 1877-1878 (93 Harbi, Rumi 1293) Osmanlı-Rus Harbinde büyük miktarda göç vermiş ve bu bölgedeki Türkler, Anadolu'nun çeşitli yerlerinde, özellikle Güney Marmara 'ya iskan edilmişlerdir. Bu bölgedeki halk, göç edilmeye karşı çıkıp, harp zamanında da orada kalmak istemişlerdir. İskan edilen bu topluluklar, yeni yerleşim yerlerine de aynı ismi vermişlerdir. Balıkesir ili Gönen ilçesi Gökçesu Çırpan köyü ve Bursa ili Mustafakemalpaşa ilçesi Çırpan Mahallesi olarak örnek gösterilebilir.

Bulgaristan'daki şehirler
Eski Zağra ili

Çirpan


Nevesinli Salih Paşa (d. 1607, Nevesin, Bosna -  ö. 17 Eylül 1647, İstanbul), Osmanlı Padişahı İbrahim saltanatında 17 Aralık 1645 - 16 Eylül 1647 tarihleri arasında bir yıl dokuz ay sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

Hayatı
Hersek sancağına bağlı Nevesin'lidir. Boşnak asıllıdır. Önce defterdar Niğdeli Mustafa Ağa'ya intisap etmiştir. Sicill-i Osmani ise onun Niğdeli Mustafa Paşa'nın oğlu olduğunu bildirir. Defterdar Mustafa Ağa'nın ölümünden sonra Ruznameci İbrahim Ağa'ya intisap edip maliye mesleğinde yetişmiştir. Sırasıyla baş-muhasebeci, cizye
muhasebecisi, matbah emini, defter emini, tersaney-i hümayun emini ve kapıcılar kethüdası; 1643'te ikinci imrahor; Haziran 1644'te Yeniçeri Ağası olmuştur. 1644'te vezirlik rütbesi verilerek başdefterdar görevine geçmiştir.

17 Aralık 1645'te Sultanzade Mehmed Paşa sadrazamlıktan azledildikten sonra sadrazam olmuştur.

Bu dönemin başında Girit Savaşında Hanya Kalesinin fethedildiği haberi geldi ve bunun için Haliç'te ve Galata'da günlerce şenlik düzenlendi. Sultan İbrahim, Hanya fatihi Yusuf Paşa'ya kendisine özel hediyeler getirmediği için sinirlenmişti. Şubat 1646'da Sultan Yusuf Paşa'yı huzuruna çağırarak hemen Girit'e gitmesini emretti. Yusuf Paşa hazırlıksız olması ve mevsimin uygun olmaması dolayısı ile bunun imkânsız olduğu cevabını verince Sultan'ın sinirleri daha da depreşti. Yusuf Paşa'ya bu kaleyi fethinden sonra kale savunucularını serbest bırakması nedeniyle serzenişte bulundu. Yusuf Paşa buna gayet dik yanıt verince Sadrazam Salih Paşa'nın onun hayatını bağışlaması için yalvarmalarına rağmen Sultan, Yusuf Paşa'yı boğdurup katlettirdi. Deli Hüseyin Paşa Girit serdarlığına atandı.

Bundan sonra Sultan İbrahim ruhsal bunalımlar içine girdi. Fakat iki yaşında olan kızını Fazlı Paşa ile evlendirerek büyük bir düğün eğlentisi yaptı. Sadrazam Salih Paşa sağdıç oldu. Hazırlanan büyük nahılların Eski Saraya gidişi için yolların genişletilmesi ve diğer düğü ve eğlence hazırlıkları büyük masraflara yapıldı. Sadrazam 50 bohça giysi, çeyiz yüklü hayvan katarları, şekerden yapılma maket ve ağaçlar için yapılan masraflar için 50 bin kuruş harcadı.

Sultan İbrahim şehrin çeşitli semtlerinde bulunan şeyhler, imamlar ve üfürükçülerden sağlık ummaktaydı ve onları ziyaret eder olmuştu. İstanbul'da araba ile dolaşıp sultanın yolunu geciktirmeyi yasakladı ve bunu uygulaması için Sadrazam Salih Paşa'ya kati emir verdi. Sultan, 17 Eylül 1647'de Davutpaşa'da bulunan bir üfürükçüye gitmekteyken Etyemez'de önüne bir araba çıktı. Bu durum, araba yasağına dair verdiği emrin yerine getirilmemesinden dolayı Sultan İbrahim'i çok öfkelendirdi. Sadrazam Salih Paşa'yı ikindi divan toplantısında önüne getirtti. Görmek istediği üfürükçü imamın evinin önünde onu kuyu ipi ile boğdurttu. Bazı tarihçiler bu idama asıl nedenin o yılki savaşlarda olan başarısızlık ve sadrazam aleyhtarlarının devamlı aksi telkinlerine bağlarlar. Bir yıl dokuz ay sadrazamlık yapmıştı ve yaşı 40'a varmamıştı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Uzunçarșılı, İsmail Hakkı, (1954) Osmanlı Tarihi III. Cilt, 2. Kısım , XVİ. Yüzyıl Ortalarından XVİİ. Yüzyıl Sonuna kadar), Ankara: Türk Tarih Kurumu (Altıncı Baskı 2011 ISBN 978-975-16-0010) say.393-394
 Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani, İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.III s.201
 Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN978-975-254-278-5,
 Danışmend, İsmail Hami, (2011), İzahlı Osmanlı Tarihi Kronolojisi 6 Cilt, İstanbul:Doğu Kütüphanesi, ISBN 9789944397681

Osmanlı sadrazamları
İdam edilmiş Osmanlılar
Osmanlı paşaları
1647 yılında ölenler
17. yüzyılda Osmanlılar
İstanbul'da ölenler
Doğum tarihi bilinmeyenler

Nevesinli Salih Paşa


الحارة هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء صيدا في محافظة الجنوب.

المراجع

مدن لبنان
أماكن مأهولة في محافظة لبنان الجنوبي

حارة (لبنان)


Slovo (ruski: Слово, "Riječ") je šesti studijski album ruskog pagan metal sastava Arkona. Diskografska kuća Napalm Records objavila ga je 26. kolovoza 2011. godine. Na uratku su se pojavili akademski zbor i komorni orkestar.

Popis pjesama

Recenzije
Webzin Jukebox Metal komentirao je da je album "maštovit i živahan", ali je kritizirao manjak glazbene dosljednosti i identiteta. Njemačka inačica časopisa Metal Hammer bila je naklonjenija uratku, pohvalila je evoluciju u glazbenoj kvaliteti grupe i napisala da su skladbe složenije i sofisticiranije od onih na prethodnom albumu, Goi, Rode, Goi!.

Osoblje

Arkona
Masha "Scream" – akustična gitara (na skladbi "Bol'no mne"), vokali, klavijature, tamburin, komuz, šamanski bubnjevi, šejker, zborski vokali, aranžman, inženjerica zvuka, miksanje, produkcija
Ruslan "Kniaz" – bas-gitara
Vlad "Artist" – bubnjevi
Sergey "Lazar" – recitacija (na skladbama 2 i 7), vokali (na skladbi "Nikogda"), gitara, balalajka, inženjer zvuka, miksanje, mastering, produkcija
Vladimir "Volk" – gaita gallega, Tin Whistle, Low Whistle, sopilka, žalejka, frula, hurdy gurdy
Ostalo osoblje
Darya Ivanova – dirigentica orkestra
Alexandra Sidorova – dirigentica zbora
W. Smerdulak – dizajn
Stanislav "Mendor" Drozdov – fotografija
Kris Verwimp – ilustracije

Dodatni glazbenici
MGK Choir – zborski vokali
KGK Chamber Orchestra – orkestar
Pavel Lukoyanov – gusli (na skladbi "Vo moiom sadochke...")
Tatiana Narishkina – vokali (na skladbi "Zimushka")
Dariana Antipova – vokali (na skladbi "Zimushka")
Anna Kalinovskaya – činele (na skladbama 2-5, 8 i 10)
Ilya "Wolfenhirt" – zborski vokali (na skladbi "Stenka na stenku")
Aleksandr "Shmel" – zborski vokali (na skladbi "Stenka na stenku")
Aleksandr Oleynikov – harmonika (na skladbi "Stenka na stenku")
Igor "Hurry" – harmonika (na skladbi "Leshiy")
Radimir – recitacija (na skladbi "Potomok")
Meri Tadić – violina (na skladbama 2, 7, 10 i 12)

Izvori

Albumi iz 2011.
Albumi sastava Arkona

Slovo (album)


Huey Lewis and the News je američki glazbeni sastav iz San Francisca osnovan 1979.

Najveći uspjeh postigao je sredinom 1980-ih s albumima Sports (1983.) i Fore! (1986.), s kojih su neki od njihovih najpoznatijih singlova: "I Want a New Drug", "Stuck With You" te "Hip to Be Square". Sastav je poznat i po hitu "The Power of Love" iz filma Povratak u budućnost iz 1985. Na glazbenom albumu iz istog filma nalazi se još i skladba sastava "Back in Time".

Skladbom "The Heart of Rock & Roll" osvojio je nagradu Grammy za najbolji glazbeni spot 1985. Dobitnik je i nagrade Brit Awards kao najbolji strani sastav za 1986.

Članovi sastava
Sastav trenutačno čine sljedeći članovi:
 Huey Lewis – vokal, usna harmonika
 Sean Hopper – klavijature, prateći vokal
 Bill Gibson – bubnjevi, udaraljke, prateći vokal
 Johnny Colla – ritam gitara, saksofon, prateći vokal
 Stef Burns – gitara, prateći vokal
 John Pierce – bas-gitara
 Marvin McFadden – truba, udaraljke, prateći vokal
 Rob Sudduth – saksofon, prateći vokal
 Johnnie Bamont – saksofon, truba, prateći vokal

Bivši članovi sastava su:
 Mario Cipollina
 Chris Hayes
 Ron Stallings

Diskografija
Diskografiju sastava čini devet studijskih albuma, tri kompilacije te jedan koncertni album.

Studijski albumi
 Huey Lewis and the News (1980.)
 Picture This (1982.)
 Sports (1983.)
 Fore! (1986.)
 Small World (1988.)
 Hard at Play (1991.)
 Four Chords and Several Years Ago (1994.)
 Plan B (2001.)
 Soulsville (2010.)
 Weather (2020.)

Kompilacije
 The Heart of Rock & Roll – The Best of Huey Lewis and The News (1992.)
 Time Flies... The Best Of (1996.)
 Greatest Hits & Videos (2006.)

Koncertni albumi
 Live at 25 (2005.)

Izvori

Vanjske poveznice

Službene stranice sastava

 Američki glazbeni sastavi
 Pop glazbeni sastavi
Američki rock-sastavi
Dobitnici nagrade Grammy

Huey Lewis and the News