Go' sønda' morn' er det fjerde studiealbum af den danske sangerinde og sangskriver Anne Linnet, der blev udgivet i 1980 via Pladecompagniet.

Spor
 "Bedst Som Vi Leger" - 3:12
 "Hele Dagen" - 3:29
 "Humørsang" - 2:38
 "Sigurd" - 2:21
 "Kærlighedssang" - 5:18
 "Godnatsang" - 4:05
 "Sønda' Morn'" - 3:08
 "Morgenmadsang" - 1:52
 "De Voksnes Søndag" - 2:48
 "Dyresang" - 3:05
 "Hva' Ska' Vi Lave" - 2:52
 "Kommer Når Du Kalder" - 3:30
 "Søndag Legedag" - 3:10

Referencer

Eksterne henvisninger
 Go' sønda' morn' på Discogs

Anne Linnet-album
Album fra 1980

Go' sønda' morn'


Çondu, Adana ilinin Feke ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adının nereden geldiği ve tarihçesi hakkında bilgi yoktur.

Coğrafya
Adana iline 172 km, Feke ilçesine 50 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Feke'nin mahalleleri

Çondu, Feke


Die Nachtigall (Originaltitel: , Solowei) ist ein sowjetischer Märchenfilm von Nadeschda Koschewerowa aus dem Jahr 1980.

Handlung
Maria und der Schuster Evan lieben sich, doch will Maria sich erst von Evan küssen lassen, wenn der alt genug für Bartwuchs ist. Evan geht enttäuscht davon und trifft auf einen Zauberer, der seinen Zauberstab verloren hat und sich daher nicht aus einem Baum retten kann. Evan findet den Zauberstab und rettet den Zauberer, der ihm daraufhin einen Wunsch freigibt. Evan wünscht sich einen Bart, doch gefällt dieser Maria nicht, sodass sie den Bart wieder wegzaubern lässt. Kurze Zeit später erscheinen Soldaten des verstorbenen Königs bei Evan, sind sie doch auf der Suche nach dem verschollenen Königssohn. Der hatte auf dem Rücken drei Muttermale in bestimmter Anordnung, und der Zauberer, der Evan endlich einen Wunsch erfüllen will, zaubert Evan diese drei Muttermale auf den Rücken. Evan gilt nun als der verschollene Königssohn und wird zum Schloss gebracht. Maria bleibt allein zurück.

Am Hofe erhält Evan Kanzler Krab als Ratgeber, sowie eine Riege alter, duckmäuserischer Räte an seine Seite. Er nimmt Tanzstunden und Sprechunterricht im Französischen und der Mechanikus baut ihm auf seinen Wunsch hin eine mechanische Nachtigall, da alles am Hof mechanisch ist. Zudem erscheinen zwei Schneider bei ihm, die ihm ein Gewand zur anstehenden Krönung anfertigen sollen. Neben normalen Stoffen haben sie auch einen besonderen Stoff bei sich, den nur die sehen können, die ihres Amtes würdig sind. Alle Räte und der Kanzler geben vor, den unsichtbaren Stoff zu sehen und Evan lässt sich schließlich sein Krönungsgewand "schneidern". Zur Krönung erscheint er folglich in Unterwäsche, und obwohl der Rat Boms eigentlich etwas über die Nacktheit des Königs sagen will, traut er sich nicht. Maria, die inzwischen als Tellerwäscherin Anstellung am Hof gefunden hat, ruft Evan zu, dass er endlich erkennen soll, dass man ihn bloßstellt, immerhin sei er fast nackt. Bevor die Soldaten des Königs sie fassen können, gelingt ihr die Flucht.

Sie taucht beim Zauberer unter und beklagt sich bei ihm, habe die eigentlich gutgemeinte Königswürde Evan doch vollkommen verändert. Der Zauberer macht sich Vorwürfe und verwandelt schließlich Maria in eine Prinzessin. Bei einem Ball verliebt sich Evan in sie – sie erinnert ihn an seine frühere Liebe Maria. Beide tanzen gemeinsam. Wenig später schickt Evan Maria die mechanische Nachtigall und eine in Glas verhüllte Rose. Maria wiederum lässt zum Rendezvous eine Puppe erscheinen und entgegnet Evan, dass er wohl das Künstliche mehr liebe als das Lebendige. Zurück im Schloss verfällt Evan in Schwermut und wird krank, da er das Künstliche am Hof nicht mehr ertragen kann. Maria bittet die Nachtigall, die stets im Wald singt, Evan zu retten. Die Nachtigall fliegt vor Evans Fenster und beginnt zu singen. Ihr Gesang macht Evan gesund und er erinnert sich an seine frühere Zeit mit Maria. Er flieht aus dem Schloss und hinterlässt eine Nachricht, in der er auf die Königswürde verzichtet. Evan kehrt zu Maria zurück und beide wünschen sich vom Zauberer, dass sie sich nie mehr trennen mögen.

Produktion
Die Nachtigall beruht auf verschiedenen Märchen Hans Christian Andersens, darunter Des Kaisers neue Kleider. Der Film erlebte im Juni 1980 seine Premiere in der Sowjetunion. Am 17. Juli 1981 kam der Film in die Kinos der DDR und am 18. Dezember 1982 erlebte er auf DFF 1 seine Fernsehpremiere in der DDR. Icestorm veröffentlichte den Film im Januar 2005 im Rahmen der Reihe Die schönsten Märchenklassiker der russischen Filmgeschichte auf DVD.

Synchronisation
Den Dialog der DEFA-Synchronisation schrieb Klaus Marschke, die Regie übernahm Margot Spielvogel.

Im Vorspann der deutschsprachigen Version ist fälschlicherweise Fred-Arthur Geppert als Sprecher Trofimows angegeben.

Kritik
Der film-dienst schrieb, dass der Film "nach Motiven aus Märchen von Hans Christian Andersen […] spöttisch die bornierte Welt der Höflinge [karikiert], um ihr die Werte wahrer Freundschaft, Treue und Liebe gegenüberzustellen."

Weblinks

 Die Nachtigall auf kino-teatr.ru (russisch)

Einzelnachweise

Filmtitel 1980
Sowjetischer Film
Märchenfilm
Kinderfilm
Abenteuerfilm
Filmdrama
Hans-Christian-Andersen-Verfilmung
Nachtigall in der Kunst

Die Nachtigall (1980)


Çankırı, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde bulunan bir ildir. Kuzey ilçeleri Karadeniz Bölgesi'nde kalan il, kuzeyde Karabük ve Kastamonu, doğuda Çorum, güneydoğuda Kırıkkale, güneyde Ankara ve batıda Bolu illeriyle çevrilidir.

Çankırı ili nüfusu: 192.428'dir. Bu nüfusun %73,8'i şehirlerde yaşamaktadır (2020 sonu). İlin yüzölçümü 7.542  km2'dir. İlde  km2'ye 26 kişi düşmektedir. (Bu sayı Merkezde 160'tır.) İlde yıllık nüfus % 1,72 oranında azalmıştır. İl merkezinin denizden yüksekliği: 730 m.'dir.

2020 yılında TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 12 ilçe, 15 belediye, bu belediyelerde 96 mahalle ve ayrıca 371 köyü vardır.

Yönetim

İllerde protokolde ilk sırada yer alan vali, merkezi yönetimi temsil eder ve Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Büyükşehir dışındaki illerde yerel yönetim, şehirler düzeyindedir. Belediye Başkanı, belediye sınırları içinde kalan seçmenin oy çokluğu ile seçilir. Aynı seçmen İlçe Belediye Meclisi için de oy kullanarak ilçelerin belediye meclislerini oluşturur. İldeki bütün seçmenler ayrıca il genel meclisi için de oy kullanarak, İl Genel Meclisinin oluşumunu sağlarlar.

İl genel meclisi ve belediye meclisi üyelikleri için yapılan seçimlerde, onda birlik baraj uygulamalı nispi temsil sistemi, belediye başkanlığı seçiminde ise çoğunluk sistemi uygulanır İl genel meclisi ve belediye meclisi üye sayıları ilçe nüfusuna göre, kontenjandan kalan sayıların partilere dağılımı ise D'Hondt Sistemine göre belirlenir (Kanun:2972-Madde:23)

İl Genel Meclisi, İl Özel İdaresinin karar organıdır, başkanını üyeleri arasından gizli oyla seçer. Ayrıca, İl Genel Meclisi kendi içinden gizli oyla bir yıl görev yapacak 5 kişilik İl Encümenini seçer.

Merkezi yönetim, Vali ve İl Müdürlerinden oluşur. İl Özel İdaresi (İl Genel Meclisi ve İl Encümeni) seçilmişlerden oluşur, ancak Vali başkanlığında görev yapar. Yerel yönetim ise belediye başkanları ve belediye meclislerinden oluşur.

Çankırı Valisi, 1981-Kahramanmaraş doğumlu Mustafa Fırat TAŞOLAR 'dır. Ağustos 2023/376 nolu Valiler kararnamesi ile İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürü iken atanmıştır.

Çankırı Belediye Başkanı, İsmail Hakkı Esen (MHP), 31 Mart 2019 seçimlerinde %46,99 oy oranıyla seçilmiştir.

2019 Türkiye yerel seçimleri sonuçlarına göre Çankırı İl Genel Meclisi üye sayısı, 18 AK PARTİ, 8 MHP ve 1 BĞZ olmak üzere 27'dir. Çankırı Belediye meclisi ise 15 MHP ve 10 AK PARTİ olmak üzere 25 üyeden oluşur.

2018 Genel seçimleri sonucu, Çankırı'yı temsilen TBMM'de AKP'den 2 milletvekili (Muhammet Emin Akbaşoğlu, Salim Çivitcioğlu) seçilmiştir.

Nüfus

Güncel Nüfus Değerleri(TÜİK 6 Şubat 2023 verileri )

Çankırı ili nüfusu: 195.766'dir. Bu nüfusun %74,98'i şehirlerde yaşamaktadır (2022 sonu). İlin yüzölçümü 7.542  km2'dir. İlde  km2'ye 26 kişi düşmektedir. (Bu sayı Merkezde 165'dir.) İlde yıllık nüfus % 0,38 oranında azalmıştır. Nüfus artış oranı en yüksek ve en düşük ilçeler: Eldivan (% 3,06)- Atkaracalar(% -8,57)

6 Şubat 2023 TÜİK verilerine göre merkez ilçeyle beraber 12 İlçe, 15 belediye, bu belediyelerde 96 mahalle ve ayrıca 371 köy vardır.

İlin yıllara göre nüfusları

Kültür
 Çankırı'daki kütüphaneler
 Yarenler
 Orta oyunları
 Tuz Mağarası
 Taş Mescit

Müzeler

 Çankırı Müzesi;
Çankırı'da profesyonel şekilde ilk müze faaliyeti etraftan derlenen 116 parçalık eserin 9 Haziran 1972 yılında  Halkevi binasının alt katında ergilenmesi ile başlandı, çalışmalarını 1976 yılına kadar bu Halkevinde sürdürdü, Halk Eğitim binasının yıkılıp yerine 100. Yıl Kültür Merkezi'nin inşa sebebiyle geçici olarak Çankırı Lisesine taşındı. Lisenin sınıfını depoya çevrildi ve büro faaliyetleri burada yürütüldü.  23 Ağustos 1981 tarihinde 100. Yıl Kültür Merkezi'nin inşaatı bitmesiyle birlikte müze bu binanın ikinci katına taşınarak tekrar ziyarete açılmıştı, ancak müzenin sürekli artan eser sayısı ile kültür merkezi fazla eseri görgüye açacak kapasitesi kalmadı ve yeni bir binaya ihtiyaç duyuldu, bu kapsamda yürütülen çalışmalar sonucu, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil kaydı bulunan  Çankırı Hükûmet Konağı ve adliye binası olarak kullanılan yapı müzeye dönüştürülmesi için Kültür ve Turizm Bakanlığına  ayırdı. Restorasyonu tamamlanarak 2017 yılında faaliyete geçen binanın temel bilgileri  3000 m² kapalı ve 600 m² açık sergileme alanı ve kafeterya'ya sahiptir. Çankırı Müzesi Doğa Tarihi, Arkeoloji ve Etnografya Bölümleri olmak üzere üç ana salondan oluşmaktadır. Müzede 8 milyon yıl öncesine dayanan gergedan, fil, koyun, domuz, keçi, geyik, zürafa ve primatların atalarına ait fosil kalınıtları sergilenmektedir.
 Tarihi Çamaşırhane Müzesi;
Çankırı Tarihi Çamaşırhane Müzesi Abdülhamid Dönemi'nde inşa edildi. Çamaşırhane ülkemizdeki çamaşırhanelerin en büyüğü olarak bilinmektedir. 2016 yılında müzeye dönüştürülen, sanatsal ve kültürel etkinliklere de ev sahipliği yapmaktadır.
 Ferit Akalın Radyo Ve İletişim Müzesi;
Ferit Akalın Çankırılı bir mucittir. Ferit Akalın'ın radyo koleksiyonun sergilendiği müzede ayrıca sözlü tarih kayıtları, belgesel çekimleri vb. içerikler bulunmaktadır. Ferit Akalın Radyo ve İletişim Müzesi'nde iletişim araçlarının tarihsel gelişimi insan hikâyeleri ile anlatmaktadır.

Mutfak

Çorbalar ve yemekler

 Çatal aşı çorbası
 Tatar hamuru çorbası
 Cimcik hamuru çorbası
 Taze fasulye kavurması

Etli yemekler

 Sarımsaklı et
 Yaren güveci
 Tavuk etli kuru bamya
 Keşkek

Hamur işleri ve Tatlılar

 İnce ekmek muskası
 Yazma çöreği
 Nokul
 Bazlama
 Kül çöreği

Tatlılar

 Höşmerim
 Hameyli
 Yumurta tatlısı
 Un helvası
 Patates Böreği

Yâran  kültürü

Yârenin sözlük anlamı olarak dost, arkadaş ve dostların oluşturduğu topluluk anlamına gelmektedir. Yâran denilebilmesi için 24 Yâren'in bir araya gelmesi gerekir.. Başlangıcı Ahiliğe dayanan ve şehirin sosyo-kültürel yapısına önemli bir yön vermektedir. Çankırı'nın geleneksel kültürü değince akla ilk gelenlerden biridir Yâran.

Yaran iki temel kaynaktan yola çıkar. Birisi Türk töresi, yani eski gelenek ve göreneklerimiz, diğeri İslami inanışlar. Bunlar Ahilik ve fütüvvettir. Türk İslam sentezinin en güzel örneklerinden biri Yaran Kültürü'dür. Misafirperverlik, yiğitlik, kahramanlık, cesaret, cömertlik, yardımlaşma ve dayanışma, birlik ve beraberlik, sevgi ve saygı, istikrar, düzeni bozacak davranışlardan uzak durma, merhamet, diğerkâm olma ve tevazu Yâran'ın beslendiği ana değerlerdir. Bu değerler Türk Kültürünün önemli  sembolleridir.. Çankırı Yaran Kültürü; Türk Kültürünün simgesi olmuştur. Bu sebepten dolayıda Yaran; Milli Kültür simgesidir denebilir.

Yâran; dinlenme, eğlence, yardımlaşma, eğitim, toplumsal dayanışma, güzel sanatlar, müzik, edebiyat,  gibi yönleriyle gerçek bir kültürel öğeler bileşimidir. Çok boyutludur. Dost, arkadaş, sırdaş anlamlarına gelen Yaranın herkes tarafından bilinen açık ve kapalı diye ikiye ayrılan olmazsa olmaz düsturları vardır. Yaranın kapısı açıktır, misafirperverdir. Kalbi açıktır, kimseye karşı kin ve nefret beslemez hep olumlu düşünürler. Alnı açıktır, yüz kızartıcı, mahcup edici işler yapmazlar. Eli kapalıdır, harama el uzatmazlar. Dili kapalıdır, kimse hakkında kötü söz söylemezler. Beli kapalıdır, gayri ahlaki ilişki içinde olmazlar.

Valiliğin ve Kültür ve Turizm Bakanlığının yoğun çalışmaları sonucu UNESCO tarafından soyut dalda Dünya Kültür Mirası içerisine alınan Yaran Geleneği; geçmişte olduğu gibi bugün de aslına uygun olarak Çankırı ilinde yaşatılmaktadır.

Tarihi Yapıları

 Çankırı Kalesi:
Çankırı Kalesi şehrin kuzeyinde küçük bir tepe üzerinde yer alıyor. (Sırası ile) Romalılar, Bizanslılar, Danişmentliler, Selçuklular ve Osmanlılar dönemlerinde sağlamlığıyla bilinen kale geçen yüzyıla kadar iskan edilmiş yapıdan zamanımıza birkaç sur kalıntısından başka bir şey kalmadı.

Kale içinde Roma Dönemi'nden kalan kaya mezarı, pişmiş toprak kap parçaları ve iskan kalıntıları ile Çankırı'nın Fatihi Emir Karatekin Bey'in türbesi bulunmaktadır.
 SULTAN SÜLEYMAN CAMİ (hakkında):
Sultan Süleyman Camisi Kanuni Sultan Süleyman'ın emri ile Sadık Kalfa tarafından inşa edilmiştir.  1522 yılında başlayan inşaatın 1558 yılında tamamlandığı bilinmekle birlikte neden bu kadar uzun sürdüğü konusunda bilgi bulunmamaktadır.
 Taş Mescit (hakkında):
Çankırı'da Selçuklular Dönemi'nden kalma en önemli yapılardan birisidir.

Günümüze kadar ulaşan kitabelerinden anlaşıldığına göre Şifahane, Keyhüsrev Oğlu l.Alaeddin Keykubat zamanında Atabey Cemaleddin Ferruh tarafından 1235 yılında yaptırılmıştır. Bu yapıların bir diğer önemi de yapı üzerinde yer alan iki adet figürlü parçadan gelmektedir. Bunlardan biri sürekli yayınlara konu olmuş, devamlı olarak üzerinde değinilmiştir. Boyutları1 x 0.25  m olan bu kabartmanın özelliği,  gövdeleri birbirine dolanan iki ejder (yılan) motifidir. Ejderlerin başları karşılıklı gelecek biçimde şekillendirlimiştir.

Günümüzde "Tıp Sembolü" olarak kullanılmaktadır. Halk arasında su içen yılan olarak da adlandırılan ikinci parça ise, diğeri gibi alçak kabartma olarak biçimlendirilmemiş olup tam tamına bir heykel görünümü verilmiştir. Darülhadis'te kullanılan gözenekli taştan yapılmış olan parça, kupa şeklinde olup gövdesine bir yılan sarılmakta ve üst kısımda uzantı yaparak sonuçlanmaktadır. Bu motif de günümüzde "Eczacılık Sembolü" olarak kullanılmaktadır.
 Sakaeli Kaya Mezarları Ve Peri Bacaları (hakkında):
Roma ve Bizans Dönemlerine ait olduğu düşünülen Sakaeli Kaya Mezarları, çakıl taşlı tortul kaya oluşumlu tepenin yüzeyindeki oyukların yere yakın olanları köy halkı tarafından önü kapatılmak suretiyle değişik maksatlarla kullanılmaktadır. Farklı yükseklik ve genişlikteki oyuklar; tek, birbirine geçişli, basamakla inilen iki odalı bölmeli, aydınlatma pencereli  özellikler göstermektedir. Gelin Kayası mevkiinde peri bacası oluşumları ve aralarındaki kaya mezarları ilginç görünümler oluşturmaktadır.
 Hüyük Yeraltı Şehri:
MS 3 - 5. yüzyıllarda yapıldığı ve kullanıldığı düşünülen yer altı şehri 2005 yılında tespit ve tescil edilmiştir. 2006-2008 seneleri arasında Müze Müdürlüğünce gerçekleştirilen temizlik çalışmasıyla; küçük kilisesi, keşiş odaları, sarnıcı ve diğer hayat alanlarıyla komplike bir yapı arz eden çok katlı  kültür varlığı tamamen ortaya çıkartılmıştır.

Turizm
Dağcılık ve Kış Turizmi: llgaz Dağı, İç Anadolu'dan karadenize  geçiş bölgesi için 1088 hektar önemli kaynaklarına sahip, seyahat, araştırma, yürüyüş, dağcılık, piknik, kış sporları ve diğer faaliyetlere imkan sağlamaktadır. 1800 m rakımda bulunan Ilgaz Dağı Doruk Mevkii, zengin doğası, yaban hayatı ve kış sporları olanaklarıyla turistlerin ilgisini çekiyor. Bakanlar Kurulu, Ilgaz Dağı'nda, Shankaril-Kastamonu sınırındaki Doruk Mevkii'nin de dahil olduğu bir bölgenin "kış sporları turizm merkezi" ilan edildi. Ayrıca T.C. Çankırı İl Hükûmeti Kadınçayırı bölgesinde "Yıldıztepe Dağ Sporları ve Turizm Merkezi Projesi" ni geliştirmiş ve proje gerçeklekleşme sürecine girdi. 1 Eylül 2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2005/9280 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na göre Çankırı-Ilgaz-Kadınçayırı-Yıldıztepe "turizm merkezi" ilan edildi.

Kuş Gözlemi: Ilgaz Dağların da, sakallı akbaba (2 çift tespit), kızıl akbaba ve küçük kartal (5 çift tespit) popülasyonlarıyla önemli kuş alanları statüsüne sahiptir. (Çankırı İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, 2007).

Tarihi ve Kültür Turizmi hakkında:

İl çapında 230 adet kültür varlığı bulunmakta, Roma ve Bizans Dönemlerine tarihlendirilen ve Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nce tescili yapılan arkeolojik alanlar içinde merkez ilçede yer alanlar; Çorakyerler Miyosen Çökelleri, Garnizon Şehitliği, Alaçat Köyü Kültepe Antik Yerleşimi ve Nekropol Alanı, Balıbağ Köyü Sarıiçi Mevkii, Güvey Tepesi Höyüğü, Kentsel Sit Alanı, Ünür Köyü Höyüğü ve Nekropol Alanı, İnandıktepe Höyüğü ve Antik Yerleşimi'dir.

Çerkeş ilçesinde; Yoncalı Köyü Höyüktepe Yamaç Yerleşmesi, Yakuplar Köyü Kaya Mezarları, Meydan Köyü çevresinde bulunan antik yerleşim, Eldivan'da; Eldivan Höyüğü, Ilgaz'da; Cendere Köyü Salman Höyük, Bölüktepe Höyük ve Tümülsülü, İnköy Kaya Mezarları, Kurmalar Köyü Yerleşim bulunmaktadır.

Kuşunlu ilçesinde; Yedi Kapılar Kaya Mezarları bulunmaktadır.

Orta ilçesinde; Asmaca Yerleşimi ve Nekropol Alanı, Ağılar Gölet Mevkii Yerleşim Alanı, Sekmenin ve Ağaçini Kaya Yerleşimi, Höyük ve Nekropol Alanı bulunmaktadır.

Yapraklı ilçesinde ise İkizören roma Nekropolü ve Kale yer almaktadır.

Konum

Spor

2018-2019 Sezonu sonunda, Çankırı'nın liglerdeki tek takımı 1074 Çankırıspor, futbol Bölgesel Amatör Lig (BAL)'da grubunda 7.olmuştur.

Bu takım, Ziraat Türkiye Kupası'nın ilk turunda elenmiştir.

Önemli spor tesisleri: Çankırı Atatürk Stadyumu (4.410), Orhan Saka Spor Salonu (2.500), Merkez Kapalı Yüzme Havuzu-y.olimpik (250) ve Ilgaz Kayak Merkezidir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Çankırı Valiliği
 Çankırı Belediyesi

Çankırı (il)


Otto Wilhelm Harrassowitz (n. 18 decembrie 1845, La Guayara, Venezuela – d. 24 iunie 1920, Gaschwitz, Saxonia) a fost un anticar, editor și autor german. El a fondat editura Harrassowitz Verlag care funcționează și astăzi.

Biografie
Viitor consilier de stat al Regatului Saxoniei, Harrassowitz a venit în Germania la vârsta de 10 ani. În 1864 și-a început ucenicia de librar la anticariatul lui K. F. Koehler din Leipzig, iar, după sfârșitul celor patru ani de ucenicie, a lucrat trei ani ca ajutor de librar în cadrul companiei. A urmat un sejur în străinătate, la compania lui Frederic Muller din Amsterdam.

În 1872, el a fondat, împreună cu Oscar Richter, editura-librărie Richter & Harrassowitz. După ieșirea din companie a lui Richter în anul 1875, el a rămas singurul proprietar. Începând din 1882 Harrassowitz și-a concentrat afacerile comerciale pe științele umaniste. În 1894, el a cumpărat anticariatul lui K. F. Koehler. În plus, Harrassowitz a fondat în 1884 Zentralblatt für Bibliothekswesen. Editura s-a dezvoltat ca un anticariat special, care a câștigat o reputație mondială prin cele aproape 500 de cataloage de cărți. Otto Harrassowitz a murit în anul 1920 și a fost înmormântat în cimitirul Leipzig Südfriedhof.

Note

Bibliografie

Legături externe
 Biografie
  Otto Harrassowitz  în Catalogul Bibliotecii Naționale a Germaniei (Informații despre Otto Harrassowitz • PICA • Căutare pe site-ul Apper)
 Website des Harrassowitz-Verlags und der Firma Harrassowitz

Nașteri în 1845
Decese în 1920
Editori germani

Otto Harrassowitz


Döngü başına komut sayısı (IPC), bilgisayar mimarisinde, işlemci performansının bir bileşenini tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Diğer bir deyişle her saat darbesinde işlenen ortalama komut sayısıdır ve komut başına döngü sayısının çarpma işlemine göre tersidir.

IPC hesabı
İşlemci için IPC ve saat hızını çoğaltmak, saniye başına komut sayısı'nın(Instruction Per Second) arttırılmasıyla elde edilir. IPC hemen hemen işlemcinin performansını bildirir. Saat başı uygulanan işlemlerin sayısı mevcut işlemciyle sabit değildir, bu işlemciyle hareket eden özel yazılıma da bağlıdır ve aslında tüm aletlere özellikle bellek sıradüzenselliğine. Buna rağmen belli işlemcilerin özellikleri, ortalama IPC değerinden yüksek olan tasarımları, mevcut olan çoklu ALU'lari ve kısa veri iletim hatları yönetmeye meyillidir. Farklı komut birimlerini karşılaştırırsak; basit bir komut birimi aynı yonga teknolojisini kullanan daha karmaşık komut birimleri sahibi olan, yüksek IPC modelini yönetebilir, bununla birlikte, en karışık komut sistemi, basit bir komut sisteminden daha yararlı işler başarabilir.

IPC'yi yöneten faktörler

Her ikisi için de, komutların seviyesi verilirse yüksek IPC ve düşük saat hızı, veya düşük IPC ve yüksek saat hızı oluşabilir.

Yüksek IPC, düşük saat hızı dizaynları genellikle "brainiac" dizaynlar olarak bilinirken, düşük IPC ve yüksel saat hızı da "speed demons" olarak bilinir.

İkisi de değerli işlemci dizaynlarıdır ve bu ikisi arasındaki seçim genellikle geçmişin mühendislik kısıtlamalarından ve satış baskılarından dolayı dikte olmuştur.

Bilgisayar hızı

Herhangi bir Bilgisayarla yapılan kullanışlı işlemler, işlemcinin hızının yanında birçok etkene de bağlıdır. Bu etkenler; işlemci mimarisi ni, makinenin içindeki yerleşme yapısını, disk depolama sisteminin hızını, bilgisayara takılı olan diğer aletlerin hızını, işletim sisteminin faydasını ve en önemlisi kullanılan yazılımın yüksek seviyeli tasarımını içermektedir.

Bilgisayar sisteminin kullanıcıları ve müşterileri için IPC, bilgisayar sistem performansını bildirilmesinde özellikle faydalı değildir. Konu ile ilgili performansın doğru ölçümü için denektaşına başvurmak daha faydalıdır. Bunun varlığının farkında olmak faydalıdır ve bu şekilde saat hızının, neden bilgisayar performansıyla ilgili olan tek faktör olmadığı gerçeği elde edilir.

Bilgisayar bilimi

Döngü başına komut sayısı


Hans Christian Petersen (født 11. august 1793 i Kristianssand, død 26. september 1862 i Kristiania) var en norsk jurist og statsråd.

Petersen blev højesteretsadvokat i 1817. I denne stilling vandt han ved veltalenhed for skranken navn som en af landets første jurister, blandt andet som defensor i rigsretsprocesserne mod statsråderne Fasting (1821) og Collett (1827) samt statsminister Løvenskiold (1836), var 1830-34 "regeringsadvokat", blev i 1837 stiftamtmand i Kristiania og indtrådte i 1839 i regeringen, hvoraf han var medlem over 22 år, siden 1858 som dets formand. Sammen med Christian Birch-Reichenwald og Ketil Motzfeldt fik han sit afsked 12. december 1861, siden disse tre statsråder for sit forblivende opstillede som vilkår uforandret vedtagende af den norske regerings enstemmige ønske, at den svenske regerings krav på tilsættelse af en unionskommitté for revision af bestemmelserne angående den svensk-norske union ej måtte bifaldes. Petersen efterlod dagbogsantegninger frå 1840-47, delvis trykte i Ditmar Meidells Norsk Maanedsskrift (I, 1884). Interessante dokumenter fra den tid, når han var formand i den norske regering, er offentliggjorte i Norsk Historisk Tidsskrift (række 4, bind 4, 1907).

Kilder

Ministre fra Norge
Stiftamtmænd
Nordmænd i 1800-tallet
Personer fra Kristiansand
Ugglan

Hans Christian Petersen


Gaël Givet (d. 9 Ekim 1981), Fransız eski millî futbolcudur. Givet, sol ayaklı bir stoperdir. Aynı zamanda sol bek pozisyonunda da görev yapmıştır.

Evlidir ve 8 Mayıs 2006 tarihinde doğan Gabriel adında bir oğlu vardır.

millî takımda 13 kez görev yapmış ayrıca 2006 Almanya'da finalist olan kadroda yer almıştır.

Dış bağlantılar
  Resmî Sitesi

1981 doğumlular
AS Monaco FC futbolcuları
Olympique de Marseille futbolcuları
Blackburn Rovers FC futbolcuları
Fransız futbolcular
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
Ligue 1 futbolcuları
Fransa millî futbol takımı futbolcuları
AC Arles-Avignon futbolcuları
Fransız gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki gurbetçi futbolcular
İngiltere'deki Fransız gurbetçiler
Premier League futbolcuları
English Football League futbolcuları
Ligue 2 futbolcuları
Defans futbolcuları

Gaël Givet


مير علي التبريزي أو مير علي الهروي التبريزي  الملقّب بـقدوة الكتّاب، هو خطّاط وشاعر فارسي، عاش في تبريز في القرنين الرابع عشر والخامس عشر الميلاديين، وهو مخترع خط النستعليق.

كتب مخطوطاً (1396 م) من قصائد « خواجه الكرماني » التي يشرح فيها غرام الأمير الفارسي هماي بالأميرة همايون.

توفي عام 850 هـ \ 1446 أو 1447 م.

المصادر

  مير علي التبريزي - الموسوعة العربية الميسرة، 1965

إيرانيون في القرن 14
خطاطون
خطاطون فرس
خطاطون من تبريز
شعراء فرس
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
فنانون مسلمون
مواليد في تبريز
وفيات 1446
وفيات 1447
وفيات 850 هـ
وفيات في تبريز

مير علي التبريزي


Pudendal nerve entrapment (PNE), also known as Alcock canal syndrome,  is an uncommon source of chronic pain in which the pudendal nerve (located in the pelvis) is entrapped or compressed in Alcock's canal. There are several different types of PNE based on the site of entrapment anatomically (see Anatomy).  Pain is positional and is worsened by sitting.  Other symptoms include genital numbness, fecal incontinence and urinary incontinence.

The term pudendal neuralgia (PN) is often used interchangeably with "pudendal nerve entrapment". This condition can greatly affect a person's quality of life. Pudendal neuralgia can be caused by many factors including inflammation, extreme cycling, and can be a "secondary condition to childbirth". A 2009 review study found both that "prevalence of PN is unknown and it seems to be a rare event" and that "there is no evidence to support equating the presence of this syndrome with a diagnosis of pudendal nerve entrapment," meaning that it is possible to have all the symptoms of pudendal nerve entrapment (otherwise known as pudendal neuralgia) based on the criteria specified at Nantes in 2006, without having an entrapped pudendal nerve.

A 2015 study of 13 normal female cadavers found that the pudendal nerve was attached or fixed to the sacrospinous ligament (therefore "entrapped") in all cadavers studied, suggesting that the diagnosis of pudendal nerve entrapment may be overestimated.

Symptoms
There are no specific clinical signs or complementary test results for this condition.

Genito-anal numbness, fecal and/or urinary incontinence can occur. People may also experience a burning pain in perianal or genital areas.

In male competitive cyclists, it is often called "cyclist syndrome", in which cyclists rarely develop recurrent numbness of the penis and scrotum after prolonged cycling, or an altered sensation of ejaculation, with disturbance of micturition (urination) and reduced awareness of defecation. Nerve entrapment syndromes, presenting as genitalia numbness, are amongst the most common bicycling associated urogenital problems.

Pain, if present, is positional and typically caused by sitting and relieved by standing, lying down or sitting on a toilet seat. If the perineal pain is positional (changes with a person's position, for example sitting or standing), this suggests a tunnel syndrome. Anesthesiologist John S. McDonald of UCLA reports that sitting pain relieved by standing or sitting on a toilet seat is the most reliable diagnostic parameter.

A systematic review study found that PN may be implicated in various sexual dysfunctions such as persistent genital arousal disorder (PGAD), erectile dysfunction, premature ejaculation, and vestibulodynia. Additionally, another review that looked at cycling-related sexual dysfunction suggested that cycling may indirectly cause sexual dysfunction by disturbing the testosterone signaling aspect of the hypothalamic-pituitary-gonadal axis of the body.

Anatomy
The pudendal nerve carries both motor and sensory axons. It stems from the spinal nerves S2-S4 of the sacral plexus. The nerve progresses through the piriformis and coccygeus muscles and exits the pelvis by passing through the greater sciatic foramen. The pudendal nerve then re-enters the pelvic cavity by passing through the lesser sciatic foramen. After re-entering the pelvis, it breaks off into three branches known as the inferior rectal nerve, the perineal nerve, and the dorsal sensory nerve of the penis or clitoris. These three nerves are also referred to as the terminal branches, and they are more susceptible to injuries due to their locations.

There are also four levels of Pudendal nerve entrapment compressions: entrapment below the piriformis muscle, entrapment that occurs between the sacrospinous ligament and sacrotuberous ligament (most common cause), entrapment in the Alcock canal, and entrapment of the terminal branches. Although there has been no evidence for a direct functional connection between the pudendal nerve and sacrotuberous ligament, many clinical studies have pointed at the sacrotuberous ligament as a potential cause of PNE. Around the ischial level of the spine, pudendal nerve runs between the sacrotuberous ligament and the sacrospinous ligament (posteriorly and anteriorly, respectively), giving way for potential compression of the pudendal nerve.

Causes
PNE is said to be caused by genitoanal surgical scarring and mishaps in the pelvic region, trauma to the pelvis, pregnancy, childbirth, bicycling and anatomic abnormalities. Vaginal birth may lead to pudendal nerve damage from the stretch during delivery and the likelihood increases when delivering larger than average babies. As the pudendal nerve lies in the pelvic region, surgical procedures that involve this area, such as a cesarean section, can cause nerve injury.

PNE can present in cyclists, likely due to both the compression and stretching of the pudendal nerve for prolonged time. Heavy and prolonged bicycling, especially if an inappropriately shaped or incorrectly positioned bicycle seat is used, may eventually thicken the sacrotuberous and/or sacrospinous ligaments and trap the nerve between them, resulting in PNE.

Anatomic abnormalities can result in PNE due to the pudendal nerve being fused to different parts of the anatomy, or trapped between the sacrotuberous and sacrospinalis ligaments.

Diagnosis
Labat et al state that "there are no specific clinical signs or complementary test results of this disease". Kaur et al confirm that there are no specific and consistent radiological findings in patients with PNE.

Diagnostic tests that can be performed to suggest PNE are:

 Pudendal nerve blocks to confirm the pudendal nerve is the source of pain through relief from the procedure. These diagnostic blocks can also be used in place of spinal anesthesia during delivery.
 Quantitative sensory threshold testing to detect the inability to sense temperature changes.
 High-frequency ultrasonography to identify the location of pudendal nerve compression.
 Doppler ultra sound to detect vein compression, a result of nerve compression.
 Pudendal nerve terminal motor latency test, an invasive diagnostic test that involves a rectal or vaginal exam.

Diagnoses are made through neurophysiological testing rather than imaging. However, MRI and CT imaging may be used to exclude other diagnoses.

Similar to a Tinel's sign digital palpation of the ischial spine may produce pain. In contrast, people may report temporary relief with a diagnostic pudendal nerve block (see Injections), typically infiltrated near the ischial spine. It is important to note that the duration of pain relief from pudendal nerve block is different per person.

Imaging studies using MR neurography may be useful. In people with unilateral pudendal entrapment in the Alcock's canal, it is typical to see asymmetric swelling and hyperintensity affecting the pudendal neurovascular bundle.

Nantes Criteria
Pudendal nerve entrapment is difficult to diagnose and there are no specific examinations that can clearly confirm the diagnosis. A multidisciplinary group in Nantes, France developed diagnostic criteria ("Nantes Criteria") to serve as a guide to physicians in diagnosing PNE. It consists of inclusions, exclusions, and complementary characteristics of the syndrome. Some sources discourage the use of this guide due to errors found in the criteria.

Inclusion criteria are:

 The involved area corresponds to the area of supplied by the pudendal nerve (anus to the clitoris or penis).
 Pain worsened by sitting, because of increased pressure on the nerve.
 The patient is not awoken by pain during sleep.
 No objective loss of sensation on clinical examination. Loss of superficial sensation in the perineal area is more indicative of a lesion at the root of the sacral nerves.
 Pain relieved by an anesthetic block of the pudendal nerve.

Exclusion criteria are:

 Imaging results used for exclusion
 Unilateral pain
 Abnormal diagnostic test results
 Pain is acute

Complementary criteria are:

 Nerve pain associated with extreme sensitivity to touch
 Described as burning/shooting pain
 Posterior pain following defecation

A systematic review by Indraccolo et al analyzed PN due to pudendal entrapment and PN without pudendal entrapment in women with chronic pelvic-perianal pain. The review classified the Nantes' criteria as the gold standard for diagnosing PN secondary to PNE. Because of this, the authors of the systematic review additionally suggest that the criteria may be useful in assessing the efficacy and effectiveness of the pudendal nerve entrapment treatments that people may undergo.

Differential diagnosis
Differential diagnosis should consider the far commoner conditions chronic prostatitis/chronic pelvic pain syndrome and interstitial cystitis. Other causes for similar symptoms of pudendal nerve entrapment include compression from a tumor, prostatitis in males, uterine diseases in females, complex regional pain syndrome (CRPS), superficial skin infections, and other neuropathies that share the same region as the pudendal nerve.

Treatment

Treatments include behavioral modifications, physical therapy, analgesics and other medications, pudendal nerve block, and surgical nerve decompression. A newer form of treatment is pulsed radiofrequency. Most medical treatments are intended for symptomatic relief, such as pain. If symptoms are not managed through this standard of care, surgery is considered.

Nerve protection
This is a form of self treatment to keep pressure off the pudendal nerve. It involves avoiding any activities that may increase pain in the pelvic area.  A seat cushion with the center area removed may be used to provide relief and prevent further pain. A 2021 systematic review of preventative and therapeutic strategies found that cyclists who take precautions in maintaining proper posture may prevent the development of a more severe disorder. It is also suggested that using a wider seat when cycling could prevent damage to the nerve, but more evidence is necessary to show long-term benefit.

Physical therapy
Mobilization of the nerves and muscles in the pelvic region is a proposed way to treat symptoms associated with a nerve entrapment. An example of this is neural mobilization. The goal of neural mobilization is to restore the functionality of the nerve and muscles through a variety of exercises involving the lower extremities. Exercises to specifically target the pudendal nerve would be determined based on the anatomical layout of the nerve. It is important to note that evidence is limited to show support for this therapy.

Another possible treatment for nerve entrapments in the pelvic region would be stretching and strengthening exercises. A treatment plan would be determined by a physical therapist to specifically manipulate the pudendal nerve through a variety of stretches. Strengthening exercises may also be recommended to relieve the excessive pressure caused by the entrapment, but there is currently limited evidence to support this choice of therapy.

Medications
There are numerous pharmaceutical treatments for neuropathic pain associated with pudendal neuralgia.  Drugs used include anti-epileptics (like gabapentin), antidepressants (like amitriptyline), and palmitoylethanolamide. Often times polypharmacy is used with consideration of medication history and side effects.

Injections
One way to identify and alleviate pain associated with the pudendal nerve is a "CT-guided nerve block." During this procedure, "a long-acting local anesthetic (bupivacaine hydrochloride) and a corticosteroid (e.g. methylprednisolone) are injected to provide immediate pudendal anesthesia." A pudendal nerve block can be inserted from several different anatomical locations including: transvaginal, transperitoneal, and perirectal. A reduction in pain following this injection is typically felt quickly. The most common side effect of a pudendal nerve block is injection site irritation. Relief from chronic pain may be achieved through this procedure due to the reduced inflammation from the steroid  medication, and "steroid-induced fat necrosis" which "can reduce inflammation in the region around the nerve" to lessen strain on the pudendal nerve. This treatment may alleviate symptoms for up to 73% of people. Treatment of pudendal nerve entrapment by nerve block is not often prescribed due to "discomfort associated with the local injections as well as the risk of injuring critical structures."

Pulsed radiofrequency
This can be used instead of pudendal nerve perineural injections. In recent years, Pulsed radiofrequency (PRF) is starting to become more common for managing chronic pain, and has shown to have long-term benefits and low problem occurrences. Pulsed radiofrequency has also been successful in treating a refractory case of pudendal neuralgia, but additional research is needed to study the effectiveness of pulsed radiofrequency on treating pudendal nerve entrapment. Pudendal Nerve Stimulation (PNS) was found to significantly decrease subjective pain levels in people with pudendal neuralgia. A majority of people who underwent PNS reported "significant" or "remarkable" pain relief at 2 weeks after treatment.

Ergonomics
Various ergonomic devices can be used to allow an individual to sit while helping to take pressure off of the nerve. A few recommendations to decrease nerve compression while cycling include having soft, wide seat in a horizontal position and setting the handlebar height lower than the seat. There are also bicycle seats designed to prevent pudendal nerve compression, these seats usually have a narrow channel in the middle of them. Additionally, other recommendations include wearing padded bike shorts, standing on pedals periodically, shifting to higher gears, and taking frequent breaks. For sitting on hard surfaces, a cushion or coccyx cushion can be used to take pressure off the nerves.

Surgical
Decompression surgery is a "last resort", according to surgeons who perform the operation. It is highly controversial, given that normal cadavers show the pudendal nerve to be "entrapped" and attached, questioning the whole thesis of pudendal nerve entrapment.

According to supporters of the theory of PNE, surgery is indicated when severe symptoms are present after exhausting all other forms of treatment. The surgery is also another option to confirm the diagnosis of pudendal nerve entrapment.

The surgery is performed by a small number of surgeons in a limited number of countries. The validity of decompression surgery as a treatment and the existence of entrapment as a cause of pelvic pain are highly controversial. While a few doctors will prescribe decompression surgery, most will not. Notably, in February 2003 the European Association of Urology in its Guidelines on Pelvic Pain said that expert centers in Europe have found no cases of PNE and that surgical success is rare:

There are several different approaches in order to perform a decompression surgery on the pudendal nerve. The different access areas include: superior transgluteal, superior retrosciatic, inferior retrosciatic, medial transgluteal, inferior transgluteal and transischial entry. The transgluteal entry involves "neurolysis of the PN at the infrapiriform canal and transection of the sacrospinal ligament." Another point of entry which is described as a "perineal para-anal pathway",  "follows the inferior rectal nerve to the Alcock's canal."

If nerve damage is discovered, other surgery options may be considered like a "neurectomy" or "neuromodulation".

References

Peripheral nervous system disorders

Pudendal nerve entrapment


An Echinolaena standleyi in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Albert Spear Hitchcock, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Michael Thomas Stieber. An Echinolaena standleyi in nahilalakip ha genus nga Echinolaena, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Echinolaena

Echinolaena standleyi


Campanula choruhensis er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Tyrklandi.

Tilvísanir

Bláklukkur

Campanula choruhensis


Mia Helene Højgaard (født 22. juni 1997) er en dansk film- og teaterskuespiller. Hun gik på Det Kongelige Teaters Balletskole i Odense indtil 9. klasse og fravalgte herefter danserkarrieren for at satse på skuespillet, da hun fik en birolle i filmen Kapgang (2014), instrueret af Niels Arden Oplev. Aktuelt er Mia Helene Højgaard med i 4. sæson af TV2's succesfulde tv-serie Badehotellet (2013-), hvor hun spiller stuepigen Fies rebelske lillesøster, Ane.

Karriere

Teater
 2006, Odense Teater - Et juleeventyr
 2007, Odense Teater - Drengene i skyggen
 2007-2008, Odense Teater - Ordet - Lillepigen
 2010, Odense Teater - Peters Jul - danser

Filmografi

Film

Tv-serier

Noter

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Danmark

Mia Helene Højgaard


Le réseau d'oléoducs de la Baltique-2 (en ) est un second tronçon du réseau d'oléoducs de la Baltique.
L'oléoduc est construit et exploité par la société d'oléoducs Transneft en Russie.

Présentation
Le BPS-2 a été achevé en 2011 et a commencé à fonctionner fin mars 2012.
Le système de pipeline de 1170 kilomètres de long s'étend de la jonction à Ounetcha de l'Oléoduc Droujba près de la frontière entre la Biélorussie et la Russie jusqu'au terminal d'Oust-Louga dans le golfe de Finlande.
La longueur de l'oléoduc d'Ounetcha à Oust-Louga est de 998 kilomètres et la longueur de la ligne secondaire vers la raffinerie de pétrole de Kirichi est de 172 kilomètres.

Le pipeline passe par les Oblasts de Bryansk, Smolensk, Tver, Novgorod et Léningrad.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Réseau d'oléoducs de la Baltique

Liens externes
 Baltic Pipeline System - environmental safety and reliability, Transneft]

Oléoduc en Russie
Transport dans l'oblast de Briansk
Transport dans l'oblast de Smolensk
Transport dans l'oblast de Tver
Transport dans l'oblast de Novgorod
Transport dans l'oblast de Léningrad

Réseau d'oléoducs de la Baltique-2


Pinneberg () es una localidad que da nombre al distrito homónimo, en Schleswig-Holstein, Alemania dividida en cinco barrios (Stadtteile) : Quellental, Thesdorf, Eggerstedt, Pinnebergerdorf y Waldenau-Datum.  La isla de Helgoland está unida al distrito. Y está hermanada con Rockville (Maryland) en Estados Unidos.

Localidades de Schleswig-Holstein

Pinneberg


An Mormolyca moralesii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Germán Carnevali ngan John T. Atwood, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Alberto Blanco. An Mormolyca moralesii in nahilalakip ha genus nga Mormolyca, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mormolyca

Mormolyca moralesii


Tholodus es un género extinto representado por una única especie de ictiopterigio basal, que vivió en el Triásico Medio (mediados del Anisiense a fines del Ladiniense) en lo que hoy es Europa, particularmente en Alemania, el noroeste de Italia y posiblemente China. Fue nombrado originalmente por Christian Erich Hermann von Meyer en 1851 y la especie tipo es Tholodus schmidi. Es conocido a partir de muchos restos fragmentarios y desarticulados, en su mayor parte dientes y piezas de la mandíbula. Muchos de los especímenes fueron recolectados de varias localidades a través de las facies de Muschelkalk del Ladiniense de Alemania, principalmente de la Formación Jena de la zona superior del Muschelkalk Inferior, en donde se encontró al holotipo. Dalla Vecchia (2004) describió dos especímenes adicionales, un ramo mandibular y un maxilar, ambos con dientes y casi sin aplastamiento, y algunos restos del postcráneo, de un único afloramiento de finales del Anisiense, en el sur de los Alpes en Italia. El húmero se parece al de los individuos inmaduros del género asiático Chaohusaurus, lo que sugiere posubles afinidades con los Grippidia.

Jiang et al. (2008) describieron y nombraron a Xinminosaurus de la Formación Guanling en Guizhou, China, datando de mediados a finales del Anisiense. Maisch (2010) sugirió que Xinminosaurus podría ser un sinónimo más moderno subjetivo de Tholodus. Aunque Jiang et al. (2008) consideraron a Tholodus como un posible nomen dubium, Maisch (2010) rechazó esta opinión, estableciendo que Tholodus es fácilmente reconocido y caracterizado por autapomorfias dentales inequívocas, por lo que incluso los fragmentos dentales y de mandíbula son diagnósticos, y por lo tanto es un taxón válido. Más aún, él señaló que Tholodus es claramente distinguible de todos los otros reptiles marinos conocidos con excepción de Xinminosaurus. La única diferencia entre ambos taxones, de acuerdo con Maisch (2010), es que los especímenes de Tholodus son en promedio el doble de grandes que el holotipo de Xinminosaurus.

Referencias

Ictiosaurios del Triásico Medio
Ictiosaurios de Europa

Tholodus


Vlaška (en Idioma serbio cirílico: ) es un poblado de Bosnia y Herzegovina, que está situado en la municipalidad de Trebinje, República Srpska. En el censo de 1991 tenía 13 habitantes, todos serbios.

Está situado en una zona históricamente muy conflictiva, por las tensiones raciales y sociales allí presentes.

Artículos conexos
 Anexo:Ciudades de Bosnia y Herzegovina
 Organización territorial de la Federación de Bosnia y Herzegovina
 Guerra de Bosnia
 Federación de Bosnia y Herzegovina
 República de Bosnia y Herzegovina
 Bosnia y Herzegovina
 República Socialista de Bosnia y Herzegovina
 Bosnia (región)
 República Croata de Herzeg-Bosnia
 Bosníacos

Notas y referencias

Enlaces externos
 Coordenadas geográficas y zona horaria actual de 22019 ciudades de Bosnia y Herzegovina.
 (en inglés) Maplandia
 (en francés) Villes de Bosnie-Herzégovine

Ciudades de la República Srpska

Vlaška (Trebinje)


An Cyperus matudae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gordon C. Tucker. An Cyperus matudae in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus matudae


شينجي إيكاري ، هو شخصية خيالية وبطل مسلسل الأنمي نيون جينيسيس إيفانجيليون من إخراج هيدياكي أنو. شينجي هو بطل المسلسل (وفي كل الأعمال الجانبية لإيفانجيليون)، والولد الثالث، ويقود إيفانجيليون الوحدة-01. شينجي هو الابن الوحيد لغيندو إيكاري ويوي إيكاري.

الفكرة
علاقة شينجي مع الإيفانجيليون وحالته كقائد لها متناقضة بشكل كبير؛ المسلسل بأكمله أشبه برواية تركيبية مركزة حول شينجي.

يُنظر عادة إلى شينجي كنسخة أو انعكاس لمخرج إيفانجيليون. وقد أشار أنّو إلى مسار القصة كاستعارة من حياته.</blockquote>

«إيكاري» تعني «المرساة» باليابانية. سمي شينجي إثر المؤسس المشارك لغايناكس، شينجي هيغوتشي. مصمم شخصيات إيفانجيليون، يوشيوكي ساداموتو، قام بتصميم شينجي باقتباسه من شخصية ناديا (رولا)، من مسلسل غايناكس المشهور في عام 1990-1991، ناديا: سر من المياه الزرقاء (الماسة الزرقاء).

وصف أنّو بطل القصة، شينجي إيكاري، بأنه فتى «أصغر من التواصل البشري»، وبأنه «أقنع نفسه بأنه شخص لا لزوم له على الإطلاق، لدرجة أنه لا يستطيع الانتحار». ووصف أنّو شينجي وميساتو كاتسراغي بأنهما «خائفان من الأذى لدرجة كبيرة، و» غير مناسبين -لنقص التصرفات المناسبة- ليكونا بطلي مغامرة"." عند مقارنته بالبطل الاعتيادي، يتميز شينجي بنقص الطاقة والمشاعر بدلاً من البطولة أو الشجاعة.

ميغومي أوغاتا، مؤدية صوت شينجي، وجدت المشهد الأخير من الفيلم نهاية إيفانجيليون صعب التأدية. انسجمت أوغاتا مع المشهد وقامت بخنق يوكو ميامرا، مؤدية صوت أسكا، خلال ذلك المشهد، مما جعل التحدث «صعباً جداً» لميامرا قراءة نصها بسرعة بعد ذلك. وتعتبر أوغاتا أداءها لدور شينجي إيكاري واحداً من أدوارها التي «لا تُنسى».

الظهور

نيون جينيسيس إيفانجيليون
يؤدي شينجي دور بطل القصة في نيون جينيسيس إيفانجيليون وظهر لأول مرة في المسلسل في الحلقة الأولى عندما دعي إلى طوكيو-3 من قبل والده. من دون أن يعلم شينجي بسبب رسالة والده، ولكن والده أخبره بأنه دعاه للحضور ليعمل كقائد إيفانجيليون الوحدة-01. وافق شينجي بتردد وهزم الملاك الثالث، ساكييل، بالحظ بعد هيجان الوحدة-01. بعد الهجوم الابتدائي للملاك، بدأ شينجي حضور مدرسة في طوكيو-3 وقابل توجي سوزوهارا وكنسكي أيدا اللذين صارا أفضل صديقين له. عندما ظهر رامييل وحاول تدمير مقر نيرف، تعاون شينجي مع ريه واستطاعا تدمير الملاك. التقى شينجي بعد ذلك بأسكا لانغلي سوريو، قائدة إيفانجيليون من ألمانيا، واستطاع الاثنان هزيمة غاغييل بنجاح.

بعد إجبار شينجي على قتال إيفا-03 المسيطر عليها من قبل باردييل والتي حُبس توجي بداخلها، قرر شينجي مغادرة نيرف. عاد شينجي بعد ذلك، لكن بعد ظهور زيرويل وتعطليه لوحدتي الإيفا الباقيتين. هزم شينجي الملاك ووصلت نسبة توافقه مع الإيفا إلى 400% وعلق داخل نواتها لمدة شهر قبل تحريره منها. بعد موت ريه الظاهري وإحيائها بعد ذلك ودخول أسكا في غيبوبة، أصاب شينجي حالة اكتئاب. التقى بعدها بكاورو ناغيسا وصار الاثنان صديقين؛ لكن اتضح في النهاية أن كاورو في الواقع هو الملاك الأخير، وعلى شينجي أن يقتله.

نهاية إيفانجيليون
يتابع الفيلم نهاية إيفانجيليون قصة شينجي، وسقوطه في دوامة الاكتئاب وفقدانه التام للرغبة في الحياة. وهو على هذه الحالة لمعظم الفيلم. وبقي غير قادر على الحركة حتى مع موت أصدقائه، ومن بينهم أسكا وميساتو. بعد مشاهدته لجثة الوحدة-02 المقطعة محمولة من قبل إيفا الإنتاج المتسلسل، فقد شينجي آخر رمق من السكون والعقلانية مع بداية الاصطدام الثالث. مر شينجي بالعديد من الخيالات الاستبطانية إلى أن قرر في النهاية أن يعيش ويعود إلى الأرض. ظهرت أسكا بجانب شينجي وحاول شينجي أن يخنقها، لكنه توقف وانكسر خاطره بعد أن استعادت أسكا وعيها ومسحت خده بلطف.

إعادة بناء إيفانجيليون
في سلسلة أفلام إعادة بناء إيفانجيليون، عاد شينجي كبطل القصة المركزي. ظهر لأول مرة في الفيلم الأول إيفانجيليون: 1.0 أنت (غير) وحيد، حيث يظهر متحدثاً بشكل أكبر من السابق في المسلسل. في هذا الفيلم، دور شينجي مشابه بشكل كبير دوره السابق في المسلسل التلفزيوني، حيث تم تعيينه كقائد الوحدة-01، وتعاون مع ريه في هزيمة الملاك رامييل. ظهور شينجي التالي في إيفانجيليون: 2.0 أنت (لا) تستطيع التقدم. في هذا الفيلم، يتابع شينجي مهامه كقائد للوحدة-01، وإن كان بتردد. في قتاله مع باردييل، حيث أجبره والده على إضرار أسكا بشكل خطير، ترك شينجي مهامه وقرر مغادرة نيرف. بعد أن التهم زيرويل ريه، عاد شينجي وانتصر على الملاك عن طريق اندماجه مع الإيفانجيليون. في 3.0، بعد 15 سنة، استيقظ شينجي في عالم متغير بسبب الاصطدام الثالث الذي بدأه. الجميع يعاملونه بكراهية عدا كاورو، حتى أسكا لكمت نافذة تفصل بينهما. مستنسخة من ريه تقود الآن مارك.09، معروفة أيضاً باسم وعاء الآدمين. علم شينجي أنه رغم محاولته إنقاذ ريه، اكتشف أنه لم ينقذها. حاول هو وكاورو محو الاصطدام الثالث باستعمال رمحي لونغينوس وكاسيوس، لكن بدل ذلك بدأ الاصطدام الرابع، مدمراً طوكيو-3 أكثر مما هي عليه. بعدها ضحى كاورو بنفسه تاركاً شينجي الذي فقد إرادة الحياة.

في وسائل أخرى
ظهر شينجي في معظم إصدارات المانغا عن نيون جينيسيس إيفانجيليون، بما فيها مانغا يوشيوكي ساداموتو. تتابع المانغا بشكل عام قصة الأنمي مع تعديلات في بعض الأحيان في الأحداث. في هذه المانغا، دور شينجي مشابه جداً لمقابله في الأنمي، بالرغم من أن التغييرات في الشخصية واضحة. شينجي أيضاً هو البطل الرئيسي في مشروع تدريب شينجي إيكاري ونيون جينيسيس إيفانجيليون: غاكوين داتينروكو، حيث مثل شخصية منفتحة أكثر من مقابله في الأنمي.

شينجي، مع شخصيات إيفانجيليون الأخرى، ظهر لمرات متكررة في ألعاب الفيديو، مثل نيون جينيسيس إيفانجيليون لجهاز نينتندو 64. شينجي شخصية يمكن اللعب بها سلسلة الألعاب المختلطة سوبر روبوت وورز حيث يظهر مع شخصيات إيفانجيليون يعملون مع شخصيات من مسلسلات من نوع الميكا.

الاستقبال

حصل شينجي على المركز ال25 في قائمة آي جي إن لأفضل 25 شخصية أنمي. علق المحرر إريك مكنزي بأن طاقم آي جي إن أحبوه «ليس بما هو عليه، بل لما يمكنه أن يكون». في استطلاع لمجلة نيوتايب من مارس 2010، صُوت لشينجي كأفضل الشخصيات الذكور في التسعينات من القرن 20. جائزة أنيميج الكبرى العشرون صنفت شينجي كأفضل الشخصيات الذكور للعام. بيتي هاركوف، ناقد أدبي من أنمي كريتيك، أعطى عرضاً إيجابياً عن نيون جينيسيس إيفانجيليون مع إعطائه نظرة سلبية حول شخصية شينجي، حيث قال بأن شينجي غير مؤثر ومخيب للظنون عند مشاهدته.

المصادر

جنود أطفال خياليون
شخصيات أطفال في مسلسل رسوم متحركة
شخصيات أفلام الخيال العلمي
شخصيات أنمي ومانغا ذكور
شخصيات تلفزيونية ظهرت في 1994
شخصيات خيالية
شخصيات خيالية تعاني من اضطراب الكرب التالي للصدمة النفسية
شخصيات خيالية ظهرت في 1994
شخصيات خيالية ظهرت في 1995
شخصيات ذكور في الأفلام
شخصيات مراهقين في التلفاز
شخصيات نيون جينيسيس إيفانجيليون
عازفو تشيلو خياليون
قتلة جماعيون خياليون
يابانيون خياليون في أنمي ومانغا
شخصيات رسوم متحركة تلفزيونية ظهرت في 1995
شخصيات تلفزيونية اخترعت في 1995

شينجي إيكاري


Fernando Braga (São Luís, 29 de maio de 1944 — Brasília, 11 de março de 2022) foi um escritor, poeta, pesquisador e jurista brasileiro.

Biografia
Natural de São Luís, o poeta Fernando Braga, residia há décadas em Brasília. Era formado pela Faculdade de Direito do Distrito Federal, com pós-graduação em Ciência Política na Universidade de Brasília (UnB), tendo realizado estágio em Direito Penal Comparado pela Universidade de Paris-Sorbonne.

Com a morte do romancista Waldemiro Viana, fora eleito para ocupar a Cadeira de nº 2 da Academia Maranhense de Letras.

Sua morte acontecera no dia 11 de março de 2022, em Brasília, devido a complicações causadas pela Covid-19.

Obras

Poesia

Silêncio Branco (1967)
Chegança (1970)
Ofício do Medo (1977)
Planaltitude (1978)
O Exílio do Viandante (1982)
Campo Memória (1990)
 O Sétimo Dia (1997)
Poemas do tempo comum (2009)
O Puro Longe (2012)
Magma (2014)
Sabolim (2019)

Ensaio
Elmano, o injustiçado cantor de Inês (2010)
Do Estado à Teoria das Elites, em meio a outros

Naturais de São Luís
Alunos da Universidade de Brasília
Poetas do Maranhão
Membros da Academia Maranhense de Letras
Mortes por COVID-19 no Distrito Federal (Brasil)

Fernando Braga


Edward Stafford, 2nd Earl of Wiltshire KB (7 April 1470 – 24 March 1499) was an English nobleman.

Origins
Edward Stafford, born 7 April 1470, was the only child of John Stafford, 1st Earl of Wiltshire (d. 8 May 1473), third son of Humphrey Stafford, 1st Duke of Buckingham, by Anne Neville (1414–1480), the daughter of Ralph Neville, 1st Earl of Westmorland, by his second marriage to Joan Beaufort, the legitimated daughter of John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster, by his mistress and later third wife, Katherine Swynford.

Edward Stafford's mother was Constance Greene (d. 2 March 1475), the only daughter and heiress of Henry Greene, esquire, of Drayton in Lowick, Northamptonshire.

Career

Stafford's father died 8 May 1473, and Stafford succeeded to the earldom at the age of three. He was made a Knight of the Bath on 18 April 1475, and on 16 March and 1 June of that year Sir Ralph Hastings was appointed steward of his lands during his minority, while his 'governance and tuition' were entrusted to his grandmother, Anne, Duchess of Buckingham.

On 6 July 1483 Stafford bore the Queen's crown at the coronation of King Richard III, and on 24 August of that year he was present at the creation of the King's, son, Edward, as Prince of Wales.

On 30 June 1484, at the age of fourteen, Stafford had licence to enter on his lands. On 25 November 1487 he attended the coronation of King Henry VII's Queen, Elizabeth of York. He was with the forces which fought against the Cornish rebels at Blackheath on 17 June 1497, and on 11 September 1498 entertained the King at Drayton.

Stafford died at Drayton on 24 March 1499 at the age of 28, and was buried at Lowick.  His widow, Margaret, died between 8 August 1500 and 9 September 1504.

Stafford left a will dated 21 March 1499, summarized by Harris in Testamenta Vetusta, requesting burial in St. Peter's Church, Lowick:

My body to be buried in the Church of St. Peter of Lufwyke, in the County of Northampton, in Our Lady's aisle, by my grandfather Greene; and I will that my executors make a convenient tomb there for me.

Marriage and issue
By settlement dated 13 July 1494 Stafford married Margaret Grey, the daughter of Edward Grey, Viscount Lisle, by Elizabeth Talbot, suo jure Baroness Lisle of Kingston Lisle.  They had no issue, and the earldom of Wiltshire became extinct at Stafford's death.

The earldom of Wiltshire was re-created on 28 January 1510 for Edward Stafford's cousin, Henry Stafford, 1st Earl of Wiltshire. Burke erroneously states that Edward Stafford's widow, Margaret, married Henry Stafford. However Cokayne, Vol. XII, p. 738, states that this alleged marriage did not take place. Moreover, Burke mistakenly identifies Stafford's widow, Margaret, as the daughter of John Grey, Viscount Lisle, whereas she was the daughter of Edward Grey, Viscount Lisle, and his wife, Elizabeth Talbot (d. 8 September 1487), and the sister of John Grey (d. 6 or 9 September 1504), 2nd Viscount Lisle.

Notes

References

1470 births
1499 deaths
Knights of the Bath
Earls of Wiltshire
Edward
15th-century English people
People of the Tudor period

Edward Stafford, 2nd Earl of Wiltshire


Abbasiyyin Stadyumu, Suriye'nin başkenti Şam'da 1974 yılında inşa edilen milli stadyum.

Abbasiyyin Stadyumunda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Suriye milli takımına ve El-Jaish ve El-Vahdet takımlarının maçlarını yaptığı Stadyum, 1976 yılında inşa edilmiş ve Suriye'deki 4. büyük stadyumu olma özelliğine sahip olmakla beraber, 30.000 seyirci kapasitelidir.

Abbasiyyin Stadyumu aslında 10.000 seyirci kapasiteli Atletizm için özel bir mekan olarak 1957 yılında açıldı. 1976 yılında 5. Arap Oyunları vesilesiyle, Stad iyice yenilenmiş ve 30.000 seyirci etrafında tutmak için Olimpiyat standart koşu pisti ile çevrili bir futbol stadyumuna dönüştürülmüştür.

Mart 2011'de en son yenileme sırasında, Abbasiyyin tüm kişilik stadyum oldu.

Stadyum, sırasıyla 1976 5. ve 1992 yılında 7. Pan Arap Oyunları'na ev sahipliği yapmıştır.

6 Mayıs 2001 tarihinde, Papa II. John Paul tarafından Abbasiyyin Stadı'nda bir ayin yapılmıştır.

Kaynakça

Suriye'deki stadyumlar
Şam'daki yapılar
1957'de tamamlanan spor mekânları
Suriye'deki atletizm tesisleri

Abbâsîler Stadyumu


Brigadier-General James Henry Lane (June 22, 1814 – July 11, 1866) was an American politician and military officer who was a leader of the Jayhawkers in the Bleeding Kansas period that immediately preceded the American Civil War. During the war itself, Lane served in the United States Senate and as a general officer in the Union Army. Although reelected as a Senator in 1865, Lane died by suicide the next year.

Early life
The son of Amos Lane, Lane was born in Lawrenceburg, Indiana, where he practiced law when he was admitted to the state bar during 1840. During the Mexican–American War, he successively commanded the 3rd and 5th Indiana Regiments. He was a U.S. congressman from Indiana (1853–1855) where he voted for the Kansas–Nebraska Act.

He relocated to the Kansas Territory during 1855. Remaining a Democrat for a time, he eventually became involved with the antislavery movement in Kansas, and joined the Republican party. He was often termed the commander of the Free State Army ("The Red Legs" or Jayhawkers), a major Free Soil militant group. In 1855 he was the president of the convention that drafted the anti-slavery Topeka Constitution.

By 1858, Lane had become a member of the Kansas Danites, a secret-society founded in 1855 to oppose Missouri's influence in Kansas. The Kansas Danites were inspired by the earlier Mormon Danites, which had formed in Missouri in 1838, during the 1838 Mormon War in that state.

On June 3, 1858, Lane shot and killed Gaius Jenkins in a land dispute in Lawrence.  According to reports Jenkins was coming to get water from a well on the disputed property. Jenkins was reported to have been displaying a revolver. Lane met him with a shotgun. One of the men with Jenkins shot Lane in the leg and Lane returned fire killing Jenkins. Lane was acquitted in the trial, which kept him from participating in the convention drafting of the Wyandotte Constitution, later the official constitution for Kansas.

After the Free Soilers succeeded in getting Kansas admitted to the Union in 1861 as a free state, Lane was elected as one of the new state's first U.S. Senators, and reelected in 1865.

Civil War
During the American Civil War, in addition to his Senate service, Lane formed a brigade of "Jayhawkers" known as the "Kansas Brigade", or "Lane's Brigade", composed of the Third, Fourth, and Fifth Kansas Volunteers. He commanded the force into action against pro-Southern General Sterling Price of Missouri in the Battle of Dry Wood Creek, as Price began an offensive early in the War to retake Missouri for the pro-Confederate state government that had been deposed by pro-Union forces around St. Louis. Lane lost the battle but stayed behind and attacked pro-South areas in Missouri behind Price. During the subsequent Siege of Lexington, General John Charles Fremont ordered General Henry Lane to make a "demonstration along the Kansas Missouri border with his Jayhawkers". Lane acted gladly on Fremont's official authorization for a raid into Missouri. He raided the village of Morristown near the state line, burned it and swept a wide path of pillage, arson and murder of private citizens through the Missouri territory six miles wide and fifteen miles long. However as it turns out it had little to no effect on Mulligan. "His raids culminated in the Sacking of Osceola, in which Lane's forces killed at least nine men, then pillaged, looted, and then burned the town; these events inspired the novel Gone to Texas by Forrest Carter, which was the basis for the 1976 Clint Eastwood movie The Outlaw Josey Wales. Lane was criticized for his violence in Osceola, most severely by General Henry Halleck, then Commander of the Department of Missouri. Of their actions, he would state: "The course pursued by those under Lane and Jennison has turned against us many thousands who were formerly Union men. A few more such raids will make this State unanimous against us." Thus, Lane's Brigade was ended.

On December 18, 1861, Lane was appointed brigadier general of volunteers. On March 21, 1862, his commission was canceled in the culmination of an argument over whether a sitting U.S. Senator could concurrently have the rank of General. However, on April 11, 1862, he was reinstated as brigadier general of volunteers with the confirmation of the U.S. Senate. During 1862–1863, he served as recruiting commissioner for the State of Kansas.

On October 27–29, 1862, U.S. Senator Jim Lane recruited the 1st Regiment Kansas Volunteer Infantry (Colored) who debuted at the Skirmish at Island Mound. They are the first African-American troops to fight in the war, a year before the 54th Massachusetts. In their first action, 30 of their members defeated 130 mounted Confederate guerrillas.

Lane was the target of the event that became the Lawrence Massacre (or Quantrill's Raid) on August 21, 1863. Confederate guerrillas could be heard shouting, "Remember Osceola!" Though Lane was in residence in Lawrence at the time, he was able to escape the attack by racing through a nearby ravine, hiding in a cornfield for the duration of the attack.

In a speech given in 1863, while the 38th United States Congress was debating a bill that would confiscate land from rebelling southerners, Lane said,  "I would like to live long enough to see every white man in South Carolina in hell, and the Negroes inheriting their territory. It would not wound my feelings any day to find the dead bodies of rebel sympathizers pierced with bullet holes in every street and alley of Washington. Yes, I would regret this, for I would not like to witness all this waste of powder and lead. I would rather have them hung, and the ropes saved! Let them dangle until their stinking bodies rot and fall to the ground piece by piece."

During 1864 when Sterling Price invaded Missouri, Lane served as a volunteer aide-de-camp to Samuel R. Curtis, commander of the Army of the Border. Lane was with the victorious Union forces at the battle of Westport.

Personal life
Lane was a teetotaller; it was noted by many of his contemporaries that he was never seen to consume alcohol; he specifically ordered his troops to burn stockpiles of whiskey during the Sacking of Osceola. He was well-known, however, for his near-constant use of "dog-leg" chewing tobacco, a form of tobacco which was twisted into a stick and chewed.

Lane's critics often accused him of lechery, alleging that he committed adultery with prostitutes and mistresses, and that he had made numerous unsuccessful attempts to seduce various married women while living in Lawrence. This has been disputed by Lane's defenders.

Lane's wife, Mary Lane, left Lawrence to return to Indiana in 1856, and filed for a divorce. They were remarried in 1857, after which they both returned to Lawrence.

Lane was a Methodist.

Death and legacy
On July 1, 1866, Lane shot himself in the head as he jumped from his carriage in Leavenworth, Kansas. He was allegedly deranged, depressed, had been charged with abandoning his fellow Radical Republicans and had been accused of financial irregularities. He died ten days later near Leavenworth, Kansas, a result of the self-inflicted gunshot. Edmund G. Ross was appointed to succeed him in the Senate.

Lane's posthumous legacy has been controversial, both among supporters of the Union as well as those of the Confederacy. The Southern view of Lane has been almost entirely negative, often portraying him as a corrupt and genocidal war-criminal. Many abolitionists have presented him with almost equal unfavourability, often painting him as an unscrupulous, corrupt political opportunist who feigned his radicalism in order to achieve power in antislavery Kansas.

Much of the criticism directed towards Lane from the Northern side stems from his many disputes with Charles L. Robinson, the first Governor of Kansas. The dispute between the two men centered mostly around personal animosity, as well as political rivalry, but it also represents ideological, class, and regional differences as well. Robinson was a long-term Republican and a staunch abolitionist, while Lane was a former Democrat and merely an antislavery man. The Robinson faction in Kansas generally consisted of abolitionist immigrants from New England, many of them religious and well-to-do, who opposed slavery on what they considered a "moral" ground. Lane's supporters, on the other hand, were mostly working-class Midwesterners who opposed slavery in the Kansas Territory due to class interests. As such, his reputation has often been maligned among New Englanders, while he is viewed more positively in the Midwest.

While many of Lane's pro-Union apologists concede that Lane often made ruthless use of realpolitik, they defend him on the grounds that he did what was needed to defeat slavery in Kansas, as well as to protect its citizens during the Civil War, when many of the more radical and idealistic abolitionists, such as Robinson, were seeking passive and ineffective alternatives.

The following places were named in honor of the late senator:
 Lane University, Lecompton
 Lane, Kansas
 Lane County, Kansas

In popular culture
 Lane appears in Stan Haynes' 2023 historical fiction: 'And Union No More: A Novel' which depicts some of the events of "Bleeding Kansas"

 Jim Lane appears as a character in Wildwood Boys (William Morrow, New York; 2000), a biographical novel of Bloody Bill Anderson by James Carlos Blake.

 Jim Lane is a main character in the new book, "The 116" by James P. Muehlberger.

Jim Lane and his brigade is mentioned in Colter Wall's, Wild Bill Hickok from his 2018 album, "Songs of the Plains."

In the 1976 film The Outlaw Josey Wales, Senator Jim Lane (portrayed by Frank Schofield) is the general who commissions the reward for the title character (portrayed by Clint Eastwood.)

See also

 List of American Civil War generals (Union)
 List of members of the United States Congress from multiple states
 List of United States Congress members who died in office (1790–1899)

References

External links
  Retrieved on 2008-02-19

 James H. Lane at Territorial Kansas Online
 James H. Lane at PBS: New Perspectives on The West
 James H. Lane at Downfall Dictionary
 James H. Lane at Mr. Lincoln's White House
 Senator Jim at Bull Run

1814 births
1866 deaths
People from Lawrenceburg, Indiana
Lieutenant Governors of Indiana
American military personnel who committed suicide
American politicians who committed suicide
Suicides by firearm in Kansas
Indiana lawyers
Bleeding Kansas
People of Kansas in the American Civil War
American abolitionists
Union (American Civil War) political leaders
Union Army generals
Members of the Indiana House of Representatives
People of Indiana in the American Civil War
People from Indiana in the Mexican–American War
Indiana Democrats
Kansas Republicans
Radical Republicans
Republican Party United States senators from Kansas
Democratic Party members of the United States House of Representatives from Indiana
19th-century American politicians
1860s suicides
19th-century American lawyers
War criminals

Jim Lane (politician)


බොට් (bot) නැතහොත් පරිගණක රෝබෝවරයෙක්  යනු යම් පුද්ගලයෙකු විසින්  අන්තර්ජාලය තුල යම් නිශ්චිත අවශ්‍යතාවයක් මුල්කරගෙන  ස්වයන්ක්‍රියව ක්‍රියාත්මක කරවනු ලබන  පරිගණක මෘදුකාංගයකි .මෙමගින් යම්කිසි කාර්යක් සරලව මිනිසෙකුට වඩා  වේගවත්ව කර ගැනීමේ පහසුව සලසයි.

මිනිසෙකුට කල නොහැකි නිත්‍ය පිළිවෙලකට ක්‍රියාත්මක වන සුළු වැඩසටහන් මෙමගින් අසාමාන්‍ය වේගයකින් ක්‍රියාත්මක කල හැකියාව පවතී.උදාහරණ වශයෙන්,මිනිසෙකුට  ජයක්ග්‍රහනයක් අත්කරගැනීම වඩා දුෂ්කර පරිගණක ක්‍රීඩා ආදිය ජයක්ග්‍රහණ කර ගැනීම,අන්තර්ජාලය තුල  නිශ්චිත කාල සීමාවක් තුල  අවසන් වන වෙන්දේසි වන භාණ්ඩ(eBay) අවසාන මොහොතේදී වෙනත් ගැනුම් කරුවකු විසින් මිලදීගැනීම වලකා තමන්ට මිලදීගැනීම සදහා හෝ අනෙකෙකු මිලදීගැනීම වැලැක්වීම සදහා  වු බොට් ක්‍රම ලේඛන සැකසීම ආදිය දැක්විය හැකිය.

VPS ස්ර්වර්ස්
VPS ස්ර්වර්ස් (Virtual Private Servers) යනු අන්තර්ජාල සේවා සපයන්නකු විසින් මුදල් ගෙවීමේ පදනම මත අන්තර්ජාලය තුල ලබාදෙන මෙහෙයුම් පද්දතියක් ඇතුලත් පරිගණකයකි.බොහෝ විට  පරිගණක රෝබෝවරයන්(bots) ක්‍රියාත්මක කරවනු ලන්බන්නේ මෙම අන්තර්ජාල තුල පිහිටි පරිගණක තුලය.සේවාව ලබා ගන්නාට සාමාන්‍ය පරිගණකයක් සේ සලකා ඔහුගේ රුචි පරිදි අවශ්‍ය  විවිධ මෘදුකාංග ,වැඩසටහන් ක්ෂණයෙන්ම දුරස්ථව  ක්‍රියාත්මක කරවීමේ පහසුව සලසයි.

අන්තර්ජාල ව්‍යාපෘති සදහා රොබෝවරු


ඈයා, කැබැල් ඈයා, කැබැල්ලෑවා හෝ කබල්ලෑවා () යනු දුර්ලභ සත්ත්වයෙකි.

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

කැබැල්ලෑවා


Jean Baptiste Say (fæddur 5. janúar 1767 – 15. nóvember 1832) var Franskur kaupmaður og hagfræðingur sem er þekktastur fyrir kenningu sína um að framboð skapaði eigin eftirspurn, sem er kallað lögmál Say. Hann er einnig þekktur fyrir kenningar sínar um hlutverk frumkvöðla.

Ævi
Say var fæddur í Lyon í Frakklandi, en faðir Say hafði einnig sterk tengsl við Genf í Sviss. Say fór ásamt bróður sínum árið 1785 til Englands til að ljúka námi. Í London starfaði hann með tveim stórkaupmönnum. Hann snéri árið 1786 aftur til Frakklands þar sem hann starfaði fyrir líftryggingafyrirtæki.

Árið 1789 þegar Say var 22 ára braust Franska byltyngin út. Say var ákafur stuðningsmaður frjálslyndisstefnunnar, borgaralegra réttinda og viðskiptafrelsis. Auk pólítískra skrifa og samfélagsmála skrifaði Say ljóð. Á þessum árum skrifaði greinar undir höfundarnafninu Atticus. Á árunum 1794-1800 ritstýrði hann tímaritnu La Decade philosophique, litteraire, et politiqiue, þar sem hann kynnti kenningar og skrif Adam Smith fyrir frönskum lesendum. Árið 1799 var hann skipaður einn af 100 meðlimum le Tribunat, eins af fjórum þingum byltingarstjórnarinnar á árunum 1800-1807.

Say gerði ítarlega grein fyrir kenningum Smith í bók sinni Traité D'économie Politique (1803), sem jafnframt var meginverk Say. Áhersla hans á einstaklingsfrelsi, markaðs- og viðskiptafrelsi, sem hann taldi að væru skilvirkasta og besta leiðin til að minnka fátækt, ójöfnuð og spillingu og skapa velsæld, kom honum upp á kant við Napóleon, sem aðhylltist merkantílískari hugmyndir um hlutverk ríkisins. Bókin var því bönnuð frá 1803 til 1815, og Say vísað af þingi. Hann varði næstu árum við skrif og rekstur vefnaðarverksmiðju. Árið 1819 var hann skipaður prófessor í iðnaðarhagfræði við Conservatoire des Arts et Métiers, verkfræðiháskóla Parísar.

Lögmál Say
Lögmál Say, einnig þekkt sem lögmál markaðarins í setti Say fram í bók sinni Of the Demand or Market for products sem kom út árið 1819. Lögmálið er oft sett fram með þeim hætti að "Framboð skapar eigin eftirspurn", en sú framsetning birtist fyrst hjá John Meynard Keynes. Keynes var mjög gagnrýninn á kenningu Say, enda hafði hún verið notuð af hagfræðingum til að hafna möguleikanum á almennri offramleiðslukreppu.

Skýrari framsetning lögmálsins er hins vegar "framleiðsla á sér stað á undan neyslu," því grundvallar atriði kenningarinnar er að til þess að neyta þarf fyrst að framleiða eitthvað af virði sem hægt er að skipta á markaði fyrir það sem viðkomandi hyggst neyta. Á sama tíma skapar framleiðsla samstundis eftirspurn eftir öllum þeim framleiðsluþáttum og vörum sem fara til framleiðslu hennar, og tekjur hjá þeim sem selja þær vörur og framleiðsluþætti. Framleiðsla skapar þannig samstundis jafn mikla eftirspurn.

Um leið og varan væri tilbúin hlyti hún að fara á markað til sölu, og þar sem verðgildi peninga væri óvíst myndu þeir losa sig við þá peninga sem þeir fengju fyrir söluna með því að kaupa aðrar vörur. Framleiðsla einnar vöru skapaði þannig samstundis eftirspurn eftir öðrum vörum. Drifkrafturinn væri nægt framboð ólíkra vara.

Say taldi að það gæti skapast tímabundið offramboð af ákveðnum vörum, en það gæti aldrei orðið almennt offramboð eða ójafnvægi milli framboðs og eftirspurnar í hagkerfinu sem heild. Án inngripa myndi hagkerfið leita í jafnvægi þar sem framleiðsla í viðkomandi grein drægist saman.

Forsenda Say var sú að neytendur eða framleiðendur, sem seljendur vöru eða framleiðsluþátta, myndu ekki sitja á peningum heldur setja þá aftur í umferð samstundis. Ef fólk situr hins vegar á peningum getur eftirspurn hins vegar orðið minni en framboð. Við slíkar aðstæður myndast verðhjöðnun eða eftirspurnarkreppa. Á okkar dögum bregðast stjórnvöld við slíkum aðstæðum með því að halda uppi eftirspurn með útgjöldum á fjárlögum eða í gegnum peningastefnu seðlabankans.

Kenning Say um frumkvöðla
Say taldi að til þess markaðir væru skilvirkir þyrftu þeir að fá að starfa óhindrað og einstaklingarnir að njóta fulls efnahagslegs frelsis til að ráðstafa tekjum sínum og stofna til viðskipta. Til þess að framleiðsla fyrir markað ætti sér stað þyrfti auk hráefna og vinnu verkamanna framlag frumkvöðla (f: entrepreneur). Say er talinn hafa fyrstur sett fram orðið, en það er dregið af orðinu entreprendre, sem merkir að taka yfir.

Hlutverk frumkvöðulsins var ómissandi fyrir efnahagslífið og framleiðsluna að mati Say. Þeirra hlutverk var að leiða saman alla framleiðsluþætti, verkamenn, hráefni og vélar, og koma vörunni svo til neytenda. Þetta krefðist vinnu, athygli og þekkingar frumkvöðulsins.

Góðir frumkvöðlar samkvæmt honum eru þeir sem skynja hvað markaðurinn spyr eftir og hver sé besta leiðin til að bjóða því fram. Say greind þrjár ólíkar leiðir sem frumkvöðlar hasla sér völl á markaði. Í fyrsta lagi með því að búa til nýja vöru. Í öðru lagi með því að þróa áfram eldri uppfiningar. Í þriðja lagi að framleiða eldri vörur með ódýrari hætti.

Þar sem starf frumkvöðulsins fól í sér vinnu, þekkingu og stöðuga beitningu dómgreindar taldi hann að tekjur sem frumkvöðlar hefðu af starfi sínu væru fyrst og fremst laun fyrir vinnu. Með þessu gerði hann greinarmun á tekjum af fjármagni í rekstrinum og launum frumkvöðulsins fyrir að beita sérfræðiþekkingu sinni og innsýn. Sýn Say á tekjur frumkvöðulsins er ólík skilningi Joseph Schumpeter sem leit á þær sem greiðslu fyrir áhættu.

Heimilildir:
"Jean Baptiste Say", Famous economist (sótt 3 sept 2021).

Evert Schoor, Jean-Baptiste Say. Revolutionary, Entrepreneur, Economist (2012)

Jacoud, G. (2012). Why Does Jean-Baptiste Say Think Economics is Worth Studying. History of Economics Review; Hobart 55. 29-46.

Tilvísanir

Franskir athafnamenn
Franskir hagfræðingar

Jean-Baptiste Say


Baron Alvingham, of Woodfold in the County Palatine of Lancaster, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 10 July 1929 for Robert Yerburgh. He had previously represented Dorset South in the House of Commons as a Conservative. His father, Robert Yerburgh, had earlier represented Chester in Parliament. In 1916, Royal approval was given to a peerage to whom he had been signified, but he died before the patent was issued. The first Baron's son, the second Baron, who succeeded his father in 1955, served in the Coldstream Guards and retired in 1981 as a Major-General and Director of Army Quartering.  the title is held by his son, the third Baron, who succeeded his father in that year.

The family seat is Bix Hall, near Henley-on-Thames, Oxfordshire.

Barons Alvingham (1929)
Robert Daniel Thwaites Yerburgh, 1st Baron Alvingham (1889–1955)
Robert Guy Eardley Yerburgh, 2nd Baron Alvingham (1926–2020)
Robert Richard Guy Yerburgh, 3rd Baron Alvingham (b. 1956)

The heir apparent is the present holder's son Robert William Guy Yerburgh (b. 1983).
The heir apparent's heir apparent is his son Robert Rafe Guy Yerburgh (b. 2015).

References

Baronies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1929
Noble titles created for UK MPs

Baron Alvingham


Salettes ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Drôme in der Region Auvergne-Rhône-Alpes; sie gehört zum Kanton Dieulefit im Arrondissement Nyons.

Geografie
Salettes liegt auf einer mittleren Höhe von  am Südrand des Départements Drôme, 14 Autokilometer nordwestlich von Dieulefit und 22 Kilometer östlich von Montélimar. Die nächstgelegenen Orte sind La Bégude-de-Mazenc, Le Poët-Laval und Eyzahut. Auf dem Gemeindegebiet fließen der Vermenon, Ruisseau de Salettes, Ruisseau de Bramefaim und der Ruisseau de Mourgon.

Bevölkerungsentwicklung

Geschichte
Älteste urkundliche Erwähnung als Preceptoria Saliceti im Jahr 1219, 1695 als Saint Jean de Sallettes. Zu dieser Zeit im Besitz der Malteser-Kommende von Le Poët-Laval fiel es später an Guyon, danach an die päpstlichen Besitztümer, später an Plèche, Lattier und schließlich Viennois. Die Einwohner werden Salettois bzw. Salettoises genannt.

Sehenswürdigkeiten
 Château du Normand, burgartiges Schloss mit zwei runden Türmen.

Weblinks

Ort in Auvergne-Rhône-Alpes

Salettes (Drôme)


Beata Hlavenková (* 2. Februar 1978 in Vendryně als Beata Morávková) ist eine tschechische Jazz-Pianistin, Arrangeurin und Komponistin.

Leben und Wirken
Hlavenková studierte bis 1998 klassische Musik am Janáček-Konservatorium in Ostrava, um dann für ein Masterstudium (Komposition, Jazz-Komposition und Arrangement) in die USA zu gehen, das sie 2004 an der University of Massachusetts abschloss. Dann war sie Mitglied der Gruppe S'aight, in der sie, zusammen mit dem Gitarristen und Komponisten Patrik Hlavenka (den sie heiratete), ihre eigene Musik spielte und 2004 die gleichnamige CD veröffentlichte. Sie leitet ihr eigenes Jazztrio mit dem Bassisten Rastislav Uhrík bzw. Petr Dvorský und dem Schlagzeuger Pavel Bady Zboril, war daneben auch in anderen Gruppen, etwa bei der Sängerin Lenka Dusilová, und dem neuen Trioprojekt Face of the Bass des Bassisten Jaromír Honzák tätig sowie mit Ingrid Jensen, die auch auf ihrem Album Joy For Joel (Animal Music, 2009) zu hören ist. Ihre musikalischen Tätigkeiten gehen weit über den Bereich des Jazz und hinaus; so spielte sie mit der Folkrock-Gruppe Margorie Band von Katka Šarközi (Album 2003) und tourte mit der Countrysängerin Vera Martinová, mit der sie auch zwei Alben aufnahm. Sie war in Europa, Nordamerika und der Türkei auf Tournee.

Hlavenková komponierte auch für Sinfonieorchester (Three Times About the Same Thing, 1998) und arrangierte für Abby Riccards, The Clarinet Factory und für Iva Bittová. Seit 2005 war sie Kompositionslehrerin am Prager Jaroslav-Ježek-Konservatorium und ist seit 2006 an der Prager The New York University tätig.

Preise und Auszeichnungen
Im Sommer 2005 gehörte Hlavenková zu S'aight and Vertigo Connection, die beim Montreux Jazz Festival ausgezeichnet wurde. Im gleichen Jahr erhielt sie mit ihrem Trio den tschechischen Jazz-Nachwuchspreis als Gruppe des Jahres für Komposition und Arrangement. 2006 gewann sie einen Kompositionswettbewerb des tschechischen Radios mit ihrer Komposition Jazvecík vo hmle za stlpom.

Weblinks

 Webpräsenz mit Diskographie
 Biographie bei Allaboutjazz

Jazz-Pianist
Komponist (Jazz)
Komponist klassischer Musik (21. Jahrhundert)
Komponist (Tschechien)
Arrangeur
Hochschullehrer (Jaroslav-Ježek-Konservatorium Prag)
Anděl-Preisträger
Tscheche
Tschechoslowake
Geboren 1978
Frau

Beata Hlavenková


Glenea tonkinea é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae.

Referências

Borneo catalog 2005

tonkinea

Glenea tonkinea


أليكساندر بونوماريف، من مواليد 23 ابريل 1918 في غورلوفكا، وتوفي في 7 يونيو 1973 في موسكو، لاعب كرة قدم سوفييتي سابق، ومدرب كرة قدم سوفييتي سابق.

درب منتخب الاتحاد السوفييتي لكرة القدم في كأس الأمم الأوروبية لكرة القدم 1972.

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سوفيت
أشخاص من هورليفكا (محافظة دونيتسك)
رياضيون من هورليفكا (محافظة دونيتسك)
لاعبو الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
بونوماريف
لاعبو كرة قدم رجالية أوكرانيون
لاعبو كرة قدم رجالية روس
لاعبو كرة قدم روس
لاعبو كرة قدم سوفيت
لاعبو كرة قدم من أوبلاست دونيتسك
لاعبو نادي توبيدو موسكو
لاعبو نادي روتور فولغوغراد
لاعبو نادي شاختار دونيتسك
مدربو الدوري السوفيتي الممتاز لكرة القدم
مدربو أرارات يريفان
مدربو بطولة أمم أوروبا 1972
مدربو دينامو موسكو
مدربو كرة قدم سوفيت
مدربو منتخب الاتحاد السوفيتي الوطني لكرة القدم
مدربو ميتاليسيت خاركيف
مدربو نادي شاختار دونيتسك
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1918
مواليد في هورليفكا (محافظة دونيتسك)
وفيات 1973
وفيات في موسكو

أليكساندر بونوماريف


Escobaria tuberculosa ist eine Pflanzenart in der Gattung Escobaria aus der Familie der Kakteengewächse (Cactaceae). Das Artepitheton tuberculosa stammt aus dem Lateinischen, bedeutet 'höckerig' und verweist auf die gehöckerten Triebe der Art. Englische Trivialnamen sind "Arizona Pincushion" und "Cob Cactus".

Beschreibung
Escobaria tuberculosa wächst einzeln oder in Gruppen und ist sehr variabel. Die zylindrischen bis eiförmigen Triebe erreichen bei Durchmessern von 2,5 bis 7 Zentimetern Wuchshöhen von 5 bis 12 Zentimeter. Die bis zu 10 Millimeter langen Warzen werden hart und sind ausdauernd. Die vier bis acht gelben, geraden Mitteldornen besitzen eine rosafarbene oder rote Spitze und weisen Längen von 1 bis 2 Zentimeter auf. In der Mitte ist einer von ihnen stärker. Die etwa 20 bis 30 gelben, weißen oder grauen Randdornen sind gerade und ausgebreitet. Sie sind bis zu 1,2 Zentimeter lang.

Die duftenden Blüten sind rosafarben und öffnen sich weit. Sie sind 2 bis 3 Zentimeter lang und erreichen ebensolche Durchmesser. Die verlängerten Früchte sind meist rot und 1,2 bis 2 Zentimeter lang.

Verbreitung, Systematik und Gefährdung
Escobaria tuberculosa ist in den Vereinigten Staaten in den Bundesstaaten New Mexico und Texas sowie in den mexikanischen Bundesstaaten Chihuahua, Durango, Coahuila und Nuevo León ziemlich weit verbreitet.

Die Erstbeschreibung als Mammillaria tuberculosa durch George Engelmann wurde 1856 veröffentlicht. Nathaniel Lord Britton und Joseph Nelson Rose stellten die Art 1923 in die Gattung Escobaria. Nomenklatorische Synonyme sind Coryphantha tuberculosa  (1922) und Coryphantha tuberculosa  (1929).

In der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN wird die Art als "", d. h. als nicht gefährdet geführt.

Nachweise

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

 Foto von Escobaria tuberculosa

Escobaria (Kakteen)
Tuberculosa

Escobaria tuberculosa


Gardianul (titlul original: în ) este un film de comedie italian, realizat în 1960 de regizorul Luigi Zampa, protagoniști fiind actorii Alberto Sordi, Vittorio De Sica, Sylva Koscina și Amalia Rospignoli. Filmul face parte din categoria Commedia all'italiana.

Conținut

Într-un orășel provincial nu departe de Roma, șomerul Otello Celletti, datorită unui eveniment fortuit (fiul său a salvat de la înec fiul unui consilier municipal) și a insistenței sale obsesive, reușește să fie angajat ca motociclist la gardienii publici.

Importanța și fascinația noii uniforme îi oferă ocazia să se răzbune pentru tachinările suferite din partea vecinilor din cartier și să se răzbune pe aceștia. Destinul îi rezervă o ocazie grozavă și neașteptată lui Othello: într-o zi este chemat să ajute o automobilistă deosebită, rămasă în pană, care nu-i altcineva decât celebra actriță Sylva Koscina. Otello se grăbește să vină în ajutorul femeii și nu ratează ocazia de a îi arăta acesteia cât este de galant, prin contramandarea amenzii pentru lipsa de a avea la ea documentele personale. Actrița povestește despre această întâmplare în timpul apariției sale la televiziune în emisiunea "Il musichiere", dedicândui chiar un cântec al lui Adriano Celentano intitulat "Il tuo bacio è come un rock". A iritat prin asta primarul pentru că a fost chemat la raport de prefect care văzuse istorisirea la TV, astfel primarul decide să-l sancționeze pe Otello pentru favoritism.

Othello ia aceste admonestări în serios și începe să devină inflexibil și foarte zelos. Câteva zile mai târziu a oprit mașina primarului din cauza excesului de viteză, l-a amendat în ciuda protestelor vehemente ale acestuia, crezând că primarul îi testează intransigența. Pe de altă parte, primarul s-a înfuriat, deoarece Otello a descoperit cu această ocazie, o relație clandestină a sa și îi e teamă că aceasta va fi dată în vileag tocmai acum în pragul alegerilor. Rezultatul este un scandal imens, în care povestea este folosită pentru scopuri politice de către monarhiștii care fac din Otello viitorul lor candidat la alegeri. Cu toate acestea, la proces, Othello este forțat să se retragă după ce a primit amenințări legate de ilegalitățile făcute de familia sa.

Gardianul reîncadrat în serviciu, a învățat acum cu cine trebuie să fie sever și cu cine să fie indulgent. Când vede trecând mașina în viteză a primarului, se grăbește să îi facă loc oprind circulația celorlalte vehicule, dar din zgomotele care se aud de după curbă, se deduce că acesta a ajuns la capătul cursei. Primarul este luat de ambulanță și transportat la spital, iar Otello pe motocicletă deschide drumul acesteia.

Distribuție

Alberto Sordi – Otello Celletti
Vittorio De Sica – primarul
Sylva Koscina – propriul rol
Marisa Merlini – Amalia Rospignoli
Mario Riva – propriul rol
Nando Bruno – Nando, cumnatul lui Otello
Mara Berni – Luisa, amanta primarului
Lia Zoppelli – soția primarului
Franco Di Trocchio – Remo, fiul lui Otello
Piera Arico – Assuntina Celletti
Carlo Pisacane – tatăl lui Otello
Vincenzo Talarico – avocatul regalist
Nerio Bernardi – monseniorul Olivieri
Fausto Guerzoni – pretorul
Giulio Calì – pastorul
Rosita Pisano – Lisa
Mario Passante – comandantul Marinetti
Riccardo Garrone – locotenentul gardienilor
Lili Cerasoli – contesa
Mario Scaccia – avocatul apărării

Vezi și
 Listă de filme străine până în 1989
 Commedia all'italiana

Legături externe

Filme din 1960
Filme de comedie
Filme în limba italiană
Filme regizate de Luigi Zampa
Filme alb-negru
Filme Commedia all'italiana

Gardianul (film din 1960)


Özkan Sümer (d. 20 Kasım 1940, Trabzon - ö. 22 Aralık 2020, Trabzon) Türk eski futbolcu ve teknik direktördür. İlk olarak Trabzonspor'da  defans olarak oynamış, sonra aynı takımın, Galatasaray, Denizlispor, Samsunspor ve Türkiye millî futbol takımının teknik direktörlüğünü yapmıştır. Ayrıca Trabzonspor'da başkanlık yapmıştır.

Kariyeri

Futbolcu
Sümer doğum yeri olan Trabzon'un takımında futbola başlamıştır. Sonra bir süre Kardemir Karabükspor ve Akçaabat Sebatspor'da oynadıysa da, Sümer Trabzonspor'a geri dönmüştür. Takımında başarılı bir defans olan Sümer, zamanında uzun boyu ve sert ve inatçı oyunuyla "Deve" lakabını almıştır.

Teknik direktör
Aktif spor hayatı bitince, Sümer Türkiye Futbol Federasyonunda (TFF) asistanlık yapmıştır. 1977-78 sezonunda Konyaspor'un teknik direktörlüğünü yapmıştır. 1978'de ana takımın başkanı olarak atanıncaya kadar genç ve amatör Trabzonspor'lu futbolcuları hazırlamıştır.

Trabzonspor 1978-79 ve 1980-81 sezonlarında Sümer'in teknik direktörlüğünde lig şampiyonu olmuştur. 1981'de, Türkiye millî futbol takımının teknik direktörü olarak atandı. Millî takım onun direktörlüğünde ikisi de kaybedilen iki maç oynadı. 1982-83 sezonunda Galatasaray'a antrenör olarak atandı. Sümer 1984-85, 1990-91 ve 1996 sezonlarında tekrar Trabzonspor'a teknik direktör olarak atandı. 2000-01 sezonunda, Mobellaspor'a, ikinci ligdeki bir Konya takımına antrenörlük yaptı.

Kulüp başkanı
2001'de, Sümer Mehmet Ali Yılmaz'ın ardından Trabzonspor başkanı seçildi. Sümer, 2003-2004 sezonunun ilk haftasında, Trabzonspor-Fenerbahçe maçında çıkan olaylar sonrasında, PFDK tarafından Fenerbahçe'ye verilen saha kapatma cezasının Tahkim Kurulu tarafından kaldırılmasını protesto etmek amacıyla 5 Eylül 2003'te istifa etti.

Koordinatör
22 Temmuz 2006'dan beri Sümer, Trabzonspor'da bölge ve eğitim koordinatörü olarak hizmet vermektedir.

2007'de, Zeliha Şimşek'le, eski KTÜ kadın futbolcusuyla birlikte sezona sadece 6 hafta kala Trabzonspor Kadın Futbol Takımı'nı kurdu. Takım, ilk sezonu olan 2007-08'de Türkiye Kadınlar 1. Ligi'ne davet edildi. Bu takım hemen sonraki sezon şampiyon oldu.

Ölümü
Özkan Sümer 22 Aralık 2020 tarihinde bir süredir kanser tedavisi gördüğü KTÜ Farabi Hastanesi'nde 80 yaşındayken öldü.

Başarıları

Teknik direktör olarak
 Trabzonspor
Süper Lig
1978-79'da şampiyon
1980-81'de şampiyon
Cumhurbaşkanlığı Kupası
1978-79'da kazandı
Başbakanlık Kupası
 İlyas Akçay'la birlikte 1984-85'te kazandı
 Galatasaray
Türkiye Kupası
1981-82'de şampiyon
Cumhurbaşkanlığı Kupası
1981-82'de şampiyon

Kulüp Başkanı olarak
 Trabzonspor
Türkiye Kupası
2002-03'te kazandı

Kaynakça

Dış bağlantılar

1940 doğumlular
Trabzon doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Resim aranan futbolcular
Türk teknik direktörler
Denizlispor teknik direktörleri
Samsunspor teknik direktörleri
Trabzonspor teknik direktörleri
Süper Lig şampiyonluğu kazanan teknik direktörler
Süper Lig teknik direktörleri
Türk spor yöneticileri
Konyaspor teknik direktörleri
Defans futbolcuları
2020 yılında ölenler
Trabzon ilinde hastalıktan ölenler
Türkiye'de kanserden ölenler
Galatasaray SK teknik direktörleri
Trabzon'da defnedilenler

Özkan Sümer


තරලයක ගැලීම පාලනය කිරීම සඳහා ඇති උපාංග වෑල්ව නම්වේ.

ආශ්‍රිත ලිපි
 කපාට
 කරාම

වෑල්ව

වෑල්ව


Hanne Smyrner (født 3. november 1934 på Frederiksberg, død 29. august 2016), også kendt som Ann Smyrner, var en dansk skuespillerinde, der hovedsageligt er kendt fra sin karriere i tyske film og for sin medvirken i såvel den danske som den amerikanske version af filmen Reptilicus (1961).

Karriere
Hanne Smyrner var datter af skuespilleren Paul Smyrner og blev selv uddannet skuespiller på teaterskolen ved Aarhus Teater i 1956, hvor hun også debuterede som teaterskuespiller i rollen som Gulnare i Aladdin.

Snart efter drog hun til Vesttyskland, hvor hun indspillede en række film, oftest i den lettere genre. Hun medvirkede desuden i en enkelt dansk film, Reptilicus fra 1961. Hendes karriere i Tyskland med afstikkere til blandt andet Italien, varede fra 1957 til 1971, hvorpå hun stort set stoppede sin skuespillerkarriere. Hun slog sig efterfølgende ned i Spanien og levede derpå af at skrive og holde foredrag.

Smyrner havde efterfølgende ikke meget med sit fødeland at gøre, men hun vakte en del opsigt i Danmark ved at bekende sig til satanisme i 1980'erne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Danmark

Hanne Smyrner


Alopia glorifica est une espèce de petits gastéropodes terrestres de la famille des Clausiliidae qui se rencontre en Roumanie.

Liste des sous-espèces
Selon  :
 Alopia glorifica boettgeri M.von Kimakowicz, 1883
 Alopia glorifica deceptans Deli & Szekeres, 2011
 Alopia glorifica elegantissima H.Nordsieck, 1977
 Alopia glorifica galbina R.von Kimakowicz, 1943
 Alopia glorifica glorifica (Charpentier, 1852)
 Alopia glorifica intercedens (A.Schmidt, 1857)
 Alopia glorifica magnifica R.Kimakowicz, 1962
 Alopia glorifica sarkanyi Szekeres, 2007
 Alopia glorifica subita (M.Kimakowicz, 1894)
 Alopia glorifica valachiensis O.Boettger, 1879
 Alopia glorifica valeriae Szekeres, 2007
 Alopia glorifica vranceana Grossu, 1967

Systématique
Le nom valide complet (avec auteur) de ce taxon est Alopia glorifica (Charpentier, 1852).

L'espèce a été initialement classée dans le genre Clausilia sous le protonyme Clausilia glorifica Charpentier, 1852.

Alopia glorifica a pour synonyme :
 Alopia glorifica (Charpentier, 1852)

Publication originale
 Jean de Charpentier, « Essai d'une classification naturelle des Clausilies », Journal de Conchyliologie, , , 1852, Pl. 11, Paris (lire en ligne).

Liens externes

Notes et références

Bibliographie
  Z. Fehér, L. Németh, A. Nicoară et M. Szekeres, « Molecular phylogeny of the land snail genus Alopia (Gastropoda: Clausiliidae) reveals multiple inversions of chirality », Zoological Journal of the Linnean Society , 2013, .

Stylommatophora
Espèce de gastéropodes (nom scientifique)
Faune endémique de Roumanie

Alopia glorifica


Consiliul consultativ (numit și comitet consultativ) este un organ care oferă consultanță strategică non-obligatorie conducerii unei corporații, unei organizații sau unei fundații. Natura informală a unui consiliu consultativ oferă o mai mare flexibilitate în structura și gestionarea față de consiliul de administrație. Spre deosebire de consiliul de administrație, consiliul consultativ nu are autoritatea de a vota în chestiuni corporatiste sau de a purta responsabilități fiduciare legale. Multe întreprinderi noi sau mici aleg să aibă consilii consultative pentru a beneficia de cunoștințele altora, fără costuri sau formalități ale consiliului de administrație.

Funcție
Funcția unui consiliu consultativ este de a oferi asistență întreprinderilor, de la marketing, la managementul resurselor umane, pentru a influența direcția autorităților de reglementare. Consiliile consultative sunt compuse din experți care oferă consultanță inovatoare și perspective dinamice. La întâlnirile trimestriale sau bianuale, consiliile pot oferi direcții strategice, ghidează îmbunătățirea calității și evaluarea eficacității programului.

Întreprinzătorii, în special din companiile începătoare sau din întreprinderile mici, pot să nu dorească să-și împartă controlul asupra afacerii lor prin înființarea unui consiliu de administrație cu responsabilități și autorități formale. Astfel, un consiliu consultativ poate fi o soluție mai potrivită pentru antreprenorii care doresc să aibă acces la consultanță și rețele de înaltă calitate din industrie.

Consiliile consultative pot fi implementate în diverse domenii, inclusiv știința, medicina, tehnologia, politica editorială, participarea cetățenilor și alte subiecte.

Rolurile și responsabilitățile membrilor consiliului consultativ

 dezvoltă abilități pentru noile  tendințe în afaceri, pe piață și în industrie;
 oferă "sfaturi înțelepte" în soluționarea problemelor iscate de proprietari/directori sau de conducere;
 oferă puncte de vedere neutre, imparțiale (care să nu împedice în funcționarea afacerii);
 încurajează și oferă suport în identificarea și promovarea noilor idei în afaceri;
 acționează ca o resursă pentru directori;
 oferă platforme de rețele sociale pentru directori și companie;
 încurajează dezvoltarea cadrului de conducere care să permită creșterea durabilă a companiei;
 monitorizează performanțele în afaceri;
 se impune, provoacă directorii și conducerea în prcesul de menșinere și îmbunătățire a afacerii.

Motive pentru crearea unui consiliu consultativ
Principalul motiv pentru a crea un consiliu consultativ este de a căuta expertiză în afara companiei. Membrii consiliului consultativ ar trebui să ofere companiei cunoștințe, înțelegere și gândire strategică a industriei sau a conducerii companiei.

Companiile ar trebui să caute membri ai consiliilor consultative ale căror calități să completeze consiliul existent de directori și să nu mascheze lacune în cunoștințele sau abilitățile din consiliul principal. Un consiliu consultativ consolidează consiliul existent, dar nu intervine cu autoritățile consiliului existent.  Bill Emmott, fostul redactor al The Economist, de asemenea membru al consiliului de administrație, a spus odată: "Consiliile consultative sunt acolo pentru a acorda atenție sau, uneori, pentru provocarea cercetării și a activității de informații făcute în cadrul companiei, evitând astfel gândirea de grup și orientarea spre imaginea problemei."

Crearea și funcționarea unui consiliu consultativ
Există două întrebări cheie care trebuie adresate atunci când se creează și funcționează un consiliu consultativ. Prima întrebare este cine încearcă să obțină ceea ce are de la un consiliu consultativ. A doua întrebare este cum ar trebui să se desfășoare activitatea comitetului. Următoarele aspecte trebuie abordate.

Mandat
Tipul membrilor consiliului consultativ ar trebui să fie determinat de natura a ceea ce se dorește și se așteaptă de la întreprindere. Membrii consiliului consultativ ar trebui să aibă cunoștințe distincte cu privire la diferite aspecte ale afacerilor, cum ar fi marketingul, dezvoltarea produselor, tehnici de vânzări care sunt utile directorilor.

Obiectiv
Comitetul consultativ trebuie să stabilească în ce direcție se află comitetul, indiferent dacă este vorba despre un accent larg sau unul îngust asupra unei caracteristici specifice de produs. Persoanele din consiliul consultativ ar trebui să împărtășească un obiectiv comun sau interese similare.

Mărimea
Mărimea unui consiliu consultativ influențează eficiența furnizării informațiilor și eficacității permanente a organizării reuniunilor consiliului de administrație.

Organizarea întâlnirii și frecvența
Funcționarea unei comisii consultative este afectată în mod semnificativ de cât de eficient sunt organizate și dirijate activitățile grupului. O întâlnire fixă ar trebui să aibă loc în mod regulat (lunar, anual sau de altă natură), iar membrii consiliului consultativ trebuie să fie bine informați cu privire la scopul și informațiile de bază ale reuniunii pentru a le oferi sfaturi valoroase.

Termen de apartenență
Membrii consiliului consultativ ar putea fi numiți în termeni specifici, adică unul, doi sau trei ani, astfel încât să îi asigure angajamentul activ față de companie și să îi împiedice să se confrunte prea mult cu pozițiile lor.

Compensație
Membrii consiliului consultativ servesc o întreprindere pentru o serie de motive, de la loialitate personală până la compensație directă.

Note

Management
Guvernanță corporativă

Consiliu consultativ


Günter Oldenburg ist der Name folgender Personen:

* Günter Oldenburg (Radsportler) (1930–2016), deutscher Radsportler
 Günter Oldenburg (General) (1931–2010), deutscher Generalmajor

Günter Oldenburg