Walking With Strangers es el tercer álbum de estudio de la banda canadiense The Birthday Massacre. Fue lanzado el 10 de septiembre de 2007 en Norte América y el 21 de septiembre en el resto de Europa.

La canción "To Die For" fue una versión regrabada de la pista del mismo nombre la cual aparece en el primer álbum de la banda, Nothing & Nowhere del 2002. "Remember Me" es también una nueva versión de la canción del mismo nombre la cual apareció en una edición limitada de su primer demo, Imagica.

Lista de canciones

Sencillos
El primer sencillo, Red Stars, fue lanzado digitalmente a través de iTunes el 21 de agosto de 2007.
Un EP para la canción Looking Glass fue lanzado el 6 de mayo de 2008.

Créditos
Chibi - Voz
Rainbow - Guitarra, Sintetizadores, Percusiones,Programaciones, Voz
Michael Falcore - Guitarra, Sintetizadores, Percusiones,Programaciones
O.E. -  Bajo, Voz
Rhim - Batería
Owen - Teclado

Notas
 Stylus Magazine (B-) link
 AbsolutePunk (93%) link
 Sputnikmusic  link

Datos adicionales
La canción "Red Stars" fue el primer sencillo y fue lanzado digitalmente a través de iTunes. "Looking Glass", el segundo sencillo, lanzado de manera física y con un videoclip incluido.
Para promover el álbum la banda realizó dos giras. La primera fue "Walking with Strangers Tour" en el 2007. Para el 2008 la banda co-encabezó una gira con Mindless Self Indulgence en la gira de su álbum "If".
Una versión demo de "Kill The Lights" fue lanzada el 1 de enero de 2007. La banda tocó esta versión en la gira Broken Minds Tour (tanto en EU como en Europa) en el 2006.

Referencias

Enlaces externos
The Birthday Massacre Official Site

Álbumes de 2007
Álbumes de rock gótico
Álbumes en inglés
Álbumes de The Birthday Massacre

Walking with Strangers


Zaharia Carcalechi (alternativ Carccalechi, Karkaleki) (n. 1784, Oradea -- d. 1856, București) a fost un ziarist și tipograf român de origine macedoromână.

Biografie

Zaharia Carcalechi s-a născut la Oradea în familia unui negustor macedoromân care s-a mutat ulterior la Brașov. Zaharia s-a stabilit la Buda unde a deschis o o librărie și a editat ca tipograf, cu ajutorul Imprimeriei Universității din capitala Regatului Ungariei, numeroase cărți și lucrări în limba română. Ele au avut ca destinație atât întregul spațiu al Transilvaniei, cât și Țara Românească și Moldova. A sprijinit tipărirea unei culegeri de maxime ecleziastice și filozofice, precum și o culgere care conținea notele de călătorie ale lui Dinicu Golescu.

La Buda a condus și a editat cea mai veche revistă literară în limba română "Biblioteca românească", apărută la Buda în 1821. Revista conținea materiale de istorie, literatură și de propagandă culturală și articole al căror scop era popularizarea științei, îndrumări practice și varietăți. Revista a circulat în principatele românești și în Transilvania, Zaharia Carcalechi beneficiind de un important suport financiar din partea lui Emanoil Gojdu, mare mecena al tipăriturilor în limba română din Buda.

 "Bibliotecă romanească", sau Adunări de multe lucruri folositoare, întocmită în 12 părți, întâia oară tălmăcită de prea învățați bărbați, și tipărită pentru neamul romanesc prin Zaharie Carcalechi, izvoditoriul acestei biblioteci. Partea IV. Cu închipuirea prințipului Stefan celui Mare. La Buda. În Crăiasca Tipografiei a Universitatei Ungariei. 1830.

 "Calendariu pe anul de la nașterea Domnului Dumnezeului și Mântuitoriului nostru Iisus Hristos 1818, ce se cuprinde din 365 de zile. Întocmit pe gradurile și clima Ungariei, Transilvaniei, Moldaviei, și Ugrovlahiei. " Cu toată cheltuiala d(omnului) Zaharie Carcalechi. La Buda. În Crăiasca Tipografie a Universitatei.

A condus "Vestitorul Romînesc", din 1837 până în 1855.

Note

Bibliografie
Lucian Predescu: Enciclopedia României. Cugetarea, Editura Saeculum, București, 1999 ISBN 973-9399-03-7

Legături externe
Macedoromânii din Bihor, oameni și fapte  - de Gabriela Ananie, accesat în 27 august 2016

Nașteri în 1784
Decese în 1856
Tipografi români
Ziariști români
Scriitori de popularizare a științei

Zaharia Carcalechi


Koçkuyusu, Tunceli ilinin Mazgirt ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Yerleşimin eski adı "Dilanoğlu" olup 1691 tarihli Cizye defterinde, mezra statüsünde Gayrimüslimlerin yaşadığı yerleşimlerinden biri olarak görülmektedir. 19. yüzyıl kayıtlarında Dilanoğlu köyü olarak kayıtlarda yer alan yerleşim, Türkiye Cumhuriyeti döneminde de bir süre bu isimle anılırken 1960 yılı nüfus sayımından itibaren Koçkuyusu adıyla bilinmektedir.

Coğrafya
Tunceli iline 26 km, Mazgirt ilçesine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Mazgirt belde ve köyleri

Koçkuyusu, Mazgirt


«بريذ»  أو «تنفس» هي أغنية للفنانة الأسترالية كايلي مينوغ، وظهرت في الأصل على ألبومها السادس إمبوسيبل برينسس (1997). أطلقت الأغنية في 16 مارس 1998، لتكون ثالث أغنية تصدر من الألبوم، وهي آخر أغنية تصدرها على شركة ديكونستراكشن. شاركت مينوغ في تأليف وإنتاج مع ديف بول وإنغو فوك. الأغنية هي من صنف إلكترونيكا وتدعمها أصوات المخلقات ولوحات المفاتيح. تدور الكلمات حول التأمل والهدوء. تلقت الأغنية مراجعات إيجابية في معظمها من نقاد الموسيقى، وأثنوا على الإلقاء في الغناء والكلمات. إلا أن لم بعض النقاد لم ينبهروا بهذا التأليف.

أصدرت الأغنية في أستراليا ونيوزيلندا والمملكة المتحدة، وبلغت المركز 23 في أستراليا والمركز 14 على في المملكة المتحدة. وكانت هذه آخر أغنية تصل قائمة الأغاني في المملكة المتحدة حتى إصدار أغنيتها «سبينينغ أراوند» عام 2000. روجت مينوغ للأغنية بتأديتها على برنامج توبس أوف ذا بوبس وعلى جولة إنتينيمت أند لايف. قام كيران إيفانز بإخراج فيديو كليب الأغنية، والذي يظهر مينوغ وهي تعوم في أجواء مفتوحة مع مؤثرات حلزونية التي تم صنعها عن طريق الكمبيوتر. ولقي الفيديو استقبالا إيجابيا على الإنتاج والمؤثرات البصرية.

مراجع

أغاني كايلي مينوغ
أغان كتبتها كايلي مينوغ
أغاني 1997
أغان منفردة في 1998

بريذ


Bertil Edlund (* 1933) ist ein schwedischer Wirtschaftsprüfer und Stifter.

Leben
Edlund studierte bis zur Erlangung des Master of Science an der Handelshochschule Stockholm.

Er war Chairman von Öhrlings Pricewaterhousecoopers, dem größten Wirtschaftsprüfungsunternehmen in Schweden und des Swedish Institute of Authorised Public Accountants (FAR). Er arbeitete für das Swedish Commerce and Industry Stock Exchange Committee (NBK) und Sweden's Association for the Development of Generally Accepted Accounting Principles (Redovisningsrådet). Er war von 1987 bis 1990 stellvertretender Präsident und von 1990 bis 1992 Präsident der International Federation of Accountants (IFAC). Im Jahr 1993 erhielt er, gemeinsam mit Sten Lundvall, den EFI Research Award für das Buch  Redovisningens roller.

Edlund ist Namensgeber der Bertil Edlund Stiftung (mit einem Vermögen von umgerechnet 1 Million Euro), die sich für den Berufsstand von Wirtschaftsprüfern einsetzt und das Bertil Edlund Scholarship vergibt. Das Stipendium berechtigt Wirtschaftsstudenten zum Aufenthalt bei der Swedish-American Chamber of Commerce in New York.

Er ist Vorstandsmitglied des Entrepreneurship and Small Business Research Institute und Mitglied der Royal Swedish Academy of Engineering Sciences.

Publikationen
 Årsredovisningen i framtiden. 13 debattinlægg om årsredovisningens roll och møjligheter. SNS Verlag, Stockholm 1982, ISBN 91-7150-235-1.
 God Styrelsesed. SNS Verlag, Stockholm 1996, ISBN 978-91-7150-614-6.

Weblinks
 Website der Bertil Edlund Stiftung

Einzelnachweise

Manager (Schweden)
Wirtschaftsprüfer
Schwede
Geboren 1933
Mann

Bertil Edlund


Neferrenpet fue un chaty de Ramsés II (dinastía XIX). Ocupó este cargo en la administración y el gobierno del Alto Egipto desde el año cincuenta y siete de Ramsés. También era Sumo sacerdote de Ptah, nombramiento que dependía del faraón, y cuya función era reemplazarlo en los ritos sagrados y dirigir el clero de Menfis.

Miembro de una familia noble de Menfis, se conoce el nombre de sus padres por la piedra angular de su tumba menfita, que ahora se conserva en el museo de la ciudad de Liverpool. Este monumento, que cubría la capilla funeraria del chaty, fue dedicada por su hijo, padre divino de Ptah, Bakenptah.

Neferrenpet era hijo de un juez de su mismo nombre y de la dama Kafri. Se casó con una dama llamada Tapypu, con quien tuvo seis hijos, dos varones: Bakenptah e Inuhayet, y cuatro mujeres: Tauretjaty, Res, Henutmet y Nehet.

Carrera política

Según los estudios de Charles Maystre, Neferrenpet pertenecía al clero del dios Ptah, donde ocupó puestos de responsabilidad como el de Padre-Divino y profeta de Ptah, antes de ser nombrado sumo sacerdote de Ptah por Ramsés, tras el fallecimiento del príncipe Jaemuaset en el año 55.

En el año 57 Neferrenpet accedió al cargo de chaty, en el que permaneció durante el resto del reinado de Ramsés. Como tal, estuvo a cargo de la finalización de la tumba real (KV7) y dirigió las obras realizada en Tebas y su región. También fue el responsable de anunciar el décimo y undécimo Heb Sed del rey, como quedó grabado en varios monumentos.

También fue nombrado por Ramsés Director de todos los dioses del Alto y el Bajo Egipto, con lo que estaba a la cabeza de todo el clero del país. Con este título organizó una gran fiesta en Karnak, en honer de Amón. La combinación de los altos cargos administrativos y sacerdotales hizo de Neferrenpet una de las personas más poderosa de finales del reinado.

Es probable que dejase el cargo de chaty durante el reinado de Merenptah, pero parece que conservó el de sumo sacerdote de Menfis, confirmando su posición como jefe de obras y maestro artesano. Terminó su carrera y, probablemente su vida, en Menfis. Volviendo a sus raíces familiares, decidió construir su tumba en la necrópolis de la antigua capital.

Tumba
Aunque Neferrenpet fue chaty del Alto Egipto, su tumba se encuentra en Saqqara parte por sus orígenes familiares y parte por su cargo de Sumo sacerdote del dios Ptah en Menfis.

Probablemente descubierta por los saqueadores o por los primeros exploradores de la necrópolis en el , los elementos significativos de este monumento fueron expoliados y se encuentran actualmente dispersos en varios museos del mundo. Entre 1984 y 1988, durante unas excavaciones realizadas por la Universidad de El Cairo, la tumba fue re-descubierta por Tawfik Sayed, justo al sur de la calzada procesional de Unis.

Consta de una entrada monumental, un patio y una capilla con piramidion. Este tipo de tumba-capilla típica de la necrópolis de Menfis durante el Imperio Nuevo, fue construida con ladrillos cubiertos con relieves de piedra caliza en la parte interior del monumento, de acuerdo con un modelo desarrollado en la decimoctava dinastía.

En la tumba se han hallado diferentes objetos:
 El piramidion.
 Fragmentos de estatuas.
 Un ushebti

Otros testimonios de su época

Como chaty del Alto Egipto, Neferrenpet se refleja en varios documentos:
 Un ostracon descubierto en Deir el-Medina, en el que está inscrita una carta de Maanajtef, escriba del Lugar de la Verdad, para Neferrenpet.
 Una estela conservada en el Museo Metropolitano de Arte en Nueva York que representa al chaty haciendo una ofrenda al dios Ptah.
 En Gebel Silsila aparece en un relieve de la fachada del templo principal, donde está representado acompañando a Ramsés II mientras hace una ofrenda a Ptah y Sobek.
 En El-Kab, en un bloque reutilizado en los cimientos del templo de Nejbet, donde hay un texto con el nombre del chaty, en el que éste proclama el décimo o undécimo aniversario del faraón.

A veces se le atribuye el pequeño monumento que representa por un lado a Ramsés II como un niño con su dedo en la boca y el uso de la trenza de los príncipes reales, y en el otro lado un chaty que realiza una ofrenda a Ptah en la actitud y con la iconografía muy cercana a la del monumento con su nombre que se conserva en Nueva York.

Referencias

Notas

Citas

Bibliografía

Chatys de Egipto
Dinastía XIX
Ramsés II
Antiguos egipcios del siglo XIII a. C.
Sumos sacerdotes de Ptah

Neferrenpet (chaty de Ramsés II)


Gadoni (sardinski: Adòni) je grad i općina (comune) u pokrajini Nuoru u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 696 metara i ima 795 stanovnika. Prostire se na 43,44 km². Gustoća naseljenosti je 18 st/km².Susjedne općine su: Aritzo, Laconi, Seulo i Villanova Tulo.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Gadoni


Fred Ward (născut Freddie Joe Ward, ) a fost un  din Statele Unite ale Americii.

Filmografie

Note

Legături externe

 Fred Ward(Aveleyman)

Nașteri în 1942
Decese în 2022
Nașteri pe 30 decembrie
Actori americani

Fred Ward


Alwin Karl Heinrich Neuss (født 17. juni 1879 i Köln, død 30. oktober 1935 i Berlin) var en tysk skuespiller og filminstruktør, som særligt er kendt for sin rolle som Sherlock Holmes i en række stumfilm i 1910'erne.

Nordisk Film hentede Neuss til Danmark i 1910, hvor han spillede hovedrollen i otte film, bl.a. Hamlet i 1911. Meningen var, at han i kraft af sin status i tysk teater skulle tilføre filmene en aura af kunst og kvalitet, men han var ifølge filmhistoriker Arnold Hending for "stor" i sit udtryk og ikke rigtig vellykket.

Litteratur
 Hending, Arnold, Fremmede Fugle i dansk film, Athene 1951

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Tyskland
Stumfilmskuespillere fra Tyskland

Alwin Neuss


This is a list of the 16 members of the European Parliament for Finland in the 1999 to 2004 session.

List

Party representation

Notes

External links
Elected Finnish Members of European Parliament in European Parliament elections 1999 (in English)

Finland
List
1999

List of members of the European Parliament for Finland, 1999–2004


Andorra, resmi adıyla Andorra Prensliği, İber Yarımadası'nda Pirene Dağları üzerinde denize kıyısı olmayan egemen bir mikrodevlettir. Kuzeyde Fransa, güneyde ise İspanya ile çevrilidir. Şarlman tarafından kurulduğu düşünülen Andorra, 988 yılında Urgell Piskoposluğu'na devredilene kadar Urgell kontlarınca yönetilmiştir. Günümüz prensliği 1278 yılında yapılan bir antlaşma ile oluşturulmuştur. Prenslik; Katalonya'da bulunan Urgell piskoposu ve Fransa cumhurbaşkanı olmak üzere iki eş prens tarafından yönetilen bir diarşidir.

Andorra 468 km² yüzölçümü ile Avrupa'nın en küçük altıncı ülkesidir ve yaklaşık 77.000 nüfusa sahiptir. Andorra halkı Katalan soyundan gelen İtalik bir etnik gruptur. Andorra yüzölçümüne göre 16., nüfusa göre ise 11. en küçük ülkedir. Başkenti Andorra la Vella, deniz seviyesinden 1.023 m yüksekliğiyle Avrupa'nın en yüksek rakımlı başkentidir. Resmi dil Katalancadır; ayrıca İspanyolca, Portekizce ve Fransızca da yaygın biçimde konuşulur.

Andorra'da turizm gelişmiştir, yılda yaklaşık 10,2 milyon turist ülkeyi ziyaret etmektedir. Andorra Avrupa Birliği üyesi değildir ancak Euro resmi para birimi olarak kullanılmaktadır. 1993'ten beri Birleşmiş Milletler üyesidir. Küresel Hastalık Yükü Araştırması'na göre 2013 yılında 81 yıl ile Andorra en uzun beklenen yaşam süresine sahipti.

Tarih

Andorra'nın bağımsızlığını kazanmasını, bölgeyi 803'te Müslümanlardan geri alan Şarlman'ın ve imparatorluğunun bir bölümünü 819'da İspanya'daki Urgel piskoposuna bağışlayan oğlu I. Louis'nin (Sofu) sağladığı kabul edilir.

1278 yılında Andorra biri İspanya'da, öteki Fransa'da bulunan iki prensin ortaklaşa yönetimine bağlanmış ve ülkenin sınırları netleşmiştir. Anılan yıldan beri ülkenin sınırları hiç değişmemiştir. Kurulan feodal düzen, Fransız Devrimi sırasında geçici olarak kalkmakla birlikte, 1806'da Napolyon tarafından yeniden kuruldu. Andorra, o günden bu yana Urgel piskoposu ve Fransa devlet başkanı tarafından ortaklaşa yönetilir; bunların ikisine de her yıl sembolik bir vergi ödenir.

Ekonomi

Tahminen yılda 10,2 milyon turist ağırlayan Andorra ekonomisinin, gayrisafî yurt içi hasılasının yaklaşık %80'ini turizm gelirleri oluşturmaktadır. Tarımsal alanda toprak alanının sadece %2'si ekilebilir olan ülkede tütün tarımı ağırlıktadır. Hayvancılık faaliyetinde yerli koyunların yetiştirildiği ülkenin imalat sanayisini sigara, puro ve mobilya üretimi oluşturmaktadır.

Avrupa Birliği üyesi olmadığı halde Avrupa Birliği ülkeleriyle doğrudan ihracat faaliyetinde bulunan ülkenin kendine ait bir para birimi bulunmayıp ülkeyi çevreleyen Avrupa Birliği ülkesi İspanya ve Fransa'nın para birimleri yaygın olarak kullanılmaktadır. 1 Ocak 2002'den bu yana ülkede Avrupa Birliği'nin resmi para birimi euro da yaygın kullanıma sahiptir. Andorra, %100 istihdam gösteren, 2009 Haziran ayındaki istatistiklere göre, dünyanın en düşük işsizlik oranlarından birine sahip ülkedir.

Coğrafya
Doğu Pireneler'deki konumu nedeniyle Andorra ağırlıklı olarak engebeli bölgelerden oluşur. En yüksek noktası 2.942 metre ile Coma Pedrosa'dır ve Andorra'nın ortalama yükseltisi 1996 metredir.

İstatistikler

Ayrıca bakınız
 Andorra'nın komünleri

Kaynakça

Avrupa ülkeleri
Fransızca konuşan ülkeler
İber Yarımadası
Denize kıyısı olmayan ülkeler
Liberal demokrasiler
Avrupa Konseyi ülkeleri
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
Avrupa'daki monarşiler
Prenslikler
Pireneler
Güney Avrupa
İspanyolca konuşan ülkeler
1278'de kurulan bölgeler ve ülkeler
Batı Avrupa
Özel ekonomik bölgeler
Uluslararası Frankofoni Örgütü üyesi ülkeler
Güney Avrupa ülkeleri

Andorra


Metallica, 1981 yılında kurulan Amerikalı bir heavy metal grubudur. Davulcu Lars Ulrich ve vokalist/gitarist James Hetfield tarafından Los Angeles'ta kurulduktan sonra kariyerinin büyük kısmını San Francisco'da sürdürmüştür. Hızlı tempoları ve agresif müziğiyle bilinen grup; Slayer, Megadeth ve Anthrax ile birlikte thrash metalin "dört büyüklerinden" biri olarak kabul edilir. 1981 yılında James Hetfield'ın, Lars Ulrich'in grup kurmak için yerel bir gazetede verdiği ilana yanıt vermesi ile kurulan grubun 2003 yılı itibarıyla kadrosu; vokal ve ritim gitarda James Hetfield, davulda Lars Ulrich, lead gitarda Kirk Hammett ve bas gitarda Robert Trujillo şeklindedir.

Metallica'nın ilk albümü Kill 'Em All 1983 yılında yayınlandı. Grup, 1986 yılında yayınlanan ve tüm zamanların en ilham verici thrash metal albümlerinden biri olarak görülen Master of Puppets albümü ile hayran kitlesini genişletmeye başladı. Metallica, 1991 yılında yayınlanan Black Album olarak da bilinen kendi isimlerini taşıyan beşinci albümleri ile hem büyük ticari başarı hem de heavy metal tarihinin en başarılı albümlerinden birini yaptı.

2009 yılında Rock and Roll Hall of Fame tarafından onurlandırılan grup günümüze kadar toplam dokuz stüdyo albümü ve üç konser albümü yayımlamıştır. On Grammy ödülü bulunan Metallica Amerikan müzik tarihinde arka arkaya beş albümü Amerikan Billboard albüm satış listelerinde 1 numara olan ilk gruptur. Metallica 2018 itibarıyla tüm dünyada toplam 125 milyon albüm satışı elde etmiştir. Ayrıca Antarktika dâhil 7 kıtada konser veren tek gruptur. 18 Ağustos 2016'da Hardwired... to Self-Destruct albümlerini yayınladılar. Albüm 2016 yılının en çok satılan 15. albümü oldu. Grup on birinci stüdyo albümü 72 Seasons'''ı 14 Nisan 2023'te yayınladı.

 Geçmiş
 Kuruluş dönemi (1981-1983)

Grup; 1981 yılının sonlarında, Lars Ulrich'in The Recycler gazetesine verdiği "Davulcu, Tygers of Pan Tang, Diamond Head ve Iron Maiden çalan birilerini arıyor" ilanına, Leather Charm grubundaki Hugh Tanner ve James Hetfield'ın cevap vermesiyle kuruldu. Grup kurulmadan önce, Ulrich Metal Blade Records'ın kurucusu Brian Slagel'a yakında çıkacak olan derleme albümü Metal Massacre için şarkı kaydedip kaydedemeyeceğini sordu. Slagel teklifi kabul ettikten sonra Ulrich, Hetfield'a ritim gitar ve vokal görevlerini verdi. Grup resmi olarak 1981 yılının 28 Ekim'inde yani Hetfield ve Ulrich'in tanışmasından 5 ay sonra kuruldu.

Grubun adını alış hikâyesi ise Lars Ulrich ile arkadaş olan Ron Quintana'nın bir dergi çıkarmasıyla ilgilidir. Ron Quintana çıkaracağı dergisi için alternatif isimleri Lars'a sayarken Ron Quintana iki şık arasında kalmıştır. Bunlar; Metal Mania ve Metallica'ydı. Lars akıllıca bir hamle yaparak Ron'a hemen Metal Mania fikrini önerir ve Metallica ismini grubu için alır. Grubun logosunu da James Hetfield hazırlamıştır.

Grup, bu sefer The Recycler gazetesine ana gitarist ilanı verdi. Dave Mustaine ilana cevap vermesiyle Ulrich ve Hetfield, pahalı gitar ekipmanını gördükten sonra Mustaine'i gruba dâhil etti. 1982 yılının başlarında grup Metal Massacre albümü için ilk şarkısı olan Hit the Lights'ı kaydetti. Hetfield şarkıda bas gitarı, Lloyd Grant ise solo gitarı çalıyordu. 14 Haziran 1982'de çıkan Metal Massacre albümünde grubun adı yanlışlıkla "Mettalica" olarak yazıldı. Hatadan sonra, yeni katılan bas gitarist Ron McGovney ile birlikte ilk canlı konserini 14 Mart 1982'de Anaheim'da bulunan Radio City'de veren grup ayrıca "Power Metal" adında ilk demosunu yayınladı. Ancak Ron'un özellikle Ulrich ve Mustaine ile aralarındaki anlaşmazlık, şarkıların yaratım sürecinde neredeyse hiç katkısı olmayışı ve grup üyelerinden grubun bir elemanı olarak istediği saygıyı görememesi, 12 Aralık 1982'de ayrılmasına neden olmuştur. Bu sıralarda Hetfield ve Ulrich "Whiskey A Go Go" adlı mekanda grup Trauma grubunu izledi. İki arkadaş mekanda eğlencelerine devam ederken sahneden bir ses duydular, bunu ikisi de en başta solo gitar olarak düşünmüşlerdi ancak arkalarını döndüklerinde bunun wah-wah pedalı kullanan bir bas gitarist olduğunu fark ettiler. James Hetfield olayı, "Tam arkamızdan vahşi bir solo gelmişti, arkamızı döndüğümüz zaman bunun o olduğunu gördük, uzun kızıl saçlarıyla sadece işini yapıyor ve çevrede sanki kimse yokmuşcasına, tek başına odasında çalıyormuşcasına sakin ve bir o kadar harika çalan birisi vardı" diye özetliyor. Basist Cliff Burton'a "hayran kalan" Hetfield ve Ulrich Cliff'e gruba katılmasını teklif etti. Cliff başlangıçta kabul etmese de, yılın sonuna doğru grubun San Fransisco'ya taşınması koşuluyla gruba katılmayı kabul etti. Grubun Cliff Burton ile ilk konseri 1983 yılının Mart ayında The Stone adlı bir gece kulübünde oldu. Bu ekiple Megaforce adlı bir demo yayınlayan grup kendini metal müzik çevrelerinde iyiden iyiye belli etmeye başlamıştı. Ancak, Dave Mustaine'in alkol, şiddet ve uyuşturucu problemleri grup üyelerini çok rahatsız ediyordu ve bu yüzden gruptan çıkarılmasına karar verildi. Dave'in çıktığı aynı gün Exodus grubunun kurucularından Kirk Hammett gruba solo gitarist olarak katıldı.

 Kill 'Em All (1983)

Metallica, ilk stüdyo albümleri olan Kill 'Em All'u 1983'te çıkarttı. Aslında albümün adının Metal Up Your Ass: Easters Cancelled, Bodys Been Found olması planlanıyordu fakat grup ve şirket o zamanlar albüm isminin alacağı negatif tepkiden çekindi. Şirketin baskılarından dolayı isim değiştirilmek zorunda kaldı. Basçı Cliff Burton da şirketi kastederek Kill 'Em All adını önerdi ve grup tarafından hemen kabul edildi. Albüm 10 şarkı içeriyordu ve bu şarkılar arasında Dave Mustaine'in de katkıda bulunduğu besteler vardı. Albümün en belirgin tarafları Hetfield'ın çiğ vokali ve grup elemanların yapmak istedikleri müzik ve yaşlarını çok güzel yansıttıkları şarkıları olmuştur. Bu albümden "Seek & Destroy" ve "The Four Horsemen" birçok konserlerinde yer bulmuştur. Ayrıca Cliff Burton'ın bas solosu "(Anesthesia) Pulling Teeth" de bu albümde yer almaktadır. Albüm çok büyük bir satış başarısı getirmese de Metallica adının yeterince duyulmasını sağlamıştır. Grup belirli bir hayran kitlesi topladıktan sonra ikinci albümün geleceğini duyurmuştur.

 Ride the Lightning (1984)

Grup ikinci albüm Ride the Lightning 'i kaydetmek için 1984 yılında Danimarka'daki Sweet Silence stüdyolarına gider. Bir hafta süren kayıtlar sonucunda Flemming Rasmussen prodüktörlüğünde Ride the Lightning 1984 yılının Ağustos ayında raflardaki yerini alır. Yeni albüm ile grup Avrupa'da turnelere çıkmaya ve imza dağıtmaya başlar. Albümün açılış parçası "Fight Fire with Fire"'ın başındaki akustik kısım dinleyen herkesin kısa bir şok geçirmesine, Metallica'nın aniden tarz değiştirdiğini düşünmelerine sebep olmuş ama şarkının sert ve hızlı devamı bu kanıyı yok etmiştir. Albümde Hetfield'ın sesini yüksek derecede geliştirmesi de gözden kaçmamıştı. Albümdeki "Creeping Death", konserlerin vazgeçilmez parçası ve grubun canlı biçimde çaldığı en iyi parçalardan biri oldu. Yine albümde bulunan "Fade to Black" isimli şarkı çıktığı ilk günden beri grubun en çok sevilen şarkılarındandır. Ride the Lightning 'in çıkışından sonra grup pek çok dergilerden "Yılın Metal Grubu" ödülü aldı. Artık Metallica çığ gibi büyüyordu ve adını tüm Dünya'ya duyurmak için adım adım ileriyordu.

 Master of Puppets (1984-1986)

1984 yılında Metallica'yı izleyen Elektra Records'tan Michael Alago ve 'Q-Prime Menajerlik'ten Cliff Burnstein grubun performansından çok etkilenir ve kontrat imzalanır. Böylece grup İngiltere'de de büyük başarıya ulaşır. Artık büyük bir şirketle de anlaşmış olan grup 3. stüdyo albümlerini çıkartmak için hazırlanmaya başlar. Ride the Lightning 'in büyük başarısından sonra herkes gruptan çok iyi bir albüm bekliyordu ve Metallica beklentileri karşılayan 3. stüdyo albümleri Master of Puppets 'ı 1986 yılında piyasaya sürdü. Çıktığı andan itibaren büyük başarı ve eleştirmenlerden çok yüksek notlar toplayan albüm, hiçbir reklam kampanyası olmadan milyonlar sattı, Billboard 200'de 29. sıraya kadar yükseldi. Albümün açılış parçası olan "Battery" yine "Fight Fire with Fire" gibi yavaş girişi, devamında gelen hızlı ve sert riffleriyle dikkat çekerken, albüme adını veren "Master of Puppets" ise küresel bir sorun olan uyuşturucuya dikkat çekmektedir ve grubun en iyi şarkılarından birisi olarak kabul edilmektedir. İsmini basçı Cliff Burton'ın astronomiye ilgisi sebebiyle bir takım yıldızdan alan albümün tek enstrümantal parçası "Orion" ise grubun yaptığı en iyi parçalardan ve tüm zamanların en iyi enstrümantal şarkılarından birisi olarak görülmektedir. Pek çok eleştirmen tarafından en iyi ve sert metal albümlerinden biri olarak gösterilen Master of Puppets Metallica için bir çağın bitişi ve yeni bir çağın başlangıcı olacaktır.

 Cliff Burton'ın Ölümü ve Garage Days Re-Revisited (1986-1987)

27 Eylül 1986'da Damage Inc. turunun Avrupa ayağı sırasında grup üyeleri kendi aralarında yatacakları yerleri seçmek için kart çekerler. Cliff Burton, Kirk Hammett'ın yerinde yatmaya hak kazanır. Gece ise küçük bir İsveç kasabası olan Ljungby yakınında tur otobüsleri yoldaki buzlanma sebebiyle şarampole yuvarlanırlar. Kazayı James Hetfield, Lars Ulrich ve Kirk Hammett ufak sıyrıklarla atlatırken uğruna grubun şehir bile değiştirdiği yetenekli basçı Cliff Burton camdan fırlayarak otobüsün altında kalmış, henüz 24 yaşındayken hayata gözlerini yummuştur. Otobüs, çekicinin halatının kopması sonucu kaldırılırken tekrar düşmüştür. Bu ikinci düşüş sırasında Cliff'in henüz hayatta olup olmadığı bilinmemektedir. Cenaze töreninde Master of Puppets albümünden Cliff ile bütünleşen "Orion" adlı parça çalınmıştır, parça 2006 Rock am Ring festivalinde Master of Puppets 'ın 20. yılı için tüm albüm baştan sona çalınana kadar hiç tam uzunluğuyla çalınmamıştır. Ayrıca And Justice For All... albümündeki To Live Is To Die parçası tamamıyla Cliff'e adanmıştır. Kendi isteği üzerine Cliff'in külleri Bay Area'da değişik yerlere savruldu. Kendi deyişleriyle Metallica'yı Metallica yapan 3,5 yıllık basçılarının ölümünden çok etkilenen grup üyeleri, grubu dağıtmayı düşündüler fakat eğer yaşasaydı Cliff'in bunu istemeyeceğini hatırlayarak ve Cliff Burton'ın ailesinin isteği üzerine devam etme kararı aldılar.

Yeni bas gitarist seçmelerine Hammett'ın çocukluk arkadaşı ve Primus grubunun basçısı Les Claypool, Prong grubundan Troy Gregory, Flotsam and Jetsam kurucularından Jason Newsted ve yaklaşık 40 kişi katıldı. Metallica'nın tüm şarkılarını ezberleyen Newsted; Hetfield, Ulrich ve Hammett tarafından grubun yeni bas gitaristi olarak seçildi. 1987 yılının başlarında grup turneyi bitirip stüdyoya girerek sadece coverlerdan oluşan ve Jason'ın grupla ilk kayıt tecrübesi olan The $5.98 E.P.: Garage Days Re-Revisited isimli EP'yi yayınladı. Aynı yıl, Burton'a adanmış, hayranlar tarafından çekilen videolar, gösterilmemiş televizyon şovları, bas soloları, kişisel fotoğraflar ve konser görüntülerinden oluşan Cliff 'Em All piyasaya sürüldü.

 ...And Justice for All (1988-1990)

Bas gitarist olarak Jason Newsted'i kadroya katan Metallica, Cliff Burton olmadan ilk ve 4. stüdyo albümleri olan ...And Justice for All albümünü 1988 yılında piyasaya sürdü. Oldukça sert ve hareketli olan, içinde kimi progresif öğeleri bulunduran albüm muazzam bir başarı yakaladı ve Billboard 200'de 6. sıraya kadar yükselerek grubu ilk defa ilk 10'a sokmayı başardı. Fakat albümde hiç bas gitarın sesinin duyulmaması sebebiyle kimi sert eleştiriler aldı. Ekip elemanlarının Jason'ı ilk yıllarda dışlamaları ve onun müzik bakış açısını, müziksel fikirlerini göz ardı edişleri, albümün 3'lü arasında bir yetenek şovuna dönüşmesi bunda en büyük etkendi. Albümde bas gitar vardı, ancak sesi çok kısılmıştı, ancak katmanlarına inildiğinde fark edilebiliyordu, bir nedeni de albümdeki bas gitarın önceki albümlerden daha sık bir şekilde ritim gitarı takibinin arttırılması olmuştu. Daha önce grubun ilk günden beri desteklemediği video klip çekme politikasını da sona erdirerek eski bir depoda bir savaşın ve savaşın insanlara getirdikleri üzerine yazılmış, albümün 4. şarkısı "One"'a klip çekti. Eski bir depoda, Johnny Got His Gun adlı filmden bazı sahnelerle harmanlanmış klip grubun ilk video klibi olması sebebiyle büyük ilgi gördü. Büyük başarı yakalayan albüm sonrasında grup 2 yıl sürecek olan Damaged Justice turnesine çıktı. Artık kendi başlarına arena turlarına çıkmaya başlayan grup başarılı performanslarıyla hayranlarından tam not aldı. One adlı şarkıyla Grammy Ödülleri'ne En iyi Hard Rock/Metal Performansı kategorisinde aday olan grup ödülü Jethro Tull'e kaptırınca o yılki albüme Grammy Ödülünü Kaybeden Albüm ibaresini ekletti.

 Metallica (The Black Album) (1990-1993)

Çok satan bir albüm ve başarılı geçen bir turneden sonra yeni bir albüm kaydetmek için North Hollywood'daki One On One stüdyolarına giren Metallica Bon Jovi, The Cult, Mötley Crüe ve Nirvana gibi başarılı grupların prodüktörlüğünü yapmış olan Bob Rock ile anlaştı. Daha önceki 4 albümü istedikleri gibi yapan James Hetfield ve Lars Ulrich, yeni bir prodüktörle çalışmaya alışırken, Cliff Burton'ın yerine gelen basçı Jason Newsted ise hâlâ grupta dışlanan eleman gibi duruyordu. Yaklaşık 1 yıl süren kayıt ve beste süreci sonunda albüm 1991 yılında piyasaya çıktı. New York'taki Madison Square Garden'da, o zamana kadarki en büyük dinleti partisini veren Metallica artık dünyanın en büyük grupları arasındaki yerini almıştı. Black Album, Metallica'nın çıkarttığı en yüksek ticari başarıya sahip albüm olarak bilindi ve birçok yeni hayran kazanmasını sağladı. Çıktığı geceden itibaren sansasyonlara neden olan albümün bir adı yoktu. Sade, siyah bir kapağı olan albümün üstünde sadece Metallica yazıyordu ve dikkatli bakıldığında görülebilen bir yılan silüetine sahipti. Eskisinden farklı bir tarzda olan albüm, grubun yavaş yavaş thrash metalden uzaklaştığının göstergesiydi. "Enter Sandman" ile Grammy alan grup, o sene albüm çıkartmadıkları için Jethro Tull'e teşekkür etmeyi de unutmadı. Metallica önce Wherever We May Roam adıyla başlayan, ikinci ayağında Guns N' Roses ile birleşen ve Nowhere Else to Roam adıyla son bulan konser dizisine başladı. Nowhere Else to Roam turnesi kapsamında 1993 yılında İstanbul "BJK İnönü Stadyumu"nda Türk hayranlarına muhteşem bir konser yaşatan Metallica artık yeni albüm için stüdyoya girmeye hazırdı.

 Load (1996)

3 yıl süren uzun turneden sonra Metallica, altıncı albümlerini kaydetmek için stüdyoya girdi. Yaklaşık 1 yıl süren beste ve kayıt aşamasından sonra grubun 6. stüdyo albümü Load Billboard 200 listesine 1 numaradan giriş yaparak raflardaki yerini aldı. Albümün kapak çalışması Andres Serrano tarafından yapıldı. Ressamın meni ve kanını 2 cam plaka arasına koyarak ortaya çıkardığı kapak çalışması fanlar tarafından beğenilmedi. Önceki 5 albümden tamamen farklı tarzlarda şarkılar içeren Load fanlar tarafından çok eleştirildi, müzik yazarlarının bir kısmı albümü beğenirken bir kısmı ise "Metallica davayı sattı" diyerek grubu lekelemeye çalıştı. Albüm, hard rock ve heavy metal'in karışımına sahip senkronik bir eserdi ve zamanla en iyi hard rock albümlerinden birisi kabul edilerek severek dinlendi. Grup elemanlarının uzun saçlarını kısacık kestirip alternatif rock festivali Lollapalooza'da headliner olarak sahne alması ise öte yandan pek çok hayranın tepkisini çekti.

 Reload (1997) Load albüm kayıtları sırasında çok fazla şarkı kaydeden grup, kalan şarkıların üstünde biraz daha çalışarak sonraki yıl ReLoad adıyla bir albüm daha piyasaya sürdü. Yapılan açıklamada Load ve ReLoad 'ın aynı yıl çıkmasını planladığını söyleyen grup bazı aksaklıklar ve Bob Rock'ın ticari düşüncesinin etkisiyle bir sene geç çıkarılmıştı. Load 'dan biraz daha sert olan albüm Billboard 200 listesinde 1, Kanada listelerine ise 2 numaradan giriş yaptı. Reload 'ın en ilgi çeken parçalarından biri "The Unforgiven II" oldu. İlk "Unforgiven" gibi bir ballad olan şarkı, klibiyle dikkat çekti. Kasım 1997'de albüm promosyonu için Amerikan NBC kanalında yayınlanan Saturday Night Live programında sahne alan grup "Fuel" ve Marianne Faithfull ile "The Memory Remains" parçalarını çaldı.

 Garage Inc. (1998)

1998'e gelindiğinde Metallica cover şarkılardan oluşan Garage Inc. albümünü yayınladı. İlk CD tamamı yeni kaydedilmiş Diamond Head, Killing Joke, The Misfits, Thin Lizzy, Mercyful Fate, Motörhead, Black Sabbath ve birçok eski efsane grupların coverlarını içeriyordu. İkinci CD'de ise grubun 1987'de kaydettiği The $5.98 E.P.: Garage Days Re-Revisited adlı demo vardı. Koleksiyoncular tarafından beğeniyle karşılanan albüm Billboard listelerine 2 numaradan girdi.

 S&M(1999-2001)

21-22 Nisan 1999 tarihlerinde daha önce "Nothing Else Matters"'ın düzenlemesini de yapmış olan Michael Kamen şefliğindeki San Francisco Senfoni Orkestrası ile birlikte konser veren Metallica, bunları S&M adı altında piyasaya sürdü. Konserler için özel olarak bestelenen "No Leaf Clover" ve "−Human" adlı şarkılar büyük ilgi gördü. "The Call of Ktulu" şarkısının diğer şarkılara göre orkestra ile müzikal olarak daha uyumlu olması S&M performansının 2001 yılında Grammy Ödülü kazanmasını sağladı.

 Napster Davası
Mission: Impossible II adlı film için yaptıkları soundtrack "I Disappear" piyasaya sürülmeden paylaşım programı Napster yoluyla internete düşünce grup program yapımcısı ve kullanıcılarına karşı dava açtı. Bir internet takip ekibiyle anlaşan grup sadece 3 günde şarkıyı yaklaşık 300 bin kişinin indirdiğini tespit etti. Şarkıyı indirenleri hesapları kapatıldı, site ise ceza aldı. Sonuç olarak ise Metallica özellikle Lars Ulrich, hayranları tarafından olumsuz tepkiler aldı ve hayranların birçoğu buna karşılık olarak sokaklarda Metallica albümlerini yakıp çöplere attılar. Lars Ulrich geçen uzun süreden sonraki bir röportajında bunun aptalca olduğunu ve pişman olduklarını belirtmiştir.

 Newsted'in ayrılışı
Yeni bir albüm kaydetmek için stüdyoya girmeye hazırlanan grup; Ocak 2001'de basçı Jason Newsted'ın kişisel ve özel problemleri yüzünden, sevdiği müziği yaparken kendine verdiği fiziksel hasarı sebep göstererek gruptan ayrıldığı açıklaması ile sarsıldı. Asıl sebep ise James Hetfield'ın kimsenin bir yan projede bulunmasını istememesiydi, çünkü ona göre her yan proje grubun gücünü sarsıyordu.

 St. Anger (2003)

Nisan ayında ise film yapımcıları Joe Berlinger ve Bruce Sinofsky, gruba yeni albümlerinin yapım aşamasını filme çekme fikriyle geldi. 2 yılda 1000 saatten fazla çekim yaptılar fakat Temmuz ayında albüm kayıtları başlamadan önce Hetfield alkol ve diğer sebepler yüzünden rehabilitasyon merkezine yattı, tüm kayıtlar Hetfield Aralık'ta dönene kadar askıya alındı. Ancak sonrasında ise James, tedavi sebebiyle en geç saat 16:00'a kadar çalışabiliyordu, geri kalan zamanı ise ailesinin yanında geçiriyordu.

Metallica, Jason'ın ayrılmasıyla iyice kötüye giden aralarındaki iletişimi düzeltmesi için terapist ve performans koçu Phil Towle'u işe aldı. Albüm kayıtları sırasında kalıcı bir basçıları olmadığından bas gitarı, aynı zamanda prodüktörleri olan Bob Rock çaldı. Zorlu geçen kayıtlar sonrasında grup kalıcı bir basçı bulmak için seçmelere başladı. Pek çok başarılı ismin arasından parmaklarıyla çalması, tarzı ve yeteneği sayesinde öne çıkan Robert Trujillo gruba dâhil oldu fakat kayıtlar bittiğinden albüme katkıda bulunamadı. 2003 yılının haziran ayında Metallica'nın 8. stüdyo albümü St.Anger raflardaki yerini aldı. Diğer tüm albümlerden çok farklı bir tarzı olan St. Anger hiç gitar solosu içermemesi, Ulrich'in bateri soundu ve James'in vokalleri sebebiyle kötü yönde çok eleştiri aldı fakat grup elemanları St.Anger'ı bitirdikleri için mutluydular çünkü onlara göre bu kendilerini toparlamaları için yapmaları gereken bir şeydi.

2004 yılında St.Anger 'ın yapım aşamasını ve grubun içinde yaşadığı sorunları anlatan film Some Kind of Monster vizyona girdi. Film grubun en doğal ve içten hâlini barındırdığından fanlar tarafından çok sevildi ve önemli festivallerde ödüller kazandı.

 Death Magnetic (2008)

Grup 2005 yılı sonunda 15 yıldan uzun süredir prodüktörleri olan Bob Rock ile yollarını ayırdı ve yeni albüm için Red Hot Chili Peppers, Slayer, AC/DC gibi birçok önemli isimlerle çalışmış olan Rick Rubin'le çalışmaya karar verdi. Ardından yeni albümleri için Elektra Records ile olan anlaşmalarına son verip Warner Bros. Records ile anlaştılar.

Metallica, yeni albümle birlikte Master of Puppets ve öncesi sounduna dönmeyi planlamışlar ve röportajlarda hayranlarına ikinci bir St. Anger faciasını yaşatmayacaklarını dolaylı yoldan söylemiştirler. Öte yandan grubun bateristi Lars Ulrich verdiği röportajlarda St. Anger albümünün eğlenceli olduğunu, dibe vurmuş bir grubun ayaklarını yere vuruşunu ifade ettiğini ve bu nedenle de verdikleri en samimi albüm olduğunu belirtmiştir. Grubun ritim gitaristi ve vokalisti James Hetfield ise son verdiği röportajlarda yeni prodüktörleri Rick Rubbin'in tenkidiyle Master of Puppets tarzı bir albüm istediklerini, bunun her ne kadar imkânsız olmasa da zor olduğunu açıkladı fakat yeni albümün St. Anger 'dan farklı olacağının altını çizen Hetfield, Master of Puppets kalitesinde bir albüm hazırlıklarında olduklarını belirtti. Hetfield'ın verdiği röportajlarda bu albümün melodik soundunun da olacağı belirtilmekteydi.

Grup, yeni albüm Death Magnetic çıkmadan önce www.missionmetallica.com adlı bir site kurarak hayranlarının albüm çıkmadan bazı riffleri dinlemesine, stüdyodan fotoğrafları görmesine olanak sağladı. Albüm 12 Eylül 2008'de piyasaya çıktı.

Metallica; 81'i Kuzey Amerika, 73'ü Avrupa, 20'si (biri Türkiye'de) Okyanusya, 10'u Güney Amerika ve 3'ü Asya'da olmak üzere toplamda 187 konserlik bir turneyle (World Magnetic Tour) Death Magnetic albümünü tüm dünyaya tanıtmıştır.

Metallica, Türkiye'de, 25 Haziran 1993 tarihinde İstanbul BJK İnönü Stadyumu'nda, 13 Haziran 1999 tarihinde İstanbul Ali Sami Yen Stadyumu'nda, 27 Temmuz 2008 tarihinde İstanbul Ali Sami Yen Stadyumu'nda, 27 Haziran 2010 tarihinde İstanbul İnönü Stadı'nda ve 13 Temmuz 2014 tarihinde İstanbul Teknik Üniversitesi Stadyumu'nda olmak üzere toplam 5 kez konser vermiştir.

 Lulu (Lou Reed ile birlikte) (2011) Lulu, Metallica ve Lou Reed'in 2011 yılında yapılan ortaklaşa bir albümdür. 30 Ekim 2011'de Avrupa'da,1 Kasım'da ise ABD'de yayınlanmıştır. Albümde vokalleri Lou Reed, geri vokalleri James Hetfield yapmıştır. Albümde Lou Reed spoken vokal (konuşur gibi şarkı söyleme) yapmış ve bu albüm, Heavy Metal tarihinde bir ilk olmuştur.

 Through The Never (2013)
Metallica grubu üzerine yapılan bir belgesel ve konser filmi olma özelliğini taşıyan 2013 yapımı bir filmdir. Grubun bir turne gezisi sırasında ekipte görev alma şansı yakalayan genç bir adam, konser sırasında sürdüreceği bir göreve atanır ve bu macera hayatını değiştirir. Metallica grup üyelerini ve Dane DeHaan'ı başrollerde izlediğimiz filmin yönetmenliğini Nimród Antal üstleniyor.

 56.Grammy Ödülleri Performansı (2014)
Metallica 26 Ocak 2014 tarihinde Amerika'nın Los Angeles şehrindeki Staples Center'da yapılan 56.Grammy Ödüllerinde sahne aldı. Ünlü Çinli piyanist Lang Lang ile birlikte "One" adlı parçalarını seslendirdiler.

 Hardwired... to Self-Destruct (2016)

Grup, 18 Ağustos 2016'da yeni şarkısı "Hardwired"'ı video klibiyle birlikte Youtube üzerinden yayınladı ve yeni albümü "Hardwired... To Self-Destruct"ı 18 Kasım 2016'da piyasaya süreceğini açıkladı. Albümün ikinci video klibi "Moth Into Flame" şarkısı için çekildi ve 26 Eylül 2016 yine Youtube üzerinden yayınlandı. 17 Kasım 2016 tarihinde ise tüm şarkılar için klip çekileceğini önceden belirten grup, tüm klipleri Youtube üzerinden yayınladı. Albüm yılın en çok satılan 15 albümü arasına girdi

 72 Seasons (2023)

28 Kasım 2022 tarihinde, grup "72 Seasons" isimli yeni albümünün 14 Nisan 2023 tarihinde yayımlanacağını duyurarak "Lux Æterna" isimli yeni tekli yayımlandı.

 Grup üyeleri

Güncel üyeler
 James Hetfield - vokal, ritim gitar (1981'den beri)
 Kirk Hammett - solo gitar, geri vokal (1983'ten beri)
 Robert Trujillo - bas gitar, geri vokal (2003'ten beri)
 Lars Ulrich - davul (1981'den beri)

Eski üyeler
 Jason Curtis Newsted - bas gitar, geri vokal (1986-2001)
 Clifford Lee Burton - bas gitar, geri vokal (1982-1986)
 Dave Mustaine - solo gitar (1981-1983)
 Ron McGovney - bas gitar, geri vokal (1981-1982)

Dönemsel üyeler
 Lloyd Grant - solo gitar ("Hit the Lights", 1981)
 Yalnızca Metal Massacre derlemesinin birinci baskısında. Sonraki baskısında, şarkının Dave Mustaine'nin çalmış olduğu farklı bir versiyonu kullanılmıştır.
 Bob Rock - bas gitar (St. Anger, 2003)

<div align="center" >

 Diskografi

 Stüdyo albümleri

 Ödüller
 Grammy Ödülleri

MTV Video Müzik Ödülleri
 1992 - En İyi Metal Müzik Videosu: "Enter Sandman"
 1996 - En İyi Metal Müzik Videosu: "Until It Sleeps"

VH1 Benim Müziğim Ödülleri
 2000 - En İyi Sahne Sunumu

American Music Awards
 1996 - Favori Metal - Hard Rock Şarkı: "Until It Sleeps" (1996)
 1997 - Favori : Heavy Metal - Hard Rock: Metallica - ReLoad''

Billboard Müzik Ödülleri
 1997 - Billboard Rock 'n Roll Yılın Artisti: Metallica

Dış bağlantılar

Kaynakça

Kerrang! Ödülü sahipleri
1981'de kurulan müzik grupları
Grammy Ödülü sahipleri
Amerikalı hard rock grupları
Amerikalı thrash metal grupları
Müzikal dörtlüler

Metallica


Krumstedt Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Dithmarschen iline bağlı bölge. 15.89 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 9/30/2006 itibarıyla yaklaşık 543 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Werner Stonus tarafından yürütülmektedir.

Krumstedt


An Epipactis schmalhausenii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Karl Carl Richter. An Epipactis schmalhausenii in nahilalakip ha genus nga Epipactis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epipactis

Epipactis schmalhausenii


مركز دراسة مخطوطات العهد الجديد (بالإنكليزية The Center for the Study of New Testament Manuscripts) منظمة غير ربحية هدفها حفظ نص العهد الجديد بالتصوير الرقمي لكل مخطوطات العهد الجديد اليونانية الموجودة. أسسها دانيل والس في تكساس في 2002م.

مراجع

Fleck, Deborah"Center for the Study of New Testament Manuscripts working to preserve ancient pieces" The Dallas Morning News. March 8, 2008. Retrieved April 18, 2008.

مواقع خارجية
موقع مركز CSNTM

تأسيسات سنة 2002 في تكساس
مخطوطات كتابية
نقد كتابي

مركز دراسة مخطوطات العهد الجديد


Huracán Irwin

A finales de septiembre se formó una presión baja, la CNH advirtió la depresión tropical no° 11 y después se intensificó el 21 de septiembre llamándola Irwin. Irwin se intensificó a categoría 1 el 23 de septiembre pero una vez más se degradó a tormenta tropical el 24 de septiembre y se quedó así dos días más. El 26 de septiembre en la tarde disipó.

Huracanes del Pacífico en México
Temporada de huracanes en el Pacífico de 2011
Irwin

Huracán Irwin


Gomez are an English indie rock band from Southport, comprising Ian Ball (vocals, guitar), Paul "Blackie" Blackburn (bass), Tom Gray (vocals, guitars, keyboards), Ben Ottewell (vocals, guitars) and Olly Peacock (drums, synths, computers). The band has three singers and four songwriters, employing traditional and electronic instruments. Their music covers the genres of blues, indie, alternative, rock, folk, psychedelic and experimental.

History

Formation (1995–1997)
Guitarist and vocalist Ian Ball and drummer Olly Peacock are long-time friends, having played in a three piece band from the ages of 14 to 18. They met bassist Paul Blackburn and multi-instrumentalist Tom Gray, who had grown up two doors down from Peacock, at college. Finally, Ian Ball met vocalist/guitarist Ben Ottewell from Matlock Bath in Derbyshire at Sheffield University.

The band played its first gig together in 1996 in Leeds at the Hyde Park Social Club on Ash Grove. At the time, they did not have a formal name. The band left a sign out which read "Gomez in here", for a friend of theirs whose surname was Gomez, to indicate that it was the site of their first gig. People saw the sign and assumed that the band's name was Gomez, and the name stuck.

The band started recording four-track demos in Peacock's father's garage in Southport during the summer of 1996. The demos were handed to Stephen Fellows (later manager/Comsat Angels) who distributed them to four initial record labels. A bidding war erupted immediately, including several US labels. The band, having played only one performance, decided against playing showcases in London and instead made the record companies travel to Red Tape rehearsal studios. After several weeks of playing to over 25 labels, the band finally signed to Hut Records (Virgin Records), in September 1997.

Bring It On (1997–1998)

After signing to Hut Records in September 1997, they began recording their debut album. They entered Parr Street Studios with engineer Ken Nelson (later Badly Drawn Boy, Coldplay) recording new songs and improving the mixes of the demos. The band self produced, and the album went platinum. A season of English Festivals (including two performances at Glastonbury) followed. The band's successful year was crowned when they won the Mercury Music Prize in September 1998. Other nominees included Massive Attack – Mezzanine, Pulp – This Is Hardcore, The Verve – Urban Hymns.

In 1998, Philips Electronics chose Gomez to cover The Beatles' song "Getting Better" for a $100 million ad campaign for Philips new lines of flat panel and high-definition television sets. The cover song was not released on an album until 2000 with Abandoned Shopping Trolley Hotline, a collection of B-sides and rarities.

Liquid Skin (1999–2000)

The band's second album, Liquid Skin, was released in 1999, lending Gomez further success on the British and Australian albums charts. The band also made the Billboard Heatseeker chart for the first time. After winning the Mercury Prize, the band went back to Parr Street Studios, pressing on with recording as much material as they could between tours. Ken Nelson engineered once again and the band self produced. The album went Platinum and touring followed, including a performance at Glastonbury Festival on the second stage.

In Our Gun (2000–2003)

The group's third album, In Our Gun, was released in 2002. It made the top 10 on the UK charts and the top 50 on the Australian charts. The single "Shot Shot" charted in the UK top 40, the Portugal top 20, and the Billboard Heatseeker chart. The band produced and recorded the record in Batsford Manor, Gloucestershire with additional recordings in the famous Studio 2 at Abbey Road Studios. Giving the album a perfect score in his review for PopMatters, Matt Cibula wrote "everyone who doesn't like this record is insane in a bad way. Screw Wilco; In Our Gun is sounding very much like the Album of the Year."

Split the Difference (2004–2005)

While Gomez's first three albums had been self-produced, the band decided to work with Tchad Blake as producer for their fourth record. Blake had previously produced albums by Tom Waits, Crowded House and Pearl Jam. The band were massive fans of his compressed sounds inherent on Los Lobos and Latin Playboys recordings. The album was met with mixed critical response, with Allmusic rating it as four stars out of five and BBC Internet Music Reviews describing it as "one of the finest releases of the year so far. If you were one of those people who wrote them off two years ago, it's time to get listening again."  However, the album received less than favourable reviews from a number of other sources, including Pitchfork Media and NME.

The band had built a Studio in Portslade, just outside Brighton, England (where most of them were residing). They worked independently for months recording, until they developed what the record would be with Tchad Blake at Real World Studios.In 2007, Gomez recorded a cover of The Band's hit "Up On Cripple Creek" for the tribute album Endless Highway: The Music of The Band. Also their song "How We Operate" was played in the final scene of The Hitcher starring Sean Bean and Sophia Bush. Gomez continued to tour, including a co-headlining 2007 US tour with label-mate Ben Kweller. The band toured Australia and New Zealand before heading back to the States for a second headlining leg of their US tour. On 2 March 2007, Gomez recorded a concert at the Vic Theater in Chicago, IL that was streamed via MSN Music. Vocalist and songwriter Ian Ball released a solo project, with an album entitled Who Goes There. In 2008, Gomez opened up several shows for Dave Matthews Band. The album reached the top 40 in the UK and Australia. The first single "Catch Me Up" entered the UK top 40 in March 2004 and "Silence" was released as the second single.

Unfortunately for Gomez, Virgin/EMI closed down Hut Recordings and, having had such a strong bond to their friends at the label, the band asked to be released from their contract and Virgin agreed.

How We Operate (2006–2007)

Gomez's fifth studio record, How We Operate, was produced by Gil Norton (Foo Fighters, Pixies) and released on 2 May 2006. The record was developed in the band's Studio and later recorded in 6 weeks at RAK Studios, London. The album's title track was featured in the Grey's Anatomy episode "Deterioration of the Fight or Flight Response", and later covered by Kevin McKidd in the season seven episode "Song Beneath the Song". On 14 February 2006 their song "Get Miles" was featured in the House episode "Distractions", and on 6 March 2007, their song "See the World" was featured in the House episode "Half-Wit". "See the World" was also featured in the "Bones" episode "Widow's Son in the Windshield".

In 2005, Gomez signed a new deal with Dave Matthews' (of the Dave Matthews Band) ATO Records. Under a new label, the band released their first live album, Out West in June 2005. The double disc CD was compiled from shows recorded at San Francisco's famous Fillmore Theater in January 2005. In January 2006, the band performed on Jam Cruise before returning to the studio to put the final touches on How We Operate. After playing the SxSW music festival in Austin, Tom, Ian and Ben debuted material from the upcoming release in several US cities. The band's 2006 spring tour included stops in Asheville NC, Chicago, Minneapolis, Kansas City, Denver, San Francisco, and Portland, OR. They also performed at several large outdoor festivals, including stops at the Beale Street and Bonnaroo Festivals in Tennessee, the Jazzfest in New Orleans and Sasquatch Festival in George, WA.

A collection of A-side and B-sides and rarities titled Five Men in a Hut was released on 17 October 2006. The two-disc album consists of released and unreleased tracks recorded under the Hut/Virgin label from 1998–2004. A DVD with music videos and interviews from their time with Hut was also released. They were also one of the many bands featured on a John Lennon Tribute aired on BBC Radio 2 to mark the 25th anniversary of the musician's death. Gomez performed "Hey Bulldog" by The Beatles, and "Instant Karma!" by Lennon. "How We Operate" is also the ending song to the 2007 remake of the horror film The Hitcher, and acts as the title music for the pilot episode of The Riches.

A New Tide (2008–2010)

Typical of their style, a wide range of styles were incorporated into Gomez' sound for their next record A New Tide, including blues, Krautrock and psychedelia. The record also saw Gomez accompanied by a number of guest musicians, including vocalist Amy Millan (of Stars/Broken Social Scene), bassist Josh Abrams (The Roots, Sam Prekop, Godspeed You Black Emperor!), cellist Oliver Krauss (Tom McRae, David Gray, Paul Weller, Beth Orton), and multi-instrumentalist Stuart Bogie of Brooklyn's world-renowned Antibalas Afrobeat Orchestra.

On 21 December the band revealed to their mailing list that a new album entitled A New Tide would be released on 31 March in the US, in the UK and Europe on 30 March, and in Australia on 28 March 2009. Gomez recorded A New Tide in Chicago, and played festivals including Lollapalooza that year. The album marked a return to the British band's more experimental roots, in particular songs such as "Win Park Slope" and "Airstream Driver". With this album, the band were careful to create a collection of songs that would stand up well at live gigs. With the band members now scattered across two continents, from Brooklyn to Brighton, England, early tracks were written and recorded individually and then merged online. The process allowed for an open and adaptive songwriting approach, the material taking on its ultimate shape when Gomez officially convened in studios in Chicago and Charlottesville, VA, with producer Brian Deck (Modest Mouse, Iron and Wine, Counting Crows).

In early 2004, Ian Ball and Olly Peacock were involved in a project called Operation Aloha with 14 other musicians including members from Phantom Planet and Maroon 5. They produced an album over the course of 30 days in Maui, Hawaii. A self-titled album was released on 12 May 2009.

In April 2009, the band's song "Little Pieces" was used in the 19th episode of Grey's Anatomy season 5. It played at the start of the episode and involved a montage of Alex watching Izzie sleep in hospital, as well as Callie dancing with Arizona around Callie's apartment. In June 2009, Gomez opened for Pearl Jam on the European leg of the Backspacer Tour.

Whatever's on Your Mind (2011–2020)

Gomez released their seventh studio album, Whatever's on Your Mind, on 21 June 2011. As with their last album, production on Whatever's on Your Mind was overseen by the band as well as Brian Deck, known for his work on albums from bands such as Modest Mouse, Counting Crows and Iron & Wine.

Current activities (2020-present)
Since 2020, Tom Gray has been lobbying the British government to regulate music streaming with his Broken Record campaign group.

Members

 Ian Ball (vocals, guitar)
 Ben Ottewell (vocals, guitar)
 Paul Blackburn (bass)
 Tom Gray (vocals, guitar, keyboards, programming)
 Olly Peacock (drums, percussion)

Discography

Studio albums

Live albums

Compilations

EPs

Singles

1 Charted on the UK Indie Chart at No. 42.
2 Was released as a US only single

Videos

Other contributions
The Saturday Sessions: The Dermot O'Leary Show (2007) – "Wichita Lineman"
Dermot O'Leary Presents the Saturday Sessions (2011) – "The Only Living Boy in New York"
Triple J Like a Version, Vol. 3 – "Breakfast in America"
Endless Highway: The Music of The Band – "Up On Cripple Creek"
The Lone Ranger: Wanted (2013) – "Butch's Ballad"

References

External links

 Gomez collection at the Internet Archive's live music archive

 Interview with Tom Gray on SomethingGlorious.com
 Gomez Concerts and Interviews at NPR Music
 Interview with Ben Ottewell

English rock music groups
Post-Britpop groups
Musicians from Southport
English indie rock groups
ATO Records artists
Virgin Records artists
MapleMusic Recordings artists
Independiente Records artists

Gomez (band)


Retraktion (von lateinisch ) steht für:
 einen grammatischen Satzbruch; ein Stilmittel als Typ des Anakoluths
 ein Morphismus der Kategorientheorie, siehe Retraktion und Koretraktion
 das Sichzurückziehen bzw. Schrumpfen von Organen, Organteilen oder Geweben, siehe Retraktion (Medizin)

Retraktion


الإمبراطور تنجي  (626 - 7 يناير 672) كان الإمبراطور 38 في اليابان وكانت سنوات حكمه بين 661 و 672.

كان ابن للإمبراطور جوميه لكنه خلف في الحكم أمه الإمبراطورة سايمي، وقبل استلامه الحكم كان يعرف باسم الأمير ناكا تو أويه.

أعمال الإمبراطور تينجي
 لعب الأمير ناكا نو أويه (قبل أن يصبح إمبراطوراً) دوراً هاماً في إنهاء سيطرة عشيرة سوغا على القصر الإمبراطوري.

اقرأ أيضاً
 قائمة أباطرة اليابان

مراجع

الإمبراطور تينجي
أباطرة اليابان
شعراء يابانيون في القرن 7
ملكيون في آسيا في القرن 7
ملكيون يابانيون في القرن 7
مواليد 626
وفيات 672
وفيات في أوتسو (شيغا)

الإمبراطور تينجي


Die 72nd Street ist eine Hauptstraße, die quer durch New York Citys Stadtbezirk Manhattan (USA) verläuft.

Lage und Verlauf
Die 72nd Street verläuft in beide Fahrtrichtungen zwischen Ost und West. Am westlichen Ende biegt sie in das Nordende des Riverside Boulevard. Der Franklin D. Roosevelt East River Drive (FDR Drive) am East River ist das östliche Ende der 72nd Street.

Die 72nd Street ist eine der wenigen Straßen, die durch den Central Park verlaufen. Damit verbindet sie die Upper West Side über das Women's Gate, Terrace Drive und Inventors Gate mit der Upper East Side. Allerdings ist der Terrace Drive oft für den Autoverkehr geschlossen. Daher quert die Buslinie der 72nd Street (M72) den Park auf Höhe der 65th Street.

An der Kreuzung von 72nd Street, Broadway und Amsterdam Avenue befindet sich der Verdi Square – ein kleiner, dreieckiger Platz, gegenüber liegt der Sherman Square.

Architektur

Vor dem Aufkommen des Autoverkehrs waren die breiten, quer verlaufenden Durchgangsstraßen begehrte Bauplätze für herausragende Herrenhäuser der Gilded Age. Das erste Herrenhaus dieser Art wurde 1916 durch den luxuriösen Block 907 Fifth Avenue aus Eigentumswohnungen an der Südwest-Ecke der Fifth Avenue ersetzt. Auch die Residenz von Charles Lewis Tiffany, die im Jahre 1882 von McKim, Mead and White an der Nordost-Ecke der Madison Avenue erbaut wurde (19 East 72nd Street), wurde durch einen Wohnblock ersetzt, der von Rosario Candela entworfen wurde. Überlebt hat diese städtebauliche Entwicklung das Rhinelander Mansion des Architekten Alexander Mackintosh an der Südwest-Ecke der Madison Avenue (867 Madison Avenue), in der sich heute der Flagship-Store von Ralph Lauren befindet.

Am westlichen Ende der 72nd Street befindet sich im Riverside Park ein Denkmal für Eleanor Roosevelt und die denkmalgeschützten Beaux-Arts Chatsworth Apartments (344 West 72nd Street) des Architekten John E. Scharsmith (erbaut: 1902–1904, Erweiterungsbau: 1905–1906). Das bekannte Wohngebäude The Dakota befindet sich an der Ecke West 72nd Street und Central Park West. An der Third Avenue etablierte der Tower East Wohnblock im Jahre 1960 eine neue Bauart für Wohnhochhäuser. Der mit Platten gestaltete Block ist von der Straße zurückversetzt und hat einen eigenständigen Eingangsbereich im Erdgeschoss.

Am 11. Oktober 2006 stürzte das Flugzeug des Baseballspielers Cory Lidle in die Belaire Apartments, einen 50-stöckigen Wohnkomplex an der 524 East 72nd Street zwischen der York Avenue und dem FDR Drive. Dabei kam Lidle und sein Fluglehrer ums Leben.

Nahverkehr

Die 72nd Street ist eine wichtige Haltestelle für verschiedene Linien der New Yorker U-Bahn:

72nd Street (IRT Broadway – Seventh Avenue Line) am Broadway und Amsterdam Avenue
72nd Street (IND Eighth Avenue Line) am Central Park West
72nd Street (IND Second Avenue Line) an der Second Avenue. Diese Haltestelle befindet sich seit 2010 im Bau und ist Teil der seit langem geplanten Second Avenue Subway

Der M72 Bus verkehrt über die 72nd Street quer durch die Stadt Richtung Osten zur Upper East Side (York Avenue) bzw. Richtung Westen zur West Side (Freedom Place).

Die nächsten U-Bahn-Haltestellen jenseits der 72nd Street auf der Upper East Side sind die Haltestellen 68th Street – Hunter College (IRT Lexington Avenue Line) und 77th Street (IRT Lexington Avenue Line).

Weblinks

Einzelnachweise

72

72nd Street (Manhattan)


Grete Sofia Havnesköld, İsveçli oyuncu, 10 Mart 1986 İsveç doğumludur.

Filmografi
 Frostbiten (2006)
 Selma & Johanna - en roadmovie (1997)
 Lotta 2 - Lotta flyttar hemifrån (1993)
 Lotta på Bråkmakargatan (1992)

TV-Dizileri
 Lotta på Bråkmakargatan (1992)

1986 doğumlular
İsveçli kadın sinema oyuncuları
İsveçli kadın dizi oyuncuları
Yaşayan insanlar

Grete Havnesköld


Le concile d'Anse, dit Second voire parfois  concile d'Anse, est une assemblée provinciale qui se serait tenue dans la ville d'Anse, près de Lyon, vers 1025, peut être un . Un serment, dit Paix en Viennois aurait été prononcé au cours de ce synode. Son existence est remise en cause.

Contexte
Le synode provincial réunit les prélats de Bourgogne, issus des provinces ecclésiastiques de Lyon et de Vienne, dans l'église Saint-Romain d'Anse. La tradition, et notamment Georges de Manteyer (1904), considère que le concile s'est déroulée en 1025, probablement date du  est communément avancée.

La connaissance de ce concile repose sur cartulaire de l'église Saint-Vincent de Mâcon. Manteyer s'est interrogé sur la confusion avec le premier concile d'Anse qui s'est tenu en 994, dans la mesure où certaines similitudes sont relevées comme le lieu, le même nombre de présents, des noms correspondant au même diocèse, trente ans après. Toutefois, il considère que cette source différente et des noms différents, en font deux évènements distincts.

Le médiéviste Laurent Ripart (2008) remet en cause son existence :

Le déroulement de ce synode ainsi que les présents sont connus notamment à partir d'une notice de la seconde moitié du , qui reconnaît les droits de l'évêque de Mâcon.

Signataires
Auraient participé à ce concile :

 Province ecclésiastique de Lyon
 Burchard II, archevêque de Lyon,
 Gauslin, évêque de Macon,
 Geoffroy , évêque de Chalon-sur-Saône,
 Hugues de Chalon, évêque d'Auxerre,
 Helmuin, évêque d'Autun,

 Province ecclésiastique de Vienne
 Burchard, archevêque de Vienne,
 Amizon (?), archevêque de Tarentaise,
 Guigues II/Guigon, évêque de Valence,
 Humbert , évêque de Grenoble,
 Urard/Éverard, évêque de Maurienne,
 Anselme , évêque d'Aoste,
 Héribald/Ambald, évêque d'Uzès.

Comme relevé, les noms semblent quasiment identiques à ceux ayant participé au concile d'Anse de 994, soit trente ans plus tôt. Cependant, certaines incohérences peuvent être relevées notamment dans les noms présents. Ainsi Amizon, archevêque de Tarentaise, n'est plus sur le siège métropolitain, de même qu'Anselme d'Aoste, qui a été remplacé par Burcard.

Déroulement
Selon la tradition, ce concile s'inscrit dans la série plus large des assemblées ecclésiastiques visant à mettre en place la paix de Dieu. Il se place dans la lignée de celui de 994, mais en s'inspirant, selon Manteyer, d'assemblées plus récentes comme Beauvais (1023) ou encore Héry (1024). On trouve d'ailleurs des similitudes dans la rédaction, notamment avec le serment de Beauvais.

Au cours de cette assemblée, Gauslin, évêque de Macon, se plaint de Burchard de Vienne, à cause de l'ordination de moines de Cluny, dont l'abbaye relève pourtant de l'Église de Mâcon. L'abbé de Cluny, Odilon, apporte en démonstration un privilège obtenu de Rome par lequel il peut faire appel à l'évêque de son choix pour les ordinations. Cependant, au cours des discussions, il est rappelé que depuis le concile de Chalcédoine (451), les abbés sont soumis à l'autorité de l'évêque dont il dépend. L'archevêque Burchard doit s'excuser et promet de fournir chaque année l'abbaye en huile d'olives pour la confection du saint-chrême.

Serment dit de Paix en Viennois
En 1903, Manteyer analyse un document concernant un serment. Burchard, archevêque de Vienne fait prêter serment d'observer la paix de Dieu à un prince laïc, le comte Humbert, pour ses différents comtés de Bugey, Vienne et de Sermorens.

Ce document est transcrit sur le folio 248 inséré dans une Bible d'origine viennoise et découverte par Ernest-Charles Babut, en 1902, dit manuscrit A9 de la Bibliothèque de la Bourgeoisie de Berne. Georges de Manteyer est informé de la découverte et produit une analyse. L'historien, travaillant notamment sur sa thèse sur Les Origines de la maison de Savoie en Bourgogne (900-1060), conclut que le serment ressemble à celui, passé en 1023, de Guérin, évêque de Beauvais, et considère qu'il a été fait lors du concile d'Anse de 1025.

René Poupardin (1907) annote qu' tout en estimant que cela puisse être

Le médiéviste Laurent Ripart (2008) estime, en l'état des connaissances, que l'auteur et la date ne sont pas connus précisément. Il avance cependant une datation aux alentours de l'année 1020 pour ce serment.

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Bibliographie
 .

Articles connexes
 Concile d'Anse
 Archidiocèse de Lyon

Liens externes

Anse
Anse
1025

Concile d'Anse (1025)


La piruvato descarboxilasa () es una enzima homotetramérica que cataliza en el citoplasma la descarboxilación del ácido pirúvico a acetaldehído y dióxido de carbono.

Piruvato  acetaldehído + CO2

A esta enzima también se le llama 2-oxoácido carboxilasa, α-carboxilasa, α-cetoácido carboxilasa y decarboxilasa pirúvica. En condiciones anaerobias, esta enzima es parte del proceso de fermentación que produce etanol y que se produce en las levaduras, especialmente del género Saccharomyces. La piruvato decarboxilasa depende de los cofactores tiamina pirofosfato (TPP) y magnesio. Esta enzima no debe ser confundida con la piruvato deshidrogenasa que cataliza la decarboxilación oxidativa del piruvato a acetil-CoA.

Función en las levaduras

En las levaduras, la piruvato decarboxilasa actúa independientemente durante la fermentación anaerobia y libera acetaldehído y dióxido de carbono. La piruvato decarboxilasa crea la forma de eliminación del CO2 que la célula libera. La enzima también crea etanol que es usado como antibiótico para eliminar organismos competidores. La enzima es necesaria para ayudar en la decarboxilación de los α-cetoácidos ya que hay una acumulación de carga negativa que ocurre en el átomo de carbono carbonilo en el estado de transición proporcionando el ambiente adecuado para el la tiamina pirofosfato y el piruvato.

Estructura

La piruvato decarboxilasa se presenta como un dímero de dímeros con dos sitios activos compartidos entre los monómeros de cada dímero. La enzima contiene una estructura beta-alfa-beta. Contiene 563 aminoácidos en cada dímero. La enzima tiene atracciones intermónomero fuertes, pero los dímeros interaccionan débilmente para formar el tetrámero.

Residuos del sitio activo

La piruvato decarboxilasa es un homotetrámero y tiene cuatro sitios activos. Los sitios activos están dentro de una cavidad en el núcleo de la enzima en donde se pueden producir puentes de hidrógeno y en donde el piruvato reacciona con la tiamina pirofosfato (TPP). Cada sitio activo tiene 20 aminoácidos incluyendo el Glu-477 que contribuye a la estabilidad del anillo de la TPP, y el Glu-51 que ayuda en la unión del cofactor. Estos glutamatos también contribuyen a formar el dipolo neutro de la TPP, actuando como donante de protones al anillo aminopirimidina de la TPP. El microambiente alrededor de Glu-477 es muy no polar, contribuyendo a un pKa más alto de lo normal.

Los residuos lipofílicos Ile-476, Ile-480 y Pro-26 contribuyen a la no polaridad del área alrededor de Glu-477. El otro residuo cargado negativamente separado de la coenzima TPP es el Asp-28, que también ayuda a incrementar el pKa de Glu-477. El medioambiente de la enzima debe permitir que la protonación del grupo γ-carboxilo del Glu-477 sea alrededor del pH 6.

Una vez en su forma imina, el anillo aminopirimidina de la TPP actúa como una base para quitar el protón del carbono 2 de la TPP para formal el dipolo neutro nucleófilo. Esto debe ocurrir porque la enzima no tiene cadenas laterales básicas para deprotononar el C2 de la TPP. Una mutación de estos glutamatos del sitio activo puede resultar en la ineficiencia o inactividad de la enzima. Esta inactividad se ha demostrado en experimentos en los que los grupos N1' y/o 4'-amino de la TPP no están. Mediante análisis NMR se ha determinado que cuando la TPP está unida a la enzima con el análogo del sustrato piruvamida, la velocidad de formación del dipolo neutro es superior que la velocidad normal de la enzima. También, la velocidad de mutación del Glu-51 a Gln reduce esta velocidad significativamente.

También están incluidos en el sitio activo el Asp-444 y el Asp-28 que lo estabilizan. Estos actúan como estabilizadores para el ion Mg2+ que está presente en cada sitio activo. Para asegurar que solamente se une piruvato, los residuos Cys-221 e His-92 producen un cambio conformacional que inhibe o activa la enzima dependiendo del sustrato que interacciona con ella. Si el sustrato unido al sitio activo es piruvato, entonces la enzima es activada por un cambio conformacional en su sitio regulador. El cambio conformacional supone una adición 1,2-nucleofílica. Esta reacción, la formación de un tiocetal, transforma la enzima desde su estado inactivo a su estado activo.

La inhibición del sitio activo es realizada por la clase XC6H4CH=CHCOCOOH de inhibidores/análogos de sustrato, así como por el producto de la decarboxilación de estos compuestos. Otros sitios potenciales nucleofílicos incluyen Cys-152, Asp-28. His-114, His-115 y Gln-477.

La velocidad normal catalítica de la piruvato decarboxilasa es kcat = 10 s−1. La velocidad de la enzima con una mutación de Glu-51 a Gln es 1.7 s−1.

Grupo prostético TPP

El cofactor tiamina pirofosfato TPP es necesario para este mecanismo de reacción, actúa como grupo prostético de la enzima. El átomo de carbono entre los átomos de azufre y nitrógeno en el anillo tiazol actúan como un carbanión que une al piruvato. La TPP tiene un H+ acídico en su carbono 2 que actúa como parte funcional del anillo tiazolium. Este anillo actúa como un sumidero de electrones, permitiendo a los electrones del carbanión ser estabilizados por resonancia. La TPP entonces puede actuar como un nucleófilo con la pérdida del hidrógeno del C2, formando la forma dipolar neutra de la TPP. Esta forma puede atacar al piruvato que está sujetado por la enzima piruvato decarboxilasa. Durante la decarboxilación del piruvato, la TPP estabiliza los intermedios carbanión como un electrófilo por enlaces no covalentes. Específicamente, el nitrógeno piridilo N1' y el grupo 4'-amino de la TPP son esenciales para la función catalítica del complejo enzima-TPP.

Mecanismo

La enzima rompe al piruvato en dióxido de carbono y un fragmento de 2 carbonos que está unido al cofactor TPP por el anillo de cinco átomos en su forma de dipolo neutro.

Referencias

EC 4.1.1

Piruvato descarboxilasa


Der Kleine Kirrbach ist ein linker Zufluss des Beibuschbaches im Landkreis Aschaffenburg im bayerischen Spessart.

Geographie

Verlauf
Der Kleine Kirrbach entspringt nordwestlich des Lindenbergs (402 m). Er verläuft in südwestliche Richtung nach Laufach. Dort mündet der Kleine Kirrbach verrohrt in den Beibuschbach.

Flusssystem Aschaff
 Liste der Fließgewässer im Flusssystem Aschaff

Siehe auch
 Liste der Flüsse im Spessart

Weblinks

Einzelnachweise

Fluss im Spessart
Fließgewässer im Landkreis Aschaffenburg
Gewässer im Rhein-Main-Gebiet
Geographie (Laufach)

Kleiner Kirrbach


සුකියාකි යනු ජපානයේ ඉතා ජනප්‍රිය ආහාරයකි. එහි ප්‍රධාන අන්තර්ගතය වනුයේ මස් වන අතර බොහෝ එළවළු වර්ග සහ වෙනත් ද්‍රව්‍යද අඩංගු වේ. මෙහි අඩංගු වන මස් වල ගුණාත්මක භාවය ඉතා වැදගත් ලෙස සැලකේ. සාමාන්‍යයෙන් සුකියාකි පිළියෙල කරන්නේ ආහාර පිලිගන්වන ස්ථානයේදීමය. එසේම එය ආහාරයට ගන්නේද අනෙකුත් අය සමඟ එකම බඳුනකය. ජපානයේ පිරිසක් එක්රැස් වන විටකදී සුකියාකි බොහෝ විට යොදා ගන්නා ආහාරයකි. උත්සව අවස්ථාවට නම් එය ඉතා කදිම අංගයකි. ජපානයේ විවිධ ප්‍රදේශ වල සුකියාකි පිළියෙල කරන ආකාරය එකිනෙකට වෙනස් වේ.

ආහාර

සුකියාකි


Sekretariat für den Antarktisvertrag (Antarctic Treaty Secretariat (ATS)) ist eine Organisation, die für die Verwaltung von mehreren Aufgaben der Antarktisvertrag-Konsultativtagungen (ATCM – Antarctic Treaty Consultative Meeting) zuständig ist. So zum Beispiel die Unterstützung der jährlichen Treffen der Unterzeichnerstaaten des Antarktisvertrag oder die Veröffentlichung des Jahresberichts. Die Organisation wurde 2003 während des XXVI ATCM in Madrid gegründet.

Weitere Tätigkeiten, die vom Sekretariat durchgeführt werden, beinhalten zu einem die Unterstützung der Sitzungen des Ausschusses für Umweltschutz (CEP), die Verbesserung der Kommunikation zwischen den Unterzeichnerstaaten des Vertrags, sowie Neukompilierung, Lagerung und Verteilung von Informationen, wie z. B. die ATCM- und CEP-Datensätze.

Der erste Sekretär war Jan Huber aus den Niederlanden. Er hatte die Position für fünf Jahre inne bis zum 31. August 2009. Er wurde von Manfred Reinke abgelöst, der vom ATCM in Baltimore gewählt wurde. Seit 2017 ist Albert Lluberas Bonaba im Amt.

Bis zum 1. September 2004 hatte das Sekretariat keine dauerhafte Einrichtung. Seit 2004 ist das Sekretariat des Antarktisvertrages in Buenos Aires eingerichtet.

Weblinks
 Webseite des Sekretariat des Antarktisvertrages

Einzelnachweise

Politik (Antarktis)
Organisation (Antarktis)

Sekretariat für den Antarktisvertrag


Gefyráki, en , est un village du dème de Triphylie, district régional de Messénie, en Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village compte cinq habitants.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village dans le Péloponnèse (périphérie)
Messénie

Gefyráki


أَيْدِسْبَرْغ (ب: Eidsberg، من اللغة الإسكندنافية القديمة: Eiðsberg، من eið أي الممرّ حول الشلال، وberg أي الجبل) بلدية نرويجية تقع بمقاطعة أستفلد، عاصمتها هي ميسن.

أعلام
 أوتو روغ
 بيرنت مايكل هولمبو

مراجع

أيدسبرغ
بلديات النرويج

بلديات أوستفولد

أيدسبرغ


Même le vent es una película del año 1999.

Sinopsis
Un taxista conduce a toda velocidad en las calles de Dakar. Una joven rubia platino está sentada a su lado. En el asiento trasero hay un saxófono dorado...

Premios
 Seleccionado para San Sebastián
 Fespaco
 Londres
 Premio al mejor guion de la Fundación Beaumarchais (Francia)

Referencias

Même le vent


Richard Gilbert Emery (19 February 19152 January 1983) was an English comedian and comic actor. His broadcasting career began on radio in the 1950s, and his self-titled television series ran from 1963 to 1981.

Life and career
Richard Gilbert Emery was born 19 February 1915, in University College Hospital, Bloomsbury, London. His parents were the comedy double act Callan and Emery. They took him on tour when he was only three weeks old and gave him the occasional turn on the stage during his childhood, which was always on the move and disrupted, creating problems for the future but setting the scene for eventually going into showbusiness himself. His parents split up when he was eight and he chose to stay with his mother, who gave up showbusiness. He tried a variety of jobs before the stage: mechanic, office boy, farm hand and driving instructor.

During the Second World War he was called up to the RAF and rose to the rank of corporal. However, because of family problems, he returned to London, joining the chorus line of The Merry Widow at the Majestic Theatre, although he was subsequently recognised, arrested and imprisoned. He was recruited by Ralph Reader into the RAF Gang Show to entertain air and ground crew at bases in Great Britain.

At this time he created Vera Thin (the Forces' Sweetheart), loosely based on Vera Lynn, later saying, "I was better in drag than combat gear". After D-Day, his unit toured forward airbases.

On leaving the RAF, he returned to the theatre as a comedian. He worked at the Windmill Theatre, though his name does not appear on the plaque commemorating the acts that played there. He toured his fledgling act around the United Kingdom.

He also auditioned for various parts and in 1952 he starred in a role in a 15-minute Radio Luxembourg series on Saturdays at 7.00pm called Chance of a Lifetime. This was a quiz sponsored by Marshall Ward in which merchandise to the value of £30 was awarded to contestants. Other radio work around this time included several appearances on Workers' Playtime on the BBC, a morale-boosting show that had started during the war to entertain factory workers in their canteens. Emery also made a guest appearance on the popular BBC radio programme The Goon Show, replacing regular cast member Harry Secombe for one episode in 1957.

During 1953 he briefly formed a double act with Charlie Drake. His television debut came in 1950 on The Centre Show on the BBC. He appeared on TV programmes including Round the Bend (BBC, 1955–56) and Educating Archie (ITV, 1958–59) and appeared with his friend Tony Hancock in several episodes of The Tony Hancock Show (ITV, 1956) and Hancock's Half Hour (BBC, 1957).

He enhanced his reputation on two series with former Goon Michael Bentine: After Hours (ITV, 1958–59) and It's a Square World (BBC, 1960–64). His role as Private Chubby Catchpole in the final series of The Army Game, (ITV 1960) led to an exclusive BBC contract, and the long-running The Dick Emery Show (BBC, 1963–81) began. The show involved Emery dressing up as various characters, lasted 18 series totalling 166 episodes aired between 1963 and 1981.

In a sporadic film career he made his debut in the Goons' The Case of the Mukkinese Battle Horn (directed by Joseph Sterling, 1954). He also played bungling bank robber Booky Binns in The Big Job (directed by Gerald Thomas, 1965) and was known for vocal talents as an array of characters including "The Nowhere Man" Jeremy Hillary Boob, the Mayor of Pepperland and Max, one of the Blue Meanies in the Beatles' Yellow Submarine directed by George Dunning, in 1968.

Emery appeared in films as Shingler in The Fast Lady (1962), as Peter Sellers's neighbour in The Wrong Arm Of The Law, as Harry in Baby Love (1968), as Mr Bateman in Loot (1970) and Ooh… You Are Awful (1972), in which he played many of the characters he had portrayed in his TV series. The plot of this comedy centred on Emery hunting down a bank account number. The digits of the number are tattooed on the bottoms of four young women. Emery has to see the girls naked, which requires disguises. One of the women is played by Liza Goddard.

Emery also recorded several novelty records, most notably "If You Love Her", which reached number 32 in 1969, and "You Are Awful", which just missed the top 40 in 1973. Other singles included "A Cockney Christmas" (1962), "You're The Only One" (1974) and "Rocking Horse Cowboy" (1979). In 1979, Emery moved to ITV for three specials before returning to the BBC in 1980 and resuming The Dick Emery Show.

By 1982, Emery was tiring of the format for his BBC series and wanted to do something different. Using a new format and character, Jewish private detective Bernie Weinstock, Emery had a new outlet – two series of comedy thrillers under the banner Emery Presents (BBC, 1982–83), Legacy of Murder and Jack of Diamonds.

Personal life

Emery had a very difficult childhood initially, but things settled down following the departure of his father, Laurie Howe. He was devoted to his mother for most of his life and helped support her once he was able to work. This devotion caused problems in his marriages.

He was in six long-term relationships, marrying five times, and also had numerous affairs. He often appeared in tabloid newspapers with beautiful women.

At the beginning of the Second World War he married Joan (sometimes known as Zelda) Sainsbury and had one son, Gilbert Richard. After the failure of that marriage, he married Irene (Pip) Ansell but the marriage barely lasted six months. While working in summer season in 1950, at the Winter Gardens in Ventnor on the Isle of Wight, he met Iris Margaret Tully, who was also in the show. At the end of the season, they returned to London and set up home together in Iris' flat in Shaftesbury Avenue. Iris changed her name to Emery by deed poll until 1955, a year after she had given birth to his second son, Nicholas William. She and Emery married in 1955.

The marriage was a rocky one because Emery had several affairs while away on tour. He met the woman who became his fourth wife, Victoria Chambers, in the mid-1950s. He was torn between the two women, but in late 1958 he left Iris and moved to Thames Ditton in Surrey to set up home.

In 1960, however, he returned to Iris and his son and moved them to Thames Ditton, but he could never settle, and in 1962 he left Iris for Victoria. Iris divorced him in 1964. By this time, he had set up home in Esher. Vickie had a son Michael and a daughter Eliza with him. His last wife was Josephine Blake to whom he was still married at the time of his death, although he had left her to live with Fay Hillier, an actress 30 years his junior.

Outside showbusiness, he enjoyed flying, and held a pilot's licence from 1961 onwards. He also liked fast cars and motorcycles. He was a keen maker of scale models, and was president of the Airfix Modellers' Club. He also wrote a review feature for Meccano Magazine during 1971.

While the public took him to heart, voting him BBC TV Personality of the Year in 1972, Emery suffered from severe stage fright and low self-esteem. He underwent psychoanalysis and hypnosis, and took sedatives to try to cure the problems.

He had four children, Gilbert, Nicholas, Michael and Eliza, and was the half-brother of actress Ann Emery.

Death
In December 1982, Emery was taken to a London hospital with severe chest pains. He died at the hospital from cardiorespiratory failure on 2 January 1983 at the age of 67.

Selected filmography
Film
 The Case of the Mukkinese Battle Horn (short) (1956) – Mr. Nodule / Mr.Crimp / Maurice Ponke
 The Adventures of Aggie (1956-57)
 Follow a Star (1959) – Inebriated Party Guest (uncredited)
 Light Up the Sky! (1960) – Harry
 A Taste of Money (1960) – Morrissey
 Mrs. Gibbons' Boys (1962) – Woodrow
 Crooks Anonymous (1962) – Reginald Cundell
 The Fast Lady (1962) – Shingler
 Just for Fun (1963) – Juke Box Jury Members
 The Wrong Arm of the Law (1963) – Man in Flat 307 (uncredited)
 The Big Job (1965) – Frederick 'Booky' Binns
 Yellow Submarine (1968) – Jeremy Hilary Boob, Ph.D. / Lord Mayor / Max (voice)
 Baby Love (1969) – Harry Pearson
 Loot (1970) – Mr. Bateman
 Ooh… You Are Awful (1972) – Charlie Tully
 Find the Lady (1976) – Leo

Television
 The Dick Emery Show (1963–1981)  19 series – 162 episodes  – Various Characters
 The Dick Emery Hour (1979) 3 episodes  – Himself / Various Characters
 Legacy of Murder (1982) – Bernie Weinstock / Lord Algrave / Joe Galleano / Monica Danvers-Crichton
 Jack of Diamonds (1983) – Bernie Weinstock / Cyril Blackman / Det. Insp. Dearlove / Lady Holtye / Gen. von Klaus (Last appearance)

References

External links

 ClassicTelly.com Tributes to Dick Emery
 British Comedy Guide entry for Emery Presents

1915 births
1983 deaths
Military personnel from London
Deaths from respiratory failure
English male comedians
English male film actors
English male radio actors
English male television actors
English male voice actors
20th-century English male actors
20th-century English comedians
Male actors from London
British male comedy actors
Royal Air Force personnel of World War II
Royal Air Force airmen
People from Bloomsbury
Comedians from London

Dick Emery


143 Records was the record label of producer David Foster. 143 was a sub-label of Warner Records and Atlantic Records. The numbers 1-4-3 are derived from the words "I (1 letter) love (4 letters) you (3 letters)."

History
When record producer David Foster signed a deal with Warner Bros. in 1995, it enabled him to start 143 Records. Foster gave the responsibility for running the label to manager Brian Avnet. One of the label's first signing was Irish folk-rock band the Corrs.

In 1997 Foster and Avnet concluded "logo labels" like 143 were in a "bad spot". Foster sold the label back to Warner and then became senior vice-president at the corporation. On September 20, 2001, Warner Music Group announced it was shutting down the label.

Roster
 Bars and Melody
 Michael Bublé
 Peter Cincotti
 The Corrs
 Jackie Evancho
 Josh Groban
 Beth Hart
 Jordan Hill (through Atlantic)
 William Joseph
 Lace
 Renee Olstead
 Plus One
 Jake Zyrus
 theSTART

References

External links
 Official site

Vanity record labels
Warner Music labels
American country music record labels

143 Records


Paul Charles Morphy (22 Haziran 1837 - 10 Temmuz 1884), Amerikalı satranç ustasıdır. Kendi döneminin en iyi satranç ustası ve gayri-resmi dünya şampiyonu sayılır. Bir satranç dâhisi olarak "Satrancın Gururu ve Kederi" olarak anıldı, çünkü çok parlak bir satranç kariyeri vardı. Ancak satrancı erken yaşta bıraktı. Eleştirmenler, Morphy'nin döneminin ötesinde bir satranç oyuncusu olduğunda hemfikirlerdir, ancak modern satranç oyuncularıyla kıyaslandığında kendisinin ne kadar iyi bir sıralamaya sahip olduğuyla ilgili tartışmalar vardır.

Biyografisi
Paul Charles Morphy Louisiana eyaletinin New Orleans kentinde doğmuştur. Satrancı babasının ve amcasının oyunlarını izleyerek öğrenmiştir. Ailesi oğullarındaki yeteneği kısa bir zaman sonra fark ettiler ve aile toplantılarında oynamasını teşvik ettiler. Henüz dokuz yaşındayken şehrin en iyi oyuncularından biri olarak kabul edildi. Morphy on iki yaşındayken konuk olarak gelmiş Macar usta Johann Löwenthal'i üç oyunluk kısa bir maçta mağlup etti.

Morphy 1857'de hukuk diplomasını aldıktan sonra, hukuk üzerine çalışamıyordu çünkü yasaların koyduğu yaş sınırına takılmıştı ve bolca boş zamanı vardı. Amcasının ısrarı üzerine New York'taki Birinci Amerikan Satranç Kongresi'nde oynama davetini kabul etti. Alexander Meek ve Louis Paulsen gibi güçlü oyuncuların yer aldığı turnuvayı kazandıktan sonra, Morphy Amerika Birleşik Devletleri'nin satranç şampiyonu olarak selamlandı ve 1857'ye kadar New York'ta kaldı ve oyunlarının büyük çoğunluğunu kazandı. 1858'de Morphy, Avrupa Şampiyonu Howard Staunton ile oynamak için Avrupa'ya gitti. Morphy, Avrupa'daki hemen hemen her güçlü oyuncuyla oynadı ve genellikle kolayca kazandı. Staunton ile olan maç hiçbir zaman gerçekleşmedi, ancak Morphy Avrupa'nın çoğunluğu tarafından dünyanın en iyi oyuncusu olarak kabul gördü.

Amerika Birleşik Devletlerine zaferle dönen Morphy, New Orleans'a dönüş yolunda satranç oynayarak büyük şehirleri gezdi. 1859 sonlarında 22 yaşında New Orleans'a döndü ve hukuk kariyerine başlamak için aktif satranç müsabakasından emekli oldu. Morphy, hiçbir zaman iyi bir hukuk kariyerine sahip olmadı ve nihayetinde ailesinin servetiyle yaşamaya başladı. Hayranlarının ısrarlarına rağmen satranca geri dönmedi ve 1884'te, 47 yaşındayken felç geçirerek hayata gözlerini yumdu.

Kariyerinin başlangıcı ve sonrası

Paul Morphy'nin ailesindeki tüm erkekler satranç oynarlardı: dede, baba, ağabey ve kentin en kuvvetli satranççılarından birisi olan Ernest Amca. 10 yaşında satranç ile tanışan Paul Morphy, 12 yaşında geldiğinde yerli usta olan Russo'ya etkili bir mağlubiyet tattırır. (Bu maç Morphy'nin yayımlanmış ilk partisidir) Çok geçmeden ise Birleşik Devletleri'n güneyinde turnede olan Lowenthal'e üstünlük sağlar.

Londra Turnuvasından sonra yükselen satranç gürültüsü Yeni Dünya'ya ulaşmıştır. 1857 sonbaharında New York'ta 1. Amerikan Kongresi, ülkenin en iyi 16 satranççısını toplar. Londra-1851'de olduğu gibi, bu turnuvada da nakavt sistemi ile yapılıyordu: Maçlar üç, final ise beş galibiyet üzerindendi. Morphy hiç güçlük çekmeden (+9 =1) geldiği finalde o zaman birleşik Devletler'de yaşayan ve sonradan ünlü bir usta olan Alman Louis Paulsen'i +5 -1 =2 gibi bir skorla hezimete uğrattı. Bir de Paul her zamanki gibi hızlı, rakibi ise çok yavaş oynuyordu ve düşünme süresi sınırsız olduğu için partiler 10-11 saat sürüyordu. Hatta oyunlardan birisi 15 saat sürmüştür. (Bu sürenin 12 saatini Paulsen harcamıştır.)

Amerikan Şampiyonu olduktan sonra Morphy bir süreliğine New York'a taşındı ve orada avans vererek 161 oyun (+107 -36 =18)da 100 oyun (+87 -5 =8) oynadı. Oynadığı rakipler arasında Paulsen, Stanley, Lichtenhein ve Schulten gibi kuvvetli oyuncular da vardı.

Morphy, İngiliz Şampiyonu Staunton ile oynama arzusundaydı. Bu nedenle ona bir davetiye gönderdi. Fakat bu davetiye reddedilince Morphy Avrupa'ya gönderildi. 1858 Haziranında İngiltere'ye vardı. Burada etkili zaferler kazandı ve ustalara karşı bir üstünlük sağladı.

Bu sıralarda Morphy, Lowenthal'e karşı parlak bir zafer kazandı (Kazandığı ödülü ise maddi sıkıntılarla boğuşan rakibinin ev mobilyaları için harcadı.) Ama ne yazık ki uzun görüşmelerden sonra asıl amacına (48 yaşındaki İngiliz ile maç yapmak) ulaşamadı. Burada Fischer'ı hatırlayabiliriz: "Herhalde Staunton Morphy ile masada karşılaşmaktan korkuyordu ve fikrimce onun endişeleri yerindeydi. Morphy onu yenerdi, gerçi birçoğunun düşüncesinin aksine onların maçı tek kale oynanmaz ve çetin bir mücadeleye sahne olurdu."

1858 sonbaharının erken günlerinde Morphy Paris'e geçer ve orada Fransa şampiyonu Daniel Harrwitz'i maçta yener.

Aralık ayı ve Adolf Anderssen Paris'e geldi. Yedi galibiyete kadar oynanması konusunda anlaşmaya varıldı ve birkaç gün sonra 19. yüzyıl ortasının şüphesiz en kuvvetli ve en parlak iki satranççısının tarihi çarpışması başladı.

Harrwitz'le olan maçta olduğu gibi Morphy yine oyuna mağlubiyet ile başladı. Ama sonra durumu berabere yaptı ve beş oyun peş peşe kazandı. Anderssen artık ne yapacağını bilmiyordu: Beyazlarla 1.e4'ten umutsuzdu ve kendisine özgü olan 1.a3 (sonradan bu hamle için "kaçık" diyordu) hamlesini oynamaya başladı, siyahlarla ise başarısız bir şekilde hem 1...e5, hem 1...d5, hem 1...e6, hem 1...c5 denedi.

9. partide eski Dünya Şampiyonunun (Anderssen) bozguna uğratılması etkileyicidir. Bu parti toplam yarım saat sürmüştür.Bir sonraki partinin 77. hamlesinde rövanşı alan Anderssen hüzünlü bir espri yapar: "Morphy 17, ben ise 77 hamlede kazanıyorum.Buna rağmen bu durum daha katlanılabilir..." 11. partide kazanan Morphy böylece maçı da kazanır. (+7 -2 =2) Ayrıca bir sene içerisinde dünyada hiçbir rakibinin olmadığını kanıtlar.

Adolf Anderssen: "Morphy satrancı bir ressamın ciddiyeti ve büyük bir itinayla yaklaşıyor... Satranç partisi onun için kutsal bir vazife."

Morphy Avrupa'dan ayrılmadan önce onuruna bir de ziyafet verildi. Morphy Avrupa'dan coşku ile ayrılışı ile birlikte New York'ta da daha önce görülmemiş bir coşku ile karşılandı. Satranççıların zaferinin bir daha hiçbir zaman ve hiçbir yerde bu şekilde kutlandığı görülmedi.

Ölümü
Morphy Amerika'ya dönüşünden sonra ciddi oyunlardan uzaklaştı. 1860'lı yılların başında ABD'de iç savaş patlak verdiği zaman, onun ilk ruhsal bozukluk belirtileri ortaya çıktı ve birkaç sene sonra sadece satranç için yitirilmediği anlaşıldı.

1884 yazında, henüz 47 yaşında olan Morphy evinin banyosunda geçirdiği kalp krizi sonucu vefat etti.

Kaynakça
Benim Ustalarım (G. Kasparov)

1837 doğumlular
New Orleans doğumlular
1884 yılında ölenler
Amerikalı satranç oyuncuları
Amerikalı kölelik karşıtları
Amerikalı Roma Katolikleri
Fransız asıllı Amerikalılar
İrlanda asıllı Amerikalılar
İspanyol asıllı Amerikalılar
Tulane Üniversitesinde öğrenim görenler
Louisiana'da ölenler
İnmeden ölenler
Louisiana'da defnedilenler

Paul Morphy


Roger Roca Dalmau (* 6. Mai 1978 in Igualada, Spanien) ist ein ehemaliger spanischer Langstreckenläufer und Duathlet. Er ist spanischer Meister im Marathonlauf (2005) und Duathlonweltmeister auf der Kurzdistanz (2011).

Werdegang
1999 wurde Roger Roca spanischer U23-Meister über 10.000 Meter.
Bei der U23-Europameisterschaft im gleichen Jahr wurde er Sechster über die gleiche Distanz. In den folgenden Jahren gewann er die katalanischen Meisterschaften über 3.000 (2004) und 5.000 Meter (2004) und wurde mehrfacher katalanischer Meister über 10.000 Meter (2003, 2005, 2008) und im Halbmarathon (2002, 2003, 2004, 2006, 2008, 2012).

Im Marathonlauf wurde er 2005 spanischer und 2009 katalanischer Meister.

Seit 2008 nimmt Roger Roca zunehmend an Duathlonwettkämpfen und vereinzelt auch an Triathlonveranstaltungen teil. Im Duathlon wurde er dreimal katalanischer Meister (2008, 2010, 2011) und zweimal spanischer Vizemeister (2010, 2011).

Weltmeister Duathlon 2011
Den Höhepunkt seiner sportlichen Laufbahn erreichte er 2011 mit dem Gewinn der Duathlonweltmeisterschaft vor heimischem Publikum. Dabei profitierte er von der Disqualifikation des Portugiesen Sergio Silva, der die Ziellinie zwar als Erster der Elite-Wertung überquerte, aber nachträglich wegen Dopings ausgeschlossen wurde.

Seit 2016 tritt er nicht mehr international in Erscheinung.

Sportliche Erfolge

Duathlon

(DNF – Did Not Finish)

Weblinks
 Homepage von Roger Roca

Einzelnachweise

Duathlet (Spanien)
Weltmeister (Duathlon)
Person (Katalonien)
Spanier
Geboren 1978
Mann

Roger Roca


(Allogenes) (, zu  und ) heißt eine nur teilweise erhaltene apokryphe und gnostische Schrift aus dem 3. Jahrhundert. Sie bildet den vierten Teil des Codex Tchacos (CT 4). Die koptisch überlieferten Erzählungen geben Jesustraditionen wieder und gehen höchstwahrscheinlich auf ein griechisches Original zurück. Der ursprüngliche Titel des Werks ist unbekannt, weil der Anfang des Papyrus fehlt. Der hypothetische Titel von den Erstherausgebern wird deshalb üblicherweise in Klammern gesetzt: (Allogenes). "Allogenes" ist im Text die Bezeichnung für Jesus.

Verfasser, Datierung

Der Text bietet keine Anhaltspunkte zur Feststellung der Entstehungszeit oder des Abfassungsortes. Der Verfasser ist unbekannt. Vermutet wird das 3. Jahrhundert als Entstehungszeit. Auch die Textgattung ist nicht eindeutig bestimmbar: Narrative Teile haben eine Nähe zur Evangelienliteratur, eine Offenbarungsrede nimmt breiten Raum ein. Die ursprüngliche Sprache der Schrift war wahrscheinlich griechisch.

Inhalt
Der Codex Chacos ist der einzige bekannte Textzeuge und nur unvollständig erhalten, somit ist der ursprüngliche Umfang der Schrift unbekannt.

 Bittgebet (der Jünger?) um Erkenntnis der eigenen Herkunft und Zukunft
 Gebet und Proskynese auf dem Berg Thambor
 Versuchungsgeschichte: Allogenes widersteht dem Satan, der sich beschämt zurückzieht
 Bittgebet des Allogenes um Bewahrung vor jeglichem Bösen und um ganze Erleuchtung
 Offenbarungsrede Gottes aus einer Lichtwolke: Zusage an Allogenes, er werde vom Satan nicht festgehalten werden, sondern  "nach oben zu allen großen Äonen" gehen

Es besteht eine große inhaltliche Nähe zu bestimmten Stellen in "Hypostase der Archonten" (HA; in: NHC II,2) und der "Ode über Norea" (OdNor; in: NHC IX,2). Während die übrige "Allogenes" -Literatur teilweise der sethianischen Gnosis zugeordnet wird, kann dies für den "(Allogenes)" ausgeschlossen werden. In der Schrift Allogenes, NHC XI,3 ist jedoch von den Büchern des Allogenes die Rede, wovon dieses Buch eines sein könnte.

Literatur
 Rodolphe Kasser, Gregor Wurst, Marvin W. Meyer, François Gaudard: The Gospel of Judas together with the Letter of Peter to Phillip, James and A Book of Allogenes from Codex Tchacos. Critical Edition. Washington D.C. 2007.
 Johanna Brankaer, Hans-Gebhard Bethge (Hrsg.): Codex Tchacos. Texte und Analysen. Walter de Gruyter: Berlin/New York 2007 (Texte und Untersuchungen zur Geschichte der altchristlichen Literatur Band 161) ISBN 978-3-11-019570-5, S. 373–417. (Einleitung, Text koptisch/deutsch, Texterläuterungen)

Einzelnachweise

Gnosis
Literatur (Koptisch)
Papyrus

Allogenes (CT)


Ein Pixie-Bob (auch Bixie oder Lop) ist ein moderner Haarschnitt für Damen, der ab Mitte der 2010er-Jahre immer beliebter wurde.

Beschreibung
Ein Pixie-Bob ist eine Mischung aus Pixie und Bob und damit länger als ein Pixie, aber kürzer als ein Bob. Das brachte dieser Frisur auch den Namen "Lop" ein, eine Wortschöpfung aus  (als Hinweis auf den Pixie) und einem vorangestellten L für , worunter ein "langer Pixie" zu verstehen ist. Ebenso ist "Bixie" eine verbreitete Bezeichnung, eine Zusammensetzung aus Bob und Pixie.

Wie bei Pixie und Bob gibt es zahllose Variationsmöglichkeiten, denen meist gemein ist, dass die Frisur über dem Hals endet und der Oberkopf sehr lang gehalten wird. Typisch für einen Pixie-Bob ist ein kurz geschorener Nacken, viel Volumen am Hinterkopf, eine über die Augen fallende Stirnpartie oder deutliche Asymmetrie.

Geschichte
Nachdem der Pixie in den 2010er-Jahren ein Comeback erlebte, folgte als seine längere Variante der Pixie-Bob, der auch als kürzer geschnittener Bob verstanden werden kann, und wurde in den frühen 2020er-Jahren die Trendfrisur schlechthin. Verbreitung fanden derartige Frisuren erstmals in den 1990ern als kurzer, aber einfach gestylter Bob. Typisch waren anrasierte Nacken oder verdeckte Undercuts. Diese Frisuren werden heute als 90s Bixie, 90ies Pixie Bob usw. bezeichnet.

Einzelnachweise

Frisur

Pixie-Bob


Osteomalazi kemik mineralizasyonda bir defekt sonucunda kemiklerdeki mineralizasyon eksikliğini anlatmak için kullanılan genel bir terim. Osteomalazinin, çocuklarda görülen formu raşitizm diye adlandırılır. Osteomalazi adı ise daha çok erişkinlerde görülen haline verilir. En sık görülen semptomlar, kas zayıflığı, kemiklerde kırılganlık, tüm vücutta yaygın ağrıdır. D vitamini eksikliği veya D vitamini metabolizması ile ilgili bozukluklar sorumludur. D vitamini güneşten karşılanabilir. Güneşle temas fazla yoksa D vitamini eksikliği oluşur. Bundan kaynaklı da osteomalazi veya raşitizm ortaya çıkar. Diyetle alınan D vitamininin çok az bir kısmı vücuda emilir, bu yüzden kesinlikle Güneş ışığından faydalanmak gereklidir.

Pediatri
D vitaminleri
Romatoloji
Endokrinoloji
Ortopedi

Osteomalazi


Næsten et menneske er en kortfilm fra 1983 instrueret af Frits Helmuth efter manuskript af Frits Helmuth, Anker Sørensen.

Handling
Filmen gør opmærksom på en allergikers - og i dette tilfælde en astmatikers - hverdagsproblemer som følge af sygdommen. I novellens form skildres, hvilken indflydelse patientens sygdom har på den nærmeste familie, og hvordan man når frem til en løsning. Familien består af far, mor, et barn og en hund.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1983

Næsten et menneske


Događaji
 Farnadžom od Iberije postaje kralj Iberije

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

109. pr. Kr.


"Still Loving You" heavy metal balada je njemačkog hard rock sastava Scorpions. Objavljena je u srpnju 1984. godine, kao drugi singl s devetog albuma sastava, Love at First Sting. Pjesma je dostigla 64 mjesto na Billboard Hot 100 ljestvici.

Tekst
U jednom intervjuu, Rudolf Schenker je objasnio, "Priča je to o ljubavnoj aferi, kada spoznaju da je gotovo, mogli bi probati opet."

Glazbeni spot
Glazbeni spot objavljen je u srpnju 1984. godine, a snimljen je u Dallasu, Texas.

Popis pjesama

Prvobitna verzija (1984.)
Singl
 "Still Loving You" - 4:48
 "Holiday" - 6:31 (s albuma Lovedrive)

Reizdanje (1992)
CD singl
 "Still Loving You" (remix) – 6:12
 "Still Loving You" (radio) – 3:58
 "Media Overkill" – 3:34 (s albuma Savage Amusement)

Osoblje
Klaus Meine - glavni vokali i pozadinski vokali
Matthias Jabs - ritam gitara
Rudolf Schenker - glavna gitara
Francis Buchholz - bas-gitara
Bobby Rondinelli - bubnjevi, udaraljke

Izvori

Singlovi 1980-ih

Still Loving You