The Dinorwig Power Station (; ), known locally as Electric Mountain, or Mynydd Gwefru, is a pumped-storage hydroelectric scheme, near Dinorwig, Llanberis in Snowdonia national park in Gwynedd, north Wales. The scheme can supply a maximum power of  and has a storage capacity of around .

Purpose

The scheme was built at a time when responsibility for electricity generation in England and Wales was in the hands of the government's Central Electricity Generating Board (CEGB); with the purpose of providing peak capacity, very rapid response, energy storage and frequency control. Dinorwig's very rapid response capability significantly reduced the need to hold spinning reserve on part loaded thermal plant. When the plant was conceived the CEGB used low efficiency old coal and oil fired capacity to meet peaks in demand. More efficient 500MW thermal sets were introduced in the 1960s, initially for baseload operation only. Dinorwig could store cheap energy produced at night by low marginal cost plant and then generate during times of peak demand, so displacing low efficiency plant during peak demand periods.

There were plans for a pumped storage facility near Exmoor but it was not built. With the increase of renewables such as wind and solar power, the need for storage is expected to increase to deal with intermittency.

Dinorwig is operated not only to help meet peak loads but also as a short term operating reserve (STOR), providing a fast response to short-term rapid changes in power demand or sudden loss of power stations. In a common scenario (known as TV pickup), the end of a popular national television programme or advertising breaks in commercial television programmes results in millions of consumers switching on electric kettles in the space of a few minutes, leading to overall demand increases of up to 2,800MW.

Financial case
In 2016 it was suggested that in Britain's open energy market the financial justification for pumped hydroelectric energy storage (PHES) was hard to quantify. Arbitrage allows PHES operators to charge high prices for energy supplied at short notice when demand is high but studies suggest that revenue from sales alone, even at peak prices, does not warrant the initial investment; projections for similar projects indicate a payback time of up to forty years. Additionally, however, Dinorwig PHES receives a steady income for maintaining a permanent on-call capacity for urgent frequency regulation; in 2016 this was approximately £10.8million.

Construction
The scheme was constructed in the abandoned Dinorwic slate quarry. To preserve the natural beauty of Snowdonia National Park, the power station itself is located deep inside the mountain Elidir Fawr, inside tunnels and caverns. The project – begun in 1974 and taking ten years to complete at a cost of £425million – was the largest civil engineering contract ever awarded by the UK government at the time. The work was undertaken by an Alfred McAlpine / Brand / Zschokke consortium. Twelve million tonnes (12,000,000longtons; 13,000,000shorttons) of rock had to be moved from inside the mountain, creating tunnels wide enough for two lorries to pass comfortably and an enormous cavern  tall,  long, and  wide  known as "the concert hall".

The power station is connected to the National Grid substation at Pentir by 400kV cables that are buried for approximately , rather than using transmission towers or pylons to transmit the electricity across an area of outstanding natural beauty.

A 50MW pumped storage facility at nearby Glyn Rhonwy in disused slate pits was approved in 2013, with an expected cost of £120million. , this project has reached the "detailed engineering design" stage.

Specification
The power station comprises six 300MW GEC generator/motors coupled to Francis-type reversible turbines. The generators are vertical-shaft, salient-pole, air-cooled units each having 12 electromagnetic poles weighing 10tonnes each, producing a terminal voltage of 18kV; synchronous speed is 500rpm. From standstill, a single 450-tonne generator can synchronise and achieve full load in approximately 75seconds. With all six units synchronised and spinning-in-air (water is dispelled by compressed air and the unit draws a small amount of power to spin the shaft at full speed), 0MW to 1800MW load can be achieved in approximately 16seconds. Once running, at full flow, the station can provide power for up to six hours before running out of water.

The energy storage capacity of the station is approximately 9.1GWh. At peak output water flows through the generators at  per second (about the volume of a  swimming pool every second).

Operation

Water is stored at  above sea level in Marchlyn Mawr reservoir. When power needs to be generated, water from the reservoir is sent down through the turbines into Llyn Peris, which is at approximately . Water is pumped back from Llyn Peris to Marchlyn Mawr during off-peak times. Although it uses more energy to pump the water up than is generated on the way down, pumping is generally done when electricity is cheaper and generation when it is more expensive.

The plant runs on average at 74–76% efficiency. It fills an important need in the system by responding to sudden surges in electricity demand because of its rapid ability to deliver power on load spikes. One of the alternatives would be to have spare capacity from conventional power stations running part loaded ("spinning reserve"), hence at lower efficiency than otherwise, and thus capable of being rapidly run up to full load. Other forms of power plant compete in this market for reserve power such as gas turbines and diesel generators for the National Grid Reserve Service.

Excess water will overflow to Llyn Padarn and is then lost from the reservoir system. Both Llyn Peris and Llyn Padarn were ancestral homes to the Arctic char, a rare fish in the United Kingdom. When the scheme was commissioned, a fish rescue was undertaken to transfer the char from Llyn Peris to other local suitable lakes and it is believed that due to the very variable water levels in Llyn Peris, Arctic char are now absent from the lake.

The power station was also promoted as a tourist attraction, with visitors able to take a minibus trip from "Electric Mountain" - the name of its nearby visitor centre - to see the workings inside the power station; 132,000 people visited the attraction in 2015.

See also
 Control of the National Grid
 Energy use and conservation in the United Kingdom
 Grid energy storage
 List of pumped-storage hydroelectric power stations
 List of energy storage projects
 Relative cost of electricity generated by different sources

References

Sources

External links

 First Hydro Company
 BBC H2G2

Energy infrastructure completed in 1984
Tourism in Gwynedd
Pumped-storage hydroelectric power stations in the United Kingdom
Hydroelectric power stations in Wales
Buildings and structures in Gwynedd
Llanddeiniolen
1984 establishments in Wales

Dinorwig Power Station


Marie Jean Antoine Nicolas de Caritat, Marquis de Condorcet, (17 Eylül 1743 – 28 Mart 1794), Nicolas de Condorcet olarak da bilinen Fransız filozof ve matematikçi. Liberal ekonomi, anayasal hükûmet, parasız ve eşit kamu eğitimi, kadınlar ve tüm ırklardan insanlar için eşit hakları destekleyen düşünceleriyle Aydınlanma Çağı ve Aydınlanma rasyonalizminin ideallerini somutlaştırmıştır. Condorcet, Fransız Devrimi'nin yetkililerinden bir süre kaçtıktan sonra yakalandı ve hapishanede öldü.

İnsanın yetkinleşebileceğine ve insanlığın sonsuzca ilerleyebileceğine inanan Condorcet, ilerlemeye duyduğu bu inancı, İnsan Zekasının İlerlemeleri Üzerine Tarihi bir Tablo Taslağı adlı eserinde dile getirmiştir. Auguste Comte'un Anne Robert Jacques Turgot ile beraber en çok etkilendiği Aydınlanmacı filozoftur. Comte'nun ortaya koyduğu 3 Hal Yasasına fikir ve ilham sağlamıştır.

Condorcet, insanlığın dokuz tarihsel dönemden geçtiğini ve karşı konulamaz bir şekilde onuncu döneme doğru ilerlediğini ileri sürer. Bu son döneme ilişkin öngörüleri, hem kendisinin hem de Aydınlanma Çağı'nın vasiyeti niteliğindedir: "İnsan soyunun gelecek durumuna ilişkin umutlarımız, şu üç noktada toplanabilir: Uluslararasındaki eşitsizliğin yıkılması, her halk içinde [sınıflar arasındaki] eşitliğin gelişmesi ve insanın gerçekten yetkinleşmesi. (...) Öyle bir gün gelecek ki, güneş, bu yeryüzünde, akıllarından başka bir efendi tanımayan özgür insanları aydınlatacak yalnızca; tiranlar ile köleler, papazlar ile onların aptal ya da ikiyüzlü yardakçıları, tarihin tozlu sayfalarında ya da tiyatro sahnelerinde var olmaya devam edecekler yalnızca."

Kant'ın deyişiyle "insan doğasının köktenci amacı ve belirlenim ilkelerinden biri olan ilerleme" düşüncesi, Condorcet gibi düşünürlerce bir tarih felsefesi içinde sergilenerek "eğitim" kavramıyla ilişkilendirilmiştir. Bir toplumun iyi ve mutlu olabilmesi için tüm ülkelerde doğa yasalarının kabul edilip uygulanması gerekir. Tüm ülkelerde doğal yasaların kabul edilmesi durumunda farklı devletlerin pozitif yasalarının birbirinin benzeri olacağına ilişkin bir ideal fikri Condorcet'nin deyişiyle " bir yanda gerçek, akıl, adalet ve insan hakları, öte yanda mülkiyetin, özgürlüğün ve güvenliğin önemi her yerde aynı olduğuna göre, bütün devletlerin aynı ceza yasalarına, aynı medeni yasalara, aynı ticaret yasalarına vb.'ne sahip olmaları " gerekir. Tüm insanlık için geçerli doğal yasalar anlayışından hareket edildiğinde yeryüzünde tüm insanları kapsayacak bir dünya devleti (kozmopolis) ya da bir dünya barışı düşüncesine ulaşmak hiç de zor hale gelmez.

Condorcet, kadın ile erkeğin her bakımdan eşit olduğunu ve bu eşitliğin yasalarca garanti edilmesi gerektiğini savunmuş tek Aydınlanma filozofudur. Ayrıca Condorcet, Fransız Devrimi yıllarında, kadınların erkeklerle aynı siyasal haklara sahip olmaları yönünde etkinlikte bulunmuş ender devrimcilerden de biridir.

Aydınlanmacı filozofların çoğunluğuna göre, bağnazlık ve onunla at başı giden hoşgörüsüzlük, insanların birbirlerine kin, öfke, düşmanlık duymalarına neden olarak toplumları adaletsizliğe ve savaşlara sürükleyen büyük bir beladır. Örneğin Hume, Hristiyan barbarlığına Roma ve Madrid'teki engizisyon uygulamalarını örnek verir ve bu uygulamaların çoktanrılı dinlerdeki insan kurban etme törenlerinden çok daha fazla kan döktüğünü belirtir. "Putperestlik [paganizm] çok az kan döktü, bizim dinimiz ise yeryüzünü kana buladı" diye yazan Voltaire gibi Condorcet de eleştiri oklarını açıkça Hristiyanlığa yöneltir: "Hristiyanlık, insanları yırtıcı hayvanlara dönüştürdüğü için iğrençtir; papazlar da onların çılgınlıklarını istedikleri gibi yönetirler."

Condorcet'ye göre "Medeni ülkelerde devleti yapan topraktır. Demek ki yurttaşları yapan mülkiyet olmalıdır."

1743 doğumlular
1794 yılında ölenler
18. yüzyılda Fransızlar
18. yüzyıl yazarları
Fransız filozoflar
Fransız ateistler
Fransız liberaller
St Petersburg Bilimler Akademisi'nin şeref üyeleri
Fransız kölelik karşıtları
Fransız Akademisi üyeleri
Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
Ateist filozoflar
Philosophes
Panthéon'na defnedilenler
Ateist yazarlar

Marquis de Condorcet


Samuel Rolles Driver ( - ) est un théologien et professeur d'hébreu anglais. Il consacre sa vie à l'étude, tant textuelle que critique, de l'Ancien Testament. Il est le père de Sir Godfrey Rolles Driver, également un érudit biblique distingué.

Biographie
Samuel Rolles Driver est né à Southampton. Il fait ses études à Winchester et au New College d'Oxford, où il a une brillante carrière, obtenant un diplôme de première classe en Literae Humaniores en 1869. Il reçoit la bourse Pusey et Ellerton en 1866, la bourse Kennicott en 1870 (toutes deux en hébreu) et le prix Houghton Syriac en 1872. À partir de 1870, il est membre, et à partir de 1875 également tuteur, du New College, et en 1883 succède à Pusey en tant que professeur Regius d'hébreu et chanoine de Christ Church, Oxford .

Il est membre du comité de révision de l'Ancien Testament de la version révisée (1876–1884) et aumônier examinateur de l'évêque de Southwell (1884–1904). Il reçoit les diplômes honorifiques de docteur en littérature de l'Université de Dublin (1892), docteur en théologie de l'Université de Glasgow (1901) et docteur en littérature de l'Université de Cambridge (1905), et est élu membre de la British Academy en 1902 .

Driver épouse Mabel, fille d'Edmund Barr, de Burgh, près d'Aylsham, Norfolk, en 1891; ils ont deux fils et deux filles . Il meurt à Oxford en 1914 .

Œuvres
Parmi les nombreuses œuvres de Driver figurent des commentaires sur :

 Notes sur le texte hébreu des Livres de Samuel (texte hébreu, 1890)
 Livre du Lévitique (texte hébreu de 1894, traduction et notes de 1898)
 Livre de Joël et le Livre d'Amos (1897)
 Le livre de Daniel, avec introduction et notes (1900)
 Livre du Deutéronome (1902)
 Livre de Job (1905)
 Le livre du prophète Jérémie (1906)
 Les prophètes mineurs, du livre de Nahum au livre de Malachie (1905)
 Livre de la Genèse (1909)
 Le Livre de l'Exode (1911)

Parmi ses œuvres plus générales figurent:

 Isaiah, His Life and Times (1887, éd. 1893)
 Introduction à la littérature de l'Ancien Testament (1891, éd. 1901, 1909)
 [https://www.google.com/books?id=dEgaAAAAMAAJ Sermons sur des sujets liés à l'Ancien Testament'''], 1892
 Traité sur l'utilisation des temps en hébreu (1892)
 Le Psautier parallèle (1904)
 Lexique hébreu et anglais de l'Ancien Testament, connu sous le nom de "BDB" ( Brown Driver Briggs ) (en collaboration, 1906)
 La recherche moderne comme illustration de la Bible ( conférence inaugurale de Schweich, 1908)
 Christianisme et autres religions (avec William Sanday ) (1908)
 Articles dans l' Encyclopædia Britannica, l' Encyclopaedia Biblica, le Hastings' Dictionary of the Bible et le Dictionary of National Biography''

Références

Liens externes

Membre de la British Academy
Élève de Winchester College
Orientaliste britannique
Étudiant de New College (Oxford)
Décès en février 1914
Naissance en octobre 1846
Décès à 67 ans

Samuel Rolles Driver


Diese Liste gibt eine Übersicht über die Schulformen im Bildungssystem in Österreich. Die Organisationsformen der Schulen sind seit der Bildungsreform 2017 durch die Bildungsdirektionen geregelt.

Die Statistik Austria erfasste im Schuljahr 2011/12 insgesamt 6.177 Schulen.

Österreichische Schulformensystematik
Das Unterrichtsministerium hat eine einheitliche Systematik der Schulformen erstellt. Dieses weist jeder Schulform eine Dekadische Signierung (hierarchisch) und eine Schulformkennzahl zu, sowie eine verbindliche Langbezeichnung von Schulkategorien, -sparten, -arten bzw. -gruppen (Langtext).
 Die Unterteilung gliedert sich systematisch, nach dem Bildungsinhalt der Schulen, in Schulkategorien (einstellige dekadische Signierung), Schulsparten (zweistellig), Schularten (dreistellig), sowie Schulformen, Sonderformen, Schulversuche usw. (vorangestellter «*» ohne dekadische Signierung). Dieses System kann Veränderungen des Bildungssystems nachgeführt werden.
 Die Schulformkennzahl ist eine historisch gewachsene Systematik. Sie wird für jede (Einzel-)Schulform, also jeden Lehrplan, vergeben, und ändert sich nie.

Zusätzlich ist jede einzelne Schule neben dem Typus mit einer eindeutigen Schulkennzahl registriert, in die die Verwaltungsgliederung eingeht.

Liste von Schultypen
 Abk. … Abkürzung der Schulform, es ist üblich, mehrere Schulformen im Schulnamen aneinanderzufügen, entweder mit «/» HAK/HAS, mit «,» oder aneinandergefügt wie GRGORG (Gym./RG/ORG)
 d.S. … dekadische Signierung
 St. … Schulstufen der Form
 ISCED … International Standard Classification of Education
 Abs. … Abschluss mit Lehrabschlussprüfung (LAP), Abschlussprüfung (AP), Reifeprüfung (* – Matura, Studienberechtigung), Diplom (**), Sonstige abschließende Prüfung (sonst.)

 Vorsortierung nach Abkürzung

Weitere Schulkategorien, Schulsparten, Schularten, Schulformen

Literatur

Weblinks
 Schulbesuch. Statistik Austria – Überblick der statistischen Daten
 Bildungswesen in Österreich. bmukk.gv.at
 Suche nach Schulen. Suchmaske (auch mit Eingabe der Schulart)

Einzelnachweise

Klassifikationen

Liste der Schulformen in Österreich


Černík este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Zámky din regiunea Nitra, pe malul râului Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.057 de locuitori.

Istoric
Localitatea Černík este atestată documentar din 1156.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Černík


الأفوكاتو هو فيلم مصري بطولة عادل إمام ويسرا. ومن إخراج رأفت الميهي. أُنتِج عام 1983 وتم عرضه في 1 نوفمبر 1983.

قصة الفيلم
تدور احداث الفيلم حول محامي يدعى حسن سبانخ، يحاول سبانخ التأقلم مع أوضاع السجن أثناء قضاءه عقوبة الحبس لمدة شهر بسبب إهانته للمحكمة في أحد القضايا، يتمكن سبانخ من إقامة العديد من العلاقات الملتوية أبرزها مع تاجر المخدرات حسونة محرم، وسليم أبو زيد أحد مراكز القوى في الستينيات، ويلعب سبانخ على جميع الحبال ويبدأ في تحريك النظام القضائى وأوضاع المجتمع المقلوبة كعرائس الماريونيت. ينجح سبانخ في إخراج حسونة محرم من السجن، وإعادته لواجهة المجتمع مرة أخرى، وذلك تمهيداً لقيام سبانخ نفسه بالنصب على حسونة في «خبطة العمر»، حيث تضمنت خطة سبانخ الاتجار في العملة، وتزويج شقيقة زوجته لحسونة، ولأن وقعة «الشاطر» بألف، وسقطة سبانخ نفسه تحسب بألفين فقد نجح حسونة في الإيقاع بالمحامى البهلوان وإرغامه على دخوله السجن، ولأن سبانخ يعشق التلاعب فإنه سرعان ما يستأنف نشاطه من داخل أسوار السجن، متحالفاً مع سليم أبو زيد في عملية جديدة تبدأ كما انتهى الفيلم بالهروب، وبدء حياة «ملتوية» جديدة

بطولة
 عادل إمام  بدور المحامي حسن عبد الرحيم «سبانخ»
 يسرا بدور عطية
 صلاح نظمي بدور سليم أبو زيد
 إسعاد يونس بدور عصمت
 علي الشريف بدور عبد الجبار
 حسين الشربيني بدور حسونة محرم
 محمد الشرقاوي بدور فتحي

مراجع

وصلات خارجية

أفلام إسعاد يونس
أفلام إنتاج 1984
أفلام عادل إمام
أفلام يسرا

الأفوكاتو (فيلم)


Karlheinz Lemken (* 20. Dezember 1941 in Oberhausen), auch Karl-Heinz Lemken genannt, ist ein deutscher Schauspieler.

Leben
Karlheinz Lemken wurde von 1967 bis 1970 von Otto Rouvel zum Schauspieler ausgebildet. Neben Festengagements am Landestheater Detmold und den Städtischen Bühnen Lübeck hatte er Gastverträge an den Theatern in Heilbronn und Augsburg, am Hamburger Ernst-Deutsch-Theater, dem Fritz-Rémond-Theater in Frankfurt, dem Theater am Dom in Köln und an der Komödie am Kurfürstendamm. Daneben ist er häufig auf Tourneen unterwegs.

Seit Ende der 1960er Jahre ist Lemken auch umfangreich vor der Kamera tätig. Sein Debüt gab er 1968 in Aktenzeichen XY … ungelöst in der neunten Ausgabe der Sendereihe am 13. September. Er stellte in Filmfall 3 einen Polizisten dar. Über die Jahre wirkte Lemken bis heute in den Filmfällen in verschiedenen Rollen der Fahndungssendung mit. Gastrollen hatte er auch in anderen bekannten Serien wie Im Auftrag von Madame, St. Pauli-Landungsbrücken, I. O. B. – Spezialauftrag oder Die Wache. Einen hohen Bekanntheitsgrad erlangte Lemken auch durch verschiedene Rollen in der Reihe Ein Fall für zwei und insbesondere durch seine Mitwirkung in 56 Folgen der Serie Die Kommissarin an der Seite von Hannelore Elsner.

Karlheinz Lemken ist mit der Schauspielerin Andrea Dahmen verheiratet. Deren Eltern Josef Dahmen und Gisela von Collande sowie die gemeinsame Tochter Julia (* 1978) sind bzw. waren ebenfalls Schauspieler.

Karlheinz Lemken lebt in Stadtbergen in der Nähe von Augsburg.

Filmografie (Auswahl)

Weblinks

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Deutscher
Geboren 1941
Mann

Karlheinz Lemken


Jean Alexandre Camille Chaigneau nasceu em 22 de janeiro de 1849 (local de nascimento não confirmado) - morreu em 14 de dezembro de 1918 na cidade de Villeneuve-la-Comtesse, França, foi um escritor, poeta, espírita e esperantista francês.

Vida
Estudou medicina, foi convocado para servir como paramédico durante a guerra de 1870 e se tornou prisioneiro de guerra na Alsácia. Mais tarde, passou a ocupar-se de ciências psíquicas e se tornou espírita. Casou-se com Marie Chaigneau e teve um filho, Samuel Chaigneau. Filho de Jean Alexandre Chaigneau (nascimento 23/01/1807, morte 23/01/1892), citado algumas vezes na Revista Espírita (fundada por Allan Kardec), na qual ele assina alguns artigos. Jean Alexandre Chaigneau foi médico e prefeito de Villeneuve-la-Comtesse, França (1871–1878); casou-se em 22/01/1845 com Julie Margherite Martineau (morte 18/03/1900) e teve dois filhos: Jean Alcide Ernest Chaigneau (nascimento 22/01/1845, morte em Paris em 1899), médico e mais tarde (1879-1890) também prefeito de Villaneuve-la-Comtesse, e Jean Camille Chaigneau.

Chaigneau foi poeta e escritor, participou ativamente na Sociedade Científica de Estudos Psicológicos, fundada por Leymarie em 1878. Foi secretário e presidente da Sociedade Parisiense de Estudos Espíritas, e secretário da Société Psychologique, sob a presidência do senhor Pauvety. Em 1883 passa a colaborar com Gabriel Delanne, que o considerava um amigo.

Obras
Ele escreveu vários livros, por exemplo:

 Les mirages (1875).
 Les chrysanthèmes de Marie (1880).
 Appendice aux chrysanthèmes de Marie (1883).
 Les principes supérieurs de l'etre. Etude comparée d'occultisme et de spiritisme, conférence faite à la Société de Spiritisme Scientifique.
 Montmartre, histoire simple (1892). Petit roman où l'auteur synthétise les destinées humaines sur la base du Couple immortel.
 Les harmonies progressives (1902). Essai d'exploration vers les communes destinées.

Tornou-se conhecido na França como poeta e escritor por conta da coletânea de poemas Les Chrysanthèmes de Marie, cujos poemas eram espiritualistas (médiúnicos ou inspirados), e se tornou referência para os espíritas franceses da época. Publica também o teatro espiritualista "Par un clair de lune" na Revista Espírita, em 1912, na qual é mencionado como "doce poeta".

Muitos de seus poemas aparecem na Revue scientifique et morale du spiritisme, de Gabriel Delanne e na Revista Espírita (sob a redação de Pierre-Gaëtan Leymarie até 1901 e de Pierre Leymarie até 1916).

Ele fundou e redigiu a revista L'humanité integrale, sobre Espiritismo e ciências psicológicas (no início chamada de Revue L'immortaliste), muitas vezes mencionada na Revista Espírita e na Revue scientifique et morale du spiritisme.

Escreveu um artigo intitulado "Espiritismo e Língua Internacional" (em francês), publicado em 1907 na Revue scientifique et morale du spiritisme, aparentemente a primeira texto que relaciona o Espiritismo ao Esperanto. No mesmo ano, por ocasião do jubileu de 50 anos do Espiritismo, Chaigneau publica um artigo na Revista Espírita em homenagem a Allan Kardec.

Escreve também para La Revuo, de Carlo Bourlet.

Em dezembro de 1908, publica na revista de Gabriel Delanne o programa e objetivos da Esperanta Psikistaro, sociedade cofundada por ele. Ao final do artigo, G. Dellane faz breve comentário mencionando, por exemplo, um curso de Esperanto que seria dirigido por Chaigneau. Sobre a Esperanta Psikistaro, Chaigneau também publica notas na Revista Espírita, em 1910.

Escritores da França
Espíritas da França
Psiquiatras da França
Naturais da França
Esperantistas

Jean Camille Chaigneau


ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය යනු චිත්තවේගී සම්බන්ධතා සහ වගකීම්, ලිංගික අවයවයන්හි අභ්‍යන්තර ව්‍යුහය, ලිංගික හැසිරීම්, ලිංගික ප්‍රජනනය,  අවම නෛතික සීමාව(age of consent), සෞඛ්‍යය, අයිතිවාසිකම්, වගකීමෙන් යුතු ලිංගික හැසිරීම් (Safe sex), උපත් පාලනය සහ ලිංගික වේරමණිය (sexual abstinence) ආදී මිනිසාගේ ලිංගිකත්වය හා සබැඳි පිළිබඳ දැනුම ලබාදීමයි.සාමාන්‍ය ක්‍රමය නම් දෙමාපියන් වැඩිහිටියන් ගෙන් හා පාසැල් වැඩසටහන් මෙන්ම පොදු සෞඛ්‍ය වැඩමුළු වලදී මේ ගැන දැනුවත්  කිරීමයි.ඉහත සදහන් සියලු ම අංශයන් ආවරණය කෙරෙන ලිංගික අධ්‍යාපනය පරිපූර්ණ ලිංගික අධ්‍යාපනයක් වශයෙන් හඳුනාගත හැකි ය.

සාම්ප්‍රදායික ව බොහෝ සංස්කෘතීන්හි ලිංගික කරුණු සංවාදයට නුසුදුසු ලෙස සැලකුණු බැවින් යෞවනයන් ලිංගික කරුණු පිළිබඳ ව දැනුවත් නොකෙරුණි. එ් පිළිබඳ ව දැනුවත් කිරීම සාම්ප්‍රදායික ව පැවරුණේ දැරියගේ මව්පියන් වෙත වූ අතර  මෙය නිරතුරු ව  අැයගේ විවාහාසන්නය තෙක් කල් දමනු ලැබිණි.කෙසේ නමුත් 19වන සියවසේ අැරඹි ප්‍රගතිශීලී ඉගෙනුම් ව්‍යාපාරය (Progressive education movement) විසින් උතුරු අැමරිකානු පාසල් විෂය මාලාවට සමාජ සවස්ථතාව (Social hugiene) හඳුන්වා දීමත් සමග පාසල් පාදක ලිංගික අධ්‍යාපනයට මගපෑදිනි.පාසල් පාදක ලිංගික අධ්‍යාපනයක් උදෙසා වූ මුල්කාලීන  ප්‍රයත්නයන් නොතකමින් ලිංගික කරුණු පිළිබඳ බො‍හෝ තොරතුරු  20 වන සියවසේ මැදභාගයේ අත්කරගැනුනේ මිතුරියන් සහ ජනමාධ්‍ය වෙතින් අවිධිමත් අන්දමිනි.  යෞවනෝදයෙන් ඉක්බිති ලිංගික කරුණු පිළිබඳ ව කුතුහලය බෙහෙවින් තියුණු වන අවධියෙහි පැතිරුණු මෙම තොරතුරු බොහෝමයක්  උෟනතාවන් සහිත සහ අවිශ්වසනීය ද විය. 1960 ගණන් වලින් පසු විශේෂයෙන් ම බටහිර රටවල පැතිරී ගිය නවයොවුන් ගැබ්ගැනීම් විසින් මෙම දැනුම් උෟනතාවය වඩාත් ඉස්මතු කෙරුණි. මෙවැනි ගැබ්ගැනීම් වැළැක්වීම සදහා විවිධ රටවල රජයන් විසින් ගත් ප්‍රයත්නයක් වශයෙන් මව්පියන්ගේ සහ අාගමික කණ්ඩායම්වල දැඩි විරෝධය මධ්‍යයෙහි ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් ස්ථාපිත කෙරුණි.

එ්ඩ්ස් ව්‍යසනය විසින් ලිංගික අධ්‍යාපනයෙහි අවශ්‍යතාවය පිළිබඳ ව නැවුම් සංවේදනයක් අැතිකර තිබේ. එ්ඩ්ස් වසංගත මට්ටමින් පැතිරී අැති බොහෝ  අප්‍රිකානු රටවල් උදෙසා ලිංගික අධ්‍යාපනය වැදගත් මහජන සෞඛ්‍යය උපක්‍රමයක් ලෙස විද්‍යාඥයෝ දකිති.  සැලසුම්ගත මාපියභාවය (Planned Parenthood) වැනි අැතැම් ජාත්‍යයන්තර සංවිධාන පුළුල් ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් තුළින් ජනගහන වර්ධනය සීමාකිරීම සහ කාන්තා අයිතිවාසිකම් ශක්තිමත් කිරීම වැනි ගෝලීය වාසි සලසාගත හැකි බව විශ්වාස කරති.

නිර්වචන
බර්ට් (Burt) ලිංගික අධ්‍යාපනය නිර්වචනය කරන්නේ මිනිසුන් තුළ ස්ත්‍රීන් සහ පුරුෂයින් වශයෙන් වන චරිතලක්ෂණ පිළිබඳ ව හැදෑරීමක් ලෙසිනි. ඔහුට අනුව පුද්ගලයාගේ ලිංගිකත්වය ගොඩනංවන්නේ මෙකී චරිතලක්ෂණයන් විසින් ය. ලිංගිකත්වය මිනිස් දිවියේ අතිශය වැදගත්  ඉසව්වක් වන බැවින් දරුවන් ද ඇතුළු ව සෑම පුද්ගලයෙකු ම ඒ පිළිබඳ ව දැනුවත් විය යුතු ය. ලිංගිකත්වය කේන්ද්‍ර කරගන්නා සියලු ම  අධ්‍යාපන වැඩසටහන් ඉගෙනුම් ක්‍රමවේදය පිළිබද තැකීමකින් තොර ව ලිංගික අධ්‍යාපනය යන්නට ඇතුළත් කළ හැකි ය. සුරක්ෂිතකරණයට සහ පවුල පදනම් කරගත් සම්මත සදාචාරාකල්පයන්හි උන්නතියටත් ලිංගික අධ්‍යාපනය හේතුවන බව හෙතෙම තවදුරටත් පවසයි.

ලිංගික සබඳතාවන් තුළ දී පෙන්නුම් කරන ප්‍රතිචාරයන් සහ ලිංගික ප්‍රජනනයෙහි විවිධ කායිකවිද්‍යාත්මක, මනෝවිද්‍යාත්මක සහ සමාජවිද්‍යාත්මක වූ අංශයන් පිළිබඳ ව ඉගැන්වීම ලිංගික අධ්‍යාපනය වශයෙන් ලීප්සන් (Leepson) හඳුනාගනී.  කර්නි (Kearny) -  2008 නිර්වචනය කරන  පරිදි ද  ලිංගික අධ්‍යාපනය යනු සමාජසම්මත  සිතුම් පැතුම්, පිළිවෙත් සහ පෞද්ගලික පැවැත්මක් දරුවන් සහ වැඩිහිටියන් තුළ ඇතිකිරීම අරමුණු කරගත් පරිපූර්ණ පාසල් පාඨමාලාවකි. එ මගින් පුද්ගලයාගේ මනුෂ්‍යත්වය මෙන් ම පවුල නැමති සමාජ සංස්ථාව ද බෙහෙවින් සුරක්ෂිත වෙයි.මේ අරුතින් ලිංගික අධ්‍යාපනය (Sex education) පවුල් සැළසුම්කරණය, ප්‍රජනනය (සංසේචනය [fertilization], පිළිසිඳ ගැනීම [conception], කලලයේ හා භ්‍රෑණයේ විකසන‍යේ සිට දරුඋපත තෙක් කරුණු ) වැනි ලිංගිකත්වයට අයත් අංශයන් පිළිබඳ ව මතු නොව ශාරීරික පෙනුම (Body Image), ලිංගික දිශානතිය (Sexual Orientation), ලිංගික තෘප්තිය (Sexual Pleasure), ගුණධර්ම (Values), තීරණ ගැනිම, සන්නිවේදනය, ආදරය සහ පෙම් සබඳතා ඇතිකරගැනීම, ලිංගික ව සම්ප්‍රේෂණය වන රෝග (Sexually Transmitted Infections)  හා ඉන් වැළකෙන අයුරු සහ උපත් පාලන ක්‍රම (Birth Control Methods) වැනි පුද්ගලයකුගේ ලිංගිකත්වය ඇසුරු කරන අනිකුත් අංශයන් පිළිබඳ ව ද තොරතුරු එක්කරගන්නා බැවින් එය ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනයක් (Sexuality Education) ලෙස හැදින්වීම වඩාත් යුක්තිසහගත වෙයි.  ලිංගික අධ්‍යාපනයෙහි විෂය අන්තර්ගතයෙහි උචිතානුචිත බව එම කරුණු වටහා ගැනිමට සිසුවියන්ට ඇති හැකියාව සහ ඔවුන්ගේ වයස මත නිර්ණය වෙයි. ලිංගික අධ්‍යාපනය හුදු ප්‍රජනනය පිළිබඳ පරිච්ඡේදයක් හෝ දරුවන් නිෂ්පාදනය කරන සහ බිහිකරන අන්දම කියාදීමක් නො විය යුතු වග රූබින් සහ කින්ඩෙන්ඩාල් (Rubin & Kindendal) අවධාරණය කර සිටිති. යෞවනයාට ලිංගිකත්වයේ  සෑම අංශයක් පිළිබඳ ව ම මූලික අවබෝධයක් සපයමින් සිය වර්තමාන සහ අනාගත ජීවිතයට ලිංගිකත්වය වඩාත් අර්ථාන්විත ව සමීප කරගැනීමට සහායවීමේ පුළුල් අවකාශයක් සහ ඉළක්කයක් එය සතු ව පවතී.

පර්යේෂණාත්මක සාක්ෂි
උපත්පාලන ක්‍රම සඳහා ප්‍රවේශ වීමේ අවස්ථාව නවයෞවනයන්ට ලබාදෙන පරිපූර්ණ ලිංගික අධ්‍යාපනයක් විසින් අනපේක්ෂිත යොවුන් ගැබ්ගැනිම් අවම කරන බව පර්යේෂණාත්මක සාක්ෂිවලින් පෙනී යයි.  හුදු- වේරමණි (abstinence only programms) වැඩසටහන් මගින් ගැබ්ගැනීමේ වැඩිවීමක් මිස අඩුවීමක් සිදු නොවන බව  පරිපූර්ණ ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් (comprehensive sex education programms) සහ හුදු-වේරමණී වැඩසටහන් අතර කළ සැසඳීමක දී පෙනී ගොස් ඇත.  යෞවනයන් විසින් වාර්තා කෙරෙන අවදානම් සහගත චර්යාවන් මෙන් ම අනපේක්ෂිත ගැබ්ගැනීම් සහ ලිංගික ව සම්ප්‍රේෂණය වන රෝග අවම කිරීමට, උපත් පාලන ක්‍රම පිළිබඳ ව නිවැරදි තොරතුරු සපයන විෂය මාලාවකට හැකි බව  අධ්‍යනයන් රැසක් විසින් සාධනය කර තිබේ. හුදු වේරමණී වැඩසටහන්වලින් කිසිදු මෙහෙයක් සිදුවන බවක් පෙනී ගොස් නැත.

එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල (UNFPA) ට අනුව, ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවයන්  පිළිබඳ ව සංවේදී (gender focused) එනම් ලිංගික සමානාත්මතාවය  අරමුණු කරගත් ඉගෙනුම් සංරචකයන් සහිත විෂය මාලාවක්  ඒ පිළිබඳ ව නො සලකන  වැඩසටහනකට වඩා , අවදානම් සහගත චර්යාවන් අවම කිරීමට සැලකිය යුතු අන්දමින් දායක වන බව 2010 වසරේ කළ විමසුමකින් හෙළි වී ඇත.  ලිංගික එක්වීම් පමාකිරීම සහ උපත් පාලන ක්‍රම භාවිතය යෞවනයන් විසින් ස්ත්‍රී  පුරුෂ භූමිකාවන් (gender roles) කෙරෙහි සමානාත්මතාවාදී ආකල්පයන් ඇතිකරගැනීමේ ප්‍රතිඵලයන් බව ද එ මගින් පෙන්වා දි ඇත.එසේ ම එවන් අධ්‍යාපනයකට උරුමකම් කියන යෞවනයන් හිංසාකාරී සබඳතාවන්හි නියැලීමේ ඉඩකඩ මඳ බවත් ඔවුන් තුළ එච්. අයි.වී. ඇතුළු අනෙකුත් ලිංගික සම්ප්‍රේෂණ රෝග සහ අනෙප්ක්ෂිත ගැබ්ගැනිම් ද පහළ අගයක් ගන්නා බවත් එළි වි ඇත.

ස්ත්‍රී - පුරුෂ සමාජභාවයන් සහ අයිතිවාසිකම් වැනි කරුණු පිළිබඳ ව අවධානය යොමු කිරීමෙන් ලිංගිකභාවය පදනම් කරගත් හිංසනයන්  සහ අඩන්තේට්ටම් කිරීම් අවම කිරීමටත්, සුරක්ෂිත පාසල් පරිසරයක් (safe school) බිහිකිරීමටත්, ස්වකීය අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනීසිටීමට යෞවනියන් ව දිරිගැන්වීමටත් , ලිංගික සමානාත්මතාවය වැඩිදියුණු කිරීමටත් මෙම වැඩසටහන් සහාය වෙයි.

ලිංගික සෞඛ්‍යය වැඩසටහන් කිහිපයක පමණක් සැලසුම්කරනය සඳහා යෞවනයන්ගේ ප්‍රතිචාරයන්  ද සැලකිල්ලට ගෙන ති‍බේ. ලිංගික අධ්‍යාපනය  වඩාත් ඵලදායක වීමට නම් ශරීරාභ්‍යන්තර ව්‍යුහය (anatomy) පිළිබඳ අඩු අවධානයක් යොමු කළ යුතු බව  සහ ලිංගික සබඳතාවන්හි  සහ සන්නිවේදන‍යෙහි නියෝජනාත්මක කුසලතාවන් (negotiation skills)  මුල් කරගත යුතු බව ඔවුන් යෝජනා කර තිබේ.ලිංගික සෞඛ්‍ය සායනයන් පිළිබඳ තොරතුරු පාසල් වැසිකිලි, වෙළද සංකීර්ණ  වැනි නිතර යෞවනයන්ගේ ඇස ගැටෙන ස්ථානවල ප්‍රදර්ශනය කළ යුතු බව ද යෝජනා කර ඇත.උපත්පාලනය පිළිබඳ ව සංවාදයට ගැනෙන ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් මගින් ලිංගික හැසිරීම්වලට අනුබල නො සැපයෙන බව පෙන්වා දෙන පර්යේෂණාත්මක සාක්ෂි ප්‍රමාණය කෙතරම් ද යන්න එක්සත් ජනපද වාර්තාවක් විසින් පෙන්වා දෙයි.

බොහෝ අය බියපත් වන පරිදි කිසිදු පරිපූර්ණ වැඩසටහනක් විවාහ පූර්ව ලිංගික සබඳතාවන්හි ඉහළ නැංවීමක් සිදු නො කරන බව 2007 වසරේ අධ්‍යනයකින් හෙලි විය.පරිපූර්ණ වැඩසටහන් ස්ත්‍රීන්, පුරුෂයන් ඇතුළු සියලු ම වාර්ගික කණ්ඩායම් සහ ලිංගික අත්දැකීම් ඇති හෝ නැති යන සෑම කාණ්ඩයක් කෙරෙහි ම එක සේ යෝග්‍ය  වන බව එම වාර්තාව විසින් තවදුරටත් පෙන්නුම් කෙරෙයි.  එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල  විසින් ද පරිපූර්ණ ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය නිර්දිෂ්ඨ කර සිටින්නේ ඒ විසින්  යෞවනයන්ට සිය ලිංගිකත්වය පිළිබඳ ව අවබෝධාත්මක තීරණ ගැනීමට හැකියාව ලබාදෙන බැවිනි.

එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදලට අනුව, ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය යෞවනයන්ගේ අවබෝධ ශක්තියට සමගාමී ව වයස් මට්ටමට උචිත විෂය කරුණු නිර්දේශයට එක්කරමින් වසර කිහිපයක් පුරා උගන්වනු ලබන්නකි.මනුෂ්‍ය ජීවිතයේ ගමන්මග (humen development), ව්‍යවච්ඡේදය(anatomy) සහ ගර්භනීභාවය පිළිබඳ විද්‍යාත්මක වූ ද නිර්දේශානුකූල වූ ද තොරතුරු විසින් එය සංයුක්ත වෙයි.උපත් පාලන ක්‍රම සහ එච්. අයි. වී. ඇතුළු අනෙකුත් ලිංගික ව සම්ප්‍රේෂණය වන රෝග පිළිබඳ ව තොරතුරු ද එයට ඇතුළත් වේ. එමෙන් ම එය පෞරුෂය ඉහළ නැංවීම සහ සන්නිවේදන කුසලතා වැඩිදියුණු කිරීම වැනි දැනුවත් කිරීමෙන්  බැහැර අරමුණු කරා ද ගමන් කළ යුතු ය. සංස්කෘතික උපමාන (cultural norms), පවුල් ජීවිතය සහ අන්තර්පුද්ගල සබඳතා වැනි ලිංගිකත්වය සහ ප්‍රජනනය ඇසුරු කරන සමාජීය අංශයන් කෙරෙහි ද ඒ විසින් ආමන්ත්‍රණය කළ යුතු ය.

මෙම සංවාදයන් හැමවිට ම මානව හිමිකම්, ලිංගික සමානාත්මතාවය සහ ස්ත්‍රී-පුරුෂ භූමිකාවන් (gender roles) කෙරෙහි විශේෂ අවධානයකින් සිදුවිය යුතු අතර  එකී අරමුණ සැපිරීමට නම්: මානව හිමිකම් ආරක්ෂා කිරීම, සාධනය සහ බලගැන්වීම; ලිංගභාවය පදනම් කරගත් වෙනස්කම්හි (gender based discriminations) දුර්විපාක; සමානාත්මතාවයේ සහ විරුද්ධ ලිංගිකයන්ට ගරු කිරීමේ වටිනාකම; සහ ස්ත්‍රී-පුරුෂ භූමිකාවන් මෙහෙයවන සමාජාකල්ප වැනි කරුණු නිර්දේශයට ප්‍රවේශ කරගත යුතු ය. ලිංගික අපචාර, ලිංගභාවය පදනම් කරගත් හිංසනය සහ අනතුරුදායක හැසිරීම් ද සංවාදයට බඳුන් විය යුතු ය. අවසාන වශයෙන් ගත්කල මේ සියලු විෂය කරුණු විසින් යෞවනයන්ට සිය ජීවිතය සම්බන්ධ ව වගකීම් සහගත තීරණ ගැනිමටත් අන්‍යයයන්ගේ අයිතීන්ට ගරු කිරීමටත් ඇවැසි ජීවන නිපුණතාවන් ලබා දිය යුතු ය.   යෞවනයන්ට සිය ලිංගිකත්වය සහ සෞඛ්‍ය සම්බන්ධ ව අවබෝධාත්මක තීරණ ගැනීමේ හැකියාව ලබාදෙන්නේ පරිපූර්ණ ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනයක් විසින් පමණකි . මෙම වැඩසටහන් විසින් ජීවන නිපුණතාවන් ගොඩනැඟීමත්, වගකීම් සහගත චර්යාවන් සුලබ කිරීමත් සිදුකරන අතර ම ඒවා මානව හිමිකම් මූළධර්ම පදනම් කරගෙන තිබීම හේතුවෙන් මානව අයිතිවාසිකම් සහ ලිංගික සමානාත්මතාවය ඉහල නැංවීමටත්, තාරුණ්‍යය බලගැන්වීමටත් දායක වෙයි.

ලබාදෙන ආකාරය
දෙමාපියන් මිතුරන් හා ආගමික නායකයන්ගෙන් ලැබෙන නොවිධිමත් ලිංගික අධ්‍යාපනය සේම ජනමාධ්‍ය හා සමාජ මාධ්‍ය හරහා ද බොහෝවිට ලැබෙන්නේ ද නොවිධිමත් ලිංගික අධ්‍යාපනයකි.විධිමත් ලිංගික අධ්‍යාපන ක්‍රම ලෙස පාසැලේ දී ඉගැන්වෙන ලිංගික අධ්‍යාපන කරුණු හා මහජන සෞඛ්‍ය නිලධාරීන් වෛද්‍යවරුන්ගේන් ලැබෙන අධ්‍යාපනය දැක්විය හැකිය.සඟරා, උපදේශාත්මක තීරු ලිපි සහ ලිංගික අධ්‍යාපන වෙබ් අඩවි හරහා ද ලිංගික අධ්‍යාපනය සැපයීමට පුලුවන.සිය පෞද්ගලික ජීවිතයත් පුද්ගල සබඳතාවනුත් පිළිබඳ ව යෞවනිය විසින් දැන සිටිය යුතු කරුණු  සම්බන්ධයෙන් ඇය ව දැනුවත් කිරීම ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය විසින් සිදුවන බව ස්ලයර් (Slyer) පවසයි.  ජීවන අභියෝගයන්ට මුහුණ දීමට යෞවනයන් ව පුහුණුකිරීම සම්බන්ධයෙන් ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනයෙහි වටිනාකම  නොතකා හැරිය නොහැකි  බව ගෘයන්බර්ග් (Gruenburg) ද පෙන්වා දෙයි. ඔහු පවසන පරිදි  යම්කිසි ප්‍රමාණයක විධිමත් ලිංගික අධ්‍යාපනයක්  සැපයීම අත්‍යවශ්‍ය බව නිළධාරීහු ද සාමාන්‍යයෙන් පිළිගනිති.

විධිමත් ලිංගික අධ්‍යාපනය ඇතැම්විට උසස් ප්‍රාථමික පාසැලේ (junior high school) හෝ උසස් පාසැලේ (high school) නිර්දේශය තුළ පූර්ණකාලීන ව තනි විෂයක් ලෙස උගැන්විය හැකිය. නැතිනම් එය ජීව විද්‍යාව, සෞඛ්‍යය, ගෘහ ආර්ථික විද්‍යාව යන විෂයයන්ගේ පුළුල් සහභාගීත්වයෙන් යුතු ව නිර්දේශයට බාහිර වැඩසටහනක් ලෙස  ද ඉගැන්විය හැකිය.ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය වැනි, ලිංගික අධ්‍යාපනයට සම්බන්ධ ඇතැම් කරුණු විවාදාත්මක තත්ත්වයක පවතින රටවල් කිහිපයක පාසැල් ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් පවත්වනු නොලබයි. විශේෂයෙන් ම දරුවන්ට මෙම කරුණු පිළිබඳ ව උගැන්විය යුතු වයස් සීමාව, ඔවුන් නිරාවරණය විය යුතු විෂය ප්‍රමාණය, ලිංගික සුළුතර වැඩසටහන් සහ මානව ලිංගික හැසිරීම් ඇසුරු කරන ඇතැම් කරුණු (නිදසුන් ලෙස වගකීමෙන් යුතු ලිංගික හැසිරීම් (safe sexual practises), ස්වයං වින්දනය, විවාහ පූර්ව මෛථූන්‍යය සහ ලිංගික සදාචාරය) එහි විවාදාත්මක තත්ත්වයක පවතී.

සිය අධ්‍යාපන සමයේ දි ලිංගික අධ්‍යාපනය යනුවෙන් හැඳින්වූයේ නවයෞවනයෙකුගේ වැඩිමහත් උනන්දුව යොමුවන තැන් ජීවවිද්‍යාත්මක කඩතුරාවක සඟවමින් සිදුකළ වංචනික ක්‍රියාවක් බව විල්හෙල්ම් රීක් (Wilhelm Reich) පවසා තිබේ. තමන් මූලික ම මනෝවිද්‍යාත්මක සිද්ධාන්තයක් ලෙස සැලකූ "සෑම දොම්නසක ම සහ දුෂ්කරතාවක ම මූලය අසංතෘප්ත වූ ලිංගික ආශාවන් ය"  යන්න  මෙම අවධාරණය  විසින් නොසලකාහරින බව හෙතතෙම පවසයි.ලීප්සන් සඳහන් කරන පරිදි පොදුජනතාවගෙන් බහුතරයක් නිශ්චිත සීමාවක් තුළ ලිංගික කරුණු පාසැල් තුළ ඉගැන්වීම අගයති. නමුත් ලිංගික කරුණු මනුෂ්‍ය ජීවිතයේ අතිශය රහස්‍ය සහ සංවේදී ප්‍රදේශයක් වන බැවින් ලිංගික අධ්‍යාපනය ආන්දෝලනාත්මක මාතෘකාවක් වීම නොවැළැක්විය හැකි බව ඔහු පවසයි. ලිංගික අධ්‍යාපනය පංති කාමරය හරහා ලබාදිය යුතු බවට හෙතෙම යෝජනා කරයි.

ළමා ලිංගිකත්වය නිර්දේශයට ඇතුලත් කිරීම, ලිංගික සුළුතරයන් පිළිබඳ ව නිර්දේශයට ඇතුළත් කිරීම, උපත් පාලන ක්‍රම ඉගැන්වීම සහ විවාහයෙන් බැහැර ගැබ්ගැනීම් කෙරෙහි ඉන් වන බලපෑම, යොවුන් ගැබ්ගැනීම් සහ ලි.ස.රෝ. ව්‍යාප්තිය: ලිංගික අධ්‍යාපනය සම්බන්ධ ව විවාදයට තුඩු දී ඇති කරුණු වේ. බටහිර සමාජය තුළ ලිංගිකත්වය පිළිබඳ (සාපේක්ෂ වශයෙන් ) ගතානුගතික ආකල්ප පවතින ඇ.එ.ජ. සහ එක්සත් රාජධානිය වැනි රටවල ලි.ස.රෝ. ව්‍යාප්තිය සහ යොවුන් ගැබ්ගැනිම් ඉහළ අගයක් ගනී.

සදාචාරමය ගැටලු
ලිංගික අධ්‍යාපනය පිළිබඳ ව ඔවුනොවුන්ට ප්‍රතිවිරුද්ධ මත දරන දෙපිරිසක් හඳුනා ගත හැකි ය. එනම් ලිංගිකත්වය පිළිබඳ ව පාරම්පිරික පිළිවෙත අනුගමනය කරන්නන් සහ නිදහස් මතවාද දරන්නනුත් ය. නිදහස් මතධාරීන් ලිංගික කරුණු පිළිබඳ ව ඉගැන්වීම සිය ලිංගික ජීවිතයට අදාළ ව අවබෝධාත්මක තීරණ ගැනීමට යෞවනයන්ට හැකියාව ලබා දෙන්නක් ලෙස සුබවාදී ව දකිති.එ මෙන් ම ඔවුහු එය බාල වියේ දී ම ලබා දිය යුතු බව පවසති. පාරම්පරික මතධාරින් ලිංගික හැසිරීම් පිළිබඳ ව උගැන්වීම තුළින් දරුවන් බාල වියේ දී ම ලිංගික ව හැසිරීමට දිරිමත් කෙරෙන බව පවසති. එ මෙන් ම ලිංගික කරුණු පිළිබඳ ව දැනුවත් කිරීම සමාජ සාරධර්මයන්ට අනුව දරුවන් ව හික්මවමින් පවුල් සංස්ථාව හරහා ඉටුවිය යුත්තක් බව ද ඔවුහු විශ්වාස කරති. ලිංගික අධ්‍යාපනය සුරැකුම්කරණය පදනම් කරගනිමින් පමණක් ලබා දිය යුතු බව ඔවුහු පවසති.

ලිංගික අධ්‍යාපනයෙහි අභිප්‍රාය වන්නේ කායික සංවරය ඇතිකරගැනීම පෞද්ගලික වූ කාර්යයක් බවට පත්කිරීම සහ ඒ සඳහා සමාජය සතු ව ඇති බලපෑමෙන් පුද්ගලයා ව නිදහස් කිරීම බව ලිංගික අධ්‍යාපනය පිළිබඳ තවත් මතවාදයකි. මෙම මතය විල්හෙල්ම් රීක් වැනි ලිංගවේදීන්ගෙන් සහ සිග්මන්ඩ් ෆ්රොයිඩ් හා ජේම්ස් ඩබ්ලිවු. ප්රෙස්කොට් (James W. Prescott) වැනි මනෝවිද්‍යාඥයන්ගේ ද න්‍යායන්ගෙන් ආභාසය ලබා ඇත. මෙම මතය දරන්නන් ලිංගික චර්යාධර්ම ඉගැන්වීම පෞද්ගලික අවශ්‍යතාවක් ද නැතිනම් පොදු සමාජයෙහි අවශ්‍යතාවක් ද වැනි දේශපාලනික ගැටලු මතු කරති. මේ අයුරින් ගත්විට ලිංගික අධ්‍යාපනය යනු පුද්ගලයාට පොදු සමාජය විසින් ඇතිකෙරෙන ලිංගික අසහනයෙන් නිදහස් වීමටත්, තමන්ගේ ම වූ ජීවන දැක්මක් ගොඩනගා ගැනීමටත් ඇවැසි අවබෝධය සපයන්නකි. ලිංගික අසහනය සාමාජීය වශයෙන් හානිකර බව ද වැඩිදුරටත් පැවසිය හැකිය. ශාරීරික එක්වීම් විවෘත සංවාදයට බඳුන් වීම සහ සෞඛ්‍ය අධ්‍යාපනය තුළින් ඉහළ ආත්මාභිමානයක් ඇතිකිරීමට සහ ආත්ම විශ්වාසයක් ඇතිකිරීමටත්, රසවින්දනයක් ලබාදීමටත් (humor), සහ පොදු සෞඛ්‍ය වැඩිදියුණු කිරීමටත් හැකි බව රීඩ් මිහල්කෝ නම් ලිංගික සහ පුද්ගල සබඳතා විශේෂඥයා පවසයි.

ඇතැම් ලිංගික අධ්‍යාපන විෂය නිර්දේශයන් විසින් පාරම්පරික විනීත පැවතුම් බිඳ දමන බවත් සමලිංගිකත්වය සහ විවාහ පූර්ව මෛථූන්‍ය වැනි සදාචාර විරෝධී (යැයි ඔවුන් අදහස් කරන) චර්යාවන්ට අනුබල දෙන බවත් සමහරු පවසති. විය යුතු පරිදි ම සමලිංගිකත්වය සහ විවාහ පූර්ව මෛථූන්‍ය  මිනිස් දිවියේ සාමාන්‍ය සහ ස්වාභාවික හැසිරීම් ලෙස දකින අය මීට ප්‍රතිවිරුද්ධ අදහස් දරති.

විවාහ‍යෙන් පරිබාහිර ලිංගික සබඳතා සදාචාර විරෝධී සහ මනෝවිද්‍යාත්මක ව හානිකර තත්ත්වයන් ඇතිකරන බව බොහෝ ආගමික ඉගැන්වීම්වල සඳහන් වෙයි. එ මෙන් ම සම්මත සදාචාරාකල්ප ලිංගික අධ්‍යාපනය තුළ ඉගැන්වෙනු දැකීමට බොහෝ සැදැහැවත්හු කැමති වෙති. ලිංගික කරුණු පිළිබඳ දැනුම අත්‍යාවශ්‍ය  එනම් නොතැකිය හැකි දෙයක් නොවන නිසා එය ලබාදීම හැකිතාක් දුරට සුරක්ෂිතකරණය අරමුණුකරගනිමින් සිදුවිය යුතු බව ඔවුහු පවසති.

ලිංගික සුළුතරයන් උදෙසා ලිංගික අධ්‍යාපනය
ලිංගික සුළුතරයන්ට සම්බන්ධ කරුණු පාසල් විෂය නිර්දේශයන්ට ඇතුළත් කිරීම ද මතභේදයන්ට මුල් වූ කරුණකි. ලිංගික සුළුතරයන් (LGBT) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ස්ත්‍රී සමසරාගික (Lesbian), පුරුෂ සමසරාගික (Gay), උභය සරාගික (Bisexual) සහ ලිංගික සංක්‍රාන්තික (Transgender) පිරිස් ය. ඔවුන්ගේ ලිංගික අනන්‍යතාවයන්ට ආමන්ත්‍රණය කරන ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් LGBT Sex Education හෙවත් ලිංගික සුළුතරයන් උදෙසා වැඩසටහන් යන්නෙන් අදහස් වෙයි. මෙම වැඩසටහන් තුළ ඔවුන්ගේ ලිංගික දිශානතියට අනන්‍ය වූ වගකීම් සහිත ලිංගික හැසිරීම් උගන්වනු ලැබේ. නමුත් පාසල් බොහොමයක මෙවැනි අධ්‍යාපන වැඩසටහන් නොපවතින බව හෙළි වී ඇත.  ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රාන්ත අටක ( එනම් ඇලබාමා, ඇරිසෝනා, ලුයිසියානා, මිසිසිපි, ඔක්ලහෝමා, සවුත් කැරොලිනා, ටෙක්සාස් සහ උටා යන ප්‍රාන්තවල) ලිංගික සුළුතරයන් උදෙසා වැඩසටහන් ප්‍රතිශේධ කරන නීති පවතී. තම ප්‍රජාව පිළිබඳ සුභවාදී යමක් අසා තිබුණේ ලිංගික සුළුතර සිසුන්ගෙන් 20%ක ප්‍රතිශතයක් පමණක් වූ අතර ඔවුන්ට ලිංගික සුළුතරයන් පිළිබඳ , ඉතිහාසය හෝ සමාජ අධ්‍යයනය විෂයේ දී තරම් ධනාත්මක දැක්මක්  සෞඛ්‍ය වැනි විෂයක දී හමු නොවන බවත් වාර්තා කර තිබේ.

පක්ෂව
සුළුතර ලිංගික වැඩසටහන්වලට පක්ෂ ව කරුණු දක්වන්නන්  සමලිංගිකත්වය නිර්දේශගතවීම තුළින් ලිංගික සුළුතර සිසුන්ට ඇවැසි ලිංගික සෞඛ්‍ය තොරතුරු ලබාදීමටත් ලිංගික සුළුතර සිසුන්ගේ දුර්වල ආත්මාභිමානය (low self esteem) නඟාසිටුවීමට සහ ඔවුන් තුළ පැවතිය හැකි විෂාදය (depression) වැනි තත්ත්වයන්ගෙන් අත්මිදවීමටත් උපකාරී වන බව පවසති.  (ලිංගික සුළුතර සිසුන් මෙවැනි තත්ත්වයන්ට ගොදුරු විය හැකි  බව පර්යේෂණ විසින් පෙන්වා දී ඇත.)  සමලිංගද්වේෂයෙන් සිදුකෙරෙන අඩන්තේට්ටම් (homophobic bullying) අඩුකිරීමටත් ඉන් හැකි වන බව ඔවුහු පවසති.  ලිංගික අධ්‍යාපනයේ හෙට දවස(Future of Sex Education) විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ජාතික ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපන ප්‍රමිතීන් ලිංගික සුළුතරයන් ඇතුළත් කරගත් විෂය නිර්දේශයකට කදිම නිදසුනකි. එම අධ්‍යාපන ප්‍රමිතීන් ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහනක අනිවාර්යයෙන් ම ඉගැන්විය යුතු විෂය ප්‍රදේශ හතක දළ ව්‍යුහය දක්වන අතර ඉන් එකක් වන්නේ අනන්‍යතාවයයි(Identity). එහි දී සිසුන්ට තම ජීවන ගමනේ දී තමන් කවුරුන්ද යන්න වටහා ගැනිම තුළ ස්ත්‍රී සමසරාගිකත්වය, පුරුෂ සමසරාගිකත්වය, උභය සරාගිකත්වය සහ ලිංගික සංක්‍රාන්තිකත්වය සිය අනන්‍යතාවය ලෙස තෝරාගත හැකි ජීවන විලාසිතාවන් වශයෙන් පෙන්වා දෙයි. ලිංගික අධ්‍යාපනයේ හෙටදවස පවසන අන්දමට මෙම නිර්දේශය ළදරු පාසැලේ දී සිට ඇරඹිය යුතු අතර සිසුන්ගේ පරිණත බවට සහ වයසට සාපේක්ෂ ව පාසැල් අධ්‍යාපනය තුළ වඩා සංකීර්ණ විෂය කොටස් බවට පත්විය යුතු ය.

විපක්ෂව
ලිංගික සුළුතරයන් පිළිබඳ ව පංති කාමරය තුළ සංවාදයට ගැනීම දරුවන් ව අනුචිත මාතෘකාවන්ට නිරාවරණය  කරන බවටත් ඇතැම් ආගමික ඉගැන්විම්වලට නිගරු කිරීමක් බවටත් විරුද්ධවාදීහු නිරතුරු ව චෝදනා නගති. සමලිංගිකත්වය නිර්දේශගතවීම තුළින් සිය දරුවන්ට ඉගෙනීමට සුදුසු නුසුදුසු දේ ගැන තීරණ ගැනිමට මවුපියන්ට ඇති අයිතිය උල්ලංඝනය වන බවත් පාසල විසින් දරුවන්ගේ සමාජ සංවරයට අදාළ නිශ්චිත දේශපාලන මත දැක්වීමක් නොකළ යුතු බවත් ඔවුහු පවසති. වර්තමානයේ පවතින බොහෝ ලිංගික අධ්‍යාපන නිර්දේශයන්හි සුළුතර ලිංගිකත්වය ආශ්‍රිත මාතෘකා අන්තර්ගත නොවන අතර සුළුතර ලිංගිකත්වයට අදාළ කරුණු පිළිබඳ ව ප්‍රමාණවත් අධ්‍යාපනයක් නොසැපයෙන බව සිසුන්ට නිතර හැඟී ගොස් ඇති බව අධ්‍යයන වාර්තා පෙන්වා දෙයි.

ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය පිලිබඳ ලෝක තත්වය

අප්‍රිකාව

ඊජිප්තුවේ රජයේ පාසැල් වල,  මධ්‍ය-ප්‍රාරම්භ අවධියෙහි දෙවන හා තෙවන වසරන්හිදී (ශිෂ්‍යයෝ වසර 12–14 සපුරත්ම),   පුරුෂ හා ස්ත්‍රී ප්‍රජනන පද්ධතීන්, ලිංගික අවයව, උපත් පාලනය සහ ලිංගාශ්‍රිතව බෝවෙන රෝග පිළිබඳව උගැන්වුම  මගින් දැනුමක් ලබා දෙනු ලැබේ.

ආසියාව
ඉංදුනීසියාව, මොංගෝලියාව සහ දකුණු කොරියාව යන රටවල පාසැල් ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපන වැඩසටහන් උදෙසා ක්‍රමවත් ප්‍රතිපත්ති රාමුවක් පවතී.

මලයාසියාව සහ තායිලන්තය තුළ නවයෞවනයන්ගේ ප්‍රජනක සෞඛ්‍යය අවශ්‍යතාවන් උදෙසා සුවිශේෂී සේවාවන්, පණිවිඩ සහ අමුද්‍රව්‍ය සැපයීම විසින් දායක වි තිබේ.

බංග්ලාදේශය, මියන්මාරය, නේපාලය සහ පාකිස්තානය තුළ කිසිදු විශේෂ ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහනක් දක්නට නොමැත.

ජපානයේ ලිංගික අධ්‍යාපනය වයස අවුරුදු 10/11 වයස්වල පටන් වරප්‍රසාදිත ව පවතින අතර එම වයස්වල දී ආර්තවය සහ ශුක්‍ර මෝචනය වැනි මාතෘකා ආවරණය කෙරේ.

චීනය සහ ශ්‍රී ලංකාව තුළ ලිංගික අධ්‍යාපනය ජීවවිද්‍යා පෙළපොත්වල ප්‍රජනනය පිළිබඳ පරිච්ඡේදවලට සාම්ප්‍රදායික ව කොටු ව පවතී. ශ්‍රී ලංකාවේ තාරුණ්‍යය නිවැරදි ලෙස දැනුවත් වන්නේ වයස අවුරුදු 17ක් 18ක් තරම් වන විට ය.ජාත්‍යන්තර සැලසුම්ගත මාපියභාවය සංවිධානය සහ බී.බී.සී. ලෝක සේවය ලිංගික අධ්‍යාපනය, පවුල් ජීවිත අධ්‍යාපනය, උපත්පාලනය සහ මාපියභාවය පිළිබඳ ව සංවාද ඇතුළත් Sexwise නම් කොටස් දොළහකින් සමන්විත වැඩසටහන් මාලාවක් විකාශය කළ අතර එය මුල්වරට දකුණු ආසියාව තුළත් පසු ව ලොව පුරාත් ප්‍රචාරය විය.

යුරෝපය
ලෝක සෞඛ්‍යය සංවිධානය සියලුම වයස් සිමාවල දරුවන්ට එක්තරා ආකාරයක ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනයක් නිර්දිෂ්ඨ කර සිටී.

ප්‍රංශය
ලිංගික අධ්‍යාපනය 1973 පටන් ප්‍රංශයේ පාසල් විෂය නිර්දේශයේ කොටසක් ව පවතී.සෑම පාසැලක් ම ලිංගික අධ්‍යාපන වැඩසටහන් සඳහා පැය 30-40 කාලයක් වෙන්කළ යුතු අතර උපත්පාලන කොපු එරට අට සහ නමය වසරවල සිසුවියන් අතර අතිනත යැවීම ද දැකිය හැකි ය. 2000 වසරේ ජනවාරි මස ප්‍රංශ රජය රූපවාහිනී සහ ගුවන්විදුලි වැඩසටහන් යොදාගනිමින් උපත්පාලනය පිළිබඳ දැනුවත් කිරීමේ වැඩසටහනක් දියත් කළ අතර මිලියන පහකට ආසන්න අත්පත්‍රිකා සංඛ්‍යාවක් ද උසස් පාසල් සිසුවියන් අතර බෙදාහරින ලදී. 2013 සැප්තැම්බර් මස ප්‍රංශ රජය " les ABCD de l' égalité "(සමානාත්මතාවයේ අ යනු ආ යනු) නමින් "පාසල් තුළ ස්ත්‍රී -පුරුෂ රාමුගතකිරීම් සමග සටන්වැදීම" අරමුණු කරගත් වැඩසටහනක් දියත් කරන ලදී.The ultimate goal is to foster mutual respect between boys and girls early on so that it impacts their conception of the world later on.

ජර්මනිය
1970 පටන් ලිංගික අධ්‍යාපනය ජර්මනියේ පාසල් විෂය නිර්දේශයේ කොටසක් ව පවතී. 1992 සිට එය රාජ්‍ය වගකීමක් බවට නෛතික ව පත්කර තිබේ. පොදු වශයෙන් ගත්විට ඒ තුළ පරිණතවීමේ ක්‍රියාවලිය, යෞවනෝදයේ ශාරිරික වෙනස්වීම්, සංවේදනයන්, ප්‍රජනක ක්‍රියාවලිය සම්බන්ධ ජීවවිද්‍යාත්මක කරුණු, පෙම්සබඳතා පැවැත්වීම, සමලිංගිකත්වය, අනවශ්‍ය ගැබ්ගැනීම් සහ ගබ්සාව, ලිංගික ප්‍රචණ්ඩත්වයේ අනතුරුදායක බව, ළමා අපයෝජනය, සහ ලිංගික ව සම්ප්රේීෂණය වන රෝග වැනි සෑම අංශයක් ම ආවරණය කෙරේ. ලිංගික ඉරියව් (sex positions) පවා ඇතැම්විට නිර්දේශගත කරගන්නා තරමට එය පරිපූර්ණය.

ස්වීඩනය

ආශ්‍රිත ලිපි
 නවයොවුන් ලිංගිකත්වය
 නිදහස් ආලය
 ප්‍රතික්‍ෂේපකිරීමේ කුසලතාව
 ලිංගිකත්ව දිශානතිය

සඳහන් තැන්

වැඩිදුර කියවීමට
Standards for Sexuality Education in Europe

බාහිර සබැඳි
 හැපි ලයිෆ් - ශ්‍රී ලංකා
 Sexuality Information and Education Council of the United States (SIECUS)
 Facts on Sex Education in the United States ගුට්මාචර් අධ්‍යයනායතනය විසින්
 Teachers' TV පාසල් ගුරුවරුන් සඳහා ලිංගික සහ පුද්ගල සබඳතා අධ්‍යාපන වෙබ් අඩවියක්
 Doinitright.org  යෞවනයන්ට ලිංගික සෞඛ්‍යය සම්බන්ධ ව ඇති ගැටලු නිර්ණාමික ව යොමුකළ හැකි තැනක්
 Sexualskills "Nederlandse Vereniging voor Seksuele Hervorming" (Dutch Society for Sexual Reform)විසින් පවත්වා ගෙන යනු ලබන ලිංගික අධ්‍යාපන වෙබ් අඩවියක්
 Talk Often, Talk Soon ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය සම්බන්ධව මව්පිය අත්පොතක් - ඕස්ට්‍රේලියාවේ සෞඛ්‍යය අමාත්‍යාංශය විසිනි.

 RFSU (ස්විඩීෂියානු ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපන සංගමය) විසින් පළකළ ලිංගිත කරුණු ඇතුළත් ප්‍රකාශන කීපයක්

අධ්‍යාපනය - විශයය අනුව
ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය
ලිංගිකත්ව සහ සමාජය

ලිංගිකත්ව අධ්‍යාපනය


Richard Drax (født 29. januar 1958 i Dorset i England) er britisk politiker, medlem af Underhuset for det Konservative Parti.

Drax har en fortid i Coldstream Guards, og er valgt til det britiske Underhus i valgkredsen Syd Dorset siden 2010.

Se også
 Det Konservative Parti

Kilder

Eksterne henvisninger
 www.burkespeerage.com
 www.richarddrax.com

Officerer fra Storbritannien
Britiske konservative politikere

Richard Drax


La gare de Mykolaïv (ukrainien : Mykolaïv (станція)) est une gare ferroviaire située dans la ville de Mykolaïv en Ukraine.

Situation ferroviaire

Histoire
La gare est ouverte en 1908.

Service des voyageurs

Accueil

Desserte

Intermodalité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Transport ferroviaire en Ukraine,
 Liste de gares en Ukraine.

Liens externes

Gare dans l'oblast de Mykolaïv
Gare mise en service en 1908
Gare

Gare de Mykolaïv


Gagavuzlar ya da Gagauzlar, bugünkü Moldova Cumhuriyeti'nde, başta Gagavuzya olmak üzere kuzeydoğu Bulgaristan, Ukrayna, Romanya ve Yunanistan'da yaşayan, çoğunluğu Ortodoks Hristiyan olan bir Türk topluluğu. Ayrıca Trakyanın yerli halkı Müslüman Gacalların ve Marmara, Batı Karadeniz'in yerli halkı olan Manavların Yörük olmayan katmanının nüfusunun Gagavuzlardan geldiğine inanılmaktadır.

Etimoloji
Gagavuz adı ilk defa 1817 tarihli Rus nüfus sayımındaki belgelerde geçmektedir. Türkiye'de ve dünyada daha çok Gagauz şeklinde kullanılmaktadır.
Türkiye'de ilk olarak İstoyan Cansızov'un "Balkan Şib-i Ceziresinde Türkler" (Tarih-i Osmanî Encümeni Mecmuası, c.17, İstanbul 1328) adlı makalesinde Gagavuzlardan bahsedilmiştir. Gagavuzlar hakkında ilk önemli bilgileri veren Yaşar Nabi Nayır, Türk Gagauzlar olarak kaydettiği Gagauz adının, Gök sözcüğünden gelen Gaga sözüyle Oğuz adının birleşmesinden meydana geldiğini, bunun için de bu Türklere Gök-Oğuz denilebileceğini söyler. Yaşar Nabi Nayır'ın bu şekilde ortaya attığı Gök-Oğuz adı, yakın dönemlere kadar popüler bir adlandırma olarak kullanılmıştır.

Din
Gagavuzların çoğunluğu Ortodoks mezhebine bağlıdır. Ancak Ortodoks olmayan bir kısım Gagavuz da vardır. Ortodoks olmayan Gagavuzlar,  Katolik ve Subbotnik, Evanjelistlerden oluşmaktadır.  Birçok Gagavuz Hristiyan olmalarına rağmen domuz eti yemezler ve ayrıca bir kısmı da erkek çocuklarını sünnet ettirmektedir. Ortodokslar komünizm sonrası, diğer eski Sovyet halklarında olduğu gibi, inançlarını daha rahat uygulayabilir hale gelmişlerdir.

Kökenleri
Gagavuzların kökenleri hakkında bugüne kadar yerli Balkan asıllı halklardan oldukları ve sonradan "Türkleştikleri/Türkleştirdikleri" gibi  iddialarda dahil çok sayıda değişik tez öne sürülmüştür. Tarihi gelişimleri kesin olarak saptanamamak ile birlikte bugün dünyada akademik çevrelerce yaygın kabul gören görüş, Gagavuzların kökeninin Oğuz kökenli bir Türk topluluğu olduğu yönündedir. Gagavuzların Balkanlara ve bugünkü Ukrayna bölgesine ilk defa 11. yüzyıl civarında  Asya'dan göç ettikleri, Peçenek, Uz (Oğuz), Kıpçak  Türkleri ile aynı soydan geldikleri düşünülmektedir. Ortodoks Hristiyan olan Gagavuzların konuştuğu dil; bulundukları bölgelere göre, Slav, Yunan ve Romen dillerinin etkisinde kalmış, büyük ölçüde Türkiye Türkçesine ve ağız olarak da Balkan Türkçesi ağzına benzemektedir.

Gagavuzlar üzerine uzun süren araştırmalar yapmış Polonyalı bilim insanı Tadeusz Kowalski, Gagavuzların kökenini üç tabakaya ayırır:

1- En eski tabaka, kuzeyden gelen bir Türk topluluğunun kalıntısıdır.

2- İkinci tabaka Osmanlıların gelişlerinden daha önceki bir devre uzanan güneyden gelen kuvvetli bir gruptur.

3- Üçüncü tabaka Osmanlı devrinin Türk kolonilerinden ve Türkleşmiş unsurlarından teşekkül eder.

Kowalski'nin tanımlamasına göre; Gagavuz topluluğu içine güneyden katılan kitle, Gagavuz dilinin karakteristik yapısını etkilemiştir. Gagavuzların Hristiyanlığı'nın, kökeni Tuna ötesi olan, kuzeyden gelen eski tabakadan kaynaklandığı, Gagavuzlarla büyük benzerlikleri bulunan Deliorman Türklerinin Müslümanlığı'nın ise güney kaynaklı olan "ikinci" ve "üçüncü" tabakadan kaynaklandığı düşünülmektedir.
Gagavuzların ilk tabakasını oluşturan boy veya boylar hakkında farklı görüşler ileri sürülmüştür. Buna göre Gagavuzların en eski tabakasını, kuzeyden gelen Türk topluluğunu Çek tarihçi Jireçek Kumanlara, Bulgar tarihçi Mladenov Asparuh Bulgarlarına(İdil Bulgarları), Kumanlara ve Oğuzlara, Çek arkeoloğu Şkorpil kardeşler Asparuh Bulgarlarına, Bulgar Petko R. Slaveikov Peçeneklere ve Kumanlara, Romanyalı St. Georkesku Kumanlara ve Oğuzlara dayandırmaktadır.

Yine Kowalski'nin güney kaynaklı olarak tanımladığı ikinci grup ise, Balaşçev'in Seyyid Lokman Oğuznâmesine dayanarak ileri sürdüğü Paul Wittek'in ise Yazıcıoğlu Ali'nin Selçuknâmesi'ne dayanarak geliştirdiği II. İzzeddin Keykavus ve Sarı Saltuk ile Balkanlar'a geçen Selçuklu Türklerinin Hristiyanlaştırıldığı düşüncesine bağlanmaktadır.

Üçüncü tabakanın ise, Anadolu'ya Müslüman Türklerden önce yerleşmiş ve çeşitli nedenlerle Hristiyanlaşmış Karamanlılardan bazı grupların, Osmanlı döneminde Balkanlar'a göç ederek Gagavuz Türkleri ile kaynaşmaları sonucu ortaya çıktığı düşünülmektedir.

Çek K. Jireçek, 11.-13. yüzyıllar arasında Balkanlar ve Orta Avrupa'da derin izler bırakan Kumanların Gagavuzların atası olduğunu düşünmektedir. Ayrıca Bulgar Petko R. Slaveikov ve Romanyalı St. Georgesku gibi bazı araştırmacılar Gagavuzların etnik yapısı üzerinde Kumanların çok büyük payı olduğunu ifâde etmektedirler.

 Dil

Ana madde: Gagavuzca

Gagavuzca çoğunluğu Moldova'daki Gagavuz Yeri Özerk Bölgesi'nde yaşayan Gagavuzların konuştuğu dildir. Yaklaşık 300.000 kişi tarafından konuşulur. Gagavuzca, Oğuz grubuna bağlı bir Türk dilidir.

Komşu dillerden birçok ödünç sözcük almasına rağmen bir Türkiye Türk'ü ile Gagavuz Türk'ü kolayca anlaşabilir. Eskiden Gagavuzca Yunan alfabesi ile yazılırdı; ancak 1957'de Kiril alfabesi kullanılmaya başlanınca Yunan alfabesinden vazgeçilmiştir. Moldova'nın bağımsızlığına kavuşması ve Gagavuzlara özerklik verilmesinden sonra Türk alfabesi üzerine biçimlendirilmiş bir alfabe oluşturuldu.

Bu alfabe günümüzde hâlâ kullanılmaktadır. Türk alfabesinden farklı olarak Gagavuz alfabesinde (Türkçedeki açık e sesi yerine) Ää harfi, Êê ve Ţţ''' harfleri bulunur. Gagavuzcada yazı dili Türkiye'de halk arasında konuşulan Türkçenin yazıya dökülmüş biçimidir denebilir. Ğ'' harfinin yerine birçok sözcükte ünlü harfler çift yazılarak Ğ sesi kazandırılır.

Ayrıca bakınız
 Gagavuzya
 Yunanistan'daki Gagavuzlar
 Oğuzlar
 Türk halkları
 Uz Hanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Gagavuz Türkçesi Vikipedisi

Bulgaristan'daki etnik gruplar
Hristiyan Türkler
Kazakistan'daki etnik gruplar
Kırgızistan'daki etnik gruplar
Moldova'daki etnik gruplar
Oğuzlar
Özbekistan'daki etnik gruplar
Peçenekler
Romanya'daki etnik gruplar
Rusya'daki etnik gruplar
Türk halkları
Ukrayna'da toplum
Gagavuzlar

Gagavuzlar


Şahan Gökbakar (d. 22 Ekim 1980, İzmir), Türk komedyen ve oyuncu; Recep İvedik film serisinin yapımcısı, senaristi ve oyuncusu. İlk rol aldığı film 2006 yapımı Gen, ilk başrol oynadığı filmi ise 2008 yapımı Recep İvedik'tir. Yarattığı film serisinden Recep İvedik 5 ise Türkiye'de tüm zamanların en çok izlenen ve sinemada en çok gişe yapan film rekoruna sahiptir.

Hayatı
Babası Osman Selçuk Gökbakar, annesi Lerzan Gökbakar'dır. Babası Osman Selçuk Gökbakar, 1988 yılında bir trafik kazasında vefat etti. Balkan göçmeni bir ailenin torunudur. okul hayatına Ankara'da başladı ve ilk, orta, lise öğrenimini ODTÜ Kolejinde tamamladı. 1998 yılında Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesi Tiyatro Bölümüne 350 kişi arasında ilk dörde girerek başladı ve bu bölümden 2002 yılında mezun oldu.

Kariyeri
Mezuniyetinden sonra İstanbul'a yerleşen Gökbakar, bir süre çeşitli reklam seçmelerine katılarak şansını denedi. Sonrasında "Zıbın" isminde bir program hazırladı ve bu program 2003'ü 2004'e bağlayan yılbaşı gecesi TV8'de yayımlandı. Zıbın programında çoğu reklam ve olayları alaya alırken mizah ve düşünceyi birleştirmişlerdir. Ayrıca TRT 1'de pazar günleri canlı yayımlanmış "7. Gün" programında beş hafta boyunca sunuculuk yaptı. Ardından daha önce Kamil Güler'in sunduğu Zoka isimli gizli kamera yarışma programının sunuculuğunu ve oyunculuğunu yapmaya başladı ve 13 bölüm devam ettirdi.

Zoka'dan sonra yine TV8'de Alper Mestçi ile beraber "Dikkat Şahan Çıkabilir" isminde bir antimedya-skeç şov hazırladı ve bir sezonu 15 bölüm ile geride bıraktı. Özellikle yaptığı Recep İvedik, Bülent Binbaş ve Küçük Oskar tiplemeleriyle ilgi çekti. Gökbakar, ilk olarak 2006 yapımı Gen adlı korku filminde Tecrit Hastası karakterini canlandırmıştır. Bu filmin yönetmeni kardeşi Togan Gökbakar'dır. 2007 yılında NTV'de yayımlanan Kime Diyorum Ben adlı reality show programını hazırlamıştır. 22 Şubat 2008 tarihinde vizyona giren ve Dikkat Şahan Çıkabilir programındaki tiplemelerden biri olan Recep İvedik filmi Türk sinema tarihinde en fazla izlenen filmlerden biri olmuştur. Ayrıca Kanal 1'de 4 bölüm olarak rol aldığı Kolay Gelsin adlı doğaçlama sit-com yayımlanmıştır. Eylül 2016'da Halkbank reklam filmi çekmiştir.

Özel hayatı
Selin Ortaçlı ile evli olan Şahan Gökbakar'ın Deniz Efe adında bir oğlu, Ela isminde bir kızı bulunmaktadır.

Filmografisi

Televizyon programları
 Zoka (TV8 ve Show TV) (2004)
 Dikkat Şahan Çıkabilir (TV8 ve atv) (2005)
 Leyt Nayt Şov: Kime Diyorum Ben (NTV) (2006)
 Kolay Gelsin (Kanal 1) (2008)
 Engin Jurnal (TV8)

Ödülleri
 (2014) 41. Magnum Altın Kelebek Ödül Töreni - Sinema Özel Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1980 doğumlular
İzmir doğumlu erkek oyuncular

Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Türk erkek seslendirme sanatçıları
Türk komedyenler
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Bilkent Üniversitesi Müzik ve Sahne Sanatları Fakültesinde öğrenim görenler

Şahan Gökbakar


Heinz von Schumann (* 14. Februar 1911 in Elbing; † 17. März 1993 in Waldliesborn) war ein deutscher Organist, Chordirigent, Musikdirektor, Komponist und Gymnasiallehrer.

Leben
Schumann besuchte das humanistische Königliche Gymnasium Elbing. Nach dem Abitur studierte er ab 1931 an der Albertus-Universität Königsberg Musikwissenschaft bei Joseph Müller-Blattau und Germanistik bei Josef Nadler und Paul Hankamer. Bereits im 2. Semester 1931 erhielt er die Organisten- und Chordirigentenstelle an der Kirche zur Heiligen Familie (Königsberg). Zugleich durchlief er eine praktische musikalische Ausbildung am Hochschulinstitut für Schul- und Kirchenmusik. 1933 übernahm er in Königsberg die Leitung des Schubertchores. 1935 machte er ihn zu einem Oratorienchor und führte mit ihm Werke von Joseph Haas, Hermann Grabner und Hans Pfitzner auf. Außerdem leitete er ab 1937 die Thalia und ab 1938/39 den Königsberger Männergesangverein.

1935 heiratete er eine Tochter des berühmten Imkers Carl Rehs. Zwischen 1936 und 1948 schenkte sie ihm sechs Töchter und zwei Söhne. 1939 bestand er in Berlin die Künstlerische Prüfung für das Lehramt an Höheren Schulen. Zur Wehrmacht eingezogen, nahm er von 1939 bis 1945 am Zweiten Weltkrieg teil und kämpfte beim Überfall auf Polen, im Westfeldzug und Deutsch-Sowjetischen Krieg. Dennoch konnte er 1941 nach einem weiteren Studiensemester die Wissenschaftliche Prüfung für das Lehramt an Höheren Schulen in Königsberg ablegen. Im selben Jahr wechselte er als Organist an die katholische Adalbertkirche (Königsberg). Nachdem er 1943 schließlich die Pädagogische Prüfung in Berlin abgelegt hatte, wurde er Studienassessor und 1944 Studienrat.

In der Schlacht um Ostpreußen floh seine Frau am 23. Januar 1945 mit sieben kleinen Kindern auf dem Lazarettschiff Pretoria  über die Ostsee nach Greifswald.  Dort baute Schumann einen Jugendchor und ein Jugendorchester der Freien Deutschen Jugend auf. Zur Mitgliedschaft in der SED gedrängt, floh er mit der Familie nach Hessen. In Fulda wurde er 1947 Studienrat und Musikbeauftragter der Stadt. Mit dem Konzertchor "Winfridia" Fulda und dem Städtischen Kammerorchester inszenierte er die Uraufführung der Totenmesse von Joseph Haas und seiner eigenen Kantate Frieden auf Erden.

Von 1953 bis 1955 wechselte er als Studienrat nach Duisburg, wo er den Ostpreußenchor leitete. Anschließend war er bis zur Pensionierung 1969 Städtischer Musikdirektor in Lippstadt.

Ehrungen
 Kulturpreis der Landsmannschaft Ostpreußen (1979)

Schriften
 Unvergessliche Musikstadt Königsberg. In: Ostpreußenblatt, 26. Jg. (1975) Folge 32, S. 9 und Folge 33, S. 6.
 Unvergessliche Musikstadt Königsberg. (Über die Vereinigte Musikalische und Singakademie.) In:  Ostpreußenblatt, 27. Jg. (14. Februar 1976) Folge 7, S. 9.

Weblinks
  –  mit Bild

Einzelnachweise

Musikpädagoge
Gymnasiallehrer
Person (Königsberg, Preußen)
Person (Lippstadt)
Person im Zweiten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Person (Fulda)
Chorleiter
Person (Duisburg)
Komponist klassischer Musik (20. Jahrhundert)
Organist
Träger des Kulturpreises der Landsmannschaft Ostpreußen
Deutscher
Preuße
Geboren 1911
Gestorben 1993
Mann

Heinz von Schumann


محمية الشوح والأرز و تقع ضمن أراضي الجمهورية العربية السورية في ناحية صلنفة في محافظة اللاذقية و قد أعلنت منطقة محمية بيئية حراجية غابات ذات طابع علمي تدريبي مع استغلال سياحي مدروس، منذ  بقرار من وزير الزراعة و الإصلاح الزراعي السوري

و الهدف منها المحافظة على الأنواع الحية الرئيسة في المحمية بالإضافة إلى استغلالها لأغراض البحث العلمي والسياحة البيئية و تأمين مصادر دخل للسكان المحليين دون تعريض مكونات الموقع لخطر التدهور والانقراض، بدء بتنفيذها عام 2002 م، و هي تغطي مساحة مقدارها 1.350 هكتار وهناك اقتراح في التوسع بها إلى 20.000 هكتار

وتعتبر المحمية من الغابات المتوسطية في سورية.

الغابات السورية

الموقع

تقع غابة الشوح والأرز في الجزء الشمالي من سلسلة الجبال الساحلية السورية على السفحين الغربي والشرقي لقمة جبل النبي (متى) ـ أعلى قمة في الجبال الساحلية متى التابعة لناحية صلنفة بمحافظة اللاذقية و هي منطقة جبلية عالية يحدها من الشمال طريق (صلنفة - محطة البث- الغاب) ومن الجنوب (المنطقة العقارية و أبراج) ومن الغرب طريق عام (صلنفة- جوبة برغال) و من الشرق (المنطقة العقارية و جورين و الريحانة)، ويتراوح ارتفاعها بين  1100م إلى 1562م عن سطح البحر.

وصف المحمية
وتمثل هذه المحمية ضمن الغابات المتوسطية في سورية وهي مؤلفة من حوالي 1000 هكتار من غابات الأرز على السفح الشرقي وبضع هكتارات من غابات الشوح على السفح الغربي ولا تتجاوز التغطية النباتية الشجرية 40-50% من المساحة الكلية

، وهي منطقة جبلية تتوزع على عدة جبال وهضاب وتلال تبلغ مساحتها الإجمالية 1.350 هكتار، و يمكن تقسيمها إلى 13 منطقة متجانسة:
 9 مناطق في غابة الشوح
 3 مناطق في غابة الأرز
 1 منطقة مختلطة من الشوح والأرز
تقع محمية الشوح والأرز في الطابق البيومناخي الرطب جدا والبارد، مناخها متوسطي رطب، يتراوح ومعدل الهطول السنوي يصل إلى 1500مم، تربتها بنية متوسطية تحوي على نسبة عالية من الدبال يتفاوت عمقها بين 15 سم إلى متر وفي كثير من المناطق تظهر الصخرة الأم الكلسية القاسية حيث تنتشر فيها الصخور الكلسية والدولوميت من العصر الجوراسي وتطل من الشرق على سهل الغاب الانهدامي و إن الحدود الارتفاعية للطوابق النباتية في المحمية كما يلي:
 السفح الغربي لسلسلة الجبال الساحلية:
 850م – 1250م  طابق السنديان شبه العذري.
 1250م – 1500م طابق الشوح
 السفح الشرقي لسلسلة الجبال الساحلية:
 850م -1100م  طابق السنديان البلوطي والسنديان شبه العذري.
 1300م – 1100م طابق الأرز اللبناني السوري

الأنواع النباتية والحيوانية في المحمية

الأنواع النباتية
تم العثور في المحمية على الكثير من الأنواع النباتية الجديدة التي لم يكن يعرف بوجودها في الفلورا السورية

وأبرز هذه الأنواع هو: اللوز الشائع - الخوخ الزاحف و السفمدر التزييني ليصبح مجموع عدد الأنواع النباتية التي تحتويها المحمية 142 نوعًا نباتيًا (بحسب بيانات 2006) موزعة على 107 أجناس و50 فصيلة نباتية و هذا يشكل نحو  11,88% من الأجناس النباتية و 38,46 % من الفصائل النباتية الموجودة في سورية ويتواجد في المنطقة 53 نوعًا خشبيًا و 89 نوعًا من الأعشاب و الحشائش. ومن الأنواع النباتية السائدة في الموقع:
 الصلع
 الشرد المشرقي
 العدريش
 السنديان الأرزي
 السنديان اللبناني
 الأرز اللبناني
 السفرجلية الدرهمية
 الدردار المزهر
 قيقب مونبلييه
 البايونيا
 السوسن ذو الحلة الزرقاء
 المرجان عريض الأوراق
 الغبيراء الممغصة
 الشوح السوري
 الأتروبا
 الأرونلريا
 الصابونية

إضافة إلى العديد من الأنواع النادرة والمهددة بالانقراض مثل النبق المسهل  والبايونيا .

ويضاف إلى هذا التنوع النباتي العديد من الأنواع السحلبية والتريديات النادرة والمهددة والفطور المتنوعة والعديد من الأصول الوراثية للأشجار المثمرة من الأجاص البري والتفاح البري والمحلب والزعرور وخوخ الدب بالإضافة إلى العديد من الأنواع العشبية الأخرى.
كما وتضم المحمية غابات من أشجار العذر واللزاب والشوح والأرز والبلوط والشربين.

الأنواع الحيوانية
يقدر عدد أنواع الكائنات الحيوانية الحية في محمية الشوح والأرز بأكثر من 94 نوعًا منها :

حيوانات
من مختلف صفوف الفقريات والثدييات منها: الذئب  - الثعلب  - الضبع  - الأرنب البري  - السنجاب  - الغزال الجبلي  - الأيل الأسمر  بالإضافة إلى الخنزير البري وفأر الغابات والخلد والقنفذ وأنواع أخرى عديدة. وقد كانت محمية الشوح موئلا للعديد من الأنواع التي واجهت الانقراض كالنمر السوري والدب البني السوري الذي اختفى ويتم العمل على إعادته إلى المحمية.

طيور
الشحرور  - أبو الحن  - العصفور الدوري  - الغراب الأبقع  - أبو زريق  - العصفور الخضيري  - الغراب الزيتوني  - النسر الأقرع  بالإضافة إلى الحجل و باشق العصافير و السقراق والبومة الصغيرة النادرة أم قويق.

المحمية كمشروع سياحي
يمكن زيارة محمية الشوح و الأرز للتمتع بمناظرها و مشاهدة حيواناتها كما و يمكنه الصعود إلى قمتها و التمتع بإطلالتها على القرى الريفية والمصايف المجاورة مثل عين البيضاء والبارد وباب جنة وهي قرى جميلة توجد فيها ينابيع مياه عديدة وهناك قريتا جب الغار وجب الشوح. والسكان المحليون لهذه القرى هم شركاء حقيقيون بالمحمية وحمايتها.
بالنسبة للمنامة و الخدمات الترفيهية كالمطاعم و المنتزهات يستطيع الزائر أ ن يحصل عليها من القرى و المدن المجاورة للمحمية وخاصة صلنفة.

طالع
قائمة المحميات الطبيعية في لبنان
محمية الشوح والأرز
أنواع الأشجار المحلية في لبنان والبلدان المجاورة (كتاب)

مصادر
 الهيئة العامة لشؤون البيئة - سورية
 Syria News  Nobles-News.com  اخبار سوريا الزقزاق الأنيس وأكبر تجمع شتوي في سورية...محميات على امتداد الوطن
 أهم المحميات الطبيعية في سورية - جبلة دوت كوم
 نادي محبي السفر إلى سورية

مراجع و هوامش

غابات سوريا
محافظة على البيئة
شوح
جبال سوريا

محمية الشوح والأرز


Kondrit, kıkırdak (dokusunun) iltihaplanmasıdır (enflamasyon). Farklı biçimlerde olabilir, bu biçimlere osteokondrit ve kostokondrit dahildir.

Ortopedi
Romatoloji

Kondrit


Le secrétaire adjoint du Bureau des affaires africaines est le chef du Bureau des affaires africaines, au sein du département d'État des États-Unis, qui dirige le fonctionnement de l'établissement diplomatique américain dans les pays d'Afrique subsaharienne et conseille le secrétaire d'État et le sous-secrétaire aux affaires politiques.

Historique
Le , le Congrès a autorisé un  sous-secrétaire d'État, permettant au département d'État de créer un bureau chargé des relations avec les nations nouvellement indépendantes d'Afrique. Au début, lorsque le département d'État a créé trois divisions géographiques en 1909, les affaires africaines étaient sous la responsabilité des Divisions des affaires du Proche-Orient et de l'Europe occidentale. L'arrêté départemental n° 692 du 15 juin 1937 a transféré la responsabilité de tous les territoires africains à l'exception de l'Algérie et de l'Union sud-africaine à la division des affaires du Proche-Orient. Une division des affaires africaines a été créée au sein du bureau des affaires du Proche-Orient en janvier 1944. Lorsque le Bureau des affaires du Proche-Orient, de l'Asie du Sud et de l'Afrique a été créé, il y avait toujours une division des affaires africaines au sein de ce bureau.

Liste des sous-secrétaires d'État aux affaires africaines
Provenance :

Références

Liens externes

Relations entre l'Afrique du Sud et les États-Unis
Politique étrangère des États-Unis

Secrétaire d'État adjoint aux affaires africaines


ශ්‍රීමත් තෝමස් එඩ්වඩ් ද සම්පායෝ, (King's Counsel) (1855 – 1927) ලංකා විනිසුරුවරයෙක් සහ නීතිඥයෙක් විය. ඔහු ලංකාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරුවරයෙකු විය.

චරිතාපදානය
1855 සැප්තැම්බර් 10 වැනි දින කොළඹදී මහා විදානේ මුදලිආර් ගේබ්‍රියෙල් ද සම්පායෝට දාව උපන් ඔහු කොළඹ ඇකඩමියේ (දැන් කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලය ) අධ්‍යාපනය සඳහා රැජින ශිෂ්‍යත්වයක් ලබා ගැනීමට පෙර ශාන්ත බෙනඩික්ට් විද්‍යාලයේ (කොට්ටංචින සෙමනේරිය) අධ්‍යාපනය ලැබීය.  පෝරම ත්‍යාගය, ලතින් සහ ගණිතය සඳහා ත්‍යාග සහ ප්‍රිය කරන ලද Turnour ත්‍යාගය දිනා ගනිමින් ඔහු පාසලේදී විශිෂ්ට විය. ඉන්පසු ඔහු කේම්බ්‍රිජ් විශ්ව විද්‍යාලයට ඉංග්‍රීසි විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යත්වය දිනාගත් අතර කේම්බ්‍රිජ් හි ක්ලෙයාර් විද්‍යාලයේ ඉගෙනුම ලැබුවේ 1881 දී LLB උපාධියක් ලබා ගනිමිනි. පසුකාලීනව ඔහු සිල්වර්ස්මිත් වීදිය ක්ලැරෙඩන්හි පිහිටි ඔහුගේ මන්දිරය ක්ලෙයාර් විද්‍යාලය ලෙස නම් කළේය.

නැවත ලංකාවට පැමිණි ඔහු සිය නීතිඥ වෘත්තිය ආරම්භ කළේ කොළඹදීය. ඔහු අලුතින් පිහිටුවන ලද ලංකා නීති විද්‍යාලයේ කථිකාචාර්යවරයෙකු සහ පරීක්ෂකවරයෙකු ලෙසද, ලංකා නීති වාර්තාවල සම කර්තෘවරයෙකු ලෙසද සේවය කළේය. ඔහු ජොහැන්නස් වොට්ගේ පරිත්‍යාග පිළිබඳ මාතෘකාව ඉංග්‍රීසියට පරිවර්තනය කළේය. ටිකෙන් ටික ඔහු බාර් එකේ නායක ෆෙඩ්රික් ඩෝන්හෝස්ට් සහ සුප්‍රසිද්ධ ප්‍රොක්ටර් එෆ්.ජේ ද සේරම්ගේ අවධානයට ලක් විය. ඔහු දිසා විනිසුරුවරයෙකු ලෙස පත්වීම මෙන්ම කිරීටයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ තනතුරක් පිරිනැමීම ප්‍රතික්ෂේප කළේය. 1903 වන විට ඔහු සාර්ථක වෘත්තියක් භුක්ති විඳිමින් සිටි අතර, පොන්නම්බලම් රාමනාදන් සහ ෆෙඩ්රික් ඩෝන්හෝස්ට් සමඟ ලංකා තීරුවේ පළමු "සිල්ක්ස්" සමඟ රජුගේ නීතිඥයෙකු ලෙස දිවුරුම් දුන්නේය.  එම වසරේම ඔහු සහකාර කොමසාරිස්වරයෙකු ලෙස පත්වීම පිළිගත්තේය. 1915 දී ඔහු පුයිස්නේ විනිසුරුවරයෙකු ලෙස පත් කරන ලද අතර 1922 දී ජ්‍යෙෂ්ඨ පුයිස්නේ විනිසුරුවරයෙකු බවට පත් කරන ලදී. ඔහු වැඩබලන අගවිනිසුරු ලෙස අවස්ථා කිහිපයකදී කටයුතු කළ අතර, 1924 දී රජු විසින් නයිට් උපාධිය ලබා ගන්නා ලදී.

භක්තිමත් කිතුනුවකු වූ ඔහු ලංකා කතෝලික සංගමයේ පළමු සභාපතිවරයා විය. පාප් වහන්සේ ඔහුට මහා ශාන්ත ග්‍රෙගරිගේ ශුද්ධ නියෝගයේ නයිට් කමාන්ඩර් සම්මානය පිරිනැමූහ.

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

 නීත්‍යනුකූල ලෝලීන් පිළිබඳ නව පරිච්ඡේදයක ආරම්භය සනිටුහන් කරමින්
1927 මරණ

තෝමස් ද සම්පායෝ


Vaskeresztes (em : Großdorf) é um município da Hungria, situado no condado de Vas. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 373 habitantes.

Localidades de Vas (Hungria)

Vaskeresztes


Luksemburški nogometni savez (luks.: Lëtzebuerger Foussballfederatioun,njem.: Luxemburger Fußballföderation) je glavno nogometno tijelo Luksemburga.
Osnovan je 1908. i pridružuje se FIFA-i u 1910. g. Luksemburški nogometni savez je jedan od osnivača UEFA-e.

Vanjske poveznice
 Službena stranica

Nogomet u Luksemburgu
Nacionalni nogometni savezi

Luksemburški nogometni savez


Putifar sau Potifar este un personaj din povestea biblică a lui Iosif din Cartea Geneza. Acolo se spune că Putifar era căpitan al gărzilor palatului. În Coran este menționat cu titlul său, Aziz. Iosif, vândut ca sclav de frații săi, este dus în Egipt, unde este vândut lui Putifar ca un sclav domestic. Putifar îl face pe Iosif șeful gospodăriei sale, dar soția lui Putifar, care nu este numită în Biblie sau în tradiția creștină, devine furioasă pe Iosif pentru că acesta rezistă la încercările ei de a-l seduce și îl acuză pe nedrept de tentativă de viol. Putifar îl aruncă pe Iosif în închisoare, iar capacitatea lui de a interpreta visele va fi aflată mai târziu de Faraon de la ceilalți prizonieri.

După ce interpretarea de către Iosif a viselor lui Faraon și numirea lui ulterioară ca stăpân al Egiptului, Iosif (redenumit Țafnat-Paneah) s-a căsătorit cu Asineta, fiica preotului Poti-Fera din Iliopolis. Poti-Fera ar putea fi aceeași persoană ca și Putifar, iar în acest caz Iosif s-ar fi căsătorit cu fiica femeii responsabile pentru încarcerarea sa pe nedrept.

Textul ebraic medieval Sefer HaYashar, un comentariu al textului Torei, îi dă soției lui Putifar numele de Zuleikha, la fel ca multe tradiții islamice și poemul persan Yusuf și Zulaikha din Haft Awrang ("Cele șapte tronuri") a lui Djami. Din cauza situării acțiunii în Egipt, nu este imposibil de detectat în acest text biblic un ecou al foarte vechii fabule egiptene a celor doi frați Bata si Anpu.

Povestea a fost reprezentată frecvent în arta occidentală din perioadele renascentistă și barocă, arătând, de obicei, momentul în care Iosif se îndepărtează de patul în care se află figura mai mult sau mai puțin dezbrăcată a soției lui Putifar. Miniaturile persane ilustrează adesea povestea Yusuf și Zulaikha din Haft Awrang ("Cele șapte tronuri") a lui Djami.

Etimologie
Putifar () este forma prescurtată a numelui egiptean "Potiphera" ce are sensul "cel pe care l-a dat Ra". El este analog cu numele de "Teodor"="darul lui Dumnezeu" din lumea occidentală.

Referințe religioase
Plasarea lui Putifar sau a lui Iosif într-un context istoric clar este dificilă, neputând fi identificat faraonul la care se face referire. Potrivit calendarului evreiesc, Iosif a fost cumpărat în anul 2216, adică în anul 1544 î.Hr., la sfârșitul celei de-a doua Perioadă Intermediară sau chiar la începutul Noului Regat. Tora, în care apare povestea (preluată apoi în Biblie și în Coran) a fost cel mai vechi text scris din cele trei: c. 600 î.Hr. în timpul Exilului Babilonian. Potrivit ipotezelor documentare, povestea lui Putifar și a soției lui este atribuită unei surse yahwiste și stă în același loc în care se află poveștile majordomului și brutarului și visele Faraonului din textul elohist.

Potrivit dr. G.J. Wenham (IVP New Bible Commentary) executarea era normală în cazurile de viol și, astfel, povestea implică faptul că Putifar ar fi avut îndoieli cu privire la relatarea soției sale.

Cartea lui Avraam, inclusă în Perla de mare preț, una dintre lucrările canonice ale Bisericii lui Isus Hristos a Sfinților din Zilele din Urmă și ale bisericilor mișcării Sfinților din Zilele din Urmă, se referă la "Dealul lui Putifar" din Egipt (Avraam 1:10, 20).

Referințe culturale
 În artă acest subiect este unul dintre cele mai frecvent reprezentate în toposul Puterea femeilor.
 Există un poem persan numit Yusuf și Zulaikha în Haft Awrang ("Cele șapte tronuri") a poetului Djami.
 În Divina Comedie, Dante vede umbra soției lui Putifar în al optulea cerc al Iadului. Ea nu vorbește, dar Dante află de la un alt spirit, că, împreună cu alți martori mincinoși, ea este condamnată să sufere de febră pentru eternitate.
 În filmul Matewan al lui John Sayles, Will Oldham interpretează un preot tânăr care predică povestea lui Putifar către locuitorii micului său oraș.
 În musicalul Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat al lui Andrew Lloyd Webber, Putifar este un magnat din Egiptul antic care a făcut avere prin cumpărare de acțiuni la construirea piramidelor ("Putifar a făcut o grămada mare de bani, deținând o cotă mare din Nil"). Soția lui este o vânătoare de bărbați. Ambii apar în piesa "Potiphar".
 În poemul "On Fame" al lui John Keats, poetul numește bârfa "cumnata gelosului Putifar".
 În filmul de animație Joseph: King of Dreams, înainte de a-l închide pentru că i-ar fi agresat soția, Putifar își dă seama de inteligența lui Iosif și-l face sclav șef în casa lui. El ordonă executarea lui Iosif pentru presupusa tentativă de viol asupra soției sale, dar atunci când ea îi cere să se oprească, Putifar își dă seama că Iosif spunea adevărul cu privire la nevinovăția lui și îl închide, în schimb, pentru a salva aparențele, arătând un mare dezgust față de nevasta sa. Putifar îl aduce mai târziu pe Iosif la Faraon, care este neliniștit de vise inexplicabile, și își exprimă regretul profund pentru că l-a dus la închisoare pe Iosif. El îi spune lui Faraon că garantează pentru Iosif "cu viața [lui]".
 Thomas Mann în Iosif și frații săi sugerează că frustrarea sexuală a ei se datorează parțial faptului că Putifar este eunuc.

Galerie

Referințe

Bibliografie
 The Hebrew Pharaohs of Egypt, Ahmed Osman, Bear & Co. 1987

Cartea Genezei
Personaje din Vechiul Testament

Putifar și soția lui


Das ATP-Turnier von Florenz (offiziell UniCredit Firenze Open, vormals Torneo Internazionali Citta di Firenze) ist ein italienisches Herrentennisturnier, das von 1973 bis 1994 in Florenz ausgetragen wurde und infolge der COVID-19-Pandemie, aufgrund derer viele Turniere im ATP-Kalender 2022 abgesagt bzw. verschoben werden mussten, im Jahr 2022 mit einer Ein-Jahres-Lizenz in Vorbereitung auf die Nitto ATP Finals 2022 neu in den Turnierbetrieb aufgenommen wurde. Gespielt wurde bis 1994 im Freien auf Sand. Im Jahr 2022 wurde das Turnier in der Halle auf Hartplatz ausgetragen. Das Turnier lief im Rahmen der ATP World Series, der Vorgängerserie der ATP World Tour 250. Der Wettbewerb war von 1973 bis 1989 immer in den Wochen vor den French Open angesetzt, später fand das Turnier immer in der Woche direkt nach den French Open statt. Das Turnier wurde in der Saison 1995 vom ATP-Turnier in Porto abgelöst.

Rekordsieger des Turniers sind der Italiener Paolo Bertolucci und der Österreicher Thomas Muster, die das Turnier jeweils dreimal hintereinander gewinnen konnten. Auch im Doppel war Bertolucci mehrfacher Titelträger, den Rekord hält jedoch sein Doppelpartner Adriano Panatta mit fünf Titeln.

Siegerliste

Einzel

Doppel

Weblinks
 ATP Tour
 ATP Tour Archiv

Florenz

ATP Florenz


දුක නැතිකිරීමේ මාර්ගය මාර්ග සත්‍යය නම්වේ. මෙම මාර්ගය ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය බව බුදුන් වහන්සේ වදාල සේක.

චතුරාර්ය සත්‍යය

මාර්ග සත්‍යය


Leonardo Foscolo (1588. – 1660.), mletački general u hrvatskim krajevima

Životopis
Živio je u 17. stoljeću. Obnašao je dužnost generalnog providura Dalmacije od 1645. do 1652. godine, naslijedivši na toj dužnosti Andreu Vendramina. Foscola je na dužnosti naslijedio Girolamo Foscarini. Pored dužnosti generalnog providura, postavlje je za glavnog zapovjednika mletačke vojske u Dalmaciji u vremenima pred Kandijski rat. U ratu se pokazao uspješnim. 1646. je godine oslobodio od Osmanlija hrvatske krajeve pod osmanskom vlašću: Obrovac, Novigrad, Zemunik, Nadin, Karin, Vranu i Solin. Sljedeće je godine od Osmanlija oslobodio Drniš, Knin i Klis.
Razbio je tursku opsadu Šibenika, najveći osmanski napad na Šibenik u povijesti, bitku koja je po dramatičnosti bila je jedna od najvećih u šibenskoj povijesti.

Iz te godine datira stradavanje ostataka amfiteatra u Saloni. Foscolo ih jedao porušiti zbog straha da Turcima ne posluže kao uporište.
Surađivao s poznatim hrvatskim narodnim junacima, poput Stipana Sorića. Na Foscolovu su zapovijed harambaše Vuk Mandušić i Ilija Smiljanić krenuli prema Zečevu za ondje dočekati Turke i oteti im plijen. Uslijedila je bitka 31. srpnja 1648. u kojoj je poginuo Vuk Mandušić. Foscolo dao velikim dijelom porušiti drnišku utvrdu, ali je ubrzo opet obnovili, jer je Drniš u dva navrata vraćala od Turaka Drniš i sve do 1715. postojala je opasnost od prodora Turaka.
Osim rada na utvrdnim objektima, radio je na tome kako pojačati obrambenu spremnost utvrda u mletačkoj Dalmaciji. Radi toga je podupirao da se stvori vojska koju će se popuniti od domaćeg stanovništva.

Izvori

Literatura
 Marin Buovac: O sudbini, značaju i ulozi salonitanskog amfiteatra u razdoblju kasne antike, srednjega i novoga vijeka / The destiny, significance and role of the amphitheatre of Salona in Late Antiquity, Middle Ages and Modern Times, Zbornik radova "Lucius" - god. XII., sv. 18.-19., Zagreb 2013, str. 61 - 70.

Hrvatska vojna povijest
Mletački vojni zapovjednici u mletačko-osmanskim ratovima

Leonardo Foscolo


Niğde, Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesi'nde 1.299 m yükseklikteki Niğde ilinin şehir merkezidir.

Niğde merkez ilçe nüfusu 2020 istatistiklerine göre 230.776 kişidir.

Etimoloji
Niğde'nin Grekçe karşılığı Νίγδη Nigdi, Hititçe eski adı ise Nahita veya Naxita'''dır.

 Tarihçe
Niğde'nin en eski adının Nahita ya da Nakita olduğu öne sürülmektedir. Bu ada ilk kez İbn Bibi'de rastlanmıştır.

Eski CHP Niğde Milletvekili Dr. Avram Galanti ise Niğde kitabında:"Niğde'nin en eski ismi Anahita'dır. Anahita, bir ilahenin ismidir ki, kameri ve bereketi temsil eder." demektedir.

Nakida adı kimi zaman Nekide olarak da kullanılmış, 14. yüzyılda aynı sözcük Arap harfleriyle Nîkde okunacak biçimde yazılmıştır. Cumhuriyet'ten sonra bu ad, Niğde'ye dönüştürülmüştür.

Niğde Kapadokya Bölgesi içinde yer alması nedeniyle birçok kültüre ev sahipliği yapmış tarihte bir kenttir. Burada özellikle erişime açık doğal yapısı, önemli ulaşım yolları üzerinde olması gibi özellikler etkili olmuştur. Farklı kültürlerin eserleriyle şekillenen kentte önemli kalıntılar ve tarihi değerler mevcuttur.

Yaklaşık 10.000 yıllık bir târihî geçmişe sahip olan Niğde'de yapılan arkeolojik araştırmalar, Paleolitik Çağ'a değin uzanan buluntular vermiştir. Yazılı tarih döneminde ise Niğde'de sırasıyla:
Asur Ticaret Kolonileri, Hititler, Tabal Geç Hitit Devleti, Frigyalılar, Persler, Makedonya Krallığı, Kapadokya Krallığı, Romalılar, Bizans İmparatorluğu, Anadolu Selçuklu Devleti, Eretna Beyliği, Karamanoğulları Beyliği ve Osmanlı Devleti hüküm sürmüştür. Niğde, Osmanlı hâkimiyetine 1470 yılında girmiştir.

Daha önceleri belde olan Fertek'in yanı sıra Kumluca ve Hamamlı köyleri, 2012 yılında Niğde'nin merkez ilçesine mahalle olarak bağlandı.

 Nüfus

 İklim
Niğde'de Orta Anadolu'nun tipik kara iklimi görülür. Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve kar yağışlıdır. Yağışların kar haline kışın, yağmur haline ise ilkbaharda rastlanmaktadır.

En sıcak ay ortalaması temmuz ayına, en soğuk ay ortalaması ise ocak ayına denk gelir. Gerek mevsimler arasındaki sıcaklık farkı, gerekse gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkı, kara ikliminin en sıcak örneğidir.

Niğde'de yapılan gözlemlere göre sıcaklık ortalaması 37,7 derece ile temmuz ayına, en düşük sıcaklık ise (-)21 derece ile şubat ayına rastlar.

Nisan, Mayıs ve Haziran ayının ilk yarılarına kadar sağanak halinde, bazen de ayrı sürekli yağış yapan şartları görünür. Şehirdeki yağış ortalaması 0,9 mm'dir. Yağışın en fazla olduğu ay, 78,5 mm ile nisan; en az olduğu ay ise, 0,2 mm ile temmuz ayıdır.

Niğde'de ortalama nispi nem %56'dır. Nemin en fazla olduğu ay %80 ile şubat, en düşük olduğu ay %30 ile ağustos ayıdır.

 Eğitim
Şehirdeki tek üniversite, 3 Temmuz 1992 tarih ve 3837 sayılı kanunun ek 22. maddesine göre 11 Temmuz 1992 tarihinde Niğde Üniversitesi adıyla kurulan ve Ağustos 2016'da yapılan değişiklikle günümüzdeki adına kavuşan Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi'dir. Üniversite 13 fakülte, 2 yüksekokul, 6 meslekyüksekokulu ile faaliyetlerini sürdürmektedir.

 Ekonomi
İlin ekonomisi çoğunlukla tarıma dayalıdır. Özellikle patates, lahana, elma, şeker pancarı üretimi ile ön plana çıkan tarım faaliyetlerinin yanı sıra; halı, şeker, meyve suyu, un, çimento ve kimya sanayilerinin önemli bir bölümü Niğde ilinde mevcuttur.

 Turizm
Niğde; doğal güzellikleri, kültürel varlıkları ve termal kaynakları ile turizm açısından önemli cazibelere sahiptir. Günümüzden itibaren 10 bin yıllık kesintisiz bir yerleşim merkezi olan Niğde'de bu süreç içinde Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı döneminden günümüze ulaşmış birçok tarihi eser mevcuttur.

Roma döneminden günümüze ulaşan en önemli tarihi eserler  Roma havuzu ve o havuzun suyunu eski kent merkezi olan Kemerhisar'a (Tyana) taşıyan su kemerleridir.

Bizans döneminden günümüze ulaşan en önemli kültür varlığı Gümüşler Manastırıdır. Selçuklu döneminden ise günümüze ulaşan en özenli tarihi eserler arasında Alâeddin Camii, Sungurbey Camii, Ak Medrese ve Hüdavent Hatun türbesini sayabiliriz. Osmanlı dönemi eserleri arasında en önemli kültür varlığı büyük Türk şairi Faruk Nafiz Çamlıbel'in "Han Duvarları" şiirinin esin kaynağı Ulukışla Öküz Mehmet Paşa kervansarayıdır.

 Niğde Etnografya ve Arkeoloji Müzesi
1976'da yapılmıştır. Antik Çağa ait eserlerle, Selçuklu ve Osmanlı devrine ait 12 bin eser sergilenir. Akmedrese de müze olarak kullanılmaktadır.

 Gümüşler Manastırı
Gümüşler Manastırı, Niğde'ye 8 km mesafede, Gümüşler kasabasındadır. Roma devrinde yapılmıştır.

 Niğde Kalesi
Niğde Kalesi, bir höyük olan Alaaddin Tepesi'nin kuzey kısmı üzerine inşa edilmiştir. İnşa kitabesi olmadığı için yapım tarihini kesin olarak bilinmemekle; muhtemelen IX. yüzyılda Bizanslılar zamanında inşa edilmiştir. Esas şeklini ise Anadolu Selçuklu hükümdarları II. Kılıçarslan (1155–1192), II. Rüknettin Süleyman Şah (1196–1204) ve I. Alâeddin Keykubat (1220–1237) dönemlerinde almıştır.

Yapı, iç kale ile onu çevreleyen ve konut alanlarını kuşatan kalın bir surla dış kaleden oluşmaktadır. İç kale ve surlar, şehrin doğu tarafında yer alan ve fazla yüksek olmayan, kuzey-güney doğrultusunda uzanan tepenin üzerine inşa edilmiştir. Bu tepeye daha sonra üzerinde bulunan Alâeddin Camii'nden dolayı "Alâeddin Tepesi" adı verilmiştir. Kale bugün fonksiyonunu kaybetmiş olup; burada iç kale, Alâeddin Camii
(1223) Hatıroğlu Çeşmesi (1267–68) ve Rahmaniye Camii'' (1747) ile Alâeddin Tepesi bulunmaktadır. Kalenin eteklerine sonradan ev ve dükkanlar yapılmıştır.

Niğde Kalesi'nin kapalı mekanlarındaki Geleneksel Yaşam Sergileri, yerli ve yabancı ziyaretçiler tarafından ücretsiz olarak gezilebilmektedir.

Saat Kulesi
Niğde'de iç kalenin güneybatı köşesindeki burcun yarısı yıkılıp içi doldurularak, üstüne Saat Kulesi (1901–2) yapılmıştır. Dıştan minare görünümünde olan saat kulesi, dört bölümden oluşur. Kaide ve gövde ongen planlıdır. Saat kulesi yapma geleneği Avrupa'da 14. yüzyılda başlamasına rağmen, Osmanlı topraklarında 18. yüzyılda görülmeye başlar. Anadolu'da ilk örneklerine XIX. yy. başında rastlanır. Sultan Abdülhamit'in tahta çıkışının 25. yılında (1901–2) valilere gönderilen fermanla Anadolu'da saat kulesi yapma geleneği hızlanır. Zamanın mimari üslubunu yansıtan saat kulelerinden yalnızca elli tane günümüze gelmiştir.

Alâeddin Camii
Alâeddin Camii, Birinci Alâaddin Keykubâd zamanında Niğde Sancakbeyi Zeyneddin Başara tarafından 1233'te yaptırılmıştır.Selçuklu sanatının günümüze kadar en iyi korunmuş eserlerinden olup, mihrap ve minberi çok güzel bir sanat abidesidir. Niğde'nin en eski camisi olup Mîmar Sıddık bin Mahmud ve kardeşi Gazi yapmıştır. Sarı ve kül renkli kesme taştan yapılan caminin doğu kapısı son derece güzel geometrik motiflerle süslüdür. Cami süslemeleri bakımından Selçuklu devrinin en kıymetli eserlerinden biridir. Damalı minaresi camiye ayrı bir güzellik katmaktadır. Caminin kapısı yılın belli bir zamanında sabahın ilk ışıklarının kapıya vurmasıyla kapıda bir kız silueti görülür. Rivayete göre caminin mimarı hükümdarın kızına aşık olur ve kızın güzelliğini bu motiflere işler.

Sungur Bey Camii ve Türbesi

İlhanlı döneminde Niğde Valisi olan Sungur Bey tarafından 1335'te yaptırılmıştır. On sekizinci asırda geçirdiği yangından sonra yeniden yapılmıştır. Mîmarî özelliği ve taş işçiliği süslemeleri çok zengindir. İlk yapıldığında iki minareli olan caminin yanında Sungur Bey'e ait sekiz köşeli bir türbe vardır.

Şah Mescidi
Sungur Bey Camii yakınında olup 1413'te yaptırılmıştır. Kare plânlı bir camidir.

Hanım Camii
Alâaddin Tepesi'nin doğusunda olup 1452'de yapılmıştır, Rahmaniye veya Kale camii olarak da adlandırılır. Arife Hanım tarafından tamir ettirildiği için Hanım Camii olarak bilinir. Karamanoğulları devri eseridir.

Ak Medrese
Karamanoğlu Alâaddin Ali Bey tarafından 1409'da yaptırılmıştır. Adını kapısındaki beyaz mermerden alır. Selçuklu mîmarî tarzının çok güzel bir örneğidir. Ali Bey Medresesi de denir. 1936'da restore edildikten sonra arkeoloji müzesi olarak kullanılmıştır. Geometrik motiflerle süslü giriş kapısı çok güzeldir.

Hüdâvend Hatun Kümbeti
Taç kapısı üzerindeki inşa kitabesine göre, 712H./1312–13 M. yılında yapılmıştır. Moğol İlhanlı valisi Sungur Bey zamanında Anadolu Selçuklu hükümdarı IV.  Rukneddin Kılıç Aslan'ın kızı Hüdavend Hatun yaptırmıştır. Günümüze bazı onarımlar görerek gelen türbe, orijinal özelliğini korumaktadır.

Yapı, tek katlı ve sekizgen planlı türbeler grubuna girer. Yapı inşasında sarımtırak renkte ince yönü trakit taşı; kapı ve pencerelerin söve, kemer ve lentolar ile kasnaktaki kuşak ve kitabelerde beyaz mermer kullanılmıştır. Kasnaktaki sivri kemerli alınlıklardaki bezemelerle, pencerelerdeki fi gürlü süslemelerde ve pencere şebekelerinde daha ince dokulu ve sert olan kırmızımtırak renkte taş; iç mekânın kubbe kasnağında sağır sivri kemerlerde siyah kesme taş kullanılarak oldukça zengin malzemeye yer verilmiştir. Yapının inşasında oldukça temiz ve itinalı bir işçilik görülür.

Türbe, sekiz kenarlı bir kaide üzerinde sekizgen gövde olarak yükselmekte ve üstte On altı kenarlı kasnağa dönüşerek içten kubbeye, dıştan da sekiz kenarlı piramidal külahla kapatılmıştır. Türbe yapı bakımından olduğu kadar, bitkisel, geometrik ve özellikle figürlü plastik bezemeleri bakımından özeldir.

Gündoğdu Türbesi
Hüdavend Hatun Kümbetinin yanındadır. 1344'te ölen Hakkı Besvap için yaptırılmıştır. Kare plânlı yapı içten kubbe, dıştan piramit çatı ile örtülüdür. Türbenin kapısı geometrik, bitki ve örgü motiflerinden meydana gelen kuşaklarla çevrilidir.

Sungurbey Kütüphanesi
Emîr-ül-ümerâ Seyfeddîn Sungur Ağa tarafından 1335 senesinde yaptırılmıştır. Günümüzde İl Halk Kütüphanesi olarak kullanılmaktadır.

Paşa Camii
17. yüzyıla ait Osmanlı eseridir. 1670 yılında Murat Paşa tarafından yaptırılan camiyi oğlu Ali Paşa genişletmiştir. 1909'da tamir gören caminin yanında türbe ve çeşme vardır.

Dışarı Camii
Saruhan mahallesi Bor caddesi üzerindedir.  Yapının inşa kitabesi yoktur, Fakat XVI. yüzyılda yapıldığı sanılmaktadır. Günümüze bazı onarımlarla gelen camii, orijinal özelliğini büyük ölçüde korumakta ve işlevini devam ettirmektedir.

Yapı, tek kubbeli camiler sınıfındadır. Dıştan 17.10x17.10 m ölçülerinde harim, kuzeyinde 5.40x17.10 m ölçülerinde üç kubbeli son cemaat yeri ve kuzeybatı köşesinde yer alan tek şerefeli minareden oluşur. Daha önce yıkılan son cemaat yeri aslına uygun yeniden inşa edilmiştir. Cephe duvarlarında ve kubbe kasnağında sarımtırak ince yonu trakit taşı, minare de kül renginde mihrapta ise kül rengi kesme taş kullanılmıştır. İtinalı işçilik göze çarpar. Cephe duvarları oldukça yüksek tutulmuştur. Yapının bütün duvarlarında iki sıra pencere açılarak monotonluk giderilmeye çalışılmıştır. Son cemaat yeri köşelerden pandantiflerle geçilen üç kubbeyle örtülmüştür. Harime girişi sağlayan 1.15x2.10 m ölçülerinde cümle kapısı kuzey duvarının ortasına yerleştirilmiş, basık kemer ve söveler mermerden yapılmıştır. İç mekana aydınlık, her duvarda eşit şekilde sekizi alt sırada, sekizi üst sırada ve biri de kubbe kasnağında olmak üzere on yedi pencereyle sağlanmıştır. Camiide aşırı süsleme yoktur. Dikkati çeken bezeme mihrap ve müezzin mahfilindedir.

Geleneksel Evler
Kent merkezinde koruma altına alınmış ve restore edilen çok sayıda eski ev ve konak bulunmaktadır.

Basın ve yayın kuruluşları

Televizyon kanalları
 Niğde Televizyonu (Yerel)

Radyo kanalları
 Niğde FM (91.3)
 Bor FM (95.0)
 Niğde Polis Radyosu (97.0)
 Umut FM (98.0)
 Niğde Tempo FM (104.0)

Gazete ve dergiler
 Niğde Hamle Gazetesi
 Niğde Haber Gazetesi
 Niğde Anadolu Haber Gazetesi
 Dünden Bugüne Gündem Gazetesi
 Günaydın Gazetesi
 Yeşil Bor Gazetesi

Kardeş şehirler

  Melle, Almanya
  Kahramanmaraş
  Aksaray
  Konya
  Kayseri
  Nevşehir

Kaynakça

Kaynak kitaplar
 Niğde Kapadokyanın Başkenti (Yazar:Ömer Fethi Gürer)
 Niğde Söylence Şaka Fıkra Anlatı (Yazar Ömer Fethi Gürer)
 Niğde Spor Tarihi, (Yazar Ömer Fethi Gürer)
 Niğde Kızılca Bektiklerin Yurdu (Yazar Ömer Fethi Gürer)

Dış bağlantılar

 Niğde Valiliği
 Niğde Büyükşehir Belediyesi
 Niğde YerelNET
 Niğde İl Kültür Turizm Müdürlüğü
 Tarihin Ocağında Niğde - Tanıtım Videoları

Niğde


«Venceremos / El pueblo unido» es un sencillo de la banda chilena Inti-Illimani junto con los argentinos de Quinteto Tiempo, los finlandeses de Agitprop y los alemanes de Oktoberklub Berlin. Fue lanzado en la República Democrática Alemana en 1973, y contiene dos de las canciones grabadas ese mismo año durante el X Festival Mundial de la Juventud y los Estudiantes, que fueron lanzadas en el álbum Politische lieder. El lado A corresponde a la canción «Venceremos», en tanto que el lado B a «El pueblo unido», ambos emblemáticos temas de izquierda de los tiempos de la Unidad Popular en Chile.

En la cubierta del disco aparece el mensaje en alemán «Solidarität mit Chile», que en castellano significa «Solidaridad con Chile» y que fue utilizado al año siguiente en el título del disco Internationales Konzert: Solidarität mit Chile.

Lista de canciones

Referencias

Sencillos de 1973
Sencillos de Inti-Illimani
Canciones en español

Venceremos / El pueblo unido


Yalan Dünya ist eine türkische Comedyserie von Gülse Birsel, die seit dem 13. Januar 2012 auf dem Sender Kanal D ausgestrahlt wird.

Die Regisseurin ist Jale Atabey und die Drehbuchautorin ist Gülse Birsel.
Die Musik stammt von Nil Karaibrahimgil. Pamela Anderson, Lorenzo Lamas, sowie weitere Stars des türkischen Fernsehens hatten Gastauftritte.

Handlung
Die Serie spielt im Viertel Cihangir des Istanbuler Stadtteils Beyoğlu, einem aufstrebenden Viertel mit vielen Bohemiens und neureichen Familien.
Sie handelt vom Leben der dortigen Schauspieler und Schauspielerinnen. Eine der Schauspielerinnen zieht mit ihrer Kollegin und deren Bruder in eine Wohngemeinschaft
. Sie leben direkt neben einer konservativen Familie und interagieren mit ihnen auf der gemeinsam genutzten Terrasse ihres Mehrfamilienhauses.

Die Fernsehserie macht sich über die typischen türkischen Seifenopern lustig und konzentriert sich auf Ehrenmorde, Stereotype (der türkischen Familie, des Geschäftssinns, der Emotionalität der türkischen Mainstreamkultur) und übertriebene Beschreibungen des türkischen Stadtteillebens.

Nach zwei Staffeln und einer Sendezeitverlegung von Freitag auf Montag endet die Serie vorläufig in der Silvesterfolge 2012. Ein neuer Sendetermin bzw. Senderplatz wird gesucht (Stand Januar 2013).

Auszeichnungen
Die Serie wurde bei den Antalya Televizyon Ödülleri 2012, dem Antalya-Fernsehpreis, in fünf Kategorien ausgezeichnet: Beste Comedy-Serie, Bester männlicher Comedyschauspieler, Beste weibliche Comedynebenrolle, Beste männliche Comedynebenrolle und bester Comedyregisseur.

Weblinks
 Seite der Serie bei Kanal D (türkisch)

Quellen

Fernsehserie (Türkei)
Comedy-Fernsehserie
Fernsehserie der 2010er Jahre
Kanal D

Yalan Dünya


Geckolepis es un género de gecos de la familia Gekkonidae. Son gecos nocturnos que se encuentran en la isla de Madagascar.

Especies
Se reconocen las siguientes tres especies:
 Geckolepis maculata Peters, 1880
 Geckolepis polylepis Boettger, 1893
 Geckolepis typica Grandidier, 1867

Referencias

Enlaces externos

Gekkonidae

Geckolepis


Üçüncü dünya ülkesi kavramı ilk olarak Fransız antropolog ve tarihçi Alfred Sauvy tarafından 1952 yılında ortaya atıldı. Bu kavram, günümüzdeki anlamına kavuşmadan önce Sauvy tarafından devrim öncesi Fransasında ruhban sınıfı, asiller ve köylüler şeklindeki özetlenebilecek üçlü yapının üçüncü ayağı olan köylülerle, günümüzün sanayileşememiş ülkeleri arasında bir analoji kurmak için kullanılmıştı.

Daha sonraları ise üçüncü dünya ülkesi kavramı; gelişmiş ülkeler, komünist ülkeler ve diğerleri olarak adlandırılabilecek bir sacayağının üçüncü kısmı, yani diğer az gelişmiş ülkeler için kullanılmaya başlandı.

 Birinci dünya ülkeleri: ABD ve müttefikleri (Batı Bloku)
 İkinci dünya ülkeleri: Sovyetler Birliği, Çin ve müttefikleri (Doğu Bloku)
 Üçüncü dünya ülkeleri: Bağlantısızlar Hareketi

Siyasi kavramlar

Üçüncü dünya ülkesi


Daniel Jacob Stern (born August 28, 1957) is an American actor, artist, director, and screenwriter. He is perhaps best known for his roles as Marv Murchins in Home Alone (1990) and Home Alone 2: Lost in New York (1992), Phil Berquist in City Slickers (1991) and City Slickers II: The Legend of Curly's Gold (1994), the voice of adult Kevin Arnold on the television series The Wonder Years, and the voice of Dilbert on the animated series of the same name. Other notable films of his include Breaking Away (1979), Stardust Memories (1980), Diner (1982), Blue Thunder (1983), Hannah and Her Sisters (1986), The Milagro Beanfield War (1988), Coupe de Ville (1990), and Very Bad Things (1998). He made his feature-film directorial debut with Rookie of the Year (1993).

Early life
Stern was born in Bethesda, Maryland to Cynthia and Leonard Stern. His father was a social worker while his mother managed a day care center. He is Jewish. His brother is television writer David M. Stern. During his years at Bethesda-Chevy Chase High School, Stern starred in several theater productions, including playing C.C. Baxter in Promises, Promises and Tevye in Fiddler on the Roof. Stern applied for a job as a lighting engineer for a Shakespeare Festival in Washington, D.C., but was hired as a walk-on in their production of The Taming of the Shrew, starring Glenn Close. He dropped out of high school in his senior year and soon moved to New York. After taking acting lessons at HB Studio with Austin Pendleton and Herbert Berghof, Stern began his acting career in Off Broadway and Broadway productions, including True West with Gary Sinise and How I Got That Story at Second Stage Theatre with Bob Gunton. He acted in numerous productions at The Public Theater, Ensemble Studio Theater, Cherry Lane Theater, and Manhattan Theater Club.

Career

In 1979, Stern made his film debut as Cyril in Breaking Away. The following year he played a student who raised objections during Jill Clayburgh's proof of the snake lemma in the film It's My Turn. He was the novice observer Richard Lymangood in the 1983 action thriller film Blue Thunder. He had another early film role in the 1984 horror film C.H.U.D., as the soup kitchen C.H.U.D. hunter. His breakthrough role as Laurence "Shrevie" Schreiber came in Barry Levinson's Diner. He appeared in two films with Woody Allen, Stardust Memories and Hannah and Her Sisters.

Stern has played characters in a number of comedic roles, such as Phil Berquist in City Slickers and City Slickers II: The Legend of Curly's Gold, and Marv the burglar in the first two Home Alone films, Home Alone and Home Alone 2: Lost in New York, with Joe Pesci. However, he declined to play the character once again in the fourth installment of the franchise, believing the script to be an insult to the original motion picture. He also starred as Max in Bushwhacked. He provided the voice of the narrator on the TV series The Wonder Years, which starred Fred Savage as Kevin Arnold. As narrator, Stern played the adult Kevin Arnold, remembering his youth. Stern and Savage were also featured together in Little Monsters, in which Stern played the father of Savage's character. In the late 1990s, Stern took on a more serious role in the black comedy Very Bad Things with Christian Slater, Cameron Diaz and Jon Favreau. Stern provided the voice for the main character of the Dilbert animated TV series, based on the comic strip by Scott Adams.

Stern directed several episodes of The Wonder Years and the 1993 feature film Rookie of the Year, and in recent years directed two episodes of the TV series, Manhattan.

Stern created, wrote, and starred in the CBS television show Danny.

He wrote the off-Broadway hit Barbra's Wedding, which was produced by The Dodgers and Manhattan Theater Club. It starred John Pankow and Julie White and ran for six months. Stern also appeared in the play at Garry Marshall's Falcon Theater.

Stern was originally offered the role of Dale Gribble in King of the Hill but he was replaced by Johnny Hardwick when his salary agreement went low. He starred in Game Over, Man! (2018) as well as the Hulu original series, "Shrill", as the main character's (Aidy Bryant) father.

Personal life
Stern works as an artist, specializing in bronze sculpture. He has created sculptures for public art projects in San Diego, Pasadena, Palm Desert, Temple City, Monrovia, and Agoura Hills. He is an artist in residence at Studio Channel Islands Art Centre in Camarillo. He has also done many private commissions, gallery exhibitions and art fairs. He married actress Laure Mattos in 1980, and together they have three children, son California State Senator Henry Stern and daughters Ella and Sophie Stern.

Filmography

Film

Television

Awards and nominations

References

External links

Iceboxx - Webblog about Daniel Stern's artwork

1957 births
Living people
20th-century American Jews
20th-century American male actors
21st-century American Jews
21st-century American male actors
American male film actors
American male screenwriters
American male television actors
American male television writers
American male voice actors
American television directors
American television writers
Bethesda-Chevy Chase High School alumni
Film directors from Maryland
Jewish American male actors
Male actors from Maryland
Actors from Bethesda, Maryland
Screenwriters from Maryland

Daniel Stern (actor)