අතීතයේ උඩුගහ පත්තුවට අයත්වූ ඉංගිරිය (English: Ingiriya; Tamil: இங்கிரிய) යනු ශ්‍රී ලංකාවෙහි පිහිටි දියුණු වෙමින් පවතින නගරයකි.  මෙම නගරය  බස්නාහිර පළාතට අයත් කළුතර දිස්ත්‍රික්කයෙහි පිහිටා තිබේ.  බස්නාහිර පළාත සහ  සබරගමුව පළා‍තෙහි මායිම අසල පිහිටි ඉංගිරිය නගරය, රත්නපුර-පානදුර, ඉංගිරිය-පාදුක්ක සහ ඉංගිරිය-බුලත්සිංහල මාර්ගයන් එකට එකතු වන මංසංධියකි.
සෑම ජාතියක්ම නියෝජනය වන පරිදි,  සිංහල 89.7%ක් , දෙමළ 10.1%ක්, සහ වෙනත් ජාතීන් 1%ට වඩා අඩුවෙන්ද ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ ජීවත් වේ. මෙයින් සිංහල සහ දෙමළ ජාතිකයන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් ගන්නා අතර  ප්‍රදේශය ඉතා සාමකාමී පරිසරයකි.

2001 වර්ශයේදී ඉංගිරිය  ප්‍රදේශයේ ජනගහනය 45,726ක් වූ අතර 2017 වර්ශය වන විටදී එම අගය 56,074ක් දක්වා වැඩිවී තිබේ.  මුළු භූමි ප්‍රමාණය හෙක්ටයාර 9204ක් වන අතර, පවුල් 15,240 ක් පමණ මෙහි ජීවත් වේ. මෙම ජනතාව අතර  බෞද්ධයන් 89.4%ක්ද, හිංදු බැතිමතුන් 8.7%ක්ද , ක්‍රිස්තියානි ආගමික බැතිමතුන් 1.7% ක් සහ වෙනත් ආගමි අදහන පිරිස 1%ට වඩා අඩුවෙන්ද වේ.

පිහිටීම

ඉංගිරිය නගරයට පිවිසීමට  A8 රත්නපුර-පානදුර පාර  (පානදුර සිට 33km , රත්නපුර සිට 35.8km), පාදුක්ක-ඉංගිරිය පාර (පාදුක්කේ සිට 16.80km, මීපේ සිට 18.20km) හෝ බුලත්සිංහල-ඉංගිරිය මාර්ගය (ඈගල්ඔය සිට 11km) භාවිතා කළයුතු වේ. ඉංගිරිය යනු කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ මෙන්ම බස්නාහිර පළාතේ මායිමකි. ඉංගිරිය පසු කර රත්නපුර දෙසට යන විට හමුවන ඇල්ල ප්‍රදේශය සබරගමුව පළාතේ රත්නපුර දිස්ත්‍රික්කයට අයත්වන අතර ඉංගිරිය පසුකර පාදුක්ක දෙසට යන විට හමුවන පාදුක්ක ප්‍රදේශය කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයට අයත්වේ.

ඉංගිරිය නගරයේ සිට යාබද නගර දක්වා දුර
 හොරණ-13.50km
 පාදුක්ක-16.80km
 මීපේ-18.20km
 ඉඩංගොඩ-18km
 පානදුර-33km
 රත්නපුර-35.80km
 අවිස්සාවේල්ල-43km
 කොළඹ-51km
 ඈගල්ඔය-11km

භූ විෂමතා හා ජලවහනය

ඉංගිරිය ප්‍රදේශය දිවයිනේ බටහිර මුහුදු සීමාවේ සිට කිලෝමීටර් 24 න් ආරම්භවී කිලෝමීටර් 8.8 ක් පමණ රට මැදට විහිදේ.
සමස්ථයක් වශයෙන් කොට්ඨාසය පුරාම හුදකලා කඳු පිහිටා ඇති අතර නැගෙනහිර මායිමේ කඳුමය ලක්ෂණ වැඩි වශයෙන් දක්නට ඇත. කොට්ඨාසයේ උසම ස්ථානය ෙකාට්ටියාවත්ත ග්‍රාම නිලධාරී වසමේ පිහි‍ටි අඩි 1165 උස මඩකඩ ගිරංචි කන්දයි. මීට අමතරව ඇදුරගල ග්‍රාම නිලධාරී වසමේ පිහිටි ඇදුරගල කන්ද අඩි 700 ට වඩා වැඩි උසකින් යුක්තවේ. තවද නැගෙනහිර අර්ධයේ තැනින් තැන අඩි 500 ට වඩා උස්වූ හුදකලා කඳු පිහිටා ඇති අතර බටහිර අර්ධයේ ද එවැනිම උස් හුදකලා කඳු දැකිය හැකි මුත් මුළු බිම් ප්‍රමාණයෙන් 60% ක් තැනිතලා ප්‍රදේශ වේ.
කොට්ඨාසයේ දකුණු මායිම ඔස්සේ කළු ගඟ ගලා බසින අතර කලාපයේ විවිධ ප්‍රදේශයන් ගෙන් ගලා බසින ඇල මාර්ග ජාලයන් මෙම ගඟට එක්වේ. නැගෙනහිර අර්ධයෙන් නම්බපාන ඉංගිරිය ඇළ මාර්ගයද කොට්ඨාසයේ විශාලම ඇළ මාර්ගය වන මාවක්ඔය උතුරින් පටන් ගෙන බටහිර දිශාගතව ගලාවිත් දකුණු මායිම් ගතව කළු ගඟට එක් වේ.

දේශගුණය
ඉංගිරිය ප්‍රදේශය පහතරට තෙත් කලාපයට අයත් වේ.  කාලගුණය බොහෝවිට මධ්‍යස්ථ අගයක් ගනී. ඉංගිරිය ප්‍රදේශයට මි.මී. 3500 – 4500 අතර වර්ෂාපතනයක් ලැබෙන අතර වාර්ෂික සාමාන්‍ය වර්ෂාපතනය මිලි මීටර් 4200 තරම් වේ. මෙම ප්‍රදේශය  තෙත් කලාපීය පහත් බිම් කලාපයට අයත් වීම නිසා ඊසාන දිග හා නිරිත දිග මෝසම් දෙකෙන්ම වර්ෂාව ලැබෙන කාල පරිච්ඡේදය පහත පරිදි වේ.

 අන්තර් මෝසම් කාල පරිච්ඡේදය	 =  මාර්තු - අප්‍රියෙල්
 නිරත දිග මෝසම් කාල පරිච්ඡේදය =  මැයි මැද - සැප්තැම්බර් මැද
 අන්තර් මෝසම් කාල පරිච්ඡේදය	 =  සැප්තැම්බර් - ඔක්තොම්බර්
 ඊසාන දිග මෝසම් කාල පරිච්ඡේදය =  නොවැම්බර් - මැද ජනවාරි

ස්වභාවික විපත්

ඉංගිරිය නගරය සෑම විටම එකම ස්වභාවික විපතකට මුහුණපායි. එය නම් ගංවතුරයි. ඉංගිරිය ප්‍රදේශය දකුණු මායිමෙන් ගලා බසින කළු ගංගාව පිටාර ගැලීම හේතුවෙන් නම්බපාන, ඌරුගල නැගෙනහිර, ඌරුගල බටහිර, ඉංගිරිය බටහිර, වගවත්ත, කැකුළලිය, පෝරුවදණ්ඩ බටහිර, දොඹගස්කන්ද යන වසම් ගං වතුර උපද්‍රව වලට භාජනය වේ.

කෘෂි කර්මාන්තය

ඉංගිරිය ප්‍රදේශය පහතරට තෙත් කෘෂි කාර්මික කලාපයට අයත් වේ. වාර්ෂික සාමාන්‍ය වර්ෂාපතනය මි.ලී. 4200 ක් පමණ වේ. වාර්ෂික සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 29 – 75 පමණ වේ. ඉංගිරිය ප්‍රදේශයට නිරිත දිග මෝසම් මෙන්ම ඊසාන දිග මෝසම් මගින්ද වර්ෂාපතනය ලැබේ. වර්ෂය පුරාම වර්ෂාව ලැබෙන නිසා කෘෂි කර්මාන්තයට හිතකර දේශගුණයක් පවතී. සියලුම වාණිජ බෝග, තේ, පොල්, රබර් සහ වී මෙහි වවනු ලබයි.
 2009 වර්ෂයේ වාර්තාවලට අනුව රබර් අක්කර 5039ක්ද, තේ අක්කර 1569ක්ද, පොල් අක්කර 1500ක් සහ  වී කුඹුරු අක්කර 22ක්ද ඉංගිරිය භූමි ප්‍රදේශයේ වගාකර ඇත.

පාලනය

 හොරණ මැතිවරණ කොට්ඨාසයට අයත් ඉංගිරිය නගරය හොරණ ප්‍රාදේශීය සභාව යටතේ පාලනය වෙයි. ඉංගිරිය නගරයේ රජයේ ආයතන කිහිපයක් ඇත.
 ඉංගිරිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය
 ඉංගිරිය පොලිස් ස්ථානය
 ඉංගිරිය දිසා රෝහල
 ඉංගිරිය සෞඛ්‍යය කාර්යාලය
 ඉංගිරිය තැපැල් කන්තෝරුව
 ඉංගිරිය සමූපාකාර සේවය
 දිස්ත්‍රික් ආයුරුවේද මධ්‍යස්ථානය
 ලංකා විදුලි බල මණ්ඩල කාර්යාලය
 හොරණ ප්‍රාදේශිය සභා ඉංගිරිය උප කාර්යාලය
 ඉංගිරිය පශු වෛද්‍ය කාර්යාලය

ඉංගිරිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය ඉංගිරියේ ඇති ප්‍රධාන පරිපාලන ආයතනයයි. 2000  වසර තෙක් හොරණ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයට අයත්ව තිබූ මෙම  ප්‍රදේශය  එම  වසරේ  අගෝස්තු  මස  14 දින ,  ග්‍රාම නිලධාරී  වසම් 31ක් වෙන් කර  ඉංගිරිය  ප්‍රාදේශීය ලේකම්  කොට්ඨාසය  වශයෙන් නම්  කරන  ලදී.හොරණ    ප්‍රාදේශීය   ලේකම්    කොට්ඨාසය   ප්‍රදේශයක්   වශයෙන්    විශාලවීමත්  ජනගහනයේ    සීඝ්‍ර    වර්ධනය   නිසාත්  කොට්ඨාසයේ    පරිපාලනමය පහසුව හා ජනතාවගේ පහසුව තකා මෙසේ  මෙම කලාපය බෙදා වෙන් කරනලදී.

ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ සෞඛ්‍ය සේවාවන් සැපයීම  ඉංගිරිය සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරී කාර්යාලයෙන් හා ඉංගිරිය දිස්ත්‍රික් රෝහලෙන් සිදු කරනු ලබයි. මෙහිදී සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරී කාර්යාලයෙන් රෝග වැලැක්වීමේ කටයුතු ද, දිස්ත්‍රික් රෝහලෙන් රෝග සදහා ප්‍රතිකාර කිරීමද සිදු කරනු ලබයි.

ප්‍රදේශයේ ප්‍රධාන රෝග වැලැක්වීමේ පොදු මධ්‍යස්ථානය ඉංගිරිය සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරී කාර්යාලය වන අතර හොරණ මාර්ගයේ එය පිහිටා ඇත.

ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ ආරක්ෂාවට ඍජුව දායක වන ඉංගිරිය පොලිස් ස්ථානය වර්ෂ 1948දී පිහිටුවා ඇත.

ඉංගිරිය නගර මධ්‍යයේ ප්‍රධාන තැපැල් කාර්යාලය පිහිටුවා ඇත. මෙය පළමු වන ශ්‍රේණියේ කාර්යාලයකි. මෙයට අමතරව ඇති උප තැපැල් කාර්යාල ප්‍රදේශය අවට ස්ථාන වල පිහිටා ඇත.

ඉංගිරිය සමූපාකාර සේවා කාර්යාලය මගින් පාලනය කරනු ලබන ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ ප්‍රධාන ඉන්ධන පිරවුම්හල ඉංගිරිය නගර මධ්‍යයේ  පිහිටා ඇති අතර  තවත් පෞද්ගලික ඉන්ධන පිරවුම්හල් දෙකක් රයිගම්වත්ත හා ඇදුරුගල ප්‍රදේශයේ පිහිටා ඇත.

ගමනාගමනය
    ඉංගිරිය නගරය A8 රත්නපුර-පානදුර මාර්ගය ඔස්සේ පිහිටා ඇත. මෙම මාර්ගයට පාදුක්ක-ඉංගිරිය මාර්ගය ඉංගිරිය මංසංධියේදී එකතුවේ. තවද බුලත්සිංහල-හොරණ මාර්ගයේ පිහිටා ඇති ඈගල්ඔය නගරයේ සිට ඉංගිරිය දක්වා දිවෙන අප්‍රසිද්ධ මාර්ගයක්ද ඇත. ඉංගිරියට ලඟාවීමට කුම 3කි. ඒවානම්, රත්නපුර-පානදුර මාර්ගය, හංවැල්ලෙන් සහ පාදුක්කෙන් ආරම්භවන ඉංගිරිය මාර්ගය සහ ඈගල්ඔයෙන් ආරම්භවන ඉංගිරිය මාර්ගයි.
ඉංගිරිය නගරයේ බස් නැවතුම්පොලවල් දෙකක් ඇත. රත්නපුර-පානදුර මර්ගය ඔස්සේ ගමන්ගන්නා සියලුම බස් රථ එම මාර්ගයේ පිහිටා ඇති නව බස් නැවතුම්පොලේ ගාල් කරයි. අනෙකුත් සියලුම බස් රථ පාදුක්ක මාර්ගයේ පිහිටා අඇති පැරණි බස් නැවතුම්පොලේ ගාල් කරනු ලබයි.

ඉංගිරියෙන් ගමන් ආරම්භ කරන බස් රථ
285/7 - බුලත්සිංහල-ඉංගිරිය (ඈගල්ඔය හරහා)
125 - මහරගම-ඉංගිරිය
125 - පිටකොටුව-ඉංගිරිය (ගොඩගම හරහා)
686 - කීනගහවිල-ඉංගිරිය (නාච්චිමලේ ප්‍රදේශය)
885 - දුම්බර-ඉංගිරිය
491 - රත්නපුර-ඉංගිරිය
885 - ගවරගිරිය-ඉංගිරිය
1/288 - එපිටවත්ත-ඉංගිරිය (හල්වතුර හරහා)
2/282 - පාදුක්ක-ඉංගිරිය (යටවතුර, පනංගල, මාපුටුගල හරහා)
    - මාතලේ-ඉංගිරිය

ඉංගිරිය හරහා ගමන් කරන බස් රථ
450 - රත්නපුර-පානදුර
449 - කරඳන-හොරණ
064 -පානදුර-මහියංගනය
064 -පානදුර-බදුල්ල
64/98 - පානදුර-අම්පාර
064 - අළුත්ගම-බලංගොඩ
457 - ඇඹිලිපිටිය-සූරියවැව
120 - කලවාන-කොළඹ
473 - කලවාන-හොරණ
190- බුලත්සිංහල-පිටකොටුව (බත්තරමුල්ල හරහා)

ස්වභාවික සෞන්දර්යය
ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ සංචාරකයින්ගේ අවධානයට යොමු වන ස්ථාන වන්නේ පහත ස්ථානයන්ය.
නාච්චිමලේ  නාන තොටුපළ - ඉංගිරිය
මඩකඩ ආරණ්‍ය සේනාසනය - ඉංගිරිය
පරෙයිතොට නාන තොටුපළ - නම්බපාන
බෝධිනාගල ආරණ්‍ය සේනාසනය - ඇදුරාගල
බෝධිනාගල කුරුළු රක්ෂිතය - ඇදුරාගල
හොරකැලේ රක්ෂිතය - කිරිගල
කුරන් ඔය ඇල්ල - කුරණ
ඌරුගල හොලොම්බුව - ඌරුගල නැගෙනහිර
ඔරලෝසු තටාකය

නාච්චිමලේ
නාච්චිමලේ යනු ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ ඇති ප්‍රසිද්ධම ස්ථනෙයයි. මෙම ස්ථානය නාච්චිමලේ දොළේ (නම්බපාන ඇළේ) ඉතාමත් සුන්දර නාන  තොටුපොලකි. ඉංගිරිය නගරයේ සිට පාදුක්ක (කොළඹ) මාර්ගයේ සැත. 1ක් පමණ ගොස්  මහ ඉංගිරිය මංසන්ධියෙන් දකුණු දෙසට ඇති කීනගහවිල මාර්ගයේ සැ.1 ½  ගොස් මඩකඩ ආරණ්‍ය සේනාසනය පාර පසුකළ විට මෙම ස්ථානයට ළඟාවිය හැක.
මෙය ඉතාමත් සුන්දර දිය ඇළි වලින් ගහන තැන තැන පැහැදිලි වතුරෙන් පිරි ගල් කටාරම් සහිත අති සුන්දර දොළ පහරකි. මෙම දිය පහර වල දිය නා සතුටුවීම සදහා දිනපතා දහස් ගණන් දේශීය විදේශීය සංචාරකයින් පැමිණෙයි.
සංචාරකයන් වැඩි පිරිසක් මෙම ස්ථානයට පැමිණීම සතුටට කාරණයක් වුවද, මෙහි දුක්බර පැතිකඩයක්ද තිබේ. එනම් ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ වැඩිම පරිසර හානියක් සිදුවන ප්‍රෙද්ශය මෙය වීමයි. දිනෙන් දින පැමිණෙන සංචාරකයන් ගනන ඉහල යනවාට සමගාමීව පරිසරයට වන හානියද දිනෙන් දින ඉහල යයි. මෙම ස්ථානය පුරා බොහෝවිට බෝතල්, පොලිතීන් තැන තැන දමා තිබීම සාමාන්‍ය දසුනක් බවට පත්වී ඇත. මෙම තත්වය ප්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවන්ට මෙන්ම පරිසරයටද බරපතල ගැටළුවක් වී ඇත. විවිධ කාල වකවානු වලදී ඉංගිරිය පොලීසිය ඇතුළු බොහෝ ස්වේච්ඡා සංවිධාන මෙම ප්‍රදේශය සුද්ධ  පවිත්‍ර කිරීමේ ශ්‍රමදාන වැඩසටහන් දියත් කරයි.

මඩකඩ ආරණ්‍ය සේනාසනය
ඉංගිරිය නගරයේ සිට පාදුක්ක (කොළඹ) මාර්ගයේ සැත. 1ක් පමණ ගොස්  මහ ඉංගිරිය මංසන්ධියෙන් දකුණු දෙසට ඇති කීනගහවිල මාර්ගයේ සැ.1 ½ ගිය තැන මෙම ආරණ්‍ය සේනාසනය හමු වේ.
මෙම ආරණ්‍යයේ ආරම්භය 1940 දශකය දක්වා දිව යන අතර එකී  කාලයේ සිට මේ දක්වා එහි වැඩ සිටි භික්ෂූන් වහන්සේලා ප්‍රමාණය සියගණන ඉක්මවයි.  මෙම නව ආරණ්‍ය සේනාසනය වර්ෂ 1948දී පූජ්‍ය රංවල සද්ධාතිස්ස හිමියන් විසින් ආරම්භකර ඇත.  ඈත අතීතයේදී වනාන්තරයෙන් වැසුණු ගල් ලෙන් පිහිටා තිබූ මෙම ප්‍රදේශය, භාවනාව සඳහා සද්ධාතිස්ස හිමියන්ගේ පැමිණීමෙන් පසු වනගත ආරණ්‍යයක් වී ඇත.
මඩකඩ ආරණ්‍ය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ ඇති ප්‍රමුඛතම විපස්සනා භාවනා මධ්‍යස්ථානයකි. මෙම ස්ථානයේ ශාඛා නාවින්න, සාලගල ඇතුළු තවත් ස්ථාන කිහිපයක පිහිටා ඇත. ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට සහ විදේශිකයන්ට ආගමික දියුණුව උදෙසා මෙම මධ්‍යස්ථානයෙන් ලැබෙන රුකුල මිලකළ නොහැක.
වර්තමානයේ නේවාසික භාවනායොගී  භික්ෂූන් වහන්සේලා 16ක් සහ නේවාසික භාවනායෝගී ගිහියන්  විසින් විපස්සනා භාවනාව ප්‍රගුණ කරනු ලබයි. බෞද්ධ දර්ශනයට  අනුව යමින් භාවනායෝගීන්ගේ උපස්ථාන කටයුතු සියල්ල සැදැහැවතුන් විසින් නොපිරිහෙලා ඉටුකරනු  ලැබේ.
එහි ප්‍රධාන ගල් ලෙන තුළ බුද්ධ ප්‍රතිමාවන් ඇතුළු ආකර්ෂණීය සිතුවම් හා මල් වලින් සැරසී ඇති අතර ඒ හා ආසනයට භාවනා කුටි 12 – 15 අතර ප්‍රමාණයක් පිහිටා ඇත. මෙකී ආරණ‍්‍යයේ භික්ෂූන් වහන්සේලා 15 -20ත් අතර ප්‍රමාණයක් භාවනා යෝගීව වැඩ සිටිති. රක්ෂිත වන ගත පෙදෙසක පිහිටා ඇති මෙම ස්ථානය වටා ගලා බසින නාච්චිමලේ දොළ (නම්බපාන ඇළ) ඉතාමත් සුන්දර දොළ පහරකි. මෙම දිය පහර වල දිය නෑම සදහා දිනපතා දහස් ගණන් දේශීය විදේශීය සංචාරකයින් පැමිණෙන අතර ඔවුහූ ආරණ්‍ය සේනාසනය නැරඹීමටද අමතක නොකරති. තවද මෙම ආරණ්‍ය අයත් කලාපය ඉතා සන්සුන් ප්‍රදේශයක් වන අතර ආවේණික වෘක්ෂලතා දේශීය ඖෂධ පැළ පක්ෂීන්, දුර්ලභ සමනළ වර්ග, වන සතුන් හා සත්‍ය විශේෂයන්ගෙන්ද ගහණ ඉතා සුන්දර පෙදෙසකි.

පරෙයිතොට
පරෙවිතොට හෝ පරේතොට යනු  ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ ප්‍රසිද්ධ ස්ථානයකි. ඉංගිරිය නගරයේ සිට රත්නපුර මාර්ගයේ සැතපුම් 1ක් ගොස් වමට ඇති නම්බපාන පාසැල් මාවතේ සැතපුම්  ½ක්  ගිය තැන මෙම ස්ථානය හමු වේ. නම්බපාන ඇලේ පිහිටි විශාල තැන තොටුපළක් වන මෙම ස්ථානය සුන්දර බවින් පිරිපුන් තැනකි. ඒ ආශ්‍රිතව පිහිටා ඇති පරිසරයද ඉතාමත් අලංකාර වන බැවින් මෙම ස්ථානයට දිය නෑමට පැමිණෙන සංචාරක පිරිස බොහෝය. තවද මෙම තොටුපළට යාබදව  ඇල මාර්ගයේ පිහිටා ඇති කුඩා ඇල මාර්ගයේ පිහිටා ඇති කුඩා තොටුපළවල හා දිය ඇලිවලින් මෙම ස්ථානය තවත් අලංකාර වේ.

එහෙත් දිනපතා මෙම ස්ථානයේ දිය නෑමට හා විනෝදයට පැමිණෙන දහස් සංඛ්‍යාත පිරිස් මෙම සුන්දර පරිසරයට  විනාශය සුළු පටු නොවේ. ඔවුන් විසින් රැගෙන එන පොලිතින් උර හා බෝතල් බිද තැන තැන දැමීමෙන් විශාල ලෙස පරිසරය අපවිත කරති. මෙම අනතුරු දායක තත්ත්වය  හේතුවෙන් ප්‍රදේශයේ ජනතාවට මෙන්ම සංචාරක පිරිස්වලටද මහත් දුෂ්කරතාවයන්ට මුහුණ පෑමට සිදුව ඇති බැවින් පාරිසරික බලධාරීන්ගේ අවදානය මෙම ප්‍රදේශය වෙත යොමු කිරීමට කාලය එළඹ ඇත.

බෝධිනාගල ආරණ්‍ය සේනාසනය
ඉංගිරිය නගරයේ සිට හොරණ මාර්ගයේ සැතපුම් 2 ¼ ගිය තැන බෝධිනාගල මංසංධියෙන් වම් අතට හැරී පාරේ සැතපුම් 1 ½   විට මෙම ආරණ්‍ය සේනාසනය හමු වේ. 1955 වසරේ ඇරඹී දොඹගස් කන්ද රක්ෂිත වනාන්තරය තුළ පිහිටා ඇති මෙම රමණීය පුද බිම ඉතාමත් සුන්දර පරිසරයක් තුළ පිහිටි ශාන්ත බිම් කඩකි.

මෙහි මනරම් වන පියස දකුණු, ගිණිකොන දෙසින් සුන්දර වූ කළු ගංගාව ගලා බසින අතර එකී දකුණු, ගිණිකොන කලාපයද බෑවුම් සහිත ඖෂධ පැල හා ප්‍රදේශයට ආවේණික පහතරට තෙත් කලාපීය ශාඛයන්ගෙන් ගහණ ප්‍රදේශයකි. මෙම ආරණ්‍ය සේනාසනය තුළ තැනින් තැන පිහිටි ලෙන් තුළ භාවනානු යෝගීව වැඩවසන භික්ෂූන් වහන්සේලා 20 – 25 පමණ වැඩ සිටින අතර උන්වහන්සේලා දානය පිළිගන්නා අවස්ථාවෙහි දී පමණක් කුටි වලින් පිටතට පැමිණ නැවත වන ගත කුටි වලට පිටත්ව යති.
ඉතාමත් ශාන්ත හා දැඩි ආරක්ෂිත භූමි ප්‍රදේශයක් වන මෙම වනගත සේනාසනය නැරඹීමටද දේශීය විදේශීය  විශාල වශයෙන් පැමිණෙමින් පවතී.

බෝධිනාගල කුරුළු රක්ෂිතය
මෙය දෙවන කලාපීය පහත්බිම් වැසි වනාන්තර ගනයට අයත්වේ. ඉංගිරිය නගරයේ සිට හොරණ මාර්ගයේ සැතපුම් 2 ¼ ගිය තැන බෝධිනාගල මංසංධියෙන් වම් අතට හැරී පාරේ සැතපුම් 1 ½ ක් පමණ ගමන් කර නැවත වමට හැරී මද දුරක් ගමන් කරනවිට විට මෙම අඩවි සීමාවට ඇතුළු වීමට ඔබට හැකිය. බෝධිනාගල ආරණ්‍ය සේනාසනය පිහිටා ඇත්තේද මෙම අඩවිය තුළයි. ප්‍රදේශය පුරා පිහිටා ඇති මාර්ග විස්තර පුවරු නිසා මෙම අඩවියට ළඟාවීම දුෂ්කර නැත.
ගම්මාන වලින් වටවුන කඳු දෙකකින් මෙම වන රක්ෂිතය සමන්විත වන අතර ආරණ්‍යයේ භාවනායෝගී භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ පහසුව පිණිස රක්ෂිතය තුල කොන්ක්‍රීට් පාරවල් තනා ඇත. භාවනායෝගී භික්ෂූන් වහන්සේලා හමුවීමට වෙන්වූ වේලාවන් තිබුණද මෙම පරිසරය නැරඹීමි එන පිරිස නිසා මෙම නිශ්ෂබ්ධ පරිසරයට හිරිහැර නොවනවාම නොවේ.

හොරකැලේ රක්ෂිතය
ඉංගිරිය හදපාන්ගොඩ මාර්ගයේ සැතපුම් 6ක් පමණ ගිය විට හමුවන මෙම ස්ථානය පරිසර සංවේදී තැනකි. දකුණු ආසියාවේ වැඩිම හොර ගස් මෙම භූමියේ ඇති බව සදහන් වේ. ඉතා දැකුම්කළු ස්ථානයකි. මීට අමතරව තවත්  දුර්ලභ ශාක මෙම රක්ෂිතය තුළ ඇත

කුරා උඩ ඇල්ල
ඉංගිරිය නගරයේ සිට සැතපුම් 04ක් පමණ ගොස් හදපාන්ගොඩ කොටිගල මංසන්ධියෙන් දකුණට සැතපුම් 1 ½ක් ගිය තැන මෙම  හමු වේ.  රක්ෂිත වනයේ ගිරංචි කන්දෙන් පටන් ගන්නා කුඩා දිය පහර මැද භාගයේ මෙම ඇල්ල පිහිටා ඇත. මෙම දිය ඇල්ල මෑත කාලය වන තුරුත් වැඩි ප්‍රසිද්ධියක් නොතිබුණද දැන් දැන් මෙම සුන්දර ස්ථානය දැක බලා ගැනීමට පැමිණෙන ජනතාව වැඩි වෙමින් පවතී. මෙම දිය ඇල්ල  පිහිටි රජයේ රජයේ රක්ෂිත වනාන්තරය තුලද තෙත් කලාපීය දුර්ලභ ශාඛයන් ද විවිධ ඹෟෂධ පැලෑටි ද බොහෝ සේ දැකිය හැකි අතර ප්‍රදේශයට ආවේණික කුරුළු හා සත්ත්ව කොට්ඨාස ද මෙහි ජීවත් වෙති.

ඌරුගල හොලොම්බුව
සිංහල රජ සමයේ සිට ඉංග්‍රීසි පාලන යුගය දක්වා ප්‍රධාන මංමාවත් රටාව බිහිවන තෙක් සබරගමුවෙ සිට වෙරළ බඩ ගම් දනව් කරා භාණ්ඩ ප්‍රවාහනයට යොදා ගෙන තිබුණේ ගංගා මාර්ග වන අතර ඉන් ප්‍රධාන  වන් කළු ගගේ ඉංගිරියට ආසන්නව අදාල හොලොම්බුව පිහිටා ඇත.

ඉංගිරිය සිට රත්නපුර මාර්ගයේ සැතපුම් 2ක් පමණ  තැන මෙම ස්ථානය හමු වන අතර ගග දිගේ බඩු ප්‍රවාහණය  ලද ඔරු පාරු නැවතුම් මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස මෙම හොලොම්බුව සදාගෙන ඇත. නම්බපාන ඇල කළු ගගට වැටෙන ගංගා මෝයේ විශාල වක්කලම පිහිටිස්ථානය   මෙසේ හොලොම්බුව වශයෙන් හදුන්වන අතර එහි ඉන් විශාල ඉඩ කඩ මෙන්ම ඒ ආසනයේ ඉවුරේ පිහිටි ගල් පරය නිසා අදාල පාරු කරුවන්ගේ ගිමන් හල ලෙස මේ ස්ථානය යොදා ගන්නට බෙහෙවින් ඉවහල් වී ඇත.
දැනට ඉතා කලාතුරකින් ගගේ දිවෙන පාරුකරුවන්ගේ නවාතැන් පලක් වන මෙම ස්ථානය විදේශීය සංචාරකයින්ගේ ද සිත් ගත් තැනකි.

ඉංගිරිය ඔරලෝසු තටාකය

ඉංගිරිය නගරයේ සිට කිලෝමීටර බාගයක් පමණ හොරණ දෙසට පැමිණෙන හමුවන රනවුන් ගරාජය ඉදිරිපිට ඉසුරුපුර මාර්ගයේ කිලෝමීටරයක් පමණ ගිය තැන ඔරලෝසු තටාකය හමුවේ. අධිරාජ්‍යයවාදීන්ගේ පාලන සමයේ සොයිසා නම් ඉංගිරිය වත්ත හිමියා විසින් මෙය නිර්මාණය කරවා ඇත. මනා සුමටව කප සකස් කළ ගල් කුට්ටි ආදාරයෙන් ගලායන දොළක් හරස්කර පැරණි බට්ටා ඔරලෝසුවක හැඩයෙන් නිමවා ඇති නිසාවෙන් ඔරලෝසු තටාකය යන නම මෙයට ලැබී ඇත. පොළොන්නරු යුගයෙන් පසු මෙළෙස ගල් පුවරු අල්ලා මනාවට සැකසූ ජල තටාකයක් හමුනොවේ. නමුත් අවාසනාවකට නිසි සංරක්ෂණයකට හෝ නඩත්තුවකට යොමුව නොමැත.

ඉතිහාසය
අතීත සිංහලේ දේශය පරිපාලන අතින් පලාත් හතරකට බෙදී පැවතිනි. ඒ රුහුණු, මායා, පිහිටි, මළය ලෙසිනි. මායා රටට අයත් කෝරළ අතර රයිගම් කෝරළය ප්‍රමුඛ තැනක් ගනී. අප රයිගම් කෝරළයට පත්තු 6කි.

1. රයිගම් උඩුගහ පත්තුව

2. රයිගම් කුඹුක පත්තුව

3. රයිගම් අධිකාරී පත්තුව

4. රයිගම් තල්පිටිබද්ද පත්තුව

5. පානදුර තොරමුණ පත්තුව

6. මුන්වත්තේ බාගේ පත්තුව

මේ අතරින් වත්මන් ඉංගිරිය ප්‍රෙද්ශීය ලේකම් බල කොට්ඨාසය අයත්ව පැවති උඩගහ පත්තුව වනාහී උතුරෙන් හේවාගම් කෝරළයටත්, නැගෙනහිරෙන් සබරගොමුවටත්, දකුණෙන් කාල නදිය හා පස්ටදුන්ත් කොරළයටත්, බස්නාහිරෙන් රයිගම් කුඹුකේ පත්තුවටත් මායිම්ව පවතිනවා.

වර්තමාන බෙදීම් අනුව රයිගම් උඩුගහ පත්තුව වනාහී ඉංගිරිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් බල ප්‍රදේශයට බෙහෙයින්ම සමානවේ.

රයිගම කොරළයක් ලෙසින් ඒ නමින් සංවිධාන ගත වෙන්නේ පොළොන්නරු යුගයේදීය. ඒ හිරණ්‍ය මළය හා පාන බුන්න දනව්වේ කොටසක් එක් වීමෙනි. හිරණ්‍යමළයේ සීමාවන්ට පානදුර තොටමුණ පත්තුව හා තල්පිටිබද්ද පත්තුව හැර සෙස පත්තු අයත්ව තිබිණ. එම පත්තු දෙක යත්ව පැවතියේ පාණ බුන්න දනව්වටය.

සුන්දර දියදහරා, කඳුහෙල්, තැනිතලා හා මිටියාවත් යන සියලු භූවිෂමතාවන්ගෙන් සැදුම්ලත් ඉතා සුන්දර වූත්, රමණීය වූත්, භූමි ප්‍රදේශයක් ලෙස ඉංගිරිය ප්‍රදේශය හැඳින්විය හැකිය. සිව් මහා ගංගාවන්ගෙන් එකක් වන කළු නදිය සබරගමු දිසාවනියේ සිට කළුතර තෙක් ගලා බසින්නේ මේ සුන්දර නගරයද පසුකරමිනි. එසේම සබරගමු කඳුවැටි වල ඉම, ඉංගිරිය ප්‍රදේශයෙන් අවසන් වන බැවින් 'ඉමගිර' ඉංගිරිය වශයෙන් බිඳීවිත් ඉංගිරිය යන නම ලැබුණු බවද ජනප්‍රවාදයේ සඳහන් වේ. රයිගම් කෝරළයේ උඩුගහ පත්තුවට ඉංගිරිය අයත්ව තිබුණි. ප්‍රදේශයේ ප්‍රධාන නගරය වන ඉංගිරිය නගරය සුදු අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ වතු වගා ආරම්භයේ බිහිවූ නගරයක් ලෙස සඳහන් කළ හැකි අතර ඉංගිරියට තදාසන්නව පිහිටි ඌරුගල හා නම්බපාන ග්‍රාමයන් කළු නදී මිටියාවත ආසන්නයේ පිහිටි සිංහල රජ සමයට නෑකම් කියන ගම් දෙකක් බවද සඳහන් කළ හැකිය.
ඓතිහාසික වශයෙන් වැදගත් වන ඉතාමත් සුන්දර පරිසරයකට නෑකම් කියන මේ ප්‍රදේශයේ පිහිටි විහාරස්ථාන, ආරණ්‍ය සේනාසනද රාශියක් තිබේ. ඒ අතර වතු කේන්ද්‍ර‍කොට ගත් හින්දු ආගමික ද්‍රවිඩ ජනතාවක්ද ඉතා සුළු වශයෙන් ජිවත් වන අතර හින්දු ආගම ඇදහීමට හින්දු කෝවිල් කිහිපයක්ද, ක්‍රිස්තියානි ආගමික සිද්ධස්ථානයක්ද පිහිටා ඇත. මේ අනුව මෙම ප්‍රදේශයේ විවිධ ජාතීන්ට අයත් හා විවිධ ආගම් අදහන ජනතාවක් වාසය කරන බවට කරුණු සඳහන් කළ හැකිය. ඔවුන් ප්‍රදේශයේ දියුණුව නිරතුරුවම අපේක්ෂා කරන දෑ හිතකාමී පිරිසකි.

ඉංගිරිය ප්‍රදේශයේ ඉතිහාසය දෙස නෙත් යොමුකළ විට පෙනී යන තවත් කරුණක් නම් මෙම ප්‍රදේශයේ දීර්ඝ කාලයක සිට ජනතාව ජීවත් වූ බවට පැරණි ලේඛණගත සාක්ෂි වලින් හෙලිවන බවයි. එනම් පෘතුගීසීන් විසින් වර්ෂ 1599දී තබන ලද ඔවුන්ගේ ආදායම් වාර්තාවක මුණගම, වගවත්ත, කැකුළදොල ආදී ස්ථාන වලින් ලබාගත් බදු පිළිබඳ සටහන් වීමෙන් එය සටහන් වන බවයි. වර්තමානයේදී පෝරුවදණ්ඩ ගම හරහා දිවෙන රත්නපුර, පානදුර මාර්ග අදින් වසර 186කට පමණ පෙර සිටම භාවිතා වූ මාර්ගයක් බවට සාධක හමුවී තිබේ. එනම් "ජෝන් ඩේව්" නම් ඉංග්‍රීසි ජාතික වෛද්‍යවරයෙකු වර්ෂ 1817දි පානදුරේ සිට හොරණ, රත්නපුර, පලාබද්දල හරහා සිරිපා කන්ද තරණය කර ඇති බව සටහන් වීමෙන් මෙය සනාථ කර ගත හැකිය. මේ ගමන සම්බන්ධව ඔහු විසින් සඳහන් කළ කරුණු පහත පරිදි වේ.

"රට අභ්‍යන්තරයට යාම සඳහා පානදුරේදී මුහුදුබඩ මහ පාරෙන් හැරුණු අපි අපේ රේස් කරත්ත උදාසීන භාරත වාහනයක් හෝ පල්ලැක්කි වලට මාරු කළෙමු. අපි මෙමඟින් සපරගමුවේ රත්නපුර වෙත උසුලාගෙන යන ලදිමු. මෙහි සිට කොළඹට සැතපුම් 43කි. මෙය පහත් එනමුත් කඳු සහිත වන ගහන ජන ශූන්‍ය මද වශයෙන් ගොවිතැන් කෙරුණු පෙදෙස් මැදින් වැටී තිබුණු සෑහෙන තරම් හොඳ අලුත් පාරකි. එසේම වස්තු කිහිපයක් හා සිත්ගන්නා සුළු දර්ශන යම් යම් තැන්වලදී ප්‍රදර්ශනය කරන මාවතකි. අපි අපේ පල්ලැක්කි වලම පළවැනි රාත්‍රිය ගත කළෙමු. අති සරල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය අනුව සැදුණු හින්දු ගොඩනැගිල්ලක නෂ්ටාවශේෂ අපට මෙහිදී දක්නට ලැබුණි. මෙහි සම්ප්‍රදාය පිළිබඳ ඉහත සඳහන් කරන ලදී. පසුදින අරුණෝදයේ සූර්ය උදාවට පෙරාතුව අප කන්දක් පසු කරමින් සිටියදී ඝර්ම කලාපීය වනාන්තර පිළිබඳ නයනාභිරමණීය අපේ නෙත් වලට ලක්විය. ඒ වූ කලී නිල්කඳුවැටි වලින් වටවුණු චමත්කාරජනක වනයෙන් ගැවසී ගත් කඳු, දේණු සමබිම් හා පහත්බිම් මත රැඳී සිටින ලොම් වැනි වළාකුළු සහිත දීප්තිමත් ආකාශ තලයකි."

පාසැල්
ඉංගිරිය ප්‍රදේශය තුළ පාසල් 22ක් පවතින අතර එම පාසල් සියල්ලම පාලනය කරනු ලබන්නේ පළාත් සභාව මගිනි. එය පහත වගු සටහන මගින් තව දුරටත් හදුනාගත හැක.

ආගමික ස්ථාන

නගරය පුරාම වැඳපුදා ගැනීමට බොහෝ ස්ථාන ඇත. මේ  අතරින් බෞද්ධ ආගමික ස්ථාන වැඩි අගයක් ගන්නේ බෞද්ධයන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් ජීවත්වීම නිසා වියහැක. අනෙකුත් ආගමික ස්ථානද කිහිපයක් මෙහි පිහිටා ඇත.

පන්සල්

කෝවිල්

පල්ලි

සටහන්

යොමුව

අඩවියෙන් බැහැර පිටු

 ඉංගිරිය නිල වෙබ් අඩවිය
 ඉංගිරිය ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය වෙබ් අඩවිය
 ගාමිණී විදුහල වෙබ් අඩවිය

ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

ඉංගිරිය


Bütschwil-Ganterschwil ist eine politische Gemeinde im Kanton St. Gallen in der Schweiz. Die Gemeinde Bütschwil-Ganterschwil befindet sich im Wahlkreis Toggenburg. Sie entstand am 1. Januar 2013 aus den bisherigen Gemeinden Bütschwil und Ganterschwil.

Geographie
Die Gemeinde besteht aus den Ortschaften Bütschwil, einem Teil von Lütisburg Station, Dietfurt sowie Ganterschwil beidseits der Thur im unteren Toggenburg. Sie grenzt im Westen an Mosnang, im Norden an Lütisburg, im Osten an Neckertal und im Süden an Lichtensteig und Wattwil.

Geschichte

Nach dem Verkauf des Toggenburgs an den Abt von St. Gallen wurden Bütschwil und Ganterschwil von der Fürstabtei verwaltet. 1803 gelangten die beiden Dörfer zum neugeschaffenen Kanton St. Gallen. 1831 kam Bütschwil zum Bezirk Alttoggenburg, während Ganterschwil beim bisherigen Bezirk Untertoggenburg verblieb.
Die 1863 gegründete private Sekundarschule Bütschwil-Ganterschwil ging 1913 an die beiden Gemeinden über.
1990 konnte die Oberstufenschulgemeinde Bütschwil-Ganterschwil-Lütisburg (BuGaLu) ihr neues Oberstufenzentrum in Bütschwil beziehen.

Am 27. November 2011 fanden in Bütschwil und Ganterschwil Abstimmungen über eine Gemeindefusion statt. Schon am 26. September 2010 hatten die Stimmberechtigten der Politischen Gemeinden Bütschwil und Ganterschwil in einer Grundsatzabstimmung der Einleitung des Vereinigungsverfahrens zugestimmt. Die Abstimmung wurde in Bütschwil mit einem Ja-Anteil von 82 % angenommen, in Ganterschwil belief sich der Anteil der Ja-Stimmen auf 54 %.

Ende 2011 übernahm das gemeinsame Versorgungsunternehmen der Gemeinden Bütschwil-Ganterschwil und Kirchberg, das rwt Regionalwerk Toggenburg, die Stromversorgung (Elektra Lütisburg) von der Gemeinde Lütisburg. 2013 lehnten jedoch die Lütisburger Stimmbürgerinnen und Stimmbürger eine Fusion mit der Gemeinde Bütschwil-Ganterschwil knapp ab. 2022 wurde die Fusion von Bütschwil-Ganterschwil mit Lütisburg erneut thematisiert. Bei der Abstimmung zur Prüfung der Gemeindefusion lehnte die Bevölkerung von Bütschwil-Ganterschwil das Vorhaben jedoch ab.

→ siehe auch Abschnitt Geschichte im Artikel Bütschwil
→ siehe auch Abschnitt Geschichte im Artikel Ganterschwil

Wappen

Den Einwohnern standen vier Vorschläge für ein neues Gemeindewappen zur Auswahl. Sieger wurde jener mit der Lochermoosbrücke, welche die beiden Gemeindeteile Bütschwil und Ganterschwil über die Thur verbindet. Die Brücke ist damit zum Symbol für die Vereinigung der beiden Dörfer geworden.

Sehenswürdigkeiten

Wirtschaft und Verkehr

→ siehe Abschnitte Wirtschaft und Verkehr im Artikel Bütschwil
→ siehe Abschnitte Wirtschaft und Verkehr im Artikel Ganterschwil

Bilder
→ siehe Abschnitt Bilder im Artikel Bütschwil
→ siehe Abschnitt Sehenswürdigkeiten im Artikel Ganterschwil

Weblinks

 Website der politischen Gemeinde
 Vorprüfung einer Gemeindevereinigung Bütschwil-Ganterschwil (PDF; 2,3 MB)

Einzelnachweise

Schweizer Gemeinde

Bütschwil-Ganterschwil


Acetanilid je čvrsta kemijska kristalna tvar bezbojne do bijele boje bez mirisa. Poznat je i kao N-fenilacetamid, acetanil ili acetanilid, a ranije je bio poznat pod zaštitnim imenom Antifebrin.

Dobivanje i svojstva
Acetanilid se može proizvesti reakcijom u kojoj sudjeluju acetanhidrid i anilin:

C6H5NH2 + (CH3CO)2O -> C6H5NHCOCH3 + CH3COOH

Dobivanje acetanilida je bio tradicionalni eksperiment u uvodnim laboratorijskim predavanjima za organsku kemiju, ali sada je široko zamijenjen pripremom ili paracetamola ili aspirina, koji oboje podučavaju iste praktične tehnike (posebno rekristaliziranje proizvoda), ali koji izbjegavaju upotrebu anilina (sumnjivog karcinogena (kancerogena)).

Acetanilid je slabo topljiv u vodi i stabilan je u većini uvjeta. Čisti kristali su pločasti i bezbojni do bijele boje.

Primjena
Acetanilid se koristi kao inhibitor raspadanja vodikovog peroksida i koristi se za stabilizaciju lakova za estere celuloze. Također je pronašao uporabu u posredovanju u sintezi gumenih akceleratora, bojama i intermedijarnim bojama i sinteti kamfora. Acetanilid se koristi za proizvodnju 4-acetamidobenzenzensulfonil klorida, ključnog intermedijara u proizvodnji sulfa lijekova. Također je prekursor u sintezi penicilina i drugih lijekova.

U 19. stoljeću acetanilid je bio jedan od velikog broja spojeva koji su korišteni kao eksperimentalni fotografski programeri.

Služio je kao lijek (antifebrin); danas je zamijenjen manje otrovnim analgeticima.

Kemijski spojevi

Izvori

Acetanilid


Josef Stier (geboren 12. April 1843 in Neustadt an der Waag, Kaisertum Österreich; gestorben 4. Februar 1919 in Berlin-Wilmersdorf) war ein ungarisch-deutscher Rabbiner und Autor.

Leben
Josef Stier studierte in Wien, Erlangen und Breslau, wo er 1869 auch promovierte. 1871 wurde er Rabbiner in Steinamanger (Szombathely). Stier wurde später Rabbiner der Neuen Synagoge in der Oranienburger Straße in Berlin (Amtseinführung am 9. Januar 1891). Damit wurde er Nachfolger von Rabbiner Frankl. Später war er auch in der Synagoge in der Rykestraße tätig. Stier war ein beliebter Prediger und Autor mehrerer Bücher. Er ist in einem Ehrengrab auf dem Friedhof der Jüdischen Gemeinde Berlin-Weißensee begraben.
Josef Stier war verheiratet mit Auguste Mendelsohn (1852–1917); einer seiner Söhne war der Rechtsgelehrte Fritz Stier-Somlo.

Werk
Josef Stier verfasste u. a.
 Franz Deak (1875)
 Festschrift zur Einweihung der Synagoge in Steinamanger (1880)
 Priester und Propheten (Berlin 1884)
 Die Ehre in der Bibel (Berlin 1897)
 Zunz (1893)
 Theismus und Naturforschung in ihrem Verhältnis zur Theologie (Frankfurt 1896)
 Die Ehre in der Bibel (1897)
 Die Ehre im Talmud (1912)

Quellen
 "Tuet auf die Pforten" Die Neue Synagoge 1866. 1995. Begleitbuch zur ständigen Ausstellung im Centrum Judaicum. Hrsg. von Hermann Simon und Jochen Boberg. Berlin Museumspädagogischer Dienst. 1995, S. 120–121

 Tafel in der Synagoge Rykestraße

Einzelnachweise

Rabbiner (Deutschland)
Person des Judentums (Berlin)
Person (Transleithanien)
Geboren 1843
Gestorben 1919
Mann

Josef Stier


Arquileónida fue una matrona lacedemonia famosa por su amor a la patria.

Se cuenta que al participarle dos extranjeros la muerte de su hijo, acaecida en un combate, se limitó a preguntar si había sucumbido con valor y como aquellos tras de describir su heroicidad añadiesen que seguramente no habría otro más valiente que él, contestó que si bien su hijo era muy valeroso, aun quedaban en Lacedemonia otros ciudadanos que valían más que él.

Referencias

Mujeres de la Antigua Grecia

Arquileónida


José Ribeiro da Mota Paes, primeiro e único Barão de Mota Pais (Minas Gerais,  — Espírito Santo do Pinhal, ), foi um cafeicultor brasileiro e tenente-coronel da Guarda Nacional. Era irmão de Joaquim da Mota Pais, o barão de Camanducaia. Por decreto imperial de 23 de dezembro de 1887, recebeu o baronato. Foi casado com Maria Cândida Ribeiro de Oliveira Mota.

Bibliografia

Oficiais da Guarda Nacional
Baronatos do Brasil
Cafeicultores do Brasil

José Ribeiro da Mota Pais


نبؤات سيبيل هي مجموعة نبؤات أو وحي بوزن شعري يوناني نسبت إلى سيبيل النبية التي كانت تقول الوحي الإلهي في حالة جنونية. بقي منها 12 كتابا كتبت في ظروف مختلفة بين منتصف القرن الثاني وحتى القرن الخامس الميلادي.

هذه النصوص تقدم معلومات مهمة عن الميثولوجيا الكلاسيكية والمعتقدات الغنوصية واليهودية والمسيحية في وقت مبكر من الألفية الأولى. بعض المقاطع تشبه رؤيا يوحنا والأدب الأبوكاليبسي.

مراجع

انظر أيضا
 الكسندر بوليهستر

روابط خارجية

 Milton S. Terry, The Sibylline Oracles (complete text, at Elfinspell)
 Milton S. Terry, The sibylline oracles: only those fragments that are quoted in Patristic writings, annotated and set in context, including the long preface of the (6th century?) editor
 The Sibylline oracles, Books III-V, Translated by the Rev. H. N. Bate, M.A., 1918 (a searchable facsimile at the University of Georgia Libraries; ديجافو (صيغة ملفات) & layered PDF format)
 The Sibylline Oracles. Translated from Greek into Blank English Verse. New Edition Revised after the Text of Ruch. (1899) Translated by Milton S. Terry. Digital Facsimile. (PDF)

أبوكريفا العهد القديم
أدب أبوكاليبسي
الديانة الرومانية القديمة
كتب غموضيات
نبوءات

نبؤات سيبيل


ليلي نهاري هو الالبوم الحادي والعشرين للفنان المصري عمرو دياب، تم إصداره عام 2004 من إنتاج شركة روتانا للصوتيات والمرئيات، وهو أول البوم يجمع بين عمرو دياب وشركة روتانا.

قائمة الأغاني

فريق العمل
 غناء: عمرو دياب
 توزيع: نادر حمدي، طارق توكل في "خلينا نشوفك"
 وتريات: يحيى الموجي
 اوكورديون: أحمد عبد الفتاح وفاروق محمد حسن
 بيانو: نادر حمدي
 كمان: يحيى الموجي
 تصميم البوستر والغلاف: خالد رشدي

ألبومات 2004
ألبومات باللغة العربية
ألبومات شركة روتانا
ألبومات عمرو دياب

ليلي نهاري (ألبوم)


An Anthurium lhotzkyanum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Wilhelm Schott. An Anthurium lhotzkyanum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anthurium

Anthurium lhotzkyanum


Dante Marraccini (* 22. April 1934 in Monsummano Terme) ist ein italienischer Journalist, Schriftsteller, Drehbuchautor und Filmregisseur.

Leben
Marraccini war als Journalist für zahlreiche Zeitungen und Periodika tätig, so für "Il Pensiero Nazionale", "Tribuna Politica e ore 12", "Tempo", "Io" und "ABC". Als Gründer und Herausgeber führte er "I Notambuli", eine Monatszeitschrift. Daneben schrieb er Romane und drehte 1974 als Regisseur – früher hatte er auch Erfahrungen als Filmeditor gemacht – nach eigenem Drehbuch Un attimo di vita, der beim Filmfestival Cannes und in Belgrad lief. Nach langjährigen Aufenthalten in den Vereinigten Staaten und Nigeria drehte er ab 1989, nach Italien zurückgekehrt, noch eine Handvoll kaum aufgeführte Werke und einen Fernsehfilm.

Filmografie (Auswahl)
 1974: Un attimo di vita

Weblinks

Einzelnachweise

Autor
Drehbuchautor
Filmregisseur
Italiener
Geboren 1934
Mann

Dante Marraccini


Parcul Olimpic din Barra este un campus sportiv din cartierul Barra da Tijuca, în Rio de Janeiro, Brazilia. Este situat pe bulevardul Embaixador Abelardo Bueno, pe malurile Lacului Marapendi. Găzduiește cele mai multe locuri de desfășurare ale Jocurilor Olimpice de vară din 2016.

Înainte de Jocurile Olimpice din 2016, parcul includea Circuitul "Nelson Piquet" (și cunoscut ca Circuitul Jacarepaguá) și trei clădiri construite pentru Jocurile Panamericane din 2007: Arena Olimpică din Rio, Centrul Acvatic "Maria Lenk" și Velodromul Olimpic din Rio. Au fost construite pentru Jocurile Olimpice cele trei Arene "Carioca", care voi deveni viitorul Centru de Antrenament Olimpic după Jocurile, precum și trei clădiri temporare: Arena Viitorului (Arena do Futuro), Centrul de Tenis Olimpic și Stadionul Acvatic Olimpic.

Referințe
     Venues map: Barra  pe rio2016.com

Rio de Janeiro
Locuri de desfășurare ale Jocurilor Olimpice de vară din 2016

Parcul Olimpic din Barra


La Selección de críquet de Pakistán es el equipo que representa al país en las competiciones oficiales. Está regulada por el Pakistan Cricket Board, y es miembro de pleno derecho de la International Cricket Council. Es una de las selecciones más destacadas en el críquet internacional.

Luego de la partición de la India en 1947, Pakistán conformó su propia asociación de críquet y comenzó a enfrentarse a la India a partir de 1952, desarrollando una intensa rivalidad. Han jugado 59 partidos Test, con nueve victorias de India, doce victorias de Pakistán y 38 empates. Debido al conflicto político entre ambos países, no se enfrentaron en partidos Test desde 1962 hasta 1977, ni lo han hecho luego de los atentados de Bombay de 2008.

Pakistán ganó la Copa mundial de críquet de 1992, derrotando a Inglaterra. Es una de las cinco selecciones que ganó el Mundial de Críquet.

Copa del Mundo
 1975: Primera ronda
 1979: Semifinalista
 1983: Semifinalista
 1987: Semifinalista
 1992: Campeón
 1996: Segunda ronda
 1999: Subcampeón
 2003: Primera ronda
 2007: Primera ronda
 2011: Tercer lugar
 2015: Cuartofinalista

Referencias

Enlaces externos
 Pakistan Cricket Board (PCB)

Críquet en Pakistán
Criquet
Pakistán

Selección de críquet de Pakistán


An Dilophotriche tristachyoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Jacq.-fél.. An Dilophotriche tristachyoides in nahilalakip ha genus nga Dilophotriche, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dilophotriche

Dilophotriche tristachyoides


Duvara Karşı (Almanca: Gegen die Wand), Fatih Akın'ın senaryosunu yazdığı ve yönettiği 2004 yapımı dram filmi.

Konusu
Cahit Tomruk (Birol Ünel) 40 yaşlarında Almanya'da yaşayan, hayattan vazgeçmiş bir Türk'tür. Üstelik duymakta olduğu acıyı dindirmek için kendisini kokain ve alkole vermiştir. Bir gece, bilinçli olarak arabasıyla duvara çarpar ve kıl payı hayatta kalır. Psikiyatri kliniğinde Sibel Güner (Sibel Kekilli) ile tanışır. O da intihar girişiminde bulunmuş olan bir Türk'tür. Sibel, Cahit'ten onunla evlenmesini ister, böylece tutucu ailesinin onu bunaltan kurallarından kurtulabilecektir. Cahit başta bu teklifi reddeder ama ardından plana uymayı kabul eder. Plana göre sadece ev arkadaşı hayatı yaşayacak, tamamen bağımsız özel hayatlara ve cinsel yaşamlara sahip olacaklardır. Fakat birbirlerine aşık olmalarıyla durum karmaşık bir hal alır ve Cahit'in Sibel'in sevgililerinden birini kıskanarak öldürmesi ile sonuçlanır. Cahit hapishaneye düşerken, Sibel İstanbul'a gider. Cahit hapisten çıkacak ve onu bulacaktır.

Ayrıca
Film daha sonradan tiyatroya ve operaya uyarlanmıştır.

Oyuncu kadrosu
 Birol Ünel - Cahit Tomruk
 Sibel Kekilli - Sibel Güner
 Catrin Striebeck - Maren
 Güven Kıraç - Şeref
 Cem Akın - Yılmaz Güner
 Meltem Cumbul - Selma
 Tim Seyfi - Bavyeradaki Taksici
 Selim Erdoğan - Taksici

Ödüller
 2004 - Deutscher Filmpreis En iyi Kadın Oyuncu
 2004 - The Quadriga Prize, Berlin
 2004 - Gümüş Ayna Ödülü En İyi Film (Oslo Film Festivali)
 2004 - Avrupa Film Akademisi En İyi Film Ödülü
 2004 - Avrupa Film Akademisi Halk Ödülleri En İyi Yönetmen
 2004 - 54. Berlin Film Festivali-Altın Ayı (En İyi Film)
 2004 - Uluslararası Film Eleştirmenleri Birliği (FIPRESCI) Ödülü
 2005 - Goya Ödülleri-En İyi Avrupa Filmi

Dış bağlantılar

2004 çıkışlı romantik dram filmleri
2004 çıkışlı Türk filmleri
Almanya romantik dram filmleri
Fatih Akın'ın yönettiği filmler
Fatih Akın'ın senaryosunu yazdığı filmler
Türkiye'de çekilmiş filmler
Altın Ayı Ödülü kazanan filmler
FIPRESCI Ödülü kazanan filmler
Konusu Hamburg'da geçen filmler
Türk çokdilli filmleri
2000'lerde Türkçe filmler
Almanya'daki Türkler ile ilgili filmler
2000'lerde Almanca filmler

Duvara Karşı


Işıl Bengi, née à Istanbul, est une pianiste et actrice turco-belge.

Biographie

Pianiste
Işıl Bengi a commencé à jouer du piano à l'âge de 5 ans, et elle est remarquée à douze ans par la pianiste turque İdil Biret.

À seize ans, elle donne des cours de piano. Elle est bénéficiaire de la bourse de la Fondation  pour étudier le piano en Belgique avec Evgueni Moguilevski et Aleksandar Madžar. Elle obtient un diplôme de Master au Conservatoire royal de Bruxelles.

En duo
En 2014, Işıl Bengi joue en duo avec le violoncelliste Paul Heyman. En 2019, il est lauréat de la SWUK Vlaanderen. Cela lui permet d'enregistrer avec elle leur premier album Belgian Romantic Works For Cello & Piano chez le label Et'cetera Records sur les compositeurs belges du  : Henri Vieuxtemps, Guillaume Lekeu, Eugène Ysaÿe, César Franck et Peter Benoit.

album : HiKAYE
En 2020, la première gravure mondiale de Jeux (Unisson, Vagues, Transe), composés par Stéphane Galland, est remarquée par Émilie Munera et Rodolphe Bruneau-Boulmier dans En piste, Contemporains ! sur France Musique : ils choisissent ce premier album solo dénommé HiKAYE pour leur Disque classique du jour comme le sera deux ans plus tard, le second album Terre de jeu.

Işıl Bengi a enregistré  sur Viñoly  Grand Piano du facteur de piano Maene dans son auditorium à Ruiselede. En 2015, Daniel Barenboim travaille avec  sur ce retour aux cordes parallèles du piano-forte combinant l'état de l'art des pianos modernes et puissants. L'architecte Rafael Viñoly, qui a créé le Forum international de Tokyo, ayant écouté le piano de Barenboim, collabore avec Chris Maene sur la prochaine génération de grand piano moderne et ergonomique.

Le compositeur et batteur belge Stéphane Galland est le directeur artistique d'HiKAYE. Il est également le photographe d'Işıl Bengi.

Théâtre : Clara Haskil - Prélude et fugue
En 2021-2022, en tournée européenne en France (au Rond-Point de Paris, au Ducourneau d'Agen, à la Chaudronnerie de La Ciotat), Suisse (au Beausobre de Morges, au Jura de Delemont, au Reflet de Vevey) et Grèce (au Megaron d'Athènes puis de Thessalonique) dans Clara Haskil - Prélude et fugue, Işıl Bengi partage la scène avec Laetitia Casta qui interprète Clara Haskil sur un texte de Serge Kribus, dans une mise en scène de Safy Nebbou. En tant que conseillère musicale avec Anna Petron, elle a choisi les pièces du répertoire de Clara Haskil. Les mains d'Işıl Bengi deviennent celles de Clara Haskil sur chacun des trois pianos. Selon Jany Campello de ResMusica, Işıl Bengi .

album : Terre de jeu
Fin 2021, Işıl Bengi entre dans la cour de récréation modelée par des contemporains d'une jeune Clara Haskil, natte dans le dos : Serge Prokofiev, Francis Poulenc, Gian Francesco Malipiero, Henry Cowell, Dane Rudhyar et Federico Mompou. Dans la danse des jeunes filles féériques, sortiront du bac à sable de l'imaginaire des étoiles, un éléphant, une sauterelle et des oiseaux. Celui de Robert Schumann est un peu plus prophète. Il évoque l'interprétation qu'en fera Clara Haskil.

Silence les lumières de la Salle Philharmonique du Conservatoire Royal de Liège. Que le Steinway D, accordé par Niko Versmessen, puisse faire entendre dans la pénombre ces cris insolites d'enfants sous les doigts d'Işıl Bengi photographiée par Alexander Popelier.

3e album : Agni Kunda
Işıl Bengi a enregistré son troisième album solo en août 2022 à Flagey. Agni Kunda ayant plusieurs significations en Inde, dans cet album. Işıl Bengi a choisi son sens en Sanskrit : Agni signifiant feu et Kunda une forme d'énergie. Pour le répertoire de cet album Işıl Bengi s'est inspirée de la force du feu interne, ses nuances, ses dynamismes et sa capacité à créer ou à détruire.

Arts circassiens
En tournée européenne, dans Respire de la  Circoncentrique, Işıl Bengi accompagne au piano les acrobates Alessandro Maida et Maxime Pythoud, sur une musique originale de Léa Petra ; elle entre dans le cercle en faisant l'arbitre et y gagne la sphère que se disputent les deux artistes invitant au premier pas dans l'attraction des contraires.

Actrice, scénariste et productrice
En 2021, elle écrit et produit avec Laurens Heijs le court-métrage Hayal (Waking Dream) sur la relation mère-fille. Elle y interprète en langue turque le rôle principal d'Aylin Basharan qui dit au revoir à son poisson orange Hayal et à sa mère sans visage. Le film, dirigé par Laurens Heijs, gagne le  prix CineSpace organisé par la  et la NASA.

Théâtre
 2018-2019 : Respire.
 2021-2022- 2023 : Clara Haskil - Prélude et fugue

Filmographie

Courts métrages
 2021 : Hayal (Waking Dream), Aylin Basharan
 2021 : Deuil, Naim et Ada
 2022 : Mirage, Mirage

Télévision
 2019 : Les Rivières pourpres, Diwan, série de Jean-Christophe Grangé.

Documentaire

 2023 : Tinel à 88 (Tinel at 88) directrice artistique, co-productrice, co-réalisatrice

Discographie

Album en duo
 2019 : Belgian Romantic Works for Cello and Piano, Etcetera Records.

Albums solo
 2020 : HiKAYE, Fuga Libera / Outhere Music.
 2021 : Terre de jeu, Insolite Records.
 2022 : Agni Kunda, Insolite Records

Distinctions
 2021 :  prix "CineSpace : NASA Imagery, Your Vision" organisé par la  et la NASA pour Hayal (Waking Dream), sélectionné par le réalisateur américain Richard Linklater.

Notes et références

Liens externes

 .

Pianiste classique
Pianiste belge
Pianiste turque
Actrice belge de cinéma
Actrice turque de cinéma
Actrice belge de théâtre
Naissance à Istanbul

Işıl Bengi


Le raïon de Drohobytch (en ) est un raïon (district) dans l'oblast de Lviv en Ukraine.

Avec la réforme administrative de 2020, le raïon fut agrandi ; il se compose actuellement de :
cinq hromadas :
Boryslav hromada ;
Drohobytch hromada ;
 Medenychi hromada ;
 Skhidnytsia hromada ;
 Truskavets hromada.

Patrimoine
Le musée de Drohobytch, celui de Trouskavets ainsi que l'église Saint-Georges de Drohobytch.

Notes et références

Drohobytch

Raïon de Drohobytch


Esta é uma lista de bibliotecas de conteúdo e catálogos de propriedade da The Walt Disney Company.

Lista de bibliotecas de conteúdo

Walt Disney Studios
 Walt Disney Pictures
 Oswald the Lucky Rabbit (personagem e curtas de Walt Disney; curtas posteriores retidos por Universal Pictures)
 True-Life Adventures - início da série documental
 Touchstone Pictures
 DreamWorks II Distribution Co. LLC, direitos cinematográficos adquiridos da DreamWorks e Reliance. A Disney recebeu a biblioteca de 14 filmes da DreamWorks Pictures de 2011–2016 em compensação pelo empréstimo pendente.
 Hollywood Pictures
 Caravan Pictures
 Cinergi Pictures (menos Deep Rising e An Alan Smithee Film: Burn Hollywood Burn)
 Disneynature
 Buena Vista International
 Star Distribution
 Walt Disney Animation Studios
 Disneytoon Studios
 Pixar - (empresa e) biblioteca adquirida em 2006 em um negócio envolvendo todas as ações
 Marvel Studios (excluindo The Incredible Hulk, lançado pela Universal Pictures, e os Filmes de Spider-Man (Homecoming, Far From Home e No Way Home), lançados pela Columbia Pictures)
 Marvel Television (excluindo Mutant X, de propriedade da Lionsgate)
 Marvel Animation (excluindo a sub-série Marvel Anime, de propriedade da Sony Pictures Entertainment Japan, e os direitos de distribuição internacional para certos programas)
 Lucasfilm, incluindo Lucasfilm Animation, excluindo filmes de propriedade de empresas terceirizadas
 20th Century Studios (incluindo Fox 2000 Pictures, Fox Atomic/Fox Atomic Comics, e Fox Faith)
 Searchlight Pictures
 20th Century Animation (incluindo Fox Animation Studios e Blue Sky Studios)
 Sullivan Bluth Studios (apenas filmes que a 20th Century Fox/20th Century Studios comprou da Warner Bros., incluindo direitos de distribuição fora dos EUA para The Pebble and the Penguin, embora os direitos dos EUA e o próprio filme sejam propriedade da Amazon via MGM Studios)
 Filmes de animação de terceiros para a 20th Century Fox/20th Century Studios (excluindo a biblioteca da DreamWorks Animation de 2013–2017, que agora pertence à Universal Pictures, e a biblioteca Terrytoons, que é agora propriedade da Paramount Pictures)
 Fox Film, excluindo filmes de domínio público
 Twentieth Century Pictures, excluindo filmes de domínio público
 20th Digital Studio
 New World Pictures (pós-1989)
 Regency Enterprises (apenas filmes co-produzidos com 20th Century Studios e alguns filmes anteriores a 1999 lançados pela Warner Bros. e outros distribuidores)
 Fox Digital Entertainment
 The Muppets Studio - adquirida da The Jim Henson Company em 2004. (excluindo filmes relacionados aos Muppets produzidos para Sony Pictures Entertainment)
 Studio Ghibli (distribuição de mídia doméstica no Japão, China e Taiwan)
 Discografia do Disney Music Group (Disneyland Records)
 Walt Disney Records
 Hollywood Records
 Fox Music
 DMG Nashville
 Mammoth Records
 Lyric Street Records
 Carolwood Records
 Disney Theatrical Group
 Buena Vista Theatrical/Fox Stage Productions
 Hyperion Theatricals
 Maker Studios/Disney Digital Network

Television Entertainment

 A&E Networks (participação de 50%)
 Lifetime Entertainment Services

 ABC Signature (formalmente Touchstone Television e ABC Studios)
 Walt Disney Television, incluindo:
 Disney Telefilms
 American Broadcasting Companies (excluindo a biblioteca ABC Films anterior a 1973, de propriedade da CBS Media Ventures)
 ABC News
 ABC Audio/ABC Radio
 Greengrass Productions (excluding Hypernauts, de propriedade da WildBrain)
 ABC Circle Films
 ABC Motion Pictures
 ABC Productions
 ABC Pictures
 ABC Pictures International
 Palomar Pictures International
 Selmur Productions/Pictures
 Selznick International Pictures/Vanguard Films (excluindo Nasce uma estrela e E o vento levou, de propriedade da Warner Bros., com titularidade desta última gerida através da Turner Entertainment Co.)
 Valleycrest Productions
 ABC Owned Television Stations
 ABC Signature
 20th Television
 20th Television Animation
 Regency Television (pós-1998)
 Touchstone Television (anteriormente Fox 21 Television Studios)
 Fox Television Studios
 Fox Television Studios International/Fox World
 Fox Lab
 Foxstar Productions
 Fox 21
 Metromedia Producers Corporation
 FNM Films
 New World Television (pós-1989, excluindo  Get a Life, de propriedade da Sony Pictures Television)
 Four Star Television (excluindo Wanted Dead or Alive, de propriedade da StudioCanal)
 Gold Key Entertainment
 Genesis Entertainment (excluindo Contos da cripta, de propriedade da Warner Bros. Television Studios)
 MTM Enterprises (excluding The Trials of Rosie O'Neill, de propriedade da Multicom Entertainment Group)
 20th Television (iteração antiga, empresa de distribuição)
 ESPN Inc.
 Big Fights, Inc.
 ESPN Books
 Disney Channel
 Disney Junior
 Disney XD
 Disney Television Animation
 National Geographic
 FX Productions
 Freeform (anteriormente ABC Family Worldwide, Fox Family Worldwide e International Family Entertainment)
 Television South
 BVS Entertainment (anteriormente Saban Entertainment, excluindo franquias vendidas a empresas terceirizadas e algumas coproduções)
 Fox Children's Network, Inc./Jetix
 Marvel Productions/New World Animation (excluindo produções de terceiros que não sejam da Marvel/Muppets)
 DePatie–Freleng Enterprises (excluindo produções de terceiros que não sejam da Marvel/Fox, incluindo aquelas para a United Artists)
 Créativité et Développement
 BVS International N.V. (anteriormente Fox Kids International Programming)
 Jetix Europe Properties S.A.R.L.
 Jetix Animation Concepts
 Radio Disney
 SOAPnet

Marvel Entertainment
 Marvel Comics
 Magazine Management
 Humorama
 Atlas Comics
 Timely Comics
 Malibu Comics
 Biblioteca da Malibu Interactive/Acme Interactive (excluindo ports de jogos para Namco (Battle Cars e Wings 2: Aces High), EA (Hard Nova), etc.)
 Aircel Comics
 Eternity Comics
 Adventure Publications
 Star Comics
 Marvel Books
 Amalgam Comics (co-propriedade com DC Comics)
 Epic Comics
 CrossGen
 Marvel Music
 Welsh Publishing Group
 Marvel Press
 Marvel Toys
 Toy Biz

Disney Publishing Worldwide
 Disney Comics
Disney Press
 Hyperion Books (exceto o catálogo adulto da Hyperion, vendida para Hachette)
 Disney-Hyperion

Disney Media and Entertainment Distribution
 Hulu LLC
 Steamboat Willie Productions
 UTV Software Communications
 Star India
 Biblioteca de filmes da Star Studios
 The Walt Disney Company India
 SIP Animation
 BabyTV
 Patagonik Film Group

Biblioteca Disney Interactive
 Disney Interactive Studios
 Wideload Games
 Disney Online
 Playdom
 Disney Mobile
 LucasArts
 Starwave
 Infoseek Corporation
 FoxNext
 Fox Interactive
 Fox Video Games, Inc.
 20th Century Games

Publicação de música

 ABC Circle Music Inc. (BMI)
 ABC Family Music Publishing (BMI)
 Agarita Music	(ASCAP)
 American Broadcasting Music Inc. (ASCAP)
 Bantha Music (BMI)
 Birch Street Music (ASCAP)
 Buena Vista Music Co. (BMI)
 Falferious Music (BMI)
 FFM Publishing (ASCAP)
 Five Hundred South Songs (SESAC)
 Fox Film Music Corporation (BMI)
 Fuzzy Muppet Songs (ASCAP)
 Holpic Music, Inc. (BMI)
 Hollywood Pictures Music (ASCAP)
 Mad Muppet Melodies (BMI)
 Marvel Characters Music (BMI)
 Marvel Comics Music (ASCAP)
 Marvel Hero Tunes (SESAC)
 Marvel Superhero Music (BMI)
 Middle Street Music (BMI)
 Pixar Music (BMI)
 Pixar Talking Pictures (ASCAP)
 Pixar Tunes (SESAC)
 Ronzo Road Music (SESAC)
 Seven Peaks Music (ASCAP)
 Hobbitville Music (ASCAP)
 Vistaville Music (ASCAP)
 Seven Summits Music (BMI)
 TCF Music Publishing Inc. (ASCAP)
 Touchstone Pictures Music & Songs, Inc. (ASCAP)
 Twentieth Tunes Music Inc. (SESAC)
 Utapau Music (BMI)
 Walt Disney Music Company (ASCAP)
 Wampa-Tauntaun Music (ASCAP)
 Wonderland Music Company Inc. (BMI)

Ver também
 Lista de filmes originais da Freeform
 Lista de ativos de propriedade da The Walt Disney Company

Referências

Walt Disney Company, The
Bibliotecas

Lista de bibliotecas de propriedade da The Walt Disney Company


Precambrian (හෝ Pre-Cambrian, සමහර විටක කෙටිකොට දක්වන පරිදි pꞒ, හෝ Cryptozoic) යනු පෘථිවි ඉතිහාසයේ වසර මිලියන 4600-539 කට පෙර යුගය වේ.

ආශ්‍රිත

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 Late Precambrian Supercontinent and Ice House World from the Paleomap Project

Precambrian


Fray Mancio de Corpus Christi, O.P. (Becerril de Campos, Palencia, 1507? - Salamanca, 9 de julio de 1576), fue un religioso, teólogo y catedrático

Biografía
Parece que estudió en Salamanca y tomó los hábitos de Santo Domingo en el convento de San Esteban, de esta ciudad, el 11 de junio de 1524. Fue después alumno de Francisco de Vitoria y de Domingo de Soto.

Quiso ir a las Indias de misionero, pero en Sevilla le ofrecieron opositar a profesor, lo que no logró, por lo que, habiéndose ya embarcado sus compañeros parece que regresó a Salamanca. Tras algunos viajes, opositó y ganó cátedra en la Universidad de Alcalá de Henares en 1548, manteniéndola hasta 1564. Ese mismo año, habiendo fallecido en Salamanca Pedro de Sotomayor, pretendió su cátedra, que obtuvo sin contrincantes.

Intervino como perito en el proceso inquisitorial de Bartolomé de Carranza y luego en los de fray Luis de León, Grajal y Martínez de Cantalapiedra.

También publicó: Tratado sobre la Usura y los Cambios, escrito con Bartolomé de Medina

Bibliografía
Beltrán de Heredia, Vicente. Miscelánea Beltrán de Heredia, Volumen 4. Salamanca 1972

Filósofos católicos
Escuela de Salamanca
Dominicos de España del siglo XVI
Juristas de España del siglo XVI
Economistas de España del siglo XVI
Teólogos de España del siglo XVI
Alumnado de la Universidad de Salamanca en el siglo XVI
Catedráticos de la Universidad de Salamanca
Juristas de Castilla y León
Nacidos en Becerril de Campos
Teólogos de Castilla y León

Mancio de Corpus Christi


1988 (MCMLXXXVIII) cuma günü başlayan bir artık yıldır. 20. yüzyılın ve 2. milenyumun 88. yılıdır.

Olaylar

Ocak
 2 Ocak - Stuttgart'tan İzmir'e gelen Alman Condor Havayolları'na ait Boeing 737-200 tipi yolcu uçağı Cumaovası Havaalanı'na inişe geçtiği sırada Seferihisar yakınlarında dağlık bölgeye düştü. Kazada 5'i mürettebat 16 kişi yaşamını kaybetti.
 19 Ocak - Sosyaldemokrat Halkçı Parti (SHP) Milletvekili Mehmet Ali Eren Türkiye'de Kürt sorunu olduğunu ve Kürtlere baskı yapıldığını söyledi. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde olaylar çıktı.

Şubat
 13 Şubat - 1988 Kış Olimpiyatları başladı.
 28 Şubat - 1988 Kış Olimpiyatları sona erdi.

Mart
 2 Mart - İsrail askerleri Nablus'ta 14 Filistinliyi bir kuleye koyarak diri diri yaktılar.
 13 Mart - Ankara Devlet Tiyatrosu Şinasi Sahnesi açıldı.
 15 Mart - Filistin bağımsızlığını kazandı.
 16 Mart - İran-Irak Savaşı'nda Saddam Hüseyin yönetimi, Halepçe kentindeki sivil hedeflere kimyasal bombalarla saldırıldı. Kentte 5000'e yakın insan hayatını yitirdi.

Nisan
 11 Nisan - Heavy Metal grubu Iron Maiden yedinci albümü Seventh Son of a Seventh Son'ı yayınladı.

Mayıs
 9 Mayıs - 20000 TLlik banknotlar tedavüle sürüldü.
 15 Mayıs - SSCB birlikleri Afganistan'dan çekilmeye başladı.

Haziran
 18 Haziran - ANAP Kongresi'nde, Kartal Demirağ isimli şahıs Başbakan Turgut Özal'a kürsüde konuşma yaparken tabanca ile ateş etti. Başbakan Özal elinden hafif yaralanırken, saldırgan Kartal Demirağ salonda bulunan güvenlik görevlilerince etkisiz hale getirildi. Kartal Demirağ'ın hiçbir örgütle bağlantısı olmadığı ve bu eylemi tek başına yaptığı açıklandı.
 22 Haziran - Galatasaray oyuncusu Tanju Çolak, 1987-88 sezonunda ligde attığı 39 golle Avrupa Altın Ayakkabı Ödülü'nün sahibi oldu.
 23 Haziran - Trabzon'un Maçka ilçesinde meydana gelen heyelan sonucu 64 kişi öldü.
 25 Haziran - Avrupa Futbol Şampiyonası finalinde Hollanda SSCB'yi 2-0 yenerek şampiyon oldu.

Temmuz
 3 Temmuz
 İstanbul Boğazı'mda yer alan Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nün yapımı tamamlandı.
 Tahran-Dubai seferini yapan İran Hava Yolları uçağı, kendisini İran savaş uçağı zanneden Amerikan kruvazörü USS Vincennes tarafından atılan uçaksavar füzesiyle düşürüldü. Uçaktaki 290 kişiden kurtulan olmadı.

Ağustos
 17 Ağustos - Pakistan Devlet başkanı Ziya ül Hak düzenlenen sabotaj nedeniyle düşen uçakta öldürüldü.
 19 Ağustos - İran-Irak Savaşı'nda ateşkes ilan edildi.
 25 Ağustos - Metallica ...And Justice for All albümünü piyasaya sürdü. Albüm muazzam bir başarı yakaladı ve Billboard 200'de 6. sıraya kadar yükselerek grubu ilk defa ilk 10'a sokmayı başardı.
 31 Ağustos - Türkiye ile SSCB arasındaki Sarp sınır kapısı açıldı.

Eylül
 17 Eylül - 1988 Yaz Olimpiyatları başladı.

Ekim
 2 Ekim - 1988 Yaz Olimpiyatları sona erdi.
 22 Ekim - Barış Manço'nun televizyon programı 7'den 77'ye TRT'de başladı.

Kasım
 8 Kasım - Amerika Birleşik Devletleri başkanlık seçimlerinde George H. W. Bush rakibi Demokrat Parti adayı Michael Dukakis'i yenerek Amerika Birleşik Devletleri'nin 41. başkanı seçildi.
 30 Kasım - Türk satranç ustası Suat Atalık, 28. Satranç Olimpiyatları'nda satrançta en yüksek kategori olan 'Uluslararası Usta' unvanını aldı.

Aralık
 2 Aralık - Benazir Butto Pakistan başbakanliğina getirildi. Böylece bir İslam ülkesinde hükûmet başkanlığına gelen ilk kadın oldu.
 7 Aralık - Ermenistan'da meydana gelen Richter ölçeğine göre 6.9 şiddetindeki deprem sonunda 25.000 kişi öldü, 400 bin kişi evsiz kaldı.
 21 Aralık - Londra'dan New York'a giden Pan Am'in 103 sefer sayılı uçağı İskoçya'nın Lockerbie kasabasına düştü. Uçaktaki 259 ve kasabadaki 11 kişi öldü. Sonradan olayın terörist eylem olduğu ortaya çıktı.

Tarihi bilinmeyenler
 Ulusal Mimarlık Ödülleri ilk kez verilmeye başlandı.
 Rus Cumhuriyetlerinde yönetime karşı yürüyüşler oldu.
 Amerikan güreş federasyonu olan WCW (World Champion Wrestler)'i kuruldu.
 Senegal'de seçim sonuçlarını protesto eden halk sokağa döküldü.

Doğumlar

Ocak
 2 Ocak - Pablo Chavarria, Arjantinli futbolcu
 7 Ocak - Hardwell, Hollandalı DJ, prodüktör
 8 Ocak - Mauro Alegre, Arjantinli futbolcu
 11 Ocak - Volkan Tokcan, Türk basketbolcu
12 Ocak - Romi Rain, Pornografik film oyuncusu
 17 Ocak - Andrea Antonelli, İtalyan motosiklet yarışçısı (ö. 2013)
 28 Ocak - Beril Binoğul, Türk basketbolcu
 29 Ocak - Aydın Yılmaz, Galatasaraylı futbolcu

Şubat
 2 Şubat
 Kissy Kapri, Amerikalı porno yıldızı
 Raul Isac, Doğu Timorlu futbolcu
 5 Şubat - Fırat Kocaoğlu, Türk kaleci
 6 Şubat
 Jennifer White, Amerikalı porno yıldızı
 Artyom Perşin, Rus futbolcu
 12 Şubat - Claudio Acosta, Arjantinli futbolcu
 18 Şubat - Şükrü Özyıldız, Türk oyuncu
 20 Şubat
 Nazlı, Türk şarkıcı, sunucu ve köşe yazarı
 Rihanna, Barbadoslu şarkıcı
 23 Şubat - Xandão, Brezilyalı futbolcu

Mart
 3 Mart - Sibel Özkan, Türk halterci
 5 Mart - İsmail Keleş, Türk atıcı
 6 Mart - Marina Erakovic, Yeni Zelandalı tenisçi
 10 Mart
 Samet Gül, Türk futbolcu
 Gizem Yavuz, Türk basketbolcu
 14 Mart - Sasha Grey, Amerikalı porno yıldızı
 15 Mart - Lil Dicky, American şarkıcı
18 Mart - Tanju Şahin, Türk futbolcu
 26 Mart
 Barış Hersek, Türk basketbolcu
 Lucas Marques, Brezilyalı millî futbolcu
 27 Mart - Jessie J, İngiliz şarkıcı
 29 Mart - Lacey Pauletta, Bonaireli futbolcu
 30 Mart - Alessandro Felipe Oltramari, Brezilyalı futbolcu

Nisan
 6 Nisan - Abel Masuero, Arjantinli futbolcu
 10 Nisan
 - Haley Joel Osment, Amerikalı oyuncu
 - Özgürcan Özcan, Türk futbolcu
 12 Nisan - Nicky Jam, İspanyol şarkıcı
 25 Nisan - Laura Lepistö, Fin buz patenci
 27 Nisan - Lizzo, Amerikan şarkıcı
 28 Nisan - Spencer Hawes Amerikalı basketbolcu
 29 Nisan - Emre Pürselim, Türk futbolcu.

Mayıs
 5 Mayıs - Adele, İngiliz şarkıcı
 18 Mayıs - Taeyang, Güney Koreli sanatçı ve yapımcı
 19 Mayıs - Antonija Sandrić, Hırvar basketbolcu

Haziran
 1 Haziran - Yaser Yıldız, Galatasaraylı futbolcu
 3 Haziran - Mariya Stadnik, Azeri güreşçi
 9 Haziran - Tigran Gevorg Martirosyan, Ermeni halterci
 15 Haziran - Ezgi Eyüboğlu, Türk oyuncu
 21 Haziran - Lucas Acosta, Arjantinli futbolcu
 24 Haziran - Michael Barnes, İngiliz futbolcu
 29 Haziran - Elnur Memmedli, Azeri judocu

Temmuz
 11 Temmuz
 Yuka Iguchi, Japon kadın seslendirme sanatçısı ve şarkıcı
 Nelson Acevedo, Arjantinli futbolcu
 14 Temmuz - Conor McGregor,  İrlandalı karma dövüş sanatçısı, boksör
 20 Temmuz - Gazapizm, Türk rapçi
 25 Temmuz - Duygu Erdoğan, Antrenör, eski futbolcu
 26 Temmuz - Sayaka Akimoto, Japon şarkıcı
 28 Temmuz - Natasha Nice, Fransız-Amerikan şarkı yıldızı
 31 Temmuz - Sandra Amer, Danimarkalı manken

Ağustos
 5 Ağustos - Federica Pellegrini, İtalyan yüzücü
 6 Ağustos - Emo Ghislian Aime, Kamerunlu futbolcu
 11 Ağustos - Adrian Schultheiss, İsveçli buz patenci
 18 Ağustos - G-Dragon, Güney Koreli sanatçı ve tasarımcı
 20 Ağustos - Jerryd Bayless, Amerikalı basketbolcu
 24 Ağustos - Rupert Grint, İngiliz oyuncu
 25 Ağustos - Mustafa Hadid, Afgan futbolcu

Eylül
 5 Eylül - Nuri Şahin, Türk futbolcu
 7 Eylül
Yağmur Koçyiğit, Türk voleybolcu
Hakan Kurtaş, Türk oyuncu
Kevin Love, Amerikalı basketbolcu
Luis Ovalle, Panamalı futbolcu
 8 Eylül
Camila Dávalos, Amerikalı model
Mariana Dávalos, Amerikalı model
Chantal Jones, Amerikalı model ve oyuncu
Gustav Schäfer, Alman müzisyen ve Tokio Hotel'in bateristi
Rafael Ramazotti de Quadros, Brezilyalı futbolcu
Adrián Bone, Ekvatorlu milli futbolcu
Licá, Portekizli milli futbolcu
Maxime Barthelmé, Fransız futbolcu
 9 Eylül - Danilo D'Ambrosio, İtalyan futbolcu
 17 Eylül - M-Bone, Amerikalı şarkıcı (ö. 2011)
 20 Eylül - Dounia Coesens, Fransız oyuncu
 26 Eylül - Kiira Korpi, Fin buz patenci

Ekim
 3 Ekim - ASAP Rocky, Amerikan rapçi ve müzik videocusu.
 28 Ekim
 Go Eun-ah, Güney Koreli oyuncu
 Devon Murray, İrlandalı oyuncu

Kasım
 8 Kasım - Jared Kusnitz, Amerikalı oyuncu
 11 Kasım - Chantal Zaky, Jamaikalı model
 11 Kasım - Jordan Yéyé, Fransız futbolcu
 18 Kasım - Larisa Ilchenko, Rus yüzücü
 29 Kasım - Clémence Saint-Preux, Fransız şarkıcı
 30 Kasım - Phillip Hughes, Avustralyalı kriketçi (ö. 2014)

Aralık
 6 Aralık - Sabrina Ouazani, Fransız oyuncu
 19 Aralık - Alexis Alejandro Sánchez Sánchez, Şilili futbolcu
 22 Aralık - Anna Prochniak, Polonyalı oyuncu
 27 Aralık - Hayley Williams Amerikalı şarkıcı ve söz yazarı

Ölümler

Ocak
 14 Ocak - Georgi Malenkov, Stalin'in yakın çalışma arkadaşlarından olan Sovyet devlet adamı ve Komünist Parti görevlisi (d. 1902)

Şubat
 15 Şubat - Richard Feynman, Nobel Ödülü sahibi, Amerikalı fizikçi (d. 1918)

Mart
 15 Mart - Edita Morris, İsveçli-Amerikalı yazar (d. 1902)

Nisan
 12 Nisan - İlhami Civaoğlu, İTÜ rektörü. (d. 1899)
 18 Nisan - Oktay Rifat, Türk şair.
 29 Nisan - Leman Cevat Tomsu, Türkiye'nin ilk kadın mimarı (d. 1913)

Mayıs
 2 Mayıs - Altan Erbulak, Türk karikatürist, oyuncu, şovmen ve gazeteci (d. 1929).
 11 Mayıs - Kim Philby, soğuk savaş döneminin en önemli çift taraflı casusu, eski Britanyalı istihbarat görevlisi (d. 1912)

Haziran
 2 Haziran - Raj Kapoor, Hindu aktris, yönetmen, oyuncu, film yapımcısı. (d. 14 Aralık 1924 Peşaver)
26 Haziran - Hans Urs van Balthasar, Kardinal, 20. yüzyılın en önemli Roma Katolik düşünür ve ilahiyatçılarından sayılmaktadır (ö. 1905)

Temmuz
 14 Temmuz - Oronzo Reale, İtalyan hukukçu ve siyasetçi (d. 1902)
 24 Temmuz - Ilona Elek, Macar eskrimci (d. 1907)
 25 Temmuz - Judith Barsi, 1980'lerin Amerikalı çocuk oyuncusu (6 Haziran 1978)

Ağustos
 14 Ağustos - Enzo Ferrari,İtalyan lüks otomobil şirketi Ferrari'nin kurucusu .
 19 Ağustos - Ariadna Çasovnikova, Kazakistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Yüksek Sovyeti Başkan Vekilliği yapan Kazak Sovyet politikacı (d. 1918)

Eylül
 3 Eylül - Ferit Melen, Türk eski başbakan

Ekim
 2 Ekim - Alec Issigonis, İngiliz otomobil tasarımcısı Mini ve Morris Minor'un yaratıcısıdır. (d. 18 Kasım 1906)

Kasım
 22 Kasım - Luis Barragán, Meksikalı mimar (d. 9 Mart 1902)
 27 Kasım - Yasin Osman Kenadid, Somalili entelektüel, yazar ve dilbilimci (d. 1919)
 30 Kasım - Abdulbasit Abdussamed, Mısırlı Hâfız ve Kur'an kâri'si (d. 1927)

Aralık
 15 Aralık - Hüseyin Kutman, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (d. 1930)
 19 Aralık - Niyazi Berkes, Türk sosyal bilimci
 27 Aralık - Reha Yurdakul, Türk sinema oyuncusu (d. 1926)

1988


was a district located in Shimane Prefecture, Japan.

As of 2003, the district had an estimated population of 17,618 and a density of 33.44 persons per km2. The total area was 526.92 km2.

Former towns and villages
 Asahi
 Kanagi
 Misumi
 Yasaka

Merger
 On October 1, 2005 - the towns of Asahi, Kanagi, Misumi and Yasaka were merged into the expanded city of Hamada. Naka District was dissolved as a result of this merger.

Former districts of Shimane Prefecture

Naka District, Shimane


(littéralement « crocodile du Viatka ») est un genre éteint de thérapsides thérocéphales appartenant à la famille également éteinte des whaitsiidés, ayant vécu durant la fin du Permien dans ce qui aujourd'hui la Russie européenne. Une seule espèce est connue, , décrit par le paléontologue Leonid Petrovitch Tatarinov en 1995 à partir d'un squelette presque complet découvert à Kotelnitch.

Découverte
L'holotype, catalogué PIN 2212/13, constitué d'un crâne complet et d'une partie antérieure du squelette, est découvert en 1991 près de la ville de Kotelnitch, dans l'oblast de Kirov. L'animal est décrit en 1995 par Leonid Petrovitch Tatarinov comme une nouvelle espèce et un nouveau genre.

Description
Le crâne est massif, avec un long museau et de grandes fosses temporales. La fosse interptérygoïdienne est très petite. Le soc est très large. Il y a  dans la mâchoire supérieure,  dans le maxillaire, une paire de canines et jusqu'à  jugulaires. Les pattes sont largement espacées.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Therapsida
 Therocephalia
 Whaitsiidae
 Gorynychus
 Perplexisaurus

Bibliographie

Liens externes
 Les principaux groupes de synapsides non mammaliens des archives phylogéniques de Mikko

Références taxonomiques

Taxon fossile décrit en 1995
Therocephalia
Paléontologie en Russie
Genre de thérapsides (nom scientifique)

Viatkosuchus


Agdluitsok (suvremeni naziv Alluitsoq), nekadašnje eskimsko selo i danska postaja na jugu Grenlanda smješteno na fjordu Alluitsoq ili Lichtenau u blizini rta Farewell. Udaljen je oko 13 kilometara od Ammassivika (Sletten), koji se nalazi na suprotnoj strani istog fjorda.

Osnovan je 1774. godine kao Lichtenau (njemački: "Svijetla livada") od strane moravskog misionara Gotfrieda Grillich-a i pet obitelji. Neko je vrijeme to bilo najveće stalno naselje na Grenlandu. Misija je predana Luteranskoj crkvi Danske 1900. godine.

Izvori

Eskimska sela

Agdluitsok


Siniša Jurković (Nova Gradiška, 20. kolovoza 1968.) hrvatski je general, trenutni je zamjenik načelnika glavnog stožera Oružanih snaga RH i bivši zapovjednik Hrvatske kopnene vojske.

Životopis
U listopadu 1991., kada završava Vojnu akademiju za oklopno-mehanizirane jedinice, uključio se u sastav 121. brigade u rodnoj Novoj Gradišci gdje je tokom rata sudjelovao najprije kao izvidnik, a kasnije kao zamjenik zapovjednika oklopne bojne na ratištima Istočne i Zapadne Slavonije pod Operativne grupe Istočna Posavina. Nakon rata obnaša razne dužnosti, a 2007. godine u sklopu NATO-vih mirovnih misija u Afganistanu obnaša dužnost Zapovjednika OMLT (Operativno mentorski tim za vezu). Po povratku iz NATO-a upisuje Ratnu školu 'Ban Josip Jelačić', koju završava 2010. Sljedeće godine postavljen je za zamjenika zapovjednika Hrvatske kopnene vojske koju obnaša do 2015. kada odlazi na usavšavanje u SAD. 2016. preuzima ponovno dužnost zamjenika zapovjednika, a od 1. siječnja 2018. i zapovjednikom Hrvatske kopnene vojske. 16. ožujka 2020. postaje zamjenik načelinka Glavnog stožera Oružanih snaga.

Činovi
1992. - satnik
1996. - bojnik
2003. - pukovnik
2009. - brigadir
2013. - brigadni general
2018. - general bojnik

Vanjske poveznice
 Životopis na stranicama OSRH

Domovinski rat
Hrvatski generali
Životopisi, Nova Gradiška
Nositelji Reda hrvatskog pletera

Siniša Jurković


Le  est un funiculaire situé sur les pentes du mont Myōken à Kawanishi, dans la préfecture de Hyōgo au Japon. Il est exploité par la compagnie Nose Electric Railway (Noseden).

Description

Le funiculaire se compose d'une voie unique avec évitement central.

Histoire
Le funiculaire ouvre en  en même temps qu'un second situé plus haut. Les deux funiculaires ferment en 1944, puis le premier rouvre en 1960 tandis que le second est remplacé par un télésiège, le .
En , la compagnie Noseden annonce vouloir arrêter l'exploitation du funiculaire pour .

Caractéristiques

Ligne
 Longueur :
 Dénivelé :
 Pente : 42,4 %
 Écartement rails :
 Nombre de gares : 2

Liste des gares

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de funiculaires dans le monde
 Liste des chemins de fer japonais

Lien externe

Foret de Myoken

Funiculaire de la forêt de Myōken


كامبانيس (Καμπάνης) هي مدينة في كيلكيس في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1,499 نسمة.

المراجع

أماكن مأهولة في كيلكيس (مقاطعة)
كيلكيس
مدن اليونان

كامبانيس


Sandra Adriana Rioboó (1963 - ) es una política argentina, perteneciente al Frente Amplio Progresista.

Historia
Entre 1989 y 1993 fue concejal de Lanús y luego diputada provincial. En 2007 accedió a la banca de diputada nacional que ocupó hasta el 10 de diciembre del 2011.

En octubre último fue candidata a senadora por el Frente Amplio Progresista (FAP) de Hermes Binner.

La legisladora fue segunda candidata a senadora de la lista de Binner que encabezó Jaime Linares, el ex intendente de Bahía Blanca y dirigente del GEN, que se quedó con la banca por la minoría de la provincia de Buenos Aires.

En noviembre de 2011 se la mencionó como posible candidata a suceder a Ernesto Sanz en la presidencia del Comité Nacional de la Unión Cívica Radical. Esta postulación contó con el respaldo del vicepresidente Julio Cobos, quien consideró la elección de nuevas autoridades partidarias como una oportunidad para sacar al partido del atolladero en que se encuentra tras los magros resultados obtenidos en las elecciones de 2011.

Quienes promueven la postulación de Rioboó destacan como su principal capital la voluntad de recomponer la dañada relación de la UCR con sus "aliados históricos", en particular, el socialismo.

Véase también
 Frente Amplio Progresista
 Unión Cívica Radical

Referencias

Políticas de Argentina
Diputados del Congreso de la Nación Argentina por la Provincia de Buenos Aires

Sandra Rioboó


Ulysses Freitas Pereira de Araújo, mais conhecido como Coronel Ulysses (Cruzeiro do Sul, 19 de outubro de 1972), é um policial militar e político brasileiro, filiado ao União Brasil.

Biografia
Em 2018, foi candidato à Governador do Acre pelo PSL, chegando em terceiro lugar, com 45.032 votos (10,90% dos válidos).

Nas eleições de 2022, foi eleito deputado federal pelo Acre com 21.075 votos (1,07% dos válidos).

Foi comandante geral da polícia militar do estado do Acre, também foi comandante do BOPE da policia militar do Acre e fundador da COE e GEFRON.

Deputados federais do Brasil pelo Acre
Membros do União Brasil
Naturais de Cruzeiro do Sul (Acre)
Polícia Militar do Estado do Acre
Membros do Partido da Social Democracia Brasileira
Membros do Partido Social Liberal

Ulysses Araújo


Patronymes
Takarada est un nom de famille japonais, notamment porté par :
 Akira Takarada (1934-2022), acteur japonais ;
 Saori Takarada (1999-), footballeuse internationale japonaise.

Patronyme japonais
Homonymie de patronyme

Takarada


Helmut Büttner (* 13. November 1941; † 24. Dezember 2011) war ein deutscher Richter und Rechtsgelehrter.

Leben
Helmut Büttner studierte Rechtswissenschaft an den Universitäten Bonn und München. 1968 promovierte er zum Thema Entmündigung und Statutenwechsel und begann nach dem Zweiten juristischen Staatsexamen seine juristische Karriere am Landgericht Bonn. Nachdem er auch im Landesjustizprüfungsamt des Landes Nordrhein-Westfalen tätig war, wurde Helmut Büttner 1979 Richter am Oberlandesgericht Köln, wo er einem für Familienrecht zuständigen Senat angehörte, bis zur Pensionierung 2006 als Vorsitzender.

Ab 1999 war er Mitherausgeber der Zeitschrift für das gesamte Familienrecht (FamRZ), von 1999 bis 2009 gehörte er dem Vorstand des Deutschen Familiengerichtstags an, ab 2003 als Schatzmeister. Von 1999 bis 2011 war er außerdem im Vorstand der Wissenschaftlichen Vereinigung für Familienrecht e.V.

Er verstarb am 24. Dezember 2011.

Werk

Helmut Büttner veröffentlichte vor allem zum Familienrecht, insbesondere zum Unterhalts- und Familienverfahrensrecht. Er begründete zusammen mit Elmar Kalthoener das zum familienrechtlichen Kanon gehörende Werk "Die Rechtsprechung zur Höhe des Unterhalts", das in der 11. Auflage 2010 unter Kalthoener/Büttner/Niepmann/Schwamb erschien. Im von Johannsen und Henrich herausgegebenen Standardwerk Familienrecht verfasste er seit der dritten Auflage erhebliche Teile zum Unterhaltsrecht. Dazu kommen zahlreiche Aufsätze vor allem in der Zeitschrift für das gesamte Familienrecht (FamRZ), die teilweise grundlegend waren und vor allem umfassend das Unterhaltsrecht untersuchten. Neben den Fachaufsätzen war er auch Autor zahlreicher in der FamRZ veröffentlichter Glossen.

Literatur
Dieter Schwab: Helmut Büttner zum 70. Geburtstag. In: FamRZ. 2011, S. 1846.

Weblinks

Einzelnachweise

Richter (Oberlandesgericht Köln)
Richter (Landgericht Bonn)
Sachbuchautor (Rechtswissenschaften)
Deutscher
Geboren 1941
Gestorben 2011
Mann
Privatrechtler (20. Jahrhundert)
Privatrechtler (21. Jahrhundert)

Helmut Büttner (Richter)


Dangerous Woman er þriðja breiðskífa bandarísku söngkonunnar Ariana Grande. Platan var gefin út 20. maí 2016 í gegnum Republic Records. Grande byrjaði að vinna í plötunni stuttu eftir útgáfu annarrar plötunnar My Everything (2014). Grande var í umsjón upptökustjórnar ásamt Max Martin og Savan Kotecha.

Á lögum plötunnar koma fram Nicki Minaj, Lil Wayne, Macy Gray og Future. Efni hennar snýst um ást, skaðleg sambönd og uppreisnargirni. Platan inniheldur að mestu leyti popp og R&B en á henni má einnig finna dans, diskó, hús, trapp, reggí og rafpopp. Af plötunni voru gefnar fjórar smáskífur og komst hún í annað sæti í útgáfuviku á Billboard 200. Dangerous Woman var viðurkennd sem fjölplatínu plata af Recording Industry Association of America.

Lagalisti

Tilvísanir

Hljómplötur Ariana Grande
Hljómplötur gefnar út árið 2016

Dangerous Woman


Jel' me netko tražio? je bila hrvatska zabavno-glazbena emisija koja se emitirala na programu HTV-u od 1991. do 1995.

Odvijala se u kafiću, a sastojala se od igranih humorističnih zgoda, skečeva i viceva isprepletenih s glazbenim nastupima poznatih estradnih pjevača.

Glumačka postava

Glavni

Gosti
 Đurđica Barlović
 Ivana Banfić
 Oliver Dragojević
 Kemal Monteno
 Fantomi
 Leteći odred
 Sandi Cenov
 E.T.
 Anamarija Karamatić
 Psihomodo pop
 Novi fosili
 Zlatko Pejaković
 Jasmin Stavros
 Neki to vole vruće
 Bijelo dugme
 Vlado Kalember
 Aki Rahimovski
 Boris Novković
 Alka Vuica
 Josipa Lisac
 Duško Lokin
 Davor Radolfi
 Jasna Zlokić
 Ivica Šerfezi
 Marko Perković Thompson
 Gibonni
 Alen Vitasović
 Neno Belan
 Matko Jelavić
 Branimir Mihaljević
 Gazde
 Dalibor Brun
 Dreletronic
 Severina
 Dado Topić
 Drugi način
 Boa
 Gabi Novak
 Ivo Robić
 Zlatni dukati
 Miro Ungar
 Vatrogasci
 Pips, Chips & Videoclips
 Danijel Popović
 Trio Gušt
 Aerodrom
 Zdravko Škender
 Indexi
 Kasandra
 Marinela Jantoš
 Nikita
 Plava trava zaborava
 Mladen Grdović
 Meri Cetinić
 Forum
 Kuzma & Shaka Zulu
 Crvena jabuka

Izvori

Televizijske emisije na HTV-u

Jel' me netko tražio?


La línea azul es demarcación de la frontera entre el Líbano e Israel, establecida por las Naciones Unidas el 7 de junio de 2000 para determinar si Israel se había retirado del Líbano.

Línea Azul también puede referirse a múltiples líneas de transporte:

América

 Línea Azul (Metro de Chicago), Chicago, Illinois.
 Línea Azul (Metro de Cleveland), Cleveland, Ohio.
 Línea Azul (Tren Ligero de Dallas), Dallas, Texas.
 Línea Azul (Metro de Los Ángeles), Condado de Los Ángeles, California.
 Línea Azul (Metro de Atlanta) (anteriormente línea East-West), MARTA, Atlanta, Georgia.
 Línea Azul (Metro de Boston), Boston, Massachusetts.
 Línea Azul (Tranvía de San Diego), San Diego, California.
 Línea Azul (Tren Ligero de Sacramento), Sacramento, California.
 Línea Azul (Tren Ligero de San Luis), San Luis, Misuri.
 Línea Azul (Tren Ligero de Salt Lake City), Salt Lake City.
 Línea Azul (Metro de Washington), Washington D. C.
 Línea Azul-Library, Pittsburgh, Pensilvania.
 Línea Azul-South Hills Village, Pittsburgh, Pensilvania.
 Línea Dublin/Pleasanton–Daly City, Área de la Bahía de San Francisco.
 Línea H (Tren Ligero de Denver), Denver, Colorado.
 Línea Hiawatha Metro Transit, Mineápolis-St. Paul, Minnesota.
 Línea de la Octava Avenida, Ciudad de Nueva York.
 Línea Azul (Tren Ligero de Charlotte), Charlotte, North Carolina.
 Línea Market-Frankford, Filadelfia, Pensilvania.
 Línea Azul (MAX), Portland, Oregón.
 Rapid Ride, Ruta 790 de la Línea Azul, Albuquerque, Nuevo México.
 Tomorrowland Transit Authority PeopleMover, Walt Disney World, Florida.

 Línea A del Subte de Buenos Aires
 Línea C del Subte de Buenos Aires

 Línea 5 del Metro de Montreal

 Línea 2 del Metro de la Ciudad de México

 Líneas 4 y 4A del Metro de Santiago

Asia

Línea Azul del Metro de Manila.

Línea Tōzai del Metro de Tokio.
Línea Toei Mita del Metro de Tokio.
Línea Yotsubashi del Metro de Osaka.
Línea Tsurumai del Metro Municipal de Nagoya.
Línea Azul del Metro de Yokohama.
Línea Kaigan del Metro de Kobe.
Línea Hakozaki del Metro de Fukuoka.
Línea Tōho del Metro de Sapporo.
Línea Tōzai del Metro de Sendai.

Europa

 Línea Azul (Metro de Lisboa)

 Metro de Madrid:
 Línea 1
 Línea 10
 Metro de Barcelona:
 Línea 5
 Línea 10

Línea Azul (desambiguación)


Harold Anthony Perera (Bopitiya, 9 de junho de 1951) é um sacerdote do Sri Lanka e bispo de Kurunegala.

O Arcebispo de Colombo, Nicolau Marcus Fernando, o ordenou sacerdote em 5 de julho de 1980.

João Paulo II o nomeou Bispo de Ratnapura em 29 de janeiro de 2003. O secretário adjunto da Congregação para a Evangelização dos Povos, Albert Malcolm Ranjith Patabendige Don, o ordenou bispo em 18 de março do mesmo ano; Os co-consagradores foram Oswald Thomas Colman Gomis, Arcebispo de Colombo, e Thomas Savundaranayagam, Bispo de Jaffna.

Foi nomeado bispo de Galle em 15 de fevereiro de 2005 e empossado em 8 de março do mesmo ano.

Papa Bento XVI nomeou-o Bispo de Kurunegala em 14 de maio de 2009.

Ver também

Bispos católicos do Sri Lanka

Harold Anthony Perera


Kastamonuspor, Kastamonu merkezli eski Türk futbol kulübü.

Tarihçe
Kastamonuspor, 18 Mart 1950 tarihinde yeşil-siyah renkleriyle kurulmuştur. O dönem şartlarında Kastamonuspor'un amatör kümede yer almasını sağlayan kurucular; Sabahattin Çelengil, Hasan Çırakoğlu, Vecdi İlhan, Kuddusi Akay, Alaaddin Himmetoğlu, Muhtar Yücebıyık, Avni Özbenli ve Fikret Ünal'dır.

Geçen süre içerisinde Türkiye Futbol Federasyonu, futbola ilgiyi arttırmak için Anadolu projesini başlatır. Profesyonel ligde takımı olmayan illerde çalışma yapılarak bu illerdeki bazı takımlara 2.Türkiye Lig'ine bazılarını ise 3.Türkiye Lig'ine alacağını duyurur. Bu proje kapsamında Kastamonuspor'un profesyonel liglerde yer alma olasılığı ile 1964 yılında Çamspor ile Suspor birleşir. Çamsu Gençlik Spor Kulübü olarak Amatör Küme'de mücadelesini sürdürürken  1966 yılında Çamsu Gençlik Spor Kulübü, Kastamonu Spor Kulübü çatısı altına girer.

Yeni kurulan futbol takımı 1967-1968 sezonu için 2. Lig'de mücadele hakkı için başvurmuş ve bu başvuru da gerekli teminatların ödenmesi ve şartların oluşturulması ile dönemin federasyonu tarafından kabul edilerek takımın profesyonel liglerde mücadele hakkı tanınmıştır.

1967 yılından 1969 yılına kadar 2. Lig'de (bugün 1. Lig) mücadele eden Kastamonuspor, 1969 yılında düştüğü 3. Lig'de 1977 yılına kadar mücadele etmiş ve o sene 3. Lig'e (bugün 2. Lig) veda ederek amatör lige gerilemiştir. 1984-1985 sezonu öncesi yeniden 3. Lig'e dahil edilen Kastamonuspor, 2007-2008 ve 2008-2009 sezonlarında başarılı bir dönem geçirmiş, her iki sezon sonunda da bir üst lige çıkabilmek adına play-off mücadelesi vermiş ancak her iki sezonda rakiplerine karşı üstünlük kuramayarak üst lige çıkmayı başaramamıştır. 3. Lig'de mücadelesini 2012-2013 sezonuna kadar sürdüren Kastamonuspor, söz konusu yıl yer aldığı 3. Lig 1.Grup'ta son üç takım arasında yer alarak bir Bölgesel Amatör Lig'e düşmüştür.

2013-14 Bölgesel Amatör Lig sezonunu 6. grupta on üçüncü tamamlayarak üst üste ikinci defa düşerek Kastamonu Süper Amatör Ligi'ne düşmüştür. Kastamonuspor'un yerel amatör lige düşmesi sonrası yeniden yapılandırma içerisine giren takım, ili 2014-2015 sezonunda BAL'da temsil edecek olan Tosya Belediyespor ile birleşme kararı almıştır. Birleşme kararının ardından BAL'a katılım süresinin kısıtlı bir zaman içerisinde sona erecek olması nedeniyle olağanüstü kongreyi gerçekleştiremeyen Kastamonuspor, isminin boşa çıkartılarak Tosya Belediyespor tarafından kullanılamaması nedeniyle yeni kulübün adı Kastamonu 1966 olarak değiştirilmiştir. Bu gelişmeler neticesinde Kastamonuspor 2014 yılı itibarıyla fesholunmuş ve birleşme ile birlikte Kastamonuspor 1966 şeklini almıştır.

Türkiye Kupası
Kastamonuspor Türkiye'nin ulusal kupası olan Türkiye Kupası mücadelesine ilk olarak 1975-76 sezonunda katılmış, söz konusu yılda ilk turda karşılaştıkları Düzcespor'a 1-0 mağlup olarak kupaya ilk turda veda etmiştir. 1976-77 sezonunda kupada ilk turdan dahil olan Kastamonuspor, bir önceki yıl da karşılaştığı Düzcespor'a 3-1 kaybederek 1976-77 sezonunda da ilk turda kupaya veda etmiştir. Kastamonuspor birkaç yıllık ayrılığın ardından 1981-82 yılında ikinci kademeden dahil olduğu kupa mücadelesinde Çorumspor'a yenilerek elenmiştir. 1982-83 sezonunda da kupaya ikinci kademeden dahil olan Kastamonuspor, kendi evinde 0-0 berabere kaldığı Tokatspor'a deplasmanda 3-1 kaybederek kupaya veda etmiştir. 1985-86 sezonunda ilk turdan dahil oldukları kupada Ankara Demirspor'a 1-0 kaybederek bir kez daha kupaya ilk maç sonrasında veda etmiştir. 1986-87 sezonunda ilk turda karşılaştıkları Merzifonspor'a karşı 3-0 üstünlük sağlayan Kastamonuspor tarihinde ilk defa kupada bir üst tura çıkma başarısını göstermiştir. İkinci turda karşılaştıkları Orduspor ile 0-0 berabere kalmaları sonucunda gerçekleştirilen penaltı atışları sonucunda rakibine 4-3 mağlup olan Kastamonuspor kupaya bu turda veda etmiştir. Kastamonuspor yedi yıllık bir ayrılığın ardından 1993-94 sezonunda yeniden kupada boy göstermiş, söz konusu kupa yılında ilk turda karşılaştıkları Erdemirspor ile normal süresinde 0-0 berabere kalmış, gerçekleştirilen seri penaltı atışları sonucu rakibine karşı 5-4 üstünlük sağlayan Kastamonuspor bir üst tura adını yazdırmıştır. İkinci turda Düzcespor ile karşılaşan Kastamonuspor, 1-1 biten normal sürenin ardından rakibini penaltı atışları sonucunda 3-2 mağlup ederek tarihinde ilk defa üçüncü tura çıkma başarısı göstermiştir. Üçüncü turda karşılaştıkları Trabzon Telekomspor'un 2-0 mağlup edilmesi sonrasında bir başarıya daha imza atan takım dördüncü tura çıkmıştır. Dördüncü turda karşılaştıkları Erzincanspor'a 4-0 mağlup olan takım 1993-94 kupa sezonuna bu turda nokta koymuştur. 1994-95 kupa sezonunda ilk turda Erdemirspor ile karşılaşılmış, normal süresi 1-1 biten mücadelede Erdemirspor uzatmalarda iki gol bularak maçı 3-1 kazanarak Kastamonuspor'un kupa macerasına ilk turda son vermiştir. 1995-96 kupa sezonunda ilk turda karşılaşılan Göztepe Belediyespor'u 1-0 ile geçen Kastamonuspor, ikinci turda Kardemir Karabükspor'a 1-0 mağlup olarak kupadan elenmiştir. Kastamonuspor bu kupa sezonundan tam on dört sezon sonra yeniden kupa mücadelesi içerisinde yer almış, 2009-10 kupa sezonunda ilk turda Bafra Belediyespor'a rakip olmuş, rakibini 3-1 yenerek kupada adını bir üst tura yazdırmıştır. İkinci turda Boluspor'a karşı 4-2 üstünlük kuran Kastamonuspor, grup mücadelesi öncesi son aşama olan play-off turunda normal süresi 1-1 biten maçta Denizli Belediyespor'a uzatmalarda bir gol daha yiyerek 2-1 kaybederek kupa mücadelesini sonlandırmıştır. 2012-13 sezonunda da kupaya ilk turdan dahil olan Kastamonuspor, bu turda Ayancıkspor'u 4-1 yenerek üst tura çıkmış, ikinci turda o dönem Süper Lig'de oynayan Orduspor ile karşılaşmış ve rakibine 3-2 kaybederek kupaya veda etmiştir.

Kurucu Üyeleri

Renkleri
Kastamonuspor kurulduğu ilk dönemlerde yeşil-siyah olarak belirlediği renkleri daha sonra kırmızı-siyah olarak değiştirmiştir. Kastamonuspor'un tarihi hakkında detaylı bilgilere sahip olan Yavuz Yaman konu hakkında şu açıklamalarda bulunmuştur: "Kastamonuspor'un amatör kümede yer aldığı dönemlerde renklerinin yeşil-siyahtı. Profesyonelliğe geçişin ve Çamsu Spor Kulübü ile birleşmemizin ardından renklerde değişiklik yapmak istenildi. O dönemin en ünlü ve başarılı takımı İtalyan devi Milan'dı. Kastamonuspor'un da Milan gibi başarılı olması isteğiyle renkleri kırmızı-siyah olan çizgili formalar yaptırılmıştır. Bu süreç sonunda Kastamonuspor'un rengini de kırmızı-siyah olarak belirlenmiştir."

Günümüzde bu renklerin, Çanakkale Savaşı'nda verilen şehitlerinin kanını ve hüznünü temsil ettiği vurgulanır.

Amblemi

Kastamonuspor Kulübü'nün resmi nitelikte kullanmakta olduğu amblem, 1987 yılında Grafiker Ressam Celal Kırkbeşoğlu tarafından çizilmiştir. Kırkbeşlioğlu tarafından yönetime sunulan üç adet logodan bir tanesi yönetim kurulunun kendi içerisinde yaptığı toplantı sonucunda beğenilerek takımın logosu yapılmıştır. Bu amblem aynı zamanda, 1987 yılına kadar, KSK harflerinden oluşan logo benzeri tasarımlarla maçlara çıkan futbol takımının ilk takım amblemi olmuştur.

Lig mücadeleleri
Kastamonuspor kurulduğu dönemden itibaren Türkiye liglerinde beş farklı kademede mücadele etmiştir. Türkiye liglerinde belli dönemlerde Türkiye Futbol Federasyonu'nun düzenlemesi ya da o dönemki siyasi iradenin müdahalesi ve kararı ile farklı kademeler oluşturulmuş ya da kaldırılmıştır. Buna göre Kastamonuspor'un oynadığı dönemde Türkiye liglerinde üst bir kademe olan lig, günümüzde daha alt bir kademeyi temsil etmektedir. Özellikle 2000-01 3. Lig sezonu sonunda ligi düşme hattının üzerinde bitirmesine rağmen, 2001-02 sezonu için planlanan yeni bir lig kademesi gereği, bir alt kademeye düşmüş ve yeni sezonda dördüncü kademede yer almıştır. Aşağıda belirtilen ligler günümüzde kabul edildiği kademeye göre listelenmiştir.

 1. Lig (2. kademe): 2
1967-68, 1968-69

 2. Lig (3.kademe): 25
1969-70, 1970-71, 1971-72, 1972-73, 1973-74, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1987-88, 1988-89, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1997-98, 1998-99, 1999-2000, 2000-01

 3. Lig (4.kademe): 12
2001-02, 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13

 Bölgesel Amatör Lig (5. kademe): 2
2013-14

 Amatör Lig (6. kademe): 7
1977-78, 1978-79, 1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83, 1983-84

Stadyum
Kastamonuspor, maçlarını 4.500 kişi kapasiteli Gazi Stadyumu'nda oynamaktaydı.

Gazi Stadyumu, 1930'lu yıllarda Atatürk'ün Kastamonu'ya gelişi ve Şapka İnkılabı Bayramı kutlamalarının yapıldığı mekanlardan biri olmuştur. İlerleyen dönemlerde amatör futbol karşılaşmalarında kullanılan stat, Kastamonuspor'un profesyonel olarak liglerde mücadele etmesiyle birlikte takımın ev sahipliği yaptığı stat konumuna gelmiştir. Tümü koltuklu 4.500 kişilik bir kapasiteye sahip olan statın zemini tamamen çim olup, ışıklandırması bulunmamaktadır.

Taraftar grubu
Kastamonu'daki taraftarların oluşturduğu Çığlık 37 ve Forza Biraderler taraftar grupları, 2012 yılında tek çatı altında birleşme kararı alarak 37 Kastamonuspor Taraftarlar Derneği'ni kurmuştur. Tayfa 37 İstanbul Taraftarlar Derneği ise 2010 yılında İstanbul'daki taraftarlar tarafından  kurulmuştur.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1966'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
1966'da kurulan futbol kulüpleri
2014'te feshedilen futbol kulüpleri
Kastamonu'daki spor kulüpleri

Kastamonuspor


Funkcije jednog kuta
 ,
 ,

Međusobno izražavanje funkcija

Funkcije zbroja i razlike

Na osnovu ovih formula možemo odrediti predznak trigonometrijskih funkcija po kvadrantima

Zbroj i razlika trigonometrijskih funkcija

Umnožak funkcija

Funkcije polovine kuta

Potenciranje funkcija

Trigonometrija
Trigonometrijske funkcije

Osnovne trigonometrijske formule


Le 9 mars 2022, l'Armée de l'air russe a bombardé le « Maternity Hospital No 3 », un complexe hospitalier fonctionnant à la fois comme un hôpital pour enfants et un service de maternité à Marioupol, en Ukraine, pendant l'Invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022, tuant au moins trois personnes et en blessant au moins dix-sept. Le président ukrainien Volodymyr Zelensky, Josep Borrell, le chef des Affaires étrangères de l'Union européenne et le ministre britannique des forces armées James Heappey ont décrit le bombardement comme un crime de guerre. Le 10 mars, le ministre des Affaires étrangères et le ministère de la Défense russes ont affirmé que le bombardement de l'hôpital était justifié par la présence de Forces armées ukrainiennes à Marioupol « Maternity Hospital No 1 », comme l'a déclaré le représentant russe ONU Vassili Nebenzia plus tôt, le 7 mars.

Contexte

Lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie de 2022, les forces russes et pro-russes assiégèrent la ville. Il a finalement été convenu entre les autorités russes et ukrainiennes d'autoriser les civils à évacuer Marioupol et quatre autres villes ukrainiennes le 9 mars 2022 dans un couloir humanitaire.

Bombardement

Un hôpital pour enfants et maternité de Marioupol a été bombardé à plusieurs reprises par les forces russes depuis les airs pendant le cessez-le-feu.

Les autorités ukrainiennes ont qualifié les dégâts à l'hôpital de « colossaux ». Des séquences vidéo après les attaques ont montré « une grande partie de la façade du bâtiment... arrachée » et « des voitures mutilées brûlant à l'extérieur ». Les salles d'hôpital ont été « réduites à l'état d'épave, les murs [s'étaient] effondrés, les décombres recouvraient le matériel médical, les fenêtres [étaient] soufflées et le verre brisé [était] partout ».

Le président ukrainien Volodymyr Zelensky a déclaré que les gens s'étaient cachés à temps avant l'attaque, minimisant ainsi le nombre de victimes.

Victimes
Le 9 mars 2022, le gouverneur de l'oblast de Donetsk a déclaré que 17 personnes, dont des femmes en travail, avaient été blessées dans l'attentat. « Des femmes, des nouveau-nés et du personnel médical ont été tués », selon la neurologue Oleksandra Shcherbet. Le 10 mars, les autorités locales ont déclaré qu'une fille et deux autres personnes avaient été tuées dans l'attaque russe .

Une femme enceinte, Irina Kalinina, est photographiée sur une civière transportée à travers les ruines de l'hôpital ; elle est décédée après avoir accouché d'un enfant mort-né. Elle avait subi de nombreuses blessures lors de l'attentat à la bombe, notamment le bassin écrasé et une hanche détachée, ce qui a contribué à la mortinaissance de son enfant malgré une césarienne pratiquée en urgence. Une autre femme enceinte a été blessée dans l'explosion et sauvée des décombres. La blessure a été mortelle pour l'enfant. Une autre femme enceinte photographiée dans l'attentat à la bombe, Marianna Vyshegirskaya (née Podgurskaya), une blogueuse Instagram populaire, a été transférée dans un autre hôpital où elle a pu accoucher le lendemain.

Réclamations pour crimes de guerre

Zelensky et Josep Borrell, le chef des Affaires étrangères de l'Union européenne, ont qualifié l'attentat à la bombe de crime de guerre. James Heappey, le sous-secrétaire d'État parlementaire aux Forces armées britannique, a déclaré que si frapper l'hôpital était indiscriminé tirer sur une zone bâtie ou délibérément ciblage, « c'était [un] crime de guerre ».

Réaction

Ukraine
L'adjoint au maire de Mariupol, Sergei Orlov, a déclaré : « Nous ne comprenons pas comment il est possible dans la vie moderne de bombarder [un] hôpital pour enfants. » Le conseil municipal de Mariupol a qualifié le bombardement par des avions russes de délibéré.

Zelensky a affirmé que l'attaque constituait « la preuve que le génocide des Ukrainiens [avait] lieu ». L'adjoint au maire de Marioupol, Sergei Orlov, a qualifié l'attaque à la fois de crime de guerre et de génocide.

Russie
Le 10 mars, le ministre des Affaires étrangères et le ministère de la Défense russes ont affirmé publiquement que l'attaque était justifiée. Selon Ukrayinska Pravda, le ministre des Affaires étrangères Sergueï Lavrov a confirmé que le bombardement de l'hôpital était une action délibérée. Il a déclaré : « Il y a quelques jours, lors d'une réunion du Conseil de sécurité de l'ONU, la délégation russe a présenté des informations factuelles selon lesquelles cette maternité était depuis longtemps prise en charge par le Régiment Azov et d'autres radicaux et que toutes les femmes en travail, toutes les infirmières et en général tout le personnel avaient reçu l'ordre de le quitter. C'était une base du bataillon ultra-radical Azov. L'armée russe avait affirmé que l'Azov et le bataillon Aidars « lançaient des tirs » à partir « d'écoles, d'hôpitaux et de jardins d'enfants » à Marioupol.

Le porte-parole du ministre de la Défense Igor Konachenkov déclare qu'« absolument aucune tâche visant à atteindre des cibles au sol n'a été accomplie par des avions militaires russes dans la région de Marioupol » et que la présumée frappe aérienne était une « provocation entièrement mise en scène afin de maintenir le tollé public anti-russe dans le public occidental ».

Contradictions et accusation de désinformation
Par la suite, le porte-parole du ministre de la Défense Igor Konachenkov a déclaré qu'« absolument aucune tâche visant à atteindre des cibles au sol n'a été accomplie par des avions militaires russes dans la région de Marioupol » et que la présumée frappe aérienne était une « provocation entièrement mise en scène afin de maintenir le tollé public anti-russe dans le public occidental ».

Le 10 mars 2022, Twitter a supprimé un tweet de l'ambassade de Russie au Royaume-Uni qui affirmait que l'attaque de l'hôpital de Marioupol était « truquée » et que l'une des victimes était une « actrice », comme une violation des règles de Twitter. Les politiciens britanniques ont salué cette décision et ont accusé l'ambassade de Russie de désinformation.

Meduza déclare que le représentant russe auprès de l'ONU, Vassili Nebenzia, avait le 7 mars fait référence à Maternity Hospital No 1 comme un hôpital qui, selon lui, était utilisé par les forces armées ukrainienne comme point de tir, et non la Maternity Hospital No 3.  Meduza  décrit Lavrov comme ayant confondu  l'hôpital n ° 1, mentionné par Nebenzia, avec l'hôpital qui a été bombardé,  l'hôpital n ° 3.

Les autorités russes, qui avaient d'abord affirmé qu'il n'y avaient plus de femmes enceintes sur le site, ont affirmé, après la propagation de photographies de femmes enceintes ayant survécu au bombardement, qu'il s'agissait d'actrices jouant le rôle de femmes enceintes pour une mise en scène. Une femme en particulier, dont le visage a été très médiatisée, est devenue la cible d'une campagne de désinformation.

International
Le Premier ministre britannique Boris Johnson a qualifié l'attaque de « dépravée ». Jen Psaki, attachée de presse du président américain Joe Biden, a déclaré : « Il est horrifiant de voir l'utilisation barbare de la force militaire pour s'en prendre à des civils innocents dans un pays souverain ». Josep Borrell, Haut Représentant de l'Union européenne pour les affaires étrangères et la politique de sécurité, a qualifié l'attentat à la bombe de « crime de guerre odieux ». Le cardinal secrétaire d'État de la Cité du Vatican, Pietro Parolin a exprimé sa consternation face à l'attentat, le qualifiant d'« attaque inacceptable contre des civils ». António Guterres, Secrétaire général des Nations unies, a écrit que l'attaque était « horrible » et que « cette violence insensée doit cesser ».

L'attentat a été largement condamné dans la presse internationale : le Daily Mirror et The Independent ont qualifié l'acte de « barbare », le Daily Express et le Daily Mail l'ont qualifié de « dépravé », tandis que The Guardian, le Financial Times et El País l'a qualifié d'« atroce ». Le journal italien Il Giornale a décrit Poutine comme un « criminel de guerre », tandis que La Repubblica a dénoncé « la mort d'innocents ».

Notes et références

Liens externes
 La fabrique du mensonge. Au cœur de la propagande russe Lumni 6 janvier 2023

hôpital
2022 en Ukraine
Mars 2022
Marioupol
Désinformation par les autorités russes ou soviétiques
Propagande pro-Kremlin

Bombardement de l'hôpital pour enfants et maternité de Marioupol


Kerry Fox (n. 30 de julio de 1966) es una actriz de Nueva Zelanda. Conocida por interpretar a Janet Frame en la película An Angel at My Table dirigida por Jane Campion, que le hizo ganar un premio a la Mejor Actriz de los premios New Zealand Film and Television.

Biografía
Kerry Fox nació en Wellington. Apareció en Country Life, protagonizó Shallow Grave con Ewan McGregor.

En 2001, ganó el premio Silver Bear a la mejor actriz por su papel como Claire en Intimacy (dirigida por Patrice Chereau) en el Festival de Cine de Berlín. En esta película, interpretó una felación real.

Filmografía
 Night of the Red Hunter (1989) ... como agente de policía
 An Angel at My Table (1990) ... como Janet Frame
 The Rainbow Warrior (1992) ... como Andrea Joyce
 The Last Days of Chez Nous (1992) ... como Vicki
 Rocky Star (1993) ... como Dianna Moore
 Mr. Wroe's Virgins (1993) ... como Hannah
 Friends (1993) ... como Sophie
 Shallow Grave (1994) ... como Juliet Miller
 The Last Tattoo (1994) ... como Kelly Towne
 Country Life (1994) ... como Sally Voysey
 Saigon Baby (1995) ... como Kate Cooper
 A Village Affair (1995) ... como Clodagh Unwin
 The Affair (1995) ... como Maggie Leyland
 Welcome to Sarajevo (1997) ... como Jane Carson
 The Hanging Garden (1997) ... como Rosemary
 The Sound of One Hand Clapping (1998) ... como Sonja Buloh
 The Wisdom of Crocodiles (1998) ... como Maria Vaughan
 To Walk with Lions (1999) ... como Lucy Jackson
 Thinking About Sleep (1999) ... como mujer policía
 The Darkest Light (1999) ... como Sue
 Shockers: Deja Vu (1999) ... como Jessica
 Fanny and Elvis (1999) ... como Katherine Fanny 'Kate' Dickson
 Intimacy (2001) ... como Claire
 The Point Men (2001) ... como Maddy Hope
 The Gathering (2002) ... como Marion Kirkman
 Black and White (2002) ... como Helen Devaney
 40 (2003) ... como Maggie
 So Close to Home (2003) ... como Maggie
 Niceland (Population. 1.000.002) (2004) .... Chloe
 The Murder Room (2004) ... como Muriel Godby
 Waking the Dead (2004) ... como Elsbeth Varley
 Bob the Builder: Snowed Under (2004) (voz) ... como Charlene
 Rag Tale (2005) ... como Peach James Taylor
 Footprints in the Snow (2005) ... como Claire
 Cold Blood (2005) ... como Jan
 Nostradamus (2006) ... como Catalina de Medici
 The Ferryman (2007) ... como Suze
 Intervention (2007) ... como Kate
 He Said (2007) ... como Julie
 Trial & Retribution XVIII: The Box (2008) ... como DI Moyra Lynch
 Inconceivable (2008) ... como Kay Stephenson
 The Shooting of Thomas Hurndall (2008) ... como Jocelyn Hurndall
 Storm (2009) ... as Hannah Maynard
 Bright Star (2009) ... como la señora Brawne
 Intruders (2011) ... como la doctora Rachel
 New Tricks (2012) TV ... como Jane Ross
 The Colour Room (2021) ... como Ann Cliff

Referencias

Actrices de cine de Nueva Zelanda

Kerry Fox


Confesiune este un film românesc din 1994 regizat de Marius Șopterean. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Simona Posniak, Marius Stănescu, Radu Amzulescu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 1994 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1994
Filme dramatice românești

Confesiune (film)