Zygnema, veliki rod parožina, dio porodice Zygnemataceae.

Vrste

 Zygnema adpectinatum Transeau
 Zygnema aegyptiacum De Toni & Levi
 Zygnema aequale Hassall
 Zygnema airense Compère
 Zygnema algeriense Gauthier-Lièvre
 Zygnema allorgei Gauthier-Lièvre
 Zygnema amplum Zeller
 Zygnema anomalum (Ralfs ex Hassall) P.Crouan & H.Crouan
 Zygnema aplanosporum Stancheva, J.D.Hall & Sheath
 Zygnema aquaticum (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema areolatum Taft & Transeau
 Zygnema argillosum Kadlubowska
 Zygnema atlanticum Gauthier-Lièvre
 Zygnema atrocoeruleum West & G.S.West
 Zygnema azureum Taft
 Zygnema bharadwajae P.Sarma & Kargupta
 Zygnema biforme C.-C.Jao
 Zygnema binuclearioides Cribb
 Zygnema biturigense Ripart
 Zygnema bohemicum Czurda
 Zygnema borzae H.Krieger
 Zygnema browniana Kargupta & R.N.Jha
 Zygnema californicum Stancheva, J.D.Hall & Sheath
 Zygnema callosporum C.C.Jao
 Zygnema calosporum C.-C.Jao
 Zygnema carinatum Taft
 Zygnema carinthiacum Beck-Mannagetta
 Zygnema carterae Czurda
 Zygnema catenatum Transeau
 Zygnema chalybeospermum Hansgirg
 Zygnema chungii L.-C.Li
 Zygnema circumcarinatum Czurda
 Zygnema coeruleum Czurda
 Zygnema collinsianum Transeau
 Zygnema congolense Gauthier-Lièvre
 Zygnema conspicuum (Hassall) Transeau
 Zygnema crassiusculum Transeau
 Zygnema cruciatum (Vaucher) C.Agardh - tipična
 Zygnema cucurbitum C.-C.Jao
 Zygnema cyaneum Czurda
 Zygnema cyanosphaeroidicum O.Bock & W.Bock
 Zygnema cyanosporum Cleve
 Zygnema cylindricum Transeau
 Zygnema cylindrospermum (West & G.S.West) Krieger
 Zygnema cylindrosporum Czurda
 Zygnema cyrenaicum Gauthier-Lièvre
 Zygnema czurdae Randhawa
 Zygnema daliense C.-C.Jao & Lee Yaoyin
 Zygnema decussatum (Vaucher) C.Agardh
 Zygnema djalonense Gauthier-Lièvre
 Zygnema duplicato-ornatum Y.J.Ling
 Zygnema durandoi Gauthier-Lièvre
 Zygnema ellipsoideum C.-C.Jao
 Zygnema eumetabletos Skuja
 Zygnema excompressum Transeau
 Zygnema extenue C.-C.Jao
 Zygnema exuvielliforme (C.-C.Jao) Krieger
 Zygnema fanicum L.C.Li
 Zygnema favosum C.C.Jao & Chian Chengyu
 Zygnema flavum Taft
 Zygnema foveolatum C.-C.Jao & H.J.Hu
 Zygnema frigidum Taft
 Zygnema gangeticum Bhashyakarla Rao
 Zygnema gautamianum Kargupta & R.N.Jha
 Zygnema gedeanum Czurda
 Zygnema geraldii P.Sarma & Kargupta
 Zygnema germanicum Czurda
 Zygnema giganteum Randhawa
 Zygnema globosum Czurda
 Zygnema gorakhporense R.N.Singh
 Zygnema guangzhouense Zhu
 Zygnema guineense (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema gymnesicum Margalef
 Zygnema haroonii A.K.M.N.Islam
 Zygnema hausmannii (De Notaris) Czurda
 Zygnema heydrichii Schmidle
 Zygnema himalayense Randhawa
 Zygnema hui Kadlubowska
 Zygnema hupehense C.-C.Jao & H.J.Hu
 Zygnema hypnosporum M.F.Rich
 Zygnema inconspicuum Czurda
 Zygnema indicum J.N.Misra
 Zygnema insignisporum G.C.Couch
 Zygnema insolitum C.-C.Jao & Y.J.Ling
 Zygnema irregulare Krieger
 Zygnema jaoi Krieger
 Zygnema jilinense C.-C.Jao & Wei Yinxin
 Zygnema kabylicum Gauthier-Lièvre
 Zygnema kashmirense Misra
 Zygnema kazachstanicum (Rundina) Kadlubowska C
 Zygnema khannae Skuja
 Zygnema kiangsiense L.-C.Li
 Zygnema kolhapurense N.D.Kamat
 Zygnema kwangtungense Ley
 Zygnema labbei Gauthier-Lièvre
 Zygnema lacustre Y.-X.Wei & Y.-K.Yung
 Zygnema laetevirens Klebs
 Zygnema laeve Y.J.Ling
 Zygnema lahaulense Randhawa
 Zygnema lamellatum (C.B.Rao) H.Krieger
 Zygnema lawtonianum Taft
 Zygnema laxiporum Zhu
 Zygnema leiospermum De Bary
 Zygnema lenticulare C.-C.Jao & Hu
 Zygnema littorale Zheng
 Zygnema longisporum C.-C.Jao & Hu
 Zygnema lotienense C.-C.Jao & Hu
 Zygnema luteosporum Czurda
 Zygnema maghrebianum (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema magniporum Liang
 Zygnema maharashtrense Kamat
 Zygnema mairei Gauthier-Lièvre
 Zygnema maius Czurda
 Zygnema margalefianum Aboal
 Zygnema marocanum (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema mayyanadense (Kothari) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema micropunctatum Transeau
 Zygnema miniatum R.N.Jha & Kargupta
 Zygnema mirandum Taft
 Zygnema mirificum C.-C.Jao
 Zygnema misrae H.Krieger
 Zygnema momoniense West
 Zygnema montanum B.Tracanna
 Zygnema mucigena Randhawa
 Zygnema neocruciatum Transeau
 Zygnema neopectinatum Transeau
 Zygnema ningxiaense Ling & Zheng
 Zygnema nobile C.-C.Jao & Wei Yinxin
 Zygnema normanii Taft
 Zygnema norvegicum (Kadlubowska & Langangen) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema numidicum Gauthier-Lièvre
 Zygnema obesum C.-C.Jao & Hu
 Zygnema ocellatum Liang
 Zygnema olivaceum H.Liang
 Zygnema oranense Gauthier-Lièvre
 Zygnema ornatissimum L.J.Bi
 Zygnema ornatum (L.C.Li) Transeau
 Zygnema oudhense Randhawa
 Zygnema oveidanum Transeau
 Zygnema parvulum (Kützing) Cooke
 Zygnema pawhuskae Taft
 Zygnema pawneanum Taft
 Zygnema pectinatum (Vaucher) C.Agardh
 Zygnema peliosporum Wittrock
 Zygnema perforatum Gauthier-Lièvre
 Zygnema pingshanense Liang & Wang
 Zygnema plakountiosporum (C.-C.Jao) H.Krieger
 Zygnema porcatum C.-C.Jao & Hu
 Zygnema pseudocylindricum Gauthier-Lièvre
 Zygnema pseudogedeanum Gauthier-Lièvre
 Zygnema pseudomougeotia Gauthier-Lièvre
 Zygnema pseudopectinatum Czurda
 Zygnema purpureum Wolle
 Zygnema qinghaiense Zheng
 Zygnema quadrangulatum C.-C.Jao
 Zygnema quadrispirale Hassall
 Zygnema qutubensis Kargupta & R.N.Jha
 Zygnema ralfsii (Hassall) De Bary
 Zygnema ramosum A.Ahmad & M.E.Goldstein
 Zygnema reticulosporum Gauthier-Lièvre
 Zygnema rhynchonema (Hansgirg) Hansgirg
 Zygnema rivulare Hassall
 Zygnema rivulare Gauthier-Lièvre
 Zygnema saharae Gauthier-Lièvre
 Zygnema schwabei Krieger
 Zygnema scrobiculatum (Gauthier-Lièvre) Kadlubowska
 Zygnema seuratii Gauthier-Lièvre
 Zygnema shanxiensis Y.J.Ling
 Zygnema shensiense C.-C.Jao
 Zygnema shigaense Yamagishi
 Zygnema sinense C.-C.Jao
 Zygnema skujae Czurda
 Zygnema sparsum C.-C.Jao & Lee Yaoyin
 Zygnema sphaericum J.N.Misra C
 Zygnema sphagnophilum (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema spontaneum Nordstedt
 Zygnema srinagarense Krieger
 Zygnema stagnale (Hassall) Kützing
 Zygnema stellinum (O.F.Müller) C.Agardh
 Zygnema stephensiae Transeau
 Zygnema sterile Transeau
 Zygnema striatum Olney
 Zygnema subcalosporum Kadlubowska
 Zygnema subcylindricum Krieger
 Zygnema subcylindrospermum Prasad & Godward
 Zygnema subfanicum C.-C.Jao
 Zygnema subfaveolatum Chian
 Zygnema subfoveolatum Chian
 Zygnema subsalsum (Schmidle) Krieger
 Zygnema substellinum Taft
 Zygnema subtenue Gauthier-Lièvre
 Zygnema sudanense (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema synadelphum Skuja
 Zygnema talguppense (M.O.P.Iyengar) Krieger
 Zygnema tenue Kützing
 Zygnema terrestre Randhawa
 Zygnema tholosporum Magnus & Wille
 Zygnema thwaitesii Olney
 Zygnema tibeticum C.-C.Jao & Wei Yinxin
 Zygnema transeauianum G.C.Couch
 Zygnema tumidulum C.-C.Jao
 Zygnema tunetanum (Gauthier-Lièvre) Stancheva, J.D.Hall, McCourt & Sheath
 Zygnema vaginatum Klebs
 Zygnema vaucheri C.Agardh
 Zygnema venustum C.-C.Jao & H.J.Hu
 Zygnema vermiculatum L.J.Bi
 Zygnema verrucopunctatum Prasad & Godward
 Zygnema verrucosum C.-C.Jao
 Zygnema yuciense Y.J.Ling
 Zygnema yunnanense L.-C.Li

Izvori

Vanjske poveznice

Zygnematales

Zygnema


Le titre marquis d'Arcicóllar est un titre de noblesse espagnol créé par le roi  en faveur de Luisa Fernández de Córdoba y Santillán, par le décret royal du .

Son nom fait référence à la ville d'Arcicóllar, en Tolède.

Liste des marquis

Sources

Noblesse espagnole

Marquis d’Arcicóllar


Kaan Altan, (d. Almanya) Türk müzisyen ve gitaristtir.

Tarsus Amerikan Koleji'nde orta öğrenimini tamamlayan Altan, Mimar Sinan Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nü kazanıp bir sene devam ettikten sonra özel yetenek sınavına girip yine aynı üniversitenin Endüstriyel Tasarım bölümüne ikincilikle girmiştir. Girdiği bir başka yetenek sınavını da geçerek Berlin Güzel Sanatlar Akademisi Design bölümüne kabul edilip burayı da başarıyla bitirmiştir.

Müzik hayatına, arkadaşlarıyla birlikte lise yıllarında kurduğu ve onu Wembley'de konser vermesini sağlayacak Mavisakal adlı rock grubuyla başlamıştır. "Kadıköy Sound" adlı girişimde yer alan Altan, grupta elektro gitar çalmasının yanı sıra besteleriyle ve sözleriyle de dikkati çekmektedir. Kaan Altan'a ait şarkılardan bazıları şöyledir: Balta, Ne Kadar, İki Yol, İstanbul, Ben Kimleyim, Gönlümde, Başladım Yürümeye, Aşk Öldü, Kan Kokusu, Al Beni, Yapay, Sen Gelmeliydin, Günler, Yalnızım, Müdür, Rock'n Rollcuyuz, Nalan.

Müzik kariyerine kurduğu Karapaks adlı grupla devam eden Kaan Altan, Kesmeşeker grubunda da gitar çalmaktadır.

Kaynakça

Almanya doğumlular
Türk besteciler
Türk gitaristler
Tarsus Amerikan Kolejinde öğrenim görenler
Mavi Sakal
Yaşayan insanlar
Resim aranan müzisyenler

Kaan Altan


Die Azygoskontinuität der Vena cava inferior gehört zu den angeborenen Fehlanlagen des venösen Abstroms aus der unteren Körperhälfte. Die Vena cava inferior ist nicht durchgängig vorhanden, sondern es fehlt das Segment zwischen der Leber und den Nieren. Die Lebervenen drainieren wie bei der normalen Anatomie über ein kurzes hepatisches Segment nahezu direkt in den rechten Vorhof. Die Nierenvenen münden jedoch mit dem infrarenalen Segment der Vena cava inferior in die Vena azygos, die aufgrund des vermehrten Blutflusses deutlich weiter als normal ist. Diese mündet dann nach normalem Verlauf in die Vena cava superior. Es gibt eine Reihe von Variationen mit jeweils unterschiedlich ausgebildeten Gefäßabschnitten.

Historie
Beschreibungen dieser anatomischen Besonderheit in Kombination mit weiteren Fehlbildungen findet man von John Abernethy bereits von 1793.

Entstehung
Es wird vermutet, dass ein Fehlen der Anastomose zwischen rechter Subkardinalvene und Lebervenen zu einer Atrophie der Subkardinalvene führt.

Häufigkeit
Bei Patienten ohne diesbezügliche Beschwerden wird die Anomalie gelegentlich als Zufallsbefund in Schnittbilduntersuchungen entdeckt. Die Prävalenz wird mit 0,6 % angegeben. Häufiger tritt die Azygoskontinuität im Rahmen eines Heterotaxiesyndroms auf.

Klinische Bedeutung
Ob mit der Fehlanlage auch Symptome verbunden sind und somit ein Krankheitswert vorliegt, hängt davon ab, ob die vorhandenen Umgehungskreisläufe ausreichend sind, den Rückfluss zum Herz zu gewährleisten. Ansonsten sind Thrombosen und anderen Folgen eines chronischen Rückstaus wie z. B. Varizen zu beobachten. Beim Auftreten im Rahmen eines Syndroms können auch anderen Fehlbildungen z. B. des Herzens im Vordergrund stehen.

Weblinks

Einzelnachweise

Fehlbildung
Krankheitsbild in der Angiologie

Azygoskontinuität


An Cyperus forskalianus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Väre ngan Ilkka Toivo Kalervo Kukkonen. An Cyperus forskalianus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus forskalianus


The Great Hall of the People is a state building located at the western edge of Tiananmen Square in Beijing. It is used for legislative and ceremonial activities by the government of the People's Republic of China (PRC) and the ruling Chinese Communist Party. The People's Great Hall functions as the meeting place for the full sessions of the National People's Congress (NPC), the Chinese legislature, which occurs every year during March along with the national session of the Chinese People's Political Consultative Conference (CPPCC), a political advisory body. It is also the meeting place of the National Congress of the Chinese Communist Party, which, since the 12th conference in 1982, has occurred once every five years and the party's Central Committee which meets approximately once a year.

The Hall is also used for many special events, including national level meetings of various social and political organizations, large anniversary celebrations, as well as the memorial services for former leaders. The Great Hall of the People is also a popular attraction in the city frequented by tourists visiting the capital.

History
The Great Hall of the People was opened in September 1959 as one of the "Ten Great Constructions" completed for the 10th Anniversary of the PRC. The decision to build the Hall was made by the politburo in August 1958. Zhou Enlai believed the final design should give the message that "the people are the masters of the country". After design proposals were submitted, a group of architects from across the country chose the winning design by Zhao Dongri and Shen Qi. Zhang Bo was appointed as the chief architect. The construction took 10 months, 7,785 workers and was fashioned with military-like strategies that emulated the Great Leap Forward.

Description

Designed to symbolize the national unity and ethnic equality of the nation, the Great Hall embodied the new Chinese character of time in its features, proportion and details. The building covers  of floor space, it is  in length and  in width. The centre's highest point reaches . At the eaves of the main gate hangs the national emblem of the PRC.

The Great Hall of the People consists of three sections.
The central section principally includes the Great Auditorium, the Main Auditorium, the Congress Hall (Standing Committee of SCPCC meets in conference), the Central Hall, the Golden Hall and other main halls.
The northern section consists of the State Banquet Hall, the Salute State Guest Hall, the North Hall, the East Hall, the West Hall and other large halls.
The southern part is the office building of the Standing Committee of the People's Congress of China.
Among them, the central hall covers an area of 3,600 square meters. The retaining walls and floor are paved with colored marble. There are 20 white marble pillars around. There is a -wide corridor on the middle floor. There are 6 main entrances leading to the Great Hall of Ten Thousands.

Each province, special administrative region, autonomous region of China has its own hall in the Great Hall, such as Beijing Hall, Hong Kong Hall and Hainan Hall. Each hall has the unique characteristics of the province and is furnished according to the local style.

Upon its completion, the Great Hall became China's largest auditorium which had previously been the Sun Yat-sen Auditorium. The Great Auditorium, with volume of , seats 3,693 in the lower floor, 3,515 in the balcony, 2,518 in the gallery and 300 to 500 on the dais. Government leaders make their speeches; and the representatives do much of their business. It can simultaneously seat 10,000 representatives. The ceiling is decorated with a galaxy of lights, with a large red star is at the centre of the ceiling, and a pattern of a water waves nearby represents the people. Its facilities equipped with audio-visual and other systems adaptable to a variety of meeting types and sizes. A simultaneous interpretation system is also provided with a language booth.

The State Banquet Hall with an area of  can entertain 7,000 guests, and up to 5,000 people can dine at one time (as was done on the occasion of Richard Nixon's 1972 visit to China). Smaller gatherings can be held in the Main Auditorium, with larger groups having the use of one or more of the conference halls, such as Golden Hall and North Hall, and the smallest assemblies accommodated in one or more of the over 30 conference halls that are named after provinces and regions in China.

Usage

The Great Hall of the People is the political hub of Beijing and home of the National People's Congress. Every year, in March, the Great Hall of the People plays host to the liang hui (literally means "two meetings") event, where both the Chinese People's Political Consultative Conference (CPPCC) and the National People's Congress (NPC) meet in sessions lasting for two to three weeks at the Great Auditorium. The Chinese Communist Party (CCP) also holds its National Congress every five years in the Great Hall of the People.

The Great Hall has been used for meetings with foreign dignitaries on state or working visits, as well as large anniversary celebrations attended by top leaders.

The Great Hall has been used for the state funerals and memorial services for several top leaders. Former President Liu Shaoqi was purged during the Cultural Revolution and died in the ensuing struggles. He was posthumously rehabilitated after 1978. In 1982 Liu was granted a state funeral held at the Great Hall. The Great Hall also held the funerals of General Secretary Hu Yaobang in 1989 during the Tiananmen Square protests, as well as the state funerals for paramount leader Deng Xiaoping in 1997, and Jiang Zemin in 2022. Mao Zedong's funeral ceremony was not held at the Great Hall; it was held at Tiananmen Square.

The building and its main "Great Auditorium" is open to the public as a tourist attraction when it is not in use. Some non-political conventions and concerts have also been held in the Great Hall.

In October 2003, Riverdance, the Irish music and dance entertainment phenomenon, was the first show from the West to perform in the Great Hall of the People, Beijing, with eleven sold-out performances. The Riverdance performances recorded a spontaneous reaction with standing ovations at each show which was uncharacteristic for a Chinese audience. Riverdance was officially invited to perform in the Great Hall of the People by former premier of the People's Republic of China, Zhu Rongji during his state visit to Ireland in September 2001.

In January 2009, American country music trio Lucy Angel became the first American group to be invited to perform at the Great Hall of the People, doing so before an audience of dignitaries and government officials.

See also
Politics of the People's Republic of China
State Kremlin Palace, Moscow
United States Capitol

References

External links

 The Great Hall – Official info (archived 10 January 2018)
 Satellite photo of the Great Hall of the People from Google Maps

Government buildings completed in 1959
Government buildings in China
Legislative buildings
Seats of national legislatures
Tiananmen Square
Xicheng District
1959 establishments in China
Buildings and structures in Xicheng District

Great Hall of the People


Kuzey Anadolu Dağları ya da Pontus Alpleri, Anadolu'nun kuzeyini kıyıya paralel, birkaç sıra halinde kuşatan sıradağlarıdır.  Orojenez sonucu oluşan bu kıvrım dağları batıdan doğuya şöyle sıralanır: Köroğlu Dağları, Ilgaz Dağları, Küre Dağları, Canik Dağları, Köse Dağları, Giresun Dağları, Doğu Karadeniz Dağları, Mescit Dağı, Yalnızçam Dağları, Tecer, Mercan, Allahuekber Dağları. Erzurum-Kars yaylasında Palandöken Dağları ile Doğu Anadolu Dağları birleşir.

Oluşum özellikleri
Karadeniz Dağları, Alpin Orojenezi sonucu oluşan Alpin kuşağıın kuzey Anadolu koludur. Mezozoik devrinde Tetis Okyanusu tabanı olan Anadolu'nun kuzey ve güneyindeki alanlara tortul malzemeler birikmiştir. Mezozoik sonunda bu malzemeler kıvrılarak su üstüne çıkmıştır. Oligosen sonunda Alp orojenezi en şiddetli hale gelmiş, Anadolu'nun kuzey ve güneyindeki araziler şiddetli kıvrılarak yükselmiştir. Yükselme önce Karadeniz Dağları'nda başlamış, sonra Toroslar'da gerçekleşmiştir. Oluşan dağlar Tersiyer sonlarında ve Kuaterner başlarında yeniden yükselmiştir. Oligosende toplu olarak yükselen dağlar Neojen devrinde aşınarak basıklaşmıştır. Ayrıca Miyosen sonlarından itibaren dağları doğu-batı doğrultusunda  Kuzey Anadolu Fay Hattı parçalamaya başlamıştır. KAF'ın etkisiyle oluşan çökmelerde Kelkit, Erbaa-Niksar, Taşova, Boyabat, Suluova, Vezirköprü, Tosya-Ilgaz, Çerkeş-Gerede, Düzce havzaları oluşmuştur.

Mezozoik arazilerin hâkim olduğu kütlelerde, Ilgaz dağlarında metamorfik (başkalaşım) kayaçlar, Kaçkarlarda iç püskürük kayaçlar (granit), Köroğlu Dağları dış püskürük andezit kayaçlardan oluşur.

Bölümleri

Doğu Karadeniz Dağları
Karadeniz Dağları üç ana bölüme ayrılır: Doğu Karadeniz Dağları, Orta Karadeniz Dağları, Batı Karadeniz Dağları. En yüksek alan doğu bölümüdür. Yüksekliğin fazla olmasından dolayı başta Kaçkar Dağları olmak üzere üzerinde güncel buzullar bulunur. Dağların yüksekliği ulaşımı zorlaştırmaktadır. Yüksek geçitlerden sağlanan ulaşım için tünel açma çalışmaları yapılmaktadır. 2023 m yüksekliğindeki Zigana Geçidi Doğu Karadeniz'i iç kesimlere bağlar. Tarihi İpek Yolu'nun da geçtiği geçit yerine yeni yapılan Zigana Tüneli kullanılmaktadır. Bu yol Trabzon'u İran'a bağlayan transit ticaret yoludur.

Deniz kenarında birinci sırada Rize Dağları ve Giresun Dağları bulunur. 3,000 metreyi geçen zirvelerden en yükseği 3,937 m ile Kaçkar Dağı zirvesidir.

Orta Karadeniz Dağları
Orta Karadeniz'de dağların yüksekliği azalır. Alçalan dağlar arasına yayvan ve geniş ovalar bulunur. Orta Karadeniz'den iç kesimlere ulaşım daha kolaydır. Bu olgu Samsun kentinin Karadeniz Bölgesi'nin en büyük kenti olmasını sağlamıştır.

1,000–1500 m yüksekliğindeki Orta Karadeniz Dağları, Canik Dağları altında gruplanır. Kızılırmak ve Yeşilırmak'ın taşıdığı alüvyonlarla oluşturduğu delta ovaları kıyı şeridinin genişlemesini sağlamıştır.

Batı Karadeniz Dağları
Batı bölümünde Karadeniz Dağları, doğudaki dağlardan alçak, Orta Karadeniz dağlarından daha yüksektir. Üç sıra halinde kıyıya paralel uzanan dağlardan; güneyde Köroğlu Dağları, ortada Ilgaz Dağları, kuzeyde Küre Dağları yer alır. Yer yer genişleyip daralan dağlar arasına ovalar sokulur; Düzce Ovası, Bolu Ovası, Kastamonu Ovası.

Bitki örtüsü
Çalı kuşağı: Kıyıda 250 m yüksekliğe kadar Akdeniz çalı türlerinin bulunduğu maki ve psödomaki kuşağı uzanır.
Geniş yapraklı ormanlar: 1200 metreye kadar geniş yapraklı ormanlar bulunur. 600-800 metreye kadar sık ve gür, nemcil orman topluluğu oluşmuştur. Gürgen, kayın, kızılağaç gibi ağaçlar ormana hâkimdir.
Karışık ormanlar: 1000–1500 m arası geniş ve iğne yapraklı ağaçların bir arada bulunduğu karışık ormanlar bulunur.
İğne yapraklı ormanlar: 1200/1500 m yüksekliğinden 2000m'ye kadar iğne yapraklı türler yaygındır.
Alpin çayırlar: 2000 m'nin üzerinde özellikle Doğu Karadeniz'de Alpin çayırlar bulunur.

Karadeniz Dağları'nın etkileri
Karadeniz Dağları, özellikle doğu kesimde olmak üzere, denizden hemen sonra başlar ve yüksekliği oldukça fazladır. Bu özelliklerinin getirdiği bazı sonuçlar şöyle sıralanabilir:
 Karadeniz Bölgesinde, dağların kıyıdan sonra birden yükselmeleri nedeniyle boyuna kıyı tipi görülür.
 Küçük koylar hariç, büyük girinti-çıkıntılar yoktur. Çarşamba Ovası, Bafra Ovası ve Sinop Yarımadası başlıca çıkıntılardır.
 Dar bir kıyı şeridi oluşmuştur.
 Dar kıyı şeridi nüfusun kıyıda toplanmasına neden olmuştur.
 Tarım toprakları dardır. Halk geçimini sağlamak için denize yönelmiştir.
Yamaç yağışlarının oluşmasına neden olarak, kıyı şeridinin bol yağış almasını sağlamıştır. Türkiye'de en yüksek yıllık ortalama yağış Rize'ye düşer: 2400 mm/yıl.
 Deniz etkisi dar kıyı şeridinde görülür. Dağların güneyine nemli hava ulaşamaz ve yağış miktarı azalır. Birinci sıra dağların ardında bile karasal iklim etkileri görülmeye başlar; Gümüşhane ve Bayburt örneğinde olduğu gibi.
 Doğu ve batı kısımlarında iç kesimlerle ulaşım zordur. Orta kesim dağları alçak olduğundan daha gelişmiştir.
 Sakarya, Kızılırmak, Yeşilırmak gibi ırmaklar iç bölgelerden Karadeniz'e ulaşmak için dağlara boğaz vadiler açarak geçerler.
 Dağların bulunduğu alanlar nüfus açısından tenhadır.
 Eğimli arazide tarımsal makine kullanımı sınırlıdır. Trabzon 185, Rize 41 adet traktörle Türkiye'de en az traktöre sahip illerdir.

Galeri

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki dağlar listesi
 Türkiye'deki yanardağlar

Kaynakça

Kuzey Anadolu Dağları

Kuzey Anadolu Dağları


Henrik 5. (også Henry 5., Heinrich 5., Henri 5. og Henrique 5.) kan henvise til flere regenter med dette navn:

 Henrik 5. (Tysk-romerske rige) (1081-1125) – tysk konge 1105-1125, tysk-romersk kejser 1111-1125
 Henrik 5. af England (1387-1422) – konge af England 1413-1422

Henrik 5.


An Cyperus pearcei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Baron Clarke. An Cyperus pearcei in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus pearcei


La bahía de San Andrés es una bahía situada en el condado de Bay, Florida. Recibe el nombre de san Andrés Apóstol y alberga la capital del condado, Panama City.

San Andrés
San

Bahía de San Andrés (Florida)


{ "type": "ExternalData", "service": "geoline", "ids": "Q1548883", "properties": { "stroke": "#3b78cb", "stroke-width": 1 } }
Der Rice Lake ist ein See im Südosten der kanadischen Provinz Ontario.

Lage
Der See liegt südlich der Stadt Peterborough und nördlich von Cobourg. Der See ist Bestandteil des Trent-Severn-Wasserweges. Dieser verläuft von der Georgsbucht des Huronsee über die Kawartha Lakes und den Otonabee River zum Rice Lake und über den Trent River weiter zum Ontariosee.

Der Rice Lake hat eine Länge von 37 km und eine Breite von 4,8 km. Die Ureinwohner nannten den See "Pemadashdakota" ("See der brennenden Ebenen").

Ein Drumlin-Feld erstreckt sich nordwestlich des Sees. Einige der Inseln im Rice Lake stellen teilweise überflutete Drumlins dar.

Der Rice Lake teilt die Oak Ridges-Moräne mittels drei Keilen im Westen (Albion, Uxbridge und Pontypool), sowie einem Keil im Osten (Rice Lake), welcher sein Ende im Trent River findet. Ein schmaler Korridor südlich des Rice Lake verbindet diese Keile.

Der See ist ziemlich seicht. Er wurde nach dem Wasserreis benannt, welcher früher im See wuchs und von den Ureinwohnern der Gegend geerntet wurde. Ein Großteil des ursprünglich im See weitverbreiteten Wasserreis verschwand, als der Wasserstand aufgrund der Baumaßnahmen zur Errichtung des Wasserweges angehoben wurde.

Der Ort Bewdley liegt am Westende des Sees. Die Stadt Hastings liegt am Ostufer des Sees.

Prähistorische Grabhügel wurden im Serpent Mounds Park am Nordufer des Rice Lake entdeckt. Weitere Sehenswürdigkeiten am See bilden die Indianerreservate der  Alderville und Hiawatha First Nations. Weitere Orte am See sind Roseneath, Bailieboro, Gores Landing und Harwood.

Die Cobourg and Peterborough Railway wurde 1854 fertiggestellt. Sie überquerte den Rice Lake von Harwood nach Hiawatha. Die starken Eisschollen des Sees im Winter beschädigten die Brücke so stark, dass der Fahrbetrieb innerhalb von sechs Jahren eingestellt wurde. Abschnitte der Eisenbahntrasse sind am See noch zu erkennen.

Im späten 19. Jahrhundert befuhr ein Passagier-Dampfschiff den See.

Seefauna
Rice Lake ist ein bekanntes Touristenziel und populär bei Anglern. Ein Angelwettbewerb wird jährlich am Rice Lake ausgetragen. Im See werden u. a. folgende Fische gefangen: Glasaugenbarsch, Muskellunge, Forellenbarsch, Schwarzbarsch, Amerikanischer Flussbarsch, Schwarzflecken-Sonnenbarsch (Black Crappie) und Sonnenbarsche.

Inseln
Cow Island, Black Island, Foley Island (Upper und Lower), Grasshopper Island, Grape Island (East und West), Harmony Island, Harris Island, Hickory Island, Long Island, Margaret Island, Paudaush Island, Rack Island, Sheep Island, Spook Island, Sugar Island (East und West), Tic Island und White's Island.

Einzelnachweise

Weblinks
 Rice Lake bei Natural Resources Canada
 Northumberland Tourism - Fishing Rice Lake - Walleye, Bass, Crappie, Perch, Panfish and Muskie
 Fishing on Rice Lake Walleye, Bass, Crappie, Perch, Panfish and Muskie

SRice Lake (Trent River)
See in Nordamerika
See in Ontario
Northumberland County (Ontario)
Peterborough County

Rice Lake (Trent River)


Shaheen Jafargholi (n. 23 ianuarie 1997, Swansea, Regatul Unit), un tânăr britanic de origine arabă, a fost participant la un concurs american de talente intitulat "Britain's Got Talent" ajungând chiar pana in marea finala. El a avut o prestație extraordinară încă din preselecții, unde a intitulat o melodie de-a "Regelui Pop", Michael Jackson, numita   "Who's loving you".

Discografie
 When I Come of Age
 Acoustic

Note

Legături externe

Shaheen Jafargholi la IMDB

Nașteri în 1997
Cântăreți britanici

Shaheen Jafargholi


Vlado Goreski , macedonean : (Владо Ѓорески), născut în 1958 în Bitola, Republica Socialistă Federativă Iugoslavia este un pictor și grafician din Macedonia de Nord. A absolvit Academia de Artă din Ljubljana, Slovenia și istoria artei din Skopje, Macedonia de Nord.

Expoziții de artă

Autor al a aproximativ 20 de expoziții de artă solo și aproximativ 150 de expoziții de artă colectivă: Slovenia,, Croația, Franța,,Anglia, Mexic, Italia, Polonia, România ...

1994 - Director al bienalei internaționale Bitola…

Premii

A primit numeroase premii naționale și internaționale, inclusiv la bienala internațională din Iași din România.

Bibliografie

"Vlado Goreski" ,Drypoint I, Galerie Jan SENNY, 2019.

"Vlado Goreski" ,Nocturne, variationer, Galerie Van Gis, 2018.

Referințe

Link-uri externe
 Academia.edu
 GORESKI tutte le informazioni
 MAM Multimedia Art Magazine
 Владо Ѓорески
 Grafiche divagazioni - Grafiche divagazioni - Incisori Contemporanei

Arte plastice
Graficieni
Bitola

Vlado Goreski


Nopaltepec o Santa María Nopaltepec es una población del extremo noreste del estado de México, es cabecera municipal del municipio de Nopaltepec.

Localización y demografía
Nopaltepec se encuentra localizado en el extremo noreste del territorio del estado de México. Es una de las localidades de la Región Otumba, fue designado por el gobierno del estado a la categoría de Pueblo con Encanto. Actualmente es una localidad turística para conocer el Acueducto del Padre Tembleque.

Referencias

Localidades del estado de México
Nopaltepec
Cabeceras municipales del estado de México
Pueblos con Encanto

Nopaltepec (estado de México)


Pinus fenzeliana commonly known as the Hainan white pine or Fenzel's pine, is a tree endemic to the island of Hainan off southern China. This pine reaches heights of 20 m with a trunk 1 m in diameter.

Description
The leaves are needle-like, in fascicles of five, and 5–13 cm long. The seed cones are 6–11 cm long, with thick, woody scales; the seeds are large, about 8–15 mm long, with a vestigial 3 mm wing, similar to the related Chinese white pine (Pinus armandii). Hainan white pine differs from that species in the shorter needles, smaller cones, and in being adapted to a subtropical rainforest habitat.

A pine from the Dabie Mountains in Anhui, eastern China, first described as a species Pinus dabeshanensis, is occasionally treated as a variety of this species, but more commonly as a variety of P. armandii, which it more closely resembles.

Reports of Pinus fenzeliana from Vietnam have not been verified; trees in this area have proved to be either Vietnamese white pine (Pinus dalatensis) or Guangdong white pine (Pinus wangii), which both differ markedly in cone and seed size and shape, though similar in foliage.

References

Further reading
Pinus fenzeliana cone photo

External links

fenzeliana
Endemic flora of China
Flora of Hainan
Trees of China
Near threatened flora of Asia

Pinus fenzeliana


Endecagonul este un poligon cu 11 laturi și 11 vârfuri.

Note

Poligoane

Endecagon


Rübenmus (auch Rübenmalheur) ist ein Brei aus gekochten, zerdrückten und feinstückig oder cremig gerührten Steckrüben sowie anderen Zutaten. Es ist nicht zu verwechseln mit dem Steckrübeneintopf, der zwar gleiche oder ähnliche Zutaten enthält, jedoch als Eintopf mit Fleischzugaben und nicht breiförmig zubereitet wird. Rübenmus dient als Beilage und ist in der deutschen Küche heute in Teilen Norddeutschlands, vor allem in Schleswig-Holstein verbreitet. Zusammen mit Fleisch- oder Fischbeilagen ist es dort auch als eigenständiges Gericht bekannt.

Für die klassische Zubereitung werden zuerst gewürfelte Steckrüben, teils auch unter Zugabe von Zwiebeln sowie Äpfeln, zusammen mit einem Stück geräuchertem Bauch- oder Schinkenspeck gar gekocht und nach Entnahme des Fleisches noch heiß zusammen mit separat gegarten Kartoffeln und Möhren mit einem Kartoffelstampfer feinstückig oder cremig zerdrückt. Anschließend wird die Masse unter Zugabe von etwas Flüssigkeit und von Butter und Sahne mit einem Kochlöffel gerührt, sowie zum Schluss mit Salz, Pfeffer, Muskat und Zucker gewürzt. Teils werden auch weitere Gewürze wie Senf oder Meerrettich sowie Kräuter wie Petersilie oder Liebstöckel hinzugegeben. Serviert wird das Rübenmus oft zusammen mit einer Speckstippe.

Bei Verwendung als alleinige Gemüse- und Sättigungsbeilage wird es zusammen mit Fleisch oder Fisch zu einem deftigen und gleichnamigen Hauptgericht, das in Schleswig-Holstein auch als Holsteiner Rübenmus bezeichnet wird. Serviert wird es meist zusammen mit gepökeltem und geräuchertem Fleisch, wie Kochwurst, Kasseler oder Schweinebacke, teils aber auch mit sauer eingelegtem oder geräuchertem Fisch, wie Bismarckhering, Rollmops, Brathering oder Kieler Sprotten.

Rübenmus ist in ähnlicher Zubereitung auch in mehreren skandinavischen Ländern als Beilage bekannt. In der Schwedischen Küche wird es als Rotmos bezeichnet; in der Norwegischen Küche gehört es als Kålrabistappe oder Kålrotstappe unter anderem zu Pinnekjøtt (gepökelte Lammrippen). In der Isländischen Küche wird es ebenfalls als Beilage zubereitet und dort beispielsweise zum Svið und Þorramatur serviert.

Siehe auch
 Steckrübenwinter
 Stamppot
 Hutspot

Literatur
 Jutta Kürtz: Das Kochbuch aus Schleswig-Holstein. Gesammelt, aufgeschrieben und ausprobiert von Jutta Kürtz. 12., vollständig überarbeitete und ergänzte Ausgabe. Hölker, Münster 1998, ISBN 3-88117-012-X.
 Nicoletta Adams: Ostseeküste Schleswig-Holstein (= DuMont direkt). 2., aktualisierte Auflage. DuMont-Reiseverlag, Ostfildern 2009, ISBN 978-3-7701-6511-7, S. 25, 26 (online bei Google Bücher).
 Rita Sörgel: Rübenmus und Schwarzsauer – oder: sie heiratet ja doch. Eine Kindheit und Jugend in der Kriegs- und Nachkriegszeit in Kiel. Amani International Publishing, Kiel 2009, ISBN 978-3-938054-33-8, S. 111–116 (Erlebnisbericht zur Kieler Lokalgeschichte 1937–1955).

Beilage
Schleswig-Holsteiner Küche
Schwedische Küche
Norwegische Küche
Isländische Küche
Rübe als Thema

Rübenmus