Marcus Ulpius Nerva Traianus (18 Eylül 53 - 8 Ağustos 117), daha ziyade Trajan adıyla bilinen Roma İmparatorudur. Roma İmparatorluğu'nun Beş İyi İmparatorundan ikincisidir. İmparatorluk onun döneminde en geniş sınırlarına ulaşmıştır.

İktidara gelişi
Ünlü bir senatör ve general olan Marcus Ulpius Traianus'un oğlu olarak 53 yılında Hispania'da İtalica adlı şehirde doğdu. Gençliğinde Roma ordusunda hızla yükseldi ve imparatorluğun en karışık sınırlarında görev yaptı. 91 yılında konsül olarak seçildi. İmparator Domitian ve onun ardından gelen Nerva'nın yanında savaşlara katıldı. Ordu içinde fazla popülaritesi olmayan Nerva askerlerin desteğini artırmak için 97 yılının yaz ayında Trajan'ı evlatlık oğlu ve varisi ilan etti. Nerva 27 Ocak 98'de ölünce Trajan sorunsuz bir şekilde başa geçti.

Yeni imparator Roma halkı tarafından sevgiyle karşılandı. İmparator da bu sevgiye iyi yönetimiyle karşılık verdi. Domitian döneminde haksız yere hapse atılanları serbest bıraktı. Nerva'nın ölümünden önce başlatığı Damitian döneminde el konan özel mülklerin iade sürecini devam ettirdi. Roma Senatosu'nda popülaritesi o kadar yüksekti ki kendisine "en iyi" anlamına gelen optimus unvanı verildi.

Daçya Savaşları

101 yılında Tuna Nehri'nin kuzeyindeki Daçya Krallığı'na yönelik acımasız bir sefer başlattı ve Daçya ordusunu yendi. Ertesi kış Daçya kralı karşı saldırı da bulundu ancak geri püskürtüldü. Trajan'ın ordusu Daçya topraklarının içlerine doğru ilerlemeye devam etti ve başkenti ele geçirdi. Böylece Trajan Roma'ya zaferle döndü ve "Daçya Fatihi" unvanını aldı.

105 yılında kral Decebalus yeniden Roma topraklarına saldırdı. 106 yılında Trajan bu sefer tüm Daçya topraklarını fethetti. Kral Decebalus intihar etti. Bu zaferden sonra Daçya tamamen bir Roma eyaleti haline geldi ve Trajan buraya Romalıları yerleştirdi. Daçya'daki altın madenlerinin Romalıların eline geçmesiyle imparatorluğun ekonomisi ihya olmuştur.

Doğuda ilerleme
Aynı yıl Roma'ya bağımlı Nebatî Krallığı'nın olan kralı Rabbel varis bırakmadan ölünce ülkesi de Roma'ya bağlanır. Bu ülkenin iki kenti Petra ve Bostra birer Roma kalesi haline gelir.

Sonraki yedi yıl boyunca imparatorluğa barış hâkim oldu. Trajan İtalya ve memleketi İspanya'da yeni yapılar, anıtlar ve yollar yaptırdı. Daçya'daki zaferlerinin anısına bir forum, Trajan Sütunu ve bir alışveriş merkezinden oluşan ve bugün hâlâ Roma'da ayakta olan büyüleyici bir kompleks yaptırdı.

Ayrıca bu dönemde Roma'da üç ay süren bir gladyatör festivali düzenledi. Festivalde 11.000 gladyatör can vermişti. Bunlar ağırlıklı olarak Yahudiler ve suçlulardı. Etkinlikleri toplam 5 milyon kişi izlemişti.

İmparatorluğun en geniş sınırları
113 yılında Roma'ya bağımlı olan Ermeni kralı ölünce Perslerin desteğiyle Roma'nın istemediği bir kral başa geçti. Bu olay Trajan'ı Ermenistan'la karşı karşıya getirdi. Trajan önce Ermenistan'ın üstüne yürüdü ve ülkeyi Roma'ya kattı. Bunun üstüne Mezopotamya'ya inerek 116 yılında Perslerin başkenti olan Ktesiphon'u aldı ve Basra Körfezi'ne kadar ilerledi. Mezopotamya'yı bir Roma eyaleti olarak ilan etti. Bu dönemde çok yaşlı olduğu için Büyük İskender'in izini takip edemedi ve Asya'nın içlerine ilerlemedi.

Bugünkü İran topraklarına girdi ve Susa kentini işgal etti. Burada Pers kralı Osroes'i tahtından indirdi ve yerine Roma'ya sadık oğlu Parthamaspates'i tahta çıkardı. Roma ordusu, Trajan döneminden sonra bir daha asla Doğu'ya doğru bu kadar fazla sokulamamıştır.

Trajan döneminde İmparatorluk, tarihindeki en geniş sınırlara kavuşmuştur. Savaşçı kişiliği çok ağır basar bunun yanında Senatoyla olan ilişkisi sırasında bilgeliği, saygısı ve alçak gönüllülüğüyle anılır. Trajan döneminde yollar ve limanlar inşa edilmiştir, ayrıca İmparatorluk hazinesinden fakirlere ve çocuklara destek olunması için ödenek hazırlanmıştır.

Kaynakça

53 doğumlular
117 yılında ölenler

Nervan-Antoninler Hanedanı
1. yüzyıl Roma imparatorları
2. yüzyıl Roma imparatorları
Mektup yazarları
Ödemden ölümler
Darbe ile iktidara gelenler
Part-Roma savaşlarında kişiler
Antik LGBT üyeleri

Trajan


Dragiša Trifković (Tuzla, 1912. – Tuzla, rujna 2000.), bosanskohercegovački likovni umjetnik

Životopis
Rođen je u Tuzli 1912. godine. U Tuzli je završio osnovnu i srednju građevinsku školu, a od 1936.godine pohađao je Državnu umjetničku školu u Beogradu, u klasi profesora Petra Palavićinija. Slikanjem i kiparenjem bavio se od najmlađih dana, u početku kod oca soboslikara, a kasnije kod kipara Franje Ledera. Početak Drugog svjetskog rata dočekao je u Tuzli, gdje je s bratom Boškom ilegalno djelovao u NOP-u, a zatim u Beogradu. Od 1944. godine radio je u Propagandnom odsjeku za kulturu i umjetnost u Tuzli, koji su vodili akademski slikari Ismet Mujezinović i Vojo Dimitrijević, a tu su radili i akademski kipari Franjo Leder i Anto Matković. Svoj radni vijek Dragiša Trifković proveo je u Tuzli, gdje se pored kiparstva bavio i pedagoškim radom. Nakon otvaranja izložbenog paviljona u Tuzli (kasnije Međunarodna galerija portreta) bio je njegov prvi direktor. Na ovom se radnom mjestu umirovio.

Tvorac je grba grada Tuzle. Strastveni je skupljač različite foto–dokumentacije i pisane građe iz prošlosti Tuzle i njene okolice. Poslužila mu je za napisati i izdati pet knjiga "Tuzlanski vremeplov", koje su tiskane u prilično velikoj nakladi. Autor je mnogih kiparskih radova, reljefa, statua, poprsja, spomenika, bista i plaketa. Izbijanjem velikosrpske agresije na Bosnu i Hercegovinu i njegovo zahuktavanje dočekao je izvan Tuzle. Uz posredovanje i pomoć Međunarodnog Crvenog križa vratio se u rodni grad. Po povratku kući nastavio je raditi. Godine 1996. s tri je kiparska djela sudjelovao na jubilarnoj likovnoj izložbi Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine u Sarajevu i izložbama Udruženja likovnih umjetnika Tuzlanske županije 1996. i 1997.godine. Za svoje dugogodišnje stvarateljstvo i aktivan rad na području likovne umjetnosti, kulture i prosvjete dobio je mnogo različitih društvenih priznanja i nagrada. Umro je u rujna 2000. godine u Tuzli.

Izvori

Vanjske poveznice
dragisatrifkovic.com

Životopisi, Tuzla
Bosanskohercegovački umjetnici
Kipari
Srbi u Bosni i Hercegovini

Dragiša Trifković


Sumbiar kommuna omfatter den sydligste del af Suðuroy på Færøerne og er øernes sydligste kommune. Den omfatter bygderne Akraberg, Akrar, Lopra, Víkarbyrgi og Sumba, hvorfra den administreres. Kommunen blev oprettet af Suðuroyar præstegælds kommune i 1908. 1. januar 2009 havde Sumbiar kommuna 379 indbyggere, en markant tilbagegang fra 661 i 1960.

Samfund
Den største næringsvej i kommunen er fiskeri, efterfulgt af landbrug. I slutningen af 1990'erne havde kommunen blandt andet tre forretninger, to kiosker, gæstehus i Lopra og postkontor i Sumba.
Sumbiar skole er bygget til 50 elever i 1966, og Skúlin á Leiti til 24 elever i 1954. I skoleåret 2009/2010 går ingen elever på Leiti, men da skolen havde elever var dette fra 1. til 5. klasse, og 6. og 7. klasse ved Sumbiar skúli. Her er der 13 elever i skoleåret 2009/2010, mens elevene på overbygningen går i skole i Vágs kommuna.

Demografi

Politik

Kommunalbestyrelsen består af fem medlemmer. Jacob Vestergaard var borgmester i kommunen fra 1993 til 2004, og støttede en sammenlægning af alle kommuner på Suðuroy. Hans bror Hildur Vestergaard var borgmester 2004-08.

Sidste kommunalvalg blev gennemført 13. november 2008, og valgte kommunestyre med virkning fra 1. januar 2013. Stemmeprocenten var 89,2. Kun Folkeflokken og Sambandspartiet stillede op, og fårebonden og oliearbejderen Eyðbjørn Thomsen (FF) blev ny borgmester, efter Folkeflokken fik 4 af 5 pladser i byrådet.

Referencer

Kommuner i Færøerne
Suðuroy

Sumbiar kommuna


Star Trek: New Frontier is a series of interlinked novels written by Peter David, published by Simon & Schuster imprints, Pocket Books, Pocket Star, and Gallery Books, from 1997 to 2015. New Frontier was the first Star Trek tie-in fiction property not to be based on a television series. The series was created by John J. Ordover.

The novels explore life aboard the , commanded by Capt. Mackenzie Calhoun. New Frontier is concurrent with Next Generation, Deep Space Nine, and Voyager television series and their tie-in book lines.

Production
John J. Ordover said in Voyages of Imagination (2009), "One of the major problems with the novels at the time [the mid-nineties] … was you couldn't put any inherent continuity into them and you couldn't make any significant changes, so characters couldn't die, they couldn't change, they couldn't leave. The core characters always had to remain the same. After a few years, that gets frustrating for an editor." Ordover devised New Frontier to accomplish what he couldn't with the other Star Trek book lines—to create a serialized, internally consistent, series of novels set in the Star Trek universe. According to Peter David, "Paramount's belief was that there would be little to no interest from the fans in a [Star Trek] series that did not stem directly from the [television] shows." He was given "their blessing", with the caveat a number of characters from the Next Generation were to be included.

"Peter David made up MacKenzie Calhoun on his own," said Ordover. Likewise, David said, "I'm pretty sure John came up with the . He told me the characters he wanted to use and I was allowed to run with it." David then "fleshed out the concept and created the original characters."

Four novels were published in paperback novella format in 1997, similar to the release of The Green Mile by Stephen King. An omnibus was published in 1998. The novels that followed were published in mass-market paperback format. No Limits (2003), an anthology of short stories edited by David, was published in trade paperback format.

WildStorm published a graphic novel in 2000, written by David, with artists Mike Collins and David Roach. A five-issue comic book miniseries was published by IDW Publishing in 2008, also by David, with artist Stephen Thompson.

In total, twenty four novels, a short story anthology, and two graphic novels, have been published , in addition to several short stories, and related works, by other writers. Characters and settings from New Frontier have appeared appear in other Star Trek novels, most of which were written by David. Novels have been included in crossovers with other Star Trek book lines, such as: The Captain's Table (1998), Double Helix (1999) Gateways (2000), The Lost Era (2003), and the Mirror Universe (2007–2009) anthologies. A short story by David was anthologized in the Tales of the Dominion War (2004), edited by Keith DeCandido.

The Returned (2015), the most recent installment of the series, was published as a three-part ebook exclusive by Pocket Star.

Premise
The once-powerful Thallonian Empire has collapsed following a popular uprising, destabilizing a vast region of space known as Sector 221-G. Starfleet has dispatched the , under the command of Captain Mackenzie Calhoun, to fly the flag, and offer aid to those affected by the political and economic instability of the region.

Characters

The characters in New Frontier are an amalgam of characters from the Animated Series, Next Generation, David's trilogy of young adult Starfleet Academy novels, and new characters created for the series. The series is written in an ensemble-cast style, similar to a television series. However, the primary characters are Calhoun, Commander Elizabeth Shelby, and Vulcan medical officer Dr. Selar.

Ships
New Frontier follows the crews of several Starfleet ships:
 : The Excalibur is an Ambassador-class starship, originally captained by Morgan Korsmo. Command is passed to Mackenzie Calhoun at the start of the series. The Excalibur is destroyed in Dark Allies (1999).
 : Commander Elizabeth Shelby is promoted to captain of the Exeter in Restoration (2000). The ship's command is later passed to Alexandra Garbeck when Shelby is promoted to command of the Excalibur-A.
 : A Galaxy-class explorer launched to replace the previous Ambassador-class starship of the same name.
 : Shelby's second command; a Galaxy-class starship assigned to accompany the Excalibur-A. Command of the Trident passed to Katerina Mueller following Shelby's promotion to fleet command.

Reception
Katherine Trendacosta of io9 said New Frontier filled in "a gap in the [Star Trek] universe that you didn't even realize was there. And it did it all while being fun and smartly written." She said the character Calhoun is "so perfect he feels like a stealth parody of a Mary Sue." Dan Gunther, in his review of Cold Wars (2001), said "David has a solid handle on his characters."

Alison Baumgartner of ScienceFiction.com described New Frontier as having "all the space adventuring" of the Next Generation and Original Series, "mixed with all the political intrigue of Deep Space Nine, making it the best of all possible Star Trek worlds."

Novels

All novels published as paperback editions, except where indicated.

Numbered novels
Novels are inconsistently numbered among primary sources.

Original novels
Original and crossover novels written by Peter David.

Omnibus editions
Published by Simon & Schuster.

Short fiction
Collections that include New Frontier short fiction. All written by Peter, except those collected in No Limits (2003).

No Limits (2003)
Star Trek: New FrontierNo Limits (2003) collected stories written by popular Star Trek tie-in fiction writers and friends of Peter David. Each story is presented from the perspective of members of the Excalibur crew. "Making a Difference", by Mary Scott-Wiecek, is a retelling of the Battle of Wolf 359.

Mirror Universe (2007–2009)
Two collected works, written by David, set in the Mirror Universe.

Graphic novels

Double Time (2000)

Star Trek: New FrontierDouble Time (2000) is a single-issue, square bound, graphic novel published by WildStorm. Written by Peter David, with artists Michael Collins and David Roach. The title does not appear on the cover or spine, only the Star Trek: New Frontier word mark.

Turnaround (2008)

Star Trek: New FrontierTurnaround is a five-issue miniseries written by Peter David, with artist Stephen Thompson. Published by IDW Publishing.

Related novels
Characters and settings from New Frontier appear in other Star Trek book lines:

The Next Generation (1991–2007)
Star Trek: The Next Generation novels which include characters from New Frontier:

Starfleet Academy (1993)
Star Trek: The Next GenerationStarfleet Academy young adult series explores the lives of the  crew as Starfleet Academy cadets. Three novellas written by Peter David tie into New Frontier

Science Fiction Book Club
Omnibus editions published exclusively for the Science Fiction Book Club. New Frontier (1998) is very similar to the edition published by Pocket Books the following month. Prometheans (1998) is a book club exclusive.

See also
 List of Star Trek novels
 List of Star Trek: The Next Generation novels

Notes

References

External links

Book series introduced in 1997
Novels by Peter David
New Frontier
New Frontier
Science fiction book series

Star Trek: New Frontier


උද්භිද විද්‍යාත්මක වර්ගීකරණය තුළ දී, ප්‍රභේදය (; ) විශේෂය සහ උපවිශේෂය යන ඒවාට පහළින්, නමුත් රූපය යන්නට ඉහළින් පිහිටා ඇති වර්ගීකරණාත්මක අනුස්ථිතීයක් වෙයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
Cultivar
Hybrid (biology)
Plant variety (law)
Protection of Plant Varieties and Farmers' Rights Act of 2001 (India)
Race (biology)
Subvariety
Trinomial nomenclature
 Plant Landrace

මූලාශ්‍ර

Variety
Plant taxonomy

ප්‍රභේදය (උද්භිද විද්‍යාව)


فيلم مصري إنتاج عام 1951م .

بطولة

 فاتن حمامة
 شكري سرحان
 زهرة العلا
 فردوس محمد
 ماجدة
 حياة صبري
 زكي إبراهيم
 عبد العزيز خليل
 محمود شكوكو
 زوزو نبيل
 سميحة توفيق
 محمد علوان
 ثريا حلمي
 محسن سرحان

أفلام فاتن حمامة
أفلام مصرية إنتاج 1951

أنا بنت ناس (فيلم)


Ošini po prašini jedanaesti je album Željka Bebeka. Sadrži deset pjesama od kojih su uspješnice naslovna pjesma, "Malo je od mene ostalo" i "A ja sam te ludo voilo". Objavljen je 2000. godine, u izdanju naklada Tutico i Menart.

Nakon ovoga albuma slijedi diskografska stanka do 2012. godine.

Album
Na albumu su surađivali Daniel Popović (aranžmani, klavijature, gitara), Ante Gelo i Tihomir Preradović. Album je sniman u Velikoj Gorici i Zagrebu.

Uslijedili su spotovi za naslovnu pjesmu i "Malo je od mene ostalo".

Izvori

Albumi iz 2000.

Ošini po prašini


An Stigmatodactylus serratus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Deori, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni A.Nageswara Rao. An Stigmatodactylus serratus in nahilalakip ha genus nga Stigmatodactylus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stigmatodactylus

Stigmatodactylus serratus


În anul 1904, în coloanele revistei "Evenimentul",  I. Cyprian scrie articolul Poezia japoneză. În  anul 1911, Alexandru Vlahuță scrie în  volumul "La gura sobei" eseul  Poezia și pictura japoneză.
În anul 1924 vede lumina tiparului la editura Casa Școalelor lucrarea Japonia, cu 2 volume: Japonia, viața și obiceiurile și Japonia, arta, femeia, viața socială. Autorul ei, Ion Timuș, vorbește cititorului român despre Tanka și Haiku

Traduceri și traducători
În anul  1937, Traian Chelariu publică  o  antologie de poezie japoneză Suflet nipon, cu  traduceri din  tanka si haiku. Traducătorul va respecta prozodia tradițională 5-7-5,  adăugânu-i  fiecărui poem un titlu.

Ciocârlia:
Ah, ciocârlia!
cântă ziua întreagă
câtu-i de lungă.
(Bashō)

Prețul banului:
Cât valorează oare
un milion de koukou?
Rouă pe bambuși!
(Issa)

În anul 1936, A. T. Stamatiad publică Peisaje sentimentale, iar în anul 1942 traduce în limba română Din cântecele curtezanelor japoneze. Un an mai tarziu îi  va apărea traducerea  Eșarfe de mătase. Antologie japoneză,  pentru care primește  premiul Academiei Române.

Tălmăcirea lui Stamatiad este relativ liberă, neurmând însă fidel regula 5-7-5.
Glicina:
Vântul adie –
Umbra glicinei
Abia tremură.

Pastel marin:
O barcă se-oprește.
În față, pe țărm:
Un piersic în floare.
(Bashō)

Factorul rural:
Printre ierburile uscate,
Factorul rural a trecut:
Vulpea!
(Buson)

În anul 1970, Ion Acsan, Dan Constantinescu și Ioanichie Olteanu publică  Din lirica japoneză : Antologie, lucrare care a contribuit fundamental la popularizarea  poemelor Tanka și Haiku în lirica spațiului românesc.

În anul 1975 este publicată lucrarea Haiku : lirică niponă, care cuprindea traduceri din 74 de poeți niponi.

În anul 1981  Ion Acsan și Dan Constantinescu publica la Editura Științifică și enciclopedică din  București volumul  Tanka-Haiku : antologie de poezie clasică japoneză.

Poeți cunoscuți creatori de haikuuri

Momentul "Explozia lirică"
După "explozia lirică" din anul 1965, o serie de poeți cochetează cu tristihul și haiku. Dintre aceștia, se rețin nume mai cunoscute, precum Maria Banuș, Virgil Teodorescu, Gheorghe Tomozei, Marin Sorescu, Virgil Bulat, Aurel Rău, Ștefan Augustin Doinaș,  Cezar Baltag, Petre Ghelmez, Marian Bodea, Ioana Iacob, Aurora Barcaru, Mioara Gheorghe, Octavian Grigore Zegreanu, Ioan Anastasia, Ana Marinoiu, Ion Rotaru, Verona Bratesch, Gheorghe Grigurcu, Vasile Ignea, Mariana Popeanga Cornoiu etc.

O, ce nalt naufragiu!
Singura luntre
are vîsle de pene.

(Ștefan Augustin Doinaș)

Părere
Nu dați de cîntec
zmulgînd penele
paserei!

(Gheorghe Tomozei)

Unghi
Trec pe cer, în formă fixă
Cocorii,
Sonetele țăranilor.

(Marin Sorescu)

Și păsări țipînd.
Cînd vor ști să cînte
voi fi departe.

(Aurel Rău)

Toamna
Mamei o frunză-ngălbenită
I-a căzut în poală.

(Virgil Bulat, Din volumul Nocturnalia)

Nichita Stănescu creează tristihuri, cateva dintre ele putând fi considerate haikuuri, deși  nu se respectă rigorile prozodiei genului.

Cuvântul se dizolvă-n piatră,
Și piatra în pietre...
Toamnă.

(Din ciclul Epica magna)

Te-ngălbenește
bănuiala mea
cum toamnele, frunzele.

Frunze galbene de salcie, pe lac.
Nu mă răsfrîng,
mă văd.

Dintre creatorii de micropoeme haiku în limba română s-a remarcat și Vasile Smărăndescu.

Zădărnicie

Zdrențuite visuri
pe o panoplie de ceară
se tânguie soarelui.

Momentul 1989

După anul  1989, un nou val de poeți au reușit să se remarce și în acest gen de poezie:

Corneliu Atanasiu (1942- ),  Manuela Miga (1947-), Ana Ruse, Henriette Berge, Dan Norea (1949-), Vali Iancu, Elia David, Loredana Florentina Danilă,  Valeria Tamaș (1954-), Eduard Țară, Mihai Firică, Ion Untaru (1939-2017), Tincuța Horonceanu Bernevic, Magdalena Dale, Djamal Mahmoud (1962), Rafila Radu, Anișoara Iordache,  Gabriel Iordan-Dorobanțu, Loredana Florentina Dalian, Livia Ciupav  Livia Ciupav(1976-), Jules Cohn Botea, Florin Vasiliu (1929-2001), Ana Luiza Toma, Adrian Rogoz, Doina Bogdan-Wurm,  Gabriela Gențiana Groza, Vali Iancu, Niculae Alexandru-Vest, Aurora Barcaru, Mioara Gheorghe, Utta Siegrid König (1943-), Mihaela Băbușanu (Bacău), Cezar-Florin Ciobîcă, Mirela Brăilean etc.

Primul Mărțișor-
în liniștea casei
gângurit de prunc

(Gabriela Gențiana Groza)

Luna de gheață –
ascuns după un stejar,
primul ghiocel.

(Gabriel Iordan-Dorobanțu)

Cîte un tablou
în fiecare ochi de geam –
și-n toate ninge.

(Utta Siegrid König)

Câștigat pe stradă,
pierdut până acasă,
ultimul haiku.

(Ion Untaru)M

Particularități ale haikuului  românesc

Ținând seama de specificul limbii române, creatorii de haiku se împart în doua categorii: adepți ai formei fixe 5/7/5 și cei care scriu în forme libere. De regulă, nu există o delimitare categorica între ei.

Exemple de haiku care respectă cu strictețe prozodia clasică:

Floare de lotus
Între sânii iubitei -
Vara fierbinte ...

(Valeria Tamaș)

Întins prin casă
firul de aer pufos
tors de pisică.

(Cristian-Mihail Miehs)

Exemple de haiku liber:

Foc stins
Prin fum
Cocorii.
(Valentin Busuioc)

alt lac
alte broaște –
ce de zgomote!
(Manuela Miga)

Reviste, edituri, societăți și cluburi de literatură niponă inființate după 1989

În martie 1990, Florin Vasiliu fondează Revista de interferențe culturale româno-japoneze HAIKU.  Revista era trimestrială și avea un tiraj de 8 000 de exemplare.

În martie 1991, ia ființă Societatea Română de Haiku (SRH). Inițial, aceasta avea 200 de membri.
Iau ființă societăți de haiku la nivel zonal: Societatea de Haiku din Constanța în anul 1992, inființată de Ion Codrescu, Școala de Tanka, Renku și Haiku de la Slobozia fondată de Șerban Codrin în anul 1995, Clubul de Haiku "Bucurii efemere" de la Târgu-Mureș inființat de Jean Găbudean  etc.

În anul 1992 ia ființă Editura Haiku.  În același an, apare și revista  bilingă (română/engleză) Albatros a Societății de Haiku din Constanța.

La Târgu-Mureș,  cercul de Haiku "Bucurii efemere" editează revista Orfeu, prima revistă de haiku din Transilvania.

După ce inființează, în anul  1995, Școala de Tanka, Renku și Haiku de la Slobozia, Șerban Codrin editează  revistele Orion și Micul Orion.

Festivaluri, colocvii, evenimente
La Constanța se desfășoară periodic Colocviul Național de Poezie Clasică Japoneză, în cadrul căruia au loc dezbateri despre haiku, tanka, renku, prezentări și lansări de carte, expoziții de fotografii, grafică și de haiku.

Deschiderea internațională
După anul 1989, școala românească de haiku profitand  de oportunitatea ivită iese din provincialismul impus de regimul politic de până atunci și stabilește contacte culturale internaționale.

Primul Congres de Haiku din România cu participare internațională a avut loc la Constanța între 1-5 iunie 1997 și purta  titlul: Haiku – punte între Cultura Orientala și cea Occidentală

În anii 1992, 1994, 2005 și 2007  Constanța a fost gazda unor întâlniri internaționale, unde au participat poeți din Japonia, SUA, Australia, Austria, Croația, India, Republica Moldova, Noua Zeelandă, Serbia, Suedia și România.
Aceste contacte au avut loc în cadrul Festivalului Mondial de Haiku, organizat de Clubul Mondial de Haiku și Societatea de Haiku din Constanța, Centrul de Cultură și Civilizație Japoneză și Direcția Județeană pentru Cultura, Culte și Patrimoniu Cultural Național Constanța.

The Haiku Foundation a publicat pe site-ul său:

- "Haiku in Romania" de Radu Șerban http://www.thehaikufoundation.org/omeka/items/show/1701

- "Ambassadorial Haiku", de Radu Șerban https://www.thehaikufoundation.org/omeka/files/original/79575767810a49e4236afff005ba157e.pdf

- "Brâncuși in haiku metrics", de Radu Șerban http://www.thehaikufoundation.org/omeka/items/show/2185

- "Triptic româno - nipon - haiku", de Radu Șerban https://www.thehaikufoundation.org/omeka/files/original/7e89f043431b79c11ff5809f742ef0af.pdf

- "Photo - haiku - 77 short poems" de Radu Șerban https://www.youtube.com/watch?v=qz4iweIcsJU

Haiku Museum a publicat pe site-ul său:

- "Foto - haiku" de Radu Șerban http://www.haikubijutsukan.com/Radu/Radu.html

Bibliografie
AUTORI SI VOLUME PUBLICATE, Calaméo - Publishing Platform for Documents and Magazines.
Florin Vasiliu, Brîndușa Steiciu,  Interferente lirice, Editura Dacia, 1989.
Florin Vasiliu, "Poemul haiku în România", Editura Curtea Veche, București, 2001
Ion Acsan, Dan Constantinescu, Tanka-Haiku : antologie de poezie clasică japoneză, Editura Științifică și enciclopedică, București, 1981;
Radu Șerban, Haiku in Romania, Editura Ecou Transilvan, Cluj Napoca, 2015
Radu Șerban, Triptic româno - nipon, Editura Ecou Transilvan, Cluj Napoca, 2015

Legături externe
Lista autorilor de Haiku din Romania
AUTORI SI VOLUME PUBLICATE

Literatură
Poezie
1937 în literatură
1942 în literatură
1943 în literatură
Traducere

Haiku în România


Le  district congressionnel de l'Arizona est un district du Congrès situé dans l'État américain de l'Arizona. Elle comprend de nombreuses banlieues au nord et à l'ouest de Phoenix, dans le Comté de Maricopa, en Arizona.

Après le redécoupage des élections générales de 2012, la nouvelle  circonscription englobe la majeure partie de la portion du Comté de Maricopa de l'ancienne  circonscription, tandis que la majeure partie de l'ancienne  circonscription est devenue la  circonscription. Elle est le successeur géographique et démographique de l'ancienne  ; alors que la  circonscription contient la majeure partie des terres de l'ancienne , plus de 92 % des électeurs de l'ancienne  ont été dessinés dans la .

Ce siège a été libéré par le Représentant Trent Franks le 8 décembre 2017. Une élection spéciale a eu lieu le 24 avril 2018 et a été remportée par la Républicaine Debbie Lesko.

Histoire
L'Arizona a obtenu un huitième district congressionnel après le recensement de 2000. Il englobait à l'origine l'extrême sud-est de l'État. Il comprenait l'ensemble du Comté de Cochise et certaines parties des Comtés de Pima, Pinal et Santa Cruz. À toutes fins utiles, il s'agissait du successeur de ce qui avait été le  district de 1983 à 2003.

Le Républicain de longue date Jim Kolbe a pris sa retraite en 2007 et a été remplacé par la Démocrate Gabby Giffords, qui a été abattue et gravement blessée lors d'un événement public le 8 janvier 2011. Mme Giffords a démissionné de son siège en janvier 2012. Une élection spéciale qui a eu lieu le 12 juin 2012 a élu Ron Barber comme nouveau membre du Congrès.

Pour l'élection de 2012, Barber a été redécoupé dans le  district, qui comprend la majeure partie de l'ancien  district. Le  a été redécoupé pour inclure la quasi-totalité de la partie du Comté de Maricopa de l'ancien  district - comme mentionné ci-dessus, plus de 92 % de la population de l'ancien . Le district était auparavant le  district de 1963 à 2003. Le membre du Congrès de ce district, le Républicain Trent Franks, a remporté l'élection pour le nouveau  district.

Historique de vote

John McCain, le nominé Républicain de 2008 était également un résident de l'Arizona, et un deux Sénateurs de l'État au Congrès des États-Unis.

Liste des Représentants du district
L'Arizona a commencé à envoyer un huitième membre à la Chambre après le recensement de 2000. Avant cela, la majorité de l'actuel  district était celui du  district.

Résultats des précédentes élections
Voici les résultats des dix précédents cycles électoraux dans le  district.

2002

2004

2006

2008

2010

2012 (spéciale)

2012

2014

2016

2018 (spéciale)

2018

2020

2022

Debbie Lesko n'a pas eu d'opposant, elle est donc qualifiée pour l'Élection Générale du 8 novembre 2022.

Notes
En raison d'un redécoupage, les numéros des districts congressionnels en Arizona ont changé pour le cycle électoral de 2022. Dans le cadre de ce processus, les numéros de district ont changé de la manière suivante :

 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona reste la  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient la  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient le  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona reste la  district congressionnel d'Arizona.
 Le  district congressionnel d'Arizona devient la  district congressionnel d'Arizona.

Il y a actuellement neuf candidats déclarés pour le nouveau  district congressionnel d'Arizona pour le cycle électoral de 2022.

Références

District congressionnel en Arizona

Huitième district congressionnel d'Arizona


The Colt Single Action Army (also known as the SAA, Model P, Peacemaker, or M1873) is a single-action revolver handgun. It was designed for the U.S. government service revolver trials of 1872 by Colt's Patent Firearms Manufacturing Company (today known as Colt's Manufacturing Company) and was adopted as the standard-issued pistol of the U.S. Army from 1873 until 1892.

The Colt SAA has been offered in over 30 different calibers and various barrel lengths. Its overall appearance has remained consistent since 1873. Colt has cancelled its production twice, but brought it back due to popular demand. The revolver was dubbed the "Peacemaker", and is a famous piece of Americana and the American Wild West era, due to its popularity with ranchers, lawmen, and outlaws alike. Today, they are mainly bought as memorabilia by collectors and re-enactors. Its design has influenced the production of numerous other models from other companies.

The original length of the barrel, issued to the U.S. Cavalry, was , with an overall length of .

History
Bound by the Rollin White patent (), and not wanting to pay a royalty fee to Smith & Wesson, Colt could not begin development of bored-through revolver cylinders for metallic cartridge use until April 4, 1869. For the design, Colt turned to two of its best engineers: William Mason and Charles Brinckerhoff Richards who had developed a number of revolvers and black powder conversions for the company. Their effort was designed for the United States government service revolver trials of 1872 by Colt's Patent Firearms Manufacturing Company and adopted as the standard military service revolver. Production began in 1873 with the Single Action Army model 1873, also referred to as the "New Model Army Metallic Cartridge Revolving Pistol".

The very first production Single Action Army, serial number 1, thought lost for many years after its production, was found in a barn in Nashua, New Hampshire, in the early 1900s. This gun was chambered in .44 S&W, a centerfire design containing charges of up to  of fine-grained black powder and a  blunt roundnosed bullet. Relative to period cartridges and most later handgun rounds, it was quite powerful in its full loading.

The Colt Single Action Army revolver, along with the 1870 and 1875 Smith & Wesson American and Model 3 "Schofield" revolvers, replaced the Colt 1860 Army Percussion revolver.  The Colt quickly gained favor over the S&W and remained the primary U.S. military sidearm until 1892 when it was replaced by the .38 Long Colt caliber Colt Model 1892, a double-action revolver with swing-out cylinder. By the end of 1874, serial no. 16,000 was reached; 12,500 Colt Single Action Army revolvers chambered for the .45 Colt cartridge had entered service and the remaining revolvers were sold in the civilian market.

First generation (1873–1941)

The Single Action Army became available in standard barrel lengths of  inch,  inch, as well as the Cavalry standard, original  inch. The shorter barrelled revolvers are sometimes called the "Civilian" or "Gunfighter" model ( inch) and the Artillery Model ( inch). There was also a variant with a sub-4-inch barrel, without an ejector rod, unofficially called the "Sheriff's Model", "Banker's Special", or "Storekeeper".

From 1875 until 1880 Colt marketed a single-action revolver chambered in .44 Henry in a separate number range from no. 1 to 1,863.

A "Flattop Target Model" was listed in Colt's catalogs from 1890 to 1898. Colt manufactured 914 of these revolvers with a frame that was flat on top and fitted with an adjustable leaf rear sight. The front sight consisted of a base with an interchangeable blade.

In 1896, at serial number 164,100, a spring-loaded base pin latch replaced the cylinder pin retaining screw and by 1900, at serial number 192,000, the Colt Single Action was certified for use with smokeless powder. In 1920, larger, highly visible sights replaced the original thin blade and notch. The revolvers remained essentially unchanged from that point until cessation of manufacture at the beginning of World War II.

From 1873 through 1940 (with small numbers assembled during and after World War II, the so-called "Pre-War, Post-War" model), production of the Colt Single Action Army reached 357,859. This is identified as the "Pre War" or "First Generation" of the model. Calibers, at least thirty in all, ranged from .22 rimfire through .476 Eley, with approximately half, or 158,884 (including Bisley and Flat Top Target variations), chambered for .45 Colt. The next most prevalent were the .44-40 Winchester Center fire (WCF) at 71,392; 38-40 (38 WCF) at 50,520; .32-20 Winchester (32 WCF) at 43,284 and, the 41 Colt at 19,676.

Military use
All original, good condition, U.S. Cavalry and Artillery Single Action Armies (those produced between 1873 and 1891) are among the most valuable to collectors. Especially valuable, often going for well over $10,000, are the OWA (Orville Wood Ainsworth) and the rare Henry Nettleton inspected Single Action Army Colts.

The OWA Colt refers to the earliest issued Single Action Army guns, which were inspected by Orville W. Ainsworth. Ainsworth was the ordnance sub-inspector at the Colt factory for the first 13 months (October 1873 to November 1874) of the Single Action Army's production. It was Ainsworth who inspected the Colts used by Col. G. A. Custer's 7th Cavalry at the Battle of the Little Bighorn. The number range of possible Little Bighorn Colts is 4500–7527.

Henry Nettleton was the U.S. Principal Sub-inspector in 1878 at the Springfield Armory. Second only to the OWA Colts, Nettleton Colts are prized by serious collectors. Both the Nettleton and OWA Colts have the cartouche (OWA or HN) on the left side of the wood grip.

By the mid-1870s, the Army had purchased a significant number of Smith & Wesson Schofield revolvers chambering a shorter .45 round. Logistical problems arose because the ammunition was not interchangeable. The Colt revolvers would accept the shorter round, but not vice versa. For a time, the Government stopped orders for the longer Colt cartridge and used the Smith & Wesson round exclusively. The Schofield was soon retired and sold to the civilian market.

The largest group of U.S. Colt Cavalry revolvers was inspected by David F. Clark, his D.F.C. cartouche being encountered on revolvers inspected from 1880 to 1887. During 1893, the .45 U.S. Colt Single Action Army revolver was retired by the Cavalry and replaced by the .38 caliber Colt Model 1892 Double Action Army revolver. The .45 Single Action Army revolver was still standard issue to the Infantry, Artillery and other branches of the U.S. Army.

In 1895–1896, the U.S. federal government returned 2,000 SAA revolvers to Colt to be refurbished; 800 were issued to the New York Militia with the  barrel and 1,200 were altered to a barrel length of . In 1898, 14,900 of the SAA revolvers were altered the same way by Springfield Armory. The original records of the War Department do refer to these revolvers with the shortened barrel as the "Altered Revolver". The name "Artillery" is actually a misnomer, which Sapp speculates may have originated because the Light Artillery happened to have the first units armed with the altered revolver.

The Artillery Single Actions were issued to the Infantry, the Light Artillery, the Volunteer Cavalry and other troops because the standard-issue .38 caliber Colt M 1892 double-action revolver was lacking in stopping power. For that reason, the .45 Artillery SAA Revolvers were used successfully by front troops in the Spanish–American War and the Philippine–American War. Theodore Roosevelt's Rough Riders charged up San Juan Hill wielding the .45 caliber Artillery Model.

The Artillery Model usually had mixed numbers. It can be identified by the U.S. on the frame, the inspector's stamps on different parts (such as a tiny A for Orville W. Ainsworth, DFC, HN, RAC for later inspectors and K for replacement parts) and the cartouche of Rinaldo A. Carr (RAC), the inspector who inspected the refurbished guns, on the grip.

The Colt Frontier Six-Shooter

The Colt Frontier or Frontier Six-Shooter was a Colt's 1873 "Model P" type revolver manufactured in .44-40 Winchester caliber instead of .45 Colt (in which configuration it was called the Single Action Army) so that it was compatible with Winchester Model 1873 ammunition. Production began in 1877. Colt Frontier Six-Shooter was the actual name of the Colt pistol model, and this was acid-etched on the left side of the barrel. After 1889, the legend was roll-stamped until 1919, when the caliber designation ".44-40" was added. Later Colt M1878 Double Action Army Models also wore this designation on the barrel when chambered in .44 WCF/.44-40 Winchester. The Bisley 1895 Model was the final Colt to wear the Frontier Six Shooter designation.

The 44-40 was also promoted as the standard chambering for the new, hugely successful, Winchester Model 1873 rifle. Users of the .44-40 Winchester cartridge in the Far West appreciated the convenience of being able to carry a single caliber of ammunition, which they could fire in both revolver and rifle. The Colt Frontier Six Shooter Revolver and the Winchester Model 1873 or the Winchester Model 1892 in .44-40 WCF caliber were one of the most common combinations seen in "the Old West". For example, the two mounted "Cowboys" at the Gunfight at the O.K. Corral were armed with this rifle and pistol combination. .38-40 and .32-20 (.32 WCF) also qualify as "Frontier Calibers" because 1873 and 1892 Winchesters were made in these calibers, offering the same convenience as the 44-40 (44WCF) caliber, namely using the same cartridge in both revolver and rifle.

The Bisley Model

The Colt Bisley (1894–1912) was introduced in 1894 as an accurate target pistol. The name Bisley came from the famous firing range in Bisley, England. The Colt Bisley can be distinguished by the longer grip, the wider hammer spur, and the wider trigger. The distinguishing feature of the Bisley Target Model is the topstrap, which is flat and fitted with a sliding rear sight, adjustable for windage only. The front sight is a removable blade, which fits into the slotted base attached to the barrel. The revolvers were supplied with different blades for elevation.

The Bisley mainspring is longer than the SAA mainspring, and the two are not interchangeable; it is attached to the hammer with a stirrup via a forked upper end. The serial numbers are stamped on the frame, the backstrap and the trigger-guard at the end of production, with tiny dies.

Bisleys were serial-numbered in the range of 156300–331916, in the same sequence as the Single Action Army. All Bisleys after No. 161,376 had "BISLEY MODEL" with the caliber stamped on the left side of the barrel, which is rare for older Colt revolvers. The most common were in the American calibers of .32-20, .38-40, .45 Colt, .44-40, .41 Long Colt, and also in the British calibers of .450 Eley and .455 Eley. A total number of 44,350 were manufactured. Production of the Bisley was terminated in 1912, but serial No. 331916 was shipped after the First World War. Most Bisley Standard Model Revolvers shipped to a United States address were not used for target shooting, but for self-defense, because the grip and hammer were ideal for fast shooting.

Surveys of existing Bisley show that a much larger number of  Bisleys, perhaps as high as 62%, have survived as compared to the " and " barreled guns. Considering the majority of Bisleys were made in .32/20 and .38/40, some 60%, it appears that the market for SAAs was changing. In the late 1890s, with increasing urbanization in the Western United States, suggests the possibility that many of these pistols were used as companion pieces to lever-action rifles of the same period. The unique features of the Bisley with their low-slung hammer, less humped backstrap, and shorter barrel may have suited the city-dwelling suit-coat-wearing clientele who still found themselves outdoors, not only on horses but in buggies and automobiles. The need for man-stopping bullets was decreasing in urbanized environments, although in semi-urban areas, a pistol like the Bisley would be suitable for discouraging both four-legged and two-legged "varmints" while also suitable for collecting supper along the road. The Bisley may mark a movement to a more civilized West.

Buntline Special

Wyatt Earp biographer Stuart N. Lake popularized the myth of the Buntline Special. In his highly fictionalized biography, Wyatt Earp: Frontier Marshal, published in 1931, he wrote that Earp and four other lawmen—Bat Masterson, Bill Tilghman, Charlie Bassett and Neal Brown—were each presented with a customized revolver with a  barrel. However, according to some other accounts, on October 26, 1881, the day of the Gunfight at the O.K. Corral, Earp carried an 1869 .44 caliber Smith & Wesson American Model with an  barrel.

Second generation (1956–1974)

At the beginning of World War II, Colt ceased production of the Single Action Army revolver to devote more time to filling orders for the war.  When the war ended, no plans were made to revive the Single Action Army revolver as the design was seen as obsolete.  However, the advent of television and Western-themed movies created customer demand for the revolver, so Colt resumed manufacture in 1956 with the Second-Generation line of Single Action Army revolvers.

These Second-Generation Colt Single Action Army revolvers were produced from 1956 to 1974 and carried serial numbers in the range of 0001SA to 73,205SA.  Due to the popularity of the television show, The Life and Legend of Wyatt Earp, Colt introduced the aforementioned Buntline Special as a Second generation offering from 1957 to 1974.

From 1961 to 1975, Colt offered an adjustable-sight model known as "The New Frontier", capitalizing on President John F. Kennedy's campaign slogan. Colt manufactured 4200 of these revolvers, including 70 built on the Buntline frame.

Third generation (1976–1982)
The Third Generation began in 1976, characterized by a change in barrel thread pitch and a solid cylinder bushing replacing the removable/replaceable part from the first and second generations. This series ran until 1982 as a limited-issue product with the serial number range of SA80,000 to SA99,999.

Late Third/Fourth generation (1994–Present)
In 1994, production of the SAA resumed with the increase in popularity of "Cowboy Action Shooting" matches. These models are known either as "Late Third Generation" or sometimes Fourth Generation. They have the original style removable/replaceable cylinder bushing. The serial number for this series started at S02001A and continue to use the "S" prefix and "A" suffix as of 2022. Colt currently offers the Single Action Army in one of two finishes: either an all-nickel, or blued with color case-hardened frame; in the traditional three barrel lengths: ; and eight chamberings: .32-20, .38-40, .44-40, .38 Special, .357 Magnum, .44 Special, .45 Colt, or .45 ACP; a total of 42 variations.

Colt manufactured Third Generation Buntlines and New Frontiers through the Colt Custom Shop, as well as many engraved pistols. In 2010, Colt released a "revival" of the Frontier Six Shooter with a nickel finish.

The Colt Cowboy
Starting in 1999, Colt began manufacturing a version of the Single Action Army revolver with a modern transfer bar safety, allowing it to be carried with the hammer resting on a loaded chamber. The Colt Cowboy, as it was named, was designed to be more affordable than the Single Action Army. It was offered with barrel lengths of 4.75", 5.5", and 7.5". The 7.5" variant was discontinued in 1999, as was the 4.75" variant, which was reintroduced in 2002. Manufacturing of the Colt Cowboy was discontinued in 2003.

Engraving

Colt engraved about one percent of its first-generation production of the Single Action Army revolver, which makes these engraved models extremely rare and valuable with collectors. Engraved pieces were often ordered by or for famous people of the day, including lawmen, heads of state, and captains of industry. This tradition began with the founder, Samuel Colt, who regularly gave such examples away as a means of publicity for Colt.

Colt employed a number of engravers, many of whom were trained artisans who emigrated from Europe. These artisans, such as Gustave Young, Cuno A. Helfricht, Rudolph J. Kornbrath and Louis Daniel Nimschke, were known for inlaying gold, silver, and precious stones in their work. Many of these engraved pieces were adorned with stocks made of ivory or pearl, with engraving and inlays as well.

About 400 of the Second Generation Colt Single Actions were factory-engraved by Colt. The factory engravers of the period were Alvin Herbert, Earl Bieu, Dennis Kies, Robert Burt, Steve Kamyk and Leonard Francolini. One of the most sought-after engravers who have worked on Colt revolvers was Alvin White and the shop of A. A. White Engravers.

Loading and Operation
The original instructions for operation of the Single Action Army, both by Colt and the United States Army Ordnance Corps, specifies loading all six chambers and carrying the revolver habitually with the hammer cocked in the safety notch.

Specifically, the 1874 U.S. Army Ordnance Manual, Description and Rules for the Management of the Springfield Rifle, Carbine, and Army Revolvers, Caliber .45, state "bring the hammer to the safety notch; keep it there until the Pistol is to be fired." as part of the loading instructions.

Colt continued to provide instructions specifying the revolver was to be carried with all six chambers loaded and with the hammer on the safety notch from 1874 to at least 1945. In 1898, the advertisements for the Single Action Army, 1877, and M1878 all instructed: "These Revolvers should be carried with the hammer resting in the Safety Notch." Colt's advertisements in the 1920s through 1945 (after which the first generation Single Action Armys were discontinued) instructed that the revolver "May be carried cocked with the hammer in the safety notch."

Mechanics

The Single Action Army action is a refinement of the earlier Colt percussion revolvers and the Colt 1871 cartridge revolver. The cylinder is mounted on a central axis and operated by a hand with a double finger whose more extended action allowed the cylinder-ratchet to be cut in a larger circle, giving more torsional force to the cylinder. Four notches on the face of the hammer engage the sear portion of the trigger, affording four basic hammer positions. The hammer when fully lowered rests within the frame. Drawn slightly to the rear, the hammer engages the safety notch of the sear and holds the firing pin out of direct contact with a chambered cartridge. Like the earlier percussion revolvers, the Single Action Army was designed to allow loading of all of the chambers.

The safety notch replaced pins on the rear of the percussion revolver cylinders, which served the same purpose as the safety position, by preventing hammer contact with the primer/percussion cap. However, many users adopted the practice of leaving one empty chamber under the hammer, because a sharp blow could damage the mechanism and allow a fully loaded revolver to fire. This practice is now universally recommended. Drawn back about half way, the hammer engages the second notch. This cams the cylinder bolt out of engagement and allows the cylinder to rotate for loading. Fully cocked, the revolver is ready to fire. Cartridge ejection is via the spring-loaded rod housed in a tube on the right side of the barrel.

It is possible to fire the SAA rapidly by holding down the trigger and "fanning" the hammer with the other hand. Ed McGivern dispelled the myth of the inaccuracy of this procedure by shooting tight groups while fanning the revolver.

Calibers
By 1878, the Single Action Army was being offered from the factory in additional calibers for civilian and foreign military sales. Many were sold in .44-40 Winchester Winchester Center Fire (WCF), introduced in 1878 to allow cross-compatibility with the Winchester '73 lever-action rifle; this model was called the "Colt Frontier Six-Shooter", which was etched and later roll-stamped on the left side of the barrel. Additional period calibers for the SAA included .38-40 Winchester introduced in 1884, the .32-20 Winchester introduced in 1884, the .41 Long Colt introduced in 1885, the .38 Long Colt in 1887, the .38 Special and the .357 Magnum in the 20th century. Some of the separately-serialized .44 Henry rimfire revolvers were rechambered to .22 rimfire after 1885. The SAA at one time or another was offered in dozens of calibers from .22 rimfire to .476 Eley, though the .45 Colt has always been the most common. A scaled-down .22 rimfire version called the Scout or Frontier Scout was available in the late 20th century.

45 Colt cartridge variations

The first Colt Single Action Army prototypes were manufactured in .44 American caliber for the 1872 government trials, as the .44 American was the cartridge used in the 1,000 Smith & Wesson Model 3 revolvers issued to the troops. After the tests, the Colt was declared the superior revolver and the government specified that a .45 caliber cartridge would be required. With the adoption of the Colt Single Action Army revolver in 1873, the service cartridges were Copper-cased .45 centerfire Benét inside primed "Colt's Revolver Cartridges" loaded with 30 grains of black powder and an inside lubricated bullet of 250 grain. They were manufactured at Frankford Arsenal, Philadelphia, PA, through 1874. In 1875, the cartridge was shortened so that it would also function in the newly adopted S & W Schofield revolver. It was designated "Revolver Cartridge" and loaded with 28 grains of black powder and a bullet of 230 grain. The Bénet-primed cartridges were manufactured until 1882 and then replaced by reloadable cartridges with brass cases and external primers.

The original .45 Colt black-powder load of  propelled a bullet weight of  at a nominal . Authors John Taffin and Mike Venturino have demonstrated that modern black-powder loadings of the .45 Colt cartridge frequently achieve velocities in the vicinity of  with the " "cavalry" barrel length, even though modern solid-head cases make it impossible to load a full 40 grains. Specifications for 20th-century smokeless loads set velocity with a  round-nosed flat-point bullet at  providing  energy.

The version of the .45 Colt as of 2014 differs from the original cartridge case in that the rim is significantly larger (with a groove immediately above it) and the internal aspect of the primer pocket is surrounded by solid brass instead of protruding into the powder chamber. This "solid head" case is stronger and resists deformation of the primer pocket. Some commercial and custom revolvers and single-shot pistols (such as the Ruger Blackhawk, T/C Contender and others) employ high-pressure loads that are dangerous in the Single Action Army and other vintage arms chambered for the .45 Colt cartridge, especially 19th-century "pre-smokeless" revolvers, which should be fired (if at all) with black powder only.

Prior to World War II, the .45 Colt used a groove diameter of .454"; post-WWII production adopted the .452" groove diameter of the .45 ACP. From 1924 through 1940, a small number of Single Actions in the pistol caliber .45 ACP were produced. Colt's records list several Single Actions chambered for the .45 Colt cartridge and being accompanied by an extra cylinder for the .45 ACP.

Legacy

The power, accuracy and handling qualities of the Single Action Army (SAA) made it a popular sidearm from its inception, well into the 20th century. The association with the history of the American West remains to the present century, and these revolvers remain popular with shooters and collectors. George S. Patton, who began his career in the horse-cavalry, carried a custom-made SAA with ivory grips engraved with his initials and an eagle, which became his trademark. He used it during the Mexican Punitive Expedition of 1916 in a gunfight with two of Pancho Villa's lieutenants and carried it until his death in 1945 shortly after the end of World War II. It remains on display, along with the SAA carried by actor George C. Scott portraying Patton in the 1970 film by the same name at the General George Patton Museum of Leadership at Fort Knox, KY

In the early and mid-20th century, original Peacemakers lacking historical provenance and not in pristine condition were not particularly valuable. They served as raw material for early enthusiasts such as Elmer Keith, Harold Croft and R. F. Sedgley who modified the revolvers to enhance performance and experimented with more effective ammunition. At the beginning of the 21st century, first- and second-generation SAAs are highly regarded as collectors' items and often considered too valuable to shoot.

After World War II, new interest in the SAA started and firearms enthusiast William R. Wilson recognized the need and the opportunity. In 1953 Wilson founded the Great Western Arms Company to produce an almost-exact clone of the old Colt SAA for television and movie westerns. The Great Western revolvers were manufactured in Los Angeles.

Later Colt editions are more common, and various copies and near-copies of the revolver are made by Uberti of Italy.  Uberti is now owned by Beretta, producer of the Beretta Stampede. American manufacturers include Colt Manufacturing Company, which still retains the model in its catalog. Until its dissolution in 2017, U.S. Fire Arms Mfg. Co. built several variations true to the original first- and second-generation specifications. STI International has introduced a very precisely made Single Action Army with a modified hand/spring assembly designed to last longer than the originals.

The Single Action Army is the precursor and inspiration for modern sporting revolvers from John Linebaugh, Freedom Arms, Ruger, Cimarron, and others.

In 2010, Arizona State Rifle and Pistol Association President Noble C. Hathaway and Cast Bullet Director Dan Walliser surveyed state residents to determine what "Old West" firearm should be named the official state firearm. The Colt Patent Firearms Single Action Army won by a 38% margin. Afterwards, Hathaway submitted a bill to the Arizona legislature, and on the last day of the 2010–2011 regular legislative session, Arizona Senate Bill 1610 was passed. Governor Jan Brewer signed the bill into law. Arizona is the second state to have an official firearm, following Utah's adoption of the Colt M1911 pistol.

See also

 Colt Model 1871-72 Open Top, the direct ancestor of the Colt Single Action Army
 Magnum Research BFR
 Rust film shooting incident
 Table of handgun and rifle cartridges

References

Bibliography

External links

 The Colt Revolver in the American West – Single Action Army
 Official Safety and Instruction Manual (PDF)
 Colt М1873 SAA at Modern Firearms
 The Colt Single Action Army ... John Taffin at Sixguns.com

.22 LR revolvers
.357 Magnum firearms
.38 Special firearms
.45 Colt firearms
Colt revolvers
Early revolvers
Guns of the American West
Military revolvers
Revolvers of the United States
Single-action revolvers
Symbols of Arizona
Weapons and ammunition introduced in 1873

Colt Single Action Army


أبو مصعب السوري هو مصطفى بن عبد القادر بن مصطفى بن حسين بن أحمد المُزَيِّكْ الجاكيري الرفاعي. وتعرف عائلته اليوم «بست مريم» نسبة إلى جدة الأسرة «مريم». ولد في مدينة حلب عام 1958 ودرس في كلية الهندسة الميكانيكية في جامعة حلب.

حياته

سوريا
التحق أبو مصعب السوري بتنظيم «الطليعة المقاتلة» الذي أسسه مروان حديد في سورية لقتال الحكومة البعثية. وتلقى عدداً من الدورات العسكرية بإشراف ضباط فارين من الجيش السوري في الأردن وضباط من الجيش العراقي والمصري في بغداد والقاهرة، وكانت هذه الدورات ضمن دعم النظامين العراقي والمصري لتنظيم الإخوان المسلمين ضد نظام البعث في سوريا لخلافات وجدت بين تلك الأنظمة في حينها. تخصص في علم هندسة المتفجرات وحرب عصابات المدن والعمليات الخاصة وعمل مدرباً في قواعد الجهاز العسكري لتنظيم الإخوان المسلمين في الأردن وفي معسكراته ببغداد. أثناء معارك حماة عينت قيادة تنظيم الإخوان المسلمين المقيمة في بغداد الشيخ أبا مصعب عضواً في القيادة العسكرية العليا بإمارة الشيخ سعيد حوى ونائباً للمسؤول عن منطقة شمال غرب سوريا.

إثر دمار مدينة حماة وانهيار برنامج المواجهة مع النظام أعلن أبو مصعب انفصاله عن تنظيم الإخوان المسلمين احتجاجاً على إبرامهم «التحالف الوطني» مع الأحزاب العلمانية والشيوعية والفرع العراقي لحزب البعث وذلك لأسباب عقدية منهجية واحتجاجاً على الفساد وسوء الإدارة لدى الإخوان واعتبرهم مسؤولين عن دمار حماة وفشل وإجهاض الثورة الجهادية. وسجل فيما بعد تفاصيل ذلك في كتابه المشهور والذي أرَّخ فيه لتاريخ تلك التجربة ودروسها. شارك مرة أخرى مع عدنان عقلة في محاولة إعادة بناء «الطليعة المقاتلة» في سوريا لكن تلك المحاولة باءت بالفشل واعتقل عدنان عقلة ومعظم من تبقى من «الطليعة».

أفغانستان
تفرغ بعد ذلك لإحياء العمل الجهادي في بلاد الشام، وقد قادته تلك المحاولات إلى أفغانستان حيث تعرف في بيشاور على عبد الله عزام الذي أقنعه بالانضمام إلى تجمع المجاهدين العرب ليضع خبراته العسكرية في تدريب الوافدين الجدد إلى أفغانستان. التحق بتنظيم القاعدة في بداية تأسيسه وقد كان قبل ذلك من المقربين من الشيخ أسامة خلال مرحلة الجهاد الأفغاني.

تعرف أبو مصعب خلال الجهاد الأفغاني على عبد القادر بن عبد العزيز صاحب كتابي «العمدة» و«الجامع» واستفاد منه في تحصيله الشرعي وكان يتردد عليه دائماً ويعرض عليه كتاباته وذكر مرة أنه لم ينشر كتابه «التجربة السورية» إلا بعد عرضه على عبد الله عزام ثم مراجعته وقراءته من قبل الشيخ عبد القادر بن عبد العزيز وإجازته له بنشره كما عرض عليه البيان الأول لدعوة المقاومة الإسلامية العالمية قبل نشره وأجاز ما فيه من فتاوى.

انكب أبو مصعب السوري خلال فترة الجهاد الأفغاني على دراسة الكتب الشرعية وخاصة كتب ابن تيمية وتلميذه ابن القيم واهتم بتراث علماء السلف وكتب أئمة الدعوةالنجدية واهتم بمطالعة كتابات سيد قطب وعبد الله عزام وتأثر بهما تأثراً بالغاً في منهجه وكتاباته. درس أبو مصعب أثناء وجوده في باكستان وأفغانستان في جامعة بيروت العربية في قسم التاريخ - بالمراسلة - وحصل على شهادة «ليسانس» في التاريخ من فرع الجامعة في عمان.

بريطانيا
سافر إلى بريطانيا بناء على دعوة قاري سعيد الجزائري الذي عاد من أفغانستان إلى الجزائر ليشارك في تأسيس «الجماعة الإسلامية المسلحة» فمكث في لندن وعمل مع الخلية الإعلامية الداعمة للجهاد الجزائري وكتب في نشرة الأنصار الجزائرية وغيرها من نشرات الجماعات الجهادية التي كانت تصدر من أوروبا خلال تلك الفترة وخاصة «الفجر» الليبية و«المجاهدون» المصرية، إلى أن انفصل عن الجماعة في بداياتها بسبب الانحرافات التكفيرية التي حدثت فيها بفعل اختراق الجماعة الإسلامية من المخابرات الفرنسية والجزائرية.
. أسس في لندن «مكتب دراسات صراعات العالم الإسلامي» وقام المكتب يتنفيذ مشروع مقابلتين صحفيتين مع أسامة بن لادن الأولى لصالح القناة التلفزيونية الرابعة في «bbc» والثانية مع شبكة «cnn».

أفغانستان مرة أخرى
على إثر نجاح حركة طالبان في إقامة الإمارة الإسلامية هاجر إلى أفغانستان وبايع ملا محمد عمر في قندهار وشكل مجموعة مجاهدة عملت ميدانياً مع الطالبان كما عمل أبو مصعب مع وزارة الإعلام وكتب في جريدة «الشريعة» الناطقة الرسمية باسم الإمارة وشارك في إعداد برامج إذاعة كابل العربية. أسس في أفغانستان «معسكر الغرباء» في قاعدة «قرغة» العسكرية الشهيرة في كابل بتعاون مع وزارة دفاع الطالبان، وقد تعرض هذا المعسكر إلى تدمير الطائرات الأمريكية بالكامل أثناء هجومها على الإمارة الإسلامية إثر أحداث سبتمبر. أسس في أفغانستان «مركز الغرباء للدراسات الإسلامية والإعلام» وأصدر مجلة «قضايا الظاهرين على الحق». وإثر سقوط الإمارة الإسلامية في أفغانستان اعتزل أبو مصعب وتفرغ للبحث والتأليف. ثم أعلن إنهاء عزلته ليستأنف نشاطه الميداني إثر نشر وزارة الخارجية الأمريكية مذكرة بحث واعتقال بحقه وتخصيصها مكافأة مالية للقبض عليه.

اعتقاله وإطلاق سراحه
اعتقلته السلطات الأمريكية مصادفةً في باكستان في عام 2005م ورحلته إلى سوريا ضمن برنامج الترحيل السري لوكالة المخابرات الأمريكية وفي مطلع عام 2012م ويقال أن السلطات السورية اطلقت سراحه انتقاماً بعد تأييد الخارجية الأمريكية للثورة السورية في بداياتها ولم يتبين ان كان معتقل أو معدوم لحد تاريخ تحرير هذا الخبر

كتبه
 ملاحظات حول التجربة الجهادية في سوريا.
 مسؤولية أهل اليمن تجاه مقدسات المسلمين وثرواتهم.
 أهل السنة في الشام في مواجهة النصيرية والصليبية واليهود.
 المسلمون في وسط آسيا ومعركة الإسلام
 أفغانستان والطالبان ومعركة الإسلام اليوم.
 شهادة قادة المجاهدين والإصلاح على علماء السلطان في بلاد الحرمين.
 باكستان «مشرف»؛ المشكلة والحل والفريضة المتعينة.
 دعوة المقاومة الإسلامية العالمية.
 مختصر شهادتي على الجهاد في الجزائر

انظر أيضاً
 أحمد بسيونى دويدار
 أحمد سلامة مبروك

المصادر

المراجع
 صفحة الشيخ أبو مصعب على أرشيف الجهاد.
 صفحة الشيخ أبو مصعب السورى على منبر التوحيد والجهاد.
 سوريا تطلق أبو مصعب السوري مدبر تفجيرات لندن.
 مقابلة الشيخ أبي مصعب السوري مع جريدة الرأي الكويتية.
 أبو مصعب سقط في «فخ» خلال انتقاله إلى أفغانستان وكان يعتقد أنه سيُسلّم إلى إسبانيا.
 سلسلة مرئيات الشيخ عبقري التنظيم أبو مصعب السورى.
 الأسد ينتقم من أوباما بـ«أبو مصعب».

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من حلب
أعضاء تنظيم القاعدة من سوريا
إرهاب منسوب للمسلمين في إسبانيا
إسبان مغتربون في باكستان
إسبان من أصل سوري
إسلاميون
تفجيرات مدريد 2004
خريجو جامعة حلب
سلفيون جهاديون
سوريون مغتربون في إسبانيا
علماء دين سنة سوريون
فارون مطلوبون للولايات المتحدة
مغتربون سوريون في أفغانستان
مغتربون سوريون في باكستان
مهاجرون سوريون إلى إسبانيا
مواليد 1378 هـ
مواليد 1958
مواليد في حلب

أبو مصعب السوري


Pneumatopteris, rod papratnica iz porodice Thelypteridaceae, dio reda osladolike. Na popisu je 32 vrste, ali znatan broj vrsta  treba prebaciti u druge rodove.

Pneumatopteris pennigera prebačena je u monotipski rod Pakau, sinonim za Pakau pennigera.

Vrste

 Pneumatopteris aberrans Holttum
 Pneumatopteris auctipinna Holttum
 Pneumatopteris brooksii (Copel.) Holttum
 Pneumatopteris callosa Nakai
 Pneumatopteris cheesmaniae Holttum
 Pneumatopteris comorensis Holttum
 Pneumatopteris dicranogramma (Alderw.) Holttum
 Pneumatopteris dilatata Holttum
 Pneumatopteris eburnea Holttum
 Pneumatopteris egenolfioides Holttum
 Pneumatopteris florencei (A.R.Sm. & Lorence) A.R.Sm. & Lorence
 Pneumatopteris glabra (Copel.) Holttum
 Pneumatopteris glandulifera (Brack.) Holttum
 Pneumatopteris humbertii Holttum
 Pneumatopteris japenensis Holttum
 Pneumatopteris latisquamata Holttum
 Pneumatopteris lawakii Holttum
 Pneumatopteris lithophila Holttum
 Pneumatopteris mesocarpa (Copel.) Holttum
 Pneumatopteris microauriculata Holttum
 Pneumatopteris nephrolepioides (C. Chr.) Holttum
 Pneumatopteris parksii (Ballard) Holttum
 Pneumatopteris patentipinna Holttum
 Pneumatopteris prismatica (Desv.) Holttum
 Pneumatopteris sibelana Holttum
 Pneumatopteris stokesii (E.D.Br. ex E.D.Br. & F.Br.) Holttum
 Pneumatopteris sumbawensis (C. Chr.) Holttum
 Pneumatopteris tobaica Holttum
 Pneumatopteris transversaria (Brack.) Holttum
 Pneumatopteris usambarensis Holttum
 Pneumatopteris venulosa (Hook.) Holttum
 Pneumatopteris versteeghii Holttum

Izvori

Thelypteridaceae

Pneumatopteris


Face the Heat Tour es la duodécima gira mundial de conciertos de la banda alemana de hard rock y heavy metal Scorpions, para promocionar el álbum Face the Heat de 1993. Comenzó el 14 de septiembre de 1993 en el Estadio Nea Smyrni de Atenas en Grecia y culminó el 20 de julio de 1994 en el recinto Sunrise Musical Theater de Sunrise (Florida) en los Estados Unidos. A pesar de que fue su tour con menos fechas en comparación a las anteriores, esta les permitió tocar por primera vez en varios países como los europeos Turquía, Bulgaria, Rumania y Polonia, los latinoamericanos Argentina, Chile, México y Venezuela y la ciudad-estado de Singapur.

Antecedentes

La gira se inició el 14 de septiembre en Atenas, Grecia, convirtiéndose en el primer concierto del bajista Ralph Rieckermann que ingresó en 1992 en reemplazo de Francis Buchholz. Dicho evento dio paso a la única visita por Europa, donde destacaron sus primeros conciertos en Turquía, Bulgaria, Rumania y Polonia. Además y por primera vez en su carrera tocaron en una ciudad de la ex Alemania Oriental, Leipzig, el 6 de octubre. Durante las primeras fechas europeas fueron teloneados por Duff McKagan y Trade Mark, mientras que en los conciertos por Bucarest y Budapest, la banda Dance fueron los encargados de abrir sus shows. Desde su presentación en República Checa, Duff McKagan fue el único telonero de la gira europea, a excepción de dos conciertos; uno en Sarrebruck donde los españoles Héroes del Silencio estuvieron a cargo de abrir el show y otro en París, donde Paradise Lost y Sepultura los acompañaron junto a McKagan. Su último concierto por Europa y además de 1993, se celebró el 15 de noviembre en la ciudad francesa de Caen.

El 24 de enero de 1994 dieron inicio a su visita por Asia, que contó con tres conciertos en tres ciudades de Japón y su primer concierto en Singapur dado el 5 de febrero. El 19 del mismo mes comenzaron la primera parte por Norteamérica, que los llevó a 19 ciudades de la zona oeste de los Estados Unidos y que contaron con King's X como banda de soporte. Por su parte, desde el 23 de marzo hasta el 9 de abril estuvieron de gira por primera vez en Latinoamérica con tres presentaciones en México, dos en Brasil y una en Argentina, Chile y Venezuela. El 8 de junio comenzaron su segunda y última parte por Norteamérica con presentaciones en los Estados Unidos y tres fechas en Canadá, donde contaron con los australianos The Poor como teloneros, quienes en ese mismo mes habían publicado su álbum debut Who Cares. La gira culminó el 20 de julio de 1994 en la ciudad estadounidense de Sunrise (Florida).

Lista de canciones

A lo largo de la gira tocaron un solo listado de canciones, que de acuerdo al país donde tocaban incluían o excluían ciertos temas. Dentro de las sorpresas que incluyó el listado fue que interpretaron la versión completa de «Coming Home» e incorporaron una sección acústica que se compuso de las canciones «When the Smoke is Going Down», «Always Somewhere», «Under the Same Sun» y «Holiday». Desde su primer concierto en Grecia en 1993 hasta su presentación en Singapur en 1994, era invitado el guitarrista Michael Schenker a tocar la guitarra acústica en esta sección e incluso tocaban el tema «Positive Forward», que fue escrita por el menor de los Schenker para su primer disco como solista, Thank You.

En ciertos shows tocaban algunos covers como «Everybody Needs Somebody to Love» en Tokio y «L.A. Woman» en Los Ángeles (California). Además, en sus presentaciones por Ciudad de México tocaron exclusivamente para ellos una versión de «Ave María No Morro». Por último, en los países latinoamericanos interpretaron la versión en español de «Wind of Change». A continuación las listas de canciones dadas en el Palacio de los Deportes de Ciudad de México y en el Nippon Budokan de Tokio, Japón.

Fechas

Fechas de 1993

Fechas de 1994

Músicos

 Klaus Meine: voz
 Rudolf Schenker: guitarra rítmica
 Matthias Jabs: guitarra líder y talk box
 Ralph Rieckermann: bajo
 Herman Rarebell: batería

Referencias

Giras musicales de Scorpions
Giras musicales de 1993
Giras musicales de 1994

Face the Heat Tour


ජානමය කේත හෙවත් ප්‍රවේණික කේත) ( genetic code ) යනු ජීවී සෛල මගින් ප්‍රවේණික ද්‍රව්‍යවල (ඩී.එන්.ඒ හෝ mRNA අනුපිළිවෙල)  අඩංගු ප්‍රවේණික තොරතුරු, ප්‍රෝටීන (ඇමයිනො අම්ල අනුපිළිවෙල) බවට පත් කිරීමේ නීතී මාලාවකි.

ප්‍රෝටීන සංස්ලේශණ දී ඊළඟට එකතු වන්නේ කුමන ඇමයිනො අම්ලයදැයි නිශ්චිතව දක්වන කෝඩෝන නමැති නියුක්ලියෝටයිඩ තුනේ අනුපිළිවෙලවල්, මෙම කේතය මගින් නිර්ණය කෙරෙයි. අවස්ථා කිහිපයක දී හැරෙන්නට, නියුක්ලික් අම්ලයක ඇති නියුක්ලියෝටයිඩ තුනේ කෝඩෝනයක් එක් නිශ්චිත ඇමයිනො අම්ලයක් නිරූපණය කරයි. ඇතැම් විචල්‍ය කේත විකාශනය වී පැවතුන ද, ජාන වල අති බහුතරය කේතනය වී ඇත්තේ මෙම කේතයෙන්ම (ආර්.එන්.ඒ කෝඩෝන වගුව බලන්න) වන නිසා මෙම සුවිශේෂී කේතය සම්මත ප්‍රවේණි කේතය හෝ සරළව, ප්‍රවේණි කේතය ලෙස ව්‍යවහාර කෙරෙයි. උදාහරණ ලෙස, මිනිස් මයිටකොන්ඩ්‍රියාවල ප්‍රෝටීන සංස්ලේශණය සම්මත ප්‍රවේණි කේතයෙන් වෙනස් ප්‍රවේණි කේතයක් මගින් තීරණය වෙයි.

සියළුම ප්‍රවේණික තොරතුරු ගබඩා වන්නේ ප්‍රවේණි කේතය ඇසුරින් නොවේ. සියළුම ජීවීන්ගේ ඩී.එන්.ඒ තුළ යාමක අනුපිළිවෙලවල්, ජාන අතර කොටස්, ක්‍රොමසෝමික ව්‍යුහමය කලාප සහ වෙනත් කේතනය නොකරන ඩී.එන්.ඒ (වැඩිපුරම රූපානුදර්ශය සඳහා දායක වන) අඩංගු වේ. මෙකී අංග කෙරේ බලපැවැත්වෙන්නේ ප්‍රවේණි කේතය යටතේ ඇති කෝඩෝන-ඇමයිනෝ අම්ල බව‍ට පෙරළීමේ ක්‍රියාවලියෙන් වෙනස් වූ  නීති සමුදායකි.

සොයාගැනීම

ජේම්ස් වොට්සන් සහ ෆ්‍රැන්සිස් ක්‍රීක් ඩී.එන්.ඒ වල ව්‍යුහය සොයා ගැනීමෙන් පසුව මොරිස් විල්කින්ස් සහ රොසලින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින්ගේ පරීක්ෂණ සාක්ෂි උපයෝගී කර ගනිමින් ප්‍රෝටීන වල කේතයෙහි ස්වභාවය අවබෝධ කර ගැනීමට සංකීර්ණ උත්සාහයන් ආරම්භ විය. ජීවී සෛල මගින් ප්‍රෝටීන සංකේතනයට යොදා ගත් සම්මත ඇමයිනෝ අම්ල 20 කේතනයට අකුරු 3ක කේතයක් අවශ්‍ය බව ජෝජ් ගැමොව් ප්‍රකාශ කරන ලදී. එකිනෙකට වෙනස් නියුක්ලියෝටයිඩ 4කින් නිරූපණය කළ හැකි නියුක්ලියෝටයිඩ 2කේ උපරිම ඇමයිනෝ අම්ල සංඛ්‍යාව 42 හෝ 16කි. නියුක්ලියෝටයිඩ 3කින් කේතනය කළ හැකි උපරිම ඇමයිනෝ අම්ල සංඛ්‍යාව 43 හෝ 64කි.

කෝ‍ඩෝනයක් ඩී.එන්.ඒ භෂ්ම 3කින් සමන්විත වන බව පළමුව ප්‍රකට කෙරුණේ ක්‍රීක් - බ්‍රෙනර් පර්යේෂණ මගිනි. කෝඩෝන පිළිබඳ පළමු පැහැදිළි කිරීම 1961දී මාර්ෂල් නිරෙන්බර්ග් හා හයින්රිච් ජේ. මැතෙයි විසින් සෞඛ්‍ය පිළිබඳ ජාතික ආයතනයේ දී සිදු කරන ලදී. ඔවුහු පොලියුරැසිල් ආර්.එන්.ඒ අනුපිළිවෙළක් (උදා. UUUUU...) පරිවර්තනය කිරීමට නිදහස් සෛල පද්ධතියක් යොදා ගත්හ. මෙහිදී ඔවුන් සංස්ලේෂණය කළ පොලිපෙප්ටයිඩ දාමයේ අඩංගු වූයේ ෆෙනිලැලනීන් ඇමයිනෝ අම්ලය පමණක් බව නිරීක්ෂණය කරන ලදී. එමගින් ඔවුහු කෝඩෝනය ෆෙනිලැලනීන් ඇමයිනෝ අම්ලය සංකේතනය කරන බැව් තීරණය කරන ලදී. මේ ක්‍රමය අනුව යමින් සෙවරෝ ඔකාඕ පර්යේෂණාගාරයේ පර්යේෂණ එළිදැක්වූයේ පොලි-ඇඩිනීන් ආර්.එන්.ඒ අනුපිළිවෙල (උදා. AAAAA...) පොලි-ලයිසීන් පොලිපෙප්ටයිඩය සංකේත කරන බවත්, පොලි-සයිටොසීන් ආර්.එන්.ඒ අනුපිළිවෙල (උදා. CCCCC...) පොලි-ප්‍රෝලීන් පොලිපෙප්ටයිඩය සංකේත කරන බවටත්ය. එමනිසා AAA කෝඩෝනය ලයිසීන් ඇමයිනෝ අම්ලයත්, CCC කෝඩෝනය ප්‍රෝලීන් ඇමයිනෝ අම්ලයත් විශේෂණය කරයි. විවිධ සහබහුඅවයවික මගින් ඉතිරි කෝඩෝනද හඳුනා ගන්නා ලදී. හාර් ගෝබයින්ඩ් කොරානා විසින් ප්‍රවේණි කේතයේ ඉතිරිය හඳුනා ගන්නා ලදී. නොබෝ කලකට පසුව රොබට් ඩබ්. හොලි විසින් ආර්.එන්.ඒ ප්‍රෝටීන බවට පරිවර්තනය කරන ක්‍රියාවලියට දායක‍වන අනුවර්තිත අනුව වන හුවමාරුක RNA හි ව්‍යුහය තීරණය කරන ලදී. මෙය RNA සංස්ලේෂණයේ එන්සයිම විද්‍යාව පිළිබඳ කළ පර්යේෂණ වෙනුවෙන් 1959 දී නොබෙල් ත්‍යාගය හිමි කරගත් සෙවෙරෝ ඔකාඕගේ අධ්‍යයන මත පදනම් විය.

මෙම සොයාගැනීම ඉදිරියට ගෙන යමින් නිරෙන්බර්ග් සහ පිලිප් ලෙඩර් ප්‍රවේණි කේතයේ ත්‍රිත්ව ස්වභාවය එළිදැක්වූ අතර සම්මත ප්‍රවේණි කේතයේ කෝ‍ඩෝන විකේතනය කිරීමට මඟ පාදන ලදී. මෙම පර්යේෂණ වලදී mRNA වල විවිධ සංයෝජන සෛලයක ආර්.එන්.ඒ ප්‍රෝටීන බවට පරිවර්තනය කරන ඉන්ද්‍රයිකාව වන රයිබසෝම අඩංගු පෙරනයක් තුළින් ගමන් කරන ලදී. මෙහිදී විශිෂ්ට ත්‍රිත්ව මගින් විශේෂිත tRNA රයිබසෝම මත බන්ධනය දිරිගන්වන ලදී. 1968 දී කොරානා, හොලි සහ නිරෙන්බර්ග් වෛද්‍ය විද්‍යාව හා කායික විද්‍යාව සඳහා වූ නොබෙල් ත්‍යාගයෙන් ද පිදුම් ලැබීය.

වැදගත් ලක්ෂණ

අනුපිළිවෙල කියවීමේ රාමු
පරිවර්තනය ආරම්භ වූ මූලික නියුක්ලියෝ‍ටයිඩයේ සිට කෝඩෝනයක් අර්ථ දක්වනු ලැබේ. උදාහරණ ලෙස GGGAAACCC රැහැන සළකමු. පළමු ස්ථානයේ සිට කයවූ විට එහි GGG, AAA සහ CCC කෝඩෝන අඩංගු වේ. දෙවන ස්ථානයේ සිට කියවූ විට GGA සහ AAC කෝඩෝන අඩංගු වේ. තෙවැනි ස්ථානයේ සිට කියවූ වි‍ට GAA සහ ACC ආදී වශයෙන් ගත හැකිය. මේ අනුව සෑම අනුපිළිවෙලක්ම කියවීමේ රාමු 3කින් (පටන් ගන්නා ස්ථානය අනුව) කියවිය හැකිය. ඒ එක එකක් එකිනෙකට වෙනස් වූ ඇමයිනෝ අම්ල නිපදවයි. (දී ඇති උදාහරණයේ දී නම් අනුපිළිවෙලින් Gly-Lys-Pro, Gly-Asn හෝ Glu-Thr). ඩී.එන්.ඒ ද්විත්ව රැහැනක නම් මෙවැනි කියවීමේ රාමු 6ක් තිබිය හැකිය. ඒ එක් රැහැනක අනුලෝමව 3ක් හා අනෙක් රැහැනේ ප්‍රතිලෝමව 3ක් වශයෙනි. ප්‍රෝටීන අනුපිළිවෙලක පරිවර්තනය කෙරෙන නියම රාමුව ආරම්භක කෝඩෝනයක් (සාමාන්‍යයෙන් අනුපිළිවෙලක පළමු AUG කෝඩෝන) මගින් අර්ථ දැක්වෙයි.

ආරම්භක / නැවතුම්(අන්ත) කෝඩෝන
දාම ආරම්භක කෝඩෝනයකින් පරිවර්තනය ආරම්භ වෙයි. නැවතුම් කෝඩෝන මෙන් නොව මෙම ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කිරීමට කෝඩෝන පමණක් තනිව තිබීම ප්‍රමාණවත් නොවෙයි. ආසන්න අනුපිළිවෙල (E. coli හි Shine-Dalgarno අනුපිළිවෙල වැනි) හා ආරම්භක සාධක පැවතීම ද වැදගත් වෙයි. මෙතියොනීන් ලෙස හෝ බැක්ටීරියා වලදී නම් ෆෝමයිල්මෙතියොනීන් ලෙස ව්‍යවහාර කෙරෙන වඩාත් සුලභතම ආරම්භක කෝඩෝනයයි. විකල්ප ආරම්භක කෝඩෝන වන හා පිළිවෙලින් වැලීන් හා ලියුසීන් නිරූපණය කරන නමුත් ඒවා ආරම්භක කෝඩෝන ලෙස ක්‍රියාකරන විට මෙතියොනීන් හෝ ෆෝමයිල්මෙතියොනීන් බවට පරිවර්තනය වෙයි.

නැවතුම් කෝඩෝන වන UAG ඇම්බර්(amber) ලෙස ද, UGA ඕපල්(opal) ලෙස ද, UAA ඕක්‍රේ(ochre) ලෙස ද නම් කෙරෙයි. රිචර්ඩ් එප්ස්ටීන් හා චාර්ල්ස් ස්ටෙයින්බර්ග් පර්යේෂකයන් දෙදෙනා විසින් "ඇම්බර්" නම තබන ලද්දේ, ජර්මානු භාෂාවෙන් සිය වාසගම "ඇම්බර්" වූ ඔවුන්ගේ මිත්‍ර හැරිස් බර්න්ස්ටීන්ට පසුවය. අනෙක් නැවතුම් කෝඩෝන ඕක්‍රේ සහ ඕපල් ලෙස නම් කොට ඇත්තේ "වර්ණ නාම තේමාව" පවත්වාගෙන යාමටය. නැවතුම් කෝඩෝන "අන්ත කෝඩෝන" හා "නිරර්ථක කෝඩෝන" ලෙස ද ව්‍යවහාර වේ. මෙම අන්ත කෝඩෝන වලට අනුපූරක ප්‍රතිකෝඩෝනයක් දරන සහජාත අණු නොමැති නිසා මේවා සෑදීගෙන එන පොලිපෙප්ටයිඩය රයිබසෝමයෙන් නිදහස් කිරීමට / ගිලිහීමට සංඥාවක් නිකුත් කරයි. මේ නිසා නිදහ‍ස් කිරීමේ සාධකයක් ඒ වෙනුවට රයිබසෝමය මත බැ‍ඳෙයි.

විකෘති වල බලපෑම

ඩී.එන්.ඒ ප්‍රතිවලිත වීමේ ක්‍රියාවලියේ දෙවන රැහැන බහුඅවයවීකරණය වීමේ දී ඇතැම් දෝෂ ඇති විය හැකිය. මෙ‍ම දෝෂ විකෘති නම් වන අතර මේවා ජානයක ප්‍රෝටීන සංකේතවත් කරන අනුපිළිවෙලෙහි දී සිදු වුවහොත්, ජීවියෙකුගේ රූපානුදර්ශය කෙරෙහි වැඩිපුර බලපෑම් කළ හැක. ඩී.එන්.ඒ පොලිමරේස්හි ඇති නැවත පිරික්සීමේ හැකියාව නිසා දෝෂ සිදුවීමේ ප්‍රවණතාවය භෂ්ම මිලියන 10-100කට එකක් වන තරමේ ඉතා අඩු අගයක් ගනියි.

සම සංවේදී විකෘති හා අසම සංවේදී විකෘති ලක්ෂ්‍ය විකෘති (ජාන විකෘති) වලට උදාහරණ වන අතර මේවා පිළිවෙලින් දෑකැති සෛල රක්තහීනතාවය හා තැලසීමියා වැනි ප්‍රවේණික රෝග වලට හේතු කාරක වේ. සායනිකව වැදගත් වන සම සංවේදී විකෘති, කේතනය කරන ඇමයිනෝ අම්ලයේ ගුණ (භාෂ්මික, ආම්ලික, ධ්‍රැවීය හෝ නිර්ධ්‍රැවීය යන ඒවා අතර පරාසයක) වෙනස් කරයි. එහෙත් අසම සංවේදී විකෘති වල ප්‍රතිඵල‍ය වන්නේ නැවතුම් කෝඩෝනයකි.

බහුගුණ නොවූ නියුක්ලියෝටයිඩ තුනේ භෂ්මයන්හි, නිවේශය (අළුතෙන් භෂ්මයක් එකතු වීම) හෝ ලෝපය මගින් කියවීමේ රාමු අනුපිළිවෙලට බාධා කරන විකෘති, රාමු විතැන් කිරීමේ විකෘති නම් වේ. මෙම විකෘති, මුල් පිටපතෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් පරිවර්තනයක් ප්‍රතිඵල ලෙස ගෙන දෙන අතර ප්‍රෝටීනයක් නිර්මාණය වීම නවත්වන නැවතුම් කෝඩෝනයක් කියවීමට සැලැස්වීමේ හැකියාව පවතී. මෙම විකෘති වලට, ප්‍රතිඵල ලෙස ගෙන දෙන ප්‍රෝටීනයෙහි ක්‍රියාකාරීත්වය අඩාල කළ හැකි නිසා vivo හි ප්‍රෝටීන සංකේත කිරීමේ අනුපිළිවෙලෙහි දැකිය හැක්කේ සුළු වශයෙනි. මෙවැනි විකෘති ප්‍රවේණිගත වීම අඩු වීමට එක් හේතුවක් වන්නේ, පරිවර්තනය වන ප්‍රෝටීනය ජීවියා මුහුණ දෙන නිශ්චිත බලපෑම් යටතේ වර්ධනය වීමට අත්‍යවශ්‍ය නම්, එවැනි කෘත්‍යමය ප්‍රෝ‍ටීනයක නොපැවතීම ජීවියා බිහිවීමට පළමුවම මාරක විය හැකි වීමයි. රාමු විතැන් කිරීමේ විකෘති, Tay-Sachs රෝගය වැනි දරුණු ප්‍රවේණික රෝග ප්‍රතිඵල ලෙස ගෙන දිය හැකිය.

ප්‍රෝටීන අනුපිළිවෙල වෙනස්කරන බොහෝ විකෘති හානිදායක හෝ උදාසීන වනමුත් ඇතැම්වා ජීවියා කෙරේ ධනාත්මක ප්‍රතිඵල ද ගෙන දෙයි. මෙ‍ම විකෘති ජීවියා විශේෂිත පාරිසරික ආතති වලට වල් දර්ශ ජීවීන්ට වඩා සාර්ථකව මුහුණ දීමට හෝ වඩා ඉක්මණින් ප්‍රජනනයට හැකියාව ලබා දිය හැක. මෙම කාරණා වලදී විකෘති ස්වභාවික වරණය මගින් ගහනයක බහුල වීමට නැඹුරු විය හැක. සිය ප්‍රවේණික ද්‍රව්‍ය ලෙස RNA අඩංගුවන වයිරස වල ඉතා අධික විකෘති සිදු‍වීමේ ශිඝ්‍රතාවයක් පවතියි. මෙය එම ජීවීන්ට වාසියක් විය හැකි අතර මේ හේතුවෙන් වයිරස නිරන්තරයෙන් හා ශීඝ්‍රව පරිණාමය වනු ඇත. එයම මිනිස් ප්‍රතිශක්තීකරණ පද්ධතියේ ආරක්ෂක ප්‍රතිචාර මගහැර යාමට වයිරස වලට හැකියාව ලබා දී ඇත. අලිංගිකව ප්‍රජනනය සිදුවන ජීවීන්ගේ (උදා. E. coli) විශාල ගහන වල විවිධ වාසි සහිත විකෘති ඇති විය හැක. මෙම සංසිද්ධිය ක්ලෝනීය නිරෝධනය නම් වන අතර එය විකෘති අතර තරගයක් ඇති කරයි.

පිරිහුම්

පිරිහුම් යනු ප්‍රවේණි කේතයේ අතිරික්තතාව යි. ප්‍රවේණි කේතයේ අතිරික්තතාවයක් පැවතුණ ද ව්‍යාකූලත්වයක් නොපවතියි. (මෙ‍ම පූර්ණ සහසම්බන්ධය සඳහා ඉහත කෝඩෝන වගුව බලන්න). නිදසුනක් ලෙස GAA හා GAG යන කෝඩෝන දෙකම ග්ලුටැමික් අම්ලය නිරූපණය කළද ඉන් එකකුදු වෙනත් ඇමයිනෝ අම්ලයක් කේතනය නොකරයි. එක් ඇමයිනෝ අම්ලයක් සංකේතවත් කරන කෝඩෝන වල පිහිටුම් තුනෙන් ඕනෑම එකක් වෙනස් ව පැවතීමේ හැකියාව පවතියි. උදාහරණ ලෙස ග්ලුටැමික් අම්ලය GAA හා GAG කෝඩෝන මගින් ද (තෙවැනි පිහිටුම් වෙනස් ය) , ලියුසීන් ඇමයිනෝ අම්ලය UUA, UUG, CUU, CUC, CUA, CUG කෝඩෝන මගින් ද (පළමු හා තෙවන පිහිටුම් එකිනෙකට වෙනස් ය) , සෙරීන් ඇමයිනෝ අම්ලය UCA, UCG, UCC, UCU, AGU, AGC මගින් ද (පළමු, දෙවන හා තෙවන පිහිටුම් තුනේදීම එකිනෙකට වෙනස් ය)  විශේෂණය වීම දැක්විය හැකිය.

කෝඩෝනයක පිහිටුමක් චතුර්විධ පිරිහුම් පොළක් වන්නේ එහි පිහිටුම් තුනෙන් නිශ්චිත පිහිටුමක ඕනෑම නියුක්ලියෝටයිඩයක් ඇති විට එකම ඇමයිනෝ අම්ලයක් විශේෂණය කරන විටදීය. නිදර්ශනයක් ලෙස ග්ලයිසීන් කෝඩෝනවල (GGA, GGG, GGC, GGG) තුන් වන පිහිටුම චතුර්විධ පිරිහුම් පොළකි. මන්ද එම පිහිටුමෙහි සෑම නියුක්ලියෝටයිඩ ආදේශයක්ම සම ප්‍රතිඵල ගෙන දෙන බැවිනි. එනම් ඇමයිනෝ අම්ලය වෙනස් නොකරයි. තෙවන පිහිටුම පමණක් සමහර කෝඩෝන වල දී මෙලෙස චතුර්විධ පිරිහුම් වේ. නියුක්ලියෝටයිඩ වර්ග හතරෙන් දෙකක් පමණක් කෝඩෝනයක එක් පිහිටුමක දී වෙනස් වුව ද එකම ඇමයිනෝ අම්ලය ගෙන දෙයි නම් එම පිහිටුම උභය පිරිහුම් පොළක් ලෙස සැළකෙයි. ග්ලුටැමික් අම්ල කෝඩෝනවල (GAA, GAG) තුන්වැනි පිහිටුම මේ සඳහා නිදසුන් සපයයි. මෙසේ සම ප්‍රතිඵල ගෙන දෙන නියුක්ලියෝටයිඩ දෙක සෑම විටම පියුරීන (A/G) දෙකක් හෝ පිරිමිඩීන (C/U) දෙකකි. එනම් උභය පිරිහුම් පොළකදී පියුරීන වෙනුවට පිරිමිඩීන හෝ පිරිමිඩීන වෙනුවට පියුරීන ආදේශ වුවහොත් අදාළ කෝඩෝන වෙනස් ඇමයිනෝ අම්ල විශේෂණය කරයි. කෝඩෝනයක පිහිටුමක සිදුවන ඕනෑම විකෘතියක් ප්‍රතිඵල ලෙස එකිනෙකට වෙනස් ඇමයිනෝ අම්ල ගෙන දෙන්නේ නම් අදාළ කෝඩෝනයේ එම පිහිටුම පිරිහුම් නොවූ පොළක් ලෙස කියවේ. කෝ‍ඩෝනයක යම් පිහිටුමක තිබිය හැකි නියුක්ලියෝටයිඩ හතරෙන් තුනක්ම වෙනස් වුවුත් සංකේත කරන ඇමයිනෝ අම්ලය කෙරේ බලපෑමක් සිදු නොකරන ත්‍රිවිධ පිරිහුම් පොළ ඇත්තේ එකකි. වෙනස් වීම සිදු වූයේ ඉතිරි නියුක්ලියෝටයිඩය මගින් නම් සෑම විටම ඇමයිනෝ අම්ල ආදේශනයක් ප්‍රතිඵල ලෙස ගෙන දෙයි. අයිසොලියුසීන් කෝඩෝනවල තෙවන පිහිටුම සැළකූ විට AUU, AUC, AUA යන සියල්ල අයිසොලියුසීන් සංකේතවත් කළ ද AUG මෙතියොනීන් සංකේතවත් කරයි. පරිගණනයේ දී බොහෝ විට මෙම පිහිටුම උභය පිරිහුම් පොළක් ලෙස සළකනු ලැබේ.

වෙනස් කෝඩෝන 6ක් මගින් සංකේතවත් වන ඇමයිනෝ අම්ල 3කි. ඒවානම් සෙරීන්, ලියුසීන් හා ආර්ජිනීන් ය. තනි කෝඩෝනයකින් පමණක් විශේෂණය වන ඇමයිනෝ අම්ල වන්නේ මෙතියොනීන් (AUG) හා ට්‍රිප්ටොෆෑන් (UGG) යන අම්ල පමණි. සම ප්‍රතිඵල ගෙන දෙන වෙනස් විකෘති පැවතීමට හේතුව ප්‍රවේණි කේතයේ ඇති පිරිහුම් ය.

සංකේතවත් කළ හැකි ඇමයිනෝ අම්ල ගණනට වඩා කෝඩෝන පැවතීම හේතුවෙන් පිරිහුම් ඇතිවෙයි. කෝඩෝනයක‍ට භෂ්ම දෙකක් පමණක් තිබුණෙනම් සංකේත කළ හැක්කේ ඇමයිනෝ අම්ල 16ක් (42=16) පමණි. ඇමයිනෝ අම්ල 20 හා නැවතුම් කෝඩෝනය සඳහා අවම වශයෙන් කේත 21ක් වත් අවශ්‍ය වන නිසා කෝඩෝනයකට ගත හැකි මීළඟට වැඩිම භෂ්ම සංඛ්‍යාව 3කි. එය කෝඩෝන 64ක් (43=64) ගෙන දෙන බැවින් අනිවාර්යයෙන්ම පිරිහුම් පැවතිය යුතු ය.

ප්‍රවේණි කේතයෙහි මෙම ගුණය ලක්ෂ්‍ය විකෘති මගින් ඇතිවිය හැකි දෝෂ දරාගැනීමේ හැකි‍යාව වැඩි කරයි. උදාහරණ ලෙස චතුර්විධ පිරිහුම් කෝඩෝන වලට තෙවැනි පිහිටුමෙහි සිදුවන ඕනෑම විකෘතියක් දරාගත හැකිය. නමුත් බොහෝ ජීවීන් තුළ කෝඩෝන භාවිතයේ ඇති නැඹුරුවීම් මේ හැකියාව ප්‍රගුණනය සීමා කරයි. උභය පිරිහුම් කෝඩෝන වලට තෙවන පිහිටුමේ සිදු විය හැකි විකෘති 3න් 1ක් දරාගත හැකිය. මන්ද විකෘති අතුරින් පියුරීනයක් වෙනුවට පියුරීනයක්ම ආදේශ වීම හෝ පිරිමිඩීනයක් වෙනුවට පිරිමිඩීනයක්ම ආදේශ වීම, පියුරීනයක් වෙනුවට පිරිමිඩීනයක් ආදේශ වීම හෝ පිරිමිඩීනයක් වෙනුවට පියුරීනයක් ආදේශ වීමට වඩා වැඩිපුර සිදුවන බැවිනි. පියුරීන හා පිරිමිඩීන වල මෙ‍ම හැසිරීම උභය පිරිහුම් පොළක දී දෝෂ දරා ගැනීමේ හැකියාව තවදුරටත් වැඩි කරයි.

මෙම අතිරික්තතාවයේ ප්‍රායෝගික ප්‍රතිඵලයක් වන්නේ ප්‍රවේණි කේතයේ ඇතැම් දෝෂ, නිහඬ විකෘතියකට හෝ ප්‍රෝටීන කෙරේ බල නොපාන දෝෂයකට පමණක් සීමා වීමයි. ජලකාමීත්වය හෝ ජලභීතිකත්වය පවත්වාගෙන යන්නේ ඇමයිනෝ අම්ල සමානව ආදේශනය මගිනි. NUN (N=ඕනෑම නියුක්ලියෝටයිඩයක්) කෝඩෝනය ජලභීතික ප්‍රෝටීන කේතනය කිරීමට ඉවහල් වේ. NCN ආකාරයේ ඇමයිනෝ අම්ල ප්‍රමාණයෙන් කුඩා මධ්‍යම හයිඩ්‍රොපති අගයක් ගනියි. NAN සංකේතවත් කරන්නේ සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයේ ජලකාමී ඇමයිනෝ අම්ලයි. මෙම නැඹුරුතාවයන් මෙම කෝඩෝන වලට සම්බන්ධ ඇමයිනෝ ඇකිල් සින්තටේස් නිසා ලද ප්‍රතිඵල විය හැක.

මෙම අතිරික්තතාව තිබියදීත් ඒක-ලක්ෂ්‍ය විකෘති වලට තවමත් ක්‍රියාකාරීත්වය අඩාල වූ ප්‍රෝටීන ඇති කළ හැකිය. නිදසුනක් ලෙස විකෘත හිමොග්ලොබීන් ජාන දෑකැති සෛල රක්තහීනතාවය ඇතිකිරීම දැක්විය හැකිය. විකෘත හිමොග්ලොබීන් අණුවේ ජලකාමී ග්ලුටමේට්, ජලභීතික වැලීන් වලින් ආදේශ වී ඇත. එනම් GAA හෝ GAG, GUA හෝ GUG බවට පත්ව ඇත. මෙම ආදේශනය ß-ග්ලෝබියුලීන්හි ද්‍රාව්‍යතාවය අඩු කරයි. මේ නිසා හිමොග්ලොබීන් වැලීන් කාණ්ඩ අතර ජලභීතික අන්තර්ක්‍රියා නිසා බැඳුණු රේඛීය බහුඅවයවික සාදමින් රක්තාණු වල විරූපතාවයක් ඇති කරයි. සාමාන්‍යයෙන් දෑකැති සෛල රක්තහීනතාවයට හේතු වන්නේ de novo ආකාරයේ විකෘති නොවේ. අනෙක් අතට මැලේරියා රෝගය බහුල භූ ගෝලීය කලාප වල ඇතැම් විෂමයෝගී මිනිසුන් මැලේරියා ප්ලස්මෝඩියම් පරපෝෂිතයාට ප්‍රතිරෝධයක් දක්වයි. (විෂමයුග්මයක වාසි)

tRNA හි ප්‍රතිකෝඩෝනයේ පළමු පිහිටුමේ වෙනස් වූ භෂ්ම නිසා ඇමයිනෝ අම්ල සඳහා මෙවැනි විචල්‍ය කේත පැවතීමට අවකාශ ලැබී ඇත. මෙවැනි භෂ්ම යුගල වලට වෙවුලුම් භෂ්ම යුගල යැයි ව්‍යවහාර වෙයි. මෙම වෙනස් වූ භෂ්ම අතර ඉනොසීන් හා වොට්සන්-ක්‍රීක් ආකාරයේ නොවන U-G භෂ්ම යුගල අන්තර්ගතය.

ප්‍රවේණි කේතය මගින් තොරතුරු සම්ප්‍රේෂණය

ජීවියකුගේ ගෙනෝමය අන්තර්ගත වන්නේ ඩී.එන්.ඒ තුළය. වයිරස වලදී නම් ආර්.එන්.ඒ තුළය. ප්‍රොටීනයක් හෝ ආර්.එන්.ඒ සඳහා වූ ගෙනෝමයේ කොටස ජාන නම් වේ. ප්‍රෝටීන සඳහා වූ කේත ලෙස ක්‍රියා කරන ජාන කෝඩෝන නම් නියුක්ලියෝටයිඩ ත්‍රිත්වයකින් සෑදී ඇත. එම එක් කෝඩෝනයක්, එක් ඇමයිනෝ අම්ලයක් සඳහා කේතයක් වේ. සෑම නියුක්ලියෝටයිඩ උප ඒකකයක්ම පොස්පේට් අණුවක්, ඩිඔක්සිරයිබෝස් සීනි අණුවක් හා නයිට්‍රජනීය භෂ්මයකින් සමන්විත වේ. සාපේක්ෂව විශාල පියුරීන භෂ්ම වන ඇඩිනීන්(A) හා ගුඇනීන්(G) වල ඇරෝමැටික වලයන් ද්විත්වයකි. සාපේක්ෂව කුඩා පිරිමිඩීන් භෂ්ම වන සයිටොසීන්(C) හා තයිමීන්(T) වල ඇත්තේ එක් ඇරොමැටික වලයකි. ද්විත්ව හෙලික්සීය ව්‍යුහයේ දී ඩී.එන්.ඒ රැහැන් දෙක එකිනෙක හයිඩ්‍රිජන් බන්ධන මගින් බැ‍ඳෙන්නේ භෂ්ම යුගලනය නම් සැකසුමකිනි. මෙම බන්ධන සෑම විටම ඇති වන්නේ එක් රැහැනක ඇඩිනීන් භෂ්මයක් හා අනෙක් රැහැනේ තයිමින් භෂ්මයක් අතර හෝ එක් රැහැනක සයිටොසීන් භෂ්මයක් හා  අනෙක් රැහැනේ ගුඇනීන් භෂ්මයක් අතරය.මේ අනුව ද්විත්ව හෙලික්සයක A හා T භෂ්ම ගණන, එහි අඩංගු G හා C භෂ්ම ගණනට සමානය. ආර්.එන්.ඒ හි දී තයිමීන්(T) යු‍රැසිල්(U) මගින්ද, ඩිඔක්සිරයිබෝස් රයිබෝස් මගින් ද ආදේශනය වේ.

සෑම ප්‍රෝටීන කේතනය කරන ජානයක්ම අදාල ආර්.එන්.ඒ බහු අවයවිකයක් බවට පිටපත්(ප්‍රතිලේඛනය) කෙරෙයි. ප්‍රාක්න්‍යශ්ඨිකයින්ගේ මෙම ආර්.එන්.ඒ පණිවිඩකාරක ආර්.එන්.ඒහෝ mRNA ලෙස ක්‍රියාකරනු ලබන අතර සුන්‍යශ්ඨිකයින්ගෙ පරිණත mRNA නිශ්පාදනයට පිටපත් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය(ප්‍රතිලේඛනය) අවශ්‍යවේ. mRNA රයිබසෝම මතදී ඇමයිනෝ අම්ල දාමයක් හෝ පොලිපෙප්ටයිඩයක් බවට පරිවර්තනය වේ. මෙම පරිවර්තන ක්‍රියාවලියට තනි හා සහසංයුජව ඒවාට බැඳුණු ඇමයිනෝ අම්ල සදහා විශේෂිත වූ හුවමාරුක ආර්.එන්.ඒ, ශක්ති  ප්‍රභවයක් ලෙස ගුඇනොසීන් ට්‍රයිපොස්පේට් හා පරිවර්තන සාධක කිහිපයක්ද අවශ්‍යවේ. ආර්.එන්.ඒ වල , mRNA හි කෝඩෝන වලට අනුපූරක ප්‍රතිකෝඩෝන අඩංගු වන අතර දාමය අවසන් වන CCA අන්තයේ දී ඇමයිනො අම්ල මගින් සහසංයුජව ආරෝපණය කළ හැක. තනි tRNA අණුවලට ඇමයිනෝ ඇකිල් tRNA සින්තටේස් නම් වූ එන්සිමයක් මගින් විශේෂිත ඇමයිනෝ අම්ල සම්බන්ධ කෙරෙයි. ප්‍රෝටීන් පරිවර්තනයෙදී නිවැරදි බව පවත්වාගෙන යාමට ප්‍රධාන හේතුව මෙම එන්සයිම වල විශිෂ්ටතාවයයි.

නියුක්ලියෝටයිඩ 3 ක ත්‍රිත්ව කෝඩෝනයක් මගින් එකිනෙකට වෙනස් වු  කෝඩෝන සම්බන්ධතා 43 = 64 ක් සෑදීමට හැකිය. මේ කෝඩෝන 64 ම පරිවර්තනයේ දී නැවතුම් කෝඩෝන(අන්ත කෝඩෝන) හෝ ඇමයිනෝ අම්ල බවට හැරවේ. උදාහරණයක් වශයෙන් UUUAAACCC  ආර්.එන්.ඒ අනුපිළිවෙල සළකා බලමු. පළමුව U (සම්මතයක් ලෙස 5 සිට 3 දක්වා) වලින් පටන් ගන්නා කියවීමේ රාමුව තුළ UUU, AAA, සහ CCC ලෙස ඇමයිනෝ අම්ල 3ක් විශේෂණය කරන  කෝඩෝන 3කි. මෙම ආර්.එන්.ඒ අනුපිළිවෙල ඇමයිනෝ අම්ල 3ක දිගින් යුත් ඇමයිනෝ අම්ල අනුපිළිවෙලක් බවට පරිවර්තනය වෙයි. දෙන ලද ඇමයිනෝ අම්ලයක් 1 සිට 6 දක්ව වු වෙනස්  කෝඩෝන අනුපිළිවෙලක් මගින් සංකේතවත් කෙරෙයි. පරිගණක විද්‍යාව හා සංසන්ඳනය කිරීමේදී, කෝඩෝනයක් දත්ත හැසිරවීම සඳහා වූ සම්මත කොටස ලෙස සැළකෙන එක් පදයකට(word) ද,  නියුක්ලියෝටයිඩයක් කුඩාම ඒකකය ලෙස සැළකෙන බිට්(bit) එකකටද සමාන වේ යයි දැක්විය හැක.

සම්මත ප්‍රවේණි කේතය පහත වගුවල නිරූපණය වෙයි. කෝඩෝන 64 මගින් නිරූපණය කෙරෙන ඇම්යිනෝ අම්ලය පළමු වන වගුවෙහි දැක්වේ. දෙවන වගුවෙන් පරිවර්තනයේදී දායක වෙන සම්මත ඇමයිනෝ අම්ල 20 දක්වා තිබේ. මේවා පිළිවෙලින් අනුලෝම හා ප්‍රතිලෝම කෝඩෝන වගු නම් වේ. නිදර්ශනයක් ලෙස AAU කෝඩනයක් නිරුපණය කරන්නේ ඇස්පරජයින් ඇමයිනෝ අම්ලයි. එමෙන්ම UGU සහ UGC සිස්ටීන් නිරුපනය කරයි. (සම්මත අකුරු ත්‍රිත්වයන් පිළිවෙලින් Asn හා Cys වේ.)

ආර්.එන්.ඒ කෝඩෝන වගුව

 AUG කෝඩෝනය මෙතියොනීන් ඇමයිනෝ අම්ලය සහ ආරම්භක පිහිටීම දැක්වීම යන දෙකටම කේතයක් වේ.: mRNA රැහැනක කේතීකරණ පෙදෙසෙහි මුල් AUG කෝඩෝනය ප්‍රෝටීන පරිවර්තනය ආරම්භ කරන පිහිටුමයි.

ඩී.එන්.ඒ කෝඩෝන වගුව

ඩී.එන්.ඒ කෝඩෝන වගුව ආර්.එන්.ඒ කෝඩෝන වගුවට ඉඳුරාම සර්වසම වන අතර එකම වෙනස U වෙනුවට T ප්‍රතිස්ථාපනය වී තිබීමයි.

සම්මත ප්‍රවේණි කේතයෙහි ප්‍රභේදන

සම්මත ප්‍රවේණි කේතයෙහි සුළු ප්‍රභේදන පිළිබඳ පෙරයීම් කොට තිබුණ ද 1979 වසරේ මිනිස් මයිටකොන්ඩ්‍රියා වල ජාන පිළිබඳ අධ්‍යයනයක දී ඒවා විකල්ප කේතයක් භාවිතා කරන බැව් පරීක්ෂණ කණ්ඩායමක් විසින් සොයා ගන්නා තුරුම තහවුරු වී නොතිබිණ. ඉන්පසුව තවත් සුළු විචල්‍යයන් කීපයක් ගැනම සොයා ගත් අතර විවිධ විකල්ප මයිටකොන්ඩ්‍රීය කේත, මයිකොප්ලාස්මා විශේෂය UGA කේතය ට්‍රිප්ටොෆෑන් බවට පරිවර්තනය කිරීම, කැන්ඩිඩා (කැන්ඩිඩා ඇල්බිකන්ස් පිළිබඳ ලිපිය බලන්න) ගණයේ ඇතැම් සාමාජිකයින් CUG කේතය ලියුසීන් වෙනුවට සෙරී‍න් බවට පරිවර්තනය කිරීම ආදිය නිදසුන් ලෙස දැක්විය හැකිය. බැක්ටීරියා හා ආර්කියාවන්ගේ පොදු ආරම්භක කේත වන්නේ GUG හා UUG ය. එහෙත් කලාතුරකින් සමහර ප්‍රෝටීන අනේක් ජීවී විශේෂ සාමාන්‍යයෙන් භාවිතා නොකරන විකල්ප ආරම්භක කෝඩෝන භාවිතා කරයි.

පණිවුඩකාරක RNA හා සම්බන්ධ සංඥා අනුපිළිවෙල මත පදනම්ව සමහර ප්‍රෝටීන වලදී, සම්මත නොවන ඇමයිනෝ අම්ල, සම්මත නැවතුම් කෝඩෝන බවට ආදේශ වීම සිදුවෙයි. උදාහරණ ලෙස, UGA සෙලිනොසිස්ටීන් සඳහා ද, UAG පයිරොලයිසීන් සඳහා ද කේතනය කළ හැකිය. මේවායින් සෙලිනොසිස්ටීන් 21වන ඇමයිනෝ අම්ලය ලෙසත්, පයිරොලයිසීන් 22වන ඇමයිනෝ අම්ලය ලෙසත් වර්තමානයේ නිරූපණ‍ය කෙරෙයි.

මෙම වෙනස්කම් හැරුණු විට, ස්වභාවිකව හටගන්නා අප දන්නා සෑම කේතයක්ම එකිනෙකට බොහෝ සෙයින් සමානය. එමෙන්ම සෑම ජීවියකු සඳහාම ඇත්තේ පොදු කේතීකරණ යාන්ත්‍රණයකි. භෂ්ම තුනේ කෝඩෝන, tRNA, රයිබසෝම, එකම දිශාවකට කෝඩෝනය කියවීම හා කේතයේ භෂ්ම ත්‍රිත්වයක් පමණක් වරෙකට ඇමයිනෝ අම්ල අනුපිළිවෙලක් බවට පරිවර්තනය කිරීම ආදී කරුණු වලින් මෙසේ සමානකම් දක්වයි.

දීර්ඝ කළ ප්‍රවේණි කේතය

ප්‍රෝටීන වල ව්‍යුහය හා කෘත්‍යය ගවේෂණයටත්, නව වැඩි දියුණු කළ ප්‍රෝටීන නිර්මාණය සඳහා මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කිරීමේ අරමුණත් ඇතිව විවිධ භෞතරසායනික හා ජෛව විද්‍යාත්මක ගුණාංග කේතනය කිරීමට 2001 සිට කෘත්‍රිම ඇමයිනෝ අම්ල 40ක් ඒවායෙහි විශිෂ්ට කෝඩෝන හා අනුරූප tRNA, ඇමයිනො ඇකිල් tRNA සින්ත‍ටේස් යුගල සමඟින් ප්‍රෝටීන වලට එකතු කරන ලදී.

එච්. මුරකාමී සහ එම්. සිසිඩෝ, භෂ්ම හතරක් හෝ පහක් අඩංගු වන පරිදි සමහර කෝඩෝන දීර්ඝ කළහ. ස්ටීවන් ඒ. බෙනර් හැට පස්වන (vivo තුළ) කෘත්‍යමය කෝඩෝනය ද ගොඩනැඟුවේය.

සම්භවය
පවත්නා ඉතා සුළු විචල්‍යයන් හැරුණු කොට, දන්නා සෑම ජී‍වී ආකාරයක්ම භාවිත කරන ප්‍රවේණි කේතය ආසන්න වශයෙන් සර්වත්‍ර වේ. කෙසේ වෙතත්, පැවතිය හැකි ප්‍රවේණි කේත සංඛ්‍යාව අති විශාලය. ඇමයිනෝ අම්ල, කෝඩෝන ත්‍රිත්ව හා අහඹුව සම්බන්ධ වේ නම්, පැවතිය හැකි ප්‍රවේණි කේත ගණන 15 x 1084කි. .

හුවමාරුක RNA පිළිබඳ වංශප්‍රවේණික විශ්ලේෂණයට අනුව, tRNA අණු පරිණාමය වී ඇත්තේ දැනට පවතින ඇමිනෝ ඇකිල් tRNA සින්තටේස් කුලකය‍ට පෙරාතුව ය.

ප්‍රවේණි කේතයෙහි පරිණාමය (එනිසා මෙම රටාවන්හි සම්භවය) පිළිබඳ නොයෙකුත් සිද්ධාන්ත හරහා දිව යන ප්‍රධාන තේමාවන් හතරකි.

 රසායනික මූලධර්ම  මගින් ඇමයිනෝ අම්ල සමඟ ඇති විශේෂිත RNA අන්තර්ක්‍රියා පාලනය කරයි. සමහර ඇමයිනෝ අම්ල ඒවා සඳහා කේත ලෙස ක්‍රියාකරන භෂ්ම ත්‍රිත්ව කෙරේ තෝරාගැණුනු රසායනික බන්ධුතාවයක් පවතින බව aptamers පර්යේෂණ වලින් පිළිබිඹු විය. මෑතකදී කෙරුණු පර්යේෂණ පෙන්නුම් කළේ, පරීක්ෂණයට බඳුන් කළ ඇමයිනෝ අම්ල 8කින් 6ක්ම RNA ත්‍රිත්ව හා ඇමයිනෝ අම්ල අතර මොනයම්ම හෝ සබඳතාවක් පෙන්නුම් කරන බවයි. මෙය ත්‍රිමාණරසායනික කේත‍ය නම් වන අතර එය මෙම කෝඩෝන වලට අදාළ ඇමයිනෝ අම්ල නියම වීමේ පුරාණතම හරය නිමවන්නට ඇත. tRNA හා ඊට හවුල් වන එන්සයිම සහභාගී වන, දැනට පවතින සංකීර්ණ පරිවර්තන යාන්ත්‍රණය පසුකාලීන සංවර්ධනයක් විය හැකි අතර ප්‍රෝටීන අනුපිළිවෙලවල් ඍජුවම මෙම භෂ්ම අනුපිළිවෙලවල් මත නිර්මාණය වූවා විය හැකිය.

 ජෛවසංස්ලේෂණ ප්‍රසාරණය. නූතන සම්මත ප්‍රවේණි කේතය වර්ධනය වූයේ කලින් පැවති සරල කේතයක් ජෛවසංස්ලේෂණ ප්‍රසාරණය නම් ක්‍රියාවලියකට භාජනය වීමෙනි. මෙහි අදහස වන්නේ ආදිම ජීවය නව ඇමයිනෝ අම්ල සොයාගෙන (නිදසුනක් ලෙස, පරිවෘත්තීය අතුරු ඵල වශයෙන්) පසුව පවේණි කේතීකරණ යාන්ත්‍රණයට ඉන් කිහිපයක් අන්තර්ගත කළ බවයි. අතීතයේ භාවිත වුණු වෙනස් ඇමයිනෝ අම්ල ගණන අදට වඩා අඩු බව හඟවන පරිවේෂණීය සාක්ෂ්‍ය සොයාගෙන තිබෙනමුත් ඇමයිනෝ අම්ල කේතනයට ඇතුළු වීම හා ඇතුළු වූ අනුපිළිවෙල පිළිබඳ වූ වඩා නිවැරදි හා සවිස්තරාත්මක කල්පිත මතභේදාත්මක ලෙස වැඩිදුරටත් සාධනය කොට ඇත.

 ස්වභාවික වරණය විකෘති වල බලපෑම් අවම කරන අයුරින් ප්‍රවේණි කේතයේ කෝඩෝන නියම වීමට මූලික විය. මෑතක ඉදිරිපත් කෙරුණු කල්පිතයකින් කියැවුණේ ත්‍රිත්ව කේත වල ගොඩනැඟීම සිදුවුණේ ත්‍රිත්ව කෝඩෝන වලට වඩා දිගින් වැඩි කේත වලින් බවයි (චතුෂ්ක කෝඩෝන වැනි). ත්‍රිත්ව විකේතනයේදී ට වඩා, දිගින් වැඩි කෝඩෝන විකේත‍නයේ දී අතිරික්තතාව ඉහළ ප්‍රතිශතයකින් දැකිය හැකි අතර ත්‍රිත්ව විකේතනයේදී ට වඩා වැඩි දෝෂ ප්‍රතිරෝධතාවයක් දක්වයි. මෙම ලක්ෂණය සෛල රයිබසෝම ගොඩනැඟීම ආරම්භ කිරීමට පෙර පැවති ආකාරයේ ඉතා සංකීර්ණ පරිවර්තන ක්‍රියාවලීන්හි දී වඩා නිවැරදි විකේතනයක‍ට ඉඩ සලස්වයි.

 තොරතුරු නාලිකා: සෛද්ධාන්තික තොරතුරු ප්‍රවේශයන්ට අනුව ප්‍රවේණික කේතය යනු දෝෂ අවම තොරතුරු නාලිකාවකි. සෑම විටම නාලිකාවක නිසගව පවතින දෝෂ ජීවීන් කෙරේ මූලික ප්‍රශ්නයක් මතු කරයි. එනම් නිවැරදිව හා කාර්යක්ෂමව තොරතුරු පරිවර්තනය කරමින් දෝෂ වල බලපෑම හමුවේ නොබිඳී පවතින ප්‍රවේණි කේතයක් ගොඩනගන්නේ කෙසේ ද? යන්නයි. මෙම අනුපාතික විකෘති ආකෘතිය ඉදිරිපත් කරන ආකාරයට ප්‍රවේණි කේතයේ සම්භවය සිදුව ඇත්තේ එකිනෙකට විරුද්ධ පරිණාමීය බලපෑම් 3ක අභ්‍යන්තර ක්‍රියාකාරීත්වය නිසාය. ඒවානම්, වෙනස් ඇමයිනෝ අම්ල වල අවශ්‍යතාව, දෝෂ වලට ඔරොත්තු දීමේ හැකියාව හා සම්පත් අවම ලෙස භාවිත කිරීම යන ඒවායි. කේත එළිදරවු වීම සිදු වන්නේ කේතීකරණ සංක්‍රාන්තියක දී ය. එනම් කෝඩෝන, ඇමයිනෝ අම්ල හා සිතියම්ගත වීම තවදුරටත් අහඹුව සිදුනොවන විටකදී ය. කේත වල මෙම එළිදරවු වීම, සසම්භාවී දෝෂ මගින් අර්ථ ගැන්වුණු ස්ථලකයකින් පාලන‍ය වන අතර සිතියම් වර්ණ ගැන්වීමේ ගැටළුව හා සබඳතාවක් දක්වයි.

සිද්ධාන්ත වලට අනුව ප්‍ර‍වේණික කේතය සම්පූර්ණයෙන් අහඹු (හිමායිත අහඹුවක්), සම්පූර්ණයෙන්ම අහඹු නොවන (ප්‍රශස්ත) හෝ අහඹු හෝ අහඹු නොවන යන මේවායෙහි එකතුවක් නිසා ඇති වූවකි. මේවායින් පළමුවැන්නේ භව්‍යත්වය බැහැර කිරීමට ප්‍රමාණවත් තරම් දත්ත පවතියි. ආරම්භයක් වශයෙන්, ප්‍රවේණි කේත වගුව ඉක්මණින් සෝදිසි කළ විට, කෝඩෝන වලට අදාළ ඇමයිනෝ අම්ල නියම වීමේ දී රාශිගත වීමේ රටා පෙන්නුම් කරන බැව් පෙනී යයි. එකම ජෛවසංස්ලේෂණ මාර්ගයේ කොටස්කරුවන් වන ඇමයිනෝ අම්ල ඔවුන්ගේ කෝඩෝන වල දී එක සමාන මුල් භෂ්ම දැරීමට නැඹුරු වන බවත්, සමාන භෞතික ගුණ ඇති ඇමයිනෝ අම්ල සමාන කෝඩෝන දැරීමට නැඹුරු වන බවත් ඉන් තවදුරටත් පැහැදිළි වෙයි. ප්‍රවේණි කේතයේ සම්භවය පිළිබඳ වූ ශක්තිමත් කල්පිතයක, කෝඩෝන වගුවේ වූ පහත දළ ගුණාංග ආමන්ත්‍රණය කිරීම හෝ පුරෝකථනය සිදු විය යුතු යි.
 D-ඇමයිනෝ අම්ල සඳහා කෝ‍ඩෝන නොපැවතීම.
 සමහර ඇමයිනෝ අම්ල සඳහා ද්විතියික කෝඩෝන රටා පැවතීම.
 තෙවැනි පිහිටුමට සම පිහිටුම් රැඳී තිබීම.
 64ට කිට්ටු අගයක් වෙනුවට ඇමයිනෝ අම්ල ගණන 20කට සීමා වීම.
 ඇමයිනෝ අම්ල කේතීකරණ රටාවට, නැවතුම් කෝඩෝන රටාව දක්වන සබඳතාව

මේවාත් බලන්න
 ඩී.එන්.ඒ
 ප්‍රවේණිදර්ශය
 මිනිස් ගෙනෝම ව්‍යාපෘතිය
 විකෘති
 නියුක්ලියෝභෂ්ම
 රූපානුදර්ශය
 ප්‍රෝටීන

යොමුව

වැඩිදුර කියවීම

ඈඳිය
 The Genetic Codes → Genetic Code Tables
 The Codon Usage Database → Codon frequency tables for many organisms
 History of deciphering the genetic code
 American Scientist: Ode to the code (Origin)
  Alphabet of Life (Origin)
 Symmetries in the genetic code

අණුක ප්‍රවේණි විද්‍යාව
ජාන ප්‍රකාශය
ප්‍රෝටීන ජෛවසංස්ලේෂණය

ජානමය කේත


Dahlia Mason antagonist je survival horror videoigre Silent Hill: Shattered Memories. Bivša žena je pogrešnog protagonista igre Harryja Masona te majka pravog protagonista igre Cheryl Heather Mason. Ovisno o psihičkom profilu, Dahlia se u igri može pojaviti u tri drugačija stila, svaki mentalno drugačiji.

Biografija
Dahlia bila je žena Harryja Masona te je majka Cheryl Heather Mason. Odnos s Harryjem postao je nasilan što je ubrzo preraslo u mržnju pa rastavu. Harry je samo par sati nakon što je napustio Dahliju i Cheryl poginuo u automobilskoj nesreći, ostavljajući iza sebe Dahliju i posebno traumatiziranu Cheryl. Smrt oca također je stvorila mržnju Cheryl prema Dahliji, kako je naglasio doktor Michael Kaufmann, "Nije čudovište kakvo misliš da je."

Silent Hill: Shattered Memories
Harry prvi put susreće Dahliju u noćnom klubu "The Balkan". Michelle Valdez, s kojom je i došao u klub, poslala ga je na gornji kat kako bi pronašao ključeve od auta. Nakon što se vratio zatekao je Dahliju umjesto Michelle. Dahlia se činila začuđeno na Harryjevu reakciju, kao da je ona došla u klub s njim. Objasnila je kako su došli u klub kako bi uzeli ključeve od auta da bi se dovezli do Cheryl, što je i bilo istina. Harry, sav zbunjen prihvaća priču.

Nakon što su prešli most, svijet se ponovno zaleđuje, uključujući i Dahliju. Harry i Dahlia zajedno s autom padaju u rijeku te se jedino Harry izvlači živ.

Nešto kasnije, Harry nabasa na zalagaonicu, u kojoj se nalazi, očigledno starija Dahlia. Objašnjava Harryju kako su u braku te da se Cheryl vjerojatno nalazi u svjetioniku. Svijet se ubrzo smrzava, a Harry se ponovno rastaje od Dahlije.

Nakon što pređe "Lakeside zabavni park", ponovno se susreće s Dahlijom u brodu "The Orpheus". Ovoga ponovno mladu. Harry objašnjava kako treba doći do svjetionika što prije, no Dahlia ignorira. Nakon što se izdere na nju, Dahlia namjesti autovozača do svjetionika, za koje vrijeme Harry i Dahlia vode ljubav.

Dahlia se još pojavljuje u dvije završne snimke, "Love Lost" u kojem priča s Harryjem par sati prije njegove smrti. I u "Wicked and Weak" kraju, gdje ga agresivno udara i psuje.

Izgled
Harryjeva prava žena, Dahlia nosi rozu bluzu, traperice i smeđe čizme. Ovakva pojava Dahlije jedino je vidljiva u "Love Lost" i "Wicked and Weak" kraju. Također ima kratku plavu kosu.

Tijekom igre, ovisno o psihičkom profilu igrača, Dahlia se može pojaviti u tri drugačija stila. Ako se igrač fokusira na seks, pojavit će se "Seductive" tj. Seksipilnom stilu. Ako se fokusira na alkohol, droge i slično, pojavit će se kao "Stoner" tj. osoba koja se često drogira, pije i puši. Ako se igrač ponaša kao dobra osoba, pojavit će se u "Punk" stilu.

Seksipil
Ovaj stil Dahlije nosi kratku majicu, kratke jeans hlače. Na majici ističe se tekst, "Live Fast, Die Young". Ima kratku plavu kosu, puno šminke te se ističe prekomjerni tuš za oči i rozi ruž za usne. Također ima veliku tetovažu zmije na stomaku te tetovažu guštera na leđima. Po prvom susretu, pije koktel, dok u drugom i trećem susretu ponaša čudno te s vidljivom željom za seksom s Harryjem.

Nekoliko poruka koje igrač dobije za vrijeme igre od Dahlije, najčešće referiraju na seks ("Nedostaje mi tvoj dodir", "Napaljena", "Bila sam prenagla"). Također često završavaju s "xxx" na kraju, što se u porukama koristi kao poljubac.

Ovaj stil Dahlije često je povezan s "Sleaze and Sirens" krajem, a dobiva se ako se igrač fokusira na seks.

Stoner
Ovaj stil Dahlije nosi majicu s kapuljačom bez rukava sa slikom zmaja na leđima. Također nosi jeans hlače te "choker" na vratu. Ne nosi previše šminke, samo tuš za oči i malo pudera. Na prvom susretu, puši cigaru te pije pivo. Na drugom susretu, na što je mislila da Cheryl ulazi u sobu, govori "Samo da uzmem svoje pilule." Kod zadnjeg susreta u brodu, ponovno pije pivo.

Dahlia je vjerojatno ovisnica o nikotinu, pošto je u većini vremena viđena kako puši.

Nekoliko poruka koje igrač dobije za vrijeme igre od Dahlije, najčešće referiraju na alkohol i slično ("Žedna", "Majka svih druženja", "Lako za zaboraviti").

Ovaj stil Dahlije vezan je uz "Drunk Dad" kraj, koji se dobiva ako se igrač fokusira na alkohol, cigarete i droge.

Punk
Ovaj stil Dahlije ima smeđu kosu, nešto tamniju no "Stoner" Dahlia te su također vidljivi tamno crveni pramenovi. Nosi smeđu majicu s ljubičastom i rozom bojom, rozu i crnu mini-suknju, i nekoliko ogrlicu oko vrata.

Po prvom susretu u "The Balkanu", takozvano "vježba potpis" s džepnim nožićem. Po drugom susretu u zalagaonici, čini se zabrinuta za Cheryl, pošto je dugo nema doma, no nakon što se uspostavi da nije Cheryl već Harry, ostaje u čudu pa ga pita "Tko si za ime Boga ti?".

Za razliku od drugih Dahlia, poruke su joj romantične i brižne ("Dosađujem se", "Dosadno je bez tebe", "Bila sam uzrujana", "Osjećam se užasno"), te se čini da tretira Harryja kao ljubavnog partnera, umjesto "seks igračku" poput seksipilne Dahlije, ili droge poput "Stoner" Dahlije. Također završava poruke s "xoxo" što u porukama ukazuje na naklonost.

Ovaj stil Dahlije najčešće je asociran s "Love Lost" krajem, koji se dobiva ako se igrač ponaša kao dobra osoba, ima dobru osobnost te se ne fokusira ni na alkohol ni seks. Iako može se biti asocirana i s "Wicked and Weak" krajem.

Osobnost
Dahlia ima više osobnosti, ovisno o njenoj pojavi i psihičkom profilu igrača.

Iscrpljenost
U autu, Dahlia se ponaša agresivno i drsko. Govori kako joj je veza s Harryjem ustvari "veza iz sažaljenja" te izjavljuje da su "uvijek iscrpljeni" te se nekako ne čudi što je se Harry ne sjeća. Pita ga, "Ako sam ti stranac, da li misliš da sam zgodna?" Nakon što Harry spusti most, postaje još agresivnija te započinje svađu s Harryjem. Prije no što se svijet smrzne, kaže Harryju da je "pun govana".

Na brodu, zaobilazi osobna pitanja te se šali govoreći "Cheryl je uvijek u opasnosti.". Harry očigledno nije svjestan da su ona i njegova žena ustvari ista osoba. Kada Harry počne biti agresivniji, Dahlia uzme bocu viskija te natoči Harryju u usta, što ga smiruje. Neposredno nakon, završe vodeći ljubav.

Spasenje i prokletstvo
U autu, Dahlia se čini zbunjena i zabrinuta za Harryjev gubitak sjećanja na nju, tako što ga pita da li je u redu te da se znaju već nekoliko godina. Kada Harry kaže da je se uopće ne sjeća, spomene imena koje je dao za njene grudi "Sid i Nancy", prije no što mu kaže da mu je gubitak sjećanja bolesna šala. Prije smrzavanja, kaže da "ovo nije prvi put da se ponaša čudno" te da prizna da nije izgubio sjećanje.

Na brodu, Dahlia se ponaša misteriozno. Čini se kao da zna da mu je žena te da se samo poigrava s njim. Kaže da mu je "cijeli svijet" prije no što ga poljubi, nakon čega završe vodeći ljubav.

Izvori

Izmišljeni likovi

Dahlia Mason


An Pleurostachys scaposa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Baron Clarke. An Pleurostachys scaposa in nahilalakip ha genus nga Pleurostachys, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pleurostachys

Pleurostachys scaposa