Tevrat (/ˈtɔːrə, ˈtoʊrə/; İbranice: תּוֹרָה Tōrā, "Talimat", "Öğretme" veya "Kanun"), İbrani Kutsal Kitabı'nın ilk beş kitabının, yani Tekvin, Çıkış, Levililer, Sayılar ve Tesniye kitaplarının derlemesidir.

Bu anlamda Tora, Pentateuch veya Musa'nın Beş Kitabı ile aynı anlama gelir. Yahudi geleneğinde Yazılı Tevrat (İbranice: תורה שבכתב, Torah She'bichtav) olarak da bilinir. Eğer ayin amaçlıysa, bir Tora tomarı (Sefer Torah) şeklini alır. Ciltli kitap biçimindeyse, buna Chumash denir ve genellikle haham yorumlarıyla (perushim) basılır.

Bununla birlikte, zaman zaman, Tora kelimesi aynı zamanda İbrani Kutsal Kitabı'nın tamamı veya Tanah'ın eş anlamlısı olarak da kullanılabilir; bu anlamda, İbrani Kutsal Kitabı'nın sadece ilk beşini değil, 24 kitabın tamamını içerir. Son olarak, Tevrat ister Kutsal Kitap metinlerinden, isterse daha sonraki Ruhban edebiyetı türevi olsun, Yahudi öğretisinin, kültürünün ve uygulamasının toplamı anlamına gelebilir ve genellikle Sözlü Tevrat olarak bilinir. Yahudi manevi ve dini geleneğinin özünü temsil eden Tevrat, 70 veya potansiyel olarak sonsuz bakış ve yorumu kapsayacak şekilde, açıkça kendi kendini konumlandıran ve Tevrat'ın kesin bir tanımını imkansız hale getiren bir terim ve öğretiler dizisidir.

Tüm bu anlamlarda ortak olan Tevrat'ın, Yahudi halkı olmanın kökenini oluşturmasıdır: onların Tanrı tarafından var olma çağrıları, imtihanları ve belaları ve  Tanrıları ile bir dizi ahlaki ve dini yaşam tarzını takip etmeyi içeren yükümlülükler ve medeni kanunları (halaha) olan antlaşmayı içerir.

Tevrat Müslümanların Musa'ya verildiğine inandıkları kutsal kitap bağlamında Tanah'ın Arapça adıdır ve genellikle Kutsal kitabın tamamına atıfta bulunur.

Rabbinik literatürde, Tora kelimesi hem yazılı beş kitabı, hem de Sözlü Tevratı (, "Konuşulan Tevrat") ifade eder. Sözlü Tora, haham geleneğine göre nesilden nesile aktarılan ve şimdi Talmud ve Midraş'ta somutlaşan yorum ve genişletmelerden oluşur.

Rabbinik anlayış, Tevrat'ta bulunan tüm öğretilerin (hem yazılı hem de sözlü) Tanrı tarafından peygamber Musa aracılığıyla, bazıları Sina Dağı'nda ve diğerleri Mişkan'da verildiği ve tüm öğretilerin Musa tarafından yazıldığı ve bunun sonucu olarak bugün var olan Tevratta ortaya çıktığı şeklindedir. Midraş'a göre, Tora dünyanın yaratılmasından önce yaratılmış ve Yaratılış'ın planı olarak kullanılmıştır.

Mukaddes Kitap bilginlerinin çoğu, yazılı kitapların daha önceki yazılı kaynak ve sözlü geleneklere dayanan MÖ 6.yy Babil esaretinin bir ürünü olduğuna ve Sürgün sonrası dönemde () son revizyonların yapıldığına inanırlar. Yahvist, Elohist, Tesniyeci ve Ruhbani kaynak olarak sınıflandırılan Kutsal Kitap Yazarlarının, çok tanrılı dinlerden gelen hikâyeleri düzenlemekten sorumlu olduğunu ifade eder ve metinlerdeki monoteist-politeist tutarsızlıkları bu durumun yansımaları olarak değerlendirir. Rabbânî Yahudilik Musa'nın MÖ 1391–1271 aralığında yaşadığını, tarihçi Hieronymus MÖ 1592,  ise MÖ 1571 aralığında yaşadığını iddia etmektedir. Bu metinler Musanın yaşadığına inanılan dönemden yaklaşık olarak 1000 yıl sonrasına denk geliyor ve açıklama Musa veya Kutsal kitap ile ilgili bazı anlatıların Babil-Sümer anlatıları ile benzerliklerine de ışık tutabilir. (bakınız:Anakronizm, Yahudiliğin kökenleri)

Tevrat sözleri geleneksel olarak, tomar üzerine bir katip (sofer) tarafından İbrani dilinde yazılır. Tevrat'tan bir bölüm, en az üç günde bir cemaatin huzurunda alenen okunur. Tevrat'ı herkesin önünde okumak, Yahudi toplumsal yaşamının temellerinden biridir.

Anlam ve isimler
İbranice'de kelime, "yol göstermek" veya "öğretmek" anlamına gelen ירה kökünden türetilmiştir. Bu kelime "öğretmek", "doktrin" veya "talimat "anlamına geliyor, yaygın olarak kabul edilen "yasa" ise yanlış bir izlenim vermektedir. Septuagint'i çeviren İskenderiye Yahudileri, norm, standart, doktrin ve daha sonra "hukuk" anlamına gelen Yunanca nomos kelimesini kullandılar. Yunanca ve Latince Kutsal Kitaplar daha sonra Pentateuch'u (Musa'nın beş kitabı) Kanun olarak adlandırma geleneğini başlattı. İngilizce diğer çeviri bağlamları arasında gelenek, teori, rehberlik, veya sistem yer alır.

"Tevrat" terimi, genel anlamda, Rabbinik Yahudiliğin hem yazılı hem de sözlü yasasını içerecek şekilde kullanılır. Mişna, Talmud, Midraş ve daha fazlası dahil olmak üzere, tarih boyunca tüm yetkili Yahudi dini öğretilerini kapsamaya hizmet eder. "Yasa"  olarak çevrilmesi, Talmud Tora (תלמוד תורה, "Tevrat çalışması") terimiyle özetlenen fikri anlamaya engel olabilir.

Kutsal Kitap'ın ilk bölümünün en eski adı "Musa'nın Tevrat'ı" gibi görünüyor. Ancak bu unvan ne Tevrat'ın kendisinde ne de Sürgün öncesi peygamberlerin edebi eserlerinde bulunur. Joshua  ve Krallar  'da görünür, ancak orada akademik Kutsal Kitap eleştirisine göre tüm külliyatı ifade ettiği söylenemez. Buna karşılık, Sürgün sonrası eserlerde kullanımının daha kapsamlı olması olasılığı vardır. Diğer erken dönem başlıkları "Musa'nın Kitabı"  ve "Tevrat'ın Kitabı"  idi; bu "Tanrı'nın Tevrat Kitabı"nın kısaltılmış hali gibi görünüyor.

Alternatif isimler
Hristiyan bilginler genellikle İbrani Kutsal Kitabı'nın ilk beş kitabına beş parşömen anlamında 'Pentateuch' ( ) olarak atıfta bulunurlar. Beş parşömen ilk kez İskenderiye'nin Helenistik Yahudiliğinde kullanılan bir terimdir.

İçindekiler
Tora, Tanrı'nın dünyayı yaratması ile başlar, İsrail halkının başlangıcı, Mısır'a inişleri ve Tevrat'ın Sina Dağı'nda verilmesiyle devam eder. Musa'nın ölümüyle, İsrail halkının vaat edilen Kenan topraklarına geçmeden hemen önce sona erer. Anlatıya serpiştirilmiş olarak, açıkça verilen belirli dini yükümlülükler ve medeni yasalar içeren öğretiler (On Emir gibi ) yanında anlatıya gömülü ( Çıkış 12 ve 13 Fısıh kutlama yasalarında olduğu gibi) emirler de içerir.

İbranice'de, Tora'nın beş kitabı, her kitaptaki işaretlerle tanımlanır; kitapların temel temasını yansıtan İngilizce isimleri Yunanca Septuagint'ten türetilmiştir

 Bəreshit (בְּרֵאשִׁית, kelimenin tam anlamıyla "Başlangıçta")— Genesis, Γένεσις'dan (Génesis, "Yaratılış")
 Shəmot (שְׁמוֹת, kelimenin tam anlamıyla "İsimler")— Exodus, Ἔξοδος'dan (Éxodos, "Çıkış")
 Vayikra (וַיִּקְרָא, kelimenin tam anlamıyla "Ve O çağırdı")— Levililer, Λευιτικόν'dan (Leuitikón, "Levililer ile ilgili")
 Bəmidbar (בְּמִדְבַּר, kelimenin tam anlamıyla "çölde [of]")— Sayılar, Ἀριθμοί'dan (Arithmoí, "Sayılar")
 Dəvarim (דְּבָרִים, kelimenin tam anlamıyla "Şeyler" veya "Kelimeler")— Tesniye, Δευτερονόμιον'dan (Deuteronómion, "İkinci Kanun")

Bereşit/Yaratılış

Yaratılış, Tevrat'ın ilk kitabıdır. İlkel tarih (bölüm 1-11) ve Ataların tarihi (12-50 bölümler) olmak üzere iki bölüme ayrılabilir.

İlkel tarih, yazar veya yazarların Tanrının doğası ve insanın yaratıcısıyla ilişkisi hakkındaki anlayışlarını ortaya koyar: Tanrı, insanlık için iyi ve uygun bir dünya yaratır, ancak insan onu -günahla- bozar, Tanrı insan ve Tanrı arasındaki ilişkiyi yeniden kurmak üzere  yaratılışı yok etmeye ve yalnızca doğru yolda olan Nuh'u kurtarmaya karar verir.

Ataların tarihi, Tanrı'nın seçilmiş halkı olan İsrail'in tarih öncesini anlatır. Tanrı'nın emriyle Nuh'un soyundan gelen İbrahim, oğlu İshak ve torunu Yakupla birlikte kendi yurdundan Kenan diyarına göç eder ve orada yerleşirler. Yakup'un adı İsrail olarak değiştirilir ve oğlu Yusuf aracılığıyla (İsrail oğulları) Mısır'a inerler, evlerinde toplam 70 kişi bulunur ve Tanrı onlara büyük bir gelecek vadeder. Yaratılış, İsrail'in Mısır'da, Musa'nın gelişine ve Çıkış'a hazır olmasıyla sona erer. Anlatı, Tanrı ile olan bir dizi antlaşma ile noktalanır ve kapsamı art arda tüm insanlıktan (Nuh ile olan antlaşma) tek bir insanla (İbrahim ve onun soyundan İshak ve Yakup aracılığıyla) özel bir ilişkiye doğru daralır.

Şemot/Çıkış

Çıkış, Tevrat'ın ikinci kitabıdır. Kitap, eski İsraillilerin, kendi halkı olarak İsrail'i seçen Tanrı Yahve'nin gücüyle Mısır'da kölelikten kurtuluşlarını anlatıyor. Yahve, efsanevi On Bela ile onları esir alanlara korkunç zararlar veriyor. Peygamber Musa'nın önderliğinde Sina Dağına giderler. Yahve, sadakatleri karşılığında onlara Kenan ülkesini vaat eder.

İsrailliler, onlara Kutsal Çadırı inşa etmek için talimatlarını veren, gökten gelip onlarla birlikte yaşayacağı ve Kenanı ele geçirmek için yapılacak kutsal savaşta onlara önderlik edeceği, onlara barış ve zafer vadeden RAB ile bir antlaşma yaparlar.

Modern bilim, genel olarak başlangıçta Musa'nın kendisine atfedilen kitabı, daha önceki yazılı ve sözlü geleneklerden gelen, son revizyonları Babil sürgünü (MÖ 6. yüzyıl) sonrasında yapılan, sürgün sonrası dönemin (MÖ 5. yy) bir ürünü olarak görür. Carol Meyers, çıkış hakkındaki yorumunda, İsrail'in kimliğinin tanımlayıcı özelliklerini sunduğu için, Kutsal Kitap'taki tartışmasız en önemli kitap olduğunu öne sürüyor: zorluklar ve kaçışla işaretlenmiş bir geçmişin anıları, İsrail'i seçen Tanrı ile bağlayıcı bir antlaşma ve topluluk yaşamının kurulması ve onu sürdürmek için yönergeler.

Vayikra/Levililer

Levililer Kitabı, İsraillilere inşa ettikleri kutsal Çadırı nasıl kullanacaklarına dair talimatlarla (Lev;1–10) başlar. Bunu, kesim ve yenmesine izin verilen hayvanları (ayrıca bkz: Kaşrut)içeren temiz ve kirli (Levililer 11–15) izler.

Bunu Kefaret Günü (Levililer 16) ve bazen çeşitli ahlaki ve ritüel yasaları içeren  Kutsallık Kodu (Levililer 17–26) olarak adlandıran bölüm izler. Levililer 26, Tanrı'nın emirlerine uymanın ve uymamanın ödül ve cezalarının ayrıntılı bir listesini sağlar.

Levililer 17, Tabernakle'da kurban sunumunu sonsuz bir kural olarak belirler, ancak bu kural kurban sunumu için izin verilen tek yerin Tapınak olarak belirlenmesi şeklinde daha sonraki kitaplarda değiştirilir.

Bamidbar/Sayılar

Sayılar, Tevrat'ın dördüncü kitabıdır. Kitabın uzun ve karmaşık bir tarihi vardır. Nihai şekli muhtemelen erken Pers döneminde (MÖ 5. yy) yazılmış Yahvist  bir eserin Rahipler tarafından yeniden düzenlemesinden oluşur. Kitabın adı, İsrailoğulları'na ait iki nüfus sayımından gelir.

Sayılar, İsraillilerin yasa ve antlaşmalarını Tanrı'dan aldıkları ve Tanrı'nın onların arasında, kutsal yerde ikamet ettiği Sina Dağı'nda başlar. Önlerindeki görev, Vaat Edilen Toprakları ele geçirmektir. İnsanlar sayılır ve yürüyüşe yeniden başlamak üzere hazırlıklar yapılır. İsrailliler yolculuğa başlarlar, ancak Musa ile Harun'un yetkisi ve yoldaki zorluklar karşısında "homurdanırlar". Tanrı bundan dolayı yaklaşık 15.000 kadarını helak eder. Kenan sınırlarına varır ve ülkeye casuslar gönderirler. Casusların Kenan'daki koşullarla ilgili korkunç raporunu duyunca, İsrailliler onu ele geçirmeyi reddeder. Tanrı, yeni bir nesil büyüyüp görevi yerine getirinceye kadar onları vahşi doğada ölüme mahkûm eder. Kitap, Moab ovalarında Ürdün Nehri'ni geçmeye hazır yeni nesil İsraillilerle sona eriyor.

Sayılar, İsrail oğullarının Mısır'dan çıkış ve Tanrı'nın vadettiği toprakları ele geçirme hikâyesinin doruk noktasıdır.. Tekvin'de tanıtılan ve Çıkış ve Levililer'de oynanan temalar şu sonuca varıyor: Tanrı, İsraillilere Kenan ülkesini mülk edineceklerini, büyük (sayısız) bir ulus olacaklarını, tanrıları ile özel bir ilişkiye sahip olacaklarına dair söz verir. Sayılar ayrıca kutsallığın, sadakatin ve güvenin önemini vurgular: Tanrı'nın varlığına ve peygamberlere rağmen, İsrailoğulları inançsızdır ve bu sebeple vadedilen toprağın ele geçirilmesi yeni yetişen nesle bırakılır.

Devarim/Tesniye

Tesniye, Tevrat'ın beşinci kitabıdır. Kitabın 1-30. bölümleri, Musa tarafından Moab ovalarında, Vaat Edilen Topraklara girmeden kısa bir süre önce İsraillilere verilen üç vaaz veya konuşmadan oluşur.

İlk vaaz, kendilerini bu günlere getiren  kırk yıllık çöl gezintilerini anlatır ve daha sonra Musa Yasası olarak anılacak olan yasa (veya öğretilere) uymaya yönelik bir teşvikle sona erer;

İkincisi, İsraillilere, Yahve'yi ve topraklara sahip olmalarının önşarta bağlandığı yasa (veya öğretileri) takip etmeleri gerektiğini hatırlatır; ve

Üçüncüsü, İsrail'in sadakatsiz olduğunu kanıtlaması ve böylece toprağı kaybetmesi durumunda bile, tövbe ile her şeyin eski haline getirilebileceği tesellisini sunar.

Son dört bölüm (31-34) Musanın Şarkısını, Kutsamasını, liderlik mantosunun Musa'dan Yeşu'ya geçişini ve son olarak ta Musa'nın Nibu Dağı'nda ölümünü anlatan kısımdır.

daha sonra Josiah (MÖ 7. yüzyılın sonları) zamanında bir milliyetçi reform programına uyarlandı ve modern kitabın son biçimi, Babil esaretinden dönüş ortamında ortaya çıktı. MÖ 6. yüzyılın sonlarında.

Modern bilginlerin geniş bir fikir birliği Musa'nın sözleri olarak sunulan ve Kenan'ın fethi öncesini anlatan hikâyenin kökenini, Asur'un Aram'ı işgali (8. yüzyıl) ardından güney Yahuda Krallığı'na getirilen Kuzey İsrail krallığından gelen geleneklerde görüyor.

MÖ 6. yüzyılın sonlarında Babil esaretinden dönüş ortamında ortaya çıkan son kitaba, Josiah (MÖ 7. yüzyılın sonları) zamanında milliyetçi bir reform uygulandı.

Birçok bilim insanı, kitabın, yazarlarına sağladığına inanılan Levililer kastının ekonomik ihtiyaçlarını ve sosyal statüsünü yansıttığını düşünüyor. Bu yazarlara topluca Tesniyeci denir.

En önemli ayetlerden biri Tesniye 6:4, Yahudi kimliğinin kesin ifadesi haline gelen Şema Yisraeldir; "Ey İsrail, işit: Tanrımız Yahve  birdir". 6:4–5 ayetleri ayrıca Büyük Emrin bir parçası olarak Markos 12:28–34  'de İsa tarafından alıntılanır.

Kaynak ve bileşim
Talmud Tevrat'ın, (Musa'nın ölümünü anlatan Tesniye son sekiz ayeti Yeşu tarafından olmak üzere) Musa tarafından yazıldığını iddia eder. Alternatif olarak, Raşi Talmud'dan bir alıntıyla "Tanrı onları konuştu ve Musa onları gözyaşlarıyla yazdı" şeklinde açıklama yapar. Mişna, Yahudiliğin temel bir ilkesi olarak Tevrat'ın ilahi kökenini içerir. Yahudi geleneğine göre Tevrat, İkinci Tapınak döneminde Ezra tarafından yeniden derlenmiştir.

Tevrat'ın yazılmasıyla ilgili uzun süre en çok kabul gören teori belgesel hipotezdi. Ayrıca, Tevrat'ın yazılması ve Tevrat anlatılarının Sümer efsaneleriyle benzer imgeler ve hikâyeler içermesi konusunda Muazzez İlmiye Çığ'ın görüşleri şöyledir: "İsrail bilginleri Babil kitaplıklarından aktarmışlar. MÖ 5. yüzyılda da Babil kralı Nebukadnezar Filistin'i alınca oradaki Yahudilerin en bilginlerini alıp Babil'e götürüyor. Onlar orada boş durmuyorlar, Sümer bilginlerinin aktardıkları bilgilerden yararlanıyorlar. Bilginler Babil'den döndükten sonra Tevrat yazılmaya başlanıyor."

Buna karşılık, modern bilimsel fikir birliği, düzensiz yazıcılığı reddederek Tevrat'ın birden fazla yazarı olduğunu ve kompozisyonun yüzyıllar boyunca gerçekleştiğini onaylar. Bununla birlikte, Tevrat'ın tam olarak oluşturulduğu süreç, dahil olan yazarların sayısı ve her bir yazarın tarihi ateşli bir şekilde tartışılmaktadır. 20. yüzyılda, daha sonra bir redaktör tarafından bir araya getirilen Jahwist (J), Elohist (E), Rahip (P) ve Tesniyeci (D) olmak üzere dört bağımsız kaynağı öne süren belgesel hipotez çevresinde bilimsel bir fikir birliği oluştu.  Bu kaynakların en eskisi J, MÖ 7. yüzyılın sonları veya 6. yüzyılda, en son kaynak P ise MÖ 5. yüzyılda yazılmıştır.

Belgesel hipotez etrafındaki fikir birliği, 20. yüzyılın son yıllarında değişti.  Bunun temeli sözlü yazılı kaynakların kökenlerinin araştırılmasıyla atıldı; görüş J ve E'nin yaratıcılarının yazarlar ve tarihçiler değil koleksiyoncular ve editörler olduğunu ima ediyordu.

Rolf Rendtorff, Pentateuch'un temelinin kısa, bağımsız anlatılarda yattığını, yavaş yavaş daha büyük birimlere dönüştüğünü, Tesniye, Rahip olmak üzere iki editoryal aşamada bir araya geldiğini savundu.

Buna karşılık, John Van Seters, Tevrat'ın mevcut bir çalışma külliyatına yapılan bir dizi doğrudan eklemeden türetildiğini öne süren tamamlayıcı bir hipotezi savunur.  Orijinal hipotezin eleştirisine yanıt veren ve hangi metnin hangi kaynaklardan geldiğini belirlemek için kullanılan metodolojiyi güncelleyen bir "yeni-belgesel" hipotez, diğerlerinin yanı sıra Kutsal Kitap tarihçisi Joel S. Baden tarafından savunulmaktadır.   Böyle bir hipotez İsrail ve Kuzey Amerika'da taraftar bulmaya devam ediyor.

Bugün bilim adamlarının çoğu, De Wette tarafından tarif edildiği gibi Josia'nın mahkemesinde üretilen (ve sürgün sırasında Musa'nın sözleri olarak tanımlamak için yeni bir çerçeve verilen) yasa kodundaki kökeniyle Tesniye'yi bir kaynak olarak kabul etmeye devam ediyor.

Çoğu bilgin ayrıca, kapsamı, özellikle de son noktası belirsiz olmasına rağmen, bir tür Rahip kaynağının var olduğu konusunda hemfikirdir.  Kalan kısım toplu olarak Rahip olmayan olarak adlandırılır, hem Rahiplik öncesi hem de Rahiplik sonrası materyali içeren bir gruplandırma.

Derleme tarihi
Son Tevrat, yaygın olarak Pers döneminin (MÖ 539-333, muhtemelen 450-350) bir ürünü olarak görülür.  Bu fikir birliği, Yahudi cemaatinin Babil'den dönüşte lideri olan Ezra'ya, çok önemli bir rol veren geleneksel bir Yahudi görüşünü yansıtmaktadır.  Tevrat'ın yapısını açıklamak için birçok teori geliştirildi, ancak ikisi özellikle etkili oldu.

İlki, 1985 yılında Peter Frei tarafından geliştirilen Pers İmparatorluğu yetkilendirmesidir; Teori İranlı yetkililerin Kudüs Yahudilerinden, özerkliğin bedeli olarak tek bir hukuk düzeni sunmalarını talep ettiğini ileri sürer. Eskenazi'ye göre Frei'nin teorisi, 2000 yılında düzenlenen disiplinler arası bir sempozyumda sistematik olarak "parçalanır", ancak Pers yetkilileri ile Kudüs arasındaki ilişki önemli bir sorun olarak kalmıştır.

Joel P. Weinberg ile ilişkilendirilen ve "Vatandaş-Tapınak Topluluğu" olarak adlandırılan ikinci teori, Exodus hikâyesinin, kendisine ait olanlar için fiili bir banka olarak hareket eden Tapınak çevresinde örgütlenmiş, sürgün sonrası Yahudi topluluğunun ihtiyaçlarına hizmet etmek için yazıldığını öne sürüyor..

Bilim adamlarının azınlık bir gurubu, Pentateuch'un nihai şekillenmesini biraz daha sonraya, Helenistik (333-164 BCE) ve hatta Haşmonayım (140-37 BCE) dönemlerine yerleştirirdi.  Örneğin Russell Gmirkin, MÖ 5. yüzyılın son çeyreğine tarihlenen Mısır'daki bir Yahudi kolonisinin kayıtları olan Elephantine papirüslerinin Fısıh bayramından bahsetmesine rağmen, yazılı Tevratın Exodus veya başka herhangi bir olayına atıfta bulunmadığına dayanarak Helenistik bir tarihlemeyi savunuyor.

El yazmaları;

Tevrat ve Yahudilik

Rabbinik yazılar, Sözlü Tevrat'ın Musa'ya, Ortodoks Yahudilik geleneğine göre MÖ 1312'de Sina Dağı'nda verildiğini belirtir. Ortodoks gelenek, Yazılı Tevrat'ın sonraki kırk yıl boyunca kaydedildiğini , Ortodoks olmayan birçok Yahudi bilgin ise Tevrat'ın birden fazla yazarı olduğu ve yüzyıllar boyunca yazıldığı konusundaki modern bilimsel fikir birliğini onaylar.

Talmud  Tevrat'ın Musa tarafından yazılışı konusunda iki görüş sunar. Bir görüş, Musa tarafından, yıllar boyunca yavaş yavaş, kendisine dikte edildiği gibi yazıldığını ve ölümüne yakın bitirdiğini, diğer görüş ise Musa'nın tüm Tevrat'ı ölümüne yakın, kendisine dikte edildiği şekliyle tek bir yazma ile yazdığını savunuyor.

Talmud , Tevrat'ın Musa'nın ölümünü ve gömülmesini konu alan son sekiz ayetinin Musa tarafından yazılamayacağını, yazının yalan olacağını ve bunların ölümünden sonra Yeşu tarafından yazıldığını söyler.

Abraham bin Ezra  ve Joseph Bonfils 'e göre bu ayetlerdeki ifadeler, insanların ancak Musa'nın zamanından sonra bilmesi gereken bilgileri sunmaktaydı. Joshuanın bu ayetleri Musa'nın ölümünden yıllar sonra yazdığını İbn Ezra ima etti, Bonfils ise açıkça belirtti.  Diğer yorumcular  bu pozisyonu kabul etmemekte ve Musa'nın bu sekiz ayeti yazmamasına rağmen, ayetlerin yine de ona dikte edildiğini ve Yeşu'nun Musa tarafından bırakılan talimatlara dayanarak onları yazdığını, Tevrat'ın sıklıkla henüz gerçekleşmemiş olan gelecekteki olayları tarif ettiğini iddiasıyla ileri sürerler.

Tüm klasik haham görüşleri, Tevrat'tın tamamen Musa ve tanrı kökenli olduğunu kabul eder. Günümüz Reformcu ve Liberal Yahudi hareketlerinin tümü, Muhafazakar Yahudiliğin çoğu görüşlerinde  belirtilen Musanın yazarlığını reddediyor.

Yahudi Efsanelerine göre, Tanrı dünyadaki her kabile ve millete yaklaşıp Tevratı sunmuş, fakat onlar Tevrat'ı, cahilliklerine bir mazeret olmasın diye reddetmiş ve Tanrı Tevrat'ı İsrailoğullarına vermişti. Bu kitapta Tevrat, yaratılan ilk şeylerden biri, kötü eğilimlere karşı çare  ve Tanrı'ya dünyanın yaratılışında insanı şerefli bir varlık kılacak tavsiye veren bir danışman olarak tanımlanmaktadır..

Ritüel kullanım

Tevrat okuma (İbranice: K'riat HaTorah), Tevrat parşömeninden bir dizi pasajın halka açık olarak okunmasını içeren Yahudi dini ritüelidir. Parşömeni sandıktan çıkarma, alıntıyı geleneksel ilahilerle söyleme ve sandığa iade etme töreninin tamamına atıfta bulunur.

Nehemya Kitabına göre Tora'nın halka açık düzenli okunması,Yahudi halkının Babil esaretinden dönüşünden sonra (MÖ 537) Kâtip Ezra tarafından başlatılır. Ortodoks Yahudiler, Kudüs'teki Tapınağın yıkılması (Ms.70) ndan bu yana iki bin yıldır değişmediğine inandıkları bir prosedüre göre Tevrat okurlar. 19. ve 20. yüzyıllarda Reform Yahudiliği ve Muhafazakar Yahudilik gibi yeni hareketler okuma pratiğine uyarlamalar yaptı, ancak Tevrat okumanın temel modeli genellikle aynı kaldı:

Haftanın belirli günlerinde, oruç ve bayram günlerinde sabah tapınmasının bir parçası olarak, yanı sıra Şabat, Yom Kippur'da ikindi ibadetinin bir parçası olarak, Tevrat tomarından Pentateuch'un bir bölümü okunur.

Şabat (Cumartesi) sabahları, tüm Tevrat'ın her yıl ardışık olarak okunması için seçilen haftalık bir bölüm (" peraşa ") okunur. Tüm Yahudi topluluklarının (Aşkenaz, Sefarad ve Yemenli) modern Tevrat parşömenlerinde bulunan bölümler, Mişna Tora, Tefillin Kanunları, Mezuza ve Tevrat Parşömenleri, Musa bin Meymun tarafından bölüm 8'de sağlanan sistematik listeye dayanmaktadır.

Meymun, Tevrat'ın peraşa bölümlemesini Halep Kodeksi'ne dayandırdı. Muhafazakar ve Reformcu sinagoglar, yıllık program yerine üç yılda bir peraşa okuyabilir.  Cumartesi öğleden sonraları, Pazartesi ve Perşembe günleri, bir sonraki Cumartesi bölümünün başlangıcı okunur. Yahudi bayramlarında, her ayın başı ve oruç günlerinde, güne bağlı özel bölümler okunur.

Yahudiler, okuma döngüsünün tamamlanması ve yeni başlangıç için yıllık bir tatil olan Simha Tora'yı kutlarlar.

Parşömenler bir kuşak, örtü, çeşitli süs eşyaları ve bir taç ile süslenir, ancak bu tür gelenekler sinagoglar arasında farklılık gösterir. Cemaatler geleneksel olarak Tora okunmak için gemiden çıkarıldığında, taşınırken ve kaldırılırken ve aynı şekilde, okuma sırasında otursalar bile, gemiye geri getirilirken saygı gösterirler.

Hukuk
Tevrat, anlatılar, kanun ve ahlak beyanlarını içerir. Toplu olarak, genellikle Kutsal Kitap yasaları veya emirleri olarak adlandırılan bu yasalara bazen Musa Yasası (Torat Moshɛ   veya Sina Yasası) olarak atıfta bulunulur.

Sözlü Tevrat
Rabbinik gelenek, Musa'nın Sina Dağı'nda 40 günde tüm Tevrat'ı öğrendiğini, kendisine Sözlü ve yazılı Tevrat'ın paralel olarak aktarıldığını söyler. Tora'nın kelimeleri ve kavramları tanımsız bıraktığı ve açıklama veya talimat olmadan prosedürlerden bahsettiği durumlarda, okuyucunun Sözlü Kanun veya Sözlü Tora olarak bilinen ek kaynaklardan eksik detayları bulması gerekir. Tora'nın açıklamaya ihtiyaç duyan  emirlerinden bazıları şöyle sıralanır:

 Tefillin : Tesniye 6:8'de belirtildiği gibi, tefilin kola ve başın üzerine gözler arasına yerleştirilmelidir. Ancak tefilinlerin ne olduğu ve nasıl yapılacağı konusunda herhangi bir detay verilmemiştir.
 Kaşrut : Çıkış 23:19'da da belirtildiği gibi, genç bir keçi annesinin sütüyle kaynatılamaz. Bu yasanın belirsiz doğasını anlamakla ilgili diğer birçok soruna ek olarak, Tora'da sesli harf karakterleri yoktur; okuma bilgisi sözlü gelenek tarafından sağlanır. Bu, özellikle bu yasayla ilgilidir, çünkü İbranice süt kelimesi (חלב), sesli harfler olmadığında hayvansal yağ için kullanılan kelimeyle aynıdır. Sözlü gelenek olmadan, ihlalin etin sütle mi yoksa yağla mı karıştırıldığında gerçekleşeceği bilinemez.
 Şabat yasaları: Şabat ihlalinin ciddiyeti, yani ölüm cezası ile, böyle ciddi ve temel bir emrin tam olarak nasıl yerine getirilmesi gerektiğine dair yönlendirmenin sağlanacağı varsayılabilir. Bununla birlikte, Şabat kuralları ve gelenekleri ile ilgili çoğu bilgi, Talmud'da ve Yahudi sözlü hukukundan türetilen diğer kitaplarda dikte edilmiştir.

Klasik haham metinlerine göre, bu paralel malzeme seti Sina'da Musa'ya onunla da İsrail'e iletilir. O zamanlar, herhangi bir yazının eksik olacağı ve yanlış yoruma ve suistimale maruz kalacağı için sözlü kanunun yazılması ve yayınlanması yasaktır.

Ancak sürgün, dağılma ve zulümden sonra bu gelenek, Sözlü Kanunun korunmasını sağlamanın tek yolunun yazılı olarak korumak olduğunun ortaya çıkmasıyla  sözlü yasa ortadan kalktı.

Sözlü gelenek çok sayıda Tannaim tarafından uzun yıllar süren çabalardan sonra, Mişna'nın (İbranice : משנה) yazılı bir versiyonunun derlenmesini üstlenen Haham Yehuda HaNasi tarafından, MS 200 civarında yazılı hale getirilir.

Aynı dönemden Mişna'ya girmeyen diğer sözlü gelenekler Baraita (dış öğreti) ve Tosefta olarak kaydedilir. Diğer gelenekler Midraş olarak yazılmıştır.

Devam eden zulmün ardından, Sözlü Kanun'un daha fazlasını yazma zorunluluğu ortaya çıktı. Mişna'nın yalnızca birkaç yüz sayfasında ima edilen çok daha fazla öğreti, ders ve gelenek, şimdi Gemara olarak adlandırılan binlerce sayfa haline geldi. Gemara, Babil'de derlenmiş ve Arami dilinde yazılmıştır. Mişna ve Gemara'ya birlikte Talmud denir. İsrailde hahamlar da geleneklerini toplayarak Kudüs Talmud'unda derlediler. Babil'de daha fazla haham yaşadığından, ikisinin ihtilafı halinde Babil Talmud'u geçerli sayılır.

Yahudiliğin Ortodoks ve Muhafazakar dalları, bu metinleri, sonraki tüm halakha ve Yahudi kanunlarının temeli olarak kabul eder.

Reformist ve Yeniden Yapılanmacı Yahudilik, bu metinlerin veya bu konuda Tevrat'ın kendisinin normatif hukuku (bağlayıcı olarak kabul edilen yasalar) belirlemek için kullanılmasını reddeder, ancak onları Tevrat'ı ve onun tarih boyu gelişimini anlamak için gerçek ve tek kaynak kabul eder.

Hümanist Yahudilik, Tevrat'ın tarihsel, politik ve sosyolojik bir metin olduğunu kabul eder, ancak Tora'nın her kelimesinin doğru ve hatta ahlaki olduğuna inanmaz. Hümanist Yahudilik, sadece Tevrat'ın değil, tüm Yahudi deneyiminin Yahudi davranış ve ahlakının kaynağı olması gerektiğine inanır, Tora'yı sorgular ve onunla aynı fikirde olmamaya isteklidir.

Harflerin ilahi önemi, Yahudi mistisizmi
Kabalistler, Tora'nın sözlerinin yalnızca ilahi bir mesaj vermekle kalmayıp, aynı zamanda kendilerini aşan çok daha büyük bir mesaja da işaret ettiğini savunurlar. Böylece, bir kotso shel yod (קוצו של יוד), İbranice yod (י) harfinin serifi, en küçük harf veya dekoratif işaretler veya tekrarlanan kelimeler kadar, küçük bir işaretin bile, Tanrı tarafından oraya öğretmek için konduğuna inanırlar.

Bu, yod'un "Ben senin Tanrın RAB'bim" (  Çıkış 20:2) veya "Ve Tanrı Musa'ya şöyle dedi" (  6:2)  ifadesinde olup olmamasından bağımsızdır .

Benzer bir şekilde, Rabbi Akiva'nın (c. 50 – c. 135 CE), Tora'daki her edattan (את) yeni bir yasa öğrendiği söylenir (Talmud, risale Pesachim 22b); edat kendi başına anlamsızdır ve yalnızca doğrudan nesneyi işaretlemeye yarar. Başka bir deyişle, Ortodoks inancına göre, "Ve Tanrı Musa'ya şöyle dedi: ..." sözü, gerçek ifadeden daha az kutsal değildir.

Diğer dinlerde

Samiriyelilik

Musa'nın beş kitabı, Samiriyeliliğin kutsal metin kanonunun tamamını oluşturur.

Hristiyanlık
Farklı Hristiyan mezheplerinin Kutsal Kitap kanonlarında Eski Ahit'in biraz farklı versiyonları olmasına rağmen, Tevrat "Musa'nın Beş Kitabı" (veya "Musa Yasası") olarak hepsinde ortaktır.

İslâm
İslam, orijinal Tevrat'ın Tanrı tarafından gönderildiğini belirtir. Kuran'a göre Allah şöyle buyurur: "Sana Kitap'ı, kendinden öncekileri doğrulayıcı olarak hak ile indiren O'dur. Tevrat'ı ve İncil'i indirdi." (Âl-i İmrân Suresi) MüslümanlarTevrat olarak adlandırır ve onu Tanrı'nın Musa'ya verdiği söz olarak kabul ederler. Bununla birlikte, kendi kendini kanıtlayan Müslümanların çoğu, bu orijinal vahyin zaman içinde Yahudi yazıcılar tarafından bozulduğuna (tahrif) (ya da sadece zamanın geçmesi ve insanın yanılabilirliği ile değiştirildiğine) inanmaktadır. Kuran'da Tevrat, İslam'da her zaman saygıyla anılır. Müslümanların Tevrat'a ve Musa'nın peygamberliğine inanmaları İslam'ın temel ilkelerinden biridir.

Ayrıca bakınız

 Babil Sürgünü
 Belgesel hipotez
 En'am Suresi
 Musa
 Nuh Tufanı
 On Emir
 Ölü Deniz parşömenleri
 Furkan

Kaynakça

İbranice deyişler
Tevrat

Tevrat


Audrey Fontaine (* 24. März 1992) ist eine französische Badmintonspielerin.

Karriere
Audrey Fontaine gewann in ihrer Heimat vier nationale Nachwuchsmeistertitel. Bei den Turkey International 2010 wurde sie Zweite im Damendoppel, bei den Finnish International 2012 Dritte im Mixed. 2010 nahm sie an den Badminton-Weltmeisterschaften teil, 2011 und 2012 an den Mannschaftseuropameisterschaften. 2012 wurde sie auch erstmals französische Meisterin.

Sportliche Erfolge

Referenzen

Badmintonspieler (Frankreich)
Teilnehmer an den Europaspielen (Frankreich)
Teilnehmer der Europaspiele 2015
Teilnehmer der Mittelmeerspiele 2013
Französischer Meister (Badminton)
Franzose
Geboren 1992
Frau

Audrey Fontaine


المفصل القصي الترقوي  مفصل ثنائي له قسمان يفصل بينهما قرص مفصلي.

يدخل في تكوين المفصل القصي الترقوي من مساحات العظام التالية:
 النهاية القصية من عظم الترقوة.
 والجزء العلوي وكذلك الجانبي من مقبض القص، (الثلمة الترقوية لمقبض القص) (clavicular notch).
 وغضروف الضلع الأول.

ويرى تكوين المفصل من الخارج من خلال الثلمة فوق القصية (Suprasternal notch) أو الثلمة الوداجية (jugular notch).

مراجع

انظر أيضا
تستخدم هذه المقالة المصطلحات التشريحية، انظر: مصطلحات تشريحية.
 كتف.
 المفصل الأخرمي الترقوي.
 مفصل الكتف.

روابط خارجية

 Overview at ouhsc.edu

صدر الإنسان
مفاصل
مقالات تتضمن نصوصا من الطبعة العشرين لكتاب تشريح جرايز (1918)

مفصل قصي ترقوي


قرنة شهوان هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء المتن في محافظة جبل لبنان.

التسمية
اسم شهوان يعني الجاه أي الحكم، أو الحاكم. وشهوان هو أحد الفرسان العرب من جزيرة العربية ومن قبيلة بني هاجر وقد قام في زمانه بإخضاع العديد من القبائل وأصبحت خاضعة له وخصوصاً القبائل التي كانت مشاكسة بلغة العصر الحاضر وقد استعان به كل الملوك والسلاطين والأمراء في إخضاع من لا يمكن إخضاعهم لحكمهم. وقد فعل حتى ذاع صيته وانتشرت شجاعته وإقدامه من جنوب جزيرة العرب وحتى جزيرة "وان" والواقعة في ديار بكر بين تركيا وإيران وأصبح يطلق على من سكن حول الجزيرة تابعي "شاه وان" أي حاكم جزيرة وان " ومن شدة صلابته كانت الدهماء فرسه وكانت أشد الخيول في المعارك وأفضل الخيول في الوقت الحاضر من سلالتها وسميت باسمه. وكان شهوان يخضع القبائل والمناطق ويترك عليها حكاما آخرين غيره فلم يستقر في الحكم ولكنه ساهم في تدعيم حكم الآخرين وكانت له صولات في الحروب والغزوات كفارس ولم يستقر كحاكم. وكان الرجل من القوة ما يفوق 40 رجلا أحمر البشرة ومستدير الوجه يخرج من عينيه الشرر تهابه وتتأبى شرة القبائل والشعوب التي يمر بها كريم جواد قوي لا يخاف والعنقاء خليلته كثير التزوج وفي لذا استعان به الملوك والأمراء .

مراجع

انظر أيضا
 لقاء قرنة شهوان

أماكن مأهولة في قضاء المتن
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
قرى لبنان

قرنة شهوان


An Vanda bensonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni James Bateman. An Vanda bensonii in nahilalakip ha genus nga Vanda, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vanda

Vanda bensonii


David Preiss (* 21. Januar 1947 in der Tschechoslowakei) ist ein tschechisch-britischer Mathematiker, der sich mit reeller Analysis und geometrischer Maßtheorie beschäftigt.

Preiss studierte ab 1965 an der Karls-Universität Prag, wo er 1970 bei Ladislav Mišík (1921–2001) promoviert wurde (RNDr.) und 1979 seinen Kandidatentitel erwarb (C Sc.). Er war bis 1990 an der Karls-Universität und danach Professor am University College London (Astor Professor of Pure Mathematics). Zurzeit ist er Professor an der University of Warwick.

Er befasste sich unter anderem mit geometrischer Maßtheorie (z. B. Regularitätsfragen von Strömen, Maßen und Mengen, mathematische Theorie von Fraktalen, Lipschitz Lösungen partieller Differentialgleichungen), nichtlinearer geometrischer Funktionalanalysis (Fragen der Differenzierbarkeit, Isomorphismusprobleme von Banachräumen, Mengenmaße in unendlich dimensionalen Räumen) und klassischer reeller Analysis (Differenzierbarkeitsprobleme, Beschreibung von Ableitungen, verallgemeinerten Integralen, Struktur von Untermengen der reellen Zahlengeraden).

2012 erhielt er den Ostrowski-Preis und 2008 den Pólya-Preis der London Mathematical Society, deren Ratsmitglied (Council member) er zeitweise war. Er ist Fellow der Royal Society (2004) und seit 2003 Ehrenmitglied der Gelehrten Gesellschaft der Tschechischen Republik. 2010 war er Invited Speaker auf dem Internationalen Mathematikerkongress in Hyderabad (Differentiability of Lipschitz functions, structure of null sets and other problems, mit Marianna Csörnyei, Giovanni Alberti) und 1990 auf dem ICM in Kyōto (Differentiability and measures in Banach spaces).

Er war in den Herausgebergremien von Proceedings of the American Mathematical Society, Real Analysis Exchange, Commentationes Mathematicae Universitatis Carolinae und Mathematika.

Schriften
Geometry of measures in Euclidean n-space: distribution, rectifiability, and densities, Annals  of Math. (2) 125 (1987), 537–643.
Geometric measure theory in Banach spaces, in W. B. Johnson, Joram Lindenstrauss (Herausgeber) Handbook of the Geometry of Banach spaces, North Holland, Band 2, 2003, S. 1519–1546
mit Joram Lindenstrauss, Jaroslav Tiser Frechet differentiability of Lipschitz functions and porous sets in Banach spaces, Princeton University Press, Annals of Mathematical Studies, 2012

Weblinks
Homepage
Webseite an der Universität Warwick
Eintrag bei der Gelehrten Gesellschaft der Tschechischen Republik
Alte Webseite am University College London

Einzelnachweise

Mathematiker (20. Jahrhundert)
Brite
Tscheche
Geboren 1947
Mann

David Preiss (Mathematiker)


Malý Cetín este o comună slovacă, aflată în districtul Nitra din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 411 locuitori.

Istoric
Localitatea Malý Cetín este atestată documentar din 1113.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Malý Cetín


Grégory "Greg" Wathelet (* 10. September 1980 in Huy) ist ein belgischer Springreiter.

Im August 2015 belegte er Rang 16 der Weltrangliste.

Werdegang

Von 2002 bis 2005 ritt Wathelet für den Stall Haras des Hayettes.

Von Herbst 2005 bis November 2007 ritt Wathelet für den ukrainischen Milliardär Oleksandr Onischtschenko und startete somit im Sport für die Ukraine. Nachdem Onischenko Wathelets bestes Pferd verkauft hatte, begann der Anfang vom Ende der Partnerschaft.

Während der Schlussfeier der Olympischen Sommerspiele 2020 war er der Fahnenträger seiner Nation.

Inzwischen ist er selbständig und dafür bekannt, junge Pferde auf Grand-Prix-Niveau auszubilden, um sie dann weiter zu verkaufen.

Pferde (Auszug)

 Conrad de Hus (* 2005), brauner Holsteiner Hengst, Vater: Con Air
 Cadjanine Z (* 2002), braune Zangersheider Stute, Vater: Canabis Z, Muttervater: Feinschnitt I Z; zuvor von Patrick Spits geritten, seit Juli 2013 von Rodrigo Pessoa geritten
 Copin van de Broy, ab Ende 2011 von Marcus Ehning geritten, seit 2014 von Quentin Judge geritten.
 Crushing Z (* 2000; † 2012), Schimmelstute, Vater: Carthago Z, Anfang 2012 aufgrund einer Kolik bei der Sunshine Tour eingegangen

Erfolge
 Olympische Sommerspiele:
 2012, London: 13. Platz mit der Mannschaft, 29. Platz im Einzel – mit Cadjanine Z
 Weltreiterspiele:
 2006, Aachen: 4. Platz mit der Mannschaft, 26. Platz im Einzel – mit Loriot
 Europameisterschaften:
 2007, Mannheim: 9. Platz mit der Mannschaft, 40. Platz im Einzel – mit Lantinus
 2011, Madrid: 7. Platz mit der Mannschaft, 24. Platz im Einzel – mit Copin van de Broy
 2015, Aachen: 11. Platz mit der Mannschaft, Silbermedaille im Einzel – mit Conrad de Hus
 Belgische Meisterschaften:
 2013, Lanaken: 1. Platz mit Dream of India

Weitere Erfolge (Auswahl)
 2017: 1. Platz beim Großen Preis des CHIO Aachen (mit Coree)
 2011: 1. Platz Weltcup in Mechelen (mit Copin van de Broy)
 2006: 1. Platz Großer Preis der Sunshine Tour (mit Lord II Z), 1. Platz im Großen Preis von Hamburg (mit Countdown)
 2005: 1. Platz beim Derby in La Baule (mit Hugo Gesmeray)

Weblinks

 Internetseite von Grégory Wathelet
 Eintrag bei olympics.com (englisch)

Einzelnachweise

Springreiter
Reiter (Belgien)
Olympiateilnehmer (Belgien)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020
Reiter (Ukraine)
Belgier
Geboren 1980
Mann

Grégory Wathelet


التقويم الأكدي أو التقويم الآشوري هو التقويم الذي كان يستخدمة الأكديون والعموريون والآشوريين في بلاد الرافدين في سوريا والعراق وبقي مستعملاً منذ 4747 ق.م إلى 100 م. ولا يزال يستعمل كتقويم قومي من قبل بعض الآشوريين في العراق وسوريا وذلك بشكل مبسط واجتهادات غير موثقة.

والسنه الاكدية تبدأ بشهر نيسان حسب التقويم البابلي وتنتهي بشهر اذار
وقد كانت بداية التقويم الاكدي (الاشوري) في 4750 ق م
وكانت بدايته شرق كركوك في الشمال الشرقي للعراق في منطقة جرمو التي تعد واحدة من أقدم الجماعات الزراعية القروية في العالم
ومن الأشهر الاكادية واشهرها:

 نيسان/ هو شهر الاله (أنو وبعل)
 أيار/ وهو شهر الاله (ايا) سيد الشعوب
 تموز / هو شهر الاله (نتورتو)البطل الكبير
 ايلول / هو شهر الاله (عشتار) سيدة الشعوب
 تشرين الأول / هو شهر الاله (شمش) بطل كل العالم
 تشرين الثاني/ شهر اراه ساحين شهر الاله (مردوخ) أكثر الالهة حكمة
 كانون الأول/ شهر كسلق شهر الاله (نركال) البطل الكبير
 كانون الثاني / شهر تبت شهر الاله بابسوكال وزير الاله انو والاله عشتار
 شباط / شهر الاله (ادد) سيد المياه والسماء والأرض
 اذار / وهو شهر الالهه السبعة (الالهه العظام)

ولا يزال يعُمل بهذا التقويم في العراق وفي الدول العربية كذلك في تركيا ولفضه شباط ونيسان وحزيران وتموز وايلول ما زالت تستعمل في اللغة التركية إلى جانب لفضة (اوجاق _كانون الثاني) و(سارت_ اذار) و(ايكيم_ تشرين الأول) و(قاس_تشرين الثاني) و(ارالف_ كانون الأول)و(اجاك_ كانون الثاني)

السنة البابلية الاشورية
ان تأريخ بلاد النهرين موغل في القدم ويعود إلى أكثر من ثمانية آلاف سنة، وقد حدد من خلال التنقيبات والمكتشفات الاثارية وبالتحديد في منطقة (جرمو) التي تعد من أقدم المستوطنات الزراعية في بلاد النهرين بل وفي الشرق الادنى عامة.وقد اكتشفت في عام 1948 عندما باشرت في التنقيب فيها بعثة اثارية أمريكية من جامعة شيكاغو، إذ اسفرت هذه التنقيبات عن وجود دلائل تشير إلى ان سكان هذه المنطقة كانوا يعيشون في بيوت بسيطة، ويعود عهد هذه المستوطنة الزراعية التي تقع اثارها على بعد 11 كم شرق جمجمال وحسب الاختبارات التي اجريت على طبقات الأرض بواسطة الكربون الاشعاعي إلى 8830 سنة وفي اختبار اخر إلى 11240 سنة.

في خلال المكتشفات وجدت أسماء لسبعة عشر حاكماً حكموا في جرمو في فترات متأخرة، وكان الخامس عشر بينهم هو (اشبويا) الذي بنى من الحجارة والطين بيتاً للاله اشور وسماه (هيكل الاله اشور) وكتب بالخط المسماري يقول: «بنيت البيت للاله اشور...» وقد اوصى اشبويا الحكام الملوك الذين ياتون من بعده بهدم البيت ويعيدون بناءه من جديد كل 250 سنة لكي يشعر الاله اشور انه بعد كل مثل هذه الحقبة يعيش في بيت جديد.
ان هذه المكتشفات الأثرية تؤكد بشكل قاطع تاريخ الوجود الاشوري في بلاد النهرين وبذلك فهي تدحض نظرية تسلسل الاشوريون من العنصر السامي في موجات قدمت من الجنوب والتي تتحدد بفترة تقارب أربعة آلاف سنة ق.م وفق التوراة التي تستند إلى تاريخ إعادة القائد سركون الأول الحكم من سيطرة الموجات الغازية القادمة من مناطق في منغوليا وسيطرتها على البلاد لفترة تقارب 200 سنة.
وفي اكتشافات منفصلة فقد اشارت الكتابات التي دونت على أحد الالواح الطينية التي تعود إلى القرن التاسع قبل الميلاد بان أحد الملوك الاشورين اعاد بناء هيكل الاله اشور للمرة الثانية والعشرين حسب توصية اشبويا.
ومن خلال هذا الرقيم الطيني تم ايجاد الفترة التي حكم فيها اشبويا وهي 4700 سنة ق.م.وقد اكدت هذه التواريخ الاختبارات التي اجريت بواسطة الكاربون الشعاعي والتي طابقت الارقام النعتمدة من الالواح الطينية، فاعتمدت سنة 4750 تأريخاً لبناء هيكل الاله اشور وبداية التقويم البابلي الاشوري العراقي.

والعام (2003 م) يصادف سنة 6753 بابلية اشورية عراقية.

المراجع

ت
تقويم

التقويم الأكدي


Cryptanthus capitatus é uma espécie de  planta do grupo Cryptanthus, da família das bromélias.

Taxonomia
A espécie foi decrita em 1994 por Elton Martinez Carvalho Leme, tendo o espécime tipo sendo coletado em 1987.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e herbácea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada nos estados brasileiros de Espírito Santo
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial.

Cryptanthus
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo
Plantas descritas em 1994

Cryptanthus capitatus


محمد مدبولي (1938 - 5 ديسمبر 2008). ناشر مصري راحل ومؤسس مكتبة مدبولي في القاهرة، ومالك إحدى أشهر دور النشر المصرية على مدى 50 عاما.

بدأ مدبولي «عصاميا» ببيعه للكتب من خلال عربة، ليصير لاحقا صاحب دار نشر شهيرة ذات سمعة في مصر وخارجها.، واشتهر «بليبراليته» في نشر الكتب والمطبوعات التي كانت أحيانا مثارا للجدل سواء من جهة كتابها أو من جهة ماتحويه.

وعرف بأنه كان رجلاً شديد التواضع، فحتى بعد خمسين عاما من النجاح، ظل يقف على باب جناحه الصغير السنوي بمعرض الكتاب ليسلم كتبه بنفسه إلى مشترييها ويحييهم.

نشر عدة مؤلفات للدكتورة نوال السعداوي بينها كتاب «الشيوخ المودرن وصناعة التطرف الديني»، حيث داهمت شرطة المصنفات الفنية مكتبته وقتها، وقبضت على أحد العاملين بها وتحفظت على النسخ المتبقة من الكتاب بتعليمات من مجمع البحوث الإسلامية بالقاهرة.
في العام 1991 تعرض مدبولي لتهديدات من قبل متطرفين أصوليين بسبب توزيعه رواية بعنوان «مسافة في عقل رجل»، حيث صدر حكم قضائي بسجنه في نفس السنة بتهمة «ازدراء الأديان». تضامن معه المثقفون حتى أن الرئيس المصري أوقف تنفيذ الحكم.

انتقل لمستشفى القوات المسلحة بالمعادي للعلاج حيث ظل عدة أيام، ليتوفى في 5 ديسمبر 2008 وليصلى عليه في «مسجد السيدة نفيسة» ويدفن في «مقابر 6 أكتوبر».

دخل مدبولي موسوعة أعلام مصر في القرن العشرين التي صدرت عن وكالة أنباء الشرق الأوسط بوصفه ابرز ناشري مصر.

وصلات خارجية
 حياة محمد مدبولي مع صورة له أمام مكتبته
 حوار مع محمد مدبولي بجريدة الشرق الأوسط

مراجع

مواليد 1938
أشخاص مصريون في القرن 20
ناشرون مصريون
وفيات 2008
أشخاص مصريون في القرن 21
وفيات بعمر 69

محمد مدبولي


Olaylar
 Arap-Bizans Savaşları: Mesleme bin Abdülmelik komutasındaki Emevi ordusu günümüzde Konya'nın Bozkır ilçesi olan İsauria kentine saldırdı.
 İki yıl uğraştan sonra, Kuteybe bin Müslim, Buhara'yı ele geçirdi. Toharistan prensi Emeviler'e karşı ayaklandı fakat ayaklanma süratle bastırıldı.

Doğumlar
 18 Kasım - İmparator Kōnin, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 49. imparatoru (ö. 782)

Ölümler
 Enes bin Mâlik, sahabe (d. 612)
 Gotfrid, Bavyera'ya hükmeden Agilolfing Hanedanı'na mensup Almanya dükü
 Nizek Tarhan, Kuteybe bin Müslim'in emriyle boynu vurularak öldürülen Türk beyi

Kaynakça

709


Isla de Koh Kong es una isla en el país asiático de Camboya, que se encuentra cerca de la ciudad de Koh Kong, y es parte de la provincia de Koh Kong al oeste de Camboya.

Koh Kong o Koh Kong Kroah en la lengua local, es la isla más grande de Camboya ubicada a 22 kilómetros al sur de la ciudad de Koh Kong. Posee 22 kilómetros de largo y 6 km de ancho y tiene una sola aldea, la localidad pesquera llamada Alatang, en la esquina sureste de la isla. El lado oeste cuenta con seis playas tropicales, la mayoría con sus propias lagunas de agua dulce natural que llega a los ríos desde las cumbres de altas montañas.

Véase también
 Geografía de Camboya
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de la Isla en Wikimapia

Archipiélagos e islas de Camboya

Isla de Koh Kong


Barak Ovası, Gaziantep ili sınırları içerisinde yer alır. Gaziantep Platosu'nun bir bölümünü oluşturur. Denizden yüksekliği 375 metredir. Yazları Genel olarak Sıcak Ve Bunaltıcı olur Ortalama sıcaklık 40•C - 48•C arasında olur. Fırat Nehrinden Dolayı Nisbetende Nem Olmaktadır. Akdeniz İklimini Taşır Zeytin , Palmiye vb. Akdeniz Bitkileri Ve Ağaçları Yetişmektedir. Kışları Ilık Ve Yağışlı Geçer. Hava sıfırın altında düşmediği için don olayları ve kar yağışı çok nadir görülmektedir.Fırat kenarında Sıcak Ve Bereketli Toprakları Olduğu İçin Türkiyenin En Çok Nane Üretim Yeri Ünvanını Taşır. Türkiyenin %80 nane ihtiyacını bu bölge karşılar. Elifoğlu , Keleklioğlu Mahalleleri Nane Üretiminde Önde Olan Mahallelerdir.

Genel olarak Oğuzeli, Nizip, Karkamış ilçelerini içine alarak Suriye sınırına kadar uzanır.

Barak adını buraya yerleşen Türkmen topluluğunun isminden almaktadır. Nüfusun tamamına yakını Türkmenlerden oluşur. Barak ovasına gelen Türkmenlerin Horasan'dan ve Firuzabad (İran) şehrinden geldiği söylenmektedir.

Kaynakça

Gaziantep ilindeki yeryüzü şekilleri
Türkiye'deki ovalar

Barak Ovası


Ne vous mariez jamais () est un film américain réalisé par Marshall Neilan et Victor Heerman, sorti en 1920.

Synopsis

Fiche technique
 Titre original :
 Réalisation : Marshall Neilan et Victor Heerman
 Scénario : Marion Fairfax
 Producteur : 	Marshall Neilan
 Photographie : Henry Cronjager, David Kesson
 Production : Marshall Neilan Productions
 Distribution : First National Exhibitors' Circuit
 Durée : 60 minutes
 Date de sortie :
  (USA)
  (France)

Distribution

Matt Moore : Joe Benson
Marjorie Daw : Dorothy Whynn
Thomas Jefferson : Mr. Dow
Mayme Kelso : Mrs. Dow
Betty Bouton : Barbara Dow
Christine Mayo : Myra Gray
Herbert Standing : John Sitterly
David Butler : Bill Fielding
Wesley Barry : Bellhop
Tom Wilson : House Detective

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Film américain sorti en 1920
Comédie américaine
Film muet américain
Film américain en noir et blanc
Film réalisé par Marshall Neilan

Ne vous mariez jamais


وزارة الصحة السعودية هي الوزارة المسؤولة عن الصحة العامة للمواطنين بالمملكة العربية السعودية ورسم خطة السياسة الصحية بالمملكة تأسست عام 1370هـ مع تأسيس مجلس الوزراء السعودي ويتولى رئاستها الآن فهد الجلاجل.

بحسب تقرير التنافسية العالمي 2019 تقدمت المملكة 6 مراكز عن العام 2018 في مؤشر الصحة لتحل في الترتيب 58 عالميا.

نشأة وزارة الصحة
أنشأ الملك عبد العزيز بعد سيطرته على الحجاز مصلحة الصحة العامة عام 1343هـ/1925م ومقرها مكة المكرمة، على أن تكون لها فروع أخرى في شتى المناطق، وبعد فترة وجيزة، أنشأت مديرية الصحة العامة والإسعاف في 1344هـ/1925م بهدف الاهتمام بشؤون الصحة والبيئة، والعمل على إنشاء المستشفيات والمراكز الصحية في جميع أنحاء المملكة، وما واكبه من إصدار اللوائح التنظيمية؛ لضمان ممارسة مهنة الطب والصيدلة، وفق عدد من الضوابط والمعايير التي أسهمت في تحسين قطاع الصحة وتطويره في المملكة.

وبسبب تزايد الخدمات الصحية المقدمة التي تقدمها الدولة في جميع أنحاء البلاد، إضافة إلى ما يتم تقديمه من خدمات صحية للحجاج، وبعد ازدياد أعداد المستشفيات والمراكز الصحية جاء إنشاء المجلس الصحي العام كأعلى هيئة إشرافية في البلاد، وقد تكوَّن المجلس من قيادات رفيعة المستوى بالمملكة، وكان التركيز الأكبر خلال تلك الفترة منصبًا على تطوير الخدمات الصحية ورفع كفاءات العاملين في هذا القطاع الحيوي المهم، إلى جانب مكافحة الأمراض والأوبئة المنتشرة آنذاك.

وفي 26 شعبان 1370هـ، صدر المرسوم الملكي بإنشاء وزارة الصحة، ليتولى هذا الجهاز الإشراف الكامل على الشؤون الصحية بالمملكة.

أهدافها
توفير الرعاية الصحية، وتعزيز الصحة العامة، والوقاية من الأمراض، ووضع القوانين واللوائح المنظمة للقطاع الصحي العام والخاص ومراقبة أدائه، مع الاهتمام بالجانب البحثي والتدريب الأكاديمي ومجالات الاستثمار الصحي.

برامج التحول الصحي

التحول المؤسسي ونموذج الرعاية الصحية
التركيز على برامج الوقاية من الأمراض وبناء وتأسيس أنظمة للرعاية ويكون ذلك بالتركيز على الرعاية خارج المستشفى ونقل تقديم الخدمات إلى شبكات مستقلة من الشركات الحكومية

برنامج الضمان الصحي وشراء الخدمات الصحية
تأسيس شركة وطنية للتأمين الصحي للمواطنين وتعميم التأمين بشكل تدريجي

مشاركة القطاع الخاص
ويكون ذلك من خلال تيسير تملك وإدارة القطاع الخاص للخدمات الصحية، وتوطين صناعة الأدوية.

الحوكمة
نظام من السياسات واللوائح والهيكلية لمراقبة الأداء وتطويـر إدارة إجـراءات الأعمال وتحسين تحقيق القيمة الصحية التي يحصل عليها الأفراد.

القوى العاملة
تعزيز جودة إعداد القوى العاملة وتحسين معايير التراخيص، وتأسيس وحدة وطنية لتخطي القوى العاملة في مجال الصحة

الصحة الإلكترونية
توفير التطبيقات الرقمية لتعزيز الخدمات الذاتية للمرضى.

 تطبيق موعد : لحجز مواعيد لدى المراكز الصحية.
 تطبيق صحتي : لحجز موعد لدى أي منشأة صحية حكومية ومتابعة الحالة الصحية وعديد من الخدمات.

إحصاءات مرافق الرعاية الصحية العامة

إحصاءات الكادر السعودي الصحي

المستشفيات ومراكز الرعاية الصحيّة

الوزراء السابقون لوزارة الصحة

مبادرات اجتماعية

عيادات الإقلاع عن التدخين
أنشأت الوزارة عيادات متخصصة للإقلاع عن التدخين، وتوفّر خدماتها بشكل مجاني وبلا شروط ويبلغ عددها 160 عيادة حول المملكة

جائزة وعي
هي مبادرة تابعة للوزارة، تشجّع فيها مواطني دول الخليج واليمن لصناعة محتوى تثقيفي صحي، وتقدّم الجوائز في خمس مسارات مختلفة، وهي: الأفلام القصيرة، الموشن جرافيك، التصوير الفوتوغرافي، تصاميم الانفوجرافيك، تصويت الجمهور.

انظر أيضاً
 الرعاية الصحية في المملكة العربية السعودية
 فصل التوائم الملتصقة في السعودية
 المركز الوطني لتعزيز الصحة النفسية
 شركة الصحة القابضة

وصلات خارجية
 وزارة الصحة السعودية

مصادر
 الوزارات والوزراء في المملكة العربية السعودية: دراسة توثيقية موجزة، عمر الخولي، (د.ن)، ( د.م)، الطبعة الأولى، 1419هـ/1998م.

مراجع

الصحة في السعودية
تأسيسات سنة 1950 في السعودية
وزارات أسست في 1950
وزارات حكومة السعودية
وزارات صحة
الرعاية الصحية في السعودية

وزارة الصحة (السعودية)


Johan Kallsoy (født 12. august 1892 i Eiði, død 19. marts 1973) var en færøsk lærer, fagforeningsmand og politiker (SF).

Han havde eksamen fra Føroya Læraraskúli fra 1917, og arbejdede som lærer ved Føroya Fólkaháskúli 1918–1919, i folkeskolen i Gjógv 1919–1944 og på Eiði 1944–1962. Han var redaktør af tidsskriftet Føroya Skúlablað 1923–1924, medlem af skolestyret på Færøerne 1928–1932 og 1936–1940, bestyrelsesmedlem i fagforeningen Føroya Lærarafelag 1923–1939, 1947–1948 og 1953–1954.

Kallsoy var borgmester i Funningur 1922–1930 samt indvalgt i Lagtinget fra Eysturoy 1928–1940 og 1950–1954.

Referencer
 Løgtingið 150 – Hátíðarrit, bind 2 (2002), s. 308. (PDF )

Lærere fra Færøerne
Redaktører fra Færøerne
Fagforeningsfolk fra Danmark
Politikere fra Sjálvstýrisflokkurin
Borgmestre fra Færøerne
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Personer fra Østerø

Johan Kallsoy


ليلة البلور  مصطلح يستعمل للإشارة إلى عمليات نظمها ونفذها النازيون ضد مصالح وبيوت يهودية في ألمانيا بين التاسع والعاشر من نوفمبر 1938، حيث قامت قوات من الشرطة وقوى الأمن الألمانية بتحريض النازيين على القيام بأعمال ضد اليهود أينما تواجدوا في ألمانيا، فقام الألمان بالهجوم على الكنس اليهودية والمتاجر والمحلات التابعة لليهود ودمروها وأحرقوها في الليلة المذكورة، وأُطلق على هذه الليلة هذا الاسم لكثرة الزجاج الذي تكسر فيها.

قتل 91 يهوديا خلال الهجمات وقبض على أكثر من ثلاثين ألفا تم إرسالهم إلى معسكرات الاعتقال. تم تخريب وهدم منازل ومستشفيات ومدارس ومنشأت أخرى مملوكة لليهود. أحرق أكثر من ألف كنيس يهودى (95 منها في مدينة فيينا وحدها) فضلا عن تحطيم وإتلاف أكثر من 7,000 منشأة مملوكة لليهود.

إندلعت شرارة الهجمات عند اغتيال الدبلوماسي الألمانى إرنشت فوم راث في باريس على يد مراهق يهودى بولندى مولود في ألمانيا يدعى هيرشل غرينزبان.

بدأت السلطات النازية بإصدار قوانين لسلب ممتلكات اليهود وإبعادهم عن الوظائف والمناصب الحكومية والتعليمية، وكذلك عمقت السلطات نفسها عمليات ملاحقة اليهود ومضايقتهم إلى أن بدأت بتنفيذ عمليات تجميع اليهود في معسكرات التكثيف ثم نقلهم إلى معسكرات للإبادة. إعتبرها الكثير من المؤرخين جزءا من السياسة النازية العرقية الأوسع وبداية ما عرف باسم الحل الأخير والهولوكوست

ليلة البلور نقطةَ تحول

إشارات معاصرة لليلة البلور
نائب رئيس الولايات المتحدة آل غور تنبأ في عام 1989 بارتفاع درجة حرارة الأرض بخمس درجات مقارنا ذلك بليلة البلور.

وصلات خارجية
 ليلة البلور

مراجع

ألمانيا في 1938
النمسا في 1938
أحداث نوفمبر 1938
الأعمال الفنية المخربة
الكلمات والعبارات الألمانية
اليهودية في 1938
إحراق الممتلكات في ألمانيا
تطهير سياسي وثقافي
حوادث إرهابية في ألمانيا
قتل جماعي في 1938
كلمات وعبارات ألمانية
مذابح في ألمانيا
معاداة السامية في ألمانيا
هجمات على مبان ومنشآت دينية في أوروبا
هجمات على مبان ومنشآت في ألمانيا
جرائم قتل في ألمانيا 1938

ليلة البلور


El Campeonato Nacional Petrobras de Apertura de Primera División del Fútbol Profesional 2012, o simplemente Torneo Apertura 2012, fue el primer torneo de la temporada 2012 de la primera división del fútbol chileno y lo organizó la Asociación Nacional de Fútbol Profesional (ANFP).
Comenzó el 27 de enero y finalizó el 2 de julio con el triunfo de Universidad de Chile en la final sobre O'Higgins en tanda de penales. De esta forma el elenco azul se proclamó campeón del torneo, de paso obteniendo por primera vez en su historia un tricampeonato, obtuvo su décima sexta estrella oficial, inscribió su nombre en el Huemul de Plata y clasificó a Copa Libertadores 2013 como Chile 1.

Se desarrolló en modalidad mexicana, es decir, se jugó una Fase Clasificatoria, donde se enfrentaron todos contra todos en una sola rueda. Los 8 primeros de la tabla de posiciones general accedieron a los play-offs o sistema de eliminación directa, en donde los equipos jugaron en cuartos de final, semifinal y final (partidos de ida y vuelta).

Aspectos generales

Modalidad

Luego de disputada la fase regular, se jugaron los play-offs, en la cual el equipo que ganó la final se proclamó campeón de este torneo, inscribió su nombre en el Huemul de Plata y además, clasificó automáticamente a la Copa Libertadores 2013 como "Chile 1". Los equipos que terminaron en el primer y segundo lugar de la fase regular, clasificaron a la Copa Sudamericana 2012 como "Chile 3" y "Chile 4" respectivamente. Cabe señalar que Chile tuvo 5 representantes en la edición 2012 de dicho torneo internacional: Universidad de Chile por ser el campeón defensor de dicho torneo, Universidad Católica por ser el campeón de la Copa Chile 2011 y Cobreloa por haber terminado segundo en la fase regular del Torneo Clausura 2011. Los restantes dos clasificados se definieron y son O'Higgins junto a Deportes Iquique.

Ascensos y descensos

Datos de los clubes

Equipos por región

{| border=0
|

Resultados

Clasificación

Pts = Puntos; PJ = Partidos Jugados; G = Partidos Ganados; E = Partidos Empatados; P = Partidos Perdidos; GF = Goles Anotados; GC = Goles Recibidos; Dif = Diferencia de gol

Evolución de la clasificación

{| class="wikitable sortable"
! width="160" align=center|Equipo / Fecha
! align=center|01
! align=center|02
! align=center|03
! align=center|04
! align=center|05
! align=center|06
! align=center|07
! align=center|08
! align=center|09
! align=center|10
! align=center|11
! align=center|12
! align=center|13
! align=center|14
! align=center|15
! align=center|16
! align=center|17
|-
|Audax Italiano
|16||16||16||17||18||16||17||15||16||14||10||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|8||10||12||12
|-
|Cobreloa
||18||9||10||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|3||style="background: #D0E7FF"|3||style="background: #D0E7FF"|5||9||11||13||16||16||13||10||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|8
|-
|Cobresal
|9||17||17||14||17||18||18||18||18||18||18||18||18||18||18||18||17
|-
|Colo-Colo
|11||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #40FF00"|3||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|7||11||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|8||9||9||11||9||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|6
|-
|Deportes Antofagasta
||15||14||9||12||12||12||12||13||9||11||13||10||10||12||14||14||16
|-
|Deportes Iquique
||12||11||11||9||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #40FF00"|4||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3
|-
|Deportes La Serena
|17||18||18||18||14||13||9||style="background: #D0E7FF"|8||10||style="background: #D0E7FF"|7||9||11||11||9||11||13||13
|-
|Huachipato
|style="background: #40FF00"|5||style="background: #40FF00"|4||style="background: #D0E7FF"|5||10||13||9||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #40FF00"|3||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|7||9
|-
|O'Higgins
|style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #31B404"|3||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #31B404"|1||style="background: #31B404"|1||style="background: #31B404"|3||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2||style="background: #31B404"|2
|-
|Palestino
||14||13||13||15||15||15||16||14||12||12||15||12||12||13||16||16||15
|-
|Rangers
|style="background: #31B404"|3||style="background: #31B404"|3||style="background: #D0E7FF"|7||11||16||17||14||17||13||15||11||13||14||15||15||15||14
|-
|Santiago Wanderers
||13||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #40FF00"|4||style="background: #31B404"|2||style="background: #40FF00"|4||style="background: #40FF00"|6||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3||style="background: #40FF00"|3||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|7||10||11
|-
|Unión Española
|style="background: #D0E7FF"|2||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|2||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|7||10||style="background: #D0E7FF"|6||9||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|5
|-
|Unión La Calera
|10||15||15||16||11||11||15||11||14||10||12||14||15||14||12||9||style="background: #D0E7FF"|7
|-
|Unión San Felipe
|style="background: #D0E7FF"|7||12||12||style="background: #D0E7FF"|8||9||10||13||16||17||17||17||17||17||17||17||17||18
|-
|Universidad Católica
|style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|8||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|2||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|6||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|7||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|5||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|4||style="background: #D0E7FF"|4
|-
|Universidad de Chile
|style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|2||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|2||style="background: #D0E7FF"|2||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1||style="background: #D0E7FF"|1
|-
|Universidad de Concepción
|style="background: #D0E7FF"|8||10||14||13||10||14||10||12||15||16||14||15||16||16||13||11||10
|}

* Nota: No siempre los partidos de cada jornada se jugaron en la fecha programada por diversos motivos. Sin embargo, la evolución de la clasificación de cada equipo se hizo bajo el supuesto de que no hay aplazamiento de partidos.

Play-offs

Concluida la Fase Clasificatoria, los 8 primeros equipos de la tabla general accedieron a esta etapa y disputaron el título del Torneo de Apertura Petrobras 2012.

Los encuentros se efectuaron en partidos de ida y vuelta, siendo local en el partido de ida el equipo que obtuvo la peor ubicación en la tabla general.

En caso de igualdad en puntaje en cualquiera de las fases de los play-offs, el equipo vencedor se determinó de la siguiente forma:
 El que presentó la mejor diferencia entre los goles marcados y recibidos en la respectiva serie.
 El que obtuvo la mejor ubicación en la tabla de cómputo general.

Ambos criterios se aplicaron en cuartos de final y semifinal. Solamente aquello cambió para la Final, en donde de producirse empate en el marcador global, el campeón se definió mediante lanzamientos penales.

Cuartos de final

Universidad de Chile - Cobreloa

{{partidos|
local = Cobreloa|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=122157 0:2' (0:1) ]|
visita = Universidad de Chile|
fecha = 27 de mayo de 2012, 16:00|
estadio = Municipal de Calama|
ciudad = Calama|
refe = Julio Bascuñán|
asistencia = 7.928|
goleslocal = |
golesvisita = Aránguiz  Rodríguez |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14022/|
}}
{{partidos|
local = Universidad de Chile|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=124487 2:1''' (1:0) ]|
visita = Cobreloa|
fecha = 11 de junio de 2012, 20:00|
estadio = Nacional Julio Martínez Pradanos|
ciudad = Santiago (Ñuñoa)|
refe = Claudio Puga|
asistencia = 11.567|
goleslocal = Henríquez  Cereceda |
golesvisita = Abarca |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14199/|
}}
 Universidad de Chile ganó 4-1 en el marcador global. O'Higgins - Unión La Calera

{{partidos|
local = Unión La Calera|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=121621 0:1''' (0:0) ]|
visita = O'Higgins|
fecha = 24 de mayo de 2012, 19:00|
estadio = Municipal Nicolás Chahuán Nazar|
ciudad = La Calera|
refe = Jorge Osorio|
asistencia = 2.790|
goleslocal = |
golesvisita = Fernández |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14005/|
}}
{{partidos|
local = O'Higgins|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=122163 3:2''' (0:0) ]|
visita = Unión La Calera|
fecha = 27 de mayo de 2012, 18:30|
estadio = El Teniente|
ciudad = Rancagua|
refe = Eduardo Gamboa|
asistencia = 3.764|
goleslocal = Gutiérrez   |
golesvisita = Valencia  Bahamondes |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14033/|
}}
 O'Higgins ganó 4-2 en el marcador global. Deportes Iquique - Colo-Colo

{{partidos|
local = Colo-Colo|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=121398 3:3''' (1:2) ]|
visita = Deportes Iquique|
fecha = 23 de mayo de 2012, 15:30|
estadio = Monumental|
ciudad = Santiago (Macul)|
refe = Claudio Puga|
asistencia = 8.988|
goleslocal = Paredes   Olivi |
golesvisita = Díaz  Bogado  Rieloff |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/13989/|
}}
{{partidos|
local = Deportes Iquique|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=122160 1:2''' (1:2) ]|
visita = Colo-Colo|
fecha = 26 de mayo de 2012, 16:00|
estadio = Tierra de Campeones|
ciudad = Iquique|
refe = Enrique Osses|
asistencia = 8.627|
goleslocal = Sarabia |
golesvisita = Muñoz  Olivi |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14028/|
}}
 Colo-Colo ganó 5-4 en el marcador global. Universidad Católica - Unión Española

{{partidos|
local = Unión Española|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=121416 3:0''' (0:0) ]|
visita = Universidad Católica|
fecha = 23 de mayo de 2012, 20:00|
estadio = Santa Laura-Universidad SEK|
ciudad = Santiago (Independencia)|
refe = Eduardo Gamboa|
asistencia = 5.345|
goleslocal = Jaime  Cordero  Herrera |
golesvisita = |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/13993/|
}}
{{partidos|
local = Universidad Católica|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=122166 1:1''' (0:0) ]|
visita = Unión Española|
fecha = 26 de mayo de 2012, 12:30|
estadio = San Carlos de Apoquindo|
ciudad = Santiago (Las Condes)|
refe = Patricio Polic|
asistencia = 7.037|
goleslocal = Campos Toro |
golesvisita = Vecchio |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14013/|
}}
 Unión Española ganó 4-1 en el marcador global. Semifinal

 Universidad de Chile - Colo-Colo

{{partidos|
local = Colo-Colo|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=125874 2:0''' (1:0) ]|
visita = Universidad de Chile|
fecha = 17 de junio de 2012, 15:30|
estadio = Monumental|
ciudad = Santiago (Macul)|
refe = Eduardo Gamboa|
asistencia = Sin|
goleslocal = Paredes  Rabello |
golesvisita = |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14250/|
}}
{{partidos|
local = Universidad de Chile|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=127442 4:0''' (2:0) ]|
visita = Colo-Colo|
fecha = 24 de junio de 2012, 15:30|
estadio = Nacional Julio Martínez Pradanos|
ciudad = Santiago (Ñuñoa)|
refe = Enrique Osses|
asistencia = 29.862|
goleslocal = Henríquez  Fernandes   |
golesvisita = |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14319/|
}}
 Universidad de Chile ganó 4-2 en el marcador global. O'Higgins - Unión Española

{{partidos|
local = Unión Española|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=125870 1:0''' (0:0) ]|
visita = O'Higgins|
fecha = 16 de junio de 2012, 16:00|
estadio = Santa Laura-Universidad SEK|
ciudad = Santiago (Independencia)|
refe = Jorge Osorio|
asistencia = 7.025|
goleslocal = Vecchio |
golesvisita = |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14242/|
}}
{{partidos|
local = O'Higgins|
resultado = [http://www.cdf.cl/media/m-seccion/?watchid=127434 2:1''' (1:0) ]|
visita = Unión Española|
fecha = 23 de junio de 2012, 16:00|
estadio = El Teniente|
ciudad = Rancagua|
refe = Patricio Polic|
asistencia = 10.097|
goleslocal = Figueroa  Rojas |
golesvisita = Jaime |
reporte = http://www.anfp.cl/noticia/14315/|
}}
 O'Higgins empató 2-2 en el marcador global, pero clasificó por tener mejor posición en la tabla general. Final

 Universidad de Chile - O'Higgins

 Universidad de Chile ganó 2-0 en los lanzamientos penales, luego de empatar 3-3 en el marcador global.''

Campeón

Goleadores

20 partidos con mejor asistencia

Véase también
 Primera división chilena
 Primera división femenina
 Transferencias de jugadores Apertura 2012
 Temporada 2012 del fútbol chileno
 Anexo:Temporada 2012 (Chile) - Asistencia de Público
 Clausura 2012 (Primera División)
 Torneo 2012 (Primera B Chile)
 Torneo 2012 (Segunda División Chile)
 Torneo 2012 (Tercera División)
 Torneo 2012 (Cuarta División)
 Copa Chile 2012
 Canal del Fútbol
 Asociación Nacional de Fútbol Profesional

Referencias

Enlaces externos

Temporada 2012 de fútbol en Chile
2012

Torneo Apertura 2012 (Chile)


es uno de los 24 barrios de la ciudad de Osaka, Japón. Hasta el 1 de agosto de 2011 tenía una población estimada de 112.239 habitantes y una densidad de 10,870 personas por metro cuadrado. La superficie total del barrio es de 10,33 km².

Véase también
Barrios de Japón

Referencias

Enlaces externos
Página principal (en japonés)

Barrios de Osaka

Kita-ku (Osaka)


Emili Sindlev er dansk stylist og influencer.

Sindlev gik i gymnasiet på Øregård Gymnasium i Hellerup.

I 2018 vandt Emili Sindlev prisen som "Årets Stilikon" ved Elle Style Awards, en pris som tidligere er vundet af Medina og Pernille Teisbæk.

Emili arbejder som stylist på Euroman og for Go' Morgen Danmark og Go' Aften Danmark.

Emili Sindlev deltog i 2020 i sæson 17 af Vild med dans, hvor hun dansede med den professionelle danser Mads Vad. Parret indtog fjerdepladsen i konkurrencen.

Kilder

Eksterne henvisninger

Internetpersonligheder fra Danmark

Emili Sindlev


Republika Hrvatska i Demokratska Republika Sveti Toma i Princip održavaju diplomatske odnose od 23. svibnja 1993. Sjedište veleposlanstva je u Lisabonu.

Veleposlanici
Hrvatska nema rezidentno veleposlanstvo na Svetom Tomi i Principu.

Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Portugalskoj Republici pokriva Angolu, Gvineju Bisau, Kabo Verde i Sveti Toma i Princip.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Sveti Toma i Princip na stranici MVEP-a

Izvori

Sveti Toma i Princip

Popis hrvatskih veleposlanika na Svetom Tomi i Prinsipu


Hálfdánar saga svarta er önnur bók Heimskringlu. Hún segir frá lífi Hálfdánar svarta konungi Vestfoldar í Noregi. Hann var faðir Haralds hárfagra sem var fyrsti konungur sameinaðs Noregs.

Hálfdán var svartur á hár og fékk því viðurnefnið Hálfdán svarti. Hann tók við konungdóminum 18 ára gamall. Hann lagði undir sig talsvert landsvæði m.a. Agðir, Raumaríki, Heiðmörk, Haðaland, Þótn og Sogn.

Hálfdán og konu hans dreymdu drauma um mikilfengleika þeirra afkomenda. Hálfdán lést fertugur að aldri þegar Haraldur sonur hans var 10 ára gamall.

Fjölskyldulíf
Faðir Hálfdánar var Guðröður Hálfdánarson og móðir hans var Ása dóttir Haralds konungs í Ögðum. Guðröður bað um hönd Ásu en var synjað af föður hennar. Fór Guðröður þá og herjaði gegn Haraldi og rændi Ásu. Þegar Hálfdán var ársgamall lét Ása skósvein sinn myrða Guðröð.

Fyrri eiginkona Hálfdánar var Ragnhildur dóttir Haralds gullskeggs konungs í Sogni. Sonur þeirra var Haraldur hinn hárfagri. Síðari eiginkona hans var Ragnhildur dóttir Sigurðar hjartar konungur Hringaríkis.

Draumar

Ragnhildi drottningu dreymdi draum þar sem hún var í grasagarði og tók þyrni úr serk sínum. Er hún fjarlægði þyrninn óx úr honum mikið tré sem var rautt neðst, með grænan bol og hvítar greinar. Greinar trésins voru svo miklar að henni fannst þær ná yfir allan Noreg og víðar.

Hálfdán dreymdi einnig draum. Honum sýndist hann vera allra manna best hærður með mikla marglita mislanga hárlokka. Einn lokkur sigraði alla hina.

Dánarorsök
Hálfdán dó fertugur að aldri er hann féll í gegnum ís.

Tengt efni

 Heimskringla

 Haraldur hárfagri

Heimildir

 Snorri Sturluson. (1941-1951). Heimskringla I-III. Íslensk fornrit 26.-28. bindi. Hið íslenzka fornritafélag.

Tenglar

 Texti Hálfdánar sögu svarta með nútímastafsetningu
 Texti Hálfdánar sögu svarta á norrænu eftir útgáfu W. Schultz frá 1869-1872.
Konungasögur

Hálfdánar saga svarta


An Juncus obliquus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Stephen Adamson. An Juncus obliquus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus obliquus


Kórthi, en , est un ancien district municipal et un village de l'île d'Ándros en Égée-Méridionale, Grèce. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème d'Ándros.

Selon le recensement de 2011, la population du district municipal compte  tandis que celle du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Égée-Méridionale
Dème d'Ándros

Kórthi


This is a list of perfumes, sortable by year, name, company, and perfumer.

See also==
 Perfume
 List of celebrity-endorsed perfumes

Further sources

Basenotes
Fragrantica
Frangrance Foundation
Perfume Projects
Osmoz
Perfume2000

සුවඳ විලවුන්

සුවඳ විලවුන් නාමාවලිය


The Rolls-Royce Olympus (originally the Bristol B.E.10 Olympus) was the world's second two-spool axial-flow turbojet aircraft engine design, first run in May 1950 and preceded only by the Pratt & Whitney J57, first-run in January 1950. It is best known as the powerplant of the Avro Vulcan and later models in the Concorde SST.

The design dates to a November 1946 proposal by Bristol Aeroplane Company for a jet-powered bomber, powered by four new engines which would be supplied by Bristol Aero Engines. Although their bomber design was ultimately cancelled in favour of the other V bombers, the engine design's use of twin-spool layout led to continued interest from the Air Ministry and continued development funding. The engine first ran in 1950 and quickly outperformed its design goals.

Initially used in the Vulcan, later versions added reheat for use in the supersonic BAC TSR-2. Bristol Aero Engines merged with Armstrong Siddeley Motors in 1959 to form Bristol Siddeley Engines Limited (BSEL), which in turn was taken over by Rolls-Royce in 1966. Through this period the engine was further developed as the Rolls-Royce/Snecma Olympus 593 for Concorde.

Versions of the engine were licensed to Curtiss-Wright in the US as the TJ-32 or J67 (military designation) and the TJ-38 'Zephyr', although none saw use. The Olympus was also developed with success as marine and industrial gas turbines, which were highly successful. As of 2018, the Olympus remains in service as both a marine and industrial gas turbine.

Background

Origins

At the end of World War II, the Bristol Engine Company's major effort was the development of the Hercules and Centaurus radial piston engines. By the end of 1946, the company had only 10 hours of turbojet experience with a small experimental engine called the Phoebus which was the gas generator or core of the Proteus turboprop then in development. In early 1947, the parent Bristol Aeroplane Company submitted a proposal for a medium-range bomber to the same specification B.35/46 which led to the Avro Vulcan and Handley Page Victor. The Bristol design was the Type 172 and was to be powered by four or six Bristol engines of  thrust to the Ministry engine specification TE.1/46.

The thrust required of the new engine, then designated B.E.10 (later Olympus), would initially be  with growth potential to . The pressure ratio would be an unheard of 9:1. To achieve this, the initial design used a low-pressure (LP) axial compressor and a high-pressure (HP) centrifugal compressor, each being driven by its own single-stage turbine. This two-spool design eliminated the need for features such as variable inlet guide vanes (Avon, J79), inlet ramps (J65), variable stators (J79) or compressor bleed (Avon) which were required on single spool compressors with pressure ratios above about 6:1. Without these features an engine could not be started nor run at low speeds without destructive blade vibrations. Nor could they accelerate to high speeds with fast acceleration times ("spool up") without surge. The design was progressively modified and the centrifugal HP compressor was replaced by an axial HP compressor. This reduced the diameter of the new engine to the design specification of . The Bristol Type 172 was cancelled though development continued for the Avro Vulcan and other projects.

Initial development

The first engine, its development designation being BOl.1 (Bristol Olympus 1), had six LP compressor stages and eight HP stages, each driven by a single-stage turbine. The combustion system was novel in that ten connected flame tubes were housed within a cannular system: a hybrid of separate flame cans and a true annular system. Separate combustion cans would have exceeded the diameter beyond the design limit, and a true annular system was considered too advanced.

In 1950, Dr (later Sir) Stanley Hooker was appointed as Chief Engineer of Bristol Aero Engines.

The BOl.1 first ran on 16 May 1950 and was designed to produce  thrust and to be free from destructive rotating stall on start up to idle speed and to be free from surging on fast accelerations to maximum thrust. The engine started without a problem and Hooker, supervising the first test run and displaying the confidence he had in the design, slammed the throttle to give a surge-free acceleration to maximum power. The thrustmeter showed . The next development was the BOl.1/2 which produced  thrust in December 1950. Examples of the similar BOl.1/2A were constructed for US manufacturer Curtiss-Wright which had bought a licence for developing the engine as the TJ-32 or J67 for the projected F-102. The somewhat revised BOl.1/2B, ran in December 1951 producing  thrust.

The engine was by now ready for air testing and the first flight engines, designated Olympus Mk 99, were fitted into a Canberra WD952 which first flew with these engines derated to  thrust in August 1952. In May 1953, this aircraft reached a world record altitude of . Fitted with more powerful Mk 102 engines, the Canberra increased the record to  in August 1955. The first production Olympus, the Mk 101, entered service in late 1952 at a rated thrust of 11,000 lb, a weight of 3,650 lb, and with a TBO of 250 hours.

Variants

The Olympus was developed extensively throughout its production run, and the many variants can be described as belonging to four main groups.

Initial non-reheat variants were designed and produced by Bristol Aero Engines and Bristol Siddeley and powered the Avro Vulcan. These engines were further developed by Rolls-Royce Limited.

The first reheat variant, the Bristol Siddeley Olympus Mk 320, powered the cancelled BAC TSR-2 strike aircraft. A further reheat variant was the Rolls-Royce/Snecma Olympus 593, developed to power Concorde in the 1960s. The Olympus 593 is a prime example of "propulsion and airframe integration". A variable intake was developed, along with a variable throat and thrust reversing system, to optimise the performance of the engine when used on Concorde. Looking ahead to future supersonic transports, due to noise limits for supersonic transport category airplanes, studies were conducted on ejector suppressors, leading to the conclusion that "a new, low bypass ratio version of the 593 could be suitable for future generations of supersonic transport aircraft".

The American Curtiss-Wright company tested a license-developed version known as the J67 and a turboprop designated TJ-38 Zephyr. Neither design was produced.

Further derivatives of the Olympus were produced for ship propulsion and land-based power generation.

Applications

 Avro Vulcan
 BAC TSR-2
 Concorde

Proposed aircraft applications
Over the years, the Olympus was proposed for numerous other applications including:
 C104 which led to the C105 Avro Arrow: BOl.3"
 Avro 718: BOl.3 The Type 718 was a military transport aircraft with up to 110 seats.
 Avro 739 to OR339 (the requirement that culminated in TSR2): BOl.21R
 Avro 740: 3 x Mk 551
 Avro 750: 2 x Mk 551
 Avro Vulcan Phase 6 (B3): BOl.23, a development of the Mk 301. Different engine configurations, BOl.21, BOl.21/2 and BOl.23, with either reheat or an aft fan, were proposed for this aircraft to provide the required increase in take-off thrust.
 Bristol T172: B.E.10
 Bristol T177
 Bristol T180
 Bristol T198: Mk 591. Early supersonic airliner design (132 seats). The engine was a civilianised BOl.22R.
 Bristol T201: Mk 551
 Bristol T202
 Bristol T204 to OR339: BOl.22SR (simplified reheat)
 Bristol T205: Mark 551
 Bristol T213
 Bristol T223: Mk 593. Later supersonic airliner design (100 seats). Engine as Mk 591 with zero stage LP compressor and cooled HP turbine.
 de Havilland design to OR339: BOl.14R, BOl.15R. Developed from BOl.6R.
 Handley Page HP98: Pathfinder variant of Victor.
 Handley Page Victor B1: Mk 104
 Handley Page Victor Phase 3
 Handley Page HP107
 Handley Page Pacific
 Hawker P.1121: BOl.21R
 Hawker P.1129 to OR339: BOl.15R
 Martin/General Dynamics RB-57F Canberra: Mk 701 developed from Mk 301.
 Gloster P492/3: Mk 591
 Republic XF-103
 Republic F-105 Thunderchief: BOl.21 for possible sale to RAF.
 Saab 36
 Saab 37 Viggen
 Vickers VC10: Development of Mk 555 with aft fan.

Engines on display

 Imperial War Museum North, Manchester – Mk 101
 RAF Museum Cosford – Mk 320
 Gatwick Aviation Museum Charlwood Surrey – Two Mk 320
The Rolls-Royce Heritage Trust Collection (Derby - UK) Mk 101 and Mk 593 and a Marine version.
 Montrose Air Station Heritage Centre – Bristol B.E.10
 Museum of Science and Industry (Manchester) – Mk 202 (Engine is displayed as a Mk 201 but its ECU plate reveals it as a Mk 202)
 South Yorkshire Aircraft Museum, Doncaster, England - Mk.104 on loan from the Rolls-Royce Heritage Trust.

Specifications (Olympus 101)

See also

References
Notes

Citations

Bibliography

 Baxter, Alan. Olympus – the first forty years. Derby, UK: Rolls-Royce Heritage Trust, 1990.
 Blackman, Tony. Vulcan Test Pilot. London, UK: Grub Street, 2009.
 Bullman, Craig. The Vulcan B.Mk2 from a Different Angle. Bishop-Auckland, UK: Pentland Books, 2001.
 Fildes, David W. The Avro Type 698 Vulcan Barnsley, UK: Pen % Sword Aviation, 2012,
 Hooker, Stanley. Not Much of an Engineer. Marlsborough, UK: Airlife Publishing, 2002.

External links

 Rolls-Royce Heritage Trust
 Turbine Support image of Olympus power station
 enginehistory.org Good image of Mk 301
 Flight cutaway of BOl.1/2A
 "Olympian Heights" 1961 Flight article
 The Mighty Olympus: YouTube Playlist from AgentJayZ

Olympus
Olympus
1950s turbojet engines

Rolls-Royce Olympus


Olaylar
 Harezmşahlar Devleti yıkıldı (kuruluşu 1077).

Doğumlar
 17 Mart - Shijō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 87. imparatoru (ö. 1242)

Ölümler
 13 Haziran - Padovalı Antonio, Katolik aziz (d. 1195)
 6 Kasım - İmparator Tsuchimikado, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 83. imparatoru (d. 1196)
 tarihi bilinmeyen
 Abdüllâtif Bağdâdi, Muvaffakuddin olarak da anılan hekim ve filozof (d. 1162)
 Celâleddin Harezmşah, Harezmşahlar Devleti'nin son hükümdarı
 İbn-i Lebbâd, Şafii mezhebi fıkıh, kelam, ve hadis alimi (d. 1160)

1231


Ali Kerimi, (Farsça: علی کریمی Alī Karīmī; tam adı: محمد علی کریمی پاشاکی Mohammad Alī Karīmī Pāshākī; d. 8 Kasım 1978, Kerec, İran) İranlı eski futbolcu ve teknik direktör.

Futbol kariyeri
Futbola Perspolis'de başlamıştır. Bunun ardından El-Ehli, Bayern Münih ve Schalke 04 takımlarında oynamıştır.

Millî takım kariyeri

112 kez giydiği millî formayla 36 gol ve 43 asist yapmıştır.

İran millî takımında ileriye dönük orta saha ve oyun kurucu pozisyonlarında oynayan Karimi 112 millî maçta 36 gol atarken 43 de asist yapmıştır. 2004 yılında Yılın Asyalı Futbolcusu seçilen Karimi, takımı İran'ın Asya Oyunları'nda elde ettiği bir şampiyonluk ve iki üçüncülükte önemli paya sahiptir. Oyuncu ülkesinin 2006 FIFA Dünya Kupası kadrosunda da yer almıştır.

2000 AFC Asya Kupası futbolcuları
2004 AFC Asya Kupası futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2007 AFC Asya Kupası futbolcuları
El-Ehli (Birleşik Arap Emirlikleri) futbolcuları
FC Bayern München futbolcuları
Almanya'daki gurbetçi futbolcular
Bundesliga futbolcuları
Orta saha futbolcuları
BF Perspolis futbolcuları
1978 doğumlular
İranlı futbolcular
İran millî futbol takımı futbolcuları
FC Schalke 04 futbolcuları
Yaşayan insanlar

Ali Kerimi


Lungul drum al muncii către artă este un film românesc din 1976 regizat de Mirel Ilieșiu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1976 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1976

Lungul drum al muncii către artă


Meredith Thomas, né le  et mort le , est un officier gallois de la Royal Air Force. Il commence sa carrière militaire comme as de l'aviation pendant la Première Guerre mondiale, avec cinq victoires aériennes à son actif. Il monte de grande durant l'entre-deux-guerres et termine la Seconde Guerre mondiale avec le grade d'air vice-marshal et d'air officer commanding en Inde. Il prend sa retraite en 1946.

Jeunesse
Meredith Thomas nait à Felindre, dans le comté de Radnorshire au Pays de Galles, le .

Première Guerre mondiale
Meredith Thomas rejoint le  en , peu après le début de la Première Guerre mondiale. Il part en France en  et sert comme fantassin sur le front occidental jusqu'au , avant d'être affecté au .

Il passe au Royal Flying Corps en  et suit une formation de pilote. En 1917, il est affecté au No. 41 Squadron pour piloter un Royal Aircraft Factory FE.8, puis un Airco DH.5. Il devient flight commander avec le grade de capitaine par intérim le .

Il remporte ses deux premières victoires en  aux commandes d'un Airco DH.5, détruisant le 25 un Albatros D.III près de Cambrai, et un autre le 28 à Bugnicourt. Après avoir été transféré sur un Royal Aircraft Factory SE.5a, il remporte trois victoires face à des Albatros D.V.

Le , il détruit un D.V. au-dessus de Rumilly à . Un quart d'heure plus tard, il se joint à ses camarades de squadron ,  et  pour en abattre un autre et le mettre hors de contrôle. Sa dernière victoire a lieu le  à , lorsque lui et deux autres pilotes mettent un D.V hors de contrôle au-dessus de Sailly. Devenu ainsi un as, il retourne à son poste d'instructeur en Angleterre.

Entre-deux-guerres
En 1919, Meredith Thomas est stationné en Allemagne ; il y reçoit l'Air Force Cross le . De 1920 à 1923, il sert en Irak en tant que flight lieutenant, occupant le poste de commandant d'aviation. Le , il est affecté au , qui exploite des Royal Aircraft Factory R.E.8 et des chasseurs Bristol F.2 à partir de Mossoul ; il est mentionné dans les dépêches le . Au milieu de l'année 1921, il est transféré au  à Bagdad pour piloter un Airco DH.9a ; il est à nouveau cité le . Il est décoré de la Distinguished Flying Cross le .

Il revient du service extérieur le  pour commencer à fréquenter le RAF Staff College. Le , il est promu à un poste d'état-major. Il est promu squadron leader le . Le , il commence à instruire les cadets au Royal Air Force College de Cranwell.

De nouveau affecté à l'étranger, il commence à fréquenter le Command and Staff College, à Quetta au Pakistan, à partir du . En , il est muté à l'état-major aérien, au quartier général de la RAF en Inde. Il est promu wing commander le .

Meredith Thomas retourne dans les îles britanniques pour prendre le commandement du No. 6 Armament Training Camp basé à , le . L'année suivante, le , il devient officier supérieur d'état-major de l'air pour le .

Seconde Guerre mondiale
Avec l'arrivée de la guerre, il monte en grade et devient directeur de la formation technique le . Le , il est nommé air commodore par intérim. Le , il devient SASO du .

Le , il est simultanément élevé au rang de air vice-marshal de l'air par intérim et nommé air officer commanding du . Le , il est nommé air officer commanding du quartier général de l'aviation en Inde. Il occupe ce poste jusqu'à la fin de la guerre.

Fin de carrière et retraite
Le , Thomas Meredith est maintenu dans ses fonctions de air vice-marshal. Il prend sa retraite le . Il meurt le , à Gloucester, en Angleterre.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Titulaire de la Air Force Cross (Royaume-Uni)
Récipiendaire de la Distinguished Flying Cross (Royaume-Uni)
Commandeur de l'ordre de l'Empire britannique
Compagnon de l'ordre de l'Étoile d'Inde
Royal Air Force air marshal
Personnel de l'armée de terre britannique pendant la Première Guerre mondiale
Naissance en juillet 1892
Naissance au pays de Galles
Décès en mai 1984
Pages avec des traductions non relues
Décès à Gloucester
Décès à 91 ans

Meredith Thomas


Oda Krohg, født Othilia Pauline Christine Lasson (11. juni 1860 i Horten i Vestfold - 19. oktober 1935 i Oslo) var en norsk maler. Hun debuterede på Høstutstillingen i Oslo i 1886 med maleriet Ved Christianiafjorden (Japansk lykt). Hun var en del af kredsen omkring Kristiania-Bohêmen og giftede sig i oktober 1888 med en af gruppens anden centrale skikkelser, maleren og forfatteren Christian Krohg.

Familie

Oda Krohg var født Othilia Pauline Christine Lasson, som datter af regeringsadvokat Christian Lasson og Alexandra von Munthe af Morgenstierne. Hun var en af i alt ti søskende. Blandt disse var broderen Per Lasson og søstrene Bokken og Alexandra Lasson de mest centrale i hendes liv. Oda giftede sig i 1881 med forretningsmanden Jørgen Marianus Flood Engelhart (1852–1921) og fik to børn med ham. Hun flyttede fra Engelhart i 1883, og blev formelt skilt fra ham i 1888. I 1885 blev hun elev af Erik Werenskiold og Christian Krohg. Hun giftede seg med Krohg i oktober 1888. Oda og Christian fik i 1885 datteren Nana og i 1889 sønnen Per, som også blev en kendt maler. I perioden 1901-1909 boede familien i Paris, og også 1890-årene var præget af udenlandsophold.

Karriere

Oda Krohg er kendt for landskabsbilleder som "Ved Christianiafjorden (Japansk lykt)" (1886) og "Ved engen (Kinesisk lykt)" (1889), og andre arbejder som "En abonnent på Aftenposten" (1887), "Fra festen" (1892), "Rouge et Noir" (1912) og det muntre "Christian Krohg på Karl Johan" (1912). Hun malede også portrætter af blandt andre Aasta Hansteen, Ivar Arosenius, Gunnar Heiberg, Johanne Dybwad og Christian Krohg.

Oda var en central skikkelse i den modkulturelle bevægelse Kristiania-bohemen i 1880- og 1890-erne. Billedet af "bohem-prinsessen" har imidlertid til tider overskygget indtrykket af en kompetent kunstner. På Edvard Munchs ætsning "Kafeinteriør" (1893) er Oda omgivet af bohemerne og tilknyttede mænd: Munch, Christian Krohg, Jappe Nilssen, Hans Jæger, Gunnar Heiberg og Jørgen Engelhart. Oda skal have haft et forhold til i alt fire af disse mænd: Engelhart, Jæger, Heiberg og Krohg. I bogen Syk Kjærlighet (1893) skildrede Hans Jæger et trekant-forhold, hvor Jæger følte stærk kærlighed til en kvinde, som skulle giftede sig med en maler. Oda skal have været model for kvinden, og bogen skildrer forholdet mellem Jæger, Oda og Christian sommeren og efteråret 1888.

Oda Krohg havde et ønske om at skrive, men udgav kun lidt.

Hendes liv er beskrevet i Ketil Bjørnstads roman Oda! (1983). Hun er begravet på Æreslunden i Vår Frelsers gravlund i Oslo.

Billedgalleri

Litteratur
 Ketil Bjørnstad. Oda!. Gyldendal, 1997. 352 s.  – Les i fulltekst
 Anne Wickstrøm. Oda Krohg : maleri. Lillehammer kunstmuseum, 2005. 11 s.
 Anne Wickstrøm. «Oda Krohg» I: Norsk biografisk leksikon, bd 5 (2002)
 Anne Wickstrøm. Oda Krohg : et kunstnerliv. Gyldendal, 1988.
 Anne Wickstrøm. «Oda Krohg» I: Norsk kunstnerleksikon, bd 2, 1983
 Per Krohg. «Oda Krohg : Tale ved Chr. Krohgs fest 18. nov. 1952». I: Kunst og kultur, 1953

Eksterne henvisninger

Malere fra Norge
Kvindelige kunstnere fra Norge
Skagensmalere

Oda Krohg


Alexander von Antalffy, en hongrois Antalffy Sándor (né le  à Budapest et mort le  à Munich) est un acteur et réalisateur de cinéma germano-hongrois de la période du muet.

Biographie
Sándor Antalffy joue à partir de 1913 dans des films policiers et d'aventure, mais aussi dans des films dramatiques. Il incarne le détective Dick Carter dans le film du même nom puis MacWood dans la série du réalisateur .

Son œuvre la plus importante en tant que réalisateur est probablement la première adaptation cinématographique du roman de Frank Wedekind, Lulu sortie en 1917 pour la  avec Erna Morena dans le rôle-titre. Il signe ensuite une adaptation en hongrois du roman Le Petit Lord Fauntleroy de Frances Hodgson Burnett, A kis Lord, avec l'enfant-star .

En , il est cofondateur de Bios Film AG et dirige l'entreprise jusqu'en 1925 en tant que membre du conseil d'administration aux côtés de , il est aussi brièvement le seul directeur d'Europa-Film AG, fondée en .

Filmographie

Comme acteur

 1913 :  d'un réalisateur non identifiié
 1914 : Die Flammentänzerin
 1914 :  d'
 1915 : Die Mobilmachung in der Küche d'Alfred Halm
 1915 : Der Spieler
 1916 :  de Robert Wiene
 1916 :  de Rudolf Biebrach
 1916 :  de Robert Wiene
 1916 : Das Leben ein Traum de Robert Wiene
 1916 :  de Martin Haras
 1916 : Frau Eva de Robert Wiene
 1917 :  de Rudolf Biebrach
 1917 :  de Rudolf Biebrach
 1918 : Die zweite Frau de Richard Oswald
 1918 :  de Richard Oswald
 1918 : A kis lord d'Alexander Antalffy
 1918 : A testör d'Alexander Antalffy
 1920 : Die Strahlen des Todes de
 1920 : Maulwürfe d'Artur Holz
 1920 : Das Zeichen des Malayen de
 1920 : Arme Violetta de Paul Ludwig Stein
 1921 : Der Mann im Schrank de
 1922 : Die Silbermöve de Fred Sauer
 1924 : Ein Traum ein Leben de

Comme réalisateur
 1917 : Lulu
 1918 : Das Rätsel von Bangalor
 1918 : A kis lord
 1918 : A testör
 1919 : Das Goldene Buch
 1922 : Kauft Mariett-Aktien
 1923 : Die Taifunhexe

Notes et références

Liens externes

Crédit d'auteurs

Naissance à Budapest
Acteur allemand de cinéma
Acteur hongrois de cinéma
Acteur allemand du muet
Acteur hongrois du muet
Réalisateur allemand de cinéma
Réalisateur hongrois de cinéma
Naissance en février 1887
Décès en novembre 1961
Décès à Munich
Décès à 74 ans

Alexander von Antalffy


The Little St Bernard Pass (French: Col du Petit Saint-Bernard, Italian: Colle del Piccolo San Bernardo) is a mountain pass in the Alps on the France–Italy border. Its saddle is at 2188 metres above sea level. It is located between Savoie, France, and Aosta Valley, Italy, to the south of the Mont Blanc Massif, exactly on the main alpine watershed. There is also a Great St. Bernard Pass, famous for giving the St Bernard breed its name, and a San Bernardino Pass.

The road across this pass (D1090 from Bourg-Saint-Maurice via La Rosiere in France; SS26 from the Aosta Valley via La Thuile in Italy) is usually open from May to October. For current road status see Etat des principaux cols routiers francais.

At the summit, the road cuts through a stone circle measuring 72 m (236 ft) in diameter. A standing stone once stood in the middle. From coin finds this is believed to date from the Iron Age, possibly being a ceremonial site of the Tarentaisian culture (c. 725 BC–450 BC). The stone circle was partly restored in the 19th century.

In the Roman era, a temple dedicated to Jupiter was erected nearby along with a mansio serving travellers along the pass, and it is thought that Carthaginian general Hannibal used this route.

Tour de France
The Little St Bernard Pass was first crossed by the Tour de France in 1949 and has been featured three times since. In 2007, Montée d'Hauteville was climbed on stage 8 of the Tour de France. The pass was featured in the 2009 Tour de France Stage 16 on 21 July from Martigny (Switzerland) to Bourg-Saint-Maurice, 160 km, which also features the Great St Bernard Pass.

Route
From Bourg-Saint-Maurice to the south-west, the Col du Petit Saint-Bernard is 26.5 km long. Over this distance, the climb is 1,348 m (4,423 ft) (an average slope of 5.1%), with the steepest sections at 8.1% at the start of the climb. The first 15.5 km (9.6 mi) to La Rosière forms the Montée d'Hauteville climb.

From Pré-Saint-Didier (in the Aosta Valley region of north-western Italy), the pass is 23.5 km (14.6 mi) long. Over this distance the climb is 1,184 m (3,885 ft) (an average slope of 5%).

Gallery

See also
 List of highest paved roads in Europe
 List of mountain passes

Notes

External links

Profile of Little St. Bernard Pass on climbbybike.com
Little St. Bernard Pass in Tour de France
Photos of Little St. Bernard Pass

Archaeological sites in France
Little
Landforms of Savoie
Little
Little
France–Italy border crossings
Transport in Auvergne-Rhône-Alpes
Roman waystations

Little St Bernard Pass


Hulučaj, Huluhčaj, Jugan-vac, Piran-vac (azerski: Xuluqçay, ruski: Хулучай, Хулухчай, Пиран-вац, Юган-вац) je rijeka u Azerbajdžanu koja teče Kusarskim rajonom. Duga je 13 kilometara. Površina porječja iznosi 30 km2 Desna je pritoka rijeke Samur te se u nju ulijeva u njenome 57. kilometru od ušća.

Izvori

Rijeke u europskom dijelu Azerbajdžana
Porječje Samura

Hulučaj