The English Standard Version (ESV) is a translation of the Bible in contemporary English. Published in 2001 by Crossway, the ESV was "created by a team of more than 100 leading evangelical scholars and pastors." The ESV relies on recently published critical editions of the original Hebrew, Aramaic, and Greek texts.

Crossway claims that the ESV continues a legacy of precision and faithfulness in translating the original text into English. It describes the ESV as a translation that adheres to an "essentially literal" translation philosophy, taking into account "differences in grammar, syntax, and idiom between current literary English and the original languages." It also describes the ESV as a translation that "emphasizes 'word-for-word' accuracy, literary excellence, and depth of meaning."

Since its official publication, the ESV has received endorsement from numerous evangelical pastors and theologians, including John Piper, R. C. Sproul, and Kevin DeYoung.

History

Pre-publication
During the early 1990s, Crossway president Lane T. Dennis engaged in discussions with various Christian scholars and pastors regarding the need for a new literal translation of the Bible. In 1997, Dennis contacted the National Council of Churches (NCC) and proceeded to enter negotiations, alongside Trinity Evangelical Divinity School professor Wayne Grudem, to obtain rights to use the 1971 text edition of the Revised Standard Version (RSV) as the starting point for a new translation. In September 1998, an agreement was reached with the NCC for Crossway to use and modify the 1971 RSV text, thereby enabling the creation of a new translation. Crossway moved forward from this position by forming a translation committee and initiating work on the English Standard Version. Crossway officially published the ESV in 2001.

In 1999, World reported of "feminists" noticing links between Crossway and the Council on Biblical Manhood and Womanhood (CBMW). Members of the CBMW had earlier been involved in criticizing plans made by Zondervan's New International Version (NIV) translation committee to publish a gender-neutral edition of the NIV. Grudem, who was president of the CBMW at the time, responded by stating, "This [translation] is not a CBMW project."

Translation Oversight Committee
Chaired by Dennis, the fourteen-member Translation Oversight Committee was aided by more than fifty biblical experts serving as review scholars. The translation committee also received input from the Advisory Council, having more than fifty members. J. I. Packer served as general editor of the translation. The translation committee features the following notable individuals:

 Dr. Wayne A. Grudem (Research Professor, Theology and Biblical Studies, Phoenix Seminary)
 Dr. R. Kent Hughes (Senior Pastor Emeritus, College Church in Wheaton)
 Dr. J. I. Packer (Board of Governors Professor of Theology, Regent College, Vancouver, Canada)
 Dr. Vern Sheridan Poythress (Professor of New Testament Interpretation, Westminster Theological Seminary; Editor, Westminster Theological Journal)
 Dr. Gordon Wenham (Old Testament Tutor at Trinity College, Bristol; Emeritus Professor of Old Testament, University of Gloucestershire)

Post-publication
In 2008, Crossway published the ESV Study Bible, which would go on to sell over 1 million copies. In 2009, the Evangelical Christian Publishers Association named the ESV Study Bible as Christian Book of the Year. This was the first time in the award's 30-year history to be given to a study Bible.

According to Crossway, over 100 million printed copies of the translation had been distributed as of 2015, and over 250 million as of 2021.

Debate surrounding translation philosophy
At the 2008 annual meeting of the Evangelical Theological Society, Mark L. Strauss presented a paper titled "Why the English Standard Version should not become the Standard English Version: How to make a good translation much better." In the paper, Strauss criticizes the ESV for using dated language, among other perceived issues, such as using gender-neutral language inconsistently in translation. ESV translator William D. Mounce responded to Strauss's criticism:

Strauss invited Mounce to engage further through participation at the following annual meeting. In 2009, Mounce presented his formal response paper titled "Can the ESV and TNIV Co-Exist in the Same Universe?" In the paper, Mounce describes various points regarding his view of the need for both formal and functional translations.

In October 2019, University of Oklahoma Sociology Associate Professor Samuel L. Perry published a journal article titled "The Bible as a Product of Cultural Power: The Case of Gender Ideology in the English Standard Version." In the article, Perry attempts to demonstrate "how a more critical approach toward 'the Bible' can provide richer, more sophisticated sociological analyses of power and cultural reproduction within Christian traditions." Perry argues that Crossway's ESV translation committee made "intentional, systematic changes" into the ESV for the purpose of being able to "publish and mass-market a text more amenable to conservative, complementarian interpretations." Perry further argues that the ESV translation committee "have engaged in more covert means of cultural reproduction, not only disseminating their interpretation of the biblical text, but manipulating the text itself." The ESV Study Bible often details in its study notes why a complementarian interpretation of the original text may have been rendered in translation.

In 2020, the Ireland-based Association of Catholic Priests criticized the ESV for its position on the use of gender-neutral language, perceiving the use of terms such as "mankind" and "brothers" to be "not just out of sync with modern usage but are culturally regarded as diminishing and disrespectful of women."

In June 2021, Samuel L. Perry published a journal article titled "Whitewashing Evangelical Scripture: The Case of Slavery and Antisemitism in the English Standard Version." In the article, Perry attempts to demonstrate how "the ESV editors, while modifying certain RSV renderings to establish transitivity for their text among complementarian/biblicist Christians, sought to establish intransitivity between the text and more pejorative social interpretations by progressively re-translating lexically ambiguous terms and introducing footnotes to obviate the Bible's ostensible promotion of slavery and antisemitism." In turn, Perry was interviewed by Salon regarding the content of the article. Boyce College Professor of Biblical Studies Denny Burk points out that Perry makes a "significant error" in referring to Grudem as the general editor of the ESV. In July 2021, Bible Study Magazine editor Mark Ward published an article to his personal blog in response:

Literary attributes

Relationship to the Revised Standard Version
The ESV is derived from the 1971 text edition of the Revised Standard Version. ESV translation committee member Wayne Grudem claims that approximately eight percent (or about 60,000 words) of the 1971 RSV text being used for the ESV was revised as of first publication in 2001. Grudem states that the committee removed "every trace of liberal influence that had caused such criticism from evangelicals when the RSV was first published in 1952." Although, Grudem also states that much of the 1971 RSV text left unchanged by the committee "is simply 'the best of the best' of the KJV tradition."

Style
Theologian Tim Challies has praised the ESV for its commitment to literary excellence:

Crossway claims that the ESV "retains theological terminology—words such as grace, faith, justification, sanctification, redemption, regeneration, reconciliation, propitiation—because of their central importance for Christian doctrine and also because the underlying Greek words were already becoming key words and technical terms among Christians in New Testament times." It also claims that the ESV lets the distinct writing styles of the various biblical writers come through the translated text.

Position on gender-neutral language
The ESV translation committee states that "the goal of the ESV is to render literally what is in the original." The committee expands on this position in claiming that, although the ESV avoids using gender-neutral language (for the purpose of preserving contextual meaning found in the original text), the translation does utilize gender-neutral language in specific cases. The committee further states that its objective was "transparency to the original text, allowing the reader to understand the original on its own terms rather than in the terms of our present-day Western culture."

Revisions and other editions

Anglicized edition
In 2002, Collins published the English Standard Version: Anglicized Edition in the United Kingdom.

2007 text edition
Crossway published the first revision of the ESV text in 2007 as "ESV Text Edition: 2007." The revision makes minor changes to the 2001 text.

Oxford Apocrypha edition
In 2009, Oxford University Press published the English Standard Version Bible with Apocrypha. This edition includes the Apocrypha, placed at the back of the Bible, intended for "denominations that use those books in liturgical readings and for students who need them for historical purposes."

2011 text edition
Crossway published the second revision of the ESV text in 2011 as "ESV Text Edition: 2011." The revision changes fewer than 500 words in total throughout 275 verses from the 2007 text. The changes were made in each case to "correct grammar, improve consistency, or increase precision in meaning." A notable revision was made in Isaiah 53:5, changing "wounded for our transgressions" to "pierced for our transgressions" in the revised text.

Gideons edition
In 2013, Gideons International permanently transitioned from the New King James Version to the ESV as their translation of choice for free of charge distribution Bibles. In addition to being granted licensing for the ESV text (for the purpose of distribution), Crossway gave Gideons International permission to modify the text to use alternative readings based on the Textus Receptus. The Gideons edition uses more than 50 alternative readings.

2016 text edition
Crossway published the third revision of the ESV text in 2016 as the "ESV Permanent Text Edition (2016)." The revision changes 52 words in total throughout 29 verses from the 2011 text. A notable revision was made in Genesis 3:16 to use a complementarian interpretation of the original text: switching "shall be toward" with "shall be contrary to" in the revised text. The previous rendering can be found in the footnotes (excluding any editions that specifically do not have footnotes, such as the ESV Reader's Bible). The ESV Study Bible details in its study notes the revised interpretation in relation to a parallel understanding of 3:16 with both 4:7 (which shares the Hebrew word teshuqah; this verse having also been updated in the 2016 text) and Ephesians 5:21–32.

Coinciding with the release of the revision, Crossway announced that "the text of the ESV Bible will remain unchanged in all future editions printed and published by Crossway." However, in a statement from Lane T. Dennis the following month, the new policy was abandoned "to allow for ongoing periodic updating of the text to reflect the realities of biblical scholarship such as textual discoveries or changes in English over time." In the statement, Dennis responded to public discourse surrounding the policy: "We have become convinced that this decision was a mistake. We apologize for this and for any concern this has caused for readers of the ESV." The revision was subsequently republished as "ESV Text Edition: 2016."

Catholic edition
In 2018, the Conference of Catholic Bishops of India published the ESV Catholic Edition Bible (ESV-CE), which includes the deuterocanonical books in Catholic canonical order. With permission from Crossway, a team of Catholic scholars reviewed the text of the ESV in light of the Vatican's translation principles as set forth in Liturgiam authenticam, making approved modifications where needed to adhere to Catholic teaching.

In 2019, the Augustine Institute published the ESV-CE in North America as The Augustine Bible. In October 2021, following these developments, the Society for Promoting Christian Knowledge published its own version of the ESV-CE, newly typeset and with anglicized spelling, in multiple formats.

Anglican edition
In 2019, Anglican Liturgy Press published the ESV with Apocrypha. This edition includes the Apocrypha, placed at the back of the Bible. Having been approved by the ESV translation committee, the Apocrypha text found in this edition is a minor revision of the 2009 text published by Oxford University Press. A notable revision was made in retranslating the Book of Tobit.

Use

Study Bibles
The ESV has been used as the Bible text for a number of study Bible editions, including but not limited to:

 ESV study Bibles published by Crossway: the ESV Study Bible, the ESV Global Study Bible, the ESV Student Study Bible, and the ESV Literary Study Bible
 The MacArthur Study Bible, published by Thomas Nelson
 The Lutheran Study Bible, published by Concordia Publishing House
 The Reformation Study Bible, published by Ligonier Ministries
 The Fire Bible, published by Hendrickson Publishers
 The Apocrypha: The Lutheran Edition with Notes, published by Concordia Publishing House
 The Scofield Study Bible III, published by Oxford University Press
 The Ryrie Study Bible, published by Moody Publishers

Liturgical
In August 2006, the Lutheran Church–Missouri Synod released the Lutheran Service Book (LSB), which uses the ESV as its primary Bible text. With permission from Crossway, the LSB occasionally uses an alternative reading of the ESV in accordance with its original translation principles.

In April 2020, the Catholic Church in India started using a new English lectionary which uses the ESV-CE as its Bible text (excluding the book of Psalms, which uses the Grail Psalms translation instead).

In July 2020, the Bishops' Conference of Scotland approved the preparation of a new lectionary based on the ESV-CE. The Catholic Bishops' Conference of England and Wales also approved their own lectionary to be based on the ESV-CE.

See also
 Modern English Bible translations

Notes

References

Further reading

*

*

External links

2001 books
2001 in Christianity
Bible translations into English

English Standard Version


| fæðingardagur  =
| fæðingarstaður = Akureyri
| dauðadagur     =
| dauðastaður    = ,
| orsök_dauða    =
| verðlaun       =
| þekkt_fyrir    =
| stjórnmálaflokkur =
| starf          = Leikstjóri,handritshöfundur,framleiðandi
| trú            =
| maki           =
| börn           =
| foreldrar      =
| undirskrift    =
}}

Baldvin Zophoníasson (f. 18. mars 1978), eða Baldvin Z,  er íslenskur kvikmynda- og sjónvarpsleikstjóri, handritshöfundur og framleiðandi. Hann er fæddur árið 1978 á Akureyri. Hann er þekktastur fyrir myndir sínar Órói, Vonarstræti, Lof mér að falla og sjónvarpsþættina Réttur og Ófærð.

Verk eftir Baldvin

Tenglar

Fólk fætt árið 1978
Íslenskir kvikmyndaleikstjórar

Baldvin Z


කේ. ටී. ෆ්‍රැන්සිස්, සම්පූර්ණ නම කන්දයියා තිරුඥානම්පන්දපිල්ලේ ප්‍රැන්සිස් (1939 ඔක්තෝබර් 15 - 2013 ජූනි 9) යනු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් විනිසුරුවෙකි ෆ්‍රැන්සිස් 1982 සිට 1999 දක්වා කාලය තුළ ටෙස්ට් තරග 25ක සහ එක්දින ජාත්‍යන්තර තරග 56ක විනිසුරුවරයා ලෙස කටයුතු කළේය.

ෆ්‍රැන්සිස්ගේ ප්‍රථම ටෙස්ට් තරගය වූයේ 1982 පෙබරවාරි මාසයේදී ශ්‍රී ලංකාව සහ එංගලන්තය අතර පැවති පළැමු ටෙස්ට් තරගයයි. මෙය ශ්‍රී ලංකාව ක්‍රීඩා කළ පළමු පිළිගත් ටෙස්ට් තරගය විය. මීට දින තුනකට පෙර, අනාගත ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් නායක අර්ජුන රණතුංගගේ මංගල තරගය වූ තරගයකදී ෆ්‍රැන්සිස් එක්දින ජාත්‍යන්තර විනිසුරුවරයෙකු ලෙස සිය මංගල ගමන ආරම්භ කළේය.

කේ. ටී. ෆ්‍රැන්සිස් විවාහ වී දරුවන් දෙදෙනකු සිටියේය.

යොමු කිරීම්

2013 මරණ
1939 උපත්

කේ. ටී. ෆ්‍රැන්සිස්


is a district located in Kōchi Prefecture, Japan.

As of December 2014, the district has an estimated population of 17,538 and a density of 31.1 persons per km2. The total area is 563.33 km2.

Aki is known as the birthplace of Iwasaki Yatarō, the founder of the modern day Mitsubishi conglomerate.

Towns and villages
Nahari
Tano
Tōyō
Yasuda
Geisei
Kitagawa
Umaji

Districts in Kōchi Prefecture

Aki District, Kōchi


طب الحالات الحرجة أو طب العناية المركزة أو طب العناية الفائقة  هو أحد فروع الطب الحديثة وهو معني بتقديم دعم متقدم للحياة أو لأعضاء الجسم المصابة للمرضى ذوي الحالة الصحية الحرجة. ويتم ذلك داخل وحدة العناية المركزة.

نظرة عامة
يعد طب الحالات الحرجة بمفهومه الحديث من أحد أحدث فروع الطب نشأةً وهو بصفة عامة أكثر فروع الطب استهلاكاً للموارد وارتفاعاً لتكلفة العلاج ومن أكثرها اعتماداً على التكنولوجيا الحديثة.

يمارس طب الحالات الحرجة أطباء وممرضون متخصصون يطلق عليهم بالإنجليزية (Intensivists).

يهتم أطباء الحالات الحرجة بمتابعة أجهزة الجسم الرئيسية التسع وهي:

1-الجهاز الدوري(القلب والأوعية الدموية).

2-الجهاز العصبي المركزي.

3-نظام الغدد الصماء.

4-الجهازالمعدي المعوي(و الحالة الغذائية).

5- الدم.

6-علم الأحياء المجهرية(بما في حالة تعفن الدم).

7-أطراف الجسم (والجلد).

8- الكلى (والأيض).

9-الجهاز التنفسي.

المرضى الذين يحتاجون إلى العناية المركزة عادةً ما يكونون ذوي حالة صحية حرجة للغاية مما يتطلب الحاجة لمراقبة ودعم استقرار أجهزة الجسم المهمة لاستمرار الحياة مثل:

- الدورة الدموية لضمان استمرار تدفق الدم المحمل بالأكسجين والمغذيات لكافة أنحاء الجسم والحفاظ على ضغط الدم من أي تغيرات تضر بوظائف الأعضاء (ارتفاع ضغط الدم / هبوط ضغط الدم).

- الجهاز التنفسي وذلك لدعم القنوات التنفسية وظائف التنفس (مثل استخدام جهاز التنفس الصناعي).

- وظائف الكلى وذلك للحماية من وعلاج الفشل الكلوي الحاد.

- علاج اضطرابات ضربات القلب الخطيرة.

- علاج اختلال أملاح الدم ونسبة الحموضة في الدم.

وغالباً ما يعاني مريض العناية المركزة من تدهور وظائف عدد من أجهزة الجسم في نفس الوقت عند دخوله أو خلال تواجده بالعناية، إما أن يكون ذلك بسبب وجود عدد من الأمراض السابقة أو حدوث ذلك كمضاعفات لفشل وظائف عضو هام بالجسم، مما يتطلب تدخل شامل لدعم وظائف الأعضاء لمنع حدوث مزيد من التدهور.

كما يتم إدخال المرضى ما بعد الجراحات الكبرى للعناية المركزة وذلك لعدم استقرار حالتهم خلال الساعات أو الأيام الأولى الحاسمة ما بعد العملية (مثل عمليات القلب والصدر والجهاز الهضمي الكبري وجراحات المخ والأعصاب).

ومن الناحية المثالية، يتم إدخال العناية المركزة فقط لأولئك المرضى الذين يحتمل أن يتم شفائهم، والذين لديهم فرصة جيدة للبقاء مع العناية المركزة. وحيث أن معظم المصابين بأمراض خطيرة يكونون مهددين بالموت ،ونتائج العلاج بالعناية المركزة من الصعب التنبؤ بها. ولذلك، يموت الكثير من المرضى في وحدة الرعاية المركزة. ولذلك يفترض أن يكون المريض مصاب بأمراض يمكن التغلب عليها كشرط رئيسي للقبول في وحدة العناية المركزة.

تاريخ طب الحالات الحرجة

مرحلة فلورنس نايتينجيل

جذور طب الحالات الحرجة تعود للعمل التي قامت به الممرضة البريطانية العظيمة فلورنس نايتينجيل Florence Nightingale (ولدت عام1820- وتوفيت عام1910) .حيث قامت بتطبيق بروتوكولات الحالات الحرجة علي المرضي من الجنود المصابين في خلال حرب القرم والتي إندلعت عام 1854، فأدي ذلك لأنخفاض حاد في عدد الوفيات بين المصابين من 40 % إلي حوالي 2%، وذلك نتيجة لعملها باشتراك مع 38 ممرضة متطوعة أخرى. وعند عودتها من الحرب قامت بإنشاء مدرسة لتعليم الممرضات في مستشفى سان توماس St.Thomas's Hospital بإنجلترا عام 1859، يتم التعليم بها بشكل محترف وعملي. ويعتبر عمل نايتنجيل ومنهج المدرسة، بداية علم طب الحالات الحرجة والبداية الحقيقية لعلم التمريض الحديث.

مرحلة والتر داندي

والتر داندي Walter Dandy (ولد عام1886- وتوفي عام1946)، عالم وجراح مخ وأعصاب أمريكي، يعتبر الأب المؤسس لطب جراحة المخ والأعصاب الحديث. حصل على درجة البكالوريوس في عام 1907 من جامعة ميزوري {University of Missouri} وعمل معظم حياته بكلية طب جامعة جون هوبكنز {Johns Hopkins University School of Medicine} والتي تقع في مدينة بالتيمور في ولاية ماريلاندالأمريكية. من إنجازاته، إنشاء أول عناية مركزة في العالم في مدينة بوسطن بسعة 3 أسرة وذلك عام 1926.

مرحلة بورن إبسن

بورن إبسن Bjorn Aage Ibsen (ولد عام1915- وتوفي عام 2007)، طبيب تخدير دنمركي تخرج من كلية طب جامعة كوبنهاغن عام 1940. وأثناء وباء شلل الأطفال بالدنمرك عام 1952 والذي أدي إلي أصابة 2722 حالة في خلال 6 أشهر، منهم 316 حالة أصيبوا بشلل بعضلات التنفس، قام هو بمعالجة هذة الحالات عبر تركيب أنابيب بالقصبة الهوائية وعزلهم داخل وحدات منفصله، وتوظيف 200 طالب طب لضخ الأكسجين يدوياً للمرضي، وذلك حتي تم استبدال الطلبة بأجهزة تنفس صناعي. ونتج عن ذلك انخفاض الوفيات من 90% إلي 25%. وقام بعد ذلك عام 1953 بإنشاء أول وحدة عناية مركزة طبية وجراحية بأحدي مستشفيات كوبنهاغن. كما كانت له الفضل في أول ذكر لعلاج مرض التيتانوس بواسطة الأدوية الشاله للعضلات مع وضع المريض علي جهاز التنفس الصناعي. وقام أيضاً بالمشاركة في تأليف أول مرجع في العلاج داخل العناية المركزة.

مرحلة بيتر سافار

بيتر سافار Peter Safar (ولد عام1924- وتوفي عام 2003)، هو طبيب نمساوي تخرج من جامعة فيينا، وهاجر للولايات المتحدة عام 1949، ليدرس التخدير بجامعة بنسلفانيا. يعتبر سافار أول طبيب حالات حرجة في الولايات المتحدة، حيث قام بإنشاء أول عناية مركزة جراحية في مدينة بالتيمور، وفي عام 1962 أنشأ أول برنامج تدريبي للاطباء في جامعة بيتسبرج. كما ان له دور هائل في بلورة مفاهيم وتكنيكات عمليةالأنعاش القلبي الرئوي في الخمسينات وقام بتأليف كتاب (ABC of Resuscitation) عام 1957، وهو أساس التدريب علي هذة عملية وتم اعتماد البروتوكول من قبل جمعية القلب الأمريكية, ليصبح بعد ذلك النظام القياسي الموحد لعملية الأنعاش القلبي الرئوي في العالم. وفي عام1966 تأثر سافار بشدة لوفاة أبنتة البالغة من العمر 11 سنة نتيجة أزمة ربوية حادة. وقام بعد ذلك بجهد كبير لأنشاء خدمات العناية المركزة المتحركة وأنشأ مركز أبحاث الأنعاش بجامعة بيتسبرج. وأعترافاً بجهوده، رشح ثلاث مرات لجائزة نوبل في الطب.

خصائص طب الحالات الحرجة

يتميز طب الحالات الحرجة عن باقي تخصصات الطب بالأتي :

1- من أكثر فروع الطب من حيث السرعةً في التطور وتراكم المعلومات: حيث أصبح من المفهوم إمكان إنقاذ حياة عدد كبير من المرضى (كانوا سابقاً يعدون حالات ميؤوس منها) إذ ما تم اعتماد علاجات متطورة والتدخل لدعم أعضاء الجسم في الوقت المناسب بناء على مراقبة دقيقة ولصيقة لوظائف الجهاز الدوري القلبي والتنفسي. وبالتالي تبين جدوى انفاق الوقت والمال على هذا المجال وعلى الأبحاث في هذا المجال.

2- الاعتماد على دعم أقسام التحاليل والأشعات التشخيصية والصيدلية الداخلية وبنك الدم ووحدات القسطرة القلبية والمناظير والعمليات الجراحية والمخازن والمشتريات مع ضرورة توافر عامل السرعة والدقة وذلك لسرعة تغير حالة المريض ذو الحالة الحرجة وضرورة مواكبة هذا التغيُر بالتشخيص والعلاج اللازمين.

3- يستخدم داخل العناية المركزة أدوية متقدمة وحساسة للغاية وخاصة تلك التي تستخدم للتحكم في الدورة الدموية والقلبية بجرعات دقيقة للغاية وتحت المراقبة الدقيقة، كما يستخدم أحدث المضادات الحيوية والأدوية المخدرة والمهدئة. ومن المعتاد علاج مريض العناية بعشرات الأنواع من الأدوية في نفس الوقت.

4- يتم التركيز داخل الرعاية على مكافحة العدوى وذلك لمنع نقل العدوى البكتيرية من مريض لأخر أو من طاقم العناية للمريض أو العكس، بما في ذلك القيام بأنواع مختلفة من العزل وبخاصة للمرضى ذوي المناعة الضعيفة جداً.

5- يتم الاهتمام بالتغذية المناسبةبما في ذلك التغذية عبر الأنابيب المغدية أو عبر الوريد.

6- الاعتماد علىمهاراة وخبرة ويقضة طاقم أطباء الرعاية وطاقم التمريض، حيث يتميز عمل الرعاية المركزة بالديناميكية الشديدة، ويتطلب مجهود جسدي وانتباه مستمر لأدق التفاصيل وسرعة إتخاذ القرار علي مدار الساعة. وكل هذا يؤدي لكون طاقم الرعاية معرضين بشكل متكرر للإجهاد البدني والنفسي وسوء التغذية والاكتئاب.

و برغم من الأعتماد على التكنولوجيا، إلا أن أطباء العناية يلزمهم إتقان مهارات يدوية عديدة وخاصة تلك المتعلقة بتركيب معدات طبية داخل جسم المريض (يكون بعضها هام للغاية ويلزم تركيبه في ظرف لحظات لإنقاذ حياة المريض)، مثل القساطر الوريدية الطرفية والمركزية والقساطر الشريانية والبولية وأنابيب القصبة الهوائية والمعدية، منظمات القلب وضرورة إتقان عملية الأنعاش القلبي الرئوي مع إتقان التعامل مع كافة أجهزة الرعاية.

كما يلزم طبيب العناية المركزة الاطلاع العلمي الواسع في تخصصه وفي التخصصات الأخرى وذلك لتعرضه لمرضى ذوي حالات حرجة بسبب أمراض من كافة التخصصات الطبية. كما يلزم وجود تعاون وثيق ما بين أطباء الرعاية وكافة تخصصات الطب وذلك لضمان جودة التشخيص والعلاج. غالبا ما يحتاج مريض العناية الخاصة لخدمة أطباء أكثر من تخصص بما فيها الأطباء النفسيين لعلاج الأثار النفسية للبقاء بالعناية فترة طويلة.

و يقوم أطباء العناية والتمريض بالتدرب على التعامل مع أهل المرضى بما في ذلك تقديم المعلومات الكافية والمساندة النفسية.

7- الاعتماد المكثف على التكنولوجيا الحديثة: حيث يعتمد العمل بوحدة العناية المركزة على الأجهزة الحديثة والمعدات الطبية المعقدة مثل:

- أجهازة التنفس الصناعي: ويستخدم لمساندة ودعم الجهاز التنفسي.

-أجهزة المرقاب (المونيتور): وتقوم برصد متغيرات عديدة مثل ضغط الدم الشرياني الاختراقي وغير الاختراقي وضغوط الدم بالأوردة المركزية والشريان الرئوي وداخل غرف القلب المختلفة والنشاط الكهربائي للقلب ونسبة تشبع الدم بالأكسجين وعدد أخر من المتغيرات والقياسات التي تعتمد على حاجة المريض ومدى تطور المرقاب.

-أجهزة قياس غازات الدم وحموضة الدم والأملاح (مثل الصوديوم والبوتاسيوم والكالسيوم والكلوريد).

-أجهزة التنقيط ودفع الأدوية الدقيقة مثل السرنجات الكهربائية ومضخات المحاليل.

-جهاز البالونة الأورطية، ويستخدم لدعم وظائف القلب في بعض الحالات.

-الأسرة الطبية الهيدروليكية والمرتبات الهوائية.

-مناظير الجهاز الهضمي والرئة.

-أجهزة الغسيل الكلوي المتخصصة.

-أجهزة الصدمات الكهربائية ومنظمات النشاط الكهربائي للقلب.

-أجهزة الأشعات السينية والتلفزيونية للقلب والبطن والدوبلكس علي شرايين وأوردة الجسم.

كما يوجد الكثير من المعدات الأخرى التي تستخدم بشكل أقل تكرراً ولكن يلزم توافرها لكل وحدات العناية الحديثة.

8- يلزم وجود دعم مستمر ونشط من جانب مهندسين وفنيين الهندسة الطبية بالمستشفي والشركات الموردة لضمان عدم تعطل العمل بالعناية والصيانة اللازمة للأجهزة الغالية الثمن.

أنواع وحدات العناية المركزة

تخصص منفصل أم تخصص داخل تخصص؟

حتى زمن قريب كانت وحدات الرعاية المركزة بشكل كامل بواسطة أطباء التخدير كعمل إضافي داخل التخصص، ومع حدوث التطور الهائل المعرفي والتكنولوجي في علم طب الحالات الحرجة، ظهرت الحاجة لوجود أطباء متخصصين في هذا المجال.

وبالرغم من ذلك ما زال هذا التخصص في كثير من البلاد حكراً على أطباء التخدير وفي بلاد أخرى (مثل الولايات المتحدة) يشترط للتخصص في هذا المجال الحصول علي تدريب مسبق في مجال أخر مثل التخدير أو الجراحة العامة أو الباطنة العامة.ثم يلي ذلك الحصول على تدريب متخصص في طب الحالات الحرجة.

وكثيراً ما يرغب أطباء العناية في الحصول على تدريب موازي إلي جانب تخصصهم بالرعاية مثل القلب أو الأمراض الصدرية أو أمراض الكلى.

وحدة مفتوحة أم مغلقة ؟

تشير دراسات بشكل واضح ومتكرر لتحقق خدمة أكثر كفاءة ونتائج أفضل لعلاج المرضي داخل الوحدات التي تدار من قبل أطباء متخصصين بطب الحالات الحرجة متواجدين على مدار الساعة بالرعاية المركزة، مقارنةً بالوحدات المفتوحة والتي تدار بواسطة التمريض مع وجود أطباء من كافة التخصصات يقومون بالمرور على الحالات التي تخصهم داخل الرعاية.

وحدة صغيرة أم كبيرة؟

الدراسات الطبية تشير إلى وجود علاقة بين حجم وحدة العناية المركزة وبين كفاءة الرعاية المقدمة للمرضى. حيث أشارت الدراسات لقدرة العنايات المركزة الأكبر حجماً علي تحقيق نتائج أفضل فيما يتعلق بنجاح علاج المرضى ذوي الحالات الحرجة.

وحدات عناية مركزة متخصصة

يوجد أشكال عديدة لوحدات العناية المركزة المتخصصة مثل:

-وحدات عناية مركزة لحديثي الولادة(Neonatal intensive-care unit).

-وحدات عناية مركزة للأطفال(وحدة العناية المركزة للأطفال).

-وحدات عناية مركزة للقلب(وحدة العناية التاجية).

-وحدات عناية مركزة للجراحة(Surgical Intensive Care Unit).

-وحدات عناية مركزة للحروق(Burn Wounds Intensive Care Unit).

-وحدات عناية مركزة للحالات الطبية(Medical Intensive care Unit).

-وحدات عناية مركزة للحالات النفسية(وحدة العناية النفسية المركزة).

-وحدات عناية مركزة لحالات أصابات المخ والأعصاب(Neurological Intensive Care Unit).

-وحدات عناية مركزة متحركة(Mobile Intensive care Unit).

-وحدات عناية مركزة لحالات الحوادث(Trauma Intensive care Unit).

مراجع

طب العناية المركزة

طب حرج


KK Varoš je bivši košarkaški klub iz Šibenika, Šibensko-kninska županija, Republika Hrvatska.

O klubu
Košarkaški klub "Varoš" Šibenik osnovan je 1985. godine, a neformalno je prestao postojati pod ovim imenom 1997. godine.

Od kluba "KK Varoš" Šibenik je stvoren 1998. "KK Stari Grad Šibenik", kasniji "GKK Šibenik" (današnji klub "GKK Šibenka").

Prvi igrači su bili Bruno Antunac, Darko Krnić, Joško Blaće, Mate Dunkić, Ante Milković, Viktor Miljković, Andrija Bumber, Vid Barbača, Ivan Aras, Edi Renje, Petar Režić, Stevo Branković.

Povezani članci
 GKK Šibenik

Izvori
 sibenskiportal.hr, FOTO 'Vječiti derbi' Varoši i Građe bio je 'fajterski', baš kao nekad, objavljeno 8. rujna 2016., pristupljeno 2. studenog 2022.
 poslovna.hr, KK VAROŠ 1987
 mok.hr, Druga Varoška noć u srijedu uz revijalnu košarkašku utakmicu i Ivu Pattieru, objavljeno 6. rujna 2016., pristupljeno 2. studenog 2022.

Vanjske poveznice
 sportilus.com, KOŠARKAŠKI KLUB VAROŠ 1987 - ŠIBENIK
.

Košarkaški klubovi u Šibensko-kninskoj županiji
Šport u Šibeniku

KK Varoš


The Progressive Conservative Party of Prince Edward Island is one of three major political parties on Prince Edward Island. The party and its rival, the Liberals, have alternated in power since responsible government was granted in 1851.

History
The policies of the Liberals and Progressive Conservatives (PCs) are very similar. The major differences are in their allegiances to federal parties and in personalities. The PC Party began as the Conservative Party of Prince Edward Island, and changed its name in 1942 to reflect the development of the federal Progressive Conservative Party.

The Progressive Conservatives formed the government in Prince Edward Island under Premier Pat Binns, starting in 1996. The party lost its bid for a fourth mandate in 2007.

In October 2010, following the resignation of Binns as party leader (in 2007), a leadership election was held. Jim Bagnall became interim leader of the party in 2010 when previous interim leader MLA Olive Crane resigned the post to seek the permanent leadership of the party.

Crane won the PC leadership in October 2010, and served for over two years. She resigned as party leader on 31 January 2013, and was succeeded by Steven Myers as interim leader.

Rob Lantz was elected leader of the party at a leadership election on February 28, 2015, at the University of Prince Edward Island Sports Centre, but resigned on September 23, 2015, after failing to win a seat in the 2015 provincial election.

On October 15, 2015, the party chose Borden-Kinkora MLA Jamie Fox as interim leader

James Aylward, MLA for Stratford-Kinlock, defeated Brad Trivers and was chosen leader on October 19, 2017, replacing interim leader Jamie Fox.

On September 17, 2018, Aylward announced his pending resignation as leader, effective upon the election of his successor on February 9, 2019.

Dennis King was elected leader of the party, succeeding Aylward.

Traditionally, the Tories have done better among Protestant voters, while Liberals have had more support from Catholics. Politics on the island, however, has never been sectarian, and both parties have always had voters and members from both populations. Indeed, it has been the custom until recently for a Liberal incumbent of one denomination to be opposed by a Tory challenger of the same denomination and vice versa. This had tended to minimise religious sectarianism within the parties. The Liberals have also traditionally enjoyed the support of the province's small Acadian population concentrated in Prince County at the west end of the island. Progressive Conservative support has tended to be greater on the eastern half of the island.

Current MLAs
 Gilles Arsenault, Evangeline-Miscouche
 Zack Bell, Charlottetown-Winsloe
 Jill Burridge, Stratford-Keppoch
 Darlene Compton, Belfast-Murray River
 Robin Croucher, Souris-Elmira
 Susie Dillon, Charlottetown-Belvedere
 Natalie Jameson, Charlottetown-Hillsborough Park
 Cory Deagle, Montague-Kilmuir
 Tyler DesRoches, Summerside-Wilmot
 Jamie Fox, Borden-Kinkora
 Rob Lantz, Charlottetown-Brighton
 Ernie Hudson, Alberton-Bloomfield
 Dennis King, Brackley-Hunter River
 Sidney MacEwen, Morell-Donagh
 Hilton MacLennan, Tyne Valley-Sherbrooke
 Mark McLane, Cornwall-Meadowbank
 Matthew MacKay, Kensington-Malpeque
 Steven Myers, Georgetown-Pownal
 Barb Ramsay, Summerside-South Drive
 Jenn Redmond, Mermaid-Stratford
 Bloyce Thompson, Stanhope-Marshfield
 Brad Trivers, Rustico-Emerald

Conservative and PC leaders

See also
Progressive Conservative Party of Prince Edward Island leadership elections
 List of premiers of Prince Edward Island
 List of political parties in Canada
 Politics of Prince Edward Island

References

External links
 Progressive Conservative Party of Prince Edward Island
 PC Youth of PEI

Conservative parties in Canada
Organizations based in Charlottetown
Progressive Conservative Party
Political parties established in 1851
1851 establishments in Prince Edward Island
Green conservative parties
Liberal conservative parties
Progressive conservatism


Electoratul Württemberg a fost un stat al Sfântului Imperiu Roman situat pe partea dreaptă a râului Rin. În 1803,  Napoleon a rificat ducatul la rang de Electorat de Württemberg al Sfântului Imperiu Roman. La scurtă vreme, după ce el a abolit imperiul în 1806, Electoratul a fost ridicat la rang de Regatul Württemberg.

Istorie
Karl Eugen, Duce de Württemberg, care a murit fără să lase moștenitori legitimi, a fost succedat de doi frați de-ai săi, prima dată Ludwig Eugen (d. 1795), care nu a avut copii, apoi de Friedrich al II-lea Eugen (d. 1797). Friedrich al II-lea Eugen a servit în armata lui Frederic cel Mare, cu care era rudă prin alianță. Și-a educat copiii în credința protestantă și toții membri familie regale Württemberg sunt descendenții săi. Când fiul său a devenit duce în 1797 ca Friedrich al III-lea, întreaga casă regală a trecut la protestantism.

În timpul scurtei domnii a lui Friedrich al II-lea Eugene, Republica Franceză a invadat Württemberg, l-a obligat pe duce să-și retragă trupele din armata imperială și să plătească despăgubiri. Deși el a domnit doar doi ani, Friedrich al II-lea Eugene a reușit să păstreze independența ducatul. Prin căsătoriile copiilor săi a făcut legături remarcabile în toată Europa, inclusiv cu familiile regale rusești, austriece și britanice.

Note

Țări din Sfântul Imperiu Roman
Foste principate

Electoratul Württemberg


An Fimbristylis ferruginea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Vahl. An Fimbristylis ferruginea in nahilalakip ha genus nga Fimbristylis, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 F. f. ferruginea
 F. f. sieberiana

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Fimbristylis

Fimbristylis ferruginea


The Lockheed Martin X-44 MANTA (Multi-Axis No-Tail Aircraft) was an American conceptual aircraft design by Lockheed Martin that has been studied by NASA and the U.S. Air Force. It was intended to test the feasibility of full yaw, pitch and roll authority without tailplanes (horizontal or vertical). Attitude control relies purely on 3D thrust vectoring.  The aircraft design was derived from the F-22 Raptor and featured a stretched delta wing without tail surfaces.

Design and development

The X-44 was designed by Lockheed Martin to demonstrate the feasibility of an aircraft controlled by vectored thrust alone. The X-44 design had a reduced radar signature (due to lack of tail and vertical stabilizers) and was made more efficient by eliminating the tail and rudder surfaces, and instead using thrust vectors to provide yaw, pitch and roll control.

The X-44 MANTA design was based on the F-22, except without a tail and incorporating a full delta wing. The X-44 MANTA would have a greater fuel capacity than the F-22, due to its larger delta wing design. The MANTA was designed to have reduced mechanical complexity, increased fuel efficiency and greater agility. The X-44 MANTA combined the control and propulsion systems, using thrust vectoring. Funding for the X-44 program ended in 2000.

See also

References

External links
 Day, Dwayne A. "Delta Wings". centennialofflight.net

Stealth aircraft
X-044
Cancelled military aircraft projects of the United States
Twinjets
Tailless delta-wing aircraft

Lockheed Martin X-44 MANTA


Alınca, Karabük ilinin Ovacık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1521 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Karabük il merkezine 42 km, Ovacık ilçe merkezine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ovacık (Karabük) belde ve köyleri

Alınca, Ovacık


Die Gefährten ist ein internationalistischer Roman von Anna Seghers aus dem Jahr 1932. Dieser erste Roman der Autorin erschien in Berlin vier Monate vor Hitlers Machtergreifung.

Brandes schreibt: "Die Gefährten ist heute eins der wichtigsten Dokumente der sozialistischen Prosa in den zwanziger Jahren" [des 20. Jahrhunderts]. Anna Seghers stellt vordergründig "moralisch-idealistische Haltungen" vor. Mit Gefährten sind Mitkämpfer aus den kommunistischen Reihen in den Jahren 1919 bis 1929 gemeint. Die handelnden Kommunisten sind nicht Mitglied einer Parteileitung. Sie werden immer von dieser aus dem Hintergrund heraus gesteuert. Mit einer einzigen Ausnahme – der des abtrünnigen bürgerlichen Skeptizisten Steiner, nach dem realen Vorbild Karl Mannheims – sind diese Kommunisten stets linientreu. Der Kampf für ihr Ideal rangiert eindeutig vor der Sorge um das Überleben von Frau und Kind. Verräter kommen kaum vor. Der Kommunist schweigt bei Anna Seghers auch unter abscheulicher Folter und stirbt für die Sache.

Form
In zwei Teilen sind elf Kapitel fortgeschrieben. Die Figuren kommen aus Ungarn, Polen, Italien, Bulgarien und China. Außer in diese Länder führt die Handlung nach Österreich, Frankreich, England, Belgien, Deutschland und nach Russland. Für das Hantieren mit den weitgehend ziemlich unabhängig voneinander existierenden fünf Figurenkonstellationen habe sich Anna Seghers die collageartige Simultantechnik des Nordamerikaners Dos Passos zum Vorbild genommen. Danach werden mehrere Handlungen auf verschiedenen Handlungsorten "durch Thema und Leitmotiv verbunden". Allerdings wird das oben angesprochene Diktum der weitgehenden unabhängigen Figurengruppenexistenz von mindestens einem Protagonisten durchbrochen. Der junge, ungebundene Internationalist Pali wechselt zwischen den Nationen (siehe unten: Ungarn, Italien, Frankreich, Belgien) und konstituiert somit vom Leser erwartete Relationen.

Wenn von der Partei die Rede ist, dann ist die Kommunistische Partei gemeint. Das geht aus dem Vokabular hervor. Da redet Tien Shi-li von den Sowjets, also den Räten. Ein anderer Chinese spricht von einer "roten Formation". Oder Anna Seghers lässt die Bulgaren vom "Komitee der Kommunisten" erzählen und man kämpft außerhalb der Sowjetunion in der Illegalität.

Einmal lässt Anna Seghers auch die andere Seite zu Wort kommen. Der Gefängnisarzt Dr. Cink, der in Polen die Zwangsernährung Gefangener vorbereiten muss, denkt: "Warum tue ich das?" Sparsam spielt Anna Seghers mit der Emotion. Als Janek (polnische Episode, siehe unten) von der Gattin im Zuchthaus Posen aufgesucht wird, stößt das gemeinsame Kleinstkind einen "hellen, zitternden Freudenschrei" aus "wie von einem Wasservogel".

Die strenge Sprache, geschult an Kafkas "schnörkellosem Deutsch", erfordert einen konzentrierten Leser. Vereinzelt schimmert in dem Romanerstling so etwas wie unfreiwilliger Humor durch: "In dem zarten mageren Gesicht des Kindes war die untere Hälfte lachend und die obere traurig."

Inhalt
1919
Vom Juli zum August 1919: Die Rumänen besetzen Budapest. Aus ist es mit dem kommunistischen Räte-Ungarn. Das dritte Regiment, sich rekrutierend aus Budapester Metallarbeitern, hat an der Wolga den Bürgerkrieg mitgemacht. Nun löst es sich nahe bei Budapest auf. Der Kommandeur Faludi jagt den jungen Offizier Peter Böhm davon. Jeder ehemalige Rotarmist muss sich auf eigene Faust durchschlagen. Man vertauscht die Uniform mit dem Bauernkittel. Böhm schafft es bis nach Budapest. Den Hochschullehrern Dr. Bató und Dr. Steiner gelingt die Flucht per Schiff nach Wien.  Der junge Arbeiter Pali wird in Bologna in der Familie des Arbeiters Bordoni aufgenommen. Bordoni arbeitet in einer Armaturenfabrik. Signora Katarina Bordoni, ihre Eltern sind Handwerker in Bordesiglio, kann die Abneigung gegen den narbenbedeckten, zerlumpten Flüchtling Pali nicht verbergen.
1924 bis 1929
Berlin
Bató ist mit Frau und Kind nach Berlin gegangen und hat einen kleinen Job als Zeitungsredakteur ergattert. Im Sommer 1926 klebt er im Auftrag der Parteizelle 15/16 am Schlesischen Tor Plakate, verteilt Flugblätter und sucht Versammlungen auf. Er will nach Russland. Böhm und Faludi stoßen zu ihm. Im März 1928 wird im Westen Berlins der Jahrestag der "ungarischen Revolution" unter Landsleuten gefeiert.
Frankreich, Belgien
Pali hat in Enzères bei Paris Arbeit gefunden. Dort trifft er den jungen Arbeiter Józsi, einen Freund aus seinem ehemaligen Regiment. Józsi ist ebenfalls die Flucht aus Ungarn geglückt. Auch er wurde – wie der Freund – in Ungarn schwer misshandelt. Er wurde kopfüber aufgehängt. Mit seinem Kopf wurde Fußball gespielt.

In Paris auf der Suche nach Arbeit trifft Pali seinen Freund Bordoni wieder. Der italienische Arbeiter musste 1922 die Heimat verlassen. Die Abneigung der Frau Bordoni gegen den ungarischen Eindringling in die kleine italienische Flüchtlingsfamilie ist geblieben. Arbeitslos lungert Pali herum, beteiligt sich an Demonstrationen und bekommt den Polizeiknüppel zu spüren. Es sieht so aus, als ob sich ein Verhältnis Palis mit Giulia Bordoni, einer kichernden Jugendlichen, anbahnt.

Der Abneigung der Katarina Bordoni gegen Nichtstuer erstreckt sich auch auf den eigenen Ehemann. Er hat sie schon wieder geschwängert. Alle hasst die Schwangere, sogar die leiblichen Kinder. Nach der Teilnahme Bordonis an der nächsten Demonstration schieben die Franzosen die gesamte Familie nach Brüssel ab. Als Bordoni von Belgien aus nach Russland will, sagt Katarina: "Fahr doch" Eine Bedingung stellt die Frau. Er muss schreiben.

Als Bordoni endlich fort ist, geht Katarina aus der Reserve. Auf einmal wird ihr der bis nach Brüssel nachgereiste Pali sympathisch. Indem Katarina schließlich ihre Voreingenommenheit gegen den Gatten und anschließend gegen Pali überraschend aufgibt, sieht sie ein, Kampf ist erforderlich. Giulia und Pali werden vermutlich ein Paar. Dem minderjährigen Mädchen beginnt die Brust zu wachsen. Es möchte Pali lieber heute als morgen besitzen. Bordoni schreibt pflichtgemäß aus Russland. Er, der die Arbeit anscheinend nicht erfunden hat, muss dort – drei Tage von Moskau entfernt – in einem Armaturenwerk schuften.
Polen
Janek, in der Abteilung Appretur einer Färberei in Bialystok als Färber tätig gewesen, hat vier Jahre gesessen. Er war im August 1920, als die Russen sich aus Polen zurückzogen, mit Flugblättern verhaftet worden. Nach dem großen Textilarbeiterstreik in Lodz wird Janek zu weiteren fünf Jahren Gefängnis verurteilt. Regelmäßig wird er von seiner jungen Frau Anka besucht. Anka bettet Partei- in Familiennachrichten ein. Janek gibt erstere an lauschende Mithäftlinge weiter.

Janek wird Vater. Auch die Dombrowski, Frau eines Mithäftlings, wird Mutter. Als Anka das nächste Mal Besuchserlaubnis erhält, muss sie vom Tod des Kindes berichten.Nach dem Pilsudski-Umsturz im Mai 1926 gibt es viel Aufregung unter den Gefangenen.

Anka darf Janek zum nächsten Besuchstag nicht sehen. Er, Dombrowski und andere kämpfen mittels Hungerstreik um Zusammenlegung in eine Zelle. Die Zwangsernährung, eine harte Röhre wird mit Gewalt in den Schlund gestoßen, bleibt nicht ohne Folgen. Dombrowski stirbt, nachdem jene Sonde seine Speiseröhre eingerissen hat und Glassplitter ins Halsinnere gedrungen sind. Janek muss an Dombrowskis unglaublich harte Frau denken, wie sie sich bei dem letzten Gefängnisbesuch von ihrem Mann verabschiedet hatte: "Es geht auch ohne dich." Zur Strafe für das Hungern wird Janek in das Zuchthaus Posen verlegt und darf keinen Besuch empfangen. Als er herauskommt, ist Anka verhaftet. Er kennt ihr Gefängnis nicht. Janek reist nach Moskau. Dort im polnischen Klub forscht er so lange nach Anka, bis er sie findet.

Aus Russland heimgekehrt, wird Janek im Zusammenhang mit den Wahlen wiederum verhaftet. Diesmal hat er acht Jahre bekommen. Anka bringt ihr zweites Kind zur Welt und besucht Janek im Zuchthaus Posen.

Die Dombrowski ist bei der nächsten Demonstration eine der beiden Trägerinnen des Transparents an der Spitze des Zuges. Auch nach dem Tode ihres Mannes trägt sie den Politischen noch Essen ins Gefängnis.
Bulgarien
In Revesch, einem Waldbauerndorf in der Prutka, unterhalten sich Dimoff, Arbeiter in einem Sägewerk und der Bauer Stojanoff über einen gewissen Dudoff. Letzterer, ebenfalls Arbeiter in einem Sägewerk, war nach dem bulgarischen Staatsstreich 1923 eingesperrt worden, geflohen, wieder gefasst und von seinen Schergen an den Füßen verstümmelt worden. Die Mithäftlinge können im Zentralgefängnis von Sofia den auch im Gesicht Verstümmelten kaum erkennen.

Stojanoff, im Krieg gewesen, weiß, die Dörfer werden nach Roten durchkämmt. Seinem Sohn Andreas hat er eingeschärft, den Vater zu verleugnen, wenn an die Tür geklopft wird. Stojanoff hat gehört, Dudoff soll nach Russland gegangen sein.

Dimoff, auf der Flucht, schlüpft in Stojanoffs Hütte unter. Noch vor dem Morgengrauen zeigt Andreas dem Flüchtling den Weg. Die Verfolger foltern Stojanoff in seiner Behausung zu Tode. Aus Frau Stojanoff bekommen die Folterknechte nichts heraus. Als Andreas heimkommt, verleugnet er den Vater.

Dudoff ist nicht in Russland, sondern sitzt im Gefängnis. Er flieht, kommt durch und erreicht Paris. Verbittert muss er konstatieren, nach Russland wird er nicht geschickt werden. Die jahrelange Haft ist ihm gesundheitlich schlecht bekommen. Schließlich erreicht er doch noch erschöpft Moskau. Dudoff begreift nicht, warum ihn die Kampfkraft verlassen hat. Er wird auf der Krim gepflegt, kehrt in die Prutka zurück und wird während des Wahlkampfs zusammen mit drei anderen Kämpfern erhängt.
Südwestdeutschland
Dr. Steiner fasst in einer deutschen Universitätsstadt mühsam Fuß. Nachdem er die zwanzig Jahre junge Tochter des Archäologen Schlüter geheiratet hat, geht es schneller aufwärts. Zwar will der Herr Doktor gerne zurück an die Kampffront, zwar schreibt er in dem Sinne einen Brief an Dr. Bató, aber er findet aus seinem selbst gewählten Refugium nicht heraus. Bató reagiert. Er sucht Steiner auf. Es kommt zu einer letzten Begegnung in der Bahnhofswirtschaft jener Universitätsstadt. Das Treffen ändert nichts. Steiner bleibt zu Hause bei seiner schönen Frau.
London, Berlin und Schanghai
Der junge Student Liau Han-tschi, Sohn eines Gutsbesitzers bei Tangsi, erhält in Limehouse Nachricht von zu Hause. Die Kommunisten sind in die Kuomintang eingetreten. In Berlin in der Müllerstraße erlernt der junge Liau in einem mit Liebknecht und Rosa bebilderten Zimmer "deutsche Parteiarbeit, wie man Menschen zusammenhält". Die Nachrichten aus der Heimat reißen nicht ab. In Kanton wird ein gewisser Tschiangkaischek Leiter der Whampoa-Militärschule. In Rotterdam will sich der Student Liau Han-tschi mit Seeleuten aus der Heimat treffen.

Der Vater ist wieder Gutsbesitzer geworden und schickt dem Sohn Geld für die Heimreise. Liau will zwar damit nach China, aber nicht zum Vater, sondern dorthin, wohin er geschickt werden wird. Nach den neuesten Meldungen aus der Heimat sorgt Tschiangkaischek für bürgerliche Ordnung. Er hat in Schanghai zweihundert Arbeiter erschießen lassen.

Der ältere Bruder des Studenten, ein gewisser Liau Yen-kai, wohnt mit seiner Frau in Moskau. Um in die Illegalität gehen zu können, übergibt das Paar am 3. November 1927 sein Kind dem Sowjetstaat in ein Kinderheim zur Erziehung.

Auf der Heimfahrt nach Kanton fällt Liau Han-tschi einem Verräter in die Hände und wird bei der Ankunft verhaftet.

Viel später treffen sich die Wege der Brüder in Schanghai. Der ältere muss miterleben, wie der jüngere auf der Rednertribüne erschossen wird, noch bevor er das Wort ergreifen kann.

Zitat
 "Zäh sind diese Politischen [Häftlinge], die geben nicht bei, die kauen Eisen."

Interpretation
Die oben genannte Collagetechnik frei nach Dos Passos ist an manchen Stellen nicht ganz geglückt. Zwischen den einzelnen Szenen in der chinesischen Episode klaffen zu weite Lücken. Das eiskalte Abwenden der Kämpfer von der Familie mag zwar möglich sein, erscheint jedoch in der dargestellten Phalanx als nicht ganz glaubwürdig. Die Sprache ist streng, kraftvoll und obendrein vereinzelt mit archaischen Symbolen beladen: Der gehenkte Dudoff steigt vom Galgen herab, geht Plakate klebend um und "schlupft in die Schlinge" zurück. Janek, in das Gefängnis St. Michael überführt, hat noch sechs Jahre abzusitzen und segnet einen jungen Kämpfer ein.

Rezeption
 Kracauer trifft in der "Frankfurter Zeitung" vom 13. November 1932 im Literaturblatt Nr. 46 mit dem Charakteristikum "Märtyrerchronik" den Nagel auf den Kopf.
 Bredel begrüßt in der "Hamburger Volkszeitung" vom 4. Dezember 1932 den Roman, obwohl er ratlos vor dem "beinahe bunten Durcheinander" des neumodischen simultanen Erzählens steht.
 Dr. Batós und Dr. Steiners Problematik wurzele in ihrer Herkunft. Neugebauer hält insbesondere die Darstellung Steiners für ziemlich geschlossen.
 Die ungarischen und bulgarischen Episoden hält Batt für besonders gelungen, weil unter anderem nüchterne Darstellung dominiere. Zudem werde in den ungarischen Episoden das Verhältnis der Intellektuellen zur Arbeiterschaft transparent gemacht. Batt lobt die Erzählperspektive der Autorin. Anna Seghers betrachte den revolutionären Kampf nicht von außen, sondern erzähle "ganz aus der Erlebnissituation ihrer Figuren heraus". In dem Zusammenhang würden großartige Erläuterungen vermieden. Allerdings seien die "Objekte" unselbständig. Nicht zufällig habe Anna Seghers China (Tschiangkaischek) und Ungarn (Horthy) ausgewählt. Der dortige übersichtliche Frontverlauf habe für sich gesprochen.
 Brandes stellt den Text als so etwas wie ein Auftragswerk hin. Anna Seghers sei "den Anweisungen des BPRS" gefolgt. Dieses Formexperiment, das neben Dos Passos auch noch Joyce und Döblin zum Vorbild habe, tituliert Brandes mit "Kollektivroman".
 Im Roman sei das Thema Aufstand – erfolgreich begonnen in den "Aufstand der Fischer von St. Barbara" – fortgeschrieben und auf Internationalität ausgeweitet. Zudem sei die Auseinandersetzung mit dem Faschismus erkennbar. Der Erzählentwurf "von Passion und Erlösung" ruhe auf Dostojewski und Kierkegaard.
 Sigrid Bock: Historische Bilanz als Moment der Auseinandersetzung mit der faschistischen Gefahr. Anna Seghers´ Roman »Die Gefährten« Weimarer Beiträge 11 (1980) S. 5–34, zitiert bei Schrade, S. 162, 4. Eintrag.
 Unter der Überschrift "Agitationsliteratur" nennt Kiesel die detailreiche Beschreibung des revolutionären Kampfes der "kommunistische[n] Funktionäre" im Roman "einseitig und unvollständig". Denn "die Gewalt, die... so ausgiebig geschildert wird, geht ausschließlich von den Gegnern der Revolution aus".

Literatur

Textausgaben
Erstausgabe
 Die Gefährten. Gustav Kiepenheuer, Berlin 1932, 1.–8. Tausend. 319 Seiten

Verwendete Ausgabe
 Die Gefährten. S. 91–308 in: Anna Seghers: Aufstand der Fischer von St. Barbara. Die Gefährten. Band I der Gesammelten Werke in Einzelausgaben. 308 Seiten. Aufbau-Verlag GmbH, Berlin 1951

Sekundärliteratur
 Heinz Neugebauer: Anna Seghers. Leben und Werk. Mit Abbildungen (Wissenschaftliche Mitarbeit: Irmgard Neugebauer, Redaktionsschluss 20. September 1977). 238 Seiten. Reihe "Schriftsteller der Gegenwart" (Hrsg. Kurt Böttcher). Volk und Wissen, Berlin 1980, ohne ISBN
 Kurt Batt: Anna Seghers. Versuch über Entwicklung und Werke. Mit Abbildungen. 283 Seiten. Reclam, Leipzig 1973 (2. Aufl. 1980). Lizenzgeber: Röderberg, Frankfurt am Main (Röderberg-Taschenbuch Bd. 15), ISBN 3-87682-470-2
 Ute Brandes: Anna Seghers. Colloquium Verlag, Berlin 1992. Bd. 117 der Reihe "Köpfe des 20. Jahrhunderts", ISBN 3-7678-0803-X
 Andreas Schrade: Anna Seghers. Metzler, Stuttgart 1993 (Sammlung Metzler Bd. 275 (Autoren und Autorinnen)), ISBN 3-476-10275-0
 Sonja Hilzinger: Anna Seghers. Mit 12 Abbildungen. Reihe Literaturstudium. Reclam, Stuttgart 2000, RUB 17623, ISBN 3-15-017623-9
 Helmuth Kiesel: Geschichte der deutschsprachigen Literatur 1918 bis 1933. C.H. Beck, München 2017, ISBN 978-3-406-70799-5.

Weblinks
 Der Text bei "Nemesis - Sozialistisches Archiv für Belletristik"

Anmerkungen

Einzelnachweise

Werk von Anna Seghers
Literarisches Werk
Literatur (20. Jahrhundert)
Literatur (Deutsch)
Roman, Epik

Die Gefährten (Seghers)


10 de los Grandes es el séptimo álbum de estudio del cantante y compositor mexicano Juan Gabriel. La grabación presenta otra propuesta, en un estilo distinto del que había presentado en sus trabajos anteriores: canciones con música del norte de México.

Influenciado por el norteño, la balada del sur de los Estados Unidos, la música chicana y el country, los temas funden estos géneros a lo largo del disco, con letras sobre el amor, arreglado por Lázaro Muñiz.

Juan Gabriel se volvió un buen representante de México ante los argentinos Leo Dan, Leonardo Favio, Palito Ortega y Diego Verdaguer, y los españoles Camilo Sesto, Raphael y Julio Iglesias.

Lista de canciones
Todos los temas compuestos por Alberto Aguilera Valadez.

Álbumes de 1975
Álbumes de Juan Gabriel

10 de los grandes


නයිට් පදවිය යනු එලිසබත් රැජින විසින් පිලිගන්වනු  ලබන ගෞරව නාමයකි.යමෙකුට නයිට් පදවියක් ලැබුණු විට, ඔවුන් විධිමත් ලෙස "සර්" ලෙස ආමන්ත්‍රණය කරනු ලැබේ.

නයිට් පදවිය


Caroline Parmentier, née le  à Pau (Basses-Pyrénées), est une journaliste et femme politique française.

Elle travaille pendant 31 ans au quotidien catholique traditionaliste Présent, dont elle a été rédactrice en chef.

Membre du Rassemblement national, elle est élue députée dans la 9e circonscription du Pas-de-Calais lors des élections législatives de 2022 après avoir siégé au conseil régional d'Île-de-France entre 2021 et 2022.

Situation personnelle

Famille et formation
Caroline Parmentier naît le  à Pau. Ses parents, un ingénieur à la Société nationale des pétroles d'Aquitaine et une mère au foyer, sont sympathisants du FN.

Elle est mère de trois enfants et divorcée.

Carrière de journaliste
Caroline Parmentier entre à 21 ans au journal Présent sous la direction de Jean Madiran, puis en devient la rédactrice en chef.

Elle y milite notamment contre le droit à l'interruption volontaire de grossesse et défend des positions très marquées à droite. Elle écrit ainsi en 2018 qu'« après avoir "génocidé" les enfants français à raison de 200 000 par an, on doit maintenant les remplacer à tour de bras par des migrants ». Le Monde indique que .

De 2014 à 2018, elle est également chroniqueuse dans l'émission Bistro Libertés, sur TV Libertés.

En 1995, elle est condamnée par le tribunal correctionnel de Paris pour .

Carrière politique

Conseillère presse au Rassemblement national
Après avoir été journaliste pendant 30 ans, elle démissionne de Présent en 2018 pour rejoindre l'équipe de Marine Le Pen.

Elle est embauchée par le Rassemblement national au moment des élections européennes de 2019 pour gérer les relations entre les médias et Jordan Bardella.

En , elle entre au conseil régional d'Île-de-France, élue sur la liste RN dans le département des Yvelines.

Lors de la campagne présidentielle 2022, elle est nommée conseillère presse de Marine Le Pen. Elle adoucit notamment les relations entre le Rassemblement national et les médias.

Députée du Pas-de-Calais
Aux élections législatives françaises de 2022, elle est investie dans la neuvième circonscription du Pas-de-Calais. Elle est élue le  face à la députée sortante Marguerite Deprez-Audebert.

Son suppléant Alexandre Maeseele est conseiller municipal de Béthune.

Elle siège au sein du groupe RN dont elle est vice-présidente et est membre de la commission des Affaires culturelles et de l'Éducation de l'Assemblée nationale.

Elle appelle, dans le cadre de l'examen du projet de loi de finances rectificative pour 2022, à la « privatisation de France Télévisions et de Radio France », estimant qu'« une grande démocratie comme la nôtre n'a plus besoin d'un service public ».

Publications

Références

Liens externes

Naissance en décembre 1965
Naissance à Pau
Journaliste française du XXe siècle
Journaliste française du XXIe siècle
Femme politique française
Député de la XVIe législature de la Ve République
Député du Pas-de-Calais
Député membre du Rassemblement national
Essayiste français du XXe siècle
Collaborateur de Présent

Caroline Parmentier


Elísa Gróa Steinþórsdóttir (fædd 21. febrúar 1994 í Reykjavík) er íslensk fegurðardrottning og tískumódel. Hún vann keppnina Miss Universe Iceland 2021 þann 29. september 2021.

Tilvísanir

Íslenskar fyrirsætur
Íslenskar konur

Elísa Gróa Steinþórsdóttir


Hohenzollern kan henvise til flere artikler:

Stednavne
 Hohenzollern (bjerg) – et bjerg i delstaten Baden-Württemberg i den sydvestlige del af Tyskland.
 Hohenzollern (slot) – et slot i delstaten Baden-Württemberg i den sydvestlige del af Tyskland, beliggende på bjerget af samme navn.

Lande og territorier
 Hohenzollern (land) – Tidligere grevskab og fyrstendømme i det sydvestlige Tyskland. Delt i fire linjer i 1576:
 Hohenzollern, uddød 1602
 Hohenzollern-Haigerloch, uddød 1634
 Hohenzollern-Hechingen, uddød 1869
 Hohenzollern-Sigmaringen
 Hohenzollern (provins) – provins i Kongeriget Preussen, også kaldet Hohenzollernsche Lande

Personer og slægter
 Huset Hohenzollern – Et europæisk fyrstehus, der har regeret i landet Hohenzollern, Brandenburg, Preussen, Tyskland og Rumænien.

Se også
 Hohenzollernplatz – en plads i Berlin

Hohenzollern (flertydig)


අරාබි ජාතිය () ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, අරාබි ලොව (), අරාබි ලීගයේ අරාබි බස-කථා කරන රටවල්  22 කින්  සමන්විත වෙයි.

අරාබි ලොව යන්නෙහි සම්මත අර්ථ නිරූපණය සමන්විත වන්නේ, අරාබි ලීගයට අයත් රටවල් සහ බල ප්‍රදේශ 22 ක් වෙතිනි. මෙම අරාබි රාජ්‍යයන් විසින්, බටහිරින් අත්ලාන්තික් සාගරයෙහි සිට නැගෙනහිරින් අරාබි මුහුද දක්වා  සහ, උතුරෙන් මධ්‍යධරණී මුහුදෙහි සිට අග්නිදිගින්  අප්‍රිකාවේ අඟ සහ ඉන්දියානු සාගරය දක්වාද වන ප්‍රදේශය අධිවාසනය කරති.  අරාබි ලොවෙහි ඒකාබද්ධ ජනගහණය වන්නේ ජනයා මිලියන 422 පමණ වන අතර, එයින් අඩකට වඩා වයස අවුරුදු 25 අඩු වෙති.

අරාබි ජාතිකවාදය පිළිබඳ හැඟීම නැගී ආවේ 19වන ශත වර්ෂයෙහි දෙවන භාගයෙහිදී ඔටෝමාන් අධිරාජ්‍යය තුල අනෙකුත් ජාතිකවාදී ව්‍යාපාරයන් හා සමගිනි. අරාබි ජාතිකයන්ගේ අයිතිවාසිකම් නිරූපණය කිරීම සඳහා 1945 වසරෙහිදී අරාබි ලීගය පිහිටුවාගන්නා ලද අතර, එහි අනෙකුත් අදහස වූයේ විශේෂයෙන්ම සාර්ව-අරාබිවාදය යනුවෙන් හැඳින්වුණු ව්‍යාපාරයක් වූ අරාබි රටවල් දේශපාලන ලෙසින් එක්සත් කිරීම උනන්දු කොට කරගෙන යෑම සඳහාය.

ආශ්‍රිත ලිපි
 අරාබි අර්ධද්වීපය

අරාබි ලොව

අරාබි ලොව


ඉන්දියාව සහ නේපාලය වැනි රටවල හින්දු ජනයා විසින් පවත්වනු ලබන වසන්ත උත්සවය හෝලි යනුවෙන් හදුන්වනු ලැබේ. මෙය වර්ණෝත්සවය වශයෙන් ද හදුන්වනු ලැබේ.

උත්සවය ආරම්භ වනුයේ එලිමහනෙහි තනනු ලබන විශාල ගිනිමැලයක් මධ්‍යයේ හෝලිකා යනුවෙන් හැදින්වෙන යක්ෂණියක් පුලුස්සා දැමීමේ චාරිත‍්‍රයෙනි. මෙය ආන්ද්‍රා ප‍්‍රදේශයේ හදුන්වනු ලබනුයේ 'කාම දහනම්' යනුවෙනි.

ධූල්හෙන්ඩි යනුවෙන් හදුන්වනු ලබන  දෙවන දිනයේදී ජනයා එකිනෙකාට වර්ණවත් කුඩුවලින් කි‍්‍රඩාශීලීව දමා ගසමින් ගතකරති. කාලගුණය වෙනස් වෙමින් පවතින වසන්ත සමයේදී වයිරස් උණ වැනි රෝග පැතිරීමට ඉඩකඩ ඇති බැවින් ආයුර්වේද වෛද්‍යවරුන් විසින් නිර්දේශ කරනු ලබන ඖෂධීය ශාකවලින් සාදාගනු ලබන එකී වර්ණවත් කුඩුවල රෝග වැලැක්වීමේ වැදගත් ගුණයක්  ඇති බව ද පිළිගැනේ.

පසළොස්වක දින සිට පස්වන දිනයේදී වර්ණ පිළිබද මෙම උත්සවය නිමා කරමින් රංග පඤ්චමී නම් දිනය උදාවෙයි.

වර්ෂයේ පෙබරවාරි හෝ මාර්තු මාසවල අවසන් භාගයේදී දින දෙකක් තුළ හෝලි උත්සවය පැවැත්වෙන්නේ ය.

සටහන්
හෝලිකා ආර්යන්ට විරුද්ව යුධ වැදුනු දේව මැවුම්වාදයට හා කුල වාදයට විරුද්ධවූ යක්ෂනියක් ලෙසද කියවේ. ඇය හිරණ්නම් යක්ෂයාගේ හා මානසගේ නැගනියයි. ඇය බමුණන් නොතකා හැරි බවත්, සුදුවස්ත්‍ර පමනක් ඇදීමට නියෝග කර පීඩාකාරි ලෙස ලෝකය පාලනය කල බවත් විශවාස කෙරේ. ඇගෙන් මිදීම හෝලි උත්සවයට පාදකවී ඇත.

හෝලි උත්සවය


Manuel Galera Magdaleno (Armilla, Granada, 3 de dezembro de 1942 - Cabra, Córdoba, 14 de fevereiro de 1972), foi um ciclista profissional espanhol, falecido tragicamente num acidente enquanto disputava a Volta à Andaluzia de 1972, no porto do Marco.

Era o irmão menor do também ciclista profissional Joaquín Galera.

Foi um ciclista de palmarés discreto já que só conta com uma vitória no campo profissional. Ainda assim destacou em provas importantes como a Volta aos Vales Mineiros (onde foi terceiro em 1968) ou a Volta à Andaluzia.

Memorial Manuel Galera
Em Armilla, sua localidade natal, organizou-se durante muitos anos o Memorial Manuel Galera em sua honra. A prova deixou de disputar-se em 2004, e foi amplamente dominada por corredores espanhóis, algum deles muito ilustres, como Óscar Sevilla ou o Chava Jiménez.

Cabe reseñar que a primeira escola de Ciclismo de Andaluzia se criou em 1.974 pelo Grupo Desportivo Genil a sua memória, passando o clube a se chamar Grupo Desportivo Genil-Escola Ciclista Manuel Galera.

Palmarés

 1968
 Volta a Guatemala
 2 Etapas da Volta à Colômbia

 1969
 2 Etapas da Volta à Colômbia

 1971
 5⁰ na Volta a Espanha de 1971

Equipas

 KAS-Kaskol (1967)
 Fagor (1968-1969)
 La Caseira-Peña Bahamontes (1970)
 Karpy (1971-1972)

Referências

Ligações externas

Ciclistas da Espanha
Ciclistas mortos em competição
Mortos por quedas acidentais

Manuel Galera


Orania može označavati:
 Orania (Animalia) Pallary, 1900, rod mekušaca iz porodice Muricidae
 Orania (Plantae) Zipp., biljni rod iz porodice Arecaceae

Orania


اَلْفَهْرَسَةُ اَلْمُتَعَسِّفَةُ : هي مجموعة التقنيات وَوَسائل الفهرسة داخل محركات البحث، حيث تقوم بإضافة كلمات رئيسية لا علاقة لها بالصفحة وإخفائها عن الزوار. ولهذا تعتبر الفهرسة المتعسفة شبيهة بالبريد المزعج لأنها في الواقع مخادعة، وهو ما يتعارض مع مصلحة المستخدمين.

أساليبها
من بين الأساليب التي تعتبر فهرسة متعسفة ما يلي:
 إنشاء كلمات رئيسية بنفس لون الخلفية (نتحدث هنا عن كلمات مستترة invisible words).
 زيادة كلمات رئيسية في العلامات الفوقية métas tags لا علاقة لها بالصفحة؛
 تكرار الكلمات الرئيسية (التي تعرف أيضا باسم الكلمات الرئيسية المحشوة keywords stuffing) ؛
 تحويل صفحات الويب إلى مواقع مصيدة (pagejacking) ؛
 استخدام أسماء مستعارة بطريقة تعسفية.
 فهرسة محركات البحث للصفحات بطريقة غير مستساغة.

مراجع

إزعاج بالرسائل الإلكترونية
تحسين محركات البحث
ويب

فهرسة متعسفة