Türev, diğer sayı kümeleri üzerindeki fonksiyonlar için de genellenmiş olmasına rağmen öncelikle reel değerli, yani reel sayılardan reel sayılara giden tek değişkenli fonksiyonlar için tanımlanmış, herhangi bir teğetin herhangi bir eğriye x ekseniyle yaptığı pozitif yönlü açının tanjant değeridir.

Birinci tanımı (h türevi)

Bu türden bir f fonksiyonunun a noktasındaki türevin
 =

limiti olarak tanımlanır. Bu limit eğer var ise, yani bir reel sayıysa, f fonksiyonu a noktasında türevlenebilirdir denir. Limitin sonsuz olması veya var olmaması durumunda, f'ye a noktasında türevlenemez denir. Bu limitin temsil ettiği oran yukarıdaki grafikte gösterilmiştir. Limiti alınan oran, yani  oranı, Newtonsal oran olarak adlandırılır.

Yukarıdaki grafikte h değeri sıfıra yaklaştıkça, d doğrusu da y = f(a) eğrisine (a, f(a)) noktasındaki teğete yaklaşır. Burada :
ifadesinin de d doğrusunun eğimini verdiğine dikkat etmek gerekir.

 noktasında türevlenebilen bir fonksiyon,  civarında sürekli olmak zorundadır. Fakat bunun tersi doğru değildir. Başka bir ifadeyle  civarında sürekli olan fakat türevlenemeyen fonksiyon bulmak mümkündür. Örnek olarak Weierstrass fonksiyonu reel sayılar kümesinin her noktasında sürekli olmasına karşın hiçbir noktasında türevlenebilir değildir.

Yukarıdaki limit a civarında doğrudur. Başka bir deyişle h sayısı 0 civarında 0'a yaklaştıkça a + h sayısı a civarında a'ya yaklaşır. Bu sebepten dolayı eğer uç noktalarda türev alınacaksa, limit sembolü soldan limit veya sağdan limit olarak yazılmalıdır. Analiz kitapları, genellikle sürekli fonksiyonları kapalı aralıklarda, türevlenebilir fonksiyonları ise açık aralıklarda tanımladıklarından sol ve sağ limit tanımlamazlar.

İkinci tanımı (q türevi)
Türevin birinci tanımını örnekleyerek bir ikinci tanım daha yapılabilir.

 ifadesinin mantığında {h} sonsuz küçüğünü ekleme işlemi yapılmıştır. Genelleştirilmiş şekliyle sonsuz küçük artırımı yerine sonsuz küçük katının artırımı da yapılabilir.
Bir f(x) fonksiyonunu q türevi

sıklıkla  şeklinde yazılır, q-türev Jackson türevi olarak bilinir.

=
ayrıca;
=   elde edilebilir.

Yönlü  türev

Eğer f  bir Rn üzerinde gerçek değerli fonksiyon ise koordinat eksenlerinin yönü içinde f in kısmî türevi içinde çeşitli ölçmeler ise (mesela f bir x  ve y fonksiyonunun x yönü ve y yönü içinde f 'nin kısmî türevinde çeşitli ölçmeler ise) buna yönlü türev denir.

Bununla birlikte köşegen çizgi  boyunca gibi herhangi diğer yön içinde f in yönlü ölçü çeşitleri yoktur.

Burada yönlü türev ölçüsü kullanılıyor.

bir vektörse vnin yönü içinde fin yönlü türevinin x noktasında sınırıdır.

Bâzı durumlarda bu vektörün uzunluğunu değiştirme sonrası yön türevi hesaplamak veya tahmin etmek daha kolay olabilir. Genellikle bu bir birim vektör yönünde bir yönde türevinin hesaplanması içinde sorunu açmak için yapılır. Bunun nasıl çalıştığını görmek için bunu  varsayalım. fark katsayısı içinde yerine konur.Aradaki fark katsayısı:

Bu u sırasıyla fin yönlü türevi için λ zaman içinde farklı katsayısıdır. Dahası sıfıra yönelen k olarak alınan limit olarak aynı h ve k için herhangi diğerinin çarpımıdır. Bunun için . Bu nedenle yeniden ölçeklendirme özelliği, yönlü türevler sık sık sadece birim vektörler için kabul edilir.

Eğer fin tüm kısmî türevleri var ve x'de sürekli ve formülü ile v yönünde f içinde belirlenen yönlü türev ise

Bu toplam türevin tanımının bir sonucudur. Bu yönlü türev, aşağıda v içinde doğrusaldır. Bu da

.

demektir. Aynı tanım, ayrıca f olduğunda Rm içindeki değerleri ile bir fonksiyondur. Yukardaki tanım, vektörlerin her bir bileşeni için uygulanır. Bu durum içinde yönlü türev Rm içinde bir vektördür.

 Kesirli türev

 tek terimli olduğunu varsayalım

.
Burada kullanılan türev

tekrarlanarak şu sonuca ulaşılır:

faktöriyel yerine Gama fonksiyonu alınırsa

=== xin yarı türevi ===

Bu durumu tekrarlarsak

Gerçekten burada beklenen sonuç aynıdır.

Buradaki türev alma işlemi sadece reel sayılarla sınırlı değildir.
Mesela (1 + i)inci türev, (1 - i)inci türev iki türevlidir. Ancak negatif değerler için alınan a, integrali verir.

 Laplace dönüşümü
Laplace dönüşümünün ifadesi

ve

v.s. Beklentimiz

.

Mesela

beklentisi doğrudur. Gerçekten verilen konvolüsyon kök  (ve kısaca  doğrulama için) bulunur

Cauchy serisini verir. Laplace transformu bâzı fonksiyonların kullanılabilmesi ile ilişkilidir. Sıklıkla kesirli diferansiyel denklemler çözümünde kullanılır.

 Kısmî türev Kısmî türev, çok değişkenli bir fonksiyonun sadece ilgili değişkeni sabit değilken alınan türevdir. Bu tarz türevleri içeren denklemlere kısmî diferansiyel denklem denir.

 Kısmî türevin tanımı

şeklinde tanımlanan n tane bağımsız değişkene bağlı z fonksiyonunun diğer değişkenler sabit tutularak herhangi bir değişkendeki  değişimine karşılık fonksiyonun değişim hızı

ifadesine  fonksiyonunun  değişkenine göre kısmî türevi denir.

şeklinde gösterilir.

 ise;

Örnek:

Ayrıca q türevinin tanımına uygun olarak kısmî türev içinde kesirli kısmî türev tanımı yapılabilir.

 Türev alma
Fonksiyonlar, en genel biçimde cebirsel, trigonometrik üstel veya logaritmik olarak üçe ayrılırlar. Bu ayrımın kombinasyonları da olabilir. Her üç genel şeklin türev alma biçimleri farklılık gösterir. Ama türevin tanımının mantığı değişmez, yani türevlenebilir bir f fonksiyonu için her a noktasındaki değeri f fonksiyonun a noktasındaki türevi olan fonksiyona f fonksiyonun türevi denir ve bu fonksiyon f'  sembolüyle gösterilir. Ayrıca

formülü, f'nin türevlenebildiği her 'te bu durumu ifade etmek için kullanılır. Burada f'  bir fonksiyon olduğundan f'  'nün tanım kümesi, f'nin türevlenebildiği noktaların kümesidir.

 Örnekler

 Türevlenebilir fonksiyonlar ve türevleri
Cebirsel
 Herhangi bir sıfırdan farklı n reel sayısı için  fonksiyonu,

Bu eşitlik Binom Teoremi'nin bir sonucudur. (Bu formül yalnızca reel sayılarda kullanılır!)

Trigonometrik

 sin(x) ve cos(x) trigonometrik fonksiyonları,

Üstel veya logaritmik
  üstel fonksiyonu,

  logaritmik fonksiyonu,

 Türevlenemeyen fonksiyonlar

 Mutlak değer fonksiyonu 0 noktasında türevli değildir. Nedeni, 0'da türevi tanımlayan

limitinin bulunamamasıdır. Diğer her noktada türevlidir.

  fonksiyonu da 0'da türevli olmayıp da başka her yerde türevli olan bir fonksiyondur. Bu fonksiyonun 0'da türevlenebilir olmayışının nedeni

limitinin , yani sonsuz olmasıdır. Dolayısıyla mutlak değer fonksiyonunun grafiği 0 noktasında kırıkken,  fonksiyonunun grafiği 0'da da kırılmasızdır.

 Temel teoremler

Çok karmaşık görünümlü fonksiyonların da türevlerini almamızı kolaylaştıracak teknikler (teoremler) mevcuttur.

 (f ± g)'(a) = f'(a) ± g'(a),
 (f × g)'(a) = f'(a) × g(a) + g'(a) × f(a) (Çarpım Kuralı olarak bilinir),
 (f o g)'(a) = f'(g(a)) × g'(a) (Bileşke fonksiyonun türevi, zincir kuralı olarak bilinir).
 (f / g)'(a) = [f'(a) × g(a) - g'(a) × f(a)] / g²(a) (Fark Kuralı).

 Genellemeler

 Türev alma operasyonunu birden çok kez uygulamak mümkündür. Eğer f' , f fonksiyonunun türeviyse ve de f", f'  fonksiyonunun türeviyse o zaman f" fonksiyonuna f fonksiyonunun ikinci türevi denir. Daha yüksek dereceden türevler de benzer şekilde tanımlanır.
 Türevi alınan f fonksiyonunun reel değerli olması şart değildir. Mesela f  kompleks sayılar veya p-sel sayılar üzerinde tanımlı bir fonksiyon olabileceği gibi aldığı değerleri de reel sayılar dışındaki uygun bir kümeden (kompleks sayılar kümesi gibi) alıyor olabilir.
 Tek değişkenli olmayan fonksiyonların da türevlerinden bahsetmek mümkündür. Ancak önce yukardaki limitli tanımı ve teğet doğrusu argümanını bu duruma uyarlamak gereklidir. Bu konu, kısmî türev maddesinde bulunur.

 Türevin uygulamaları

 f fonksiyonunun a noktasında türevi, f'nin grafiğine a noktasında çizilen teğetin eğimini verdiğinden bir fonksiyonun birinci ve ikinci türevlerine bakarak o fonksiyonun grafiğinin davranışları hakkında grafiği kaba taslak çizmemize yetecek kadar bilgi edinmemiz mümkündür.
 Hesabın temel teoremi'ne göre türev almakla integral almak, birbirlerinin tersi olan iki operasyondur.
 Taylor açılımları, bir fonksiyonun bir noktadaki ilk birkaç dereceden türevini kullanarak o fonksiyona yakın bir polinom ifadeli fonksiyon bulmamıza yararlar. Çoğu zaman polinom ifadeli olmayan bir fonksiyonun bir noktadaki tam değerini bulmak sonsuz sayıda işlem gerektirdiğinden buna karşılık polinom değerli fonksiyonların değerini hesaplamak sonlu bir işlem olduğundan bu açılımlar ve türev kavramı vazgeçilmezdir.
 Yaygın doğa felsefesi görüşüne göre, doğada gerçekleşen fiziksel olayların tümü sürekli yumuşak geçişlidir. Tıpkı buzluktan çıkardığımız bir buzun aniden değil de yavaş yavaş erimesinde olduğu gibi. Dolayısıyla fiziksel olayları tarif etmekte kullanılan fonksiyonların hemen hepsinin türevlenebilir olması beklenir. Matematiğin diferansiyel denklemler dalı, doğada gözlenen verilerden bu tür fonksiyonlar çıkartma yöntemleri bulmak amacıyla geliştirilmiştir.
 Matematiğin diferansiyel geometri ve diferansiyel topoloji alanları öncelikle türevlenebilir fonksiyonlar aracılığıyla tarif edilebilen geometrik yapılarla ilgilenirler.

 Çarpım ve bölüm fonksiyonlarının türevi
 Çarpım fonksiyonunun türevi: olsun

'dirİspat:

 Bölüm fonksiyonunun türevi:

 olsun

'dir

İspat:

Matematiksel analiz
Diferansiyel kalkülüs
İşlevler

Türev


Athamas (griechisch Ἀθάμας) bezeichnet mehrere Personen der griechischen Mythologie:

 Athamas, Sohn des Aiolos und der Enarete, König von Böotien
 Athamas (Teos), Gründer der Stadt Teos
 Athamas (Sohn des Oinopion), wanderte von Kreta nach Chios aus
 Athamas (Sohn des Aigyptos), einer der Aigyptiaden

Athamas (Begriffsklärung)


Fitzcarraldo () is a 1982 West German epic adventure-drama film written, produced, and directed by Werner Herzog, and starring Klaus Kinski as would-be rubber baron Brian Sweeney Fitzgerald, an Irishman known in Peru as Fitzcarraldo, who is determined to transport a steamship over a steep hill to access a rich rubber territory in the Amazon basin. The character was inspired by Peruvian rubber baron Carlos Fitzcarrald, who once transported a disassembled steamboat over the Isthmus of Fitzcarrald.

The film had a troubled production, chronicled in the documentary Burden of Dreams (1982). Herzog had his crew attempt to manually haul the 320-ton steamship up a steep hill, leading to three injuries. The film's original star Jason Robards became sick halfway through filming, so Herzog hired Kinski, with whom he had previously clashed violently during production of Aguirre, the Wrath of God (1972), Nosferatu the Vampyre (1979), and Woyzeck (1979). Their fourth collaboration fared no better. When shooting was nearly complete, the chief of the Machiguenga tribe, whose members were used extensively as extras, asked Herzog if they should kill Kinski for him. Herzog declined.

Plot
In the early part of the 20th century, Iquitos, Peru, a small city east of the Andes in the Amazon basin, is experiencing rapid growth due to a rubber boom, and many Europeans and North African Sephardic Jewish immigrants are settling in the city, bringing their cultures with them. One immigrant, an Irishman named Brian Sweeney Fitzgerald (known by the locals as "Fitzcarraldo"), is a lover of opera and a great fan of the internationally-renowned Italian tenor Enrico Caruso. He dreams of building an opera house in Iquitos, but, although he has an indomitable spirit, he has little capital. The Peruvian government has parceled up the areas in the Amazon basin known to contain rubber trees, but, the best parcels having already been leased to private companies for exploitation, Fitzcarraldo has been trying, and failing, to make the money to bring opera to Iquitos by various other means, including an ambitious attempt to construct a Trans-Andean Railway.

When a rubber baron shows Fitzcarraldo a map and explains that, while the only remaining unclaimed parcel in the area is located on the Ucayali River, a major tributary of the Amazon, it is cut off from the Amazon (and access to Atlantic ports) by a lengthy section of rapids, Fitzcarraldo notices that the Pachitea River, another Amazon tributary, comes within several hundred meters of the Ucayali upstream of the parcel. He leases the inaccessible parcel from the government, and his paramour, Molly, a successful brothel owner, funds his purchase of an old steamship, which he christens the SS Molly Aida, from the rubber baron. After fixing up the boat, Fitzcarraldo recruits a crew and takes off up the Pachitea, which is largely unexplored because of the hostile indigenous people who live on its banks.

Fitzcarraldo intends to go to the closest point between the Ucayali the Pachitea and pull his three-deck, 320-ton steamship up the muddy 40° hillside and portage it from one river to the next. He plans to use the ship to collect rubber harvested along the upper Ucayali and then transport the rubber over to the Pachitea and, on different ships, down to market at Atlantic ports.

Soon after they enter indigenous territory, the majority of Fitzcarraldo's crew, who are unaware of his full plan, abandon the expedition, leaving only the captain, engineer, and cook. The natives are impressed by the steamship and, once they make contact, agree to help Fitzcarraldo without asking many questions. After months of work and great struggles, they successfully pull the ship over the mountain using a complex system of pulleys and aided by the ship's anchor windlass. The crew falls asleep after a drunken celebration, and the chief of the natives severs the rope securing the ship to the shore. Fitzcarraldo awakens as the boat is going through the Ucayali rapids, and is unable to stop it. The ship does not sustain any major damage, but Fitzcarraldo is forced to abandon his quest. Before returning to Iquitos, he learns that the natives helped him move the ship so they could attempt to appease the river gods by shooting the rapids in the enormous ship.

Despondent, Fitzcarraldo sells the steamship back to the rubber baron, but there is time before the title changes hands for him to send for a European opera company that he hears is in Manaus. Lacking an opera house, they construct their sets on the deck of the ship, and the entire city of Iquitos comes down to the riverbank to watch as Fitzcarraldo floats it by, managing to bring opera to the city, after all.

Cast

Production

The story was inspired by the historical figure of Peruvian rubber baron Carlos Fermín Fitzcarrald. In the 1890s, Fitzcarrald arranged for the transport of a steamship across an isthmus from one river into another, but it weighed only 30 tons (rather than over 300), and was carried over in pieces to be reassembled at its destination.

In his autobiographical film Portrait Werner Herzog (1986), Herzog said that he concentrated in Fitzcarraldo on the physical effort of transporting the ship, partly inspired by the engineering feats of ancient standing stones. The film production was an incredible ordeal, and famously involved moving a 320-ton steamship over a hill. This was filmed without the use of special effects. Herzog believed that no one had ever performed a similar feat in history, and likely never will again, calling himself "Conquistador of the Useless". Three similar-looking ships were bought for the production and used in different scenes and locations, including scenes that were shot aboard the ship while it crashed through rapids. The most violent scenes in the rapids were shot with a model of the ship.  Three of the six people involved in the filming of this sequence were injured.

Jason Robards was originally cast in the title role, but he became ill with dysentery after completing forty percent of the film and was subsequently forbidden by his doctors to return to Peru to finish. Herzog considered replacing Robards with Jack Nicholson, or playing Fitzcarraldo himself, before Klaus Kinski, with whom Herzog had worked on three previous films, accepted the role. Due to the delay in production, Mario Adorf was no longer available to play the role of the ship's captain, which was recast, and Mick Jagger had to leave to tour with the Rolling Stones, so Herzog wrote the character of Fitzcarraldo's assistant Wilbur out of the script.

Kinski displayed erratic behavior throughout the production and fought virulently with Herzog and other members of the crew. A scene from Herzog's documentary about the actor, My Best Fiend (1999), shows Kinski raging at production manager Walter Saxer over such matters as the quality of the food. Herzog has noted that the native extras were greatly upset by the actor's behavior, while Kinski claimed to feel close to them. In My Best Fiend, Herzog says that one of the native chiefs offered, in all seriousness, to kill Kinski for him, but that he declined because he needed the actor to complete filming. According to Herzog, he exploited these tensions. For example, in a scene in which the ship's crew is eating dinner while surrounded by the natives, the clamor the chief incites over Fitzcarraldo was inspired by actual hatred of Kinski.

Locations used in the film include: Manaus, Brazil; Iquitos, Peru; Pongo de Mainique, Peru; and an isthmus between the Urubamba and the Camisea rivers in Peru (at -11.737294,-72.934542, 36 miles west of the actual Isthmus of Fitzcarrald).

Herzog's first version of the story was published as Fitzcarraldo: The Original Story (1982) by Fjord Press (). He made alterations while writing the screenplay.

Deaths, injuries and accusations of exploitation
The production was affected by numerous injuries and the deaths of several indigenous extras who were hired to work on the film as laborers. Two small plane crashes occurred during the film's production, which resulted in a number of injuries, including one case of paralysis. Another incident involved a local Peruvian logger, who was bitten by a venomous snake and made the dramatic decision to cut off his own foot with a chainsaw to prevent the spread of the venom, thus saving his life.

Herzog has been accused of exploiting indigenous people during the making of the film, and comparisons have been made between Herzog and Fitzcarrald himself. In 1982, Michael F. Brown, now a professor of anthropology at Williams College, claimed in the magazine The Progressive that, while Herzog originally got along with the Aguaruna people, some of whom were hired as extras and laborers, relations deteriorated when Herzog began the construction of a village on Aguaruna land. He allegedly failed to consult the tribal council and attempted to obtain protection from the local militia when the tribe turned violent. Aguaruna men burned down the film set in December 1979, reportedly careful to avoid casualties, and it took Herzog many months to find another suitable location.

Music
The soundtrack album (released in 1982) contains music by Popol Vuh, taken from the albums Die Nacht der Seele (1979) and Sei still, wisse ich bin (1981), as well as performances by Enrico Caruso and others. The film uses excerpts from Verdi's Ernani, Leoncavallo's Pagliacci ("Ridi, Pagliaccio"), Puccini's La bohème, Bellini's I puritani, and Strauss' Death and Transfiguration.

Reception

Film critic Roger Ebert gave the film four (out of four) stars in his original 1982 review, and he added it to his "Great Movie" collection in 2005. Ebert compared Fitzcarraldo to films like Apocalypse Now (1979) and 2001: A Space Odyssey (1968), noting that "we are always aware both of the film, and of the making of the film", and concluding that "[t]he movie is imperfect, but transcendent".

Japanese filmmaker Akira Kurosawa cited Fitzcarraldo as one of his favorite films.

On review aggregator website Rotten Tomatoes, the film has a 75% "Fresh" rating based on 32 reviews, with an average score of 7.5 out of 10.

Awards
Fitzcarraldo won the German Film Prize in Silver for Best Feature Film. It was nominated for the BAFTA Award for Best Foreign Film, the Palme d'Or award of the Cannes Film Festival, and the Golden Globe Award for Best Foreign Language Film. Herzog won the award for Best Director at the 1982 Cannes Film Festival. The film was selected as the West German entry for Best Foreign Language Film at the 55th Academy Awards, but did not make the final shortlist of five nominees.

Related works
Les Blank's documentary Burden of Dreams (1982), filmed during the production of Fitzcarraldo, documents its many hardships. Blank's work contains some of the only surviving footage of Robards' and Jagger's performances in the early filming of Fitzcarraldo. Herzog later used portions of this work in his documentaries: Portrait Werner Herzog (1986) and My Best Fiend (1999). Burden of Dreams has many scenes documenting the arduous transport of the ship over the mountain.

Herzog's personal diaries from the production were published in 2009 as the book Conquest of the Useless by Ecco Press. The book includes an epilogue with Herzog's views on the Peruvian jungle 20 years later.

Representation in other media
In her 1983 parody "From the Diary of Werner Herzog" in The Boston Phoenix, Cathleen Schine describes the history of a fictitious film, Fritz: Commuter, as "a nightmarish tale of a German businessman obsessed with bringing professional hockey to Westport, Connecticut".

Glen Hansard wrote a song entitled "Fitzcarraldo", which appears on The Frames' 1995 album of the same name. On their live album Set List, Hansard says that Herzog's film inspired this song.

The film is referred to in the Simpsons episode "On a Clear Day I Can't See My Sister" (2005), in which the students are forced to pull their bus up a mountain. Üter complains, "I feel like I'm Fitzcarraldo!", and Nelson replies, "That movie was flawed!", punching Üter in the stomach. The title of a later episode of the series, "Fatzcarraldo" (2017), references the title of the film and also parodies aspects of its plot.

See also
 List of submissions to the 55th Academy Awards for Best Foreign Language Film
 List of German submissions for the Academy Award for Best Foreign Language Film
Carlos Fitzcarrald
Isthmus of Fitzcarrald

Notes

References

External links

 Fitzcarraldo at filmportal.de/en

1982 films
1980s adventure drama films
German adventure drama films
German epic films
Seafaring films
Films shot in Manaus
Films shot in Peru
Films set in Brazil
Films set in Peru
Films set in the 1890s
1980s German-language films
West German films
Films directed by Werner Herzog
Films scored by Popol Vuh (band)
Films set in jungles
1982 drama films
1980s German films

Fitzcarraldo


Damadi est une localité béninoise située dans la commune de Kandi dans le département de l'Alibori.

Histoire
Damadi fait partie officiellement des 82 villages de la commune de Kandi depuis le 27 mai 2013 après la délibération et l'adoption par l'assemblée nationale du Bénin en sa séance du 15 février 2013 de la loi n° 2013-05 du 15/02/2013 portant création, organisation, attributions et fonctionnement des unités administratives locales en République du Bénin.

Administration
Damadi fait partie des 13 villages que compte l'arrondissement de Donwari aux côtés de Dinin, Dinin Peulh, Donwari, Donwari-Peulh, Gambanè, Gambanè-Peulh, Kpéssarou, Mongo, Mongo-Peulh, Sidérou, Tissarou-Peulh, Tissarou et Touko.

Population
Selon le recensement général de la population et de l'habitation (RGPH4) de l'institut national de la statistique et de l'analyse économique (INSAE) au Bénin en 2013, la population de Damadi s'élève à 4987 habitants dont 2463 hommes et 2524 femmes.

Articles connexes

 Pèdè
 Donwari

Références

Alibori

Damadi


Kuzayca, Yozgat ilinin Şefaatli ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1907 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 28 Şubat 1967 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye çevrilen köyün belediye statüsü, nüfusunun 2000 kişinin altına düşmesi üzerine 2013 yılında sona ermiştir.

Coğrafya
Köy, Yozgat il merkezine 65 km, Şefaatli ilçe merkezine 20 km uzaklıktadır. Köy, Şefaatli'nin güneyinde TCDD Ankara-Kayseri konvansiyonel tren hattındaki Sarıkent İstasyonu'na ve  numaralı Şefaatli-Kozaklı il yoluna 3,7 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Yönetim

Belediye başkanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar

Şefaatli belde ve köyleri
6360 sayılı yasaya göre kaldırılan belediyeler

Kuzayca, Şefaatli


فادستينة (بالسويدية: Vadstena) مدينة صغيرة تقع بجنوب السويد، وهي تعدّ 5.700 نسمة.

مراجع

مدن السويد
مقرات بلديات السويد

فادستينة


Shane Lee Yaw (bedre kendt som  Shane Dawson; født 19. juli 1988) er en amerikansk YouTube-stjerne, sanger, sangskriver, skuespiller, komiker og filmdirektør. Han er bedst kendt for sin YouTube-kanal "shane", hvor han uploader videoer, hvor han laver komiske videoer, og snakker med forskellige andre Youtubere om deres baggrund og hemmeligheder. Han er også kendt for sine videoer om konspirationsteorier.

I 2018 begyndte han at lave "serier" med folk. Han lavede med Jake Paul, Jefree Star og Tana Mongeau. I 2018 var han en af de mest sete youtubere.

Eksterne henvisninger

YouTubere fra USA

Shane Dawson


Kokassen er en dansk naturfilm fra 1983 instrueret af Claus Bering efter eget manuskript.

Handling
I filmen forklares, hvordan kokassen med filminstruktørens ord er: "Et eksempel på et af de grundlæggende principper bag al udfoldelse på kloden, nemlig omsætning og genbrug." Med dette som udgangspunkt giver Claus Bering en detaljeret og instruktiv gennemgang af det hektiske liv i kokassen. Masser af nærbilleder afslører det mylder af insekter, larver og svampe, som lever i koens efterladenskaber, og som hver for sig betyder noget for det videre liv.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Naturfilm fra Danmark
Danske film fra 1983

Kokassen


Proba de snow-board, slalom paralel uriaș feminin de la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 de la Pyeongchang, Coreea de Sud a avut loc pe 22 și 24 februarie 2018 la Alpensia Ski Jumping Centre.

Program
Orele sunt orele Coreei de Sud (ora României + 7 ore).

Rezultate calificări

 C — Calificată pentru finală

Calificările au început la ora 09:00.

Etapa eliminatorie
Cele mai bune 16 sportive au avansat la runda de eliminare.

Optimi de finală

Sferturi de finală

Semifinale

Cursa pentru locul al treilea

Finala

Referințe

Snow-board la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018

Snow-board la Jocurile Olimpice de iarnă din 2018 - Slalom paralel uriaș (feminin)


ඉමැජින් යනු මුලින්ම ඇමීගා පරිගණකවලට හා පසුව MSDOS හා මයික්‍රොසොෆ්ට් වින්ඩෝස් පරිගණක සඳහාද පැමිණි අතිනවීන 3D ආකෘතීකරණ හා කදම්භ අනුරේඛනය කරන වැඩසටහනක නමකි. එය නිෂ්පාදනය කරනු ලැබුවේ ඉම්පල්ස් සමාගම් මගිනි. එය එහි වස්තු සඳහා iob දිගුව යොදා ගන්නා ලදී. ඉමැජීන් ඇමීගා පරිගණක සඳහා ඉම්පල්ස් විසින්ලියන ලද ටර්බෝ සිල්වර් මෘදුකාංගයේ ව්‍යුත්පන්නයකි. මෙම වැඩසටහනේ වින්ඩෝස් සංස්කරණය ඉම්පල්ස් 3D මෘදුකාංග වෙළඳපොලෙන් ඉවතට විසි වීමත් සමග නැතිවී ගියේය. නමුත් ඇමීගා සංස්කරණය දැනට CAD ටෙක්නොලොජීස් මගින් නඩත්තු කිරීම සහ විකිණීම සිදු කරයි.

ඉමැජීන් ( 3D ආකෘතීකරණ මෘදුකාංගය )


دانيال داغان  (1945 في القاهرة) هو صحفي ومؤلف إسرائيلي.

نبذة
تربى دانيال في كل من إسرائيل وفرنسا، درس السياسية والاقتصاد الشعبي، وعمل مع مختلف وسائل الإعلام، الإذاعة والتلفزيون، يكتب تقارير كمراسل أجنبي لجريدة الجيروزليم بوست من برلين، قام بكتابة العديد من الكتب عن الصراع في الشرق الأوسط والإرهاب.

مراجع

وصلات خارجية
 معلومات عن دانيال داغان باللغة الألمانية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من القاهرة
خريجو جامعة تل أبيب
صحفيون إسرائيليون
مواليد 1944
مواليد 1945
مواليد في القاهرة

دانيال داغان


"Oliver Rathkolb'''. (* 3 de Novembro 1955 em Viena) é um [[austríaco] historiador moderno na Universidade de Viena.

 Carreira
Depois de estudar história e [[direito] na Universidade de Viena. (1978 doutorado como Dr. iur.), Rathkolb concluiu os estudos de doutoramento com Gerhard Jagschitz para o grau de Dr. phil. lá também (1982). De 1985 a 2003 foi director científico da Fundação Arquivo Bruno Kreisky; no mesmo ano foi recrutado por Bruno Kreisky como membro do SPÖef>{{{Fonte Internet |author=Leila Al-Serori |url=https://www.sueddeutsche.de/politik/oesterreich-ibiza-historiker-strache-1.4469253 |title=Histórico sobre o caso Ibiza na Áustria |language=pt |call=2021-09-08}</ref>. Desde Fevereiro de 1992, a sua função no local inclui também a de coordenador científico do Bruno Kreisky Forum for International Dialogue. De Setembro de 1984 a Maio de 2005 foi associado de investigação do Ludwig Boltzmann Institute para História e Sociedade, a partir de Janeiro de 1994 o seu co-director. De Junho de 2005 a 2008 foi director do Instituto Ludwig Boltzmann para a História Europeia e Esferas Públicas. Erika Weinzierl foi a sua professora e mentora de longa data.

Em 1993 habilitated escreveu sobre "US Great Power Policy towards Austria 1952/53-1961/62 in the US Decision-Making Process". Em Maio de 1993, foi-lhe concedida autorização para leccionar como professor de história moderna com especial incidência na história contemporânea e uma missão no Instituto de História Contemporânea da Universidade de Viena. Em 1996, foi encarregado pelo governo federal de servir como membro de uma comissão de peritos sobre os depósitos de armas americanos na Áustria, e a organização paramilitar de Franz Olah alegadamente financiada pela CIA. ([[Österreichischer Wander-, Sport- und Geselligkeitsverein|OeWSGV])]). De 2005 a 2007, foi professor temporário no Instituto de História Contemporânea da Universidade de Viena. Desde 1 de Março de 2008, Rathkolb é professor universitário na Universidade de Viena. De 1 de Outubro de 2008 a 30 de Setembro de 2012 foi o director do Instituto de História Contemporânea da Universidade. Tem ocupado esta posição novamente desde 1 de Outubro de 2016. 2009-2014 foi porta-voz da Initiativkolleg "European Historical Dictatorship and Transformation Research" na Universidade de Viena e, desde Fevereiro de 2009, membro do conselho consultivo científico da "Casa da História Europeia" no Parlamento Europeu; em Junho de 2019 assumiu a presidência deste organismo internacional. A partir de 2006, foi Presidente do Conselho Consultivo Científico do Theodor Körner Fund para a Promoção da Ciência e das Artes; em 2020, Barbara Prainsack sucedeu-lhe nesta função.

Em 2000-2001 foi professor de Investigação Schumpeter no Center for European Studies da Universidade de Harvard. No semestre de Verão de 2001 foi professor visitante no Instituto de História Contemporânea da Universidade de Viena, e no semestre de Verão de 2003 foi professor visitante no Departamento de História da Universidade de Chicago. Ocupa cargos docentes na [[Academia Diplomática de Viena], na Universidade de Salzburgo, bem como nos programas de Viena na Universidade Duke e no Sistema Universitário de Maryland. Desde 2002, tem sido editor-gerente da revista [[zeitgeschichte (Zeitschrift)|zeitgeschichte] e co-fundador, co-editor e membro do conselho editorial da revista interdisciplinar Medien und Zeit. Escreve continuamente relatórios de peritos sobre questões de história contemporânea para meios de comunicação social nacionais e internacionais de renome. Desde 2015, Rathkolb é presidente do conselho consultivo científico internacional da Haus der Geschichte Österreich; a partir de Outubro de 2019 será membro do senado da Universidade de Viena.
Rathkolb tem sido membro do Sozialdemokratische Partei Österreichs desde 1985. Devido à sua proximidade com a SPÖ, causou espanto que tenha oferecido o chamado conceito de "neutralização" do Hitler-Geburtshaus ao Ministério do Interior ÖVP e, por isso, quis mesmo desfazer-se da pedra memorial erguida em 1989 pelo presidente da câmara de SPÖ Gerhard Skiba na Haus der Geschichte Österreich de Viena. On 4. Julho de 2020, a SPÖ Braunau, com o apoio da Omas gegen Rechts sob os oradores Robert Eiter, Sabine Schatz e Susanne Scholl, manifestou-se a favor do paradeiro da lápide. Hanna Feingold, a presidente da Israelitische Kultusgemeinde Salzburg, também falou por escrito: "Muitas mais pedras para a paz e a democracia devem ser erigidas".  A SPÖ porta-voz da cultura da lembrança Sabine Schatz apresentou uma moção no dia 8. Julho de 2020 uma moção no Conselho Nacional apelando ao Ministro do Interior Karl Nehammer para garantir que a pedra memorial contra a guerra e o fascismo em Braunau, em frente ao local de nascimento de Adolf Hitler, permaneça.

 Principais interesses de investigação
Os principais interesses de investigação de Rathkolb são a história europeia no século XX, a história contemporânea austríaca e internacional no campo da história política e a história da república austríaca no contexto europeu, a ditadura histórica e a investigação da transformação, bem como a história das relações internacionais, a história da percepção nazi, a história cultural e mediática, a história económica (sector industrial e bancário), o nacional-socialismo e história jurídica.

 Escritos
Oliver Rathkolb é o autor de monografias, numerosas obras colectivas e cerca de 220 contribuições académicas em revistas e antologias nacionais e estrangeiras. Em 2005 foi-lhe atribuído o Donauland-Sachbuchpreis Danubius e o Bruno-Kreisky-Preis für das politische Buch por Die paradoxe Republik.

 Estudo de caso sobre a função do O5 na resistência e restauração do partido", em: Rudolf G. Ardelt, Wolfgang J. A. Huber, Anton Staudinger (eds.): Unterdrückung und Emanzipation. Festschrift para Erika Weinzierl. Zum 60. Geburtstag, Geyer, Viena/Salzburgo 1985, ISBN 3-85090-119-X, pp. 295-317.
 "É difícil ser jovem. Youth and Democracy in Austria 1918-1988, J und V, Viena 1988, ISBN 3-224-10691-3.
 "Führertreu und Gottbegnadet". Künstlereliten im Dritten Reich, ÖBV, Viena 1991, ISBN 3-215-07490-7.
 "Washington chama Viena". US Great Power Policy towards Austria 1953-1963, Böhlau, Viena 1997, ISBN 3-205-98197-9.
 "A República Paradoxal". Österreich 1945-2005", Zsolnay, Viena 2005, ISBN 3-552-04967-3; nova edição actualizada e ampliada: "Die paradoxe Republik". Áustria 1945-2015", Zsolnay, Viena 2015, ISBN 978-3-552-05723-4.

 "The Power of Images: 50 Years of Broadcasting Reform", co-autoria com Andreas Novak, Kral-Verlag, Berndorf 2017, ISBN 978-3-99024-710-5.
'Schirach. A Generation between Goethe and Hitler, Molden Verlag, Viena 2020, ISBN 978-3-222-15058-6.

 Editorias
 com Barbara Coudenhove-Kalergi: Os Decretos Benes. Czernin, Viena 2002, ISBN 3-7076-0146-3.
 "Außenansichten": Europeu (avaliações) da história contemporânea no século XX. Studien-Verlag, Innsbruck/Vienna/Bolzano/Munich 2003, ISBN 3-7065-1816-3.
 250 Anos. Da Academia Oriental à Academia Diplomática de Viena. Studien-Verlag, Innsbruck/Vienna/Bolzano/Munich 2004, ISBN 3-7065-1921-6.
 com Theodor Venus e Ulrike Zimmerl: Bank Austria Creditanstalt. 150 Anos de História Bancária Austríaca no Centro da Europa. Zsolnay, Viena 2005, ISBN 3-552-05356-5.
 com Maria Wirth e Michael Wladika: Die "Reichsforste" in Österreich 1938-1945 Arisierung, Restitution, Zwangsarbeit und Entnazifizierung. Böhlau, Viena 2010, ISBN 978-3-205-78482-1.
 como líder do projecto, com Birgit Nemec, Peter Autengruber e Florian Wenninger: Forschungsprojektendbericht Straßennamen Wiens seit 1860 als "Politische Erinnerungsorte" preparado em nome do Departamento Cultural da Cidade de Viena, Viena 2013 (online).
 com Hannes Heer e Christian Glanz: Richard Wagner e Viena. Anti-Semitic Radicalisation and the Emergence of Wagnerism. Hollitzer Verlag, Viena 2017, ISBN 978-3-99012-306-5.

Prémios
 2005: Prémio Bruno Kreisky para o Livro Político (prémio principal) para o livro A República Paradoxal.
 2011: Cruz de Honra Austríaca para a Ciência e Arte I. Classe
 2012: Prémio da Cidade de Viena para as Ciências Humanas
 2015: Golden Decoração de Honra da Província de Viena
 2016: Great Silver Medal of Honour for Services to the Republic of Austria

Weblinks =
 }
 {
 [Gravações de arquivo com e sobre Oliver Rathkolb] no arquivo online da Austrian Media Library

Referências individuais

Historiadores da Áustria
Professores da Universidade de Viena

Oliver Rathkolb


Flora, (abreviado Flora), fue una revista ilustrada con descripciones botánicas que fue editada por la Sociedad Botánica Regensburgische y se publicó en los años 1818–1965, durante los cuales se editaron 155 números. Se editó con el nombre de Flora; oder, (allgemeine) botanische Zeitung. Regensburg, Jena. Fue reemplazada en 1965 por Flora, B.

Referencias

Enlaces externos
en IPNI

Revistas de botánica
Revistas científicas de Alemania
Revistas científicas en alemán
Publicaciones fundadas en 1818
Revistas desaparecidas de Alemania
Publicaciones desaparecidas en 1965

Flora (revista)


Holte peut désigner :

Un lieu

 Holte, quartier de Bissendorf, arrondissement d'Osnabrück, Basse-Saxe ;
 Holte, partie de , quartier (Ortsteil) de Cuxhaven, arrondissement de Cuxhaven, Basse-Saxe ;
 Holte, district de Halver, Märkischer Kreis, Rhénanie du Nord-Westphalie ;
 Holte, village de Loxstedt, arrondissement de Cuxhaven, Basse-Saxe ;
 Holte, Ortsteil de Rhauderfehn, arrondissement de Leer, Basse-Saxe ;
 Holte, siège administratif de la municipalité de Rudersdal près de Copenhague, Danemark ;
 Holte, Ortsteil de Wietzen, arrondissement de Nienburg/Weser, Basse-Saxe ;
 Holte, district de Wipperfürth, Oberbergischer Kreis, Rhénanie du Nord-Westphalie ;
 Holte-Kreta, district de Dortmund, Rhénanie du Nord-Westphalie ;
 Holte-Lastrup, Ortsteil de Lähden, district d'Emsland, Basse-Saxe ;
 Neuenholte, district de Hückeswagen, Oberbergischer Kreis, Rhénanie du Nord-Westphalie ;
 , partie de la commune de Schloß Holte-Stukenbrock, district de Paderborn, Rhénanie du Nord-Westphalie ;
 Vorm Holte, commune et arrondissement de Radevormwald, Oberbergischer Kreis, Rhénanie du Nord-Westphalie.

Un bâtiment
 Haus Holte à Lütgendortmund ;
 Château de Holte à Schloß Holte-Stukenbrock ;
  à Bissendorf, Basse-Saxe.

Un patronyme

 Alfons Holte (1923–2013), chanteur allemand ;
 Beatrix von Holte (vers 1250-1327), abbesse de l'abbaye d'Essen ;
 Burchard von Holte († 1118), ecclésiastique allemand, évêque de Münster ;
 Geir Holte (né en 1959), skieur de fond norvégien ;
 Hardy Holte (né en 1957), auteur et psychologue allemand ;
 Hermann  von Holte, abbé de l'abbaye bénédictine de Corvey ;
  ;
 Ludolf von Holte († 1247), évêque de Munster ;
 Tor Håkon Holte (né en 1958), skieur de fond norvégien ;
 Wetle Holte (né en 1973), musicien de jazz norvégien ;
  († 1304), archevêque de Cologne ;
  ;
 Willem Westra Van Holthe (né en 1962), homme politique australien ;
 Willy Westra van Holthe (1888–1965), footballeur néerlandais ;
 Yara ten Holte (née en 1999), handballeuse néerlandaise.

Voir également
 Oscar Holthe, patineur artistique norvégien
 Holten
 Holt

Holte


Die 10. Ski-Orientierungslauf-Weltmeisterschaften fanden vom 2. Februar bis 6. Februar 1994 in Val di Non (Nonstal), Italien statt.

Herren

Kurzdistanz

Titelverteidiger:  Vidar Benjaminsen
Länge: 7,7 km
Höhenmeter: 350
Posten: 12
Teilnehmer: 61

Langdistanz

Titelverteidiger:  Vidar Benjaminsen
Länge: 17,7 km
Höhenmeter: 700
Posten: 14
Teilnehmer: 60

Staffel

Titelverteidiger:  Eero Haapasalmi, Stefan Borgman, Anssi Juutilainen, Vesa Mäkipää
Austragungsort: Lago di Tret – Felixer Weiher
Länge: 4x10 km
Teilnehmer: 14 Staffeln

Damen

Kurzdistanz

Titelverteidigerin:  Arja Hannus
Länge: 5,5 km
Höhenmeter: 150
Posten: 9
Teilnehmerinnen: 55

Langdistanz

Titelverteidigerin:  Annika Zell
Länge: 13,0 km
Höhenmeter: 300
Posten: 13
Teilnehmerinnen: 54

Staffel

Titelverteidigerinnen:  Ann-Charlotte Carlsson, Annika Zell, Arja Hannus
Austragungsort: Lago di Tret – Felixer Weiher
Länge: 4x8,5 km
Teilnehmer: 14 Staffeln

Medaillenspiegel

Erfolgreichste Teilnehmer

Weblinks
 Ergebnisse auf lazarus.elte.hu
 Ergebnisse auf orienteering.org

Sportveranstaltung 1994
1994
Sportveranstaltung im Trentino

Ski-Orientierungslauf-Weltmeisterschaften 1994


En matemáticas, los números de Stirling resuelven algunos problemas del área de combinatoria. Su nombre se debe a James Stirling, quien los popularizó en el . Existen dos diferentes conjuntos de números con este nombre: números de Stirling de primera especie y números de Stirling de segunda especie. Fueron descubiertos nuevamente por Masanobu Saka en 1782, quien les otorgó su relevancia en combinatoria en su libro Sanpo-Gakkai (El mar del aprendizaje matemático).

Notación
Existen diversas formas de denotar los números de Stirling. Los números de Stirling de primera especie se escriben con una s pequeña y los de segunda especie con una S grande (Abramowitz and Stegun usa una mayúscula o una S gótica). Las notaciones más comunes son:
 Los números de Stirling de primera especie ordinarios (signados) se denotan como:

 Los números de Stirling de primera especie no signados se denotan como:

Los números de Stirling de segunda especie se denotan como:

La notación usando llaves y corchetes, en analogía a los coeficientes binomiales, fue introducida en 1935 por Jovan Karamata y promocionada por Donald Knuth; referida a veces como la notación de Karamata.

Números de Stirling de primera especie

Los números de Stirling de primera especie son los coeficientes s(n,k) de la expansión:

donde  (símbolo de Pochhammer) denota el factorial descendente,

Nótese que (x)0 = 1 porque es un producto vacío. En combinatoria también se usa la notación  para el factorial descedente, y  para el factorial ascendente.

Los números de Stirling de primera especie no signados:

(con una "s" minúscula), cuenta el número de permutaciones de n elementos con k ciclos disjuntos. Las siguiente tabla muestra algunos pocos números de Stirling de primera especie:

donde

Números de Stirling de segunda especie

El número de Stirling de segunda especie  de formas de dividir un conjunto de n elementos en k partes:

donde el conjunto  es el conjunto de los primeros n enteros. Otra notación para los números de Stirling de segunda especie son:

A continuación se muestra una tabla de valores para los números de Stirling de segunda especie:

donde:

Fórmulas simétricas
Abramowitz y Stegun presentan las siguientes fórmulas simétricas que relacionan los número de Stirling de primera especie con los de segunda especie:

Y

Referencias

Bibliografía
 M. Abramowitz, I. Stegun (Eds.). Stirling Numbers of the First Kind., §24.1.3 in Handbook of Mathematical Functions with Formulas, Graphs, and Mathematical Tables, 9th printing. New York: Dover, p. 824, 1972.
 Milton Abramowitz and Irene A. Stegun, eds., Handbook of Mathematical Functions (with Formulas, Graphs and Mathematical Tables), U.S. Dept. of Commerce, National Bureau of Standards, Applied Math. Series 55, 1964, 1046 pages (9th Printing: November 1970) - Combinatorial Analysis, Table 24.4, Stirling Numbers of the Second Kind (author: Francis L. Miksa), p. 835.
 D.E. Knuth, Two notes on notation (TeX source).
 Louis Comtet, Valeur de s(n, k), Analyse combinatoire, Tome second (page 51), Presses universitaires de France, 1970.
 Louis Comtet, Advanced Combinatorics: The Art of Finite and Infinite Expansions, Reidel Publishing Company, Dordrecht-Holland/Boston-U.S.A., 1974.
 .
 .
 Neil J. A. Sloane, The On-Line Encyclopedia of Integer Sequences.
 Francis L. Miksa (1901–1975), Stirling numbers of the first kind, "27 leaves reproduced from typewritten manuscript on deposit in the UMT File", Mathematical Tables and Other Aids to Computation, vol. 10, no. 53, January 1956, pp. 37–38 (Reviews and Descriptions of Tables and Books, 7[I]).
 Dragoslav S. Mitrinović, Sur les nombres de Stirling de première espèce et les polynômes de Stirling, AMS 11B73_05A19, Publications de la Faculté d'Electrotechnique de l'Université de Belgrade, Série Mathématiques et Physique (ISSN 0522-8441), n.º23, 1959 (5.V.1959), pp.1–20.
 Victor Adamchik, "On Stirling Numbers and Euler Sums ", Journal of Computational and Applied Mathematics 79 (1997) pp.119–130.
 Arthur T. Benjamin, Gregory O. Preston, Jennifer J. Quinn, A Stirling Encounter with Harmonic Numbers, (2002) Mathematics Magazine, 75 (2) pp 95–103.
 J. M. Sixdeniers, K. A. Penson, A. I. Solomon, Extended Bell and Stirling Numbers From Hypergeometric Exponentiation (2001), Journal of Integer Sequences, 4, Article 01.1.4.

 John J. O'Connor, Edmund F. Robertson, James Stirling (1692–1770), (September 1998).

Permutaciones
Combinatoria
Sucesiones de números enteros
Stirling
Temas factoriales y binomiales

Números de Stirling


Tahir ( o da  dan gelmekte) kelimesi şu anlamlara gelebilir:

Kullanımı
 Tahir (müzik), Türk müziğinde bir makam
 Tahir Abacı (1951-), Türk şair ve romancı
 Tahir Akman (1916-1972), Türk siyasetçi
 Tahir Akyürek (1959-), Türk eski belediye başkanı
 Tahir Alangu (1915-1973), Türk yazar ve edebiyat tarihçisi
 Tahir Aydoğdu (1959-), Türk kanun sanatçısı
 Tahir Babaoğlu (1992-), Türk futbolcu
 Tahir Barlas (1886-1953), Türk siyaset adamı
 Tahir Bağırov (1957-), Azerbaycanlı ulusal kahraman
 Tahir Bekiroğlu (1958-), üst rütbeli Türk asker
 Tahir Bisić (1981-), Bosnalı sporcu
 Tahir Budagov (1965-), Azerbaycanlı siyasetçi
 Tahir Büyükakın (1969-), Türk siyasetçi
 Tahir Büyükkörükçü (1925-2011), Konya eski müftüsü ve Kapu Camii vâizi
 Tahir Canan (1953-), siyasi mahkûm
 Tahir Ebu Zeyd (1962-), Mırlı millî futbolcu
 Tahir el-Haliç (1968-), Faslı millî futbolcu
 Tahir Elçi (1966-2015), Kürt asıllı Türk hukukçu ve aktivist
 Tahir Han (ö.1533), Kazak Hanlığı'nın hükümdarı
 Tahir Harimî Balcıoğlu (ö.1952), Türk araştırmacı ve yazar
 Tahir Hasanov (1970-), Azerbaycanlı ulusal kahraman
 Tahir Hayreddin Bey (1875-1937), Osmanlı ve Tunuslu gazeteci ve siyasetçi
 Tahir ile Zühre, Türk halk hikâyesi
 Tahir Karadeniz (1873-1950), Türk siyasetçi
 Tahir Karapınar (1967-), Türk futbolcu ve teknik direktör
 Tahir Karauğuz (1898-1982), Türk şair ve yazar
 Tahir Kerimli (1956-), Azerbaycanlı siyasetçi
 Tahir Kevkep, Türk spor yöneticisi
 Tahir Kurt (1989-), Türk futbolcu
 Tahir Kutsi Makal (1937-1999), Türk şair ve yazar
 Tahir Köse (1952-), Türk politkacı
 Tahir Kıran (1967-), Türk armatör ve spor yöneticisi
 Tahir Musa Ceylan (1956-), Türk şair ve romancı
 Tahir Nejat Gencan (1892-1980), Türk yazar ve filog
 Tahir Paker (1954-2016), Türk şarkı sözü yazarı
 Tahir Paşa (Mısır) (ö.1803), Arnavutlu asker
 Tahir Öztürk (1950-), Türk iş insanı ve siyasetçi
 Tahir Özçelik (1929-1995), Türk tiyatro eleştirmeni ve yazar
 Tahir Sakman (1957-), Türk şair ve yazar
 Tahir Salahov (1928-2021), Sovyet Azeri ressam
 Tahir Söğütlü (1908-1983), Türk atlet ve spor yöneticisi
 Tahir Şemsi (1962-2021), Pakistanlı araştırmacı
 Tahir Şerif el-Vezzani (1967-), Cezayirli millî futbolcu
 Tahir Şeybi (1946-2014), Tunuslu millî futbolcu
 Tahir Tamer Kumkale (1947-), Türk araştırmacı ve yazar
 Tahir Taner (1883 doğumlu hukukçu) (1883-1962), Osmanlı bürokrat
 Tahir Taner (1892 doğumlu asker) (1892-ö), Türk asker
 Tahir Yahya (1916-1986), Iraklı asker ve siyasetçi
 Tahir Yücekök (1921-), Türk siyaset adamı

Diğerler
 Tahir Paşa Konağı Kent Müzesi, Mudanya da müze
 Tahir Zahari Stadyumu, Cezayir de çok amaçlı stadyum
 Tahir, Beypazarı, Ankara ilinin Beypazarı ilçesine bağlı mahalle
 Tahir, Eleşkirt, Ağrı ili Eleşkirt ilçesine bağlı bir belde

Ayrıca bakınız

Dış bağlantılar
 Türk Dil Kurumu' nda kelime arama

Tahir


An Cryptopus paniculatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Marie Henry Alfred Perrier de la Bâthie. An Cryptopus paniculatus in nahilalakip ha genus nga Cryptopus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cryptopus

Cryptopus paniculatus


{{Album
  |Titel= De vildeste fugle
  |Kunstner= Michael Falch
  |Type= Studiealbum
  |Spor= 10
  |Genre= Poprock
  |Længde=
  |Udgivet= 1989
  |Producer=
  |Udgiver= Medley Records
  |Før= Det andet land  (1986)
  |Nu= De vildeste fugle  (1988)
  |Efter= Håbets hotel  (1989)
  |Anmeldelser =
}}De vildeste fugle'' er det tredje studiealbum fra den danske rocksanger Michael Falch. Det blev udgivet i 1988.

Spor
 "Nu Brænder Sommeren Af" - 4:29
 "Piger - Piger" - 3:34
 "Venter På Vind" - 4:01
 "De Vildeste Fugle" - 4:45
 "Klar Dag" - 4:21
 "De Unge Vilde" - 4:18
 "Kinddans (Altid Parat Til En)" - 3:16
 "En Stille Én" - 5:06
 "Du Skal Vågne Op En Morgen" - 3:35
 "Det Bedste Jeg Har" - 4:33

Referencer

Eksterne henvisninger
 De vildeste Fugle  på Discogs

Michael Falch-album
Album fra 1988

De vildeste fugle


John Home Robertson (* 1948 in Edinburgh) ist ein schottischer Politiker der Labour Party.

Leben
Home Robertson besuchte das Ampleforth College in Yorkshire sowie das West of Scotland Agricultural College bei Ayr. Er bewirtschaftete das Paxton House in den Scottish Borders, das er von seinen Eltern erbte, und schenkte es später dem Staat. Heute ist dort eine Gemäldesammlung der National Galleries of Scotland untergebracht.

Britisches Unterhaus
1974 wurde Home Robertson in den Bezirksrat von Berwickshire gewählt. Als 1978 John Mackintosh, der Labour-Abgeordnete des Wahlkreises Berwick and East Lothian verstarb wurden dort Neuwahlen angesetzt, zu denen Home Robertson kandidierte. Er errang das Direktmandat und zog erstmals in das Britische Unterhaus ein. Bei den regulären Unterhauswahlen 1979 verteidigte er sein Mandat knapp. Vor den Unterhauswahlen 1983 wurde der Wahlkreis Berwickshire and East Lothian aufgelöst. Zu den Wahlen 1983 bewarb sich Home Robertson um das Direktmandat des neugeschaffenen Wahlkreises East Lothian. Er errang dieses mit deutlichem Vorsprung und verteidigte somit seinen Unterhaussitz. Bei den folgenden Unterhauswahlen 1987, 1992 und 1997 verteidigte er sein Mandat. Zu den Unterhauswahlen 2001 trat er nicht mehr an. Home Robertson war Einpeitscher der Oppositionsfraktion der Labour Party. Im Parlament engagierte er sich in den Themengebieten Verteidigung und Schottland.

Schottisches Parlament
Bei den ersten Schottischen Parlamentswahlen im Jahre 1999 kandidierte Home Robertson im Wahlkreis East Lothian an. Er errang das Direktmandat des Wahlkreises mit deutlichem Vorsprung vor dem Kandidaten der SNP und zog in das neugeschaffene Schottische Parlament ein. Bei den folgenden Parlamentswahlen 2003 verteidigte er sein Mandat und schied zum Ende der Legislaturperiode aus dem Parlament aus.

Weblinks
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments

Einzelnachweise

Abgeordneter des House of Commons (Vereinigtes Königreich)
Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Labour Party
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Schotte
Brite
Politiker (East Lothian)
Geboren 1948
Mann

John Home Robertson


Le Salon du livre du Grand Sudbury (SLGS) est un salon du livre et festival littéraire bisannuel visant à promouvoir la lecture et la littérature de langue française auprès du public du Grand Sudbury et du Nord de l'Ontario. Depuis la première édition en 2004, le Salon présente une programmation privilégiant les œuvres des autrices et auteurs de la région, de l'Ontario français et du Canada français.

Le SLGS est membre du Regroupement des organismes culturels de Sudbury (ROCS) et fait partie des sept organismes fondateurs de la Place des Arts du Grand Sudbury.

Mission et organisation
À l'hiver 2003, inspirés par les succès du Salon du livre de Hearst, une communauté francophone signicativement plus petite que Sudbury, un comité s'est constitué sous la supervision partagée des Éditions Prise de parole, maison d'édition franco-ontarienne fondée à Sudbury, et du Centre FORA, un centre de ressources en alphabétisation pour les adultes de la région. Suivant une première édition en 2004, un organisme de bienfaisance a été incorporé en 2005 qui depuis assure la gestion et l'organisation de l'événement et de ses autres activités connexes.

Le Salon du livre du Grand Sudbury est présenté aux deux ans, les années paires (2004, 2006, 2008, etc.), en alternance avec le Salon du livre de Hearst, présenté les années impaires. Cette alternance permet à chaque salon de s'insérer dans l'horaire chargé des salons du livre francophones du Canada et du Québec, tout en empêchant la concurrence entre les deux événements qui desservent tous les deux les francophones du Nord de l'Ontario.

La foire littéraire permet également à la communauté francophone du Grand Sudbury de se gréer de livres en français, offrant une occasion importante à celle-ci depuis la fermeture de l'unique librairie francophone de la région en 2016.

Le festival littéraire (le Salon)

Activités marquantes
2004 : On comptait parmi la programmation des spectacles de la chanteuse et actrice québécoise Chloé Sainte-Marie et de Marc Favreau, incarnant son personnage clownesque Sol, une excursion de cueillette de morilles et la diffusion sur place de l'émission Le Mélange des Genres, co-animée par Marie-Louise Arsenault et Mario Girard, à la radio d'ICI Radio-Canada.

2006 : Sous la direction artistique de Miriam Cusson, la programmation incluait Sudbury Blues, un spectacle combinant musique, théâtre et poésie originalement conçu pour le Festival international de littérature de Montréal mettant en vedette, entre autres, les artistes Daniel Aubin, Marcel Aymar, Jean Marc Dalpé, Michel Dallaire, Patrice Desbiens, Robert Dickson et Guylaine Tousignant. On comptait aussi des spectacles de Fred Pellerin et Marie-Jo Thério, un hommage à Daniel Poliquin, un gala durant lequel on a annoncé le livre lauréat du Prix des lecteurs Radio-Canada, soit Terre des autres de Sylvie Bérard, et l'Autobus de la poésie, un autobus municipal décoré et couvert de citations littéraires qui a apporté le public sur un parcours théâtral à travers le centre-ville. La fréquentation de cette édition était de 17 000 personnes.

2008 : Conjointement avec la Galerie du Nouvel-Ontario (GNO), le Salon du livre met sur pied la Biennale de Sudbury en faisant agencer la programmation de son festival avec celle de la Foire d'art alternatif de Sudbury (FAAS) de la GNO qui s'est déroulée du 4 au 7 mai. À l'horaire du Salon étaient des prestations des artistes Andréa Lindsay, Les McDades, Boucar Diouf et Zachary Richard, en plus du spectacle D'un pays qui pousse dans le Nord, projet réunissant des artistes de l'Abitibi et du Nord de l'Ontario, et des mises en lectures d'extraits de textes. Les autres activités du Salon s'organisaient sous trois grands thèmes : l'écologie, la rencontre avec les auteurs et l'architecture du Nord. Le Salon a également décerné trois prix, soit le Prix Robert-Dickson, le Prix Pépin de pomme et le Prix du Salon du livre du Grand Sudbury, ce dernier décerné à Patrice Desbiens pour l'ensemble de son corpus littéraire. On estime que cette édition aurait accueillie près de 28 000 personnes.

2010 : Cette édition fût lancée par la Gouverneure générale du Canada, Michaëlle Jean, à la fin d'une tournée nord-ontarienne.

2012 : Marguerite Andersen est récipiendaire du Prix du Nouvel-Ontario, annoncé dans le cadre du Salon.

2016 : L'œuvre de Patrice Desbiens est mise à l'honneur grâce, entre autres, à un spectacle hommage.

2020 : En réponse à la pandémie de Covid-19, le Salon se déroule entièrement en mode virtuel.

2022 : La 10e édition du Salon est le premier événement d'envergure à être présenté à la Place des Arts du Grand Sudbury, dont l'inauguration officielle s'est déroulée la semaine précédente.

Le Marathon de lecture
Les années hors-Salon depuis 2015, le SLGS organise un Marathon de lecture, un concours pour les publics scolaire et familial visant à promouvoir la lecture. Au courant d'un mois, les participantes et participants sont invités à tenir le compte du temps passé à lire. Les personnes, classes et familles se démarquant avec le plus grand nombre d'heures passées à lire se méritent des prix. Une poignée d'autrices et auteurs font également la tournée dans les écoles de la région.

Distinctions

 2009, Prix d'excellence de la Fondation Trillium de l'Ontario

Notes et références

Salon littéraire
Festival en Ontario
Culture à Grand Sudbury
Culture francophone du nord de l'Ontario
Culture francophone en Ontario

Salon du livre du Grand Sudbury


Güntherov dik-dik (lat. Madoqua guentheri) je mala vrsta antilope koja se nalazi u istočnoj Africi.

Opis
Güntherov dik-dik jedan je od najmanjih kopitara u Africi, težak je između 3–5 kilograma. Ima žućkasto-sivu do crvenkasto-smeđu boju krzna, crna kopita, malu glavu na dugim vratom i velike uši s bijelim unutarnjim dijelovima. Ima kratak rep je kratak (3–5 cm). Mužjaci imaju rogove, koji su dugački oko 9,8 cm. Iako su jezgre rogova prisutne samo u mužjaka, rodno prepoznavanje može biti teško iz daljine jer se ženke veće i nemaju rogove.

Rasprostranjenost i stanište
Vrsta se nalazi u nizinama Etiopije, sjevernim i istočnim regijama Kenije, Somalije, jugoistočnom Sudanu i Ugande. Tipično stanište uključuje vegetaciju niskog raslinja, savanjskog travnjaka i riječnih šuma. Stanište se preklapa s drugim vrstama dik-dika, poput Kirkovog dik-dika.

Ekologija
Güntherov dik-dik hrani se biljkama u blizini tla, zbog njegovog niskog tijela. Prvenstveno je dnevna životinja, a najviše je aktivan u zoru i u sumrak. Jedinke su većinom samci i ne žive dugo jer mladunče brzo osamostali. Ženke obično rode samo jedno mladunče.

Iako ima ograničen vokalni repertoar, pokazalo se da ova vrsta reagira s povećanom budnošću ili bježanjem na alarmne pozive ptice  Crinifer leucogaster.

Zaštita
Procjenjuje se kako u Africi živi oko 500 000 jedinki ove vrste, zbog čega ju je IUCN klasificirao u najmanji stupanj zabrinutosti.

Izvori

Antilope

Güntherov dik-dik


Nová Lehota este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Mesto nad Váhom din regiunea Trenčín, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 199 de locuitori.

Istoric
Localitatea Nová Lehota este atestată documentar din 1348.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Nová Lehota


Ha Yung-won (하정원; * 20. April 1942) ist ein ehemaliger nordkoreanischer Fußballspieler. Mit der Nationalmannschaft der Demokratischen Volksrepublik Korea nahm er 1966 an der Fußball-Weltmeisterschaft 1966 in England teil; hier bestritt Ha Yung-won mit der Rückennummer "14" zwei Spiele gegen Italien (Gruppenphase) und Portugal (Viertelfinale) – gegen die Sowjetunion und Chile (jeweils Gruppenphase) wurde Ha Yung-won nicht eingesetzt. 1966 stand er bei der Sportgruppe 8. August unter Vertrag. In weiteren von der FIFA gelisteten Spielen kam der 170 Zentimeter große Mittelfeldspieler nicht zum Einsatz.

Ha Yung-won war im Oktober 2002 nicht im Dokumentarfilm The Game of Their Lives zu sehen.

Siehe auch
 Nordkorea bei der Fußball-Weltmeisterschaft 1966

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Nordkorea)
Geboren 1942
Mann
Nordkoreaner
Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Nordkorea)

Ha Yung-won


La  d'À travers les Flandres féminin a lieu le . La course fait partie du calendrier international féminin UCI 2022 en catégorie 1.Pro. Elle se déroule en même temps que l'épreuve masculine. Elle est remportée par l'Italienne Chiara Consonni.

Équipes

Présentation

Parcours
Dix monts sont au programme de cette édition, dont certains recouverts de pavés :

Récit de la course
Dans Berg Ten Houte, un groupe se forme avec Jelena Erić, Lucinda Brand, Shari Bossuyt, Leah Kirchmann, Georgia Baker, Liane Lippert, Maaike Boogaard, Mie Bjørndal Ottestad, Julie De Wilde et Anastasia Carbonari. Il est néanmoins rapidement repris. Après le Kanarieberg, à soixante-deux kilomètres de l'arrivée, Brodie Chapman attaque. Annemiek van Vleuten, Elisa Longo Borghini, Cecilie Uttrup Ludwig et Liane Lippert passent également à l'offensive, mais le peloton les reprend. Georgia Baker et Juliette Labous reviennent ensuite sur Chapman. Un regroupement général a lieu. Floortje Mackaij  est l'attaquante suivante. Chapman revient sur la Néerlandaise. Elles comptent trente secondes d'avance au Nokereberg. Un groupe de six poursuivantes est créé. Il contient : Brand, Longo Borghini, Anouska Koster, Elise Chabbey, Lippert et Hannah Barnes. Il est repris à quinze kilomètres de l'arrivée. Ellen van Dijk attaque dans l'Herlegemstraat. Elle est imitée par sa coéquipière Elisa Longo Borghini. Annemiek van Vleuten mène la poursuite et reprend l'Italienne ainsi que l'échappée de tête à huit kilomètres de la ligne. Ellen van Dijk accélère aux six kilomètres puis aux deux kilomètres, mais sans succès. Chiara Consonni gagne le sprint.

Classements

Classement final

Points UCI

Liste des participantes

Notes et références

Liens externes

2022
Cyclisme en Belgique en 2022
Cyclisme sur route en 2022
Cyclisme en mars 2022

À travers les Flandres féminin 2022


Adalet Şükürov (Azerbaycan: Ədalət Şükürov, d. 22 Nisan 1966; Sumgayıt) Azerbaycanlı şarkıcı.

Hayatı
Adalet Şükürov, 22 Nisan 1966'da Sumgayıt'da doğdu. İlk ve ortaokulu Sumgayıt'da bitirdikden sonra askere yollandı. Rusya'nın Arhangelsk Oblast'ına bağlı olan "Novaya Zemlya" takımadalarında 3 yıl sualtı teknede askerliğini yaptı. Geri döndükten sonra Sankt-Peterburg Kültür Üniversitesi'ne girdi. Üniversiteyi bitirdikten sonra Sankt-Peterburg'un 5 ci TV kanalında yayınlanan "Adamovo yabloko" programında yönetmen olarak çalıştı. Daha sonra Luga şehrinin Baş Rejisörü olarak çalıştı ve kültür törenleri düzenledi. Sankt-Peterburg'un "Salsa Viva" salsa okulunu bitirdi. Tasarımcılık yapan Adalet Şükürov boş zamanlarında ressamlık da yapıyor.

Türkçe, İngilizce, İspanyolca ve Rusça biliyor.

Özel hayatı
Evli. 2 çocuğu var.

Kariyeri

İlk yılları
1992 yılından şarkı sözleri yazmaya ve bestelemeye başladı. Arada sırada yaptığı şarkılarını söyleyen Adalet Şükürov ilk yıllarında özellikle Azerbaycan'da çok sevildi. 2000-ci yılda Rusya'dan Azerbaycan'a geldi ve müzik dünyasına atılmaya karar verdi. Aynı zamanda Dağıstan'da çok sevildi. O zamandan beri her yıl aralarında Dağıstan Cumhuriyeti'nin Anayasa Günü, "Derbent'in 2000 yılı" gibi bulunan önemli kutlama törenlerine katılıyor. 2015 yılında Dağıstan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Ramazan Abdulatipov tarafından özel düzenlenen kutlama töreniyle Adalet Şükürov'a Dağıstan Halk Sanatçısı unvanı verildi.

2002-2003: Azizim, 22 Aprel - Enstrümantal ve Deme-deme
2002'de "Azizim" isimli ilk albümünü ile müzik dünyasına merhaba dedi. Albümünden olan "Bir yaz ahşamı" ve "Men tek kalanda" gibi şarkılar çok sevildi. Avara ve Men tek kalanda şarkılarına klip çekilmiştir.

2002'de "22 aprel" isimli ilk single çalışmasını yaptı. Söz, müziği ve aranjesi kendisine ait olan parçaya albüm yaptı. Albümün adını "22 Aprel - Enstrümantal" koydu. Fikri: Valeri Razumovski'ye ait. Albümde Kemanda: Aydın Hüseynov, Gitarda: Aleks Rovz, Saksofonda: Roman Borada ile çalıştı.

2002 yılında "Deme Deme" isimli üçüncü albümünü müzik piyasasına sundu ve albümden olan Dünya senindir, güzel isimli parçaya bir klip çekti. Albümdeki parçaların aranjörlüğü Adalet Şükürov'a ve Eldar Memmedov'a ait. Mastering: Cavid Şirinov.

2003-2005: Kapı, Goca çinar ve İtirdim
Dördüncü albümü olan "Kapı" 2003'te piyasaya çıktı. Aranjör kadrosunda Adalet Şükürov, Eldar Memmedov, Yaşar Bakış bulunmaktadır. Mastering: Cavid Şirinov ve Vaso. Albümün ilk klibi Pencere (Serenada) adlı parçasına çekilmiştir. Albümün ikinci klibi ise Bağlı kapı isimli şarkıya çekilmiştir. Pencere (Serenada) isimli şarkı o yıllarda en çok dinlenen hit şarkı oldu.

Beşinci albüm çalışması Goca çinar 2004'te çıktı. Albümde Göz yaşları parçasının remixi bulunmaktadır. Bu albümünün de aranjörlüğü Adalet Şükürov'a, Eldar Memmedov'a ve Azer beye ait. Albümden Manana Japaridze ile birlikte söyledikleri şarkı Göz yaşları remix, Goca çinar, Telesdim gibi hitler çıktı. Albümün ilk klibi "Goca çinar" adlı parçasına çekilmiştir. Albümün ikinci video klibi ise "Göz yaşları" isimli remix şarkıya çekilmiştir.

Altıncı albümü "İtirdim" albümü oldu. 2005 yılında satışa sunuldu. Aranjör kadrosunda Vasif Arifoğlu, Anar Veliyev, Cavid Şirinov ve Eldar Memmedov bulunmaktadır. Albümün ilk klibi "Gala" grubu ile beraber seslendirdiği "Sevgi geçti" şarkısına çekildi. Albümden İtirdim ve Aygün Beyler ile birlikte okudukları şarkı Neler geçdi gibi hitler çıktı.

2007-2010: Kiminsen?, Yada Sal Meni Sevgilim ve Bade
Yedinci albümü Kiminsen? 2007'de yayınlandı. Bu albümünde: İntizar Memmedzade (Gitarda), Oleg Naumov ve Cavid Şirinov (Mastering) ve Ceyhun İsmailov (Kemanda) ile çalıştı. Albümün ilk video klibi Kiminsen? adlı parçasına çekilmiştir; klip Adalet Şükürov'un konser görüntülerinden oluşmaktadır. Albümün ikinci klibi ise Berlin'de Bağışla isimli şarkıya çekilmiştir. Albümde Söz: Ülviye Alovlu, Müzik: Eldar Mansurov'a ait olan Röya'yla beraber seslendirdiği Ahtarma sevgilim şarkısı, Söz & Muzik: Mazhar Alanson'a ait olan Sarı Laleler şarkısı yer aldı. Aynı yılın Mayıs ayında da içinde ilk aşkından, sevdiyi kız tarafından aldatıldığından, Anne ve Babasından ve oğlundan bahsettiği monologların bulunacağı "Men Adaletem" albümünü de çıkardı.

Adalet Şükürov sekizinci albümü olan Yada Sal Meni Sevgilim 2008'de satışa sunuldu. Albümden aynı adlı şarkı Yada Sal Meni Sevgilim, Qaranquş, Dedin gedek, Dostlar gibi hitler çıktı. Albümün ilk klibi 2008 yılında Yada Sal Meni, Sevgilim adlı şarkıya çekilmiştir. İkinci klibini ise Küba'da Dedin gedek şarkısına çekti. Albümün son klibi 2009 yılında Can Can adlı şarkıya çekildi.

9. albüm Bade 2010'da piyasaya sürüldü. Albümden aynı adlı şarkı Bade, Qadan allam, Telesdim, Bokal vinom moy polon (Rusça), Ay nedi, nedi gibi hitler çıktı.

2012-günümüz: Duşa bolna
Adalet Şükürov 2012 tarihinde 14 şarkılık Duşa bolna albümünü yayınladı. Albümün adı Rusça. Albümün ilk klibi çıkış şarkısı olan Duşa bolna adlı şarkıya çekildi. İkinci klibini "Gala" grubu ile beraber seslendirdiği Cavanlığım şarkısına çekti. Albümün son klibi ise 2012 yılında Sri Lanka'da Seni heç kim sevmeyecek menim tek adlı şarkıya çekildi. Albümde Söz & Bestesi Barış Manço'ya ait olan Can Bedenden Çıkmayınca (albümdeki adı "Unutma ki Dünya Fani") ve Söz: Nigar Refibeyli'ye, bestesi: Emin Sabitoğlu'ya ait Ayrılık şarkıları yer almakta. Albümden Çetirini götür, Can Bedenden Çıkmayınca (albümdeki adı "Unutma ki Dünya Fani"), Cavanlığım, Seni heç kim sevmeyecek menim tek, Duşa bolna, Senden gözeli yohdur gibi hitler çıktı. Senden gözeli yohdur şarkısı 2012'de en çok dinlenen hit şarkı oldu.

Kaynakça

1966 doğumlular
Sumgayıt doğumlular
Azeri erkek şarkıcılar
Azeri pop şarkıcıları
Yaşayan insanlar

Adalet Şükürov


An Sunipia annamensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Peter Francis Hunt. An Sunipia annamensis in nahilalakip ha genus nga Sunipia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sunipia

Sunipia annamensis


Boris Antonić (Vinkovci, 1938.), hrvatski zagonetački velemajstor, pedagog i publicist. Urednik je Leksikona zagonetača Jugoslavije i dobitnik Međunarodne zagonetačke nagrade »Zlatno pero«.

Vanjske poveznice
 Boris Antonić Deseta umjetnost - enigmatika (mrežnik Nedjeljka Nedića).

Životopisi, Vinkovci
Hrvatski enigmatičari
Hrvatski pedagozi

Boris Antonić


Mănăstirea Sfânta Ecaterina (în greacă Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, în arabă دير سانت كاترين) este un lăcaș de cult, astăzi greco-ortodox, în Sinai, în Egipt, fondat între 548 și 565 și este încă cea mai veche mănăstire creștină locuită. Mănăstirea este situată la picioarele Muntelui Sinai (Muntele lui Moise - Jebel Musa). A fost construit pe locul unde se crede că profetul Moise a văzut Rugul Aprins. Cu toate că este cunoscută sub numele de Sfânta Ecaterina, hramul mănăstirii este Schimbarea la Față. Uneori mai este cunoscută și sub numele de Mănăstirea Rugului Aprins. Așezământul monahal Sfânta Ecaterina este, probabil, cea mai veche mănăstire creștină în care viața monastică nu a fost întreruptă, cu o istorie de 17 secole. Mănăstirea se află sub autoritatea Bisericii ortodoxe autocefale a Sinaiului și este înscrisă din 2002 în Lista Patrimoniului Mondial UNESCO.

În prezent în Mănăstirea Sfânta Ecaterina trăiesc 25 de monahi de mai multe naționalități, iar slujbele se oficiază în limba greacă bizantină.

Istoric

Biblioteca
Biblioteca mănăstirii formată din patru camere de bibliotecă, este, probabil, cea mai veche bibliotecă creștină care a supraviețuit. Acesta conține șase mii de manuscrise în greacă, siriacă, gî'îz, arabă, georgiană și slavona din biserică, dintre care trei mii din antichitate și unele mai vechi decât mănăstirea în sine. Colecția de 3.300 de manuscrise și peste 8.000 de cărți vechi este comparabilă doar cu cea din Biblioteca Apostolică Vaticană.

Colecția de icoane
Mănăstirea are o colecție de peste 2000 de icoane, inclusiv unele din puținele piese care au supraviețuit perioadei iconoclaste a Imperiului Bizantin din secolul al VIII-lea și al IX-lea, datorită situației din regatul islamic. Între acestea se numără unele din cele mai vechi icoane păstrate până în prezent.

Legăturile cu Moldova și Țara Românească
Mănăstirea Sfânta Ecaterina din Sinai a fost parțial restaurată în 1592 pe cheltuiala domnitorului român Alexandru cel Rău.

Mănăstirea Sfânta Vineri din Iași, ctitorită în anul 1610 de Nestor Ureche, tatăl lui Grigore Ureche, a fost metoh al mănăstirii sinaite, precum și Biserica Sfânta Ecaterina din București.

Spătarul Mihai Cantacuzino (1640-1716), mare boier din Țara Românească, a făcut un pelerinaj în peninsula Sinai, unde a ajuns până la Mănăstirea Sfânta Ecaterina. Impresionat de acest loc, a ctitorit în 1695 o mănăstire, sub Carpați, pe care a numit-o Mănăstirea Sinaia, de la care provine și numele orașului Sinaia.

Note

Legături externe

 Siteul mănăstirii (greacă/engleză/arabă)

 Galeria de comori de artă a Mănăstirii Sf. Ecaterina (engleză)
 Galeria de icoane a  Mănăstirii Sf. Ecaterina (engleză)
 Siteul Saint Catherine Foundation

Patrimoniul mondial în Egipt
Mănăstiri ortodoxe din Egipt
Fondări în 565
Economia Egiptului
Biserici din Egipt
Peninsula Sinai

Mănăstirea Sfânta Ecaterina din Muntele Sinai


Los drioléstidos (Dryolestidae) son un orden de mamíferos que alcanzó gran diversidad y abundancia durante el Mesozoico.

Características
Los drioléstidos de caracterizan por:

 Molares inferiores y superiores que se acortan mesodistalmente y ensanchan labiolingualmente.
 La raíz anterior de los molares inferiores es más robusta y grande.

Filogenia
Cladograma propuesto por Rougier y colaboradores en 2011:

Referencias

Lectura
 Zofia Kielan-Jaworowska, Richard L. Cifelli, and Zhe-Xi Luo, Mammals from the Age of Dinosaurs: Origins, Evolution, and Structure (New York: Columbia University Press, 2004), 380-382.

Theria
Mamíferos del Jurásico
Mamíferos del Cretácico

Dryolestidae


සිංහල රාජාවලියේ එන දෙවන රැජීන සීවලී රැජිනයි. මෙතුමිය අනුරාධපුර රාජධානියේ චූලාභය රජුගේ නැගණියයි. ඇගේ පියා මහා දාඨික මහානාග රජුය මාස කිහිපයක් පමණක් සිහසුන හෙබවීය. ඉලනාග රජු ඇයව පලවා හැර සිහසුන උදුරාගත්හ.

මේවාත් බලන්න
 ලක්දිව රාජාවලිය
 ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 ශ්‍රී ලංකාවේ රජවරු සහ පාලකයෝ
 කොඩ්‍ර්ංටන්ගේ ලංකාවේ සංක්ෂිප්ත ඉතිහාසය

සිංහලේ රැජිනියෝ
අනුරාධපුරයේ රජවරු
ස
ස

සීවලී රැජින


BirdLife International (tidligere  International Council for Bird Preservation) er en international organisation som arbejder for fuglene og deres habitater.

BirdLife International er et verdensomspændende netværk af partnerorganisationer, som Dansk Ornitologisk Forening,  RSPB, Gibraltar Ornithological & Natural History Society (GONHS), National Audubon Society, Bombay Natural History Society, Royal Australasian Ornithologists Union, Royal Forest and Bird Protection Society of New Zealand, Malaysian Nature Society og BirdWatch Ireland.

BirdLife International blev etableret i 1922 under navnet International Council for Bird Preservation. Det var de amerikanske ornitologer T. Gilbert Pearson og Jean Theodore Delacour som dannede organisationen, som i dag er officiel rødlistemyndighed for truede fugle. Nuværende præsident i organisationen er Prinsesse  Takamado af Japan. Dronning Noor af Jordan har også været præsident for organisationen.

Eksterne kilder/henvisninger

BirdLife Internationals hjemmeside

Miljøorganisationer
Ornitologi
Etableret i 1922

BirdLife International


Mirabilis, İsrail bazlı olan ve ünlü mesajlaşma programı ICQ'yu üreten internet şirketiydi. Bununla birlikte şirket 1998 yılında AOL tarafından satın alınmıştır ve bugün Time Warner bünyesinde bulunmaktadır.

Şirket 1996 yılında Arik Vardi, Yair Goldfinger, Sefi Vigiser ve Amnon Amir isimli dört İsrailli tarafından kurulmuştur. Şirketin ana yatırımcılarından biri de Arik Vardi'nin babası Yossi Vardi idi.

İnternet şirketleri
1996'da kurulan şirketler

Mirabilis (şirket)


An Homalomena obovata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Homalomena obovata in nahilalakip ha genus nga Homalomena, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Sumatera. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Homalomena

Homalomena obovata


Sternula es un género de aves caradriformes perteneciente a la familia Sternidae. Los miembros de este género, que se denominan comúnmente charrancitos o gaviotines, durante mucho tiempo se incluyeron dentro en el género Sterna, aunque en las últimas clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional se considera un género separado.

Especies
Este género contiene siete especies:
Sternula albifrons – charrancito común;
Sternula saundersi – charrancito de Saunders;
Sternula antillarum - charrancito americano;
Sternula superciliaris – charrancito amazónico;
Sternula lorata - charrancito peruano;
Sternula nereis - charrancito australiano;
Sternula balaenarum - charrancito de Damara.

Referencias

Bibliografía
 Olsen and Larsson, Terns of Europe and North America ISBN 0-7136-4056-1
 Banks et al. 2007. Forty-eighth supplement to the American Ornithologists' Union Checklist of North American Birds. The Auk 124(1): 1109-1115. (AOU Checklist )

Géneros de aves
Taxones descritos por Friedrich Boie

Sternula


An Digitaria rivae in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Emilio Chiovenda, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Otto Stapf. An Digitaria rivae in nahilalakip ha genus nga Digitaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Digitaria (Poaceae)

Digitaria rivae


Olaf Groehler (* 28. April 1935 in Berlin; † 27. Dezember 1995 ebendort) war ein deutscher Militärhistoriker in der DDR. Sein Hauptarbeitsgebiet war die Geschichte des Luftkriegs zwischen 1914 und 1945.

Leben
Olaf Groehler wurde als zweiter Sohn des Angestellten Otto Groehler und seiner Frau Elsbeth in Berlin-Charlottenburg geboren. Er besuchte von 1941 bis 1943 die 9. Volksschule in Berlin; nach der Evakuierung der Familie die Volksschulen in Edersleben und Esperstedt. Nach der Rückkehr nach Berlin 1946 und dem Abitur an der Pasteur-Oberschule 1953 studierte Groehler bis 1957 Geschichte an der Humboldt-Universität in Berlin. Anschließend arbeitete er drei Jahre lang als Redakteur und später als Lektor in der Redaktion Militärgeschichte des Verlages des Ministeriums für Nationale Verteidigung der DDR. Ab 1960 war Groehler wissenschaftlicher Assistent in der Abteilung Deutsche Geschichte 1917–1945 an der Akademie der Wissenschaften der DDR, wo er 1961 in die außerplanmäßige wissenschaftliche Aspirantur aufgenommen wurde. Im Oktober 1964 wurde er mit einer von Heinrich Scheel betreuten Studie über die britische und amerikanische politische und militärische Vorbereitung auf die Zweite Front an der Humboldt-Universität zum Dr. phil. promoviert. 1972 erfolgte die ebenfalls von Scheel begutachtete Habilitation (Promotion B) am Zentralinstitut für Geschichte (ZIG) der Akademie der Wissenschaften über dasselbe Thema. 1983 wurde Groehler zum Professor für Deutsche Geschichte an die Akademie der Wissenschaften berufen. Dort wurde er Leiter des Wissenschaftsbereiches Deutsche Geschichte 1917–1945 des Zentralinstituts für Geschichte. Von 1985 bis 1990 war er stellvertretender Direktor des Zentralinstituts für Geschichte.

Nach 1990 arbeitete er am Forschungsschwerpunkt Zeithistorische Studien in Potsdam, bis 1994 seine Tätigkeit für das Ministerium für Staatssicherheit (MfS) als inoffizieller Mitarbeiter (IM) bekannt wurde. Seine Biographie zu dem Luftfahrt-Unternehmer Hugo Junkers blieb durch seinen Tod unvollendet.

Das Grab Groehlers befindet sich auf dem Berliner Zentralfriedhof Friedrichsfelde.

Schriften
 Die Haltung der herrschenden Kreise der USA, Großbritanniens und Deutschlands zur politischen und militärischen Vorbereitung der zweiten Front 1943–1944. (Berlin, Humboldt-Univ., Diss., 1964).
 Zur Dialektik von Politik und Luftkrieg. Der Platz des strategischen Luftkrieges in der Theorie und Praxis der Sowjetunion und der imperialistischen Grossmächte vor und während des zweiten Weltkrieges. (Berlin, Akad. der Wiss. der DDR, Diss. B, 1972).
 Die Kriege Friedrichs II. Deutscher Militärverlag, Berlin, 1968.
 Geschichte des Luftkriegs 1910–1970. Militärverlag, Berlin 1975 (8. Auflage 1990).
 Das Ende der Reichskanzlei (= Illustrierte historische Hefte, Heft 1). Deutscher Verlag der Wissenschaften, Berlin 1976, .
 Der Koreakrieg 1950 bis 1953. Das Scheitern der amerikanischen Aggression gegen die KDVR. Militärverlag, Berlin  1980
 Der lautlose Tod. Einsatz und Entwicklung deutscher Giftgase von 1914 bis 1945. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 1989, ISBN 3-499-18738-8 (zuerst: Verlag der Nation, Berlin (Ost) 1977).
 mit Helmuth Erfurth: Hugo Junkers. Ein politisches Essay. Militärverlag, Berlin 1989, ISBN 3-327-00677-6.
 Bombenkrieg gegen Deutschland. Akademie-Verlag, Berlin 1990, ISBN 3-05-000612-9.
 mit Ulrich Herbert: Zweierlei Bewältigung. Vier Beiträge über den Umgang mit der NS-Vergangenheit in den beiden deutschen Staaten. Ergebnisse, Hamburg 1992, ISBN 978-3-87916-020-4.
 Der strategische Luftkrieg und seine Auswirkungen auf die deutsche Zivilbevölkerung. In: Luftkriegsführung im Zweiten Weltkrieg. Ein internationaler Vergleich. Im Auftrag des Militärgeschichtlichen Forschungsamtes hrsg. von Horst Boog. Mittler, Herford–Bonn 1993 S. 329–349, ISBN 3-8132-0340-9.

Weblinks

Einzelnachweise

Marxistischer Historiker
Militärhistoriker
Mitarbeiter (Akademie der Wissenschaften der DDR)
Träger des Nationalpreises der DDR II. Klasse für Wissenschaft und Technik
Inoffizieller Mitarbeiter des Ministeriums für Staatssicherheit
Deutscher
SED-Mitglied
Geboren 1935
Gestorben 1995
Mann
Person (Zentrum für Zeithistorische Forschung)

Olaf Groehler


Nizami (Persian: نظامی) may refer to:

People
 Nizami (name)
 Nizami Ganjavi, Persian poet
 Nezami Aruzi, Persian author and poet

Places
 Nizami raion, a settlement and rayon in Baku, Azerbaijan
 Nizami, Goranboy, a village and municipality in the Goranboy Rayon of Azerbaijan
 Nizami, Sabirabad, a village and municipality in the Sabirabad Rayon of Azerbaijan
 Nizami Order, a Sufi order in Pakistan and India
 Nizami, Armenia, a village in the Ararat Province of Armenia
 Nezami, Iran, a village in Semnan Province, Iran

Other uses
 Nizami (opera)
 Dars-i-Nizami, an Islamic study curriculum used in South Asia
 3770 Nizami, an asteroid
 Nizami Museum of Azerbaijan Literature, in Baku, Azerbaijan
 Nizami Mausoleum, built in honor of Nizami Ganjavi in Ganja, Azerbaijan
 Nizami Gəncəvi (Baku Metro), built in honor of Nizami Ganjavi in Baku, Azerbaijan
 Nizami (Plural: Nizamis) - People who were serving Nizam of Hyderabad in various capacities
 Nizami (film)

See also
 Nizam (disambiguation)
 Nizam al-Din (disambiguation)

Nizami


هاله (بالألمانية: Halle أو Halle an der Saale "هاله على نهر الزاله) أكبر مدن ولاية زاكسن-أنهالت الألمانية وتسمى باسم "هاله على نهر زاله" لتمييزها عن المدينة الواقعة في ولاية شمال الراين - وستفاليا التي تحمل نفس الاسم. عدد سكانها 234,295 نسمة (عام 2007)

تقع جنوبي الولاية (في شرق ألمانيا) على نهر زاله، يعتقد أن اسم المدينة جاء من «الملح» بالألمانية التي كانت مركز لصناعته وتجميعه من العصر البرونزي. وكان مذكورة لأول مرة عام 806م.
المدينة تشتهر بجامعة مارتن لوثر إحدى أقدم الجامعات في ألمانيا وهي متميزة بالتخصصات الطبية.

جغرافيا
تقع هاله في الجزء الجنوبي من زاكسن-أنهالت على نهر زاله الذي يتجمع من السهول المحيطة والجزء الأكبر من الولاية الجنوبية المجاورة تورينغن، وحوض تورينغن الذي يقع شمالاً من غابة تورينغن. تبلغ المسافة بين هاله ولايبزيغ  فقط.

علوم
أسست جامعة هاله في المدينة عام 1694. وهي الآن مدمجة مع جامعة فيتنبرج وتدعى جامعة مارتن لوثر في هاله وفيتنبرج. تم تأسيس كلية الطب في الجامعة بواسطة فريدرش هوفمان. ويرجع تاريخ حديقة النباتات فيها إلى عام 1698.

هاله هي أيضا مقر الأكاديمية الألمانية للعلوم - ليوبولدينا، وهي أقدم الجمعيات العلمية الألمانية وتعد من أكثرها احتراماً في المجتمع العلمي، ولها دور استشاري مميز لدى الحكومة الاتحادية الألمانية برز في موضوع التغيرات المناخية وجائحة فيروس كورونا 2019–2020 وغيرها.

توأمة
لهاله (سكسونيا-أنهالت) اتفاقيات توأمة مع كل من:

 لينتس (1975 -)
 غرونوبل (1976 -)
 أولو (أكتوبر 1972 -)
 كارلسروه (سبتمبر 1987 -)
 أوفا (1997 -)
 جياشينغ (مايو 2009 -)
 سافانا
 هيلدسهايم (21 أبريل 1990 -)
 قلمرية (1975 -)
 صفاقس (2014 -)

أعلام

 باول بيدرمان
 يوهان هاينريش شولز
 جورج فريدريك هاندل
 بيتر كروكنبيرغ
 يوهان زيغسمونت
 كرستيان فولف
 راينهارد هايدريش
 هيرمان إبنجهاوس
 فريدريش ارنست دورن
 يوهان خواكيم لانج
 كورت سبرنغل
 يوليوس كوهن
 أندرياس ليبافيوس

معرض صور

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي للمدينة (بالألمانية والإنجليزية)

هاله (سكسونيا-أنهالت)
أعضاء الرابطة الهانزية
بلدات ساكسونيا أنهالت
مدن في ساكسونيا أنهالت
مقاطعة ساكسونيا

هاله (سكسونيا-أنهالت)


Sempre sempre este un album al lui Al Bano & Romina Power publicat în toată lumea în 1986. Albumul a fost reeditat și în 1987 iar la track list a fost adăugată și melodia Nostalgia canaglia cu care s-au clasificat pe locul 3 la Festivalul Sanremo. În Spania, America de Sud și America Latină albumul a fost publicat cu titlul Siempre siempre și conține aceleași melodii, variante în limba spaniolă. Melodia Settembre (Diciembre în varianta spaniolă) este dedicată lui Cristel Carrisi, fata lui Al Bano & Romina Power care s-a născut în ziua de Crăciun din 1985.

Track list

Siempre siempre

 Sempre sempre (Claude Lemesle, Michel Carrè, Michel Gouty, Vito Pallavicini)  – 3:58
 Saranda-Okinawa (Albano Carrisi, Vito Pallavicini) – 4:03
 Mambo di Rambo (Albano Carrisi, Vito Pallavicini) – 3:04
 Settembre (Albano Carrisi, Vito Pallavicini, Willy Molco) – 3:23
 Andrea (Fabrizio De Andrè, Massimo Bubola) – 5:43
 Love (Ninni Carucci, Romina Power) – 3:40
 C'est facile (Andrea Sacchi, Romina Power) – 3:48
 Verso il duemila (Andrea Sacchi, Willy Molco) – 4:17
 Caro amore (Albano Carrisi, Vito Pallavicini, Willy Molco) – 4:05
 Lord Byron (Andrea Sacchi, Romina Power) – 3:03

Track list

Siempre siempre

 Siempre siempre (Claude Lemesle, Michel Carrè, Michel Gouty, Vito Pallavicini)  Saranda-Okinawa (Albano Carrisi, Vito Pallavicini)
 Mambo di Rambo (Albano Carrisi, Vito Pallavicini)  Diciembre (Albano Carrisi, Vito Pallavicini, Willy Molco)
 Andrea (Fabrizio De Andrè, Massimo Bubola)  Love (Ninni Carucci, Romina Power)
 C'est facile (Andrea Sacchi, Romina Power)  Jóvenes (Andrea Sacchi, Willy Molco)
 Este amor (Albano Carrisi, Vito Pallavicini, Willy Molco)  Lord Byron (Andrea Sacchi, Romina Power)

Albume pop
Albume de Al Bano
Albume din 1986

Sempre sempre


Kadarka je stara autohtona sorta grožđa Panonske ravnice, korijena sa Skadarskog jezera, iz 17. stoljeća, a prema drugoj teoriji je autohtona mađarska sorta.

Danas je raširena u Mađarskoj i Rumunjskoj. Uzgaja ju se u većim količinama i u Bugarskoj. U Mađarskoj daje neka od najboljih mađarskih crnih vina.  U Vojvodini i Slavoniji je gotovo potpuno izumrla, a dominirala je do 1960-ih i u Vojvodini i u Slavoniji, i u Slavoniji ju je zbog manje osjetljivosti istisnuo crni pinot. Na sjeveru Bačke proizvodnju kadarke oživjela je Vinarija Tonković, butikni projekt obitelji Reljanović-Tonković, a u Hrvatskoj ju planira zasaditi Vlado Krauthaker, slavonski Međimurac, jedan od najuspješnijih hrvatskih vinara, inženjer agronomije i enolog, rodom iz štrigovske vinske obitelji, stipendist kutjevačkih podruma sredinom 1970-ih.

U Slavoniji i Vojvodini je nestala pedesetih i šezdesetih godina 20. stoljeća, zato što je vrlo osjetljiva, a i zbog narasle popularnosti frankovke i crnog pinota.
U Slavoniji je kadarka osobito bila sađena još sredinom 19. stoljeća. Donio ju je djed vinara Ivana Enjingija, kako kažu povijesni zapisi. Obitelj je dugo bila jedan od velikih proizvođača kadarke. Razlog zašto je kadarka gotovo potpuno nestala i zamijenjena drugom kulturom su njeni preveliki prinosi, gusti grozdovi i tanka kožica, neravnomjerno dozrijevanje, zbog čega je iznimno podložna bolestima i vrlo je teška za ju uzgojiti. Zbog prevelikih sklonosti prinosu, loza vlagu koristi tako dobro da raste divlje i snažno i od toga ne može dobiti dobro vino, pa se pribjegava rješenjima poput kontrole vlažnosti i rasta korovom.
Bere ju se u plitke posude u koje se ne smije staviti više od 14 kg grožđa jer bi se grožđe zbog tanke kožice oštetilo.

Prednosti uzgoja ove sorte su njene izvanredne vinske značajke: puna rubinska boja, srednje tijelo, alkoholi nisu previsoki, jako bogata aromatika i vina su manje ozbiljna potencijala dozrijevanja, meka i svježa.
Nema presnažne tanine. U mađarskoj literaturi je uspoređuju s crnim pinotom, no u vinogradu nemaju sličnosti.

U Mađarskoj je ostala popularna i kao samostalna sorta, ali i kao bitan dio mješavine (blenda) za cuvée "Bikovu krv".  Danas se samostalno vinificira u Viljanu. Prema procjenama stručnjaka, kadarki više odgovaraju malo veće bačve od standarnih barriquea i poželjno je da vina svake godine odležavaju u novim drvenim bačvama.

Kadarka je u Austro-Ugarskoj bila vino gospode. U Bačkoj je bila najcjenjenije vino. Franz Schubert je ovo svoje omiljeno vino nazivao Szekszárdskim nektarom. Kadarka je Schuberta nadahnula za skladbu klavirski kvintet Pastrva (Forellenquintet). Franz Liszt je također volio kadarku i njoj u čast je skladao pjesmu u čast te vinske regije, Szekszárdska misa (Szekszárdi mise, Férfikari mise, Missa quattuor vocum ad aequales, S. 8 "Szekszárd": Agnus Dei), i svake je godine papi Piju IX. slao kadarku. Tonkovići su tu tradiciju obnovili 2009. godine i poslali ju papi Benediktu XVI. te ju nastavili.

Izvori

Crne sorte grožđa
Hrana i piće u Bugarskoj
Mađarska kuhinja

Kadarka


An Eurystyles ananassocomus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Eurystyles ananassocomus in nahilalakip ha genus nga Eurystyles, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eurystyles

Eurystyles ananassocomus


O torneio de basquete nos Jogos Insulares de 2023 será realizado nas paróquias de Saint Peter Port e Saint Sampson, em Guernsey, entre os dias 9 e 14 de julho. Serão realizados torneios masculino e feminino e as partidas ocorrerão no Beau Sejour Leisure Centre e na St Sampsons High School.

Sedes

Participantes

  Anglesey (M)
  Guernsey (Anfitrião) (M/F)
  Ilha de Man (M/F)
  Ilha de Wight (M)
  Ilhas Cayman (M/F)
  Ilhas Faroé (M/F)
  Ilhas Malvinas (M)
  Jersey (F)
  Minorca (M/F)
  Saaremaa (M)

Medalhistas

Jogos Insulares de 2023
Basquetebol nos Jogos Insulares
2023 no basquetebol

Basquetebol nos Jogos Insulares de 2023


Atinalı mimar ve mucit Daidalus (Daedalus) ve  oğlu İkarus, Kral Minos'un emriyle bir kuleye kapatılır. Daidalus ve oğlu İkarus, Theseus'un Labyrinthos'da (labirent) yolunu nasıl bulabileceğini Ariadne'ye anlatarak Minotaurus'un öldürülmesine yardım ettikleri için kral tarafından cezalandırılmak istenmiştir. Daidalus kendisi ve oğlu için bu kulenin penceresinden kaçmaya yarayacak balmumu ve kuleye ziyaretlerine gelen kuşların tüyleriyle bir çift kanat yapar. Babası; Ikarus'a uçarken zevkten kaçınması gerektiği ve uçmanın coşkusuyla güneşe yaklaşmamasını aynı zamanda da denize yakın uçup kanatların nemlenmesini engellemesi gerektiğini söyler. İkarus uçabilme özgürlüğü ile babasını dinlemez ve güneşe fazla yaklaşınca balmumu erir ve Ege Denizi'ne düşerek hayatını kaybeder. Düştüğü söylenen deniz, İkaria Denizi ve oraya yakın olan adanın adı da İkaria Adası olarak kalmıştır

Yunan mitolojisinde kişiler

İkarus


Frontul român a reprezenta secțiunea Frontului de est aflată pe teritoriul României, în Primul Război Mondial, între 14/27 august 1916 - 28 octombrie/11 noiembrie 1918.

Din partea Antantei, pe acest front s-au aflat trupe ale Armatei României și Armatei Imperiale Ruse, aflate sub comanda supremă a regelui Ferdinand I al României. Din partea Puterilor Centrale pe acest front au participat trupe ale Imperiului Austro-Ungar, Imperiului German, Regatului Bulgariei și Imperiului Otoman.

Note

Bibliografie
 Dabija, Gheorghe (general), Armata română în răsboiul mondial (1916-1918), vol.I-IV, Tipografia "Lupta" N. Stroilă, București, 1932-1936
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, vol I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1941
 ***, Istoria militară a poporului român'', vol. V, Editura Militară, București, 1989

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial

România în Primul Război Mondial

Frontul român (1916-1918)


Košarovce este o comună slovacă, aflată în districtul Humenné din regiunea Prešov, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 622 de locuitori.

Istoric
Localitatea Košarovce este atestată documentar din 1408.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Košarovce, Humenné


Oğuzeli, Gaziantep ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
Eski adı Büyük Kızılhisar'dır.

Coğrafya
Doğusunda Nizip ve Karkamış, batısında Elbeyli ve Şahinbey, güneyinde Suriye, kuzeyinde ise Şehitkamil  ilçesi yer almaktadır. İlçe, Tilbaşar Ovası'nın üzerinde yer almaktadır. Denizden 750 m yüksekliktedir. Gaziantep merkeze 17 km uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 744 km2'dir. Gaziantep şehir merkezinin güneyinde yer alır. Gaziantep Havalimanı ilçenin merkezine 5 dakika mesafede bulunmaktadır.

İklim
İlçede genel olarak Akdeniz İklimi hüküm sürer. Zeytin ve Antep Fıstığı Yetiştirliciği yaygındır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNET
 Oğuzeli Belediyesi

Oğuzeli


අබ්දුල් සතාර් ඊඩී (මමෝනි, ; 1 ජනවාරි 1928 – 8 ජූලි 2016) යනු,  ප්‍රමුඛ පකිස්තානු පරාර්ථකාමියෙකු, සමාජ ක්‍රියාකාරියෙකු, අල්පේච්ඡතා වාදියෙකු, සහ මානවහිතවාදියෙක් විය. පකිස්තානයෙහි ඊඩී පදනමෙහි ආරම්භකයා සහ ප්‍රධානියා වූ ඔහු විසින් දශක හයක කාලයක් තුල එම සංවිධානය මෙහෙයවන ලදි.

අබ්දුල් සතාර් ඊඩී


An Aphelia cyperoides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Aphelia cyperoides in nahilalakip ha genus nga Aphelia, ngan familia nga Centrolepidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aphelia (Centrolepidaceae)

Aphelia cyperoides


1996 CONCACAF Altın Kupa, üçüncü CONCACAF Altın Kupa'tır. Katılan ülkeler Kuzey Amerika, Orta Amerika ve Karayipler'de bulunan ülkelerdir. 10 Ocak ve 21 Ocak 1996 tarihleri arası ABD'de gerçekleşmiştir.

Her gruptan en iyi takım ve en iyi ikinci olan takım yarı finale çıkmıştır.

Bu yıl Brezilya'nın katılımıyla, ilk defa CONCACAF'a üye olmayan bir millî takım bu turnuvada yer almış oldu.

İlk Tur

A Grubu

Sonuç
11 Ocak 1996, San Diego

14 Ocak 1996, San Diego

16 Ocak 1996, Orange County

B Grubu

Sonuç
10 Ocak 1996, Orange County

12 Ocak 1996, Los Angeles

14 Ocak 1996, Los Angeles

C Grubu

Sonuç
10 Ocak 1996, Orange County

13 Ocak 1996, Orange County

16 Ocak 1996, Orange County

Yarı Final
18 Ocak 1996, Los Angeles

19 Ocak 1996, San Diego

Sonuç
21 Ocak 1996, Los Angeles

Final
21 Ocak 1996, Los Angeles

Gol krallığı
4 gol
 Eric Wynalda
3 gol
 Caio Ribeiro
 Luis García Postigo
2 gol

 Paulo Jamelli
 Sávio
 Kevin Holness
 Raúl Díaz Arce
 Cuauhtémoc Blanco
 Ricardo Peláez
 Arnold Dwarika
 Russell Latapy

1 gol

 Leandro Machado
 André Luiz Moreira
 Carlo Corazzin
 Tomasz Radzinski
 Ronald Cerritos
 Juan Manuel Funes
 Martín Machón
 Edwin Westphal
 Presley Carson
 Agustín Garcia
 Eustacio Rizo
 Jeff Agoos
 Marcelo Balboa
 Jovan Kirovski
 Joe-Max Moore

Kendi kalesine gol
 Marcelo Balboa for Brazil

Dış bağlantılar
 1996 CONCACAF Altın Kupa detayları
 bykus

1996 CONCACAF Altın Kupa


Pristimantis ecuadorensis est une espèce d'amphibiens de la famille des Craugastoridae.

Description
Les deux spécimens mâles adultes capturés ont une longueur museau-évent de  et les femelles de  (quatre spécimens). Le corps est relativement robuste. La peau est lisse. Le museau est arrondi. Le canthus rostralis est distinct. Le tympan est ovale et bien visible. Les doigts ont de petits disques et des franges dermiques mais n'ont pas de palme. De plus, les orteils ont des franges cutanées mais pas de palmes ; les disques d'orteil sont élargis en coussinets. Le dos est jaune verdâtre avec des rayures noires transversales qui peuvent former un motif réticulé. Il y a des rayures canthales et interorbitales noires. Les avant-bras et les pattes sont jaune verdâtre avec des rayures noires. Le ventre est jaune uniforme. L'iris est bleu clair à vert grisâtre ou jaune grisâtre.

Répartition
Pristimantis ecuadorensis n'est connue que dans trois localités voisines sur les pentes occidentales des Andes équatoriennes dans les provinces de Cotopaxi et de Pichincha. Avant sa description en tant que nouvelle espèce en 2017, elle était confondue avec Pristimantis ornatissimus. Telle qu'actuellement définie, P. ornatissimus se rencontre à des altitudes inférieures à , tandis que Pristimantis ecuadorensis se trouve de .

Écologie
Pristimantis ecuadorensis vit dans la forêt primaire ainsi que dans les plantations de bananes ou de canne à sucre bordant la forêt indigène. Elles s'abritent à l'aisselle des feuilles des broméliacées, des Heliconia et des frondes des palmiers Ceroxylon et Wettinia. On peut les trouver perchées au sommet des feuilles ou dans l'aisselle de feuilles de 15 cm à  du sol, dans des feuilles plissées ou de la mousse de plantes épiphytes.

Des échantillons fécaux suggèrent que leur régime alimentaire se compose de divers arthropodes avec des restes de coléoptères, de grillons et d'araignées.

Publication originale

Notes et références

Liens externes

Anoure (nom scientifique)
Ceuthomantinae
Faune endémique d'Équateur

Pristimantis ecuadorensis


Balzaminovke (neticaljke, lat. Balsaminaceae), malena biljna porodica iz reda vrjesolike, sa svega dva roda od kojih je jedan monotipski, a drugi sadrži preko 1000 vrsta. Rodu hidrocera (Hydrocera) pripada vrsta jednogodišnjeg raslinja, Hydrocera triflora, s Indijskog poluotoka, Malajskog poluotoka, Kine, Vijetnama, Tajlanda, Burme, Šri Lanke, Kambodže, Laosa, Jave, Celebesa i Singapura, gdje je introduciran.

Drugi rod je nedirak, netik ili balzamina (Impatiens), jednogodišnje ili višegodišnje zeljasto bilje kojeg karakterizira zrela čahura, koja pri najmanjem dodiru puca i katapultira sjemenke na šest do sedam metara oko sebe. Zbog toga je ova biljka i dobila zanimljiv naziv nedirak, a isto se naziva i na engleskom jeziku (touch-me-not), dok je latinsko značenje naziva impatiens "nestrpljiv".

Od svih nediraka u Hrvatskoj raste nekoliko vrsta, ali je jedina autohtona Impatiens noli-tangere, obični nedirak ili kurjača, koji prirodno raste kako po Europi, tako i u Aziji i Sjevernoj Americi. Druge vrste koje su dospjele na neki način u Hrvatsku su sitnocvjetni nedirak (Impatiens parviflora), balfourov nedirak (Impatiens balfourii) iz zapadne Himalaje, lijepi dečko, vrtna vodenka ili vrtna balzamina (Impatiens balsamina) i žljezdasti nedirak (Impatiens glandulifera)

Opis
Balsaminaceae, je porodica nediraka, uključuje dva roda i oko 1000 vrsta mesnatih biljaka. Hydrocera, s jednom vrstom, je indo-malezijska, dok Impatiens (rod nedirak), sa svim ostalim vrstama, raste u čitavom porodičnom području, koje je uglavnom u Starom svijetu — uglavnom Africi (osobito Madagaskar) do planina Jugoistočne Azije. Balsaminaceae su prilično mesnate biljke koje imaju nazubljene listove i snažno zigomorfne ostrugaste cvjetove, s pet prašnika usko nadvijenih nad plodnicom. Ostruga je modificirani sepal, a cvijet se drži naopako. Prašnici stvaraju kapu iznad stigme i mogu ih srušiti oprašivači, obično pčele. U izdanu se izlučuje nektar, a kitnjasti cvjetovi obično imaju tri petalolika sepala i pet petala; dva para latica (petala) spojena su na svojim bazama. Prilično velike sjemenke odskoče na određenu udaljenost kada se kapsula eksplozivno odvoji, kao što se događa kada se dodirne (po čemu je i došlo ime nedirak).

Rodovi
 Hydrocera Blume (1 sp.)
 Impatiens L. (1139 spp.)

Vanjske poveznice

Izvori

Vrjesolike
Biljne porodice

Balzaminovke