Daman and Diu (; ) was a union territory in northwestern India. With an area of , it was the smallest administrative subdivision of India on the mainland. The territory comprised two districts, Damaon and Diu island, geographically separated by the Gulf of Khambat. The state of Gujarat and the Arabian Sea bordered the territory. A Portuguese colony since the 1500s, the territories were taken by India with the Annexation of Goa in 1961. Daman and Diu were administered as part of the union territory of Goa, Daman and Diu between 1961 and 1987, after the Goa Opinion Poll they became a separate union territory. In 2019, legislation was passed to merge the union territory of Daman and Diu with its neighbouring union territory, Dadra and Nagar Haveli, to form the new union territory of Dadra and Nagar Haveli and Daman and Diu with effect from 26 January 2020.

History
For over 450 years, the coastal enclaves of Daman (Portuguese: Damão) and Diu on the Arabian Sea coast were part of Portuguese India, along with Goa and Dadra and Nagar Haveli. Goa, Daman and Diu were incorporated into the Republic of India on 19 December 1961, by military conquest. Portugal did not recognise the Indian annexation of these territories until the Carnation Revolution of 1974. The territory has also been ruled by Kolis.

The territory of Goa, Daman and Diu was administered as a single union territory until 30 May 1987, when Goa was granted statehood, leaving Daman and Diu as a separate union territory. Each enclave constituted one of the union territory's two districts. Daman and Diu are approximately 650 kilometres away from each other by road.

On 3 November 2019, Daman Collector Rakesh Minhas issued a Section 144 order banning peaceful assembly of four or more persons, slogan-shouting and the use of loudspeakers across the entire and ordered the conversion of Government High School, Bhimpore and the Government Sarvottam High School, Moti Daman into 'temporary jails'. This was in response to a land ownership dispute between the local indigenous fishing community and the local administration that had confiscated their land and bulldozed their homes. The ensuing 2019 Daman Indigenous Land Clearing Protests resulted with the detention of 70 protesters in the 'temporary jails' and another 8 arrests. Few of the adivasi fisherfolk were rehoused whilst most languished traumatised and homeless on the streets near the rubble of their razed homes.

In December 2019, the Parliament of India passed legislation to merge Daman and Diu with the nearby union territory of Dadra and Nagar Haveli to create a new union territory to be known as Dadra and Nagar Haveli and Daman and Diu.

Demographics

According to the 2011 census, Daman and Diu had a literacy rate of 87.1%, higher than the national average of 74.04%. Male and female literacy rates are 91.5 and 79.5 per cent respectively. The lowest female-to-male ratio in India (618 females per thousand males) was recorded in Daman and Diu. The Daman district, with a sex ratio of 533:1000 (F:M), is among the lowest of all the districts.

Religion

Hinduism is the most common religion in Daman and Diu. Muslims are also now the second-largest religious group in the territory, followed by the indigenous Christians. The Catholic Christians of Daman and Diu are pastorally served by the Metropolitan Roman Catholic Archdiocese of Goa and Daman, which has its see in Goa, the primatial see of India.

Languages

Gujarati was the mother tongue of most of the territory's population, as they belong to the Gujarati-speaking Damaniya sub-caste. Along with Gujarati, Hindi and English are also widely used. Daman and Diu were once part of a combined union territory along with Goa (a Konkani-speaking region) before Goa became a state in 1987.

The use of Portuguese, which was the territory's official language during the colonial period, is in decline and relegated to home use. It is also used as a liturgical language by the territory's Catholics. Standard Portuguese exists in a post-creole continuum while Daman and Diu Portuguese is spoken by about 10,000–12,000 people in Daman.

The languages taught in schools in Daman and Diu under the three-language formula were:

First language: Gujarati
Second language: Hindi
Third language: English

Administration
According to the Constitution of India, the administration of Daman and Diu was carried out by an Administrator, appointed by the President of India as an agent of the President, not a head of state/government or a governor. He was assisted by several other officers in carrying out his duty.

Districts
The union territory of Daman and Diu had two districts:
 Diu District, an area of . The main settlement is the town of Diu.
 Daman District, an area of . The main settlement is the city of Daman.

See also

 Battle of Diu
 Damania

References

External links

 Daman Administration's official website
 WorldStatesmen, including lists of Portuguese captains/governors of Damão and Diu

1987 establishments in India
Arabian Sea
City-states
Diu, India
English-speaking countries and territories
Former Portuguese colonies
Gulf of Khambhat
Portuguese India
States and territories established in 1987
Former union territories of India
2019 disestablishments in India
Former states and territories of India
India–Portugal relations
Enclaves and exclaves

Daman and Diu


Gaîté () is a station on line 13 of the Paris Métro in the 14th arrondissement.

The station is named after the nearby rue de la Gaîté, which was a country road connecting Clamart with the Barrière du Montparnasse, a gate in the Wall of the Farmers-General at the intersection of the Boulevard Edgar-Quinet and the rue du Montparnasse (the location of Edgar Quinet métro station). It was built between 1784 and 1791 by the Ferme générale, the corporation of tax farmers, to enforce the collection of taxes of goods, including wine, that were imported into Paris. Guinguettes, restaurants, and theatres were built outside the wall to avoid these taxes. "Gaîté" is an old French spelling of "gaiety", reflecting this trade.

History
The station opened on 21 January 1937 as part of the initial section of the old line 14 between Porte de Vanves and Bienvenüe (today known as Montparnasse–Bienvenue). On 9 November 1976, the old line 14 was incorporated into line 13 following the latter's extension in successive phases from Saint-Lazare.

As part of the "Un métro + beau" programme by the RATP, the station's corridors and platform lighting were renovated and modernised on 15 July 2001.

In 2019, the station was used by 2,713,799 passengers, making it the 193rd busiest of the Métro network out of 302 stations.

In 2020, the station was used by 1,205,958 passengers amidst the COVID-19 pandemic, making it the 214th busiest of the Métro network out of 304 stations.

In 2021, the station was used by 1,644,148 passengers, making it the 216th busiest of the Métro network out of 304 stations.

On 30 November 2021, the station was renamed "Gaîté - Joséphine Baker", after Joséphine Baker (1906-1975), an American-born French entertainer and spy during World War II as part of the French resistance, the day she was inducted into the Pantheon. She is the first Black woman to be honoured there, with her body remaining in Monaco. This follows the wish of the President for a métro station to be named after her. The station is located next to Bobino, a famous theatre where she held her last performance on 9 April 1975, a few days before her death. Place Joséphine-Baker, located at the end of rue de la Gaîté, was also named after her back in 25 September 2000. It is one of the few métro stations to have been named after a woman, after Bagneux–Lucie Aubrac, Barbara, Barbès–Rochechouart, Boucicaut, Chardon Lagache, Europe, Louise Michel, Madeleine, and Pierre et Marie Curie.

On 27 April 2023, two people died at the station after voluntarily going down to the tracks at around 12:45 am. They were hit by an incoming train while attempting to get back onto the platforms. This came five days after another accident on the métro at Bel-Air (on line 6) that resulted in the death of a woman when the train departed the platform with her jacket caught between the doors as she was alighting.

Passenger services

Access
The station has 5 accesses:

 Access 1: rue Vercingétorix Hôpital Léopold Bellan
 Access 2: Centre Commercial
 Access 3: avenue du Maine
 Access 4: rue Vandamme
 Access 5: rue de la Gaîté Les Théâtres

Station layout

Platforms
The station has a standard configuration with 2 tracks surrounded by 2 side platforms.

Other connections
The station is also served by lines 58, 59, 88, and 92, of the RATP bus network, and at night, by line N63 of the Noctilien bus network.

Nearby

 Montparnasse Cemetery

Gallery

References

Roland, Gérard (2003). Stations de métro. D'Abbesses à Wagram. Éditions Bonneton.

Paris Métro stations in the 14th arrondissement of Paris
Railway stations in France opened in 1937
Paris Métro line 13

Gaîté station


En el antiguo derecho catalán, la exorquia era el derecho del señor a la sucesión del remensa cuando, habiendo llegado a la pubertad, moría sin hijos. De ahí su nombre, derivado del catalán eixorch o xorch, procedente del latín exorchus, estéril.

La exorquia se aplicaría suficientemente por cuestiones de orden social; de hecho, parece ser un resto del carácter vitalicio de los beneficios carolingios; se permite al payés dejar su feudo a sus hijos; pero si no los tuviese, el señor intervenía para apoderarse de todos sus bienes o de una sola parte de ellos.

Referencias

Antiguos impuestos de España
Historia del derecho de España
Historia de Cataluña en la Edad Media

Exorquia


This list of house styles lists styles of vernacular architecture – i.e., outside any academic tradition – used in the design of houses.

African

Asian

South American

Mediterranean, Spanish, Italian

Neoclassical

Elizabethan and Tudor

Colonial

French and Canadian

Victorian and Queen Anne

American

Indian

Modern and Post-modern

See also

 List of architectural styles

References

House styles, List of

List of house styles


Abildå eller Abildaa ligger i Vestjylland og er en lille bebyggelse i Ørnhøj Sogn, beliggende ca. 5,5 kilometer sydøst for Ørnhøj. Bebyggelsen ligger i Region Midtjylland og hører til Herning Kommune. Åen af samme navn løber tæt forbi Abildå.

Ved Abildå blev der i 1935 fundet brunkul, og i en lang periode blev kullet gravet flere forskellige steder i området. Kullene lå kun lidt under jordoverfladen og var derfor ret let tilgængelig. På grund af vanskelighederne med at skaffe andet brændsel, særligt under anden verdenskrig, blev udvindingen af brunkullet en stor industri, der på et tidspunkt krævede så meget arbejdskraft, at antallet af brunkulsarbejdere oversteg antallet af andre beboere i den lille by. Udgravningen fortsatte lang tid efter krigen, og først omkring 1960 blev udvindingen definitivt indstillet. Udgravningen fik stor indflydelse på stedets natur, der fra at have været udpræget landbrugsland blev til et goldt sandlandskab. Efter indstillingen af brunkulsgravningen er området dog blevet udjævnet og tilplantet, og nu findes der et museum på stedet.

Referencer

Eksterne henvisninger
Abildaa.dk

Lokaliteter i Herning Kommune

Abildå


1. මා විසින් මෙසේ අසන ලදි. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නාලන්දාවෙහි පාවාරිකා අඹ උයනෙහි වැඩ වාසය කළාහුය. එකල්හි ආයුෂ්මත් ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකපැත්තක හුන්නේය. ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙසේ කීයේය. ´´ස්වාමීනි, මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කෙරෙහි මෙසේ පැහැදුනෙමි. සම්බෝධියෙන් භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨවූ අන්‍ය ශ්‍රමණයෙක් හෝ අන්‍ය බ්‍රාහ්මණයෙක් හෝ පෙර නොවීය. අනාගතයෙහිත් නොවන්නේය. දැන්ද නොවෙයි´´ යනුවෙනි.

2. ´´ශාරිපුත්‍රය, තා විසින් මහත්වූ නිර්භීත වචනයක් කියන ලදි. ඒකාන්ත වචනයක් කියන ලදි. සිංහනාදයක් කරණ ලදි.´´

(මෙහි 238 වෙනි පිටේ 26 වෙනි පේළියේ සිට 240 පිටේ 7 වෙනි පේළිය දක්වා යොදන්න)

සිත් නුඹගේ සිතින් දැන මෙසේ ප්‍රකාශ කෙළෙහිද?´´

3. ´´ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනකද ධර්ම ශ්‍රවණය පිණිස එතැනට පැමිණියෙමි. ස්වාමීනි, ඒ මට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වඩ වඩා උතුම්වූ වඩ වඩා යහපත්වූ විපාක සහිත කුශලාකුශල ධර්මයන් දේශනා කළාහුය. ශ්‍රාවක සං තෙමේ ඒ ධර්මය හොඳින් පිළිපදින්නේය.´´

´´යම් මේ කුශල ධර්මයන් පිළිබඳ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඩියෙන් දන්නාවූ අන්‍ය ශ්‍රමණයෙක් හෝ බ්‍රාහ්මණයෙක් ඇත්තේද නැත.´´

´´භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කුශල ධර්මයන් පිළිබඳ දේශනා කිරීම ඒට වඩා උතුම් දෙයක් නැති කාරණයකි. එහි මේ කුශල ධර්මයෝයි සතර සතිපට්ඨානයෝය (සිහිය වැඩිය යුතු භාවනා සතර), සතර සම්‍යක් ප්‍රධානයෝය (මහා වීර්යය සතර), සතර ඎද්ධි පාදයෝය (සත්‍යාවබෝධය පිණිස පවත්නා හේතු සතර), පංචේන්ද්‍රිය (ඉන්ද්‍රිය ධර්ම පස), පංචබලයෝය (බල ධර්ම පස), සප්ත බොජ්ඣංගයෝය (සත්‍යාවබෝධය අංග සත), අර්යාෂ්ඨාංගික මාර්ගය යන කුශල ධර්මයෝයි.´´

´´ආයතන පැනවීම් ධර්මය, ගැබ් පිළිසිඳ ගැනීම් පිළිබඳ ධර්මය, ආදේශන (අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම) කොට්ඨාශයන් පිළිබඳ ධර්මය, දර්ශන සමාපත්ති (නුවණින් දැකීමට) පැමිණීම පිළිබඳ ධර්මය, (දෙතිස් කුණප ඇත කියා දකියි.) දෙතිස් කුණපය නැවත නැවත සිහිකරයි. මේ ලෝකයෙහි පිහිටියාවූද පරලෝකයෙහි පිහිටියාවූද පුරුෂයාගේ විඥානය දැනගනී. මේ ලෝකයෙහි නොපිහිටියාවූද පරලෝකයෙහි නොපිහිටියාවූද පුරුෂයාගේ විඥානය දැනගනී.´´

´´පුද්ගල ප්‍රඥප්ති ධර්මය (මේ පුද්ගලයෝ සත් දෙනෙක් වෙත්), උභතොභාග විමුත්ති (අරූප සමාපත්තියෙන් රූප කයෙනුත් මාර්ගයෙන් අරූප කයිනුත් යන දෙයාකාරයෙන් මිදුනු පුද්ගල තෙමේ), පඤඤාවිමුත්ත (ප්‍රඥාව කරණ කොට මිදුණාවූ පුද්ගල තෙමේ), කායසක්ඛී (පළමු කොට ධ්‍යාන ලැබ පසුව නිවන් දක්නා පුද්ගල තෙමේ), දිට්ටප්පත්ත (දැකීමේ අනන්තයට පැමිණියාවූ), සද්ධාවිමුත්ත (ශ්‍රද්ධාව කරණ කොට මිදුනාවූ), ධම්මානුසාරී (ප්‍රතිපත්ති පූර්ව කොට මාර්ගය වඩන පුද්ගලයා), සද්ධානුසාරී (ශ්‍රද්ධාව පූර්ව කොට මාර්ගය වඩන පුද්ගලයා) යන සත්දෙනයි.´´

4. ´´වීර්යය වැඩීම පිළිබඳව ධර්මය බෞඬ්‍යංග ධර්මයෝ සත්දෙනෙක් වෙත්. සතිසම්බොජ්ඣංගය (මාර්ග ඥානයට හේතුවූ සිහිය) ධර්මවිචය සම්බොජ්ඣංගය (මාර්ගඥානයට හේතුවු ප්‍රඥාව), වීරිය සම්බොජ්ඣංගය (මාර්ග ඥානයට හේතුවු ප්‍රීතිය), පස්සද්ධි සම්බොජ්ඣංගය (මාර්ග ඥානයට හේතුවු සිතේ සන්සිඳීම), සමාධි සම්බොජ්ඣංගය (මාර්ග ඥානයට හේතුවු සමාධිය), උපේක්ශ සම්බොජ්කධංගය (මාර්ග ඥානයට හේතුවූ උපේක්‍ෂාව) යන සතයි.´´

5. ´´පිළිපැදීම පිළිබඳව ධර්මය මේ පිළිපැදීම සතරෙකි. දුක්ඛාපටිපදාදන්‍ධාභිඤ්ඤා (දුක්වූ පිළිපැදීම් සහිත සෙමින් අවබෝධ කිරීම),දුක්ඛාපටිපදාඛිප්පාභිඤ්ඤා (දුක්වූ පිළිපැදීම් සහිත වහා අවබෝධ කිරීම), සුඛාපටිපදාදන්‍ධාභිඤ්ඤා (පහසුවූ පිළිපැදීම් සහිත සෙමින් අවබෝධ කිරීම),සුඛාපටිපදාඛිප්පාභිඤ්ඤා (පහසුවූ පිළිපැදීම් සහිත වහා අවබෝධ කිරීම) යන මේ සතර වෙති.´´

´´ස්වාමීනි එහි යම්පිලිවෙත් පිරීමක් දුක් වන්නීද, අවබෝධය සෙමින් වන්නේද, එය හීනයයි කියනුලබන්නීය. ප්‍රතිපදාවක් දුක් වන්නීද අවබෝධය නහාවන්නේද මේ ප්‍රතිපදාව දුක් බැවින් හීනයයි කියනු කියනු ලබන්නීය,. මේ ප්‍රතිපදාවක් සැපවන්නීද, අවබෝධ ප්‍රමාදවන්නේද එය හීනයයී කියනු ලබන්නීය.´´

´´යම් මේ ප්‍රතිපදාවක් සැප වන්නීද, අවබෝධය ස්‍රීවන්නේද මේ

ප්‍රතිපදා තොමෝ ප්‍රවීනයයි කියනු ලබන්නීය. යහපත් කොට කථාකිරීම පිලිබඳ ධර්මය, මේ ලෝකයෙහි ඇතැමෙක් බොරු වන්නාවු වචන කථා නොකරයි. භොද කරවන්නාවූ වචන කථා නොකරයි.කේළාම් වචන කථා නොකරයි. එකට එක කථා නොකරයි. ජය ගැනීමට කථා නොකරයි. නුවණින් පරීක්‍ෂා කොට සුදුසු කාලයෙහි සිත්හි තබා ගත යුතු වචන කියයි. යහපත් කොට තථා කිරීම පිළිබඳ ධර්මයයි.´´

6. ´´පුරුෂයන්ගේ යහපත් හැසිරීම පිළිබඳ ධර්මය මේ ලෝකයෙහි ඇතැමෙක් සත්‍ය වචන කියන්නේ ශ්‍රද්ධා ඇත්තෙක් වන්නේය. කුහක නොවන්නේය. චාටුබස් කියන්නෙක්නොවන්නේය. ලාභ ලැබීම සඳහා අඟවන වචන කියන්නෙක් නොවන්නේය. සහමුලින් ගුණ මකා කීම නොකරන්නේය. ලාභය නොසෙයන්නෙක්ද ඉන්ද්‍රියයන්හි වසනලද දොරටු ඇත්තෙක්ද වන්නේය. භෝජනයෙහි පමණ දන්නෙක් වන්නේය. කාය වංකාදිය හැර සමව හැසිරෙන්නෙක් වන්නේය. නින්ද දුරු කිරීමෙහි යෙදුනෙක් වන්නේය. අලස නොවූයේ පටන් ගන්නා ලද වීර්යය ඇත්තෙක් වන්නේය. ධ්‍යාන වඩන්නෙක් වන්නේය. සිහි ඇත්තෙක් වන්නේය. යහපත් වැටහීම් ඇත්තෙක් වන්නේය. ඥාන ගමනෙහි සමර්ථ නුවණින් යුක්තයෙක් වන්නේය. නුවණින් යුක්තයෙක් වන්නේය. කාමයන්හි ගිජු වුවෙක් නොවන්නේය. සිහි ඇත්තෙක්ද, තැනට සුදුසු ප්‍රඥා ඇත්තෙක්ද වන්නේය. ස්වාමීනි, මෙයද පුරිස ශීල සමාචාරය පිළිබඳ ධර්මයයි.´´

7. ´´අනුශාසනා කොට්ඨාසයන් පිළිබඳ ධර්මය. මේ අනුශාසනා කොටස් සතරෙකි. මේ පුද්ගලතෙමේ, අනුශාසනාව යම්සේද, එසේ පිළිපැදීමෙන් ත්‍රිවිධ සංයෝජනයන්ගේ (සක්කාය දෘෂ්ඨි විචිකිව්වා ශීල වෘත පරාමාස යන රැහැන් තුන) නැති කිරීමෙන් සෝවාන් වූයේ මේ පුද්ගලතෙමේ අනුශාසනාව යම්සේද එසේ පිළිපැදීමෙන් ත්‍රිවිධ සංයෝජනයන්ගේ නැති කිරීමෙන් රාග, ද්වේශ මෝහයන්ගේ තුනී කිරීමෙන් සකෘදාගාමී වන්නේය. මේ පුද්ගලතෙමේ අනුශාසනාව යම්සේද එසේ පිළිපැදීමෙන් පස් වැදෑරුම් ඕරම්භාගිය සංයෝජනයන්ගේ ක්‍ෂය ඕපපාතික වන්නේය, ඒ බඹලොව පිරිනිවන් පාන්නේ ඒ බ්‍රහ්ම ලෝකයෙන් පෙරළා නොඑන්නේ යයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැනගනී. මේ පුද්ගලතෙමේ අනුශාසනාව යම්සේද, එසේ පිළිපැදීමෙන් කෙළෙස් නැති කොට කෙළෙස් නැතිවූ අර්හත් ඵලයට පැමිණ මේ ආත්මයෙහිම තෙමේ උසස් නුවණින් දැන අවබෝධ කොට ඊට පැමිණ වාසය කරන්නේ යයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැනගනී. කෙළෙසුන් කෙරෙන් මිදීමේ ඥාන පිළිබඳව ධර්මය මේ පුද්ගලතෙමේ ත්‍රිවිධ සංයෝජනයන්ගේ නැති කිරීමෙන් රාග, ද්වේශ මෝහයන්ගේ තුනී කිරීමෙන් සකෘදාගාමී වන්නේය, මේ පුද්ගලතෙමේ පස් වැදෑරුම් ඕරම්භාගිය සංයෝජනයන්ගේ (ඕරයයි කියන ලද කාම ලෝකය භජනය කරන්නාවූ සක්කාය දෘෂ්ඨි විචිකිව්වා ශීලව්‍රත පරාමාස කාමරාග ව්‍යාපාද යන පස් වැදෑරුම් රැහැන් නැති කිරීමෙන් ඕපපාතික වන්නේය, එහි පිරිනිවන් පාන්නේය, ඒ ලෝකයෙන් පෙරළා නොඑන්නේය, මේ පුද්ගලතෙමේ කෙළෙස් නැති කිරීමෙන් කෙළෙස් රහිතවූ අර්හත් ඵලයට පැමිණ මේ ආත්මයෙහිම තෙමේ උසස් නුවණින් දැන අවබෝධ කොට ඊට පැමිණ වාසය කරන්නේ යයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දැනගනී.´´

8. ´´ශාස්වත වාදයන් (සදාකලිකයයි ගන්නා වාදයන්) පිළිබඳ ධර්මය ඇතැම් ශ්‍රමණයෙක් සිත එකඟවූ කල්හි නානාප්‍රකාරවූ පෙරවාසය කළ ආත්ම පිළිවෙළ සිහිකරයි.´´

´´ලෝකය විනාශ වුයේය කියා හෝ වැඩුනේය කියා හෝ මම අතීත කාලය අනාගත කාලයද දනිමි, ආත්මයද ලෝකයද ශාස්වතය (සදාකාලිකය), වඳය, පර්වත කුටයක් මෙන් සිටියේය, ඉන්ද්‍රඛීලයක් (මහ කණුවක්) මෙන් සිටියේය, ඒ සත්වයෝද ගමන් කරත්, සැරිසරත්, චුතවෙත්, උපදිත්, සදාකාලික වස්තුමෙන් නොවෙනස්ව ආත්මය ඇත්තේය. මේ පළමූවෙනි ශාස්වත වාදයයි. ඇතැම් ශ්‍රමණයෙක් සිත එකඟවූ කල්හි අනේකවිධ පූර්වේනිවාසය සිහිකෙරේද පෙර විසූ ආත්ම පිළිවෙළ දැනගැණීමේ නුවණ ලබයි. ඒ කෙසේද? නැසෙන වැඩෙන හෙයින් සංවර්ත විවර්ත නම්වූ එක් කල්පයක්ද, සංවර්ත විවර්ත දෙකක්ද, සංවර්ත විවර්ත තුනක්ද, සංවර්ත විවර්ත සතරක්ද, සංවර්ත විවර්ත පසක්ද, සංවර්ත විවර්ත දශයක්ද, අසුවල් තැන උපන්මි, මෙනම් වීමි, ආත්මයද ලෝකයද ශාස්වතය (සදාකාලිකය), වඳය, පර්වත කුටයක් මෙන් සිටියේය, ඉන්ද්‍රඛීලයක් (මහ කණුවක්) මෙන් සිටියේය, ඒ සත්වයෝද ගමන් කරත්, සැරිසරත්, චුතවෙත්, උපදිත්, සදාකාලික වස්තුමෙන් නොවෙනස්ව ආත්මය ඇත්තේය. මේ දෙවන ශාස්වත වාදයයි.´´

9. ´´ඇතැම් ශ්‍රමණයෙක් යම්සේ සිත එකඟවූ කල්හි අනේක ප්‍රකාර පූර්වේ නිවාස සිහිකරයිද විනාශවන වැඩෙන කල්ප එකක්ද, විසි සංවර්ත විවර්තයක්ද, තිස් සංවර්ත විවර්තයක්ද, සතළිස් සංවර්ත විවර්තයක්ද, සිහිකරයි. අසවල් තැන උපන්මි, මෙනම් වීමි, මෙබඳු ගෝත්‍ර ඇත්තේ වීමි, එයින් චුතව අසවල් තැන උපනිමි. එහිදු මෙනම් වීමි, මෙබඳු ගෝත්‍ර ඇත්තේ වීමි, මෙබඳු වර්ණ ඇත්තේ වීමි, මෙබඳු ආහාර ඇත්තේ වීමි, මෙබඳු සැප දුක් වින්දේ වීමි, මෙබඳු ආයුෂ කෙළවරක් ඇතිවීමි, ඒ මම එයින් චුතව උපනිමියි මෙසේ ආකාර දැක්වීම් සහිතව, දැක්වීම් සහිතව, නොයෙක් ආකාර පෙර විසූ පිළිවෙළ සිහිකරයි. හෙතෙමේ මෙසේ කියයි. ´´ලෝකය සංවර්ත විවර්ත සහිතයයි මම අතීතයද දනිමි. ආත්මයද ලෝකයද ශාස්වතය (සදාකාලිකය), වඳය, පර්වත කුටයක් මෙන් සිටියේය, ඉන්ද්‍රඛීලයක් (මහ කණුවක්) මෙන් සිටියේය, ඒ සත්වයෝද ගමන් කරත්, සැරිසරත්, චුතවෙත්, උපදිත්, සදාකාලික වස්තුමෙන් නොවෙනස්ව පවතිත්´´. මේ තුන්වන ශාස්වත වාදයයි.´´

´´පූර්වේනිවාසනුස්මෘති ඥානය පිළිබඳ ධර්මය. මෙසේ දේශනා කරයිද මෙයද අන්‍යවූ (නිරුත්තර) උතුම් බවකි. ´´ස්වාමීනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් ශ්‍රමණයෙක් සංවර්ත කල්පයන්ද නොයෙක් විවර්ත කල්පයන්ද, නොයෙක් සංවර්ත විවර්ත කල්පයන්ද මෙසේ ආකාර සහිතව, දැක්වීම් සහිතව, අනේකවිධ පූර්වේනිවාසය සිහිකරයි. සංඥා තලයන්හි හෝ අසංඥා තලයන්හි හෝ නේවසඤ්ඤානාසඤ්ඤා තලයන්හි හෝ යම් යම් ආත්මභාවයක වාසය කළේද මෙසේ ආකාර සහිතව, දැක්වීම් සහිතව, අනේකවිධ පූර්වේනිවාසය සිහිකරයි.´´

10. ´´සත්වයන්ගේ චතූපපාතඥාන පිළිබඳව (මරණය හා ඉපදීම දැනගන්නා නුවණ) ධර්මය. මෙසේ මිනිස් ඇස ඉක්මවූ, පිරිසිඳු දිවැසින්, චුතවන්නාවූද, උපදින්නාවූද, හීනවූද, ප්‍රණීතවූද, යහපත් වර්ණ ඇත්තාවූද, දුර්වර්ණවූද, යහපත් ගති ඇත්තාවූද, අයහපත් ගති ඇත්තාවූද කම්වූ පරිදි පරලොව යන සත්වයන් දැනගනී.´´

´´ඎධි විෂයෙහි ධර්මය. මේ ඎධි විෂයයෝ දෙදෙනෙකි. ආශ්‍රව සහිතවූ උපධි (කෙලෙස්) සහිතවූ, ආර්යය නොවූ ඎධියක් ඇත්තේය. ආශ්‍රව රහිතවූ උපධි (කෙලෙස්) රහිතවූ, ආර්යයවූ ඎධියක් ඇත්තේය. ඇතැම් ශ්‍රමණයෙක් සිත එකඟවූ කල්හි අනේකවිධ ඎධිවිධිය ලබාද එබඳුවූ චිත්ත සමාධිය ලබයි.´´

11. ´´ස්වාමීනි, පටන් ගන්නා ලද වීර්යය ඇති ස්ථිර වීර්යයෙන් යුක්ත පුරුෂ වීර්යයේන් යුක්ත පුරුෂ පරාක්‍රමයෙන් යුක්ත මහා පුරුෂ වීර්යයෙන් යුක්ත ශ්‍රද්ධාවත් කුල පුත්‍රයෙකු විසින් පැමිණිය යුතු යමක් ඇද්ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එයට පැමිණියේය. ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හීනවූ ග්‍රාම්‍යවූ පෘථග්ජනයන්ට අයිතිවූ, ආර්යය නොවූ අනර්ථ සහිතවූ කාමසුඛල්ලිකානු යෝගයෙහි (කාම සැපයේ ඇලීමෙහි) නොයෙදුනේ වෙයි. දුක්වූ අනාර්යවූ අනර්ථ සහිතවූ අත්ථකිලමතානු යෝගයෙහි (තම ශරීරය වෙහෙසට පමුණුවා යෙදීම) නොයෙතුනේ වෙයි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කාමාවචර සිත් (කාම භවයෙහි හසුරුවන්නාවූ) ඉක්ම සිටියාවූ, මේ ආත්ම භාවයෙහි සැප විහරණ ඇත්තාවූ සතර ධ්‍යානයන් කැමති පරිදි ලබන්නේය. පහසුවෙන් ලබන්නේය. මා අතින් අතීත කාලයෙහි සම්බෝධියෙන් මා හා සමානවූ අර්හත් සම්‍යක් සම්බුදූවරයෝ පහළවූහයි අසන ලදි. අනාගතයෙහි සම්බෝධියෙන් සමානවූ අර්හත් සම්‍යක් සම්බුදුවරයෝ පහළවන්නාහයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේගෙන්ම අසන ලදි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙතින්ම පිළිගන්නා ලදි. එක් ලෝකයක අර්හත්වූ බුදුවරු දෙනමක් ඉදිරි පසු නොවී උපදින්නාහුයයි යන මේ කාරණය අස්ථානයි. (සිද්ධ නොවේ) අනවකාශයි. ඊට හේතු නැතැයි අසන ලදි.´´

12. ´´ස්වාමීනි, යම් තථාගතවරයෙක් තෙමේ මහත් ඎධි ඇත්තේ, මෙබඳු මහානුභාව ඇත්තේ වේද? එමඳු තථාගතයන්ගේ මදකින් සතුටුවන බව, ලද දෙයින් සතුටුවන බව, සැහැල්ලු පැවතුම් ඇතිබව, ආශ්චර්යය අද්භූතය. එසේද වූවත් තමාගේ ගුණ ප්‍රකට නොකරන්නේය.´´

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ කැඳවූවෝය. ´´එසේ නම් ශාරිපුත්‍රය, මේ ක්‍රමය භික්‍ෂූන්ටද, භික්‍ෂුණීන්ටද, උපාසකයන්ටද, උපාසිකාවන්ටද නැවත නැවත කියව. ශාරිපුත්‍රය යම්බඳු හිස් පුරුෂයන්ගේ තථාගතයන් වහන්සේ කෙරෙහි සැකයක් හෝ විමතියක් හෝ වන්නේද ඔවුන්ගේ ඒ සැකය ඒ විමතිය මේ ධර්ම ක්‍රමය අසා නැති වන්නේය.´´

ඉක්බිති ආයුෂ්මත් ශාරිපුත්‍ර ස්ථවිර තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ ඉදිරියෙහි සතුට පළ කළේය. එහෙයින් මේ ප්‍රකාශනයට ´´සම්පසාදනීය´´ යනුම නමෙකි.

දීඝ නිකාය

සම්පසාදනීය සූත්‍රය


Das Gebiet Gehrenberg ist ein mit Verordnung vom 19. November 2001 durch die Forstdirektion Tübingen ausgewiesener Schonwald (SG-Nummer 200399) auf dem Gehrenberg im Süden des deutschen Bundeslands Baden-Württemberg.

Definition
Als Schonwald bezeichnet man in Baden-Württemberg ein geschütztes Waldgebiet, in dem die wirtschaftliche Nutzung des Waldes zwar erlaubt ist, aber gewissen Einschränkungen unterliegt. Der Begriff wird in anderen deutschsprachigen Regionen nicht oder bestenfalls umgangssprachlich verwendet. Er wird in § 32 des baden-württembergischen Waldgesetzes folgendermaßen definiert: "Ein Schonwald ist ein Waldreservat, in dem eine bestimmte Waldgesellschaft mit ihren Tier- und Pflanzenarten, ein bestimmter Bestandsaufbau oder ein bestimmter Waldbiotop zu erhalten, zu entwickeln oder zu erneuern ist. Die Forstbehörde legt Pflegemaßnahmen mit Zustimmung des Waldbesitzers fest."

Lage

Der rund 131 Hektar große Schonwald Gehrenberg liegt im "Forstbezirk Überlingen" der Gemeinde Deggenhausertal, Gemarkungen "Roggenbeuren", "Urnau" und "Wittenhofen", sowie der Stadt Markdorf, Gemarkung "Riedheim", im Bodenseekreis, etwa anderthalb Kilometer südwestlich des Ortsteils Urnau und einen Kilometer östlich von Harresheim auf einer Höhe von rund 550 bis .

Schutzzweck
Wesentlicher Schutzzweck ist die Erhaltung und Entwicklung der naturnahen Buchen-Tannen-Fichten-Wälder auf dem Gehrenberg, die langfristige, strukturverbessernde Bewirtschaftung der artenreichen Mischwälder (Buche, Tanne, Fichte, Ahorn, Esche, Ulme, Kiefer, Lärche, Erle) zum Schutz der rutschgefährdeten Hänge des Gehrenbergs und die Erhaltung des kleinflächigen Vorkommens der Orchideenart Gelber Frauenschuh (Cypripedium calceolus).

Betreuung
Wissenschaftlich betreut wird der Schonwald Gehrenberg durch die Forstliche Versuchs- und Forschungsanstalt Baden-Württemberg (BVA).

Siehe auch
 Liste der Schutzgebiete im Bodenseekreis

Einzelnachweise

Weblinks
 Steckbrief des Schutzgebiets bei der Landesanstalt für Umwelt, Messungen und Naturschutz Baden-Württemberg (LUBW)
 Bann- und Schonwälder-Übersicht bei der Landesforstverwaltung Baden-Württemberg
 Datenbank der Naturwaldreservate Deutschlands bei der Bundesanstalt für Landwirtschaft und Ernährung (BLE)

Waldschutzgebiet im Bodenseekreis
Schutzgebiet in Deggenhausertal
Schutzgebiet in Markdorf

Gehrenberg (Schonwald)


Bird Dropping er en dansk kortfilm fra 2015 instrueret af Cilie Kragegaard.

Handling
En ældre ensom mand endelig får noget at tage sig til, da hans liv bliver invaderet af en lortefugl.

Medvirkende

 Henrik Larsen

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2015

Bird Dropping


The Rolls-Royce RB.183 Tay is a medium-bypass turbofan engine, developed from the RB.183 Mk 555 Spey core and using a fan scaled directly from the Rolls-Royce RB.211-535E4 to produce versions with a bypass ratio of 3.1:1 or greater. The IP compressor and LP turbine were designed using technology from the RB.211 programme. The engine was first run in August 1984. The Tay 650 had a new HP turbine which incorporated new technology which had been proven with the RB.211-535E4. This engine also had a new combustor for improved durability.
The Tay family is used on a number of airliners and larger business jets, including the Gulfstream IV family, Fokker 70 and Fokker 100, with a later version being used to re-engine Boeing 727-100s.

Variants

Tay 611-8

Originally designated 610-8, all but one training engine have now been converted to 611-8 standard. The newest variant is the 611-8C, which has cast HP1 turbine blades, larger fan from the 650-15, structural by-pass duct and FADEC.

All Tay engines use a 22-blade titanium fan, a 3-stage intermediate-pressure compressor coupled to the fan shaft, a 12-stage high-pressure compressor, a 2-stage high-pressure turbine and a 3-stage low-pressure turbine.

Thrust: 13,850 lbf (62 kN)
Aircraft: Tay 611 entered service in 1987 on the Gulfstream IV/IV-SP, for which it is the exclusive powerplant.

Tay 620-15

The 620-15 is internally identical to the 611-8 and externally similar to the 650-15.

Thrust: 13,850 lbf (62 kN)
Aircraft: Fokker 70 from 1994, Fokker 100 from 1988

Tay 650-15
Thrust: 15,100 lbf (67 kN)
Aircraft: Originally designed to re-engine the BAC One-Eleven (650-14, only two made; both have since been converted to 650-15 standard.), the 650-15 entered service on the Fokker 100 in 1989.

Tay 651-54
The 651-54 is internally identical to the 650-15. The externals and gearbox suit the Boeing 727.

Thrust: 15,400 lbf (69 kN)
Aircraft: Boeing 727-100 from 1992. Conversion from three JT8D-7 to three Tay 651-54 was carried out by the now defunct Dee Howard Aircraft Maintenance Company in San Antonio, Texas, for the United Parcel Service, but all aircraft have since been withdrawn from service. Only one private 727 was converted.

Applications
 BAC 1-11
 Boeing 727-100 QF
 Fokker 70
 Fokker 100
 Gulfstream IV
 Gulfstream G350/G400/G450
 Gulfstream X-54

Engines on display
 A Tay RB.183 620-15 is on public display at the City of Norwich Aviation Museum in Horsham St Faith, Norfolk.

Specifications (Tay 620-15)

See also

References

Notes

Bibliography

FAA Type Certificate Data Sheet
Gunston, Bill. World Encyclopedia of Aero Engines. Cambridge, England. Patrick Stephens Limited, 1989.
Rolls-Royce Tay product page

External links

Rolls-Royce Tay

Medium-bypass turbofan engines
Tay
1980s turbofan engines

Rolls-Royce RB.183 Tay


Uniontown est une ville américaine située dans le comté d'Union, dans le Kentucky. Selon le recensement de 2020, sa population est de .

Liens externes

Ville au Kentucky
Comté d'Union (Kentucky)

Uniontown (Kentucky)


Als Bodewes Trader 3400–4030 wird eine Baureihe von 18 Küstenmotorschiffen bezeichnet, die bei Bodewes Shipyards in Hoogezand und auf der zur Bodewes-Gruppe gehörenden Werft Marine Projects (MARPRO) in Danzig entstanden ist.  Innerhalb der Serie werden die 82,50 m langen Trader 3400 (vier gebaute Einheiten) und Trader 3450 (acht gebaute Einheiten) sowie die 87,90 m langen Trader 3700 (vier gebaute Einheiten) und Trader 4030 (zwei gebaute Einheiten) unterschieden.

Geschichte

Die ersten acht Schiffe der Baureihe wurden von der Reederei Flinter für verschiedene Eignergesellschaften in Auftrag gegeben. Sie besitzen eine Tragfähigkeit von 3.450 dwt und werden als Trader 3450 bezeichnet. Die Kaskos entstanden auf der Werft Marine Projects in Danzig. Die Endfertigung und Ausrüstung der ersten fünf Neubauten erfolgte bei Bodewes in Hoogezand. Die letzten drei Trader 3450 sowie alle späteren Einheiten der Baureihe wurden komplett bei Marine Projects in Danzig gefertigt.

Das Typschiff der Serie ist die Flinterbothnia, die ihren Stapellauf am 14. Juli 2003 hatte und deren Ablieferung am 8. November 2003 stattfand. Die Flinter-Schiffe wurden intern befrachtet und fuhren unter niederländischer Flagge. Sie waren von Bureau Veritas klassifiziert worden. Ab 2011 veräußerte Flinter nacheinander vier Trader 3450 an andere Unternehmen. Drei dieser Schiffe erwarb der Konzern Yara International, die er für den Transport von Kohlenstoffdioxid zu Flüssiggastankern umbauen ließ. Die anderen vier Trader 3450 setzte Flinter bis zur Insolvenz im Herbst 2016 selbst ein. Sie wurden nach dem Konkurs des Unternehmens verkauft.

Die Reederei Nielsen & Bresling aus Svendborg orderte drei verlängerte Schiffe mit einer Tragfähigkeit von 3.700 dwt. Der erste Trader 3700, die Sine Bres, wurde am 26. Oktober 2006 von der Werft abgeliefert. Die beiden anderen von Nielsen & Bresling georderten Neubauten, die Birthe Bres und die Nina Bres, folgten im Jahr 2007. Nachträglich gab die Reederei Nordic Chartering aus Vaasa ein weiteres Schiff dieses Untertyps in Auftrag, das am 1. September 2009 mit dem Namen Nordic Erika abgeliefert wurde.

Die Hamburger Reederei Interscan Schiffahrt bestellte vier als Trader 3400 bezeichnete Neubauten, die sie von Mai 2008 bis Juni 2009 erhielt. Die unter zypriotischer Flagge fahrenden Schiffe sind von ihr langfristig an das dänische Befrachtungsunternehmen Danship verchartert worden. Die ersten drei Trader 3400 waren anfangs bei Lloyd's Register klassifiziert, mit Ablieferung des vierten Neubaus erfolgte ein Wechsel zu Bureau Veritas.

Die beiden letztgebauten Schiffe besitzen eine Tragfähigkeit von 4.030 dwt. Auftraggeber war die Reederei AtoBac Shipping aus Ystad. Am 20. Juli 2011 lieferte Marine Projects mit der Delamar den ersten Trader 4030 an das schwedische Unternehmen ab, das Schwesterschiff Calamar folgte am 20. Dezember 2011.

Technik

Die in Sektionsbauweise gefertigten Schiffe sind mit einem Wulstbug ausgerüstet. Sie besitzen einen 12,50 m breiten Rumpf (bei 12,60 m maximaler Breite), unterscheiden sich aber in ihren Längen, Vermessungszahlen und Transportkapazitäten voneinander. Die Seitenhöhe vom Kiel bis zum Hauptdeck beträgt 6,80 m, die Höhe bis zum Oberdeck 8,00 m und die Höhe bis zu den Lukendeckeln 9,30 m. Die verstärkten Rümpfe erfüllen die finnisch-schwedische Eisklasse 1A.

Die Trader 3400 und 3450 werden von einem 1.850 kW leistenden Sechszylinder-Viertakt-Dieselmotor des Typs MaK 6 M 25 angetrieben, der auf einen Verstellpropeller wirkt. Die Trader 3700 und Trader 4030 erhielten einen baugleichen Motor mit 1.880 kW Leistung. Die Höchstgeschwindigkeit aller Schiffe beträgt 12,5 Knoten. Dabei liegt der Verbraucht pro Seetag bei ca. 8 t HFO. An Bord befinden sich ein Dieselgenerator und ein Wellengenerator zur Stromerzeugung sowie ein Notgenerator. Für An- und Ablegemanöver verfügen die Schiffe über ein elektrisch angetriebenes Bugstrahlruder mit 220 kW Leistung.

Die Trader 3400–4030 besitzen einen 10,30 m breiten und 8,99 m tiefen kastenförmigen Laderaum, der sich im vorderen Bereich auf rund 6,00 m verjüngt. Die Länge des Raums variiert bei den einzelnen Untertypen. Der Laderaum kann durch zwei versetzbare Schotten in drei Abschnitte unterteilt werden, so dass ein gleichzeitiger Transport von verschiedenen Ladungen möglich ist. Die Schotten können auch als variables, maximal 17,00 m langes Zwischendeck verwendet werden. Alle Schiffe sind mit Pontonlukendeckel ausgerüstet, die mit 1,55 t/m² belastet werden können. Das Anheben und Versetzen der Deckel erfolgt mit einem Lukenwagen. Der klappbare Bugmast kann als Ladekran mit 999 kg Tragfähigkeit eingesetzt werden. Die Tankdecke ist zum Transport von Schwergut verstärkt und für eine Belastung von 13 t/m² ausgelegt.

Trader 3450
Der Trader 3450 stellt den Grundtyp innerhalb der Baureihe dar. Als Saimax-Schiff besitzt er eine Gesamtlänge von 82,50 m (79,58 m Lpp). Die Schiffe haben eine Tragfähigkeit von 3.450 dwt bei 5,30 m Tiefgang. Sie wurden mit 2.150 BRZ und 1.464 NRZ vermessen. Bei dem im Saimaakanal maximal zulässigen Tiefgang von 4,35 m beträgt ihre Tragfähigkeit 2.450 dwt. Die Schiffe verfügen über einen 56,55 m langen Laderaum mit einem Rauminhalt von 5.323 m³ (188.000 Kubikfuß). Der Trader 3450 kann bis zu 136 20-Fuß-Standardcontainer (TEU) stauen, davon 102 TEU im Raum und 34 TEU an Deck.

Trader 3400
Der Trader 3400 hat die gleichen Abmessungen wie der Trader 3450. Im Gegensatz zum Grundtyp ist er mit geschlossenen Brückennocken ausgerüstet. Die Tragfähigkeit wird werftseitig mit 3.400 dwt bei 5,30 m Tiefgang angegeben. Die Vermessung erfolgte mit 2.474 BRZ und 1.412 NRZ. Der Laderaum ist 55,00 m lang und rund 5.091 m³ (179.800 Kubikfuß) groß. Laut Reederei Interscan Schiffahrt beträgt die Größe des Getreideraums bzw. Ballenraums etwa 5.015 m³ (177,100 Kubikfuß). Eine Stauung von Containern ist nur an Deck vorgesehen, wodurch die Containerkapazität bei 34 TEU liegt. An Bord können bis zu 4.100 m³ Holz transportieren werden.

Trader 3700
Der Trader 3700 weist eine Gesamtlänge von 87,90 m  (84,98 m Lpp) auf. Die Schiffe wurden mit 2.658 BRZ, 1.195 NRZ und 3.750 dwt bei maximal 5,30 m Tiefgang vermessen. Der Laderaum ist 64,55 m lang und hat einen Rauminhalt von rund 5.819 m³ (205.500 Kubikfuß). Die Containerkapazität der Schiffe beträgt 146 TEU, wobei 108 TEU im Raum und 38 TEU an Deck gestaut werden. Sie können bis zu 5.000 m³ Holz transportieren.

Trader 4030
Der Trader 4030 hat die gleichen Abmessungen wie der Trader 3700. Seine Tragfähigkeit beträgt 4.069 dwt bei maximal 5,67 m Tiefgang. Die zwei gebauten Einheiten wurden mit 2.779 BRZ und 1.384 NRZ vermessen. Der Laderaum weist eine Länge von 61,95 m und einen Rauminhalt von 5.605 m³ (197.934 Kubikfuß) auf. Die Schiffe sind zum Transport von bis zu 134 TEU ausgelegt, wobei 96 TEU im Raum und 38 TEU an Deck gestaut werden können.

Die Schiffe

Weblinks

 Royal Bodewes, Trader 3400-4030 (in Englisch)
 Bres-Line Rederiet Nielsen & Bresling, Flotte (in Englisch)
 Interscan Schiffahrt, Flotte

Einzelnachweise

Frachtschiffstyp
Küstenmotorschiffstyp
Motorschiff
Bodewes Shipyards

Bodewes Trader 3400–4030


Bostancıbaşı Hafız İsmail Paşa (1758-1807) III. Selim saltanatında 24 Nisan 1805 - 14 Kasım 1806 tarihleri arasında bir yıl altı ay yirmi gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamı.

Hayatı
İstanbul'da "Zernisan'lı Haseki" lakabıyla anılan babası Bostancı Ocağı'na mensuptu. Hafız lakabı Kur'an'ı ezberlemesiyle ilgilidir. Babasının mensup olduğu Bostancı Ocağı'nda yetişti. Bir süre sonra yol hasekisi, ardından yeniçeri ağası karakulağı, tebdil hasekisi (1793)  ve haseki ağa (1797) oldu. 1 Ağustos 1798'de bostancıbaşılığa getirildi. Dürüst ve çalışkan bir izlenim verdiğinden III. Selim'in dikkatini çekti.

Altı yıl bostancıbaşı olarak kaldıktan sonra 24 Ekim 1804'te kaptan-ı deryalığa getirilerek saraydan ayrıldı, ancak III. Selim'in yakın çevresi içinde yer almaya devam etti. Kaptan-ı deryalığı beş ay sürdü.

Sadrazam Kör Yusuf Ziyaüddin Paşa Nizam-ı Cedid aleyhtarlarına karşı mücadele etmeyi göze alamadığı için 4 Nisan 1805'te sağlık nedenleri ileri sürerek görevden istifa ettiği zaman sadrazam görevine geçirildi. Sedaretinin başlangıcında, İstanbul'da hüküm süren pahalılığa ve haksız kazanç sağlayanlara karşı sert bir şekilde mücadele etti. Bu konudaki icraatı ile halk arasında iyi bir şöhret kazandı. Fakat sonra fikrini değiştirdi ve Nizam-ı Cedid aleyhtarları ile iş birliği yapmaya koyuldu. Bu hedefle Rumeli ayanlarından Rusçuk Ayanı Tirsinikli İsmail Ağa ile Pazavandoğlu Osman ve Şehzade Mustafa adamlarıyla gizli görüşmeler yaptı. 1806'da Nizam-ı Cedid uygulaması Kadı Abdurahman Paşa komutasındaki Rumeli ordusunda uygulanması kararı verilince, bu kurulamakta olan orduya karşı muhalefeti; ortaya çıkan ciddi çatışmaları ve buna karşı çıkan Rumeli ayanını el altından destekleyip bu eylemleri koordine etmeye başladı. Bu yeni ordu kurulması girişiminin başarısız kalmasına başlıca amil oldu. Bu icraatı bir devlete hıyanet suçu idi ve idamı gerektiren bir suçtu. Fakat yeniçeriler tarafından çok tutulmaktaydı ve bunun için canına dokunulması uygun görülmemekteydi. Bununla beraber bu siyasi rekabet ve saray enterikaları cezasız bırakılamayacağı için neticesinde 14 Eylül 1806'da sadrazamlıktan azledildi.

Keçiboynuzu İbrahim Hilmi Paşa'nın sadrazamlık görevine gelmesinin ardından, önce Bursa'da ikamete mecbur edildi. Fakat sonra sürgün yeri Rodos'a çevrildi. Hazırlanan bir körvete bindirilerek ailesiyle birlikte Enez'den gizlice yola çıkarıldı. İzmir'e çıkarılan İsmail Paşa, İzmir kadısı marifetiyle Ali Dede isimli bir reisin teknesiyle Sakız Adası'na götürülüp sürgün yeri bu adaya dönüştürüldü.

IV. Mustafa'nın tahta çıkarılması ve şehzade iken yeni padişaha yaptığı hizmetlerden ötürü tekrar sadârete getirilmeyi ümit eden İsmail Paşa, yalnızca vezâreti iade edilmiş olarak, 18 Haziran 1807'de Karaman Eyaleti ilâvesiyle Akdeniz Boğazı Çanakkale Muhafızlığı'na gönderildi. Ancak bu görevdeyken dört ay sonra  Çanakkale'de öldü.

İsmail Paşa'nın, Şeyhülislâm Atâullah Efendi ve Kabakçı Mustafa tarafından desteklendiği ve sadaret kaymakamlığına getirilmek istendiği, ancak bu gelişmeyi kendi makamı için tehlikeli gören Nizâm-i Cedid'in önde gelen aleyhtarlarından olan sadâret kaymakamı Tayyar Paşa tarafından zehirlenerek ortadan kaldırıldığı ileri sürülmüştür.

Ayrıca bakınız
 III. Selim
 Dağılma Dönemi Osmanlı Sadrazamları listesi

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Beydilli, Kemal "İsmail Paşa (Hafız, Bostancıbaşı)" (1999), Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi, İstanbul:Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş. C.1 s.676-677 ISBN 975-08-0072-9
 Buz, Ayhan (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5
 Danışmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul: Türkiye Yayınevi.

Dış bağlantılar
 Tektaş, Nazım (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books:
 Beydilli, Kemal (2000), "İsmail Paşa, Hafız) " Türkiye Diyanet İşleri Vakfı İslam Ansiklopedisi Cilt:23, Sayfa:116-117, Ankara:TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, Online:

1758 doğumlular
1807 yılında ölenler
Osmanlı sadrazamları
Kaptan-ı deryalar
İstanbul doğumlu devlet görevlileri
Çanakkale'de ölenler
Resim aranan kişiler

Bostancıbaşı Hafız İsmail Paşa


Land of Black Gold () is the fifteenth volume of The Adventures of Tintin, the comics series by Belgian cartoonist Hergé. The story was commissioned by the conservative Belgian newspaper  for its children's supplement , in which it was initially serialised from September 1939 until the German invasion of Belgium in May 1940, at which the newspaper was shut down and the story interrupted. After eight years, Hergé returned to Land of Black Gold, completing its serialisation in Belgium's Tintin magazine from September 1948 to February 1950, after which it was published in a collected volume by Casterman in 1950. Set on the eve of a European war, the plot revolves around the attempts of young Belgian reporter Tintin to uncover a militant group responsible for sabotaging oil supplies in the Middle East.

At the request of Hergé's British publisher, Methuen, in 1971 he made a range of alterations to the Land of Black Gold, transferring the setting from the British Mandate for Palestine to the fictional state of Khemed. As with the revised edition of The Black Island, most of the changes to this third version of the volume were carried out by Hergé's assistant, Bob de Moor. Hergé followed Land of Black Gold with Destination Moon, while The Adventures of Tintin itself became a defining part of the Franco-Belgian comics tradition. Critical approaches to the story have been mixed, with differing opinions expressed as to the competing merits of the volume's three versions. The story was adapted for the 1991 animated series The Adventures of Tintin by Ellipse and Nelvana.

Synopsis
Across Europe, car engines are spontaneously exploding; this coincides with the spectre of a potential war throughout the continent, resulting in Captain Haddock being mobilised into the navy. Although detectives Thomson and Thompson initially suspect that the oil crisis is a scam intended to drive up business for a local roadside assistance company, Tintin learns from the managing director of Belgium's leading oil company, Speedol, that it is a result of someone tampering with the petrol at its source, and discovers a conspiracy involving a crew member of one of their petrol tankers, the Speedol Star. The three work undercover as new members of the Star'''s crew as it sets off for the Middle Eastern kingdom of Khemed. Recognising Snowy from Tintin's earlier scouting of the ship, the treacherous mate attempts to drown the dog, but becomes amnesiac in an altercation with Tintin.

Upon arrival, Tintin and the detectives are framed and arrested by the authorities under various charges. Thomson and Thompson are cleared and released, but Tintin is kidnapped by the Arab insurgent Bab El Ehr, who mistakenly believes that Tintin has information for him concerning an arms delivery. Tintin escapes and encounters an old enemy, Dr. Müller, sabotaging an oil pipeline. He reunites with Thomson and Thompson during a sandstorm and eventually arrives in Khemed's capital city of Wadesdah. When Tintin narrates the sabotage orchestrated by Müller to the Emir Mohammed Ben Kalish Ezab, one of the Emir's attendants, Ali Ben Mahmud, informs the Emir that his son Prince Abdullah is missing. Suspecting that Müller has kidnapped Abdullah, Tintin sets out to rescue the prince.

While on Müller's trail, Tintin meets his old friend, the Portuguese merchant Oliveira da Figueira. With Figueira's help, Tintin enters Müller's house and knocks him unconscious. He finds the prince imprisoned in a dungeon and rescues him as Haddock arrives with the authorities. Müller is revealed to be the agent of a foreign power responsible for the tampering of the fuel supplies, having invented a type of chemical in tablet form, codenamed Formula 14, which increases the explosive power of oil by a significant amount. Thomson and Thompson find the tablets and, mistaking them for aspirin due to their being packaged as such, swallow them, resulting in them growing long hair and beards that change colour. After analysing the tablets, Professor Calculus develops an antidote for Thomson and Thompson and a means of countering the affected oil supplies.

History

Background and influences

Georges Remi—best known under the pen name Hergé—was employed as editor and illustrator of  ("The Little Twentieth"), a children's supplement to  ("The Twentieth Century"), a staunchly Roman Catholic, conservative Belgian newspaper based in Hergé's native Brussels, formerly run by the Abbé Norbert Wallez, who had subsequently been removed from the paper's editorship following a scandal. In 1929, Hergé began The Adventures of Tintin comic strip for , revolving around the exploits of fictional Belgian reporter Tintin.

Hergé incorporated several characters into the story who had previously been introduced in earlier Adventures; this included Dr. Müller, a German villain who had previously appeared in The Black Island, and the Portuguese merchant Oliveira da Figueira, who had first appeared in Cigars of the Pharaoh. Hergé also included a reference to the recurring character Bianca Castafiore, whose singing appears on the radio in one scene. He also introduced a number of new characters in the story; this included the Emir Ben Kalish Ezab, a character who was based largely on Ibn Saud, the king of Saudi Arabia, whom Hergé had learned about from a 1939 book by Anton Zischke. It has also been suggested that the character was partly inspired by the deceased Iraqi leader, Faisal I. The character of the Emir's son, Prince Abdullah, was inspired by the King of Iraq, Faisal II, who was appointed monarch in 1939 aged four, although in creating this character Hergé had also been influenced by an obnoxious child character that appears in the work of O. Henry.

The idea of European nations rivaling each other for oil supplies was inspired by a February 1934 issue of Le Crapouillot magazine.
The fictional Arabic names that Hergé integrated into the story were parodies based on the Marollien dialect of Brussels; "Wadesdah" translated as "what is that?", "Bab El Ehr" was Marollien for chatterbox, Kalish Ezab derived from the Marollien term for sugarelly, and Moulfrid, the last name of Kalish Ezab's military adviser Yussuf Ben Mulfrid (Youssouf Ben Moulfrid in the original French version), is named after a dish named "Moules-frites"."Boum!", an iconic song by Charles Trenet, appears in parody as the roadside assistance company's advertising jingle, which plays on Thomson and Thompson's car radio at the very beginning of the story. The Supermarine Spitfire, a British single-seat fighter aircraft, was used as the model for Kalish Ezab's plane which drops leaflets onto Bab El Ehr's camp.
In creating Land of Black Gold, Hergé adopted many elements from a previously aborted idea about militants blowing up prominent buildings in Europe; rather than European buildings, this story would involve industrial sabotage.

First version: 1939–40

Following the German invasion of Poland, Hergé was conscripted into the Belgian Army and temporarily stationed in Herenthout. Discharged within the month, he returned to Brussels and began Land of Black Gold. The story subsequently began serialisation in Le Vingtième Siècle on 25 September 1939. He was re-mobilised in December and stationed in Antwerp, from where he continued to send the Tintin strip to Le Petit Vingtième. However, he fell ill with sinusitis and boils and was declared unfit for service in May 1940. That same day, Germany invaded Belgium, and Le Vingtième Siècle was shut down part way through the serialisation of Land of Black Gold, on 8 May. The point at which the story was ended corresponds to pages 28 and 30 of the current book edition, when Tintin is caught in a sandstorm following his first confrontation with Müller. This version, which amounts to 58 pages, has never been collected in book form.

Given its portrayal of Germans as the antagonists of the story, it would not have been appropriate for Land of Black Gold to continue serialisation under Nazi occupation.
After being published in Belgium, the story began serialisation in neighbouring France; initially appearing in the magazine Cœurs Vaillants-Âmes Vaillants from 4 August 1940, the story was ultimately interrupted, and would only recommence in June 1945, this time in the magazine Message Aux Cœurs Vaillants. From December 1945 to May 1946 it then appeared in a youth supplement to the newspaper La Voix de l'Ouest under the title of Tintin et Milou au pays de l'or liquide ("Tintin and Snowy in the Land of Liquid Gold").

Second version: 1948–49
By the late 1940s, after the end of the Second World War, Hergé was continuing to produce new instalments of The Adventures of Tintin for the Belgian magazine Tintin, of which he was the artistic director. After completing serialisation of Prisoners of the Sun in April 1948, he ordered his staff to re-serialise one of his old stories, Popol Out West, while he took a three-month break. At this point, Hergé was depressed and suffering from a range of physical ailments, including boils and eczema on his hands. Although fed up with The Adventures of Tintin, he felt great pressure on him to continue producing the series for Tintin magazine.
Hergé was planning on creating a story in which Tintin travels to the moon, but his wife Germaine and close friend Marcel Dehaye both advised him to revive Land of Black Gold instead, recognising that it would entail less work and thus cause him less stress. Thus, Land of Black Gold was revived after an eight-year hiatus. In a letter to Germaine, he stated that "I don't like to restart things that are already finished, or to make repairs. Black Gold was a repair, and I abandoned it".

The story began serialisation in Tintin magazine from 16 September 1948, before beginning its serialisation in the French edition of the magazine from 28 October. Rather than continuing at the point where he had previously left off, Hergé restarted the story from scratch. He nevertheless made revisions to the early part of the story, namely by reworking the characters of Captain Haddock (who now first appears in a new scene on page 3) and Professor Calculus, as well as the location of Marlinspike Hall, into the narrative, all of which were elements that had been introduced to the Adventures of Tintin during the intervening eight years. Other alterations include new scenes of Tintin making a divining rod, Tintin disguising himself as one of Müller's henchmen, and a restructuring of the Thompsons' humorous antics while driving a Jeep (a Peugeot 201 in the original version) prior to their reunion with Tintin; the scene in which they fall asleep at the wheel and crash into a mosque, for instance, originally took place without Tintin's presence. Hergé was contractually obliged to produce two pages of comic for each issue, and in the previous adventure, Prisoners of the Sun, had fulfilled this by producing two pages of new Tintin stories each week. Seeking to limit his workload, he would only produce one page of Land of Black Gold per issue, with the other page being filled by a re-serialisation of old stories from his Jo, Zette and Jocko series.

On 4 August 1949, the story was suspended part way through its serialisation as Hergé left Belgium for a holiday near Gland, Switzerland. The magazine used this as a publicity stunt, posting a headline in their next issue declaring "Shocking News: Hergé Has Disappeared!" to encourage speculation as to his whereabouts among the young readership. His co-workers and staff at Tintin magazine were increasingly annoyed by unplanned absences such as this, which affected the entire production; his colleague Edgar P. Jacobs sent him letters urging him to return to work. After an absence of twelve weeks, Land of Black Gold continued serialisation on 27 October. Following its serialisation, Land of Black Gold was collected together and published in a 62-page colour volume by Editions Casterman in 1950.

Third version: 1971

After Hergé had redrawn The Black Island for publication in the United Kingdom, his British publishers at that time, Methuen, suggested that alterations be made to Land of Black Gold before releasing it into the UK market; in compliance with their requests, much of the content between pages 6 and 20 was rewritten and redrawn. Hergé's assistant, Bob de Moor, was responsible for many of the alterations. De Moor was sent to the port at Antwerp to sketch a 1939 oil tanker that would provide a basis for a ship that appears in the story, the Speedol Star. For this version, Hergé transplanted the events of the story from Palestine to the fictional Emirate of Khemed and its capital city of Wadesdah, a setting that he had used in a later adventure, The Red Sea Sharks. This modernised third version was issued by Casterman in 1971.

In the original versions, Tintin arrived at Haifa in the British Mandate of Palestine, where he was arrested by British police before being captured by members of the Irgun, a Zionist terrorist organization, who mistake him for one of their own agents (named "Finkelstein" in the first version, "Salomon Goldstein" in the second), before being abducted by a henchman of Bab El Ehr. In this revised version, Tintin arrives at Khemkhah in Khemed, where he is arrested by the Arab military police before being captured and taken directly to Bab El Ehr. The inclusion of forces from the British Palestinian Mandate and the Irgun were no longer seen as relevant and thus were removed from the story, including the characters of the British officers Commandant [sic] Thorpe and Lieutenant Edwards (respectively responsible for the Thompsons' detainment and release, and the arresting of the Irgun agents who kidnapped Tintin). These changes were also applied to a scene which a Supermarine Spitfire drops propaganda leaflets on Bab El Ehr's camp: in the earlier versions, the plane is British and Bab El Ehr threatens to shoot anyone who reads the leaflets; in the revised scene, the plane is from an unidentified rival Arabic nation and Bab El Ehr laughs off the bombardment as his men are illiterate. As a result of the truncation of Tintin's kidnapping, which now occurs two pages earlier than in the second version, the Thompsons' crash into a palm tree in the desert now takes place after the aforementioned scene. Background details was changed accordingly, with Jewish shop fronts with Hebrew signage being removed, and the nonsensical pseudo-Arabic script from the earlier versions was replaced with real Arabic text. The political rivalry between Britain and Germany that was present in the earlier versions was also toned down.

Critical analysis

Hergé biographer Benoît Peeters stated that "no book has gone through more ups and downs" than Land of Black Gold, adding that it carries a "mood of foreboding" caused by the impending war in the story. He also felt that the introduction of the Emir and Abdullah was "the most striking innovation in this story", and elsewhere declared that its earlier versions contained "not the slightest trace of anti-Semitism", despite allegations that a number of other Adventures featuring Jewish characters exhibited anti-Semitic stereotypes.

Jean-Marc Lofficier and Randy Lofficier believed that Land of Black Gold suffered from having been "rebaked", being "pulled between the 'old' pre-war Tintin and the more modern one". The Lofficiers opined that the story's "clear concern about war and rumours of war" enable it to fit well after King Ottokar's Sceptre, at the point at which Hergé had initially developed it. They felt that this pre-Second World War atmosphere also pervaded the second, coloured version of the book, but that they had nevertheless been partly removed by the creation of the third version. Despite this, they felt that the third version of the story was "better" because it incorporated elements from the spy thrillers that had become increasingly popular in Western Europe during the 1950s. Despite its problems, they thought that the Thom(p)sons' ingestion of Formula 14 was "virtually inspired", showing that Hergé "had lost none of his touch when it comes to creating unforgettable images". They opined that the character of Abdullah "indisputably steals the show" in Land of Black Gold, commenting on his "love-hate" relationship with Haddock and suggesting that he is "possibly the only character to have ever succeeded in driving Tintin so batty that he loses his cool". Regarding Haddock's inclusion in the later editions of the story, the Lofficiers felt that he was retroactively "shoehorned" into the narrative, but noted that the running gag of Haddock's failed attempts to provide an adequate explanation for his appearance ― each beginning with the phrase "It's quite simple really, and at the same time rather complicated" ― anticipates the "self-referential and second-degree" humour Hergé would employ in The Castafiore Emerald. They ultimately awarded the story two stars out of five, feeling that Hergé had been unable to develop its "greater potential".

Michael Farr believed that Land of Black Gold illustrated how "shelved material could be usefully resuscitated". He added that in making revisions to the story for the 1971 version, "the result is disappointing, lacking the pungency which the contemporary allusion gave the earlier version".
Farr felt that in this story, the Thom(p)sons "have a splendid adventure" with the various scenarios that they get into.
Harry Thompson described Land of Black Gold as a "patchwork effort", believing that the final result owed little to the "story's original satirical thrust". He praised Khemed as Hergé's "most successful imaginary country", something that he attributed to its "geographic accuracy" and to the "realistic parody" of Arabic names. However, he criticised the way in which Haddock had been integrated into the story, deeming this to be "the least satisfying aspect" of it. Believing that it offered a "fine swansong" for the decline of the Thom(p)sons as central characters in the series, ultimately Thompson felt that Land of Black Gold retained a "somewhat fragmentary air". Differing from Thompson's assessment, Hergé biographer Pierre Assouline felt that the inclusion of Haddock into the story was successful, "precisely because [it] defied all logic".

Literary critic Tom McCarthy believed that in the story, the desert represented "a space of multiple misreading", which included the mirages, fake documents, and cases of mistaken identity. Focusing on those fake documents, he believed that it represented the theme of fakery which recurs throughout the series. Describing the scenario in which Thomson and Thompson are lost and driving around the desert, he refers to it as a "brilliantly allegorical scene", before highlighting Hergé's "wishful retroactive wiping out of history" by evading the war.
In his psychoanalytical study of the Adventures of Tintin, the literary critic Jean-Marie Apostolidès dealt only briefly with Land of Black Gold, commenting that Calculus' development of a cure for the Thom(p)sons' consumption of N14 was a sign of his growing status and reputation as a scientist, as he moved from being the "small-time, ridiculous" inventor of Red Rackham's Treasure and came to establish himself as the internationally renowned scientist of Destination Moon.

Adaptations
In 1991, a collaboration between the French studio Ellipse and the Canadian animation company Nelvana adapted 21 of the stories into a series of episodes, each 42 minutes long. Land of Black Gold was the thirteenth episode of The Adventures of Tintin'' to be produced. Directed by Stéphane Bernasconi, the series has been praised for being "generally faithful", with compositions having been actually directly taken from the panels in the original album.

References

Footnotes

Bibliography

External links
Land of Black Gold at the Official Tintin Website
Land of Black Gold at Tintinologist.org

1950 graphic novels
1972 graphic novels
Comics set in Asia
Comics set in deserts
Comics set in the Middle East
Literature first published in serial form
Methuen Publishing books
Tintin books
Works originally published in Le Petit Vingtième

Land of Black Gold


The University of Nottingham Medical School at Derby was opened in September 2003 by Dr John Reid, then Secretary of State for Health. It is part of the University of Nottingham and is located in the nearby city of Derby in the East Midlands of England. It offers a four-year Graduate Entry Medical (GEM) course (initially for 90 students) as well as a 3-year Undergraduate Medical Physiology and Therapeutics degree (available as a 4-year foundation degree) as well. It is currently led (2015- ) by Professor John Alcolado.

The medical school is attached to the Royal Derby Hospital and houses a lecture theatre, anatomy suite and clinical skills teaching facility. Additionally, students have assigned problem-based learning base rooms.

Entrance to the GEM course is via the GAMSAT examination followed by a structured interview process. Competition for places is fierce, with usually over 1200 students applying for the 90 places. The course accepts people from both science and non-science degree backgrounds.

The course consists of a -year pre-clinical phase which is centred on problem-based learning cases. Following successful completion of this course, students then join with the five-year course students for a -year clinical phase.

References

External links
 University of Nottingham
 GEM Student Society Website

Education in Derby
Health in Derby
Derby, University of Nottingham Medical School at
Derby, University of Nottingham Medical School at


هيكل قمامدية لاعب كرة قدم تونسي، ولد بقفصة في 22 ديسمبر 1981. تكوّن في القوافل الرياضية بقفصة ولعب كمهاجم في منتخب تونس لكرة القدم وفي النادي الرياضي الصفاقسي.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية تونسيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في رومانيا
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون تونسيون مغتربون في السعودية
رياضيون تونسيون مغتربون في رومانيا
رياضيون تونسيون مغتربون في فرنسا
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الرابطة التونسية المحترفة الأولى
لاعبو القوافل الرياضية بقفصة
لاعبو النادي الأهلي (السعودية)
لاعبو النادي الأهلي (بنغازي)
لاعبو النادي الرياضي الصفاقسي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الروماني
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو ستراسبورغ
لاعبو كأس الأمم الإفريقية 2006
لاعبو كأس العالم 2006
لاعبو كأس القارات 2005
لاعبو كرة قدم تونسيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم عرب شاركوا في كأس العالم
لاعبو كرة قدم مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم مغتربون في رومانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو منتخب تونس لكرة القدم
لاعبو نادي بياترا نيامتس
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1402 هـ
مواليد 1981
مواليد في قفصة

هيكل قمامدية


Ploaghe (sardisk: Piàghe) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sassari i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 427 meters højde og har 4.538 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 96,27 km² og grænser til kommunerne Ardara, Chiaramonti, Codrongianos, Nulvi, Osilo og Siligo.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sassari

Ploaghe


Tevhit ya da tevhid (), tektanrıcılık kavramının İslam terminolojisindeki karşılığıdır.

Tevhit Allah'ın isim ve sıfatları konusunda şirki reddetmektir. Araf suresi 180. ayetinde "En güzel isimler (esmaül hüsna) Allah'ındır" denir. Antropomorfizm veya onu mahlukata benzetmek teolojik olarak reddedilen bir davranıştır; yine tevhit ehline göre "Allah'ın kemal sıfatlara sahip olduğuna ve bütün noksan sıfatlardan ve mahlukata benzemekten uzak olduğuna mutlaka inanmak gerekir." ve "Kemal sıfatlarını yitiren tanrı, müdebbir ve rab olamaz. Bilakis eksikliği sebebiyle kendisiyle alay edilir. Hamt, ezelde ve ebedde celal ve kemal sıfatlara sahip olana aittir. Çünkü hamda layık olan sadece odur."

Tektanrıcılığın 4000 yıl kadar önce eş zamanlı olarak mısır, babil ve hint toplumlarında ortaya çıkmaya başladığı ifade edilmektedir.

Tevhid tarihsel olarak politeizm zemininde gelişir. Mevcut tarihsel verilerin sonuç çıkarmamıza izin verdiği ölçüde, Mısır
kralı Akhenaton'un tek tanrıcı güneş ibadeti (Aten dini), katı ve açık monoteizmin (M.Ö.
14. yüzyılın ortası) ilk tarihsel ifadesi olarak kabul edilebilir.  İsrail toplumunda ise Yahve bütün tanrıların en büyüğü olarak öne çıktı.

Orhan Gökdemir'e göre tek tanrılı dinlere gidiş bir dinde sadeleşme ve devrim hareketidir. Bu devrim eski dini anlayışları dümdüz ederek yıkar. Ancak başlangıçta görülen hızlı bir yıkım sonrasında devrim yavaşlar ve eski pagan inançlar yeni kimliklere bürünerek yeniden ortaya çıkarlar.  Musevilik, İsevilik ve Muhammedilik, kurucuları kadar bu karşılaşmanın da ürünü olan dinlerdir. Tek tanrılı dinlerde eski ilahların bir kısmının melek, şeytan, cin gibi varlıklara, Hızır, İlyas gibi peygamberlere ya da azizlere, velilere dönüştüğü görülebilmektedir. Allah'ın isimlerinden bir kısmı da Arap ve ortadoğu mitolojilerinde eski ilahlara verilen isimlerle ortak kök isimlerden oluşur.

Seyyid Kutup ve Mevdudi gibi köktendinci "siyasi İslam"ın öncüleri Allah'ın sistemi olarak gördükleri şeriata dayanmayan güç sahipleri olarak tanımladıkları tağuta isyanı tevhid'in ön şartı olarak sundular.

Etimoloji
Kelime Arapça vahdet "bir olmak" kökünden türetilir. İslami terminolojide din felsefecileri bu kelimeye Allah için kullanıldığında ayrıca birleştirme, birleşik, bitişik, eklenti, karışım olma anlamları yüklenmesine de karşı çıkarlar ve bunları da şirk olarak tanımlarlar.

İslamda Tarihsel gelişim

İbrahimi dinlerin kitaplarında de Tanrı kişileştirilmiş bir yaratıcıdır. Birincil kişi olarak konuşur ve gurur, öfke gibi duygular sergiler, bazen insanların karşısına "insan görüntüsü" ile çıkar.  İslam'da Allah Müntakim (intikam alan, intikamcı), Mütekebbir (kibirli) ve hilecidir. Sabur (çok sabırlı), celil (çok öfkeli), rahim (çok merhametli), halim (yumuşak huylu) gibi insani duygular ifade eden isimlerle de anılır.

İslâm toplumunda Allah inancının belirli değişimler geçirdiği, Kur'ân ve hadislerde gökyüzünde arş'ta oturan ve belirli insani sıfatlar taşıyan Allah inancının Kelamcılar tarafından sorgulanarak ve farklı mezheplerin ortaya çıktığı görülür:

 Şiî: Sembolik ifadelerle Allah'ın anlatılmasını onaylar,
 Sufî: Allah'ın şeklinin olmadığına, sonsuz olduğuna, şimdiki halimizin onu görmeye gücünün yetmediğine ve Allah'ın her yerde olduğuna inanır. Sufilikte Allah ile arkadaşlık ilişkisi kurulabilir.
 Mücessime, Müşebbihe, Selefi, Vahhabi: Allah'ı teşbihlerle anlatır, ona el-yüz atfeder ve arşta oturduğunu kabul eder.
 Maturidi-Eşari: Görme ve duyma gibi sınırlı bir insan-tanrı benzerliğini kabul eder.
 Mutezile-Cehmiyye: Tevhide aykırı bularak Allah'ın herhangi bir şekilde insana benzetilmesine karşı çıkar ve soyutlama yapar.
Ortodoks İslam kelamcıları Allah'a mekan izafe edilmesini, tanrının değişim ve antropomorfik görünümler sergilemesini (Tanrı'nın insana benzetilmesi, Hulul) kesin bir dille reddederler. Tevrat'taki "Yakup ile güreşe tutuşan Tanrı" (Hoşea 12:3) ve Hristiyanlık üçlemesindeki "Baba Tanrı" figürü eleştirilir. Kelâmcılar Kur'ân ve kudsi hadisler gibi İslâmî kaynaklarda kullanılan Allah'a mekân (gök, arş (taht) (Taha-5 ve Araf 54)) izafe etme  ve "Allah'ın eli" Allah'ın yüzü", "insanın Rahmân suretinde yaratılması"  gibi ifadelerle Allah'ın işitmesi, görmesi gibi ifadeleri mecaz veya mahiyeti bilinemeyen ifadeler olarak tanımlarlar.

Tevhit açısından Allah'ın isim ve sıfatları

İslamda Allah'ın çok sayıda ismi ve sıfatı bulunur. Kelamcılar tevhit açısından Allah'ın özü, isim ve sıfatları nedir, bu isim ve sıfatlar Allah'ın zatının aynısı mı yoksa gayrısı mı olduğu konusunda uzun fikir mücadeleleri yapmışlardır. Onlara göre tevhid açısından sorunlar şunlar idi;

 Allah'ın özü (zatı) nedir, sıfatları nelerdir, bu sıfatlar özden ayrı mıdır, aynısı mı dır? Bu sıfatlar ezeli ve ebedi midirler, yoksa hadis (sonradan olma, yaratılmış) mıdırlar. Sorun kelamcılar açısından şuydu ki örneğin yaratıcının yaratma, görme, işitme, rızık verme, merhamet etme vb. sıfatlarının ezeli olması, yaratılmışların da ezeli olmasını gerektiriyordu. Bu ise tevhide aykırı idi.
 Marifetullah: Allah'ın özü bilinebilir mi? Bu bilgiye nasıl ulaşılır? Allah'ın özü maddesel bir şey değil ise neydi ve bu bilinebilir bir şey miydi? Allah'a şey denilebilir mi? Bu bilgiye ulaşmanın tek yolu peygamber ve din yoluyla mı olur?
 Allah'ın görülüp görülemeyeceği (ru'yetullah); Bazı hadislerde ifade edilen Muhammed'in Miraçta ve inananların cennette Allah'ı görebilmelerinin mümkün olup olmadığı konusu. Görme işlemi görülene bir mekan ve zaman izafe etmeyi gerektirdiği ve tevhid inancına göre Allah'ın zaman ve mekandan münezzeh tutulması gerektiği için tartışılmıştır.
 Kur'an mahluk (yaratık) mıdır? Kur'an Allah'ın sözü ise bu söz Allah'ın zatı ile birlikte ezelden beri var mı idi, yoksa sonradan mı konuşulmuştu? Burada tartışılan, Allah'ın sıfatları tartışmalarına benzer şekilde, Kuranda geçen hadiselerin ve konuşmaların sonradan olmasının, Allah'ın ezeli ve değişmeyen (çünkü değişme yaratıkların bir özelliğiydi ve değişen bir şey Allah olamazdı) özelliği ile nasıl bağdaştırılabileceği konusu?
 Kelâmcılar tarafından Kur'an veya hadisler gibi dini metinlerde geçen Antropomorfik ifadeler olan Allah'ın yüzü, eli, karnı, bacağı gibi ifadeler mecaz alana çekilmiş veya hadis metinleri reddedilmiştir.

İslamdaki yeri
Tevhid, Lâ ilâhe illallah cümlesi ile ifade edilen, Allah'tan başka tanrıları reddedip tanrı olarak yalnızca onu kabul etmek anlamına gelen bir ilkedir. İslam'a girişin anahtarı kabul edilir: "Kim tağutu inkâr edip de Allah'a iman ederse, şüphesiz kopmayan sağlam bir kulpa yapışmıştır." (Bakara 256)

Tevhid Allah'ın varlığına, tekliğine, tüm yetkin niteliklerin kendisinde toplandığına, eşi ve benzeri bulunmadığına inanmaktır. Bu inancı açıklayan Lâ İlâhe İllallah cümlesine kelime-i tevhid denir ve sık sık tekrarlanır. Tevhide inanan kişi mümin ve muvahhit adını alır.

Ulûhiyetin başkaları için reddedilmesi, tanrılığı sadece ortağı olmayan Allah'a ait kılmayı ve onun yanında ikinci bir tanrı edinmemeyi gerektirir:
"Allah'a ibadet edin ve ona hiçbir şeyi ortak koşmayın..." (Nisa: 4/36)
"... Biz her ümmete, yalnız Allah'a kulluk etmeleri ve tağuttan da sakınmaları için Resul gönderdik." (Nahl: 16/36) "Kim La İlahe İllallah der ve Allah'tan başka tapınılanları (ibadet edilenleri) reddederse malı ve kanı haram olur..."  Bütün resullerin kavimlerini davet ettikleri söz şudur: "...Ey kavmim! Allah'a kulluk edin. Sizin ondan başka tanrınız yoktur..." (A'raf: 7/59)

Tağutu reddetmek, Allah'ın emir ve yasağına ters düşen hevayı ve şeytanı reddetmektir. "Lâ ilâhe illallah"ın gereği olarak kişi ibadette Allah'ı birlediğini, Allah'tan başkalarına, putlara, kabirlere, evliyalara ve salihlere ibadet etmenin batıl olduğunu ilan eder. Allah'a yaklaşmak için ölülere kurban kesen, türbelerden yardım isteyen, kabirlerin etrafını tavaf eden ve adak adayanlar, Allah'ın yaratıcı ve her şeyin sahibi olduğuna inansalar bile, Arap paganlar gibi Allah'a ortak koşmuş olurlar. Mekke paganları, kabirlere ve putlara tapmadıklarını söylüyor fakat uygulamada aksini yapıyorlardı. Onlar yaratıcı ve rızık verici olduğuna inanmadıkları halde, sırf kendilerini Allah'a daha çok yaklaştırsınlar diye salih olduğuna inandıkları bazı kişilere ibadet ediyorlardı.

Tevhidi şeriat açısından yorumlayanlara göre ibadet, muamelat ve bütün meselelerde Allah'ın hükümlerini kabul edip beşeri kanunları reddetmek, insan ve cin şeytanlarının revaca çıkardığı bütün hurafeleri ve bidatleri ortadan kaldırmak bu kelimenin ameli gereklerindendir. Allah'ın kendi indirdiği şeriatle hükmetmeyenler hakkında kâfir, zalim, fasık diye hüküm verdiğine inanılır.

Dinde haram olmayanı haram, farz olmayanı farz ilan etmek de tevhid açısından sakıncalı bulunur ve şirkle eşdeğer tutulur: "...Onlar Allah'ı bırakıp hahamlarını, rahiplerini ve Meryemoğlu Mesih'i Rabler edindiler." (Tevbe: 9/31) Nebi bu ayeti okudu. Bunun üzerine Adiyy b. Hatem dedi ki: "Muhakkak onlar, onlara ibadet etmiyorlar ki.''
Resulullah: "Onlar Allah'ın helal kıldığı bir şeyi haram, haram kıldığı bir şeyi helal kıldıkları zaman onlara itaat etmiyorlar mı?" dedi.
Adiyy b. Hatim: "Evet" deyince, Resulullah: "İşte böylece onlara ibadet ediyorlar." buyurdu''.

Ayrıca bakınız
 Allah
 İlah
 Allah'ın 99 ismi
 Antropomorfizm
 Kişisel tanrı

Kaynakça

Allah
İslam terimleri

Tevhit


Javier Barral García (Madrid, 30 de septiembre de 1981), más conocido futbolísticamente como Javi Barral, es un exfutbolista español. Jugaba habitualmente como lateral izquierdo, aunque también lo hizo como defensa central.

Trayectoria

Javi Barral es un experimentado lateral zurdo que combina a la perfección la capacidad defensiva y ofensiva. Formado en el D.A.V. Santa Ana, posteriormente pasó por las categorías inferiores del Valencia C. F. y del Real Madrid. Posteriormente jugaría en el Alcorcón  y en el U.D. San Sebastián de los Reyes. Tras un breve paso por el filial del Levante U. D., regresa al Alcorcón, donde actuaría durante cuatro temporadas. En el verano de 2009 ficha por el Real Oviedo. La temporada siguiente ficha por el C.D. Guadalajara, equipo con el que logra un ascenso a la Liga Adelante. Días después de este ascenso, Javi Barral renueva su contrato con el equipo alcarreño.

Con el cuadro alcarreño juega durante dos temporadas en Segunda División. Es uno de los jugadores que disputa más minutos e incluso es nombrado capitán del equipo. En el verano de 2013 decide renovar su vinculación con el cuadro arriacense. Días después, tras confirmarse el descenso administrativo del club a Segunda División B, quedó liberado de su contrato y fichó por el C.E. Sabadell F.C.. El 19 de julio de 2014 ficha por el Club de Fútbol Fuenlabrada. El 1 de julio de 2015 fichó por el Deportivo Asociación de Vecinos Santa Ana donde se retiró en 2016.

Javi Barral es ingeniero industrial por la Universidad Politécnica de Madrid.

Clubes

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial del CD Guadalajara
 Ficha de Javi Barral en BDFútbol

Futbolistas de Madrid
Futbolistas del Real Madrid Club de Fútbol "C"

Futbolistas de la Agrupación Deportiva Alcorcón
Futbolistas del Atlético Levante Unión Deportiva
Futbolistas de la Unión Deportiva San Sebastián de los Reyes
Futbolistas del Real Oviedo en los años 2000
Futbolistas del Real Oviedo en los años 2010
Futbolistas del Deportivo Guadalajara
Futbolistas del Centre d'Esports Sabadell Futbol Club
Futbolistas del Club de Fútbol Fuenlabrada
Futbolistas del Deportivo Asociación de Vecinos Santa Ana
Nacidos en Madrid

Javi Barral


Nu-mi lua iubirea este al cincilea album de studio lansat de muziciana Angela Similea, fiind și primul lansat în colaborare vocală alăuri de compozitorul și cântărețul Marius Țeicu. Prima versiune, cea pe vinil, a fost lansată pe 6 aprilie 1987,, în timp ce o variantă pe casetă a fost lansată un an mai târziu, pe 13 decembrie 1988. Albumele se diferențiază prin imaginea de pe copertă, prin faptul ca versiunea de pe casetă nu precizează numele albumului, purtând titlul Angela Similea și Marius Țeicu și prin faptul că versiunea de pe casetă incluse câteva piese bonus. "Nu voi putea uita niciodată" și "Cineva" au fost înregistrate la începutul deceniului, prima piesă apărând anterior pe albumul Trăiesc.

Cântecul "Nu-mi lua iubirea dacă pleci", inclus anterior pe lansarea pe casetă a albumului Balada iubirilor deschise a câștigat "Marele Premiu" și "Trofeul Festivalului" la Festivalul Melodiile anului '86 în anul 1987. "Voi cânta pentru mileniul III" a câștigat premiul I în cadrul Festivalului Mamaia și "Marele Premiu" în cadrul festivalului "Melodii '85" în anul 1986.

Lista de piese de pe vinil

Piesele 1, 2, 3, 5, 7, 10 și 11 sunt interpretate de Angela Similea, iar piesele 4, 6, 8, 9 sunt interpretat de Marius Țeicu.

Lista de piese de pe casetă

Piesele 1 2, 3, 5, 6, 8, 9, 12 sunt interpretate de Angela Similea, iar piesele 4, 7, 10, 11 sunt interpretate de Marius Țeicu.

Referințe

Albume de Angela Similea
Albume din 1987
Albume din 1988
Albume de muzică ușoară
Discuri Electrecord LP (30 cm)
Casete audio Electrecord
Discuri Electrecord cu muzică de divertisment

Nu-mi lua iubirea