Umut Bulut (d. 15 Mart 1983, Kayseri), 2. Lig takımlarından Sarıyer'de forma giyen ve forvet mevkiinde oynayan Türk millî futbolcudur.

Türkiye Süper Lig'de attığı 163 golle, Türk futbol tarihinde en fazla gol atan 9. futbolcudur.

Kulüp kariyeri

İlk yılları
Umut Bulut, 1983 yılında dört çocuklu bir ailenin son çocuğu olarak Kayseri'de doğdu. Bir yaşındayken ailesiyle birlikte Ankara'ya yerleşti. Futbola 11 yaşında Petrol Ofisi GSK'da başladı. 17 yaşında A Takıma yükseldi ve 3. Lig'de futbol oynamaya başladı. İlk resmi profesyonel maçına 17 Mayıs 2000'de Eskişehir Şekerspor karşısında çıktı. Petrolofisi SK'da 28 maça çıkıp 5 gol attıktan sonra 2001-02 sezonu başında 18 yaşındayken Ersun Yanal yönetimindeki MKE Ankaragücü'ne 15 milyonTL karşılığında transfer oldu.

Ankaragücü'ndeki ilk sezonunda sadece bir maçta görev aldı ve ertesi sezon kiralık olarak İnegölspor'a gönderildi. Ankaragücü'ne döndükten sonra dönemin teknik direktörü Rıza Çalımbay tarafından kendisine düzenli olarak forma şansı verildi. Başkent ekibinde ilk lig maçına 30 Mart 2002'de Gaziantepspor ile oynanan maçta çıkarken, ilk lig golünü 27 Eylül 2003 tarihinde İstanbulspor'a attı.

Trabzonspor, golcü futbolcusu Fatih Tekke'nin takımdan ayrılması durumunda hücumda sıkıntı yaşamamak için 10 Haziran 2006'da Umut'la dört yıllık sözleşme imzaladı. Umut yeni takımında daha önce Hami Mandıralı'nın giydiği 10 numaralı formanın yeni sahibi oldu. İlk lig maçına 5 Ağustos 2006 tarihinde Kayserispor karşısında çıkarken, ilk golünü bir hafta sonraki 1-1 biten Manisaspor maçında attı. Daha sonra verdiği bir röportajında bu golünü Trabzonspor'a geldiğinden bu yana attığı en önemli gol olarak belirtti. Takımının UEFA Kupası 1. tur ilk maçında oyuna sonradan girerek son anlarda attığı golle bordo-mavili ekibin turu geçme ümitlerini artırdı. Bordo-mavili takımdaki ilk dönemlerinde fazla forma şansı bulamayan Umut, daha sonra kadroya girmeyi başardı ve ligin ilk yarısında takımı adına 5 gol kaydetti. Gösterdiği performansla sezon sonunda kariyerinde ilk kez millî takıma çağrıldı. Trabzonspor'daki ilk sezonunda 2203 dakika oynayıp, 31 maçta 25 gole imza attı.

2007-08 sezonunda Ersen Martin ve Gökdeniz Karadeniz gibi önemli futbolcuların takımdan ayrılmasıyla takımının gol yükünü tek başına çekmesine karşın ligde 15 gol attı. Aynı sezon 15. haftada Gaziantepspor ile oynanan maçın 16. saniyesinde fileleri havalandırarak, o sezonun en erken golünü atan futbolcusu unvanını aldı. Yine bu golle Turkcell Süper Lig tarihinde en erken golü atan üçüncü futbolcu olarak lig tarihine geçti. Ligin ikinci yarısındaki ilk maçta Sivasspor'la resmi kayıtlara göre -25 derecede oynanan maçta kulaklarını kaybetme tehlikesi yaşadı. Daha sonra yapılan açıklamalarda futbolcunun kulaklarında, buz ısırması vakasının yaşandığı belirtildi. Umut, sezon sonunda 2740 dakika ile takımının en fazla oynayanı ve 14 golle en golcü futbolcusu olurken, takımının skor yükünü tek başına sırtladığı için Bordomavi.net adlı taraftar sitesi tarafından Cemil Usta Özel Ödülüne layık görüldü.

2007-08 sezonunda takımının hücum hattını tek başına sırtlayan Umut Bulut, ertesi sezon daha önce Petrol Ofisi GSK'da beraber oynadığı Gökhan Ünal'ın transfer edilmesiyle biraz olsun rahatladı. Sezona kötü bir başlangıç yapıp, ilk dört haftada gol atma başarısı gösteremedi. Yeni sezondaki ilk golünü ligin beşinci haftasındaki Antalyaspor ile oynanan ve 3-2 kazanılan müsabakada attı. 6 Şubat 2009'da eski takımı Ankaragücü ile oynanan maçın 90. dakikasında attığı kafa golüyle takımının şampiyonluk yarışını devam ettirmesini sağladı. Özellikle kaçırdığı gol pozisyonları nedeniyle sıkça eleştirilse de sezon sonunda bir önceki sezon olduğu gibi yine 33 maçta 14 gole imza attı.

2009-10 sezonu

2009-10 sezonuna kötü bir başlangıç yapan Umut, sezon öncesindeki Hollanda kampında dahi gol atma becerisi gösteremedi. Ligin ilk dört haftasında Gökhan Ünal'ın sakat olması nedeniyle tek forvet olarak oynadı, ancak bu maçlarda gol atamadı. Nihayet 13 Eylül 2009'da İstanbul Büyükşehir Belediyespor ile oynanan ve 6-1 kazanılan maçta 3 gol atarak yedi maç sonra suskunluğunu bozdu. Bir sonraki haftayı da boş geçmeyen Umut, daha sonra haftalar süren gol orucuna girdi. Başarılı futbolcu, takım kaptanı Egemen'in kaybedilen Kasımpaşa SK karşılaşmasının ardından takım kaptanlığından alınmasından sonra 14. haftadaki Eskişehirspor maçına sportif direktör Ünal Karaman ve takım arkadaşlarının ortak kararıyla ilk kez kaptan olarak çıktı. Bu maçtan üç gün sonra yeni teknik direktör Şenol Güneş'in önerisi ve yönetim kurulunun onayıyla takımın ikinci kaptanlığına getirildi. Umut, ertesi hafta 3-0 kazanılan Ankaragücü müsabakasında hep takımının maçtaki ilk golünü attı hem de ligde sekiz hafta sonra golle tanıştı. Sezonun ilk yarısında 17 resmi maçta sadece 4 gol atabilen golcü futbolcu, oynadığı futbolla da vasatı aşamadı. Devre arasında ailevî sorunlar da yaşamasına rağmen takımının Antalya kampındaki hırsıyla dikkat çekti. 9 Ocak 2010 tarihli Türkiye Kupası ikinci maçında Spor-Toto 2. Lig'de grubunda son sırada yer alan Denizli Belediyespor'a karşı 6-0 kazanılan maçta üç gol atarak üçleme (hat trick) yaptı. Beş gün sonra da Ankaragücü ile oynanan ve 2-0 kazanılan kupanın üçüncü haftasındaki maçta eski kulübüne karşı bordo-mavililerin ilk golünü attı. 24 Ocak 2010'da Sivasspor'la oynanan ikinci yarının ilk maçında sayısız gol pozisyonu kaçırmasına rağmen iki gol birden atarak takımının galibiyetinde önemli rol oynadı. 2010 yılında adeta yeniden doğan Umut'a, sezon sonunda bitecek olan sözleşmesi için yönetim kurulu tarafından, ön bir transfer görüşmesi yapıldı. Takımda kalmak istediğini belirten Umut'la sezon sonunda tekrar görüşme yapılması konusunda anlaşıldı. Ligin 20. haftasında İstanbul'da oynanan müsabakada Manisaspor ağlarına iki gol birden göndererek, maçta attığı ilk golüyle birlikte Trabzonspor formasıyla ligde 50. golüne ulaştı. Ertesi hafta bordo-mavililerin uzun süre yenik sürdürdüğü deplasmandaki zorlu Bursaspor maçının 88. dakikasında beraberlik golünü atarak, takımının 2010 yılı içinde oynadığı 9 resmi maçtaki yenilmezlik serisini devam ettirdi. 2010 Şubat'ında özellikle attığı gollerle birlikte çok iyi performans gösteren Umut Bulut, ilk kez düzenlenen TrabzonCell Ayın Futbolcusu yarışmasında 5 Mart 2010 tarihine kadar gönderilen SMS'lerin sonucunda TrabzonCell aboneleri tarafından şubat ayının en iyi futbolcusu seçildi. Türkiye Kupası yarı final 1. maçında Antalyaspor'a karşı attığı golle takımının finale çıkmasında büyük rol oynayan başarılı forvet, sezonun son golünü attığı Kasımpaşa maçında özellikle partneri Teófilo Gutiérrez'e atmadığı paslar nedeniyle taraftarın protestolarına maruz kaldı. Ertesi hafta oynanan Eskişehirspor maçının 26. dakikasında sarı kart gören Umut, aynı dakikada rakibine attığı dirsek nedeniyle kırmızı kart görerek takımını 10 kişi bıraktı. 5 Mayıs 2010 tarihinde Şanlıurfa'da Fenerbahçe ile oynanan Türkiye Kupası final maçında takımı mağlupken attığı beraberlik golüyle bordo-mavilileri ateşleyen Umut, kupanın kazanılmasında büyük pay sahibi oldu. Kariyerinde ilk kez bir kupa sevinci yaşayan Umut Bulut, kupada attığı 7 golle Arif Çoban ile birlikte gol krallığını paylaştı. Ligdeki son iki maçta ise gol atamazken sezonu 31 maç 11 gollük istatistikle kapattı. Ayrıca takımın en çok forma giyen futbolcusu olurken hükmen kazanılan Ankaraspor maçları ve kırmızı kart cezalısı olduğu Ankaragücü maçı hariç tüm maçlarda forma giydi. Yine bordo-mavililerin sezon boyunca gördüğü tek kırmızı kartı da kendisi gördü. Umut'un biten sözleşmesinin 21 Mayıs 2010 tarihinde 3 yıl daha uzatıldığı açıklandı.

2010-11 sezonu
Umut, sezon başında Bursaspor ile oynanan ve 3-0 kazanılan Türkiye Süper Kupası finalinde yedek olmasına rağmen şans bulamadı. Ligin ilk iki haftasında ise oyuna sonradan dahil olan başarılı forvet, Liverpool ile oynanan Avrupa Ligi rövanş karşılaşmasından önce Mehmet Ali Yılmaz Tesisleri'nde kendisini transfer etmek isteyen Toulouse FC kulübünün yetkilileriyle yaptığı görüşme nedeniyle Şenol Güneş tarafından kadro dışı bırakıldı. Toulouse'un Umut için 3 milyon euro teklif etmesine karşın Trabzonspor 3,5 milyon euro talep etti. Ancak Şenol Güneş'in transfere izin vermemesinin ardından Umut, bordo-mavili takımda kaldı. Üç gün sonra da Antalyaspor maçında ilk on birde sahaya çıkıp 90 dakika sahada kaldı. 2006 yılında transfer olduğu Trabzonspor'da en kötü başlangıcını bu sezonda yapan Umut, çıktığı ilk 6 maçta golle tanışamadı. Nihayet ilk golünü iki gol birden attığı 7-0 kazanılan sekizinci haftadaki Kasımpaşa maçında kaydetti. Sonraki iki haftayı da boş geçmeyen başarılı forvet, 7 Kasım'da oynanan ve 2-0 kazanılan Galatasaray maçında takımının iki golünü de kendisi attı. Üç hafta sonra yine aynı skorla biten Bucaspor maçında ise bordo-mavili forma altında 61. golüne imza attı. 2 Nisan 2011 tarihinde Konyaspor ile oynanan Süper Lig karşılaşmasında Burak Yılmaz'ın ona verdiği gol pası (asist) ile golü atıp Süper Lig'deki gol sayısını 100'e çıkartarak 100'ler kulübü'ne girmeyi başarma onuruna sahip oldu.

Toulouse FC

28 Haziran 2011 tarihinde Fransa'nın Toulouse FC kulübüne 3,8 Milyon Euro bonservis karşılığında transfer oldu. Temmuz 2011'de Girondins de Bordeaux ile oynanan hazırlık maçında futbol karakterinin en önemli parçası olan şok presin ardından kaleciden kazandığı topu rakip filelere göndererek ilk golünü attı. Umut Bulut, ligdeki ilk maçında ise Ajaccio karşısına çıktı. Bir hafta sonra 13 Ağustos 2011'de Dijon FCO deplasmanında Ligue 1 kariyerindeki ilk gol sevincini yaşayan millî oyuncu, sekizinci haftada Nancy (1-0) ve 17. haftada Evian (2-1) maçında galibiyeti getiren golleri attı. Umut Bulut, ligdeki diğer iki golünü ise Lyon'a karşı buldu. Özellikle Stade de Gerland'daki olağanüstü golü, sezonun en unutulmaz anlarından biri olarak kayıtlara geçti. 2012-2013 sezonu öncesinde Türkiye millî futbol takımının Lizbon'da Portekiz ile yapılan hazırlık maçında şans bulan oyuncu bu maçta 2 gol atarak Metin Oktay ve Lefter Küçükanyonyadis'in ardından yaklaşık 40 sene sonra Portekiz'e galibiyet gollerini atan ilk futbolcu oldu ve Lig TV tarafından Maçın adamı seçildi. Bu performansının ardından birçok takımın dikkatini çeken Umut, A mili takımdan eski hocası Fatih Terim'in çalıştırdığı Galatasaray'a transfer oldu.

Galatasaray

2012-2013

12 Haziran 2012 tarihinde Galatasaray Spor Kulübü resmi internet sitesinden yaptığı açıklamada Toulouse FC oyuncularından Umut Bulut ile görüşmelere başlanmıştır ifadelerine yer verdi. Bir süre görüşmelerin devam etmesinin ardından Umut Bulut 26 Haziran 2012 tarihinde Abdürrahim Albayrak'ın ofisine geldi ve sözleşmeyi imzaladı. Aynı gün öğle saatlerinde Galatasaray Resmi İnternet sitesinden yapılan açıklamada Toulouse FC profesyonel futbolcularından Umut Bulut'un 2012-2013 sezonunda geçici transferi için kulübü ile anlaşma sağlanmıştır. Buna göre, futbolcuya 2012-2013 futbol sezonunda 1.250.000 EUR sabit transfer ücreti ve 10.000 EUR maç başı ücreti ödenecektir. açıklamalarına yer verildi. Ayrıca Umut Bulut, Colin Kâzım Richards, Johan Elmander ve Dany Nounkeu'nün ardından Toulouse'da forma giyip Galatasaray'a transfer olan 4.futbolcu oldu. Umut Galatasaray formasını ilk defa SV Kirchbichl maçında oyuna sonradan dahil olarak giydi. Umut bu maçta 18 numaralı formayı giydi.Ayrıca Umut bu maçta G.Saray formasıyla ilk golünü kaydetti. Ve bu golün ardından bir gol daha attı. Umut Bulut'un gol kaydettiği maçı Galatasaray 11-0'lık farklı bir skorla kazandı. 27 Temmuz tarihinde de Konyaspor hazırlık maçında şans bulan Umut, bu maçta hat-trick yapmış ve takımın 6-1 galip gelmesinde büyük pay sahibi olmuştur. Ayrıca Umut Bulut Galatasaray'ın Stadı Türk Telekom Arena'daki ilk golünü 8 Ağustos 2012'de Fiorentina ağlarına gönderdi. İlk resmi maçı Süper Kupa maçı olmuştur.Ezeli rakip Fenerbahçe ile oynanan bu Süper kupa maçında ise maçın ilk iki golünü atarak takımının 3-2 galip gelmesini sağlamış, ayrıca birde penaltı kazandırmıştır. Umut maçın sonunda Gazeteciler tarafından maçın adamı seçilmiştir. Süper Lig'de ilk gollerini Galatasaray'ın Kasımpaşa'yı 2-1 mağlup ettiği maçta atmıştır. 26 Ağustos günü oynanan Galatasaray-Beşiktaş derbisiyle 3.resmi maçında 5.golüne ulaştı.Fakat maç 3-3 beraberlik ile sona erdi. Umut Bulut 2 Eylül 2012 tarihinde Bursaspor ağlarına golü atarken, Galatasaray maçı 3-2 kazanarak lig tarihindeki 1000.galibiyetini aldı. Umut bir sonraki golünü ise 15 Eylül 2012'de Antalyaspor ağlarına yolladı ve ilk 4 haftada 5 gol atarak Saşa İliç'in rekorunu egale etti. Umut kariyerindeki ilk Şampiyonlar ligi golünü ise Galatasaray'ın deplasmanda Schalke'yi 3-2 mağlup ettiği maçın 90+3. dakikasında attı. Umut 5 Mayıs 2013 günü oynanan Sivasspor maçında oyuna sonradan dahil olmuş, fakat Kırmızı kart görerek oyundan atılmıştır. Galatasaray maçın devamında 10 kişi oynasa da Şampiyonluğa ulaşmıştır. Böylelikle Umut Süper Lig'de ilk kez Şampiyonluk sevincini yaşamıştır.

2013-2014

2012-13 sezonunda Galatasaray'da kiralık olarak forma giyen Umut Bulut ile 3+1 yıllık sözleşme imzalanmıştır. 15 Temmuz 2013'te Galatasaray Resmi İnternet sitesinden yapılan açıklamada Toulouse FC profesyonel oyuncularından Umut Bulut'la 2013-2014 sezonundan başlamak üzere 3+1 futbol sezonu için anlaşmaya varılmıştır. Buna göre, futbolcunun eski kulübüne 2.700.000 EUR bonservis ücreti ödenecektir. Futbolcuya ise 2013-2014, 2014-2015, 2015-2016 ve sözleşme devam ederse 2016-2017 sezonlarının her birinde sırasıyla 1.750.000 EUR, 1.800.000 EUR, 1.850.000 EUR ve 1.850.000 EUR sabit transfer ücreti ve her bir sezonda 15.000 EUR maç başı ücreti ödenecektir. açıklamalarına yer verildi. Ayrıca Umut Bulut 15 Temmuz günü Galatasaray'ın Birmingham kampına dahil olmuştur. 2013-14 sezonuna Emirates Cup ile başlayan kadroda yer alan Bulut, Galatasaray'da ilk resmi maçına Fenerbahçe kaşrısında normal süresi 0-0 biten maçta 81. dakikada çıkan Umut, maç sonunda ise kupayı kazanan tarafta oluyordu. Süper Lig'in 2. haftasında ise kendi adına ilk maçına çıkan Umut, ilk golünü ise 17 Eylül 2013'te Real Madrid ağlarına sonrafan girdiği karşılaşmada attı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nin 2. maçı olan Juventus deplasmanında da oyuna sonradan dahil olan Bulut, maçın bitimine dakikalar kala Buffon'un koruduğu kaleye attığı gol ile takımına beraberliği getiren isim oldu. Real Madrid ve Juventus maçlarında toplam 28 dakika süre alan Umut Bulut, 2 gol atmayı başardı. Yani 14 dakikaya 1 gol sığdırdı. Şampiyonlar Ligi'nde Barcelona'nın 10 numarası Lionel Messi 30 dakikada 1 gol atarken, Real Madrid'in 7 numarası Cristiano Ronaldo 36 dakikada bir fileleri sarstı. Böylece Galatasaray'ın 9 numarası Umut, Devler Arenası'nda bu alanda zirveye çıktı. UEFA Şampiyonlar Ligi'nde bir sonraki golünü ise Real Madrid deplasmanında atan Umut, takımının 4-1 mağlup olmasına engel olamadı. Türkiye Kupası'nda ise ilk maçına Gaziantep Büyükşehir Belediyespor karşısında çıkan Bulut, 105. dakika girdiği ve penaltılara uzayan karşılaşmada penaltı kaçırsa da Galatasaray maçtan galiip geldi. Bir sonraki kupa maçında Balıkesirspor karşısında 11 başlayan Umut,  54. dakikada Bruma'nın asistini boş ağlarla buluşturdu ve Türkiye Kupası'ndaki ilk golünü attı. Sezonun ilk yarısını 4 gol ile kapatan Umut, takımıyla kampa katıldı ve Turkish Airlines Antalya Kupası'nı kazandı. 2014 yılında ilk resmi maçına ise Tokatspor karşısında çıktı. Umut Bulut 8 Şubat 2014 günü ise Eskişehirspor maçına sonradan dahil oldu ve bu maçın sonlarına doğru takımının üçüncü golünü attı ve tam 372 gün sonra Süper Lig'de gol sevinci yaşadı. 30.08.2016 tarihinde Kayserispor resmi twitter hesabından transfer olduğu açıklanmıştır.

Millî takım kariyeri

A millî takım formasını ilk kez 5 Haziran 2007'de Brezilya ile oynanan hazırlık maçında giydi. Ayrıca Türkiye U-21 formasını 21 kez giyip 3 gol atarken, Türkiye A2 millî futbol takımıyla 3 kez mücadele etti. Umut, Brezilya maçından 3,5 yıl sonra teknik direktör Guus Hiddink tarafından Hollanda maçı için millî takıma çağrıldı. Bu maça ilk 11'de başlarken 62 dakika sahada kaldı. Umut, Mayıs 2012'de Abdullah Avcı tarafından A millî takımın Salzburg kampına çağrılmış ve az da olsa forma şansı bulmuştur. Türkiye'nin Portekiz ile oynadığı maçta ilk 11 başlayan Umut Bulut, bu maçın 35.dakikasında topu Portekiz ağlarına yollamış ve Ay-yıldızlı formayla ilk golünü atmıştır. Aynı maçın 52.dakikasında Ceza sahası dışında topla buluşan Bulut, Skoru 2-0 a getirmiş ve bu maçta Penaltı kurtaran Volkan Demirel ile birlikte Maçın yıldızlarından olmuştur. Ayrıca Umut'un attığı ilk gol 1965'ten bu yana Türkiye'nin Portekiz'e attığı ilk gol olmuştur. Umut bir sonraki golünü ise 11 Eylül 2012'de Estonya'ya karşı atmıştır. 11 Ekim 2013'te Dünya Kupası Grup Eleme maçında Umut Estonya'ya bir gol daha atmıştır.

Millî takım golleri

Özel hayatı
28 Nisan 2008 tarihinde Ankara'da Esma Uzun ile evlendi.. Çift 26 Mayıs 2011 tarihinde boşanmışlardır. Umut Bulut 21 Mayıs 2013 günü ise Rus Anna Bezrurkikh ile Adile Sultan Sarayı'nda dünya evine girdi. 13 Mart 2016 tarihinde gerçekleşen Ankara saldırısında Umut Bulut'un babası Kemal Bulut saldırı sonrası yaşamını yitirdi.

Kariyer istatistikleri

Kulüp takım istatistikleri

Millî takım istatistikleri

Başarıları
Trabzonspor
 Türkiye Kupası: 2010
 Türkiye Süper Kupası: 2010

Galatasaray
 Süper Lig: 2013, 2015
 Türkiye Kupası: 2014, 2015, 2016
 Süper Kupa: 2012, 2013, 2015

Kişisel
 Türkiye Kupası Gol Kralı: 2010 (7 Gol)
 100'ler kulübü. (2 Nisan 2011'deki Konyaspor maçı itibarıyla)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Galatasaray Spor Kulübü Resmî İnternet Sitesi - Umut Bulut Profili

Yaşayan insanlar
1983 doğumlular
Kayseri doğumlu futbolcular
Türk erkek futbolcular
Türkiye A2 millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Türk gurbetçi futbolcular
Forvet futbolcular
Petrol Ofisi GSK futbolcuları
Galatasaray SK futbolcuları
MKE Ankaragücü GSK futbolcuları
İnegölspor futbolcuları
Trabzonspor futbolcuları
Toulouse FC futbolcuları
Kayserispor futbolcuları
Eyüpspor futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
Ligue 1 futbolcuları
Fransa'daki gurbetçi futbolcular
Fransa'daki Türk gurbetçiler
Süper Lig 100'ler kulübü futbolcuları
Türkiye 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 20 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Türkiye 19 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
1. Lig futbolcuları

Umut Bulut


Angela Kunoth () é uma matemática alemã, especializada na análise numérica de equações diferenciais parciais. É professora de matemática na Universidade de Colônia e editora-chefe do SIAM Journal on Numerical Analysis.

Formação e carreira
Kunoth estudou matemática na Universidade de Bielefeld a partir de 1982, onde obteve um diploma em 1990. Depois de visitar a Universidade da Carolina do Sul como bolsista do Programa Fulbright, completou um doutorado (Dr. rer. nat.) na Universidade Livre de Berlim em 1994, com a tese Multilevel Preconditioning, orientada por Wolfgang Dahmen.

Após cargos de pesquisa no SINTEF na Noruega, no Instituto Weierstrass em Berlim, na Universidade A&M do Texas e na Universidade Técnica da Renânia do Norte-Vestfália em Aachen (RWTH Aachen), tornou-se professora associada da Universidade de Bonn em 1999, obtendo a habilitação pela RWTH Aachen em 2000, com o tese de habilitação Wavelet Methods for Minimization Problems Involving Elliptic Partial Differential Equations. Foi para a Universidade de Paderborn como professora titular e catedrática de sistemas complexos em 2007, e em Paderborn atuou como diretora do instituto de matemática e vice-decana da faculdade de eletrotécnica de 2010 a 2012. Foi para a Universidade de Colônia como professora e catedrática de matemática em 2013.

Livro
Kunoth é autora da monografia Wavelet Methods — Elliptic Boundary Value Problems and Control Problems (Springer, 2001), uma versão em livro de sua tese de habilitação.

Referências

Ligações externas
Página pessoal

Professores da Universidade de Bonn
Professores da Universidade de Paderborn
Professores da Universidade de Colônia
Matemáticas da Alemanha
Matemáticos da Alemanha do século XX
Alunos da Universidade de Bielefeld
Alunos da Universidade Livre de Berlim
Alemãs do século XX
Pessoas vivas

Angela Kunoth


بقدر ما تحمل النفوس، مسلسل كويتي درامي من 30 حلقة، كتبه سليمان الياسين وأخرجه غافل فاضل، قام ببطولته سعاد عبد الله، سليمان الياسين، أحلام محمد، فرح علي، عبد الإمام عبد الله، عبد العزيز الحداد، سمية الخنة، وهو من إنتاج سنة 2001.

المراجع

مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 2001

بقدر ما تحمل النفوس (مسلسل)


Florina ya da Filorina (Yunanca'da aynı şekilde: Φλώρινα Florina,   Lerin), Yunanistan'ın Batı Makedonya bölgesinde, aynı adı taşıyan ilin (nomos) merkezi olan küçük bir şehirdir (2001 nüfusu 16.771).

Tarihçe
Manastır Vilayet ve Sancağı'na bağlı bir kaza merkeziydi. 1387 yılında Osmanlı idaresine girdi. 1912 Balkan Savaşı sırasında önce Sırpların, sonra da Yunanların eline geçti. Osmanlı yönetimi döneminde Kasabada 1274 hane ve 9154 nüfus vardı. Florina kazasına, Rudnik, Nevaska ve Veştran nahiyeleriyle 76 köy bağlıydı. 1906 – 1908 yılları arasında Florina'da kaymakamlık yapan Hasan Tahsin Uzer geniş çaplı bir imar faaliyetine girişmişti. Bu dönemde Uzer tarafından, askeri hastane, hükûmet konağı, Jandarma tabur dairesi, cezaevi, posta ve telgrafhane ile biri kızlar için olmak üzere sanat okulları inşa ettirmiştir. Osmanlı döneminden günümüze, Gazi Evrenos Bey'in oğlu Yakup Bey'in yaptırdığı caminin minare kaidesi, bir hamam, hükümet konağı ve Florina Çayı boyunca sıralanmış Gazi (Gazi Yakup) Mahallesi'nde bazı eski evler kalmıştır. Bazıları restore edilmiş, bazıları da restore edilmeyi beklemektedir. Osmanlı yönetimi döneminde ahalisi Müslüman ve Hristiyan olarak 30.000 kişiydi. Tren hattının inşasından sonra kasabada büyük gelişmeler olmuştur. Florinalı mübadiller çoğunlukla Ege Bölgesi'ne iskân edilmişlerdir.

Florina adının "yeşil" anlamına gelen Yunanca chloron kelimesinden türetildiği söylenmekte ve bu kelime Kuzey Yunanistan'ın bazı bölgelerinde Floron şeklinde telaffuz edilmektedir. Osmanlılar şehrin etrafındaki düzlüğe, bölgenin bol ve koyu yeşil bitki örtüsüne işaret etmek üzere Floran'ın karşılığı olarak Yeşilova adını verdiler. Slavca ismi Lerin de yine eski Yunanca adına dayanmaktadır.

Çömlek parçaları ve diğer seramik kalıntıları, bugünkü kasabanın güney kenarında bulunan ve üzerinde St. Haralampi Kalesi'nin yer aldığı tepenin tarih öncesi dönemlerde iskâna açık olduğunu gösterir. Bu tepede İllirya'ya (Illyria) giden yolu kontrol etmek için yapılmış bir Makedon sınır kalesinin bulunduğu sanılmaktadır. Ayrıca burada, Büyük İskender'in babası Makedonya Kralı Philippus devrinden (M.Ö. 359-336) kalma bir mezarlık ortaya çıkarılmıştır. Bizans döneminde ise burası müstahkem küçük bir kasaba durumundaydı. Bu devrelere ait şehir surlarının kalıntıları bugüne ulaşmıştır.

XIV. yüzyılın ortalarından itibaren Bizans idaresinden çıkan Florina bölgesi bir süre Sırp İmparatorluğu'na tâbi oldu. Sırp Çarı Duşan'ın 1355'te ölümünden sonra Radoslav Hlapen'in küçük Sırp devleti sınırları içinde kaldı. Bu sırada bölge Osmanlı akıncılarının hücumuna uğradı ve 1387 yılı civarında Hlapen'e bağlı Karaferye (Verroia) ve Vodina ile (Edessa) birlikte Osmanlılar'ın eline geçti. Kaynaklarda herhangi bir bilgi bulunmamakla birlikte kale büyük bir ihtimalle Gazi Evrenos Bey tarafından fethedilmiştir.

Osmanlı hâkimiyetine girdikten sonra bir kaza merkezi ve İslâm şehri haline gelen Florina hakkındaki en eski bilgi 1481 tarihli Tahrir Defteri'nde yer alır (BA, TD, nr. 16 m, s. 478-481). Buna göre Florina, 260 köye sahip bir kadılık merkezi olup buraya bağlı bütün yerleşim birimleri ve kaza halkı Makedon-Slav adları ile kaydedilmişti. Doğudaki büyük ovada toplam doksan dört hânelik yedi küçük Türk köyü bulunmaktaydı. Türkler'in buraya II. Murad zamanında geldikleri tahmin edilmektedir. Florina merkezinde ise kırk hânelik bir Müslüman cemaatinin yanı sıra 185 hânelik bir Hristiyan cemaati vardı. Bu rakamlara göre toplam 1000 civarındaki nüfusun % 18'ini Müslümanlar oluşturuyordu. XVI. yüzyılda nüfusta artış meydana geldi. 1528'de 117 Müslüman, 207 Hristiyan hâne (yaklaşık 1600 kişi) varken 1570'te bu sayı 175 Müslüman, 195 Hristiyan hâneye (yaklaşık 1900 kişi) ulaştı. Rakamlardan anlaşıldığına göre Müslüman nüfusunda XVI. yüzyıl boyunca sürekli bir artış olmuşsa da Hristiyan nüfusu kasabadaki ağırlığını korumuştur.

Yunan kaynaklarına göre Florina'nın İslâmî karakteri 1800'lere kadar devam etti. Arnavutlar'ın kuzeyden gelerek gelişmekte olan Vlach (Ulah) dağ kasabaları Voskopoye, Vitkuk ve Linotopi'yi yerle bir etmeleriyle durum değişti. Vlach Hristiyan nüfusunun bir kısmı Florina'ya yerleşti. Bölgeyi ziyaret eden Fransız seyyahı François Pouqueville'nin 1815'te yazdıklarına göre Florina'da çoğunluğu Türkler'e ait olan 700 hâne ve zengin bir pazar vardı. XIX. yüzyıl boyunca şehrin Makedon-Bulgar nüfusu hızlı bir şekilde arttı ve Vlachlar'ın bir kısmı da asimile oldu. Gustav Weigand'ın 1890'larda verdiği yaklaşık rakamlara göre Florina'nın nüfusu 4000 Türk, 2000 Bulgar ve 100 Vlach'tan oluşuyordu. 1310 (1892) tarihli Manastır Vilâyeti Salnâmesi'ne göre Florina'nın toplam nüfusu 9156 idi. Daha güvenilir ve daha ayrıntılı olan Vasil Kançev'in 1900 yılına ait istatistiklerinde ise nüfusun 5000'i Türk, 2820'si Bulgar, 1600'ü Çingene, 200'ü müslüman Arnavut, 100'ü Hristiyan Arnavut, 84'ü Vlach ve 20'si yahudi olarak gösterilmektedir.

XIX. yüzyılın sonlarında ve XX. yüzyılın başında Florina ve çevresi Yunanlar, Bulgarlar, Sırplar ve Vlachlar arasında, Makedonya'nın parçalanması ve kendi topraklarına katılması amacıyla yapılan yoğun çatışmalara sahne oldu. Bu savaşlarda Türk olan çiftlik sahipleri kendilerini Helenleştirmeye çalışan Yunanlar'a karşı Bulgarlar'ı tuttular ve maiyetlerindeki çiftçileri Bulgar okulları ve kiliselerine gönderdiler.

I. Balkan Savaşı sırasında Sırp ordusu Florina'yı ele geçirdi (21 Kasım 1912); ancak Sırplar kısa bir süre sonra şehri Yunanlar tarafından alınan Gevgili (Gjevgjili) tren istasyonuyla değiştirdiler. Yeni sınır şehrin 15 km. doğusundaydı. Balkan savaşları ile I. Dünya Savaşı esnasında ve sonrasında Florina ve çevresindeki müslümanlar bölgeden ayrıldılar, bir kısmı da Türkiye'ye göç etti (1900'de 60.025 olan Florina nüfusunun % 27'si müslümandı). Makedonca-Bulgarca konuşan Hristiyanların birçoğu Sırp veya Bulgarlar'ın kontrolündeki topraklara yerleşti. Manastır ve çevresindeki Helenleştirilmiş Vlachlar Yunan idaresindeki bölgelere geçtiler. 1923 Lozan Antlaşması'ndan sonra Anadolu'dan gelen birçok Rum Florina'daki boş evlere yerleştirildi. Bu tarihten itibaren Florina büyük çoğunluğunu Yunanlar'ın teşkil ettiği bir şehir haline geldi. Savaşlar sırasında ve daha sonra İslâmî yapılar yıkıldı. 1959'da burada son derece bakımsız iki cami vardı; 1976'ya kadar ise sadece küçük bir hamam ayakta kalabildi.

Coğrafya
Deniz seviyesinden 660 m. yükseklikte Manastır'ın (Bitola) 30 km. güneyinde, Vardar nehrine kavuşan Karasu çayının Nerçoka (Peristeri) dağlarından geçtiği yerdeki dar geçide yakın bir alanda kurulmuştur. Pelagonia ovasından Arnavutluk'a doğru giden önemli bir yolu kontrol altında tutacak bir konuma sahiptir.

Florina Yunanistan'ın kuzeyindedir. Florina kenti, günümüzde Yunanistan'ın Batı Makedonya Bölgesine bağlı bir il (Nomos) statüsündedir.

Florina'yı gezen Evliya Çelebi şu bilgileri vermektedir:

"Şehir, geniş bir vadi içinde kurulmuş olup, o kadar gelişmiş değildir. Altı mahallesi vardır. Tekke Mahallesi, Kara Ahmed Ağa Mahallesi ve Şeyh Mahallesi meşhurdur. Binbeşyüz  kiremit ile örtülü, bağ ve bahçeli, kâgir bina evleri var, ama seyrektir. Bunlardan Kara Ahmed Ağa, Bostancı Mehmed Ağa ve Şeyhi Efendi Sarayları mâmûrdur. On yedi mihrabı vardır. Çarşı içindeki caminin cemaati boldur. Kara Ahmed Ağa hânesinin yolu üzerindeki cami de ferâhtır. Üç aded medresesi, bir Halvetî Tekkesi vardır. Sıbyan mektebi yedi adettir. Bunlardan hayır sahibi Kara Ahmed Mektebi büyük olup, evkâfı yoktur; iki aded hamamı vardır, çarşı içindeki hamamın çok eski olduğunu söylerler. İki aded büyük hanı, yüz kadar dükkânı olup, her esnaftan bulunur. Bedestanı yoktur. Buranın da kebabı meşhurdur. Öknarlı gömlek bezi de beğenilir" (V, 1966, s.395-396).

Nüfus
2001 yılında Florina nüfusu 16.771'di. Bugün burası 12.000 nüfuslu bir kasaba durumundadır.

Belediye Başkanı
2002'den beri Stefanos Papanastasiu belediye başkanıdır. O muhafazakâr Yeni Demokrasi'nin adayı.

Ünlü kişiler
Florina bazı meşhur Türk şair ve yazarlarının doğum yeridir. 1828'de ölen ve geride tefsir, mantık ve tıp dalında on iki eser bırakan Mantıkî Mustafa Efendi, Nâzım Özgünay (ö. 1939) ve Necati Cumalı bunların en önde gelenleridir. Cumalı, 1976'da yayımlanan "Makedonya 1900" adlı eserinde Florina'yı anlatmaktadır.

 Necati Cumalı: Viran Dağlar, Makedonya 1900 ve Tütün Zamanı isimli kitapların yazarı Necati Cumalı Florina doğumludur.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Lozan Mübadilleri Derneği - Florina

Yunan valilik başkentleri
Yunanistan'daki şehirler

Florina


جمهورية شمال القوقاز الجبلية أو جمهورية الجبل هي جمهورية قامت في شمال القوقاز من عام 1917إلى1920 وكانت تشمل كلا من: جمهوريه داغستان والشيشان وأنغوشيا، وأوسيتيا الشمالية-ألانيا وقبردينو - بلقاريا، وأديغيا، وأبخازيا. وكانت مساحتها 70000 كيلومتر مربع، وكانت عاصمتها مدينة باطوم (جورجيا) ثم بويناكسك (داغستان) وعدد سكانها كان يبلغ إلى حوالي مليون نسمة.

وعلمها من ثلاث ألوان أفقية بالترتيب هي أسود وأخضر وأحمر.

التأسيس
في عام 1917، تم إنشاء جمهورية شمال القوقاز الجبلية في منطقة شمال القوقاز في روسيا. تأسست الجمهورية كدولة مستقلة داخل الإمبراطورية الروسية، وكان هدفها الرئيسي حماية الحقوق الثقافية والاقتصادية للأشخاص الذين يعيشون في المنطقة. كان إنشاء الجمهورية نتيجة لسلسلة من الأحداث التي بدأت مع ثورة فبراير عام 1917، عندما تنازل القيصر نيكولاس الثاني عن العرش.
تتكون جمهورية شمال القوقاز الجبلية من عدة مناطق إدارية، بما في ذلك الشيشان وداغستان وإنغوشيا وكباردينو - بلقاريا. كان يرأسها رئيس منتخب وكان لها دستورها الخاص. كان الهدف الرئيسي للجمهورية تطوير نظام اقتصادي مستقل قائم على الصناعة والزراعة، وكذلك حماية الحقوق الثقافية لمواطنيها.
استمرت الجمهورية حتى عام 1920 عندما ضمتها روسيا السوفيتية بعد حرب أهلية قصيرة. على الرغم من وجودها القصير، كان لها تأثير دائم على المنطقة. يُنظر إليه على أنه خطوة مهمة نحو الحكم الذاتي الإقليمي في روسيا وعلامة بارزة في تطوير الحكم الذاتي الإقليمي.

مراجع

أنظمة حكم ما بين الحربين العالميتين
انحلالات سنة 1922 في آسيا
انحلالات سنة 1922 في أوروبا
تأسيسات سنة 1917 في آسيا
تأسيسات سنة 1917 في أوروبا
تاريخ أبخازيا
تاريخ الشيشان
تاريخ داغستان
تاريخ شمال القوقاز
جمهوريات سابقة
جمهوريات ما بعد الإمبراطورية الروسية
دول وأقاليم انحلت في 1920
دول وأقاليم انحلت في 1921
دول وأقاليم انحلت في 1922
دول وأقاليم أسست في 1917
شركس
قبردينو - بلقاريا
كراي ستافروبول
كيانات سياسية منحلة ما بين الحربين العالميتين
منظمات مناهضة للشيوعية

جمهورية شمال القوقاز الجبلية


Primorske novine (1916. – 1922.) povijesne su riječke novine. Počele su izlaziti 1916. godine u jeku Prvog svjetskog rata u vlastitoj tiskari u Sušaku. Iz te je tiskare nakon zabrane "Riečkog novog lista" dio tiskarskih strojeva prenesen u Sušak, pa je sušačka tiskara u Strossmayerovoj ulici postala sposobna za proizvodnju svih vrsta novina.

Izlazile su svaki dan osim ponedjeljkom. Donosile su, uz političke tuzemne i inozemne vijesti, zasebno i gospodarske. Objavljivale su puno vrijednih kulturnih priloga, posebice u božićnim i uskršnjim brojevima. Urednici su bili (uz ostale) P. Ljubić, Fr. Kučinić i M. Banić, a neki od suradnika Matija Mažić, Nikola Polić, dr. Antun Barac, dr. Mato Dvorničić, Viktor Car Emin i dr. Andrija Rački.

Kao nestranačko glasilo (željele su biti "izvan svakog strančarstva") preživjele su i slom Austro-Ugarske Monarhije i privremenu talijansku okupaciju Sušaka poslije Prvoga svjetskog rata te izlazile do 1922. godine.

U Sveučilišnoj knjižnici u Rijeci, uz ostale, čuvaju se i ove povijesne riječke novine, a iako fond nije potpun, u cijelosti je digitaliziran.

Izvori

Vanjske poveznice

Hrvatske dnevne novine
Riječki tisak

Primorske novine


Athlon 64 Fx, AMD firmasının çıkardığı, piyasada yer alan tek çekirdekli ve en kuvvetli mikroişlemcisi. Günümüzde kullanılan 32 Bit uygulamalar ile birlikte yeni nesil 64Bit uygulamaları da desteklemektedir. İstisnai durum harici Dual Core mimarisini kullanır. Bunun yanında AMD'nin geliştirdiği, mikroişlemciye yük binmeyen zamanlarda daha sessiz ve serin çalışmasını sağlayan Cool&Quiet teknolojisini de destekler. En performanslı modeli Fx-74 modelidir. AMD'nin Intel'e ciddi olarak rakip olduğu ve performans olarak birçok Intel mikroişlemcisini geride bırakan bir CPU'dur. Oyun ve şirket uygulamalarında üstün performans sergiler. Sse, Sse2, Mmx, Mmx2, 3dNow, plus komut setleri yanında hem i386 standart mimarisini hem de AMD64 mimarisini destekler ve AMD64 komut seti ve mimarisi lisansı için Intel, AMD şirketine telif ödemektedir.

Athlon 64 FX modelleri

Sledgehammer (130 nm SOI)
 CPU-Stepping: C0, CG
 L1-Cache: 64 + 64 KB (Data + Instructions)
 L2-Cache: 1024 KB, tamhız
 MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, AMD64
 Socket 940, 800 MHz HyperTransport (HT800)
 Kayıtlı DDR-SDRAM gerekir
 VCore: 1.50/1.55 V
 Güç (TDP): 89 Watt max
 Çıkış: 23 Eylül 2003
 Saathızı: 2200 MHz (FX-51, C0), 2400 MHz (FX-53, C0 and CG)

Clawhammer (130 nm SOI)
 CPU-Stepping: CG
 L1-Cache: 64 + 64 KB (Data + Instructions)
 L2-Cache: 1024 KB, tamhız
 MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, AMD64
 Socket 939, 1000 MHz HyperTransport (HT1000)
 VCore: 1.50 V
 Güç  (TDP): 89 Watt (FX-55:104 Watt)
 Çıkış: 1 Haziran 2004
 Saat hızı: 2400 MHz (FX-53), 2600 MHz (FX-55)

San Diego (90 nm SOI)
 CPU-Stepping: E4, E6
 L1-Cache: 64 + 64 KB (Data + Instructions)
 L2-Cache: 1024 KB, tam hız
 MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, SSE3, AMD64, Cool'n'Quiet, NX Bit
 Socket 939, 1000 MHz HyperTransport (HT1000)
 VCore: 1.35 V or 1.40 V
 Güç (TDP): 104 Watt max
 Çıkış : 15 Nisan 2005
 Saat hızı: 2600 MHz (FX-55), 2800 MHz (FX-57)

Toledo (90 nm SOI)
Çift Çekirde CPU
 CPU-Stepping: E6
 L1-Cache: 64 + 64 KB (Data + Instructions), çekirdek başına
 L2-Cache: 1024 KB tam hız, çekirdek başına
 MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, SSE3, AMD64, Cool'n'Quiet, NX Bit
 Socket 939, 1000 MHz HyperTransport (HT1000)
 VCore: 1.30 V - 1.35 V
 Güç (TDP): 110 Watt max
 Çıkış: 10 Ocak 2006
 Saat hızı: 2600 MHz (FX-60)
 Clockrate: 2600 MHz (FX-60)

Windsor (90 nm SOI)
Çift Çekirdek CPU
 CPU-Stepping: F2, F3
 L1-Cache: 64 + 64 KB (Data + Instructions), çekirdek başına
 L2-Cache: 512 - 1024 KB fullspeed, per core
 MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, SSE3, AMD64, Cool'n'Quiet, NX Bit, AMD-V
 Socket AM2, 1000 MHz HyperTransport (HT1000)
 VCore: 1.30 V - 1.40 V
 Güç (TDP): 125 Watt max
 Çıkış: 23 Mayıs 2006
 Saat hızı: 2800 MHz (FX-62)

Windsor (90 nm SOI) - Quad FX platform
Çift Çekirdek,Çift CPU (toplam 4 çekirdek)
 CPU-Stepping: F3
 L1-Cache: 64 + 64 KB (Data + Instructions), çekirdek başına
 L2-Cache: 1024 KB tam hız, çekirdek başına
 MMX, Extended 3DNow!, SSE, SSE2, SSE3, AMD64, Cool'n'Quiet, NX Bit, AMD-V
 Socket F (1207 FX), 2000 MHz HyperTransport (HT2000)
 VCore: 1.35 V - 1.40 V
 Güç (TDP): 125 Watt max CPU Başına
 Çıkış: 30 Kasım 2006
 Clockrate: 2600 MHz (FX-70), 2800 MHz (FX-72), 3000 MHz (FX-74)

Kaynakça

Mikroişlemciler

Athlon 64 Fx


A prova do trampolim 1 m individual feminino dos saltos ornamentais no Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2022 foi realizada no dia 29 de junho, em Budapeste, na Hungria.

Calendário
Horário local (UTC+2).

Medalhistas

Resultados

Ligações externas

 Site da Federação Internacional de Natação

Eventos do Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2022

Saltos ornamentais no Campeonato Mundial de Esportes Aquáticos de 2022 - Trampolim 1 m individual feminino


Die Pfarrkirche Paternion steht am Anna-Plazotta-Platz unterhalb des Schlosses Paternion in der gleichnamigen Ortschaft. Das Patrozinium des Paternianus weist auf die Zugehörigkeit der Pfarre zum Patriarchat von Aquileja von 811 bis 1786 hin.
Die erste urkundliche Erwähnung fand die Kirche 1296. Zwischen 1330 und 1341 bestand in Paternion ein Kollegiatstift. In der Reformationszeit war die Pfarre mit Nikelsdorf und Feistritz unter einem evangelischen Prädikanten vereinigt. 1765 trug man das gotische Langhaus der Kirche ab und errichtete eine genordete Kirche unter Einbeziehung des alten Chores als Seitenkapelle.

Baubeschreibung
Das Langhaus hat ein breites Satteldach. Die Südfassade, zugleich die Hauptfassade ist durch Pilaster und geschwungene Fensterformen gegliedert, das Portal mit geradem Sturz von einem gesprengten Giebel bekrönt.
Der eingezogene Chor endet in einer halbkreisförmigen Apsis. Der westlich des Langhauses angestellte, dreigeschoßige Turm mit zweiteiligen Schallfenstern wird von einem Spitzhelm mit Segmentgiebeln bekrönt. Zwischen Turm und Chor befindet sich ein barocker Kapellenanbau mit rund verschliffenen Ecken und einem abgesetzten Dach. Im Osten des Langhauses ist die zweigeschossige, barocke Sakristei angebaut. Südlich davon steht der Chor der alten Kirche, heute Kapelle, mit drei Spitzbogenfenstern und zweistufigen Strebepfeilern, die im oberen Teil erneuert wurden. In der Nische zwischen der Sakristei und dem gotischen Chor hängt ein spätbarockes Kruzifix. An der Rückwand malte 1842 Christoph Brandstätter Maria, Johannes und Maria Magdalena sowie Jerusalem als Hintergrund. Links davon stellt er die Taufe Jesu und darüber die Auferstehung dar, rechts die Verklärung des Herrn am Berg Tabor und darüber die Christi Himmelfahrt. An der südlichen Außenmauer ist eine römerzeitliche Grabinschrift für die Einheimischen Tinco, Banana und Ambidrabus angebracht, über dem Südportal ein Weihealtar für Mithras.

Im dreijochigen Saallanghaus ruht ein Platzlgewölbe auf Pilastern. Die Joche werden durch Gurtbögen getrennt. Im breiteren Mitteljoch sind zwei Seitenkapellen querschiffartig angebaut. Der gotische Chor der alten Kirche mit Fünfachtelschluss hat ein Rippensterngewölbe mit einem runden Schlussstein mit einer gemalten Madonna mit Kind. Die Fenster mit den Darstellungen der Heiligen Josef, Johannes Ev. und Paternianus wurden Ende des 19. Jahrhunderts von Strobl und Jäger aus Brixen gefertigt. Die zwei figürlichen Glasgemälde in der gegenüberliegenden Kapelle schuf 1953 Karl Weiser zum Gedenken an Gräfin Elisabeth Foscari-Widmann-Rezzonico. Die gemauerte Empore auf vier zarten Holzsäulen ragt in der Mitte vor. Auf der Empore befindet sich eine hölzerne Sängerestrade mit einer um 1860 von Jakob Ladstätter gefertigten Orgel. Ein rundbogiger Triumphbogen mit Pilastern verbindet das Langhaus mit dem einjochigen Chor.

Wandmalereien
Die Wandmalereien aus der zweiten Hälfte des 18. Jahrhunderts wurden im 19. Jahrhundert zum Teil übermalt. Das Letzte Abendmahl im Chorgewölbe wird von vier alttestamentlichen Szenen umgeben. Das Gemälde im nördlichen Joch zeigt die Herabkunft des Heiligen Geistes. Die Verherrlichung des heiligen Paternianus im Mitteljoch ist vermutlich ein Werk des schwäbischen Malers Eustachius Gabriel. Im südlichen Joch ist eine thronende Madonna mit dem heiligen Josef dargestellt.

Einrichtung
Der in einem Chronogramm mit 1776 bezeichnete Altar gibt am Mittelbild die Glorifikation des heiligen Paternianus und am Oberbild die Marienkrönung wieder. Diese beide Bilder stammen von Anton Nierenberger. Neben dem Mittelbild stehen die Schnitzfiguren der Apostelfürsten Petrus und Paulus.

Der Rosenkranzaltar von 1715 im ehemaligen Chor birgt in der Mittelnische eine thronende Muttergottes, die von den Heiligen Dominikus und Katharina von Siena angebetet wird. Seitlich stehen die Statuen der Heiligen Benedikt und Franz von Assisi. Den Aufsatz bildet Gottvater mit Engeln.

Der Altar in der gegenüberliegenden Kapelle besteht aus Marmor mit Steinintarsien und wurde im dritten Viertel des 18. Jahrhunderts vermutlich in einer Laibacher Werkstätte gefertigt. Das Mittelbild von Anton Nierenberger mit der Darstellung des heiligen Florian wird von den Steinfiguren Petrus und Paulus flankiert.

In der Kapelle links und rechts des Hochaltars stehen neobarocke Altäre. Auf dem linken Altar steht eine plastische Kreuzigungsgruppe von Joseph Mayer, auf dem rechten die Figuren der Heiligen Josef und Norbert sowie des Kirchenheiligen Paternianus.

Der Kanzelkorb, um 1720 entstanden ist mit den Evangelisten bemalt.

Weiters besitzt die Kirche einen Taufstein von 1652, Konsolfiguren der Heiligen Josef und Joachim aus dem 18. Jahrhundert, neobarocke Konsolfiguren des Johannes Nepomuk und eines Schmerzensmannes aus der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts und eine Konsolfiguren des heiligen Paternianus vom Ende des 15. Jahrhunderts mit barocker Fassung.

Literatur
 Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 614 f.
 Barbara Neubauer-Kienzl, Wilhelm Deuter und Eduard Mahlknecht: Barock in Kärnten. Universitätsverlag Carinthia, Klagenfurt 2000, ISBN 3-85378-489-5, S. 83 und 187.

Weblinks

Kirchengebäude in Paternion
Paternion
Paternion
Baudenkmal (Kärnten)

Pfarrkirche Paternion


Rafael Ángel Calderón Fournier (born 14 March 1949) was President of Costa Rica from 1990 to 1994. He was the presidential candidate of the Social Christian Unity Party for the national elections held in February 2010, but resigned his candidacy on 5 October 2009, when he was sentenced to five years in prison for two counts of corruption.

Family life

Rafael Ángel Calderón Fournier was born in Diriamba, Nicaragua, on 14 March 1949.
His father was Rafael Ángel Calderón Guardia, who served as president from 1940 to 1944. His mother was Maria del Rosario Fournier Mora. He was born while his parents were in exile.

Calderon Fournier is married to Gloria Bejarano Almada, the daughter of Mexican physician and politician, Armando León Bejarano. They have four children: Rafael Ángel, Gloria del Carmen, María Gabriela and Marco Antonio. They also have six grandchildren: Alex, Gloria, Tomás, Felipe, Rafael Ángel and Karolina. Calderon Fournier's eldest sister, Alejandra, a trotskyist leader, died in an accident in 1979, at the age of 25.

Education

Calderon started his primary education at the Colegio Mexico, led by Marist Fathers, in Mexico City. Calderón Fournier returned to Costa Rica in 1958, when he was nine years old. Mario Echandi Jiménez (president 1958–1962) was elected that year and he allowed the return of political exiles, including former president Calderon Guardia.

He attended his secondary education at the Colegio La Salle in San José, Costa Rica. Calderón Fournier studied law at the University of Costa Rica.

Political life

Calderon Fournier was elected secretary of secondary education issues of the Partido Unificacion Nacional (PUN). At 20 he was elected President of the Youth of the PUN. Shortly after the death of his father in 1970, he was appointed to the board of the Caja Costarricense de Seguro Social. In that capacity he participated in the drafting of the new regulations of the retirement systems of the country.

He was elected congressman in 1974 and served for two consecutive terms as chairman of the Committee on Social Affairs. Among other important bills, the commission adopted the Law on Social Development and Family Allowances, which gave the country a non-contributory pension scheme, which now covers more than a hundred thousand elderly.

In 1991 he received an honorary doctorate from the University of Houston.

Born in Diriamba, Nicaragua, on 14 March 1949, son of Dr. Rafael Angel Calderon Guardia, former President of the Republic, who was in exile in that country because of the civil war in 1948. In 1958 he returned to Costa Rica, once President Mario Echandi exile lifted his father.
Quickly climbed Calderon positions within the party, which in later years became the Social Christian Unity Party. In 1982 he was a presidential candidate and was defeated by Luis Alberto Monge Alvarez. In 1986 he tries again, but is defeated again, this time by Oscar Arias Sanchez.
Without thinking twice, he throws back a presidential candidate in the 1990 elections, and was elected. Like his father, came to power at age 40 and took exactly 50 years after he had Calderon Guardia.
During his government initiated a reform of the State of Costa Rica. He promoted a liberal policy in all economic, making fiscal reforms, trade and finance that gave greater economic stability to the country.
Increased the cost of all utilities, fuel and taxes. Reduced the number of public employees, through the system of labor mobility and limited bank lending. Increased production and exports. Increased entry of international currencies. Tourism, mainly ecological, experienced an unprecedented boom, so much, which placed this activity in the first place as a producer of foreign exchange, surpassing bananas and coffee.
He converted the old Central Prison in the Children's Museum, a modern and attractive, visited daily by hundreds of children and adults. Eliminated most tax and customs exemptions industrial awards, to remove privileges and vested interests for generations. Modified public pensions to make them more fair. Cedulación enacted the indigenous and introduced reforms to the Labour Code. Inflation stabilized, liberalized and controlled the exchange rate of the dollar and revalued the currency, stocks that attracted more investments to the country.
Granted a free voucher housing that benefited low-income families, but the social sector (health, education and public safety), suffered a deterioration. Liberal economic policy was what characterized his government. It was a great president bargaining.

Main achievements of his government
Continue with housing projects.
Created the Children's Museum.
Built several parks in coordination with the City of San José.
Began labor mobility programs.
Encouraged the creation of community homes for the care of children of working mothers.
Signed the Free Trade Agreement with Mexico.
Initiated the government reform program

Involvement in corruption scandals, trial and sentence

After an alleged corruption scandal he was incarcerated in October 2004. He was released from jail and was placed under house arrest.

Calderon Fornier was accused of receiving money from the Finnish firm Instrumentarium in exchange of contracts for the firm with the Caja Costarricense del Seguro Social (CCSS). His trial started on 3 November 2008, and the hearings finished in September 2009. In spite of the charges, he officially announced his candidacy for the Presidency of Costa Rica in 2010 elections.  On 5 October 2009 Calderón was sentenced to five years in prison. He walked out of the court room and notified the press that he would appeal the sentence and that he was not running for president in order to focus on his appeal.

Calderon Fournier's co-defendants received varied sentences. Walter Reiche (an executive from Costa Rican firm Corporación Fischel) was sentenced to serve four years of prison. Eliseo Vargas García, former CEO of CCSS was sentenced to serve a five-year term in prison. Gerardo Bolaños Alpízar, a former member of the CCSS board was sentenced to three and a half years in prison; the same sentence as Juan Carlos Sánchez Arguedas, an executive of CCSS, and Marvin Barrantes, CEO of Corporación Fischel.

On 11 May 2011 Calderon Fournier's appeal was rejected by the tribunal (the so-called Sala III). The judges confirmed the previous sentence. However, they reduced the term to serve in prison from five years to three. According to the Costa Rican law, he can be expected not to serve this time in prison. Calderon's wife, Mrs. Gloria Bejarano Almada, who currently serves as a deputy at the Asamblea Legislativa (congress of the country) and who is a member of the parliament's directorate, was sentenced to pay US$70,000 to the Costa Rican government for her participation in the scandal. According to the ruling, Mrs. Bejarano Almada obtained an economic profit in the scandal. On 13 April, the Costa Rican newspaper La Nación informed that Finland's attorney general will press charges against three executives from the Finnish firm Instrumentarium. The three executives will be charged of crimes connected with corruption and fraud related to a loan of $39.5 million granted by the Finnish government to the Caja Costarricense de Seguro Social (the Costa Rican agency in charge of public hospitals) and intended to finance the purchase of medical equipment. According to the Finnish attorney general, the accused executives, who worked for Instrumentarium Medko Medical, later acquired by General Electric, distributed a total of $8.7 million to Costa Rican partners and public servants in kick-backs. The attorney general believes that the trial could begin by September, 2012 and that a sentence would be pronounced early 2013.

References

External links
Biography by CIDOB
A quick summary of Calderón's incarceration: Jurist Legal News Brief
News Update: Calderón's Release 19 October 2005: Teletica Report

1949 births
Living people
Presidents of Costa Rica
Costa Rican people of Nicaraguan descent
Costa Rican prisoners and detainees
People from Carazo Department
Social Christian Unity Party politicians
Government ministers of Costa Rica
Prisoners and detainees of Costa Rica
Costa Rican politicians convicted of crimes
Children of presidents
Foreign ministers of Costa Rica
Heads of government who were later imprisoned
Recipients of the Medal of the Oriental Republic of Uruguay
20th-century Costa Rican politicians

Rafael Ángel Calderón Fournier


Bernardo de Irigoyen es una estación ferroviaria ubicada en la localidad homónima, Departamento San Jerónimo, Provincia de Santa Fe, Argentina.

Servicios
La estación corresponde al Ferrocarril General Bartolomé Mitre de la red ferroviaria argentina.

Se encuentra actualmente sin operaciones de pasajeros, sin embargo por sus vías transitan los servicios Retiro-Cevil Pozo de la empresa estatal Trenes Argentinos Operaciones, aunque no hace parada en esta.

Hasta 2007, Trenes de Buenos Aires operaba esta estación cuando el servicio iba a Santa Fe.

Véase también
 Ramal Rosario - Tucumán del Ferrocarril Mitre
 Ramal Bernardo de Irigoyen - Santa Fe del Ferrocarril Mitre

Referencias

Bernardo de Irigoyen
Bernardo
Departamento San Jerónimo

Estación Bernardo de Irigoyen


An Kinabaluchloa in uska genus han Liliopsida. An Kinabaluchloa in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Kinabaluchloa

ca:Kinabaluchloa

Kinabaluchloa


Die Finnish International 2010 fanden vom 22. bis zum 25. April 2010 in Vantaa statt. Es war die 14. Austragung dieser internationalen Meisterschaften von Finnland im Badminton.

Medaillengewinner

Weblinks
 tournamentsoftware.com

2010
Badminton 2010
BE Circuit 2009/10
Badmintonwettbewerb in Vantaa

Finnish International 2010


Vrije Universiteit Brussel (în ), abreviat VUB, este o universitate de limbă neerlandeză care a devenit juridic independentă în 1970 prin separare pe linie lingvistică de Université libre de Bruxelles – abreviat ULB, în traducere tot Universitatea liberă din Bruxelles – fondată în 1834. Cele două universități nu folosesc denumirile lor în traducere, pentru a evita ambiguitatea.

Note

Universități din Belgia
Fondări în 1834
Fondări în 1970

Vrije Universiteit Brussel


Yoshikazu Isoda (født 27. maj 1965) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Avispa Fukuoka.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yoshikazu Isoda


Ernst Albert Karl Wilhelm Ludwig von Bodelschwingh (né le  au manoir de Velmede près de Weddinghofen et mort le  à Medebach, Sauerland) est un avocat administratif prussien et ministre d'État du royaume de Prusse.

Biographie

Origine et formation
Ernst von Bodelschwingh est issu de la famille noble de Westphalie . Ses parents sont Franz von Bodelschwingh et . Son frère Carl von Bodelschwingh est ministre prussien des Finances de 1862 à 1866.

Après avoir obtenu son diplôme d'études secondaires au , Ernst étudie à l'académie forestière ducale de Nassau à Dillenburg. Il étudie ensuite les sciences politiques et le droit à la nouvelle université Frédéric-Guillaume de Berlin.

Temps de guerre et remise des diplômes
En 1813, il participe aux guerres napoléoniennes sous le pseudonyme de « von Boden ». En tant que membre du régiment du Corps, il combat dans la bataille de Lützen, la bataille de Bautzen et la bataille de Leipzig. Il reçoit les deux classes de la croix de fer. Blessé d'une balle aux poumons lors des combats près de Freyburg, il est sauvé par  et met huit mois à se remettre. Cependant, sa santé reste en mauvaise santé à cause de cette blessure. Il poursuit ses études en 1814 à l'université Georges-Auguste de Göttingen et devient membre du Corps Guestphalia II. Nommé officier au début de la guerre en 1815, il termine la guerre comme major. Membre de la Landwehr, il est promu colonel en 1842.

Famille
Ernst von Bodelschwingh se marie le 27 juillet 1822 avec Charlotte von Diest (née le 27 novembre 1793 et morte le 27 mai 1869), fille du président du tribunal Friedrich von Diest et de Maria von Oven. Le mariage a deux filles et cinq fils, dont :

 Friederike Julie Eleonore Charlotte (née le 25 février 1826)
 , administrateur de l' (né le 9 novembre 1827 et mort le 3 avril 1890) mariée avec Clara von Hymmen (né le 11 avril 1832)
 Friedrich, pasteur, théologien protestant et fondateur de la  (né le 6 mars 1831) marié  (née le 15 avril 1835 et morte le 5 décembre 1894)
 Ernst Friedrich Eugen August (né le 31 octobre 1834 et mort le 8 mai 1863), premier-lieutenant marié en 1860 avec Elise von Stein (née le 13 septembre 1832 et morte le 10 décembre 1892)

Travaux

Début de carrière juridique
Après avoir terminé ses études, v. Bodelschwingh est avocat stagiaire et assesseur auprès des gouvernements des districts de Münster, Clèves et Arnsberg et pendant une courte période au ministère des Finances à Berlin.

Début de carrière administrative et politique
En 1822, il est nommé administrateur de l' et reste à ce poste jusqu'en 1831. Il devient ensuite  à Cologne et à peine six mois plus tard, il est président du district de Trèves.

De 1830 à 1833, il est député du  pour la circonscription de Mark. Après la convocation du parlement uni prussien, v. Bodelschwingh, en tant que commissaire royal, est responsable de la préparation et de la mise en œuvre.

En été 1834, v. Bodelschwingh est nommé par le roi Frédéric-Guillaume III haut président de la province de Rhénanie à Coblence. À 39 ans, il est l'un des plus jeunes hauts présidents de Prusse. Cette carrière est restée unique dans l'histoire administrative prussienne. Mais l'ascension de von Bodelschwingh ne s'arrête pas là.

Mandats à Berlin, départ et retour en politique
En 1842, le roi le nomme ministre des Finances, après quoi il quitte la province de Rhénanie et s'installe à Berlin avec sa famille. Après le départ du comte d'Alvensleben, von Bodelschwingh devient ministre en 1844. En 1845, il prend la charge de ministre de l'Intérieur. Cela fait de lui le plus haut ministre de Prusse. Lorsqu'il ne peut plus se réconcilier avec la politique royale et que la Révolution de Mars a lieu en 1848, il se retirz de la politique. Lui et sa famille sont retournés en Westphalie dans le domaine de leurs parents Haus Velmede à Weddinghofen. En septembre 1849, von Bodelschwingh revient en politique.

Il se présente dans la circonscription de Soest-Hamm et est élu député de la seconde chambre du parlement de l'État prussien. Il appartient à la faction libérale de droite Centrum (à ne pas confondre avec le Zentrum). Après la Révolution allemande, il siège à l'assemblée du peuple du Parlement de l'Union d'Erfurt. Il est député de la 4e circonscription de la ville de Berlin et président de la commission constitutionnelle. Jusqu'en mars 1850, il est président du conseil d'administration de l'Union.

En 1852, von Bodelschwingh est nommé président du district d'Arnsberg.

À l'âge de 59 ans, von Bodelschwingh succombe à une maladie pulmonaire lors d'un voyage d'affaires.

Ouvrages
 Ernst von Bodelschwingh: Leben des Ober-Präsidenten Freiherrn von Vincke: Nach seinen Tagebüchern bearbeitet. Berlin 1853.

Bibliographie
 Hans-Joachim Schoeps (Hg.): Briefwechsel zwischen Ernst von Bodelschwingh und Friedrich Wilhelm IV. Berlin 1968.
 Siegfried Bahne: Ernst  von Bodelschwingh – ein preußischer Staatsmann und Politiker aus Westfalen in der Zeit der Restauration, Revolution und Reaktion. Paderborn 1996 (Sonderdruck aus Westfälische Zeitschrift, 146/1996).
 Clemens Müller: Ernst von Bodelschwingh. Jahrbuch Hochsauerlandkreis 1992, S. 49–51.

 Jochen Lengemann: Das Deutsche Parlament (Erfurter Unionsparlament) von 1850. 2000, S. 86–87.
 Gothaisches genealogisches Taschenbuch der adeligen Häuser 1904. Fünfter Jahrgang, S. 114f.
 Alfred Bruns (Hrsg.), Josef Häming (Zusammenstellung): Die Abgeordneten des Westfalenparlaments 1826–1978 (= Westfälische Quellen- und Archivverzeichnisse, Band 2). Landschaftsverband Westfalen-Lippe, Münster 1978, S. 193.

Liens externes

 Ernst von Bodelschwingh in gedbas.genealogy.net

Références

Ministre prussien de l'Intérieur
Ministre prussien des Finances
Haut président de la province de Rhénanie
Président du district de Trèves
Président du district d'Arnsberg
Membre de l'assemblée du peuple de l'Union d'Erfurt
Député de la Chambre des représentants de Prusse
Député du parlement provincial de Westphalie
Militaire prussien des guerres napoléoniennes
Naissance en novembre 1794
Naissance à Bergkamen
Naissance dans le comté de La Marck
Décès en mai 1854
Décès en Rhénanie-du-Nord-Westphalie
Décès dans la province de Westphalie
Décès à 59 ans

Ernst von Bodelschwingh l'Ancien


غوس-زهيليزنيي  هي مدينة في مقاطعة ريازان أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2167 نسمة.

مدن مقاطعة ريازان

غوس-زهيليزنيي (رجازان)


Oprema informacijske tehnologije (eng. information technology equipment) je sva oprema čija je primarna funkcija unos, spremanje, prikaz, traženje, prenošenje, obrada, komutacija ili nadzor podataka i telekomunikacijskih poruka ili kombinacija tih funkcija, a može biti opremljena s jednim ili više terminala koji se obično rabe za prijenos informacija.

Vidi
Informatička tehnologija

Izvori

Računala

Oprema informacijske tehnologije


Edington is a village and civil parish in Wiltshire, England, about  east-northeast of Westbury. The village lies under the north slope of Salisbury Plain and the parish extends south onto the Plain. Its Grade I listed parish church was built for Edington Priory in the 14th century.

Tinhead is the former name of the eastern half of present-day Edington, towards Coulston along the B3098 Westbury to Market Lavington road. Tinhead is labelled on the Ordnance Survey map of 1945 but not on the 1958 map. Today the combined settlement is Edington and the name survives only in Tinhead Hill and Tinhead Lane.

Geography
Tinhead Hill, in the south of the parish at , rises to . The southernmost part of the parish is within the Salisbury Plain military training area. A stream which rises at Luccombe Bottom and flows north-east divides the parish from Bratton, then flows north-west across the parish.

Bratton Downs, a biological and geological Site of Special Scientific Interest, includes the hillside above the village.

Three miles away is the Westbury White Horse, a chalk figure on the side of Westbury Hill first recorded in the 18th century, which is visible from Westbury and much of western Wiltshire, although not from Edington.

History
Evidence of prehistoric activity includes a long barrow at Tinhead Hill.

The ancient parish had three tithings: Edington, Tinhead, and Baynton and Coulston. The parish was part of the hundred of Whorwellsdown, and is believed to hold a place in English history, for it was probably here that King Alfred the Great won a decisive battle in 878 against the Danes at the Battle of Edington (formerly known as the Battle of Ethandun).

In the year 957 the Witenagemot, or King's Council, met at Edington. The Domesday Book of 1086 records a large settlement of 67 households, held by Romsey Abbey and later known as Edington Romsey. After the establishment of Edington Priory in the mid-14th century, its manor later known as Edington Rector was created piecemeal through small purchases and gifts; the priory was also granted a manor at Tinhead.

Thomas Seymour, brother of Jane Seymour and thus uncle of the future Edward VI, acquired Romsey's lands in 1539. Edington Priory was surrendered in the same year, and in 1541 its property at Edington and Tinhead was also granted to Seymour. After his execution in 1549 the former assets of both monastic houses were granted to William Paulet, 1st Earl of Wiltshire (later Marquess of Winchester). The manors remained in the Paulet family until they were sold in 1768. In 1784 they were conveyed to Joshua Smith of Erlestoke Park, and they continued in the same ownership as Erlestoke, beginning with George Watson-Taylor MP after Smith's death in 1819. The estate was broken up and sold over several years after the death of Simon Watson-Taylor in 1902.

Another manor, which became known as Baynton, originated in the 13th century as part of Romsey Abbey's holdings. The Victoria County History traces its many owners, culminating in 1842 with the Watson-Taylors. After the manor house – near the present Upper Baynton Farm – was destroyed by fire in 1796, William Long bought a house at Coulston and renamed it Baynton House.

The Stert & Westbury Railway was built across the parish by the Great Western Railway Company, opening in 1900. A station named Edington and Bratton was half a mile (800 metres) north of Edington. The track continues in use as part of the Reading to Taunton Line but the station closed to passengers in 1952 and to goods in 1963; the station yard is a small industrial estate.

Religious sites
Edington Priory was founded in the 14th century and became a monastery of the Brothers of Penitence, or Bonshommes. Its large church, which was restored in 1888–1891 by C. E. Ponting, continues in use as the parish church of St Mary, St Katherine and All Saints. It is a Grade I listed building. The other monastery buildings were destroyed by 1579; part of a fishpond survives.

A Methodist chapel was built in 1828 and a schoolroom added in 1876; it closed in 2006.

Notable buildings
The Grade I listed house called The Priory, immediately north of the church, may incorporate parts of the monastic buildings. The property passed to the Paulets, Marquesses of Winchester after the Dissolution. Their tenants included Henry Baynton (from 1573) and Lady Anne Beauchamp (1630 to 1664); an inventory at the death of the latter listed more than 40 rooms. One range of that house remains, the rest having been demolished by a new owner, Joshua Smith of Erlestoke, in 1768. Two square projections with battlements are additions of c.1600 for the 4th Marquess. Around 1930, the porch was added and the interior was altered.

Also Grade I listed is a small 14th-century building set into the hillside over the Ladywell spring, about 400 metres south-west of the church. A conduit carried water to the monastery.

On Inmead, west of the church, are Whites Farm, a thatched late 16th-century timber-framed house; and The Grange, an 18th-century brick house with stone dressings, reputedly at one time occupied by Lavinia Fenton (1708–1760), a well-known London actress who was the mistress and then wife of Charles Powlett (or Paulet), 3rd Duke of Bolton.

The former George Inn on Tinhead Road was a coaching inn from the early 18th century, serving Salisbury–Bath coaches which ran through the village. On the other side of the road, Shore House is a much-altered timber-framed building from the late 16th century. Further down Tinhead Road, Beckett's House has two parallel ranges: the front one incorporates a timber-framed house of c.1600 and the rear range is 17th-century.

Local government
The civil parish elects a parish council. It is in the area of Wiltshire Council unitary authority, which performs all significant local government functions.

The population of the parish was 834 at the census of 1801 and 1,136 in 1841. It had fallen back to 714 in 1931 and in 1951 it was down to 579, partly due to the civil parish having been reduced in area in 1934, when an eastern strip including the hamlet of West Coulston was transferred to Coulston.

Notable people
William Edington (d. 1366), from an Edington family, became Treasurer of England and bishop of Winchester, and founded and endowed the monastery at Edington.

William Gullick, the man who designed the New South Wales Coat of Arms, was baptised here in 1858.

Amenities
The village is some six miles from the county town of Trowbridge, which, with Devizes and Westbury, provides shopping facilities. Edington has a village common and a public house, the Three Daggers. The parish church is the home of the nationally known annual Edington Music Festival.

Many children from Edington go to the primary school in the slightly larger neighbouring village of Bratton. Secondary school options include Trowbridge, Lavington, and Matravers School at Westbury. The parish had a National School, built at Tinhead in 1877; it closed in 1956 owing to falling pupil numbers.

Gallery

Sources
The Edington cartulary, ed. Janet H. Stevenson (Wiltshire Record Society, Vol. 42, 1987)

References

External links

 Edington village website
 Edington Music Festival

Villages in Wiltshire
Civil parishes in Wiltshire

Edington, Wiltshire


Agenor Romuald conte Gołuchowski (* 8 februarie 1812 în Skała Podolska; † 3 august 1875 în Lemberg) a fost un ministru al Imperiului Austriac și un Statthalter al Galiției. Deoarece a avut un fiu cu același nume, a fost numit și Agenor Gołuchowski cel bătrân.

Politicieni din Cisleithania
Imperiul Austriac

Agenor Romuald Gołuchowski


Ziaelas (; lived c. 265 BC – 228 BC, reigned c. 254 BC – 228 BC), third king of Bithynia, was a son of Nicomedes I and Ditizele.

Life
Following the death of Nicomedes I, his second wife Etazeta of Bithynia acted as regent on behalf of her infant sons. Nicomedes' adult son from his first marriage Ziaelas, was denied the chance to ascend the throne, leading him to flee to Armenia and take refuge at the court of King Arsames I in Sophene. Upon his father's death he immediately endeavored to regain his rights by force, and returned, aided by some Galatians. Although Etazeta was supported by neighboring cities and Antigonus II Gonatas, Ziaelas rapidly conquered Bithynia, forcing Etazeta and her sons to escape to the court of Antigonus in about 254 BC.

During the Fraternal War between Seleucus II Callinicus and Antiochus Hierax, he seized the opportunity to attack the latter, trying to conquer Asia Minor They later became allies and his daughter, born c. 245 BC, married Hierax.

He was succeeded by his son Prusias I about 228 BC after being killed by the Galatians. Like his father and his grandfather he also founded a new city named after him, Ziaela, but the location of the city is unknown..

References

Sources

260s BC births
3rd-century BC Greek people
Ancient child monarchs
3rd-century BC Kings of Bithynia
228 BC deaths
Monarchs of Bithynia
3rd-century BC murdered monarchs

Ziaelas of Bithynia


Ural Federal Bölgesi (), Rusya'nın 8 federal bölgesinden biridir. Yüzölçümü 1.788.900 km², 2002 sayımına göre nüfusu 12.373.926'dir.

İdari yapılanması

Ural Federal Bölgesi, 12 federal birimden oluşur:

Ural Federal Bölgesi


المستأنسات الجينية هي قطعة فنية من تركيبات مختلطة من إبداع الفنان آدم براندجيس. فهو يعتبر خدعة التخلي عن الطفل.
عرض المشروع في العديد من المعارض في كندا وأوروبا وحصل علي بعض الاهتمام في وسائل الإعلام.

كانت الإبداعات منحوتة، روبوتات آلية مصنوعة من المطاط والبلاستيك، ويضم دوائر الروبوتية لمحاكاة التنفس البطيء. كانت في هيئةبشري صغير، وقبيح، وعديم شعر الجلد. وكان المقصود أن يتم عرضها على أنها مخلوقات محورة وراثيا حية، ولكن، نائمة تباع كحيوانات أليفة. أشار الغلاف المصنع أن للمشتري اختيار من ألوان، لشخصيات مختلفة ومستويات النشاط،  وأن للمخلوقات قدرة صوتية محدودة. والمنحوتات مع التعبئة والتغليف، جنبا إلى جنب مع المظهر المحترف الخادع للموقع، شديد الواقعية لدرجة تخدع المراقبين في كثير من الأحيان.

في عام 2006، عرضت المستأنسات الجينية على مدونات الويب لمتحف الخدع في سان دييغو، كاليفورنيا.، وكذلك إذاعة بي بي سي نيوز على مستوى العالم في برنامج بي بي سي وبرنامج يدعي كليك  وكذلك صحيفة نيويورك تايمز (المملكة المتحدة)، وصحيفة نيويورك تايمز وG4TechTV.

قام الفنان أدم براندجيس بكل العمل يدوياً، بمساعدة من فنان الماكياج كريستال باليستر لتلوين المخلوقات. وتظهر الصور الـ 19 وحدة من المستأنسات الجينية الحقيقية التي تم عرضها في المعارض الفنية. تم عرض المستأنسات الجينية في العديد من صالات الفنون الجميلة ويعرض المتحف في كل من أمريكا الشمالية وأوروبا.

المراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للمستأنسات الجينية (خدعة)
 موقع الفنان لتفسير المستأنسات الجينية
 موقع مبتكر المستأنسات الجينية

خدع علمية

مستأنس جيني


Ide bliver til virkelighed er en dansk dokumentarfilm fra 1965 med instruktion og manuskript af Ole Roos. Filmen er produceret af Laterna Film for BP Olie-kompagniet.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1965

Dokumentarfilm fra Danmark

Ide bliver til virkelighed


مهرجان طبرقة للجاز  هو مهرجان تونسي سنوي للموسيقى، ينتضم، منذ عام 1970، في شهري جويلية وأوت بمدينة طبرقة الساحلية.

انظر أيضا

مواضيع ذات علاقة
 قائمة المهرجانات في تونس
 طبرقة.

مراجع

وصلات خارجية
  الموقع الرسمي لمهرجان طبرقة للجاز.

مهرجانات في تونس
تأسيسات سنة 1973 في تونس

مهرجان طبرقة للجاز


Ante Šonje (Novalja, 10. svibnja 1917. – Pula, 5. veljače 1981.), hrvatski arheolog i povjesničar umjetnosti. Radni vijek je proveo u Poreču.

Životopis
Rođen na otoku Pagu, studirao je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, gdje je diplomirao arheologiju i povijest umjetnosti (1952.), a kasnije i doktorirao na sakralnoj arhitekturi (1965.) disertacijom Sakralna arhitektura Poreštine od njenog početka do kraja srednjeg vijeka.

Djelovanje
Ravnatelj Zavičajnog muzeja Poreštine postaje 1953., i na čelu mu je do smrti.
Istraživao je ranokršćansku arheologiju Istre, posebno Poreča i okolice. Istraživanjima na terenu je došao do vrijednih spoznaja o putevima i cestama porečkog područja u prapovijesti, antici i ranom srednjem vijeku. Proučavao je i istraživao porečku Eufrazijevu baziliku.

Uz to, istražuje u Kloštru (ruševni benediktinski samostan Sv. Mihovila nad Limskim kanalom), u Hlistićima kraj Tinjana, Medvidićima kraj Sv. Lovreča, na nalazištu Muntajani u selu Anžićima kraj Višnjana (ostaci ranobizantske bazilike sv. Agneze iz 6. stoljeća), te na otocima Rabu (Kampor) i Krku (uvala Sepen).

Djela

Knjige
Crkvena arhitektura zapadne Istre (1979.)
Bizant i crkveno graditeljstvo u Istri (1981.)
Starokršćanska bazilika kod Omišlja na otoku Krku (1990.)
Putevi i komunikacije u prethistoriji i antici na području Poreštine (1991.)

Članci (izbor)
Zavičajni muzeji Poreštine (JAZU, 1957.)
Starohrvatska nekropola i neki drugi nalazi na području benediktinskog samostana sv. Mihovila na Limu (JAZU, 1959.)
Kompleks prve bazilike na području Eufrazijane u Poreču (JAZU, 1962.)
Slavenska cesta u Poreštini (Istra) u svjetlu arheloških nalaza i drugih podataka (JAZU, 1971.)
Predeufrazijevske bazilike u Poreču (u Zborniku Poreštine, 1971.)
Starokršćanski sarkofazi u Istri (JAZU, 1978.)

Vidi još
Ivan Matejčić
Vesna Girardi-Jurkić
Marino Baldini
Centurijacija

Izvori

Hrvatski arheolozi
Životopisi, Novalja

Ante Šonje


Nikolai Jurjewitsch Ukk (; * 20. Februar 1980) ist ein russischer Badmintonspieler.

Karriere
Nikolai Ukk wurde 2011 russischer Meister im Herrendoppel. International siegte er 1997 bei den baltischen Meisterschaften und 2007 bei den europäischen Hochschulmeisterschaften. Zweite Plätze erkämpfte er sich bei den St. Petersburg White Nights 2007, Cyprus International 2011 und den Finnish International 2012, Dritter wurde er bei den Kharkiv International 2009. 2012 nahm er an den Badminton-Europameisterschaften teil.

Weblinks

Badmintonspieler (Russland)
Russischer Meister (Badminton)
Russe
Geboren 1980
Mann

Nikolai Jurjewitsch Ukk


حي السلام أو C.I.L  هو حي سكني بالدارالبيضاء. تم بناء الحي في عهد الحماية الفرنسية من طرف المجموعة العقارية المركز العقاري لون شون أو "Centre Immobilier longchamp" ومنه الاسم  C.I.L والآن اسمه حي السلام لكن غالبية البيضاويين يعرفونه باسمه القديم.

انظر أيضاً
 قائمة أحياء الدار البيضاء

السلام

حي السلام (الدار البيضاء)


An Crepidium purpureiflorum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames ngan Eduardo Quisumbing y Argüelles, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mark Alwin Clements och David Lloyd Jones. An Crepidium purpureiflorum in nahilalakip ha genus nga Crepidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Crepidium

Crepidium purpureiflorum


Puma, kedigiller familyasında bir yırtıcı hayvan cinsidir. Bu cins içerisine iki tür bir araya getirilmiştir.
 Dağ aslanı (Puma concolor) ve
 Yaguarundi (Puma yaguarondi).
Genel kullanımda "puma" denildiğinde, hemen daima dağ aslanı anlaşılır.

Yaguarundi önceleri kendilerine özgü bir cins olarak Herpailurus olarak sınıflanmış, ancak moleküler incelemeler sonucu bu iki tür arasında yakın bir akrabalık tespit edilmiştir. Böylelikle en yeni sistematikde bu iki tür ortak bir cinste toplanır.

Bu hayvanların postu kısa ve sık, genelde sarı-boz ya da kırmızımsıdır. Erişkin hayvanlar diğer birçok kedi türlerinin aksine lekesizdir. Her iki tür de Amerika Kıtası'nda yaşar.

Cins üzerine yapılan DNA analizleri, bu cinsin yaşayan en yakın akrabasının çita olduğu sonucunu verir. Kendine özgün vücut yapısı sebebiyle bu tür, kedigiller içinde kendine ait bir alt familyaya (Acinonychinae) yerleştirilmiştir. Bu ortak özelliklerin keşfinden sonra bu bölümlendirmeye artık doğru olarak bakılamamaktadır.

Literatür
 D. E. Wilson und D. M. Reeder: Mammal Species of the World. Johns Hopkins University Press, 2005. ISBN 0-8018-8221-4

Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Puma (cins)


1-Heptanol is an alcohol with a seven carbon chain and the structural formula of CH3(CH2)6OH. It is a clear colorless liquid that is very slightly soluble in water, but miscible with ether and ethanol.

Overview
There are three other isomers of heptanol that have a straight chain, 2-heptanol, 3-heptanol, and 4-heptanol, which differ by the location of the alcohol functional group.

Heptanol is commonly used in cardiac electrophysiology experiments to block gap junctions and increase axial resistance between myocytes. Increasing axial resistance will decrease conduction velocity and increase the heart's susceptibility to reentrant excitation and sustained arrhythmias.

1-Heptanol has a pleasant smell and is used in cosmetics for its fragrance.

See also
 2-Heptanol
 3-Heptanol

References

Primary alcohols
Alkanols

1-Heptanol


Portulaca, kültürü de yetiştirilmiş, ekşimsi tadı olan bir bitkidir. Yabanileri daha küçük yarmudi yapraklı, kültür olanı daha büyük daha açık yeşil ve yuvarlak yapraklıdır.

Yemekte saplar da kullanılırken, salata ve yoğurtlu karışımlarda yapraklar ile çok taze ve ince olan saplar kullanılır.

Seçme türler
 Portulaca amilis – Paraguay semizot
 Portulaca andicola
 Portulaca bicolor – İki renklı semizotu
 Portulaca biloba – Küba semizotu
 Portulaca boliviensis
 Portulaca caulerpoides – Porto Riko semizotu
 Portulaca cryptopetala
 Portulaca elatior
 Portulaca elongata
 Portulaca eruca
 Portulaca fluvialis
 Portulaca fragilis
 Portulaca gilliesii
 Portulaca gracilis
 Portulaca grandiflora Hook. – İpek çiçeği
 Portulaca halimoides L.
 Portulaca insularis
 Portulaca intraterranea
 Portulaca kuriensis A.G.Mill.
 Portulaca lanuginosa
 Portulaca longiusculotuberculata
 Portulaca lutea – Sarı semizotu
 Portulaca molokiniensis
 Portulaca mucronata
 Portulaca oleracea L. – Semizotu
 Portulaca papulosa
 Portulaca pedicellata
 Portulaca perennis
 Portulaca pilosa L.
 Portulaca psammotropha
 Portulaca quadrifida L.
 Portulaca rotundifolia
 Portulaca rubricaulis – Kırmızı saplı semizotu
 Portulaca samhaensis A.G.Mill.
 Portulaca sclerocarpa A.Gray
 Portulaca sedifolia A.G.Mill.
 Portulaca smallii P.Wilson – Small semizotu
 Portulaca suffrutescens – Çalımsı semizotu
 Portulaca teretifolia – Yuvarlak yapraklı semizotu
 Portulaca umbraticola –
 Portulaca villosa Cham. – Tüylü semizotu

Resimler

Portulaca


Leo Brnić (Jadranovo kraj Crikvenice, 1992.) hrvatski je boćar, višestruki svjetski i europski prvak u brzinskom izbijanju boća. Osvajač je zlatnog odličja s Mediteranskih igara 2013. u pojedinačnoj konkurenciji.

Životopis
Rođen je 1992. godine u mjestu Jadranovu pokraj Crikvenice. Boćati je počeo još kao šestogodišnjak zahvaljujući ocu koji ga je često vodio na boćalište (mjesno jog) Boćarskog kluba "Jadranovo", čijim je članom postao u dobi od 9 godina. Za hrvatsku kadetsku reprezentaciju prvi je put nastupio u 11. godini života, dok je prvi uspjeh ostvario sedam godina kasnije osvajanjem srebrnog odličja u brzinskom izbijanju na Svjetskom kadetskom prvenstvu u talijanskom gradu Bielli.

Prvo odličje s nekog međunarodnog natejcanja osvojio je na Svjetskom juniorskom u talijanskoj Bielli 2006., gdje je osvojio srebro u brzom izbijanju. Iste godine nastupio je u završnici Kadetskog europskog prvenstva 2006. u Italiji, gdje je za BK Benčić Vargon postigao 45 izbijanja (od 50) i postavio novi klupski kadetski rekord. Na svjetskim juniorskim prvenstvima ukupno je u karijeri osvojio osam odličja.

Na Europskom prvenstvu održavnom u francuskoj Nici u prosincu 2016., osvojio je zlatno odličje u brzinskom izbijanju u pojedinačnoj konkurenciji, pogodivši 48 boća iz 50 pokušaja. Na istom je prvenstvu, u paru s Marinom Miličevićem osvojio brončano odličje u štafetnom izbijanju.

Osim u Jadranovu, punih 15 godina nastupao je za riječki klub Vargon (prije Rikard Benčić). Od 2016. godina nastupa za zagrebački boćarski klub  Zrinjevac.

U susretu talijanskog prvenstva u sezoni 2020/2021, kao član ekipe La Perosine Boulenciel, ostvario je svjetski vrhunski rezultat u brzinskom izbijanju na tri pozicije pogodivši 50 boća iz isto toliko izbačaja što je i najbolji svjetski poznati rezultat u toj disciplini. Brnić je isti rezultat već ostvario i krajem 2019. godine također u jednom susretu talijanske lige.

Ovaj Brnićev rezulat nije i službeni svjetski rekored jer međunarodna boćarska organzacija (FIB) seniorske svjetske rekorde u brzinskom izbijanju vodi samo u izbijanju na svih šest pozicija.

Brnić je s rezulatom 49/50 jedan od aktualnih svjetskih rekordera u brzinskom izbijanju na šest pozicija zajedno sa slovencem Anžeom Petričem i francuzom Fredericom Marsensom.

Izvori

Hrvatski boćari

Leo Brnić


James Rooney (ou Jim et Jimmy Rooney) est un nom pouvant désigner:

James Rooney (1897-1969), homme politique canadien en Ontario
 (né en 1935), homme politique américain du Wisconsin
 (né en 1938), musicien américain
James Rooney (né en 1945), joueur écossais et australien de football
 (né en 1956), joueur écossais de football
 (né en 1968), joueur américain de soccer
, entraineur américain de football américain

Voir aussi

Rooney, James

James Rooney


Jared Joseph Leto (d. 26 Aralık 1971), Akademi ve Altın Küre Ödülü sahibi Amerikalı oyuncu, yönetmen, şarkıcı, müzisyen ve şarkı sözü yazarıdır.

Leto büyük bütçeli Hollywood filmlerinde ve bağımsız yapımı olan küçük filmlerde rol almıştır. Yükselmesindeki en büyük rolü gençlik draması olan My So-Called Life (1994) filmindeki Jordan Catalano karakteridir. Daha sonra How to Make an American Quilt (1995) filminde çıkış yapmış ve Prefontaine (1997) filmindeki performansı ile çok önemli iyi eleştiriler almıştır. Daha sonra İnce Kırmızı Hat (1998) ve Aklım Karıştı (1999) gibi filmlerde yardımcı karakterlerde rol almıştır ayrıca korku filmi Urban Legend (1998) de buna dahildir. Darren Aronofsky'nin yönettiği Requiem for a Dream (2000) filminde uyuşturucu bağımlısı Harry Goldfarb karakterini canlandırarak kariyerindeki en büyük övgülerini almıştır. Ayrıca David Fincher'ın yönettiği Fight Club (1999) ve Panik Odası (2002) filmlerinde de rol almıştır. 2000 yılından beri Leto American Psycho (2000), Highway (2002), Lord of War (2005), Lonely Hearts (2006), Chapter 27 (2007), Mr. Nobody (2009), filmlerindeki performansı ile birçok ödül kategorilerine aday olmuştur. 2013 yılında düzenlenen Altın Küre Ödüllerinde ise Dallas Buyers Club (2013) filminde oynadığı transeksüel karakteri ile En İyi Yardımcı oyuncu ödülünü almıştır.Ve son olarak (2016) Dc.Comıcs yapımı Suicide Squad filminde Joker karakterini canlandırmıştır.

Leto aynı zamanda rock grubu Thirty Seconds to Mars'ın solisti ve gitaristidir. Grubu 1998 yılında Los Angeles'ta abisi Shannon Leto ile birlikte kurmuştur. Immortal ve Virgin şirketleriyle plak anlaşmaları bulunmaktadır. Thirty Seconds to Mars kendi grup adlarını taşıyan ilk albümlerini 2002'de yayınladı ve olumlu eleştiriler aldı. Daha sonra yayınladıkları albümü A Beautiful Lie (2005) birçok ülkede ödül almıştır. This Is War (2009) grubun üçüncü albümüdür, 2009 Aralık ayında yayınlanmıştır. Dördüncü stüdyo albümleri Love, Lust, Faith and Dreams (2013) Mayıs ayında çıkmıştır. Ve albümün çıkış şarkısı Up in the Air Mtv Video Müzik Ödüllerinde 'En İyi Rock Klibi' ödülünü almıştır. Leto aynı zamanda müzik videolarını da kendisi yönetmiştir.

Hayatı ve Eğitimi
Leto Bossier City, Louisiana'da doğmuştur. Küçük yaşta annesi ile babası boşanmışlardır. ''Leto'' ise üveybabasının soyadıdır. Abisi Shannon ile birlikte yokluk içinde büyümüşlerdir. Jared'ı 'Hippi' diye tanımlayan annesi onun sanata olan ilgisini kazanmasını sağlamıştır. ''Çevremde oyunculer, müzisyenler, fotoğrafçılar, sanatçılar ve farklı teatral insanlarla büyüdüm. Bu atmosfere rağmen sınırları ve çizgileri belli değildi. Biz yaratıcılığın ve kendini ifade etme olayını açığa çıkarıyorduk.' - Jared Leto Kerrang! ile röportajında bunu söylemiştir. İlk müzik enstürmanı kırık bir piyanoydu ve Pink Floyd'dan Led Zeppelin'e kadar klasik rock'ın öncüleri olan grupları dinleyerek, söyleyerek büyümüştür.

Jared büyük çapta görsel sanatlara ilgi duymuştur ve Philadelphia University of the Arts sanat üniversitesinde resim bölümünü okumuştur. Daha sonra ilgisini oyunculuk çekti ve kendisini New York'taki School of Visiual Arts'a transer ettirdi.

Oyunculuk Kariyeri

1992–97: İlk yıllar

1992 yılında Leto oyunculuk kariyerini ilerletebilmek için Los Angeles, California'ya taşındı. İlk rollerini Camp Wilder (1992) ve  Almost Home (1993) gibi TV şovlarında aldı. Daha sonra 1994 yılında My So-Called Life isimli bir dizide Claire Danes karakterinin sevgilisi olarak Jordan Catalano rolünde sürekliliğini sağladı. 1994 yılında Leto aynı zamanda ilk kez Cool and the Crazy isimli bir televizyon filminde rol aldı. Genç idol olarak ilk namını orada kazandı, 1995 yılında ise ilk sinema filmi rolünü How to Make an American Quilt isimli bir dramada aldı. Daha sonra The Last of the High Kings filminde Christina Ricci ile başrolü paylaştı. Daha sonra Switchback filminde oynadı.

1997–99: Erken kritik başarı
Leto 1997 yılında Prefontaine isimli Olimpiyat koşucusu Steve Prefontaine'in hayatını konu alan filmde kariyerinin ilk ciddi başrolünü oynadı. Rol için Leto koşucunun hayatına kendisini daldırdı, aile üyeleriyle ve Prefontaine'nin arkadaşlarıyla tanıştı. Prefontaine rolü için ona benzemeye ve sesini bile adapte etmeye çalıştı. Ona dönüşümü o kadar gerçekçiydi ki koşucunun kardeşi Linda Leto'yu görür görmez kendinden geçti  ve ağlamaya başladı.

Daha sonra 1998 yılındaki başrolü aldığı Basil filminde İngiliz bir asilzadeyi canlandıran Leto 1998 yılında korku filmi olan Urban Legend'da oynadı. Okul gazeteceğilinde yazar olan ve Alicia Witt karakterine aşık birisini canlandırıyordu. Film ticari olarak büyük bir başarı elde etse de eleştirmenler tarafından beğenilmedi. Leto daha sonra ikinci dünya savaşını konu alan Sean Penn, Nick Nolte ve Adrien Brody gibi oyuncuların bulunduğu The Thin Red Line filminde rol aldı. Film Oscar'da tam 7 kategoride aday oldu ve gişe olarak oldukça iyi bir gelir hasılatı elde etti. 1999 yılında Black and White filminde rol aldı ve filmdeki rolü Robert Downey Jr.'ın karakterine âşık olan bir eşcinsel öğretmeni canlandırmaktı. Aynı yıl Winona Ryder ve Angelina Jolie ile birlikte Girl, Interrupted filminde başrolü paylaştı. Daha sonra ise David Fincher'ın Fight Club filminde rol aldı.

2000–06: Dünya çapında bir ün
Leto, "American Psycho" filminde yardımcı karakter olarak rol aldı. Daha sonra ise Darren Aronofsky'nin "Requiem for a Dream" filminde bir eroin bağımlısı Harry Goldfarb isimli bir karakteri canlandırdı. Bu eroin bağımlısı karakteri için tam 12 kilo verdi. Kendisi Harry Goldfarb karakteri için bu kadar zayıflaması hakkında şunu söyledi: ''Bu yaptığım film için harika ama kendi kişisel hayatım için o kadar da iyi değil.'' Aynı yıl Leto, Sunset Strip filminde rol aldı.

Requiem for a Dream'ın büyük bir başarısından sonra Leto 2002 yılında Highway isimli bir filmde başrolü üstlendi. 2002 yılında yine David Fincher'ın yönetmenliğinde "Panic Room" isimli bir filmde bir baş belası karakterini canlandırdı. Film ilk haftasında Amerika'da $30 milyondan fazla gelir hasılat etti. Daha sonra da Phone Booth filminde rol aldı.

Daha sonra 2 yılını müzik kariyerinde devam ettirerek Leto 2004 yılında Alexander filminde yardımcı karakter olarak görev aldı. Film ülke içinde başarısız olsa da dünya çapında $139 milyon dolar gelir hasılat elde etti. Daha sonraki yıl Leto, Nicolas Cage'in kardeşi Vitaly Orlov rolünde Lord of War filminde rol aldı. 2006 yılında "Lonely Hearts" filminde Salma Hayek ile birlikte başrolü paylaştı. Film yapısal olarak eleştiriler alsa da eleştirmenler Leto'nun oyunculuğu hakkında şunu demiştir ''Film yalnızca Leto'nun performansı için izlemeye değer.''

2008–11: This Is War, ve Mr. Nobody
"Lonely Hearts"dan sonra Leto 2007 Yılında Sundance Film Festivalinde gösterime giren "Chapter 27" filminde başrolü oynadı. Filmde Jared Leto, John Lennon'ı vuran hayranı Mark David Chapman'ı canlandırıyordu. Film için Leto tam 30 kilo aldı. Kilo alırken Requiem for a Dream filmini hatırlayarak kilo almanın kilo vermekten daha zor olduğunu söyledi. Leto ani kilo alışından dolayı tekerlekli sandalye kullanmak zorunda kaldı. Filmin çekimleri bittikten sonra sıvı diyetine başladı. ''Hiç olmadığım kadar açtım, limon, arnavut biberi ve akçaağaç şurubuyla diyet yaptım. 10 gün boyunca hiçbir şey yemedim. Sanırım 10 günde 9 kilo vermiştim. Yarı normal kiloma dönmek neredeyse bir yılımı almıştı. Bir daha fiziksel olarak böyle şeyler yapar mıyım bilmiyorum. Bir daha yapmazdım çünkü gerçekten çok problem oluyor benim için.'' Film olumsuz ve olumlu karışık birçok eleştiri aldı ve hayal kırıklığı olarak nitelendirildi. Ancak Rex Reed, Leto'nun performansı için ''Jared Leto'nun tanınmaz görünümündeki performansı onun unutulmaz olduğunu gösterebiliyor.'' demiştir.

Bu süreçte Leto müzik grubuna odaklandı ve Clint Eastwood'ın yaptığı Flags of Our Fathers gibi birçok filmi reddetti. Reddetmesi üzerine Leto üzüntüsünü şöyle dile getirdi ''Clint Eastwood bu film teklifini yaptığında bir hayalim gerçek olmuştu. Ama bu filmde rol alamayacağım için yıkılmıştım. Ancak bağlılıklarım vardı, bir süredir üzerinde çalıştığım albümüm vardı. Benim için çok çok önemliydi. benim için ya batma ya da çıkma dönemiydi. Kendinizi iki yolda da ayrı olarak göreceğiniz bir karardı ve bende doğru olanı yaptığımı düşünüyordum. Clint Eastwood'la ileride çalışmayı çok isterim. Benim kahramanlarımdan bir tanesi. '' Daha sonra 2007 yılında Awake filminde oynaması için seçilmişti ancak onu da programına uymadığı için geri çevirmek zorunda kalmıştı.

2009 yılında Leto "Mr. Nobody" filminde Nemo Nobody isimli 118 yaşında olan bir adamı oynadı. Film avrupalı finansmanlar tarafından kısıtlı bir açılış yapmıştı.

2012–günümüz: Artifact; Love, Lust, Faith+ Dreams; ve oyunculuğa dönüş
2012 yılında Leto Artifact isimli ilk belgeselini hazırladı. Thirty Seconds to Mars grubunun ve plak şirketi olan EMI ile modern müzik sektöründe yaşananları anlattı. 2012 Toronto Film Festivalinde prömiyeri yapıldı. People's Choice Ödüllerinde de En İyi Belgesel ödülünü aldı. Eleştirmenler de modern müzik sektöründe sanatçılar ve plak şirketleriyle yaşanan bu olayların göz önünde bulundurmasından belgesel için oldukça olumlu şeyler söylemiştir.

2013 yılında ise Leto "Dallas Buyers Club" filminde HIV virüsü taşıyan transeksüel olan Rayon isimli karakteri canlandırdı. Film 2013 Kasım ayında vizyona girdi ve tüm eleştirmenler tarafından övgüyle bahsedildi. 12 Ocak 2014'te Leto Altın Küre Ödüllerinde En İyi Yardımcı oyuncu ödülünü aldı. 16 Ocak 2014'te ise Akademi Ödüllerinde (Oscar) En İyi Yardımcı oyuncu kategorisine aday olup, ödülü kazanmıştır.

2013 Mayıs ayında Thirty Seconds to Mars grubu dördüncü stüdyo albümleri olan Love, Lust, Faith and Dreams'i yayınlamışlardır. Albümün yapımcılığını Jared Leto ve Seve Lillywhite üstlenmiştir. Albüm genellikle olumlu eleştiriler almıştır ve onbeşden fazla ülkede üst sıralara yerleşmiştir. Leto 2013 yılında "Up in the Air" klibi için kısa bir film çekmiştir. Filmde rol alanlar arasında dansçı Dita Von Teese ve jimnastikçi McKayla Maroney de yer almıştır. MTV Video Müzik Ödüllerinde En iyi Rock Videosu ödülünü kazanmıştır.

Leto 2013 yılında çekilen "Do or Die" videosu için ise 2010 yılında yayınlanan "Closer to the Edge" klibinin devamı olarak nitelendirmiştir. Klip  Love, Lust, Faith and Dreams Turunda grubun konserler sırasında çektiği videolardan oluşuyor. Aynı yıl grup "City of Angels" şarkısının klibini çekti. Klipte Hollywood dünyasından birçok ünlü oynamıştır ve Los Angeles şehri hakkında fikirlerini dile getirmişlerdir. 2014 yılında, Leto Into the Wild isimli sıradaki belgeselini yayınlamıştır. Warner Bros yapım şirketinin vizyona giren Suicide Squad filminde Joker karakterini canlandırdı.

Müzik Kariyeri

1998–2002 ilk yıllar
Leto, Lime dergisine şunları söylemiştir ''Çocukluğumdan beri müzik yapıyorum. Hayatımın ayrılmaz bir parçası.  Hayatımdaki hemen hemen herkes müziği çok seviyor, çocukluğumdaki çevremde bile. Ben 5 yaşındayken abim davul çalmaya başladı.''1998 yılında Leto abisi Shannon Leto ile birlikte 30 Seconds to Mars isimli bir grup kurdu. Grubun adının Leto ''Biraz uzayla ilgili, evren ya da buna benzer bir şey. Farklı seviyelerde anlama gelen bir isim. En önemlisi bizim müzik tınımızı iyi temsil ediyor. Ayrıca lirik, davetkar,

sinematik ve dolaysızlıkla dolu bir anlam taşıyor. Biraz özgünlük hissi var.'' dedi. 1998 yılında Thirty Seconds to Mars grubu Immortal ve Virgin ile birlikte plak anlaşması imzaladı. Gitarist olan Kevin Drake, Solon Bixler ve Matt Wachter'da gruba katıldı. Thirty Seconds to Mars ilk başladığında Jared adının grubun reklamı olarak kullanılmasını kalmasını reddetti. Grubun çoğu şarkısını Jared yazıyor. Grup Incubus grubu ile birlikte daha sonra Kuzey Amerika'da tura çıktı.

2002–04: İlk albüm ve erken başarı
Thirty Seconds to Mars grubun adını taşıyan ilk albümlerini Bob Ezrin ve Brian Virtue prodüktörlüğünde 2002 yılında yayınladı. Albüm genel olarak olumlu görüşler aldı ancak Pink Floyd, Tool ve Brian Eno gibi gruplarla karşılaştırıldı. Albüm Billboard 200'de 107 olarak çıkış yaptı ve Top Heatseekers'de de bir numaraya kadar yükseldi. UK Rock Chart'te ilk 10'a kadar yükselen "Capricorn (A Brand New Name)" ve  "Edge of the Earth" isimli iki şarkı yayınladılar. Yıllar geçtikte albüm dünya çapında iki milyondan fazla sattı. 2003 yılında Solon Bixler grubu bıraktı ve yerine Tomo Milicevic geçti. 30 Seconds to Mars Our Lady Peace, Sevendust ve  Chevelle gibi açık yerlerde oldukça fazla konser vermiştir.

2005–08: A Beautiful Lie ve kalıcı başarı
Jared Leto'nın film setlerinden dolayı grup üyeleri dört farklı kıtaya yolculuk yapıp A Beautiful Lie'ın kayıtlarını tam 3 yılda tamamladı. A Beautiful Lie grubun ilk albümüne göre müzik olarak da sözsel olarak da çok daha farklı. Grubun albümü ne kadar insan mücadelesi ve astronomik temaları anlatasa da A Beautiful Lie'nın sözleri çok kişisel ve sizi yoğun

çığlıklarla tanıştırıyor. Leto ''İlk albümümde bir dünya yarattım ve şimdi onun arkasına saklandım.'' dedi. "A Beautiful Lie beni beynimden uzaklaştırarak daha kişisele itti. Albüm içeriksel olarak elementlerden oluşsa da temasal fikirleri beyinden çok daha kalple ilgili. Acımasız dürüstlük, büyüme ve değişimle ilgili. Hayata bu aralıklardan bakmak inanılmaz samimi. Taze bir yolculuk. Hayat hikayesi, aşk, ölüm, acı, zevk ve tutku. Bir insanın olması gereken özelliker.'' diye devam etti.

A Beautiful Lie 2005 yılında yayınlandı ve grubun kalıcı çıkışını bu albüm sayesinde gerçekleşti. Recording Industry Association of America tarafından platinyum sertifikası verildi ve dünyada 3.5 milyon albüm satarak birçok ülkede de platinyum verildi. Albümün ilk şarkısı ''Attack'' alternatif radyoların ilk haftasında en çok eklenen şarkı oldu ve Modern Rock'ın ilk 30 Top'unda yer aldı. Grup Forever Night Never Day ismini verdikleri ilk turuna 2006 Mart ayında çıktılar. Bununla aynı zamanda grup albümünden ikinci teklisi ''The Kill'' i çıkardı. Şarkı Hot Modern Rock Parçalar tarihinde en uzun süre çalan şarkı oldu ve 50 hafta boyunca çaldı. Leto klibi Bartholomew Cubbins adını kullanarak bizzat kendisi yönetti.

2006 yılında Leto The 97X Green Room: Volume 2 radyonun albümü için "Was It a Dream?" şarkısınında yer aldığı bir kapak tasarladı. Albümün gelirleri The Nature Conservancy kurumuna bağışlandı. "From Yesterday" albümün üçüncü teklisi olarak çıktı.  Hot Modern Rock Tracks listelerinde bir numaraya kadar yükseldi. Thirty Seconds to Mars listesinde ise 2 numarada yer aldı. Klibi yine Jared Leto yönetti.

"A Beautiful Lie" şarkısı ise albümün dördüncü teklisi olarak en son yayınlandı. Şarkının klibi Angakok Panipaq adını kullanarak Jared Leto tarafından yönetildi. Klibin çekimleri Grönland adasında çekildi. Klibin gelirleri ise Natural Resources Defense Council kurumuna bağışlandı. Küresel ısınmayı konu alan kliple ilgili Jared Leto, Grönland için şunu söyledi ''Grönland da çekim yapmak bir hayalin gerçek olmasaydı ve bir grup olarak yaşadığımız en heyecanlı maceralardan birtanesiydi. İnanılmaz derece büyülü ve aynı zamanda bizim için erişilmez görülse de oraya ilk kez vardığımızda bölgenin güzelliği, büyülüğü, insanların harika kültürü ve harika yolculuğun kendisi bir inancın ötesinde ilhamdı.'' Klip MTV Avrupa Müzik Ödüllerinde en iyi klip ödülünü aldı ayrıca MTV Asya Ödüllerinde de hayranlar tarafından en iyi video seçildi.

2009- This Is War ve kritik başarı
Leto grubun üçüncü albümü This Is War'ı  ''tüm dünyanın ayrı düştüğü ve büyük değişikliklerin devam ettiği 2 yıllık yoğun periyodu'' olarak tanımladı. Thirty Seconds to Mars albümünde hayranlarınıda dahil etti ve The Summit'e hayranlarını davet ederek onlara arka vokal yapmasını ve vurmalı çalgıları çalmasını sağladı.  Los Angeles'ta ilk olarak birçok hayran tüm dünyadan katıldı. Grup aynı zamanda hayranlarından yakın çekim yüz fotoğraflarını albümün kapağı için göndermesini istedi.

This Is War, Flood, Steve Lillywhite ve  Thirty Seconds to Mars prodüktörlüğü tarafından 2009 Aralık ayında yayınlandı. Albüm Tastemaker Album listesinde bir numara, Alternatif Albümler ve Dijital albümlerde 2 numara ve Rock albümleri listesinde dört numara Billboard 200'de 18 numaraya kadar yükseldi. Kings and Queens" ve  "This Is War" alternatif şarkılar listesinde bir numara ve Rock Şarkılar listesinde de dört numara oldu. "Kings and Queens" Leto tarafından yönetildi ve Los Angeles'ta çekildi.  Ayrıca This Is War klibini Leto yönetmediği için şunları söylemiştir; '' This Is War klibi başka birisinin yönetmesine izin verdiğim tek video klip ve bunu bir daha yapmayı düşünmüyoruz.''

Albümden 3. tekli "Closer to the Edge" Alternatif Şarkılar listesinde 7 numaraya yükseldi ve UK Rock Listelerinde 8 hafta boyunca bir numarada kaldı. Klip Leto tarafından yönetildi ve 7 Haziran 2010'da gösterime çıktı. Kısa film grubun turdaki görüntülerinden ve hayran röportajlarından oluşuyor. Klip grubun Into the Wild turu kapsamında 89 şehir 27 farklı ülkede çekildi. Klip eleştirmenler tarafından oldukça beğenildi ve birçok kategoride aday oldu.

2009 yılında Kanye West ve Jared Leto birlikte "Hurricane" isimli bir şarkı kayıt ettiklerini duyudu. Ancak Kanye West'in sesi plak şirketinden dolayı silinmiştir. Onlar da 'This Is War: Deluxe Düzenlemesi' adı altında bu düeti yayınladılar. Klip 29 Kasım 2010 tarihinde yayınlandı ve Leto tarafından yönetildi.

İlişkileri
2000-2003 arasında Cameron Diaz ile nişanlı kalmışlardır. 2003 yılında dört yıllık ilişkilerini sonlandırdılar.

Medya
Leto People dergisi tarafından 1996 ve 1997 yıllarında ''50 Güzel İnsan'' listeleri arasında ve ''90'ların Genç İdolleri'' listelerinde  yer aldı. 2006 ve 2007 yılında ''En Çekici Bekar Erkekler'' listesinde yer aldı. 2012 yılında Jared Leto En Yaratıcı 100 İnsan listesinde de yer aldı.

Diskografi
Thirty Seconds to Mars Albümleri;
 30 Seconds to Mars (2002)
 A Beautiful Lie (2005)
 This Is War (2009)
 Love, Lust, Faith and Dreams (2013)

Filmografi

Dış bağlantılar

 Beyazperde ' de Jared Leto
 30 Seconds To Mars resmi sitesi
 IMDb de Jared Leto

1971 doğumlular
20. yüzyıl Amerikalı müzisyenleri
21. yüzyıl Amerikalı müzisyenleri
20. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Amerikalı erkek dizi oyuncuları
Amerikalı film yapımcıları
Amerikalı rock gitaristleri
Amerikalı erkek rock şarkıcıları
Amerikalı erkek şarkıcı-şarkı yazarları
Amerikalı müzik yapımcıları
Amerikalı LGBT hakları aktivistleri
Amerikalı veganlar
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Bağımsız Ruh Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Film Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı şarkıcılar
Amerikalı erkek gitaristler
Altın Küre Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Chicago Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
Yardımcı Rolde Erkek Oyuncu Tarafından Üstün Performans Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Satellite Ödülü sahipleri
Toronto Sinema Eleştirmenleri Derneği En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü sahipleri
Toronto Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
En Kötü Erkek Oyuncu Altın Ahududu Ödülü sahipleri

Jared Leto