أمير سعيود (30 سبتمبر 1990 في الفجوج، قالمة) هو لاعب كرة قدم جزائري يلعب في نادي الطائي السعودي، لعب لنادي وفاق سطيف الجزائري قبل أن ينتقل منه إلى نادي أهلي دبي الإماراتي، ومن هناك انضم للعب مع نادي الأهلي المصري. يلعب حاليًا لصالح نادي الرائد في دوري المحترفين السعودي.

حصل سعيود على لقب أفضل لاعب في البطولة الدولية للناشئين والتي أقيمت في الإمارات العربية المتحدة عام 2009. أصبح سعيود الصفقة السادسة التي يضمها الأهلي (سنة 2009) للموسم الجديد بعد ضمه كل من عطية البلقاسي ومحمد خلف ووائل شفيق ومحمد فضل والنيجيري فينسنت اباي.

مشواره
بدأ حياته الكروية بمدينته ولعب بنادي ترجي قالمة لمدة موسمين وانتقل من خلاله إلى منتخب الجزائر الأولمبي لكرة القدم قبل أن ينضم إلى ناشئي نادي وفاق سطيف الذي مكث معه لمدة عام واحد فقط ليتعاقد بعدها امير سعيود مع الاهلي المصري في منتصف عام 2009 لمدة 5 سنوات ثم أُعير إلى العربي الكويتي والإسماعيلي المصري ومولودية الجزائر وفريق بيروي ستارا زاغورا البلغاري وأخيرا انتقل الجزائري أمير سعيود إلى النادي السفا قصي التونسي في يناير 2014 ثم إلى نادي دفاع تاجنانت الصاعد للدرجة الأولى آنذاك من البطولة الجزائري وانتقل مطلع الموسم السابق الي نادي اتحاد العاصمة الجزائري.

انتقادات
في 18 يوليو 2013، خذل سعيود جماهير بلاده عندما شارك مع فريقه البلغاري بيروي ستارا زاغورا أمام فريق هابويل تل أبيب إسرائيل على ملعب الأول ضمن مباراة الذهاب في الدور التمهيدي الثاني ضمن بطولة دوري أوروبا 2013-2014.

ودخل سعيود المباراة بديلا في الدقيقة 58 ولكنه لم يستطع أن يغير من نتيجة المباراة التي انتهت بفوز الفريق الإسرائيلي 4–1.

ومازال بعض اللاعبين العرب يقاطعون المباريات التي يكون فيها نادي إسرائيلي طرفا فيها بسبب احتلال إسرائيل لفلسطين منذ 1967.

بسبب الانتقادات اللاذعة على خلفية مشاركته في مباراة الذهاب قرر سعيود عدم السفر إلى إسرائيل وبالتالي عدم المشاركة في مباراة الإياب.

روابط خارجية

مصادر

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من قالمة
رياضيون جزائريون مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
رياضيون جزائريون مغتربون في السعودية
رياضيون جزائريون مغتربون في الكويت
رياضيون جزائريون مغتربون في بلغاريا
رياضيون جزائريون مغتربون في مصر
لاعبو اتحاد الجزائر
لاعبو الدوري البلغاري لكرة القدم الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الكويتي
لاعبو الدوري المصري الممتاز
لاعبو الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم
لاعبو النادي الأهلي (مصر)
لاعبو النادي الإسماعيلي
لاعبو النادي الرياضي الصفاقسي
لاعبو النادي العربي (الكويت)
لاعبو بطولة إفريقيا تحت 23 سنة لكرة القدم 2011
لاعبو ترجي قالمة
لاعبو دفاع تاجنانت
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو شباب بلوزداد
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو كرة قدم جزائريون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون
لاعبو كرة قدم رجال جزائريون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلغاريا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في مصر
لاعبو كرة قدم مغتربون في الإمارات العربية المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في السعودية
لاعبو كرة قدم مغتربون في الكويت
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلغاريا
لاعبو كرة قدم مغتربون في مصر
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم تحت 23 سنة
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم للشباب
لاعبو مولودية الجزائر
لاعبو نادي الرائد
لاعبو نادي الطائي
لاعبو نادي بيروي ستارا زاغورا
لاعبو نادي شباب الأهلي
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو وفاق سطيف
مواليد 1411 هـ
مواليد 1990
مواليد في قالمة

أمير سعيود


Lac-Castagnier est un hameau compris dans le territoire de La Morandière-Rochebaucourt au Québec (Canada). Cette localité à pour particularité d'avoir été fondée en l'honneur d'André Sheptytsky en vue d'y établir des Ukrainiens. Cependant seulement une trentaine de familles d'Europe de l'Est s'y établissent. La région est plutôt colonisée durant les années 1930 par des colons montréalais sous le plan Vautrin.

Toponymie
Le hameau est nommé d'après le lieutenant de Castagnier, un haut-gradé régiment Royal-Roussillon. Un canton, un lac, une rivière et un ruisseau portent aussi ce nom.

La localité est fondée sous le nom de Sheptetski. La Commission de toponymie du Québec note aussi la variante Saint-Georges.

Géographie
Le hameau est situé à environ  au nord-est d'Amos, au bord du lac Castagnier.

Les sols des environs présentent des limitations au potentiel agricole en raison d'une lente perméabilité ou encore d'une surabondance d'eau. Ces limitations réduisent le nombre de cultures possibles, résultant en un faible rendement et nuisant au succès des récoltes. Ces limitations vont compromettre le labour, l'ensemencement et la récolte et les autres mesures d'amélioration foncière.

Histoire

La localité est avant tout l'initiative du père Josaphat Jean, prêtre natif de Saint-Fabien converti au rite ukrainien. Après avoir considéré plusieurs sites en Alberta, son choix s'arrête sur l'Abitibi, en raison de la proximité du chemin de fer et des mines.

Lors de son rapport au métropolite André Sheptytsky, il écrit: .

Après discussions avec le gouvernement, on lui octroie  autour du lac Castagnier. La capacité prévue du territoire était de . Si la colonie était un succès, le gouvernement prévoyait l'agrandir pour pouvoir loger . On avait en plus prévu un terrain pour y établir un monastère.

En 1925, Josaphat Jean début l'aménagement du site, il fait construire une route de  du village de La Morandière, jusqu'à Sheptetski. Les travaux connaissent plus de difficulté que prévu. Le gouvernement change entre autres les règles d'immigration afin de favoriser la colonisation à l'initiative des compagnies de chemin de fer ; le contingent ukrainien n'arrive pas comme prévu. Jean doit même emprunter de l'argent à sa famille pour acheter de l'équipement pour le défrichage des terres.

En  on lui envoie en renfort trois religieux ukrainiens. Ces derniers connaissent des problèmes à la douane. Une fois installés, ils ne réussissent pas à s'habituer aux rigueurs du climat. Les clercs ruthéniens retournent en Ukraine, et la colonie est alors considéré comme un échec.

Ceci n'a pas découragé Jean, qui lance une campagne de recrutement dans les journaux ukrainiens du Canada. Une trentaine de famille répondent à l'appel et s'établissent dans la colonie. À son apogée, la communauté compte une école, un monastère, une bibliothèque, un musée et un bureau de poste. Cependant la rigueur du climat et son isolement la mène à sa perte. Les familles ukrainiennes abandonnent le village à la faveur des Canadiens français, des colons montréalais relocalisés en vertu du plan Vautrin.

Le village est alors renommé Lac-Castagnier. Une église est construite en 1940 sous la protection de Saint-Georges. La plupart des familles quittent le village dans les années 1970. Au début du , Lac-Castagnier n'est plus habité que par quelques familles et l'église est démolie.

Notes et références

Annexes

Liens externes

Localité au Québec
Abitibi (municipalité régionale de comté)
Diaspora ukrainienne

Lac-Castagnier


Der Radball-Europacup 2011 war die 45. Austragung des Europacups. Das Turnier fand am 28. Mai 2011 in Lauterbach statt.

Sieger war der RC Höchst aus Österreich.

Modus
Teilnahmeberechtigt sind je zwei Teams der drei besten europäischen Nationen gemäß der Weltmeisterschaft 2010. Von den drei folgenden Nationen ist je ein Team teilnahmeberechtigt. Welche Teams den Europacup bestreiten dürfen wird dann durch den nationalen Cup entschieden. Das letzte Team wird vom Veranstalter per Wildcard nominiert.

Die zehn Teams werden in zwei 5er-Gruppen unterteilt. Innerhalb einer Gruppe spielt dann Jeder gegen Jeden einmal. Danach spielen die Fünftplatzierten der beiden Gruppen um Rang 9 und 10, die beiden Viertplatzierten um Rang 7 und 8 und die beiden Drittplatzierten um Rang 5 und 6. Die Sieger der beiden Gruppen qualifizieren sich für die Finalrunde. Die Finalrunde wird nochmals als Round Robin ausgetragen, wobei die Resultate aus der Vorrunde übernommen werden und diese Spiele nicht noch einmal ausgetragen werden.

Qualifikation

Vorrunde

Gruppe 1

Gruppe 2

Finalrunde

Endstand

Weblinks
 Resultate auf www.radballer.info

2011
Radsportveranstaltung 2011
Hallenradsport-Wettbewerb in Deutschland
Sportveranstaltung im Landkreis Rottweil
Lauterbach (Schwarzwald)

Radball-Europacup 2011


Minneparken, på folkemunde kendt som Ruinparken, er en park i tilknytning til Oslo torg i Gamlebyen i Oslo. Parken indeholder ruinerne af Oslos første domkirke: Hallvardskatedralen, Olavsklosteret og Korskirken. Minneparken blev indskrænket samtidig med udvidelsen af Bispegatas østre forløb mod slutningen af 1930'erne og begyndelsen af 1960'erne, da det blev lagt betonlag over den sydlige del af Hallvardskatedralen. Olavsklosteret er i dag under ruinrestaurering ved Riksantikvaren.

Parken dækker omkring 13,7 ha.

Se også
 Parker i Oslo

Referencer

Eksterne henvisninger

Parker i Oslo
Arkæologiske områder

Minneparken


El 15.º Batallón Aéreo de Reemplazo (15. Flieger-Ersatz-Abteilung) fue una unidad de la Luftwaffe de la Alemania nazi.

Historia
Fue formado el 1 de octubre de 1935, a partir del 5º Batallón Aéreo de Reemplazo. El 1 de noviembre de 1938 es redesignado como 13.º Batallón Aéreo de Reemplazo.

Comandantes
 Teniente Coronel Kurt Boettge (1 de marzo de 1937 - 1 de noviembre de 1938)

Enlaces externos

 WW2 - 15. Flieger-Ersatz-Abteilung

Luftwaffe (Wehrmacht)
Batallones aéreos de reemplazo
Unidades militares alemanas de la Segunda Guerra Mundial

15.º Batallón Aéreo de Reemplazo


Balzam (grč. βάλσαμον, iz semitskoga jezika) je kemijska tvar koju izlučuju neke drvenaste biljke spontano ili kad su ozlijeđene. Balzami se sastoje uglavnom od smolastih tvari otopljenih u hlapljivim uljima te od terpentina, aromatskih kiselina (benzojeve, cimetne) i njihovih estera. Dobivaju se zarezivanjem, tiskanjem ili iskuhavanjem kore ili drva. Redovito su gusti, polutekući i ugodna mirisa; na zraku se skrutnu i postaju slični smoli. Tope se u alkoholu i eteru, netopljivi su u vodi. Upotrebljavaju se u tehnici, medicini, farmaciji i parfimeriji:
 peru-balzam,
 tolu-balzam,
 kopaiva-balzam,
 stiraks,
 kanadski balzam.

Izvori

Biljni proizvodi

Balzam


The Man Was é o quinto álbum de estúdio do músico Júpiter Maçã, lançado postumamente. O álbum foi gravado em São Paulo no ano de 2013 por Douglas Cassenott e lançado em 2022 de forma independente por Egisto Dal Santo, com uma tiragem limitada de 500 cópias devido ao pouco interesse das gravadoras e lojas de discos de Porto Alegre de financiar o projeto.

As canções são no estilo folk rock e psych folk, que Flávio desenvolveu após sair dos Cascavelletes, no começo dos anos 1990.

Processo de mixagem
Segundo Egisto, as gravações originais haviam sido todas feitas em dois canais sem melhores condições técnicas, o processo de mixagem deixou poucas alternativas, a não ser fazer o uso de algumas frequências para ressaltar a voz ou algum instrumento.

Lista de faixas

Ficha técnica

 Flávio Basso - vocal, violão
 Gabriel Guedes - guitarra
 Douglas Cassenott - percussão
 Mário Moreira - bateria, percussão
 Carlos Teixeira - baixo

Álbuns de Júpiter Maçã
Álbuns de 2022
Álbuns de folk rock

The Man Was


بلدية ميرابل ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 790 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

بلديات قصرش

ميرابل (إسبانيا)


Tagiades es un género de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Pyrginae  dentro de la familia Hesperiidae.

Especies
 Tagiades calligana Butler, [1879]
 Tagiades cohaerens Mabille, 1914
 Tagiades flesus (Fabricius, 1781)
 Tagiades gana (Moore, [1866])
 Tagiades hybridus Devyatkin, 2001
 Tagiades insularis Mabille, 1876
 Tagiades japetus (Stoll, [1781])
 Tagiades lavata Butler, [1879]
 Tagiades litigiosa Möschler, 1878
 Tagiades menaka (Moore, [1866])
 Tagiades nestus (C. Felder, 1860)
 Tagiades parra Fruhstorfer, 1910
 Tagiades samborana Grose-Smith, 1891
 Tagiades toba de Nicéville, [1896]
 Tagiades trebellius (Hopffer, 1874)
 Tagiades ultra Evans, 1932
 Tagiades waterstradti Elwes & Edwards, 1897

Enlaces externos
 Sitio web
 Tagiades at funet

Tagiadini

Tagiades


Las Cortes generales catalanas de Barcelona de 1446 fueron convocadas por la reina María de Castilla como lugarteniente del rey Alfonso V el Magnánimo entre 1446 y 1448.

Estas Cortes coinciden con la problemática de los remesas y, más allá del asuntos a tratar, era la evolución de la revuelta. Por tanto, fueron las negociaciones entre el rey y los remensas el tema principal que ocupó a los diputados.

Bibliografía
Historia de la Generalidad de Cataluña y sus Presidentes. Barcelona: Enciclopèdia Catalana, 2003. ISBN 84-412-0884-0

Años 1440 en España
Cortes de Barcelona
Historia de Cataluña: siglo XV
Política en los años 1440

Cortes de Barcelona (1446)


Kaiserslautern, Almanya'nın Renanya-Palatina eyaletinde bir şehir. Doğusunda  Ludwigshafen, kuzeydoğusunda Mainz ve batısında Saarbrücken yer alır. Yüzölçümü 139,72 km²'yi bulan Kaiserslautern'in 31 Aralık 2017 itibarıyla nüfusu 99.684 olarak tespit edilmiştir. Km² başına 713 kişi düşmektedir.

Tarih
Miesau, Kaiserslautern'in  29 kilometre batısında bir kasabadaki Prehistorik bir alanda yaklaşık olarak 2500 yıllık Kelt mezarları ortaya çıkarılmıştır. Kurtarılan tarihi eserler şu an, Speyer de Pfalz Tarih Müzesi'nde bulunmaktadır.

Kaiserslautern, 1155 den 1190 yılına kadar Kutsal Roma İmparatoru Friedrich Barbarossa'nın egemenliğindeydi.1152-1160 inşa edilen Frederick'in kendi kalesinin kalıntıları hala Rathaus (belediye binası) önünde görülebilir. İkinci bir kale, Nanstein Kalesi, kente batı yaklaşımı korumak için Landstuhl'da inşa edilmiştir. 1519 yılında Franz von Sickingen Nanstein Kalesi'nin sahibi oldu.

Franz von Sickingen, bir Protestan oldu  ve 1522 yılında Nanstein, reformu savunan yerel soyluların kalesi haline geldi. Sickingenliler ve soylular, Trier Başpiskoposu'na karşı savaştı ama saldırı başarısız oldu ve Nanstein'a çekildiler. Daha sonra Nanstein, silahlı Alman Katolik prensler tarafından kuşatıldı. Kale teslim oldu. Sickingenliler ve Protestan soylular, Katolik prensler tarafından bastırıldı.

Kaiserslautern'deki en eski kilise olan Stiftkirche, 1250-1350 yılları arasında inşa edilmiştir.Şehirdeki bir diğer kilise St Martin's Kirche, keşişlerin isteği üzerine 1300-1350 arasında yaptırılmıştır.

Siteler ve Binalar

Bugün, Kaiserslautern şehri tanınmış bir üniversite, teknik kolej ve birçok uluslararası araştırma için bilgi ve iletişim teknolojisi merkezdir. Palatin Galerisi'nde 19. yüzyıldan günümüze kalan resim ve heykeller sergilenmektedir.

Şehrin yüksek binalarından biri olan Town Hall Kaiserslautern şehir merkezinde yer almaktadır. Kaiserslautern'in merkezindeki en yüksek bina olan Marienkirche, bir Katolik kilisesidir. Aslında Kaiserslautern'in en yüksek yapısı şehir merkezine bağlı olmayan, kentin güneybatısında bir banliyöde bulunan televizyon kulesidir.

Spor

Şehrin 1. FC Kaiserslautern Adlı Spor Kulübü Vardır.

Din

Kilise

Şehirdeki en büyük kilise 'Marienkirche' (Meryem Ana Kilisesi) 'dir. Aynı zamanda tarihi Apostel Kilisesi vardır.

Cami

Şehrin iki camisi vardır. "Fatih Camii" şehirde yaşayan Türk toplumu tarafından yaptırılmıştır. Richard-Wagner-Str'de yer almaktadır. Son zamanlarda inşa edilen bir başka biri, İslam Merkezi Kaiserslautern, Humboldstraße'de bulunmaktadır.

Sinagog

1886 yılında inşa edilen sinagogun büyük kubbesi şehir genelinde görülebilir.

Uluslararası İlişkiler

  Rotherham, Birleşik Krallık
  Davenport, Iowa, ABD
  Douzy, Fransa
  Saint-Quentin, Aisne, Fransa
  Newham, Birleşik Krallık
  Bunkyō, Japonya
  Brandenburg an der Havel, Brandenburg, Almanya
  Pleven, Bulgaristan
  Columbia, Güney Karolina, ABD
 Silkeborg, Danimarka
  Guimarães, Portekiz
  Banja Luka, Sırp Cumhuriyeti, Bosna-Hersek
  Manastır, Makedonya
  Igualada, İspanya

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kaiserslautern Belediyesi

Renanya-Palatina'daki şehirler

Kaiserslautern


Antipolo, officially the City of Antipolo (), is a 1st class component city and capital of the province of Rizal, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 887,399 people. It is the most populous city in the Calabarzon region, and the seventh most-populous city in the Philippines. And also, it is the most populated city under the component city status.

Its higher elevation than that of Metro Manila affords it a scenic view of the metropolis, especially at night. Its locally grown mangoes and cashews are popular among tourists, as well as suman – a local delicacy made out of glutinous rice. The Hinulugang Taktak National Park, which was once a popular summer get-away is being restored to become again one of the city's primary attractions because it was devastated by a typhoon.

Etymology
The city was named after the tipolo (breadfruit) tree (Artocarpus blancoi), which was in abundance in the area.

History

Spanish colonial era
Franciscan missionaries arrived in Antipolo in 1578, and built a small church on what is now Boso-Boso Church. They were soon replaced in 1591 by the Jesuits, who organized the village into a parish. By 1601, The Christian population of Antipolo had grown to about 3,000 as the indigenous Dumagat population dwindled and moved deeper into the interiors.

An uprising of Manila's Chinese residents reached Antipolo in 1602. It led to the razing of the church.

On March 25, 1626, the image now known as the Virgin of Antipolo was brought from Acapulco, New Spain (now Mexico) by Governor-General Juan Niño de Tabora, who relinquished the image to the Jesuits for Antipolo's church.

In 1650, the village was organized into a town and became part of Tondo Province. When the province was divided in 1853, Antipolo became a part of the District of San Mateo de los Montes, which later became the District of Morong.

The Recollects took over Antipolo in 1864. It was during these years that the Virgin of Antipolo gained a following of devotees. Devotees from Manila and nearby towns and provinces flocked to Antipolo on foot or on hammocks, trekking along mountain trails and springs.

American invasion era
During the First Republic, the town served as the capital of Morong, until it was occupied by the Americans on June 4, 1899; the Revolutionary Government then transferred Morong's capital to Tanay. Soon after, the Americans established a civil government in 1901, Valentin Sumulong became the first municipal president. On June 11, 1901, Antipolo was incorporated into the newly established Province of Rizal, which included towns of Morong District and Manila Province. In 1903, the nearby towns of Bosoboso and Teresa were merged with Antipolo. The town's territory was expanded again in 1913 to add the sitios of Mayamot and Bulao; just to lose Teresa six years later to become an independent municipality. The Manila Railroad Company (currently Philippine National Railways) inaugurated a railway service to Antipolo on December 24, 1908.

Long before the LRT Line 2 finally opened its services in Santolan in the Pasig-Marikina border in 2004, steam train services had once served those places in the past, even before World War II.

In Marikina, there is a street named "Daangbakal", also called by the names of "Shoe Avenue Extension", "Munding Avenue" and "Bagong Silang". There is also a similar "Daangbakal" in the San Mateo-Montalban (Rodriguez) area, and on the maps one can notice that the two roads should have been connected with each other. In fact, as the name suggests in Tagalog, these streets were once a single railway line. The two sides of the "Daangbakal" roads were once connected by a bridge in the San Mateo-Marikina border. However, as the railroad tracks have been largely ignored after the Japanese occupation and was transformed into separate highways, the railway connection was abandoned.

The old railroad tracks, called the Marikina Line, were connected from Tutuban station in Manila, passing through Tramo (Barangay Rosario, Pasig) coming all the way to the town of Marikina up to Montalban. On the northern end of the "Daangbakal" road in Montalban is a basketball court. That basketball court which stands today, surrounded by the Montalban Catholic Church and Cemetery, was once the railway station terminus of that particular line.

The present-day Santo Niño Elementary School in Marikina was said to be a train depot. And also it was said that a railroad station once stood in the Marikina City Sports Park.

The Marikina Line was completed in 1906, and continued its operation until 1936. It was said that the Japanese Imperial Army made use of this railway line during the Second World War. These railways were dismantled during the 1960s and were converted into ordinary roads.

Today, the citizens are dependent on tricycles, jeepneys, taxis, UV Express services, buses and AUVs, which contribute to the everyday unbearable traffic of Metropolitan Manila. Even now there is uncertainty concerning the Northrail project, which is to link Manila to the northern provinces of Luzon, owing to corruption within the project's construction.

Aside from the Marikina Line, two other lines have existed before but are now removed permanently. These are the Cavite Line, which passed through Paco, Parañaque, Bacoor and up to Naic, Cavite. Completed in 1908, its operation continued until 1936. The other is the Antipolo Line, which passed through Santa Mesa, Mandaluyong, Pasig, Cainta, Taytay, up to Antipolo near the "Hinulugang Taktak" Falls. Its operation ceased in 1917. There is a street named "Daangbakal" in Antipolo; there, as with the "Daangbakal" roads on Marikina and San Mateo, a railway line once existed. The railroad tracks also passed through what is now the Ortigas Avenue Extension.

Japanese occupation era
During the start of the Second World War in the Philippines, Antipolo became a refugee destination for many citizens from Manila and its suburbs who sought to avoid the Japanese invaders vying to occupy the Philippine capital. Also, two guerrilla units operated in the town against the Japanese. They were the Hunters ROTC under Miguel Ver and Terry Adevoso and the Marking Filipino and American Troops, which were established and led by Marcos Villa Agustin, more popularly known under the name Brig. Gen. Agustin Marking. Many inhabitants were tortured and killed by the Japanese, including Mayor Pascual Oliveros and his son Reynaldo, Padre Eusebio Carreon, Padre Ariston Ocampo, Sis. Ma. Elizabeth Cagulanas, RVM, Sis. Ma. Consuelo Recio, RVM; Ambrosio Masangkay, Alfonso Oliveros and Atty. Francisco C. Gedang Sr.

The liberation of Antipolo from the Japanese forces was bloody and devastating. On February 17, 1945, Mambugan, Antipolo was heavily bombarded by American planes. Antipolo residents evacuated to Sitio Colaique and up to the towns of Angono, Santolan and Marikina. To protect the image from being destroyed, Procopio Angeles, then the sacristan mayor, and members of the community brought with them the Virgin of Antipolo. The bombings on March 6–7, 1945, destroyed the church, and after twelve days of battle, the combined American and Filipino soldiers under the United States Army, Philippine Commonwealth Army and Philippine Constabulary and aided the local recognized guerrillas of the Hunters ROTC and Marking's Filipino-American Troops (MFAT) liberated the town on March 12, 1945. The general headquarters of the Philippine Commonwealth Army and Philippine Constabulary was stationed in Antipolo from March 1945 to June 1946 was built today and operates during and after the war was fought the Japanese and they helping guerrillas and Allies. After the war, a temporary church was built and the Virgin of Antipolo was returned from the Quiapo Church on October 15, 1945.

Philippine independence
Religious devotees began to flock to the town, and on May 6, 1947, the first procession of the Virgin of Antipolo was held, starting at the hills of Pinagmisahan. In the following year, a national committee was formed to undertake a nationwide fund-raising campaign to rebuild the Cathedral of Antipolo.

On June 15, 1952, Hinulugang Taktak was proclaimed a National Park by President Elpidio Quirino, and on January 14, 1954, the Bishops of the Philippines proclaimed the Antipolo Church as the national shrine of the Virgin of Antipolo.

In the 1960s the town proper, or poblacion, was widened and the Sumulong Highway was constructed. In the 1970s, the Marikina–Infanta Road, better known as the Marcos Highway, was constructed, traversing the mountains of Antipolo.

The Roman Catholic Diocese of Antipolo was created on June 25, 1983, with Rev. Protacio G. Gungon, D.D. as the first bishop of the diocese.

Provincial capital
On March 4, 2009, a new capitol building was inaugurated in the city to replace the old capitol in Pasig.

On June 19, 2020, President Rodrigo Duterte signed Republic Act No. 11475, designating Antipolo City as the official capital of Rizal province, replacing Pasig that held the title since the province's creation in 1901 even after its incorporation to Metro Manila in 1975. It took effect on July 7, 2020.

Cityhood

On February 13, 1998, Republic Act No. 8508 was enacted, Antipolo was converted from a municipality into a component city of Rizal Province on April 4, 1998.

Highly urbanized city
On March 14, 2011, then-President Benigno Aquino III declared the city as a highly-urbanized city by virtue of Proclamation No. 124, series of 2011. However, the proclamation has yet to be ratified in a plebiscite.

Geography

Antipolo is in the northern half of Rizal Province, close to its meridional center. It is located on the slopes of the Sierra Madre Mountain Range. Much of the city sits on a plateau averaging . It has the second-largest city area in the province, with an area of . The northern and southern sections of the city are in the dense forest areas of the Sierra Madre.

Antipolo is landlocked; it is bounded to the north by San Mateo and Rodriguez, to the east by Tanay, to the south by Angono, Taytay and Teresa, and to the west by Cainta and Marikina in Metro Manila.

The Bitukang Manok of Pasig—also known as the Parian Creek—had once linked the Marikina River with the Antipolo River before the Manggahan Floodway was built in 1986. The Parian Creek was actually connected to the Sapang Bato-Buli Creek (which serves as the boundary between Pasig's barangays Dela Paz-Manggahan-Rosario-Santa Lucia and the Municipality of Cainta), the Kasibulan Creek (situated at Vista Verde, Barangay San Isidro, Cainta), the Palanas Creek (leaving Antipolo through Barangay Muntindilao), the Bulaw Creek (on Barangay Mambungan, besides the Valley Golf and Country Club), and the "Hinulugang Taktak" Falls of Barangay Dela Paz (fed by the Taktak Creek passing close to the Antipolo town square), thus being the detached and long-abandoned Antipolo River.

From the early 17th century up to the period of Japanese imperialism, over a thousand Catholic devotees coming from "Maynilad" (Manila), "Hacienda Pineda" (Pasay), "San Juan del Monte", "Hacienda de Mandaloyon" (Mandaluyong), "Hacienda Mariquina" (Marikina), "Barrio Pateros", "Pueblo de Tagig" (Taguig), and "San Pedro de Macati" (Makati), followed the trail of the Parian Creek to the Pilgrimage Cathedral on the mountainous pueblo of Antipolo, Morong (the present-day Rizal Province).

The Antipoleños and several locals from the far-reached barrios of "Poblacion de San Mateo", "Montalban" (Rodriguez), "Monte de Tanhai" (Tanay), "Santa Rosa-Oroquieta" (Teresa), and "Punta Ibayo" (Baras), had also navigated this freshwater creek once to go down to the vast "Kapatagan" (Rice plains) of lowland Pasig. Even the marian processions of the Our Lady of Peace and Good Voyage passed this route back and forth eleven times.

The creek was also used during the British occupation of Manila from 1762 to 1764 by the British Army, under the leadership of General William Draper and Vice Admiral Sir Samuel Cornish, 1st Baronet, to transport their troops (including the Sepoys they brought from India) upstream to take over the nearby forest-surrounded villages of Cainta and Taytay. They even did an ambush at the "Plaza Central" in front of the Pasig Cathedral, and turned the Roman Catholic parish into their military headquarters, with the church's fortress-like "campanilla" (belfry) serving as a watchtower against Spanish defenders sailing from the walled city of Intramuros via the Pasig River.

The Sepoys turned against their British lieutenants and sided with the combined forces of the Spanish conquistadors (assigned by the Governor-General Simon de Anda y Salazar), local rice farmers, fisherfolk, and Chinese traders. After the British invasion, the Sepoys remained and intermarried with Filipina women, which explains the Indian features of some of today's citizens of Pasig, especially Cainta and Taytay.

Climate

Barangays

Antipolo is politically subdivided into 16 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios.

The area where the boundaries of Barangays Dela Paz, San Isidro, San Jose and San Roque meet is the city proper or locally referred to as bayan.

 Bagong  Nayon
 Beverly Hills
 Calawis
 Cupang
 Dalig
 Dela Paz (Poblacion)
 Inarawan
 Mambugan
 Mayamot
 Muntindilaw
 San Isidro (Poblacion)
 San Jose (Poblacion)
 San Juan
 San Luis
 San Roque (Poblacion)
 Santa Cruz

Demographics

Population
Antipolo's population in the 2015 census was enumerated at 776,386 inhabitants. It grew at an annual rate of 4.19 percent from the 2000 figure. The annual population growth rate has slowed somewhat in recent years, but it remains above the annual national average of 2.04 percent. The 2007 figure was three times the population of the city in 1990. Antipolo is the most populated city in the Philippines under a component city status.

Languages
Residents of the city are mainly Tagalogs. Very minor communities of the indigenous Dumagat people can be found in Barangay Calawis and the sitios Old Boso-Boso, San Isidro, San Jose and Kaysakat in Barangay San Jose.

Religion
The city is popular for being a pilgrimage site. It prides itself as the "Pilgrimage Capital of the Philippines". The Marian image of the Our Lady of Peace and Good Voyage or the Virgin of Antipolo, which was brought in from Mexico in 1626, and enshrined in the Antipolo Cathedral has a continuous following among Filipino Catholics since the Spanish colonial era. A popular custom of pilgrimages to the Virgin of Antipolo is the trek going to its shrine on the eves of Good Friday and May 1, from various locations in Rizal Province and Metro Manila. The most notable of these pilgrimages would begin the trek from the Minor Basilica of the Black Nazarene (Quiapo Church), in Quiapo, Manila following the procession of the image. There is also an existing custom to have new cars blessed at the church in the belief that this will ensure the safety of the car and its passengers, and also preferred by outgoing OFWs to ensure their success in abroad.

Economy

Antipolo is classified as a First Class City as of last local government income classification of the Department of Finance in 2008. In 2007, the city registered a total revenue of ₱993.1 million, an increase of 5.6 percent from the previous fiscal year; in 2010 this amount has grown to ₱1.56 billion. Its proximity to Metro Manila has continuously spurred the growth of the real estate industry and by 2007, revenue from real property taxes has ballooned by 32.1 percent from 2006 to ₱146.2 million as there are also about 456 residential subdivisions in the city.

Government

Local government

As a component city and the capital of the Province of Rizal, government officials in the provincial level are voted by the electorates of the city. The provincial government have political jurisdiction over local transactions of the city government.

Similar to other cities in the Philippines, the government structure of Antipolo is prescribed in the Local Government Code of 1991, and further codified in its city charter. It is headed by a city mayor, who serves as its chief executive and exercises overall supervision of its administrative agencies.

Its second-highest official, the city vice mayor, primarily serves as presiding officer of the Sangguniang Panlungsod and assumes the position of city mayor in the event of its vacancy. As presiding officer of the Sangguniang Panlungsod, the vice mayor does not vote except in cases to break a tie.

The city's Sangguniang Panlungsod or city council is composed of 16 elected members, two ex officio officers and an option to have at most three sectoral representatives. The 16 barangays Antipolo is divided into are grouped into two districts. Each of these districts elect at-large eight city councilors, while the two ex officio officers are the city's Liga ng mga Barangay president and Sangguniang Kabataan Federation president.

Apart from legislating city ordinances, it also reviews the ordinances enacted by its barangays and makes recommendations for modification if they are found to be inconsistent with existing laws and city ordinances. On the other hand, ordinances and certain resolutions of the Sangguniang Panlungsod are transmitted to the Sangguniang Panlalawigan of Rizal for compliance review.

Barangays are also headed by elected officials: Barangay Captain, Barangay Council, whose members are called Barangay Councilors. The barangays have SK federation which represents the barangay, headed by SK chairperson and whose members are called SK councilors.

Elective city officials serve a term of three years and may serve up to three consecutive terms.

Congress representation
Antipolo's barangays are grouped into two legislative districts. Each district elects eight members to its Sangguniang Panlalawigan and one each to the House of Representatives.

List of former chief executives

Education
The Department of Education maintains a school division in Antipolo, which supervises the 65 public schools (45 elementary schools, 20 high schools) in addition to 193 accredited private schools.

There are four universities/college operating satellite campuses in the city, the state-run University of Rizal System, Antipolo Institute of Technology, De La Salle College of Saint Benilde and Our Lady of Fatima University.

Public schools
 Antipolo National High School
Mambugan National High School

Notable person
Amy Perez
Betong Sumaya
Paolo Ballesteros
Pokwang

See also
Antipolo Cathedral
Legislative districts of Antipolo City
Marikina
Our Lady of Peace and Good Voyage
Roman Catholic Diocese of Antipolo
St. James Community School

References

External links

 Antipolo Philippines
 [ Philippine Standard Geographic Code]
 Philippine Census Information
 Local Governance Performance Management System

Cities in Calabarzon
Provincial capitals of the Philippines
Populated places in Rizal
Populated places established in 1650
1650 establishments in the Philippines
Catholic pilgrimage sites
Component cities in the Philippines

Antipolo


Obsesia este, în medicină și în psihologie, o tulburare a voinței care se manifestă prin idei fixe și prin dorința irezistibilă de a face un act compulsiv, pe care subiectul îl percepe ca absurd, dar pe care nu se poate abține să nu-l facă. Această imagine sau idee inadecvată revine persistent în câmpul conștiinței, producând o preocupare chinuitoare.

Definiție
Obsesia este frecvent asociată cu compulsia. Este vorba deci de obsesie-compulsie, un fenomen întâlnit cel mai des în cursul nevrozelor obsesionale sau al tulburărilor obsesive-compulsive și mai rar în alte situații.

Obsesia
Pentru semiologia psihiatrică, obsesiile constituie tulburări de conținut ale gândirii. Ele au două caracteristici:
 Subiectul percepe foarte bine absurditatea gândurilor care-l invadează, pătrunzându-i în psihic. De exemplu, o persoană care este frământată de întrebarea obsedantă dacă a oprit gazul, știe că a făcut-o. Dar întrebarea continuă să persiste, declanșându-i o anxietate intensă.
 Subiectul încearcă să suprime aceste idei, pe care le știe că sunt absurde, dar nu reușește, și începe apoi o luptă împotriva lor, ceea ce are ca efect creșterea dramatică a  anxietății.

Compulsia
Pentru unele persoane, soluția de a lupta cu această anxietate poate fi găsită doar într-un act compulsiv, care este în esență un act inutil sau absurd, cu un caracter ritual, pe care subiectul nu se poate abține să nu-l execute, chiar dacă-și dă seama bine de caracterul său absurd (acest act compulsiv poate fi verificarea unui lucru pe care persoana l-a verificat deja de mai multe ori, spălarea permanentă a mâinilor etc).

Diferența între obsesie și fobie
 În cursul fobiei, frica este cauzată de un obiect exterior sau de o situație exterioară. Anxietatea încetează atunci când dispare expunerea la această situație. Persoanele care au fobii folosesc strategii de evitare a obiectelor sau situațiilor care le cauzează frică.
 În cursul obsesiilor, anxietatea este permanentă din cauza apariției permanente a unor idei obsedante în minte.

Diferite tipuri de obsesii
Se disting trei tipuri de obsesii:

Obsesii ideatice
Obsesiile ideatice se referă la idei care îi vin în minte subiectului sub formă de îndoieli, de scrupule, de gânduri obsedante, antrenând o frământare neîncetată. Putem cita ca exemplu aritmomania, în care subiectul nu se poate opri din efectuarea permanentă a unor diverse operații aritmetice.

Obsesii fobiceTratament
Obsesiile fobice sunt temeri obsedante (de exemplu: cancerofobie, nosofobie etc.). În cursul acestui tip de obsesii, subiectul este invadat în mod constant de teama față de o situație sau de un obiect de care se teme. Acest lucru nu înseamnă că el se confruntă în mod real cu situația sau cu obiectul de care se teme, ca în cazul fobiei. În obsesia  fobică, teama apare continuu cauzând frământări și, uneori, compulsii. Un număr mare de cuvinte care se termină cu sufixul -fobie se referă la acest tip de obsesii și nu la fobii.

Obsesii impulsive
Obsesiile impulsive (sau fobiile impulsive): este vorba de teama obsedantă de a comite un act criminal sau periculos (frica de a agresa pe cineva, de a rosti o blasfemie într-o biserică etc).

NB: obsesiile fobice și fobiile impulsive sunt, prin urmare, obsesii și nu fobii.

Note

Bibliografie
 Guelfi JD, éd. Psychiatrie. Paris : PUF; 1993.
 Guillevin L, éd. Sémiologie médicale. Paris : Flammarion Médecines-Sciences; 2004.
 Papet N, Lafay N, Manzanera C, Senon JL. Les névroses. Examen Classant National : Question(s) 266. Faculté de Médecine de l'Université de Poitiers; 2003.

Vezi și
 Fobie
 Tulburare obsesiv-compulsivă

Tulburări
Manii

Obsesie


Johann Mulzer (* 5. August 1944 in Prien am Chiemsee) ist ein deutscher Chemiker mit der Spezialisierung auf Organische Chemie und von 1996 bis 2012 Professor an der Universität Wien.

Leben
Mulzer studierte von 1963 bis 1969 Chemie an der Ludwig-Maximilians-Universität München; 1969 erhielt er sein Diplom und wurde 1974 mit der Arbeit Stereoisomerisierung und Ringerweiterung bei Styrylcyclopropanen: ein Beitrag zum Trimethylen-Problem als akademischer Schüler von Rolf Huisgen an der LMU München promoviert.  Er ging für ein Jahr als Postdoktorand zu E. J. Corey an die Harvard University und habilitierte sich im Jahr 1980 wiederum in München. Im Jahr 1982 erhielt er eine C3-Professur an der Heinrich-Heine-Universität Düsseldorf, war von 1984 bis 1995 C4-Professor für Organische Chemie an der Freien Universität Berlin, und ging für ein Jahr an die Johann Wolfgang Goethe-Universität Frankfurt am Main. Im Jahr 1996 wechselte er auf eine Professur für organische Chemie an die Universität Wien. Seit 2012 ist er emeritiert.

Mulzer ist bekannt für seine Arbeiten zu Naturstoffsynthesen und Synthesemethoden.

Wichtige Veröffentlichungen (Auswahl)

 Mulzer, Johann: Trying to rationalize total synthesis, In: Natural Product Reports (2014), 31(4), 595–603.
 Preindl, Johannes; Leitner, Christian; Baldauf, Simon; Mulzer, Johann: A Short Access to the Skeleton of Elisabethin A and Formal Syntheses of Elisapterosin B and Colombiasin A In: Organic Letters (2014), 16(16), 4276–4279.
 Toelle, Nina; Weinstabl, Harald; Gaich, Tanja; Mulzer, Johann: Light-mediated total synthesis of 17-deoxyprovidencin, In: Angewandte Chemie, International Edition (2014), 53(15), 3859–3862.
 Ramharter, Jürgen; Weinstabl, Harald; Mulzer, Johann: Synthesis of the Lycopodium Alkaloid (+)-Lycoflexine, In: Journal of the American Chemical Society (2010), 132(41), 14338–14339.
 Martin, Harry J.; Magauer, Thomas; Mulzer, Johann: In Pursuit of a Competitive Target: Total Synthesis of the Antibiotic Kendomycin  In: Angewandte Chemie, International Edition (2010), 49(33), 5614–5626.
 Marchart, Stefan; Gromov, Alexey; Mulzer, Johann: Total Synthesis of the Antibiotic Branimycin  In: Angewandte Chemie, International Edition (2010), 49(11), 2050–2053.
 Magauer, Thomas; Mulzer, Johann; Tiefenbacher, Konrad: Total Syntheses of (+)-Echinopine A and B: Determination of Absolute Stereochemistry, In: Organic Letters (2009), 11(22), 5306–5309.
 Gaich, Tanja; Mulzer, Johann: Total Synthesis of Penifulvin A, an Insecticide with a Dioxafenestrane Skeleton In: Journal of the American Chemical Society (2009), 131(2), 452–453.
 Prantz, Kathrin; Mulzer, Johann: Decarboxylative Grob-Type Fragmentations in the Synthesis of Trisubstituted Z Olefins: Application to Peloruside A, Discodermolide, and Epothilone D, In: Angewandte Chemie, International Edition (2009), 48(27), 5030–5033.
 Tiefenbacher, Konrad; Mulzer, Johann: Short formal synthesis of (–)-platencin, In: Angewandte Chemie, International Edition (2008), 47(33), 6199–6200.

Preise und Auszeichnungen

 2010 Emil-Fischer-Medaille der Gesellschaft deutscher Chemiker
 2002 Wahl zum korrespondierenden Mitglied der mathematisch-naturwissenschaftlichen Klasse der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
 2002 Preis der Stadt Wien für Naturwissenschaften
 1999 Erwin-Schrödinger-Preis der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
 1997 Ernst-Schering-Preis der Schering Research Foundation
 1994 Leibniz-Preis der Deutschen Forschungsgemeinschaft

Weblinks

 Homepage von Mulzers Arbeitsgruppe an der Universität Wien
 Johann Mulzer erhält Emil-Fischer-Medaille
 Lebenslauf von Mulzer bei der Ernst Schering Foundation

Einzelnachweise

Chemiker (20. Jahrhundert)
Chemiker (21. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Freie Universität Berlin)
Hochschullehrer (Ludwig-Maximilians-Universität München)
Hochschullehrer (Universität Wien)
Korrespondierendes Mitglied der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
Erwin-Schrödinger-Preisträger
Leibnizpreisträger
Deutscher
Geboren 1944
Mann

Johann Mulzer


The South Fork of the Grand River is a tributary of the Grand River, approximately 90 mi (145 km) long, in South Dakota in the United States.

It rises in the Badlands of northwestern South Dakota, south of the Cave Hills in western Harding County, and flows east past Buffalo, then past several units of the Grand River National Grassland in northern Perkins County. It joins the North Fork in the Shadehill Reservoir near to form the Grand, which is a tributary of the Missouri.

See also
List of rivers of South Dakota

References

External links

Rivers of South Dakota
Rivers of Harding County, South Dakota
Rivers of Perkins County, South Dakota
Tributaries of the Missouri River

South Fork Grand River (South Dakota)


An Encyclia mapuerae in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Huber, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alexander Curt Brade och Guido Frederico João Pabst. An Encyclia mapuerae in nahilalakip ha genus nga Encyclia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Encyclia

Encyclia mapuerae


වෛද්‍යවරයෙකුගේ නිර්දේශයක් නොමැති වර්ගයක්, ප්‍රමාණයක් හෝ ක්‍රමයකින් යම් ද්‍රව්‍යයක් ශරීරගතකරගැනීම ද්‍රව්‍ය අපයෝජනය ලෙස මනෝ වෛද්‍යෙව්දයේ හැඳින්වේ.

මත්ද්‍රව්‍ය

ද්‍රව්‍ය අපයෝජනය


ألكوركون  هو فريق كرة قدم يلعب في القسم الثاني الإسباني. تأسس سنة 1971. أصبح هذا الاسم معروفاً عند المتتبع الرياضي فهو يُتداول يومياً عند أنصار نادي برشلونة بعد أن فاز النادي على العدو اللدود ريال مدريد 4-0 واقصاه من مسابقة كأس ملك إسبانيا في 2009 .

مصادر

وصلات خارجية
موقع النادي

أندية الدوري الإسباني الدرجة الثانية
أندية كرة قدم أسست في 1971
أندية كرة قدم في إسبانيا
أندية كرة قدم في منطقة مدريد
الرياضة في ألكوركون
تأسيسات سنة 1971 في إسبانيا

نادي ألكوركون


«We're All Alone» —en español: «Estamos solos»— es una canción escrita por Boz Scaggs, quien la presentó en su álbum de 1976 Silk Degrees. En 1977, «We're All Alone» entró en la lista de los diez mejores de Estados Unidos y el Reino Unido cuando fue versionada por Rita Coolidge.

Primeras versiones
«We're All Alone» es una balada que cerraba Silk Degrees. Ganó atención rápido luego que el álbum fue lanzado en marzo de 1976. Frankie Valli hizo una versión que alcanzó el puesto 78 en agosto de 1976 y en 1977 Bruce Murray hizo un airplay en Canadá. Murray declaró en 1979 que Boz Scaggs le dijo que esa versión era su favorita.

The Walker Brothers - una de las influencias formativas de Scagg - tomaron «We're All Alone» para su álbum Lines. La pista fue lanzada como sencillo en octubre de 1976 en el Reino Unido, donde la versión de Frankie Valli fue lanzada como sencillo en julio. La versión de The Walker Brothers alcanzó el puesto 22 en Holanda en agosto de 1977, un mes antes que la versión de Rita Coolidge llegara a las listas holandesas. En marzo de 1977 la versión de the Three Degrees - grabada para el álbum Standing Up For Love - fue un sencillo del Reino Unido, lo que significa que el sencillo de Coolidge fue el cuarto en ese país en ser caracterizado como lado A. La versión de Scaggs fue lanzada como lado B de «Lido Shuffle» en Estados Unidos y el Reino Unido en abril de 1977. En marzo de ese año la cantante C&W LaCosta lanzó un sencillo de «We're All Alone» en ambos países, alcanzando la posición #75 en el Hot Country Songs de Estados Unidos, mientras que en Reino Unido la pista fue lado B de una remake de I Second That Emotion.

En una entrevista de 1976 con la revista Creem, Scaggs declaró que Michael Jackson había hecho cortes de la canción pero esa versión nunca fue lanzada.

Versión de Rita Coolidge
La versión de Rita Coolidge de «We're All Alone» fue lanzada en el álbum Anytime...Anywhere de marzo de 1977. Coolidge diría:

Aunque el primer sencillo lanzado en Estados Unidos de Anytime...Anywhere fue «(Your Love Has Lifted Me) Higher and Higher», «We're All Alone» fue el primero extraído del álbum en Reino Unido donde alcanzó el número 6 en agosto de 1977 cuando el sencillo en Estados Unidos alcanzó el Top 10. Ese mismo mes, «We're All Alone» llegó al puesto 6 en Irlanda. En setiembre la versión de Coolidge entró en las listas holandesas donde alcanzó el puesto 15, mientras que la versión de Walker Brothers alcanzaba simultáneamente el puesto 22.

Cuando el sencillo fue lanzado en Estados Unidos, ascendió al puesto 7 en setiembre. La pista también fue muy difundida en el mercado C&W hasta alcanzar el número 68 en la lista Hot Country Songs.

«We're All Alone» fue el primer éxito de los dos de Coolidge en ser número uno en el Adult Contemporary —el segundo fue «All Time High»— y luego «(Your Love Has Lifted Me) Higher and Higher» fue su segundo sencillo en ser certificado disco de oro por RIAA por vender 1 000 000 de copias en Estados Unidos. En diciembre de 1977, «We're All Alone» ingresó a las listas de Australia, alcanzando el puesto 32 y permaneciendo 16 semanas. La pista alcanzó el Top 40 en Nueva Zelandia en febrero de 1978, en el puesto 37.

Coolidge volvió a grabar la canción para su lanzamiento jazz de 2005 And So Is Love. Elysa Gardner de USA Today opinó que Coolidge «aporta una nueva nostalgia y conocimiento a su propio éxito de antaño ... demostrando que los buenos cantantes de interpretación, como el buen vino, mejoran con la edad.»

Otras versiones
Otras versiones de «We're All Alone» fueron grabadas por Maj Britt —«Alene Her»—, Cecilio & Kapono, Petula Clark —«On est tout seul»—, Anne Cochran, Linda Eder, Monica Forsberg, Engelbert Humperdinck, Arja Koriseva —«Me Kaksi Vain»—, Kisu —«Niin yksin oon»—, Liesbeth List —«Vertrouwd Gevoel»—, Johnny Mathis, Reba McEntire con Jose e Durval —«Solo yo, sola tu»—, Natalia, Mary O'Hara, Natalia Oreiro y Manolo Otero  —«Estamos Todos Solos»—, Päivi —«Kun Luonain Oot»—, Patty Pravo —«Da Soli Noi»—, Kurt Ravn, Doreen Shaffer, Yulia y Pieces of a Dream.

El lanzamiento de 1997 California Dreamin', un proyecto con versiones a cappella de clásicos del soft rock acreditado a West Coast All Styrs, interpretó «We're All Alone» con la voz líder de Bill Champlin: los otros miembros de West Coast All Stars fueron Jason Scheff, Bobby Kimball y Joseph Williams.

En 2005 la cantante Angela Aki hizo una versión bilingüe con letras en japonés pero manteniendo un verso en el inglés original.

Referencias

Enlaces externos

Canciones de 1976
Sencillos de 1977

We're All Alone


أندرياس كوبكه
هو حارس مرمى منتخب ألمانيا بكرة القدم ولد في مارس 1962، فاز مع المنتخب بلقب كأس الأمم الأوربية سنة 1996 الذي جرى في إنجلترا وأختير في 1996 كأفضل حارس في أوروبا والعالم، وكان قد شارك في كأس العالم 1990 الذي فاز به المتخب الألماني لكنه لم يكن أساسيا إذ كان بودو إليغنر هو الحارس الأساسي.واشترك أيضا في كأس العالم 1994 في الولايات المتحدة وأيضا كان بودو إليغنر هو الأساسي. وخاض 59 مبارات دولية وشارك مع المنتخب في كأس العالم 1998 الذي أقصي على يد كرواتيا في دور الثمانية، وبعد هذا المونديال اعتزل اللعب دولياً، وفي سنة 2001 اعتزل اللعب نهائياً وكان آخر نادي مثله هو نادي نورنبرغ.وهو الآن مدرب الحراس للمنتخب الألماني خلفاً لسيب ماير المستقيل سنة 2004.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون غربيون
أجنحة كرة قدم
أشخاص على قيد الحياة
حراس مرمى كرة قدم رجالية
حراس مرمى كرة قدم سجلوا أهداف
رياضيون ألمان مغتربون في فرنسا
رياضيون من كيل
لاعبو آينتراخت فرانكفورت
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو المنتخبات الفائزة بكأس العالم
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1992
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1996
لاعبو كأس العالم 1990
لاعبو كأس العالم 1994
لاعبو كأس العالم 1998
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم ألمانيون غربيون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمان مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم مغتربون ألمان
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم من شليسفيغ هولشتاين
لاعبو كرة قدم من كيل
لاعبو منتخب ألمانيا في كأس العالم 1990
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو نورمبرغ
لاعبو هرتا برلين
لاعبو هولشتاين كيل
لاعبون فائزون ببطولة أمم أوروبا
مواليد 1962
مواليد في كيل

أندرياس كوبكه


John C. "Bud" Sparhawk (n. 11 august 1937, Baltimore, Maryland,) este un scriitor american de science fiction.

Bibliografie

Biografie

Romane
 Distant Seas (Fantastic Books, April 2015)
 Vixen (Cosmos, December 2008)

Articole în Asimov's
 Scout (iunie 2012)
 Bright Red Star (martie 2005) - tradusă în limba română ca "Stele însângerate"

Articole Analog
Footprints in the Snow (noiembrie 2015)
Slider (May 2015)
Conquest (November 2014)
Forgiveness (June 2014)
 Deceleration (November 2013)
 CREP d'Etoile (July/August 2013)
 The Snack (March 2013)
 The Old Man's Best (May 2011)
 Astronomical Distance, Geologic Time (March 2011)
 Encounter in a Yellow Wood  (March 2010)
 The Late Sam Boone (June 2008)
 The Suit (November 2007)
 Chandra's Pup (July/August 2005)
 Clay's Pride  (July/August 2004) – Nebula Award finalist
 Sam Boone's Super Fantastic, Intragalactic, Ass-Kicking, Body-Slammin', Foot Stomping, Rasslin' Extravaganza (May 2002)
 Magic's Price (March 2001) – Nebula Award finalist
 The Debt (May 2000)
 The Emperor's Dark Matters (July/August 2000)
 Evolution (October 2000)
 Olympus Mons (February, 1998)
 The Ice Dragon's Song (July/August, 1998)
 Sam Boone's Teacup Conundrum (August 1998)
 High Flight (December 1998)
 Sam Boone's Dry Run (July, 1997)
 Primrose Rescue (May 1997)
 Sam Boone's Rational Choice (March 1997)
 Sam Boone's Appeal to Common Scents (July 1996)
 Primrose and Thorn (May, 1996) – Anlab Award winner (Analog reader's poll),
Nebula finalist; in Years' Best Science Fiction, number 14
 The Bill (February 1996)
 Resurrection (January, 1996)
 Sam Boone and the Thermal Couples (October 1995)
 Persistence (May 1994)
 Iridium Dreams (April 1994)
 Jake's Gift (September 1993)
 R-TRNRD (Mid-December, 1993)
 Dad (June,1993)
 Childish Things (December, 1994)
 Hurricane! (September, 1994)
 Mary's Present (July 1994)
 Alba Krystal (January 1977)
 The Tompkins Battery Case (August 1976)

Alte povestiri în reviste
 Haunted (w/ Cat Rambo)("Apex & Abyss", July 2016)
 Causes and Effects (Daily Science Fiction, July 2016)
 High Jack ("Trajectories", Hydra Publications,  April 2016)
 Culmination (Daily Science Fiction, September 2015)
 Tommy and the Beast (Daily Science Fiction, 20 decembrie 2013)
 Ten Winks to Forever (Orson Scott Card's Intergalactic Medicine Show, June 2010)
 Tortuous Path (Abyss and Apex, April 2010)
 No Cord Nor Cable (Abyss and Apex, April 2009)
 Winds of Mars (Jim Baen's Universe, April 2009)
 Pumpkin Jim Baen's Universe, January 2009)
 The Super (Jim Baen's Universe, August 2008)
 Connection (Darker Matter, June 2007)
 Frost (Darker Matter, March 2007)
 An Affliction of Wyrms (iFiction, February 2006)
 Bright Red Star (Asimov's August 2004) – in Year's Best Science Fiction, number 11
 Handful of Stars (Frequency *5, Fall 2003)
 Rate of Change (Frequency, *2, January 2001)
 Mercenary (Absolute Magnitude, Summer, 1998)
 Beryl's Run (Absolute Magnitude, Winter 1999)
 Etiquette (Radius, April 1995)
 Rate of Change (Radius, November 1995)
 Eve of Feast (Radius, December 1994)
 Culmination (Daily SF, July 2015)

Povestiri în antologii
 Pilgrim (Fantastic Future 13, February 2013)
 True Friends (Dogs of War, April 2013)
 Hard Choices (Best Laid Plans, December 2012)
 Cybermarine (Defending the Future, December 2013)
 The Glass Box (So It Begins, March 2009)
 Broadside (Breach the Hull, November 2007)
 Alliances (Breach the Hull, November 2007)
 Dancing with Dragons (Wildside Press), collection
 Sam Boone - Front to Back (FoxAcre Press), collection of the Sam Boone stories
 Bright Red Star (Year's Best SF, Number 11, 2004)
 Seduction (Through a Glass Darkly, Lite Circle Books, 2003)
 Pumpkin (Dancing with Dragons, Wildside Press)
 Fierce Embrace (Return of the Dinosaurs, DAW Books,1997)

Cărți electronice
 Distant Seas (eNovel)
 Stone in the Glade (eNovel) (As J Carroll)
 Two Novellas (eCollection)
 Three from the Dark Side (eCollection)
 Mars & Beyond (eCollection)
 Magician (eNovel)
 Evolution (eCollection)
 Boy's Book of Science (eNovel)
 Short Subjects (eCollection)

Nonfiction
Premature Submission Syndrome  (The SFWA Bulletin Summer 2015)
The Eleven Stages of Publication (The SFWA Bulletin Summer 2014)
 Writing Tools (Clarkesworld Magazine #92)
 From the Treasurer(The SFWA Bulletin, Winter 2014)
 Taxes and the Short Fiction Writer (The SFWA Bulletin, Winter 2013)
 Laugh Lines (How to Write Science Fiction, Dragon Moon Press, 2007)
 Your Literary Legacy (The SFWA Bulletin, Winter 2006)
 Cold Trophies (Artemis, Fall 2003)
 Ms Management (Speculations 21, June 1999)
 Love's Labor. Lost! (Speculations 20, April 1998)
 The Last Great Man (Speculations, March 1995)
 The Hat and the Dragon (Chesapeake Bay Magazine, October 1992)
 Hugo and Me (Chesapeake Bay Magazine, April 1992)

Referințe și note

Legături externe

Blog
PBS  Television interview on the program Fast Forward
Interview at milscifi.com

Nașteri în 1937
Scriitori americani de literatură științifico-fantastică
Romancieri americani
Scriitori americani de literatură fantastică

Bud Sparhawk


An Blyxa novoguineensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cornelis den Hartog. An Blyxa novoguineensis in nahilalakip ha genus nga Blyxa, ngan familia nga Hydrocharitaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Blyxa

Blyxa novoguineensis


An Anthurium clavigerum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Friedrich Poeppig. An Anthurium clavigerum in nahilalakip ha genus nga Anthurium, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Anthurium

Anthurium clavigerum


Dørpsted (dansk) eller Dörpstedt (tysk) er en landsby og kommune i det nordlige Tyskland under Slesvig-Flensborg kreds i delstaten Slesvig-Holsten (Sydslesvig). Byen er beliggende midtvejs mellem Slesvig by og Husum, i moseområderne (Dorpsted Mose) syd for Rejde Å og øst for Trenen. Landsbyen blev første gang nævnt i 1462 som Dorpstede.

Kommunen omfatter også landsbyerne Bynge (Bünge) og Klove. Den samarbejder på administrativt plan med andre kommuner i Krop-Stabelholms kommunefællesskab (Amt Kropp-Stapelholm).

Området er primært præget af landbrug.

Byen lå i Hollingsted Sogn, da området tilhørte Danmark.

Eksterne henvisninger

 Dørpsted Kommunes hjemmeside

Byer i Kreis Slesvig-Flensborg
Byer i Slesvig-Holsten

Dørpsted


Gara Roșiori Nord este o gară care deservește municipiul Roșiorii de Vede, România.

Roșiori Nord

Gara Roșiori Nord


Kempling est un patronyme pouvant désigner:

Patronyme
Bill Kempling (1921-1996), homme politique canadien en Ontario
 (né en 1955), éducateur canadien

Homonymie de patronyme

Kempling


Smolensk, (Rusça: Смоленск) Rusya'nın batısında Dinyeper Nehri civarında yer alan aynı adlı yönetim biriminin (oblast) merkezi olan şehir.

2002 sayımına göre nüfusu 351.100'dür. Başkent Moskova'nın 360 km güneybatısında yer almaktadır.

10 Nisan 2010 tarihinde, Moskova saatiyle (UTC+4) 10:56'da, Tupolev Tu-154 modeli uçakla Varşova'dan Katyn Katliamını anmak için kente gelen Polonya cumhurbaşkanı Lech Kaczyński ve diğer ülke görevlilerini taşıyan uçak burada düşmüş ve 96 kişi bu kazada ölmüştür.

Smolensk'li ünlü kişiler
Alexander Belyayev – yayıncı
Mikhail Glinka – besteci
Sergey Konenkov – heykeltıraş
Semyon Lavochkin – uçak mühendisi
Anatoly Lukyanov – politikacı
Gregori Maximoff – politikacı
Grigory Potyomkin – devlet adamı
Aleksandr Tvardovsky – yazar
Eduard Khil – şarkıcı

Kardeş şehirler
Smolensk aşağıdaki şehirlerle kardeş şehirdir:
1981  Tulle, Fransa.
1985  Hagen, Almanya.
1993  Colorado Springs, Colorado, Amerika Birleşik Devletleri.
1998  Kerç, Rusya.

Dış bağlantılar

 Şehir haberleri
Gezi rehberi

Smolensk


Henry Sandy Jacobs est un artiste sonore, compositeur et humoriste américain né le  et mort le .

Biographie

Formation
Jacobs est né à Chicago. Après un passage par l'Air Corps - au cours duquel il acquiert une certaine expérience de la diffusion radiophonique - il est diplômé de l'Université de Chicago, puis déménage à Mexico. Là, vers 1950, il travaille sur la station de radio mexicaine XEW et sur la station de télévision XHTV.

Radio et premières œuvres sonores
En 1952, Jacobs vit à Chicago et commence à expérimenter les magnétophones à bobines, profitant notamment de la facilité avec laquelle ceux-ci permettent de manipuler directement le son. Le son ambiant et la variété structurale des sons spontanés l'intéressent ; il se rend alors à Haïti pour faire des enregistrements dans la rue. Alors qu'il suit des cours d'études supérieures à l'Université de l'Illinois, il produit une émission sur la station de radio du campus intitulée Music and Folklore qui est considérée par certains comme l'une des premières présentations de musique du monde à un public américain. Jacobs invite souvent des experts des musiques qu'il diffuse à intervenir dans son émission. Lorsqu'aucun expert n'est disponible, il joue le rôle parodique d'un faux-expert, comme par exemple "Sholem Stein", personnage de musicologue hébreu affirmant que la musique calypso a des significations rabbiniques profondes. Ces parodies sont largement improvisées avec son collègue humoriste Woody Leafer.

Artiste sonore
En 1953, l'émission Music and Folklore de Jacobs est  rediffusée par la station Pacifica KPFA à Berkeley et son présentateur commence à se faire connaître dans toute la région de la baie. Jacobs commence alors ses premières expérimentations sonores. Il se munit de deux magnétophones et réenregistre des sons de percussion qu'il avait précédemment enregistrés. Il fait varier la vitesse de la bande au fur et à mesure qu'il réenregistre. Il colle ensuite les nouveaux sons obtenus  sur un ruban monté en boucle sans fin. Le montage final des boucles est intitulé "Sonata For Loudspeakers", publié pour la première fois sur le disque Folkways "Radio Program No. 1" puis inclus dans l'album Folkways de 1957, "Sounds of New Music" (disque Folkways n° FX 6160). Parallèlement, Jacobs continue de s'intéresser à tous les aspects du son, à la composition de musique concrète, au théâtre d'improvisation et à l'humour. Il fait la rencontre des poètes Lawrence Ferlinghetti, Kenneth Rexroth, Allen Ginsberg, du comédien Lenny Bruce et le percussionniste Mongo Santamaría.

Il se noue également d'amitié avec Ken Nordine, surnommé "le père du word jazz", et Alan Watts, un conteur et ancien prêtre anglican surtout connu pour avoir popularisé la philosophie orientale auprès du public occidental. Jacobs, après avoir pris la tête du label de son ami Bill Loughborough, MEA, en 1959, entreprend de sortir plusieurs enregistrements d'Alan Watts. Il devient son archiviste. Moe Asch, le fondateur de Folkways Records, offre à Jacobs l'opportunité de sortir son premier disque, Radio Program No 1 Audio Collage: Henry Jacobs' Music and Folklore, en 1955.

En 1957, en collaboration avec l'artiste Jordan Belson, Jacobs a produit les Vortex Concerts, une série de concerts mettant en vedette de la musique nouvelle, dont certaines pièces de Jacobs, de Karlheinz Stockhausen, et bien d'autres, et se déroulant au planétarium Morrison du Golden Gate Park à San Francisco. Des designers sonores comme Walter Murch considèrent généralement ces Virtex Concerts comme l'origine du concept (désormais standard) de  son multicanal. Le spectacle rencontre le succès et Jacobs et Belson sont invités à en présenter une version à l'Exposition universelle de 1958 à Bruxelles. Jacobs apparît en tant que narrateur dans le film Odds and Ends de Jane Conger Belson Shimané en 1959.

En 1958, l'album suivant de Jacobs, The Wide Weird World de Shorty Petterstein met en scène le personnage fictif de Shorty Petterstein, caricature du hipster, qui répond à de fausses interviews qui servent de matériau de base à plusieurs pièces sonores. Jacobs avait déjà utilisé ce personnage dans l'album 2 Interviews Of Our Time en 1955 où Shorty Petterstein côtoyait le faux musicologue hébreu Sholem Stein. Les deux personnages avaient été créés dans l'émission Music and Folklore. Le personnage de Shorty apparaît également dans un court métrage de dessin animé de 1961, The Interview, réalisé par Ernest Pintoff.

Collaborations avec des cinéastes
En 1961, Jacobs collabore avec le cinéaste Jordan Belson sur la bande originale du court-métrage Allures. En 1963, Jacobs sort un album intitulé The Laughing String. Avec le soutien de l'American Cancer Society, Jacobs, en collaboration avec John Korty, réalise un court métrage d'animation sur l'arrêt du tabac, , qui est nominé aux Oscars du cinéma en 1964. À la fin des années 1960, Jacobs crée des publicités radio pour Japan Airlines et est consultant en audiovisuel pour le service marketing de Bank of America. L'approche de Jacobs en matière de travail sonore a beaucoup intéressé des artistes tels que Walter Murch ou George Lucas, si bien qu'il est sollicité pour fournir des bandes sonores improvisées et des dialogues de fond pour le film de Lucas THX 1138. Jacobs est le parrain du designer sonore Ren Klyce.

En 1972, Jacobs collabore avec Bob McClay et Chris Koch sur une série d'émissions télévisées d'une demi-heure pour la chaîne de télévision publique de San Francisco KQED : "The Fine Art of Goofing Off" est une sorte de Rue Sésame philosophique ; chaque épisode développe un thème ouvert, comme « le temps » ou « le travail », traité par un collage de séquences animées dans des styles divers. Alan Watts, la troupe d'improvisation The Committee, l'artiste Victor Moscos, les musiciens Mark Unobsky et Pete Sears, Woody Leafer et Jordan Belson ont tous contribué à la série.

En 1973, Jacobs travaille avec David Grieve sur le film Essential Alan Watts: Man in Nature, Work as Play qui décrit les liens d'Alan Watts avec le mouvement Beat. Certains des travaux de Jacobs sont de nouveau publiés par Locust Music et Important Records. La majeure partie de ses bandes magnétiques a été détruite par un incendie en 1995, bien que 63 d'entre elles aient été redécouvertes par Jack Dangers qui publie une partie de ce matériel retrouvé en 2005.

Discographie
 Interview with Dr. Sholem Stein on the Origins of Calypso, KPFA
 Shorty Petterstein Interview, KPFA
 Radio Programme No 1 Audio Collage: Henry Jacobs' Music and Folklore (Folkways, 1955)
 Two Interviews (Fantasy, 1955)
 Interviews of Our Times (Fantasy, 1955)
 "Sonata For Loudspeakers (Tape Loops Demo)" (1953-4). On album: "Sounds of New Music" (Folkways, 1957)
 The Weird Wide World of Shorty Petterstein (World Pacific, 1957)
 Highlights of Vortex (Folkways, 1959)
 Sounds of New Music (Folkways, 1962)
 The Laughing String (MEA, 1963)
 The Wide Weird World of Henry Jacobs/The Fine Art of Goofing Off (Important Records, 2005)
 Around the World with Henry Jacobs (Important)

Références

Liens externes
 Une conversation avec Harry Jacobs, KPFA, 1994
 "Wide Weird World" d'Henry Jacob, npr.org
 Henry Jacobs sur Last FM

Artiste sonore
Humoriste américain
Étudiant de l'université de Chicago
Personnalité liée à San Francisco
Naissance en octobre 1924
Décès en septembre 2015
Pages avec des traductions non relues
Naissance à Chicago
Décès à 90 ans

Henry Jacobs


Skarhead ist eine New-York-Hardcore-Band aus Jackson Heights (Queens) in New York City. Die Band ist ein Nebenprojekt von Danny Diablo (Crown of Thornz) und umfasst Mitglieder von Madball und Sworn Enemy.

Mit dem Album Dreams Don't Die zeigen sie ihre eindeutige Verbundenheit zum New York Hardcore, auf dem Coversongs von unter anderem Agnostic Front, den Bad Brains und Leeway zu hören sind.

Diskografie

Studioalben
 1999: Kings at Crime
 2009: Drugs, Music and Sex
 2011: Kickin It Oldschool

Kompilationen, EPs etc.
 1995: Drugs, Money, Sex
 1998: Crazy Eddie - Make It Work
 2001: NY Thugcore: The Hardcore Years (1994-2000)
 2006: Demo 2006
 2011: Dreams Don't Die

Weblinks
 Skarhead auf Myspace

Hardcore-Punk-Band
US-amerikanische Band
Band (New York City)

Skarhead


Irfan () ist ein arabischer männlicher Vorname mit der Bedeutung "Wissen", "Weisheit". Die türkische Form des Namens ist İrfan und ein männlicher und weiblicher Vorname sowie Familienname. Der Name Irfan nimmt Bezug auf eine islamische Vorstellung eines "Geheimwissens" und kommt nicht nur im arabischen Sprachraum vor.

Namensträger

Vorname

 Irfan Bachdim (* 1988), indonesisch-niederländischer Fußballspieler
 İrfan Başaran (* 1989), türkischer Fußballspieler
 İrfan Buz (* 1967), deutsch-türkischer Fußballspieler und -trainer
 Irfan Kars (* 1983), deutscher Film- und Theaterschauspieler
 Irfan Khan (1967–2020), indischer Schauspieler
 Irfan Ljubijankić (1952–1995), bosnischer Politiker
 Irfan Peljto (* 1984), bosnischer Fußballschiedsrichter
 Irfan Škiljan (* 1973), österreichischer Softwareentwickler

Familienname
 Khalid Ahmad Irfan (* 1993), afghanischer Fußballspieler
 Muhammad Irfan Shamsuddin (* 1995), malaysischer Diskuswerfer
 Sedat İrfan (* 1982), türkischer Fußballspieler

Siehe auch
 IrfanView, eine Grafiksoftware
 Irfan (Zeitschrift)

Einzelnachweise

Männlicher Vorname
Arabischer Personenname
Bosnischer Personenname
Albanischer Personenname

Irfan


هذه قائمة ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية لعام 1952 التي أقيمت في فنلندا وقد تحصلت الولايات المتحدة على المركز الأول برصيد 40 ذهبية.

المرجع
 اللجنة الأولمبية الدولية – هلسنكي 1952 Medal Table

الألعاب الأولمبية الصيفية 1952
جداول ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية

قائمة ميداليات الألعاب الأولمبية الصيفية 1952


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Bad Wörishofen

|}

Dorschhausen

|}

Frankenhofen

|}

Kirchdorf

|}

Obergammenried

|}

Schlingen

|}

Schöneschach

|}

Stockheim

|}

Untergammenried

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Bad Wörishofen

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

 In dieser [ Kartenansicht] sind Baudenkmäler ohne Koordinaten mit einem roten bzw. orangen Marker dargestellt und können in der Karte gesetzt werden. Baudenkmäler ohne Bild sind mit einem blauen bzw. roten Marker gekennzeichnet, Baudenkmäler mit Bild mit einem grünen bzw. orangen Marker.

Bad Worishofen
!

Liste der Baudenkmäler in Bad Wörishofen


ස්ත්‍රී ප්‍රජනකාංග කැපීම සහ ස්ත්‍රී ලිංග පරිඡේදනය ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, ස්ත්‍රී ප්‍රජනකාංග ඡේදනය (FGM) යනු, බාහිර ස්ත්‍රී ලිංගේන්ද්‍රිය කොටසක් හෝ සම්පූර්ණයෙන් හෝ අභිචාරාත්මක ලෙසින් ඉවත් කිරීමයි. යුනිසෙෆ් සංවිධානය විසින් ඇස්තමේන්තු කරන පරිදී  2016 වසරෙහිදී, අප්‍රිකාවේ රටවල් 27 කද, ඉන්දුනීසියාවෙහි, ඉරාක කුර්දිස්තානයෙහි සහ යෙමනයෙහිද මිලියන 200 කාන්තාවෝ මෙම පිළිවෙතට ලක් වී ඇති අතර,   මෙයින් ජිබුටි, ඊජිප්තුව, එරිට්‍රියාව, ගිනි, මාලි, සියෙරා ලියෝන්, සෝමාලියාව සහ සුඩානය යන රටවල 15–49 වයස් කාණ්ඩයන්හී  80–98 ප්‍රතිශතයක අනුපාතිකයක්  මෙයට භාජනය වී ඇත. මෙයට අමතර වශයෙන් ආසියාවෙහි, මැද පෙරදිග තුල සහ, ලොව පුරා වෙසෙන මෙම ප්‍රදේශ වලට අයත් ප්‍රජාව තුලද මෙම පිළිවෙත දක්නට ඇත.

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය

සංස්කෘතිමය හා වෛද්‍යමය නොවන හේතුන් සඳහා ස්ත්‍රියකගේ ලිංගික අවයව  සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කිරීම් හෝ ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව වලට සිදු කරන අනෙකුත් තුවාල කිරීම් හා සම්බන්ධ සියලුම ක්‍රියාදාමයන් ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස්  ජේදනය / කැපීම ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.

ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය ලෝකය පුරා විවිධ ප්‍රදේශ වල විවිධ ජනවර්ග අතර විවිධාකාරයෙන් සිදුවේ. මේ සඳහා කාන්තාවන් මිලියන 100 - 140 ක ප්‍රමාණයක් භාජනය වී තිබේ. සෑම වසරකම මිලියන 2 ක ප්‍රමාණයක ගැහැණු ළමයි මෙම අවධානමට මුහුණ දෙති. ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය බොහෝ වශයෙන් ව්‍යාප්ත වී තිබෙන්නේ අප්‍රිකාවේ නැගෙනහිර , බටහිර හා වයඹ ප්‍රදේශවල වේ. මැත කාලයේ ආසියා හා මැදපෙරදිග රටවල මෙන්ම ඇමරිකාවේ හා බටහිර රටවල පදිංචියට පැමිණි සංක්‍රමණිකයන් අතරද මෙම තත්ත්වය දක්නට ලැබේ.

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනයේ ආරම්භය අපැහැදිලිය. ක්‍රිස්තියානි හා ඉස්ලාම් භක්තිකයන් අතර හට ගෙන තිබේ. ඊජිප්තියානු මමීවල ස්ත්‍රී ලිංගික අවයව ජේදනය සිදු කර ඇති බවට පැහැදිලි ලක්‍ෂණ දක්නට ලැබේ. ඉතිහාසඥයන් දක්වන්නේ 15 වැනි ශතවර්ෂයේදී ඉතියෝපියාවේද මෙය පැවති බවයි. මීට අමතරව අප්‍රිකාව , පිලිපීනය , ඇමේසන් , ඕස්ට්‍රේලියාව , රෝමය හා අරාබිය යන රටවලද මෙම ක්‍රියාදාමය පැතිරී තිබී ඇත.

මෙම කාර්යය , ගැහැණු ළමයකුගේ වයස අවුරුදු 7 -10 අතර කාලයේදී බොහෝ විට සිදු කරනු ලබයි. ඔවුන්ගේ ළමා කාලයේදී , වැඩිවියට පත් වූ පසු හෝ ඇතැම් විට විවාහක කාලයේදී , පළමු ගර්භනී කාලය අතර තුර , පළමු දරු උපතට පසුව මෙසේ ලිංගික අවයව ජේදනය සිදුකරයි. ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය සිදු කරන ආකාර ඒ ඒ ජන වර්ග වල සම්ප්‍රදායන් අනුව වෙනස් වේ.

ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය විවිධ කාරණා හේතු කොට ගෙන සිදුවේ.  එනම්, කාන්තාවන් ලිංගිකව හැසිරීම , තෘප්තිය ,  සීමා කිරීම , ලිංගිකව එක් වීමේදී පුරුෂයාට උපරීම ලිංගික තෘප්තියක් ලබා ගැනීම යනාදිය සඳහාය. එසේම සමාජය හා සංස්කෘතිය හා බැඳුණු මිත්‍යා මතවාදයන් මුල්කරගෙනද (එනම්, කාන්තාවන්ගේ භගමණිය නොකැපුවොත් පුරුෂ ලිංගය වර්ධනය වීම , ලිංගික අවයව කැපීම මගින් ළමයින්ට නොමැරී ජීවත් වීමට හැකියාව ලැබීම වැනි දේ.... ) පිරිසිදු බව , ආරක්‍ෂාව හා සුන්දරත්වය වැනි හේතුන්ද ( එනම්, කාන්තාවන්ගේ බාහිර ලිංගික අවයව අපිරිසිදු හා කැත ලෙස සළකා ආරක්‍ෂාව හා සුන්දරත්වය සඳහා ඉවත් කළ යුතු ලෙස සළකයි.) ආගමික බලපෑම් හා සමාජයයීය හා ආර්ථික හේතුන්ද බලපානු ලැබේ. ගැහැණු ළමයකුගේ ලිංගික අවයව ජේදනය කිරීම ඇගේ විවාහය සදහා පූර්ව සුදුසුකමක් ලෙස සළකන අතර ගැහැණු දරුවන් සිටිනා දෙමව්පියෝ තම දරුවන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය කරති.

මෙම කර්තව්‍ය සඳහා ඒ ඒ ජනවර්ග අතර තෝරා ගත් පුද්ගලයෝ සිටිති. වින්නඹු කාන්තාවන් , සාම්ප්‍රදායිකව සෞඛ්‍ය පිළිබඳව ක්‍රියාකරන්නන් , කරණවෑමියන් , ඒ සඳහා සිටින්නාවූ රහසිගත සාමාජිකයින් , කාන්තා නෑදෑයින් , ජනවර්ග අතර සිටින්නාවූ සාම්ප්‍රදායික වෛද්‍යවරුන් , අහිගුන්ඨක ගැහැණුන් විසින් සිදු කරනු ලබයි.

ලිංගික අවයව ජේදනය කිරීම සඳහා කිසිදු වෛද්‍ය උපකරණයක් භාවිතා නොකරයි. ඒ  සදහා විශේෂ පිහි , කතුරු , කුඩා පිහි , වීදුරු කැබලි , බ්ලේඩ් , දැලි පිහි , තියුණු ගල් පතුරු ආදිය භාවිතා කරන අතර කිසිදු විෂබීජ හරණයක් හෝ නිර්වින්දනයක් සිදු නොකර ස්ත්‍රියව සජීවීව මෙම ක්‍රියාදාමයට යොමු කරනු ලබයි. මෙම ක්‍රියාවලියේ දැඩි බව අඩු හෝ වැඩි වශයෙන් තීරණය වන්නේ භූගෝලීය වෙනස්කම් වලට අනුව සහ ඒ ඒ ප්‍රාන්තවල පවතින සංස්කෘතික ක්‍රියාදාමයන් අනුවය. අනතුරුව සති 10- 14 කාලයක් කකුල් එකට එක් කර සෙලවීමට නොහැකි වන පරිදි  ගැට ගසනු ලබයි. මෙසේ කරන්නේ ඇයට සිදුවී තිබෙන තුවාල සුව වීම සඳහා බව දක්වයි.

ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය මෙවැනි පසුබිමක් තුළ සිදු වීම නිසා අධික රුධිර වහනය , කම්පනය ,පිළිකා ඇති වීම , පිටගැස්ම , කැලැල් හට ගැනීම , මුත්‍රා හා ඔසප් රුධිරය පිටවීමේදී ඇතිවන අක්‍රමිකතා , වඳභාවය (සුඩානයේ චර්ම ජේදනය හේතුවෙන් කාන්තාවන් 25% ක් වඳභාවයට පත් වී ඇති බව දක්වයි. ) , මුත්‍ර මාර්ගයේ තදබල ආසාදන , මුත්‍රා ගල් ඇති වීම , වකුගඩු වලට හානි සිදු වීම ,ඒඩ්ස් වැළඳීම, පළමු ලිංගික එක් විමේදී  අධික වේදනාව වැනි තත්ත්වයන් ඇතිවේ. Infibulated කාන්තාවන්ට ලිංගිකව එකතු වීමේදී මසා තිබෙන Labia majora විවෘත කිරීමට සිදු වන අතර බොහෝවිට පුරුෂයා විසින් පිහියකින් කපා දමනු ලබයි. මෙම තත්ත්වය නැවත විවිධාකාර රෝගී තත්ත්වයන් ඇති කිරීමට හේතු වේ. දරු උපතකට පසු නැවත මසා දමනු ලැබේ.

එසේම මෙම නිසා මාතෘ හා ළමා මරණ සිදුවීමේ ප්‍රවණතාවක් පවතී. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය කරන ලද විමර්ශනයකට අනුව අවයව ජේදනය සිදු කරන ආකාර වලින් (මෙම ක්‍රම පසුවට විස්තර කරනු ලැබේ.) පළමු ක්‍රමයේදී 15% ද දෙවන ක්‍රමයේදී 32% ද තෙවන ක්‍රමයේදී 55% ද ළමා මරණ ඇති වීමේ අවධානමක් පවතී. තෙවන ක්‍රමයට මුහුණදුන් කාන්තාවන් 30% කටම ශල්‍යකර්ම මාර්ගයෙන් දරුවන් බිහි කිරීමට සිදු වී තිබේ. ලිංගික අවයව ජේදනය නොකරපු අය සමග සැසඳීමේදී රුධිර වහනය 70% කින් වැඩිය. කාන්තාවන්ගේ ලිංගික අවයව කැපීම නිසා අප්‍රිකාවේ මව්වරු සහ දරුවන් දාහකට  10 - 12 අතර ප්‍රමාණයක් උපතේදීම මිය යන බවට තක්සේරු කර ඇත.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය හා ඊට අනුබද්ධ ආයතන දක්වන්නේ  ස්ත්‍රීන්ගේ ලිංගික අවයව ජේදනය හේතුවෙන් කාන්තාවන්ගේ හා ගැහැණු ළමයින්ගේ මානව හිමිකම් උල්ලංගනය වන බවයි. ජීවිතයට ඇති අයිතිය, කෲර වධහිංසා වලින් නිදහස් වීමට ඇති අයිතිය , සෞඛ්‍යට හා ආරක්‍ෂාවට ඇති අයිතිය , ළමා අයිතීවාසිකම් වැනි මූලික  හා මානව හිමිකම් උල්ලංගනය වේ. මෙවැනි හේතුන් නිසා එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල මගින් ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනයට එරෙහි ජාත්‍යන්තර දිනය වශයෙන් දෙසැම්බර් 06 නම් කරන ලදී.

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය සිදු කරන ආකාරය

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් කොපමණ ජේදනය කරනවාද යන්න එක් එක් ජනවර්ගවල සම්ප්‍රදායන් හා සංස්කෘතීන් මත පදනම් වේ. ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ඉවත් කරන්නාවූ ප්‍රමාණය අනුව විවිධ වර්ගීකරණයන්ට මෙම ක්‍රියාදාමය බෙදා ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය මේ පිළිබඳව විමර්ශනයන් සිදු කර ජේදනය කරන ආකාර කිහිපයක් පෙන්වා දේ.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ වර්ගීකරණය

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය සිදු කරන ප්‍රධාන ආකාර හතරක් පෙන්වා දෙයි.

පළමු ක්‍රමය

භගමණිය (Clitoris) සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කිරීම සහ / හෝ භගමණියේ වැස්ම (clitoral hood) ඉවත් කිරීම සිදු වේ. මෙහි අනු කොටස් දෙකකි. එනම්,

1. හගමණියේ වැස්ම හෝ prepuce පමණක් ඉවත් කිරීම.

2. prepuce සමඟ භගමණිය ඉවත් කිරීම.

මෙය ඉතාමත් වේදනාකාරී එකක් වෙයි

දෙවන ක්‍රමය

labia majora ජේදනය කර හෝ නැතිව, භගමණිය සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් සහ labia minora ඉවත් කිරීම සිදු වේ. මෙම  අවස්ථාව "ජේදනය කිරීම" ලෙස හඳුන්වයි. මෙහි අනු කොටස් තුනකි. එනම්,

1. labia minora පමණක් ඉවත් කිරීම.

2. භගමණිය සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් සහ labia minora ඉවත් කිරීම.

3. භගමණිය, labia minora සහ labia majora සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කිරීම.

තෙවන ක්‍රමය

යෝනි විවරය පටු වන පරිදි එය වැසී තිබෙන කොටස් කපා, භගමණිය ජේදනය කර හෝ නැතිව, labia minora සහ / හෝ labia majora එක්කර මසනු ලබයි. මෙය "INFIBULATION" ලෙස හඳුන්වයි. මෙම ක්‍රමය ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ඉවත් කිරීමේ ඉතා අමානුෂික මෙන් බරපතලම
ක්‍රමය වේ. මෙහිදී   labia majora හි අතුළත සහ සම්පූර්ණ  labia minora ද ඇතුළත්ව බාහිර ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් විශාල ලෙස ඉවත් කෙරෙයි. අනතුරුව මුත්‍රා හා ඔසප් රුධිරය වහනයට පමණක් කුඩා සිදුරක් තබා  labia majora කටු ගැසීමෙන් හෝ මැසීමෙන් එකට යා කර යෝනි විවරය වසා දමනු ලබයි. ඉන්පසු ස්ත්‍රියගේ කකුල් එකට එක් කර ගැට ගසා සති 10 - 14 නොසෙල්වන සේ තබනු ලබයි. මෙසේ කරනු ලබන්නේ ඇය සෙලවීමෙන් වැලැක්වීමට හා යෝනි මුඛයේ තුවාල සුව වීම සඳහාය. මෙම ක්‍රමය ගැහැණු දරුවකු වැඩිවියට පත් වීමට පෙර සිදු කරනු ලබයි.වින්නඹු කාන්තාවෝ මේ සඳහා කිසිදු නිර්වින්දන ක්‍රමයක් භාවිතා නොකරති. ඔවුහු සෑම සතියකටම වරක් පරික්‍ෂා කරන අතර අවශ්‍ය අවස්ථා වලදී මැසූ යෝනි විවරය විවෘත කරති.

de - infibulation

මෙහිදී ලිංගිකව එක් වීමට හා දරු ප්‍රසූතියට බාධාවක් ඇති කරනු ලබයි. Infibulated කාන්තාවන්ට ඇගේ පළමු විවාහ රාත්‍රියේදී මසා දමනු ලැබූ යෝනි විවරය විවෘත කිරීමට සිදු වන අතර එය සැමියා හෝ ඒ සඳහා වගකීමක් ඇති කෙනෙකු විසින් සිදු කරනු ලබයි. මෙහිදී අධික රුධිර වහනය , කම්පනය , අධික වේදනාව, රෝග ඇති වීම යනාදියට මුහුණ දීමට සිදුවේ. දරු ප්‍රසූතියේදී දරුවා බිහි වීමට මසන ලද යෝනි විවරය කුඩා හෙයින් නැවත යෝනි විවරය විවෘත කිරීමට සිදුවේ.

re - infibulation

දරු ප්‍රසූතිය සඳහා විවෘත කරන ලද යෝනි විවරය දරු ප්‍රසූතියෙන් පසු නැවත යෝනි විවරය කුඩා වන පරිදි වසා දමනු ලබයි. නැවත කකුල් ගැට ගසා සුව වීමට ඉඩ හරියි. දරු ප්‍රසූතිය රෝහලකදී සිදු වුවොත් වෛද්‍යවරු ප්‍රසූතියට සරිලන සේ යෝනි විවරය කපා විවෘත කරන අතර නැවත එය වසා දමන ලෙස රෝගියා විසින්ම ඉල්ලා සිටිනු ලබයි.

සිව්වන ක්‍රමය

අනෙකුත් විවිධාකාරයෙන් සිදු වන ලිංගික අවයව ජේදනය කිරීම් මීට අයත් වේ. මෙහිදී යෝනියේ අවයව ඉවත් කිරීමක් සිදු නොවේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය  සිව්වන ක්‍රමය ලෙස නිර්වචනය කරන්නේ, වෛද්‍ය අරමුණක් සඳහා නොවන ස්ත්‍රියකගේ ලිංගික අවයව වලට සිදු කරන සියලුම ආකාරයේ හිංසනීය ක්‍රියාවන් ලෙසයි. එනම් ,භගමණියට ඉදිකටු හෝ කූරු වලින් ඇනීම , හිල් කිරීම , යෝනිය කැපීම , ඇදීම ,යෝනි විවරය අවට සම සීරීම , ගිනියම් කළ ආයුධ වලින් පිළිස්සීම , යෝනිය ඉරීම ,ලේ ගැලීමට හා විවෘත වීමට ඉඩක් නැති වීම සඳහා යෝනිය තුළට විවිධ දේවල් ඇතුළත් කිරීම ආදිය වේ. මෙය හුදකලාවූ ජනවර්ග අතර දක්නට ලැබෙන අතර ඇතැම් විට අනෙකුත් ක්‍රම හා සම්බන්ධ වී භාවිතා වීමක්ද දක්නට ලැබේ.

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීම හඳුන්වන විවිධ නම්

Incision

ස්ත්‍රියගේ භගමණිය , clitoral prepuce  කැපීම සඳහා භාවිතා කරන නමකි.

Clitoridectomy

භගමණිය සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කිරීම සඳහා භාවිතා කරන නමකි.

Excision

භගමණිය ඉවත් කිරීම සහ labia minora සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කිරීම සඳහා භාවිතා කරන නමකි.

Infibulation

භගමණිය ඉවත් කර labia minora සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කර labia majora එක්කර මැසීම සඳහා භාවිතා කරන නමකි.

Circumcision

ස්ත්‍රියකගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් කැපීම සම්බන්ධයෙන් පොදුවේ භාවිතා කරන නමකි. මෙම වචනය බොහෝ විට පළමු ක්‍රමය යටතේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් කැපීම සඳහා භාවිතා කරයි. මෙම වචනය භාවිතා කිරීම තුළ ස්ත්‍රීන් හා පිරිමි සුන්නත් කිරීම් සම්බන්ධව භාවිතා කරන වචන පිළිබඳව පැටලිලි සහගත බවක් ඇති වී තිබේ.

Female genital mutilation

සංස්කෘතිමය හා වෛද්‍යමය නොවන හේතුන් සඳහා ස්ත්‍රියකගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස්  සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ කොටසක් ඉවත් කිරීම් හෝ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස්  වලට සිදු කරන අනෙකුත් තුවාල කිරීම් හා සම්බන්ධ සියලුම ක්‍රියාදාමයන් හැඳින්වීම සඳහා  භාවිතා කරන නමකි. 1970 දී පමණ මෙම වචනය භාවිතා වීම ඇරඹුණි. "ජේදනය" යන වචනය පිරිමි සුන්නත් කිරීම යන්න සමඟ පැහැදිලි සම්බන්ධතාවක් පෙන්නුම් නොකරයි. මෙම වචනය බොහෝ කාන්තා සෞඛ්‍ය හා මානව හිමිකම් සංවිධාන භාවිතා කරයි. 1994 සිට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මෙම වචනය භාවිතා කරයි.

Female genital cutting

ඇතැම් කණ්ඩායම් "ජේදනය කිරීම" යන වචනය වෙනුවට "කැපීම" යන වචනය භාවිතා කරනු ලබයි. මෙම වචනය භාවිතා කරන්නේ මෙම ක්‍රියාදාමයේ පවතින කෲර හා අමානුෂිකත්වය වටහා දීමක් වශයෙනි. එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල මෙම  වචනය භාවිතා කරයි.

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීම ව්‍යාප්ත වූ රටවල්

AUSTRALIA

Pitta - patta නම් ඕස්ට්‍රේලියානු මුල් පදිංචිකරුවන් අතර දක්නට ලැබේ. මීට අමතරව පදිංචියට පැමිණි සංක්‍රමණිකයන් අතරද දක්නට ලැබේ. 1991 දී  Australian Bureau of Statistics Censue විසින් කරන ලද විමර්ශනයකට අනුව චර්ම ජේදනයට ලක්වූ 76000 ක පිරිසක් ජීවත් වන බවට ගණනය කර ඇති අතර එය 1996 වන විට 87 000ඉක්මවා ඇත.

AUSTRIA

The African Women' Organization of Austria විසින් කරන ලද පර්යේෂණයකට අනුව ඔස්ට්‍රියාවේ සිටින අප්‍රිකානු සංක්‍රමණිකයන් අතර 30% කට වැඩි ප්‍රමාණයක පවුල් වල ගැහැණු දරුවන් චර්ම ජේදනයට ලක් කර ඇත. ඇතැම් අය ඔස්ට්‍රියාවට ඒමටපෙර අප්‍රිකාවේදී සිදු කර ඇත.

BELGIUM

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස නීති පද්ධතියට ඇතුළත් කර තිබේ.

BENIN

1993 දී National Committee om Harmful Traditions Practice විසින් කරන ලද අධ්‍යනයකට අනුව 50% ක ව්‍යාප්තියක් දක්නට ලැබේ. උතුරු පළාත්වල බහුල වශයෙන් දක්නට ලැබෙන  අතර Boko , Nago , Peul ,Wama යන ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් මේ සඳහා ප්‍රධාන වේ. වයස අවුරුදු 5 -10 අතරේ දී සිදුවේ. නමුත් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස නීති පද්ධතියට ඇතුළත් කර තිබේ.

BURKINA FASO

1996 දී කරන ලද විමර්ශනයකට අනුව 66.35% ක ව්‍යාප්තියක් ඇස්තමේන්තු කර ඇති අතර ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1998 /1999 දී 72% බවට පත් වී තිබේ. kenedougou,Yatenga,Sanmatenga,Comoe,Bougouriba,Ponio,Bam,Soum,Ganzourgou,Gnagna,Kouritenga,
Namentenga,Sourou,Zoundweogo යන පළාත් 14 හි බහුල වශයෙන් සිදුවේ. වැඩි වශයෙන්, ජේදනය කිරීමේ දෙවන ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වේ. වයස අවුරුදු 0 -7 අතරේ දී බොහෝ විට සිදුවේ. නමුත් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයට ඇතුළත් කර තිබේ.

CAMEROON

නිරිත හා උතුරු පළාත්වල ජේදනය කිරීමේ දෙවන ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වේ. මුස්ලිම් ගැහැණු ළමයි 100% ද ක්‍රිස්තියානි ගැහැණු ළමයි  63.6% ද  බලපෑමට ලක් වී ඇත.

CANADA

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස අපරාධ සංග්‍රහයට ඇතුළත් කර තිබේ.

CENTRAL AFRICAN REPUBLIC

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම ක්‍රියාත්මක වේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ  ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1994/95 වන විට 43% ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් අතරින්  Banda ජන වර්ගයේ 84% ද Mandjia ජන වර්ගයේ 71% ද ව්‍යාප්තියක් පවතී. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය වැළැක්වීමට 1966 දී නීති පනවා තිබේ.

CHAD

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම රටේ සෑම පළාතකම ක්‍රියාත්මක වේ. තෙවන ක්‍රමය නැගෙනහිර පළාතේ බහුල වශයෙන් සිදුවේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1991 දී 60% ක ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය වැළැක්වීමට 1995 දී නීති පනවා තිබේ.

COTE D ' IVOIRE

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම ක්‍රියාත්මක වේ. 1994 දී National Demographic And Health Survey The Prevalence Of FGM විසින් කරන ලද පර්යේෂණයකට අනුව 43% ක ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. මුස්ලිම් ගැහැණු ළමයි 80% ද ක්‍රිස්තියානි ගැහැණු ළමයි 16% ද  බලපෑමට ලක් වී ඇත. බොහෝ විට වයස අවුරුදු 10 ට පෙර මුහුණ දීමට සිදුවේ. 1998 දී ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය වැළැක්වීමට නීති පනවා තිබේ.

DEMOCRATIC REPUBLIC OF THE CONGO

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීම දක්නට ලැබේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 5% ව්‍යාප්තියක් ඇත.

DENMARK

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. සෝමාලියානු කාන්තාවන් ප්‍රධාන වේ.

DJIBOUTI

ජේදනය කිරීමේ දෙවන හා තෙවන ක්‍රම ක්‍රියාත්මක වේ. 98% ක ව්‍යාප්තියක් දක්නට ඇත. සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයට අනුව ප්‍රධාන ක්‍රමය ලෙස දක්වන්නේ තෙවන ක්‍රමයයි. දෙවන ක්‍රමය 15% කද තෙවන ක්‍රමය 86% කද ව්‍යාප්තියක්  පවතී. නමුත් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයට ඇතුළත් කර තිබේ.

EGYPT

ඊජිප්තුව පුරාම මුස්ලිම් හා ක්‍රිස්තියානි පිරිස් අතර දක්නට ලැබේ. ජේදනය කිරීමේ සියලු ක්‍රම ක්‍රියාත්මක වේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1995 දී  97% ක ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. දකුණු ඊජිප්තුවේ තෙවන ක්‍රමය බහුල ලෙස ක්‍රියාත්මක වේ. නමුත් 2007 දී ඊජිප්තුවේ  සෞඛ්‍ය හා ජනගහන අමාත්‍යාංශය විසින් ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීම තහනම් කර තිබේ.

ERITREA

ජේදනය කිරීමේ සියලු ක්‍රම මුස්ලිම් හා ක්‍රිස්තියානි පිරිස් අතර ක්‍රියාත්මක වේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1995 දී 97% ක ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. 2007 දී ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීම තහනම් කරන ලදී.

ETHIOPIA

ඉතියෝපියාව පුරාම ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීම දක්නට ලැබේ. 73.6% ක ව්‍යාප්තියක් පවතී. ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් 46 කම දක්නට ලැබෙන අතර ඇතැම් කණ්ඩායම් අතර 75%ක ව්‍යාප්තියක් පවතී. National Committee on Traditional Practice of Ethiopia විසින් පවසන පරිදි රටෙහි, පළමු ක්‍රමය 52% ද දෙවන ක්‍රමය 19% ද තෙවන ක්‍රමය 3%ද දක්නට ඇත.

FRANCE

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. 1992 දී Women's Group for the Abolition of Sexual Mutilation විසින් දක්වනු ලබන්නේ 27 000ක කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයෙන් පීඩා විඳින බවයි. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය තුළ දක්වයි.

GAMBIA

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම වැඩි වශයෙන්ද හා තෙවන ක්‍රමය සුළු වශයෙන්ද  ක්‍රියාත්මක වේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1985 දී 80% ක ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. විවිධ ජනවර්ග අතර විවිධ වූ ප්‍රතිශතයන් දක්නට ලැබේ. එනම්, Mandinga හා Serehule 100% ද , Fula 93% ද  , Jola 65.7% ද ,  Wollof 1.9% ද ලෙසයි.

GERMANY

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය තුළ දක්වයි.

GHANA

ජේදනය කිරීමේ  දෙවන ක්‍රමය නැගෙනහිර හා බටහිර පළාත් වල දක්නට ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1986/87 දී 30% ක ව්‍යාප්තියක් තිබී ඇත. අපරාධ සංග්‍රහයේ දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දක්වයි.

GUINEA

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම දක්නට ඇත. 1998 දී 98% ක කාන්තාවන් පීඩාවට ලක් වී ඇත. දණ්ඩ නීති සංග්‍රහය තුළ තහනම් කර තිබේ. රජය මෙම ක්‍රියාදාමයන් ඉවත් කිරීමට අවුරුදු 20 ක (1996 - 2015) ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කර තිබේ.

GUINEA - BISSAU

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම දක්නට ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ  ගණනය කිරීම් වලට අනුව 50% ක ව්‍යාප්තියක් පවතී. ඉන් 100% ක් මුස්ලිම් කාන්තාවන් වේ. Fula සහ Mandigne කාන්තාවන් 70 -80% ද නාගරික ස්ත්‍රීන් 20 - 30% ජේදනය කිරීමට ලක් වී තිබේ.

ITALY

ඇතැම් සංක්‍රමණික  හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ඉන් සෝමාලියා හා ඉතියෝපියා  කාන්තාවන් ප්‍රධාන වේ.

KENYA

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම දක්නට ඇත. 1998 දී වයස 15 - 19 අතර 38%ක  ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත. විවාහය සදහා සුදුසුකමක් ලෙස සළකයි. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය නීතිය මගින් තහනම් කර තිබේ.

LIBERIA

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම දක්නට ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1984 දී  50 - 70% ක ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත.

MALI

National Demographic and Health Survey දක්වන පරිදි 1995 / 96 දී 94% ක ව්‍යාප්තියක් රට පුරාම පැවතී ඇත. ජේදනය කිරීමේ පළමු ක්‍රමයෙන් 52% ද දෙවන ක්‍රමයෙන් 47% ද තෙවන ක්‍රමයෙන් 1% ද දක්නට තිබේ. මුස්ලිම් ගැහැණු ළමයි 94% ද ක්‍රිස්තියානි ගැහැණු ළමයි 85% ද පීඩාවට ලක් වී ඇත.

MAURITANIA

සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශය දක්වන්නේ ජේදනය කිරීමේ පළමු ක්‍රමයෙන් 25% ද දෙවන ක්‍රමයෙන් 20% ද පවතින බවයි. Soninke ජනවර්ගයේ 92% ද  Halpulaar ජනවර්ගයේ 95.5% ද ව්‍යාප්තියක් පවතී.

NEW ZEALAND

ඇතැම් සංක්‍රමණික  හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. 2002 වසරේදී ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය  වැළැක්වීමට නිතී පනවා තිබේ.

NIGER

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම දක්නට ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1998 දී  5% ක ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත. Peul ජනවර්ගයේ 30% ද  Zarma ජනවර්ගයේ 9% ද දක්නට ඇත. 2003 දී දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයට ගෙනා නව වගන්තියක් මගින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දක්වයි.

NIGERIA

ජේදනය කිරීමේ සියලු ක්‍රම දක්නට ලැබේ. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය දක්වන්නේ ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට සෑම දවසකම කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් 6000 ක් පමණ ලක් වන බවයි. 50% හෝ ඊට වැඩි ප්‍රතිශතයක් දක්නට ලැබේ.

NORWAY

ඇතැම් සංක්‍රමණික  හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය  වැළැක්වීමට නිතී පනවා තිබේ.

SENAGAL

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම දක්නට ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1990 දී  20% ක ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත. 1999 දී දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයට ගෙනා නව වගන්තියක් මගින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය හා ඒ ආශ්‍රිත ක්‍රියාවන් සිදු කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදක් ලෙස දක්වයි.

SIERRA LEONE

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම සියලුම ක්‍රිස්තියානි හා මුස්ලිම් ජනවර්ග අතර දක්නට ඇත. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1997 දී  90% ක ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත.

SOMALIA

ජේදනය කිරීමේ සියලු ක්‍රම බහුලව දක්නට ලැබේ. ව්‍යාප්තිය 98% කි. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1982 හා 1993 අතර කාලයේදී  96 - 100%  ක ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත. තෙවන ක්‍රමය 80% ක් භාවිතා කරයි.

SUDAN

1990 දී Demographic and Healyh Survey දක්වන පරිදි 89% කටත් වඩා විවාහක කාන්තාවන් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී ඇත. උතුර , නැගෙනහිර හා බටහිර පළාත් වල කාන්තාවන් මීට  ලක්වී ඇතත් දකුණු පළාතේ ක්‍රියාත්මක වීමක් දක්නට නොලැබේ. ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය නීතිය මගින් තහනම් කර තිබේ.

TANZANIA

ජේදනය කිරීමේ දෙවන හා තෙවන ක්‍රම පවතින අතර 17.6% ව්‍යාප්තියක් පවතී. 1998 Sexual Offences Provision Act මගින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය තහනම් කරනු ලබයි.

TOGO

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම පවතී. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 1996 දී  12% ක ව්‍යාප්තියක් පැවතී ඇත. 1998 දි ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය නීතිය මගින් තහනම් කර තිබේ.

UGANDA

ජේදනය කිරීමේ පළමු හා දෙවන ක්‍රම පවතී. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ ගණනය කිරීම් වලට අනුව 5% ක ව්‍යාප්තියක් පවතී.

UNITED KINGDOM

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන්  හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ඉතියෝපියානු, ඊජිප්තියානු, නයිජීරියානු, සෝමාලියානු, සුඩාන් ස්ත්‍රීන් ප්‍රධාන වේ. 2003 Female Genital Mutilation Act මගින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය තහනම් කර තිබේ.

UNITED STATE OF AMERICA

ඇතැම් සංක්‍රමණික කාන්තාවන්  හා ගැහැණු ළමයින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනයට ලක් වී තිබේ. ඉතියෝපියානු, ඊජිප්තියානු,නයිජීරියානු, සෝමාලියානු, සුඩාන් ,ගහනා, කෙන්යා, ලයිබීරියා, උගන්ඩා, ටැන්සානියා, සියරා ලියෝන් හි ස්ත්‍රීන් ප්‍රධාන වේ. 1995 Fedaral Prohibition of Female Genital Mutilation Act මගින් ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රිය ජේදනය තහනම් කර තිබේ.

ස්ත්‍රීන්ගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ජේදනය කිරීමට එරෙහිව පවතින ප්‍රධාන ජාත්‍යන්තර හා ප්‍රාදේශීය සම්මුතීන් හා ආයතන

ජාත්‍යන්තර සම්මුතීන්

මානව හිමිකම් පිළිබඳ විශ්ව ප්‍රකාශනය (1948)

සිවිල් හා දේශපාලන අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සම්මුතිය (1966)

ආර්ථික, සමාජයයීය හා සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සම්මුතිය (1966)

කාන්තාවන්ට එරෙහි සියලු ආකාරයේ වෙනස්කම් පිටු දැකීමේ සම්මුතිය (1979)

කෲර, අමානුෂික අවමන් සහගත සැළකිලි හා දඬුවම් වලට එරෙහි සම්මුතිය (1984)

ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සම්මුතිය (1989)

මානව හිමිකම් පිළිබඳ විශ්ව සම්මේලනයේ වියානා ප්‍රකාශනය (1993)

කාන්තාවන්ට එරෙහි හිංසන පිටු දැකීමේ ප්‍රකාශනය (1993)

ප්‍රාදේශීය සම්මුතීන්

මානව හිමිකම් හා මූලික නිදහස සුරැකීමේ යුරෝපියානු සම්මුතිය (1950)

මානව හිමිකම් පිළිබඳ ඇමරිකානු සම්මුතිය (1978)

මානව හා මිනිස් අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ අප්‍රිකානු ප්‍රඥප්තිය (1981)

ළමා අයිතිවාසිකම් හා සුභසාධනය පිළිබඳ අප්‍රිකානු ප්‍රඥප්තිය (1990)

අප්‍රිකානු කාන්තා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප්‍රොටකෝලය (2003)

ආයතන

කාන්තාවන්ට එරෙහි සියලු ආකාරයේ වෙනස්කම් පිටු දැකීමේ කමිටුව

මානව හිමිකම් කමිටුව

ආර්ථික, සමාජයයීය , සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ කමිටුව

ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ කමිටුව

ක්‍රියාකාරිත්වය සඳහා වූ කයිරෝ සම්මේලනය

Beijing Declaration and Platform for Action of the Forth World Conference on   Women,Beijing,Chaina,4-15September 1995

UNESCO Universal Declaration on Cultural Diversity,adopted 2 November 2001

Convention on the Protection of the Diversity of Cultural Expressions,adopted October 2005

United Nations Economic and Social Council(ECOSOC),Commission on the Status of Women.Resolution on the Ending of Female Genital Mutilation (March 2007)

වාරිස් ඩයිරි

1965 දී සෝමාලියානු කාන්තාරයක එඬේර පවුලක උපත ලද වාරිස් ඩයිරි, වයස අවුරුදු 5 දී ඇගේ ජනනේන්ද්‍රිය කොටස් ඉවත් කිරීමේ ක්‍රියාවලියට මුහුණ දුන්නාය. එහිදී අහිගුණ්ඨක ගැහැණියක් විසින් ඇගේ යෝනි තොල් කපා යෝනි විවරය කුඩා වන පරිදි මසන ලදී. තෙවන ක්‍රමය අනුගමනය කර ඇත. පියා විසින් අවුරුදු 61ක මිනිසකුට විවාහ කර දීමට යාම නිසා අවුරුදු 13 දී නිවසින් පැන ගියාය. පසුව ඇය ජගත් මෝස්තර නිරූපිකාවක් වූවාය. පසු කලකදී වාරිස් ඩයිරි ශල්‍යකර්මයක් මගින් මසන ලද යෝනි විවරය විවෘත කර ගත්තාය. ඩනා නම් පුද්ගලයකු සමඟ විවාහ වන වාරිස් 1997 දී අලීකී නම් පුතකු ලැබුවාය. ඇගේ ජීවිත කතාව රැගත්  "A Healing Journey"  නම් වාර්තා චිත්‍රපටය විකාශනය වීමෙන් පසු  එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ මහ කොමසාරිස්  Kofi Annan  විසින්  වාරිස් ඩයිරි කාන්තා ජනනේනද්‍රිය කොටස් සුන්නත් කිරීම තුරන් කරලීම සඳහා ක්‍රියාකාරී වන එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදලේ  විශේෂ තානාපතිවරියක ලෙස පත්කරන ලදී. එසේම ඇය කාන්තාවන්ට එරෙහි සියලු ආකාරයේ හිංසනයන් දුරුකරලීම සඳහා වන සටනේ නායිකාවද වන්නීය. 2007 වසරේදී ඇගේ මානුෂීය කාර්යයන් වෙනුවෙන්  "Chevalier de la Legion d'honneur" නම් සම්මානය ලැබුවාය.

පින්තූර ගැලරිය

මුලාශ්‍ර

Female genital cutting

Female Circumcision as a Public Health Issue

Eliminating Female Genital Mutilation

Female Genital Mutilation

Legislation and Other National Provision

Waris Dirie

Images (Female Genital Mutilation)

Images (Waris Dirie)

ස්ත්‍රී ප්‍රජනකාංග ඡේදනය


كلب الصيد هو الكلب المُعلَّم على الصيد، ويوجد عدة أنواع من كلاب الصيد، من أشهرها سلوقي والـ (hound) والـ (Terrierà).

السلالات والقدرات المستخدمة في الصيد
للحصول على قائمة بالسلالات من كل نوع، راجع المقالات التفصيلية لكل فئة:

معرض الصور

انظر أيضاً
 سلالات الكلاب ذات معدلات الحساسية المنخفضة
 قائمة سلالات الكلاب

المراجع

أنواع الكلاب
سلالات كلاب
قوائم السلالات
قوائم ثدييات
كلاب صيد
كلاب

كلب الصيد