The first HMS Montrose was one of eight Admiralty-type destroyer leaders, sometimes known as the Scott class. They were named after figures from Scottish history; Montrose was named for the Graham Dukes of Montrose. She was built during the First World War, but was completed too late for service then. However, she had a long career in the inter-war years and saw extensive service during the Second World War.

Construction
Montrose was ordered under the Wartime Emergency Construction Programme in April 1917, from Hawthorn Leslie of Hebburn. She was laid down at Hawthorn Leslie's Hebburn-on-Tyne shipyard on 4 October 1917, launched on 10 June 1918, commissioned on 29 August 1918 and completed on 14 September that year.

Design
HMS Montrose was one of five Admiralty type flotilla leaders ordered from Cammell Laird in April 1917. The Admiralty type, or Scott-class, were designed to meet a requirement from Admiral Sir John Jellicoe, commander of the Grand Fleet, for a large, fast and heavily armed leader to match and outclass rumoured large German destroyers.

The ship was  long between perpendiculars and  overall, with a beam of  and a draught of . Design displacement was  normal and  full load. The ship's machinery consisted of four Yarrow boilers that fed steam at  to two sets of Brown-Curtis single-reduction geared-steam turbines, rated at . This gave a design speed of  light, which corresponded to about  at full load. Up to 504 tons of oil fuel could be carried, giving a range of  at .

The class had a main gun armament consisted of five 4.7 in (120 mm)/45 calibre BL Mark I guns, on CP VI mountings capable of elevating to 30 degrees, arranged in two superfiring pairs fore and aft of the superstructure with the remaining gun positioned on a platform between the funnels. Anti-aircraft armament consisted of a single  gun on a platform abaft the rear funnel together with a pair of single two-pounder (40mm) pom-pom autocannon for close-in protection on single mounts. Torpedo armament consisted of two triple mounts for 21-inch (533 mm) torpedo tubes between the 3-inch AA gun and the rear pair of 4.7-inch guns.

Modifications
While Montrose had only limited modifications between the wars, an early change during the Second World War was the replacement of the amidships 4.7-inch gun by two 2-pounder (40 mm) "pom-pom" autocannon, with the aft funnel shortened to improve the field of fire for the 3-inch anti-aircraft gun. In 1941 or 1942, the 3-inch anti aircraft gun was moved aft to X-position, with two 20 mm Oerlikon autocannon were mounted on the ship's bridge wings. Both sets of torpedo tubes were retained, while the ship was fitted to launch a 10-depth charge pattern. Type 271 radar was mounted above the ship's bridge, replacing the low-angle director and associated rangefinder, while Type 291 radar was mounted at the top of the ship's mast. In 1943, a twin 6-pounder (57 mm) replaced the 4.7-inch gun at A-position, for use against German E-boats.

Service history
After completion, Montrose joined the 10th Destroyer Flotilla, the destroyer component of the Harwich Force, as one of four leaders for this large flotilla, replacing sister ship , which had been sunk on 15 August that year. On 1 October 1918, in response to reports of German naval forces evacuating their bases in German-occupied Flanders, Montrose, along with five destroyers, were ordered to patrol off the Schouwen Bank, while the cruisers ,  waited off the Texel, in order to intercept any German heading for Germany. Significant German forces (including 28 destroyers) managed to successfully escape to German waters without being spotted, using Dutch territorial waters to avoid the blockading British.

Mediterranean Fleet
Montrose remained with the 10th Flotilla until February 1919, when she joined the Mediterranean Fleet, as part of the 6th Destroyer Flotilla. The ship continued to operate as part of the Mediterranean Fleet for ten years. Montrose operated in the Black Sea during 1919–1920, during the Russian Civil War, taking part in the evacuation of soldiers and refugees from Sevastopol to Novorossiysk in April 1919. In May–June 1919, she took part in operations off Feodosia and Arabat Spit, supporting White Army forces in the Kerch Peninsula, and shelling Red Army troops. In December 1919, Montroses commanding officer, Captain Malcolm Lennon Goldsmith, was awarded a bar to the Distinguished Service Order for his service in command of Montrose in the Black Sea. In March 1920, Montrose assisted in the evacuation of the remnants of the White Army at Novorossiysk. Many other Royal Navy warships assisted in the evacuation, along with British forces on land. On 29 March, Montrose took off refugees from Yalta.

Montrose recommissioned at Malta with a fresh crew on 16 June 1920. In September 1922, Montrose was stationed at Çanakkale on the Dardanelles during the Chanak Crisis, when Turkey confronted British and French forces occupying the Dardanelles and Constantinople. In May 1923, Montrose was part of a force, led by the battleship , with the cruiser  and five more destroyers, that were ordered from Malta to the Dardanelles as hostilities between Greece and Turkey were feared to be about to restart, with the peace treaty negotiations at Lausanne threatening to break down. In October 1923, she joined the 4th Destroyer Flotilla, based at Malta, as leader. In February 1925, Montrose transferred to the 5th Destroyer Flotilla, again serving as leader until transferring to the 1st Destroyer Flotilla in January 1927. On 20 June 1927, Montrose led the destroyers of the 1st Flotilla as they escorted  as the battlecruiser left Malta carrying the Duke and Duchess of York on their tour of the Commonwealth.

Home waters
She finally returned to Britain in April 1929, and was refitted at Devonport from May to November that year, having her boilers retubed, before going into reserve at Sheerness. On 4 December 1930, Montrose was recommissioned into the 6th Destroyer Flotilla, now part of Atlantic Fleet, serving as leader until June 1931, when she returned to reserve at Portsmouth. In November 1931, she recommissioned as leader of the 5th Destroyer Flotilla, before reducing to reserve at Devonport in June 1932. Montrose recommissioned on 10 July 1935, for local service in the English Channel, unattached to any destroyer flotilla, and in September 1935 joined the newly established 20th Destroyer Flotilla, formed with destroyers raised from reserve in order to replace destroyers sent to the Mediterranean during the Abyssinia Crisis. She was refitted at Devonport from 22 November 1935 and 13 January 1936, returning to active service on its completion. Duties including escorting dignitaries to and from the funeral of King George V in January 1936. The ship returned to reserve at Devonport on 1 May 1936.

Second World War
On the outbreak of the Second World War in September 1939, Montrose was made leader of the 17th Destroyer Flotilla, based at Milford Haven and part of the Western Approaches Command, and for the first few months back in active service was tasked with anti-submarine patrols and convoy escort in the East Atlantic. On 30 September 1939, Montrose attacked a suspected German submarine south of Plymouth, and on 2 October 1939, Montrose and the destroyer  attacked another suspected submarine.

On 26 May 1940, Operation Dynamo, the Evacuation of Dunkirk, began, with Montrose being ordered to take part. On 28 May she successfully evacuated 925 troops, landing them at Dover. She was heading out on another run to Dunkirk early in the morning of 29 May when she collided in a fog bank with the tug Sun V, breaking the destroyer's stem. Montrose had to be towed back to Dover stern-first by the tug Lady Brassey. Montrose was under repair at Harland and Wolff's North Woolwich yard from 31 May to 5 July 1940. After repair, Montrose joined the 18th Destroyer Flotilla, Nore Command, based at Harwich. In July 1940, in the first part of the Battle of Britain, German aircraft carried out a campaign of attacks against coastal shipping in the English Channel, and on 27 July, as part of this campaign, attacked Montrose and the destroyer , which were escorting minesweepers off Aldeburgh, Suffolk. Montrose claimed two German bombers shot down during the engagement, but was badly damaged by near-misses which immobilised her, while Wren was sunk. Montrose had to be towed back to Sheerness.

Montrose was under repair at Chatham Dockyard until October 1941, being reallocated to the 16th Destroyer Flotilla. She worked up at Scapa Flow until November 1941, In December 1941, the ship was detached from her flotilla to form part of the covering force for Operations Anklet and Archery, raids on Lofoten and Vågsøy in northern Norway. On 30 December, Montrose hit a rock off Herston, Orkney, damaging her port propeller shaft. She was under repair at Rosyth until the end of May 1942.

On 1 August 1942, Montrose was detached to the Home Fleet to replace destroyers sent to the Mediterranean for the important Malta Convoy, Operation Pedestal. Montrose formed part of the distant covering force for the Arctic convoys PQ 18 and QP 14 in September 1942, while in December 1942 – January 1943 was part of the distant escort of convoys RA 51 and JW 52. On 1 February 1943, she left Scapa for the Nore Command, resuming coastal patrols and convoy escort duties off the east coast of Britain. On the night of 17/18 February 1943, Montrose and the Hunt-class destroyer  were on patrol when they encountered several German E-boats that were laying a minefield off Lowestoft. In the resulting engagement, one of the German torpedo boats, S71, was immobilised and then rammed and sunk by Garth. On 24 October 1943, Montrose collided with the Hunt-class destroyer , badly damaging Cotswold, which was under repair for over 6 months.

In June 1944, Montrose took part in supporting the Normandy Landings. She left Harwich on 5 June, and was escorting follow-on convoys to the Eastern (British) operating area from 6 June. She was awarded the ship's last battle honour during these operations. On 7 July, Montroses stern was damaged when the ship was in collision with the cargo ship Empire Heywood off Harwich. Montrose suffered more serious damage on 19 July when she collided with the landing ship LST-430 and was docked at the Port of Immingham for repairs. Montrose did not re-enter service, and was instead placed into Category C Reserve on 2 November 1944. Montrose was allocated by BISCO to Hughes Bolckow Ltd for disposal on 31 January 1946 and scrapped at Blyth in Northumberland.

Pennant numbers

Notes

Citations

References

External links
 HMS Montrose at navalhistory.net
 HMS Montrose at uboat.net

Ships built on the River Tyne
1919 ships
World War II destroyers of the United Kingdom
Admiralty type flotilla leaders
Maritime incidents in May 1940

HMS Montrose (D01)


Le dème d'Elloménos, en  / Dímos Elloménou, est un ancien dème du district régional de Leucade, en Grèce. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Leucade.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Dème dans les îles Ioniennes
Ancien dème en Grèce
District régional de Leucade

Dème d'Elloménos


Morten Rune Nielsen (født 12. april 1973) er en tidligere dansk landsholdspiller i rugby. Han har spillet for Frederiksberg Rugby Klub, og han er med 64 kampe den spiller, som har spillet flest landskampe for Danmarks landshold. Han nåede også at spille for det skotske hold Royal High Corstorphine RFC fra Edinburgh.

Efter sin karriere som professionel spiller blev han som træner for Syvmands rugby landsholdet fra 2011 til 2014. Hans sidste kamp som træner foregik i august 2014. Han var dog fortsat involveret i U19 landsholdet. Siden har han fungeret som kommentator på rugbykampe på TV3.

Han er uddannet i kemi på Syddansk Universitet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Rugbyspillere fra Danmark
Alumni fra Odense Universitet

Morten Rune Nielsen


The Botanical Register, posteriormente conocido como Edwards's Botanical Register, (abreviado Edwards's Bot. Reg.), fue una revista ilustrada hortícola que se editó desde 1815 hasta 1847.

Historia
Fue iniciada por el ilustrador botánico Sydenham Edwards, que había ilustrado anteriormente Botanical Magazine, pero se fue después de una disputa con los editores. Edwards editó cinco volúmenes de The Botanical Register en cinco años, antes de su muerte en 1819. Durante este período, el texto fue proporcionado por John Bellenden Ker Gawler, y Edwards aportó las pinturas, que fueron grabados y coloreados a mano por otros.

Después de la muerte de Edwards, las tareas editoriales pasa al editor, James Ridgway de 170 Picadilly, quienes emitieron otros nueve volúmenes entre 1820 y 1828. En 1829, John Lindley fue nombrado editor, y adoptó el título de Edwards's Botanical Register. Diecinueve volúmenes adicionales fueron emitidos antes de que la revista se interrumpiera en 1847. En 1839, Lindley también emitió Appendix to the Firsty Twenty-Three Volumes of Edwards's Botanical Register, que incluía su A Sketch of the Vegetation of the Swan River Colony.

Enlaces externos
 The Botanical Register online

Referencias

Revistas de botánica
Revistas científicas del Reino Unido
Revistas científicas en inglés
Revistas desaparecidas del Reino Unido
Publicaciones fundadas en 1815
Publicaciones desaparecidas en 1847

The Botanical Register


Glas Medviđe je hrvatski dokumentarni film koji govori o velikosrpskom masovnom zločinu iz vremena agresije na Hrvatsku, kad su 9. veljače 1993. pripadnici srpske vojske ubili deset hrvatskih civila, od kojih sedam žena, kao odmazdu za pretrpljeni poraz u Operaciji Maslenica, te o vremenu okupacije Medviđe kad su pobunjeni Srbi ubili još osam mještana ovog hrvatskog sela. Premijerno je prikazan 2017. u Zadru. Redatelj je Luka Klapan, kojemu je ovo drugi dokumentarni film o Domovinskom ratu, nakon filma Pridraga: ratna sjećanja.

Izvori

Vanjske poveznice
Youtube, Trailer

Hrvatski dokumentarni filmovi o progonima i ratnim zločinima u Domovinskom ratu

Glas Medviđe


Private Talks er en kortfilm fra 2004 instrueret af Nicolas Russell Bennetzen efter manuskript af Nicolas Russell Bennetzen.

Handling
En fars sidste farvel til sin datter.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2004

Private Talks


Ned 2 er en eksperimentalfilm instrueret af Jens Ole Steen Svendsen efter manuskript af Jens Ole Steen Svendsen.

Handling
Vågne - For sent - For langsomt Ingen elevator - Kun trapper Transformation - Trapper - Trapper - Trapper - Palmetræer? - Trapper! Transformation - Elevatoren! Kontorbygning? - Trapper!

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1992

Eksperimentalfilm fra Danmark

Ned 2


Richard Hoagland may refer to:

Richard C. Hoagland (born 1945), fringe researcher, famous for his theories on the Face on Mars
Richard E. Hoagland (born 1950), U.S. diplomat

Richard Hoagland


Kaspar Boye Larsen (født 10. marts 1975) er en dansk heavy metal bassist, der siden maj 2016 har spillet bas i det danske band Volbeat. Han har spillet med flere metalbands som bl.a. The Kandidate og Withering Surface.

Karriere
I 1994 var Kaspar Boye Larsen et af de stiftende medlemmer af det melodiske dødsmetalband Withering Surface, som kommer fra Næstved. Gruppen eksisterede frem til 2004, og nåede at udgive fire albums. Sammen med guitaristen Allan Tvedebrink dannede Larsen herefter trash metalbandet The Downward Candidate, der senere skiftede navn til The Kandidate. Med denne gruppe har Larsen udgivet to studiealbums. Derudover sluttede han sig til death metalbandet Thorium, hvor han var med til at udgive albummet Feral Creation i 2008.

I april 2016 annoncerede heavy metalbandet Volbeat at Larsen skulle spille med dem på dere kommende turné i USA, idet gruppens tidligere bassist, Anders Kjølholm, havde valgt at forlade bandet i efteråret 2015. Allerede i 2006 havde Larsen spillet med gruppen på deres første turne i Europa. Hans pludselig deltagelse med gruppen i USA gjorde, at han måtte efterlade sin kone og nyfødte barn blot 12 timer efter fødslen.

Den 13. maj 2016 blev det offentliggjort via bandets hjemmeside, at Boye Larsen var blevet gruppens nye bassist, efter at hans optræden under koncerter i USA var en succes. Dette blev annonceret samtidig med en ny musikvideo til "The Devil's Bleeding Crown".

Diskografi
med Withering Surface
 Scarlet Silhouettes (1997)
 The Nude Ballet (1998)
 Walking on Phantom Ice (2001)
 Force the Pace (2004)

med The Kandidate
 Distort & Confuse (2005, demo som The Downward Candidate)
 Until We Are Outnumbered (2010)
 Facing The Imminent Prospect of Death (2012)

Med Thorium
 Feral Creation (2008)

Med Volbeat
 Rewind, Replay, Rebound (2019)
 Servant of the Mind (2021)

Referencer

Eksterne henvisninger

Bassister fra Danmark
Heavy metal-musikere fra Danmark
Medlemmer af Volbeat

Kaspar Boye Larsen


No Tempo da Intolerância é um álbum de estúdio da cantora e compositora brasileira Elza Soares, lançado em 23 de junho de 2023 pela gravadora Deckdisc. Com produção musical de Rafael Ramos, é o primeiro trabalho póstumo da artista.

Antecedentes
A partir de 2015, Elza Soares viveu uma nova fase artística com o lançamento dos álbuns A Mulher do Fim do Mundo (2015) e Deus É Mulher (2018), gravados com músicos de São Paulo. Em seguida, a cantora voltou suas atenções ao Rio de Janeiro e, com produção de Rafael Ramos, trabalhou em Planeta Fome, que saiu em 2019. Após o lançamento do álbum, Elza anunciou que pretendia lançar mais um álbum em 2020. No entanto, por conta da pandemia de COVID-19 no Brasil, os planos da cantora atrasaram.

Composição

Em maio de 2021, Elza Soares disse em suas redes sociais que o trabalho seria "um disco feminino, uma celebração a mulherada, a nós mulheres e tem cada surpresa!".

O empresário Pedro Loureiro disse que a base do que se tornaria No Tempo da Intolerância começou ainda na década de 1980, com um caderno de anotações de Elza Soares, que continha letras de músicas inéditas. A cantora tinha a ideia de produzir um álbum com mais influências negras, mas tal caderno estava desaparecido. O objeto só foi encontrado no apartamento da cantora em 2018. Com base nas ideias da artista, foram recrutados os compositores Jefferson Junior e Umberto Tavares para o desenvolvimento do projeto. Desta forma, o álbum foi caracterizado como o trabalho mais autoral de toda a carreira de Elza, que escreveu e co-escreveu mais da metade do repertório.

Mantendo a tendência de trabalhos anteriores, a cantora também gravou canções de vários compositores, alguns solicitados diretamente por ela. Mas, diferentemente de discos anteriores, somente mulheres foram recrutadas. Elza escolheu regravar "Quem Disse", de Isabela Moraes e contribuiu em "Mulher pra Mulher", de Josyara, música que aborda o feminismo negro. Rita Lee, autora de "Rainha Africana", foi uma delas. Em seu livro Outra Autobiografia, lançado postumamente em 2023, Rita escreveu:

Gravação

Mantendo as tendências de Planeta Fome, o álbum também foi produzido por Rafael Ramos e contou com direção artística de Pedro Loureiro. No Tempo da Intolerância foi o primeiro e único álbum de Elza Soares gravado após o seu aniversário de 90 anos, completados em 2020.

Em novembro de 2021, em entrevista ao O Dia, Elza comentou sobre a produção do álbum:

Em julho de 2021, Elza entrou no estúdio Tambor, da gravadora Deckdisc, para colocar a voz-guia no repertório do álbum, que já estava selecionado. A cantora gravou todos os vocais naquele ano, com "Rainha Africana" sendo sua última gravação para o projeto.

Em janeiro de 2022, a cantora morreu. Apesar disso, o lançamento do álbum não foi cancelado. O título do projeto foi anunciado pelo programa Fantástico dias após a morte da artista. Mesmo se tratando de um álbum póstumo, Loureiro chegou a dizer que Soares participou de todas as etapas do trabalho e que a obra foi finalizada da forma como ela desejava.

Projeto gráfico
O design da capa do álbum foi desenvolvido por Pedro Hansen a partir de uma fotografia da cantora registrada por Pedro Loureiro.

Lançamento e recepção

No Tempo da Intolerância foi inicialmente programado para setembro de 2022, mas seu lançamento acabou adiado para 2023, para coincidir com os 70 anos da apresentação de Elza Soares no programa de calouros de Ary Barroso e com o aniversário de 93 anos da artista.

A recepção da crítica ao álbum foi, em geral, favorável. Mauro Ferreira atribuiu uma cotação de 3 de 5 estrelas para o álbum, defendendo a irregularidade do repertório autoral de Elza, mas elogiando as contribuições das outras autoras. Ele também argumentou que "se a potência do discurso direto, escrito sem refinamentos poéticos para dar o recado com clareza, se afina com a ideologia da artista, a música em si geralmente soa aquém do canto guerreiro de Elza".

Silvio Essinger, para O Globo, viu como positiva a duração mais curta do álbum e argumenta que o trabalho segue a linha dos projetos inéditos antecessores. Ele disse que "a artista pode não estar muito para a poesia no disco — que é bem punk e não teme os slogans —, ou para a perfeição da voz, aqui frágil e gutural. Mas trata-se de um trabalho arranjado e tocado com esmero, fluidez e graça".

Faixas
A seguir lista-se as faixas, compositores e durações de cada canção de No Tempo da Intolerância:

Álbuns de 2023
Álbuns de Elza Soares
Álbuns lançados pela Deckdisc
Álbuns em língua portuguesa

No Tempo da Intolerância


249522 Johndailey este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
249522 Johndailey este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  în Statele Unite, în cadrul programului WISE. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,64 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 12,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 249001-250000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2010
Centura de asteroizi

249522 Johndailey


Everipedia.org este un lexicon online lansat de firma Everipedia, Inc. la început ca fork al Wikipediei în limba engleză, având standarde de notabilitate mai relaxate.

Site-ul a fost înființat la începutul anului 2015 de antreprenorul americano-iranian Mahbod Moghadam ca fork cu intenția de a înregistra "totul" în blockchain.

Un aspect esențial în propagarea lexiconului este platforma blockchain EOS, precum și așa-numitul "IQ token" compatibil cu acesta. Redactorii Everipedia sunt recompensați pentru articolele care aduc valoare comunitații cu criptomoneda IQ, care poate fi schimbată la bursă pentru monedă curentă. Everipedia este implicată intens în activități economice și, după cum spune și numele, dorește să conțină informații despre orice. Platforma permite și cetățenilor din țări în care informațiile sunt cenzurate accesul la o comunitate globală de servicii și informații.

Începând cu decembrie 2017, numărul lunar de vizualizări a paginilor este de 3,5 - 5 milioane, numărul lunar de vizitatori este de la 2 la 3 milioane. Potrivit lui Alexa, pe 1 februarie 2018, Everipedia ocupă locul 6,640 pentru traficul web din Statele Unite.

La începutul lunii august 2018, a fost efectuat transferul Everipedia către platforma EOS. Din acest motiv, Everipedia a devenit prima enciclopedie descentralizată din lume, ceea ce exclude posibilitatea de cenzură.

Note

Legături externe

Site-uri web din Statele Unite ale Americii
Fondări în 2014
Comunități Wiki
Enciclopedii libere online
Enciclopedii din secolul al XXI-lea
Enciclopedii în limba engleză

Everipedia


Ved Folketingsvalget i 1890 valgtes 102 medlemmer af Folketinget. Tre partier opnåede repræsentation i Folketinget, Venstre (forkortet V.), Højre (forkortet H.) og Socialdemokraterne (forkortet S.).

Liste over medlemmerne

A
 Gårdejer Aaberg (H) valgt i Ringkøbing Amts 2. valgkreds Lemvig
 Entrepremør N. Andersen (H) valgt i Thisted Amts 3. valgkreds Vestervig
 Lotterikollektør Niels Andersen (H) valgt i Odense Amts 2. valgkreds Kerteminde

B
 Gårdejer J. Bach (V) valgt i Thisted Amts 1. valgkreds Bjærget
 Løjtnant Fr. Bajer (V) valgt i Skanderborg Amts 1. valgkreds Horsens
 Krigsminister Bahnson (H) valgt i Københavns Amts 1. valgkreds
 Basnæs (H) valgt i Sorø Amts 4. valgkreds Skælskør
 Forpagter J. Bertelsen (V) valgt i Hjørring Amts 5. valgkreds Halvrimme
 Skoleforstander Berg (V) valgt i Vejle Amts 2. valgkreds Kolding
 Gårdejer Bertelsen (V) valgt i Vejle Amts 5. valgkreds Bjerre
 Herman Bing (V) valgt i Aalborg Amts 3. valgkreds Bælum
 Bjerre (V) valgt i Randers Amts 3. valgkreds Hørning
 Forstander Bjørnhof (V) valgt i Aarhus Amts 1. valgkreds Odder
 Gårdejer Blem (V) valgt i Bornholm Amts 1. valgkreds Rønne
 Kaptejn Bluhme (V) valgt i Ribe Amts 2. valgkreds Esbjerg
 Dr.phil. Brandes (V) valgt i Svendborg Amts 6. valgkreds Rudkøbing
 Grev Brodenhus-Schack (H) valgt i Svendborg Amts 7. valgkreds Ærøskøbing
 F. C. Bossen (V) valgt i Præstø Amts 6. valgkreds Stege
 Gårdejer J. Bukk (V) valgt i Ribe Amts 3. valgkreds Ribe
 Gårdejer Bønløfte (V) valgt i Randers Amts 4. valgkreds Grenå
 Gårdejer J. Bøtter (V) valgt i Skanderborg Amts 3. valgkreds Bræstrup
 Højskoleforstander Bærntsen (V) valgt i Odense Amts 3. valgkreds Assens

C
 Lærer Christensen (V) valgt i Ringkøbing Amts 1. valgkreds Ringkøbing
 Husmand Poul Christensen (V) valgt i Sorø Amts 2. valgkreds Sorø
 Gårdejer S. P. Christensen (V) valgt i Hjørring Amts 4. valgkreds Brejlev
 Gårdejer Christoffersen (V) valgt i Odense Amts 5. valgkreds Bogense
 Redaktør Clausen (V) valgt i Maribo Amts 4. valgkreds Nykøbing

D
 Gårdeker Dalsgaard (V) valgt i Thisted Amts 1. valgkreds Skive
 Rektor Dahl (H) valgt i Sorø Amts 3. valgkreds Slagelse
 Borgmester Damm (V) valgt i Bornholm Amts 2. valgkreds Aakirkeby
 Statsrevisor L. Dinesen (H) valgt i Frederiksborgs Amts 4. valgkreds Frederiksværk
 Gårdejer Duzen (V) valgt i Vejle Amts 1. valgkreds Fredercia

E

F
 Falkenstjerne (V) valgt i Vejle Amts 3. valgkreds Vejle
 Feldthusen (V) valgt i Præstø Amts 2. valgkreds Faxe
 Lærer Fogtmann (V) valgt i Holbæk Amts 1. valgkreds Holbæk

G
 Bureanchef Gad (H) valgt i Københavns 6. valgkreds
 N. Gelzer (V) valgt i Thisted Amts 3. valgkreds Levring

H
 Grosserer C. Hage (V) valgt i Københavns 7. valgkreds
 Godsejere Joh. Hage (H) valgt i Frederiksborgs Amts 2. valgkreds Fredensborg
 Gårdejer H. Hansen (V) valgt i Sorø Amts 5. valgkreds Fuglebjerg
 Ingeniør Hammerich (H) valgt i Maribo Amts 1. valgkreds Nakskov
 Overst Hedemann (H) valgt i Odense Amts 1. valgkreds Odense
 Cand.theol. Har. Holm (V) valgt i Odense Amts 7. valgkreds Berninge
 Skrædder P. Holm (S) valgt i Københavns 5. valgkreds Lejre
 Grev Holstein-Ledreborg (V) valgt i Københavns Amts 5. valgkreds
 Lærer Højmark (V) valgt i Odense Amts 6. valgkreds Søndersø
 Statsrevisor Høgsbro (V) valgt i Svendborg Amts 5. valgkreds Sønderbroby
 Skomager Hørdum (S) valgt i Københavns 9. valgkreds
 Statsrev., Cand.jur. Hørup (V) valgt i Københavns Amts 4. valgkreds Køge

J
 Amtsforvalder Jagd (H) valgt i Thisted Amts 2. valgkreds Thisted
 K. Jensen (V) valgt i Svendborg Amts 4. valgkreds Fåborg
 Paster Henning Jensen (V) valgt i Odense Amts 4. valgkreds Middelfart
 H. Jensen (S) valgt i Aarhus Amts 3. valgkreds Skoldelev
 Gårdejer N. Jensen (V) valgt i Svendborg Amts 1. valgkreds Nyborg
 Gårdejer Jungersen (V) valgt i Hjørring Amts 3. valgkreds Hjørring
 Gårdejer S. Jørgensen (V) valgt i Vejle Amts 4. valgkreds Give

K
 Højesteretsassesor Klein (V) valgt i Thisted Amts 2. valgkreds Viborg
 Redaktør Korsgaard (V) valgt i Holbæk Amts 5. valgkreds Nykiøbing
 Gårdejer Kvist (V) valgt i Aalborg Amts 5. valgkreds Nibe

L
 Larsen (V) valgt i Randers Amts 5. valgkreds Æbeltoft
 Gårdejer Larsen (V) valgt i Randers Amts 1. valgkreds Mariager
 Gårdejer Larsen (V) valgt i Maribo Amts 2. valgkreds Maribo
 Chr. Larsen (V) valgt i Holbæk Amts 2. valgkreds Svinninge
 Cand.jur. N. J. Larsen (V) valgt i Maribo Amts 5. valgkreds Stubbekøbing
 Cand.jur. J. K. Lauridsen (V) valgt i Sorø Amts 1. valgkreds Ringsted
 Overretsprokurator Leth (V) valgt i Præstø Amts 3. valgkreds Næstved
 Kammerherre Lüttichau (V) valgt i Randers Amts 2. valgkreds Randers

M
 Møllegaard-Nielsen(V) valgt i Ringkøbing Amts 3. valgkreds Holstebro

N
 Husmand Anders Nielsen (V) valgt i Thisted Amts 5. valgkreds Løvel
 Forstander Rasmus Nielsen (V) valgt i Ringkøbing Amts 4. valgkreds Herning
 Gårdejer Nielsen Grøn (V) valgt i Maribo Amts 3. valgkreds Sakskøbing
 Godsejer H. Nyholm (V) valgt i Hjørring Amts 1. valgkreds Frederikshavn
 Gårdejer Nøhr (V) valgt i Præstø Amts 5. valgkreds Vordingborg

O
 Gårdejer P. B. Olsen(H) valgt i Hjørring Amts 2. valgkreds Sæby
 Husejer Ovesen (V) valgt i Ringkøbing Amts 5. valgkreds Skjern

P
 Gårdejer Pedersen (V) valgt i Præstø Amts 3. valgkreds Præstø
 Justitsraad Plesner (V) valgt i Aalborg Amts 2. valgkreds Ålborg
 Gårdejer P. Pedersen (V) valgt i Frederiksborgs Amts 5. valgkreds Frederikssund
 Dr. phil. Pingel (V) valgt i Aarhus Amts 2. valgkreds Århus

R
 Laust Rasmussen (V) valgt i Ribe Amts 4. valgkreds Bække
 Lærer Ravn (V) valgt i Thisted Amts 4. valgkreds Nykøbing p. Mors
 Marineminister Ravn (H) valgt i Københavns 8. valgkreds
 Rosager (V) valgt i Svendborg Amts 2. valgkreds Kværndrup
 Kammerherre Rosen (H) valgt i Københavns Amts 2. valgkreds Lyngby

S
 Kultusminister Scavenius (H) valgt i Præstø Amts 1. valgkreds Store Heddinge
 Professor Scharling (H)valgt i Københavns 4. valgkreds
 Grev Scheel (H) valgt i Københavns Amts 3. valgkreds Roskilde
 Lærer Sørensen (V) valgt i Ribe Amts 1. valgkreds Varde
 Redaktør Sørensen (V) valgt i Holbæk Amts 4. valgkreds Kallundborg
 Redaktør Enev. Sørensen (V) valgt i Vejle Amts 6. valgkreds Vonsild
 Gårdejer J. Sørensen (V) valgt i Skanderborg Amts 2. valgkreds Skanderborg
 Svennsen (V) valgt i Thisted Amts 4. valgkreds Søndervinge

T
 Forstander Tang (V) valgt i Svendborg Amts 3. valgkreds Svendborg
 Redaktør Tauber (V) valgt i Holbæk Amts 3. valgkreds Vedby Kro
 Generel Thomsen (H) valgt i Frederiksborgs Amts 1. valgkreds Helsingør
 Cand. phol., Herman Trier (V) valgt i Københavns 1. valgkreds
 Godsejer Tutein (V) valgt i Aalborg Amts 1. valgkreds Nørre Sundby
 General Tvermoes (H) valgt i Københavns 3. valgkreds

U

V

 Gårdejer Vestergaard (V) valgt i Aalborg Amts 4. valgkreds Brorstrup

W
 Kaptajn C. Wagner

Ø

Referencer

1890
1890

Folketingsmedlemmer valgt i 1890


Der Palacio de los Marqueses de Alcántara ist ein Palast in Soria, der Hauptstadt der Provinz Soria in der Autonomen Region Kastilien und León, der im 17. Jahrhundert errichtet wurde. Der Palast in der Calle Caballeros und bis an die Calle Núñez stoßend ist seit 1949 ein geschütztes Baudenkmal (Bien de Interés Cultural).

Geschichte und Beschreibung
Der barocke Palast wurde für die Condes de Fuerteventura y Marqueses de Velamazán, die später den Titel Marqueses de Alcántara erhielten, gebaut. Der zweigeschossige Bau besitzt einen Eckturm mit spitzer Haube und ein prächtiges Portal mit Bossenwerk. Über dem Portal befindet sich das Wappen der Marqueses de Alcántara.

In dem Palast spielt die von Gustavo Adolfo Bécquer geschriebene Erzählung El rayo de luna (1862 erschienen).

Weblinks

 Palacio de los Marqueses de Alcántara bei YouTube
 Palacio de los Marqueses de Alcántara bei caminosoria (spanischer Text)

Bauwerk in Soria
Kulturdenkmal in Soria
Soria
Soria
Erbaut im 17. Jahrhundert
Literarischer Schauplatz

Palacio de los Marqueses de Alcántara


129078 Animoo este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
129078 Animoo este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Vicques de Michel Ory. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,27 ua, o excentricitate de 0,19 și o înclinație de 3,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 129001-130000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2004
Centura de asteroizi

129078 Animoo


Don Dragan Filipović (Krehin Gradac, 4. siječnja 1958.) je hrvatski svećenik, skladatelj i glazbeni pedagog iz Hercegovine.

Životopis
Dragan Filipović rođen je 4. siječnja 1958., u mjestu Krehin Gradac kod Čitluka. Osnovnu školu pohađao je u Čitluku, sjemenište i klasičnu gimnaziju u Dubrovniku, a filozofsko-teološki studij završio je 1985. na Vrhbosanskoj katoličkoj bogosloviji. Za vrijeme studija, osnovao je i svirao u sastavu VIS Emanuel. Za đakona je zaređen 1984., a za svećenika Mostarsko-duvanjske biskupije zaredio ga je biskup Pavao Žanić, 29. lipnja 1986. Od 1985. do 1986. bio je župni vikar u župi Dračevo.

Godine 1986. započinje poslijediplomski studij glazbe na Papinskom institutu za sakralnu glazbu u Rimu, gdje boravi u Papinskom hrvatskom zavodu sv. Jeronima. Na studiju je 1990. stekao licencijat iz sakralne glazbe, te 1992. magisterij iz gregorijanskoga korala (ekvivalent doktoratu s titulom maestra), na temu Epistolario ed Evangelistario di Trogir.

Nakon povratka sa studija, bio je profesor na Vrhbosanskoj katoličkoj teologiji (zbog ratnih okolnosti, privremeno smještena u Bolu; 1992. – 1993.), regens chori i župni vikar u Katedrali u Mostaru (1993. – 2012.), profesor na Teološkom institutu u Mostaru (1993. – 2010.), profesor na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Sarajevu (2010. – 2012.). Od 2012. do 2021. godine djeluje u župi Čapljina, najprije kao župni vikar, a od 2019. godine kao župnik. Ponovno se vraća u mostarsku Katedralu, 2021. godine, kao regens chori i župni vikar.

Tijekom svećeničkog i glazbenog djelovanja u mostarskoj katedrali, don Dragan Filipović je vodio zborove Marija, Slavuj, i Gaudeamus. U suradnji s Nikicom Kalogjerom organizirao je snimanje četiri nosača zvuka liturgijskih pjesama - božićne pjesme (2000.), marijanske (2002.), korizmene (2004.) i uskrsne (2006.), u izvedbi katedralnih zborova iz Mostara.

Prigodom posjeta pape Ivana Pavla II. Banjoj Luci, 2003. godine, dirigirao je zborom od 800 pjevača, i orkestrom sastavljenim od članova Simfonijskog orkestra Mostar i Puhačkog orkestra Prvog hrvatskog gardijskog zbora VF BiH. Predaje različite glazbene predmete na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Sarajevu, Teološkom institutu u Mostaru, te srednjim glazbenim školama u Mostaru i Širokom Brijegu. Osnivač je i voditelj muških klapa Ero i Krš, te ženskih klapa: Speranza, Narenta, Drača, Cantus, Izvor i Bura.

Predsjednica Republike Hrvatske, Kolinda Grabar Kitarović odlikovala ga je, 4. veljače 2020. godine, Redom hrvatskog pletera za "osobite zasluge za glazbenu kulturu, skladateljski i glazbeno-pedagoški rad te kulturnu suradnju između hrvatskog naroda u Bosni i Hercegovini i Republici Hrvatskoj".

Skladateljski rad
Drugo uskrsnuće, oratorij za soliste, zbor, pučke pjevače, recitatore i orkestar
Mojsije, oratorij na stihove Silvija Strahimira Kranjčevića, za soliste, zbor i orkestar
Dona eis requiem, Requiem za solo, zbor, komorni gudački sastav, flautu i glasovir
Galiotova pesan, na stihove Vladimira Nazora, za mješoviti zbor i orkestar
Rijeke kraja moga, instrumentalni ciklus za gudački kvintet, glasovir/čembalo i flautu
Miserere nobis, korizmeni oratorij za soliste, zbor i orkestar
Mojim učenicima, instrumentalni ciklus za gudački sastav, flautu i klarinet
Via crucis, na tekst Branka Klarića, za zbor i orkestar
Diva Grabovčeva, opera u četiri čina
Poema o Vukovaru, oratorij za soliste, zbor i orkestar.

Od skladbi za zbor izdvajaju se: Ave Maria; Vjernim mrtvim; Ljubim te, Bože; O Hostijo spasonosna; Krist na žalu; Čuj, Gospodine; Zdravo, Marijo; Molitva iz tamnice; Širi ruke, Majko sveta; Ecce Sacerdos; Christus Dominus nos liberavit; Klanjam ti se Isuse; Stadlerove izreke i dr. Skladao je i duhovne šansone, kao i etno glazbu.

Suautor je monografije Bogu na slavu, o povijesti pjevanja u mostarskoj katedrali od njezina otvaranja do datuma izdavanja.

Odličja
 Red hrvatskog pletera (2020.)

Izvori

Rimokatolička Crkva u Bosni i Hercegovini
Hrvatski katolički svećenici
Hrvatski glazbenici
Životopisi, Čitluk
Nositelji Reda hrvatskog pletera

Dragan Filipović


الطائرة لاندسهوت الألمانية اختطفها أربع فلسطينيين في 13 أكتوبر/تشرين الأول من عام 1977 وهي طائرة تابعة لشركة لوفتهانزا من طراز بوينغ 737 وهي الرحلة رقم 181 وعلى متنها 87 راكبا. وقيل أن العملية من تخطيط القيادي الفلسطيني وديع حداد من الجبهة الشعبية لتحرير فلسطين.

كان المراد من هذه العملية مساندة منظمة الجيش الأحمر الألماني (بادر ماينهوف) وتصعيد الضغط على الحكومة الألمانية من خلال التهديد بقتل جميع الركاب ما لم يطلق سراح سجناء شتامهايمر. اتجهت الرحلة عبر مطار لارنكا إلى مطار البحرين ثم إلى مطار دبي ومنها إلى عدن حيث قتل ربان الطائرة. بعدها اتجهوا إلى مقديشو في الصومال بقيادة الطيار المساعد! هناك تمكنت مجموعة من القوات الألمانية الخاصة "GSG 9" من تحرير الرهائن في مدينة مقديشو في ليلة الثامن عشر من الشهر المذكور بعد قتل ثلاثة من منفذي العملية والقبض على الرابع وهو امرأة.

المجموعة الفلسطينية التي قادت العملية هم:
 زهير عكاشة قائد المجموعة
 نبيل حربي
 نادية دعيبس
 سهيلة أندراوس وهي التي قبض عليها بعد انتهاء العملية.

جاء الخبر عبر متحدث في وزارة الداخلية الألمانية ليعلن نجاح العملية وتحرير 86 راكبا من قبضة المختطفين.

مساء اليوم نفسه وبعد سماع الخبر أشيع انتحار بعض أعضاء المنظمة بمسدسات أدخلت زنازينهم رغم شدة الحراسة والمراقبة. وفي اليوم التالي وجدت جثة شلاير هامدة داخل سيارة.

انظر أيضا
 عملية عنتيبي

مراجع

مزيد من القراءة
 McNab, Chris. Storming Flight 181 – GSG 9 and the Mogadishu Hijack 1977 Osprey Raid Series No. 19; Osprey Publishing, 2011. .
 Davies, Barry. Fire Magic – Hijack at Mogadishu Bloomsbury Publishing, 1994. .
 Blumenau, Bernhard. The United Nations and Terrorism. Germany, Multilateralism, and Antiterrorism Efforts in the 1970s Palgrave Macmillan, 2014, ch. 2. .

روابط خارجية

 Mogadischu at the قاعدة بيانات الأفلام على الإنترنت
 Documentary about the GSG9

هجمات الجبهة الشعبية لتحرير فلسطين
الصومال في 1977
ألمانيا في 1977
احتجاز رهائن
الجبهة الشعبية لتحرير فلسطين
العمليات التي تضم القوات الخاصة الألمانية
مقديشو في القرن 20
أحداث أكتوبر 1977 في إفريقيا
أشخاص قتلوا بإطلاق النار في اليمن
قتل
جرائم 1977 في ألمانيا
جرائم عقد 1970 في الصومال
جماعة الجيش الأحمر
حوادث إرهابية فلسطينية في أوروبا
حوادث إرهابية في الصومال في عقد 1970
حوادث إرهابية في إفريقيا في 1977
حوادث إرهابية في أوروبا في 1977
حوادث طائرات بوينغ 737
حوادث طائرات بوينغ 737 الأصلية
حوادث طيران في 1977
حوادث طيران في الصومال
خطف طائرات
عمليات محمولة جوا
قتل في 1977
وفيات بإطلاق النار في الصومال
جرائم قتل في الصومال عقد 1970
جرائم قتل في إفريقيا 1977
كوارث في الصومال 1977

لوفتهانزا رحلة 181


An Oberonia austroyunnanensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Sing Chi Chen ngan Zhan Huo Tsi. An Oberonia austroyunnanensis in nahilalakip ha genus nga Oberonia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oberonia

Oberonia austroyunnanensis


7696 Liebe este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
7696 Liebe este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Werner Landgraf. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,72 ua, o excentricitate de 0,03 și o înclinație de 3,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 7001-8000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1988
Centura de asteroizi

7696 Liebe


Bemposta, Portekiz'de Abrantes belediyesine bağlı olan, 187,73 km2 yüzölçümüne sahip, 2252 nüfuslu (2001) bir bucaktır. (Portekizce: freguesia)

Portekiz'in freguesiaları
Abrantes

Bemposta


تيزي راشد إحدى بلديات دائرة تيزي راشد التابعة لولاية تيزي وزو.

مواضيع ذات صلة
 بلديات ولاية تيزي وزو
 دوائر ولاية تيزي وزو

مصادر

 التقسيم الإداري لولاية  ولاية تيزي وزو

تيزي راشد

تيزي راشد


Kosmos 2319, ruski komunikacijski satelit iz programa Kosmos. Vrste je Potok.
Lansiran je 30. kolovoza 1995. godine u 19:33 s kozmodroma Bajkonura (Tjuratam) u Kazahstanu. Lansiran je u geosinkronu orbitu oko planeta Zemlje raketom nosačem Proton-K/DM-2 8K72K. Orbita mu je 35745 km u perigeju i 35826 km u apogeju. Orbitna inklinacija mu je 1,55°. Spacetrackov kataloški broj je 23653. COSPARova oznaka je 1995-045-A. Zemlju obilazi u 1436,04 minute. Pri lansiranju bio je mase 2300 kg.

Izvori
Heavens-above (engl.)
NASA (engl.)
Planet4589.org Tablični prikaz podataka o satelitima (engl.)

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Kunstman  Satellites in Orbit (engl.)

Sateliti Kosmos

Kosmos 2319


An Enhalus acoroides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl von Linné d.y., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Forbes Royle. An Enhalus acoroides in nahilalakip ha genus nga Enhalus, ngan familia nga Hydrocharitaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Enhalus

Enhalus acoroides


Ragnarök, İskandinav mitolojisinde kıyamet kavramı. Eski Norsça "Tanrıların Kaderi" veya "Tanrıların Alacakaranlığı" anlamına gelen Ragnarök veya Ragnarøkkr, eski halk kaynaklarından derlenmiştir ve 13. yüzyılda Snorri Sturluson tarafından Nesir Edda'da bahsedilmiştir.

Olaylar
Her şeyden önce Fimbulvetr denilen uzun sürecek olan kış yaşanacak. İnsanlar acıkacak, öfkelenecek. Kardeşler birbirini öldürecek. Babalar oğullarıyla dövüşecek. Sonrasında büyük depremler yaşanacak. Dağlar sallanacak.

Bu depremler yüzünden Fenrir kendini bağlayan zincirleri Gleipnir'den kurtulacak. Dev Midgard yılanı Jormungand karaya yaklaşacak ve zehrini denize ve havaya püskürtecek ve tüm canlıları öldürecek.

Gökyüzünde açılan bir yarıktan ateş devi Surtr ve ordusu Muspelheim diyarından çıkıp Bifrost üzerinde savaş meydanına gidecek. Onlar ilerledikçe köprü kararıp parçalanacak.

Loki kendini bağlayan zincirlerinden kurtulacak ve Naglfar denilen bir gemiyi sürecek. Ordusu kendi kızının hükmettiği Hel'in topraklarındaki ölüler olacak.

Bunlar yaşanırken Heimdallr boynuzu Gjallarhorn'u üfleyecek. Ve tüm tanrılar uykusundan uyanıp Vigrid denilen savaş alanına gidecek.

Tanrılar buz devleriyle savaşırken can verecek. Odin'in savaşçıları Einherjar ve Hel'in ölüleri birbirleriyle savaşırken ölecek.

Odin, Kurt Fenrir'e saldıracak. Mızrağı Gungnir'le doğrudan kurda atılacak. Ama Kurt Fenrir'in dişlerinden kurtulamayacak. Ardından Víðarr babasının intikamını almak için kurda atılacak ve Fenrir'i öldürecek.

Thor çekici Mjöllnir ile Midgard yılanı Jormungand'a doğru saldıracak. Çekiciyle yılanı öldürecek ama yılanın püskürttüğü zehirden Thor da ölecek.

Tek elli Tyr, cehennem tazısı Garm'a atılacak ve ikisi birbirini öldürecek.

En son hayatta kalan Loki ve Heimdall olacak. İkisi birbiriyle savaşırken can verecek.

Sköll güneşi, Hati de ayı yutacak.

Sonunda Surtr kılıcını havaya kaldırıp dünyayı yakacak.

Ragnarök Sonrası

Yggdrasill'e saklanmış olan iki insan Líf and Lífþrasir (Yaşam ve Yaşama Sevinci) Yggdrasill'den çıkacak. Onlar sayesinde insanlık yaşamaya devam edecek.

Asgard'ın yerini Iðavöllr dolduracak. Iðavöllr'e Vidar ve Vali, Magni ve Modi gelecek. Balder ve Hod Helheim'den dönecek.

Böylece hayatta kalan tanrılar yaşamaya devam edecek.

Kaynakça

Eskatoloji
İskandinav mitolojisi

Ragnarök


An Cyperus crassipes in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Vahl. An Cyperus crassipes in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cyperus

Cyperus crassipes


مطار أسوان الدولي  يقع المطار في مدينة أسوان, جنوب مصر هو مطار سياحي دولي، يخدم منطقة النوبة بجنوب مصر، بالإضافة لـمطار أبو سمبل, يبعد عن المدينة حوالي 10 كم، وهو جزء من قاعدة أسوان الجوية العسكرية. في مايو 1956 أجتمعت لجنة منبثقة عن مجلس الإنتاج القومى في ذلك الوقت وأقرت مشروع إنشاء مطار جديد في أسوان بتكلفة نصف مليون جنية على أن يتم إقامته خلال عام ونصف حتى يمكن استيعاب الحركة السياحية من ناحية وماترتب من إنشاء مصانع الاسمدة وكهرباء خزان أسوان والبدء في إنشاء السد العالي وانتهى العمل فيه وبدء تشغيله في عام 1960.

مبنى الركاب
 سعة مبنى الركاب : سعة 3200 راكب / ساعة
 مسطح إجراءات السفر : صالتين بمسطح 2000 م2
 مسطح صالة السفر الدولي : حوالي 1620 م2
 مسطح صالة الوصول الدولي : حوالي 1620 م2
 مسطح صالة السفر الداخلي : حوالي 9000 م2
 مسطح صالة الوصول الداخلي : حوالي 1215 م2
 ترماك : 23 موقف طائرات بلاطات خرسانية بطول 300 متر × عرض 180 متر مكعب

شركات وخطوط الطيران

مراجع

أسوان
أسوان الدولي
مطارات مصر

مطار أسوان الدولي


Morrisania ( ) is a residential neighborhood in the southwestern Bronx, New York City, New York. Its boundaries are the Cross-Bronx Expressway to the north, Crotona-Prospect Avenue to the east, East 161st Street to the south, and Webster Avenue to the west. Third Avenue is the primary thoroughfare through Morrisania. Its name derives from the Manor of Morrisania, once the entire South Bronx.

The name derives from the Manor of Morrisania, the vast 2,000-acre estate of the powerful and aristocratic Morris family, who at one time owned most of the Bronx as well as much of New Jersey. The family includes Lewis Morris, 4th Lord of the Manor and signatory to the United States Declaration of Independence, and Gouverneur Morris, the penman of the United States Constitution. Both are buried in the crypt at St. Ann's Church of Morrisania. Today the name is most commonly associated with the neighborhood of Morrisania, which is only a small corner of the original Morrisania.

Morrisania is part of Bronx Community Board 3, and its ZIP Codes include 10456 and 10459. The area is patrolled by the NYPD's 42nd Precinct. NYCHA property in the area is patrolled by P.S.A. 7 at 737 Melrose Avenue in the Melrose section of the Bronx.

History

From 1644 to the early 20th century, the land of the neighborhood was the estate of the Morris family in Westchester County. In 1790, Lewis Morris, owner of the estate and signer of the Declaration of Independence, proposed the land as the site of the federal capital.

The area was sparsely populated until 1840, when Gouverneur Morris Jr., son of the famous congressional delegate and nephew of Lewis, allowed a railroad to be built across the property. In 1848, he sold the land next to the line for the development of a new settlement called the Village of Morrisania. In 1855, additional settlements along the rail line became the Town of Morrisania (with its own police force), with its political center in the original 1840 village (which was eventually incorporated in 1864). At first, the village was an early forerunner of today's bedroom communities, populated by people who worked in Manhattan, but it quickly developed its own local industries and craftsmen as it developed into a full-fledged town. In 1874, the area was annexed to New York City (then consisting only of Manhattan) as part of the Twenty-Third Ward. In 1887, the Third Avenue Elevated was extended to the area to provide easy and quick access to and from Manhattan. By the time the New York City Subway was extended to the area in 1904, a large influx of European immigrants had given the neighborhood an urban character, with a high concentration of tenement buildings replacing houses as the dominant form of dwelling.

In the 1950s along with changing demographics, Robert Moses destroyed various tenements in favor of a colony of public housing. After the construction of the Cross-Bronx Expressway, the poverty that East Tremont suffered spread into Morrisania. As a result, and also due to the aggressive 1968 Program for Action, the Third Avenue El closed in 1973. During this time period, a wave of arson destroyed or damaged many of the residential, commercial, and industrial structures in the area.

Many social problems associated with poverty, from crime to drug addiction, have plagued the area for some time. Despite crime declines versus their peaks during the crack and heroin epidemics, violent crime continues to be a serious problem in the community. Morrisania has significantly higher drop-out rates and incidents of violence in its schools. Other problems in local schools include low test scores and high truancy rates. Drug addiction is also a serious problem in the community. Due to the lucrative drug trade in the area, many addicts reside in the community. Peer pressure among children who come from broken homes contributes to the high rate of usage. Many households in the area are headed by single mothers, which contributes to the high poverty rate. Single parent homes often have a harder time providing at the same level as two-parent homes. Many of the families living in Morrisania have been in poverty for generations. The incarceration rate in the area is also very high. Morrisania is home to a significant number of inmates currently held in New York state prison and jail facilities.

After a wave of arson ravaged the low-income communities of New York City throughout the 1970s, most of the residential structures in Morrisania were left seriously damaged or destroyed. The city began to rehabilitate many formally abandoned tenement-style apartment buildings and designate them low-income housing beginning in the late 1970s. Also many subsidized attached multi-unit townhouses and newly constructed apartment buildings have been or are being built on vacant lots across the neighborhood.

Demographics
Today's Morrisania is a low-income neighborhood that predominantly consists of Latin Americans and African Americans.

Based on data from the 2010 United States Census, the population of Morrisania was 37,865, a change of 8,068 (21.3%) from the 29,797 counted in 2000. Covering an area of , the neighborhood had a population density of .

The racial makeup of the neighborhood was 1.4% (523) White, 38.4% (14,531) African American, 0.2% (94) Native American, 0.5% (205) Asian, 0% (11) Pacific Islander, 0.3% (127) from other races, and 0.9% (339) from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 58.2% (22,035) of the population.

The entirety of Community District 3, which comprises Morrisania and Crotona Park East, had 91,601 inhabitants as of NYC Health's 2018 Community Health Profile, with an average life expectancy of 76.2 years. This is lower than the median life expectancy of 81.2 for all New York City neighborhoods. Most inhabitants are youth and middle-aged adults: 29% are between the ages of between 0–17, 29% between 25–44, and 21% between 45–64. The ratio of college-aged and elderly residents was lower, at 12% and 9% respectively.

As of 2017, the median household income in Community Districts 3 and 6, including Tremont and Belmont, was $25,972. In 2018, an estimated 31% of Morrisania and Crotona Park East residents lived in poverty, compared to 25% in all of the Bronx and 20% in all of New York City. One in six residents (16%) were unemployed, compared to 13% in the Bronx and 9% in New York City. Rent burden, or the percentage of residents who have difficulty paying their rent, is 60% in Morrisania and Crotona Park East, compared to the boroughwide and citywide rates of 58% and 51% respectively. Based on this calculation, , Morrisania and Crotona Park East are gentrifying.

Land use and terrain

Morrisania is dominated by public housing complexes of various types, vacant lots, and tenement buildings. Most of the original housing stock which consisted of older multi-unit homes and tenements was structurally damaged by arson and eventually razed by the city. The total land area is over a square mile. The terrain is somewhat hilly.

Morris High School Historic District
The landmark Morris High School Historic District is north of the Forest Houses. The two square blocks between Boston Road, Forest Avenue, and East 166th Street have Morris High School and adjacent brownstones.

Clay Avenue Historic District
The Clay Avenue Historic District consists of two blockfronts on Clay Avenue between 165th and 166th Streets. The district retains a well-preserved architectural character dating back to early urban development in the Bronx consisting of Romanesque Revival forms and neo-Renaissance motifs. Prior to being developed as a residential avenue, Clay Avenue had been part of Fleetwood Park Racetrack, a horse trotting track used by the New York Driving Club.

Public housing developments

Twenty NYCHA developments are located in Morrisania:
 1162-1176 Washington Avenue; one rehabilitated 6-story tenement building
 Butler Houses; six 21-story buildings
 Claremont Parkway-Franklin Avenue Area; three buildings, 3 and 7 stories tall
 Davidson Houses; one 8-story building
 Eagle Avenue-East 163rd Street; one 6-story building
 Forest Houses; fifteen buildings, 9, 10, and 14 stories tall
 Franklin Avenue I (Conventional); three rehabilitated tenement buildings, 5 stories tall
 Franklin Avenue I M.H.O.P. (Multi-Family Homeownership Program); two rehabilitated tenement buildings, 5 stories tall
 Franklin Avenue II (Conventional); three rehabilitated tenement buildings, 5 stories tall
 Franklin Avenue III (Conventional); one 5-story rehabilitated tenement building
 Franklin Avenue III M.H.O.P. (Multi-Family Homeownership Program); three rehabilitated tenement buildings, 5 stories tall
 Jennings Street M.H.O.P. (Multi-Family Homeownership Program); three rehabilitated tenement buildings, 5 stories tall
 McKinley Houses; five 16-story buildings
 Morris I; ten buildings, 16 and 20 stories tall
 Morris II; seven buildings, 16 and 20 stories tall
 Morrisania Air Rights; two 16-story buildings
 PSS Grandparent; one 6-story building
 Union Avenue-East 163rd Street; one nine-story building
 Union Avenue-East 166th Street; six 3-story buildings
 Webster Houses; five 21-story buildings

Police and crime
Morrisania and Crotona Park East are patrolled by the 42nd Precinct of the NYPD, located at 830 Washington Avenue. The 42nd Precinct ranked 45th safest out of 69 patrol areas for per-capita crime in 2010. , with a non-fatal assault rate of 161 per 100,000 people, Morrisania and Crotona Park East's rate of violent crimes per capita is greater than that of the city as a whole. The incarceration rate of 1,243 per 100,000 people is higher than that of the city as a whole.

The 42nd Precinct has a lower crime rate than in the 1990s, with crimes across all categories have decreased by 63.3% between 1990 and 2022. The precinct reported 7 murders, 44 rapes, 437 robberies, 672 felony assaults, 314 burglaries, 515 grand larcenies, and 293 grand larcenies auto in 2022.

Fire safety
Morrisania contains two New York City Fire Department (FDNY) fire stations. Engine Co. 50/Ladder Co. 19/Battalion 26 is located at 1155 Washington Avenue, while Rescue 3 is located at 1655 Washington Avenue.

In addition, FDNY EMS Station 26 is located at 1264 Boston Road.

Health
, preterm births and births to teenage mothers are more common in Morrisania and Crotona Park East than in other places citywide. In Morrisania and Crotona Park East, there were 107 preterm births per 1,000 live births (compared to 87 per 1,000 citywide), and 35.6 births to teenage mothers per 1,000 live births (compared to 19.3 per 1,000 citywide). Morrisania and Crotona Park East has a relatively average population of residents who are uninsured. In 2018, this population of uninsured residents was estimated to be 12%, equal to the citywide rate of 12%.

The concentration of fine particulate matter, the deadliest type of air pollutant, in Morrisania and Crotona Park East is , more than the city average. Sixteen percent of Morrisania and Crotona Park East residents are smokers, which is higher than the city average of 14% of residents being smokers. In Morrisania and Crotona Park East, 36% of residents are obese, 22% are diabetic, and 32% have high blood pressure—compared to the citywide averages of 24%, 11%, and 28% respectively. In addition, 20% of children are obese, compared to the citywide average of 20%.

Eighty-one percent of residents eat some fruits and vegetables every day, which is less than the city's average of 87%. In 2018, 69% of residents described their health as "good," "very good," or "excellent," lower than the city's average of 78%. For every supermarket in Morrisania and Crotona Park East, there are 10 bodegas.

The nearest hospitals are NYC Health + Hospitals/Lincoln in Melrose and Bronx-Lebanon Hospital Center in Claremont.

Post offices and ZIP Codes
Morrisania is mostly covered by the ZIP Codes 10456, although the southern edge of the neighborhood is part of 10451 and the northernmost several blocks are part of 10457. The United States Postal Service operates two post offices in Morrisania:
 Melcourt Station – 860 Melrose Avenue
 Morrisania Station – 442 East 167th Street
 Hub Station – 633 St. Ann's Avenue

Education
Morrisania and Crotona Park East generally have a lower rate of college-educated residents than the rest of the city . While 19% of residents age 25 and older have a college education or higher, 36% have less than a high school education and 45% are high school graduates or have some college education. By contrast, 26% of Bronx residents and 43% of city residents have a college education or higher. The percentage of Morrisania and Crotona Park East students excelling in math rose from 19% in 2000 to 41% in 2011, and reading achievement increased from 28% to 32% during the same time period.

Morrisania and Crotona Park East's rate of elementary school student absenteeism is more than the rest of New York City. In Morrisania and Crotona Park East, 34% of elementary school students missed twenty or more days per school year, higher than the citywide average of 20%. Additionally, 63% of high school students in Morrisania and Crotona Park East graduate on time, lower than the citywide average of 75%.

Schools
Public schools include:

 PS 2/63: Morrisania (East 169th Street and Franklin Avenue)
 PS/MS 4: Crotona Park West (East 173rd Street and Fulton Avenue)
 PS 42: Claremont Village (Claremont Parkway and Washington Avenue)
 PS 35: Franz Siegel (East 163 Street and Grant Avenue)
 PS 88: Morrisania (Sheridan Ave and Marcy Place)
 PS 90: George Meany (McClellan and Sheridan Avenue)
 PS 53: Basheer Quisim School (East 168th Street)
 PS 55: Benjamin Franklin (St. Paul's Place and Washington Avenue)
 PS 110: Theodore Schoenfield (Crotona Park South and Fulton Avenue)
 PS 132: Garrett A. Morgan (East 168th Street and Washington Avenue)
 PS 140: Eagle (East 163rd Street and Eagle Avenue)
 PS 146: Edward "Pops" Collins (East 164th Street and Cauldwell Avenue)
 PS 186: Walter J. Damrosch Day Treatment Center (Jennings Street and Union Avenue)
 PS 198:(East 168th Street and Tinton Avenue)
 PS/MS 212: Theodore Gathings (Home Street and Union Avenue)
 PS 463-Urban Scholars Community School
 MS 128: Mott Hall III (St. Paul's Place and Washington Avenue) [occupying the 5th & 6th floor of the Benjamin Franklin School]
 MS 145: Arturo Toscanini (East 165th Street and Teller Avenue)
 MS 219: Charles Richard Drew (East 169th Street and Third Avenue)
 MS 301: Paul Laurence Dunbar (East 161st Street and Cauldwell Avenue)
 MS 313/339: Diana Sands (East 172nd Street and Webster Avenue)
 Morris High School (East 166th Street and Boston Road)
 Jane Addams High School (East 161st Street and Tinton Avenue)
 Bronx Center for Science and Mathematics (East 169th Street and Fulton Avenue)
 Eximius College Preparatory Academy (East 169th Street and Fulton Avenue)
 Bathgate High School Campus (Claremont Parkway and Bathgate Avenue)
 Success Academy Bronx 3, a K–2 charter school
 The Eagle Academy for Young Men (East 176th Street and Third Avenue)

Libraries
The New York Public Library operates the Morrisania branch at 610 East 169th Street. The branch, a Carnegie library, opened in 1908 and was designed by Babb, Cook & Willard. Another branch, the Grand Concourse branch, is located at 155 East 173rd Street. The branch is a two-story structure that opened in 1959.

Transportation
There are no New York City Subway stations in Morrisania, though several bus routes connect with subway stations. The following MTA Regional Bus Operations bus routes serve Morrisania:
  and Bx6 SBS: to Hunts Point or Riverside Drive (via 161st and 163rd Streets)
 : to Parkchester station () or George Washington Bridge Bus Terminal (via 170th Street, Claremont Parkway, 174th Street)
 : to Fordham Plaza or The Hub (via Third Avenue)
 : to Westchester Square–East Tremont Avenue () or Third Avenue–138th Street () (via Boston Road–Morris Park Avenue)
 : to Crotona Park East or George Washington Bridge Bus Terminal (via 167th Street)
  and Bx41 SBS: to Gun Hill Road () or Third Avenue–149th Street () (via Webster Avenue)

Notable people
 Iran Barkley, a former professional boxer who competed from 1982 to 1999, uncle of NFL star Saquon Barkley
 Ray Barretto (1929–2006), percussionist and bandleader of Puerto Rican ancestry
 Eric Burroughs (1911–1992), stage and radio actor.
 Big Pun, rapper, was raised on 163rd and Rogers Place, a mural stands in his honor on the street.
 Boogie Down Productions, rap group, KRS-1 was discovered at homeless shelter at the Morrisania Armory on 166th Street and Franklin Avenue by Scott LaRock who was a social worker there
 Coko, lead singer of R&B group SWV, raised in Forest Houses
 Chick Corea, jazz composer, keyboardist, bandleader, and occasional percussionist
 Diamond D, rapper and boom bap producer from Forest Houses, founding member of Diggin' in the Crates Crew
 Gloria Davis (born 1938), politician who served in the New York State Assembly.
 Estella B. Diggs (1916–2013), a politician who served in the New York State Assembly.
 Fat Joe (born 1970), a rapper from Forest Houses.
 Grandmaster Flash, hip-hop DJ considered to be one of the pioneers of scratching, cutting, and mixing and the leader of Grandmaster Flash & The Furious Five inductees into the Rock and Roll Hall of Fame, grew up Fox Street right off 163rd
 Lord Finesse, a rapper from Forest Houses
 Elmo Hope, jazz pianist, composter, and arranger best known for his work in the bebop and hard bop genres, grew up on Lyman Place
 Keef Cowboy, dancer and hypeman known as a pioneer in the "call and response" style credited with coining the term "hip-hop", from Prospect Avenue
 Edward Stanley Kellogg (1870–1948), 16th Governor of American Samoa.
 Cuban Link, rapper was raised on Prospect Avenue
 Orlando Marin, Latin jazz and mambo bandleader and timbales player
 Melle Mel, rapper and lead vocalist of Grandmaster Flash & The Furious Five
 Lewis Morris (1726–1798), chief justice of New York and British governor of New Jersey, was the first lord of the manor of Morrisania in New York City, signed the Declaration of Independence.
 Gouverneur Morris (1752–1816), statesman who wrote the Preamble to the United States Constitution.
 The Kidd Creole, member of Grandmaster Flash & The Furious Five and brother of Melle Mel
 The Wrens, a doo-wop group were raised in Morrisania and attended Morris High School where they formed the group.
 Pucho & His Latin Soul Brothers, Latin jazz, soul, and R&B group
 The Chords, doo-wop group
 The Chantels, pop, doo-wop, and rock and roll group
 Lillian Leach, doo-wop singer and lead vocalist of the group The Mellows
 Thelonious Monk, American jazz pianist and composer, lived on Lyman Place for some years
 Charlie Palmieri, renowned bandleader and musical director of salsa music
 Eddie Palmieri, Grammy Award-winning pianist, bandleader, musician, and composer
 Colin Powell, American politician, diplomat, and retired four-star general who served as the 65th United States Secretary of State from 2001 to 2005. Powell was the first African-American Secretary of State., grew up on Kelly Street and attended Morris High School
 Desi Rodriguez, basketball player, grew up on Washington Avenue
 Tito Rodriguez, mambo, chacha, bolero, pachanga, cha cha cha, and guaracha bandleader and singer, lived on Rogers Place
 Mongo Santamaria, Afro-Cuban percussionist and bandleader
 Romeo Santos, singer, songwriter, actor, record producer, and the lead vocalist of the bachata band Aventura, grew up near Boston Road and attended Morris High School
 Showbiz, rapper and producer from Forest Houses and one half of duo Showbiz & AG
 Maxine Sullivan, jazz vocalist and performer, lived on Ritter Place
 Helen Rand Thayer (1863-1935), suffragist and social reformer
 Frederick Trump (1869–1918), grandfather of the 45th president of the United States Donald Trump lived at 1006 Westchester Avenue in the then German-speaking Morrisania with his wife Elizabeth and their family.
 Elsie Washington, novelist
 Xtreme, bachata duo, grew up on East 169th Street
 Jerry Jemmott, Grammy Award-winning musician/composer.

References

External links

 Morrisania in Forgotten NY

Former towns in New York City
Former villages in New York City
Neighborhoods in the Bronx
1855 establishments in New York (state)

Morrisania, Bronx


Lusanga, früher Leverville, ist eine Stadt in der Provinz Kwilu im Westen der Demokratischen Republik Kongo.

Geografie
Lusanga liegt am linken Ufer des Kwilu in der Nähe der Einmündung des Kwenge in den Kwilu.

Geschichte
Der Name von Lusanga in der belgischen Kolonialzeit war Leverville, nach dem Gründer der britischen Firma Unilever William Lever. 1911 unterzeichnete Lever einen Vertrag mit der Regierung Belgiens, in dem diese der Firma Unilever den Zugang zu den Palmölproduzenten ermöglichte. Die Hauptverwaltung für den Einkauf von Früchten der Ölpalme, für Palmöl und Palmkernöl wurde in Leverville eingerichtet. Ferner errichtete die Firma Huileries du Congo Belge eine große Fabrik zur Produktion von Palmöl in Leverville. Diese war eine von dreien im Bezirk Kwilu.

Verkehr
Lusanga liegt an der Nationalstraße N 1, die das Land von Kinshasa im Westen kommend nach Osten mit den ehemaligen Kasai-Provinzen (Occidental und Oriental) verbindet. Sie besitzt einen kleinen Flughafen mit dem IATA-Flughafencode LUS.

Ort in der Provinz Kwilu
Ort in Afrika
Belgische Kolonialgeschichte (Afrika)

Lusanga


Hacıosmanlar, Sakarya ilinin Geyve ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Sakarya il merkezine 55 km, Geyve ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Nüfus

Altyapı bilgileri
Mahalleye ulaşımı sağlayan yol asfalt olup mahallede elektrik ve sabit telefon vardır.

Dış bağlantılar
Yerelnet

Geyve'nin mahalleleri

Hacıosmanlar, Geyve


Glenea bastiana é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae.

Referências

Borneo catalog 2005

bastiana

Glenea bastiana


Sfayah Min Dhahab  es una película del año 1988.

Sinopsis
Youssef Soltane, un intelectual tunecino de 45 años, es el producto de una generación que conoció los periodos de euforia de las grandes ideologías de los años sesenta y su fracaso. Fue encarcelado y torturado por sus opiniones políticas. Más aún, una tumultuosa relación con Zineb, una joven y guapa burguesa, solo le trae problemas. Durante una larga noche de invierno, Youssef deambula sin rumbo en busca de un refugio afectivo, presa de todos los interrogantes que acuden a su memoria.

Premios
 Valencia 1989
 Cine Africano, Khouribga, 1990

Referencias

Sfayah Min Dhahab


Öklid (;  ; MÖ 330 - 275 yılları arasında yaşamış, İskenderiyeli bir matematikçidir. Megaralı Öklid'den ayırmak için bazen İskenderiyeli Öklid olarak anılır, genellikle "geometrinin kurucusu" veya "geometrinin babası" olarak anılan bir Yunan matematikçiydi. Ptolemy I (MÖ 323–283) döneminde İskenderiye'de aktifti. Elemanlar, yayınlandığı zamandan 19. yüzyılın sonlarına veya 20. yüzyılın başlarına kadar matematik (özellikle geometri) öğretimi için ana ders kitabı olarak hizmet veren, matematik tarihindeki en etkili çalışmalardan biridir. Elemanlar'da, Öklid, küçük bir aksiyom setinden, şimdi Öklid geometrisi olarak adlandırılan şeyin teoremlerini çıkardı. Öklid ayrıca perspektif, konik kesitler, küresel geometri, sayı teorisi ve matematiksel kesinlik üzerine eserler yazdı.

Öklid gelmiş geçmiş matematikçiler içerisinde adı geometri ile en çok özdeşleştirilen kişidir. Geometri dünyasında kapladığı bu seçkin yeri kendisinin büyük bir matematikçi olmasından çok, geometrinin başlangıcından kendi zamanına kadar bilinen ismi ile Öğeler adını taşıyan kitabında toplamasına borçludur. Öklid derlemesinin tutarlı bir bütün olmasını sağlamak için, kanıt gerektirmeyen apaçık gerçekler olarak 5 aksiyom ortaya koyar. Diğer bütün önermeleri bu aksiyomlardan çıkarır.

Eğitimini Akademi'de tamamladıktan sonra İskenderiye'de büyük bir matematik okulu kuran Öklid, çağlar boyu matematikle ilgilenen hemen herkesin gözdesi olmuştur. Geometriyi ispat ve aksiyomlara dayalı bir dizge olarak işleyen 13 ciltlik kitabı "Elementler" bu alandaki ilk kapsamlı çalışmaydı. Kendinden önceki Tales, Pisagor, Platon, Aristoteles gibi matematikçi ve geometricilerin çalışmalarını temel alan Öklid'in bu yapıtı, iki bin yıl boyunca önemli bir başvuru kaynağı olarak kullanılmıştır. Düzlem geometrisi, aritmetik, sayılar kuramı, irrasyonel sayılar ve katı cisimler geometrisi Öklid'in kitabında ele aldığı başlıca konulardı. Öklid'in her önermeyi daha önceki önermelerden çıkarma yöntemi, kendisine atfedilen "geometrinin babası" sözünü de haklı kılar. Kitapta yer alan aksiyomlara, teoremlere ve ispatlara dayanan sentez yöntemlerinin Batı düşüncesi üzerindeki etkisinin Kitabı Mukaddes'ten sonra ikinci sırada yer aldığı söylenir. Russell, Öğeler'in bugüne kadar yazılmış en büyük kitap olduğunu ileri sürer. Einstein ise "Gençliğinde bu kitabın büyüsüne kapılmamış bir kimse, kuramsal bilimde önemli bir atılım yapabileceği hayaline kapılmasın" der.

Öklid geometrisi 19. yüzyılın başına kadar rakipsiz kaldı. Hatta 20. yüzyılın ortalarına kadar bile orta öğretimde geometri, Öklid'in öğelerine bağlı olarak okutuldu.

Öklid'in yaşamı konusunda hemen hemen hiçbir şey bilinmiyor. Önceleri bir Yunan kenti olan Megara'da doğduğu sanıldıysa da, sonradan Megaralı Öklid'in, Öğeler'in yazarı İskenderiyeli Öklid'den yüzyıl kadar önce yaşamış olan bir felsefeci olduğu ortaya çıkmıştır.

Öklid üzerinde çalıştığı proje hakkında diyor ki: "bir doğru istenildiği kadar uzatabilir." ve "İki noktadan bir ve yalnız bir doğru geçer."

Etimoloji
İngilizce adı Euclid, "ünlü, şanlı" anlamına gelen Yunanca Εὐκλείδης adının İngilizceleştirilmiş halidir.

Biyografi
Öklid'e yapılan çok az orijinal referans günümüze ulaşmış olup hayatı hakkında çok az şey biliniyor. Muhtemelen MÖ 325 civarında doğmuştur, ancak hem doğumunun hem de ölümünün yeri ve koşulları bilinmemekle birlikte, yalnızca onunla anılan diğer insanlara göre tahmin yürütülebilir. Nadiren de olsa, Archimedes ( MÖ 287 -  MÖ 212)'den itibaren diğer Yunan matematikçiler tarafından ismiyle anılır ve genellikle "ὁ στοιχειώτης" ("Elemanlar'ın yazarı") olarak söz edilir). Öklid'e yapılan birkaç tarihsel referans Proclus ( MS 450) tarafından yazılmış olup Öklid'in yaşadığı dönemden sekiz yüzyıl sonrasına aittir.

Öklid'in ayrıntılı bir biyografisi Arap yazarlar tarafından verilmiştir, örneğin Tyre'in doğduğu bir şehirden bahseder. Bu biyografinin genellikle hayali olduğuna inanılmaktadır. İskenderiye'den gelmiş olsaydı, İskenderiye Serapeumu'nu ve İskenderiye Kütüphanesi'ni bilirdi ve o zamanlarda orada çalışmış olabilirdi. Öklid'in İskenderiye'ye gelişi, Büyük İskender tarafından kuruluşundan yaklaşık on yıl sonra, yani MÖ 322'lerde olmalıdır.

Proclus, Elementler Üzerine Yorum adlı eserinde Öklid'i yalnızca kısaca tanıtır. Proclus'a göre, Öklid sözde Platon'un "mezhebine" dahildi ve Knidoslu Eudoxus ve Platon'un birkaç öğrencisinin (özellikle Theaetetus ve Opuslu Philip) önceki çalışmalarından yararlanarak Elementleri bir araya getirdi. Proclus, Öklid'in bunlardan çok daha genç olmadığına ve Arşimet tarafından bahsedildiği için Ptolemy I ( MÖ 367 - MÖ 282) zamanında yaşamış olması gerektiğine inanıyor. Arşimet'in Öklid'e yaptığı açık alıntının, daha sonraki editörler tarafından bir ara değerleme olarak değerlendirilmesine rağmen, yine de Öklid'in eserlerini Arşimet'ten önce yazdığına inanılmaktadır. Proclus daha sonra, Batlamyus'a geometri öğrenmek için Öklid'in Elementlerinden daha kısa bir yol olup olmadığını sorduğumda, "Öklid, geometriye giden asil bir yol olmadığını yanıtladı" diye bir hikâye anlatır. Bu anekdot, Menaechmus ve Büyük İskender hakkında anlatılan bir hikâyeye benzediği için sorgulamaya açıktır.

Öklid,  MÖ 270'de muhtemelen İskenderiye'de öldü. Öklid'e yapılan diğer tek önemli referansta, İskenderiyeli Pappus ( MS 320), kısaca Apollonius'dan "İskenderiye'de Öklid'in öğrencileriyle çok uzun zaman geçirdi ve böylece bir bilimsel düşünce alışkanlığı edindi."( MÖ 247–222), şeklinde bahsetti.

Biyografik bilgi eksikliği, dönem için olağandışı olduğundan (Öklid'den birkaç yüzyıl önce ve sonra en önemli Yunan matematikçileri için kapsamlı biyografiler mevcuttur), bazı araştırmacılar Öklid'in tarihi bir şahsiyet olmadığını ve eserlerinin Öklid adını Megaralı Öklid'den alan bir grup matematikçi tarafından (tıpkı Bourbaki gibi) yazıldığını öne sürdüler. Bununla birlikte, bu hipotez bilim insanları tarafından makul kabul edilmemektedir ve lehine çok az kanıt bulunmaktadır.

Elementler

Elementlerdeki sonuçların çoğu daha önceki matematikçiler tarafından elde edilmiş olsa da, Öklid'in başarılarından biri bunları tek, mantıksal olarak tutarlı bir çerçevede, kullanımı ve referansı kolay hale getirerek, 23 yüzyıl sonra dahi matematiğin temeli olarak kalan kesin bir matematiksel kanıt sistemi içerisinde sunmasıydı.

Elementlerin geriye kalan en eski kopyalarında Öklid'den söz edilmez. Kopyaların çoğu "Theon'un baskısından" veya "Theon'un konferanslarından" olduklarını söylerken, Vatikan tarafından tutulan ve birincil olarak kabul edilen metinde yazardan bahsedilmemektedir. Proclus, Elementleri Öklid'e bağlayan tek referansı sağlar.

En iyi geometrik sonuçlarıyla bilinmesine rağmen, Elementler ayrıca sayı teorisi'ni de içerir. Mükemmel sayılar ve Mersenne asal sayıları (Öklid-Euler teoremi olarak bilinir) arasındaki bağlantıyı dikkate alır, asal sayıların sonsuzluğu, çarpanlara ayırma hakkındaki Öklid lemması (asal çarpanlara ayırma'nın benzersizliği hakkındaki aritmetiğin temel teoremine götürür) ve iki sayının en büyük ortak bölenini bulmak için Öklid algoritmasını da içerir.

Elementde tanımlanan geometrik sistem uzun zamandır basitçe geometri olarak biliniyordu ve mümkün olan tek geometri olarak kabul edildi. Ancak bugün, bu sistem, 19. yüzyılda keşfedilen diğer sözde Öklidyen olmayan geometrilerden ayırt etmek için sıklıkla Öklid geometrisi olarak anılır. Oliver Byrne'in resimli versiyonu ve David Hilbert'in modern aksiyomlaştırması da dahil olmak üzere Elementlerin birçok basımı, çevirisi ve uyarlaması yapıldı.

Fragmanlar

Oxyrhynchus Papirüs 29 (P. Oxy. 29), Grenfell ve Hunt tarafından 1897'de Oxyrhynchus'da ortaya çıkarılan Öklid'in Öğelerinin ikinci kitabının bir parçasıdır. Daha yeni araştırmalar, MS 75-125 tarihlerini işaret etmektedir.

Fragman, 2. Kitabın 5. önermesinin ifadesini içerir, ki Thomas L. Heath şunları okur:

Öklid'in aksiyomları

Öklid toplam 13 kitaptan oluşan Elementler'in ilk kitabında 10 tane aksiyomdan bahsetmektedir. Bunlardan 5'i ortak kanı şeklinde ifade edilmektedir 5'i de postülatlar olarak nitelendirilmektedir. Bunlardan yola çıkarak Geometrinin diğer önermelerini ispat etmektedir.

Öklid'in postülatları:

 Herhangi bir noktadan herhangi başka bir noktaya bir düz doğru çizmek mümkündür.
 Bir tane doğru parçasını her iki yöne de sürekli bir şekilde uzatmak mümkündür.
 Herhangi bir merkez ve herhangi bir yarıçap ile bir çember tanımlamak mümkündür.
 Bütün dik açıların birbirine eşit olduğu doğrudur.
 Eğer iki doğru ile kesişen bir doğru çizilirse, iki doğrunun birbirine bakan tarafında yer alan ve onları kesen doğrunun bir tarafında kalan iki açının toplamı iki dik açıdan küçükse bu iki doğru açıların toplamının iki dik açıdan az olduğu tarafta uzatılmaya devam ederlerse ileride bir noktada kesişecekleri doğrudur. (Bu postula paralel doğrular kesişmez şeklinde bilinen postuladır.)

Ortak kanılar:

 Bir şeye eşit olan başka şeyler birbirlerine de eşittirler.
 Eğer eşit miktarlara eşit miktarlar eklenirse, elde edilen bütünler de birbirlerine eşittir.
 Eğer eşit miktarlardan eşit miktarlar çıkarılırsa, kalanlar da birbirlerine eşittir.
 Birbirleriyle çakışan (özelikleri açısından örtüşen) şeyler birbirlerine eşittir.
 Bütün parçadan büyüktür.

Diğer çalışmaları

Elementlerin yanı sıra Öklid'in en az beş eseri günümüze ulaşmıştır. Bu eserler de tanımlar ve ispatlanmış önermelerle Elementler ile aynı mantıksal yapıyı takip eder.

 Data geometrik problemlerde "verilen" bilgilerin doğası ve sonuçları ile ilgilenir; konu, Elementlerin ilk dört kitabıyla yakından ilgilidir.
 Arapça çevirisinden yalnızca kısmen varlığını sürdüren Şekillerin Bölünmeleri Üzerine (On Divisions of Figures), geometrik şekillerin iki veya daha fazla eşit parçaya veya belirli oran'larda parçalara bölünmesiyle ilgilidir. İskenderiyeli Heron'un MS birinci yüzyıldaki çalışmasına benzer.
 Catoptrics, aynaların matematiksel teorisiyle, özellikle düzlem ve küresel içbükey aynalarda oluşturulan görüntülerle ilgilidir. Bununla birlikte, İskenderiyeli Theon'u daha muhtemel bir yazar olarak adlandıran J. J. O'Connor ve E. F. Robertson tarafından atıf, kronolojik olarak hatalı kabul edilir.
 Küresel astronomi üzerine bir inceleme olan Olaylar (Phaenomena), Yunanca olarak günümüze ulaşmıştır; MÖ 310 civarında yıldızı parlayan Çandarlılı Autolycus tarafından yazılan On the Moving Sphere adlı esere oldukça benzer.

 Optics perspektif üzerine günümüze ulaşan en eski Yunan incelemesidir. Tanımlarında Öklid, görmenin gözden yayılan ayrık ışınlar tarafından meydana geldiğine dair Platoncu geleneği takip eder. Önemli bir tanım dördüncüdür: "Daha büyük bir açıyla görülenler daha büyük, daha küçük bir açıyla görülenler daha küçük, eşit açılar altında olanlar eşit görünür." Takip eden 36 önermede Öklid, bir cismin görünen boyutunu gözden uzaklığıyla ilişkilendirir ve farklı açılardan bakıldığında silindir ve konilerin görünen şekillerini araştırır. 45. önerme ilginçtir, herhangi iki eşit olmayan büyüklük için, ikisinin eşit göründüğü bir nokta olduğunu ispatlar. Pappus bu sonuçların astronomide önemli olduğuna inanıyordu ve Öklid'in Optik (Optics)ini ve Olaylar (Phaenomena)ı, Claudius Ptolemy'nin Syntaxis ('Almagest)'den önce incelenecek daha küçük çalışmaların bir özeti olan Küçük Astronomi (Little Astronomy)ye dahil etti.

 Kayıp eserleri
Diğer eserler güvenilir bir şekilde Öklid'e atfedilir, ancak kaybolmuştur.

 Konikler (Conics) konik kesitler üzerine bir çalışmaydı ve daha sonra Pergalı Apollon tarafından konuyla ilgili ünlü eserine genişletildi. Apollonius'un çalışmasının ilk dört kitabının doğrudan Öklid'den gelmesi muhtemeldir. Pappus'a göre, "Apollonius, Öklid'in dört konik kitabını bitirdikten ve dört tane daha ekledikten sonra, koniklerle ilgili sekiz ciltlik bir eser verdi." Apollonius'un Konikleri hızla eski çalışmanın yerini aldı ve Pappus zamanında, Öklid'in çalışması zaten kaybolmuştu.
 Porism, Öklid'in konik kesitli çalışmasının bir sonucu olabilir, ancak başlığın tam anlamı tartışmalıdır.
 Pseudaria veya Yanlışlıklar Kitabı (Book of Fallacies), akıl yürütme'deki hatalar hakkında temel bir metindi.
 Gezenek Yüzeyi (Surface Loci) ya yüzeyler üzerindeki loci (nokta kümeleri) ile ya da kendileri yüzey olan lokuslarla ilgiliydi; ikinci yorum altında, çalışmanın Kuadrik yüzeyler ile ilgili olabileceği varsayılmıştır.
 Mekanik üzerine birçok çalışma, Arap kaynakları tarafından Öklid'e atfedilmektedir. Ağır ve Hafif Üzerine (On the Heavy and the Light) dokuz tanım ve beş önermede Aristoteles'in hareket eden cisimler ve özgül ağırlık kavramını içerir. Denge Üzerine (On the Balance) kaldıraç teorisini, bir tanım, iki aksiyom ve dört önerme içeren benzer bir Öklid tarzında ele alır. Hareketli bir kaldıracın uçlarıyla tanımlanan daireler üzerindeki üçüncü bir parça, dört önerme içerir. Bu üç eser, Öklid tarafından mekanik üzerine yazılmış tek bir risalenin kalıntıları oldukları ileri sürülecek şekilde birbirini tamamlamaktadır.

Mirası
Avrupa Uzay Ajansı (ESA)'nın Öklid uzay aracı onuruna isimlendirilmiştir. Ay krateri Öklid ve küçük gezegen 4354 Öklid onun adını almıştır.

 Ayrıca bakınız

 Öklid geometrisi
 Öklid uzayı
 Öklid algoritması
 Öklid uzaklığı
 Öklid teoremi
 Öklid dışı geometri

 Kaynakça

Alıntılanan eserler

 Artmann, Benno (1999). Euclid: The Creation of Mathematics. New York: Springer. .

  With extensive bibliography.

 As reproduced in the .
 Heath, Thomas L. (1981). A History of Greek Mathematics, 2 Vols. New York: Dover Publications. .
 Kline, Morris (1980). Mathematics: The Loss of Certainty. Oxford: Oxford University Press. .

 Proclus, A commentary on the First Book of Euclid's Elements'', translated by Glenn Raymond Morrow, Princeton University Press, 1992. .

Konuyla ilgili yayınlar

Dış bağlantılar

 .
 .
 Euclid's Elements, books I–VI , in English pdf, in a Project Gutenberg Victorian textbook edition with diagrams.

 .
 .
 .

MÖ 4. yüzyılda doğanlar

MÖ 4. yüzyılda Yunanlar
MÖ 4. yüzyıl yazarları
MÖ 3. yüzyılda ölenler

MÖ 3. yüzyılda Yunanlar

MÖ 3. yüzyıl yazarları
Antik İskenderiyeliler
Antik Yunan matematikçiler
Geometriciler
Sayı teorisyenleri

İskenderiyeli matematikçiler

Öklid


Rodion Romanoviç Raskolnikov, Dostoyevski'nin en ünlü eserlerinden Suç ve Ceza romanının baş karakteridir. Çarlık Rusyasında geçen olayda, Rodion Hukuk Fakültesini ekonomik sebeplerle terk etmiş bir gençtir.

Psikolojik sorunlar yaşamaktadır ve işlediği cinayet sonrası ruhsal problemleri daha da artar. Giderek ailesinden uzaklaşmaya başlar ve insanlardan soğur. Aslında Raskolnikov işlediği suçun vermiş olduğu azapla suçunu itiraf etmekle etmemek arasında gelip giden düşüncelerine yenik düşer ve bu onun yıkımına sebep olur.

Kaynakça

Kurgusal Ruslar
Roman karakterleri

Rodion Romanoviç Raskolnikov


Ceph je softverski definirana platforma otvorenog koda za pohranu koja implementira pohranu objekata na distribuiranom klasteru računala i koja pruža sučelja za pohranu na razini objekata, blokova i datoteka. Ceph primarno teži potpuno distribuiranom radu bez ijedne točke kvara, skalabilnosti do eksabajtne razine (EB, 1 EB=1 000 000 TB) i visokoj dostupnosti.

Ceph replicira podatke i čini ih tolerantnima na pogreške koristeći standardni hardver i IP protokol te ne zahtijeva posebnu hardversku podršku. Cephov sustav nudi oporavak od katastrofe i redundantnost podataka kroz tehnike kao što su replikacija, erasure coding, snimke u vremenu (engl. snapshot) i kloniranje pohrane. Kao rezultat dizajna, sustav je i samoizlječiv i samoupravljiv, s ciljem smanjenja vremena administracije i drugih troškova.

Pohrani na razini blok-uređaja implementirana je u tzv. RADOS-u (reliable autonomic distributed object store) blok-uređaju (RBD softver), koji čini značajkama bogat sustav pohrane uz sljedeće prednosti:

 Thin provisionning odnosno zauzeće diskovnog prostora samo za one blokove koji stvarno sadrže podatke
 Promjenjive veličine volumena (diskova)
 Distribuiran i redundantan rad
 Punu mogućnost snimanja u vremenu (engl. snapshot) i izrade klonova
 Nema nijednu točku kvara
 Skalabilan do eksabajtne razine (1 000 000+ TB)
 ...

S druge strane CephFS implementira datotečni sustav kompatibilan sa standardom POSIX, koristeći Ceph klaster za pohranu podataka. Kako se CephFS nadograđuje na Ceph, dijeli većinu njegovih svojstava. To uključuje redundanciju, skalabilnost, samoiscjeljivanje i visoku dostupnost.

Neke od velikih produkcijskih implementacija Cepha uključuju organizacije CERN, OVH i DigitalOcean.

Poveznice
 Proxmox Virtual Environment
 OpenStack

Izvori

Vanjske poveznice
 Preporuke pri odabiru hardvera za Ceph (engleski), ceph.com

Ceph


Skarpsno Station (Skarpsno stasjon) var en jernbanestation på Skøyen–Filipstadlinjen (indtil 1980 en del af Drammenbanen), der lå mellem Skarpsnoparken og Frognerstranda/Europavej E18 i kvarteret Skarpsno i Oslo.

Stationen blev åbnet 15. maj 1882. Efter at banen blev udvidet med dobbeltspor i 1915-1920, bestod den af to spor med en øperron, trappehus og ekspeditionslokaler. Adgang fra det lavere beliggende gadeplan skete gennem en bygning, der opførtes i nybarok efter tegninger af Eivind Gleditsch, og som også husede tjenesteboliger. Persontogene ophørte med at betjene stationen 3. juni 1973 og forsvandt helt fra Skøyen–Filipstadlinjen i 1989, efter at de fleste af Drammenbanens tog var flyttet til den nye Oslotunnelen i 1980. Bygningen i gadeplan blev revet ned i 1993.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Drammenbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1882
Ophørt i 1973
Jernbanestationer i Oslo

Skarpsno Station


Les élections législatives de 2018 en Australie-Méridionale ont lieu le  afin de renouveler les  de l'Assemblée et 11 des  du Conseil législatif de cet État australien.

Les élections aboutissent à une alternance, le Parti travailliste du Premier ministre sortant Jay Weatherill perdant sa majorité relative à l'assemblée au profit du Libéral mené par Steven Marshall. Ce dernier succède ainsi à Weatherill, mettant fin à seize années consécutives de gouvernement travailliste dans l'État.

Contexte
Au pouvoir depuis 2002 sous les directions successives des Premiers ministres Mike Rann et Jay Weatherill, le Parti travailliste perd sa majorité absolue à l'assemblée lors des élections législatives de 2014, mais parvient à se maintenir sous la forme d'un gouvernement minoritaire grâce au soutien sans participation de deux élus indépendants.

Système électoral

L'Australie-Méridionale est dotée d'un parlement bicaméral composé d'une chambre basse, Assemblée, et d'une chambre haute, le Conseil législatif. Toutes deux sont renouvelées simultanément mais selon des modalités différentes, dont notamment un renouvellement du Conseil par moitié seulement. Depuis un amendement constitutionnel entrepris en 2001, les élections sont fixées tous les quatre ans au troisième samedi du mois de mars.

Assemblée législative
L'assemblée est dotée de  pourvus pour quatre ans au vote à second tour instantané dans autant de circonscriptions électorales. Le vote y est utilisé sous sa forme intégrale : les électeurs classent l'intégralité des candidats par ordre de préférence en écrivant un chiffre à côté de chacun de leurs noms sur le bulletin de vote, 1 étant la première préférence. Au moment du dépouillement, les premières préférences sont d'abord comptées puis, si aucun candidat n'a réuni plus de la moitié des suffrages dans la circonscription, le candidat arrivé dernier est éliminé et ses secondes préférences attribuées aux candidats restants. L'opération est renouvelée jusqu'à ce qu'un candidat atteigne la majorité absolue. Les bulletins de vote doivent obligatoirement comporter un classement de l'ensemble des candidats. À défaut, ils sont considérés comme nuls.

Conseil législatif
Le conseil est doté de  pourvus pour des mandats de huit ans mais renouvelés par moitié tous les quatre ans au scrutin à vote unique transférable dans une unique circonscription électorale couvrant l'État entier. Dans ce mode de scrutin, à finalité proportionnelle, les électeurs classent au moins autant de candidats que de sièges à pourvoir par ordre de préférences en écrivant un chiffre à côté de chacun de leurs noms sur le bulletin de vote, 1 étant la première préférence.

Dans la pratique, les candidats sont regroupés sur le bulletin de vote par partis, et les électeurs peuvent librement sélectionner l'ensemble des candidats de ce parti ou en sélectionner des candidats de partis différents, à condition d'en sélectionner au moins douze. Les électeurs ont cependant la possibilité de voter directement pour le parti de leur choix en cochant une seule case, auquel cas l'ensemble de leurs préférences sont attribuées aux candidats présentés par le parti dans l'ordre proposé par ce dernier. Les partis ne sont pas contraints de présenter autant de candidats que de sièges à pourvoir et tendent à en présenter un nombre restreint afin de limiter la dispersion des voix de leurs électeurs, notamment chez les petits partis.

Au moment du dépouillement, il est d'abord établi le quota de voix à atteindre par un candidat pour obtenir un siège en divisant le nombre de votes valides plus un par le nombre de sièges à pourvoir plus un. Les premières préférences sont d'abord comptées et le ou les candidats ayant directement atteint le quota sont élus. Pour chaque candidat élu, les secondes préférences de ses électeurs sont ajoutées au total des voix des candidats restants, permettant éventuellement à ces derniers d'atteindre à leur tour le quota. Si aucun candidat n'a atteint le quota dans la circonscription, ou qu'il reste des sièges à pourvoir après attribution des secondes préférences, le candidat arrivé dernier est éliminé et ses secondes préférences attribuées aux candidats restants. Si un candidat est élu ou éliminé et que ses secondes préférences vont à un candidat lui-même déjà élu ou éliminé, les préférences suivantes sont utilisées, et ainsi de suite. L'opération est renouvelée jusqu'à ce qu'autant de candidats que de sièges à pourvoir atteignent le quota.

Forces en présences

Résultats

Assemblée

Conseil

Conséquences

Malgré un recul en termes de part des voix, le Libéral mené par Steven Marshall remporte les élections en décrochant la majorité absolue. Le travailliste Jay Weatherill l'appelle au soir du scrutin pour reconnaître sa défaite, qui met fin à seize ans continus de gouvernement travailliste. Steven Marshall lui succède au poste de Premier ministre.

Outre l'alternance à laquelle il conduit, le scrutin est également marqué par le résultat du parti SA-Best, qui décroche la troisième place à l'assemblée, sans toutefois y remporter un siège, ainsi qu'au conseil, où il en remporte deux. L'échec du parti à entrer à la chambre basse conduit Nick Xenophon à annoncer renoncer à un retour sur la scène politique fédérale.

Notes et références

Notes

Références

Australie
Élection en Australie-Méridionale
2018 en Australie
Politique en mars 2018

Élections législatives de 2018 en Australie-Méridionale


Die Sri-lankische Badmintonmeisterschaft 1995 war die 43. Austragung der nationalen Titelkämpfe im Badminton in Sri Lanka.

Sieger und Finalisten

Weblinks
 http://www.srilankabadminton.lk/pdf/past_winners.pdf

1995
Badminton 1995


في الهندسة الرياضية، مسألة نابليون هي مسألة مشهورة في إنشاءات الفرجار والمسطرة، حيث تنص، بافتراض دائرة ومركزها، المطلوب هو تقسيم الدائرة إلى أربع أقواس متساوية باستخدام الفرجار فقط.

من المعروف أن نابليون بونابرت كان من هواة الرياضيات، ولكن ليس من المؤكد من أنه صاغ أو حل هذه المسألة.

معضلات رياضية
مقالات تحوي براهين
نابليون
هندسة إقليدية مستوية

مسألة نابليون


Manfred Becker (* 27. Dezember 1940) ist ein ehemaliger deutscher Fußballspieler. Er absolvierte für den 1. FC Kaiserslautern in der Saison 1965/66 ein Bundesligaspiel.

Karriere
Der Stürmer Manfred Becker wurde wie Wolfram Kaminke und Herwart Koppenhöfer zur Runde 1965/66 aus der eigenen Amateurmannschaft in den Lizenzspielerkader übernommen. Zusätzlich verstärkten sich die "Roten Teufel" noch durch Otto Geisert (Karlsruher SC), Uwe Klimaschefski (Hertha BSC) und Manfred Rummel (Eintracht Duisburg). Am 33. Spieltag der Saison 1965/66, den 21. Mai 1966, bestritt Becker sein einziges Bundesligaspiel beim 3:2-Heimsieg gegen den FC Schalke 04. Trainer Gyula Lóránt hatte den FCK-Angriff mit Becker, Willy Reitgaßl, Rummel, Helmut Kapitulski und Harald Braner ins Rennen geschickt. Das Ligaspiel fand drei Tage nach dem kräftezehrenden Pokalhalbfinale am 18. Mai beim MSV Duisburg (3:4) statt und die Lauterer mussten mit 24:40-Punkten unbedingt auf Sieg spielen. Am 18. Juni 1966 stürmte Becker auch bei einem Spiel in der Intertoto-Runde gegen Wisla Krakau (2:4) auf Rechtsaußen.

1966/67 stand er zwar auch noch im Profikader, hatte jedoch keinen Einsatz mehr. Hauptsächlich war Becker in dieser Zeit für die Amateurmannschaft des FCK in der 1. Amateurliga Südwest aktiv.

Literatur
 Ulrich Merk, Andre Schulin, Heinz Fricke: Bundesliga Chronik 1965/66. Agon Sportverlag. Kassel 2005. ISBN 3-89784-085-5.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (1. FC Kaiserslautern)
Deutscher
Geboren 1940
Mann

Manfred Becker (Fußballspieler, Dezember 1940)


.ලංකා යනු ශ්‍රී ලංකාව සඳහා වූ අන්තර්ජාල ග්‍රාම්‍ය කේතී උසස්-මට්ටමේ වසම (ccTLD) කි. 545/1 ද සොයිසා පාර, මෝල්පේ, මොරටුව සි‍ට ක්‍රියාත්මක වේ.

sv:Toppdomän#L

.ලංකා


Die Walisische Badmintonmeisterschaft 2012 fand vom 4. bis zum 5. Februar 2012 in Cardiff statt.

Finalergebnisse

Weblinks
 http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=C4E64206-22B7-4531-8F56-8C45D6C15B14

2012
Badminton 2012
Badmintonwettbewerb in Cardiff

Walisische Badmintonmeisterschaft 2012


Koza, Nuri Bilge Ceylan'ın yönettiği 1995 tarihli Türk filmi.

Konusu
İki insanın birbirinden ayrı gelişen, bir ara evlilikle birleşen ve sonra ayrılmış olan yollarının görsel anlatımı. Durağan görüntüler eşliğinde ilerleyen diyalogsuz bir kısa filmdir.Nuri Bilge Ceylan, bu filmde fotoğrafçılıktan gelen görsel becerilerini sinematografiye uyarlamaya başlamış ve oyuncu seçiminde de ailesinden gelen amatör oyuncuları kullanmıştır.

Film hakkında
Gökhan Gök, Cinerituel'deki yazısında Koza'yı şöyle tarif ediyor: "Çağrışım yüklü kadın erkek fotoğrafları; parçalanmış, toparlanmaya çalışmış ama kalplerde kırıkların hissedildiği bir aile; ekin tarlaları ve orman ile gördüğümüz doğanın baskın gücü… Koza'nın imgeler denizinin parçalarının bir kısmını oluşturur. Nuri Bilge Ceylan'ın kısa filmi Koza, kendisinin daha sonra çekeceği Taşra Üçlemesi'nin (Kasaba, Mayıs Sıkıntısı, Uzak) başlangıç izlerini taşır. Örneğin kendi anne-babasını, doğduğu kasabayı merkeze aldığı ilk uzun metrajı Kasaba, bu evrenin ilk genişlediği örnektir. Artık imgeler arka arkaya sıralanmaz, Ceylan göstermekle kalmaz onlara zaman da tanır, bağ yaratır. Uzak'la tamamladığı çember bütünlüklü bir taşra hikayesiden çok "taşra hissiyatı" ile ilgilidir."

Ceylan, Koza'yı çekerken ne anlatmak istediğini bilmediğini belirterek, içindeki film çekme sıkıntısıyla ilgili şunları söyler: "Koza teknik ve estetik birikimime rağmen film yapmaya bir türlü başlayamadığım ve sürekli ertelediğim için korkak ve mıymıntı olmakla suçladığım, kendime ettiğim işkenceleri sona erdirmek için giriştiğim mutsuz bir denemeden başka bir şey değildi. Kendimi fırlatır gibi başladım o filmi çekmeye. Bitirdiğim de neye benzediği konusunda gerçekten bir fikrim yoktu. Ama yine de Koza'yı çekmek, kendi yapıma uygun üretim koşullarını yaratmamı sağlayacak bütün ipuçlarını bana verdi."

Koza fotoğraflardan oluşmaktadır. Ve fotografik anlatım ağır basmaktadır.

Oyuncular
 Mehmet Emin Ceylan
 Fatma Ceylan
 Turgut Toprak

Teknik Ekip

Yapımcı
 Nuri Bilge Ceylan
 Lütfü Özalay

Görüntü Yönetmeni
 Nuri Bilge Ceylan

Kurgu
 Yusuf Aldırmaz
 Nuri Bilge Ceylan

Yapım
 TRT
 NBC Film

Yarışma
 1995 Cannes Film Festivali Uluslararası Kısa Film Yarışması.

Dış bağlantılar
 Nuri Bilge Ceylan'ın resmi sitesinde Koza.
 IMDB sayfası
 beyazperde

1995 çıkışlı Türk filmleri
Nuri Bilge Ceylan'ın yönettiği filmler
Türk kısa filmleri
Türk siyah-beyaz filmleri
Nuri Bilge Ceylan'ın senaryosunu yazdığı filmler
1990'larda Türkçe filmler

Koza (film, 1995)


(Brief Encounters) est une série télévisée britannique en six épisodes, d'après Good Vibrations: The True Story of Ann Summers de Jacqueline Gold.

Synopsis
Dans l'Angleterre de 1982, cinq habitantes de Sheffield deviennent amies en vendant à domicile lingerie et sex-toys, au grand dam de leurs proches.

Fiche technique
 Titre original :
 Création :  et
 Réalisation : Joss Agnew,  et Jill Robertson
 Scénario :   et
 Musique : Mark Thomas
 Pays d'origine :
 Langue originale : anglais
 Genre : Comédie dramatique

Distribution
 Sophie Rundle : Steph
  : Nita
 Sharon Rooney : Dawn
 Penelope Wilton : Pauline
 Peter Wight : Brian
  : Terry
  : Johnny Daniels
 Will Merrick : Russell
 Don Gilet : Kieren
 Chloe Pirrie : Hellie
 Pippa Haywood : Bunny
 Theo Graham : Richie
  : Joan
 Kent Riley : Barry
 Daniel Sharp : Dean
 Fin Campbell : Stanley
  : Dougie
  : Lisa

Notes et références

Liens externes

Série télévisée créée en 2016
Série télévisée disparue en 2016
Série télévisée britannique des années 2010
Série télévisée de ITV
Série télévisée de comédie dramatique
Série télévisée tournée au Royaume-Uni
Série télévisée de Sony Pictures Television

Good Vibrations (série télévisée)


NGC 7603 je spiralna galaktika u zviježđu Ribama.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7603
  Auke Slotegraaf: NGC 7603 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7603 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7600 - 7649

7603

NGC 7603


48471 Orchiston este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
48471 Orchiston este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Tautenburg de Lutz Dieter Schmadel și Freimut Börngen. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,42 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 8,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 48001-49000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1991
Centura de asteroizi

48471 Orchiston