Step Into Light é o sexto álbum de estúdio da banda estadunidense de rock Fastball. É o primeiro do grupo desde 2009, sendo lançado em 2017. O álbum foi gravado durante um período de duas semanas.

Histórico de gravação
Algumas músicas que aparecem no álbum foram escritas nos anos entre os álbuns do Fastball. Uma versão de "Secret Agent Love" foi produzida por Adam Schlesinger, mas regravada para o álbum. As sessões de gravação iniciais começaram em fevereiro de 2015 no estúdio Bubble em Austin, Texas.

Lista de faixas

 "We're On Our Way" (Kevin Lovejoy, Miles Zuniga) – 2:44
 "Best Friend" (Miles Zuniga, Tony Scalzo) – 3:21
 "Behind the Sun" (Miles Zuniga) – 2:03
 "I Will Never Let You Down" (Tony Scalzo) – 2:38
 "Love Comes in Waves" (Miles Zuniga) – 2:51
 "Step Into Light" (Miles Zuniga) – 2:16
 "Just Another Dream" (Tony Scalzo) – 2:57
 "Tanzania" (Miles Zuniga) – 1:56
 "Secret Agent Love (Tony Scalzo) – 2:46
 "Hung Up" (Miles Zuniga) – 2:28
 "Don't Give Up On Me" (Miles Zuniga, Tony Scalzo) – 2:19
 "Frenchy and the Punk" (Miles Zuniga) – 2:31

Álbuns de Fastball
Álbuns de 2017

Step Into Light


Ivan Klasnić, (d. 29 Ocak 1980), Hırvat eski futbolcudur.

Mainz'den önce kiralık olarak Bolton Wanderers, Nantes, Nantes'den önce de SV Werder Bremen forması giymiştir. 2006 FIFA Dünya Kupası'nda Hırvatistan millî futbol takımı kadrosunda yer almıştır. Millî takımda şu ana kadar oynadığı 29 maçta 19 gol atma başarısı göstermiştir. 2007'de iki kez böbrek nakli yaşamasına karşın Werder Bremen takımında oynadığı maçlarda harikalar yaratmış ve takımını tek başına sırtlamıştır. Werder Bremen'de oynadığı 7 sezon boyunca taraftarların sevgilisi olmuştur. Özellikle sürati ve tekniğiyle dikkat çekmiştir. Türkiye'nin Hırvatistan'ı 1-1 berabere kalıp penaltılarla elediği 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası çeyrek final maçında takımının tek golünü 119. dakikada atmıştır. Bolton Wanderers'la bir sezon kiralık oynamak üzere sözleşme imzaladı. 2008-2009 sezonunda Fransa'nın Nantes, 2009-2012 yıllarında Bolton Wanderers, 2012-2013 sezonunda da 1. FSV Mainz 05 formasını giydi.

Hastalığı ve böbrek nakli
Ocak 2007'de Klasnić'in böbrek yetmezliği geçirdiği bildirildi. 25 Ocak 2007'de annesi Šima tarafından bir böbrek nakli yapıldı, ancak vücudunun yeni organı reddettiği bildirildi.

23 Mart 2007'de reddedilen böbrek yerine bu kez babasından bir böbrek nakledildi. İkinci nakil başarılıydı ve Klasnić doktorlarının kendisine "futbol oynamaya devam edebileceğini" söylediğini belirtti.

Bununla birlikte, Ağustos 2007'de Werder Bremen'deki doktorlar, vücudunun ağır bedensel zorlamalara dayanamaması nedeniyle eğitilmesini yasakladı.

Doktorlar Eylül 2007'de yaklaşık altı aydır yokluğunda İvan Klasnić'in tam bir eğitim almasına izin verdiler. Daha sonra takıma katıldı ve kulübün kupa maçlarında birkaç maça çıktı.

Son olarak, 24 Kasım 2007'de, ilk kez Werder kadrosuna seçildi ve Energie Cottbus'a karşı Bundesliga maçında 65 dakika oynadı. Klasnić 15 Aralık 2007'de Bremen'in Bayer Leverkusen karşısındaki 5-2'lik galibiyetiyle biten maçında 85 dakika oynadı.

Mart 2008'de Klasnić, bir yıl sonra millî takıma geri çağrıldı. Böbrek naklinden sonra büyük bir turnuvaya ilk katılan oyuncu oldu. Euro 2008'de oynarken hem grup maçında hem de Türkiye karşısında çeyrek finalde gol attı.

Eylül 2016'da, Klasnić'in nakledilen böbrek başarısız oldu ve kritik derecede hasta olduğu belirtildi. Ekim 2017'de üçüncü bir organ nakli yapıldı.

Aralık 2020 tarihinde çıkan haberde, Werder Bremen'in doktorları tarafından yüksek dozda ağrı kesici verilen ve buna bağlı böbrek yetmezliği yaşayan Ivan Klasnic, eski takımına açtığı davayı kazandı. Werder Bremen'in, eski futbolcusu Ivan Klasnic'e 4 milyon euro tazminat ödemesine karar verilmiştir.

Futbolu bırakan Klasnic, günümüzde Hamburg'da yaşamakta ve menajerlik yapmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmi Websitesi
 Resmi Werder Bremen websitesi profili

1983 doğumlular
Hırvat futbolcular
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
FC St. Pauli futbolcuları
SV Werder Bremen futbolcuları
FC Nantes futbolcuları
Bolton Wanderers FC futbolcuları
Hırvatistan millî futbol takımı futbolcuları
Hamburg doğumlular
Forvet futbolcular
Premier League futbolcuları
Ligue 1 futbolcuları
1. FSV Mainz 05 futbolcuları
Bundesliga futbolcuları

Ivan Klasnić


Martherenges es una localidad y antigua comuna suiza del cantón de Vaud, situada en el distrito de Gros-de-Vaud. Desde el 1 de enero de 2013 hace parte de la comuna de Montanaire.

Historia
La primera mención escrita de Martherenges data del  bajo el nombre de Martherenges. La comuna formó parte hasta el 31 de diciembre de 2007 del distrito de Moudon, círculo de Saint-Cierges. La comuna mantuvo su autonomía hasta el 31 de diciembre de 2012. El 1 de enero de 2013 pasó a ser una localidad de la comuna de Montanaire, tras la fusión de las antiguas comunas de Chanéaz, Chapelle-sur-Moudon, Correvon, Denezy, Martherenges, Neyruz-sur-Moudon, Peyres-Possens, Saint-Cierges  y Thierrens.

Geografía
La antigua comuna limitaba al norte y este con la comuna de Moudon, al sur con Jorat-Menthue, y al oeste con Chapelle-sur-Moudon.

Referencias

Enlaces externos

Antiguas comunas de Vaud
Localidades de Vaud

Martherenges


Frankenstein and the Monster from Hell este un film de groază din 1974 din seria Hammer. Filmul este regizat de Terence Fisher, cu Peter Cushing ca baronul Victor Frankenstein, Shane Briant ca Dr. Simon Helder și David Prowse. Filmat la Elstree Studios în 1972, a fost lansat abia în 1974. Este ultimul capitol din seria de filme britanice Hammer Frankenstein și ultimul film al regizorului Fisher.

A avut un buget de 137.200 £.

Distribuție
 Peter Cushing - Baron Victor Frankenstein / Dr. Carl Victor
 Shane Briant - Dr. Simon Helder
 Madeline Smith - Sarah "Angel" Klauss
 David Prowse  - Creatura / Herr Schneider
 John Stratton - Asylum Director Adolf Klauss
 Michael Ward - Transvest
 Elsie Wagstaff - Wild one
 Norman Mitchell - Police Sergeant
 Clifford Mollison - Judge
 Patrick Troughton - Bodysnatcher
 Philip Voss -  Ernst
 Christopher Cunningham - Hans
 Charles Lloyd-Pack - Professor Durendel
 Andria Lawrence - Brassy girl
 Lucy Griffiths - Old hag
 Bernard Lee - Tarmut
 Sydney Bromley - Muller
 Jerold Wells - Landlord
 Sheila Dunion - Gerda
 Mischa de la Motte - Twitch
 Norman Atkyns -  Smiler
 Victor Woolf - Letch
 Winifred Sabine - Mouse
 Janet Hargreaves - Chatter
 Peter Madden - birjar

Note

Surse

Legături externe

Vezi și
 Listă de filme de groază din 1974
 Listă de filme britanice din 1974
 Listă de filme cu Frankenstein

Filme din 1974
Filme britanice
Filme în limba engleză
Filme regizate de Terence Fisher
Filme cu Frankenstein
Filme Hammer Film Productions
Filme Paramount Pictures

Frankenstein and the Monster from Hell


Telekomünikasyonda, ismini yaratıcısı Richard Hamming'den alan, doğrusal hata düzelten bir koddur. Hamming Kodu tek bitlik hataları saptayıp düzeltebilir. Veya aynı kod bir veya iki bitlik hataları saptamak üzere kullanılabilir. Buna karşın, basit eşlik kodu iki bitin transpoze olduğu yerde hata bulamaz; bulsa da düzeltemez.

Tarihçe
Hamming 1940'larda Bell Laboratuvarları'nda manyetiksel röle bazlı, zaman döngüsü saniye olan Bell Model V adlı bir bilgisayarda çalışmıştır. Giriş hataları okunabilen punch kartlarına yüklenirdi. Günler boyunca özel kodlar hataları bulur ve ışık yakardı ki operatörler problemi düzeltsin. Mesaiden sonraki periyotlarda ve hafta sonlarında, operatörler olmadığından makine diğer işlemlere geçerdi.
Hamming hafta sonları çalışırdı ve kart okuyucunun güvenilmez olduğundan programlarına ilk satırdan başlamak zorunda kalması onu deli ediyordu. Yıllar içinde hata düzeltme problemi üzerinde çalışarak çok güçlü bir dizi algoritma yarattı. 1950 yılında bugünkü adıyla aynı olan ve hala kullanılan Hamming Kodunu yayımladı.

 Hamming'den Önceki Kodlar

Hamming kodundan önce birkaç basit hata düzeltici kod kullanılmıştır. Ama aynı genel uzayda Hamming'in tekniğinden daha başarılı değillerdi.

 Eşlik

Eşlik verilerdeki 1 numaralı bitin tek veya çift olduğunu anlamaya yarayan bir bit ekler. Tek bir bit iletim anında değişirse, eşlik değişir ve hata o noktada bulunabilir. Eşlik değeri 1 olursa verideki 1'lerin sayısı tektir, 0 ise çifttir. Yani veri ve eşlik bitleri bir arada çift sayıda 1'e sahip olmalıdır.
Eşlik denetimi çok sağlam bir yöntem değildir. Çünkü değişen bit sayısı çift olduğunda, kontrol biti doğru olacak ve hata görülmeyecektir. Dahası eşlik biti hangi bitin değiştiğini veya hata bulundurduğunu da anlamayacaktır. Veri tamamen çöpe atılmalıdır veya en baştan gönderilmelidir. Gürültülü iletim ortamında veri iletiminin başarılı olması çok uzun zaman alır ya da hiç olmaz. Eşlik denetimi çok iyi olmasa da, sadece bir bitin kaybolduğunda yerine konmasını sağlayabilir. Bunun için de hangi bitin kaybolduğunun bilinmesi gerekir.

 Beşin İkisi Kodu

1940'larda Bell beşin ikisi diye bilinen biraz daha karmaşık bir kod kullanmıştır. Bu kod bütün beş bitlik bloklarda iki tane bir olduğunu, blokta iki tane bir yoksa bir hata olduğunu gösterir. Beşin İkisi Kodu halen bir bitlik hataları bulabilir. Ama bir bit 1'den 0'a, başka bir bit 0'dan 1'e dönerse hata bulunamaz.

 Tekrarlama

Kullanılan başka bir kod ise her veri bitinin birkaç kere tekrar edilerek doğru olduğunun ve doğru transfer edildiğinin garanti edilmesi üzerine kuruludur. Mesela gönderilen veri 1 olsun. n = 3 tekrar için 111 gönderilir. Bu üç bitten biri farklı ise hata oluşmuş demektir. Kanal yeterince temiz ise, çoğu seferde üçlünün sadece bir biti farklı olacaktır. 001, 010 ve 100 sıfıra; 110, 101 ve 011 bire tekabül edecektir ki bu sayılar orijinal bit için oy gibidir. Bu özelliği taşıyan ve orijinal mesajı hatalarını fark ederek yeniden yazabilen bu kodlara hata düzelten kod denir.
Ama bu kodlar her hatayı düzeltemez. Bizim örneğimizde 2 biti değiştirirsek alıcı 001 elde eder. Sistem hatayı görür ama orijinal bitin 0 olduğu sonucuna varır ki bu da yanlıştır. Her biti kopyalama sayımızı artırırsak mesela 4 kez, bu sefer bütün 2 bitlik hataları bulabilir ama düzeltemeyiz. 5 kereye çıkarırsak 2 bitlik hataları düzeltebiliriz ama 3 bitlik hataları düzeltemeyiz.
Dahası, tekrar kodu çok verimsizdir. Bizim örneğimizde bir kerede gidecek biti üç kere gönderecek zaman kaybına yol açmıştır. Tekrar sayısı arttıkça verim katlanarak düşecektir.

 Hamming Kodları

Bir mesaj içinde daha fazla hata düzelten bit olursa, bu bitler değişik yanlış bitlerin oluşturduğu değişik hataları bulabilecek şekilde ayarlanabilirse, kötü bitler bulunabilir. Yedi bitlik bir mesajda yedi olası hatalı bit vardır. Üç tane kontrol biti hatayı bulmakla kalmaz, yerini de saptayabilir.

Hamming olan kodlama sistemlerinin, beşin ikisi dâhil, üzerinde çalışıp, bu fikirleri genelleştirmiştir. Başlangıç olarak sistemi açıklamak için bir terminoloji yaratmıştır. Bu terminoloji içinde veri bitleri sayısı ve hata düzelten bitlerin bulunduğu blokları da kapsar. Örnek olarak, eşlik içerisinde her veri sözcüğü için tek bit bulundurur. ASCII karakterlerinin 7 bit olduğunu varsayarsak, Hamming (8,7) kodu, toplamda sekiz bit, yedisi veri olmak üzere tanımlamıştır. Tekrarlama örneği bu kurama göre olacaktır. Bilgi oranı, ikinci sayının birinciye bölünmesiyle bulunur.

Hamming iki ve daha fazla bitin değişmesi problemini uzaklık olarak tanımlamıştır. (Halen "Hamming uzaklığı" olarak bilinir). Eşlik, herhangi iki bit değişimi görülmez olunca, uzaklık "2" olur.

Hamming bu uzaklığı ve bilgi oranını olabildiğince artırmaya çalışmıştır. 1940'lar boyunca var olan kodlar üzerinde önemli iletmeler gerçekleştiren birkaç kod yöntemi geliştirmiştir. Bütün sistemlerin anahtar noktası eşlik bitlerinin bütün bitlerin ve verinin üzerinden kontrol ederek geçmesidir.

 Örnek Hamming Kodu Kullanımı

0110101 yedi bitlik veri sözcüğümüz olsun. Hamming Kodların nasıl hesaplandığı ve hatayı nasıl buldukları aşağıdaki tabloda gösterilmiştir. Data bilgileri için d, eşlik bitleri için p kullanılmaktadır.
İlk olarak veri bitleri uygun yerlere konur ve eşlik bitleri her seferinde çift eşlik
kullanılarak hesaplanır.

{| class="wikitable"
|+ align="bottom"|Hamming Kodunda Kullanılan Eşlik bitlerinin Hesaplanması
|-
! !!p1!!p2!!d1!!p3!!d2!!d3!!d4!!p4!!d5!!d6!!d7
|- style="background-color: #CCCCCC"
!Veri (eşlik biti olmadan): !! !! !!0!! !!1!!1!!0!! !!1!!0!!1
|-
!p1
|1|| ||0|| ||1|| ||0|| ||1|| ||1
|-
!p2
| ||0||0|| || ||1||0|| || ||0||1
|-
!p3
| || || ||0||1||1||0|| || || ||
|-
!p4
| || || || || || || ||0||1||0||1
|- style="background-color: #CCCCCC"
!Veri (eşlik bitiyle birlikte):
|1||0||0||0||1||1||0||0||1||0||1
|}

Yeni veri sözcüğümüz (eşlik biti ile) 10001100101 olmuştur. Son bitin hatalı olduğunu farz edelim ve bu bit 1'den 0 'a değişmiş olsun. Yeni veri sözcüğümüz 10001100100dır ve bu sefer Hamming Kodun nasıl elde edildiğini çift eşlik biti her hata sapladığında, eşlik bitini 1 olarak değiştirip analiz edelim.

{| class="wikitable"
|+ align="bottom"|Eşlik bitlerinin Denetlenmesi (değişmiş bit koyu renkli)
|-
! !!p1!!p2!!d1!!p3!!d2!!d3!!d4!!p4!!d5!!d6!!d7!!Parity check!!Parity bit
|- style="background-color: #CCCCCC"
!Alınan veri sözcüğü: !!1!!0!!0!!0!!1!!1!!0!!0!!1!!0!!0!! !!
|-
!p1
|1|| ||0|| ||1|| ||0|| ||1|| || style="background-color: #DDDDDD"|0||style="background: #ff9090"| Kalır||1|-
!p2
| ||0||0|| || ||1||0|| || ||0|| style="background-color: #DDDDDD"|0||style="background: #ff9090"| Kalır||1|-
!p3
| || || ||0||1||1||0|| || || || || style="background-color: #90ff90"|Geçer||0
|-
!p4
| || || || || || || ||0||1||0|| style="background-color: #DDDDDD"|0||style="background: #ff9090"| Kalır||1'''
|}

Son adımda her eşlik bitinin değerini ölçelim. Değerin sayı karşılığı 11 çıkar. Yani 11. biti hatalıdır ve değiştirilmesi gerekir

{| class="wikitable"
|-
! !!p4!!p3!!p2!!p1!!
|-
!İkilik tabanda
|1||0||1||1||
|-
!Onluk tabanda
!8!! !!2!!1!!Σ = 11
|}

11. biti değiştirmek 10001100100ı tekrar 10001100101 yapar. Hamming Kodlarını çıkartınca geriye orijinal veri sözcüğümüz 0110101 kalır. Bir eşlik biti hatalı olur, diğerleri doğru olursa sorudaki eşlik biti yanlıştır ve kontrol ettiği bitler de hatalı olacaktır.

Son olarak, x ve y konumlarındaki iki bit yer değiştirmiş olsun. x ve y ikilik gösterimlerinin 2k konumlarındaki bitleri aynı ise, o konuma tekabül eden eşlik biti ikisini de kontrol eder ve aynı kalır. x≠y olan bazı eşlik bitleri yüzünden bu konumlara tekabül eden bitler değişir. Sonuçta Hamming Kodu iki bitlik hataları bulur ama bunları bir bitlik hatalardan ayırt edemez.

 Hamming(7,4) Kodu

Günümüzde Hamming Kod, spesifik olarak Hamming'in 1950 yılında gösterdiği bir (7,4) kodla ilgilidir. Hamming Kodu her 4 bitlik mesaja 3 kontrol biti ekler. Hamming'in algoritması bir bitlik hatayı bulup düzeltir ve iki bitlik hatayı tespit edebilir. Orta durum nakillerinde, hatalar çok değilse Hamming Kodu efektiftir.

 Hamming matrisleri

Hamming kodlar, Hamming Matrisleri adı verilen matris çarpımlarının eşlik biti fikrinin genişlemesiyle çalışır. Hamming (7,4) kodu için birbiriyle alakalı kod yaratıcı matris G ve eşlik denetleyicisi matris H kullanılır.

G matrisinin ilk 4 sırası 4x4 birim matrisi I4, son 3 sıra ise 4 kaynak bitinden 3 eşlik bitine 4x3'lük matrisi gösterir. G'nin sütun vektörleri H'nin çekirdeğinin temelini oluşturur. Çarpım yapılırken birim matris veriyi iletir. Yukarıdaki açıklamadan farklı olarak, veri bitleri ilk 4 konumdayken, eşlik bitleri son 3 konumdadır. Bu matrisler gerçek Hamming matrislerinden farklı olsa da, bunlar Hamming Kodu daha kolay anlaşılır hale getiren gerekli detaylardır.

Benzer olarak H'nin 3 sütunu 3x3 birim matris I3'ü gösterirken, ilk 4 sütun kaynak veri bitleri ve eşlik denetleyicilerinden oluşan 4x3 matrisi verir. 4 blokluk yararlı veri bitini ve birikmiş diğer 3 göz ardı edilmiş biti kullanırız. (4+3=7 (7,4)). Veriyi göndermek için göndermek istediğimiz veri bloğunu vektör olarak düşünürüz. Mesela 1011'' için:

Kanal kodlama

Diyelim ki gürültülü komünikasyon kanalında veri iletmek istiyoruz. G ve p'nin çarpımını alır, modül 2 girişi ile X kod sözcüğünü elde ederiz.

Eşlik kontrolü

İletim sırasında hata olmaz ise r kod sözcüğü, x ile tıpatıp aynı olur.

Alıcı H ve r'yi çarparak z sendrom vektörünü elde eder. z vektörü hata varsa nerede olduğunu gösterir. Bu çarpım;

Z vektörü 0 olduğundan, alıcı verinin hatasız olduğunu anlar. Bu sonuç veri vektörü G ile çarpıldığında, alt uzay vektöründe bir değişime uğradığı gözlemine dayanır. Transfer sırasında hiçbir şey olmazsa, r H'nin çekirdeği olarak kalır ve çarpım hep sıfırı verir.

Hata Düzeltilmesi

Diyelim ki bir hata oluştu. Matematiksel olarak; r = x + eiyazılabilir.
Mod 2'ye göre, i. konumda 1 olan bir sıfır vektörü, 1'den başlar. Yukarıdaki tanım i. Konumda bir hata olduğunu gösterir.

Şimdi bu vektörü H ile çarparsak :

x iletilen veri olduğundan hatasızdır ki bu, H ve x'in çarpımının sıfır olduğunu gösterir. Sonuç olarak;

Şimdi H ve P standart baz vektörlerinin çarpımı H'nin hata bulunan sütununu bulur. H'yi parçalı biçimde yarattığımızdan, hatalı sütunu 2'lik sayı olarak yazabiliriz. Mesela (1,0,1) H'nin bir sütunudur ve 5. konuma tekabül eder ki hata ordadır ve düzeltilebilir.

Alttaki şekli inceleyelim:

Şimdi ;

H'nin 2. sütununa denk gelir. 2. konumda bir hata bulunmuştur ve düzeltilebilir.

Bu yolu kullanarak tek bitlik hataların düzeltilebileceğini göstermek zor değildir. Bunun dışında, Hamming Kodu tek veya çift bit hataları bulabilir ama hata oluştuğunda H'nin çarpımı neredeyse hiçbir zaman sıfırdan farklı olmaz. Ama Hamming (7,4) bir ve iki bitlik hataları birbirinden ayıramaz.

Ekstra Eşlik Biti

Hamming kodları ekstra eşlik bitiyle kullanılabilir. Ek bir bütün bitlere Hamming Kodu bütün bitleri kontrol ettikten sonra uygulanıp eklenir. Bu geçerli kodların Hamming uzaklığını 3'ten 4'e uzatır.
Sonra bütün 1,2,3 bitlik hatalar bulunabilir. Artı 2 bitlik hatalar 1 ve 3 bitlik hatalardan ayırt edilebilir. 1 bitlik hatalar düzeltilebilir.

Eşlik hatası gözlenmez ama Hamming Kodu bir hata bulur ise, bunun 2 bitlik bir hata olduğu farz edilir fakat düzeltilemez.

Kaynaklar ve Dış bağlantılar
:en:Hamming code

Bilgisayar aritmetiği
Hata tanılama ve düzeltme
Kodlama teorisi

Hamming kodu


La lava acojinada o almohadillada es un tipo de lava que ocurre en forma de cojines o sacos que se forman cuando la lava es extruida al fondo de un océano, lago profundo o una cavidad llena de agua dentro de un glaciar. Las lavas acojinadas están compuestas comúnmente de basalto aunque se conocen "cojines" de komatita, picrita, boninita, andesita, andesita basáltica e incluso de dacita. Generalmente la composición afecta al tamaño de las almohadas, ya que modifica la viscosidad de la lava.

Ocurrencia
Este fenómeno ocurre donde lavas intermedias o máficas son extruidas en el seno de agua, como por ejemplo una dorsal oceánica donde existe una cadena de volcanes expulsando lava al océano. La lava que sale al exterior se va convirtiendo en nueva corteza oceánica. Como la nueva corteza oceánica se forma continuamente, nuevas capas se van formando desde el centro de la dorsal, alimentando a los diques que descansan sobre la cámara magmática. Las lavas acojinadas y las formas de dique complejas forman parte de la clásica secuencia de ofiolita, que pueden observarse cuando un fragmento de corteza oceánica ha sido obducido sobre corteza continental.

La presencia de "cojínes de lava" en los restos más antiguos de volcanes que tenemos en la Tierra (Cinturón supracortical de Isua y el cinturón de Barberton) confirma la presencia de grandes cuerpos de agua sobre la superficie de la Tierra en el Eón Arcaico. Generalmente las lavas acojinadas son usadas para confirmar vulcanismo subacuático en los cinturones metamórficos.

Las lavas almohadilladas también se pueden asociar a volcanes subglaciares en las primeras etapas de una erupción.

En España se pueden observar en el Barranco de Las Angustias en la Isla La Palma, Canarias, y zonas del País Vasco.

Formación
Las lavas acojinadas se crean cuando el magma alcanza la superficie pero, debido a la enorme diferencia de temperatura entre la lava y el agua, la superficie de la lengua emergente se enfría muy rápido, formando una piel. La lengua continúa creciendo e inflándose con más lava, formando un lóbulo, hasta que la presión del magma se vuelve suficiente para romper la piel y comenzar de nuevo con la formación de otro lóbulo. El proceso produce una serie de figuras en forma de lóbulo. La piel se enfría mucho más rápido que el interior, de ahí, su grano muy fino, con una textura cristalina. El magma del interior se enfría mucho más lentamente, lo que aumenta el tamaño de los granos hacia el interior.

Referencias

Lava
Geología marina

sv:Lava#Kuddlava

Lava acojinada


Tour du Finistère 2017 var den 32. udgave af cykelløbet Tour du Finistère. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 15. april 2017. Det blev vundet af franske Julien Loubet fra Armée de Terre.

Hold og ryttere

Resultater

Eksterne henvisninger

2017
UCI Europe Tour 2017

Tour du Finistère 2017


Der als Typ "Nürnberg" bezeichnete Schiffstyp ist eine Baureihe von drei Frachtschiffen der Hamburg-Amerika-Linie (HAPAG).

Geschichte

Bau
Anfang der 1960er Jahre bestellte die HAPAG bei den Howaldtswerken Hamburg drei typgleiche Motorschiffe. Am 31. Oktober 1961 konnte die Reederei das Typschiff Blumenthal von der Werft übernehmen. Ein halbes Jahr darauf, am 17. April 1962, komplettierte die Wolfsburg die Baureihe.

Einsatz bei der HAPAG
Bis 1970 wurden die drei Schiffe planmäßig von der HAPAG eingesetzt und bei dessen Fusion mit dem NDL von der neuen Hapag-Lloyd übernommen.

Spätere Karriere
Im Sommer 1971 veräußerte die Hapag-Lloyd alle drei Schwesterschiffe an portugiesische Reedereien. Zwei der Schiffe wurden in den Jahren 1986/87 zum Abbruch verkauft. Die ehemalige Blumenthal blieb bis 1992 in Fahrt, wurde dann zunächst in Luanda aufgelegt und dort schließlich teilweise abgebrochen.

Technik
Die Schiffe der Baureihe waren konventionelle Stückgutschiffe mit eben hinter mittschiffs über der Antriebsanlage angeordneten Aufbauten und vielseitigen Ladungseinrichtungen. So waren die Schiffe mit zahlreichen herkömmlichen Ladebäumen sowie einem Schwergutbaum zur Übernahme von Schwergut ausgerüstet. Die Luken wurden mit MacGregor-Lukendeckeln verschlossen.

Die Schiffe

Literatur

Frachtschiffsklasse
Frachtschiffstyp
Motorschiff
Schiff (Hamburg-Amerikanische Packetfahrt-Actien-Gesellschaft)
Howaldtswerke Hamburg

Typ Nürnberg


Marc Eichmann (* 18. Juni 1980 in Zürich) ist ein ehemaliger Schweizer Eishockeytorhüter, der den Grossteil seiner Karriere beim SC Langenthal in der Schweizer National League B verbracht hat.

Karriere
Marc Eichmann begann seine Karriere als Torhüter beim EHC Dübendorf. Von dort wechselte er nach Zürich. Bei den GCK Lions spielte er in der Saison 2000/01 in der Nationalliga B acht Partien. In der Saison 2001/02 absolvierte er ein Spiel für die ZSC Lions und 13 Spiele für die U20-Mannschaft des Vereins. Anschliessend wechselte er für drei Spielzeiten zum SC Bern, mit dem er 2004 erstmals Schweizer Meister wurde.

Im Sommer 2005 wurde er vom HC Lugano verpflichtet. Dort konnte er sich aber nicht durchsetzen und wechselte zum EHC Chur, wo er 19 Spiele bestritt. Ab der Saison 2006/07 stand Eichmann beim SC Langenthal unter Vertrag. In der Saison 2011/12 wurde er als bester Torhüter der Nationalliga B ausgezeichnet. Gleichzeitig wurde er in dem Jahr auch Meister der National League B.

Nach der Saison 2015/16 trat Eichmann zurück. Zu diesem Zeitpunkt war er der Spieler mit den meisten Spielen (450) in der Clubgeschichte des SCL. Er blieb in der SCL AG, wo er Finanzchef wurde. Zudem ist er Goalie-Trainer und operativer Leiter der SCL AG. Seit 2020 ist Eichmann Sportchef der SCL Tigers.

Erfolge und Auszeichnungen
 2004 Schweizer Meister mit dem SC Bern
 2012 NLB-Meister mit dem SC Langenthal
 2013 Torhüter des Jahres der National League B

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeytorwart (SC Langenthal)
Eishockeytorwart (GCK Lions)
Eishockeytorwart (SC Bern)
Eishockeytorwart (EHC Chur)
Eishockeyfunktionär (SCL Tigers)
Schweizer Meister (Eishockey)
Schweizer
Geboren 1980
Mann

Marc Eichmann


Aşağıdaki liste şu anda mevcut olan İnternet üst seviye alan adlarıdır (TLD'ler). Daha fazla bilgi için Üst seviye alan adına bakabilirsiniz.

iTLD
 .arpa Adres ve Alanın Yönlendirme Parametresi, internet altyapı tldsi.
 .root Bu bilinmeyen bir amaç için köktedir (root), sadece bir giriş vardır (TXT kaydı).

gTLD
 .academy akademi.

 .aero hava ulaşımı endüstrisi.

 .amsterdam Hollanda'nın Amsterdam şehri için kullanılır.
 .app dijital uygulamalar. Sanal gerçeklik uygulamaları, köpek gezdirme uygulamaları, uyku izleme uygulamaları, maraton koşusu uygulamaları, TV uzaktan kumanda uygulamaları ve borsa uygulamaları için kullanılır.

 .archi mimarlık. lisanslı mimarlar ve onlara hizmet sağlayan okullar, dergiler ve ticaret grupları için kullanılır.

 .art sanat. Ressamlar, heykeltıraşlar, grafikerler, animatörler, güzel sanatlarla uğraşan kişiler, ticari sanatçılar, sanat tarihçileri, destek grupları ve günlük yayınlar, sanat eleştirmenleri ve yorumcuları, müzayedeler, sanat eseri alıcıları ve rehberleri, dijital ve fiziksel sanat galerileri ve butikleri, sanat koleksiyonları, stüdyolar ve okullar, sanat festivalleri ve jürili gösteriler, sanat terapistleri, otomobil sanatçıları, dövme sanatçıları, sanat malzemesi tedarikçileri ve toptan satıcılar için kullanılır.

 .barcelona İspanya'nın Barselona kenti için kullanılır.

 .bayern Almanya'nın Bavyera (Bayern) eyaleti için kullanılır.

 .berlin Almanya'nın Berlin şehri için kullanılır.

 .bet bahis. At yarışı ve kumar makinesi sunan kumarhaneler, İddaa bayileri, tombala ve yetenek oyunu salonları, bahis siteleri, kumar blogger'ları ve online e-spor bahis siteleri için kullanılır.

 .bike bisiklet. Bisiklet mağazası, motosiklet bayisi, tamirhane, bisiklet blogcusu, seyahat acentesi ve her tür bisikletçi için kullanılır.

 .biz iş. Bu açık bir tld'dir. İsteyen kişi veya kurum kayıt olabilir.

 .blog blog. İnternet'in Alan Adı Sistemi'nde bulunan genel üst seviye alan adlarından biridir.  Blog kurmak isteyenlere yönelik olsa da, herkes tarafından kayıt edilebilen bu alan adları 2016 yılından itibaren kullanıma sunulmuştur.

 .boston Amerika Birleşik Devletleri'nin Boston şehri için kullanılır.

 .camera kamera. Fotoğraf makinesi mağazaları, fotoğrafçılar, perakendeciler, fotoğraf paylaşım siteleri ve fotoğraf makineleri için kullanılır.

 .cat katalan. Katalan dili veya kültürü ile ilgili web siteleri içindir.

 .chat mesajlaşma. dijital sohbet için kullanılır.

 .clinic klinik. sağlık merkezleri, veterinerler ve diğer medikal hizmet kuruluşları için kullanılır.

 .cloud bulut sektörü. bulut sektöründeki şirketler için internet yeni bir genel üst seviye alan adıdır.

 .club kulüpler. alan adı, genel olarak komedi kulüpleri, barlar ve gece kulüpleri, profesyonel birlikler, üyelik ile verilen hizmetler, fan web siteleri ve sosyal medya grupları için düşünülmüş genel üst seviye alan adıdır.

 .com ticari. Bu açık bir tld'dir. İsteyen kişi veya kurum kayıt olabilir.

 .computer bilgisayar. bilgisayar mağazası ve teknik servis için kullanılır.

 .coop kooperatifler.

 .dental diş hekimleri. diş hekimleri, ortodontistler, diş hekimi dernekleri ve malzeme tedarikçileri için kullanılır.

 .dentist diş hekimleri. diş hekimi, ortodontist, meslek derneği ve diş hekimi tedarikçisi için kullanılır.

 .design grafik ve tasarım. Grafik tasarım ajansları tarafından portfolyo siteleri açmak amaçlı kullanılmaktadır. alan adı, tasarım alanlarındaki profesyoneller için düşünülmüş, herkes tarafından kayıt edilebilen, 2015 yılında kullanıma sunulan bir genel üst seviye alan adıdır.

 .dev yazılım mühendisliği ve program geliştiriciliği. web geliştirme, web tasarımı, yazılım mühendisliği, oyun geliştirme, mobil uygulamalar ve BT güvenliği için kullanılır.

 .digital dijital.

 .direct canlı içerik sağlayıcıları. toptancı ve canlı içerik sağlayıcısı için kullanılır.

 .directory konut ilânları. konut ilanları, hizmet sağlayıcısı, üyelik listesi ve yazılım sektörüne yönelik veriler için kullanılır.

 .doctor doktor. flört ve ilişkiler, ev geliştirme, fitness ve kilo verme, moda ve güzellik, alternatif tıp, doğum ve ebeveynlik, araba ve motosiklet tamiri, para yönetimi, hisse senetleri ve yatırım uzmanları, hekimler, doktorlar ve teknisyenler için kullanılır.

 .domains alan adı. alan adı kayıt kuruluşları ve bayileri, hosting şirketleri ve diğer online hizmet sağlayıcıları için kullanılır.

 .downloads dosya indirme platformları. indirilebilir içerik sektöründeki şirketler ve markalar için kullanılır

 .edu eğitimsel. eğitim ile ilgili kurumlar içindir. Mesela 2 veya 4 yıllık üniversiteler veya kolejler için.

 .email e-posta sağlayıcıları. alan adı, İSS e-posta yardım sitesi kurmak için düşünülmüş, herkes tarafından kayıt edilebilen yeni genel üst seviye alan adıdır.

 .fail mizah. üyelerin acıklı, eğlenceli veya komik hikâyelerini anlatmak için kullanılır.

 .film film. yapımcı, stüdyo, yönetmen, yazar ve aktörler için kullanılır.

 .gallery galeri. müze, sanat galerisi, müzayede evi, ressam, ticari tasarımcılar ve sanat okulları için kullanılır.

 .global küresel hizmet veren şirketler.

 .gov ABD hükûmeti. Sadece ABD hükûmeti ve ilgili kurumları içindir.

 .graphics grafik. sanatçı, grafik tasarımcı, baskıcı veya çoklu ortam üreticisi için kullanılır.

 .guru belirli bir konuda uzman olan bir kişiler için kullanılır.

 .health sağlık. klinikler, hastaneler, terapistler, veterinerler, eczaneler, hekimler, beslenme uzmanları, fitness koçları, natüropati uzmanları, medikal teknoloji şirketleri, tıp eğitimi veren eğitim kurumları, sağlık ürünleri, takviyeleri ve hizmetleri için kullanılır.

 .healthcare sağlık. Klinikler, sivil toplum kuruluşları, sigorta şirketleri, hasta hakları grupları ve sağlık hizmeti veya medikal hizmetler ve malzemeler sunanlar için kullanılır.

 .hospital hastaneler. sağlık merkezi kurumları, eğitim hastaneleri, tedavi merkezleri ve medikal kuruluşlar için kullanılır.

 .host web hosting sağlayıcıları. internet servis sağlayıcıları, web hosting sağlayıcıları, ASP'ler, ISV'ler, bulut hizmeti sağlayıcıları, veri merkezleri ve hosting ile ilgili diğer hizmetler için kullanılır.

 .info bilgi. Bu açık bir tld'dir. İsteyen kişi veya kurum kayıt olabilir.

 .int uluslararası organizasyonlar. Bu alan adı organizasyonlar, ofisler ve 2 veya daha fazla ulusun katıldığı programlarda kullanılabilir.

 .irish İrlanda ülkesi için alternatif kullanılır.

 .jobs şirketler. Bu alan adı şirketlerin iş ilanlarında kullanılmak için vardır. Şu anda, "sirket.jobs" alan adına sahip bir kurum 3. kişiler için işçi ilanında bulunamaz.
 .k12 eğitimsel. sadece lise dengi ve aşağısındaki resmî  eğitim kurumları tarafından kullanılır.

 .kim Korece soyad. Normalde Korece Kim soyadı için oluşturulmuş olsa da en çok talep, Türkiye'den gelmektedir.

 .kiwi Yeni Zelanda ülkesi için alternatif kullanılır.

 .london İngiltere ve Birleşik Krallığın başkenti olan Londra şehri için kullanılır.

 .life yaşam. sağlık firmaları, toptan gıda mağazaları, su dağıtımcıları ve kuruluşlar için kullanılır.

 .live canlı yayın platformları. medya yayıncıları, eğlence mekanları, müzisyenler gibi çok çeşitli bireysel ve kurumsal internet yeni genel üst seviye alan adıdır. (ngTLD)

 .media medya. medya sanatçıları, grafik tasarımcıları ve dijital yayıncılar için kullanılır.

 .melbourne Avustralya'nın Melbourne şehri için kullanılır.

 .miami Amerika Birleşik Devletlerinin Miami kenti için kullanılır.

 .mil (military = askeri) ABD askeri site bağlantısının olduğunu belirtir.

 .movie film. Film sektörü, yapım stüdyoları, sinema salonları ve online streaming hizmetleri için kullanılır.

 .museum müzeler.

 .nagoya Japonya'nın Nagoya kenti için kullanılır.

 .name kişiler.

 .net Bu açık bir tld'dir. İsteyen kişi veya kurum kayıt olabilir.

 .network ağ. BT profesyonelleri ve telekomünikasyon şirketleri, sosyal gruplar ve istihdam ağları için kullanılır.

 .news haber siteleri. bloggerlar, haber içeriği üreticileri, gazeteciler, editörler ve haber uzmanları, geleneksel yayın ve online haber kuruluşları, kurumsal Hİ departmanları, girişimciler ve küçük işletmeler için kullanılır.

 .okinawa Japonya'nın prefektörlüklerinden Okinawa için kullanılır.

 .online çevrimiçi. e-ticaret mağazası ve ürün tanıtımı için kullanılır.

 .paris Fransa'nın başkenti Paris için kullanılır.

 .org organizasyon. Bu açık bir tld'dir. İsteyen kişi veya kurum kayıt olabilir.

 .photography fotoğrafçılık. fotoğraf stüdyoları, fotoğraf paylaşım web sitesi, baskı mağazası, perakendeci ve yayıncı için kullanılır.

 .pro meslekler. Şu anda, bu alan adı doktorlar, avukatlar ve sertifikalı muhasebeciler için kullanılmaktadır. Kayıt için sertifika gibi belgeler aranmaktadır.

 .report tüketici ürünleri, ilaç etkinlikleri ve devlet yasaları için kullanılır.

 .rocks hobi ve jeoloji. bir yeteneği, hobisi veya ilgi alanı olan kişiler, ürün pazarlama kampanyaları, ünlüler, jeologlar, mineraloglar, duvar ustaları, kuyumcular, gruplar, korolar, müzisyenler ve dağ tırmanıcıları için kullanılır.

 .shop e-ticaret. perakende giyim, müzik, el yapımı ürünler, mobilya ve ev dekorasyon ürünleri, elektronik ürünler ve bilgisayarlar, kitaplar ve müzik, bebek ürünleri ve özel gıdalar için kullanılır.

 .show şov. sosyal medya yayıncıları için kullanılır.

 .solutions çözümler. kendin yap hizmetleri ve her türlü danışman için kullanılır.

 .space uzay. astronotlar, mühendisler ve uzay bilim adamları için kullanılır.

 .store e-ticaret. sabit sürücü, bellek kartı, bilinen markalar dışındaki sunuculardan hizmet sağlayan satıcılar, sunucu alanı kiralayan ve satan hosting şirketleri ve depo sağlayıcıları için kullanılır.

 .support müşteri destek. duygusal, finansal veya ruhsal konularda destek sunan işletme, grup veya hayır kurumları için kullanılır.

 .surgery hastaneler. cerrahlar, cerrah dernekleri ve cerrahi malzemeler, giysiler ve sarf malzemeleri üreten ve pazarlayanlar için kullanılır.

 .systems sistem. teknoloji sektöründekiler için kullanılır.

 .tech teknoloji. BT uzmanları, web geliştiricileri, yazılım mühendisleri, proje yöneticileri
ve UX tasarımcıları için kullanılır.

 .technology teknoloji. perakende teknoloji mağazaları ve üreticileri, okullar, araştırma firmaları ve blog yazarları için kullanılır.

 .theater tiyatro. kostümcüler, set tasarımcıları, makyözler, profesyonel dernekler ve drama okulları için kullanılır.

 .theatre tiyatro. canlı performans sergileyen mekanlar, bölge ve şehir tiyatroları, film salonları veya sinemalar, tiyatro kumpanyaları ve lise ve üniversite tiyatroları için kullanılır.

 .today etkinlik takvimleri ve online bültenler. bloglar, etkinlik takvimleri, online bültenler ve fan web siteleri için kullanılır.

 .travel seyahat ve seyahat acentesi ile ilgili siteler.

 .tube video paylaşım siteleri. oyuncular, dünyayı gezenler, fitness guruları, spor takımları, moda bloggerları ve müzik severler için kullanılır.

 .webcam web kameraları. uzaktan konferanslara katılmak ve iş görüşmesi yapmak için kullanılır.

 .wiki vikiler.

 .win çevrimiçi kumarhaneler, maçı tekrar anlatan spor blogu yazarları ve satışa yönelik tavsiyelerde bulunan profesyonel sporcular için.

 .xxx pornografi gibi yetişkinlere özgü içerik barındıran siteler.

 .xyz X kuşağı, Y kuşağı, Z kuşağı. Bu açık bir tld'dir. İsteyen kişi veya kurum kayıt olabilir.

ccTLD

Dış bağlantılar
 IANA's information on TLDs
 The Internet Domain Survey

Kaynakça

Bilişim listeleri

İnternet üst seviye alan adları listesi


Simav Çayı ya da Susurluk Çayı, kaynağını Simav yakınlarındaki Şaphane Dağları'ndan alır. Susurluk ovası'nda kuzeye yönelir ve en son Karacabey'den geçerek Marmara Denizi'ne dökülür. Marmara Denizine dökülen en büyük ırmaktır. Antik adı 'Makestos'dur.

Simav Gölü'nün doğusundaki dağlardan gelen kaynaklar gölde birleşir. Gölden çıkan çay önce batıya, Bigadiç-Sındırgı arasında kuzeye yönelir. Susurluk ilçe merkezinin doğusundan geçer. Manyas Gölü ve Ulubat Gölü'nün arasından akar. Ulubat Gölü'nün fazla sularını boşaltan Uluabat Deresi ve Manyas Gölünden çıkan Karadere çaya katılır. Daha aşağılarda, Ekmekçi köyü kuzeyinde, Bursa Ovası'nın sularını toplayan Nilüfer Çayı Susurluk Çayı'na dökülür. Gölden çıkan suları aldıktan sonra Susurluk Çayı'nın adı artık Kocadere' olur.

Susurluk Çayı'na, çevresindeki akarsuları toplaması, merkezi konumda olması ve diğer akarsulardan daha uzun olması nedeniyle Susurluk Irmağı'' denilir.

Başlıca kolları; Nilüfer Çayı ve Kocaçay'dır. Ulubat Gölü'ne dökülen Mustafakemalpaşa Çayı, gölden Ulubat Deresi adıyla çıkar, Susurluk Çayına katılır. Akarsuyun yatak eğimi az olduğundan akış hızı yavaştır. Yağışlı zamanlarda kabaran ırmağın yanlarına setler yapılmıştır. Yaz mevsiminde suları azalır. Eskiden İçerisinde çok çeşitli balık bulunuyordu, en yaygını aynalı sazandı. Fakat sanayi ve evsel atıklar nedeniyle artık canlı ve balık  yaşamamaktadır.

Çayın kirlenmesi
Susurluk Çayı, başta sanayi olmak üzere tarımsal, evsel ve sanayi atıklarıyla uzun yıllardır ciddi olarak kirletilmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 EİE - Susurluk Havzası

Simav Çayı Havzası


Glenea sassensis é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por Stephan vonBreuning .

Referências

Borneo catalog 2005

sassensis

Glenea sassensis


Lewisville est un village américain situé dans le comté de Monroe, dans l'Ohio. Selon le recensement de 2010, sa population est de .

Liens externes

Village dans l'Ohio
Comté de Monroe (Ohio)

Lewisville (Ohio)


Gossens was a municipality in the district of Yverdon of the canton of Vaud in Switzerland. It merged with neighbouring Donneloye on January 1, 2008.

It is situated on the main road between Yverdon and Moudon. Its economy is mostly agricultural.

References

External links

Communal.ch: Profile (in French)

Former municipalities of the canton of Vaud

Gossens


El Día del Aborigen Americano se celebra el 19 de abril de cada año, según la recomendación surgida en el Primer Congreso Indigenista Interamericano realizado ese mismo día en 1940, en Pátzcuaro, estado de Michoacán, México.

La convocatoria al congreso la realizó Lázaro Cárdenas durante su mandato como presidente de México. Participaron delegaciones oficiales de los países integrantes de la Unión Panamericana, y de algunos grupos indígenas. El objetivo del congreso fue analizar la situación de los  indígenas y encontrar puntos en común para poder enfrentar las adversidades.  A partir de este congreso se fundó el Instituto Indigenista Interamericano, con sede en México, dependiente de la Organización de Estados Americanos.

En Brasil se celebra como el Dia do Índio habiendo sido establecido por el presidente Getúlio Vargas en 1943.

En Argentina se instituyó la conmemoración de la fecha en 1945, por decreto n.º 7550 del Poder Ejecutivo Nacional. Sin embargo recién en 1994 se reconoció en la Constitución Nacional,  en el artículo 75 inciso 17, la preexistencia de los pueblos originarios, el derecho y respeto a su identidad, el derecho a una educación intercultural y el reconocimiento de la personería jurídica de sus comunidades, entre otros derechos.

En Costa Rica se estableció la celebración de este día a través del decreto n.º 1803-C, el 14 de junio de 1971.

Véase también
 Día de la Resistencia Indígena
 Día del Respeto a la Diversidad Cultural

Referencias

aborigen
Cultura amerindia

Día del Aborigen Americano


La Société d'émulation du Doubs, est une société savante fondée en 1840 par des bisontins passionnés par l'évolution des sciences. Elle a son siège à Besançon.

Objectifs
La Société d'Émulation du Doubs a eu pour objectif premier de susciter l'intérêt de ses membres par la diffusion de leurs découvertes.

Reconnue d'utilité publique en 1863 et forte de 300 adhérents, elle poursuit aujourd'hui le même objectif, mais se consacre principalement à des études régionales en différents domaines : histoire, histoire de l'art, géographie, biographies, archéologie et patrimoine.

Activités

 Réunions mensuelles, centrées sur une communication proposée par un intervenant ;

 Excursions annuelles comportant la visite de lieux remarquables ;

 Séances décentralisées alliant des visites à une conférence ;

 Édition de mémoires présentant le texte des conférences et les activités de l'année.

Présidents

Notes et références

Articles connexes
 Société d'émulation
 Société d'émulation du Jura
 Société jurassienne d'émulation
 Société belfortaine d'émulation
 Liste des sociétés savantes d'histoire et d'archéologie en France

Liens externes

Doubs (département)
Association française reconnue d'utilité publique
Doubs

Société d'émulation du Doubs


Gilead Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Gilead Township (Michigan)
 Gilead Township (Ohio)

Gilead Township


ජොසොන් රාජවංශයේ අනුවාර්ෂික වාර්තා (ජොසොන් රාජවංශයේ සැබෑ වාර්තාව ලෙස ද හඳුන්වයි) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 1413 සිට 1865 තෙක් කාලය තුළ තබන ලද කොරියාවේ ජොසොන් රාජවංශයේ වාර්ෂික වාර්තායි. මෙම අනුවාර්ෂික වාර්තා හෙවත් සිලොක් වෙළුම් 1,893කින් සමන්විත වූ අතර, ලෝකයේ තනි රාජවංශයක් වෙනු‍වෙන් අඛණ්ඩ කාල පරිච්ඡේදයක් ආවරණය වන දීර්ඝතම වාර්තා මෙය යැයි විශ්වාස කෙරේ. යටත්විජිත යුගයේ සම්පාදිත සිලොක් ද්විත්වයක් හැරෙන්නට සෙසු වාර්ෂික වාර්තා 151වන කොරියානු ජාතික වස්තුව ලෙස නම්කොට ඇති අතර, යුනෙස්කෝව විසින් එය ලෝකයේ මතක නාමාවලියට ද ඇතුළත් කොට තිබේ.

2006 වර්ෂයේ සිට කොරියානු ඉතිහාසය පිළිබඳ ජාතික ආයතනය විසින් මෙම අනුවාර්ෂික වාර්තා ඩිජිටල්කරණය කොට ඇත. මේවා අන්තර්ජාලය ඔස්සේ හංගුල්වලින් නූතන කොරියානු පරිවර්තනය සහ සම්භාව්‍ය චීන බසින් යුත් මුල් පෙළ සහිතව ලබාගත හැක.

2012 ජනවාරි මස කොරියානු ඉතිහාසය පිළිබඳ ජාතික ආයතනය විසින් නිවේදනය කළේ 2033 වර්ෂය වන විට මෙම අනුවාර්ෂික වාර්තා ඉංග්‍රීසි බවට පරිවර්තනය කිරීමට ඔවුන් සූදානම් වන බවයි. 2014 වර්ෂයේ දී වොන් මිලියන 500ක ආරම්භක අයවැයකින් යුක්තව එය ආරම්භ කිරීමට ඔවුන් සැලසුම් කොට ඇති බවයි. නමුත් මෙම ව්‍යාපෘතිය සම්පූර්ණ කිරීමට වොන් බිලියන 40ක වියදමක් දරන්නට සිදුවේ යැයි ඇස්තමේන්තු කොට ඇත.

සම්පාදනය
රජුගේ රාජ්‍ය සමය තුළ වෘත්තීය ඉතිහාස රචකයින් විසින් රාජ්‍ය කටයුතු සහ ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ සවිස්තර වාර්තා සටහන් කරන ලදී. විවිධ ලේඛන එක්රැස් කළ ඔවුන් දෛනික වාර්තා තැබූ අතර, මේ අතරට ස්වදේශ කටයුතු මෙන්ම රාජ්‍යතාන්ත්‍රික සබඳතා, ආර්ථිකය, ආගමික කටයුතු, කාලගුණ විද්‍යාත්මක සිද්ධි, කලාවන් සහ දෛනික දිවිය වැනි තොරතුරු ද වාර්තා කොට තිබේ. මෙම දෛනික වාර්තා සචෝ ("ඉතිහාස කෙටුම්පත්") බවට පත් විය. ඉතිහාස රචකයින්ගේ මධ්‍යස්ථභාවය ආරක්ෂා කරගැනීමට ඉමහත් අවධානයක් යොමුවූ අතර, මෙම නිලධාරීනට නීතිමය වශයෙන් ස්වාධීනභාවය හිමිව තිබිණි. කිසිවකුට, විශේෂයෙන් රජුට පවා සචෝ කියවීමට අවසර නොතිබූ අතර, සැබෑ තොරතුරු වසන් කළ හෝ විකෘති කළ රචකයින්ගේ හිස ගසා දමනු ලැබිණි. මෙම දැඩි නීති හේතුවෙන් ඉහත වාර්තාවල විශ්වසනීයත්වය ඉහළ නැංවී ඇත. අවම වශයෙන් එක් රජකුවත්, විශේෂයෙන් කෲර යොන්සන්ගුන් රජු විසින් මෙම අනුවාර්ෂිකයන් කියවූ අතර, එය 1498 පළමු වියත් ශෝධනයට හේතු විය. සචෝහි රචිත දෙය හේතුවෙන් එක් වාර්තාකරුවකු සහ තවත් පස්දෙනකුට කෲර ලෙස මරණ දණ්ඩනය ලබාදෙනු ලැබිණි. මෙම සිදුවීම නිසා රජු විසින් අනුවාර්ෂිකයන් නැරඹීම වැළැක්වීමට ප්‍රබල සමීක්ෂණයක් ක්‍රියාත්මක විය. පසුකාලීන ජොසොන් යුගයේ දී දේශපාලන පක්ෂ අතර අරගලය උග්‍ර විය. සිලොක් ප්‍රතිශෝධනය කිරීම හෝ නැවත රචනා කිරීම එදිරිවාදී පාක්ෂිකයන් විසින් සිදුකළ ද, මුල් සංස්කරණය සුරැකිව පැවතිණි.

මුල් වාර්තාකරුවන් විසින් රජුගේ සෑම වචනයක්ම සහ ක්‍රියාවක්ම සචෝ තුළ වාර්තා තැබුව ද, අවසන් සංස්කරණයෙහි සියලුම තොරතුරු ඇතුළත් කිරීම සිදුනොවිණි. උදාහරණයක් වශයෙන්, තේජොං රජු අසු පිටින් ඇදවැටුණු අතර, ඔහු ක්ෂනිකව තමා අවට සිට අයට පැවසූයේ වාර්තාකරුවකුට මෙය දැන ගැනීමට ඉඩ නොතබන ලෙසයි. නමුත් වාර්තාකරුවකු විසින් තේජොං ඇදවැටුණු ආකාරයත්, ඒවා වාර්තා නොකරන ලෙස ඔහු පැවසූ වදන් ද වාර්තා කොට තිබිණි. තවත් උදාහරණයක් ලෙස, තේජොං විසින් තමන් පසුපස ලුහුබැඳ රහසින් කන්දීම හේතුවෙන් වාර්තාකරුවකු පිළිබඳ පැමිණිලි කළ අයුරු ද දක්වා තිබීම සැලකිය හැක.

රජකුගේ මරණින් සහ ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයාගේ රාජාභිෂේකයෙන් පසුව, සිලොක්චොං ("අනුවාර්ෂික සම්පාදනය සඳහා වූ කාර්යාලය") විසින් ඔහුගේ අනුවාර්ෂික වාර්තා සම්පාදනයට මෙම සචෝ භාවිතය ආරම්භ කරන ලදී.

ජොසොන් රාජවංශයේ පළමු රජවරුන් තිදෙනා වන තේජෝ (රා.1392–1398), ජොංජොං (රා.1399–1400) සහ තේජොං (රා. 1401–1418) යන රජවරුන්ගේ අනුවාර්ෂික වාර්තා අතින් ලියන ලද අත් පිටපත් විය. සේජොං (රා. 1418–1450) රජුගේ සිට පසුකාලීන රජවරුන්ගේ අනුවාර්ෂික වාර්තා ලෝහ චලන මුද්‍රණ ක්‍රමය සහ දැව මුද්‍රණ ක්‍රමය භාවිතා කොට මුද්‍රණය කෙරිණි. මෙය ජපානයේ සහ චීනයේ අනුවාර්ෂික ාවර්තා සම්පාදනය කිරීමේ දී පෙර භාවිතා නොවූ ක්‍රමවේදයකි.

අනුවාර්ෂික වාර්තාවල පිටපත් තැන්පත් කිරීම සඳහා චුන්චුග්වන්, චුංජු ප්‍රාන්තය, ජොන්ජු ප්‍රාන්තය සහ සොංජු ප්‍රාන්තයේ සුරක්ෂිතාගාර හතරක් ස්ථාපිත කෙරිණි. නමුත් ඉම්ජින් යුධ සමයේ දී ජොන්ජුහි සුරක්ෂිතාගාරය ගිනිබත් විය. යුද්ධයෙන් පසුව අනුවාර්ෂික වාර්තාවල තවත් පිටපත් පහක් නිර්මාණය කෙරුණු අතර ඒවා චුන්චුග්වන් සහ මියෝහ්යැං-සන්, තේබෙක්සන්, ඕදේසන්, සහ මනි-සන් යන කඳුකර සුරක්ෂිතාගාරවල තැන්පත් කෙරිණි. යි ග්වල්ගේ රාජද්‍රෝහී ක්‍රියාවන් හේතුවෙන් 1624දී චුන්චුග්වන් පිටපත නැති විය. මනි-සන් පිටපතේ කොටසක් මැංචු ආක්‍රමණය (1636) හේතුවෙන් විනාශ වූ අතර, ශේෂව පැවිත වෙළුම් 1678දී ජොංජොක්-සන් වෙත රැගෙන යන ලදී. 1633දී මියොහ්යැං-සන් පිටපත ද ජොංක්සොං-සන් වෙත ගෙනයන ලදී. යටත් විජිත යුගයේ දී, ජපනුන් විසින් ඕදේ-සන් පිටපත ටෝකියෝ විශ්වවිද්‍යාලය වෙත රැගෙන ගිය නමුත්, මාහ කැන්ටෝ භූමිකම්පාව හේතුවෙන් ඉන් වැඩි ප්‍රමාණයක් විනාශ විය. ග්‍රන්ථ 47ක් ශේෂ වූ අතර, ඒවා 2006 ජූලි මස දකුණු කොරියාව වෙත නැවත ලබාදෙන ලදී.

අනුවාර්ෂික වාර්තා ලියැවී ඇත්තේ සම්භාව්‍ය චීන අක්ෂරවලිනි; 1980 දශකයේ දී උතුරු කොරියාවේත්, 1994දී දකුණු කොරියාවේත් මේවා නූතන කොරියානු බසට පරිවර්තනය කෙරිණි. ජොසොන් රාජවංශයේ අනුවාර්ෂික වාර්තාවලින් කොටසක් සෝල් ජාතික විශ්වවිද්‍යාලය විසින් පරිලෝකනය කරන ලදුව, අන්තර්ජාලය ඔස්සේ මාර්ගස්ථව ලබාගත හැක.

එකතුවෙන් ඉවත් කරන ලද අනුවාර්ෂික වාර්තා
අවසන් ජොසොන් පාලකයින් දෙදෙනා වන ගෝජොං සහ සුන‍්ජොං යන අධිරාජවරුන් දෙදෙනාගේ අනුවාර්ෂිකයන් ජොසොන් රාජවංශයේ අනුවාර්ෂික වාර්තා තුළට ඇතුළත් කොට නැත. කොරියාවේ ජපන් පාලන සමයේ ලියැවුණු ගෝජොං සිලොක් සහ සුන්ජොං සිලාක් යන වාර්තා කොරියානු අධ්‍යයනායතන විසින් "විශ්වසනීය නොවන ලේඛන" ලෙස සලකන්නේ මෙය සම්පාදනය කිරීමේ දී ජපන් නිලධාරීන්ගේ බලපෑම් සිදුවී තිබීම සහ ඓතිහාසික සිදුවීම් අසත්‍යයනය කොට ඇති බැවිනි. ජොසොන් රාජවංශයේ අවසන් අධිරාජවරුන් දෙදෙනාගේ අනුවාර්ෂික වාර්තා ලෙස කොරියානු ඉතිහාසය පිළිබඳ ජාතික ආයතනය විසින් මේවා නූතන කොරියානු බසට පරිවර්තනය කොට තිබුණත්, මෙම වාර්තා ජොසොන් රාජවංශයේ අනුවාර්ෂික වාර්තාවන්ට ඇතුළත් කොට නොමැත. මේ නිසා එම ලේඛනය දකුණු කොරියාවේ ජාතික වස්තුවක් ලෙස හෝ යුනෙස්කෝ ලෝකයේ මතක ලේඛනයට ඇතුළත් කොට නොමැත.

මේවාත් බලන්න
සම්ගුක් සගි
සම්ගුක් යුසා
ගොර්යෝසා
ස්‍යුංජොංවොන් ඉල්ගි
යි රාජවංශයේ කාර්යාලය

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 නිල අඩවිය (කොරියානු බසින්) (දකුණු කොරියානු රජය)
 ක්‍යුජංගක් මාර්ගස්ථ: 5වන පෙළ මගින් ජොසොන් රාජවංශයේ වාර්ෂික වාර්තා ලැයිස්තුගත කොට ඇත.
 චෝසොන් රාජවංශයේ වාර්ෂික වාර්තා - යුනෙස්කෝ ලෝකයේ මතක නාමාවලිය

ආසියානු වංශකථා
කොරියාව පිළිබඳ ඉතිහාස ග්‍රන්ථ
යි ගෘහය
ජොසොන් රාජවංශයේ කෘති
දකුණු කොරියාවේ ජාතික වස්තූන්
1413 ආසියාවේ ස්ථාපිත කිරීම්
ලෝකයේ මතක නාමාවලිය
15වන සියවසේ කොරියාවේ ස්ථාපිත කිරීම්

ජොසොන් රාජවංශයේ සැබෑ වාර්තා


ඇපල් යනු ශාකයක් වන අතර ආඵලීන ඵලයකි.

ඇපල් පහත දෑ වෙත යොමු විය හැක:

සමාගම්
 ඇපල් බැංකුව, නිව්යෝර්ක් නගර ප්‍රදේශයෙහි  ඇති ඇමරිකානු බැංකුවකි
 ඇපල් ඉන්කෝපරේෂන් (පෙරදී- ඇපල් කම්පියුට ඉන්කෝපරේෂන්), පාරිභෝගික ඉලෙක්ට්‍රොනික හා මෘදුකාංග සමාගමකි
 ඇපල් කෝප්ස්, ද බීට්ල්ස් කණ්ඩායම විසින් ආරම්භ කරන ලද බහුමාධ්‍ය සමාගමකි

චිත්‍රපට
 ඇපල් ට්‍රීස්, 1992 ජර්මන් චිත්‍රපටයක්
 දි ඇපල් (1980 චිත්‍රපටය), 1980 සංගීතමය විද්‍යා ප්‍රබන්ධ චිත්‍රපටයක්
 දි ඇපල් (1998 චිත්‍රපටය) සමිරා මක්මල්බෆ් විසින්

සංගීතය
 Apple (album), an album by Mother Love Bone
 Apple (band), a British psychedelic rock band
 The Apples, an early 90s Scottish indie-dance band
 Apple Records, record label founded by The Beatles

ජනයා
 Apple Brook, a British actress
 Apple Martin, the daughter of Gwyneth Paltrow and Chris Martin
 Billy Apple, artist
 Fiona Apple, a Grammy award winning American singer-songwriter
 Raymond W. Apple, Jr., an associate editor at The New York Times
 Raymond Apple (rabbi) from Australia

ස්ථාන
 Apple River (disambiguation)
 Apple Store
 Apple Valley (disambiguation)
 Big Apple nickname for New York City

තාක්‍ෂණය
 Personal computer models produced by Apple, Inc and sold from 1976 until 1992:
 Apple I
 Apple II
 Apple III
 APPLE (Ariane Passenger Payload Experiment), an Indian experimental communication satellite launched in 1981
 Apple (automobile), an American automobile manufactured by Apple Automobile Company from 1917 to 1918

වෙනත් භාවිතා
 APPLE (Accumulation Program for Part-time and Limited-service Employees), a deferred compensation program in California
 Apples (card game)
 Apple Cup, the annual college football game between state rivals the University of Washington and Washington State University
 Apple Daily, a Hong-Kong-based newspaper
 Apple (symbolism)
 Apples, Vaud, a municipality in Switzerland

මෙයද බලන්න
 Apple shape body shape with fat accumulating in abdomen
 Apple Store (online)
 Big Apple (disambiguation)
 Apple shape of the human female form
 Golden apple (disambiguation)
 The Apple (disambiguation)
 The Little Apple (disambiguation)
 Apel
 Appel (disambiguation)
 APPEL (disambiguation)

ඇපල් (වක්‍රෝත්තිහරණය)


Walter Jentsch (* 11. August 1900 in Langenbielau, Landkreis Reichenbach; † 2. Juli 1979) war ein deutscher Komponist, Kapellmeister und Rundfunkregisseur.

Leben
Walter Jentsch studierte Musik bei dem österreichischen Dirigenten Julius Prüwer in Breslau und an der Staatsakademie für Musik und darstellende Kunst in Wien (heute Universität für Musik und darstellende Kunst Wien). Von 1924 bis 1926 war er Opernkapellmeister in Königsberg (Preußen), bis 1927 in Mönchengladbach, bevor er nach Berlin ging. Dort arbeitete Jentsch als Bühnenkomponist und Kapellmeister.

Mit der Machtergreifung der Nationalsozialisten 1933 kam Jentsch zum Rundfunk, zunächst als Tonmeister zum Deutschlandsender, dann als Leiter der Musikabteilung in den Deutschen Kurzwellensender, dem nationalsozialistischen Auslandsrundfunk.

Nach dem Zweiten Weltkrieg startete Jentsch eine Karriere als Hochschullehrer. 1949 wurde er Dozent für Komposition am Stern'schen Konservatorium Berlin und lehrte an der Berliner Hochschule für Musik. Jentsch komponierte vor allem Lieder, Klaviersonaten und Klavierkonzerte.

Die New York Times schrieb am 1. August 1974 über das damals stattfindende Newport Music Festival, dieses konzentriere sich diesmal auf "vergessene Werke" und führte zwei Komponisten an; einer davon war Walter Jentsch:

"Wer um Himmels Willen sind diese Komponisten? Nicht einmal das Newport Music Festival weiß es. John Stranack, der [...] Jentschs Kleine Kammermusik ausgegraben hatte, fand die Noten in gutem Zustand, konnte aber keinerlei Quellen finden, die Licht auf den Komponisten warfen. [...] 'Diese Komponisten sind der Menschheit völlig unbekannt.'"

Auszeichnungen
 1969 Johann-Wenzel-Stamitz-Preis

Komponist klassischer Musik (20. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1900
Gestorben 1979
Mann

Walter Jentsch


لِسانُ المِزْمار أو غَلْصَمة الحَلْق أو الفَلْكَة  هو نسيج ضام غضروفي مرن مُغطَّى بغشاء مخاطي يغلق مدخل الحنجرة ويحميه أثناء عملية بلع الطعام، لكيلا يدخل الطعام إلى القصبة الهوائية، لذلك عندما يتكلم الإنسان أثناء تناول الطعام يضطر لسان المزمار لفتح الحنجرة عند البلع مما يؤدي أحيانًا إلى دخول الطعام إلى القصبة الهوائية وقد يؤدي ذلك للاختناق.

يتقدم لسان المزمار بشكل غير مباشر خلف اللسان والعظام اللامية، ممتدًا إلى الخلف. ويرتفع أثناء التنفس، فيسمح للهواء بالمرور في الحنجرة. بينما أثناء البلع، يُغلق مما يجعل السوائل أو الطعام تمر إلى أسفل المريء. وبالتالي هو الصمام الذي يحول دون العبور إلى القصبة الهوائية أو المريء. ويوجد عليه براعم للتذوق.

التركيب
لسان المزمار هو أحد التسعة هياكل الغضروفية
التي تشكل الحنجرة (صندوق الصوت). أثناء التنفس، يكون داخل الحنجرة تمامًا. وأثناء البلع، فإنه يعمل كجزء من البلعوم الأمامي.

علم الأنسجة
يمكن ملاحظة أن الجسم يتكون من الغضروف المرن. وله اثنين من السطوح، سطح مواجه للسان مقابل لتجويف الفم وسطح مواجه للحنجرة.

يتم تغطية السطح اللساني بأكمله والجزء القمي من سطح الحنجرة (نظرًا لأنه عرضة للتخدش بسبب علاقته بالجهاز الهضمي) بظهارة حرشفية طبقية غير كيراتينية. لكن بعض أجزاء سطح الحنجرة، المتعلقة بالجهاز التنفسي، مغطاة بظهارة الجهاز التنفسي: خلايا عمودية مهدبة طبقية كاذبة وخلايا الكأس مفرزة المخاط.

النشأة
ينشأ لسان المزمار من قوس البلعوم الرابع. ويمكن أن يُنظَر إليه على أنه هيكل منفرد غير الغضاريف الأخرى للبلعوم، ويُرى في الشهر الخامس من النمو.

الوظيفة

عادة ما يتوجه لسان المزمار أثناء التنفس إلى الجانب العلوي عاملًا كجزء من البلعوم. أثناء البلع، يجذب ارتفاع العظم اللامي الحنجرة إلى الأعلى. ونتيجة لذلك، يهبط لسان المزمار إلى وضع أفقي أكثر. وبهذه الطريقة، يمنع لسان المزمار الطعام من الدخول إلى القصبة الهوائية ويوجهه إلى المريء. إذا كان الطعام أو السائل يدخل في القصبة الهوائية بسبب وإذا فشل لسان المزمار ف إغلاق القصبة الهوائية بشكل صحيح فيدخل الطعام أو السائل إلها، يحدث منعكس التهوع (المنعكس البلعومي) لحماية الجهاز التنفسي.

منعكس التهوع (المنعكس البلعومي)
يرسل العصب اللساني البلعومي (العصب التاسع) الألياف إلى الجزء العلوي من لسان المزمار فيساهم في الطرف الوارد من المنعكس البلعومي. (وهو متغير في الناس من محدود إلى استجابة حساسة). يرسل عصب الحنجرة العلوي وهو فرع من العصب المبهم (العصب العاشر) الألياف إلى الجزء السفلي الذي يساهم في الطرف الذاهب من رد الفعل السعالي. في محاولة لطرد الطعام أو السائل من القصبة الهوائية. يعد علاج الأسنان أمرًا صعبًا في المرضى الذين يعانون من المنعكس البلعومي. يمكن علاج المنعكس البلعومي عن طريق العلاج السلوكي، العلاجات العشبية، الوخز بالإبر، الأجهزة التعويضية، الأدوية المضادة للغثيان، المهدئات، التخدير الموضعي أو العام.

أصوات الكلام
في بعض اللغات، يتم استخدام لسان المزمار لإنتاج أصوات الكلام الثابتة.

الأهمية السريرية

التهاب لسان المزمار

يرتبط التهاب لسان المزمار بشكل أساسي بالمستدمية النزلية. قد يعاني الشخص من حمى، والتهاب في الحلق، وصعوبة في البلع، وصعوبة في التنفس. لهذا السبب، في الأطفال، يعتبر التهاب المزمار الحاد حالة طوارئ طبية، بسبب خطر انسداد البلعوم. وغالبا ما يتم علاج المزمار بالمضادات الحيوية، الإبينيفرين الراسمي (وهو موسع قصبي والذي يتم إعطاؤه كرذاذ)، وقد يتطلب التنبيب الرغامي أو ثقب القصبة الهوائية إذا كان التنفس صعبًا. يوجد وراء جذر اللسان أخدود المزمار وهو معلم تشريحي مهم في التنبيب.

انخفض حدوث التهاب لسان المزمار بشكل ملحوظ في البلدان التي يتم فيها إعطاء التطعيم ضد المستدمية النزلية.

التاريخ
كان أرسطو أول من وصف لسان المزمار، على الرغم من أن فيساليوس كان أول من عرف وظيفته عام 1543.

صور إضافية

انظر أيضا
 حلقي (صوتيات).
 التهاب لسان المزمار.
 تحت المزمار.
 كيسة حنجرية.
 الغلصمة.

مراجع

وصلات خارجية

جهاز هضمي
حلق الإنسان
حنجرة
فم

لسان المزمار


Helene Gjerris (født 10. april 1968) er en dansk operasanger. Helene Gjerris, der har været med til at stifte FIGURA Ensemble, er en dansk mezzosopran uddannet fra Det Kongelige Danske Musikkonservatorium og École Philippe Gaulier i London.

Karrieren som operasanger
Helene Gjerris debuterede officielt fra Det Kongelige Danske Musikkonservatoriums solistklasse i 1997, men hun begyndte allerede sin professionelle karriere som sanger i vokalensemblet Ars Nova i 1987. I 1992 var hun en del af etableringen FIGURA Ensemble, som har opført ny kompositionsmusik, udviklet musikdramatiske udtryksformer og koncertformer. FIGURA Ensemble har indspillet cd'er og samarbejdet med en lang række af danske og internationale kunstnere. På barokscenerne rundt om i Europa har Helene Gjerris optrådt i operaer af Cavalli, Händel og Monteverdi, og på de skrå brædder ved Den Jyske Opera, Aarhus Sommeropera og Den Ny Opera har hun blandt andet sunget klassiske operapartier som Cherubino i "Figaros Bryllup" og Maddalena i "Rigoletto". Helene Gjerris er blevet rost for sine fortolkninger af hovedrollerne i Bizets "Carmen" og Rossinis "Askepot". Hun har derudover optrådt som solist med alle de danske symfoniorkestre både med oratorie- og koncert-repertoire.

Undervisning og forskning
I 2007 supplerede Helene Gjerris sin uddannelse med en masteruddannelse i elitesangpædagogik fra Det Kongelige Danske Musikkonservatorium i 2007. Foruden sit virke som operasanger har hun siden 2003 og 2004 været tilknyttet henholdsvis Syddansk Musikkonservatorium og Det Kongelige Danske Musikkonservatorium som underviser, først som timelærer, siden som adjunkt og lektor og senest som professor og faggruppeleder. I 2010-2016 var Helene Gjerris professor mso ved Syddansk Musikkonservatorium. I 2016 tiltrådte Helene Gjerris som professor ved Det Kongelige Danske Musikkonservatorium. Helene Gjerris har i 2018 modtaget en bevilling fra Kulturministeriet til et treårigt kunstnerisk forskningsprojekt, der skal undersøge og belyse musikalsk tekstarbejde.

Priser
Helene Gjerris har modtaget en række priser og legater igennem sit virke, bl.a. Aksel Schiøtz Prisen, Dansk Komponist Forenings Musikerpris, Dansk Tonekunstner Forenings hæderspris, Gladsaxe Musikpris (1999), Julie Friisholms mindelegat, Komponistforeningens Kunstnerpris, Musikanmelderringens Kunstnerpris, Reumert Talentprisen og Tagea Brandts Rejselegat (2006).

Kilder

Operasangere fra Danmark

Helene Gjerris


Shinji Kobayashi (født 24. august 1960) er en tidligere japansk fodboldspiller og træner.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Mazda.

Han har tidligere trænet Oita Trinita, Cerezo Osaka, Montedio Yamagata, Tokushima Vortis og Shimizu S-Pulse.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Shinji Kobayashi


Hrvatska republička nogometna liga – Sjever (također i kao Hrvatska nogometna liga – Sjeverna skupina) je bila jedna od dvije skupine Hrvatske lige (Hrvatske republičke lige, Hrvatske nogometne lige), trećeg stupnja nogometne lige u Jugoslaviji u sezoni 1951.
Sudjelovalo je 11 klubova, a prvak je bio Naprijed iz Siska, koji je potom s prvakom Južne skupine – Šibenikom igrao za prvaka Hrvatske.
Za narednu sezonu – 1952., je reformiran sustav natjecanja, te je republička liga ukinuta, a umjesto nje je igrano u pet posaveznih liga (Osijek, Rijeka, Split, Zagreb – Grad i Zagreb – Pokrajina), prvaci čijih su razigravali za prvaka Hrvatske. Republička liga za Hrvatsku je obnovljena tek od sezone 1973./74.

Ljestvica

 Borovo Naselje ranije dio Borova, danas dio Vukovara

Rezultatska križaljka

Šibenik prvak Hrvatske.

 Izvori:

Poveznice
 Prvenstvo Hrvatske u nogometu
 Hrvatska republička nogometna liga – Jug 1951.

Izvori
 exyufudbal.in.rs, sezona 1951. - Hrvatska liga , pristupljeno 3. studenog 2017.

1951 Sjever
1951 Hrvatska

Hrvatska republička nogometna liga – Sjever 1951.


ශ්‍රී ලාංකික විශේෂඥ වෛද්‍යවරයෙකි.පක්ශග්‍රාහිව කටයුතු කිරිම වෙනුවෙන් කුප්‍රකට ඉතිහාසයක් ඇත.     එක්සත් ජාතික සමයේ සිංගප්පුරු වෙලඳ ගිවිසුම වෙනුවෙන් විරුද්ධව කතා කල නමුත්  මහින්ද රාජපක්ෂ  රජය සමයේදි  නිහඬ ප්‍රතිපත්තියක්   අනුගමන කරනු ලබයි.

ආශ්‍රිත ලිපි
 රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංමය, ශ්‍රී ලංකාව

අනුරුද්ධ පාදෙනිය


Jastrabie pri Michalovciach este o comună slovacă, aflată în districtul Michalovce din regiunea Košice. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 282 de locuitori. Se învecinează cu Iňačovce, Čečehov, Hažín și Zalužice.

Istoric
Localitatea Jastrabie pri Michalovciach este atestată documentar din 1337.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Jastrabie pri Michalovciach


Star Trek Beyond er en amerikansk science fiction spillefilm, der er instrueret af Justin Lin og manuskriptet er skrevet af Simon Pegg og Doug Jung og baseret på tv-serien Star Trek, der oprindeligt blevet lavet af Gene Roddenberry.

Indspilning af filmen begyndte den 25 juni 2015 i Vancouver. Den havde premiere i Danmark den 21. juli 2016. Filmen er en af skuespilleren Anton Yelchins sidste da han døde i en bilulykke en måned inden den havde premiere.

Medvirkende
 Chris Pine som James T. Kirk
 Zachary Quinto som Spock
 Zoë Saldaña som Nyota Uhura
 Karl Urban som Leonard McCoy
 Simon Pegg som Montgomery Scott
 John Cho som Hikaru Sulu
 Anton Yelchin som Pavel Chekov
 Idris Elba som Krall

Eksterne henvisninger

Beyond
Amerikanske film fra 2016
Science fiction-film fra USA

Star Trek Beyond


10572 Kominejo este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
10572 Kominejo este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kiyosato de Satoru Ōtomo. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,18 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 2,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 10001-11000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1994
Centura de asteroizi

10572 Kominejo


Halk Komiserleri Konseyi (, Soviet narodnykh kommissarov) veya Rusça isminden kısaltmayla Sovnarkom, 1917 Büyük Ekim Sosyalist Devrimi'nden sonra Sovyetler Birliği'nde en yüksek hükûmet organı. İlk Sovnarkom başkanı Lenin'dir. Lenin'in ölümünden sonra Stalin'in Komünist Parti Genel Sekreteri olarak iktidara gelmesiyle birlikte ülke yönetiminde en etkili makam genel sekreterlik olmuştur.

Temeli
Eylül 1917'de İşçi, Köylü ve Asker Sovyetleri askeri ve politik güce ihtiyaç duyuyordu. Kızıl Muhafızların 7 Kasım 1917'de Kışlık Sarayı ele geçirmesiyle Petrograd Sovyet'i Rusya Geçici Hükûmetini devirmiş bulunmaktaydı. Bir gün sonra II.Sovyetler Kongresi bu olayı başarılı kabul etti ve Bolşeviklerden oluşan yeni hükûmet kuruldu.

Yeni hükûmetin resmi adı Halk Komiserleri Kurulu idi. Bu ismin seçilme nedeni bakan ve kabine kelimelerinin daha çok "burjuvaziye" ait olduğunun düşünülmesidir.

Halk Komiseri (Rusça: Народный комиссар,Narodny komissar, veya Narkom) bakan görevi görüyor ve bir Halk Komiserliği'nin(Rusça: Народный комиссариат, Narodny komissariat, veya narkomat) başı oluyordu.

Oluşumu

Geleneksel olarak hükûmet, bakanlar kurulu ve buna başkanlık eden bir yöneticiden oluşur. Fakat Bolşevikler bunu burjuvazi kurumu olarak görüyor ve yeni bir işçi ve köylü hükûmeti oluşturmak istiyorlardı.

Sovnarkom'un yetkileri ve yapısı Rusya SFSC 1918 Anayasası ile belirlenmişti. Rusya SFSC Sovnarkom'u "devletin genel yönetim işleri" ile ilgili olarak Sovyetler Kongresi'ne sorumluydu. Anayasaya göre Sovnarkom, Sovyetler Kongresi toplantı halinde değil iken onun yerine kararname çıkarabilirdi. Bunlar bir sonraki toplantıda genellikle kongre tarafından onaylanırdı.

Her bir Halk Komiseri, bulunduğu Halk Komiserliği'nin başıydı ve birkaç tane yardımcısı vardı. Ayrıca kendisine tavsiye veren bir kurul vardı.

Halk Komiserleri Kurulu Başkanı Kongre tarafından seçilirdi ve görevi başbakana eşdeğerdi. İlk Sovnarkom Başkanı Vladimir Lenin'di.

İlk Halk Komiserleri
2. Tüm Rus Kongresi tarafından seçilen ilk kurul aşağıdaki gibidir.

Tüm Birlik Sovnarkom

1922'de SSCB'nin kurulmasından sonra Rusya Sovyet Federatif Sosyalist Cumhuriyeti hükûmeti kuruldu. Ayrıca her Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nde  de ayrı birer hükûmet oluşturuldu.

Sovmin

1946'da Sovnarkom Bakanlar Kurulu ismini aldı.

Ayrıca bakınız
 Bakanlar Kurulu
 SSCB Başbakanı
 SSCB

Kaynakça

Sovyetler Birliği'nde siyaset
Sovyetler Birliği hükûmeti

Halk Komiserleri Konseyi


Alcide Marie Camille Liausu, né le  à Biarritz et mort le  dans le 7e arrondissement de Paris, est un peintre français.

Il est le frère de l'auteur dramatique et journaliste Jean-Pierre Liausu (1898-1950).

Biographie
Fils de négociant, Camille Liausu quitte Bayonne et intègre les Beaux-Arts de Bordeaux où il rencontre Jean Léon, puis arrive à Paris auprès du peintre Cormon vers 1919 et expose au Salon d'Automne, au Salon des Tuileries et Salon du Grand Palais.

Il épouse en 1921 Raymonde Léonie Brouchoud.

En 1923, Camille Liausu et son ami Roger Bissière installent leurs ateliers au Quartier du Parc-de-Montsouris près de Braque et Latapie.

Au début de la Seconde Guerre mondiale, il se retire définitivement de la vie publique, n'exposant plus, tout en continuant de peindre inlassablement jusqu'à la fin de sa vie.

Domicilié à Montrouge, il meurt à l'Hôpital Laennec de Paris à l'âge de 80 ans.

Œuvres dans les collections publiques
 Translation du corps du roi Alexandre de Yougoslavie, Musée d'Art moderne de Paris, vers 1935

Notes et références

Liens externes

Peintre français du XXe siècle
Naissance en novembre 1894
Naissance à Biarritz
Naissance dans les Basses-Pyrénées
Décès en octobre 1975
Décès dans le 7e arrondissement de Paris
Décès à 80 ans

Camille Liausu


Meriç (Bulgarca: Марица, Maritsa, Yunanca: Εβρος, Evros) Yunanistan ile Türkiye sınırının bir kısmını oluşturan, Bulgaristan'da doğarak Türkiye'ye giren ve Edirne üzerinde Ege Denizi'ne dökülen ırmaktır.

Özellikler

Balkanlar'ın en büyük nehirlerinden biri olan Meriç, Rila Dağı'nın kuzey eteği yakınlarından çıkar. Bulgaristan'da Filibe ovasını, Türkiye'de Edirne şehrini, Batı Trakya'yı suladıktan sonra, Ege Denizi'ne dökülür. Meriç, 480 km uzunluğundadır. Başlıca kolları Ergene, Arda ve Tunca'dır. Meriç nehri Türkiye'nin 10. büyük nehridir.

Meriç'in 172/211 kilometresi Türkiye'dedir.

Nehir, Türkiye sınırları içinde ilk olarak Edirne kuzeyinde Arda Nehri ile karışır. Bundan sonra Edirne güneyinde Tunca Nehri, Meriç ile birleşir. Uzun bir süre Türk-Yunan sınırını çizerek akan Meriç Nehri'ne İpsala'laya (30) otuz km kala Adasarhanlı köyünde  Ergene Nehri karışır.

Meriç Nehri, İpsala güneyinde başlıca iki kola ayrılır. Birinci kol Türkiye sınırını terk ederek Yunanistan'a geçer ve Saros Körfezi'ne dökülür. Diğer kol ise bataklıklar oluşturarak Gala gölü gibi göllenmeler yaparak Türkiye topraklarından Enez yakınlarında Saros Körfezi'ne (Ege Denizi) dökülür.

Tarih
Meriç, 1371 yılında yapılan Çirmen Savaşı'nın da geçtiği yerdir. Osmanlı İmparatorluğu ile Sırp Devleti arasında yapılan bu savaş, Türk zaferi ile sonuçlanmıştır.

Kaynakça

Meriç


Stygiomedusa gigantea est une espèce de méduses abyssales géantes de la famille des Ulmaridae (classe des Scyphozoa). Elle est parfois appelée  (en anglais ).

Systématique
L'espèce Stygiomedusa gigantea a été décrite pour la première fois en 1900 par le zoologiste britannique  (1866-1937) sous le protonyme de Diplulmaris gigantea.

Description et caractéristiques
La méduse fantôme géante possède une ombrelle arrondie et incurvée en cloche, qui peut atteindre  de large. Elle possède également quatre longs bras buccaux d'allure drapée pouvant atteindre  de long et qui, n'ayant pas de tentacules urticants, semblent être utilisés pour piéger ses proies, probablement constituées de plancton et de petits poissons. Sa couleur est d'un rouge sombre évoluant vers le noir.

Cette méduse semble être l'un des plus grands prédateurs invertébrés de l'écosystème des eaux profondes.

Son aspect lugubre et sa taille gigantesque lui ont valu un nom scientifique terrifiant (littéralement , le fleuve des Enfers de la mythologie grecque), ainsi qu'une certaine renommée sur internet.

Biologie
On sait encore très peu de choses sur cette méduse aussi rare qu'énigmatique. En particulier, son mode de nutrition est encore inconnu, n'ayant pas de filaments urticants.

Cette méduse est équipée de poches d'incubation, ce qui laisse supposer un mode de reproduction vivipare (ce qui est classique chez les grands animaux abyssaux).

Elle semble entretenir une relation symbiotique avec le poisson Thalassobathia pelagica.

Répartition
Avec seulement 110 contacts en , c'est une méduse très rarement observée ou capturée, mais que l'on croit répandue dans le monde entier, à l'exception de l'océan Arctique.

On peut la trouver de 723 jusqu'à  de profondeur, mais elle semble plus commune dans la zone bathypélagique (entre  et ).

Découverte et observations
L'espèce a été capturée pour la première fois par le S.S. Discovery en 1899 à l'occasion d'une expédition scientifique, et décrite (succinctement) par le biologiste Edward T. Browne en 1910. Le genre fut érigé par F. S. Russel en 1959, qui fut le premier à s'intéresser à la biologie de cette méduse dans une monographie substantielle et découvrit notamment sa viviparité.

Cette méduse n'a pu être observée dans son environnement qu'au  grâce à des ROV spécialisés dans les abysses, notamment celui du  (MBARI), qui ont permis de découvrir sa vraie apparence si fantômatique. Avec à peine une centaine d'observations, elle demeure une espèce extrêmement rare et mal connue.

Publication originale

Références taxinomiques

Liens externes
 .
 .
 .

Notes et références

Espèce de cnidaires (nom scientifique)
Scyphozoa

Stygiomedusa gigantea


La route régionale 455 () est une route régionale allant de Joroinen jusqu'à Särkimäki à Pieksämäki en Finlande.

Présentation
La seututie 455 est une route régionale de Savonie du Sud et de Savonie du Nord.

Parcours
 Joroinen
 Hyttilänkylä
 Maavesi
 Särkimäki

Références

Annexes

Liens externes

Cartes

Articles connexes
 Seututie

455

Transport à Pieksämäki
Transport à Joroinen

Seututie 455


The virginals is a keyboard instrument of the harpsichord family. It was popular in Europe during the late Renaissance and early Baroque periods.

Description
A virginals is a smaller and simpler rectangular or polygonal form of harpsichord with only one string per note running more or less parallel to the keyboard on the long side of the case. Many, if not most, of the instruments were constructed without legs, and would be placed on a table for playing. Later models were built with their own stands.

Mechanism
The mechanism of the virginals is identical to the harpsichord's, in that its wire strings are plucked by plectra mounted in jacks. Its case, however, is rectangular or polygonal, and the single choir of strings—one per note—runs roughly parallel to the keyboard. The strings are plucked either near one end, as with the harpsichord, or, in the case of the muselar, nearer the middle, producing a more flute-like tone reduced in upper harmonics.

Etymology
The origin of the name is obscure. It may derive from the Latin  meaning a rod, perhaps referring to the wooden jacks that rest on the ends of the keys, but this is unproven. Another possibility is that the name derives from the word virgin, as it was most commonly played by young women, or from its sound, which is like a young girl's voice (). A further view is that the name derives from the Virgin Mary as it was used by nuns to accompany hymns in honour of the Virgin.

In England, during the Elizabethan and Jacobean eras, any stringed keyboard instrument was often described as a virginals, and could equally apply to a harpsichord or possibly even a clavichord or spinet. Thus, the masterworks of William Byrd and his contemporaries were often played on full-size, Italian or Flemish harpsichords, and not only on the virginals as we call it today. Contemporary nomenclature often referred to a pair of virginals, which implied a single instrument, possibly a harpsichord with two registers, or a double virginals (see below).

History
Like the harpsichord, the virginals has its origins in the psaltery to which a keyboard was applied, probably in the 15th century. The first mention of the word is in Paulus Paulirinus of Prague's (1413–1471) Tractatus de musica of around 1460 where he writes: "The virginal is an instrument in the shape of a clavichord, having metal strings which give it the timbre of a clavicembalo. It has 32 courses of strings set in motion by striking the fingers on projecting keys, giving a dulcet tone in both whole and half steps. It is called a virginal because, like a virgin, it sounds with a gentle and undisturbed voice." The Oxford English Dictionary records its first mention in English in 1530, when King Henry VIII of England purchased five instruments so named. Small early virginals were played either in the lap, or more commonly, rested on a table, but nearly all later examples were provided with their own stands. The heyday of the virginals was the latter half of the 16th century to the later 17th century until the high Baroque period, when it was eclipsed in England by the bentside spinet and in Germany by the clavichord.

Types

Spinet virginals

Spinet virginals (not to be confused with the spinet) were made principally in Italy (), England and Flanders (). The keyboard is placed left of centre, and the strings are plucked at one end, although farther from the bridge than in the harpsichord. This is the more common arrangement for modern instruments, and an instrument described simply as a "virginal" is likely to be a spinet virginals. The principal differences in construction lie mainly in the placement of the keyboard: Italian instruments invariably had a keyboard that projected from the case, whilst northern virginals had their keyboards recessed in a keywell. The cases of Italian instruments were made of cypress wood and were of delicate manufacture, whilst northern virginals were usually more stoutly constructed of poplar. Early Italian virginals were usually hexagonal in shape, the case following the lines of the strings and bridges, and a few early Flemish examples are similarly made. From about 1580 however, nearly all virginals were rectangular, the Italian models often having an outer case like harpsichords from that country. There are very few surviving English virginals, all of them late. They generally follow the Flemish construction, but with a vaulted lid.

Muselars

Muselars (also muselaar) were made only in northern Europe. Here, the keyboard is placed right of centre and the strings are plucked about one-third the way along their sounding length. This gives a warm, rich, resonant sound, with a strong fundamental and weak overtones. However, this comes at a price: the jacks and keys for the left hand are inevitably placed in the middle of the instrument's soundboard, with the result that any mechanical noise from these is amplified. In addition to mechanical noise, from the string vibrating against the descending plectrum, the central plucking point in the bass makes repetition difficult, because the motion of the still-sounding string interferes with the ability of the plectrum to connect again. An 18th-century commentator (Van Blankenberg, 1739) wrote that muselars "grunt in the bass like young pigs". Thus the muselar was better suited to chord-and-melody music without complex left hand parts. The muselar could also be provided with a stop called the harpichordium (also arpichordium), which consists of lead hooks being lightly applied against the ends of the bass strings in such a manner that the string vibrating against the hook produces a buzzing, snarling sound.

Muselars were popular in the 16th and 17th centuries and their ubiquity has been compared to that of the upright piano in the early 20th century, but like other types of virginals they fell out of use in the 18th century.

Ottavini

Both Italian and northern schools produced a miniature virginals called the .  were pitched an octave higher than the larger instrument. In the Flemish tradition these were often – perhaps always – sold together with a large virginals, to which the  could be coupled (see Double virginals below). In the Italian tradition, an  was usually a separate instrument of its own, being fitted in its own outer case, just like larger Italian instruments.

Double virginals

The Flemish school, in particular the Ruckers family, produced a special type of virginals known as Mother and Child (). This consisted of two instruments in one: a normal virginals (either spinet or muselar) with one 8′ register, and an  with one 4′ register. The smaller  was stored (rather like a drawer) under the soundboard next to the keyboard of the larger instrument, and could be withdrawn and played as a separate keyboard instrument. However, the two instruments could also be coupled together, the  being placed over the strings of the larger virginals (once the jackrail was removed), so that the jacks of the latter passed through a slot in the bottom of the . The jacks of the larger instrument now activated the keys of the , so that both instruments sounded simultaneously, giving a more brilliant effect.

Among the instruments in the inventory of Henry VIII of England, drawn up by Philip Van Wilder in 1553, there are mentions of "twoo pair of double virginalles", "one new pair of double virginalles", and other obscure references. These predate the earliest extant Mother and Child virginal by 30 years (the 1581 Hans Ruckers), and the earliest known double manual harpsichords by about 60 years. The term may have referred to the number of stops on the instrument, or perhaps its range.

Compass and pitch
The keyboard compass of most virginals was C2/E2 to C6 (45 notes, 4 octaves), which allowed the performance of the music contemporarily available for the instruments. The lower octave was tuned to a short octave, so that the bottom E sounded C2, the bottom F sounded D2, and the bottom G sounded E2, thus allowing some frequently-required low bass notes to take over the positions of keys that were rarely used in the contemporary repertory and avoiding building a larger instrument. Some Italian models ranged from C2 to F6 (54 notes,  octaves).

Virginals were available in various sizes. The Dutch organist and harpsichordist Class Douwes (circa 1650 – circa 1725) mentions instruments from nominal  down to . The pitch differences between the models offered by the Ruckers workshops were by no means arbitrary, but corresponded to the musical intervals of a tone, a fourth, a fifth, an octave, and a ninth. Pitch assignments have been suggested for these instruments based on scalings provided by Douwes. Most modern instruments are full-sized ones at 8′ pitch or  at 4′ pitch, although there are no surviving Ruckers instruments at the 4' pitch, and most probably none were ever made by his workshop.

Decoration
Whilst many early virginals throughout Europe were left in plain wood, they were soon provided with rich decoration, which may have contributed to the survival of many such instruments. From mouldings on case edges, jackrails and namebattens to adornment with ivory, mother-of-pearl, marble, agate, tortoiseshell or semi-precious stones, not to mention intricate painting, no expense was spared by those who could afford it.

Most Flemish virginals had their soundboards painted with flowers, fruit, birds, caterpillars, moths and even cooked prawns, all within blue scalloped borders and intricate blue arabesques. Many of these motifs appear to be resurrection symbols. Natural keys were normally covered in bone, and sharps were of oak or, less commonly, chestnut. The case exteriors were usually marbled, whilst the inside was decorated with elaborate block-printed papers. Occasionally the inside of the lid bore a decorative scene; more often it was covered with block-printed papers embellished with a Latin motto, usually connected with morality or music. Mottos could also be applied to the keywell batten. Some typical mottos include:

 ("Thus passes the glory of the world")
 ("Music is the sweet solace of labour")
 ("Music is the gift of God")

The Dutch artist Johannes Vermeer was one among several who produced paintings including examples of virginals.

There was no such "standard decoration" for Italian virginals. Where there was an outer case, it was often this that was decorated, leaving the actual instrument plain (typically for Venetian virginals). Cases could be decorated with paintings of grotesques, classical scenes, or marquetry, but soundboards were rarely painted. Keytops could be of plain boxwood, or lavishly decorated (as was often the case in northern Italy) with ivory, ebony, mother-of-pearl or tortoiseshell among other materials.

Traditionally, the soundboards of both northern and Italian virginals were pierced with a rose, sometimes two or three in early days. The rose had no acoustic function, and was purely decorative. Although these were a throwback to the rose in the medieval lute, they were never carved integrally as part of the soundboard. In Italian instruments they were usually constructed by combining multiple layers of pierced parchment, so that the final result looked like a gothic rose window, or an inverted wedding cake. In Flemish instruments, the rose was usually cast from lead and gilded, and usually incorporated the maker's initials.

Composers and collections of works
The word virginals could historically be applied to any stringed keyboard instrument, and since there was very rarely any indication of instrumentation on musical scores in the heyday of the virginals, there are hardly any compositions that can be said to be specifically for that instrument. Indeed, nearly all the keyboard music of the renaissance sounds equally well on harpsichord, virginals, clavichord or organ, and it is doubtful if any composer had a particular instrument in mind when writing keyboard scores. A list of composers for writing for the virginals (among other instruments) may be found under virginalist. Although the "virginalist school" usually refers to English composers, it would not be incorrect to use the word in connection with some continental keyboard composers of the period, such as Girolamo Frescobaldi and Giovanni Picchi, or Samuel Scheidt and Jan Pieterszoon Sweelinck.

Out of the some dozen so-called English "virginal books", only Elizabeth Rogers' Virginal Book actually bears the word in its original title: the other collections were attributed the name by music scholars in the 19th and 20th centuries.

A selection of English "virginal books" includes:

The Mulliner Book
The Dublin Virginal Manuscript
Elizabeth Rogers' Virginal Book
Fitzwilliam Virginal Book
My Ladye Nevells Booke
Clement Matchett's Virginal Book
Parthenia
Priscilla Bunbury's Virginal Book
Will Forster's Virginal Book
Anne Cromwell's Virginal Book

Notes

References

Further reading
Germann, Sheridan, "Harpsichord Decoration – A Conspectus" In The Historical Harpsichord, vol. IV. General Editor: Howard Schott. Pendragon Press, Hillsdale, NY, 2002.
Hubbard, Frank, Three Centuries of Harpsichord Making, 2nd ed., Harvard University Press, 1967.
Kottick, Edward, A History of the Harpsichord, Indiana University Press, 2003.
O'Brien, Grant, Ruckers: A Harpsichord and Virginal Building Tradition, Cambridge University Press, 2008.
Rueger, Christoph, Musical Instruments and Their Decoration, Seven Hills Books, Cincinnati, Ohio, 1986.
Russell, Raymond, The Harpsichord and Clavichord: an introductory study, 2nd ed., London : Faber and Faber, 1973.
Yorke, James, Keyboard Instruments at the Victoria and Albert Museum, Victoria and Albert Museum, London 1986.

External links
Extant Virginals at The Metropolitan Museum of Art
 Double virginal by Hans Ruckers, 1581
 Spinetta or virginal, Venice, 1540
 Double virginal by Ludovicus Growelus, ca. 1600
 Octave virginal, Augsburg, ca. 1600
 Muselar virginal by Jan Ruckers, 1622
 Ottavino, before 1668, Rome

Early musical instruments
Keyboard instruments

Virginals


Bedia Akarsu (27 Ocak 1921, İstanbul - 26 Şubat 2016, İstanbul), Türk filozof ve akademisyen.

Çapa İlkokulu ve Çapa Ortaokulu'ndan sonra İstiklâl Lisesi'ni bitirdi. Yükseköğrenimini 1943 yılında mezun olduğu İstanbul Üniversitesi Felsefe Bölümü'nde yaptı. Aynı bölümde Ernst von Aster'in yönetiminde başladığı doktora çalışmalarını Joachim Ritter'in yanında "Wilhelm von Humboldt'da Dil-Kültür Bağlantısı" konulu tezle tamamladı (1954). Arnold Gehlen ve Hans Freyer'in İstanbul Üniversitesi'nde verdiği bir dizi konferansı ve Ritter'in derslerini Türkçeye çevirdi.

Kariyer
1956 - 1958 yıllarında Almanya'ya giderek Heidelberg Üniversitesi'nde Gadamer'in fenomenoloji seminerlerine katıldı ve Scheler üzerine araştırmalar yaptı. 1960 yılında "Max Scheler'de Kişilik Problemi" adlı çalışmasıyla doçent oldu. 1968'de Felsefe Tarihi Kürsüsü'nde profesörlüğe yükseltildi. Bölümde Ahlâk Felsefesi, Çağdaş Felsefe Akımları, Felsefe Tarihi Semineri gibi dersler verdi. Felsefe Bölümü başkanlığı yaptı. 1963 - 1983 yıllarında Türk Dil Kurumu yönetim kurulu üyeliğinde bulundu ve felsefe terimlerinin Türkçeleştirilmesi çalışmalarında Macit Gökberk'le birlikte etkin rol aldı. Ardından 1984 yılında emekliye ayrıldı.

1988 - 1989'da Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nde Felsefe Grubu Öğretmenliği Bölümü'nün kurucusu olarak görev aldı. 1990 - 1996 yılları arasında ise İstanbul Üniversitesi Atatürk Enstitüsü'nde doktora dersleri verdi.

İstanbul Üniversitesi'nde Takiyettin Mengüşoğlu'nun başlattığı fenomenoloji ve felsefi antropoloji geleneği Nermi Uygur'la gelişirken, Bedia Akarsu, Ernst von Aster'in de etkisiyle daha çok dil, kültür ve ahlâk felsefelerine eğildi. Doktora çalışmasında gerek yöntem gerekse yaklaşım açısından hocası Alman felsefe tarihçisi Ritter'in oldukça etkisinde kaldı. Öğrenciliği sırasında izlediği Mengüşoğlu'nun felsefi antropoloji seminerleri ve daha sonra Heidelberg Üniversitesi'nde katıldığı Gadamer'in fenomenoloji seminerleri ise onun Scheler üzerine çalışmasını olumlu yönde etkilemiştir.

Bedia Akarsu'nun Kant ahlâkına yönelmesiyle, 1933 Üniversite Reformu'ndan sonra Türkiye'de egemen konuma gelen Alman felsefe eğiliminin temelinde yer alan Kant, Mengüşoğlu'ndan sonra bir kez daha öne çıkmıştır. Akarsu, "Çağdaş Felsefe Akımları" adlı eserinde de daha çok Alman felsefe akımlarını ve filozoflarını tanıtır.

Eserleri
Akarsu'nun eserleri arasında aşağıdakiler bulunur:
 W. von Humboldt'ta Dil-Kültür Bağlantısı (1955)
 Max Scheler'de Kişilik Problemi (1962)
 Modern Toplumda Kadın (1963)
 Mutluluk Ahlakı (1965)
 Kant'ın Ahlak Felsefesi (1968)
 Atatürk Devrimi ve Yorumları (1969)
 Felsefe Terimleri Sözlüğü (1975)
 Çağdaş Felsefe (1979)

Kaynakça
Özel

Genel
 Altuğ, Taylan (2003). "Felsefe Ansiklopedisi" cilt 1. ed. Ahmet Cevizci. Etik Yayınları. s. 181. ISBN 975-8565-11-7

1921 doğumlular
2016 yılında ölenler
İstanbul doğumlu bilim insanları
İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesinde öğrenim görenler
Türk felsefe akademisyenleri
Türk felsefeciler
Merkezefendi Mezarlığı'na defnedilenler
İstanbul doğumlu akademisyenler
Almancadan Türkçeye çeviri yapanlar
İstanbul doğumlu felsefeciler
Türk kadın akademisyenler
Türk filozoflar

Bedia Akarsu


290001 Uebersax este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
290001 Uebersax este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Vicques de Michel Ory. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,04 ua, o excentricitate de 0,23 și o înclinație de 17,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 290001-291000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2005
Centura de asteroizi

290001 Uebersax


Brisbane er den længste flod i Queensland, Australien. Floden løber i delstatens sydøstlige del og løber gennem Brisbane by før den munder ud i havet i Moreton Bay. Floden er reguleret av Wivenhoe vandkraftværk, som danner Lake Wivenhoe oven for dæmningen. Søen er Brisbanes hovedvandkilde.

Floden og byen er opkaldt efter guvernør Thomas Brisbane (1773–1860).

Floden har sit udspring i Conondale Range øst for Kingaroy. Derfra flyder den sydpå og løber sammen med sidefloden Stanley syd for Somerset-dæmningen. Herefter bliver floden til Wivenhoe-søen, passerer Wivenhoe-dæmningen og slynger sig derefter roligt mod havet. Efter Wivenhoe modtager den flere sidefloder, heriblandt Bremer.

Eksterne links
 Historical Brisbane River Map
 Album of 1893 Brisbane Flood Photographs  These images are held by the State Library of Queensland, Reference Code: API-82.

River
Floder i Australien
Queensland

Brisbane River


CIF (Common Intermediate Format or Common  Interchange Format), also known as FCIF (Full Common Intermediate Format), is a standardized format for the picture resolution, frame rate, color space, and color subsampling of digital video sequences used in video teleconferencing systems. It was first defined in the H.261 standard in 1988.

As the word "common" in its name implies, CIF was designed as a common compromise format to be relatively easy to convert for use either with PAL or NTSC standard displays and cameras. CIF defines a video sequence with a resolution of 352 × 288, which has a simple relationship to the PAL picture size, but with a frame rate of 30000/1001 (roughly 29.97) frames per second like NTSC, with color encoded using a YCbCr representation with 4:2:0 color sampling. It was designed as a compromise between PAL and NTSC schemes, since it uses a picture size that corresponds most easily to PAL, but uses the frame rate of NTSC. The compromise was established as a way to reach international agreement so that video conferencing systems in different countries could communicate with each other without needing two separate modes for displaying the received video.

Technical details
The simple way to convert NTSC video to CIF is to capture every other field (e.g., the top fields) of interlaced video, downsample it by 2:1 horizontally to convert 704 samples per line to 352 samples per line, and upsample it vertically by a ratio of 6:5 vertically to convert 240 lines to 288 lines. The simple way to convert PAL video to CIF is to similarly capture every other field, downsample it horizontally by 2:1, and introduce some jitter in the frame rate by skipping or repeating frames as necessary. Since H.261 systems typically operated at low bit rates, they also typically operated at low frame rates by skipping many of the camera source frames, so introducing some jitter in the frame rate tended not to be noticeable. More sophisticated conversion schemes (e.g., using deinterlacing to improve the vertical resolution from an NTSC camera) could also be used in higher quality systems.

In contrast to the CIF compromise that originated with the H.261 standard, there are two variants of the SIF (Source Input Format) that was first defined in the MPEG-1 standard. SIF is otherwise very similar to CIF. SIF on 525-line ("NTSC") based systems is 352 × 240 with a frame rate of 30000/1001 frames per second, and on 625-line ("PAL") based systems, it has the same picture size as CIF (352 × 288) but with a frame rate of 25 frames per second.

Some references to CIF are intended to refer only to its resolution (352 × 288), without intending to refer to its frame rate.

The YCbCr color representation had been previously defined in the first standard digital video source format, CCIR 601, in 1982. However, CCIR 601 uses 4:2:2 color sampling, which subsamples the Cb and Cr components only horizontally. H.261 additionally used vertical color subsampling, resulting in what is known as 4:2:0.

QCIF means "Quarter CIF". To have one quarter of the area, as "quarter" implies, the height and width of the frame are halved.

Terms also used are SQCIF (Sub Quarter CIF, sometimes Sub-QCIF), 4CIF (4 × CIF), 9CIF (9 × CIF) and 16CIF (16 × CIF). The resolutions for all of these formats are summarized in the table below.

xCIF pixels are not square, instead having a ″native″ aspect ratio (pixel aspect ratio (PAR)) of 12:11 (PAR = DAR : SAR =  :  = ), as with the standard for 625-line systems (see CCIR 601). On square-pixel displays (e.g., computer screens and many modern televisions) xCIF rasters should be rescaled so that the picture covers a 4:3 area, in order to avoid a "stretched" look: CIF content expanded horizontally by 12:11 results in a 4:3 raster of 384 × 288 square pixels (384 = 352 * 12/11). (This can happen on larger graphics displays of any aspect ratio in a window of  square pixels or enlarged to full screen on any larger 4:3 graphic display.)

The CIF and QCIF picture dimensions were specifically chosen to be multiples of 16 because of the way that discrete cosine transform based video compression/decompression was handled in H.261, using 16 × 16 macroblocks and 8 × 8 transform blocks. So a CIF-size image (352 × 288) contains 22 × 18 macroblocks and a QCIF image (176 × 144) contains 11 × 9 macroblocks. The 16 × 16 macroblock concept was later also used in other compression standards such as MPEG-1, MPEG-2, MPEG-4 Part 2, H.263, and H.264/MPEG-4 AVC.

References
 ITU-T H.261 standard

See also

 H.261
 H.263
 H.264
 List of common resolutions
 DVB
 DVD
 HDTV
 VCD
 Source Input Format
 3GP and 3G2

Telecommunications standards
Videotelephony

Common Intermediate Format


السمع  هي واحدة من الحواس الخمس التقليدية، وهي القدرة على الإحساس بالاهتزازات عن طريق جهاز مثل الأذن.
عدم القدرة على السماع هو ما يسمى بالصمم في البشر والفقاريات الأخرى والسمع عمليةً تبدأ بالصوت المنبعث الذي يُعد المصدر ويمر بالأذن التي تستشعر الصوت وتلتقطه، وتنتهي بمركز السمع بالمخ.
تتالف الأذن من ثلاث اجزاء:
1- خارج الأذن
2- وسط الأذن
3- داخل الأذن

اختبارات السمع
يمكن قياس السمع عن طريق جهاز يسمى(اديوميتر). الاختبارات الكهربية للسمع يمكن أن توفر قياسات دقيقة للسمع حتى في حالة فقدان الوعي، التقدم التقني في هذه الاختبارات قد سمحت فحص السمع للأطفال الرضع لتصبح على نطاق واسع، ومن اختبارات السمع اختبار رينيه واختبار ويبر باستعمال الرنانة.

السمع تحت الماء
إن السمع تحت الماء هوالقدرة على حصر مصادر الصوت والتي تنخفض تحت سطح الماء وتكون سرعة الصوت تحت الماء اسرع من سرعته في الهواء.
السمع تحت الماء يتم بواسطة (توصيل العظام) ،ويعتمدتوصيل الصوت على الفوارق الموجودة في توصيل العظام.

لأن الصوت يحتاج إلى وسط لكي ينتقل من خلاله، فإن السمع يصبح مستحيلا في الفراغ.

السمع عند الحيوانات
ليست كل الأصوات يمكن سماعها من قبل جميع الحيوانات. كل نوع من الحيوانات يملك مدى محدد يستطيع السماع عنده. الكثير من الحيوانات تستخدم السمع كوسيلة للاتصال، والسمع عند هذه الأنواع مهم لبقائها.

الإنسان يستطيع أن يسمع الأصوات بين 20 إلى 20,000 هيرتز.

آلية السمع عند الإنسان

تدخل الموجات الصوتية إلى الأذن بعد أن يقوم الصيوان بتجميعها، ثم تمر عبر القناة السمعية الخارجية (الصورة:gg) إلى الطبلة (الصورة:tf) التي تحولها إلى اهتزازات تنتقل إلى المطرقة (الصورة:h) فالسندان (الصورة:a) فالركاب (الصورة:s) وثم إلى القوقعة التي يؤدي اهتزاز القناتين السمعية (الصورة:tht) والدهليزية (الصورة:vht) فيها إلى توليد سلسلة من الذبذبات تنتقل بواسطة العصب السمعي إلى المخ بصورة سيالات عصبية، حيث تترجم هناك إلى أصوات نسمعها.

التلوث السمعي

ينصح بتجنب التلوث السمعي لأن الأصوات العالية لها تأثيرات سيئة على الأعصاب. من تأثيرات التلوث السمعي على الإنسان:
 ضعف حاسة السمع
 ضعف التركيز
 ارتفاع ضغط الدم
 الشد العصبي

مراجع

انظر أيضا
 أذن
 جهاز سمعي
 التردد الصوتي
 اختبار ويبر
 اختبار السمع

جهاز سمعي
صوت
علم السمع
علم وظائف الأعضاء

سمع


Wilhelm Landig (1909-1997) fue un escritor austriaco de ciencia ficción.

Temas
Su tema principal era el objeto volador no identificado nazi.

Obras
En francés
 Combat pour Thulé, éditions Auda Isarn
 Le Temps des loups, éditions Auda Isarn
 Les Rebelles de Thulé, éditions Auda Isarn
En alemán
 Götzen gegen Thule
 Rebellen für Thule
 Das Erbe von Atlantis
 Wolfszeit um Thule

Enlaces y referencias externas
 * (en alemán) Entrevista con Wilhelm Landig

Referencias

Novelistas de Austria
Escritores en alemán
Escritores de Austria del siglo XX
Nacidos en Viena

Wilhelm Landig


Seaside picnic er en eksperimentalfilm instrueret af Martin William Gram efter manuskript af Martin William Gram.

Handling
Filmen om manden der vender hjem uden at vide det, og som finder mørke svar på sin indre afgrund. Svar han aldrig har bedt om. THE STORY - LET'S DANCE A TWIST handler om at myrde sig selv med liv. THE STORY - LET'S DANCE A TWIST foregår ved et satanisk hav inde i manden selv. Han har ikke bedt om det. Men kulten spørger ikke om lov. Den lever.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1991

Eksperimentalfilm fra Danmark

Seaside picnic


Alkymisten er en dansk kortfilm fra 2013 instrueret af Teis Syvsig efter eget manuskript.

Handling

Tyskland i 1800-tallet. En kone stiller sin mand en umulig opgave; han skal producere guld og gøre hende rig – ellers kan hun ikke elske ham.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2013

Alkymisten (film)


Advances in Difference Equations est une revue mathématique à comité de lecture couvrant la recherche sur les  équations aux différences, publiée par Springer Open .

Description
La revue, créée en 2004, publie des articles sur la théorie, la méthodologie et l'application des équations aux différences et équations différentielles. À l'origine publiée par Hindawi Publishing Corporation, la revue a été acquise par Springer Science+Business Media au début de 2011. Les rédacteurs en chef sont Ravi Agarwal, Martin Bohner et Elena Braverman.

Résumés et indexation
La revue est  indexée et les articles sont résumés par Science Citation Index Expanded, Current Contents /Physical, Chemical & Earth Sciences et Zentralblatt MATH. Selon le Journal Citation Reports, la revue a un facteur d'impact 2021 de 2,803.

Nouveau titre
Les derniers articles publiés sous l'ancien titre datent de l'été 2021. Depuis juillet 2021, la revue est passée à un nouveau titre qui reflète l'ouverture de la revue à des développements plus larges de la théorie et des applications des modèles. Sous ce nouveau titre :  Advances in Continuous and Discrete Models, la revue couvre l'apprentissage automatique, la modélisation dirigée par les données, les équations différentielles, l'analyse numérique, le calcul scientifique, le contrôle, l'optimisation et l'informatique. Les volumes anciens (depuis 2004), sont disponibles sur le site de la nouvelle revue.

Notes et références

Liens externes

Revue en libre accès
Revue de mathématiques publiée par Springer Verlag
Presse écrite en anglais
Titre de presse créé en 2004
Revue de mathématiques

Advances in Difference Equations