No estilo jazz, uma reviravolta (do inglês: turnaround) é um conjunto de acordes de passagem (uma progressão de acordes) no final de uma seção que leva à próxima seção. Esta é na maioria das vezes a repetição da seção anterior ou de toda a música.

Exemplos típicos

As reviravoltas típicas no jazz incluem:

 I–vi–ii–V ( ii–V–I reviravolta, progressão do círculo )
 I-VI-ii-V
 I–VI–II–V  (I–V/ii–V/V–V)
 I–  iii –ii 7 –V 7
 I–vi–  VI 7  11 –V
 V–IV–I (reviravolta no blues)
 I–  III– VI– II 7 (reversão de Tadd Dameron)
 iii-VI-ii-V

As reviravoltas geralmente começam com a tônica (I) (ou uma tônica substituta como iii) e terminam na dominante (V 7), a próxima seção começando na tônica (I). Eles também podem terminar em  II 7 (que é um substituto dominante). Assim, quando usado em um padrão de blues de doze compassos, o décimo segundo compasso pode terminar na dominante. Todos os acordes em uma virada podem ser acordes de sétima, tipicamente acordes de sétima dominante para acordes maiores e acordes de sétima menor para acordes menores (por exemplo, ii7).

Alternativas harmônicas
Às vezes, especialmente na música blues, os músicos pegam acordes que normalmente são acordes menores e os tornam maiores. O exemplo mais popular é a progressão I–VI–ii–V–I; normalmente, o acorde vi seria um acorde menor (ou m 7, m 6, m  6 etc.), mas aqui a terça maior o torna um dominante secundário levando a ii, ou seja V/ii. Veja o exemplo em C maior: C–A–Dm–G (7) . A terça do acorde VI (neste caso, C  ) permite o movimento cromático de C (a fundamental de I) para C  (a terça de VI) para D (a fundamental de ii).

Cromatismo e interesse harmônico semelhantes podem ser alcançados pelo uso de uma dominante secundária de V, por exemplo V 7 /V–V 7 –I (isto é, II 7 –V 7 –I), em vez de ii–V–I. Outra paralisação popular que pode ser considerada como uma análise dominante secundária é ii–  V/V–I (ou seja, ii– II–I), que é uma variação da paralisação padrão ii–V–I. Na linguagem do jazz, o uso do II em vez do V é conhecido como substituição por trítono. Usar V/V em vez de V permite uma descida cromática suave. Novamente, vamos examinar C maior; o turnaround original seria Dm–G (7) –C, enquanto o modificado seria Dm–D –C. O movimento cromático óbvio é completo; é aparente nas raízes (D–D –C), terças (F–F–E; F é frequentemente usado como um tom de pedal) e quintas (A–A –G).

Enquanto nesse exemplo em particular o  V/V pode ser considerado um acorde napolitano, a análise funcional mais típica no contexto do idioma jazz é que ele não é uma dominante secundária ( V 7 /V), mas sim II 7, um substituto dominante (substituição por trítono). Harmonicamente, II 7 funciona exatamente como V 7 /I, porque os dois acordes contêm harmonicamente o mesmo trítono, que é o elemento harmônico crítico na resolução da dominante para a tônica. O movimento descendente de meio tom das raízes desses acordes, como visto em ii– II 7 –I, forma o clichê familiar da linha, chegando satisfatoriamente à tônica.

A dominante secundária refere-se à dominante funcional da dominante da tonalidade ou outro acorde não tônico, enquanto a dominante substituta refere-se a uma dominante funcional alternativa da tônica da tonalidade. A extensão de dominantes para secundárias (ou além) é uma prática que permanece firmemente dentro do círculo de quintas, enquanto a substituição de dominantes substitui esse ciclo por um de intervalos de segundas menores.

I–vi–ii–V pode ser transformado através de várias substituições de acordes. Por exemplo, os acordes vi e ii podem ser substituídos por acordes dominantes, dando I–VI 7 –II 7 –V ou C–A 7 –D 7 –G, a progressão do ragtime. A substituição do trítono pode ser aplicada aos acordes vi e V, dando C–E  7 –D 7 –D  7, ou para todos os acordes menos o I, dando C–E  7 –A  M7 –D  7.

Ver também

 Progressão de backdoor
 Ponte Montgomery-Ward
 Acorde de passagem

Referências

 R., Ken (2012). Substituição do Tritone DOG EAR para Jazz Guitar, Amazon Digital Services, Inc., ASIN: B008FRWNIW

Ligações externas

 Aplicações e exemplos para guitarra de jazz

Progressão harmônica
Cadências
Técnicas de jazz
!Artigos com microformatos hAudio

Reviravolta (música)


Frisland, also called Frischlant, Friesland, Frislanda, Frislandia, or Fixland, is a phantom island that appeared on virtually all of the maps of the North Atlantic from the 1560s through the 1660s.

History

Frisland originally may also have been a cartographic approximation of Iceland, but in 1558 the influential Zeno map charted the landmass as an entirely separate island south (or occasionally south-west) of Iceland.

After this incorrect charting, the phantom island appeared that way on maps for the next 100 years. Its existence was given currency in manuscript maps of the 1560s by the Maggiolo family of Genoa, and the island was accepted and reproduced by cartographers Gerardus Mercator and Jodocus Hondius. Some early maps by Willem Blaeu, such as his 1617 map of Europe, omit it, but it reappeared on his 1630 world map as one of many islands shown off the eastern coast of Labrador, which was then believed to extend to within a few hundred miles of Scotland. It also appeared on a 1652 world map by Visscher, largely copied from that of Blaeu. The 1693 Vincenzo Coronelli map places it close to Greenland. Frederick J. Pohl identified Frisland with an island he referred to as "Fer Island", modern English Fair Isle, an island lying between mainland Shetland and the Orkney islands in his book arguing the case that Henry I Sinclair, Earl of Orkney visited North America. Even in the mid-18th century, explorers' maps clearly depicted Frisland as separated from Greenland by a wide strait.

The myth of Frisland was gradually dispensed with as explorers, chiefly from England and France, charted and mapped the waters of the North Atlantic.

Depiction
Frisland was shown as a roughly rectangular island, with three triangular promontories on its western coast.

In some mappings, it is identified as "Fixland". ( map of 1553, from Library of Congress, see upper right of map; see also, page 88 for other clearer source; see also Catalan map of 1480 showing "Fixland"; original source map copied in this article, page 64.)

See also
 Buss Island
 Estotiland
 Martin Frobisher

References

Further reading

Phantom islands of the Atlantic Ocean
History of Greenland

Frisland


Marie i haven er et maleri af den danske skagensmaler P.S. Krøyer. Maleriet forestiller Krøyers hustru Marie Krøyer i parrets have i Skagen. Værket måler 58,2 x 47,9 cm.

Værket blev i 2000 solgt på auktion ved auktionshuset Christie's i London,  hvor det indbragte kr. 7.835.000, hvad der på daværende tidspunkt var det næstdyreste danske kunstværk. Værket er i dag i privateje.

Referencer

Malerier af P.S. Krøyer
Malerier fra 1895

Marie i haven


Air Pohang () foi uma companhia aérea doméstica sul-coreana de baixo custo que iniciou suas operações em fevereiro de 2018. A companhia aérea encerrou todas as operações em 29 de novembro de 2018.

História
A Air Pohang foi fundada em 2018. A companhia aérea iniciou suas operações em 7 de fevereiro de 2018, com um voo do Aeroporto Internacional de Gimpo para o Aeroporto de Pohang. A companhia aérea encerrou suas operações em 29 de novembro de 2018.

Destinos

Frota
A frota da Air Pohang consistia nas seguintes aeronaves:

Ver também

 Lista de companhias aéreas fora de operação

Ligações externas

Empresas aéreas extintas da Coreia do Sul
Empresas aéreas extintas em 2018
Empresas aéreas fundadas em 2018

Air Pohang


L'abbaye Saint-Georges est une ancienne abbaye cistercienne à Leipzig, dans le Land de Saxe et le diocèse de Dresde-Meissen.

Histoire
On ne sait pas grand-chose sur les débuts du couvent cistercien de Saint-Georges à Leipzig. La communauté de moniales de Hohenlohe (sud-ouest de Leipzig, aujourd'hui à Kitzen) doit avoir vu le jour avant 1230, car un document daté de cette année signé par Henri III de Misnie rapporte que le monastère fut déplacé à Leipzig et que le chevalier Otto von Lichtenhagen avait auparavant donné aux religieuses un alleu à Prittitz. À partir des années 1240, la communauté spirituelle basée à Leipzig, du nom de Saint-Georges, entretient des relations plus étroites avec les margraves de Misnie, qui font désormais la promotion du monastère de femmes sur le plan économique.

Les religieuses sont installées devant les remparts de la ville de Petersvorstadt, dans la zone à l'est de l'actuelle Harkortstraße. Le margrave fait don à l'abbaye de 36 fermes situées dans la zone de l'actuelle Nonnenmühlgasse, du moulin de Lusitz sur l'actuelle Schleußiger Weg et des étangs à poissons. En 1248, un nouveau moulin est construit pour le monastère sur la Pleiße (dans la région de la Harkortstraße, directement au sud de l'actuelle Karl-Tauchnitz-Straße), la Nonnenmühle.

Les relations entre la communauté et la papauté sont également reconnaissables : la communauté, d'abord appelée abbaye cistercienne en 1241 et incorporée à l'ordre cistercien en 1244, reçoit deux privilèges du pape Grégoire X (1271-1276), dont l'un est falsifié pour donner aux cisterciens coutumiers de recevoir les avantages dus. Cependant, l'abbaye continue à être subordonnée à l'évêque de Mersebourg. Vers 1480, les religieuses cisterciennes devinrent des religieuses bénédictines. Après la Réforme protestante, les religieuses quittent Leipzig en 1541. En 1543, le conseil municipal rachète les bâtiments et les fait démolir en 1545. Le Nonnenmühle existe jusqu'en 1890, date à laquelle il est démoli et le pont Karl-Tauchnitz est construit à sa place.

Références

Source de la traduction

George
Abbaye en Saxe
Abbaye cistercienne en Allemagne
Abbaye bénédictine en Allemagne
Abbaye fondée au XIIIe siècle
Abbaye
Abbaye détruite en Allemagne

Abbaye Saint-Georges de Leipzig


An Calamagrostis munroi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pierre Edmond Boissier. An Calamagrostis munroi in nahilalakip ha genus nga Calamagrostis, ngan familia nga Poaceae.

Mabibilngan ini ha Afghanistan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Calamagrostis

Calamagrostis munroi


Gastón Joaquín Grande (Buenos Aires, Argentina; 7 de junio de 1978) es un actor de cine, teatro y televisión argentino.

Cine

Televisión

Teatro

Premios
 2011 - Actor Revelación de Comedia (Premios Carlos), por su papel en Flor de Pito, interpretando el papel de Doctor Choco.

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en IMDb.

Actores de televisión de Argentina
Premios Carlos
Actores de cine de Argentina
Actores de teatro de Argentina
Porteños
Reparto de Rebelde Way

Gastón Grande


Dimitris Diamantakos (Pirej, 5. ožujka 1993.) grčki je nogometaš i reprezentativac koji igra na poziciji napadača. Trenutačno igra za Kerala Blasters.

Klupska karijera

Hajduk Split
U Hajduk stiže u ljeto 2020. godine kao slobodan igrač i potpisuje trogodišnji ugovor. Svoj prvi nastup i pogodak upisao je 29. kolovoza 2020. protiv Slaven Belupa.

Reprezentativna karijera
Diamantakos je bio član Grčke do 19 godina koja je osvojila srebrnu medalju na Europskom prvenstvu 2012. do 19 godina.

Dana 7. rujna 2014. godine debitira za Grčku u kvalifikacijskoj utakmici protiv Rumunjske. Utakmicu neće pamtiti po dobrome, zato što je njegova reprezentacija upisala domaći poraz od 0:1.

Statistike

Klupska statistika
Ažurirano 12. rujna 2020.
 Nas. = nastupi; Gol. = golovi

Reprezentativna statistika
Ažurirano 31. kolovoza 2017.

Priznanja

Klupska
Olympiakos
 Grčka Super Liga (1): 2014./15.
 Grčki nogometni kup (1): 2014./15.

Izvori

Vanjske poveznice
 Profil, Soccerway
 Profil, Transfermarkt

Grčki nogometaši
Nogometaši Hajduka
Nogometaši Olympiakos Pireja
Aktivni nogometaši

Dimitris Diamantakos


Pro-Car Engineering war ein polnischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Ryszard Barnert und Jerzy Kwiatkowski gründeten 1993 in Kattowitz das Unternehmen und begannen 1994 mit der Produktion von Automobilen. Der Markenname lautete Pirat. 1995 endete die Produktion, als sich die Partner trennten. Jerzy Kwiatkowski gründete daraufhin Przedsiębiorstwo Projektowania i Budowy Prototypów J. i J. Kwiatkowski.

Fahrzeuge
Das einzige Modell war ein Kit Car. Die offene Karosserie aus Aluminium im Stile der 1930er Jahre bot Platz für zwei Personen. Viele Teile vom FSO Polonez wurden verwendet.

Literatur
 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)

Weblinks
 Foto

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Polen)
Wirtschaft (Katowice)
Organisation (Katowice)
Gegründet 1993
Aufgelöst 1995
Unternehmen (Woiwodschaft Schlesien)

Pro-Car Engineering


El Gran Oeste francés es una noción geográfica normalmente utilizada en Francia para designar a las regiones del noroeste del país. Aunque no se corresponde con ninguna entidad administrativa ni está claramente delimitado, el Gran Oeste agrupa a las regiones de Bretaña, Baja Normandía y Países del Loira. En ocasiones el término incluye también a la región de Poitou-Charentes y los departamentos de Indre y Loira, Loir y Cher muy raramente a la región de Alta Normandía. Además suele ser utilizado para referirse a equipamientos o infraestructuras de la zona como autopistas, la red de alta velocidad etc.A partir de las elecciones europeas de 2004 existe un circunscripción "oeste" que agrupa a las regiones de Bretaña, Países del Loira y Poitou-Charentes, siendo incluida la región de Baja Normandía en la circunscripción "noroeste" junto a la Alta Normandía, Norte-Paso de Calais y Picardía.

Las ciudades más grandes son Nantes y Rennes.

Referencias

Geografía de Francia

Gran Oeste francés


Thirsty Merc are an Australian pop rock band formed in 2002 by Rai Thistlethwayte, Phil Stack (bass guitar), Karl Robertson (drums), and Matthew Baker (guitar). In 2004, Baker was replaced by Sean Carey, who was, in turn, replaced by Matt Smith in 2010. Thirsty Merc have released one extended play, First Work (September 2003), and five studio albums: Thirsty Merc (August 2004), Slideshows (April 2007), Mousetrap Heart (June 2010), Shifting Gears (September 2015), and Celebration (June 2022). The band have sold over 200,000 albums, toured extensively around Australia, and received national radio airplay for their tracks.

In June 2005, Billboards Christie Eliezer felt their debut album showed "electric rock-, classical- and jazz-influenced pop [that] appealed to Australian radio programmers". The work reached the top-20 on the ARIA Albums Chart and was certified platinum by ARIA for shipment of 70,000 units by the end of 2005. Slideshows peaked at No. 4 in Australia—their highest position. It reached No. 38 on the New Zealand Albums Chart; however, Thirsty Merc had attained No. 29 in that market. The group were nominated for four ARIA Awards in 2005, and the Thistlethwayte-written track "20 Good Reasons" was nominated for Song of the Year at the APRA Music Awards of 2008. From 2006, their song "In the Summertime" was the opening theme for the Australian TV reality show Bondi Rescue.

History
Three of the founding members of Thirsty Merc—Matthew Baker, Karl Robertson, and Phil Stack—had played together in various bands in Dubbo, a regional New South Wales city. In 1996, Drown was formed with Baker on guitar, Robertson on drums, Peter Jamieson on vocals, and Stack on bass guitar. By 1998 Baker, Jamieson and Stack had split to form Twenty Two and then moved to Sydney. In 2002, Baker and Stack returned to Dubbo where Rai Thistlethwayte, from Sydney, as lead singer (later also on guitar and keyboards) and Stack worked as a live jazz duo and session musicians. They were joined by Baker and Robertson, and formed a pop rock band, initially called Thirsty; soon after they moved to Sydney and were renamed, Thirsty Merc. The band's name came from Thistlethwayte's 1979 Mercedes-Benz 280SEL, which was a gas-guzzler.

In October 2006 Thistlethwayte described his jazz and R&B background to MusicFix and the band's sound as "rock Sinatra" where "[t]he outlook, I guess, is about being a young person in today's society ... being an Australian in an American-ised, Britain-ised kind of world, where you're trying to stay true to yourself". Baker added "We contrived to make it not contrived ... Rai was all for originality in his own vision and so were we".

A car accident on 22 September 2015 at Streatham, Victoria during a Thirsty Merc tour killed the band's stage manager and injured drummer Mick Skelton.

First Work
Thirsty Merc's first extended play, First Work, was released on 8 September 2003 by the band's own label, Don't Music and was distributed by Warner Music Australia. The five-track CD was independently recorded during downtime at a studio where Thistlethwayte worked. The EP reached the top 100 on the ARIA Singles Chart; and its lead single, "Wasting Time", achieved radio airplay on national radio stations, Triple J and Nova. The self-funded music video for the single was broadcast on Channel [V], and became the 'ripe clip of the week'. At the time of recording the EP they were without a label. After extensive gigging around Sydney's pubs, representatives from Warner had signed the band in June 2003, for the release of the EP and the follow-up single, "Emancipate Myself", which was a reworked version of the EP track. It was issued in April 2004 and The Ages Andrew Murfett declared that "this bitter tirade wrapped in melodic hooks has become one of the biggest local radio successes of the year".

Debut studio album
On 16 August 2004 Thirsty Merc issued their debut studio album, the self-titled, Thirsty Merc, which was co-produced by the group with Lindsay Gravina (The Living End, Magic Dirt). Also that month, prior to a national tour in support of its release, Baker left and was replaced on guitar by Sean Carey (ex-Midnight Swim), whom they had met when playing a support slot to his group at a Kings Cross venue, Club 77. The album spent 48 weeks on the ARIA Albums Chart Top 50, peaking at No. 15, and launched the band in the Australian mainstream. dB Magazines Kelly Parish observed "[e]ven though the band's sound is predominantly rock, it has been influenced by more traditional flavours ... they have developed a very wide audience which embraces both the alternative and mainstream camps". Thirsty Merc reached No. 29 on New Zealand's RIANZ Albums Chart. It was recorded and mixed on 2 inch tape, and then further mixed by Gravina at his Birdland Studios.

Five singles were released from Thirsty Merc: "Emancipate Myself", "My Completeness" (August 2004), "Someday, Someday" (December), "In the Summertime" (April 2005), and "When the Weather Is Fine" (September). All five appeared in the ARIA Singles Chart top 50, with the highest charting, "Someday, Someday" reaching No. 19. Of these singles only "In the Summertime" reached the top 50 in New Zealand, where it peaked at No. 12. In June 2005 Billboards Christie Eliezer felt the album showed "eclectic rock-, classical- and jazz-influenced pop [that] appealed to Australian radio programmers". The album was due for United States and European release in early 2006 on Atlantic Records.

"In the Summertime" was nominated at the ARIA Music Awards of 2005 for "Best Video", while "Someday, Someday" was nominated for "Single of the Year", "Best Group", and "Best Pop Release". At the ceremony in October, the group performed "Someday, Someday". In 2006 Carey described the group's style to Jet Magazine, it was "Just be yourself" and "about being young and living in Australia. We're not trying to be 50 Cent or anything, we're all just boys from the country, just trying to move into the city and make our way". He listed Evermore, Crowded House, Foo Fighters and Cold Chisel as his favourite bands. In February 2007 they supported Ozzy Osbourne on the Australian leg of his national tour.

Slideshows
Thirsty Merc's second album, Slideshows, was issued on 21 April 2007 via Warner Music Australia. It became the band's most successful release yet, peaking at No. 4 in Australia, although it was less successful in New Zealand, only reaching No. 38. To support the release of Slideshows, Thirsty Merc toured Australia, playing an album tour in theatres nationally and then various regional tours, the biggest of which had 38 shows booked across seven weeks. The album's first single, "20 Good Reasons" (March 2007), reached No. 4 in Australia and No. 17 in New Zealand. In June they supported Evermore on a tour of New Zealand, showcasing their "unique blend of pop rock dance-able balladry". The next three singles appeared in the top 100 in Australia, "The Hard Way" (September), "Those Eyes" (December), and "Homesick" (May 2008).

The band's main songwriter, Thistlethwayte, inadvertently wrote a "break-up album", which The Sydney Morning Heralds Brett Winterford noted was unusual, "that the articulate and intelligent 27-year-old has strung together 12 such stock-standard, radio-friendly songs about broken hearts". Thistlethwayte described his influences: "Jazz taught me about spontaneity ... Central to jazz is improvisation. It's also great to get that knowledge of theory, an understanding of the geeky side of music" and writing advertising jingles had showed him how to "do a lot of things in differing genres and recording styles—but had to try to be authentic about it". After writing the tracks, the other members "choose the songs that had the ultimate emotional impact".

Mousetrap Heart

On 14 January 2010 Thirsty Merc announced that Carey had left the band and was replaced on guitar by Matt Smith, from afrobeat and reggae band, The Strides. Carey wanted to work as a record producer and spend more time with his wife. On 18 June 2010 Thirsty Merc released their third album, Mousetrap Heart, which was recorded mostly in Los Angeles with Matt Wallace co-producing, while two tracks were produced in Melbourne with Gravina. Bernard Zuel of The Sydney Morning Herald opined that "we buy, or actively avoid, songs that excite a response in us but radio wants songs that fit in, that don't provoke strong responses, that offend the fewest people ... this [album] is a collection of extremely professional, well-considered, carefully targeted songs whose key performance indicators are ticked off one by one in a manner so efficient you suspect band meetings must have an agenda, notes secretary and double-cream biscuits for elevenses".

The band toured nationally in July 2010 to support the album, while its lead single, the title track, had appeared in May and charted in the Top 30 on the ARIA Singles Chart. The second single, "Tommy and Krista", was released in September, which peaked at No. 10 in New Zealand. Another single, "All My Life", was featured in the promotional clips for the 2010 AFL grand final. Its music video was directed by Adrian Van de Velde and was shot in early October in Bangkok, Thailand. The narrative is a 'heroic love' set on a local military base and features Russian model-actress Maria Mazikova, together with 50 Thai army troops, an Iroquois helicopter, and a Chinook helicopter. In November Lip Magazines Shannon Andreucci reviewed a live gig, "[they] are certainly no Pixies, Beatles or Sex Pistols. They're not breaking any rules or boundaries in the revolutionary world of rock music. In fact they are perfectly happy and capable of playing within the parameters of radio friendly and commercially safe pop rock. But one thing is for sure; they go the extra mile in giving a charmingly refined and hearty live performance and that in itself should be commended".

Celebration
On 30 May 2022 Thirsty Merc announced on their official instagram page they will release their next studio album, Celebration, on 17 June 2022. This will be accompanied with a national tour, Celebration 2022, taking place between July and September of the same year. The album features reimagined covers of well known Australian songs from different decades. The lead single, released with the album announcement, is a cover of Daryl Braithwaite's As the Days Go By. Other confirmed songs include Who Listens To The Radio, That's When I Think of You, Bad Habits and The Seekers's 1966 hit Hey There, Georgy Girl.

Members
Current members
 Rai Thistlethwayte – lead vocals, rhythm guitar, piano, keyboards (2002–present)
 Phil Stack – bass guitar, double bass, backing vocals (2002–present)
 Matt Smith – lead guitar (2010–present)

Former members
 Matt Baker – lead guitar, backing vocals (2002–2004)
 Sean Carey – lead guitar, backing vocals (2004–2009)
 Karl Robertson – drums, percussion (2002–2014)

Discography

Studio albums

Extended plays

Singles

Awards and nominations

APRA Music Awards
The APRA Awards are presented annually from 1982 by the Australasian Performing Right Association (APRA).

|-
| 2006 || "Someday, Someday" (Rai Thistlethwayte) – Thirsty Merc || Most Played Australian Work ||
|-
| rowspan="2"|2008 || rowspan="2"|"20 Good Reasons" (Rai Thistlethwayte) – Thirsty Merc || Song of the Year ||
|-
| Most Played Australian Work ||

ARIA Music Awards
The ARIA Music Awards are presented annually from 1987 by the Australian Recording Industry Association (ARIA). Thirsty Merc have received four nominations.

|-
|rowspan="4"| 2005 || "In the Summertime" – Adrian Van De Velde – Thirsty Merc || Best Video ||
|-
| rowspan="3"| "Someday, Someday" || Single of the Year ||
|-
| Best Group ||
|-
| Best Pop Release ||

Notes

External links

Australian pop music groups
Australian musical quartets
Musical groups from Sydney

Thirsty Merc


Boyun fıtığı, omurgayı oluşturan kemiklerin arasındaki diskin zamanla zayıflamasıyla disk içeriği dışarıya doğru fırlar. Fıtıklaşma sonucu sinir kökü ya da omuriliğin üzerine baskı oluşabilir. Sinir kökü sıkışması ile kola ve ele yayılan şiddetli ve yanıcı ağrı, uyuşma, karıncalanma, ileri olgularda da el veya kolda kas güçsüzlüğü görülebilir.

Boyun fıtığı


Kuća Slaveks je poslovno-stambena trokatnica s mezaninom i mansardnim četvrtim katom izgrađena je 1920. – 21. za investitora "Slavex d.d. za drvnu industriju", prema projektu Viktora Kovačića poznatog hrvatskog arhitekta. Kuća se nalazi na adresi Trg kralja Petra Svačića 13, Zagreb, Hrvatska u sklopu cjeline parka kralja Petra Svačića, u sklopu šire urbanističke cjeline Lenuzzijeve potkove. Kuća je registrirana kao zaštićeno kulturno dobro od strane Ministarstva kulture i medija Republike Hrvatske. Racionalnim i preglednim prostornim rješenjem, visokim oblikovnim dosegom, te detaljiranjem na najvišoj metierskoj razini i iznimnom kvalitetom izvedbe, ubraja se među kapitalna ostvarenja hrv. arhitekture 20.st. Tlocrtna dispozicija anticipira standard najamne stambene tipologije modernizma 30-ih godina 20-og stoljeća.

Izvori

 Biography of Viktor Kovačić
 Viktor Kovačić - Palača Slaveks 1920, Svačićev trg 13, Zagreb, Croatia.

Građevine u Zagrebu

Kuća Slaveks


Le Hochseiler est une montagne culminant à  d'altitude dans le massif des Alpes de Berchtesgaden, en Autriche.

Géographie

Situation
La montagne se situe à l'extrémité ouest du chaînon du Hochkönigstock, à la frontière entre le district de Zell am See et le district de Sankt Johann im Pongau.

Ascension
Le sommet est accessible à partir du nord par le Mooshammersteig ou depuis le Teufelslöcher par l'Übergossene Alm et l'arête du sud-est (niveau de difficulté 1-2).

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Sommet des Alpes autrichiennes
Montagne dans le Land de Salzbourg

Hochseiler


Aproximadamente 400 espécies da superfamília Scatopsoidea foram encontradas pelo mundo e descritas, porém, ainda há muitas aguardando descrição ou descoberta, e a biologia desses insetos é apenas parcialmente conhecida.
Suas larvas habitam lugares ricos em matéria orgânica em decomposição. São morfologicamente semelhantes a exemplares pequenos da família dos bibionidae

In general, these are insects, whose biology is only partially known, associated with the carbon cycle as the larvae colonize habitats rich in decaying organic material. Morphologically they are similar to the midges of the Bibionidae family .

Nematocera

Scatopsoidea


වන ලැහැබ කළමණාකරනය යනු දැව නිෂ්පාදනය වැඩි කිරීමට හෝ වන සතුන් සංරක්ෂණය සදහා වන ලැහැබ කළමණාකරණය කිරීමයි. කොපිසයන් සිදු කරන වන ලැහැබ වැනි මනා ලෙස කළමණාකරනය සිදු කරන වන ලැහැබ මගින් අඛණ්ඩ කුඩා ලී සැපයුමක් ලබා ගත හැක. (වැට ඉදි කිරීමට, කොසු මිට සෑදීමට සුදුසු ලී) වන ලැහැබ තුළ වූ එළිමහන් ස්ථාන මදක් ගස්වැල්වලින් වැසුනු ස්ථාන, හා සම්පූර්ණයෙන් ම ගස්වලින් වැසුනු ස්ථාන යන මිශ්‍රණය නිසා එහි ජීවත් වන කුරුල්ලන්, කෘමීන් හා මල් විශේෂ වලට විවිධාකාර වූ පරිසරයන් පවත්වාගෙන යයි.

අනෙකුත් වන ලැහැබ කළමණාකරන ක්‍රමයන් වනුයේ කප්පාදු කිරීම හා තීරු කර කැපීම ය.

ඉතිහාසය
අඟුරු යකඩ නිපදවන කාලයේදී , යකඩ තනන ප්‍රදේශ වල බොහෝ කැලෑ වසර 16කට වරක් කපාදමන වන ලැහැබ වල ලෙස නඩත්තු කර ඇත. මේ ආකාරයට සදාකාලික ප්‍රතිපත්තියක් වශයෙන් කර්මාන්ත සඳහා ඉන්ධන සැපයීමට හැකිවී ඇත. මෙම ක්‍රමය ක්‍රමවත්ව හසුරවා ඇත්තේ vlll වන හෙන්රි ගේ ආඥාපනත මගිනි. එනම් අවශ්‍ය කරන දැව කපා දැමීමෙන් පසු ඇහිරීම (සතුන් විසින් ආහාරයට ගැනීම වැලැක් වීම) සහ ස්ටැන්ඩෙල් (නියම මිමි ලබා ගැනීමට වැඩුණු සෘජු නොකැපූ  ශාක) දොලහක් සෑම ආකාරයකටම , දැව ලබාගැනීමට හැකිවන තෙක් වර්ධනය වීමට ඉඩහැරීම සෘජු වන ලැහැබ් (coppice with standards) වශයෙන් හඳුන්වන වෙනස්ම වූ වන ලැහැබ් නිර්මාණය කිරීමේ ක්‍රමය (වනලැහැබ් චක්‍ර කිහිපයක් අතරතුර විසිරුණු තනි කඳන් වලට වර්ධනය වීමට ඉඩහැරීම)ධ මුළු බ්‍රිතාන්‍යයම වැඩි වශයෙන් පාවිච්ච් කර ඇත්තේ ඕනෑම ප්‍රදේශයකින් ලැබෙන නිෂ්පාදන වලට උසස් නම්‍යශීලීත්වයක් ලබාදීමටය. කැලෑවන් වල පිහිටි වන ලැහැබ් මගින් කුඩා ද්‍රව්‍ය සැපයීම පවමණක් නොව නිවාස තැනීම පාලම අළුත්වැඩියා කිරීම , කරත්ත තැනීම වැනි රැකියා සඳහාද නියමිත මිමි සහිත සෘජු ශාක මගින් විශාල දැව සැපයීමද සිදු කරයි.
ශාක කඳ (හෝ මුලින් අදින රිකිල්ල) භාවිතා කිරීමට හැකිවන්නේ එහි ළපටි අවස්ථාව රිකිලි වැටවල් ඉදිකිරීම වෙනුවෙන් ( විලෝ හා හේසල් ශාක මගින් මෙන් ) හෝ ඕක් හෝ ඈෂ්.  වැනි ශාක බොහෝවිට කඳ දැව ලෙස භාවිතා කරන ආකාරයට ,නව ශාක කඳ කොටස විශාල රිටි ලෙස වර්ධනය වීමට ඉඩහැරීමෙනි මෙමගින් ස්වභාවිකව වැඩුණු ශාක වල ඇති නැවුම් හා අතු බෙදීම නොපිහිටන දිග සෘජු රිටි නිර්මාණය වෙයි. තවද වන ලැහැබ් නිර්මාණය කිරීම මගින් , කුරුඳු ශාකය එහි පොත්ත වෙනුවෙන් වගාකරන ආකාරයට විශේෂිත වර්ධන ක්‍රම සිදු කිරීමට හැකිවී ඇත.
වන ලැහැබ් වලින් ලබා ගන්නා තද දැව , රථ හා නැව් සෑදීම සඳහා විශාල ලෙස භාවිතා කරන ලදී. තවද මේ වන තෙක් ශාකමය ගොඩනැගිලි හා ලී බඩු සඳහා ද භාවිතා කරයි.

වර්තමාන ක්‍රියාකාරකම්

දකුණු බ්‍රිතාන්‍යයේ යටි වගාව ලෙස ඕක්,  ash හෝ බීච් ශාක අතර වැඩුණු හේසල්, හෝන් බීන් බීච්, ඈෂ් හෝ ඕක් ශාක යොදා ගනී. තෙත් ප්‍රදේශවල ඇල්ඩර් (alder)  සහ විලෝ (Willow) ශාක භාවිතා වේ. මෙම ශාක විවිධ අවශ්‍යතා සඳහා දැව සපයයි. විශේෂයෙන්ම ලෝපස් උණූකර ලෝහ ලබා ගැනීමේදී අතුරු ලෙස දැව යොදා ගනී. මෙම දැවවලින් සුළු කොටසක් කවුළු (hurdles) තැනීමට , වහල සෑදීමට, ගල් අඟුරු දහනයට සංරක්ෂණ සංවිධාන මගින් යොදාගනී. මෙම යටිවගා වනාන්තර අතරින් දැනට ඉතිරිව ඇත්තේ East Sussex සහ Kert හි ඇති Sweet Chestnut වනාන්තරය පමණි. මේවායින් වැඩි ප්‍රමාණයක් 19 වන සියවසේදී වතුවගා ලෙස ව්‍යාප්තව පැවතුණි. එම වගාවන් hop – pole නිපදවීමට යොදාගන්නා ලදී. වර්තමානයේ 12 – 18 වන වසර චක්‍රයක් ලෙස වැටවල් තැනීම‍ට යොදාගනී. එසේත් නොමැති නම් 20 – 35 චක්‍රයක් ලෙස rail fencing සඳහා යොදා ගනී. මීට අමතරව කුඩා කැබලි බවට පත්කර ගෘහනිර්මාණ කටයුතු සඳහා යොදා ගනී. ඉතිරි දැව වගා ගොවිපොළවල වැටවල් සෑදීමට, නවීන උණූසුම් උපකරණ පද්ධති සඳහා භාවිතා වේ.

උතුරු සහ බටහිර එංගලන්තයේ ප්‍රමිතියක් සහිත යටිවගා සඳහා සම්මතය ලෙස තරමක යටිවගාවක් සහිත ඕක් වගාව භාවිත කරයි. දෙවන ලෝක යුද්ධයට පසුව කොනිෆර් (Conifers) ශාක වගාකිරීම ඇරඹූ අතර යට වගා ශාක නොසලකා හරින ලදී. මෙහිදී යටි වගා ශාක ඉවත් කරන ලද නමුත් තවමත් ස්වල්ප පිරිසක් යටිවගා ශාක නිෂ්පාදන සඳහා යොමු වී සිටී. Bill Hogarth MBE ඔහුගේ පාඨමාලා, සංදර්ශන, රේඩියෝ, රූපවාහිනී වැඩසටහන් සහ චිත්‍රපටි මගින් මෙම වගාවට නව ජීවයක් දීමට සමත් විය. සමහර පිරිස් සම්පූර්ණව හෝ අර්ධකාලීනව යටිවගා නිෂ්පාදනවල යෙදී සිටී.

වේවැල්වලින් සිදුකරන කටයුතු ඉටුකර ගැනීමට විලෝ (Willow) විශේෂ එනම්, Osier නම් කුඩ ආදිය සෑදීමට ගන්නා විලෝ විශේෂය වගා කරයි. බොහෝ රටවල යුකැලිප්ටස් (Eucalyptus) විශේෂ යටිවගා ලෙස යොදා ගනී. සමහර අවස්ථාවල යටිවගා භූමි විශාල වනාන්තර බවට singling මගින් පරිවර්තනය කර ඇත. මෙහිදී නැවත වර්ධනය වන කඳන් කපන අතර ඉතිරි කරන කඳන් නොකැපූ ශාක ලෙස වර්ධනය වේ. යටිවගාවල නීත්‍යානුකූල මායිම් ශාක අතු මගින් හෝ කපන ලද ශාක කොටස් මගින් සලකුණු කරයි.

Coppicing

තිරසාරබව

වන ලැහැබ කළමනාකරණය


سيد علي سيد سليمان الرفاعي، (1892 - 1957) ، تاجر وسياسي كويتي.

سيرته
كان عضو في أول مجلس بلدي في الكويت، وكان عضو في مجلس المعارف في عام 1936. ، وفاز في انتخابات المجلس التشريعي الكويتي الأول في عام 1938 والمجلس التشريعي الكويتي الثاني في عام 1939. ،  وهو أحد السجناء السياسيين الستة الذين أعتقلتهم السلطة في مارس 1939 بعد تعطيل المجلس التشريعي الكويتي الثاني ، وأمضوا في السجن خمس سنوات وثلاثة أشهر ، كما شارك في تأسيس عدد من الشركات المهمة مثل بنك الكويت الوطني وشركة الطيران الكويتية.

مراجع

مواليد 1892
سياسيون كويتيون
وفيات 1957
اقتصاديون كويتيون

سيد علي سيد سليمان الرفاعي


منظومة على رقاقة  وهي تعني ضم جميع أنظمة الحاسوب أو نظام إلكتروني على دارة متكاملة واحدة. والتي قد تحوي معالج إشارات رقمية وتماثلية وممزوجة وموجات الراديو في رقاقة وحدة. وتستخدم غالبًا في الأنظمة المضمنة. وتختلف عن المتحكمات الدقيقة في إمكانية تشغيل إصدارات نظم تشغيل مثل لينكس وويندوز التي تحتاج رقاقة ذاكرة خارجية.

مراجع

منظومة على رقاقة
تسريع عتاد الحاسوب
تصميم إلكتروني
تقانة مايكروية
نظم الحاسوب
هندسة الحاسوب

نظام على رقاقة


La isla Rikord () es una isla de Rusia en el golfo de Pedro el Grande a 30 km al sur de Zolotoy Rog y 4 km al sur de la isla Reyneke. Fue llamada así en honor del almirante Piotr Rikord.

Con una superficie de cerca de 5 km², es la isla deshabitada más grande del krai de Primorie. Administrativamente la isla está bajo la jurisdicción de Vladivostok.

El punto más alto está a 178 m sobre el nivel del mar. La isla forma parte del Archipiélago de la Emperatriz Eugenia, nombrado así por un marinero francés a mediados del siglo XIX en honor a la emperatriz Eugenia de Montijo, esposa de Napoleón III y última Emperatriz de los Franceses.

Véase también
Isla Kyungyi
Isla La Arenosa
Isla La Costa
Isla Munroe

Referencias

Archipiélagos e islas del krai de Primorie
Archipiélagos e islas del mar de Japón de Rusia

Isla Rikord


Thomas Bernhard Seiler (*  1925 in Dietikon bei Zürich) ist Psychologe und emeritierter Professor am Fachbereich Psychologie der Technischen Universität Darmstadt.

Wissenschaftliche Laufbahn
Seiler studierte Philosophie und Theologie an der Universität Fribourg und in Rom (Abschluss 1953). Danach begann er als Erzieher und Lehrer zu arbeiten. 1956 schrieb er sich an der Universität Fribourg für das Studium der Fächer Mathematik, Physik, Botanik und Französische Literatur ein, um das schweizerische  Sekundarlehrerpatent zu erwerben. Im Nebenfach belegte er die Lehrveranstaltungen für Psychologie. Bei einem Studienaufenthalt an der Sorbonne in Paris (1961) lernte er Jean Piaget kennen und begann sich mit seiner Theorie auseinanderzusetzen. 1963 folgte er einer Einladung Hans Aeblis an die Freie Universität Berlin und schloss dort 1964 das Studium der Psychologie mit dem Diplom ab. Danach konnte er seine schon früher begonnene theoretisch-empirische Dissertation in Erkenntnistheorie  zum Begriff der Reversibilität in der Theorie Jean Piagets abschließen. 1966 wurde er an der Freien Universität Berlin zum Dr. phil. promoviert.

Nach fünfjähriger Tätigkeit als Hochschulassistent in Konstanz und Berlin wurde er 1971 als Professor für Psychologie an die Freie Universität Berlin berufen. 1976 wechselte er an die Technische Universität Darmstadt und forschte und lehrte dort bis zu seiner Emeritierung im Jahr 1993.

Thomas Bernhard Seiler ist verheiratet und hat drei Kinder.

Wirken
Während der Dienstzeit lagen die Lehr- und Forschungsschwerpunkte von Seiler im Bereich der  Kognitionsentwicklung und der  pädagogischen Psychologie. Nach der Emeritierung reaktivierte Seiler seine frühen erkenntnistheoretischen Interessen und beschäftigte sich unter anderem mit Begriffs- und Bedeutungstheorien. In den letzten Jahren machte er den Wissensbegriff zum Hauptgegenstand seiner Forschung. Er untersuchte aus strukturgenetischer Perspektive die Eigenschaften, die Entstehung und die Evolution des menschlichen Wissens. Dabei widmete er besondere Aufmerksamkeit den Bewusstseinseigenschaften des Wissens und problematisierte das Verhältnis von Wissen, Sprache und Information.

Schriften
 Die Reversibilität in der Entwicklung des Denkens. Klett, 1968.
 (Hrsg.):  Kognitive Strukturiertheit, Theorien, Analysen, Befunde. Kohlhammer, 1973.
 mit Siegfried Hoppe, Christiane Schmid-Schönbein (Hrsg.): Entwicklungssequenzen. Theoretische, empirische und methodische Untersuchungen, Implikationen für die Praxis. Huber, 1977.
 mit Wolfgang Wannenmacher:  Concept development and the development of word meaning. Springer, 1983, ISBN 3-540122-51-6.
 mit Wolfgang Wannenmacher (Hrsg.):  Begriffs- und Wortbedeutungsentwicklung. Theoretische, empirische und methodische Untersuchungen. Springer, 1985, ISBN  3-540154-42-6.
 Begreifen und Verstehen. Ein Buch über Begriffe und Bedeutungen. Darmstädter Schriften zur Allgemeinen Wissenschaft. Allgemeine Wissenschaft, Darmstadt 2001, ISBN 3-935924-00-3.
 Wissen zwischen Sprache, Information, Bewusstsein. Probleme mit dem Wissensbegriff. Monsenstein und Vannerdat, Münster 2008, ISBN 3-865-82651-2.
 Evolution des Wissens. Band I: Evolution der Erkenntnisstrukturen. Band II: Evolution der Begriffe. LIT, Berlin, 2012, ISBN 3-643-11376-5 und ISBN 3-643-11377-3.

Weblinks

Psychologe
Hochschullehrer (Technische Universität Darmstadt)
Geboren 1925
Mann

Thomas Bernhard Seiler


Birleşmiş Milletler (BM) (İngilizce: United Nations), 24 Ekim 1945'te kurulmuş; dünya barışını, güvenliğini korumak ve uluslararasında ekonomik, toplumsal ve kültürel bir iş birliği oluşturmak için kurulan uluslararası bir örgüttür. Birleşmiş Milletler kendini "adalet ve güvenliği, ekonomik kalkınma ve sosyal eşitliği uluslararasında tüm ülkelere sağlamayı amaç edinmiş küresel bir kuruluş" olarak tanımlamaktadır. Uluslararası ilişkilerde kuvvet kullanılmasını evrensel düzeyde yasaklayan ilk antlaşma 26 Haziran 1945'te 50 ülke tarafından imzalanan Birleşmiş Milletler Antlaşması'dır.

Örgütün, kurulduğu yıllarda 51 olan üye sayısı şu an itibarıyla üyeliği kaldırılan Vatikan ve değiştirilen Çin son katılan üye Güney Sudan dahil 193'e ulaşmıştır. Örgütün yönetimi New York'ta bulunan genel merkezinden yürütülür ve üye ülkelerle her yıl düzenli olarak yapılan toplantılar yine bu genel merkezde gerçekleştirilir.

Örgüt yapısal olarak idari bölümlere ayrılmıştır; Genel Kurul, Güvenlik Konseyi, Ekonomik ve Sosyal Konsey, Yönetim Konseyi, Genel Sekreterlik ve Uluslararası Adalet Divanı. Örgütün en göz önündeki merci Genel Sekreterdir.

Birleşmiş Milletler fikri ilk olarak, II. Dünya Savaşı'nın bitiminde savaşın galibi ülkeler tarafından, ülkeler arasındaki anlaşmazlığı ortadan kaldırarak ileride meydana gelebilecek ve kendi güvenliklerini tehdit edebilecek bir savaşın önüne geçebilmek amacıyla ortaya atılmıştır. Örgüt yapısının hâlen bu amacı koruduğunu Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nin varlığı ve çalışmalarıyla ortaya koymuştur. Güvenlik Konseyi on beş ülkeden oluşmakta olup, bu üyelerden beşi daimi üye statüsündedir ve mutlak veto yetkisine sahiptir. Bu ülkeler ABD, Rusya, Çin, Birleşik Krallık ve Fransa'dır. Güvenlik Konseyinin karar alabilmesi için 9/15 oranı gerekli olup, daimi üyelerden herhangi birisinin aksi yönde oy kullanmaması gereklidir. BM içtihatlarına göre Güvenlik Konseyi karar alırken veto yetkisine sahip üyelerden biri veya birkaçının oylamaya katılmaması bu üyelerin kararı veto ettiği anlamına gelmemektedir. Ayrıca daimi üyelerin çekimser kalmaları da aynı sonucu vermektedir.

Kuruluşu

Birleşmiş Milletler (United Nations) tabiri ilk olarak Franklin D. Roosevelt tarafından II. Dünya Savaşı sırasında müttefik ülkeler için kullanılmıştır.

İlk resmî kullanımı ise 1 Ocak 1942 yılında Birleşmiş Milletler'in beyannamesinde ve Atlantik Bildirisi'ndedir. Bu tarihten sonra müttefik devletleri kendilerini "United Nations Fighting Forces" olarak adlandırmışlardır. Birleşmiş Milletler fikri 1943 yılında Moskova, Tahran ve Kahire'de müttefiklerin toplantıları sırasında çıkmış olup Fransa, Çin, Birleşik Krallık, ABD, SSCB'nin temsilciliğiyle oluşmuştur.

25 Nisan 1945'te 50 ülkenin temsilcileri, San Francisco Konferansı'nda bir araya gelerek 111 maddeden oluşan Antlaşma'ya son şeklini verdiler. Antlaşma, 25 Haziran 1945'te oy birliği ile kabul edildi ve ertesi gün imzalandı. 24 Ekim 1945'te Güvenlik Konseyi'nin beş daimi üyesinin yanı sıra imza sahibi öteki devletlerin çoğunluğunun da onaylamasıyla Antlaşma yürürlüğe girdi ve Birleşmiş Milletler kuruldu.

Örgüt yapısı

Genel Kurul

Genel Kurul, üye devletlerden oluşur. Her üyenin Genel Kuruldaki temsilcileri 5 kişiden çok olamaz. Genel Kurul'un görevleri şunlardır:

 Silahsızlanma ve silah denetimi konusunda önerilerde bulunmak.
 Barış ve güvenliği etkileyecek görüşmeler yapmak, her konuda önerilerde bulunmak.
 Ülkeler arasındaki iyi ilişkileri bozucu sorunların, barışçıl yollarla çözümü için önerilerde bulunmak.

Güvenlik Konseyi

Siyasal alanda bir yürütme organıdır. Konseyin 5 daimi üyesi olan ABD, Çin, İngiltere, Fransa ve Rusya'nın veto hakkı bulunmaktadır. 10 geçici üye ise iki yıllık bir süreç için seçilirler ve geçici üyelerden 5'i her yıl yenilenir. Geçici üyelik 1 Ocak'ta başlar ve takip eden yılın 31 Aralığında sona erer. Seçimlerinde coğrafi denge esas alınır. 15 üyesi olan Konsey'in görevleri şunlardır:

 Birleşmiş Milletler'in amaç ve ilkelerine uygun biçimde barış ve güvenliği korumak.
 Uluslararası bir anlaşmazlığa yol açabilecek her türlü çekişmeli durumu soruşturmak.
 Uluslararasında çekişmeli konularda anlaşma koşullarını önermek.
 Silahlanmayı denetleyecek planlar hazırlamak.
 Barışa karşı bir tehlike veya saldırı olup olmadığını araştırarak, izlenecek yolu önermek.
 Saldırganlara karşı askeri birlikler kurularak önlemler almak.

Güvenlik Konseyi'nin karar alma süreci
Güvenlik Konseyinin karar alabilmesi için 9/15 oranı gerekli olup daimi üyelerden birisi aksi yönde oy kullanmaması gereklidir. BM içtihatlarına göre Güvenlik Konseyi karar alırken veto yetkisine sahip üyelerden biri veya birkaçının oylamaya katılmaması bu üyelerin kararı veto ettiği anlamına gelmemektedir. Ayrıca daimi üyelerin çekimser kalmaları da aynı sonucu vermektedir.

Konsey'e bağlı başlıca kuruluşlar
 Ticaret ve Kalkınma Konferansı
 Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF)
 Mülteciler Yüksek Komiseri Ofisi (UNHCR)
 Dünya Gıda Konseyi
 Dünya Gıda Programı
 Eğitim ve Araştırma Enstitüsü
 Kalkınma Programı (UNDP)
 Silahsızlanma Araştırmaları Enstitüsü
 Sinaî Kalkınma Örgütü (UNIDO)
 Çevre Sorunları Programı
 Birleşmiş Milletler Üniversitesi
 Birleşmiş Milletler Özel Fonu
 Sosyal Kalkınma Araştırma Enstitüsü
 Kadının İlerlemesi İçin Uluslararası Araştırma ve Eğitim Enstitüsü
 Uluslararası Arama Kurtarma Danışma Grubu

Birleşmiş Milletler'e bağlı kuruluşlar

Ekonomik ve Sosyal Konsey
Genel Kurulca seçilen 54 üyeden oluşur. Üyelikleri sona erenler yeniden seçilebilirler. Başlıca görevleri şunlardır:

 Birleşmiş Milletler'in ekonomik ve sosyal çalışmalarını yürütmek.
 Uluslararası ekonomik, sosyal, kültürel konularda raporlar hazırlamak.

54 üyeden oluşan bu konsey, BM'in ekonomik ve sosyal sorunlarla mücadele edebilmesi amacıyla kurulan bir organdır. Ekonomik ve sosyal konsey herkesin insan haklarına ve temel özgürlüklere etkin bir şekilde saygı göstermesini sağlamak üzere tavsiyelerde bulunabilir. Yetkisine giren konulara ilişkin olarak, genel kurula sunulmak üzere antlaşma tasarıları hazırlayabilir. Ekonomik ve sosyal konsey görevini daha etkin yapabilmek amacıyla kendi gözetimi altında çalışacak komisyon ve komiteler kurmuştur. Bunlar;

 İnsan Hakları Komisyonu; 1946 yılında kurulan insan hakları komisyonu, ECOSOC bünyesinde insan hakları normlarının hukuki bir şekle dönüştürülmesiyle ilgili olarak faaliyet gösterir. 43 değişik üye coğrafi bölgelerden eşit temsil esasına göre seçilir. 1967'ye kadar insan hakları ihlalleriyle ilgili olarak şikâyetlere mani olmak için yaptırım gücü veya harekete geçme yetkisi yoktu. 1967'de 1235 sayılı ECOSOC kararıyla komisyon ve onun alt organı olan azınlıkların korunması ve ayrımcılığın önlenmesi alt komisyonu inceleme ve araştırma yetkileriyle donatıldılar. Bu tarihte insan hakları ihlallerine yönelik inceleme ve araştırma yapma yetkisi verilmiştir. 1970'te 1503 sayılı ECOSOC kararı ile komisyona insan hakları ihlallerini soruşturma ve tavsiyelerde bulunma yetkisi verilmiştir. 2006 yılı itibarı ile İnsan Hakları Konseyi bünyesi altında toplanmıştır.
 İnsan Hakları Yüksek Komiserliği (UNHCHR); BM şartının 1, 13 ve 55. maddelerinden görevini alan yüksek komiserlik, BM'in insan hakları programlarının koordinasyonunu sağlamak ve insan haklarına evrensel saygıyı güçlendirmek amacıyla kurulmuştur. Merkezi Cenevre'dedir. New York'ta bir bürosu vardır.
UNİCEF Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu

Uluslararası Adalet Divanı
Uluslararası Adalet Divanı, Birleşmiş Milletler'in yargı organıdır. Ülkeler, istedikleri davayı Adalet Divanı'na götürürler. Divan 15 yargıçtan oluşur. Yargıçlar, Genel Kurul ve Güvenlik Konseyi'nce seçilirler. Görev süreleri dokuz yıldır. Divanda bir devletten iki yargıç bulunamaz. Uluslararası Adalet Divanı, Hollanda'nın bir kenti olan Lahey'dedir.

Resmî diller
Arapça, Çince, Fransızca, İngilizce, İspanyolca ve Rusça örgütün resmî dilleridir.

Genel Sekreterlik

Genel Sekreterlik, Birleşmiş Milletler'in öbür organlarının çalışmaları için gerekli ortam ve koşulları sağlar. Ortaya konan program ve politikaları uygular. Uluslararası barış ve güvenliği bozucu olaylar konusunda raporlar hazırlayıp Güvenlik Konseyi'ne sunar. Genel Sekreterliği 1 Ocak 2017 tarihinden beri Portekizli António Guterres yapmaktadır. Milletlerarası adalet divanı hariç diğer organlar tarafından verilen görevleri yapar.

Üyelik

Birleşmiş Milletler, Vatikan dışında sınırlı tanınan veya bağımsızlığını ilan etmiş ülkeleri üye olarak kabul etmektedir. 14 Temmuz 2011 tarihinde Güney Sudan, Birleşmiş Milletlerin son üyesi olup üye sayısını 193 ülkeye taşımıştır.

Birleşmiş Milletler için üyelik şartları şu şekildedir:

 BM yükümlülüklerini yerine getirmeyi kabul etmek ve gerekli yükümlülükleri yerine getirebilecek seviyede olmak.
 barışsever bir devlet olmak.

Ayrıca Birleşmiş Milletler üyesi olmak için Güvenlik Konseyi'nin önerisi sonrası Genel Kurul'un üye başvurusu yapan ülkeyi onaylaması gerekmektedir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Birleşmiş Milletler resmî web sitesi

Uluslararası siyasi örgütler
Nobel Barış Ödülü sahibi kuruluşlar
Saharov Düşünce Özgürlüğü Ödülü sahipleri

Birleşmiş Milletler


Den afskyelige doktor Jarivarius og hans modbydelige dværg med hugtænderne er et absurd radiodrama af den danske dramatiker Finn Methling. Det blev sendt på Danmarks Radio i 1999. Radiodramaet er instrueret af Palle Kjærulff-Schmidt.

Handling
I det "uhyggeligt" irgrønne tårn ved Kultorvet i København bor heksemesteren og troldmanden Joakim Jarivarius (Peter Schrøder) med sin elev og tjener, den pukkelryggede, enøjede og halte dværg Rasmus Pedersen (Søren Sætter-Lassen). På Jarivarius' ordre går Rasmus hver nat rundt i det københavnske natteliv for at overfalde og bedøve uskyldige mennesker med sine giftige hugtænder for senere at bortoperere deres hjerner og hjerter og kaste disse i Stadsgraven ved Christianshavn.

Disse hændelser bliver kendt af chefen for Politiets Efterretningstjeneste, Sofie Sonnenschein-Mutterlust (Helle Hertz), og politiløjtnant Viktor Rebæk-Sørensen (Peter Mygind), der nærer mistanke til Jarivarius og hans dværg Rasmus. De beslutter at storme tårnet ved Kultorvet, men Jarivarius og Rasmus når at flygte i tårnet, der viser sig at være en raket. Jarivarius og Rasmus sætter kursen mod Sonnenschein-Mutterlusts forældres gård i Bullerup på Fyn for at tage dem som gidsler.

Imens vender Sonnenschein-Mutterlust og Rebæk-Sørensen tilbage til efterretningstjenestens fiktive hovedkvarter i Hvidovre, hvis kuppel i virkeligheden er en flyvende tallerken. De optager forfølgelse i den flyvende tallerken, men Jarivarius og Rasmus har fået et forspring og når at tage Sonnenschein-Mutterlusts forældre til fange. De når dog ikke at skjule dem, før Sonnenschein-Mutterlust og Rebæk-Sørensen når frem i den flyvende tallerken. Der udkæmpes et voldsomt luftslag, som ender med, at Jarivarius og Rasmus hopper ud af tårnet og søger tilflugt i en nærliggende gravhøj. Deres førerløse tårn vender hjem til Kultorvet af sig selv og sætter sig fast, hvor det oprindeligt stod, mens Sonnenschein-Mutterlust og Rebæk-Sørensen fejrer sejren sammen med Sonnenschein-Mutterlusts forældre og nogle af de lokale beboere fra Bullerup og omegn.

Eksterne henvisninger
 Anmeldelse i Berlingske Tidende (23. august 1999) . Besøgt 4. august 2016.
 Anmeldelse på musik.guide.dk (23. august 1999) . Besøgt 4. august 2016.
 Anmeldelse i Kristeligt Dagblad (24. august 1999) . Besøgt 4. august 2016.

Radiodramaer fra Danmark


Die Hercules Engine Company war ein US-amerikanischer Motorenbauer in Canton.

Unternehmensgeschichte
Das Unternehmen wurde 1915 in Canton in Ohio gegründet und spezialisierte sich früh auf Motoren für schwere Nutzfahrzeuge. Sehr bald begann eine enge Zusammenarbeit mit der US-Regierung. Das Unternehmen erlebte mehrere Besitzerwechsel. Ab 23. November 1920 gehörte es zur Hercules Corporation.

1999 endete die Produktion. Insgesamt wurden mehr als eine Million Motoren gebaut.

Es bestand kein Bezug zur Hercules Corporation in Evansville, Indiana, die ebenfalls Motoren herstellte.

Galerie

Liste von Fahrzeugherstellern, die Hercules-Motoren verwendeten
 Armleder
 Bourne Magnetic Truck Company
 Cockshutt
 Corbitt Company
 Diamond T
 Duplex
 Federal
 Hahn
 Lehigh Company
 Linn Manufacturing Corporation
 Moreland Motor Truck Company
 United
 White Motor Company

Weblinks

Einzelnachweise

Ehemaliger Motorenhersteller
Unternehmen (Stark County, Ohio)
Organisation (Canton, Ohio)
Produzierendes Unternehmen (Ohio)
Gegründet 1915
Aufgelöst 1999
Ehemaliges Unternehmen (Ohio)

Hercules Engine Company


Alexander Hamilton Robertson (Ayr,  - Londres, ) est un joueur international écossais de rugby.

Il fait partie de l'équipe d'Écosse de rugby qui affronte l'Angleterre dans ce qui constitue le tout premier match international de rugby de l'histoire, en 1871, qu'il a contribué à impulser.

Carrière en rugby

Alexander Hamilton Robertson naît à Ayr le .

À l'âge de 18 ans, il rejoint la milice royale d'Ayrshire et de Wigton comme lieutenant.

Il évolue comme  (avant) au sein du West of Scotland FC, dont il est capitaine.

À la suite d'une première rencontre internationale s'étant tenue à The Oval en , mais contestée par les Écossais qui ne s'estimaient pas représentés, Alexander Robertson s'associe à quatre autres capitaines écossais, Francis Moncreiff (Edinburgh Academical FC), J. Hall Blyth (Merchistonian FC), John Arthur (Glasgow Academicals RFC) et J. H. Oatts (St. Andrew's Rovers FC) pour publier un défi le  dans l'hebdomadaire sportif londonien  et dans le quotidien écossais , invitant toute équipe « sélectionnée dans toute l'Angleterre » à un match à  qui serait joué selon les règles de Rugby.

Le défi est relevé est Robertson fait ainsi partie de la toute première équipe d'Écosse de rugby lors du tout premier match international de rugby de l'histoire, contre l'Angleterre. L'Écosse l'emporte 1 à 0, en inscrivant 2 essais et 1 transformation contre 1 essai non transformé contre l'Angleterre (seules les transformations rapportaient des points à l'époque).

Alexander Hamilton Robertson meurt dans le quartier londonien de Holborn le , à l'âge de .

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Naissance à Ayr
Naissance en octobre 1848
Décès à Londres
Décès en mai 1913
Décès à 64 ans
Joueur international écossais de rugby à XV
Joueur du West of Scotland Football Club

Alexander Hamilton Robertson


Essays and Reviews, editado por John William Parker, publicado em março de 1860, é um volume amplo de sete ensaios sobre o cristianismo. Os tópicos abrangeram a pesquisa bíblica dos críticos alemães, as evidências do cristianismo, o pensamento religioso na Inglaterra e a cosmologia do Gênesis.

Ensaios e resenhas era um título de livro popular no século XVI: há muitos livros semelhantes disponíveis, mas nenhum teve o mesmo impacto.

Antecedentes
Cada ensaio foi escrito independentemente por um dos seis clérigos da Igreja da Inglaterra e um leigo. Não havia uma política editorial geral e cada colaborador escolhia seu próprio tema. Os seis ensaístas da igreja foram: Frederick Temple, que mais tarde se tornou arcebispo de Canterbury; Rowland Williams, então tutor em Cambridge e mais tarde Professor e Vice-Diretor do St David's University College, Lampeter; Baden Powell, clérigo e professor de geometria em Oxford; Henry Bristow Wilson, membro do St John's College, Oxford; Mark Pattison, tutor no Lincoln College, Oxford; e Benjamin Jowett, Fellow do Balliol College, Oxford (mais tarde Mestre) e Professor Regius de Grego, Universidade de Oxford. O leigo era Charles Wycliffe Goodwin, ex-bolsista do St Catharine's College, Cambridge, egiptólogo, advogado e, mais tarde, juiz assistente da Suprema Corte Britânica para China e Japão.

Importância
O livro foi importante por sua data e seus autores. Aparecendo quatro meses depois de A Origem das Espécies, de Charles Darwin, resumiu um desafio de três quartos de século à história bíblica pelos altos críticos e à pré-história bíblica por cientistas que trabalham nos novos campos da geologia e biologia. Baden Powell reafirmou seu argumento de que Deus é um legislador, milagres violam os decretos legais emitidos na criação, portanto, a crença em milagres é ateísta, e escreveu sobre o " volume magistral do Sr. em opinião a favor do grande princípio dos poderes auto-evolutivos da natureza".

"Externamente, o conflito terminou de forma inconclusiva, com a absolvição de Williams e Wilson pelos tribunais e a condenação do volume pelo clero em Convocação. início de uma era de dúvida religiosa".

Sete artigos

 A Educação do Mundo por Frederick Temple - "um sermão aquecido incitando o estudo livre da Bíblia"
 Pesquisas Bíblicas de Bunsen por Rowland Williams - "negando o caráter preditivo das profecias do Antigo Testamento"
 Sobre o Estudo das Evidências do Cristianismo por Baden Powell - "negado categoricamente a possibilidade de milagres"
 Séances Historiques de Genebra. A Igreja Nacional por Henry Bristow Wilson - "deu a maior latitude possível para os Trinta e nove artigos e questionou a eternidade da condenação"
 On the Mosaic Cosmogony por CW Goodwin - "uma crítica da tentativa de 'Harmonies' entre Gênesis e geologia"
 Tendências do Pensamento Religioso na Inglaterra, 1688-1750 por Mark Pattison - "um estudo erudito e frio dos teólogos evidenciais do século XVIII"
 Sobre a Interpretação das Escrituras por Benjamin Jowett - "no qual ele pediu que a Bíblia fosse lida 'como qualquer outro livro' e fez um apelo apaixonado por liberdade de erudição"

"Sobre a interpretação das escrituras"

O ensaio "Sobre a interpretação das escrituras" foi contribuído por Benjamin Jowett. Quando solicitado a contribuir, Jowett viu a oportunidade de desafiar os tradicionalistas. Ele era um racionalista e insistia que a Bíblia deveria ser tratada como os estudiosos tratavam os textos clássicos. Jowett era um proponente da revelação progressiva. Os livros da Bíblia escritos mais tarde foram vistos como estando mais próximos da revelação final de Deus como visto em Jesus Cristo como revelado nos Evangelhos. As epístolas e outros escritos do Novo Testamento foram vistos olhando para trás.

A implicação do ensaio de Jowett (e seus outros escritos) – que a revelação estava em andamento e que as escrituras estavam sempre sujeitas a reinterpretação à medida que cada geração as encontrava – era o alvo de seus inimigos tradicionalistas. Jowett sentiu que estava sendo caluniado por sua honestidade em relação às suas crenças, mas não sofreu nenhuma penalidade real além de um salário infame na Christ Church, Oxford. No entanto, em 1863 Jowett foi levado perante o tribunal do vice-chanceler por ensinar contrário às doutrinas da Igreja da Inglaterra; o caso acabou arquivado.

Repercussões

Apesar desse alinhamento de cientistas e unitaristas pró-evolução com clérigos liberais, Williams e Wilson foram acusados de heresia no Tribunal dos Arcos. Eles foram considerados culpados em algumas das acusações pelo Decano de Arches, Stephen Lushington, mas apelaram ao Comitê Judicial do Conselho Privado. O Comitê Judicial era composto por juízes seculares sentados com o Arcebispo de Canterbury, o Arcebispo de York e o Bispo de Londres.. Em 1864, anulou as condenações, com os arcebispos de Canterbury e York discordando em parte (embora o bispo de Londres tenha concordado com a decisão). Foi dito que o Conselho Privado "dispensou o inferno com os custos". Cento e trinta e sete mil leigos assinaram uma carta de agradecimento aos arcebispos de Canterbury e York por terem votado contra o Comitê, e uma declaração a favor da inspiração bíblica e dos tormentos eternos foi redigida em Oxford e distribuída aos 24 800 clérigos, sendo assinado por onze mil deles. Wilberforce foi à Convocação de Canterbury e em junho obteve a "condenação sinodal" de Ensaios e Resenhas.

Hoje os tópicos e conclusões do ensaio podem parecer inócuos, mas na época, os ensaios foram descritos por seus oponentes como heréticos, e os ensaístas foram chamados de "Os Sete Contra Cristo"....

Referências

Fontes

 Published anonymously.

 Also available from Google-books.
 Published anonymously.

Leitura adicional

Charles Darwin

Essays and Reviews


Tweak or tweaker may refer to:

Tweak, a slang name for methamphetamine
Tweaker, or alternate spelling tweeker, an individual addicted to methamphetamine

Tweak or I am a tweaker may also refer to:

Computing
 Tweaking, the act of making small mechanical or electronic improvements
 In cryptography, particularly disk encryption, tweakable refers to a group of modes of operation for block ciphers
 Tweak (programming environment)
 Tweakers, a Dutch technology website
 TweakVista / Tweak7
 Tweak UI

Other
 Tweak (band)
 Tweaker (band)
 Tweaking (behavior), see Stereotypy, slang term for someone exhibiting compulsive or repetitive behaviour
 Tweek Tweak, a character from the animated television series South Park
 TWEAK, a cytokine encoded by the gene TNFSF12
 Tweak, a character filmed in Octonauts

Tweaker


Javorski put, stara antička cesta na prostoru Donjokaštelanskog polja. Povezuje tri važna arheološka lokaliteta. Na obali u Resniku je kasno-republikanski rimski grad Siculi koji je imao luku. Javorskim putem stiže se do gradine Velog Bijaća, najvažnijega prapovijesnog naselja na području Kaštelanskog zaljeva. Trasa rimske ceste prolazi s južne strane gradine i nastavlja ka važnoj starohrvatskoj lokaciji, ranokršćanskoj i srednjovjekovnoj crkvi sv. Marte u Bijaćima. Resnik se nalazi na križanju gdje se prometnica Salona - Tragurij odvajala ka unutrašnjosti, Javorskim putem koji je vodio ka rustičnim vilama u polju i Velome Bijaću, Planome i Labinskom dragom u zaleđe.

Izvori

Građevine u Kaštelima
Ceste u Hrvatskoj

Javorski put


Der Staufenberg ist ein Naturschutzgebiet im gemeindefreien Gebiet Harz im Landkreis Göttingen in Niedersachsen.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG BR 080 ist 163 Hektar groß. Ein 141 Hektar großer Teil des Naturschutzgebietes bildet das gleichnamige FFH-Gebiet. Ein 23 Hektar großer Bereich im Osten  – die Hundertmorgenwiese und die Hänge des Fuchsberges – ist Bestandteil des EU-Vogelschutzgebietes "Südharz bei Zorge". Das Zentrum des Naturschutzgebietes wird vom Naturwaldreservat "Großer Staufenberg" gebildet. Das Naturschutzgebiet grenzt im Nordosten und im Süden an das Landschaftsschutzgebiet "Harz" sowie im Osten an das Landschaftsschutzgebiet "Südharz". Das Gebiet steht seit dem 31. Januar 2008 unter Naturschutz. Es ersetzt das zum 2. März 1991 ausgewiesene, gleichnamige Naturschutzgebiet. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Göttingen.

Das Naturschutzgebiet liegt südlich und östlich von Zorge am Rand des Naturparks Harz an der Landesgrenze zu Thüringen.

Im Bereich des Großen und Kleinen Staufenbergs sowie des Fuchsberges wird es von überwiegend submontanen bis montanen Buchenwäldern (Hangschlucht-, Hainsimsen-Buchen- und Waldmeister-Buchenwälder) geprägt. Der zentrale Bereich auf dem Großen Staufenberg ist als Naturwald ausgewiesen und wird seiner natürlichen Entwicklung überlassen.

Im Bereich der Hundertmorgenwiese, welche vom naturnahen Bachlauf des Elsbachs durchflossen wird, wird es von Grünland mit Borstgrasrasen, Bergwiesen und feuchten Hochstaudenfluren geprägt.

Das Naturschutzgebiet, durch das mehrere Wege verlaufen, ist Lebensraum für zahlreiche Tier- und Pflanzenarten. So kommen hier u. a. Raufuß- und Sperlingskauz, Grau- und Schwarzspecht und Waldschnepfe vor. Die Waldgebiete sind außerdem Lebensraum für Waldschmetterlinge wie den Großen Schillerfalter. Die Borstgrasrasen im Bereich der Hundertmorgenwiese sind Lebensraum für Borstgras, Arnika, Berg-Platterbse und Wiesen-Leinblatt, auf den Bergwiesen, welche sich überwiegend als gemähte Goldhaferwiesen präsentieren, wachsen u. a. Trollblume, Bärwurz, Wald-Storchschnabel und Perücken-Flockenblume. Die charakteristischen Pflanzenarten der Hochstaudenfluren sind Mädesüß und Wald-Engelwurz.

Auf dem Kleinen Staufenberg befindet sich das Naturdenkmal "Jungfernklippe" sowie das Kulturdenkmal "Staufenburg".

Weblinks

Einzelnachweise

Naturschutzgebiet im Landkreis Göttingen
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Waldschutzgebiet in Niedersachsen
Harz (Landkreis Göttingen)

Staufenberg (Naturschutzgebiet)


La  (officiellement en ) est l'instance qui régit l'organisation du rugby à XV et du rugby à sept en Papouasie-Nouvelle-Guinée.

Historique
La  est créée en 1962, conduisant aux premiers matchs internationaux d'une équipe nationale de Papouasie-Nouvelle-Guinée en 1966.

Elle devient en  membre de l'International Rugby Board, organisme international du rugby.

Elle intègre par la suite la Federation of Oceania Rugby Unions, organisme régissant le rugby dans la zone océanique.

Elle est également membre du Comité olympique de Papouasie-Nouvelle-Guinée.

Notes et références

Papouasie-Nouvelle-Guinée
rugby à XV
Rugby à XV en Papouasie-Nouvelle-Guinée
Organisme fondé en 1962

Fédération papouasienne de rugby à XV


Sir Roger Penrose OM FRS (d. 8 Ağustos 1931), İngiliz matematiksel fizikçi, matematikçi ve bilim felsefecisidir. Oxford Üniversitesi Matematik Enstitüsü'nde Matematik Fahri Profesörüdür ve aynı zamanda Wadham Koleji'nde Fahri Akademi Üyesidir.

Penrose, matematiksel fizik alanında olan çalışmalarıyla tanınmıştır; özellikle de genel görelilik ve kozmolojiye olan katkılarıyla birçok ödül almıştır. Bunların içerisinde evrenin anlaşılmasına olanak sağlayan katkılarıyla 1988 yılında Stephen Hawking ile paylaştığı Wolf Fizik Ödülü de bulunmaktadır.

Yaşamının ilk yılları ve Akademi
İngiltere Colchester, Essex'te doğdu. Roger Penrose, psikiyatrist ve matematikçi olan Lionel Penrose ile Margaret Leathes'ın oğlu, psikolog John Beresford Leathes'ın torunu olarak dünyaya geldi. Amcası Roland Penrose sanatçıdır. Penrose, matematikçi Oliver Penrose ve satranç ustası olan Jonathan Penrose'un kardeşidir.

Roger Penrose Londra Üniversite Akademisi'nde öğrenim gördü ve buradan matematikte birincilik derecesiyle mezun oldu. 1955'te, henüz öğrenciyken, E.H.Moore ile birlikte Moore-Penrose tersi olarak da bilinen 1951'de Arne Bjerhamm tarafından yeniden oluşturulan genelleştirilmiş ters matris fikrini ortaya attı. Geometri ve astronomi profesörü olan W. V. D. Hodge yanında araştırmalarını sürdürürken, 1958'de Cambridge'de doktorasını tamamladı. Tezini cebir uzmanı ve geometrici olan John A Todd'un yönetimi altında "cebirsel geometride tensör metodları" üzerine yazdı. 1950'de Penrose üçgenini buldu ve bunu "kendi en doğal formundaki imkânsızlık" olarak tanımladı. Bu fikirde, imkânsız cisimler çizen ressam M.C Escher'in eserlerinden esinlendi, Escher'in daha sonraki çizimleri (Şelale, İniş ve Çıkış) de Penrose'un çalışmalarından etkilendi.

Manjit Kumar şöyle söyler:

Penrose 1954'te öğrenciyken Amsterdam'da bir konferansa katıldı ve şans eseri Escher'ın çalışmalarının bulunduğu bir sergiye denk geldi.
Kendi imkânsız figürlerini hayal etmeye çalışıyordu ve tribarı keşfetti. Fizikçi ve matematikçi olan babası ile birlikte Penrose, hem yukarı çıkan hem de aşağı inen bir merdiven tasarlamaya başladı. Bunun üzerine bir makale yazarak Escher'a gönderdiler. Geometrik ilüzyonların ustasının da bundan etkilenerek ikinci eserini ortaya çıkarmasıyla yaratıcılığın dairesel döngüsü tamamlandı.

1964'te Birkbeck Üniversitesi'nde okutman olarak görev aldı. Caltech'ten Kip Thorne onun hakkında şunları söylüyor: "Roger Penrose uzayzamanın özelliklerini anlayabilmek için kullandığımız matematiksel araçları kökten değiştirdi. O zamana kadar genel göreliliğin eğimli geometrisi üzerine yapılan çalışmalar, Einstein'ın denklemlerinin çözümlenebilir olması amacıyla, yüksek simetri ile sınırlandırılmıştı ve bu tarz durumların karakteristik olduğuna dair şüpheler vardı. Bu soruna yaklaşım olarak düzensizlik teorisi kullanıldı. Princeton'da John Archibald Wheeler'ın önderliğinde bu teori geliştirildi.
Penrose tarafından ortaya atılan başka bir yaratıcı yaklaşımsa uzayzamanın detaylı geometrik yapısını gözardı etmek ve bunun yerine dikkati sadece uzayın topolojisine ya da uzayın konform yapısına vermektir. Bu ışıksal jeozediklerin yörüngesini ve bunun sonucu olarak da nedensel ilişkilerini belirler. Penrose'un çağ açan bildirisinin önemi yerçekimsel çöküş ve uzayzaman tekilliğinin bunun bir sonucu olmamasıdır. Eğer ölen bir yıldız gibi bir cisim belirli bir noktanın ötesinde şiddetle içeriye çökerse, hiçbir şey yerçekimi alanının bir tür tekillik oluşturmak amacıyla gitgide güçlenmesini önleyemez. Bu yaklaşım aynı zamanda diğer durumlarda da benzer olarak genel bir çıkarımda bulunmak için bir yol gösterici oldu. Özellikle Dennis Sciama'nın, öğrencisi Stephen Hawking ile birlikte çalıştığı kozmolojik Büyük Patlama bunlardan biridir."

Zayıf kozmik sansür hipotezinin takibinde, 1979'da Penrose daha güçlü bir versiyonu olan güçlü sansür hipotezini formüle etmeye başladı. BKL varsayımıyla ve doğrusal olmayan kararlılık sorunlarıyla birlikte,sansür varsayımı genel görelelikte en çok göze çarpan problemlerden biridir. Ayrıca 1979 tarihlerinden Penrose'un etkili Weyl eğim hipotezi, evrenin gözlemlenebilen kısmının başlangıç şartlarına ve termodinamiğin ikinci yasasının kökenine dayanır. Penrose ve James Terrell bağımsız olarak yaptıkları çalışmalarda ışık hızına yakın bir hızda hareket eden objelerin olağandışı eğri bir yol izleyeceğini veya dönmeye başlayacığını fark ettiler. Bu etki Terrel dönüşü veya Penrose-Terrel dönüşü olarak adlandırıldı.

1967'de Penrose, twistor kuramını yarattı. Bu Minkowski uzayındaki geometrik objelerin 4 boyutlu kompleks uzayda haritasını çıkarmaya yarıyordu.

Penrose 1974'teki keşfi olan Penrose karoları ile tanınır. Penrose en önemli özelliği düzlemi sonsuza kadar kaplayabilmeleri fakat periyodik olarak kaplamalarının imkânsız olmasıdır. Penrose bu fikirlerini "Deux types fondamentaux de distribution statistique" makalesinden yararlanarak geliştirdi. 1984'te bu tarz desenler yarı kristallerin içerisinde bulunan atomların diziliminde gözlemlendi. Penrose'un kayda değer başka bir katkısı ise 1971'deki dönen ağ buluşudur. Bu daha sonrasında uzay zaman geometrisinin döngü kuantum yerçekimi içerisinde oluştuğu fikrine temel oluşturdu.

Roger Penrose 1976'da kozmolojik sabiti olmayan her Lorentz uzay-zamanının ışıksal jeodezikler yakınında yerel olarak düzlem dalga geometrisine sahip olduğunu gösterdi. Daha sonra bu özelliğin genel olarak süperyerçekimi, ve kozmolojik sabiti sıfır olmayan uzay zamanlar için de geçerli olduğu Rahmi Güven tarafından gösterildi. Bu kavram Penrose-Güven limiti olarak adlandırılır.

Penrose diyagramları olarak bilinen diyagramların popülerleşmesinde etkili oldu.
1983'te ABD'de Houston'daki Rice Üniversitesi'ne öğretim görevlisi olarak davet edildi ve 1983'ten 1987'ye kadar orada çalıştı.

Sonraki Faaliyetleri
2004'te Penrose The Road to Reality: A Complete Guide to the Laws of the Universe'ü yayımladı. 1099 sayfalık kitap, fizik yasalarına kapsamlı bir kılavuz olmayı amaçlıyordu.
Penrose kuantum mekaniğinin yorumlandığı bir roman da yazdı.
Penrose Pennsylvania Devlet Üniversitesi'nde fizik ve matematik profesörü, ayrıca The Astronomical Review yayın kurulu üyesidir.

Erken Evren

2010'da Penrose CMB gökyüzünun WMAP verilerinde bulunan konsantre halkalardan yola çıkarak Büyük Patlama'dan önce var olan erken evrenin muhtemel delilini bildirdi. 2010'da yazdığı Cycles of Time kitabının son sözünde bu delilden bahsetti. (Bu kitapta Einstein'ın alan denklemlerinden Weyl eğimine ve Weyl eğim varsayımına kadar birçok şeyden bahsediyordu.) Büyük Patlama'daki geçiş bir önceki evrenin kurtulması için yeteri kadar sorunsuz olmuş olabilirdi. C ve WCH hakkında birçok varsayımda bulundu bunlardan bazıları başkaları tarafından da desteklendi.

Basitçe, Büyük Patlamadaki Einstein'ın alan denkleminin eşsizliğinin karadeliklerin olay ufkunun belirgin eşsizliği gibi sadece görünüşte bir eşsizlik olduğuna inanıyordu.
İkinci eşsizlik koordinat sisteminin değişimi tarafından ortadan kaldırılabilir ve Penrose Büyük Patlama'daki eşsizliği kaldıracak farklı bir koordinat sistemi değişikliği önerisinde bulundu.
Bundan çıkarılabilecek sonuç Büyük Patlamadaki önemli olaylar, genel göreliliği ve kuantum mekaniğini birleştirmeden de anlaşılabilir ve bu nedenle zamanı bölen Wheeler-DeWitt denklemini kullanmak zorunda kalmayız. Bunun yerine Einstein–Maxwell–Dirac denklemini kullanabiliriz.

Fizik ve Bilinç

Penrose temel fizik ve insan (veya hayvan) bilinci arasındaki ilişki hakkında kitaplar yazdı. Kralın Yeni Aklı  (1989) kitabında fiziğin bilinen yasalarının bilinç fenomeninin açıklamak için yetersiz kaldığından bahsetti. Penrose yeni fiziğin karaktersitik özellliklerinin klasik ve kuantum fiziği arasında köprü için gerekenleri karşılayabileceğini öngördü. Bir sistemin algoritmik olmadan deterministik olabileceğini göstermek amacıyla Turing'in durma probleminin değişkenlerini kullandı. (Örneğin sadece iki halden oluşan bir sistem düşünün, açma ve kapama. Eğer Turing makinesi durduğunda sistem açıksa ve Turing makinesi durmadığında sistem kapalıysa, o zaman denebilir ki sistemin durumu tamamen makine tarafından belirlenir. Bununla beraber Turing makinesinin durup durmadığını belirlemek için herhangi bir algoritmik yol bulunmaz.)

Penrose bu tarz algoritmik olmayan deterministik işleyişin kuantum mekanik dalga fonksiyon indirgemesinde rol alabileceğini ve belki de beyinle ilişkilendirilebileceğini düşündü.
Şu anki bilgisayarların algoritmatik olarak deterministik sisteme sahip olduklarından dolayı bir zekâya sahip olmak için yeterli olmadıklarını savundu. Aklın rasyonel işleyişinin tamamen algoritmik olduğu ve böylelikle kompleks bir bilgisayar tarafından kopyalanabileceği görüşüne karşı çıktı. Bu, düşüncenin algoritmalarla oluşturulabileceğini savunan yapay zekâ savunucularının fikirlerine zıttır. Çünkü onlar düşüncelerin algoritmik olarak oluşturulabileceğini savunurlar. Penrose bunu halting probleminin çözülmezliği ve Gödel'in noksanlık teoreminin algoritmik temele dayandırılmış mantığın matematiksel kavramlar gibi nitelikleri çoğaltamayacağı gibi şeylerin bilincin formel mantığın sınırlarını aşabileceği iddiaları üzerine oturttu. Bu tarz iddialar Merton Üniversitesi'nden filozof John Lucas tarafından ortaya atılmıştır.

Penrose/Lucas'ın Gödel'in insan zekasının hesaba dayalı teorisi olan noksanlık teoreminden yaptıkları çıkarımlar birçok matematikçi, bilgisayar uzmanı ve felsefeci tarafından eleştirildi ve bu alanlardaki birçok fikir birliği tarafından bu fikrin başarısız olduğu görüşünde bulunuldu. Özellikle yapay zekanın büyük bir destekçisi olan Marvin Minsky bu konuya fazlasıyla eleştirel yaklaşıyordu ve şunları söylemiştir: "Penrose bölümler boyunca insan fikrinin bilinen herhangi bir bilimsel prensibe dayanamayacağını savunuyor. "Minsky bu konu hakkında tam da tersini düşünüyordu. İnsanlar fonksiyonları oldukça karmaşık olmasına rağmen birer makinelerdir ve de fizik tarafından açıklanabilirler.

Kralın Yeni Aklı kitabına olan eleştirilere 1994'te Zihnin Gölgeleri ve 1997'de Büyük Küçük ve İnsan Zihni kitaplarıyla karşılık verdi. Bu çalışmalarında anestezi uzmanı Stuart Hameroff ile birlikte gözlemlerini bir araya getirdi.

Penrose ve Hameroff, bilincin mikrotübüllerdeki kuantum yerçekim etkisinin bir sonucu olduğu tartışmalarında bulundu (Buna Orch-OR adını verdiler). Tegmark'ın yazısına birçok atıfta bulunuldu.

Fizikçi Scott Hagan, Jack Tuszynski ve Hameroff Tegmark'ın yazısına ithafen Pysical Review'da bir yazı yayımladılar ve Tegmark'ın Orch-OR modeline hitap etmediğini, bunun yerine kendi inşa ettiği bir model üzerinden yürüdüğünü savundular.

Bu kuantumların süperpozisyonları Orch-OR için öngörülen ayrıştırmadan çok daha büyük olan 24 nm ile ayrılmıştır. Bunun sonucu olarak, Hameroff'un takımı eşfazlılığın kaybolma zamanının Tegmark'ınkinden yedi kat daha fazla olduğunu savundular ama yine de, teorideki kuantum işleyişinin 40 Hz gama eşzamanlılığına bağlandığı takdirde, 25 ms olması gerekiyordu.(Orch-OR un da söylediği gibi). Bu boşluğu doldurmak için takım birçok öneride bulundu.
Nöron içlerinin sıvı ve jel halleri arasında değişim gösterebileceği varsayımında bulundu. Daha ileriki zamanlarda, mikrotübül tubülin altbirimlerinin dış kenarları boyunca jel halindeki sıvı elektrik dipollerinin aynı yönde oryante olduğu varsayımında bulunuldu.

Hameroff bu düzenli sıvının, beynin geri kalanının çevresindeki mikrotübüllerin tübüllerinde kuantum bağdaşlığı gösterebileceğini savundu. Her bir tubülin, mikrotübüllerin dışındaki kuyruk uzamaları vardır ve bunlar negatif olarak yüklüdür ve bu nedenle pozitif yüklü iyonları çekerler. Bunun ileriki görüntülemeleri sağlayabileceği görüşünde bulunulmuştur. Bunun ötesinde, mikrotübüllerin biokimyasal enerji sayesinde eş evreli hallere pompalanabileceği görüşü de vardır.
Sonunda mikrotübül örgününün yapısının kuantum hata düzeltimine elverişli olabileceği fikrini ileri sürdü. Bu, kuantum eş evresinin çevresel etkileşime rağmen bir arada tutulabileceği anlamına geliyordu. Son 10 yılda Penrose'un fikirlerine taraftar olan bazı araştırmalar tubülin kuyruklarının mikrotübül -ilişkili protein, motor protein ve presinaptik yapı iskele proteinlerine sahip tubülin kuyruklarının etkileşimine dayanarak, mikrotübüllerdeki kuantum işleyişine bazı alternatif tasarılar sundular.

Hameroff, kuantum biyolojisini araştıran Google Tech Talks serisinin bir parçasındaki konuşmasında, bu alandaki son zaman araştırmaları hakkında genel değerlendirmelerde bulundu ve Orch-OR modeline olan eleştirileri cevaplandırdı.
Buna ek olarak, Roger Penrose ve Stuart Hameroff 2011'de yayımlanan bir yazıda Orch-OR teorisinin geliştirilmiş bir modelini eleştiriler ışığında anlattılar ve evren dahilindeki bilincin yerini tartıştılar.

2014'te Hameroff ve Penrose Japonya'daki National Institute for Materials Science ın bünyesinden Anirban Bandyopadhyay tarafından gerçekleştirilen mikrotübüllerdeki kuantum titreşimlerinin keşfini duyurdular bu keşif Orch-OR teorisini destekliyordu. Teorinin gözden geçirilmiş ve yenilenmiş versiyonu Mart 2014'te Physics of Life Reviews'da yayımlandı.

Kişisel Hayat

Aile Yaşamı
Penrose Cokethorpe Okulunun Akademik Gelişim yönetmeni ve Abingdon Okulunun matematik eski başkanı Vanessa Thomas ile evlendi ve bir oğulları oldu. 1959'da evlendiği eski eşi Amerikalı Joan Isabel Wedge'den ise çocuğu vardır.

Dini Görüşü
Penrose ateisttir. Zamanın Kısa Tarihi adlı filmde şöyle demiştir: "Sanırım evrenin bir amacı olduğunu söyleyebilirim, birdenbire şans eseri varolmamıştır... Bazı insanlar, bence, evrenin sadece birden var olduğunu ve yaşamaya devam ettiğini düşünüyor; bu sanki hesaplamalara dayanıyor gibi ve bazen biz rastlantı sonucu kendimizi bu şeyin içinde buluyoruz. Ama düşünmüyorum ki evreni algılamanın kazançlı veya faydalı bir yolu olsun. Bence bunun altında daha derin şeyler yatıyor." Penrose İngiliz Hümanist Derneği'nin destekçilerinden biridir.

Ödüller

Penrose bilime olan katkılarından dolayı birçok kez ödüle layık görüldü. 1972'de Kraliyet Cemiyeti'ne seçildi. 1975'te Stephen Hawking ve Penrose Kraliyet Astronomi Derneği tarafından Eddington Madalyası ile ödüllendirildiler. 1985'te Kraliyet Cemiyeti tarafından Kraliyet Madalyası ile ödüllendirildi. Stephen Hawking ile birlikte 1988'de fizik alanında Wolf Foundation Prize ile ödüllendirildi. 1989'da İngiliz Fizik Enstitüsü tarafından Dirac Madalyası ile ödüllendirildi. 1990'da Albert Einstein'ın çalışmalarıyla ilişkili üstün çalışmaları için Albert Einstein Derneği tarafından Albert Einstein Madalyası ile ödüllendirildi. 1991'de Londra Matematik Derneği tarafından Naylor Prize ile ödüllendirildi. 1992'den 1995'e kadar Genel Görelilik ve Yerçekimi Uluslararası Toğluluğu'nun başkanı olarak görev yaptı.1994'te bilime yaptığu katkılardan dolayı şovalyelik nişanı verildi.Aynı yıl içinde Bath Üniversitesi tarafından Fahri Doktorluk unvanına layık görüldü. 1998'de Birleşmiş Milletler Ulusal bilim Akademisi'ne seçildi. 2000 yılında devlet üstün madalyası ile ödüllendirildi. 2004'te matematiksel fiziğe olan orijinal katkılarından dolayı DeMorgan Madalyası ile ödüllendirildi.

Londra Matematik Derneği'nden yapılan bir alıntıda şöyle söylenir:
Onun Genel Göreelilik üzerine olan derin çalışmaları bizim karadelikleri anlamamızda en önemli faktör olmuştur. Twistor Teoremi'ni geliştirmesi matematiksel fiziğin klasik denklemlerine güzel ve yaratıcı yaklaşımlar getirmiştir.

2005'te Penrose Varşova Üniversitesi ve Katholieke Universiteit Leuven (Belçika) 2006'da York Üniversitesi tarafından Fahri Doktorluk unvanına layık görülmüştür. 2008'de Compley Madalyası ile ödüllendirilmiştir. Aynı zamanda Penrose İngiliz Hümanist Derneği'nin kıymetli üyelerinden biridir ve Oxford Üniversitesi Bilimsel Topluluğu'nun da müdavimlerinden biridir. 2011'de Santiago de Compestela Üniversitesi tarafından Fonseca Ödülü ile ödüllendirilmiştir. 2012'de ETH Zürich tarafından bilime olan katkılarından ve bilim ve toplum arasındaki bağları kuvvetlendirdiği için Richard R. Ernest madalyası ile ödüllendirilmiştir. 2015'te CINVESTAV-IPN (Meksika) tarafından Fahri Doktor unvanına layık görülmüştür.

Penrose ve çalışma arkadaşları Reinhard Genzel ve Andrea M. Ghez'in "kara delik oluşumunun genel görelilik teorisinin sağlam bir tahmini olduğunun keşfi" ve "galaksimizin merkezinde dev kütleli bir kompakt nesnenin keşfinden" dolayı Penrose, Nobel Fizik ödülünün yarısına ve diğer yarısı da beraber çalıştığı Reinhard Genzel ve Andrea M. Ghez'in 2020 yılında Nobel Fizik ödülüne layık görülmüştür.

Ayrıca bakınız
 Penrose mekaniği
 Penrose merdiveni
 Penrose-Güven limiti

Kaynakça

Yaşayan insanlar
1931 doğumlular
İngiliz fizikçiler
İngiliz matematikçiler
İngiliz ateistler
Bilinç araştırmacıları ve teorisyenleri
Wolf Fizik Ödülü sahipleri
Nobel Fizik Ödülü sahipleri
İngiliz Nobel Ödülü sahipleri
Ateist fizikçiler
Matematiksel fizikçiler
Kuantum fizikçileri
Royal Medal sahipleri
Geometriciler
İngiliz bilim yazarları
İrlanda asıllı İngilizler
Rusya Yahudisi asıllı İngilizler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki İngiliz gurbetçiler
St John's College, Cambridge'de öğrenim görenler
University College London'da öğrenim görenler
Birkbeck, Londra Üniversitesi öğretim üyeleri
King's College London öğretim üyeleri
Royal Society üyeleri
Albert Einstein Madalyası sahipleri

Roger Penrose


Johannes Christiansen (født 31. marts 1809 i Slesvig, død 19. marts 1854 i Holsten) var en tysk retslærd.

Christiansen studerede retsvidenskab i Bonn, Berlin og Kiel. Han tog den juridiske doktorgrad i Kiel 1832 og blev 1843 ekstrordinær og 1844 ordentlig professor i retsvidenskab ved Kiels Universitet. I hans værker Die Wissenschaft der römischen Rechtsgeschichte (1838) og Institutionen des römischen Rechts (1843) er der især lagt vægt paa at vise rettens organiske udvikling og sammenhæng. Skønt Christiansen var en åndrig og skarpsindig forfatter – Georg Beseler kalder ham endog eine wissenschaftliche Kraft ersten Ranges – har han kun haft ringe indflydelse, væsentlig på grund af hans vanskelige udtryksform og noget excentriske stil.

Kilder

Jurister fra Tyskland
Professorer fra Tyskland
Ansatte ved Kiels Universitet
Faglitterære forfattere fra Tyskland
Tysksprogede forfattere
Personer fra Slesvig by
Artikler fra 1. udgave af Dansk biografisk leksikon

Johannes Christiansen (jurist)


La primaire présidentielle chilienne d'Approbation dignité de 2021 est une élection primaire organisée le  pour désigner le candidat à l'élection présidentielle de 2021 de la coalition Approbation dignité, elle-même composée des alliances du Front large et .

Le Front large a nommé, au travers des différents partis, le membre du parti Convergence sociale et candidat Gabriel Boric, opposé au candidat et maire Daniel Jadue, membre du Parti communiste du Chili et représentant de l'alliance  dans le cadre de la primaire.

Le vote de la primaire, tenue le 18 juillet, voit Gabriel Boric être désigné comme candidat à l'élection présidentielle d'Approbation dignité, obtenant 60,4% des voix face à Daniel Jadue.

Contexte

En amont des élections constituantes de 2021, les forces de gauche et du centre souhaitaient parvenir à l'aboutissement d'un pacte permettant une liste unique, et à terme, tendre vers une candidature unique à l'élection présidentielle. Néanmoins, les négociations échouent et les partis du centre, centre gauche ou social-démocrate constituent la coalition de l'Unité constituante pour les élections, tandis que les partis des coalitions du Front large et  parviennent à un accord pour constituer la coalition et le pacte « Approbation dignité ».

Tandis que les partis membres du pacte décidaient de leur candidat, la possibilité d'une « primaire ouverte » aurait été évoqué et qui inclurait l'ensemble de l'opposition, l'Unité constituante y compris par exemple. Après les résultats des élections constituantes de 2021 le 15 et 16 mai, la possibilité d'une primaire entre les candidats d'Approbation dignité et la candidate du Parti socialiste du Chili, Paula Narváez est évoquée. Néanmoins, les négociations ont échoué quelques heures avant l'enregistrement des candidatures. Ainsi, le 18 mai, l'élection primaire de la coalition est enregistrée officiellement, avec les deux mêmes candidats s'affrontant.

Déroulement

Après l'annonce de la primaire, les différents partis des deux coalitions du Front large et de  vont tenter de définir leurs candidat au fil des mois précèdent la primaire de la coalition :

 Convergence sociale : Le comité central du parti proclame son candidat à la primaire le 17 mars 2021, l'un de ses fondateurs, Gabriel Boric. Néanmoins, le parti ne possédait pas le nombre requis d'adhérents pour se constituer officiellement en parti politique et pouvoir présenter son candidat à l'élection présidentielle. Le parti mène une campagne massive pour enregistrer des adhérents. Le 17 mai, soit un jour avant la limite légale, il annonce avoir atteint le minimum requis.

 Parti communiste du Chili : Le parti annonce dès décembre 2018 son intention de présenter un candidat à l'élection présidentielle. Daniel Jadue se positionne au fil des mois comme le candidat favori du parti en dominant les sondages parmi les autres candidats pendant plusieurs mois. Il se déclare candidat en juillet 2020, il est annoncé potentiel candidat du parti le 30 décembre 2020 et est officiellement proclamé le 24 avril 2021.

 Révolution démocratique : La candidate à l'élection de 2017, Beatriz Sánchez annonce début 2021 ne pas être une nouvelle fois candidate et se présente aux élections constituantes. Le parti choisit finalement de soutenir Gabriel Boric pour la primaire.

 Communs : En janvier 2021, le parti présente sa candidate  pour l'élection de la primaire, ce qui a été nié par la supposée candidate. Finalement, le parti renonce à présenter un candidat et choisit de soutenir Gabriel Boric.

 Fédération régionaliste verte sociale : Le 6 septembre 2020, le président du parti  est proclamé candidat. Néanmoins, la candidature ne décollant pas dans les sondages, il se retire et soutient Daniel Jadue.

  :  Le 28 mars 2021, le mouvement « Fuerza Común » a annoncé son soutien à la candidature de Gabriel Boric, après avoir effectué cette proposition lors d'un vote interne au mouvement, dans lequel le soutien au candidat de l'Unir, Marcelo, a également été mis au vote.

  : Le 21 novembre 2020, le mouvement membre du Front large, a proclamé le député  comme son candidat. Cependant, Diaz abandonne finalement sa candidature à la présidentielle le 18 mai 2021 et annonce son soutien à Gabriel Boric.

Candidats

Résultats

L'élection lors de la primaire, organisée par le Service électoral du Chili, voit  citoyens être autorisés à voter dont  ont été autorisés au Chili et  à l'étranger. 2202 bureaux de vote ont été mis en place : 2091 étaient répartis sur l'ensemble du territoire et 111 à l'étranger.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Politique au Chili

Chili
2021
2021 au Chili
Chili

Primaire présidentielle chilienne d'Approbation dignité de 2021


1994 ඔක්තෝබර් 11 සිට 1994 නොවැම්බර් 6 දක්වා කාලය තුළ ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම සිම්බාබ්වේ හි තරග තුනක ටෙස්ට් තරගමාලාවක් සහ තරග තුනක එක්දින ජාත්‍යන්තර තරගමාලාවක් සඳහා සංචාරය කළේය. කණ්ඩායම් දෙක අතර පළමු වරට පැවති ටෙස්ට් තරඟමාලාව  0–0  ලෙසත්, එක්දින තරඟමාලාව 2–1ක් ලෙසත් ශ්‍රී ලංකාව ජය ගත්තේය.

ටෙස්ට් තරගමාලාව

1 වන ටෙස්ට් තරගය

2 වන ටෙස්ට් තරගය

3 වන ටෙස්ට් තරගය

එක්දින තරඟමාලාව

1 වන එක්දින  තරගය

2 වන එක්දින තරගය

3 වන එක්දින තරගය

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්
ක්‍රිකට්

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ සිබාබ්වේ තරග සංචාරය 1994


Les Héros oubliés est une série photographique effectuée par le photographe afrofuturiste congolais Christophe Madihano entre 2016 et 2019.

Description

Historique
Les Héros oubliés consiste en une vingtaine de photographies, effectuée par le photographe afrofuturiste congolais Christophe Madihano entre 2016 et 2019, avec une thématique présentant des images majestueuses des forces armées de la République démocratique du Congo, dont l'ensemble des photographies décrit le trajet fictif sur la scène de guerre montrant leur détermination, bravoure et dévouement pour la garde de l'intégrité territoriale du pays pendant la première et deuxième guerre du Congo.

Christophe Madihano s'allie en collaboration avec la 34eme région militaire du Nord-Kivu par l'entremise du Service de Communication et d'Information des forces armées de la République démocratique du Congo, coordonné par le chef d'État-major adjoint des forces terrestres Ilunga Mpeko Edmont, pour réaliser ses photographies mettant en scène sept braves soldats volontaires au projet dont quatre hommes et trois femmes.

Univers de l'œuvre
Selon le photographe, ces images rendent hommage aux Forces armées de la République démocratique du Congo et vise à réveiller un sens du patriotisme pour soutenir les forces loyalistes.

Expositions

Le 20 septembre 2021, le projet ''les héros oubliés'' de l'artiste Christophe Madihano a été présenté au gouverneur militaire du Nord-Kivu Ndima Kongba Constant à Goma et obtenir un accompagnement pour que les images soient exposées dans d'autres villes de la province, Butembo et Beni.

En mars 2022, Les Héros oubliés visant à réveiller un sens du patriotisme pour soutenir les forces armées a été exposé au Palais du Peuple (devant l'Assemblée nationale et le Sénat) à Kinshasa et à la Cité de l'Union africaine sous l'invitation de Félix Tshisekedi (président de la république démocratique du Congo et ex-présidents de l'Union africaine), dans le cadre de la campagne "Bendele Ekweya té" visant la sensibilisation de la population Congolaise à soutenir les forces armées et la police nationale congolaises à aller de l'avant pour vaincre complètement toutes les forces du mal dans l'Est de la République démocratique du Congo.

Hommages
Un cliché de Les Héros oubliés rend hommage à l'adjudant Abedi Amissi, l'un de ces sept soldats volontaires au projet, mort en opérations au Nord-Kivu.

Campagne "Bendele Ekweya té"
La campagne « Bendele ekwaya té » en lingala (ou littéralement traduit en français par  « Le drapeau ne peut pas tomber ») est une initiative de sensibilisation de la population Congolaise à soutenir les forces armées et la police nationale congolaises. Lancée le 15 mai 2021 par le premier ministre Jean-Michel Sama Lukonde Kyenge pendant cette période de l'état de siège, elle exhorte à œuvrer pour la paix dans l'Est de la République démocratique du Congo.

Les Héros oubliés, avec un sens du patriotisme, a été choisie pour soutenir la campagne par le ministre de la communication et médias Patrick Muyaya Katembwe, lors de l'ouverture de la session parlementaire le 15 mars 2022 après avoir rencontré le photographe Christophe Madihano lors du Festival Amani en février 2022. Une vingtaine de panneaux ont ensuite été présentés à la Présidence, puis au Collège des hautes études de Stratégie et de Défense (CHESD) à Kinshasa.

Annexes

Liens internes
 Christophe Madihano

Liens externes

 Les héros oubliés, un hommage aux FARDC par Christophe Madihano

Notes et références

Art conceptuel
Art postal
Œuvre d'art contemporain
Photographie de guerre
Collection de photographies
Photographie des années 2010

Les Héros oubliés


برج زمورة اسم يطلق على مدينة ودائرة وبلدية في الشرق الجزائري تابعة إداريا لولاية برج بوعريريج تبعد عن مركز الولاية حوالي 30 كلم شمالا، كانت تتبع لعمالة قسنطينة في العصر العثماني وكانت تعرف باسمها برج زمورة نظرا للحصن المتواجد على أعلى قممها، وبعد ذلك تبعت إلى عمالة سطيف وبعدها إلى ولاية برج بوعريريج في آخر تقسيم إداري في الجزائر، وزمورة تعتبر أقدم من الولاية نظرا لتاريخها العريق.

جغرافيا
تقع برج زمورة ضمن سلسلة جبال البيبان والبابور في منطقة القبائل الصغرى شمال ولاية برج بوعريريج على ارتفاع يناهز 1200 م.

موقع

تضاريس

مناخ

التاريخ

 زمورة مدينة غارقة في التاريخ والآثار الرومانية تعد شاهدة على عمق تاريخ المنطقة في كل من تالاوزرو ، و تيغرمين ، وخربة قيدرة المصنفة عالميا، ووفقا لبعض الفرضيات فقد تم بناء المدينة ابتداء من القرن العاشر الميلادي على سفح الجبل بالمسجد ونافورة المياه، نالت زمورة مكانة كبيرة في عهد الأتراك العثمانيين الذين استوطنوها واتخذوها مركزا مهما في الشرق الجزائري وأقاموا بها محميات قلعة زمورة كمركز للوجود العثماني بالمنطقة وتعد قصبتها المبنية على يد الأتراك دليلا على مكانتها في ذلك العهد.

وقد سكن برج زمورة عبر التاريخ كل من الأمازيغ والعرب والأتراك، ويعد الكثير من سكان زمورة من أصل تركي يعيشون بها إلى الآن، كما يوجد الكثير من العائلات من الأشراف المرابطين المنتسبين لأهل البيت النبوي.

تشتهر زمورة بمساجدها ودور العلم وهي أحد أهم المراكز العلمية في ولاية برج بوعريريج وشرق الجزائر، تعد هذه المدينة الجبارة التي قاومت الاستعمار الفرنسي منذ أن دخل إلى الجزائر، فلقد زارها الجنرال ديغول وعزز تواجد القوات الاستعمارية هناك لانها كانت منطقة إستراتيجية ولوجستية بالمفهوم العسكري، ولم يزر ولايات كبيرة معروفة حينها.

كان للمدينة دور مركزي في المنطقة أيام الخلافة العثمانية في الجزائر حيث قام الجيش الإنكشاري بتأسيس أول قواعده بثلاث مناطق وهي برج زمورة والجزائر العاصمة وبقسنطينة، ففي رسالة بعثها الباب العالي إلى قائد الجيش الانكشاري بالمغرب العربي قال له فيها: ركز جيشك في ثلاث مناطق وهي الجزائر، زمورة وقسنطينة.

اشتهرت زمورة بالعلم والعلماء والأشراف والفقهاء والقضاة منهم الشيخ العلامة أحمد بن قدور الذي شرح كتاب سيبويه وله تعليقات كثيرة على مجموع المتون ومنه العلامة الشيخ عمر أبي حفص الزموري الذي كان حجة زمانه ومنهم العلامة الشيخ علي أبو بكر.....وغيرهم ومن القضاة ابن الأقرط وابن القاسم وابن الجودي وابن سالم........وغيرهم لذا كانت منارة منذ القديم للعلم والعلماء والقضاة.

تتميز زمورة بنمطها المعماري الذي يجمع بين الطابع الأندلسي والتركي والبربري وتتميز بكثرة مساجدها بحيث يوجد بها مسجد يعود للقرن الثالث هجري كما توجد بها زاوية لتحفيظ القرآن تعود لعهود إسلامية قديمة في قرية القليعة''' بتاسمرت لهذا فهي تملك أهمية سياحية ودينية وتاريخية هامة جدا في الجزائر.

الإقتصاد

الصناعة

الفلاحة

المواصلات

منشآت

تعليم

مساجد

شخصيات من زمورة

 يوسف زناف، بطل العالم في رياضة الفو-كونتاكت.
مصطفى نجاي، رسام مولود سنة 1957.

 بستانجي، موسيقي مالوف.

معرض صور

المصادر

بلديات ولاية برج بوعريريج

برج زمورة


Matteo Salvini (Milano, 9. ožujka 1973.), talijanski novinar, političar i ministar unutarnjih poslova Talijanske Republike.

Rođen je i odrastao u Milanu. Pohađao je humanističku gimnaziju, završio s maturom i studirao povijesnu znanost u istom gradu. Pristupio je 1990. separatističkoj partiji Lega Nord.

Salvini je 2004. osvojio mandat u Europskom parlamentu. U mladosti je bio poznat kao član ljevičarskih skupina. Zalaže se za remigraciju ilegalnih migranata.

Matteo Salvini je protivnik eura, kojeg je opisao kao "kriminalnu valutu".

Izvori

Talijanski političari nakon Drugog svjetskog rata
Životopisi, Milano

Matteo Salvini


Die Internazionali BNL d'Italia 2012 waren ein Tennisturnier, welches vom 13. bis zum 21. Mai 2012 in Rom stattfand. Es war Teil der ATP World Tour 2012 und wurde auf Sandplatz ausgetragen. In der laufenden Saison war es das fünfte von neun Turnieren der Kategorie ATP World Tour Masters 1000.

Titelverteidiger im Einzel war Novak Đoković. Im Finale, das wegen Regen um einen Tag verschoben werden musste, traf er wie schon im Vorjahr auf Rafael Nadal, musste sich jedoch diesmal in zwei Sätzen geschlagen geben. Nadal gewann damit nach 2005, 2006, 2007, 2009 und 2010 zum sechsten Mal den Titel bei diesem Turnier. In der laufenden Saison war es sein dritter Turniergewinn und nach Monte Carlo sein zweiter Masters-Titel, wodurch er nun mit insgesamt 21 Masters-Titeln wieder alleiniger Rekordhalter in dieser Kategorie ist. In seiner Karriere hat Nadal nun insgesamt 49 ATP-Turniere gewonnen, davon 35 auf Sandplatz. Größte Überraschung des Turniers war der italienische Publikumsliebling Andreas Seppi, der durch Dreisatzsiege über die besser platzierten John Isner und Stanislas Wawrinka erstmals das Viertelfinale bei diesem größten italienischen Turnier erreichte.

Im Doppel traten John Isner und Sam Querrey zur Titelverteidigung an, sie schieden jedoch bereits in der ersten Runde aus. Im Finale gewannen Marcel Granollers und Marc López in zwei Sätzen gegen Łukasz Kubot und Janko Tipsarević und sicherten sich damit ihren ersten gemeinsamen Titel. Für Granollers war es der siebte ATP-Titel seiner Karriere und dabei der erste aus der Masters-Kategorie, für López ebenfalls der siebte ATP-Titel, dabei aber bereits der dritte Masters-Titel.

Das Teilnehmerfeld der Einzelkonkurrenz bestand aus 56 Spielern, jenes der Doppelkonkurrenz aus 24 Paaren. Die acht topgesetzten Spieler im Einzel bzw. Paarungen im Doppel bekamen jeweils ein Freilos in die zweite Runde.

Qualifikation
Die Qualifikation fand vom 11. bis 12. Mai 2012 statt. Ausgespielt wurden vier Qualifikantenplätze, die zur Teilnahme am Hauptfeld des Turniers berechtigten.

Folgende Spieler hatten die Qualifikation überstanden und spielten im Hauptfeld des Turniers:

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks und Quellen
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der ATP World Tour 2012
Tennisturnier in Rom

Internazionali BNL d’Italia 2012/Herren