Hadise Açıkgöz veya sahne adıyla Hadise (d. 22 Ekim 1985), Belçikalı–Türk şarkıcıdır. Belçika'nın Mol yerleşkesinde Sivaslı bir ailenin kızı olarak doğup büyüdü. 2003 yılında Idool 2003 yarışmasına katıldıktan sonra albüm teklifi alınca ilk albümünün hazırlıklarına başladı. 2005 yılında yayınlanan ilk stüdyo albümü Sweat'te yer alan "Stir Me Up" şarkısıyla Belçika'da ve Türkiye'de tanınmaya başladı. Türk basınının kendisiyle ilgilenmesinden sonra kariyerini Türkiye'ye taşıdı.

2008'de ikinci stüdyo albümü Hadise'yi yayımladı. İngilizce ve Türkçe şarkılardan oluşan albümde yer alan "Deli Oğlan" şarkısı Türkiye'de hit oldu. Sonraki yıl Türkiye'yi 2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda "Düm Tek Tek" şarkısı ile temsil ederek dördüncü oldu. Yarışma sayesinde popülerliğini artıran Hadise, aynı yıl Fast Life ve Kahraman albümlerini satışa sundu. Kahraman'ın çıkış şarkısı olan "Evlenmeliyiz" ile tekrar listelerde yer aldı. 2011'de beşinci stüdyo albümü Aşk Kaç Beden Giyer?'i yayımladı. Albümdeki "Superman", "Aşk Kaç Beden Giyer?" ve "Mesajımı Almıştır O" şarkılarına klipler çekti. 2014'te Tavsiye ve 2017'de Şampiyon albümlerini satışa sundu.

Christina Aguilera, Brandy Norwood ve Beyoncé'den ilham aldığını ifade eden Hadise, 2011 yılından beri devam etmekte olan O Ses Türkiye yarışmasında 2011–2020 arasında jüri üyeliği yaptı. 7 Altın Kelebek Ödülü, 2 MTV Video Müzik Ödülleri ödülü ve 3 TMF Ödülü dahil olmak üzere çok sayıda ödül kazandı.

Hayatı ve kariyeri

1985-2003: İlk dönem ve kariyer başlangıcı
Hadise Açıkgöz, 22 Ekim 1985'te Kumuk kökenli Gülnihal ve Lezgi kökenli Hasan Açıkgöz çiftinin ikinci kız çocuğu olarak Belçika'nın Anvers ilindeki Mol kasabasında dünyaya geldi. Kendisi, 11 yaşına geldiğinde anne ve babası evliliklerini sonlandırdı. 18 yaşına geldiğinde Idol yarışmalarının Belçika ayağı olan Idool 2003e katıldı. Yarışma sonucunda ilk ona giremedi fakat altı ay sonra bir albüm teklifi aldı. Teklifi kabul etmesinin ardından albüm hazırlıklarına başladı.

2004-2008: Sweat ve Hadise

Hadise, 2 Brains Records şirketi ile albüm anlaşması imzaladıktan sonra Yves Gaillard ile çalışarak ilk şarkısı "Sweat"i hazırladı ve 1 Kasım 2004'te single olarak satışa sundu. Şarkı, Belçika'nın resmi listeleri Ultratop'ta 19 numaraya kadar yükseldi. Mayıs 2005'te ikinci single'ı "Stir Me Up"ı yayımladı ve ilk klibini de bu şarkıya çekti. Şarkı sayesinde adı Türk basınında yer aldı. Ekim 2005'te üçüncü single'ı Milk Chocolate Girl'ü satışa sundu. Şarkı, Ultratop listesinde 13 numaraya kadar yükseldi ve Hadise'nin listede en fazla kalan single'ı oldu. Kasım 2005'e gelindiğinde ilk stüdyo albümü Sweati yayımladı. Albümde yer alan "Ain't No Love Lost" ve "Bad Boy" şarkılarını single olarak da satışa sundu. Bunlardan "Bad Boy", Ultratop'ta 22 numaraya kadar yükseldi.

Şarkıcı, Eylül 2007'de ikinci stüdyo albümünün ilk single çalışması "A Good Kiss"'i yayımladı ve klibini İstanbul'da çekti. Şubat 2008'de albümün ikinci single'ı "My Body" yayımlandı. Şarkının klibi Şenol Korkmaz yönetmenliğinde çekildi. Haziran 2008'de yayımlanan Serdar Ortaç albümü Nefeste yer alan "Düşman" şarkısında düet şarkıcısı olarak görev aldı. Aynı ay içinde ikinci stüdyo albümü Hadiseyi piyasaya sürdü. Albümdeki on şarkının sözlerini Yves Gaillard ile birlikte yazdı. Bunun yanı sıra "A Good Kiss" şarkısının Türkçesi olan ve Sezen Aksu tarafından yazılan "Deli Oğlan"'ı da albüme ekledi. Ağustos 2008'de, MTV Avrupa Müzik Ödülleri'nde En İyi Türk Şarkıcı kategorisinde aday olarak gösterildi fakat ödülü Emre Aydın kazandı.

2009-2010: Eurovision, Fast Life ve Kahraman
Hadise'nin Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye temsil edebileceğine dair ilk haberler 2007 yılının sonlarında çıktı. Ekim 2008'de şarkıcının 2009 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Türkiye'yi temsil edeceği açıklandı. 31 Aralık 2008'de, Sinan Akçıl ve Stefaan Fernande ile birlikte yarışma için oluşturduğu "Düm Tek Tek" şarkısını ilk kez TRT'de seslendirdi. Şarkısını tanıtmak amacıyla Yunanistan, Malta, Romanya, Bosna-Hersek ve Bulgaristan gibi ülkeleri dolaştı. Bu sırada çeşitli sağlık sorunları geçirdi. 16 Mayıs 2009'da Rusya'nın başkenti Moskova'da düzenlenen yarışmada Azerbaycan, Belçika, Birleşik Krallık, Fransa, İsviçre ve Makedonya'dan tam puan aldı; toplamda 177 puana ulaşarak, Norveç, İzlanda ve Azerbaycan'ın ardından dördüncü oldu.

Mayıs 2009'un ikinci haftasında, üçüncü stüdyo albümü Fast Lifeı Türkiye dışındaki ülkelerde satışa sundu. Albüm, Endonezya Müzik Listeleri'nde zirveye, Belçika Müzik Listeleri'nde 16 numara yükseldi. "Fast Life" şarkısı ise albümün ilk klibi olarak yayımlandı; Balkan Müzik Ödülleri'nden Balkanlar'da Türkiye'den En İyi Şarkı kategorisinde ödül aldı.

Haziran 2009'da, dördüncü stüdyo albümü Kahramanı yayımladı. Albümün yapımcılığını üstlenen Sinan Akçıl, yedi şarkının yazımında ve bestelenmesinde de görev aldı. Şarkıcı, albümü kişisel bir albüm olarak nitelendirdi. Albümün ilk klibini "Evlenmeliyiz" şarkısına Emir Khalilzadeh yönetmenliğinde çekti. Ardından ikinci klibi Şenol Korkmaz yönetmenliğinde "Kahraman" şarkısına çekti. 2009 yılı sonunda açıklanan istatistik sonuçlarına göre, yılın en popüler ünlüleri listesinin zirvesinde yer aldı.

2011-2013: Aşk Kaç Beden Giyer?, Biz Burdayız ve Visal

Hadise'nin beşinci stüdyo albümü Aşk Kaç Beden Giyer?, Nisan 2011'de Seyhan Müzik tarafından yayımlandı ve yıl boyunca Türkiye'de 35 bin kopya sattı. Albümün hazırlık süreci şarkıcının iş birliğine gittiği şarkı yazarı sevgilisi Sinan Akçıl'dan ayrılması ve Akçıl'ın kendisine verdiği bazı şarkıları geri çekmesi üzerine uzadı. Genel anlamda bir dans-pop albümü olan Aşk Kaç Beden Giyer?, müzik eleştirmenlerinden karışık dönüşler aldı; bazıları albümü sıradan bulsa da bazıları şarkıların Türk pop müziği standartlarının üstünde olduğuna dair yorum yaparak övgülerini sundu. Albümün oryantal esintili çıkış şarkısı "Superman", Türkiye Resmî Listesi'nde 5 numaraya kadar yükselirdi ve Türkiye'de yılın en çok indirilen sekizinci şarkısı oldu. Albümün ikinci ve üçüncü klibi sırasıyla "Aşk Kaç Beden Giyer?" ve "Mesajımı Almıştır O" şarkılarına çekildi. Hadise, albüm tanıtımları kapsamında 38. Altın Kelebek Ödülleri'nde sahneye çıktı. 28 Ağustos 2011'de, MTV Avrupa Müzik Ödülleri 2011'nde En İyi Türk Şarkıcı kategorisinde 3.defa aday olarak gösterildi fakat ödülü bu kez Atiye kazandı.

Hadise 2012 yılının Haziran ayında "Biz Burdayız" adlı single çalışmasını hayranlarının beğenisine sundu. Sonraki yıl ise dubstep tarzındaki "Visal" single'ını yayımladı.

2014-günümüz: Tavsiye, Şampiyon, Küçük Bir Yol ve Hay Hay
Şarkıcının altıncı stüdyo albümü Tavsiye, Ağustos 2014'te Pasaj Müzik tarafından yayımlandı ve yıl içinde Türkiye'de 16 bin kopya sattı. Albümdeki "Nerdesin Aşkım?", "Prenses", "Yaz Günü" ve "Bu Aralar" şarkılarına video klip çekildi; bu şarkılardan "Nerdesin Aşkım?" ve "Yaz Günü" Türkiye'de bir numara oldu.

Hadise, yedinci stüdyo albümü Şampiyonu Haziran 2017'de satışa sundu. Albümün aynı adlı çıkış şarkısı aynı zamanda albümün ilk video klibi olarak gösterime girdi ve Türkiye'de MusicTopTR En Hızlı Yükselenler Listesi'ne ikinci sıradan girdi. Ardından ikinci klip olarak yayınlanan "Sıfır Tolerans" ise MusicTopTR Resmî Listesi'nde ilk numaraya kadar yükseldi. Şarkının klibi Türkiye'de televizyon yayınlarını denetleyen Radyo ve Televizyon Üst Kurulu tarafından "erotik filmin bir tık altı" olarak nitelendi ve bu yüzden yayıncı televizyon kanallarına para cezası kesildi. Bu kararın nedeninini ataerkil cinsiyetçiliğe bağlayan Hadise, yaptığı açıklamada kurula tepki göstererek "Erkek sanatçılarımızın istedikleri gibi kadın mankenler/oyuncularla çektikleri sahneler nedense hiç ama hiç 'erotik' kategorisine girmiyor. Ben bir kadın olarak buna boyun eğmek zorundamıyım? Hayır. 'Erkektir yapar, kadındır susar.' zihniyetine sonuna kadar karşı çıkıyorum!" şeklinde bir açıklama yaptı. Üçüncü klip resmi listede altıncı sırada yerleşen "Farkımız Var" şarkısına çekilirken dördüncü klip "Aşk Dediğin" şarkısına çekildi.

Fanta'nın 2019'da Türkiye'deki reklamlarının yüzü seçilen Hadise, Ağustos 2019'da şirketin ürettiği "Geliyorum Yanına" adlı single'ı piyasaya sürdü. 32 saate çekilen şarkının video klibi, Hadise'nin 10 Ağustos Harbiye konserinde ilk defa gösterildi.

Hadise Eylül 2020'de "Küçük Bir Yol" isimli single çalışmasını Pasaj Müzik etiketiyle piyasaya sürmüştür. Şubat 2021'de ikinci EP (maxi single) olan Aşka Kapandım albümünü Pasaj Müzik etiketiyle piyasaya sürmüştür. Albümün çıkış şarkısı sözü ve müziği Yıldız Tilbe ve Devrim Karaoğlu imzası taşıyan "Olsun" isimli şarkıya Şenol Korkmaz yönetmenliğinde klip çekilmiştir. Hadise Haziran 2021'de Pasaj Müzik etiketi ile "Hay Hay" isimli şarkısını piyasaya sürmüştür. Şarkının sözleri ve müziği Ersay Üner imzası taşımaktadır. Şarkıcı da, klipte 1947 yılında henüz 23 yaşındayken Empire State binasının 83. katından atlayarak yaşamına son veren Evelyn McHale isimli genç kızın hikâyesinden izler taşıdığını sosyal medyadan duyurdu. Hadise Eylül 2021' de dünyaca ünlü internet oyunu olan Pubg Mobile'nın dijital yüzü oldu. Markanın tanıtımı için "Coş Dalgalan" adında single çıkardı. Çekimleri üç gün süren "Coş Dalgalan" klibinde Hadise'nin özel tasarım elbisesi için 11.5 metre kumaş kullanıldı. Suya dayanıklı makyajı 2.5 saatte hazırlanan Hadise, klip çekimleri için özel bir ekiple içinde köpek balıkları bulunan 18 derecelik akvaryumda dört metreye daldı. Türkçe sözleri Alper Narman'a, aranjesi Ozan Bayraşa'ya ait olan şarkının müzik klibinde yönetmen koltuğuna Şenol Korkmaz oturdu. Görüntü yönetmenliğini Veli Kuzlu ve prodüksiyonunu ise Erdi Sevinç'in üstlendi.

Hadise, 1 Temmuz 2022'de rapçi Murda ile olan "İmdat" adlı düet çalışmasını piyasaya sürdü. Jonas Beck ile Raoel Hulst yönetmenliğinde, Hollanda ve İspanya'da çekilen film tadındaki klip, özel harekât timi tarafından gözaltına alınan kadın kahramanı (Hadise), kurtarmak için her şeyi göze alan Murda'nın hikâyesini anlatıyor. Hadise, Şubat 2023'de yaşanan 6 Şubat Türkiye depremi için başta Hadise ile birlikte otuzdan fazla Flaman sanatçı "People Help the People" şarkısını depremzedeler için söyledi. Hadise'nin sesiyle katkıda bulunduğu 12-12 için Artists'in "People Help the People" adlı yardım şarkısı VRT Music etiketiyle 3 Mart Cuma sabahı 12 Flaman radyo istasyonunda yayınlamaya başladı. Şarkıyı, sosyal sorumluluk projelerinde her zaman öncü olan Hadise otuzdan fazla şarkıcı ve müzisyen ile birlikte kaydetti.

Hadise 14 Nisan 2023'de "Feryat" isimli yeni single çalışmasını Pasaj Müzik etiketi ile piyasaya sürdü. Hadise yeni şarkısında söz, müzik, aranje ve tüm prodüksiyonda yepyeni bir ekiple çalıştı. Şarkının sözlerini Sheyh Ree, bestesini Tekin Akbal, aranjesini Esad Fidan yaptı. Şarkının video klibinin ön hazırlık ve prova süreci 1 hafta, çekimleri 1 günde tamamlandı. "Feryat"'ın yönetmenliğini Utku Kemal Durmaçalış üstlendi. Hadise "Feryat" şarkısının basın lansmanında yeni single'ını şu şekilde tanıttı:

Hadise ve Murda, 19 Mayıs 2023'de müzikal stillerini yeniden birleştirkleri "Sen Dönene Kadar" isimli şarkıları, Universal Music Türkiye etiketiyle yayımlandı. Uzun süredir beklenen bu iş birliğinin film tadındaki klibide yayımlandı. Klibin yönetmenliğini Jonas Beck ve Caio Silva'nın üstelendiği müzik klibinin çekimleri, Hollanda'nın Baarn şehrinde yer alan Soestdijk Palace'da gerçekleşti.

Hadise 29 Eylül 2023'de yeni tekli çalışması ''Sevmiyo'' adlı parçasını Pasaj Müzik etiketiyle piyasaya sürdü. Sözü ve müziği Aytaç Özgümüş'e ait olan şarkının klip yönetmenliğini de Utku Kemal üstlendi. Sanatçı'nın klipteki partneri ise oyuncu Emre Bulut yer aldı. Hadise yeni şarkısı Sevmiyor için düzenlediği basın toplantısında şu açıklamalara yer verdi. ''Yeni şarkımın adının 'Sevmiyo' olduğuna bakmayın… Hem sevmenin, hem de sevilmenin ne demek olduğunu öğrendiğim bir dönemdeyim" dedi. Şarkının hikayesini anlatan Hadise, "Bu şarkıyı ilk duyduğumda aklıma gelen ise sadece bir kişiydi... 20 sene önce ilk bakışta aşık olduğum, ve o günden sonra ilişkimiz boyunca her geçen gün yeniden aşık olduğum, beni tamamlayan ilk aşkım… Bana 'Hiç aşık oldun mu?' diye sorarsanız, işte bu hikayemin baş kahramanı, 20 sene önce gerçek aşkı tattığım ilk adam, tek aşkımı anlatırım" ifadelerini kullanan Hadise sözlerine şu şekilde devam etti: "Öyle ya bazı insanlar kalbinizde sadece güzel duygular bırakır, onun için sadece en güzelini dilersiniz ve hep iyi hatırlarsınız. Benim ilk aşkımla olan hikayem de bana sadece iyi hissetmeyi hatırlatıyor. Aslında her biten ilişkiden sonra o insana ait ne varsa anında silerim, asla tutmam. Ama ilk aşkımla olan fotoğraflarımı dahi silmedim, atmadım.

Seyahatlerimizin biletlerini bile tuttum. İşte 'Sevmiyo', o unutamadığınız kalbinizde hep özel kalacak kişi için yazılmış bir şarkı…

Ben size benim gerçek 'aşk' hikayemi anlattım… Sizin de kendi hikayenizi benimle yorumlardan paylaşmanızı çok isterim… Her şarkımda size hikayesini anlatıyorum, 'Sevmiyo' böyle bir hikayeye şahitlik etti ve anlattı… Sessiz kalınarak konuşulan bir araba yolculuğu gibi… Sevmekten yorulup dinlenmek gibi… Hem korkup, hem delicesine istemek gibi… Aşk gibi… Sıcak bir yaz gibi…"

Diğer çalışmalar
Serdar Ortaç'ın 2008 yazında piyasaya çıkan Nefes albümünde yer alan "Düşman" adlı şarkıda Ortaç ile düet yaptı. Christina Aguilera, Brandy ve Beyoncé gibi isimleri örnek aldığını belirten Hadise, müziğinde etkilendiği sanatçılar arasında Prince, Janet Jackson, Tina Turner, Alicia Keys, Toni Braxton, Jamiroquai ve U2'yu saymaktadır. Şarkılarında klasik müzik, rock, soul ve dünya müziklerini harmanlamaya çalıştığını belirtmektedir.

Hadise ana dili Türkçenin yanı sıra iyi derecede Felemenkçe, Fransızca, Almanca ve İngilizce bilmektedir. Acun Medya'nın projesi ile 2011-2013 Ekim ayından itibaren Show TV'de yayımlanan, ardından sırasıyla Star TV ve TV8'e geçen ses yarışması O Ses Türkiye' jüri üyeliği yapmıştır. Görevini 2020 yılında bırakmıştır. Hadise 2021 yılından itibaren Acun Ilıcalı'nın sahibi olduğu dijital platform Exxen'de yayınlanan O Ses Türkiye Rap yarışmasının jüri üyeliğini yapmaktadır.

Hadise, Ekim 2021'de Kert adlı kendi giyim markasını kurdu.

Hadise, 2022 yılında UNICEF Türkiye tarafından ''Çocuk Hakları Savunucusu'' olarak atandı. Sanatçı, çocuk işçiliği ve çocuklara yönelik şiddete karşı farkındalık yaratmak için UNICEF ile el ele verdi.

Özel hayatı
Hadise, iş insanı Mehmet Dinçerler ile 30 Nisan 2022 tarihinde Çırağan Sarayı'nda evlenmiştir. Hadise, 15 Eylül 2022 tarihinde Dinçerler'e boşanma davası açtığını duyurdu. Çift, 30 Eylül 2022 tarihinde Beykoz Adliyesi'nde anlaşmalı olarak boşandı.

Diskografi

Stüdyo albümleri
 Sweat (2005)
 Hadise (2008)
 Fast Life (2009)
 Kahraman (2009)
 Aşk Kaç Beden Giyer? (2011)
 Tavsiye (2014)
 Şampiyon (2017)

EP'leri
 Düm Tek Tek (2009)
 Aşka Kapandım (2021)

Filmografi

Ödülleri ve adaylıkları
{| class="wikitable"
|-
! Yıl
! Ödül
! Kategori
! Sonuç
|-
| rowspan="2" | 2006 || 33. Altın Kelebek Ödülleri|| En İyi Çıkış Yapan Kadın Solist ||
|-
|TMF Awards || Best Urban (En İyi Kadın Yıldız Sanatçı) ||
|-
|2007 || TMF Awards || Best Urban (En İyi Kadın Yıldız Sanatçı) ||
|-
|2008 || MTV Avrupa Müzik Ödülleri
|En İyi Türk Sanatçı ||
|-
|rowspan=5| 2009
|rowspan=2| 15. Kral Tv Video Müzik Ödülleri
|Yılın Pop Sanatçısı ||
|-
|Yılın Şarkısı (Deli Oğlan) ||
|-
|TMF Awards || Best Urban (En İyi Kadın Yıldız Sanatçı) ||
|-
| rowspan="2" | 36. Altın Kelebek Ödülleri || En İyi Pop Müzik Kadın Solist ||
|-
|Yılın Şarkısı (Düm Tek Tek) ||
|-
| rowspan="2" | 2010 || rowspan="2" | 1. Balkan Müzik Ödülleri || Balkanlar'da 2009'un En İyi Kadın Şarkıcısı ||
|-
|Balkanlar'da Türkiye'den En İyi Şarkı (Fast Life) ||
|-
|rowspan=2| 2011
|MTV Avrupa Müzik Ödülleri
|En İyi Türk Sanatçı ||
|-
|3. AB Kalite Zirvesi Ödülleri || En İyi Pop Müzik Sanatçısı ||
|-
|rowspan=3| 2012 || Altın Objektif Ödülleri
|En Başarılı Kadın Pop Sanatçısı ||
|-
|6. GSÜ EN Ödülleri || En İyi Kadın Pop Şarkıcısı ||
|-
|9. Radyo Boğaziçi Müzik Ödülleri || En İyi Kadın Pop Müzik Sanatçısı ||
|-
| rowspan="2" | 2013 || 3. Pal FM Müzik Ödülleri || En İyi Alternatif Single (Visal) ||
|-
|4. Elle Stil Ödülleri || Yılın Kadın Müzik Starı ||
|-
| rowspan="3" | 2014 || 4. Pal FM Müzik Ödülleri || En İyi Sahne Performansı ||
|-
|11. Radyo Boğaziçi Müzik Ödülleri || En İyi Şarkı (Visal) ||
|-
|İstanbul FM 20. Altın Ödülleri || En İyi Pop Kadın Sanatçı ||
|-
|2017 || 44. Altın Kelebek Ödülleri|| En İyi Pop Müzik Kadın Solist ||
|-
| rowspan="3" | 2018 || 15. Radyo Boğaziçi Müzik Ödülleri || En İyi Kadın Pop Müzik Sanatçısı ||
|-
| rowspan="2" | 45. Altın Kelebek Ödülleri|| En İyi Pop Müzik Kadın Solist ||
|-
|En İyi  Klip (Farkımız Var) ||
|-
| rowspan="4" | 2019 || rowspan="2" | 46. Altın Kelebek Ödülleri|| En İyi Kadın Şarkıcı ||
|-
|En İyi Klip (Aşk Dediğin) ||
|-
|Sosyal Medya Ödülleri || En İyi Instagram Kadın Müzik Sanatçısı ||
|-
|PowerTürk Müzik Ödülleri || En Güçlü Sosyal Medya Yönetimi ||
|-
| rowspan="3" | 2021 || rowspan="3" | 47. Altın Kelebek Ödülleri|| En İyi Kadın Şarkıcı ||
|-
|En İyi Klip (Hay Hay) ||
|-
|En İyi Şarkı (Hay Hay) ||
|-
|rowspan=3| 2022
|PowerTürk Müzik Ödülleri
|En Güçlü Kadın Sanatçı ||
|-
|7. Türkiye Gençlik Ödülleri || En İyi Kadın Sanatçı ||
|-
|48. Altın Kelebek Ödülleri|| En İyi Kadın Şarkıcı ||
|-
|2023
|17. GSÜ EN Ödülleri || En İyi Kadın Şarkıcı ||
|-
|2023
|PowerTürk Müzik Ödülleri
|| En Güçlü İşbirliği ("İmdat" feat. Murda) ||

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Spotify'da Hadise

Yaşayan insanlar

1985 doğumlular
Anvers (il) doğumlular
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları
Türk söz yazarları
21. yüzyılda Türk kadın şarkıcılar
Belçikalı kadın pop şarkıcıları
Türk kadın pop şarkıcıları
Türk asıllı Belçikalılar
Kumuk asıllı Türkler
Lezgi asıllı Türkler
2009 Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Türkiye'nin Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Pasaj Müzik sanatçıları
Kaya Müzik sanatçıları
Seyhan Müzik sanatçıları
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Radyo Boğaziçi Müzik Ödülü sahipleri
Çağdaş R&B şarkıcıları

Hadise


Playa Shell (en inglés: Shell Beach) está situada en la costa atlántica del país suramericano de Guyana en la región de Barima-Waini,  es un sitio de anidación de cuatro de las ocho especies de tortugas marinas - la tortuga golfina, carey, verde y la laúd. La playa de Shell se extiende por aproximadamente 140 kilómetros.

Las tortugas suelen ser sacrificados por su carne y huevos, pero ahora son parte de un programa de conservación no gubernamental. Shell no está formalmente protegida, aunque las actividades de conservación directas e indirectas para proteger a las tortugas marinas se iniciaron en la década de 1960, cuando el Dr. Peter Pritchard comenzó sus visitas anuales de investigación. Los amerindios de las comunidades locales de playa Almond y playa Gwennie están involucrados en el programa.

Véase también
Geografía de Guyana
Geografía de América del Sur

Referencias

Enlaces externos
Video sobre la playa

Playas de Guyana
Guayana Esequiba
Barima-Waini

Playa Shell


A tempestade tropical moderada Dumako foi um ciclone tropical fraco que causou danos moderados em Madagascar. A quarta perturbação e quarta tempestade nomeada da temporada de ciclones do Sudoeste do Oceano Índico de 2021-22, foi a terceira tempestade a atingir Madagascar em 2022, depois de Ana e Batsirai.

História meteorológica
Em 10 de fevereiro, uma zona de clima perturbado se formou sobre o sul do Oceano Índico central. Um dia depois, o JTWC o reconheceu como Invest 94S. No mesmo dia às 18:00 UTC, MFR designou o sistema como uma perturbação tropical. Um dia depois, o MFR elevou a perturbação para uma depressão tropical. O JTWC emitiu um Alerta de Formação de Ciclone Tropical para este sistema. Em 13 de fevereiro, o JTWC reconheceu o sistema como Tropical Cyclone 12S às 06:00 UTC. Às 18:00 UTC, o MFR atualizou o sistema para uma tempestade tropical moderada e o designou como Dumako. A tempestade continuou se intensificando e, às 06:00 UTC de 14 de fevereiro, Dumako atingiu seu pico de intensidade como uma tempestade tropical moderada, com ventos sustentados máximos de 10 minutos de , ventos sustentados máximos de 1 minuto de , e uma pressão central mínima de 993 hPa. Por volta das 12:00 UTC, Dumako atingiu a terra como uma tempestade tropical moderada perto da Ilha de Sainte-Marie, Madagascar, com ventos de . Depois, devido à interação terrestre, a tempestade começou a enfraquecer. Depois de algumas horas, enfraqueceu em uma depressão tropical. Entrou no Canal de Moçambique antes de se dissipar em 18 de fevereiro.

Impacto

Madagáscar
Pelo menos 113 casas foram danificadas, mais de 5.000 pessoas foram afetadas. As inundações mataram pelo menos 14 pessoas em Madagascar e 4.323 pessoas ficaram desabrigadas.

Moçambique e Malawi
Fortes chuvas foram registradas no sul do Malawi e causaram inundações em algumas áreas. A cidade de Quelimane sofreu inundações, com linhas de energia danificadas. 160 famílias foram deslocadas e  de plantações foram destruídos no distrito de Malema. Nenhuma morte foi relatada em Moçambique e Malawi.

Referências

Ligações externas

 Dados de Rastreamento MFR da Tempestade Tropical Moderada Dumako (in French)
 JTWC melhores dados de trilha do ciclone tropical Dumako

Ciclones tropicais em 2022
Temporada de ciclones no Índico Sudoeste de 2021-2022

Tempestade tropical Dumako


Roland Robert Varga (Budimpešta, 22. listopada 1977.), hrvatski i mađarski atletičar. Bio je hrvatski rekorder u bacanju diska.

Za Hrvatsku je nastupao od 2009.

Natjecao se na Olimpijskim igrama 2012. kao reprezentativac Hrvatske u bacanju diska, a osvojio je 36. mjesto.

Bio je član zagrebačkog Dinamo-Zrinjevca i riječkog Kvarnera.

Izvori

Hrvatski bacači diska
Mađarski bacači diska
Hrvatski atletičari olimpijci
Šport u Zagrebu
Šport u Rijeci

Roland Robert Varga


L'ÖBB 1010 est une série de locomotives électriques des Chemins de fer fédéraux autrichiens (ÖBB), conçue à l'origine comme une locomotive de train express. Pendant des décennies, les locomotives furent un moyen important de l'exploitation ferroviaire électrique de l'ÖBB.

Histoire
Après la Seconde Guerre mondiale, les Chemins de fer fédéraux autrichiens prévoient de se procurer de nouvelles locomotives électriques après que les liaisons principales les plus importantes sont électrifiées et sont à nouveau utilisées à . L'ÖBB veut des locomotives électriques homologuées pour  et d'une puissance de . Les principaux raccordements sont desservis par des séries plus anciennes (1570, 1670, 1670.100 et 1018) dans les années 1950. Étant donné que ces séries ne répondent plus aux exigences de l'ÖBB et que la commande d'unités supplémentaires de ces machines n'est donc plus une option, l'ÖBB décide de se procurer de nouvelles locomotives. La série 1010 est basée sur les séries 1040 et 1041, en même temps que la série 1110. Cependant, l'ÖBB limite la charge à l'essieu à , en prévision d'une large gamme d'applications pour la série 1010.

Les premières machines sont livrées en 1955. Entre 1955 et 1956, l'ÖBB reçoit 20 locomotives, qui sont d'abord utilisées dans le service de trains express. Comme les locomotives font partie des locomotives électriques les plus rapides de l'ÖBB après leur acceptation, elles sont utilisées dans un domaine très étendu. Par exemple, elles transportent des trains express sur la ligne de l'Ouest et également sur la ligne du Sud et la ligne de chemin de fer de Semmering.

En 2000, ÖBB possède encore 18 locomotives. Les dernières locomotives sont basées à Salzbourg et Linz. En 2003, les dernières locomotives, comme celles des séries 1110 et 1110.500, sont retirées dans le cadre du programme de modernisation de l'ÖBB. Les derniers représentants, 1010.003 et 1010.010, s'arrêtent le , mais sont toujours opérationnels grâce à l'association Club 1018.

Construction

Mécanique
Les locomotives ont deux types de bogies différents. Les 1010.001 et 002 ont des bogies sans pivots. En raison de la disposition de l'axe central, il n'est pas possible de l'équiper de pivots conventionnels, de sorte que les deux machines ainsi que la 1110.05 ont un système de pesée dit séparé. Toutes les autres machines de la série 1010 ont des bogies avec un véritable pivot bas. Dans les deux variantes, les bogies qui portent le châssis principal et la caisse de la locomotive sont couplés en croix. Les locomotives ont des extrémités arrondies; les deux cabines de conduite sont reliées l'une à l'autre. Le transformateur est au milieu de la locomotive, les ventilateurs, les équipements auxiliaires et les équipements auxiliaires sont montés sur des socles.

Électrique
Toutes les locomotives ont deux pantographes à ciseaux (type V de Siemens-Schuckert-Werke pour un fonctionnement à barre unique) sur le toit. Le disjoncteur ultra-rapide à air comprimé DBTF de BBC est utilisé pour la première fois comme interrupteur principal (à l'exception de deux véhicules qui en sont équipés à titre d'essai). Lorsque l'interrupteur principal est activé, la tension primaire atteint le transformateur principal via l'isolateur de traversée de toit équipé du transformateur de courant primaire. Le transformateur est monté sur châssis et refroidi par un système de refroidissement à l'huile. Dans les locomotives des séries 1010 et 1110, la commande haute tension est utilisée pour la première fois en Autriche au lieu des circuits basse tension utilisés auparavant. Les locomotives des séries 1010 et 1110 ont six de ces moteurs de série monophasés compensés avec des cosses ouvertes. L'induit tourne dans un roulement à rotule sur rouleaux côté collecteur, qui doit également absorber la poussée axiale, et dans un roulement à rouleaux cylindriques de l'autre côté du moteur. Ces moteurs de traction à dix pôles, appelés EM 655, sont développés à partir des moteurs à dix pôles EM 601 utilisés dans les séries 1040 et 1041. La puissance est transmise avec un entraînement à ressort BBC. Les roues dentées sont hélicoïdales, le rapport d'engrenage était de 1: 3,18. Toutes les locomotives sont équipées d'un frein à air automatique à action rapide, d'une valve de post-freinage, d'un frein de train et d'un frein à fronde.

Conservation
Neuf des 20 unités construites sont conservées :

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Locomotive électrique
 Chemins de fer fédéraux autrichiens

Liens externes

Locomotive électrique d'Autriche
Locomotive électrique 15 kV
Locomotive Co'Co'

ÖBB 1010


Titanium dioxide, also known as titanium(IV) oxide or titania, is the naturally occurring oxide of titanium, chemical formula TiO2. When used as a pigment, it is called titanium white, Pigment White 6, or CI 77891. It is noteworthy for its wide range of applications, from paint to sunscreen to food colouring when it is given the E number E171.

Occurrence
Titanium dioxide occurs in nature as the well-known naturally occurring minerals rutile, anatase and brookite, additionally two high pressure forms, the monoclinic baddeleyite form and the orthorhombic α-PbO2 form  have been found at the Ries crater in Bavaria.  The most common form is rutile, which is also the most stable form. Anatase and brookite both convert to rutile upon heating. Rutile, anatase and brookite all contain six coordinate titanium. Additionally there are three metastable forms produced synthetically and five high pressure forms:

The naturally occurring oxides can be mined and serve as a source for commercial titanium. The metal can also be mined from other minerals such as ilmenite or leucoxene ores, or one of the purest forms, rutile beach sand. Star sapphires and rubies get their asterism from rutile impurities present in them.

Spectral lines from titanium oxide are prominent in class M stars, which are cool enough to allow molecules of this chemical to form.
Titanium Dioxide can be found in most of the leading skin/face products.

නිපදවීම
Crude titanium dioxide is purified via titanium tetrachloride in the chloride process. In this process, the crude ore (containing at least 90% TiO2) is reduced with carbon, oxidized with chlorine to give titanium tetrachloride. This titanium tetrachloride is distilled, and re-oxidized with oxygen to give pure titanium dioxide.

Another widely used process utilizes ilmenite as the titanium dioxide source, which is digested in sulfuric acid. The by-product iron(II) sulfate is crystallized and filtered-off to yield only the titanium salt in the digestion solution, which is processed further to give pure titanium dioxide. Another method for upgrading ilmenite is called the Becher Process.

භාවිත
Titanium dioxide is the most widely used white pigment because of its brightness and very high refractive index (n=2.7), in which it is surpassed only by a few other materials. Approximately 4 million tons of pigmentary TiO2 are consumed annually worldwide. When deposited as a thin film, its refractive index and colour make it an excellent reflective optical coating for dielectric mirrors and some gemstones, for example "mystic fire topaz". TiO2 is also an effective opacifier in powder form, where it is employed as a pigment to provide whiteness and opacity to products such as paints, coatings, plastics, papers, inks, foods, medicines (i.e. pills and tablets) as well as most toothpastes.    Opacity is improved by optimal sizing of the titanium dioxide particles.

Used as a white food colouring, it has E number E171. Titanium dioxide is often used to whiten skim milk; this has been shown statistically to increase skim milk's palatability.

In cosmetic and skin care products, titanium dioxide is used both as a pigment and a thickener. It is also used as a tattoo pigment and styptic pencils.

This pigment is used extensively in plastics and other applications for its UV resistant properties where it acts as a UV absorber, efficiently transforming destructive UV light energy into heat.

In ceramic glazes titanium dioxide acts as an opacifier and seeds crystal formation.

In almost every sunscreen with a physical blocker, titanium dioxide is found because of its high refractive index, its strong UV light absorbing capabilities and its resistance to discolouration under ultraviolet light. This advantage enhances its stability and ability to protect the skin from ultraviolet light. Sunscreens designed for infants or people with sensitive skin are often based on titanium dioxide and/or zinc oxide, as these mineral UV blockers are less likely to cause skin irritation than chemical UV absorber ingredients, such as avobenzone.

Titanium oxide is also used as a semiconductor.

As a photocatalyst
Titanium dioxide, particularly in the anatase form, is a photocatalyst under ultraviolet light. Recently it has been found that titanium dioxide, when spiked with nitrogen ions, or doped with metal oxide like tungsten trioxide, is also a photocatalyst under visible and UV light. The strong oxidative potential of the positive holes oxidizes water to create hydroxyl radicals. It can also oxidize oxygen or organic materials directly. Titanium dioxide is thus added to paints, cements, windows, tiles, or other products for sterilizing, deodorizing and anti-fouling properties and is also used as a hydrolysis catalyst. It is also used in the Graetzel cell, a type of chemical solar cell.

The photocatalytic properties of titanium dioxide were discovered by Akira Fujishima in 1972 . The process on the surface of the titanium dioxide was called the Honda-Fujishima effect .

Titanium dioxide has potential for use in energy production: as a photocatalyst, it can
 carry out hydrolysis; i.e., break water into hydrogen and oxygen. Were the hydrogen collected, it could be used as a fuel. The efficiency of this process can be greatly improved by doping the oxide with carbon, as described in "Carbon-doped titanium dioxide is an effective photocatalyst" .
 produce electricity when in nanoparticle form. Research suggests that by using these nanoparticles to form the pixels of a screen, they generate electricity when transparent and under the influence of light. If subjected to electricity on the other hand, the nanoparticles blacken, forming the basic characteristics of a LCD screen. According to creator Zoran Radivojevic, Nokia has already built a functional 200-by-200-pixel monochromatic screen which is energetically self-sufficient.

In 1995 the Research Institute of Toto Ltd.  discovered the superhydrophilicity phenomenon for glass coated with titanium dioxide and exposed to sun light. A discovery by Professor Fujishima and his group  This resulted in the development of self-cleaning glass and anti-fogging coatings.

TiO2 incorporated into outdoor building materials, such as paving stones in noxer blocks or paints, can substantially reduce concentrations of airborne pollutants such as volatile organic compounds and nitrogen oxides <ref>[http://www.newscientist.com/article.ns?id=dn4636 "Smog-busting paint soaks up noxious gases", Jenny Hogan, 'newscientist.com, 4 February 2004]</ref>.

A photocatalytic cement that uses titanium dioxide as a primary component was included  in Time's Top 50 Inventions of 2008 .

 For wastewater remediation
TiO2 offers great potential as an industrial technology for detoxification or remediation of wastewater due to several factors.
 The process occurs under ambient conditions very slowly, direct UV light exposure increases the rate of reaction.
 The formation of photocyclized intermediate products, unlike direct photolysis techniques, is avoided.
 Oxidation of the substrates to CO2 is complete.
 The photocatalyst is inexpensive and has a high turnover.
 TiO2 can be supported on suitable reactor substrates.

 Other applications
It is also used in resistance-type lambda probes (a type of oxygen sensor).

Titanium dioxide is what allows osseointegration between an artificial medical implant and bone.

Titanium dioxide in solution or suspension can be used to cleave protein that contains the amino acid proline at the site where proline is present. This breakthrough in cost-effective protein splitting took place at Arizona State University in 2006.

Titanium dioxide on silica is being developed as a form of odor control in cat litter. The purchased photocatalyst is vastly cheaper than the purchased silica beads, per usage, and prolongs their effective odor-eliminating life substantially.

Titanium dioxide is also used as a material in the memristor, a new electronic circuit element.

It can be employed for solar energy conversion based on dye, polymer, or quantum dot sensitized nanocrystalline TiO2 solar cells using conjugated polymers as solid electrolytes .

It has also been recently incorporated as a photocatalyst into dental bleaching products. It allows the use of decreased concentrations of hydrogen peroxide in the bleaching agent, thus claimed to achieve similar bleaching effects with less side effects (e.g.:transient sensitivity, change in tooth surface topography, etc ...)

It is also used by film and television companies as a substitute for snow when filming scenes which require a winter setting.

 Historical uses
The Vinland map, the map of America ("Vinland") that was allegedly drawn during mid-15th century based on data from the Viking Age, has been declared a forgery on the basis that its ink contains traces of the TiO2-form anatase; TiO2 was not synthetically produced before the 1920s. In 1992, a counter-claim was made that the compound can be formed from ancient ink.

Titanium dioxide white paint was used to paint the Saturn V rocket, which is so far the only rocket that has sent astronauts to the moon. In 2002, a spectral analysis of J002E3, a celestial object, showed that it had titanium dioxide on it, giving evidence it may be a Saturn V S-IVB.

 See also

 Noxer, a building material incorporating TiO2.
 Timeline of hydrogen technologies

 Toxicology

Titanium dioxide dust, when inhaled, has recently been classified by the International Agency for Research on Cancer (IARC) as an IARC Group 2B carcinogen possibly carcinogenic to humans''. Titanium dioxide accounts for 70% of the total production volume of pigments worldwide. It is widely used to provide whiteness and opacity to products such as paints, plastics, papers, inks, foods, and toothpastes. It is also used in cosmetic and skin care products, and it is present in almost every sunblock, where it helps protect the skin from ultraviolet light.

With such widespread use of titanium dioxide, it is important to understand that the IARC conclusions are based on very specific evidence. This evidence showed that high concentrations of pigment-grade (powdered) and ultrafine titanium dioxide dust caused respiratory tract cancer in rats exposed by inhalation and intratracheal instillation. The series of biological events or steps that produce the rat lung cancers (e.g. particle deposition, impaired lung clearance, cell injury, fibrosis, mutations and ultimately cancer) have also been seen in people working in dusty environments. Therefore, the observations of cancer in animals were considered, by IARC, as relevant to people doing jobs with exposures to titanium dioxide dust. For example, titanium dioxide production workers may be exposed to high dust concentrations during packing, milling, site cleaning and maintenance, if there are insufficient dust control measures in place. However, it should be noted that the human studies conducted so far do not suggest an association between occupational exposure to titanium dioxide and an increased risk for cancer.

The Workplace Hazardous Materials Information System (WHMIS) is Canada's hazard communication standard. The WHMIS Controlled Products Regulations require that chemicals, listed in Group 1 or Group 2 in the IARC Monographs on the Evaluation of the Carcinogenic Risk of Chemicals to Humans, be classified under WHMIS Class D2A (carcinogenic). The classification decision on titanium dioxide has been published on the IARC website and in a summary article published in The Lancet.

Representatives from Health Canada (National Office of WHMIS) recently consulted with the Quebec CSST and CCOHS (the two main agencies providing WHMIS classifications to the public) regarding the implications of the IARC decision to the WHMIS classification of titanium dioxide. It was agreed that titanium dioxide does now meet the criteria for WHMIS D2A (carcinogen) based on the information released by IARC to date, and that it is not necessary to wait for release of the full monograph.

Manufacturers and suppliers of titanium dioxide are advised to review and update their material safety data sheets and product labels based on this new information as soon as possible. Employers should review their occupational hygiene programs to ensure that exposure to titanium dioxide dust is eliminated or reduced to the minimum possible. Workers should be educated concerning this potential newly recognized risk to their health and trained in proper work procedures.

References

External links
 International Chemical Safety Card 0338

 NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards
 "Fresh doubt over America map", bbc.co.uk, 30 July 2002
 Titanium Dioxide Classified as Possibly Carcinogenic to Humans, 2007 (if inhaled as a powder)
 A description of TiO2 photocatalysis
 Crystal structures of the three forms of TiO2
 "Architecture in Italy goes green", Elisabetta Povoledo, International Herald Tribune, November 22, 2006
 "A Concrete Step Toward Cleaner Air", Bruno Giussani, BusinessWeek.com, November 8, 2006
 "Titanium Dioxide Classified as Possibly Carcinogenic to Humans", Canadian Centre for Occupational Health and Safety, August, 2006

Titanium compounds
Oxides
Inorganic pigments
Food colorings
Sunscreening agents
Solar cells
Ultraviolet

ටයිටේනියම් ඩයොක්සයිඩ්


පුරා විද්‍යාවේදි අංග හා විශේෂයෙන් කැණීම් යන්නට වෙනස් නමුත් සමාන තේරුම් කිහිපයක් ඇත. අංගයක් යනු චලනය නොකළ හැකි මනුෂ්‍ය ක්‍රියාකාරකමක් නිරූපණය කරන සන්දර්භ එකක හෝ කිහිපයක එකතුවක් වන අතර වැඩ බිමෙහි භූ ස්ථර පිළිබද විද්‍යාවට සාපේකෂව සිරස් ගති ලක්ෂණ ඇත. අංග වලට උදාහරණ ලෙස වලවල්, තාප්ප හා අඟල් දැක්විය හැකිය. භූවිස්තර විද්‍යාත්මක අනුක්‍රමණයක පවතින ස්ථර, ගැටි හෝ මතුපිට වැනි සාමාන්‍ය තිරස් අවයව අංග ලෙස හදුන්වනු ලැබේ. මතුපිට වලට උදාහරණ ලෙස අංගන, පාරවල් හා මහල් දැක්විය හැකිය.

අංග වල ආගන්තුක ගති ලක්ෂණ හෝ ඒහා සම්බන්ධ වු කැපුම් තිබිමේ හැකියාවක් ඇත.  ගොඩනැගිල්ලක මතුපිටද අංගයක් ලෙස හැදින්විය හැකි නිසාත් හා නිපදුම් කැපුම්වලින් තොර නිදහස් නැගිසිටුම් ව්‍යුහ අංග විය හැකි නිසාත්, මෙය නිසි අර්ථ දැක්වීම් ආකාරයක් නොවේ. කුණු ගොඩවල් (කුණු කසල තැන්පත් ඔවුන්ගේ අංග ලෙස හදුන්වනු ලැබේ) මෙය අපද්‍රව්‍ය මට්ටම් කරණයට සන්සන්දනාත්මකව සලකා බලනු ලබන අතර එය අදාල වැඩ බිමෙහි සැලකිය යුතු කොටසක් පුරා ව්‍යාප්ත වී ඇත. අංගයක් යන සංකල්පය යම්තාක් දුරකට විකෘතියක් වන අතර එයට හේතුව එය තැනීමේ තරා තිරම මත පදනම්ව වෙනස්වීමට හැකියාවක් ඇති වීමයි.

පුරාවිද්‍යාව

අංගය (පුරා විද්‍යාව)


Mily peut désigner :

Personnalités
 Mily Balakirev (1837-1910), compositeur russe
 Mily-Meyer (1856-1927), soprano française
 Mily Possoz (1888-1968), artiste portugaise

Toponyme

 Milý, Tchéquie

Autres
 Mily, poupée mannequin
 Mily Miss Questions, série télévisée d'animation française

Homonymie

Mily (homonymie)


İslamlar, Antalya ilinin Elmalı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1912 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Kaş ilçesine bağlıyken, 16 Mayıs 1934'te Elmalı ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Antalya il merkezine 137 km, Elmalı ilçe merkezine 27 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Elmalı'nın mahalleleri

İslamlar, Elmalı


Star Premium (anteriormente Fox+ y Fox Premium) fue un grupo de canales de televisión por suscripción premium latinoamericano de origen estadounidense, propiedad de The Walt Disney Company Latin America y operado por Disney Media Networks Latin America desde Atlanta, Georgia, Estados Unidos, el cual también operó otras señales de televisión como Cinecanal y FXM. Se compuso de siete señales especializadas de películas y series en versión original, sin censura ni doblaje.

Nació el 3 de noviembre de 2014 como sucesor directo de Moviecity, fundado el 1 de junio de 1997 por LAPTV. En 2013 LAPTV fue integrada dentro de Fox International Channels Latin America y el paquete de canales fue renombrado al año siguiente como Fox+ y posteriormente como Fox Premium. Desde el 22 de febrero de 2021, Fox Premium fue renombrado como Star Premium, así como todos los canales que forman el plan, debido a que la adquisición por parte de Disney no incluía el uso de la marca Fox.

Historia

Antes de 2012, LAPTV operaba en Latinoamérica las señales Cinecanal, The Film Zone y el paquete Moviecity, que se componía de un canal Moviecity (estrenos recientes y producciones originales, lanzada en 1997), Citymix (misceláneo, 1997), Citystars (películas clásicas, 2004), Cityvibe (cine y series de acción, 2007), Cityfamily (familiar, 2009) y Citymundo (cine independiente, 2011). En 2012 LAPTV unificó los canales bajo la marca Moviecity, siendo renombrados como Moviecity Premieres, Moviecity Hollywood, Moviecity Classics, Moviecity Action, Moviecity Family y Moviecity Mundo respectivamente, además de lanzar señales en alta definición para todas las señales (excepto Moviecity Classics y Mundo). Además operaba dos señales adicionales en Brasil. En total, LAPTV operaba nueve canales premium más dos canales básicos y cuatro canales premium más dos canales básicos en alta definición, además de otros servicios adicionales (VOD e internet). Todas las señales eran propiedades de Fox Latin American Channels desde 2009 -empresa que habría adquirido a otros distribuidores su participación en LAPTV-, aunque esta última mantenía la operación del mismo.

En 2013 LAPTV dejó de existir como tal al ser fusionada e integrada dentro de Fox Latin American Channels, empresa que pasó a ser el operador de la marca.

En 2014, Fox International Channels Latin America anunció el lanzamiento del paquete Moviecity como Fox+ además de la plataforma Fox Play+ para el entretenimiento multiplataforma; el inicio del servicio Fox Play+ fue en simultáneo con el lanzamiento del paquete Fox+. La innovación incluyó el rediseño y reestructuración de los canales premium Moviecity, y el lanzamiento de una séptima señal, Fox Comedy, sin cortes comerciales.

En 2012, su competidor HBO firmó con Universal Studios por lo cual comenzó a rodar filmes del 2014 para delante, y a partir del 2015, Fox dejó de emitir las películas de Universal solo en los canales premium, y HBO comenzaría a transmitir algunas películas del mismo estudio que fueron emitidas en los canales de Fox. En 2017, volvería a emitir los filmes de Universal emitiendo solo las películas que estrenaron en HBO.

En 2014, Fox+ dejó de emitir las últimas películas del estudio Dreamworks, empezando con Los Croods adelante por los canales prémium en toda Latinoamérica pero igual son transmitidas por su canal básico Fox Channel 2 años después de su estreno en la pantalla grande.

El 23 de diciembre de 2015, Fox International Channels anunció el lanzamiento para Brasil, a partir de febrero de 2016, del paquete de canales premium Fox+ que incluyó algunos de los canales premium de la programadora como Fox 1 y Fox Action así como acceso a la plataforma de Video On Demand (VOD) y TV Everywhere de contenidos exclusivos FoxPlay+.

El 11 de marzo de 2017 en Latinoamérica y Brasil el paquete de canales cambió su nombre de "Fox+ Premium" a Fox Premium. El canal Fox 1 también sufrió modificaciones, pasando a llamarse Fox Premium Series, exhibiendo solamente contenido de este tipo, a diferencia de antes, cuando exhibía películas estreno y series. Sin embargo, el nombre del canal fue dejado intacto en Brasil.

Luego de la adquisición de 21st Century Fox por parte de Disney en 2019, y con tal de diferenciarla de la actual Fox Corporation, el 27 de noviembre de 2020 Disney anunció que los canales de Fox serían renombrados bajo el nombre Star, cuestión que se concretó el 22 de febrero de 2021.

Con los cambios realizados por Disney del cierre de 100 canales alrededor del mundo, incluida América Latina, además del lanzamiento de Star+ en la región que se concretó el 31 de agosto de 2021, el grupo cerró emisiones el 31 de enero de 2022.

En la madrugada del 1 de febrero de 2022, los canales del grupo cerraron emisiones, poniendo fin a 24 años y medio de transmisión, además de la eliminación de estas mismas señales por parte de varias operadoras de cable horas antes del cierre definitivo.

Programación
La programación que emitía era de cine hollywoodense, cine independiente y cine internacional de países no especializados en la industria cinematográfica, como Argentina, España, China y Japón. Fue el primer canal en Latinoamérica que emitió su programación completamente en alta definición.

La programación se componía de los estudios cinematográficos 20th Century Studios, Blue Sky Studios, Searchlight Pictures, Paramount Pictures, Miramax Films, Dimension Films, Hulu Originals, Universal Pictures (solo películas que habían sido estrenadas dos años antes en HBO), DreamWorks Animation (desde 2021 solo películas que habían sido estrenadas dos años antes en HBO al igual que Universal Pictures) y MGM (incluyendo aquellas asociadas con Sony Pictures Entertainment y Warner Bros. Entertainment).

Canales

Star Hits: cine de estreno y películas de Hollywood.
Star Series: series de estreno.
Star Action: cine de acción y eventos deportivos.
Star Comedy: películas de comedia.
Star Fun: películas familiares e infantiles.
Star Cinema: cine independiente, latinoamericano y europeos.
Star Classics: películas clásicas.
Star Hits (solo Brasil)
Star Hits 2 (solo Brasil)

Series

Originales
 Sitiados: La otra cara de la conquista (10 de mayo de 2015 - 4 de abril de 2018)
 1 Contra Todos (20 de junio de 2016 - 2020)
 Llámame Bruna (9 de octubre de 2016 - 31 de enero de 2020)
 Rio Heroes: No Rules (27 de febrero de 2018 - 7 de junio de 2019)
 Aquí en la Tierra (20 de abril de 2018 - 4 de septiembre de 2020)
 Impuros (19 de octubre de 2018 - 9 de enero de 2020)
 El general Naranjo (24 de mayo de 2019 - 1 de julio de 2020)
 Sitiados: México (26 de julio de 2019)
 Berko: el arte de callar (9 de agosto de 2019)
 El host: Amor sin reservas (T2) (10 de octubre de 2019 - 25 de diciembre de 2019)

Adquiridas

- (*) Serie exclusiva en la App de Fox, para suscriptores de Fox Premium.
- (BRA) serie solo para Brasil.

Notas

Eventos deportivos
 Eventos PPV de la WWE (en simultáneo con Fox Sports 1 en Chile)
 Eventos PPV de UFC (en simultáneo con ESPN, excepto Chile)
 Fórmula 1
 Primera División de España (solo disponible en Brasil).

Referencias

Canales de televisión desaparecidos
Canales de televisión desaparecidos de Walt Disney Company Latin America

Canales y estaciones de televisión fundados en 2014
Canales y estaciones de televisión desaparecidos en 2022

Star Premium


Landmand søger kærlighed er et realityprogram på tv-kanalen TV2 med dating som tema. Programmet har spillet i 8 sæsoner, sæson 9 er på vej. Værten på programmet er Lene Beier.

Konceptet består i, at kvinder ikke altid af sig selv søger på landet - tværtimod. Landmænd har jf. åbningsspeaket meget at byde på men er i sagens natur ikke flytbare grundet deres erhverv.

I en given sæsons åbningsprogram besøger værten de forskellige landmænd og medbringer post fra piger og kvinder, som på forhånd har skrevet til landmændene. Antallet af breve til hver landmand er stærkt varierende, men fem udvælges til den første speeddate. Herefter udspilles programmet som et udskillelsesløb, hvor landmændene er sammen med bejlerne, som dog sendes hjem én efter en. Til slut har landmanden mulighed for at invitere en enkelt kvinde på et romantisk weekendophold. Det sker, at landmanden finder den eneste ene og ender i varige forhold, men oftere gør det dog ikke.

Over årene er der sket forskellige udviklinger i programmet, således at også kvindelige landmænd deltager, ligesom en enkelt homoseksuel mand også har været med.

Referencer

Tv-programmer fra TV 2 Danmark

Landmand søger kærlighed


Pave Lando (også kendt som Landus, død 914) var pave fra juli eller november 913 til sin død i 914. Hans korte tid som pave skete på et kaotisk tidspunkt i den katolske kirke og Roms historie kaldet Saeculum obscurum (904–64). Han var den sidste pave, der bruge et nyt navn som pavenavn (i dette tilfælde hans fødenavn), som ikke var brugt før, indtil Pave Frans blev valgt i 2013.

Referencer

Paver i middelalderen

Pave Lando


Andronik Komnen (grčki Ἀνδρόνικος Κομνηνός, latinski Andronicus Comnenus; Konstantinopol, oko 1108. — 1142.) bio je bizantski princ iz dinastije Komnen; treće dijete te drugi sin bizantskog cara Ivana II. Komnena i njegove supruge Piroske (Irena Ugarska). Bio je mlađi brat Aleksija te stariji brat cara Manuela I. Komnena. Od oca je dobio titulu sebastokratora, dok je Aleksije postao očev suvladar 1122.

Dvorski pjesnik Teodor Prodrom pohvalio je Andronikovu ratnu vještinu. Oko 1124., Andronik se oženio Irenom, za koju je jedan pjesnik rekao da je Enejin potomak. Irenina i Andronikova djeca:
Marija Komnena, supruga Teodora Dasiotesa i Ivana Kantakuzena
Ivan Duka Komnen, guverner Cipra — otac Marije Komnene, kraljice Jeruzalema
Teodora Komnena, vojvotkinja Austrije
Eudokija Komnena — ljubavnica Andronika I. Komnena
Aleksije Komnen (protosebastos)

Izvori i bilješke

Komneni

Andronik, sin Ivana II.


John "Johnny" Jones, né le  et mort le 16 mars 1869, est un armateur baleinier et un commerçant de Sydney et un colon de Nouvelle-Zélande. Il est l'un des premiers pionniers de l'Otago, où il achète une station baleinière près de Waikouaiti en 1838. En , il fait venir une douzaine de familles de Sydney  pour qu'elles s'installent autour de sa ferme Matanaka.

Famille
Né à Sydney, Jones est le troisième fils de Thomas Jones, qui fut l'un des premiers colons de la Nouvelle-Galles du Sud. Dans sa jeunesse, son activité principale est la chasse à la baleine, puis il devient passeur au port naturel de Port Jackson, une ria qui s'avance de  à l'intérieur des terres de la Nouvelle-Galles du Sud. À l'âge de vingt ans, Johnny Jones, ayant de bonnes compétences dans les affaires commerciales, investit dans l'achat trois  baleiniers, avec ses propres économies.

Il a épousé Sarah Sizemore le  à Sydney. De leur union sont nés , bien que deux d'entre eux  soient décédés en bas âge. John Richard Jones, son fils aîné a épousé le  Mary Orbell, la quatrième fille de John Orbell de Hawkesbury.

La station Waikouaiti
En 1835, Jones et Edwin Palmer s'associent pour acheter une station baleinière en Nouvelle-Zélande et une goélette pour la chasse à la baleine. Au cours des années suivantes, il acquiert une participation majoritaire dans sept stations baleinières néo-zélandaises. En 1838, il achète une station baleinière et des terres près de la côte et de l'embouchure de la rivière Waikouaiti, ainsi qu'une vaste étendue de terres au chef Ngāi Tahu « Bloody Jack » Tuhawaiki , représentant une partie considérable de ce qui est aujourd'hui le nord et le centre de l'Otago . Une grande partie de cet achat est ensuite annulé lorsque les terres de l'île du Sud sont cédées à la Couronne britannique. Après de longues querelles, Jones est finalement autorisé à conserver  (). Il y construit la Ferme Matanaka et en , il fait venir une douzaine de familles de Sydney  pour qu'elles s'installent autour de la ferme. Les premiers bâtiments, y compris les écuries, ont été construits en 1840, avec des matériaux apportés de Sydney. L'épouse de Jones, Sarah Sizemore, est connue sous le nom de Cherry (« cerise ») et la Ferme de Cerise voisine est apparemment nommée pour elle.

Reconversion
Les contraintes financières conduisent Jones à déménager définitivement en Nouvelle-Zélande avec sa famille en 1843, partageant son temps entre Waikouaiti et Wellington. Le déclin de la chasse à la baleine l'oblige à fermer la station de Waikouaiti à la fin des années 1840, et il se concentre alors sur le développement de sa ferme qui devient bientôt une importante source de nourriture pour la nouvelle colonie de Dunedin, dans laquelle il s'installa en 1854. Au début de la colonisation de Dunedin, les activités maritimes et commerciales de Jones le font devenir le principal rival de James Macandrew. Au cours des années 1860, Jones se tourne à nouveau vers le transport maritime, d'abord en tant qu'actionnaire de l'éphémère Otago Steam Ship Company, puis à travers sa propre entreprise, la Harbor Steam Navigation Company, qui dessert les ports de Dunedin, Port Chalmers, et Oamaru, et il commerce plus tard également avec Hokitika sur la côte ouest.

Fin de vie
Jones s'intéresse peu à la politique et refuse un poste offert par Edward Stafford au Conseil législatif néo-zélandais. Il est toutefois président du conseil municipal de Dunedin en 1856. Jones meurt à Dunedin le  et est enterré dans le cimetière sud de la ville. Son fils aîné, John Richard Jones, est l'exécuteur testamentaire et il a joué un rôle déterminant dans la fusion de diverses compagnies maritimes.

Sources

Bibliographie
 .
 .

Références

Voir aussi

Articles connexes

 Matanaka Farm

 Histoire de la Nouvelle-Zélande

Liens externes

Naissance en mars 1809
Personnalité néo-zélandaise du monde des affaires du XIXe siècle
Otago

Johnny Jones (pionnier)


بوشمة هي إحدى بلديات التابعة لولاية قابس بالجنوب التونسي، وتوجد على الطريق الوطنية رقم 1 على بعد بضعة كيلومترات شمال مدينة قابس.ينشط في المدينة الأمل الرياضي ببوشمة.

قرى ولاية قابس

بوشمة


Juan de la Cruz Bellvís de Moncada y Pizarro  (Madrid, 1 de diciembre de 1756-Madrid, 20 de octubre de 1835), III  marqués de Bélgida, VI marqués de Orellana la Vieja, IX marqués de Villamayor de las Ibernias, IV marqués de San Juan de Piedras Albas, XV marqués de Mondéjar, VII marqués de Benavites, VIII marqués de Adeje, XI conde de Villardompardo, etc. XIII señor de Alconchel y XIII señor de Zahínos, fue un aristócrata español que sirvió en la Casa Real.

Vida y familia
Era hijo primogénito de Pascual Benito Belvís de Moncada, VIII marqués de Villamayor de las Ibernias, II marqués de Bélgida, VI marqués de Benavites, X conde de Villardompardo, VI conde de Sallent, VI conde de Villamonte, conde del Sacro Romano Imperio, de Marrades y XIV marqués de Mondéjar, IX  marqués de Agrópoli, XIV marqués de Valhermoso de Tajuña y XVI conde de Tendilla y de Florencia Pizarro Piccolomini de Aragón y Herrera, III marquesa de San Juan de Piedras Albas, VII marquesa de Adeje, XII condesa de La Gomera, XII señora de Alconchel y de Zahínos, Fermoselle y Ampudia y camarera mayor del Palacio.

Su familia materna tenía considerable influencia en la Corte. Su abuelo había sido Sumiller de Corps de los Reyes   Felipe V y Fernando VI. Su muy ventajoso matrimonio en 1774 con María de la Encarnación Álvarez de Toledo, dama noble de la Orden de María Luisa, hija de Antonio Álvarez de Toledo y Osorio, X marqués de Villafranca del Bierzo, IX duque de Bivona (título del reino de Sicilia) y VII duque de Fernandina, y de su segunda esposa María Antonia Gonzaga y Caracciolo, una de las principales familias de la Corte española, no hizo sino acrecentar su posición cerca de la Real familia.

Ello, unido al hecho de que su madre fuera designada Camarera mayor de la Princesa de Asturias María Luisa de Parma en 1785 y Camarera mayor de palacio en 1788, posibilitó que fuera alcanzando cada vez más puestos en la Corte.

Caballero de la Orden de Carlos III desde 1814, el rey   Carlos IV lo nombrará su Caballerizo mayor en 1798, cargo que desempeñará hasta 1801. Su cercanía con el Príncipe de Asturias, luego Fernando VII, hará que sea uno de los pocos Gentilhombres elegidos para acompañarle en su exilio en Francia hasta el punto que le designará su Sumiller de Corps allí.

A su regreso en 1814, el rey lo nombrará de nuevo su Caballerizo mayor. Fuertemente reaccionario, aguantará el primer relevo de los servidores regios que hará el Gobierno del Trienio Liberal en 1820, pero -tras los sucesos de julio de 1822- el rey se verá forzado a cesarle y sustituirle por el marqués de Astorga.

Tras el fin del Trienio, se le repondrá en su puesto el 2 de agosto de 1823 y lo desempeñará hasta la muerte de Fernando VII realizando importantes cambios en la regulación de las Reales Caballerizas y siendo principal protector de la Escuela de Veterinaria en detrimento del obsoleto Tribunal del Protoalbeiteriato.

En 1833, a la muerte del rey, solicitará su jubilación a la reina gobernadora María Cristina de Borbón-Dos Sicilias.

Referencias

Enlaces externos

 Archivo General de Palacio (AGP) . Patrimonio Nacional. Sección Personal

Grandeza de España
Familia Pizarro
Caballeros de la Orden del Toisón de Oro (Rama española)
Caballeros de la Orden de Carlos III
Nobles de España del siglo XVIII
Nobles de España del siglo XIX
Caballerizos mayores del rey
Sumilleres de Corps del rey
Corte de Felipe V de España


Grease, yönetmenliğini Randal Kleiser'in yaptığı, başrollerini John Travolta, Olivia Newton-John ve Stockard Channing'in paylaştığı 1978 ABD yapımı 110 dakikalık film. Türü müzikal romantik komedidir. Aynı isimli Broadway müzikalinden sinemaya uyarlanmıştır.

Film için eleştirmenlerin birçoğu "zamanın ötesinde" tanımını kullanırken bir kısmı "1950'lerin sonu 60'ların başını anlatan, 70'ler yapımı bir 90'lar filmi" tanımlamasını tercih etmektedirler.

Filmin soundtrackinde yer alan "Hopelessly Devoted to You" parçası 1979 yılında "En İyi Film Müziği" dalında Oscar'a aday olmuştur.

1982 yılında Grease 2 bir devam filmi niteliğinde çekildiyse de Grease'in elde ettiği başarıyı yakalayamamıştır.

20. Yıl
Grease, çekilişinin 20. yıl kutlamaları nedeniyle 1998 yılında dijital olarak yenilenmiş bir şekilde yeniden gösterime girmiş ve yeniden haftalarca gösterimde kalmıştır.

Film Türkiye sinemalarında ilk kez 1980 ardından da 1998 yılında gösterilmiştir.

Yapım

Araçlar
 Kenickie'nin aracı 1948 Ford Deluxe.
 Leo'nun aracı modifiye edilmiş bir 1949 Mercury.
 Frenchy'nin aracı 1956 Dodge Custom Royal
 Danny'nin üstü açık aracı bir 1949 Dodge Wayfarer'dır..

Konusu
1958 yazında Danny Zuko (John Travolta) ve Sandra Olsson (Olivia Newton-John) bir yaz aşkı yaşamıştır. Yaz biterken Sandy Danny'e Avustralya'da okula devam edeceğini söyler ve çift ayrılmak zorunda kalır.

Danny, okuduğu okul olan Rydell Lisesi'deki ilk gününde, deri ceketli serseri çetesi T-Birds'ün başına yeniden geçer. En yakın arkadaşları Kencikie, Doody, Sonny ve Putzie ile yaz tatilinde ne kadar eğlendiğini ve çapkınlığını anlatırken, Avustralya'ya gitmeyen ve tesadüfen aynı okula kaydolmuş olan Sandy ile karşılaşır. Sandy, Betty Rizzo'nun (Channing) başını çektiği Pink Ladies'e katılmıştır.

Danny, Sandy'e deli gibi aşık olsa da tavırlarından vazgeçmeyecektir. Danny, okuldaki popülaritesini yitirmekten korkmaktadır. Sandy ve Danny aşkları sayesinde tekrar bir araya gelirler. Bu arada Betty de Kenickie (Jeff Conaway) ile çıkmaya başlar.

Oyuncular

 John Travolta - Danny Zuko
 Olivia Newton-John - Sandy Olsson
 Stockard Channing - Betty Rizzo
 Jeff Conaway - Kenickie
 Barry Pearl - Doody
 Michael Tucci - Sonny
 Kelly Ward - Putzie
 Didi Conn - Frenchy
 Jamie Donnelly - Jan
 Dinah Manoff - Marty Maraschino
 Eve Arden - Principal McGee
 Frankie Avalon - The Teen Angel
 Joan Blondell - Vi
 Edd Byrnes - Vince Fontaine
 Sid Caesar - Coach Calhoun
 Ellen Travolta - Garson

Film müzikleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Grease Fan Sitesi

1978 çıkışlı komedi filmleri
1970'lerde gençlik komedi filmleri
1970'lerde müzikal komedi filmleri
1970'lerde romantik gençlik filmleri
1970'lerde romantik komedi filmleri
1970'lerde romantik müzikal filmleri
1970'lerde lise filmleri
1970'lerde İngilizce filmler
1970'lerde ilk yönetmenlik denemesi filmler
Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Film Arşivi filmleri
Amerika Birleşik Devletleri dans filmleri
Amerika Birleşik Devletleri lise filmleri
Amerika Birleşik Devletleri gençlik komedi filmleri
Amerika Birleşik Devletleri müzikal gençlik filmleri
Amerika Birleşik Devletleri müzikal komedi filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romantik gençlik filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romantik komedi filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romantik müzikal filmleri
Tiyatro oyunlarından uyarlanan Amerika Birleşik Devletleri filmleri
Sinemaya uyarlanmış müzikaller
Randal Kleiser'ın yönettiği filmler
Bill Butler'ın görüntülediği filmler
Paramount Pictures filmleri
1958'de geçen filmler
1959'da geçen filmler
Los Angeles'ta çekilmiş filmler
Mezuniyet balosu filmleri
Kurguda uçan araba
Rock müzikalleri

Grease (film)


Antonio Cerdá y Lloscos (Santa Margarita, Baleares, 1390 – Roma, 12 de septiembre de 1459), religioso de la Orden de la Santísima Trinidad, que ocupó diversos cargos en su orden y fue después nombrado por Nicolás V arzobispo de Mesina, obispo de Lérida, elevado a Cardenal presbítero con el título de San Crisógono, Camarlengo, Inquisidor general de Aragón y miembro de la Congregación de Regulares en Roma.

Biografía
Cerdá y Lloscos nació de familia ilustre en Santa Margarita, en Mallorca, en 1390. Su padre fue durante mucho tiempo Conseller de Mallorca. Realizó los primeros estudios en Palma de Mallorca. Desde muy pequeño había tenido contacto con los trinitarios y por ello solicita ingresar en la Orden, siendo recibido en el convento del Santi Spiritus de Palma. Es destinado a Lérida, donde consiguió el grado de Doctor en Teología, y gana por oposición en la Universidad de Lérida las cátedras de Teología escolástica, de Sagrada Escritura y de Cánones.

En 1429 es elegido primer definidor para asistir al capítulo general de la orden, que comenzó el 24 de abril en Cerfroid. El Ministro General Juan Halbould de Troyes le encargó la redacción de las nuevas Constituciones y Estatutos de la Orden, promulgados posteriormente por el capítulo general. Tras el Capítulo fue nombrado visitador y comisario general para las provincias de Inglaterra, Irlanda y Escocia. Durante dos años visitó las casas de la orden en las islas británicas. Tras ello fue nombrado visitador y comisario general para las provincias de España e Italia y procurador general de la Orden, por lo que se trasladó al convento trinitario de Roma.

No tardó en llamar la atención de la corte pontificia, especialmente del papa Eugenio IV, que lo nombró Camarero Papal y auditor de la Rota. Fue nombrado Embajador Pontificio ante el rey Alfonso V de Aragón. Cuando el rey trasladó su corte de Lérida a Nápoles nombró a Cerdá preceptor de sus hijos. En esa época escribe el tratado De educatione principum.  Alfonso V lo presenta al nuevo papa Nicolás V como candidato al arzobispado de Mesina (Sicilia), y es nombrado el 8 de julio de 1447. Al poco tiempo el Papa le dispensa de la obligación de residencia y lo llama a Roma para que le ayude en la resolución de asuntos jurídicos y canónicos en la Curia romana.

El 16 de febrero de 1448 es elevado a cardenal presbítero, con el título de San Crisógono. La basílica romana de San Crisógono, en el Trastevere, aún pertenece a la Orden Trinitaria. Nicolás V lo nombra también Inquisidor Supremo y miembro de la Sagrada Congregación de Regulares. Un año después, el 28 de marzo de 1449 le nombra obispo de Lérida, sin obligación de residencia y manteniendo el arzobispado de Mesina, el rey dio el Regium exequatur desde Nápoles. Como obispo de Lérida instituyó la prebenda teologal, impulsó la devoción al Santo Lienzo y trasladó las representaciones de la Pasión al claustro de la catedral en lugar del presbiterio.

En 1455 se le pide el servicio de la administración de la diócesis de Giovenazzo, y en ese mismo año fue muy estimada su acción pacificadora, como embajador papal, en los disturbios de la ciudad de Florencia. Participó en el cónclave de 1455, que eligió a Calixto III y posteriormente en el cónclave de 1458 que eligió a Pío II. El nuevo Papa nombró al Cardenal Cerdá teólogo consultor y lo llamaba el príncipe de los teólogos.

El 12 de septiembre de 1459 murió en Roma. Fue sepultado en la antigua iglesia de San Pedro con el epitafio: MCCCCLIX. die XII mensis septembris. Antonius Cerdanus Majoricensis Cardinalis. Quievit in Domino. Tanto el sepulcro como la capilla en que se encontraba desaparecieron en 1570 con la construcción de la nueva Basílica de San Pedro.

Fuentes

 J. Hernández, Espigando en el patrimonio trinitario (Roma 2000)
 B. Porres, Nuevo diccionario de Escritores Trinitarios (Córdoba 2007)

Referencias

Nacidos en Santa Margarita (Baleares)
Fallecidos en Roma
Obispos trinitarios
Trinitarios de España del siglo XV
Alumnado de la Universidad de Lérida
Obispos de Lérida
Obispos de España del siglo XV
Arzobispos de Mesina
Cardenales de España del siglo XV
Cardenales creados por Nicolás V
Catedráticos de la Universidad de Lérida
Camarlengos del Colegio Cardenalicio
Miembros de la Inquisición en España
Sepultados en la basílica de San Pedro

Antonio Cerdá y Lloscos


Cookia est un genre de grands escargots de mer de la famille des Turbinidae, les escargots turbans.

Cookia est parfois traité comme un sous-genre du genre Bolma.

Ce genre a été nommé d'après le célèbre explorateur James Cook.

Espèces
Les espèces du genre Cookia comprennent :

  Powell, 1938
  (Lightfoot, 1786)

Espèce mise en synonymie :

 Cookia novaezelandiae Lesson, 1832 : synonyme de Cookia sulcata (Lightfoot, 1786)

Références

  Alf A. & Kreipl K. (2011) The family Turbinidae. Subfamilies Turbininae Rafinesque, 1815 and Prisogasterinae Hickman & McLean, 1990. In: G.T. Poppe & K. Groh (eds), A Conchological Iconography. Hackenheim: Conchbooks. pp. 1–82, pls 104-245

Bibliographie complémentaire
  , New Zealand Mollusca, William Collins Publishers Ltd, Auckland, New Zealand 1979
  Glen Pownall, New Zealand Shells and Shellfish, Seven Seas Publishing Pty Ltd, Wellington, New Zealand 1979

Turbinidae
Genre de gastéropodes (nom scientifique)
James Cook

Cookia


Monna Vanna (en cirílico, Монна Ванна) es una ópera inacabada con música de Serguéi Rajmáninov basada en una obra de Maurice Maeterlinck.  Rajmáninov había completado el Acto I en una partitura vocal corta, con acompañamiento de piano, y luego pidió permiso para dar al texto un tratamiento de tres actos.  Sin embargo, otro compositor, Henry Février, había para entonces recibido los derechos para poner música al texto. De haber terminado el trabajo Rajmáninov, no hubiera podido producirse en los países europeos que había firmado tratados de derechos de autor sobre la obra de Maeterlinck.  Esta ópera solo podía haberse producido en países, como Rusia, que en aquella época no habían firmado la ley del copyright europeo.  Al final, Rajmáninov abandonó seguir trabajando en esta ópera y nunca escribió la partitura completa.

Años después, a petición de Sophie Satin, la cuñada de Rajmáninov, Igor Buketov preparó una edición orquestada para representar el Acto I, que dirigió en su estreno mundial con la Orquesta de Filadelfia el 11 de agosto de 1984 en Saratoga, Nueva York con Tatiana Troyanos en el rol titular, Sherrill Milnes como Guido, y John Alexander como padre de Guido. También hizo la primera grabación de la obra, con la Orquesta Sinfónica de Islandia.

Personajes

Notas y referencias

Óperas basadas en piezas de teatro
monna vanna
Óperas en ruso
Óperas de 1984
Óperas estrenadas en Nueva York
Maurice Maeterlinck
Óperas inacabadas

Monna Vanna (Rajmáninov)


Karınca, karıncalar (Formicidae) familyasını oluşturan, yaban arıları ve arılarla birlikte zar kanatlılar (Hymenoptera) takımında yer alan, sosyal yaşam gösteren böceklere verilen ortak addır. Karıncalar, Kretase Dönemi'nin ortalarında, 110 ile 130 milyon yıl önce yaban arısına benzeyen hayvanlardan türemiş ve çiçekli bitkilerin ortaya çıkışından sonra çeşitlenmiştir. Günümüzde 12.000'den fazla türü sınıflandırılmıştır ve yaklaşık 14.000 civarında türü olduğu sanılmaktadır. Dirsekli antenleri ve ince bellerini oluşturan düğümsü yapıları ile kolaylıkla tanınırlar.

Karıncalar, boyutları küçük doğal boşluklarda yaşayan birkaç düzine avcı bireyden, çok büyük bölgeleri kaplayan ve sayıları milyonlarca bireyi içeren oldukça yüksek oranda organize kolonilere kadar oluşan topluluklar içinde yaşarlar. Büyük koloniler çoğunlukla "işçi" ve "asker" sınıflarını oluşturan kısır dişilerden oluşur. Bu kolonilerde aynı zamanda verimli erkekler ile bir ya da daha fazla ve "kraliçe" adı verilen verimli dişiler de bulunur. Bu koloniler bazen "süperorganizmalar" olarak tanımlanır çünkü karıncalar tek bir vücut hâlinde koloniyi desteklemek için bir arada çalışırlar.

Karıncalar (Dünya) üzerinde hemen hemen her kara parçasında bulunur. Kendine özgü karınca türleri bulunan ender yerler Antarktika ile birlikte bazı uzak ve uygun olmayan adalardır. Karıncalar ekosistemlerin çoğunda yaşayabilir ve kara hayvanları biyokütlesinin yaklaşık %15 ile %25'ini oluştururlar. Bu başarıları sosyal örgütlenmelerine, yaşam alanlarını değiştirebilmelerine, kaynaklardan yararlanmalarına ve kendilerini savunmalarına bağlanmıştır. Diğer türlerle birlikte geçirdikleri uzun evrim sürecinde, benzerlik, ortakçılık, asalaklık ve karşılıklılık içeren türler arası ilişkiler geliştirmişlerdir.

Özellikler
Karıncalar biçim bilimi açısından, dirsekli duyargaları, metaplöral bezleri ve ikinci karın kısımlarının düğüm şeklinde bir petiyol ile bağlanması ile diğer böceklerden ayrılırlar. Kafa, mesosoma ve metasoma ya da gaster, üç ayrı gövde kısmıdır. Petiyol, mesosoma (toraks ile buna kaynamış olan ilk karın bölgesi) ile gaster (petiyol dışında kalan karın bölgesi) arasında ince bir bel oluşturur. Petiyol bir ya da iki düğümden oluşabilir.

Diğer böcekler gibi karıncaların da gövdeleri etrafında koruyucu görevi gören ve kasların bağlanmasını sağlayan bir dış iskeletleri vardır. Böceklerin akciğerleri yoktur ve oksijen ile karbondioksit gibi gazlar, dış iskeletten spirakulum denen küçük deliklerden geçer. Böceklerin aynı zamanda kapalı kan damarları da yoktur bunun yerine gövdelerinin üst kısmında bir kalp gibi iç sıvıların dolaşımını sağlayarak kafaya doğru hemolenfi pompalayan ince ve uzun delikli bir tüp bulunur. Sinir sistemi gövde boyunca uzanan, birkaç düğümü bulunan ve gövdeye bağlı organlara dallarla ayrılan bir ventral sinir telinden oluşur.

Bir karıncanın kafasında birçok algı organı bulunur. Birçok böcek gibi karıncalarda birbirine bağlı sayısız küçük lenslerden oluşan petek göz vardır. Karıncaların gözleri hızlı hareketleri tespit etmede iyi olsa da optik çözünürlüğü yüksek değildir. Ayrıca kafalarının üstünde ışık düzeylerini ve polarizasyonu ayırdeden üç küçük sade göz de bulunur. Omurgalılarla kıyaslandığında karıncaların görüşü kötü ile orta düzey arasındadır, hatta yeraltında yaşayan bazı türler tamamen kördür. Avustralya'da yaşayan Myrmecia cinsi gibi bazı karıncaların görüşü ise oldukça iyidir. Kafalarına bağlı olan iki anten kimyasalları, hava akımlarını ve titreşimleri algılar ve dokunma yoluyla sinyal iletişimine olanak sağlar. Kafada yiyecek taşımaya, nesneleri hareket ettirmeye, yuva kurmaya yarayan ve aynı zamanda savunma amaçlı kullanılan iki kuvvetli çene bulunur. Bazı türlerde ağzın içinde bulunan küçük keselerde besin saklanabilir ve bu besin diğer karıncalara ya da larvalarına verilebilir.

Sınıflandırma

Taksonomi
Karınca familyasına bağlı taksonlar (2022):

Altfamilyalar:
 Aenictinae
 Aenictogitoninae
 Aneuretinae
 Apomyrminae
 Armaniinae
 Cerapachyinae
 Dolichoderinae
 Dorylinae
 Ecitoninae
 Formiciinae
 Formicinae
 Leptanillinae
 Leptanilloidinae
 Myrmeciinae
 Myrmicinae
 Nothomyrmeciinae
 Paleosminthurinae
 Ponerinae
 Pseudomyrmecinae
 Sphecomyrminae

Cinsler:
 Calyptites - Scudder, 1877

Evrim

Formicidae familyasının filogenetik konumu.

Formicidae familyası, içinde yaprak arıları, arılar ve yaban arılarını da barındıran Hymenoptera takımında yer alır. Karıncalar, Vespoidea yaban arılarını da içinde barındıran ortak bir atadan türemiştir. Filogenetik analizler karıncaların Kretase Dönemi'nin ortalarında, yaklaşık 110 ile 130 milyon yıl önce ortaya çıktığını gösterir. Yaklaşık 100 milyon yıl önce çiçekli bitkilerin ortaya çıkmasından sonra karınca türleri çeşitlenmiş ve 60 milyon yıl önce ekolojik üstünlüğüne erişmiştir.
1966 yılında, E.O. Wilson ve meslektaşları Kretase Dönemi'nde yaşamış olan bir karıncanın (Sphecomyrma freyi) fosil kalıntılarını tanımladılar. Kehribar içinde kalmış olan fosil örneği 80 milyon yıl öncesinden kalmaydı ve hem karıncaların hem de yaban arılarının ortak özelliklerini gösteriyordu.

Kretase Dönemi'nde kuzey yarımkürede bulunan süperkıta Laurasia üzerinde yalnızca birkaç ilkel karınca türü yaygındı. Tüm böcek popülasyonunun yalnızca %1'ini oluşturuyorlardı. Karıncalar Tersiyer Dönemi'nin başlarında, çevresel koşullara uyarak, doğal seleksiyon sonucu baskın tür olmuşlardır. Oligosen ve Miyosen dönemlerinde karıncalar bulunan tüm fosil kalıntılarının %20 ile %40'ını oluşturur. Eosen Dönemi'nde yaşamış karınca cinslerinin onda biri günümüze kadar gelmiştir. Baltık bölgesi kehribarlarında bulunan karınca fosillerinde rastlanan cinslerin %56'sı, Dominik Cumhuriyeti kehribarlarında bulunanların ise %92'si günümüze kadar gelmiştir.

Termitler karıncalar ile yakın akraba değildir ve Isoptera takımında yer alırlar. Sosyal yaşamlarının bazı yönleri karıncalarla benzerlik taşır. Karınca arıları büyük karıncalara benzer ama kanatsız dişi yaban arılarıdır.

Dağılım ve habitat

Karıncalar, Antarktika, ve Grönland, İzlanda gibi bazı büyük adalar dışında tüm kıtalarda yaşar, Polinezya'nın bazı bölümleri ve Hawaii Adaları gibi adalarda ise kendine özgü türler yoktur. Karıncalar ekolojik nişlerin geniş bir kesiminde bulunur ve doğrudan ya da dolaylı otçul, avcı ve leşçi olarak çok kapsamlı besin kaynaklarından yararlanır. Türlerin çoğunluğu genel hepçildir ama bazı türler besin konusunda özelleşmiştir. Ekolojik baskınlıkları biyokütleleriyle ölçülebilir. Çeşitli ortamlarda yapılan tahminler ortalama biyokütlelerinin, kara üstünde yaşayan tüm hayvanların %15-20 arasında olduğunu ortaya koyar. Bu biyokütle omurgalı hayvanların biyokütlesinin üzerindedir.

Karıncaların boyutları 0,75 mm ile 52 mm arasındadır. Çoğunlukla kırmızı ve kara renkli olan karıncalar çeşitli renklerdedir, yeşil renge daha az rastlanır ve bazı tropik türlerin metalik bir parlaklığı vardır. Günümüzde 12.000'den fazla karınca türü sınıflandırılmıştır ve türlerin 14.000 civarı olduğu sanılmaktadır. En çok çeşitlilik tropiklerdedir. Karıncaların sınıflandırılması konusunda taksonomik çalışmalar devam etmektedir. "AntBase" ve "Hymenoptera Name Server" gibi çevrimiçi bilgi bankaları bilinen ve yeni keşfedilen karınca türlerini izlemeye yardımcı olmaktadır. Kolay bulunmaları ve incelenebilmeleri nedeniyle, biyoçeşitlilik çalışmalarında karıncalar belirleyici türler olarak kullanılmaktadır.

Türkiye'deki durumu
2012 rakamlarına göre, Türkiye'de 306 tür-grubu taksonda 286 tür ve 20 alt tür kaydedilmiştir.

Dış bağlantılar

Kaynakça

Vespoidea

Karınca


Controlled natural languages (CNLs) are subsets of natural languages that are obtained by restricting the grammar and vocabulary in order to reduce or eliminate ambiguity and complexity. Traditionally, controlled languages fall into two major types: those that improve readability for human readers (e.g. non-native speakers),
and those that enable reliable automatic semantic analysis of the language.

The first type of languages (often called "simplified" or "technical" languages), for example ASD Simplified Technical English, Caterpillar Technical English, IBM's Easy English, are used in the industry to increase the quality of technical documentation, and possibly simplify the semi-automatic translation of the documentation. These languages restrict the writer by general rules such as "Keep sentences short", "Avoid the use of pronouns", "Only use dictionary-approved words", and "Use only the active voice".

The second type of languages have a formal syntax and formal semantics, and can be mapped to an existing formal language, such as first-order logic. Thus, those languages can be used as knowledge representation languages, and writing of those languages is supported by fully automatic consistency and redundancy checks, query answering, etc.

Languages
Existing controlled natural languages include:

 ASD Simplified Technical English
 Attempto Controlled English
 Aviation English
 Basic English
 ClearTalk
 Common Logic Controlled English
 Distributed Language Translation Esperanto
 E-Prime
 Français fondamental
 Gellish Formal English
 Interlingua-IL sive Latino sine flexione (Giuseppe Peano)
 ModeLang
 Newspeak (fictional)
 Processable English (PENG)
 Seaspeak
 Semantics of Business Vocabulary and Business Rules
 Special English

Encoding
IETF has reserved  as a BCP 47 variant subtag for simplified versions of languages.

See also

 Constructed language
 Knowledge representation and reasoning
 Natural language processing
 Controlled vocabulary
 Controlled language in machine translation
 Structured English
 Word-sense disambiguation
 Simple English Wikipedia

References

External links
Controlled Natural Languages

Natural language processing

Controlled natural language


Michael David Stevens (født 23. januar 1986) er en amerikansk underviser, komiker, taler, underholder og internet-personlighed, bedst kendt for at være skaberen af den kendte YouTube kanal Vsauce. Michael Stevens er også vært på YouTube Red serien Mind Field.

Michael Stevens YouTube kanal, Vsauce, handlede, I starten, om computerspil. Men efter at hans undervisnings videoer, "DOT", blev meget populære, begyndte kanalen at udgive videoer der forklarede forskellige videnskabelige og filosofiske emner. Nu er Vsauce en af de mest populære YouTube kanaler på YouTube, med over 15 millioner YouTube abonnenenter, og flere end 1,75 milliarder visninger.

Eksterne henvisninger

YouTubere fra USA

Michael Stevens


Trifon Stoenescu (n. 7 februarie 1890 - d. ?) a fost un general român care a luptat în cel de-al Doilea Război Mondial.

A absolvit Școala de Ofițeri în 1912.

A fost decorat cu Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III, pentru modul cum și-a condus compania din Regimentul 30 Infanterie în Bătălia de la Oituz, din anul 1917.
"Pentru vitejia și avântul cu care și-a condus compania la atacul cotelor 537 și 647 de pe Dealul Secătura, unde a smuls pozițiunile din mâinile inamicului."
Înalt Decret no. 849 din 11 august 1917

A fost înaintat în 10 mai 1936 la gradul de colonel și în 24 ianuarie 1942 la gradul de general de brigadă.

Decorații
  Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III, 11 august 1917

Note

Nașteri în 1890
Generali români din Al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Mihai Viteazul clasa III, în Primul Război Mondial

Trifon Stoenescu


Natfolket er en dansk dokumentarfilm fra 1989 instrueret af Poul Erik Heilbuth.

Handling
Ingen fik sandheden at vide, om hvor farligt det var at arbejde med asbest på eternitfabrikken i Aalborg. På trods af at der helt tilbage til slutningen af fyrrerne eksisterede en viden om faren for at erhverve sig asbestose, fik arbejderne intet at vide. I filmen interviewes to arbejdere, der er invaliderede af kontakten med det farlige mineral, som fabrikken anvendte i produktionen helt frem til december 1987.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1989

Natfolket


بلدية بالوميرو ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 530 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في قصرش
بلديات قصرش

بالوميرو


The Higher Education Act 2004 (c. 8) is an Act of the Parliament of the United Kingdom that introduced several changes to the higher education system in the United Kingdom, the most important and controversial being a major change to the funding of universities, and the operation of tuition fees, which affects England and Wales.  University funding is a devolved matter for Northern Ireland and Scotland. After complex and controversial debates, the Higher Education Bill received royal assent on 1 July 2004.

Background and political importance
Until 1998, all education in the United Kingdom was free up to and including university courses. However, shortly after coming to power, the Labour Party under Prime Minister Tony Blair abolished the student maintenance grant system and introduced an up-front fee fixed at just over £1,000 per year for all university students. Up to a quarter of this fee was waived for the poorest students, but many maintained that education should remain a free public service, and that the system would place students in unnecessary levels of debt. The government, however, insisted that fees were the best means of providing university funding. At the same time, they stated that their aim was to increase the proportion of students going on to Higher Education to 50% by 2010.

In the years that followed, it became clear that the original fixed fees of around £1,000 per year were still not providing enough funding, leading to proposals of what are often referred to as top-up fees. The idea was that universities would be able to "top up" the fees to a level that more accurately reflected the funding they needed. However, widespread protests led the Labour Party to make a manifesto pledge at the 2001 general election not to introduce such a system.

In 2003, a new set of proposals was drafted, which were denounced by some as breaking that promise. Although the government tried to create a compromise that would raise the necessary funds in a fair way, the issue remained highly contentious. Despite vocal opposition within his own party, Tony Blair claimed that this proposal was the only way to secure the necessary funds, and the issue was seen as a key test of his leadership. The initial vote in the House of Commons, on 27 January 2004, came a day before the result of the Hutton Inquiry, and it was predicted that a bad result from one or both would lead to Blair's resignation as Prime Minister. The Bill was passed at the first vote, known as second reading, by 316 votes to 311, with 71 Labour MPs voting against.

The Bill faced further opposition as it progressed through Parliament. There was some controversy regarding the appointment of mainly loyalist MPs to the Standing Committee assigned to review the Bill.  Of the 16 Labour MPs on the committee, only one voted against the government at second reading, and one abstained, suggesting that little criticism was likely during this stage. It then returned to the floor of the Commons for the Report stage. The main opposition to the bill from Labour backbenchers concerned the "variable" or "top-up" fees, therefore an amendment tabled at Report stage to remove references to these variable fees appeared to have some chance of succeeding. In addition, some backbenchers were promised further concessions and changes to the Bill, and therefore voted in favour at the second reading. If these promises had been felt to have been broken, these members might well have vote against the Bill at third reading.

Additionally, if the Bill had been successfully passed at third reading, it would have moved to the House of Lords, where the Government did not have a majority, and where for this particular Bill, the Salisbury Convention – according to which legislation included in the manifesto of the ruling party should not be opposed – would not have applied. This is because the policy was not included in the Labour party manifesto in 2001 – and some would argue it went against the line reading "We will not introduce top-up fees and have legislated to prevent them". Therefore, it is quite possible that the Lords would have rejected the bill outright, which would have meant that the government would have had to table the Bill again in the next session of Parliament, and would possibly have had to use the Parliament Acts 1911 and 1949 in order to force it through Parliament and gain royal assent. Alternatively, the Lords could have passed a "wrecking amendment" which would have needed to be reversed by the House of Commons.

Details of the proposed changes to funding
The Act incorporates several key changes to the financial arrangements of higher education students, including many additional terms that were added to convince those who opposed earlier drafts. The changes took effect in 2006, and apply to England and Wales.
Up-front fees to be replaced by an income-linked deferred payment. Instead of having to pay each year while studying, students are to be loaned the funds by the government and repayments will be made out of income once the graduate is earning more than £15000 per year. The loan is charged at the Retail Prices Index (United Kingdom) rate.
The payment rates will be entirely earnings based, so that as a graduate's salary fluctuates, so will their fee payments. If their salary falls below £15000, no payments will be taken.
Additionally, any amount of a student's fees still outstanding after 25 years will be cancelled.
Fixed rate of £1125 to be replaced by variable fees between 0 and £3000. Since different courses cost different amounts of money to run, it is argued that students should pay different levels of fees. Under the new system, universities will be able to set the level of the fees for each course, within a given range.
Although the change does represent a significant increase in the level of fees, some universities had called for much higher rates – in some cases up to £12000 a year. Furthermore, the top rate cannot be increased without a motion being passed in both Houses of Parliament, and the government has promised not to propose such a motion before 2009, assuaging fears that it would rise dramatically soon after the legislation was passed.
In order to charge more than the basic amount (equivalent to the current fixed rate), a university will have to produce an appropriate "plan", which may have to include details of how students from poorer backgrounds will be encouraged to participate. These plans will be subject to approval and review by a new body called the Office for Fair Access (OFFA, see 'Other Provisions' below).
Increased levels of financial aid. As part of the "package" of this reform, increased government grants, and bursaries set up by the universities themselves, will be put in place in such a way that the maximum allowance will equal the maximum fee – i.e. £3000 – for the poorest students. Presently, this will come from several sources, making it hard to understand, but plans to combine the various elements may still be introduced during the committee stage.

Arguments in favour of the proposals
The principal argument in favour of a new funding system is that British universities are currently critically underfunded, and an increased level of fees will result in a cash injection and prevent them collapsing. Additionally, much is made of the need for British institutions to be internationally "competitive" in terms of quality and resources, and that this is impossible to achieve without a reform of their funding.

A key player on this side of the argument is the Russell Group of Universities, who have argued that they should be able to charge much increased fees in order to differentiate themselves from smaller universities. This attitude has proved unpopular, as a two-tier system of this kind is widely viewed as unnecessary and damaging. The levels called for by this group far exceed the maximum rate currently proposed.

Further to this argument, it is argued that since studies show that most graduates earn more during their career than non-graduates, it is logical that they should be the ones to pay for this opportunity, not the public at large.  Critics, however, have suggested that if this is the case, they will pay more income tax anyway, and that this would be a fairer source of the money. Some have also pointed out that the country as a whole benefits from an increased level of expertise, and therefore it is in everyone's interests to pay for higher education.

Arguments against the proposals
The most common criticism of the proposals is that increasing tuition fees will increase the level of debt graduates will have when they leave. Organisations such as the National Union of Students have argued that students are already under too much financial pressure, and that this will make things worse, not better. Many students have had to take up part-time work in order to pay living costs while studying, and this has been shown to have an adverse effect on their results.

Although the Bill removes the need to pay fees up front – meaning that students may have more spending money while studying – it will still leave them with a greater debt at the start of their careers. While it was predicted that people from poorer backgrounds may be put off from enrolling for a degree because of the measure, the number of young people engaged in higher education has actually risen, most markedly in those coming from poorer backgrounds.

A second line of criticism is that the introduction of variable fees represents a step towards the privatisation of education, and makes degrees into products quite unnecessarily. Although not the intention of the legislation, there is likely to be a perceived trade-off between price and quality when choosing a degree. The strict limits imposed on fee levels limit this in practice, but the concept of competition remains. This is not, however, so relevant today as the vast majority of universities opt to charge the maximum £3,290 (2010 Entry).

Other provisions in the Bill
The Higher Education Bill also includes several less well-known provisions:
Creation of an Office for Fair Access (OFFA) to oversee the approval and review of universities' plans with regards fees.
Transfer of additional powers to the Welsh Assembly, including a separate equivalent to OFFA and the right to organise both student support and tuition fees independently.
A new body for dealing with student complaints which universities will be legally bound to deal with.
An Arts and Humanities Research Council equivalent to existing Science and Technology Councils, as a replacement for the current Arts and Humanities Research Board.  This is the only aspect of the Act to directly affect Scotland and Northern Ireland

Section 52 – Commencement
The following orders have been made under this section:
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 1 and Transitional Provisions) Order 2004 (S.I. 2004/2781 (C. 116))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 2) Order 2004 (S.I. 2004/3255 (C. 145))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 3) Order 2005 (S.I. 2005/767 (C. 32))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 4) Order 2006 (S.I. 2006/51 (C. 1))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 1 and Transitional Provision) (Wales) Order 2004 (S.I. 2004/3144 (W. 272) (C. 136))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 2 and Transitional Provision) (Wales) Order 2005 (S.I. 2005/1833 (W. 149) (C. 79))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 2 and Transitional Provision) (Wales) (Amendment) Order 2006 (S.I. 2006/1660 (W. 159) (C. 56))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 3) (Wales) Order 2011 (S.I. 2011/297 (W. 50) (C. 13))
The Higher Education Act 2004 (Commencement No. 1) (Scotland) Order 2005 (S.S.I. 2005/33 (C. 3)

See also
Education Act

References
Halsbury's Statutes,

External links
 Education policy page of the official Labour Party website

Education finance in the United Kingdom
Educational administration
Higher education in the United Kingdom
United Kingdom Acts of Parliament 2004
United Kingdom Education Acts
Higher education law
2004 in education
History of higher education in the United Kingdom

Higher Education Act 2004


حسن العتيبي، من مواليد (6 اغسطس 1976) في السعودية، لاعب كرة قدم سعودي معتزل.

بدأ مسيرته الكروية مع نادي الدرع السعودي وفي عام 1994 ،انتقل إلى الهلال ولعب معهم حتى عام 2007، وفي موسم 2007/2008 لعب مع نادي القادسية السعودي، وفي عام 2008 عاد إلى نادي الهلال السعودي.
و كانوا يلقبون صبره لـ14 عام لحراسة العرين الهلالي بصبر أيوب ولم يكن يشارك كثيراً في حراسة المرمى الهلالي لوجود العملاق محمد الدعيع ,المعتزل حالياً.. لكنه دائما يثبت وجودة كحارس عملاق

أصبح الحارس الأساسي للفريق بعد اعتزال محمد الدعيع

توقيعه مع النصر
حاول حسن العتيبي الانتقال إلى صفوف نادي النصر السعودي، غريم الهلال التقليدي، حيث وقعت معه الإدارة عام 2000، وكان هدفه اللعب أساسياً بعد سنوات من الانتظار في دكة البدلاء والمشاركة في «مونديال الأندية» الذي أقيم في البرازيل، إلا أن تفاصيل فنية حالت دون ذلك، إذ أعلن النصر عن التوقيع قبل انتهاء عقد العتيبي، ما اعتبر ذلك مخالفة نظامية، ونجح الهلال في إقناع العتيبي للاستمرار.

اعتزاله
ودع العتيبي الملاعب في فترة مبكرة نسبياً، ويعزو سبب ذلك إلى خلافاته مع الجهاز الفني، مؤكداً «كانت السبب في اتخاذه قرار الاعتزال مبكرًا، خاصة أنه لم يكن هناك بوادر لحلها».

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سعوديون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
حراس مرمى سعوديون
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو كرة قدم سعوديون
لاعبو نادي الدرع
لاعبو نادي القادسية (السعودية)
لاعبو نادي الهلال (السعودية)
مواليد 1396 هـ
مواليد 1976
مواليد في السعودية

حسن العتيبي


An Cyrtorchis guillaumetii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Pérez-vera, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Rod Rice. An Cyrtorchis guillaumetii in nahilalakip ha genus nga Cyrtorchis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ivory Coast. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cyrtorchis

Cyrtorchis guillaumetii


A Série A1 do Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino de 2022, oficialmente Brasileirão Feminino Neoenergia 2022 - Série A1 por motivos de patrocínio, foi a 10ª edição da maior competição nacional de futebol feminino organizada pela Confederação Brasileira de Futebol (CBF). A disputa teve o mesmo regulamento dos anos anteriores, quando foi implementado o sistema de primeira fase e fase final. Além disso, o campeonato teve início no dia 6 de março e terminou no dia 24 de setembro, havendo uma pausa na competição durante a Copa América Feminina de 2022, entre os dias 8 a 30 de julho, na Colômbia.

O título desta edição ficou com o , que se classificou na quarta posição e prosseguiu na fase eliminatória superando ,  e . Foi o quarto título do clube na história da competição. O campeão e o vice-campeão garantiram as vagas para à Libertadores de 2023.

O rebaixamento para a Série A2 começou a ser definido na décima segunda rodada, quando  teve seu descenso matematicamente confirmado após a vitória do  sobre o . Na antepenúltima rodada, o  foi rebaixado após perder para o  por goleada (1–7), no Abadião. Na penúltima rodada os dois últimos clubes rebaixados foram conhecidos: o , que perdeu para o  por 3–1 no Martins Pereira, e o , ao perder para o  por 4–0 no Parque São Jorge.

Regulamento
O campeonato seguirá a fórmula dos anos anteriores, sendo disputado em quatro fases: na primeira fase os 16 clubes jogaram no modelo de pontos corridos, em turno único. Os oito primeiros se classificaram para as quartas de final e os quatro últimos serão rebaixados para a Série A2 de 2023. Nas quartas de final, os clubes se enfrentaram no sistema eliminatório, classificando-se o vencedor de cada grupo. Na semifinal, os clubes também se enfrentaram no sistema eliminatório classificando-se o vencedor de cada grupo para a final, onde, por fim, os dois clubes se enfrentaram também no sistema eliminatório para definir o campeão.

 Primeira fase: 16 clubes jogam todos contra todos em turno único.
 Segunda Fase (quartas de final): oito clubes distribuídos em quatro grupos de dois clubes cada.
 Terceira fase (semifinal): quatro clubes distribuídos em dois grupos de dois clubes cada.
 Quarta fase (final): em um grupo de dois clubes, de onde sairá o campeão.

Critérios de desempate
Em caso de empate de pontos entre dois ou mais clubes, os critérios de desempate são aplicados na seguinte ordem:

 Número de vitórias
 Saldo de gols
 Gols marcados
 Número de cartões vermelhos
 Número de cartões amarelos
 Sorteio

Participantes

Classificação da primeira fase

<noinclude>

Desempenho por rodada
Clubes que lideraram o campeonato ao final de cada rodada:

Clubes que ficaram na última posição do campeonato ao final de cada rodada:

Fase final

Premiação

Seleção do Campeonato

Bola de Prata

Jogadora do mês

Estatísticas

Artilharia

Assistências

Hat-tricks

Poker-trick

Maiores públicos
Estes são os dez maiores públicos do Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino de 2022:

Considera-se apenas o público pagante
Fonte:

Classificação final

Ver também
 Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino
 Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino de 2022 - Série A2
 Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino de 2022 - Série A3

Ligações externas
 Site oficial da competição

Campeonato Brasileiro de Futebol Feminino de 2022
!Wikiconcurso Mulheres Brasileiras no Esporte (artigos)