An Pelexia cundinamarcae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Dariusz Lucjan Szlachetko. An Pelexia cundinamarcae in nahilalakip ha genus nga Pelexia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pelexia

Pelexia cundinamarcae


Celebrations is a miniature chocolate bar collection made by Mars, Incorporated, launched in 1997. It comprises miniature versions of full size Mars brands. Celebrations have the tagline "Share the joy", and were one of the first mixed box of chocolates in the United Kingdom to bring together confectionery which had been already released in one box or tin instead of introducing new, especially-created confectionery made exclusively for the UK market, by a major producer.
Celebrations boxes are now sold in multiple countries which tend to have the same brands as the UK (Galaxy goes under Dove in most countries), but do differ in some circumstances. Twix does not come in Australian celebrations for example.

Contents

 Maltesers Teaser
 Mars
 Milky Way
 Snickers
 Galaxy/Dove
 Galaxy Caramel
 Twix (1997–2006, 2011–)
 Bounty
The selection sold in the United Kingdom also previously had:

 Galaxy Truffle (1997–2011)
 Topic (1997–2006)

In some countries, the Milky Way Bar has been replaced, or is under limited edition. In these countries, it is usually replaced with Milky Way crispy rolls, which was introduced in 2017.

In the United States version, Milky Way and Galaxy were replaced with the American versions, and Maltesers Teasers is not a part of the selection.

On 3 November 2022 it was announced that Bounty bars would be removed from some labeled tubs in the UK after the manufacturers found that 40% of people hated them. A limited run of "No Bounty" tubs would be available, at 40 Tesco stores, in the weeks before Christmas. But a final decision had not been made after 18% of people named the Bounty as their favourite.

Rival products
Cadbury Roses
Cadbury Favourites or Heroes
Nestlé Quality Street

References

External links
Celebrations UK site

Chocolate bars
Mars confectionery brands
Products introduced in 1997

Celebrations (confectionery)


كوتو (آلة موسيقية) يابانية.

 كوتو، طوكيو، حي من أحياء العاصمة اليابانية طوكيو.
 كوتو، إحدى بلديات جمهورية هايتي.

كوتو (توضيح)


Jungdok é um filme sul-coreano de 2002 dirigido por Young-hoon Park.

Sinopse
Os irmãos Jin moram juntos com Eun-soo, esposa do irmão mais velho, até que Dae-jin, o irmão mais novo, apesar das objeções de Ho-jin, decide participar de uma corrida de carros. Os dois irmãos sofrem dois acidentes de trânsito diferentes ao mesmo tempo, ambos entrando em coma. Um ano depois, contra todas as probabilidades, Dae-jin sai de seu torpor afirmando ser Ho-jin. Agora ele parece mudado, faz as mesmas coisas, compartilha as memórias e habilidades de seu irmão. Inicialmente, Eun-soo reluta em aceitar o fato de que a alma de seu marido assumiu o controle do corpo de Dae-jin, mas eventualmente a barreira inicial é quebrada.

Elenco

Prêmios e indicações
Prêmios

 Prêmios Grand Bell da Coreia do Sul (2003).
 Melhor Atriz, Mi-yeon Lee

Remake
Joel Bergvall e Simon Sandquist estão a cargo do remake estadunidense com roteiro de Michael Petroni, que terá Sarah Michelle Gellar e Lee Pace.

Notas

Ligações externas

  ()

Filmes de suspense da década de 2000
Filmes de suspense da Coreia do Sul
Filmes da Coreia do Sul de 2002
Filmes em língua coreana

Jungdok


L'Éducation Communautaire, aussi appelée apprentissage et développement communautaires, représente l'ensemble des programmes, au sein d'une organisation, visant à promouvoir l'apprentissage et les activités de développement social des individus et des groupes au sein de leur communauté, en utilisant un ensemble de méthodes formelles et informelles. Une des caractéristiques communes est le fait que les programmes et les activités soient développés dans le dialogue avec les communautés et les participants. L'objectif de l'éducation communautaire est de développer la capacité des individus et groupes de tout âge dans leurs actions ainsi que la capacité des communautés à améliorer leur qualité de vie. La capacité de participer au processus démocratique est l'élément central de l'éducation populaire.

L'Éducation Communautaire englobe toutes les professions et approches qui s'occupent de la gestion des programmes d'éducation et de développement au sein des communautés locales, plutôt qu'au sein des établissements d'enseignement tels que les écoles, les établissements secondaires et les universités. Ces derniers font partie du système éducatif formel, alors que l'éducation communautaire est parfois appelée éducation informelle. Cette dernière a longtemps critiqué certains aspects du système éducatif formel pour avoir fait défaut à une grande partie de la population dans tous les pays, et s'est montrée particulièrement soucieuse d'apporter des possibilités d'apprentissage et de développement vers les régions les plus pauvres, bien que cela puisse également être mis en place plus largement.

Il existe un grand nombre d'emplois, et parmi les potentiels employeurs figurent les autorités publiques ainsi que des associations ou organisations non gouvernementales, financées par l'État et par des organismes subventionnaires indépendants. Les écoles, les établissements secondaires et les universités peuvent aussi soutenir l'apprentissage et le développement communautaires à travers des activités de sensibilisation et du travail de proximité au sein des communautés. C'est ce que le mouvement des écoles communautaires soutient depuis les années soixante. Certaines universités et établissements secondaires offrent depuis des dizaines d'années des programmes éducatifs pour les adultes au sein des communautés locales. Depuis les années soixante-dix, le préfixe « communauté » a également été adopté par plusieurs autres professions, allant des éducateurs aux professionnels de la santé, aux urbanistes et aux architectes, qui travaillent avec des groupes, des communautés plus défavorisés, et qui ont été influencés par les méthodes de l'éducation et du développement communautaires.

Depuis de nombreuses années, les éducateurs communautaires ont développé une gamme de compétences et d'approches pour travailler au sein des communautés locales et en particulier avec les personnes défavorisées. Il s'agit notamment de méthodes éducatives moins formelles, d'organisation communautaire et de compétences de travail en groupe. Depuis les années soixante et soixante-dix, à travers les différents programmes de lutte contre la pauvreté dans les pays développés et en voie de développement, ces professionnels ont été guidés par les analyses structurelles des causes de désavantage et de pauvreté, à savoir les inégalités dans la répartition des richesses, des revenus, de la terre, etc., et surtout le pouvoir politique et la nécessité de mobiliser le pouvoir du peuple pour engendrer des changements sociaux. Le travail des éducateurs, tel que celui de Paulo Freire, a également pour but la politisation des pauvres.

Dans l'histoire de l'éducation communautaire, de l'apprentissage et du développement communautaires, le Royaume-Uni a joué un rôle important en accueillant les deux principaux organismes internationaux représentant l'éducation et le développement communautaires. Il s'agit de l' « International Community Education Association », qui a été pendant de nombreuses années basée au « Community Education Development Center », situé à Coventry, au Royaume-Uni. L'ICEA et la CEDC ont maintenant fermé leurs portes, et l'Association internationale pour le développement communautaire a toujours son siège en Écosse. Dans les années 1990, on s'est demandé si ces deux organismes pourraient fusionner. Le terme apprentissage et développement communautaires n'a pas pris beaucoup d'ampleur dans d'autres pays, bien que les approches d'apprentissage et de développement communautaires soient reconnues à l'échelle internationale. Ces méthodes et approches ont été reconnues comme importantes pour le développement social, économique, culturel, environnemental et politique local par des organisations telles que l'ONU, l'OMS, l'OCDE, la Banque mondiale, le Conseil de l'Europe et l'UE.

Notes et références

Éducation alternative

Éducation communautaire


ඨානාලේ ලෙන් හෙවත් නාඩ්සූර් ලෙන් යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ බටහිර මහාරාෂ්ට්‍රයේ මුම්බායි සිට  පමණ ගිනිකොණදිගට වන්නට පිහිටි බෞද්ධ ලෙන් 23කින් යුත් සමූහයකි. මෙය රායිගාඩ් හි සූධාගාඩ් තාලුකාවේ ඨානාලේ ගම්මානයේ පිහිටියේ ය.

මෙම ලෙන් නිර්මාණය කොට ඇත්තේ ක්‍රි.පූ. පළමු සියවසේ දී ය. එහි චෛත්‍ය ගෘහ ද්විත්වයක්, ස්තූප ද්විත්වයක් සහ විහාර ශාලා දක්නට ලැබේ.
ඉන්දියාවේ පිහිටි පැරණිතම කනින ලද ලෙන්වලින් එකක් විය හැකි මෙය, පුරාතන චෞල් වෙළඳ මාර්ගයෙහි පිහිටියේ ය. මෙහි වූ මුල්ම ලෙන් ක්‍රි.පූ. 70 සහ 50 අතර කාලයේ නිර්මාණය වන්නට ඇති බව, මෙහි වූ සෙල්ලිපි අනුව පෙනී යයි.

මෙම ලෙන් භාරතීය පුරාවිද්‍යා සමීක්ෂණායතනය විසින් ආරක්ෂිත ස්මාරකයක් ලෙස නම්කොට ඇත.

ආශ්‍රේයය්න්

ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ලෙන්
මහාරාෂ්ට්‍රයේ ලෙන්
ඉන්දියානු ශෛලමය ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
ඉන්දියාවේ පැරණි ජනාවාස පැවති ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ වන්දනා ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ආරාම
ඉන්දියාවේ ස්තූප
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ විහාර
ඉන්දියාවේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය

ඨානාලේ ලෙන්


Mamoiada (sardisk: Mamujàda) er en by og en kommune (comune) i provinsen Nuoro i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 544 meters højde og har 2.544 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 48,83 km² og grænser til kommunerne Fonni, Gavoi, Nuoro, Ollolai, Orani, Orgosolo og Sarule.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Nuoro

Mamoiada


Ivan Lendrić (Split, 8. kolovoza 1991.) je hrvatski nogometaš koji trenutačno igra za RC Lens kao srednji napadač. Igra desnom nogom.

Karijera
Igrao za Hajduk II.

Nakon sezona u Hajduku, proveo je sezonu na posudbi u mostarskom Zrinjskom. Skrenuo je pozornost stručnjaka i javnosti na sebe. Sa 16 postignutih golova bio je prvi strijelac bosanskohercegovačke Premijer lige. Dobio je nadimak "solinski Torres". Ipak, bilo je teško izboriti mjesto u napadu u prvoj momčadi, jer su konkurenciju činili vrhu i drugi najbolji strijelac HNL-a prošle sezone Ante Vukušić, najbolji strijelac crnogorske lige Ivan Vuković, Ahmad Sharbini s više od 50 pogodaka u HNL-u do tada, mladi reprezentativac Duje Čop, najbolji strijelac druge lige Hrvoje Tokić, Ivan Jakov Džoni, Mario Jelavić, Kiš... Mogao je ljeta 2011. otići iz Hajduka, portugalska Braga spremila je nešto više od 700 tisuća eura za njega, ali Lendrić nije želio otići, jer se ponadao da je dočekao svojih "pet minuta".
No, za Lendrića nije bilo mjesta, kao ni za Jelavića, Kiša, Čopa. Lipnja 2012. prešao je u belgijski Zulte Waregem bez odštete za Hajduk.

Poslije par sezona skromna uspjeha u Belgiji, Lokomotiva ga je odlučila dovesti u svoje redove. Došao je za 600.000 eura. Siječnja 2014. ugovor s Lokomotivom mu je istekao, a postigao je samo jedan pogodak u šest nastupa.
U veljači je kao slobodni igrač potpisao za austrijskog drugoligaša Kapfenbergera, u kojem je postigao pet pogodaka u petnaest nastupa. 30. kolovoza 2014. potpisao je za talijanskog trećeligaša Südtirol. U prvoj polovici 2015. Lendrić je u slovenskom prvoligašu Celju. 5. siječnja 2016. u zimskom prijelaznom roku prešao je u bh. prvoligaša Željezničara. Dolazak u Željezničar pokazao se punim pogotkom. U polusezoni je odigrao 15 utakmica i postigao 10 pogodaka, te je 30. lipnja 2016. potpisao novi ugovor sa Željezničarom kojim je produljio vjernost klubu do ljeta 2018. godine.

U srpnju 2017. je Lendrić potpisao za francuski RC Lens u Ligue 2.

Reprezentacija
Igrao je u svim mladim uzrastima hrvatske reprezentacije. Nastupio je četiri puta u kvalifikacijskim utakmicama za europskog prvenstvo uzrasne kategorije do 21 godine. Na svjetskom prvenstvu do 20 godine u Kolumbiji odigrao je tri utakmice i postigao jedan pogodak. Hrvatsku izabranu momčad vodio je Ivica Grnja, a Lendrić je postigao pogodak u utakmici koju je Hrvatska izgubila od Nigerije 2:5.

Priznanja
Sezone 2009./10. najbolji strijelac hrvatske juniorske lige, a Sportske novosti su ga proglasile najboljim mladim igračem.
 Najbolji strijelac Premijer lige BiH 2010./2011.

Izvori

Vanjske poveznice

Ivan Lendrić na Hrvatskim nogometnim statistikama
Ivan Lendrić  u Fifinim natjecanjima
Ivan Lendrić na Weltfussball

Hrvatski nogometaši
Nogometaši Hajduka
Nogometaši RC Lensa
Nogometaši HŠK Zrinjski Mostar
Nogometaši NK Lokomotive
Nogometaši FK Željezničara
Životopisi, Split
Aktivni nogometaši koje treba ažurirati

Ivan Lendrić


نخل مهدلي بفتح النون والخاء وكسر اللام وفتح الميم، وسكون الهاء، قرية زراعية عامرة ملاصقة لبادية كوخرد الجنوبية، تابعة لناحية كوخرد ( بالفارسية: بخش كوخرد ) من توابع مدينة بستك في محافظة هرمزگان في جنوب إيران. هي منطقة زراعية من عزلة تراروا، ناحية كلالة.

حدود نخل مهدلي

من الشمال: نهر مهران، ومن الجنوب يرد وسلسلة جبال الجنوب المعروفة بــ«كوه زير»، ومن الغرب كاد ممدي، ومن الشرق تنتهي بــ تراروا.

المزارع والبساتين

بها مزارع النخيل وآبار غذبة وبرك لتخزين مياه الأمطار، وأراضي زراعية شأنها شأن باقي قرى كوخرد الجنوبية في كشرة النخيل ووفرة الغلات الزراعية.
بها أراضي شاسعة لزراعة البر والشعير، وأودية كثيرة الحجارة، ومسيلات مائية وأراضي خصبة تنبت فيها نبات الفقع بكثرة في فصل الشتاء بعد هطول المطر.

ومن أجود تمورها العجوة (1)، ويجلبون منها جميع المنتوجات النخيل ومنها:

القسب(2)، والخشف(3)، والجرمة(4)، وغيرها من المنتوجات النخيل. وكذلك بها آثار لبيوت قديمة مبنية من الحصي والطين المسلح بالتبن، وهناك آثار لبيت معروف بــ(بيت الحاج ابراهیم أحمد ابراهیم).

وهناك بعض البيوت القديمة مبنية من «المــدر » (5). وكذلك بها بعض الآبار الارتوازية القديمة، كانوا المزارعين القدامى يسقون مزارعهم بالسجال(6).

  ويصف محمد محمديان المنطقة في هذه الأبيات قائلاً :

  العجوة:  من أطيب أنواع التمور وأحبها للنبي صلى الله عليه وسلم.
  القسب: تمر يابس يتفتت في الفم صلب النواة، وواحدة قسبة.
  الخشف : التمر اليابس، أو أردأ التمر أو اليابس السيء من التمر ويسمى باللهجة المحلية (كُنگِى) وهو طعام للمواشي.
  الجرمة : الجوء المقطوع من شجرة النخيل.
  اَلمَــدَر : قطع الطين اليابس، أو التراب المتلبد، يسمى بالعامية « كُـلام» بضم الكاف.
  السجال:  جمع سُـجُـل، وهو الدلو.

المصادر
 الكوخردى، محمد، بن يوسف، (كُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِيةَ عَلي ضِفافِ نَهر مِهران kookherd، an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبى: سنة 1997 للميلاد.
 محمدیان، کوخردی، محمد، " «به یاد کوخرد» "، ج1. چاپ أول، دبی: سال انتشار 2002 میلادی.(فارسي)
 سلامى، بستكى، احمد.  (بستک در گذرگاه تاریخ)  ج2 چاپ أول، 1372 خورشيدى.
 عباسی، قلی، مصطفی،  «بستک وجهانگیریه»، چاپ أول، تهران : ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال 1372 خورشیدی.
 محمدیان، كوخردى، محمد،  (شهرستان بستک وبخش کوخرد) ، ج1. چاپ أول، دبی: سال انتشار 2005 میلادی.
 بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسايه، چاپ زيتون، انتشار سال 1384 خورشیدی.
 بنى عباسيان، بستكى، محمد اعظم،  « تاريخ جهانگيريه»  چاپ تهران، سال 1339 خورشيدى.
 بختيارى، سعيد، ،  « اتواطلس إيران » ، " مؤسسه جغرافيايى وكارتگرافى گيتا شناسى، بهار 1384 خورشيدى

انظر أيضاً
  كوخرد حاضرة إسلامية على ضفاف نهر مهران

وصلات خارجية
 الادارية لمحافظة هرمزگان
 الادارية لمحافظة هرمزگان (بلده كوخرد)

بلدة كوخرد
مدن إيران

نخل مهدلي


Fernando Sánchez de Tovar,  seigneur de Belves était un amiral castillan du .

Carrière militaire

Première guerre civile de Castille
Fernando Sánchez de Tovar était l'Adelantado de Pierre le Cruel au début de la première guerre civile de Castille, mais en 1366, il trahit le roi et livra la ville de Calahorra au frère et ennemi de Pedro, Henri . Un an plus tard, Fernando Sánchez de Tovar combattit aux côtés d'Henri à la bataille de Nájera.

Expédition en Angleterre

En 1374, il devient l'amiral de Castille succédant ainsi au Génois Ambrosio Boccanegra.

La même année, Henri II devenu roi de Castille déclare la guerre à l'Angleterre devenant ainsi de facto l'allié du royaume de France dans la guerre de Cent ans.

Dans le port de Brest, le comte de Salisbury brûle 7 navires marchands castillans tuant tous leurs marins. Sánchez de Tovar mena une flotte d'expédition punitive avec les Français Jean de Vienne dans le sud de l'Angleterre et saccagea et brûla l'île de Wight et les ports anglais de Rye, Rottingdean, Lewes, Folkestone, Plymouth, Portsmouth et Hastings. En 1380, la flotte conjointe remonta la Tamise et brûla Gravesend, à plus de 20 milles à l'est de Londres.

Expéditions au Portugal
En 1381, Sánchez de Tovar retourna dans la péninsule ibérique pour lutter contre l'allié de l'Angleterre, le Portugal, et vainquit une escadre portugaise à la bataille de Saltes.

Le successeur d'Henri II, Jean Ier de Castille, le créa donc seigneur de Belves.

En 1382, il participe au siège de Bruges aux côtés de Charles VI.

En 1383 après la mort de Ferdinand , une querelle dynastique éclatera entre le roi de Castille, Jean  et le frère bâtard de Ferdinand, Jean d'Avesnes. Cette querelle donnera naissance à la crise de 1383-1385 à laquelle Sánchez de Tovar prit part.

En 1384, il succombe à la peste alors qu'il menait le siège de Lisbonne.

Notes et références

 Fernández Duro, Cesáreo. La Marina de Castilla. Madrid (1995)
 Díaz González, Francisco Javier, Calderón Ortega, José Manuel (2001) Los almirantes del « Siglo de Oro » de la marina castellana medieval. Madrid (en espagnol)

Décès en 1384
Amiral espagnol
Noble des Espagnes médiévales

Fernando Sánchez de Tovar


Malpigijevke (lat. Malpighiaceae), velika biljna porodica iz razreda dvosupnica, koja je ime dobila po rodu vazdazelenih grmova, malpigija (Malpighia). Predstavnici ove porodice erašireni su po suptropskim i tropskim krajevima Novog i Starog svijeta: Karibi, i od jugoistoka SAD-a do Argentine, Afrika, Madagaskar, Nova Kaledonija, jugoistočna Azija, uključujući i Filipine.

Sastoji se od 77 rodova s blizu 1400 vrsta. Poznati predstavnik je acerola trešnja ili barbados trešnja (Malpighia emarginata), čiji je plod mala crvena bobica promjera oko 1-3 cm. i okusa s blagom aromom kisele jagode.

Rodovi

 Acmanthera (Juss.) Griseb.
 Acridocarpus Guill., Perr. & A.Rich.
 Adelphia W.R.Anderson
 Aenigmatanthera W.R.Anderson
 Alicia W.R.Anderson
 Amorimia W.R.Anderson
 Aspicarpa Rich.
 Aspidopterys A.Juss. ex Endl.
 Banisteriopsis C.B.Rob.
 Barnebya W.R.Anderson & B.Gates
 Blepharandra Griseb.
 Brachylophon Oliv.
 Bronwenia W.R.Anderson & C.Davis
 Bunchosia Rich. ex Juss.
 Burdachia A.Juss. ex Endl.
 Byrsonima Rich. ex Kunth
 Calcicola W.R.Anderson & C.Davis
 Callaeum Small
 Calyptostylis Arènes
 Camarea A.St.-Hil.
 Carolus W.R.Anderson
 Caucanthus Forssk.
 Christianella W.R.Anderson
 Coleostachys A.Juss.
 Cordobia Nied.
 Diacidia Griseb.
 Dicella Griseb.
 Digoniopterys Arènes
 Dinemagonum A.Juss.
 Dinemandra A.Juss. ex Endl.
 Diplopterys A.Juss.
 Echinopterys A.Juss.
 Ectopopterys W.R.Anderson
 Excentradenia W.R.Anderson
 Flabellaria Cav.
 Flabellariopsis R.Wilczek
 Gallardoa Hicken
 Galphimia Cav.
 Gaudichaudia Kunth
 Glandonia Griseb.
 Heladena A.Juss.
 Henleophytum H.Karst.
 Heteropterys Kunth
 Hiptage Gaertn.
 Hiraea Jacq.
 Janusia A.Juss. ex Endl.
 Jubelina A.Juss.
 Lasiocarpus Liebm.
 Lophanthera A.Juss.
 Lophopterys A.Juss.
 Madagasikaria C.Davis
 Malpighia Plum. ex L.
 Malpighiodes Nied.
 Mascagnia (Bertero ex DC.) Bertero
 Mcvaughia W.R.Anderson
 Mezia Schwacke ex Nied.
 Microsteira Baker
 Mionandra Griseb.
 Niedenzuella W.R.Anderson
 Peixotoa A.Juss.
 Peregrina W.R.Anderson
 Psychopterys W.R.Anderson & S.Corso
 Pterandra A.Juss.
 Ptilochaeta Turcz.
 Rhynchophora Arènes
 Ryssopterys Blume ex A.Juss.
 Spachea A.Juss.
 Sphedamnocarpus Planch. ex Benth. & Hook.f.
 Stigmaphyllon A.Juss.
 Tetrapterys Cav.
 Thryallis Mart.
 Triaspis Burch.
 Tricomaria Gillies ex Hook. & Arn.
 Tristellateia Thouars
 Verrucularina Rauschert

Galerija

Vanjske poveznice

Izvori

Malpigijevke


Den frivillige milits for national sikkerhed (italiensk Milizia Volontaria per la Sicurezza Nazionale, forkortet MVSN) var en paramilitær og fascistisk organisation i Italien før og under 2. verdenskrig. Militsen blev udelukkende brugt af fascistpartiet Partito Nazionale Fascista, og soldaterne sværgede troskab til partilederen Benito Mussolini, ikke til kong Viktor Emmanuel 3. Militsen blev også kaldet camicie nere, «sortskjorter», efter farven på uniformerne. Dette blev senere en fælles benævnelse for en række fascistiske organisationer i og udenfor Italien.

Militsen havde sin oprindelse i de paramilitære gadekæmpere squadristi, som blev grundlagt i 1919, og som i 1922 deltog i marchen mod Rom under Mussolinis statskup i efteråret. Samme år blev squadristi omorganiseret under navnet milizia med underafdelinger kaldet bandiere. 1. februar 1923 blev bevægelsen igen omorganiseret, etter en beslutning i Det fascistiske Storråd, og omdøbt til "den frivillige milits for national sikkerhed". I de følgende 20 år blev korpset Mussolinis personlige hær, som skulle beskytte ham, men sortskjorternes indsats var ofte endnu dårligere end de regulære militærstyrkers, og de forhindrede ikke, at han blev styrtet ved et kup i 1943.

Militsen eksisterede frem til den Italienske våbenhvile i 1943. Salò-republikken, som befandt sig i det nordlige Italien på tysk-besat område, omdannede militsen til Italiens republikanske nationalgarde.

Etableret i 1923
Fascisme
Italiens historie
Ophørt i 1943


Ewyas Harold Castle var en borg i landsbyen Ewyas Harold i Herefordshire i England. Borgen var en af de få fæstninger før den normanniske erobring af England, og den er derfor af stor historisk interesse. Fæstningen består i dag kun af motten, der står som en høj bakke i udkanten af byen.

Historie
Borgen var sandsynligvis en af det allerførste, der blev bygget af sakserne, givetvis i 1048. Den er opført, hvor der tidligere har stået et fæstningsværk, og den blev sandsynligvis opført af Osbern Pentecost. Det er én af kun tre kendte fæstninger, som blev opført inden invasionen i 1066.

Det var en motte and bailey-fæstning, der havde udsigt over Dulas Brook. I 1052 blev den ødelagt, enten på ordre af Jarl Godwin eller af walisere på et togt.

Umiddelbart efter normannernes erobring og invasion af området blev borgen genopbygget af William Fitz Osbern, Jarl af Hereford i 1066-67. I Domesday Book fra 1086 står der beskrevet at:

''I Ewyas Harold Castles jurisdiktion har Roger Henry tre kirker og en præst og 130.000 m2 land og de har to sesters med honning. I borgen har han to udbygning''.

Omkring 1100 blev der grundlagt et munkekloster på baileyen foran borgen. Harolds søn, Robertus de Ewyas, grundlagde sognekirken i landsbyen.

Ewyas Harold Castle forfaldt delvist til begyndelsen af 1400-tallet. Den var ejet af William Beauchamp, Lord Abergavenny, som genopbyggede forsvarsværkerne som følge af truslen om Owain Glyndŵrs angreb. Der er dog ingen kilder, som indikerer at den er blevet angrebet på dette tidspunkt. Owain og hans forskellige tropper brugte i stedet energi på at angribe andre steder.

Borgen forfaldt atter, og i 1645 var den ruin, da Charles I passerede gennem byen og bemærkede kirken og borgen.
I dag er den eneste rest af borgen den store jordforhøjning i udkanten af byen, hvor borgen stod på toppen.

I 2006 blev borgen udgravet og undersøgt af arkæologer, der bl.a. brugte jordradar til at få mere viden om borgen. I 2016 blev huset med en grund på 21 acre, hvor "borgen" ligger, sat til salg for £680.000 (ca. 6,1 mio. DKK).

Beskrivelse
Motten er næsten cirkulær og er omkring 64 m i diameter. Den rejser sig omkring 13 meter over graven omkring foden af bakken. Den ligger omkring 10 m højere end den nyreformede bailey eller forborg. Der er ingen tegn på, at der har været en voldgrav mellem de to forhøjninger.

Se også
 Liste over borge og slotte i England

Referencer

Litteratur

 Bannister, Arthur Thomas, The history of Ewias Harold, its castle, priory, and church (Hereford 1902)

Eksterne henvisninger

 Ewyas Harold Castle - archaeology

Slotte i England

Ewyas Harold Castle


Tanja Baran (Koprivnica, 29. srpnja 1973.), hrvatska kroatistica, novinarka i radijska voditeljica, urednica Hrvatskoga radija Sljeme.

Osnovnu i srednju pedagošku školu te glazbenu školu pohađa u Križevcima. Studirala je kroatistiku na Filozofskom fakultetu u Zagrebu (1991.  1996.), diplomiravši s temom iz usmene književnosti. Stručno je surađivala na projektu "Hrvatska usmena književnost", ostvarenom kao serijal od deset polusatnih dokumentarnih epizoda tijekom 1997. za Obrazovni program Hrvatske televizije.

Magistrira 2003. radom "Usmena književnost križevačkoga kraja - Križevački štatuti u hrvatskoj vinskoj kulturi i usmenoj književnosti", a doktorira 2012. tezom "Usmenoknjiževno nasljeđe križevačkoga kraja u kontekstu hrvatske književnosti 19. stoljeća".

Od 1994. do 2010. novinarka je, voditeljica i urednica na Radiju Sljeme, a potom i na Hrvatskom radiju. Na Prvom programu Hrvatskoga radija uređuje emisiju "Susret u dijalogu" i "Trag vjere" te prijenose misnih slavlja.  Na Radio Sljemenu osmislila je, vodila i uređivala poznatu emisiju "Kajkavijana", te emisije "Zagrebačka narodna škrinjica", "Hvaljen Isus i Marija", "Mlade nade", "Iz prve ručice", "Film na 88,1", zatim emisije o popularnoj duhovnoj i tamburaškoj glazbi. Uredila je i komentirala više prijenosa papinih pohoda u Hrvatsku te Bosnu i Hercegovinu.

Dana, 20. travnja 2016. imenovana je vršiteljicom dužnosti glavnoga urednika, a 1. listopada 2018. i glavnom urednicom Radija Sljeme.

Predsjednica je Udruge za promicanje znamenitih Križevčana "Dr. Stjepan Kranjčić". Supokretačica je: Dana hrvatskih svetaca i blaženika, Susreta hrvatskoga duhovnoga književnoga stvaralaštva "Stjepan Kranjčić" i Susreta hrvatskoga dječjega duhovnoga stvaralaštva "Stjepan Kranjčić", koji se svake godine održavaju u Križevcima.

Dobitnica je Priznanja Grada Križevaca (2012.) za "izniman doprinos u istraživanju zapisane usmene književne građe križevačkoga kraja i promicanje duhovno-kulturnog nasljeđa Križevaca" te Nagrade Hrvatskih novinara i publicista za najbolji novinarski rad u 2017. godini.

Vanjska je suradnica i predavačica na Odjelu za komunikologiju Fakulteta hrvatskih studija.

Piše za Glas Koncila.

Izvori

Vanjske poveznice
 Bibliografija u CROSBI-u.

Hrvatski kroatisti
Urednici na Hrvatskom radiju
Voditelji na Hrvatskom radiju
Životopisi, Koprivnica
Životopisi, Križevci

Tanja Baran


اعتمد هذا العلم علما رسميا لولاية ويسكونسن الأمريكية سنة 1913 ويظهر في وسط العلم شعار الولاية.

مصادر

 الموقع الرسمي لولاية ويسكونسن

ويسكونسن
أعلام ويسكونسن
رموز ويسكونسن
ويسكونسن

علم ولاية ويسكونسن


From Palestine with Love er en dansk dokumentarfilm fra 2010, der er instrueret af Camilla Magid efter manuskript af hende selv og Mahasen Nasser-Eldin.

Handling
Cirkuspigen Mays er 22 år, bor i de palæstinensiske besatte områder og planlægger et liv med sin svenske kæreste Caspar i Stockholm, hvor hun vil læse på universitetet. Men der er langt fra drøm til virkelighed og familiens forventninger og svensk bureaukrati lægger forhindringer i vejen for det unge par.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2010

From Palestine with Love


Yannis Lavrentis, Yunan atlet.

Atina'da düzenlenen 1896 Yaz Olimpiyatları'nda yarıştı. Maratonda yarışan 17 atletten biri olmakla birlikte yarışı bırakan 7 atletten de biriydi.

Yunan uzun mesafe koşucuları
1896 Yaz Olimpiyatları atletleri
Yunan Olimpiyat atletleri

İoannis Lavrendis


General James Murray  (20 January 1721 – 18 June 1794) was a British Army officer and colonial administrator who served as the governor of Quebec from 1760 to 1768 and governor of Minorca from 1778 to 1782.  Born in Ballencrieff, East Lothian, Murray travelled to North America and took part in the French and Indian War. After the conflict, his administration of the Province of Quebec was noted for its successes, being marked by positive relationships with French Canadians, who were reassured of the traditional rights and customs. Murray died in Battle, East Sussex in 1794.

Early life

Born in Ballencrieff, East Lothian, Murray was a younger son of Lord Elibank Alexander Murray, 4th Lord Elibank, and his wife, Elizabeth Stirling. His cousin was Alexander Murray (British Army officer, died 1762) who served in Nova Scotia. Educated in Haddington, East Lothian, and Selkirk, Scottish Borders, he began his military career in 1736 in the Scots Brigade of the Dutch state Army. In 1740 he served as a second lieutenant in Royal Marines Wynyard's Marines under his brother Patrick Murray, 5th Lord Elibank, in the Battle of Cartagena de Indias unsuccessful attack on Cartagena, Colombia. He returned as a captain in 1742. He served as captain of the grenadier company of the 15th Regiment of Foot during the War of the Austrian Succession. He was severely wounded during the Siege of Ostend in 1745 and distinguished himself in the Raid on Lorient in 1746. In December 1748, he married Cordelia Collier, who was from Hastings.

Career in Canada

James Murray purchased a commission for major in the 15th Regiment of Foot in 1749, and the lieutenant-colonelcy in 1751. He commanded his regiment in the Raid on Rochefort in 1757, defending Sir John Mordaunt in his subsequent court-martial. He commanded a battalion in the 1758 Siege of Louisbourg along with his brother Alexander.

When Louisbourg was taken, Murray accompanied General Wolfe on a raiding expedition northwards in the Gulf of St. Lawrence Campaign (1758). While Wolfe destroyed French settlements along the Gaspe Peninsula, Murray harried the French fishing settlements along Miramichi Bay. Part of the destruction included the homes and church at St. Anne's, now called Burnt Church.

Murray served under General James Wolfe at the Battle of the Plains of Abraham in 1759. Murray believed Wolfe's plan to land the army at Anse au Foulon was foolish and absurd, and succeeded "only by Providence". He was the military commander of Quebec City after it fell to the British. Lévis managed to defeat Murray and the British in the Battle of Sainte-Foy in 1760. As a result, the French managed to lay siege to Quebec but this had to abandoned due to a lack of supplies and the arrival of a British relief fleet.

He encouraged his favourite nephew Patrick Ferguson to follow him in a military career. Patrick was the son of Murray's sister Anne who was married to Lord Pitfour. He also assisted another nephew, Patrick Murray, illegitimate son of his brother, George.

Murray's successful part in the British advance on Montreal in which he pacified many of the French Canadians, showed his true worth as a military commander and a negotiator. On 5 September 1760, Murray signed a Treaty of Peace and Friendship with the Huron Nation, then residing at Lorette, near Quebec City. In 1990, that treaty was found by the Supreme Court of Canada to still be valid and binding on the Crown.

Governor of Quebec
In October 1760, he became military governor of the district of Quebec and became the first civil governor of the Province of Quebec on 4 October 1763. He was promoted Major-General on 26 March 1765. As governor he was sympathetic to the French-Canadians, favouring them over British merchants who came to settle in the wake of the conquest. He allowed the continuance of French civil law because at the time the French outnumbered the British 25:1 and he needed to be careful not to incite discontent or rebellion. The dissatisfaction of British settlers led to his recall in 1766 (although he remained governor in name until 1768), but his precedents were preserved in the Quebec Act of 1774. Murray successfully argued for the Quebec Act to continue slavery in Quebec as it had existed under the French; an advertisement appeared in the Quebec Gazette in 1769 for a "negro woman, aged 25 years, with a mulatto male child... formerly the property of General Murray".

On his return to Great Britain he was appointed Colonel of the 13th Regiment of Foot, a post he held from 1767 to 1789.

Minorca

Murray was lieutenant-governor from 1774 to 1778 and then governor of Minorca from 1778 to 1782. In 1780, he married, as his second wife, Ann Witham, daughter of the Consul-General there. During the American War of Independence, he defended Fort St. Philip, at Port Mahon, against a Franco-Spanish siege for seven months (1781–82), until forced to surrender. He was known as 'Old Minorca' Murray as a result.

He then returned to his home, Beauport Park, in Hollington, Sussex, where he died. Further honours came to him in his last years: he was appointed General, and Governor of Kingston-upon-Hull in 1783, and Colonel of the 21st (Royal North British) Fusiliers in 1789.  His body was laid to rest in the apse of the now ruined Old St Helen's Church, Hastings.

Family
His first marriage had been childless, but by his second, he had six children (two of whom died in infancy):
 James Patrick Murray, later a major general, who married Elizabeth Rushworth
 Cordelia Murray, who married Rev. Henry Hodges
 Wilhelmina Murray, married James Douglas, 4th Baron Douglas.
 George Murray (died in infancy)
 Elizabeth Mary Murray (died in infancy)
 Anne Harriet Murray

He and his wife also brought up his older brother Patrick, Lord Elibank's illegitimate daughter Maria Murray.

Popular culture
Murray appears in the 2004 film Battle of the Brave (Nouvelle-France) in his role as Governor of the new-captured Quebec. He is portrayed by Michael Maloney. He also appears in the same capacity in three episodes of the mini-series Marguerite Volant, where he is portrayed by Graham Harley.

See also
 Great Britain in the Seven Years War
 List of governors general of Canada
 List of governors of Menorca

Notes

References

 Murray, Colonel Hon. Arthur C., The Five Sons of "Bare Betty", London, 1936.

 Wrong, George.  Canada and the American Revolution: the Disruption of the First British Empire. Toronto : MacMillan, 1935.

Primary sources

 William Draper. The Sentence of the Court-martial... for the Trial of the Hon. Lieut. Gen. James Murray, Late Governor of Minorca, on the Twenty-nine Articles Exhibited Against Him by Sir William Draper, London, 1783

External links
 National Battlefields Commission. The Plains of Abraham, Quebec, Canada.
 From the Warpath to the Plains of Abraham. Virtual Exhibition.
 Archives of James Murray (James Murray collection, R6393) are held at Library and Archives Canada

1721 births
1794 deaths
British Army generals
British Army personnel of the War of the Austrian Succession
Military personnel from East Lothian
Fellows of the Royal Society
Governors of the Province of Quebec (1763–1791)
East Yorkshire Regiment officers
King's Royal Rifle Corps officers
Royal Scots Fusiliers officers
Scottish slave owners
Somerset Light Infantry officers
Younger sons of barons
Persons of National Historic Significance (Canada)

James Murray (British Army officer, born 1721)


La Astrología de Loro (Tamil: கிளி ஜோசியம்) es un tipo de astrología popular entre los tamiles de Tamil Nadu, India y Singapur. Consiste en el uso de periquitos verdes que están capacitados para recoger las tarjetas de la fortuna y el Tarot.

Los periquitos son entrenados específicamente para este tipo de trabajos. Un loro astrólogo o adivino normalmente se sitúa por debajo de un árbol o al lado de una carretera, donde las personas se congregan en cantidad. Los domadores tienen una caja que contiene uno o dos loros entrenados. Tanto el tarot como las tarjetas son apiladas y organizadas delante de la persona. Son en total 27 números que representan el sistema cósmico indio. Cada ficha contiene la imagen de una deidad hindú y algunas tarjetas contienen imágenes de Buda o la Virgen María con el Niño Jesús.

El loro es instruido por el adivinador para que elija una carta. Luego se acerca a las cartas y elige una para posteriormente entregársela al astrólogo. A continuación, camina hacia atrás para entrar a su jaula. El astrólogo abre la tarjeta y sobre la base de la imagen y le dice la fortuna. La práctica de la astrología de loro está disminuyendo en Tamil Nadu, debido a la falta de patrocinio. En Singapur es una atracción turística.

Véase también
 Astrología

Referencias

Bibliografía
 Hatton, Michael J (1999). Community-based tourism in the Asia-Pacific. School of Media Studies at Humber College. p. 60. ISBN 978-0-9682334-2-9.

Enlaces externos
 Página web con información sobre la Astrología de Loro

Astrología
Loros en la cultura

Astrología de Loro


Metodio II (en griego: Μεθόδιος Β΄) fue Patriarca de Constantinopla por poco tiempo en 1240. Sucedió al Patriarca Germano II.

Antes de ser elegido Patriarca, fue abad del monasterio de Jacinto en Nicea. Su breve patriarcado no le dio la oportunidad de contribuir de manera significativa.

Referencias
Οικουμενικό Πατριαρχείο
«Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου» τόμ.13ος, σελ.172.

Patriarcas ortodoxos de Constantinopla
Bizantinos del siglo XIII
Arzobispos del siglo XIII
Obispos ortodoxos del siglo XIII

Metodio II de Constantinopla


Maija Doveika (født 27. juni 1980 i Riga, lettiske SSR, Sovjetunionen) er en lettisk skuespiller.

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Letland

Maija Doveika


An Chondrosum hirsutum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Mariano Lagasca y Segura, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Sweet. An Chondrosum hirsutum in nahilalakip ha genus nga Chondrosum, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: C. h. glandulosum.

Mga kasarigan

Chondrosum

Chondrosum hirsutum


සිංහල නීතිය (උඩරට නීතිය) අතීතයේ සිට සිංහල රාජධානියේ පැවති නීති පද්ධතියයි. ලන්දේසී සමය දක්වා මුළු රටම මෙම නීතියට යටත් විය. 1815 ඉංග්‍රීසීන්ට යටත් වන තෙක් කන්ද උඩරටට සීමා වූ සිංහල  රාජධානියේ පැවති එකම නීති හා සිරිත් පද්ධතියයි. උඩරට නීතිය අලිඛිත එකක් වූ අතර සිරිත් ලෙස පැවති රීති සමුදායක් ලෙස සැලකිය හැකිය. 1815 ට පෙර උඩරට නීතිය එම ප්‍රදේශයේ සියලුම පුරවැසියන්ට ජාතිය, ආගම හෝ කුලය නොසලකා අදාල වූ ප්‍රාදේශීය නීතියක් ලෙස පැවතිනි.

සිංහල නීතියේ කොටස්

වංශ කථා සහ සෙල්ලිපි අනුව
 චාරිත‍්‍ර ධර්ම හෙවත් වෝහාර ධර්ම
 පුබ්බ චාරිත‍්ත
 වැවස්තා සිරිතැ

1976 රජසිරිත් හා ලෝ සිරිත් පිලිතුරු ලිපිය අනුව
 ලෝක චාරිත්‍ර
 රාජ නීතිය

1815ට පසු සැකසූ නීති නිඝණ්ඩුව අනුව
 ධර්ම නීතිය
 සිරිත් නීතිය
 රාජ නීතිය

උඩරට ගිවිසුම
යුද්ධය අවසානයේ දී 1815 මාර්තු මස 02 වන දින මහනුවර මගුල් මඩුවක රැස් වූ බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාර රොබට් බ්‍රවුන්රිග් සහ උඩ රට ප්‍රධානීන් අතර ඇති කොට ගත් ගිවිසුමෙන් උඩරට රාජ්‍යයේ පාලනය බ්‍රිතාන්‍යයන් වෙත පවරා දෙනු ලැබිය.බ්‍රිතාන්‍ය 3වන ජෝර්ජ් රජු නියෝජනය කරමින් බ්‍රවුන්ග් ආණ්ඩුකාර වරයාද උඩරට වැසියන් වෙනුවෙන් අදිකාරම්,දිසාවේවරු සහ වෙනත් නිලධාරීහු පිරිසක් ද 1815 මාර්තු 10 දින මෙම ගිවිසුම අත්සන් තැබුවේ ය.මෙය 1815 උඩරට ගිවිසුම ලෙස හැඳි වේ.
Edite by shamal asith

උඩරට නිති අදාලත්වය සීමා වීම

ඉංග්‍රීසීන් උඩරට නීතිය අශිශ්ට නීතියක් ලෙස සලකන ලද අතර අත් පා කපා දැමීම, බහු පුරුෂ සේවනය අනුමත කිරීම යනාදී කරුණු ඔවුන් නොරිස්සූහ. එම නිසා උඩරට නීතියේ එවැනි කොටස් අවලංගු කිරීමට ඉංග්‍රීසීන් කටයුතු කලහ.

උඩරට නිතිය පුද්ගල නීතියක් බවට පත්වීම

ඉංග්‍රීසි නීතිය ප්‍රාදේශීය නීතියක් වශයෙන් උඩරට පලාතට ඇතුලත් වන සියලු දෙනාටම අදාල වන බව ඉංග්‍රීසීහු දැන සිටියහ. එනිසා ක්‍රමිකව එම තත්වය වෙනස් කිරීමට ඉංග්‍රීසීන් කටයුතු කලහ.

උඩරට පළාත් යනු
දැනට වලංගුව පවතින 1952 අංක 44 දරණ උඩරට විවාහ සහ දික්කසාද පනතේ පළමුවන උපලේඛනයේ
1. මධ්‍යම පළාත
2. උතුරු මැද පළාත
3. ඌව පළාත
4.සබරගමුව යන පළාත් හතරත්

දෙවන උපලේඛනයේ
1. උතුරු පළාතේ වවුනියා දිස්ත්‍රික්කයේ නැගෙනහිර චින්න චෙට්ටිකුලම් කෝරලය සහ බටහිර චින්න චෙට්ටිකුලම් කෝරලයත් තිරුක්කුමුලෙයි දකුණු කෝරලයත්
2. නැගෙනහිර පළාතේ මඩකලපුව දිස්ත්‍රික්කයේ බිම්තැන්න පත්තුව, වෑගම්පත්තුව සහ පානම් පත්තුවත් ත්‍රිකුණාමල දිස්ත්‍රික්කයේ කඩ්ඩුකුලම් පත්තුවත්
3. වයඹ පළාතේ කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයත්, පුත්තලම් දිස්ත්‍රික්කයේ දෙමළ ගත්පත්තුවත්
උඩරට පළාත් වශයෙන් නීතිගත කර තිබේ.

උඩරට නීති ප්‍රකාශනය

1938 අංක 39 දරණ ආඥාපනතින් නීතිගත කර ඇති අතර 1944 අංක 25 දරණ ආඥාපනතින් සංශෝධනයට ලක්කර ඇත.

මෙම ආඥාපනතේ

 දේපල පැවරීම
 දරුකමට හදාගැනීම
විවාහය
 නිශ්චල දේපල උරුම වීම
 චංචල දේපල උරුම වීම
 සාමාන්‍ය කරුණු

යන ශීර්ෂ හයක් යටතේ විධිවිධාන සලසා ඇත.

 දේපල පැවරීම
 වයෝපූර්ණත්වයට පත් මනා සිහිබුද්ධියෙන් යුක්ත කෙනෙකු විසින් තමන් සතු දේපළ වෙනත් කෙනෙකුට පවරාදිය හැකියි.
 එමෙන්ම තෑගි දීමනාකරුගේ ජීවිත කාලය තුලදී ඕනෑම අවස්ථාවක තෑගි ලැබුම්කරුගේ හෝ වෙනත් කෙනෙකුගේ අනුමැතියකින් තොරව තනි කැමැත්ත මත යම් තෑගි දීමේ ඔප්පුවක් සම්පූර්ණයෙන්ම හෝ එහි කොටසක් අවලංගු කළ හැකියි. එසේ අවලංගු කළ හැක්කේ අවලංගු කිරීමේ ඔප්පුවක් මගින් පමණි.

අවලංගු කළ නොහැකි ඔප්පු

 විහාරස්ථානයක විහාරාධිපති භික්ෂුවකගේ ශිෂ්‍යානු ශිෂ්‍ය පරම්පරාවට හිමිවනසේ බෞද්ධ විහාර දේවාලගම් පනතේ 20 වන වගන්තිය අනුව පෞද්ගලික නොවන සේ පවරන ලද පූජා ඔප්පුද,
 අනාගතයේදී සිදුවීමට නියමිත විවාහයක දායාදයක් වශයෙන් ප්‍රදානය කරන ලද තෑගි ඔප්පු, ඒ විවාහය සිදුකර වලංගුව පවත්නා තුරුත්
 භාර ආඥා පනතේ 99 වන වගන්තිය අනුව කිසියම් පුණ්‍ය භාරයකට කරන ලද පරිත්‍යාග ඔප්පුද,
 අවලංගු කිරීමේ අයිතිය අතහැර ස්ථිර ලෙස පරිත්‍යාග කරන ලදැයි සඳහන් තෑගි ඔප්පුද,

කිසිසේත් අවලංගු කළ නොහැකිය.

අවලංගු කළ නොහැකි ගණයට නොවැටෙන යම් තෑගි දීමක්, ප්‍රදානයක් අවලංගු කරනු ලබන විට එයින් ප්‍රදානලාභියාට සිදුවූ පාඩුවක් වෙතොත් ඒ සඳහාද  ඔහු විසින් ඒ දේපොලෙහි යම් සංවර්ධනයක් හෝ ඉදිකිරීමක් කර ඇත්නම් ඒ සඳහා දරන්නට වූ වියදම්ද සැලකිල්ලට ගෙන යම් වන්දියක් තෑගි ලැබුම්කරුට දීමනාකරු විසින් ගෙවිය යුතුවේ.

ඉඩම් උරුමය පිළිබඳ සිංහල නීතිය

අවිවාහකයන්ගේ ඉඩම්
අයෙකුගේ මරණින් පසු ඉඩම් උරුමය පිළිබඳ සිංහල නීතිය
දෙමාපියන් ජීවත්වන අවිවාහකයන්ගේ ඉඩම්: දෙමාපියන්ට
 අම්මා හෝ අප්පච්චී පමණකි ජීවත්වන අවිවාහකයන්ගේ ඉඩම්: 1/2 අම්මාට හෝ අප්පච්චීට, ඉතිරිය සමව බෙදා සහෝදර සහෝදරියන්ට
දෙමාපියන් ජීවතුන් අතර නැති අවිවාහකයන්ගේ ඉඩම්: සමව බෙදා සහෝදර සහෝදරියන්ට

විවාහකයන්ගේ ඉඩම්
තරමක් සංකීර්ණ නීතියකි.

= මූලාශ්‍ර =.

 ශ්‍රී ලංකාවේ නීති පිලිබඳව හැඳින්වීමක් , ශ්‍රී ලංකා විවෘත විශ්ව විද්‍යාලය , පිටුව 1 , පිටු 23
 පැරණි හා මධ්‍ය ශ්‍රී ලංකාවේ නීතිය සහ අධිකරණ ක්‍රමය, ගුණසේන ගමලත්, සරස්වතී ප්‍රකාශන; 2007. ISBN 978-955-1096-61-8
1952 අංක 44 දරණ උඩරට විවාහ හා දික්කසාද පනත
1938 අංක 39 දරණ උඩරට නීති ප්‍රකාශනය සම්බන්ධ ආඥාපනත

සිංහල නීතිය හෙවත් උඩරට නීතිය


Relizane ( ; , ) er en af Algeriets 48 provinser (, ). Administrationscenteret er Relizane.

Eksterne henvisninger

Provinser i Algeriet

Relizane (provins)


Lahar puede referirse a:
 Lahar, ciudad de la India en el estado de Madhya Pradesh.
 Lahar, diosa del ganado en la mitología sumeria.
 Lahar, flujo de lodo proveniente de los estratovolcanes.

Lahar (desambiguación)


Georg Bernhard Bornemann (født 25. maj 1815 i København, død 24. januar 1884) var en dansk jurist og embedsmand. Han var søn af Mathias Hastrup Bornemann.

Bornemann virkede blandt andet som justitiarius i Københavns Søret 1859—62, blev 1871 ved geheimeråd Scheels afgang generalauditør for hæren og flåden og tog som
sådan virksom del i forarbejderne til den militære straffelov af 7. maj 1881.

Kilder

Eksterne henvisninger

Jurister fra Danmark
Danskere i 1800-tallet
Personer fra København

Georg Bernhard Bornemann


Beyazıt Kulesi, yangınları gözetlemek ve haber vermek amacıyla İstanbul'un Beyazıt semtinde ilk olarak 1749 yılında ahşap olarak inşa edilen 85 metre yüksekliğinde kule. Yapılan ilavelerle kulenin yüksekliği 118 metreye ulaşmıştır. Nöbet, işaret ve sancak katları olmak üzere üç bölümden oluşur. Gözetleme yerine kadar çıkan merdivenler 180 basamaktan ibarettir.

Başlangıçta ahşap olarak inşa edildi. 1756'daki Cibali yangınında yandı. 1826'da yeniden yapılan kule yeniçeri ayaklanmasında tekrar yandı. Kule üçüncü kez Sultan II. Mahmud zamanında, 1828 yılında Senekerim Balyan'ın mimarlığı altında tekrar yapıldı. Yangın, Beyazıt Kulesinden gündüz sarkıtılan sepetlerle, gece ise fener yakılarak haber verilirdi. Kulenin Beyazıt meydanına bakan bölümünde Sultan II. Mahmud tuğralı kitabe bulunmaktadır. Yesarizade Mustafa İzzet Efendi tarafından yazılan kıta nazım biçiminde kaleme alınmış olan kitabenin hat yazısını da yine Yesarizade Mustafa İzzet Efendi yapmıştır.

Uzun süre geceleri farklı renklerde aydınlatılarak İstanbullulara ertesi günün hava tahminin duyurulması için kullanıldı. Kulenin mavi renkte aydınlatılması ertesi gün havanın açık olacağını, yeşil yağmuru, sarı sisi ve kırmızı karı haber verir. Bu uygulamaya 1995 yılında son verildi, 2010 yılında İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin girişimiyle tekrar başlandı. 1997 yılında başlayan restorasyon çalışmalarına kadar kullanılamayacak durumda olan kule iki yıl süren çalışmalar sonucunda eskiden olduğu gibi yangın gözetleme, meteoroloji ve yol durumunu bildirmek amacıyla kullanılmaktadır. Günümüzde İstanbul Üniversitesi'nin Merkez Kampüsü içinde yer alır.

Galeri

Kaynakça

 Robert Walsh – Thomas Allom, Constantinople and the Scenery of the Seven Churches of Asia Minor, London 1838, I, 38. ISBN 1546939024
 Mustafa Cezar, Osmanlı Devrinde İstanbul Yapılarında Tahribat Yapan Yangınlar ve Tabii Afetler, Türk San'atı Tarihi Araştırma ve İncelemeleri, İstanbul 1963, I, 327-414.
 Reşat Ekrem Koçu, Bayazıd Yangın Kulesi, İstanbul Ansiklopedisi, cilt: 4, İstanbul 1960, s. 2264-2272.
 Semavi Eyice, İstanbul (Tarihî Eserler), İslâm Ansiklopedisi, V. Cilt II. Kısım, İstanbul: Millî Eğitim Basımevi, 1977, s. 1214/120.

Dış bağlantılar

Balyan ailesinin eserleri
Türkiye'deki gözlem kuleleri
İstanbul'daki kuleler
Fatih'teki yapılar
Yangın kuleleri
Süleymaniye, Fatih

Beyazıt Kulesi


La Autopista Klondike (oficialmente como la Ruta 98) y conocida en inglés como Klondike Highway es una carretera estatal ubicada en el estado de Alaska. La autopista inicia en el Sur en la Autopista Marina en Skagway hacia el Norte en Dawson City, Yukón en Canadá. La autopista tiene una longitud de 705 km (438 mi). En el Yukón, la Autopista Klondike está marcada como Carretera 2.

Mantenimiento
Al igual que las carreteras estatales, las carreteras federales, la Autopista Klondike es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte y Servicios Públicos de Alaska por sus siglas en inglés DOT&PF.

Galería

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de DOT&PF
 Lista de Autopistas por estado

Carreteras estatales de Alaska
Área censal de Southeast Fairbanks
Carreteras de Yukón

Autopista Klondike


Parodia fusca ist eine Pflanzenart aus der Gattung Parodia in der Familie der Kakteengewächse (Cactaceae). Das Artepitheton fusca leitet sich vom lateinischen Wort fuscus für 'dunkelbraun' ab und verweist auf die Farbe der die Blüte umhüllenden Haare der Art.

Beschreibung
Parodia fusca wächst einzeln. Die grünen kugelförmigen Triebe erreichen Durchmesser von 4 bis 7 Zentimeter. Der Triebscheitel ist eingesenkt. Die 19 bis 26 Rippen sind wellig. Die auf ihnen befindlichen Areolen sind mit dichter weißer Wolle bedeckt. Die nadeligen Dornen stehen mehr oder weniger ab. Die zwei, gelegentlich auch vier und dann über Kreuz stehenden, Mitteldornen sind violettrot und besitzen eine rötliche Basis. Sie weisen eine Länge von 1 bis 2,5 Zentimeter auf. Die zwölf bis 16 gelblich braunen Randdornen sind 0,5 bis 1,2 Zentimeter lang.

Die schwefelgelben Blüten erreichen Längen von bis zu 3 Zentimeter. Ihr Perikarpell und die Blütenröhre sind mit dichter weißer Wolle, kleinen Schuppen und Haaren besetzt. Die Narbe ist dunkelrot oder manchmal hellgelb. Die anfangs olivgrünen Früchte werden später rötlich und sind 1,8 bis 2,5 Zentimeter lang. Sie enthalten trübschwarze Samen, die fein gehöckert sind.

Verbreitung, Systematik und Gefährdung
Parodia fusca ist im brasilianischen Bundesstaat Rio Grande do Sul verbreitet.

Die Erstbeschreibung als Notocactus fuscus durch Friedrich Ritter wurde 1979 veröffentlicht. Andreas Hofacker und Pierre Josef Braun stellte die Art 1998 in die Gattung Parodia. Nomenklatorische Synonyme sind Peronocactus fuscus  (1999, unkorrekter Name ICBN-Artikel 11.4), Ritterocactus fuscus  (2000),   und Notocactus rauschii var. fuscus  (2004).

In der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN wird die Art als "", d. h. als gefährdet geführt.

Nachweise

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

 Foto von Parodia fusca

Parodia (Kakteen)
Fusca

Parodia fusca


Spaniens U/17-fodboldlandshold er Spaniens landshold for fodboldspillere, som er under 17 år og administreres af Real Federación Española de Fútbol (RFEF).

Holdet vandt U/17 Europamesterskabet i fodbold 2017 i finalen over England.

U/17-fodboldlandshold
U/17-fodboldlandshold i Europa

Spaniens U/17-fodboldlandshold


Petit Trianon, Fransa'da, Versay Sarayı arazileri üzerindeki küçük bir şatodur. Fransa kralı XV. Louis'nin emriyle, metresi Madam de Pompadour için, Ange-Jacques Gabriel tarafından dizayn edilmiştir. 1762-1768 yılları arasında inşa edilmiştir.

Dış bağlantılar
 Petit Trianon resmi sitesi
 Şatonun çatısından panoramik görünüm

Fransa'daki kaleler
Versay Sarayı

Petit Trianon


Güreş, uygulayıcılarının birbirlerine vurmaksızın rakiplerini yenmeye çalıştıkları bir dövüş sporu türü. Güreş tarihteki en eski sporlardan biridir ve zamanla farklı stil ve formları geliştirilmiştir. Güreş genellikle dövüş sanatları arasında değerlendirilir.

Güreş, perçinleme dövüşü, fırlatma ve indirme, eklem kilitleri, iğneler ve diğer yakalama tutuşları gibi farklı yakalama tipi teknikleri içerir. Dövüş sanatlarına, dövüş sporlarına ve askeri sistemlere birçok farklı güreş tekniği dahil edilmiştir. Güreş ya gerçek bir rekabet ya da atletik tiyatro olabilir.

Güreş, serbest güreş, Grekoromen güreş, pankration, kuşak güreşleri, bilek güreşi, parmak güreşi, plaj güreşi, judo, sambo, halk stili, yakalama, vurma, luta livre, boyun eğme, sumo, shuai jiao ve diğerleri gibi farklı rekabetçi biçimlerde gelir.

Ulusal stiller
Güreşte pek çok ulusal güreş stilleri gelişmiştir.
 Türkiye'de - Yağlı Güreş, Karakucak Güreşleri, Aba güreşi, Kuşak güreşi, Şalvar güreşi, Deve güreşi
 Japonya'da - Sumo Güreşi, Puroresu
 Moğolistan'da - Moğol Güreşi, Hüreş(Tuva Türkleri)
 ABD'de - Profesyonel güreş, Amatör güreş, hardcore güreşi
 Hindistan'da - Pehlwani
 Meksika'da - Lucha Libre

Türk halk kültüründe güreş

Güreşçi veya Güreşmen (Pehlivan) adı verilen kişiler Türk kültüründe önemli bir yere sahiptir. Kahraman, evleneceği kızın babasıyla güreşir ve yener. Yiğitler altı yaşındayken güreşmeye ve büyüklerini yenmeye başlarlar. Manas destanında yer alan Koşay Han gelmiş geçmiş pehlivanların en iyisi olarak kabul edilir. Hanname'de ise Uluğ Arslan Han pehlivanların atası olarak yad edilir. Bu pehlivan tam 1200 yaşındadır. Güreş sözcüğünün efsanevi Türk Hakanı Gür Han'ın ismi ile benzeşmesi de dikkat çekicidir.

Dış bağlantılar
 Deniz Harp Okulu Pusula Dergisi
 Güreş Öğretim Yöntemleri
 Güreş ve Doping

Dipnotlar

Ayrıca bakınız
Profesyonel güreş maç türleri
Türkiye Geleneksel Güreşler Federasyonu
Kırkpınar Yağlı Güreşleri
World Championship Wrestling
Dünya Güreş Birliği
Güreşte Olimpiyat madalyası kazananlar listesi
 Dünya Plaj Güreşi Şampiyonası
 Akdeniz Oyunları'nda güreş
Yaz Olimpiyatları'nda güreş
Avrupa Güreş Şampiyonası
Dünya Üniversiteler Güreş Şampiyonası
Dünya Güreş Şampiyonası
Türkiye'de güreş

Dövüş sanatları
Karma dövüş sanatları stilleri
Antik Olimpiyat Oyunları
Yaz Olimpiyatları sporları

Güreş


La Coopérative d'exploitation et de répartition pharmaceutique (ou CERP) est un réseau de grossistes répartiteurs en pharmacie.

Ce réseau comprend notamment en France Métropolitaine 3 entreprises : la CERP Bretagne Atlantique (BA), la CERP Rhin Rhône Méditerranée (RRM) et la CERP Rouen.

Articles connexes

 Répartition pharmaceutique
 Industrie pharmaceutique
 Médicament

Liens externes

 https://www.ouest-france.fr/sante/virus/coronavirus/la-ferte-bernard-la-cerp-bretagne-atlantique-en-deuxieme-ligne-face-a-la-pandemie-cf032fe4-889a-11ea-8376-f9f0095e6fa3

 https://www.sudouest.fr/pyrenees-atlantiques/orthez/une-premiere-annee-exceptionnelle-pour-la-cerp-rouen-d-orthez-10048202.php

Références

Entreprise pharmaceutique ayant son siège en France


Wald-Wild-Schongebiete sind vom  Deutschen Alpenverein (DAV) ausgewiesene Gebiete.

Mit der  Ausweisung sollen im Rahmen des Projektes Skibergsteigen umweltfreundlich Skifahrer dazu gebracht werden, die in den Karten durch orange gefärbte Flächen und oftmals durch Schilder gekennzeichneten Gebiete nicht zu betreten. Die Gebiete sind lediglich Empfehlungen des DAV und Übertretungen haben rechtlich keinerlei Konsequenz. Allerdings ist dies auf den Schildern ("Stopp – Wald-Wild-Schongebiet") nicht ersichtlich. Viele der Gebiete wurden aus Kreisen der Bergsteiger als unfundiert und die Entscheidungsfindung als undemokratisch kritisiert. Beispielsweise werden im Rotwandgebiet die Ruhegebiete kaum eingehalten.

Einzelnachweise

Deutscher Alpenverein
Waldschutz (Naturschutz)
Forstwirtschaft und Holzeinschlag (Deutschland)

Wald-Wild-Schongebiet


Gustav von der Goltz (* 7. November 1799 in Wallbruch; † 3. Oktober 1868 in Krumke) war ein preußischer Landrat und Abgeordneter der Frankfurter Nationalversammlung.

Leben
Gustav Graf von der Goltz wurde 1799 in Wallbruch als Sohn des preußischen Rittmeisters a. D. und Träger des Ordens Pour le Mérite, Albrecht Friedrich Otto Graf von der Goltz (1770–1830) und der Eleonore zur Heiden (1773–1847) geboren. Er starb 1868 in Krumke.

Gustav von der Goltz war Gutsherr auf dem Familiengut Tlukum. Er trat in den preußischen Staatsdienst ein und wurde Landrat in Chodziesen. Nach der Revolution von 1848 bewarb er sich um ein Mandat als Abgeordneter für die Frankfurter Nationalversammlung und wurde für den Wahlkreis Posen/Czarnikow in das Paulskirchenparlament gewählt. Goltz war ab dem 18. Mai 1848 Abgeordneter. Er schloss sich der Mehrheitsfraktion der National-Liberalen, der nach ihrem Tagungsort Casino-Fraktion genannten Gruppierung, an und blieb in dieser Fraktion auch nach der im September 1848 erfolgten Abspaltung der sogenannten Landsberg-Fraktion, einer Gruppe, die die Zentralgewalt des künftigen Deutschen Reiches zu Lasten der Befugnisse der Einzelstaaten stärken wollte. Gustav von der Goltz legte am 11. Mai 1849 sein Mandat nieder, wenige Tage bevor alle preußischen Abgeordneten die Nationalversammlung verließen.

Gustav von der Goltz war mit Cecile de Chevenix de Beville (1801–1889) verheiratet und hatte mit ihr einen Sohn, der ebenfalls Gustav (1831–1909) hieß und preußischer Wirklicher Geheimrat und Vizepräsident der Oberrechnungskammer wurde. Ein weiterer Sohn starb 1831 bei seiner Geburt, die Tochter Clementine Maria (1833–1905) heiratete den Major Wilhelm Stach von Goltzheim (1818–1880).

Gustav von der Goltz war Ehrenritter des Johanniterordens.

Einzelnachweise

Mitglied der Frankfurter Nationalversammlung
Landrat (Provinz Posen)
Gustav
Ehrenritter (Johanniterorden)
Gustav
Deutscher
Geboren 1799
Gestorben 1868
Mann

Gustav von der Goltz (Landrat, 1799)


Artaxerxes I (; ) foi uma dinastia (frataraca) de Pérsis no final do , governando algum tempo depois de 220 a c. .

Nome

Ardakhshir (Ardashir) é a forma persa média do persa antigo Ṛtaxšira (também escrito Artaxšaçā, que significa "cujo reinado é através da verdade"). A variante latina do nome é Artaxerxes. Três xás do Império Aquemênida eram conhecidos por terem o mesmo nome.

Reinado

Desde o final do  ou início do , Pérsis tinha sido governada por dinastas locais sujeitas ao Império Selêucida. Detinham o antigo título persa de frataraca ("líder, governador, precursor"), que também é atestado no Império Aquemênida. O Império Aquemênida, que um século antes governava a maior parte do Oriente Próximo, originou-se da região. Os próprios frataracas enfatizaram sua estreita afiliação com o proeminente rei dos xás aquemênidas, e sua corte provavelmente estava na antiga capital de Persépolis, onde financiaram projetos de construção no planalto aquemênida e perto dele. Os frataracas eram tradicionalmente considerados como dinastas sacerdotais ou defensores da oposição religiosa (e política) ao helenismo, no entanto, isso não é mais considerado o caso. A cronologia dos primeiros governantes pérsidas é contestada. A visão tradicional da cronologia das dinastias frataracas era originalmente: Bagadates, Artaxerxes I, Oborzos,  e . No entanto, descobertas recentes de moedas de Pérsis levaram a uma cronologia mais provável: Artaxerxes I, Oborzos, Bagadates, Autofradates I e Autofradates II.

Bibliografia

Persas do século III a.C.
Sátrapas do Império Selêucida
Frataracas de Pérsis

Artaxerxes I de Pérsis


كان المسبار مارس 3 ، و أحد المسابير في برنامج مارس (أي برنامج المريخ) للاتحاد السوفييتي في بداية الأعوام السبعينية من القرن الماضي.

وتتكون مركبتي الفضاء غير المأهولتين من مركبتين متماثلتين، ويتكون كل منها من قمر صناعي وملحق به مسبار للهبوط على سطح المريخ. وهما أول مسباران يرسلهما الإنسان للنزول على كوكب المريخ. وقد أطلق كل منها بواسطة صاروخ من نوع بروتون كي الضخم وكان ذو مرحلة عليا من نوع بلوك ب Block D.

يوم الإقلاع
 مارس 3 : 28 مايو 1971 الساعة 15:26:30 (توقيت عالمي منسق)
 الوزن الكلي بما فيه الوقود: 4650 كيلوجرام
 وزن القمر الصناعي: 3440 كيلوجرام
 مسبار الهبوط: 1210 كيلوجرام
 المقاييس: الطول 1و4 متر، عرض 2 متر (العرض بما فيه الألواح الشمسية 9و5 متر)

القمر الصناعي
فقدت مركبة الفضاء جزء من الوقود مما أدي إلى عدم وصول القمر الصناعي إلى المدار المخطط له على بعد 25 كيلومتر من المريخ. ولكن المحرك الصاروخي استطاع توصيل القمر الصناعي إلى مدار يدور فيه ويتم دورته في 12 يوم و19 ساعة حول المريخ.

وكان الغرض من القمر الصناعي تصوير سطح المريخ والسحب التي قدلاتكون عليه. وتعيين درجة حرارة المريخ ودراسة تضاريسه، وتكوين وخواص السطح، وكذلك إجراء قياسات على جو المريخ وقياس الرياح الشمسية وقياس المجال المغناطيسي للمريخ. كذلك أن يكون القمر الصناعي همزة الوصل في الاتصال بين المسبار الذي سيهبط على سطح المريخ والأرض.

وقد قام المسبار مارس 3 بإرسال كمية هائلة من المعلومات إلى الأرض بين ديسمبر 1971 ومارس 1972 . وفوق ذلك فقد استمر الإرسال حتي أغسطس. وبتاريخ 22 أغسطس 1972 أذاع الاتحاد السوفييتي أن مارس 2 أنهى بعثته وأتم 362 دورة حول المريخ.

وقد أرسل القمر الصناعي والمسبار 60 صورة. وبيّنت الصور جبالا عالية بارتفاع 22 كيلومتر، كما سجلا وجود الهيدروجين أحادي الذرة والأكسجين في الأجواء العليا. وتحتلف درجة الحرارة على المريخ بين -110 درجة مئوية و+13 ° مئوية. والضغط نحو6 ملليبار (أو 60 كيلوباسكال). وأما بخار الماء على المريخ فيبلغ 1/5000 من نسبته على الأرض. ووجدت أعاصير تحمل الغبار إلى ارتفاع 7 كيلومتر في الجو. كذلك أتاحت القياسات إمكانية معرفة الجاذبية والمجال المغناطيسي للمريخ.

المسبار

كان مارس 3 مكونا من كبسولة بقطر 2و1 متر للهبوط على المريخ مزودا بعازل حراري على هيئة قمع يبلغ قطره 9و2 متر، بالإضافة إلى نظام مظلات ومحرك صاروخي عكسي يعمل على تهدئة سرعة الهبوط.

وتزن وحدة الهبوط 1210 كيلوجرام، يشغل منها المسبار 358 كيلوجرام. ويحتوي نظام التحكم على محرك صغير يعمل بالنيتروجين المضغوط لضبط الارتفاع، بالإضافة إلى 4 محركات تعمل بالبارود ومثبتة على الأحرف الخارجية للعازل القمعي وهي تمنع المسبار من التأرجح والدوران أثناء الهبوط.

واحتوي المسبار على أربعة من البتولات مثلثة الشكل، تنفتح بعد الهبوط وتكوّن قاعدة للمسبار على أرضية المريخ وتسمح لكشف أجهزة القياس.

وكان المسبار مزودا بعدد 2 كاميرات تستطيع التصوير بزاوية 360 درجة - أي دائريا - وكذلك بمقياس لكتل العناصر بغرض تعيين التركيب الغازي لجو المريخ. كما احتوي المسبار على مقاييس للدرجة الحرارة والضغط والريح وأجهزة احرى لدراسة التربة والصخور والبحث عن علامات وجود مواد عضوية.

وطان للمسبار أربعة هوائيات على قمته للاتصال اللاسلكي بالقمر الصناعي الذي يدور في فلك فوق المريخ وأجهزة استقبال وإرسال. وكانت بطاريات تقوم بتزويد المسبار بالتيار الكهربائي. وضبطت درجة الحرارة داخل المسبار بواسطة عوازل للحرارة وجهاز تكييف.

انفصل المسبار عن القمر الصناعي بالقرب من المريخ يوم 2 ديسمبر 1971 وذلك 4 ساعات ونصف ساعة قبل الوصول. ودخل المسبار جو المريخ بسرعة كبيرة قدرها 7و5 كيلومتر/ثانية. وبفعل الكبح بالاحتكاك الجوي وانفتاح المظلات ثم وتشغيل صاروخ الكبح حط المسبار هادئا على سطح المريخ عند خط عرض جنوبي 45° وخط طول غربي 158° .

ولكن بعد 5و14 ثانية توقف إرسال المسبار لسبب غير معروف.

المركبة الفضائية

احتوي مارس 3 على مركبة فضائية صغيرة يبلغ وزنها 5و4 كيلوجرام وتسمي مارس روفر Mars rover والتي قد يمكنها الحركة على سطح المريخ وهي متصله بمسبار الهبوط بكبل طوله 15 متر. وكانت المركبة تحمل جهازا لقياس عمق الرمال وجهازا لقياس كمية الإشعاع.

وكان من المفروض أن ذراعا آليا يقوم بحمل المركبة من على المسبار ويضعه على سطح المريخ بحيث يتحرك في المساحة أمام الكاميرا التلفزيونية وأن يتوقف كل 5و1 متر لأخذ القياسات.

وبسبب العطل الذي أصاب المسبار فلم تقم المركبة الصغيرة بالعمل المخطط لها.

وصلة خارجية

صورة لمركبة المريخ

انظر أيضًا
 مسبار مارس 2
 مارينر 2
 مارينر 5
 مارينر 9
 أبورتيونيتي
 فينكس (مسبار فضائي)
 برنامج سيرفيور
 المريخ
 إلكروس
 ديب امباكت
 مركبة الإنزال

مراجع

الاتحاد السوفيتي في 1971
المريخ في 1971
أقمار اصطناعية مهجورة تدور حول المريخ
استكشاف المريخ
برنامج الاتحاد السوفيتي الفضائي
برنامج مارس
سفن فضاء
متجولات المريخ
مركبات فضائية أطلقت في 1971

مارس 3


Miroslav Grandtner (1928-2013) est un botaniste et ingénieur forestier slovaque naturalisé canadien qui fut professeur à l'Université Laval.

Biographie
Miroslav Grandtner nait le 23 août 1928 à Liptovská Teplička en Slovaquie où il passe sa jeunesse dans les forêts du massif des Basses Tatras. L'influence de son père forestier ainsi que le milieu instillent assez tôt chez lui un intérêt pour la forêt.  Il commence ses études en foresterie à l'Université de Košice en 1948, mais ne peut les terminer à cause de difficultés avec le régime communiste qui le forcent à s'exiler.

Sans passeport et sans visa, il traverse les frontières jusqu'en Belgique. Il arrive à terminer ses études à l'Université de Louvain où il obtient un diplôme d'ingénieur des eaux et forêts. Il migre au Canada et des connaissances le mettent en contact avec Félicien Rivard, ingénieur forestier pour la Canadian International Paper Company. Ce dernier l'oriente vers la Faculté d'arpentage et de génie forestier de l'Université Laval s'il veut œuvrer dans le domaine étant donné son absence de connaissance de la forêt québécoise. Il y complète une maîtrise en 1959 sous la direction d'André Lafond. Miroslav Grandtner fut un pionnier de l'écologie forestière au Québec. Il fut professeur d'université de 1958 à 1994. L'une de ses œuvres principales est le dictionnaire mondial des arbres.

Les activités de recherche de Miroslav Grandtner portent surtout sur la classification et la cartographie de la végétation au Canada et ailleurs dans le monde. Il collabore à différents projets gouvernementaux et internationaux. Il décède à Québec le 21 février 2013, à l'âge de 84 ans.

Bibliographie sommaire

 La végétation forestière du Québec méridional. 1966. Thèse de doctorat. Université Laval et Université Catholique de Louvain.
 Elsevier's dictionary of trees, volumes 1 et 2. 2005.
 Les inventaires bio-physiques. 1968 .
 Vegetation in eastern North America : vegetation system and dynamics under human activity in the eastern North American cultural region in comparison with Japan. 1994.

Distinctions

 Professeur émérite (1994)

Références

Liens externes

Professeur à l'Université Laval
Étudiant de l'Université Laval
Botaniste québécois
Étudiant de l'université catholique de Louvain (1834-1968)
Ingénieur forestier

Miroslav Grandtner


OF or Of or of may refer to:

Arts and media
 OnlyFans, an internet content subscription service
 Odd Future, an American hip-hop collective
 Operation Flashpoint, a video game series

Language
 of, an English preposition
 Old French, a medieval language

Organizations
 Air Finland, a defunct Finnish airline (IATA airline code OF)
 , or the Civic Forum, a Czech political movement established during the Velvet Revolution in 1989
 , the Liberation Front of the Slovene Nation, the main anti-fascist Slovene civil resistance and political organization active during World War II

Places
 Of, Turkey, a town and district in Trabzon Province
 Offenbach (district) and Offenbach am Main (German vehicle registration plates codes OF)

Post-nominals
 Officer of the Order of Fiji, which has the post-nominal letters of OF
 Old Fettesian, sometimes used as post-nominal letters to identify alumni of the British public school Fettes College, Edinburgh, Scotland

Science and technology
 Open Firmware, computer software which loads an operating system
 Oxygen monofluoride, a compound containing only the chemical elements oxygen and fluorine

Other uses
 Ordinary Form, in Roman Catholicism
 Outfielder, a defensive position in baseball

See also
 Oxygen-free (disambiguation)

OF


Keener Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Keener Township (Arkansas)
 Keener Township (Indiana)

Keener Township


Femø 1971 er en dokumentarfilm instrueret af Vibeke Pedersen.

Handling
Filmen består af samtaler mellem kvinder på den første kvindelejr. Man får en stærk oplevelse af kvindernes nyvundne nysgerrighed og åbenhed over for sig selv og hinanden, når de i samtalerne forsøger at forstå og analysere hinandens liv som kvinder. Det går som en understrøm gennem filmens samtaler, at der efter lejren vil blive skabt nye kvindesammenhænge. Optaget på Super-8.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1974

Feminisme
Dokumentarfilm fra Danmark

Femø 1971


Iteaceae, porodica grmlja iz Sjeverne Amerike, Afrike i Azije, dio je reda kamenikolike. Sastoji se od dva roda, od kojih meksičkih vrsta roda Pterostemon ima 3, dok rod iteja (Itea), ima najmanje 20 vrsta, a raširen je po jugoistoku Sjeverne Amerike, dijelovima Afrike i Azije (Mali sundski otoci, Japan)

Rodovi
 Itea Gronov. ex L.
 Pterostemon Schauer

Sinonimi
 Pterostemonaceae Small

Izvori

Kamenikolike

Iteaceae