Discriminante planetario es un parámetro usado en astronomía para medir la limpieza de la órbita de un cuerpo, y se define como el cociente entre la masa del objeto y todo lo demás que hay en su órbita. Se suele representar por la letra griega μ. Por ejemplo, en el caso de Ceres (planeta enano) es de aproximadamente μ = 0,3, es decir, que Ceres constituye un tercio de la masa total de su órbita (este valor es aproximado porque tanto la masa de Ceres como la del cinturón no es muy exacta). El discriminante planetario de la Tierra, por el contrario, es de , es decir la Tierra es un millón setecientas mil veces más masiva que todo lo demás que hay a su alrededor de su órbita.

Referencias
 El Sistema Solar – El Cinturón de Asteroides (II)

Véase también
 Dominancia orbital
 Anexo:Datos de los planetas del sistema solar

Conceptos astronómicos
Planetología

Discriminante planetario


Stanford Jay Shaw (d. 5 Mayıs 1930, Minnesota – ö. 16 Aralık 2006, Ankara), İngiliz ve Rus asıllı Amerikalı tarihçi. Osmanlı tarihi ve Ermeni Soykırımı iddiaları alanında yaptığı çalışmalarla tanınmaktadır.

1977 yılında "Ermeni soykırımı yoktur" dediği için Ermeniler tarafından tehdit edilerek, evi bombalanmıştır. Emekliliğinin ardından (1999'dan ölümüne kadar) Türkiye'de yaşamıştır. Son olarak Bilkent Üniversitesi'nde Osmanlı Tarihi dersleri veriyordu. Ayrıca Türkiye Bilimler Akademisinden yapılan açıklamada, 16 Aralık 2006'da Akademinin Şeref Üyeliğine seçildi ve 2006 yılı Eylül ayında Prof. Dr. Halil İnalcık ile birlikte Türk ve Türkiye tarihine katkılarından dolayı Türk Tarih Kurumu tarafından Hizmet Madalyası ve Beratı ile onurlandırıldı. Hacettepe Üniversitesi beyin cerrahi yoğun bakım ünitesinde 16 Aralık 2006'da öldü. Ortaköy'deki Etzahayim Sinagogu'nda cenaze töreni düzenlendi ve bu cenaze törenine Türkiye'nin önde gelen yöneticileri ve ünlü tarihçiler katıldı.

Bibliyografi
The Financial and Administrative Organization and Development of Ottoman Egypt, 1517-1798 (Princeton University Press, Princeton, N.J., 1962)
Ottoman Egypt in the Age of the French Revolution (Harvard University Press, 1964)
The Budget of Ottoman Egypt, 1005/06-1596/97 (Mouton and Co. The Hague, 1968)
Between Old and New: The Ottoman Empire under Sultan Selim III. 1789-1807 (Harvard University Press, 1971)
Ottoman Egypt in the Eighteenth Century (Harvard University Press)
History of the Ottoman Empire and Modern Turkey (II cilt, Cambridge University Press, 1976–1977, Ezel Kural Shaw ile birlikte)
The Jews of the Ottoman Empire and the Turkish Republic (Macmillan, London ve New York University Press, 1991)
Turkey and the Holocaust: Turkey's role in rescuing Turkish and European Jewry from Nazi persecution, 1933-1945 (Macmillan, London ve New York University Press, 1992)
From Empire to Republic: The Turkish War of National Liberation 1918-1923: a documentary Study (I-V cilt, 6 kitap, Türk Tarih Kurumu, Ankara, 2000)
The Ottoman Empire in World War I, Ankara, TTK, II cilt, 2006-2008

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Stanford J. Shaw hakkında detaylı bilgi
 UCLA' daki sayfası

1930 doğumlular
Saint Paul, Minnesota doğumlular
2006 yılında ölenler
20. yüzyıl Amerikalı tarihçileri
21. yüzyıl Amerikalı tarihçileri
Rus asıllı Amerikalılar
İngiliz asıllı Amerikalılar
Stanford Üniversitesinde öğrenim görenler
Kahire Üniversitesinde öğrenim görenler
Princeton Üniversitesinde öğrenim görenler
Harvard Üniversitesi öğretim üyeleri
Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles öğretim üyeleri
Bilkent Üniversitesi öğretim üyeleri
Ermeni Soykırımı'nı reddedenler
Türkiye tarihçileri
Ankara'da ölenler
Türkiye Cumhuriyeti Liyakat Nişanı sahipleri

Stanford Shaw


Henry Hudson (1565–1611), bir İngiliz kâşif ve denizcidir. Nerede doğduğu, öldüğü ve yaşamı hakkında fazla bilgi yoktur. En büyük keşfi Kanada'daki Hudson Körfezi'dir. Körfezin ismi, Hudson'ın soyadından gelmektedir.

1610 yılında Discovery adlı gemisiyle Kanada'nın kuzey kıyılarına yol aldı. Çok zor koşullarda keşif yolculuğuna devam etmekteki ısrarı sonucu gemi mürettebatının ayaklanması sonucu Hudson, oğlu ve birkaç sadık adamı bugün kendi adıyla anılan körfezde bir filikada ölüme terk edilirler.

İsyan eden mürettebat İngiltere'ye döndüklerinde hapse atılmalarına rağmen Yeni Dünya'ya dair edindikleri değerli bilgiler yüzünden kovuşturmaya uğramazlar.

Bazı hikâyelerde Hudson ve mürettebatını hayaletlerinin körfez ve Catskill Dağları civarında dolaştığı ve  insanlara göründüğü söylenmektedir.Washington Irwing'in Rip Van Winkle hikâyesi bunlardandır.

1570 doğumlular
Londra doğumlular
1611 yılında ölenler
17. yüzyıl kâşifleri
17. yüzyılda İngilizler
İngiliz kâşifler
Rip Van Winkle
Edebiyat karakterleri
Kayıplar
Hayaletler

Henry Hudson


Duje Ćaleta-Car () este un fotbalist profesionist croat care joacă pe postul de fundaș central pentru echipa engleză Southampton și pentru echipa națională de fotbal a Croației. A făcut parte din lotul Croației care a ajuns până în finala Campionatului Mondial din 2018, unde a fost învinsă de Franța.

Cariera pe echipe
Çaleta-Car s-a alăturat echipei FC Liefering în 2014 de la FC Pasching. El și-a făcut debutul în al doilea eșalon al campionatului austriac cu FC Liefering la 25 iulie 2014 împotriva lui FAC Team für Wien.

Red Bull Salzburg
În timpul sezonului 2017-2018, Salzburg a avut cea mai bună campanie europeană făcută vreodată. Echipa a terminat pe primul loc în grupa ei de Europa League, pentru a patra oară, după care le-a învins pe Real Sociedad și Borussia Dortmund, jucând astfel ăentru prima dată în istorie în semifinala UEFA Europa League. La 3 mai 2018, el a jucat în semifinalele Ligii Europei, pierzând în deplasare cu Olympique de Marseillejucat o pierdere de 1-2 deplasări și 3-2 la general, nereușind să obțină un loc în finala UEFA Europa League din 2018.

Olympique de Marseille
La 20 iulie 2018, Ćaleta-Car s-a alăturat clubului francez Marseille pentru o perioadă de cinci ani, cu clubul francez plătind pe el 19 milioane de euro. La sosirea sa, Ćaleta-Car a primit tricoul cu numărul 15.

Cariera la națională
În octombrie 2015, Ćaleta-Car a fost convocat pentru prima dată la naționala mare pentru meciurile de calificare la Euro 2016 împotriva Bulgariei și Maltei, fiind convocat în locul lui Jozo Šimunović, care s-a accidentat. El a fost inclus în lotul lărgit de 27 de jucători pentru Euro 2016, dar a fost lăsat acasă împreună cu mijlocașul Alen Halilović și portarul Dominik Livaković.

În mai 2018, el a fost numit în lotul lărgit al Croației pentru Campionatul Mondial din 2018 din Rusia. A debutat la națională la data de 3 iunie, într-un meci amical cu Brazilia, intrând în locul lui Vedran Ćorluka în minutul 52.

Stil de joc
Caleta-Car este un fundaș puternic și sigur. Calmul și confortul pe care îl are la balon îl fac ca o opțiune viabilă de pasă înapoi în timpul meciului de la mijlocul terenului. El are, de asemenea, viziune, putând trimite mingi lungi cu precizie și viteză. Meciurile bune făcute în Liga Europei din 2018 și la Campionatul Mondial din 2018 i-a impresionat pe mulți și a atras atenția mai multor cluburi mari, inclusiv din partea lui Olympique de Marseille și a Sevillei FC din La Liga.

Statistici privind cariera

Club

 Până pe 20 iulie 2018

La națională

 Până pe 26 iunie 2018

Titluri
Croația

 Campionatul Mondial: finalist 2018

Decorații

  Ordinul ducele Branimir cu panglică: 2018

Referințe

Legături externe

 Duje Çaleta-Car

Fotbaliști internaționali croați
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2018
Fotbaliști ai lui Olympique de Marseille
Fotbaliști croați
Sportivi croați în viață
Nașteri în 1996
Nașteri pe 17 septembrie

Duje Ćaleta-Car


Lists of World War II military equipment are lists of military equipment in use during World War II (1939–1945). They include lists of aircraft, ships, vehicles, weapons, personal equipment and uniforms, and other equipment. There are aggregated military equipment lists by country, and lists of classes of equipment broken down by country or by type.

Aircraft
 List of aircraft of World War II
 List of World War II military aircraft of Germany
 List of German aircraft projects, 1939–45
 List of aircraft of the French Air Force during World War II
 List of aircraft of the United States during World War II
 List of aircraft of the United Kingdom in World War II
 List of aircraft of the Red Army Air Forces
 List of Regia Aeronautica aircraft used in World War II
 List of aircraft of Japan during World War II
List of aircraft of Finland in World War II
 List of aircraft of Poland during World War II
List of aircraft of Greece in World War II
List of aircraft of Yugoslavia in World War II
List of aircraft of Hungary in World War II
List of aircraft of Switzerland in World War II
List of aircraft of Spain in World War II
 List of aircraft of Portugal in World War II
List of aircraft of Ireland in World War II

Ships
 List of ships of World War II
 List of aircraft carriers of World War II
 List of battleships of World War II
 List of battlecruisers of World War II
 List of coastal defence ships of World War II
 List of monitors of World War II
 List of destroyers of World War II
 List of frigates of World War II
 List of corvettes of World War II
 List of minor warships of World War II
 List of cruisers of World War II
 List of submarines of World War II
 List of ship classes of World War II

Vehicles
List of military vehicles of World War II
List of armoured fighting vehicles of World War II
List of prototype World War II combat vehicles

Weapons
 List of World War II weapons
List of common World War II infantry weapons
 List of secondary and special-issue World War II infantry weapons
 List of World War II firearms of Germany
 List of military equipment of Germany's allies on the Eastern front
 German designations of foreign artillery in World War II
 German designations of foreign firearms in World War II
 List of World War II weapons of Portugal

Aggregated military equipment by country
 List of Australian military equipment of World War II
 List of Belgian military equipment of World War II
 List of British military equipment of World War II
 List of Bulgarian military equipment of World War II
 List of military equipment of the Canadian Army during the Second World War
 List of Chinese military equipment in World War II
 List of Croatian military equipment of World War II
List of Danish military equipment of World War II
 List of Dutch military equipment of World War II
List of Finnish military equipment of World War II
 List of World War II weapons of France
 List of German military equipment of World War II
List of Greek military equipment of World War II
List of Hungarian military equipment of World War II
 List of Japanese military equipment of World War II
List of Norwegian military equipment of World War II
 List of Romanian military equipment of World War II
 List of Thailand military equipment of World War II
 List of Turkish military equipment of World War II
List of aircraft of Ireland in World War II
 List of Italian Army equipment in World War II
 List of equipment of the United States Army during World War II
 List of Soviet Union military equipment of World War II
List of Spanish military equipment of World War II
 List of World War II weapons of Poland
 Military equipment of Sweden during World War II
 List of Portuguese military equipment of World War II
List of Yugoslav military equipment of World War II

Personal equipment and uniforms
 List of World War II uniforms and clothing

Other equipment
 List of World War II electronic warfare equipment

See also
 Lists of military equipment


Marchen Neel Gjertsen (født 16. september 1985 i Glostrup) er en dansk journalist og chefredaktør på Jyllands-Posten. Hun er tidligere journalist på dagbladet Information, formand for Folketingets Presseloge og politisk redaktør på Jyllands-Posten.

Karriere

Gjertsen er uddannet journalist fra Syddansk Universitet i 2010 med praktik på Dagbladet Information. Efter endt uddannelse fik hun fast job samme sted. I slutningen af 2011 skiftede hun til et job som politisk reporter på Jyllands-Posten, hvor hun arbejdede tæt sammen med den daværende leder af deres politiske redaktion, Christine Cordsen. Efter tre måneder i stillingen som souschef for Politikens Christiansborg-redaktion, vendte Gjertsen i maj 2015 tilbage til Jyllands-Posten, hvor hun overtog jobbet som politisk analytiker og leder af den politiske redaktion efter Cordsen. I slutningen af 2018 blev Gjertsen forfremmet til politisk redaktør og medlem af nyhedsledelsen på Jyllands-Posten. I starten af 2021 blev Gjertsen igen forfremmet til chefredaktør, hvor hun har det redaktionelle ansvar for Jyllands-Postens digitale udvikling.

Gjertsen har sammen med Information-journalist Sebastian Gjerding skrevet bogen Forklædt som nazist - en Århus historie om Charlotte Johannsen, der infiltrerede det højreradikale miljø i White Pride.

I 2005 stillede Marchen Neel Gjertsen op til kommunalvalget i Odense for Enhedslisten.

Hæder

I 2019 blev hun hædret med Publicistklubbens Talentpris.

Referencer

Chefredaktører fra Danmark
Journalister ved Dagbladet Information
Journalister ved Jyllands-Posten

Marchen Neel Gjertsen


تقع حوش الحريمة في قضاء البقاع الغربي أحد أقضية محافظة البقاع.

الموقع
 ترتفع حوالي 800 متر عن سطح البحر
 تبعد 55 كلم ) عن بيروت
 يمر فيها نهري الليطاني والغزيل
 يحدهاالمرج,الروضة,الخيارة,مجدل عنجر

الاقتصاد
أهم مواردها: الزراعة

مدارسها
متوسطة حوش الحريمة الرسيمة

المجالس المحلية

رؤساء البلدية
 احمداحمد( 1998...)توفي(2010)
 محمود رباح( 2010...)

مخاتيرها الحاليين
 مريم العدوي(2010...)

مخاتيرها السابقين

 أحمد عيسى
 أحمد حمود
 -حمزة أبو عديلة
 حمود رباح

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء البقاع الغربي
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات سنية في لبنان
قرى لبنان

حوش حريمة


La Plaqueta Millington Drake, denominada antigua y confusamente "Torneo de Honor", fue un torneo oficial de fútbol del Paraguay, previo al campeonato de Primera División de la Liga Paraguaya de Football, en partidos de una sola rueda, por sistema acumulativo de puntos.

Se realizó ininterrumpidamente durante 11 años, desde 1942 hasta 1952. y 1953. Estaba en disputa una Plaqueta de Plata, en la cual se grababa el nombre del club que se ha clasificado campeón y del año correspondiente. La misma era otorgada por la LPF, a donación del Caballero Inglés Sir Eugen Millington Drake. En los documentos oficiales del Sportivo Luqueño, el título de 1953 era recordado como "Torneo Preparación".

Palmarés

Plaquetas por equipo

Referencias

Fútbol en Paraguay
Campeonatos de fútbol entre clubes de Paraguay

Plaqueta Millington Drake


Anthemoúndas ou Anthemoúntas, en , est un ancien dème du district régional de Chalcidique, de Macédoine-Centrale en Grèce. En 2010, le dème est fusionné au sein du dème de Polýgyros.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Ancien dème en Grèce
Dème en Macédoine-Centrale

Anthemoúndas


Rigensgade er en gade i Indre By i København, der ligger mellem Sølvgade og Øster Voldgade. Rigen er en ældre form for riget, forstået som kongens samlede magtområde.

Historie og bebyggelse
Både gaden og navnet stammer fra de første planer for bydelen Ny-København, der blev udarbejdet af generalinspektør Axel Urup i slutningen af 1640'erne. Det var tanken, at de nye gader i området skulle opkaldes efter kongelige titler, kongerigets områder og stænderne, men det gennemførtes kun delvist i praksis. Rigensgade anlagdes dog som planlagt i 1650.

Allerede i 1640 havde man imidlertid påbegyndt det storslåede kirkebyggeri Sankt Anna Rotunda, der kom til at ligge ved vestsiden af nye gade, omtrent udfor nuværende Fredericiagade. Byggeriet gik imidlertid i stå i 1648 og blev efterfølgende opgivet. I 1662 blev grunden overtaget af generalkvartermester Henrik Ruse, der i stedet opførte Østergaard på stedet, hvor han boede frem til 1669. Herefter fungere det en kort overgang som hjem og laboratorium for en italiensk guldmager, hvilket gav komplekset navnet Guldhuset. I 1677 fungere det som lazaret i forbindelse med den skånske krig. Fra 1685 blev den klædefabrik, der dog med tiden kom i så dårlig stand, at den måtte nedrives og erstattes af en ny i 1777. Fra 1809 til 1928 fungerede bygningen som Garnisonshospitalet, nu med øgenavnet Grødslottet. Efterfølgende har den huset forskellige andre funktioner, blandt andet kontorer.

En anden markant bygning er metodistkirken Jerusalemskirken på hjørnet af Stokhusgade. Her havde Nyboder Materielgård ligget frem til 1799 og efterfølgende Søetatens Sejldugsfabrik frem til 1849, hvorefter dets bygning blev revet ned. I stedet opførte Ferdinand Vilhelm Jensen kirken i 1864-1865 i en stil inspireret af den italienske middelalder. Kirken brændte i 1914 men blev genopført i et let ændret form af Jens Christian Kofoed.

Den modsatte side af gaden var og er af blandet karakter. Noget er af ældre dato som Enkedronning Caroline Amalies Asyl, hvis bygning stod klar i 1866. Andet er af nyere dato, som Erik Møllers dobbeltlænger Rosengården fra 1970'erne omkring Rosengade, hvis gavle vender ud mod Rigensgade. Fra samme tid stammer også Ib og Jørgen Rasmussens Kaysergården ved Gernersgade, der er tydeligt inspirerede af det tilstødende kvarter Nyboder.

Kilder
 Storbyens stednavne, s. 237, af Bent Jørgensen. Gyldendal, 1999.
 København før og nu - og aldrig, bind 5, Kgs. Nytorv, Rosenborg og Nyboder, s. 140-143, 454-467, af Sys og Godfred Hartmann. Palle Fogtdal, 1988.

Eksterne henvisninger

 Rigensgade på Indenforvoldene.dk.

Gader i Indre By (København)

Rigensgade


Theodore Barkhausen (* 18. August 1869 in Stade; † 1. November 1959 in Kaiserswerth) war eine deutsche Diakonisse und langjährige Leiterin des Auguste-Victoria-Hospitals in Jerusalem.

Leben
Theodore Barkhausen war die Tochter von Friedrich Wilhelm Barkhausen und seiner Frau Julie, geb. Kuhn.

Nach dem Tod ihrer Mutter 1892 führte sie ihrem Vater bis zu dessen Tod 1903 den Haushalt und begleitete ihn bei offiziellen Anlässen, so auch im Gefolge der Palästinareise Kaiser Wilhelms II. Am 18. November 1905 trat sie in das Kaiserswerther Diakonissenmutterhaus ein und wurde am 7. Oktober 1908 als Diakonisse eingesegnet. Im April 1909 wurde Schwester Theodore nach Jerusalem ausgesandt, wo sie gemeinsam mit einigen Mitschwestern das im Entstehen begriffene Projekt der Kaiserin-Auguste-Victoria-Stiftung (Ölberg-Stiftung) auf dem Ölberg voranbringen sollte. Die Leitung des Projekts wurde zu ihrer Lebensaufgabe. Die Einweihung der Stiftungsgebäude fand am 9. April 1910 in Anwesenheit von Prinz Eitel Friedrich von Preußen und seiner Frau Sophie Charlotte von Oldenburg statt.

Bis 1914 wurde an der Anlage noch gebaut; dann wurde sie im Ersten Weltkrieg osmanisches Hauptquartier und ab 1917 britisches Hauptquartier. Theodore Barkhausen und die Schwestern mussten den Ölberg verlassen; sie kam aber nicht in das ägyptische Internierungslager Helouan (Al-Qahira), sondern konnte in Jerusalem bleiben, wo sie bis August 1923 im Aussätzigen-Asyl Jesus Hilfe Unterkunft fand. Gemeinsam mit dem Leiter des Syrischen Waisenhauses Pfarrer Theodor Schneller übernahm sie die Vertretung der deutschen evangelischen Interessen.

1923 übernahm Theodore Barkhausen die Leitung des Diakonissenhospitals in Jerusalem und praktisch die Gesamtleitung der Kaiserswerther Orientarbeit. Sie wurde Mitglied im Kirchenvorstand der Evangelischen Gemeinde deutscher Sprache zu Jerusalem an der Erlöserkirche. Nach dem Erdbeben von 1927 koordinierte sie die Reparaturarbeiten am Auguste-Victoria-Hospital, das die Mandatsbehörden in Folge der Schäden geräumt hatten.

Nach dem Ausbruch des Zweiten Weltkriegs wurde die Anlage auf dem Ölberg wiederum von den Briten beschlagnahmt. Ab dem 4. Juni 1940 war Theodore Barkhausen in der Templer-Kolonie Wilhelma interniert, wo sie sich um Krankenpflege und Unterricht kümmerte. Von 1948 bis 1950 lebte sie wieder im Aussätzigen-Asyl, denn das Auguste-Victoria-Hospital lag nun bis 1967 im jordanischen Teil Jerusalems und wurde vom Lutherischen Weltbund verwaltet. 1950 kehrte sie nach Kaiserswerth zurück und verbrachte ihren Lebensabend im Feierabendhaus.

Eine umfassende Biographie von Theodore Barkhausen bleibt ein Forschungsdesiderat.

Literatur
 Ruth Felgentreff: Diakonisse Theodore Barkhausen. In: Mitteilungen aus Ökumene und Auslandsarbeit 2002, S. (Volltext)
 Heidemarie Wawrzyn: Ham and eggs in Palestine: the Auguste Victoria Foundation 1898-1939. Diagonal-Verlag 2005 ISBN 9783927165946, S. 37ff.

Weblinks

Einzelnachweise

Diakonisse
Person des Christentums (Jerusalem)
Person (Kaiserswerth)
Person des Christentums (Düsseldorf)
Deutscher
Geboren 1869
Gestorben 1959
Frau

Theodore Barkhausen


අඟහරු නව ග්‍රහ මණ්ඩලයට අයත් ග්‍රහයෙකි. පාප ග්‍රහයෙකු වන නමුත් සමහර උසස් ගත්ගුණ වලට ප්‍රධාන වෙයි. කේන්ද්‍රෙය් අඟහරු දුර්වලවීම පුද්ගලයන් අධෛර්යමත්වීමට හේතුවේ.  අඟහරු, කුජ, භූමි පුත්‍ර ආදී නම් වලින්ද හඳුන්වයි.

සිරුරේ අඟහරු අධිපති ස‍්ථාන
 නළල
 ලිංගික අවයව
 ලේ
 මස් පිඬු

අඟහරු සාදන රොග
 තද උණ
 ආයුධ තුවාල
 ගබ්සා
 විසවීම්

හඳහනේ අඟහරු පිහිටන ස්ථානය අනුව ඵල

1. ලග්නය

2. දෙවැන්න

3. තුන්න්න

4. සතරවැන්න
නෑයෝ තමාට විරුද්ධවේ. මුරණ්ඩුය

5. පස්වැන්න

නව ග්‍රහ මණ්ඩලය

අඟහරු (නක්‍ෂත්‍රය)


Mizi Xia (du chinois 彌子瑕) était une figure semi-légendaire de la période de la dynastie Zhou (-1046 à -256) en Chine ayant vécu au VIème siècle avant J.C.. Il est mentionné pour la première fois dans l'œuvre Han Fei Zi du philosophe légaliste Han Fei comme le compagnon du Duc Ling de Wei. Si Mizi Xia a peut-être réellement existé, on ne sait rien de lui au-delà de cette histoire.

Mizi Xia était le courtisan préféré du duc Ling en raison de sa beauté. Lorsque Mizi Xia a appris que sa mère était malade, il a obtenu du duc l'ordre d'utiliser une voiture ducale pourse rendre rapidement auprès d'elle et il fut félicité pour sa piété filiale. Une autre fois, Mizi Xia a mordu dans une pêche particulièrement délicieuse et a donné le reste au duc en cadeau afin qu'il puisse également la goûter. Les deux actes lui ont permis de s'attirer les faveurs du souverain et ils furent amants de 493 à 534 avant J.C.. Cependant, quand la beauté de Mizi Xia s'est estompée, le duc s'est retourné contre lui, affirmant qu'il avait volé la voiture et qu'il l'avait ensuite insulté en lui offrant une pêche à moitié mangée.

L'objectif premier de Han Fei en racontant l'histoire était de mettre en garde les courtisans contre une trop grande proximité avec les souverains inconstants, mais dans la littérature chinoise ultérieure, on a fait davantage allusion à Mizi Xia pour sa beauté et son homosexualité. L'expression « pêche mordue » est devenue synonyme d'homosexualité et Mizi Xia de jeune homme désiré comme partenaire sexuel. Des allusions similaires seront plus tard appliquées à la « passion de la manche coupée » et au courtisan de la dynastie Han Dong Xian.

Ruan Ji était l'un des poètes les plus célèbres à faire l'éloge de Mizi Xia dans ses écrits. Le poète Liu Zun de la dynastie Liang a écrit : « Les faveurs de la manche coupée sont généreuses, / L'amour de la pêche à moitié mangée ne meurt jamais », certain que toute personne instruite lisant le poème saurait exactement à qui il fait allusion. Le premier document chinois existant traitant de l'homosexualité, l'Essai poétique sur la joie suprême de Bo Xingjian, répertorie Mizi Xia parmi les exemples célèbres d'homosexualité : "Mizi Xia a partagé une pêche avec son seigneur".

Au XIIème siècle, les compagnons masculins n'avaient plus tendance à exercer un grand pouvoir à la cour ducale ou impériale, et le nom Mizi Xia était devenu associé aux prostitués masculins ordinaires. Le rétrécissement des rôles de genre sous la dynastie Qing et l'influence des attitudes homophobes de l'Occident finiront par rendre la mention de « la pêche mordue » complètement taboue, de sorte qu'aujourd'hui, Mizi Xia est pour la plupart inconnu en Chine.

L'histoire de Mizi Xia est devenue connue du monde entier grâce aux écrits d'Européens, comme dans Sexual Life in Ancient China de Robert van Gulik. Ce livre cite le congshu Xiangyan du début du XXème siècle ou Écrits rassemblés sur l'élégance parfumée, qui s'inspire lui-même de précédents tels que ceux mentionnés ci-dessus.

Références

Personnalité de la dynastie Zhou

Mizi Xia


Den yderste frekvens er en dansk novellefilm fra 1994, der er instrueret af Niels Reiermann efter manuskript af ham selv og Danny Lund.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1996

Kortfilm fra Danmark

Den yderste frekvens


Carlos Domingo Medrano Lazcano (Coronel Suárez, Buenos Aires, Argentina, 16 de abril de 1934-6 de agosto de 1978) fue un exfutbolista argentino que se desempeñó como guardameta. Su primer club fue Sportivo Dock Sud.

Historia
Corría el año 1953 cuando Medrano debutaba como arquero en la primera de Sportivo Dock Sud, dando inicio a una trayectoria en la que fue parte del Seleccionado Juvenil de Argentina, del FC Barcelona (ganó dos títulos), que fue suplente de Amadeo Carrizo en River Plate y de Edgardo Andrada en Rosario Central y que es uno de los jugadores más emblemáticos de Deportes Quindío de Colombia, donde se lo apodó el Antipenales por su eficacia en detener disparos desde el punto penal.

Sus buenas actuaciones en el Docke, donde, por su físico, fue comparado con Antonio Roma -figura de Boca Juniors-, motivaron el interés de clubes más grandes. Así, en 1956 fue incorporado por Argentinos Juniors y en 1959 pasó a Tigre. Ese mismo año, el Barcelona de España posó sus ojos en él para que fuera el reemplazante de Antoni Ramallets, legendario arquero del conjunto Blaugrana que transitaba sus últimos años de carrera. No obstante, el arquero nacido en Coronel Suárez tuvo pocas oportunidades para demostrar sus cualidades en el arco del equipo Culé, que era dirigido por otro argentino, Helenio Herrera. Sólo disputó 11 partidos, aunque formó parte del plantel que conquistó la Liga de España en la temporada 1959-60 y la Copa de Ferias (actual Europa League) en 1960.

Se fue de España en 1961, pero su carrera no decayó, ya que fue adquirido por River Plate, donde -tal como ocurrió en el Barça- fue eclipsado por otro gran guardavallas: Amadeo Carrizo. Lo mismo le sucedió en Rosario Central, club al que el Millonario lo cedió a préstamo en 1964, donde se topó con Edgardo Andrada, quien se hiciera famoso años después por recibir el gol número 1.000 de Pelé.

Cansado de tantas desilusiones, en 1965 decidió volver a Dock Sud y después de dos años en el ascenso (jugó en Deportivo Morón en 1966), su carrera tomó nuevo ímpetu en tierras colombianas.

En 1967 llegó a Deportes Quindío, donde se convirtió en uno de los ídolos históricos del club bajo el mote de Antipenales, por haber atajado más de 20 en los tres años que defendió el arco de los Cafeteros. Sólo en su primera temporada detuvo 7 disparos desde los 11 metros, incluyendo dos en el mismo partido, ante Cúcuta.

Tras abandonar Quindío, se radicó en Ecuador para jugar en Barcelona, Macará, Olmedo y Bonita de Machala, donde alternó su labor de arquero con la de técnico hasta su retiro en 1973, a los 39 años.

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Copas internacionales

Referencias

Futbolistas de Coronel Suárez
Futbolistas del Club Sportivo Dock Sud
Futbolistas de la Asociación Atlética Argentinos Juniors
Futbolistas del Club Atlético Tigre
Futbolistas del Fútbol Club Barcelona en los años 1950
Futbolistas del Fútbol Club Barcelona en los años 1960
Futbolistas del Club Atlético River Plate en los años 1960
Futbolistas del Club Atlético Rosario Central en los años 1960
Futbolistas del Club Deportivo Morón
Futbolistas del Deportes Quindío
Futbolistas del Barcelona Sporting Club
Futbolistas del Club Social y Deportivo Macará
Futbolistas del Centro Deportivo Olmedo
Futbolistas del Bonita Banana Fútbol Club
Guardametas de fútbol

Carlos Medrano


යටත්විජිත භාර ලේකම් යන්නෙන් පහත දේ අදහස් විය හැක:
 යටත්විජිත සඳහා රාජ්‍ය ලේකම්, යටත්විජිත කාර්යාලයෙහි ප්‍රධානී තනතුර හෙබවූ බ්‍රිතාන්‍ය කැබිනට් අමාත්‍යවරයා, සාමාන්‍යයෙන් යටත්විජිත භාර ලේකම් ලෙසින් හැඳින්වෙයි

 ලංකාවෙහි යටත්විජිත භාර ලේකම්, ලංකාවෙහි විධායක සභාවෙහි අසුනක් හිමිව තිබූ තනතුරු හයෙන් එකකි

යටත්විජිත භාර ලේකම්


13 Vulpeculae (13 Vul) es una estrella en la constelación Vulpecula.

Referencias

Enlaces externos

Constelación de Vulpecula

13 Vulpeculae


ඉන්දියානු ජාතික කොංග්‍රසය  (කෙටියෙන් ඉජාකො, පොදු වහරෙහි කොංග්‍රසය) යනු,  ඉන්දියාවේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ, දෙක අතුරින් එකක් වන අතර අනෙක වන්නේ  භාරතීය ජනතා පක්ෂය (බීජේපී) වෙයි.

ආශ්‍රිත

ඉන්දියාව
දේශපාලනය

ඉන්දියානු ජාතික කොංග්‍රසය


Zevenaar (hollenskur framburður: [ˈzeːvənaːr] (hlusta)) er sveitarfélag og borg í Gelderland-héraði í austurhluta Hollands nærri landarmærum Þýskalands. Í borginni bjuggu 44.096 manns í upphafi árs 2021. Borgin er vinabær Reykjavíkur.

Tilvísanir
Sveitarfélög í Hollandi

Zevenaar


Trei elemente: focul, aerul, apa este un film românesc din 1985 regizat de Ion Popescu Gopo.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1985 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1985

Trei elemente: focul, aerul, apa


KK Radnik je hrvatski košarkaški klub iz Križevaca. Košarkaški klub osnovan je 1971. godine. Sve ovo vrijeme aktivno djeluje i okuplja veliki broj mladih Križevčana i klub je sastavljen od domaćih igrača. Klub se natječe u A2 ligi, trećem rangu hrvatske košarke. Osim muške ekipe i mlađih uzrasta, također je ustrojen i osnovan Ženski košarkaški klub Radnik koji bilježi sjajne rezultate. Seniorsku ekipu vodi trener Tomislav Matoić, a djevojke vodi trener Saša Šikić.

Najpoznatiji igrači i treneri
 Marko Tomas
 Ivan Svoboda
 Tomislav Matoić
 Ivan Tomas
 Ante Tomas

Izvori

Radnik
Šport u Križevcima

KK Radnik Križevci


Neurotransmission (latin: transmissio "passage, krydsning" fra transmittere "sende, lade komme igennem") eller synaptisk transmission er en proces, hvorved signalmolekyler kaldet neurotransmittere frigives af et neuron (det præsynaptiske neuron) og binder sig til og aktiverer receptorerne fra et andet neuron (det postsynaptiske neuron). Neurotransmission er essentiel for kommunikationsprocessen mellem to neuroner. Synaptisk transmission er afhængig af tilgængeligheden af neurotransmitteren; frigivelsen af neurotransmitteren ved exocytose; bindingen på den postsynaptiske receptor af neurotransmitteren; den funktionelle respons fra de postsynaptiske celler og fjernelsen eller deaktiveringen af neurotransmitteren.

Se også
 Synapse

Neurofysiologi

Neurotransmission


Ciara ist ein weiblicher Vorname.

Herkunft und Bedeutung
Ciara (Aussprache /ˈkiːrə/ oder /ˈkɪərə/) ist ein irischer weiblicher Vorname, der von ciar "schwarz" abgeleitet ist.
Die zugehörige männliche Form ist Ciarán bzw. Kieran (anglisierte Schreibweise).

Mit anderer Aussprache (/siːˈɑrə/) ist Ciara ein moderner US-amerikanischer Vorname, der vor allem von Afroamerikanern vergeben wird.

Der italienische Vorname Chiara wird ähnlich ausgesprochen, ist aber nicht mit dem irischen Vornamen Ciara verwandt.

Namensträgerinnen
 Ciara (Sängerin) (Ciara Princess Harris; * 1985), US-amerikanische Hip-Hop- und R&B-Sängerin
 Ciara Bravo (* 1997), US-amerikanische Schauspielerin, Synchronsprecherin und Sängerin

 Ciara Hanna (* 1991), US-amerikanische Schauspielerin und Model
 Ciara Horne (* 1989), britische und zuvor irische Radsportlerin
 Ciara Mageean (* 1992), irische Leichtathletin (Mittelstreckenlauf)
 Ciara Michel (* 1985), britische Volleyballspielerin
 Ciara Renée (* 1990), US-amerikanische Sängerin, Theater- und Filmschauspielerin

Weitere Bedeutungen

 Name für den Orkan Sabine außerhalb des deutschsprachigen Raums

Einzelnachweise

Weiblicher Vorname
Irischer Personenname

Ciara


Barbeuia, maleni biljni rod iz reda klinčićolike čija jedina vrsta lijana B. madagascariensis, čini samostalnu porodicu Barbeuiaceae. Raste samo na otoku Madagaskaru.

Izvori

Rodovi klinčićolikih

Barbeuia


Los raiones y municipios nacionales  son unidades administrativas creadas para una determinada nacionalidad en tiempos de la Unión Soviética y en la Rusia contemporánea.

Raiones nacionales en la Federación Rusa

En 2011, había en Rusia doce regiones de estatus nacional. Existen veinte regiones más que, aun no teniendo este estatus, lo son en su denominación y forma. Existen asimismo 15 asentamientos de tipo rural, un microraión nacional, 29 nasleg nacionales y 3 nasleg nómadas.

Raiones

En la década de 1990 se formaron en varios sujetos federales de Rusia varias unidades administrativo-territoriales nacionales, detalladas a continuación (porcentaje de habitantes de esa etnia en la unidad regional a continuación de su denominación):

 Raión evenki de Vaunt en la república de Buriatia, (evenki, 5.4%).
 Raión nacional de Priazha en la república de Carelia (carelios, 37 %).
 Raión nacional de Kálevala en la república de Carelia (carelios, 35.94 %).
 Raión nacional de Olonets en la república de Carelia (carelios, 63 %).
 Ulús nacional (dolgano-evenki) de Anabarski en la república de Sajá (Yakutia) (dolganos, 24.55 %, evenki, 14.02 %).
 Ulús nacional (evenki) de Zhigansk en la república de Sajá (Yakutia) (evenki, 47.5 %).
 Ulús nacional (evenki) de Momski en la república de Sajá (Yakutia) (evenki, 16.62%).
 Ulús nacional (evenki) de Oleniok en la república de Sajá (Yakutia) (evenki, 53.15 %).
 Ulús nacional Eveno-bytantaiski en la república de Sajá (Yakutia) (even, 32.25 %).
 Raión nacional alemán (krai de Altái) en el krai de Altái (alemanes, 31.8 %).
 Raión nacional alemán de Azovo en el óblast de Omsk (alemanes, alrededor del 60 %).
 Raión nacional Bystrinski en el krai de Kamchatka (even, 30 %; koriak, 5.5 %).

Municipios

 Asentamiento rural nacional Soyot
 Ocho asentamientos rurales evenki en la república de Buriatia:
 Asentamiento rural evenki de Baikálskoye
 Asentamiento rural evenki de Kumora
 Asentamiento rural evenki de Jolodnaya
 Asentamiento rural evenki de Yoyán
 Asentamiento rural evenki de Uliunjan
 Asentamiento rural evenki de Kurumkan
 Asentamiento rural evenki Usoiskoye
 Asentamiento rural evenki de Yakit
 Volost nacional vepsio (disuelto y dividido en 2004 en los asentamientos rurales evenkis Ryborétskoye, Sheltoziórskoye y Shókshinskoye) 34.41 %
 Treinta y siete nasleg y tres nasleg nómadas en la república de Sajá. En ellos habitan poblaciones de etnia dolgana, evenki, eveni y yukagiros
 Asentamiento rural nacional vepsio en el óblast de Vólogda 45.5 %.
 Asentamiento rural nacional de Ivánkino (selkup) en el óblast de Tomsk.

Raiones sin estatus nacional en su denominación

Existen varias regiones en Rusia que no contienen el estatus nacional en su denominación, pero que en realidad fueron formados y denominados por la nacionalidad predominante:

 República de Daguestán: Raión de los Agul (agul, 92.5 %); Raión de los Lak (lak, 96 %), Raión de Novolákskoye (lak, 50.3 %), Raión de los Nogayos (nogayo, 85.7 %), Raión de los Rutul (rutul, 60.9 %) y Raión de los Tabasaran (tabasaran, 82.6 %).
 República de Karacháyevo-Cherkesia: Raión de los Abasios (abasios) y Raión de los Nogayos (nogayos, 90 %).
 República de Mari-El: Raión Gornomariski (mari, 87.7 %).
 Krai de Kamchatka: Raión de los Aleutas (aleuta), Raión de los Aliutor (aliutor).
 Krai de Jabárovsk: Raión de los Nanái (nanái, 22.93 %), Raión de los Ulch (ulch, 9.15 %).
 Óblast de Magadán: Raión Sévero-Evenski (even, 27.44 %).
 Distrito autónomo de Yamalia-Nenetsia: Raión de Krasnoselkup (selkup, 24 %).
 Óblast de Cheliábinsk: Raión de los Nagaibaik (nağaybäk, 37 %)
 Krai de Krasnoyarsk: Raión de los Evenki (21,5 %), Raión de Taimyr (Dolgano-Nenets) (dolganos 13.8 %, Nenets 7.6 %).
 República de Komi: Raión de los Izhem (Komi-izhem, 85 %).
 República de Tuvá: Raión de los Todzhin (tuvano-todzhin).

Municipios sin estatus nacional en su denominación

 Krai de Primorie: Asentamiento rural Udeguéi, raión de Ternéi (udeguéi.
 Krai de Krasnoyarsk: Asentamiento rural Ket, raión de Pirovskoye (ket) y Asentamiento rural Chulym, raión de Novosiólovo (chulym).
 Óblast de Novosibirsk: Asentamiento rural Chulym, raión de Edvisnk (chulym).
 Óblast de Kémerovo:  Asentamiento rural Chulym, raión de Tiazhisnki (chulym) y Asentamiento rural Shor, raión de Tashtagol (shor).
 Krai de Altái: Asentamiento rural Teleut, raión de Kamensk (teleut) y Asentamiento rural Kumandín, raión de Solton (kumandín).
 República de Altái: Asentamiento rural Kazajo y Asentamiento rural Telenguit-Sortogoi, raión de Kosh-Agach (kazajos y telenguit, respectivamente).
 Óblast de Irkutsk: Asentamiento rural Tofalar, raión de Nizhneúdinsk (tofalar)
 Óblast de Amur: Asentamiento rural Ucraniano, raión de Seryshovo, (ucranianos.
 Óblast de Omsk: Asentamiento rural Ucraniano, raión de Isilkul (ucranianos).
 Krai de Kamchatka: Asentamiento rural Koriak, raión de Yelívozo (koriak).
 República de Karacháyevo-Cherkesia: Asentamiento rural Jasaut-Griego, raión de Zelenchúkskaya, (griegos)
 Krai de Stávropol: Asentamiento rural Griego, raión de Mineralnye Vody (griegos).

Raiones,volosts y selsovets en la Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas

La decisión sobre la creación de selsovet y raiones nacionales era dejada en manos de los poderes regionales en la Unión Soviética. La práctica se difundió ampliamente durante la década de 1920 y 1930. A partir de 1938-1939 se deja de utilizar el estatus "nacional".

Raiones y municipios en las Repúblicas Socialistas Soviéticas de Bielorrusia y Ucrania en los años 20 y 30 del siglo XX

En el óblast de Leningrado, que entonces incluía la península de Kola, en 1933-1934 había 70 selsovets fineses, 24 vepsios, 20 estonios, 7 izhorianos, 5 lapones-sami, 5 alemanes, 4 carelios, 2 komi-izhems, 1 latgaliano y 1 noruego.

Raiones en las décadas de 1920 y 1930

Aleutas

 Krai de Kamchatka: Raión de los Aleutas - Nikólskoye (1928-actualidad).

Armenios

 Krai de Krasnodar: Raión de los Armenios - Shaumián (1925-1953).
 Óblast de Rostov: Raión de Miasnikova - Najicheván-na-Donu (1926-actualidad).

Bashkires

 Óblast de Cheliábinsk: Raión de Argayash (parte del Cantón de Argayash) Argayash (1930-actualidad), Raión de Kunashak - Kunashak.
 Óblast de Kurgán: Raión de Almenevo - Almenevo (1924-actualidad), Raión de Safakulevo - Safakulevo.

Bielorrusos

 Óblast de Sverdlovsk: Raión de Tabory (1930-actualidad).

Búlgaros

 Óblast de Odesa: Raión de Blahoieve - Blahoieve.
 Óblast de Zaporizhia: Raión de Kolarivka - Kolarivka.
 Óblast de Kirovogrado: Raión de Olshanka - Olshanka.

Buriatos

 Krai de Zabaikalie: Raión Jaotsaiski - Ugdan y Raión Jiloko-Buriatski - Badá.

Vepsios

 Óblast de Leningrado: Raión de Vinnitsy - Vinnitsy (1931-1938).
 República de Carelia: Raión de Shióltozero - Shióltozero (1927-1956).

Griegos

 Krai de Krasnodar: Raión nacional griego - Krýmskaya, Neberdzháyevskaya (1930-1938).
 Óblast de Donetsk: Raión de Veliko-Yanisol - Veliki Yanisol; Raión de Mangushki; Raión de Sartaná - Sartaná.

Hebreos

 Óblast autónomo Hebreo: Raión de Birobidzhán - Birobidzhán (1930-1934).
 Óblast de Jerson: Raión de Kalinindorf - Kalinindorf (1927-1941).
 Crimea: Raión de Larindorf - Druzhchí (1935-1937), Raión de Fraidorf - Fraidorf (1930-1937).
 Óblast de Zaporizhia: Raión de Novozlatopil - Novozlatopil (1929-1941).
 Óblast de Dnipropetrovsk Raión de Stalindorf - Stalindorf (1931-1941).

Kazajos

 Óblast de Astracán: Raión de Volodar - Volodar (1931-actualidad).

Coreanos

 Krai de Primorie: Raión Posetski - Novokíevskoye.

Tártaros de Crimea

 Crimea: Raión de Alushta - Alushta, Raión de Balaklava - Balaklava, Raión de Bajchisarái - Bajchisarái, Raión de Sudak - Sudak, Raión de Yalta - Yalta (1930-1944) y Raión de Kúibyshevo - Albat (1935).

Mordvinos

 Óblast de Sarátovsk: Raión de Baranovka - Baránovka (1934).
 Óblast de Samara: Raión de Kliávlino - Kliávlkino (1928-actualidad).
 Óblast de Penza: Raión de Shemishéika - Shemishéika (1928-actualidad).

Nanáis

 Óblast de Jabárovsk: Raión de los Nanái - Tróitskoye (1934-actualidad).

Alemanes

 Crimea: Raión de Biuk-Onlar - Biuk-Onlar (1930-1938) (1962), Raión de Telmanski - Kurmán-Kelmenchí.
 Krai de Krasnodar: Raión nacional alemán de Vannóvskoye - Vannóvskoye (1928-1941).
 Ucrania: Raión de Zelts - Zelts, Raión de Karl-Libknejtovski - Landau, Raión de Karl-Marksovski, Raión Liuksemburgski, Raión de Pulinski, Raión de Rotfront - Rotfront, Raión de Singtranski, Raión de Spartakova - Spartakova, Raión de Frifrij-Engelsovski.
 Óblast de Zaporizhia: Raión de Molochansk - Molochansk.
 Krai de Altái: Raión nacional alemán (krai de Altái) - Galbshtadt (1927-1939).
 Óblast de Oremburgo: Raión de Kichkaski - Kichlas (1934-1938)

Nivjis

 Óblast de Sajalín: Raión de Sajalín Oriental - Nógliki (1929-1939), Raión de Sajalín Occidental - Viskvo (1929-1934).
 Krai de Jabárovsk: Raión de Nizhne-Amurski - Nikoláyevsk-na-Amur.

Polacos

 Bielorrusia: Raión de Dzerzhinsk - Dzerzhinsk (1932-1938).
 Óblast de Zhytomyr: Raión de Marjlevsk - Marjlevsk (1925-1935).

Rusos

 Óblast de Járkov: Raión Alekséyevski.
 Óblast de Sumy: Raión Veliko-Pisarevski, Raión de Putivl - Putivl.
 Óblast de Donetsk: Raión de Verjne-Teploye - Verjne Teploye, Raión de Sorokino - Sorokino.
 Óblast de Zaporizhia: Raión de Kamenski, Raión de Terpenianski, Raión de Chugúyev - Chugúyev.
 Óblast Autónomo Adigués: Raión de Krasnogvardéiskoye - Krasnogvardéiskoye (Adiguesia).

Saami

 Óblast de Múrmansk: Raión de Ponói (Saamski, desde 1935) - Ponói.

Tártaros

 Óblast de Nizhni Nóvgorod: Raión de Kzyl-Oktiabrski - Kochko-Pozharski, Urazovka (1930-1962).
 Mordovia: Raión de Liámbir - Liámbir (1933-actualidad).
 Mari-El: Raión de los Tártaros - Paranga (1931-1932).
 Chuvasia: Raión Shijirdanovski - Shygyrdan (hasta 1939).

Tofalar

 Óblast de Irkutsk: Raión nacional Tofalar - Apigzher (1939-1950).

Turkmenos

 Krai de Stávropol: Raión de los Turkmenos - Letniaya Stavka (1925-actualidad).

Uigur

 Provincia de Almaty: Raión de los Uigur - Chundzha (1934-actualidad).

Ucranianos

 Crimea: Raión de Krasnokerekopski - Ishun, luego Krasnokerekopski (1930-actualidad).
 Óblast de Omsk: Raión de Poltavka - Poltavski (1935-actualidad).

Ulch

 Krai de Jabárovsk: Raión de los Ulch - Bogoródskoye (1933-actualidad).

Fineses

 Óblast de Múrmansk: Raión de Aleksandróvskoye - Aleksándrovskoye, Raión de Aleksándrovsk - Aleksándrovskoye, Raión nacional finés de Kuivozi - Kuivozi (desde 1930, Toksovo) (1939-actualidad).

Jakasios

 Jakasia: Uyedz de los Jakasios - Ust-Abakánskoye (1923-1925).

Janti

 Distrito autónomo Janti-Mansi: Raión de Lariakski - Lariak (1930).

Shapsug

 Krai de Krasnodar: Raión nacional shapsug - Tuapsé, Kalezh, Sovet-Kvadzhe (1924-1945).

Shor

 Óblast de Kémerovo: Raión nacional Gorno-Shorski - Myksí, Kuzedéyevo (1926-1939).

Evenki

 Yakutia: Raión Aláijovski] - Chokurdaj, Raión Momski- Sonuu, Raión de Oimiakón, Raión Sarkyryski, Raión Tomponski - Jándyga, Raión de Ust-Maya - Ust-Maya, Raión Uchurski, Raión Ust-Yanski Kazache (1931).
 Óblast de Amur: Raión de Dzheltulak - Dzheltulak (1930), Raión Zeisko-Uchurski,
 Óblast de Irkutsk: Raión Katangski - Erbogachón (1930-actualidad).

Even

 Yakutia: Raión de Anabarski - Undzha, Raión de Bulunski - Bulun, Raión de Viliuisko-Marjinski, Raión de Zhugansk - Zhugansk, Raión de Tommot - Tommot (1930).

Mixtos

 Raión de Lovózero, óblast de Múrmansk - komi, sami, nenets (1931).
 Raión de Narimánov, óblast de Astracán (1931) - tártaros, nogayos (1931).
 Nizhnekolymsk, Yakutia (1931) - yukagiro, evenki, chukchi (1931).
 Raión de Tymski, óblast de Tomsk - Napas (1932-1946)).

Volost nacionales en la década de 1920

Mordvinos

 Gubernia de Uliánovsk: Volosts de Kozlovka, Atiáshevo, Dubionki(Dubionko-Novodimoskaya), Chamzimka y Ardátov (1927-1928).
 Gubernia de Penza: Volosts de Achadovo, Torbeyevo (Pérvaya Torbeyeva), Salazgor (Vtóraya Torbeyeva), Prikiriáyevo, Tengúshevo y Témnikov (1925-1928).
 Gubernia de Samara: Volosts de Koróvino y Poludni (1926-1928).

Tártaros

 Gubernia de Samara: Volosts de Baituganovskaya, Sultanlugovo y Tiuguenbuguenskaya (1926-1928)

Chuvasios

 Gubernia de Uliánovsk: Volosts de Bordáshkino (1927-1928).
 Gubernia de Samara: Volosts de Averkino, Krotkovo, Bolshoye Mikushkino y Sidelkino (1926-1928).

Alemanes

 Gubernia de Samara: Volosts de Luksemburgskaya y Bolshaya Konstantínovka (1926-1928).

Cantones nacionales

Bashkires

 Óblast de Cheliábinsk: Cantón de Argayash - Argayash (1918-1930).
 Óblast de Kurgán: Cantón de Yalán - Tanrykulovo (1919-1922).
 Óblast de Oremburgo: Cantón de Tok-Churansk - Gumerova.

Selsovets nacionales del óblast de Leningrado en las décadas de 1920 y 1930

 Ókrug de Velíkiye Luki (óblast de Leningrado y Óblast Occidental):
 Raión de Usviaty: Asentamiento rural nacional latgalio de Nova-Adamovka.
 Raión de Jolm: Asentamiento rural nacional letón de Grujovka.
 Ókrug de Leningrado.
 Détskoye Selo: Asentamiento rural finés Víttolovski, Voiskorovski, Mondel-Kokkelski, Peskovi, Poginski, Talikovski y Shusharski.
 Raión de Kingisepp: Asentamiento rural estonio de Tikopi.
 Raión de Kólpino: Asentamiento rural finés Estonski,
 Raión de Kotly:Asentamientos rurales fineses Kononovski y Kurgolovski; Asentamiento rural izhoriano Soikinski.
 Raión de Gátchina: Asentamientos rurales fineses Skvóritski, Vóiskovitski, Kovshovo, Kolpanski, Lukashovski, Púdostski, Románovski y Chernitski.
 Raión nacional finés de Kúivozi: Asentamientos rurales fineses Voloyarvski, Gárbolovski, Yelizavetinski, Kíriasalski, Koivupelski, Korkiomiagski, Koivukiulski, Lémbolovski, Léskolovski, Léjtuski, Maselski, Nikuliaski, Soelovski, Tóksovski, Trotsemiagski, Jimakkolovski y Jipelmiagski.
 Raión de Lenin: Asentamientos rurales fineses Kánistski, Koltushski, Kúivorovski, Manúshkinski, Miáglovski, Romanovski y Rúmbolovski.
 Raión de Mga: Asentamiento rural finés Markovski.
 Raión de Moloskovitsy: Asentamiento rural finés Zimitski
 Raión de Oriembaum: Asentamientos rurales fineses Bibigonski e Ilikovski.
 Raión de Párgolovo: Asentamientos rurales fineses Agalátovski, Kávgolovski, Kalitólovski, Krasnoostrovski, Lúpolovski, Mértutski, Místolovski, Novoapakiulski, Skótnitski y Yukovski.
 Raión de Urits: Asentamientos rurales fineses Dudergofski, Razvegavevski, Fino-Visotski y Shungarovski.
 Ókrug de Loidéinoye Pole:
 Raión de Vínnitsy: Asentamientos rurales vepsios Karginski, Kinitski, Mgiaozerski, Nemzhinski, Oziorski, Oyat-Ladvinski, Pedushski, Saraziorski y Yaroslavski.
 Raión de Loidéinoye Pole: Asentamiento rural carelio.
 Raión de Oshta: Asentamientos rurales vepsios Krivozerski, Pelkaski, Priazhezerski, Siaprozerski, Torozerski y Shimozerski.
 Raión de Oyatski: Asentamientos rurales vepsios Bonozerski y Nadporozhski.
 Ókrug de Luga:
 Raión de Liady: Asentamiento rural estonio Lomovski.
 Ókrug de Múrmansk:
 Raión de Aleksándrovskoye: Asentamiento rural noruego Tsy-Navolokskoye, asentamientos rurales fineses Belokamenski, Griaznogubski, Západno-Litski, Oziorkovski, Oziorkovski, Toros-Ostrovski, Tiuva-Gubski, Upa-Gubski.
 Raión Kolsko-Loparski: Asentamientos rurales lapones Yona-Babinski y Notozerski, asentamiento rural finés Peivo Yabrinski.
 Raión de Lovózero: Asentamientos rurales izhmeno-zirianos (komi) Ivánovski Y Lovózerski, asentamiento rural lapón (sami) Voronezhski.
 Raión de Ponoi: Asentamientos rurales lapones de Yokangski, Lumbovski y Semiostrovski.
 Ókrug de Nóvgorod:
 Raión de Kresttsy: Asentamientos rurales estonios Komzovski y Yablonia.
 Raión de Nóvgorod:  Asentamiento rural letón Yermólinski y asentamiento rural alemán Novonikoláyevski.
 Raión de Chúdovo: Asentamientos rurales letones de Derevski y Kolomovski, y asentamiento rural alemán Novoaleksándrovski.
 Ókrug de Pskov:
 Raión de Novosele (selo, Strugi Krásniye, Pskov): Asentamientos rurales estonios Mogutovski y Pustoperzhski y Lennerski.
 Raión de Seriodka: Asentamiento rural estonio Lugovski.
 Ókrug de Cherepovets:
 Raión de Efímovski: Asentamientos rurales vepsios Pozharishenski, Prokuchevski, Padogoshenski y Sídorovski, y asentamiento rural carelio Kurgorski.
 Raión Sholki: Asentamientos rurales vepsios Kuiski y Pondolski.

Enlaces externos y referencias

Organización territorial de Rusia

Raiones y municipios nacionales


Osman Şevket Pamuk (d. 9 Ekim 1950, İstanbul) Türk iktisat tarihçisi.

Osmanlı İmparatorluğu, Modern Türkiye ve  Ortadoğu iktisat tarihi uzmanıdır.  1994 -2017 yılları arasında Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü Modern Türkiye Tarihi Kürsüsü öğretim üyesi olarak görev yapan Pamuk, Türkiye'de ve dünyada birçok üniversitede ders verdi.  Osmanlı İmparatorluğu ve modern Türkiye ekonomi tarihindeki kurumları ve uzun dönemli eğilimleri konusundaki çalışmaları ve ortaya koyduğu bulgular nedeniyle birçok ödüle değer görülmüştür.  Yazar Orhan Pamuk'un ağabeyidir.

Yaşamı
1950 yılında İstanbul'da doğdu.  Ortaöğrenimini İstanbul'da Robert Kolej'de (1968) tamamladı.  Yale Üniversitesi'nde önce mühendislik, ardından ekonomi  okudu (1972) Berkeley Üniversitesi'nde iktisat dalında doktora derecesi aldı (1978).

Ankara Üniversitesi (1978-1983), Pennsylvania Üniversitesi (1980-1981), Villanova Üniversitesi (1983-1993) Ekonomi bölümlerinde ders verdi.  1994 -2017 yılları arasında Boğaziçi Üniversitesi Atatürk Enstitüsü Modern Türkiye Tarihi Kürsüsü öğretim üyesi olarak görev yaptı. Bu kurumda Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü Müdürlüğü (1998-2001) ve rektör yardımcılığı (2000-2004) gibi idari görevler de üstlendi.  Princeton Üniversitesi Yakın Doğu Çalışmaları bölümünde (1990-1991 ve 1993-1994), ODTÜ Ekonomi bölümü (1990 1991), Michigan Üniversitesi Tarih bölümü (1997),  Northwestern Üniversitesi Ekonomi ve Tarih bölümlerinde (2007) de ders veren Pamuk,  2008-2013 arasında Londra Ekonomi Okulu'da öğretim üyeliği yaptı ve aynı kurumda ilk başkanı olarak Çağdaş Türkiye Çalışmaları Kürsüsünü yönetti.

Osmanlı ekonomisi üzerine yazdığı ilk kitap olan Osmanlı Ekonomisinde Bağımlılık ve Büyüme, 1820-1913 (1984) İngiltere'de de yayımlandı. Daha sonra tamamladığı Osmanlı İmparatorluğu'nda Paranın Tarihi (1999) başlıklı kitabı Türkiye'de, ABD'de ve İngiltere'de ödüller kazandı. Bu kitap Arapçaya da çevrilerek Lübnan'da yayımlandı (2004). Prof. Dr. Süleyman Özmucur ile birlikte hazırladıkları "Osmanlı İmparatorluğu'nda Ücretler, 1489-1914" başlıklı çalışma ABD İktisat Tarihçileri Derneği'nin 2002 yılı En İyi Makale Ödülü'nü kazandı. Bu çalışmalarda Pamuk Osmanlı ekonomisinin kurumlarını ve uzun dönemli eğilimlerini karşılaştırmalı olarak inceledi.

2014 yılında 'Türkiye'nin 200 yıllık İktisadi Tarihi' adlı kitabı yayımladı. Bu kitapta 19. ve 20. yüzyılı ayrı değil birlikte ele alarak, Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş sürecinde önemli siyasal değişiklikler gerçekleşirken, iktisadi açıdan önemli süreklilikler de yaşandığını gösterdi. Kitap İngiltere'de 2018'de "Uneven Centuries, Economic Development of Turkey since 1820 " adıyla yayımlandı ve İngiliz-Kuveyt Dostluk Derneği tarafından verilen  "Ortadoğu Çalışmaları Kitap Ödülü"ne değer görüldü.

Pamuk 1999 yılından bu yana Dünya İktisat Tarihi Derneği'nin Yönetim Kurulu üyesidir. 2003-2005 döneminde Avrupa İktisat Tarihçileri Derneği'''nin başkanlığına, 2012-2014 dönemi için de Asya İktisat Tarihçileri Derneği başkanlığına seçildi. Pamuk  ayrıca Bilim Akademisi kurucu üyesi, Türkiye ve Academia Europea (Avrupa Bilimler Akademisi) üyesidir. 2011 yılından beri  Avrupa İktisat Tarihi Dergisi'nin( European Review of Economic History) editörlüğünü yapmaktadır.

Pamuk, Osmanlı sosyal ve ekonomik tarihi çalışmalarında yeni bulgular ortaya koyması ve her iki alanda yürüttüğü karşılaştırmalı çalışmalarla ekol oluşturması nedeniyle Kadir Has Üstün Başarı Ödülü'ne  değer görüldü. 2018 yılında  MassachusettsTeknoloji Enstitüsü'nde gerçekleşen Dünya İktisat Tarihi Kongresinde   Dünya Tarihinde Küreselleşme Dalgaları  başlıklı açılış konuşmasını, İngiltere İktisat Tarihi Derneği'nin Manchester'deki Yıllık Kongre'sinde ise kapanış konuşması yaptı. 2021 yılında İngiliz Akademisi tarafından Onur Üyesi unvanına layık görüldü.

 Kitapları
 Türkiye'nin 200 Yıllık İktisadi Tarihi, Büyüme, Kurumlar ve Bölüşüm, İş Bankası Kültür Yayınları, Birinci Baskı, 2014.
 Seçme Eserler, Cilt I, Osmanlı Ekonomisi ve Kurumları, İş Bankası Kültür Yayınları, Birinci Baskı, 2007.
 Seçme Eserler, Cilt II, Osmanlıdan Cumhuriyete Türkiye Ekonomisi, İş Bankası Kültür Yayınları, Birinci Baskı, 2008.
 Osmanlı-Türkiye İktisadi Tarihi, 1500-1914, Gerçek Yayınları, İstanbul, Birinci Baskı, 1988, Altıncı Baskı (K Kitaplığı), 2003, 314 s.
 Osmanlı İmparatorluğu'nda Paranın Tarihi, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 1999; 3.baskı, 2003.
 20. Yüzyılda Orta Doğu Ekonomileri Tarihi, Sabancı Üniversitesi Yayınevi, 2002 (Roger Owen ile birlikte).
 İstanbul ve Diğer Kentlerde 500 Yıllık Fiyatlar ve Ücretler, 1469-1998, Devlet İstatistik Enstitüsü, Ankara, 218 s., 2001.
 Osmanlı Devleti'nde Bilgi ve İstatistik, Devlet İstatistik Enstitüsü, Ankara, 2001, 179 s.; (Halil İnalcık ile birlikte derleme).
 Artık Herkes Milyoner, Türkiye Ekonomisinin 50 Yılı, Hürriyet Yayınları, 2001, 302 s. (Ercan Kumcu ile birlikte).
 19. Yüzyılda Osmanlı Dış Ticareti, Devlet İstatistik Enstitüsü, Tarihi İstatistikler Dizisi, Cilt 1, Ankara, 1995, 83 s..
 Osmanlı Ekonomisinde Bağımlılık ve Büyüme, Tarih Vakfı Yurt Yayınları, İstanbul, 1984; İkinci Baskı: 1994, 267 s..
 Türkiye'de Tarımsal Yapılar (1923-2000), Yurt Yayınları, Ankara, 1988, 271 s. (Zafer Toprak ile birlikte derleme)
 Kriz, Gelir Dağılımı ve Türkiye'nin Alternatif Sorunu, Kaynak Yayınları, İstanbul: Birinci Baskı, 1984, 108 s., Genişletilmiş İkinci Baskı, 1988, 199 s. (Korkut Boratav ve Çağlar Keyder ile birlikte)

 Bazı Ödülleri

 2019 -  İngiliz-Kuveyt Dostluk Derneği Ortadoğu Çalışmaları Kitap Ödülü, "Uneven Centuries, Economic Development of Turkey since 1820 (2018) kitabı ile
 2018 - XVIII. Dünya İktisat Tarihi Kongresi açılış konuşması, MassachusettsTeknoloji Enstitüsü
 2018 - Kadir Has Üstün Başarı Ödülü.
 2012- Avrupa Akademisi üyeliği.
 Ocak-Şubat 2006 - Küresel İktisat Tarihi Ağı (GEHN) Araştırma Bursu, Londra Ekonomi Okulu İktisat Tarihi Bölümü,
 2002 - Amerikan İktisat Tarihi Derneği Thomas H. Cole Ödülü , "Real Wages and Standards of Living in the Ottoman Empire, 1489-1914" başlıklı makalesinin 2001-2002 döneminde  "The Journal of Economic History" dergisinde yayımlanan en iyi makale seçilmesi nedeniyle.,
 2002 -  Kuzey Amerika Türkçe Araştırmalar Derneği Fuat Köprülü Ödülü'',  "A Monetary History of the Ottoman Empire" kitabının 2000-2001 döneminde en iyi Osmanlı ve Türk Çalışmaları alanında  yayımlanan en iyi kitap seçilmesi nedeniyle.
 2001 - İngiltere Ortadoğu Araştırmaları Derneği (BRISMES) Ortadoğu Araştırmaları Kitap İkincilik Ödülü, "A Monetary History of the Ottoman Empire" kitabı ile.
 1999 - Türkiye Gazeteciler Derneği Sedat Simavi Sosyal Bilimler Ödülü, Osmanlı İmparatorluğu'nda Paranın Tarihi kitabı ile
 1992 - Mustafa Parlar Araştırma Teşvik Ödülü,  Osmanlı-Türk iktisat tarihi alanındaki yayınları nedeniyle.
 1986-87- "Türkiye'de Savaş, Ekonomi ve Toplum, 1939-1945" projesi için New York Sosyal Bilimler Araştırma Konseyi tarafından Doktora Sonrası Araştırma Bursu.

Dış bağlantılar
http://www.ata.boun.edu.tr/faculty/sevketpamuk

Kaynakça

Robert Lisesinde öğrenim görenler
1950 doğumlular
Türk ekonomistler
20. yüzyıl Türk tarihçileri
21. yüzyıl Türk tarihçileri
Yale Üniversitesinde öğrenim görenler
Ekonomi tarihçileri
Yaşayan insanlar
Bilim Akademisi üyeleri
Boğaziçi Üniversitesi rektör yardımcıları
Kaliforniya Üniversitesinde öğrenim görenler
Kurgusal olmayan eserler veren Türk yazarlar
Avrupa Akademisi üyeleri

Şevket Pamuk


Gammelstrup Kirke ligger i Gammelstrup Sogn i Viborg Domprovsti. Kirken er en såkaldt kullet kirke, dvs. uden kirketårn.

Eksterne kilder og henvisninger
 Gammelstrup Kirke hos KortTilKirken.dk

Kirker i Viborg Stift
Kirker i Viborg Kommune
Kirker i Viborg Amt

Gammelstrup Kirke


Die Wellington Range ist ein Gebirgszug im Südosten des australischen Bundesstaates Tasmanien. Er besteht hauptsächlich aus Diabas und zeigt Hinweise auf frühere Vergletscherung. Die wichtigsten Gipfel sind der Mount Wellington, die Collins Cap, das Collins Bonnet bei Myrtle Forest, der Trestle Mountain, der Mount Marian, der Mount Charles und der Mount Patrick bei Middle Hill. Die Wellington Range ist Teil der Wellington Park Reserve, eines staatlichen Schutzgebietes.

Flora und Fauna
Die Wellington Range beherbergt über 500 typische Pflanzenarten, obwohl es sich größtenteils bereits um eine alpine Region handelt. Das Gebirge gehört zur South-East Tasmanian Important Bird Area, die von BirdLife International erklärt wurde, weil das Gebiet wichtig für die Erhaltung einer Reihe von Waldvögeln, wie z. B. der gefährdete Schwalbensittich und der Tasmanpanthervogel (Pardalotus quadragintus), ist.

Einzelnachweise

Gebirge in Australien und Ozeanien
Gebirge in Tasmanien

Wellington Range


مينه لي ولد في سنة 1978، ويعرف على الإنترنت باسمه المستعار "Gooseman"، هو مبرج ألعاب فيديو يحمل كلا الجنسيتين الفيتنامية والكندية. أنتج اللعبة المطورة كاونتر سترايك صحبة جاس كليف عام 1999، ولاقت هذه اللعبة رواجا كبيرا في أوساط محبي الألعاب.
انضم مينه لي عام 2000 إلى شركة فالف في بالفو بولاية واشنطن، حيث واصل عمله على تطوير كاونتر سترايك.
قام بافتتاح جايم سباي عام 2003، وصنف مينه لي من ضمن المسؤولين على نجاح لعبة هالف لايف بعد 5 سنوات من إطلاقها.

مراجع

ألعاب - فيديو مسلية

أشخاص على قيد الحياة
خريجو جامعة سايمون فريزر
كاونتر سترايك
كنديون من أصل فيتنامي
مبرمجو ألعاب فيديو
مبرمجون كنديون
مصممو ألعاب فيديو
مطورو ألعاب فيديو كنديون
مهندسو برمجيات كنديون
مهندسون فيتناميون
مهندسون من أصل فيتنامي
مواليد 1977
مواليد 1987
مواليد في فيتنام
موظفو فالف

مينه لي


Der Nationalpark Tsimanampetsotsa (manchmal auch Tsinmanampetsotse genannt) ist ein 43.200 Hektar großer Nationalpark in der Region Atsimo-Andrefana im Südwesten Madagaskars. Der Nationalpark liegt im Gebiet des nach Osten hin leicht ansteigenden Mahafaly-Plateaus südlich der Provinzhauptstadt Toliara (ehem. Tuléar). Der Nationalpark umfasst den Salzsee von Tsinmanampetsotsa und erstreckt sich im Wesentlichen vom See aus nach Osten und Süden.

In der Nähe des Nationalparks liegen die Dörfer Efoetse und Beheloka. Am Ortsausgang von Efoetse an der Zugangsstraße zum Salzsee befindet sich eine Station des madagassischen Nationalparkservice. Der Nationalpark wird aus Mitteln der deutschen Kreditanstalt für Wiederaufbau unterstützt.

Fauna und Flora
Im Nationalpark Tsimanampesotsa wurden unter anderem
112 Vogelarten, davon Flamingos und fünf der neun Arten der Seidenkuckucke (Coua),
39 Arten Reptilien (u. a. die Strahlenschildkröte),
drei Arten Amphibien
nachgewiesen.

Es kommen vier Lemurenarten vor, davon zwei tagaktive (der Katta (Lemur catta) und der Larvensifaka (Propithecus verreauxi verreauxi)) und zwei nachtaktive (der Petter-Wieselmaki (Lepilemur petteri) und der Graubraune Mausmaki (Microcebus griseorufus)).

185 Pflanzenarten wurden im Nationalpark gefunden. Abgesehen von unmittelbaren Gebiet des
Salzsees besteht die Vegetation hauptsächlich aus xeromorphen (Trockenheits-angepasstem) Dornwald.

Touristische Sehenswürdigkeiten
Per Flugzeug oder Straßenverbindung kann Tuléar von der Hauptstadt Antananarivo erreicht werden. Von dort verkehren regelmäßig Pirogen und kleine Schnellboote bis zum touristisch gut erschlossenen Anakao. Es besteht auch eine etwas längere Straßenverbindung für robuste Fahrzeuge für Tuléar. Übernachtungsmöglichkeiten gibt es auch im direkt bei Efoetsy gelegenen Fischerort Ambula, der leicht über eine unbefestigte Straße erreicht werden kann.

 Salzsee mit Flamingos
 unterirdische, gut zugängliche Grotte im Kalkgestein mit blinden Fischen
 gut zu beobachtende Katta-Lemuren
 skurril geformter "Großmutter"-Baobabbaum
 Fledermaushöhle (schwer zugänglich)

Weblinks

 Parcs Madagascar: Parc National Tsimanapesotse (französisch)

Nationalpark in Madagaskar
Nationalpark in Afrika
Geographie (Atsimo-Andrefana)
Ramsar-Gebiet in Madagaskar

Nationalpark Tsimanampetsotsa


Colette Oudet, née Aymonier née le  à Fertans et morte le  à Allemond, est une organiste française.

Biographie

Colette Oudet est co-titulaire de l'orgue de la cathédrale de Besançon.

Elle pratique également l'orgue à l'église Saint Laurent du Bourg-d'Oisans à partir de 2010, lors de son installation avec son époux Claude à Allemont en Isère ; l'orgue est baptisé Anne-Colette ou orgue de la Résurrection.

Parmi ses élèves, figure Yves Rangheard.

Elle meurt le  à Allemond, et est inhumée au cimetière communal à la suite de la messe du 16 avril 2014 en l'église du Bourg-d'Oisans ; une messe est également célébrée le dimanche 4 mai, à la cathédrale de Besançon.

Références

Naissance dans le Doubs
Naissance en mai 1920
Décès en Isère
Décès en avril 2014
Décès à 93 ans
Organiste française

Colette Oudet


L'édition 2022 du tournoi de tennis de Doha se déroule du 14 au , sur dur en extérieur. Elle appartient à la catégorie ATP 250.

Faits marquants

Forfaits
On note les forfaits de l'Allemand Jan-Lennard Struff, de l'Australien Alex de Minaur, du Français Gaël Monfils, de l'Italien Lorenzo Musetti et du Serbe Filip Krajinović. Ils sont respectivement remplacés par Jiří Veselý, Alex Molčan, Emil Ruusuvuori, João Sousa et Elias Ymer.

Lauréats
L'Espagnol, finaliste sortant, Roberto Bautista-Agut remporte le tournoi en battant en finale Nikoloz Basilashvili. Il s'agit du  titre ATP de sa carrière en simple.

En double, Wesley Koolhof et Neal Skupski décrochent leur  titre ensemble en s'imposant en finale face à Rohan Bopanna et Denis Shapovalov. Il s'agit de leur  et  titre respectif dans la discipline, le  de la saison après Melbourne et Adélaïde en janvier.

Primes et points

NB : Pour les têtes de série exemptées de , une élimination au  ne rapporte aucun point ATP.

Résultats en simple

Parcours

Tableau

Résultats en double

Parcours

Tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis de Doha (WTA 2022)
 Tournoi de tennis de Doha
 Saison 2022 de l'ATP

Liens externes
  Site officiel

ATP 2022
Doha
Sport au Qatar en 2022
Tennis en février 2022

Tournoi de tennis de Doha (ATP 2022)


Bolonka  — hace referencia a varias razas de perro del tipo bichón originarias de Rusia.

Estas razas incluyen la Franzúskaya Bolonka (Bolonka Franzúskaya) y la Bolonka Zwetnaya (bunte Schoßhündchen, Tsvetnaya Bolonka). Franzúskaya significa francés, Zwetnaya significa multicolor y Bolonka se puede traducir como Boloñés desde varios idiomas eslavos. Todo ello puede dar la idea de que el Bolonka haya sido desarrollado desde el Bichon Frisé y el Bichón boloñés.

Apariencia
El Bolonka mide 24 - 26 cm hasta la cruz y pesa 2-4 o 5kg. El Franzúskaya Bolonka es blanco y el Bolonka Zwetnaya puede ser de varios colores.

Reconocimiento
Aunque es popular en Alemania, el Bolonka no se reconoce como raza separada por la Fédération Cynologique Internationale. La versión blanca, Bolonka Franzúskaya, fue reconocida por la VDH (Kennel club alemán) como variación del Bichón boloñés.

Referencias

Véase también
 :Categoría:Razas de perro de Rusia

Enlaces externos

 Historia  del Russian Tsvetnaya Bolonka

Razas de perro de Rusia
Perros miniatura

de:Bolonka

Bolonka


Viranşehir (Süryanice: ܬܠܐ ܕܡܘܙܠܬ, Kürtçe: Weranşar, Arapça: ويران شهر), Şanlıurfa ilinin bir ilçesidir. Batısında Şanlıurfa (90 km), doğusunda Mardin (95 km), kuzeyinde Diyarbakır (91 km) il merkezleri olan, güneyinde Ceylanpınar adlı ilçe ile Suriye sınırından ayrılan Şanlıurfa'nın nüfus olarak dördüncü büyük ilçesidir.

Tarihçe
İlçede yerleşimin tarihi oldukça eskilere uzanmaktadır. Yerleşimin Sümerliler dönemiyle başladığı düşünülmektedir. Daha sonra Hititler'in egemenliğine geçen yerleşim "Tela" ya da "Tila" adını almıştır. Hitit egemenliğinin zayıflamasıyla daha çok Hititler' e bağlı prenslikler olarak idare edildi. Aramilerin yerleştiği bölge, MÖ 2. binyılın ortalarından itibaren Asur saldırılarına maruz kaldı. MÖ 9. yüzyıl dolaylarında kesin olarak Asur egemenliğine geçti. Asur krallığı tarafından harap edilen yerleşim eski önemini yitirdi. Asur krallığının yıkılmasıyla Med egemenliğine geçti. MÖ 6. yüzyılın ortalarında Pers kuvvetlerince ele geçirilen yerleşim bu sırada büyük bir yıkıma maruz kaldı. Büyük İskender' in Pers İmparatorluğunu yıkmasıyla MÖ 330 yılı civarında Makedonya krallığı topraklarına katıldı. İskender' in kurduğu imparatorluğu onun ölümüyle generalleri arasında paylaşılmış ve Viranşehir, Seleukos İmparatorluğu topraklarında katılmıştır. MÖ 1. yüzyılın ortalarında Roma egemenliğine geçen yerleşim "Antinous" adını aldı. MS 2. yüzyıldan itibaren Sasaniler' in akınlarına maruz kalan yerleşim Sasani ve Bizans imparatorlukları arasında sık sık el değiştirmiştir. Bizans döneminde yerleşimden "Konstantina" adıyla bahsedilmiştir. 623'ten sonra Viranşehir, İslam orduları tarafından ele geçirilerek Emevi hakimiyetine alındı. Araplar döneminde yerleşimden "Tellmavzelat" olarak bahsedilmiştir. Viranşehir, 873 yılında Hamdaniler tarafından ele geçirilse de 894 yılında Abbasiler egemenliğine geçti. 1087 yılında Melikşah tarafında Urfa ile birlikte Selçuklu topraklarına katıldı. Sonrasında Eyyûbîler, Artuklular, İlhanlılar egemenliğinde bulunan yerleşim, 1400 yılında Timur tarafından ele geçirilmiş ve şehir yakılıp yıkılmıştır. Akkoyunlu ve Karakoyunlu egemenliğinden sonra yerleşim 1516 yılında Osmanlı egemenliğine geçti.

Yerleşimden 1567 yılı Osmanlı kaynaklarında, Amid sancağının Berriyecik kazasına bağlı bir nahiye olarak bahsedilmektedir. 1904 yılında belediye teşkilatı kuruldu. Milli Aşireti Ayaklanması sırasında Viranşehir aşiret güçlerince ele geçirilmiş, ancak Türkiye Büyük Millet Meclisi' ne bağlı kuvvetler 8 Haziran 1920'de isyancıları yenilgiye uğratarak şehri geri almıştır. Mardin'e bağlı kaza olan Viranşehir, Urfa'nın il olmasıyla 1924 yılında ilçe oldu.

Kültür
 Çiğ köftesi, "söğürtme"  adı verilen haşlanmış patlıcan,sarımsak ve tereyağı karışımı yemeği, Etli sarımsaklı Tirit adı verilen haşlaması ve "şelengo" diye tabir edilen bir salatalık türü ünlüdür. Bunun yanında sac kavurmanın çıktığı yer olarak bilinir. Bölgede yaşayan  farklı etnisitelerden oluşan halk farklılıkları zenginlik olarak kabul etmiş birbirleriyle yüzyıllardır beraber yaşamışlardır.
 Halk kendi arasındaki akrabalık bağlarını daha sıkı ve geniş tuttuğu için Aşiret adı verilen akraba toplulukları yaygındır. Osmanlı'nın son dönemi ve cumhuriyetin ilk döneminde bölgede ağırlık sahibi olan Millî aşireti cumhuriyetin ilk yıllarında Suriye ve diğer yerlere sürgün edildi. Günümüzde pek yaygın olmasa da aşiret hâlâ bölgede varlığını korumaktadır.

Yer şekilleri
İlçe çevresinde bulunan birkaç tepe dışında baştan sona düz bir ova şeklindedir. Dağlık olmaması ilçeyi bir tarım merkezi haline getirmektedir. İlçe GAP projesi ve neredeyse her çiftçinin tarlasına açtırdığı kuyular sayesinde yılda 2-3 defa ekim yapılmakta ve bunlardan büyük gelir elde edilmektedir. Buğday, pamuk, mısır, arpa, mercimek, karpuz, kavun, salatalık çeşitleri, domates, patlıcan ve biber çiftçilerin temel gelir kaynaklarını oluşturan tarım ürünleridir.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Viranşehir Belediyesi
 Viranşehir Kaymakamlığı

Şanlıurfa ilinin ilçeleri

Viranşehir


As competições de saltos ornamentais nos Jogos Sul-Americanos de 2022 em Assunção, Paraguai, estão programadas para serem realizadas entre 2 e 5 de outubro de 2022 no Centro Acuático Nacional.

Calendário
O calendário da competição é o seguinte:

Resumo de medalhas

Quadro de medalhas

Medalhistas

Masculino

Feminino

Participação
Seis nações participarão dos eventos de salto ornamentais dos Jogos Sul-Americanos de 2022.

Referências

Eventos dos Jogos Sul-Americanos de 2022
Jogos Sul-Americanos
2022
Torneios de qualificação para os Jogos Pan-Americanos de 2023
Jogos Sul-Americanos

Saltos ornamentais nos Jogos Sul-Americanos de 2022


Bertrand Deckers est un journaliste, écrivain, chroniqueur
et animateur belge, né le  à Seraing (en Belgique).

Passionné par les familles royales, il intervient régulièrement dans des émissions du paysage audiovisuel belge et français.

Biographie

Enfance

Bertrand Deckers est né le  à Seraing, en Belgique.

Dès son plus jeune âge, il se passionne pour l'actualité des têtes couronnées.

Le , à 11 ans, il assiste, à la télévision, aux obsèques de Lady Diana. Il confie alors à son entourage que plus tard, il sera « journaliste chez les rois ». L'animateur Stéphane Bern devient pour lui une figure de référence.

Études et formation

À 18 ans, après une année sabbatique, il entame des études en communication, filière informations et médias, à la Haute École de la Province de Liège afin d'obtenir un "baccalauréat" (équivalent d'une licence universitaire en France). L'un de ses stages se déroule à la radio-télévision belge francophone (RTBF) où il suit, pendant plusieurs semaines, les équipes de C'est du Belge. Fort de cette expérience, à 21 ans, il décroche un second stage à l'hebdomadaire Point de vue.

À 22 ans, il devient l'assistant de l'écrivain et animateur Franck Ferrand. Il travaille à ses côtés pendant trois ans.

Carrière

Presse écrite

En 2008, il rejoint les équipes du mensuel Royals, magazine belge spécialisé dans l'actualité des têtes couronnées. Parallèlement, Bertrand Deckers collabore aussi aux mensuels Têtu, L'Éventail et L'Évènement. Il signe également des articles et reportages pour Le Soir Mag, Sagas du Monde et Jours de France.

Radio et télévision

Le , il commente le mariage du prince William et de Catherine Middleton aux côtés de Faustine Bollaert sur Europe 1.

Le , il commente avec Régine Salens le mariage du Prince Albert II de Monaco et de Charlène Wittstock sur la RTBF.

Le , il commente avec Philip Turle le mariage du Prince Harry et de Meghan Markle sur France24.

Bertrand Deckers présente à partir
du mois de juin 2020 la chronique « Royal People » diffusée dans les journaux télévisés du week-end sur la chaîne du câble Non Stop People.

En , il est invité pour la première fois sur le plateau de Touche pas à mon poste ! sur C8 présentée par Cyril Hanouna. Depuis, il intervient régulièrement dans l'émission pour évoquer l'actualité royale. Il participe également, de façon ponctuelle, à TPMP People présenté le samedi par Matthieu Delormeau sur la même chaîne.

Il est aussi régulièrement l'invité de l'émission Exclusif, présentée par Tatiana Silva sur RTL-TVI (télévision belge).

Il rejoint le groupe M6 en décembre 2022 pour la présentation de documentaires de la collection Familles royales : secrets et scandales diffusés en prime time sur W9 : Charles III, enfin roi ; Espagne : une monarchie au bord du précipice ; Albert et Charlène de Monaco : un couple dans la tourmente ; le 3 mai 2023, la chaîne diffuse Harry et Meghan : le grand déballage !, trois jours avant le couronnement de Charles III. Le 6 mai 2023, il couvre pendant près de sept heures en direct le Couronnement du roi Charles III sur Cnews.

Publications

Ouvrages de Bertrand Deckers
 Jeremstar, star à tout prix, Textes Gais, mai 2010.
 Les grandes amoureuses du Gotha, Express Roularta Éditions, mai 2011.
 Les folies amoureuses qui ont fait l'Histoire, Express Roularta Éditions, juin 2012.
 Les Romanov, Éditions Pygmalion, mars 2015.
 I love Elizabeth II, Robert Laffont, novembre 2022.
 Mon petit dictionnaire de la royauté, Robert Laffont, novembre 2023.

Postface
En mai 2022, il postface la biographie Majesté, le règne d'Elizabeth II écrite par Bertrand Meyer-Stabley et parue aux éditions Pygmalion. Bertrand Deckers confie avoir été influencé pendant son adolescence par ses livres sur le Gotha.

Reconnaissance

Dans son édition du 26 mai 2022, le magazine Ciné Télé Revue le classe dans  avec Stéphane Bern, Thomas de Bergeyck et Patrick Weber.

A l'issue de la saison 2021-2022 de l'émission Touche pas à mon poste ! sur C8, le site web du Figaro organise un sondage sur les chroniqueurs préférés des téléspectateurs du talk-show. Bertrand Deckers se classe en huitième position, juste derrière Valérie Benaïm.

Notes et références

Naissance à Seraing
Naissance en novembre 1985
Journaliste belge

Bertrand Deckers


KPPP may refer to:

 WvDial, a Point-to-Point Protocol dialer
 KPPP-LP, a low-power radio station (88.1 FM) licensed to serve Fargo, North Dakota, United States
 KXPI-LD, a low-power television station (channel 34) licensed to serve Pocatello, Idaho, United States, which held the call sign KPPP-LP from 2006 to 2009

KPPP


زاوية الجديدي مدينة تونسية تقع في ولاية نابل، قرب مدينة بني خلاد. أنشئت بقرار يوم 23 أفريل 1985 تمتد مساحتها حوالي 2000 هكتار, بها تقريبا 7370 نسمة.
ترجع تسمية زاوية الجديدي تخليدا لإسم الولي الصالح سيدي علي الجديدي والذي يوجد ضريحه إلى يومنا هذا بمدخل المدينة القديمة.
يرتكز النشاط الاقتصادي على الفلاحة.

مراجع

أماكن مأهولة في تونس
بلديات تونس
مدن تونس

زاوية الجديدي


Róbert Vittek (født 1. april 1982 i Bratislava, Tjekkoslovakiet) er en slovakisk tidligere fodboldspiller (angriber).

Vittek spillede over en 15-årig periode hele 82 kampe for Slovakiets landshold, hvori han scorede 23 mål. Det gør ham til den mest scorende spiller i holdets historie. Han debuterede for holdet 29. maj 2001 i en venskabskamp mod Tyskland, og spillede sin sidste landskamp 29. marts 2016 i et opgør mod Irland. Han repræsenterede sit land ved VM 2010 i Sydafrika, og scorede hele fire mål i turneringen, heriblandt to i landets overraskende 3-2 sejr over Italien i den afgørende gruppekamp.

På klubplan spillede Vittek en stor del af sin karriere i hjemlandet hos Slovan Bratislava, som han repræsenterede af flere omgange. Han havde også ophold i udlandet hos blandt andet tyske Nürnberg og franske Lille.

Titler
Slovakiets Superliga
 2014 og 2019 med Slovan Bratislava

DFB-Pokal
 2007 med FC Nürnberg

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Slovakiet
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2010
Fodboldspillere fra Slovan Bratislava
Fodboldspillere fra 1. FC Nürnberg
Fodboldspillere fra Lille OSC
Fodboldspillere fra Ankaragücü
Fodboldspillere fra Trabzonspor
Fodboldspillere fra Debreceni VSC
Personer fra Bratislava

Róbert Vittek


Otok Belene (bugarski: остров Белене) ili Otok Persin (bugarski: остров Персин) najveći je otok u bugarskom dijelu Dunava. Otok se formirao dijeljenjem rijeke Dunav na dva rukavca koji teku sjeverno i južno od njega. Međunarodna granica između Bugarske i Rumunjske prati sjeverni rukavac rijeke, stoga je otok Belene dio bugarskog teritorija. Otok je dugačak 14,5 kilometara i 6 kilometra širok,  nalazi se sjeverno od grada Belene. Otok Belene je četvrti najveći dunavski otok: tijekom prosječne plime njegova je površina 41,078 km2. Za trajanja plime dijelovi otoka su potopljeni. Otok je pontonskim mostom povezan s gradom Belene.

Park prirode
Otok Belene dio je kompleksa Belenskih otoka i Parka prirode Persina, u kojem obitava više od 170 vrsta rijetkih ptica vodarica, poput blistavog ibisa, malog vranca, malog sivog svračka (Lanius minor), crvenovrate guske (Branta ruficollis) i drugih. Flora otoka Belene bogata je vrbama, topolama i jasikama, a djelomično je pokriven oranicama. Otok je nastao od aluvijalnih sedimenata.

Povijest
Otok Belen je ozloglašen po istoimenom koncentracijskom logoru za zatočenje političkih zatvorenika između 1949. – 1953. i 1956. – 1959. godine. Zatvor Belene i dalje djeluje kao kaznionica na zapadnom dijelu otoka, dok je istočni dio prirodni rezervat. Na obližnjem otoku Cinghinarele zbila se bitka početkom listopada 1916., tijekom Prvog svjetskog rata.

Izvori

Otoci na Dunavu
Bugarski riječni otoci

Belene (otok)


Yozgat eski ismi Bozok, Yozgat ilinin merkezi olan şehirdir. Yozgat İç Anadolu'nun merkezinde bulunan başkent Ankara'ya 217 kilometre uzaklıktadır. Yozgat il merkezinin 2021 yılı itibarıyla nüfusu 108.024'dür.

Tarihçe
Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden biri olduğu düşünülen yörede Alişar Höyüğü'nde yapılan kazılarda MÖ 3000 yıllarına ait eserler bulunmuştur. Hititlerin yerleşim merkezlerinden de biri olduğu bilinmektedir.

Milattan önce
Yozgat bölgesi birçok medeniyetlerin hakimiyetinde kalmıştır.
 Hititler,
 MÖ Friglerin hakimiyeti,
 MÖ 7. yüzyıl başlarında Kimmerler,
 MÖ 6. yüzyılda Lidya Krallığı ve Persler,
 MÖ 4. yüzyılda da Makedonyalılar,
 MÖ 3. yüzyılın   başlarında güney kesimi Kapadokya Krallığının hakimiyeti,
 MÖ 2. yüzyıl başlarında ise, Kelt kabilelerinden Galatların yerleştiği Galatya'nın bir parçası olmuştur.
 MÖ 85'te Roma'nın korumasına girmiştir.

Milattan sonra
MS 395'te Roma İmparatorluğu ikiye bölününce Anadolu, Doğu Roma yani Bizans'ın egemenliğine geçmiştir. Dönem dönem Sasani'ler  bölgeye akınlar yapmış ancak hakimiyet sağlayamamışlardır.

Timur'un Anadolu'dan ayrılması ile bölge sıkıntı çekmeye başlamış 1408 yılında Çelebi Mehmet tarafından Osmanlı Devleti'ne bağlanmıştır. Yavuz Sultan Selim döneminde Yozgat ve çevresinde Celal ismindeki bir Türkmen tarafından çıkarılan ve Celali İsyanları olarak bilinen isyan kontrol altına alınmıştır. 1526 yılında Kanuni Sultan Süleyman döneminde yörede bazı nüfus değişimleri yapılmış, Halep Türkmenlerinden Bozulus aşiretine bağlı Mamalu Türkmen oymakları yöreye yerleştirilmiştir.

26 Ekim 2014'te yapılan referandum sonucuna göre köy statüsünde bulunan Divanlı, mahalle olarak Yozgat merkez ilçeye bağlanmıştır.

Nüfus

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Yozgat Valiliği
 Yozgat Belediyesi
 Yozgat İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü

Yozgat


Clifford 'Cliff' Williams (Romford, Engleska, UK, 14. prosinca 1949.) je britanski hard rock glazbenik koji je član australskog hard rock sastava AC/DC kao njihov basist i prateći vokal od sredine 1977. On je započeo svoju profesionalnu glazbenu karijeru 1968., a prethodno je bio u britanskim rock sastavima Home i Bandit. Njegov prvi studijski album s AC/DC je Powerage iz 1978. Sastav, uključujući Williamsa, je primljen u američku Rock 'n' Roll kuću slavnih 2003.

Williamsov stil sviranja je poznat po osnovnim bas linijama koje prate ritam-gitaru.

Diskografija
AC/DC

 1978.: Powerage #26 UK, #133 SAD, platinasta naklada
 1979.: Highway to Hell #13 Aus, #8 UK, #17 SAD, sedmerostruka platinasta naklada
 1980.: Back in Black #2 Aus, #1 UK, #4 SAD, 42 milijuna prodanih primjeraka diljem svijeta
 1981.: For Those About to Rock We Salute You #3 Aus, #3 UK, #1 SAD, četverostruka platinasta naklada
 1983.: Flick of the Switch #3 Aus, #7 UK, #15 SAD, platinasta naklada
 1984.: '74 Jailbreak #76 SAD, platinasta naklada
 1985.: Fly on the Wall #5 Aus, #8 UK, #32 SAD, platinasta naklada
 1986.: Who Made Who #3 Aus, #11 UK, #33 SAD, peterostruka platinasta naklada
 1988.: Blow Up Your Video #2 UK, #12 SAD, platinasta naklada
 1990.: The Razors Edge #1 Aus, #4 UK, #2 SAD, peterostruka platinasta naklada
 1995.: Ballbreaker #6 UK, #4 SAD, dvostruka platinasta naklada
 1997.: Volts (dio kompleta Bonfire)
 2000.: Stiff Upper Lip #3 Aus, #7 SAD, platinasta naklada
 2001.: Stiff Upper Lip Tour Edition #3 Aus, #7 SAD
  2008.: Black Ice
  2014.: Rock Or Bust

Izvori

Vanjske poveznice
AC/DC's new official website

Australski glazbenici
Britanski basisti

Cliff Williams


Helvedes forgaard - Gestapo på Staldgården er en dansk dokumentarfilm fra 2012, der er instrueret af Jeanet Rostgaard Hansen efter manuskript af hende selv og Nis Closter.

Handling
Staldgården i Kolding var Gestapo-hovedkvarter for Syd- og Sønderjylland under 2. Verdenskrig. Dette er historien.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2012
Dokumentarfilm fra Danmark


Armadillo Bears – Ein total chaotischer Haufen ist ein US-amerikanischer Sportfilm aus dem Jahr 1991. Der Film wurde durch die wahre Begebenheit des Ponygate-Skandals inspiriert.

Handlung
Das ungeschlagene Meisterschaftsfootballteam der Texas State University muss nach mehreren Skandalen, darunter Doping, Bestechung und Gewalt, aufgelöst werden. Die beiden idealistischen Trainer Ed Gennero und Wally Riggendorf werden engagiert, um einen Neustart mit College-Freshman zu starten. Doch weil diese sich als unfähig erweisen, sucht Riggendorf den ehemaligen Highschoolfootballstar Paul Blake auf, der nun als 34-jähriger Farmer sein Dasein fristet. Er musste einst, nach dem Tod seines Vaters, sein Collegestudium aufgeben, um den Familienbetrieb zu übernehmen. Da er trotz seines Alters immer noch als Freshman gilt, wird er der neue Quarterback des Teams. Für Blake gestaltet sich sein Collegeaufenthalt allerdings alles andere als einfach, denn einerseits wird er wegen seines Alters beäugt und andererseits weist ihn die schöne Dozentin Suzanne Carter ab, nachdem sie erfuhr, dass er ein Student ist.

Trotz der Sabotageversuche von Dean Phillip Elias schaffen es die Amaradillos ein halbwegs vernünftiges Team in ihrem ersten Saisonspiel gegen die South Texas Bobcats aufzustellen. Aber weil sich Blake gegen die Weisung Genneros wendet, wird er ausgewechselt und das Team verliert desaströs. Auch die anschließenden Spiele verlieren die Armadillos haushoch, weswegen die Stimmung umschlägt und nur noch ein ausgelassener Abend im Billy Bobs, bei Alkohol und Rodeo etwas Teamgeist schaffen kann. Kurz darauf erscheinen die ungeschlagenen University of Texas Colts, welche einen Streit mit den Armadillos anfangen. Durch diese wilde Prügelei wird nicht nur der Mannschaftszusammenhalt gefördert, sondern auch die Rivalität zu den Colts vertieft.

Nachdem man mit Lucy Draper, einer Fußballspielerin eine hervorragende Kickerin für das Team gewinnen konnte, schaffen es die Armadillos ihr erstes Spiel nicht zu verlieren. Dank ihres Kicks erreichen sie ein Unentschieden. Das Teamplay scheint wieder in Ordnung, die Spieler helfen sich gegenseitig bei den Prüfungen und Blake verbringt immer mehr Zeit mit Carter. Lediglich das letzte Spiel gegen die bisher unbesiegten Colts steht noch an. Nach einem Herzinfarkt Genneros treten sie ohne Chefcoach an und erleben eine peinliche erste Halbzeit, welche 21:0 für die Colts endet. Aber nachdem Riggendorf sie mit einer leidenschaftlichen Halbzeitansprache wieder motiviert, schaffen sie es auf 21:20 heranzukommen und gewinnen dank einer Two-Point Conversion mit 21:22 ihr letztes Saisonspiel.

Kritik
Würde der Film den extrem wettbewerbsintensiven Sport des Collegefootball ins lächerliche ziehen, meinte Stephen Holden in der New York Times, "könnte der Film vielleicht lustig sein". Aber er könne sich nicht entscheiden, ob er "eine athletische Antwort auf Ich glaub', mich tritt ein Pferd sei" oder ein "kitschig inspiriertes Rocky".

Obwohl Roger Ebert die Geschichte bereits aus unzähligen anderen Filmen kannte, meinte er in der Chicago Sun-Times, dass der Film einen "echten Charme" entwickele, da er nicht mehr als einfache Unterhaltung bieten wolle.

Das Lexikon des internationalen Films meinte, dass der Film eine "vertraute Geschichte durchaus spannend und überzeugend erzählt."

Veröffentlichung
Der Film startete am 27. September 1991 in den US-Kinos und konnte 26,2 Mio. US-Dollar an den Kinokassen einspielen. In Deutschland wurde er am 3. Juni 1992 direkt auf VHS veröffentlicht und zum ersten Mal am 3. März 1995 auf Pro Sieben ausgestrahlt.

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1991
US-amerikanischer Film
Filmkomödie
Footballfilm


Worobjowo (, ) ist ein Ort in der russischen Oblast Kaliningrad. Er gehört zur kommunalen Selbstverwaltungseinheit Stadtkreis Gurjewsk im Rajon Gurjewsk.

Geographische Lage
Worobjowo liegt 20 Kilometer östlich von Kaliningrad (Königsberg) an der Kommunalstraße 27K-031 (alte Trasse der Föderalstraße A229, ehemalige deutsche Reichsstraße 1). Im Ort zweigt in nordöstliche Richtung die Kommunalstraße 27K-214 ab, die in Roschtschino (Possindern) bereits den Rajon Gwardeisk erreicht.

Bis 1945 war Groß Hohenrade Bahnstation an der Strecke von Königsberg (Preußen) und Prawten (russisch: Lomonossowo) nach Possindern (Roschtschino) und Tapiau (Gwardeisk) der Königsberger Kleinbahn.

Geschichte
Das bis 1946 Groß Hohenrade genannte ehemalige Gutsdorf wurde im Jahre 1874 in den neu errichteten Amtsbezirk Heiligenwalde eingegliedert. Er gehörte zum Landkreis Königsberg (Preußen) (1939 bis 1945 Landkreis Samland) im Regierungsbezirk Königsberg der preußischen Provinz Ostpreußen.

Im Jahre 1910 zählte Groß Hohenrade 90 Einwohner. Am 15. November 1928 erlosch die Eigenständigkeit Groß Hohenrades, als sich nämlich das Gutsdorf mit den Landgemeinden Pogauen (russisch: Wyssokoje) und Rogahnen (Dworki) zur neuen Landgemeinde Pogauen zusammenschloss.

Infolge des Zweiten Weltkrieges kam das nördliche Ostpreußen und mit ihm Groß Hohenrade zur Sowjetunion. Im Jahr 1947 erhielt der Ort die russische Bezeichnung Worobjowo und wurde gleichzeitig dem Dorfsowjet Nisowski selski Sowet im Rajon Gurjewsk zugeordnet. Von 2008 bis 2013 gehörte Worobjowo zur Landgemeinde Nisowskoje selskoje posselenije und seither zum Stadtkreis Gurjewsk.

Kirche
Die Einwohner Groß Hohenrades waren vor 1945 fast ohne Ausnahme evangelischer Konfession. Groß Hohenrade war ein Kirchspielort innerhalb der Pfarrei der Kirche Heiligenwalde (russisch: Uschakowo) im Kirchenkreis Königsberg-Land II in der Kirchenprovinz Ostpreußen der Kirche der Altpreußischen Union. Letzter deutscher Geistlicher war Pfarrer Paul Kortzitzki.

Heute liegt Worobjowo im Einzugsgebiet der evangelisch-lutherischen Auferstehungskirchengemeinde in Kaliningrad (Königsberg), zugehörig zur Propstei Kaliningrad der Evangelisch-lutherischen Kirche Europäisches Russland (ELKER).

Söhne und Töchter des Ortes
 Kurt Andersen (1898–2003), Brigadegeneral des Bundesgrenzschutz

Weblinks
 Worobjowo bei bankgorodov.ru

Einzelnachweise

Ort im Rajon Gurjewsk (Kaliningrad)

Worobjowo (Kaliningrad)


تُقصَد بنصف الكرة الجنوبيِّ الأراضي والمياه الواقعة جنوب خط الاستواء ويُشكِّل هذا النصف 40% من مساحة اليابسة في الكرة الأرضية ويشمل نصف الكرة الجنوبي قارة أستراليا وقارة أنتاركتيكا بطبيعة الحال وكذلك أمريكا الجنوبية وبعض بلدان أفريقيا وجزءاً من بلاد الهند كما يشمل ويغطي كل أو أجزاءً من أربع محيطات، هي المحيط الجنوبي والمحيط الهندي ونصف المحيط الهادي ونصف المحيط الأطلسي.

نصف الكرة الجنوبي هو نصف ( نصف الكرة الأرضية ) من الأرض التي هي الجنوب من خط الاستواء . تحتوي على كل أو أجزاء من القارات  ( أنتاركتيكا ، أستراليا ، حوالي 90٪ من أمريكا الجنوبية ، ثلث إفريقيا ، وعدة جزر قبالة البر الرئيسي القاري لآسيا ) ، وأربعة محيطات ( الهندية ، وجنوب المحيط الأطلسي ، والجنوب ، و جنوب المحيط الهادئ ) ونيوزيلندا ومعظم جزر المحيط الهادئ في أوقيانوسيا . يبلغ سطحه 80.9٪ ماء ، مقارنة بـ 60.7٪ ماء في نصف الكرة الشمالي ، ويحتوي على 32.7٪ من أراضي الأرض.

نظرًا لميل دوران الأرض بالنسبة للشمس ومستوى مسير الشمس ، يكون الصيف من ديسمبر إلى فبراير (شامل) والشتاء من يونيو إلى أغسطس (ضمناً). 22 أو 23 سبتمبر هو الإعتدال الربيعي و 20 أو 21 مارس هو الإعتدال الخريفي. يقع القطب الجنوبي في وسط منطقة نصف الكرة الجنوبي.

مميزات
تميل المناخات في نصف الكرة الجنوبي إلى أن تكون أكثر اعتدالًا قليلاً من تلك الموجودة على خطوط العرض المماثلة في نصف الكرة الشمالي ، باستثناء القطب الجنوبي الذي يكون أكثر برودة من القطب الشمالي . وذلك لأن نصف الكرة الجنوبي بها محيطات أكبر وأراض أقل بكثير ؛ يسخن الماء ويبرد ببطء أكثر من الأرض. تُعزى الاختلافات أيضًا إلى انتقال حرارة المحيطات واختلاف نطاقات محاصرة الدفيئة.

في نصف الكرة الجنوبي، تمر الشمس من الشرق إلى الغرب عبر الشمال ، على الرغم من أن الشمس المتوسطة شمال مدار الجدي يمكن أن تكون مباشرة أو متجهة شمالًا في منتصف النهار. تتبع الشمس مسارًا من اليمين إلى اليسار عبر السماء الشمالية على عكس حركة الشمس من اليسار إلى اليمين عند رؤيتها من نصف الكرة الشمالي أثناء مرورها عبر السماء الجنوبية. تدور ظلال الشمس عكس اتجاه عقارب الساعة على مدار اليوم وتزداد الساعات الشمسية في اتجاه عقارب الساعة. أثناء الكسوف الشمسي الذي شوهد من نقطة إلى الجنوب من مدار الجدي ، يتحرك القمر من اليسار إلى اليمين على قرص الشمس (انظر، على سبيل المثال، الصور مع توقيت كسوف الشمس في 13 نوفمبر 2012) ، بينما بالنظر من نقطة إلى الشمال من مدار السرطان (أي في نصف الكرة الشمالي) ، يتحرك القمر من اليمين إلى اليسار أثناء كسوف الشمس.
المنطقة الجنوبية المعتدلة، قسم فرعي من نصف الكرة الجنوبي ، كلها محيطية تقريبًا.

كوكبة القوس التي تضم مركز المجرة هي كوكبة جنوبية وكذلك كلا من سحابة ماجلان. هذا، جنبًا إلى جنب مع سماء أكثر وضوحًا ، يجعل من رؤية ممتازة للسماء ليلاً من نصف الكرة الجنوبي مع نجوم أكثر إشراقًا وأكثر عددًا.

تتميز الغابات في نصف الكرة الجنوبي بسمات خاصة تميزها عن تلك الموجودة في نصف الكرة الشمالي. تشترك كل من تشيلي وأستراليا، على سبيل المثال ، في أنواع الزان الفريدة أو لوبوسنيا، ونيوزيلندا لديها أعضاء من الأجناس وثيقة الصلة لوبوسنياو زان جنوبي. نبات الكينا موطنه أستراليا ولكنه يُزرع الآن أيضًا في جنوب إفريقيا وأمريكا اللاتينية لإنتاج اللب، واستخدامات الوقود الحيوي بشكل متزايد.

التركيبة السكانية والجغرافيا البشرية

يعيش أكثر من 800 مليون شخص في نصف الكرة الجنوبي ، ويمثلون حوالي 10-12٪ من إجمالي سكان العالم. من بين هؤلاء 800 مليون شخص، يعيش أكثر من 200 مليون في البرازيل ، أكبر دولة من حيث مساحة الأرض في نصف الكرة الجنوبي، بينما يعيش 145 مليونًا في جزيرة جاوة ، الأكثر اكتظاظًا بالسكان في العالم. الدولة الأكثر اكتظاظًا بالسكان في نصف الكرة الجنوبي هي إندونيسيا، حيث يبلغ عدد سكانها 267 مليون نسمة (يعيش حوالي 30 مليونًا منهم شمال خط الاستواء في الأجزاء الشمالية من جزر سومطرة وبورنيو وسولاويزي ، بالإضافة إلى معظم مناطق شمال مالوكو ، بينما يعيش باقي السكان في نصف الكرة الجنوبي). البرتغالية هي اللغة الأكثر استخدامًا في نصف الكرة الجنوبي، مع أكثر من 230 مليون ناطق في ثمانية بلدان.

أكبر المناطق الحضرية في نصف الكرة الجنوبي هي جاكرتا (33 مليون شخص) ، ساو باولو (22 مليون) ، كينشاسا برازافيل (17 مليون) ، بوينس آيرس (16 مليون) ، ريو دي جانيرو ، سورابايا (12 مليون لكل منهما) ، جوهانسبرغ (11 مليون) ، نيروبي ، ليما (10 ملايين لكل منهما) ، باندونغ (9 ملايين) ، لواندا (8 ملايين) ، دار السلام (7 ملايين) ، سانتياغو ، سيمارانج (6 ملايين لكل منهما) ، سيدني ، بيلو هوريزونتي وملبورن ( 5 ملايين لكل منهما). تشمل المراكز المالية والتجارية المهمة في نصف الكرة الجنوبي ، ساو باولو ، حيث يقع المقر الرئيسي B3 (البورصة) ، جنبًا إلى جنب مع سيدني ، موطن بورصة الأوراق المالية الأسترالية ، جاكرتا ، مقر بورصة إندونيسيا ، جوهانسبرج ، موطن بورصة جوهانسبرج البورصة ، وبوينس آيرس ، المقر الرئيسي لبورصة بوينس آيرس ، أقدم سوق للأوراق المالية في نصف الكرة الجنوبي.

من بين الدول الأكثر تقدمًا في نصف الكرة الجنوبي ، أستراليا ، حيث يبلغ نصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي الاسمي 51885 دولارًا أمريكيًا ومؤشر التنمية البشرية (HDI) 0.944 ، وهو ثامن أعلى معدل في العالم اعتبارًا من تقرير عام 2020. نيوزيلندا أيضًا متطورة جيدًا ، حيث يبلغ نصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي الاسمي 38675 دولارًا أمريكيًا ومؤشر التنمية البشرية 0.931 ، مما يجعلها في المرتبة 14 في العالم في عام 2020. تتجمع الدول الأقل نموًا في نصف الكرة الجنوبي في إفريقيا وأوقيانوسيا ، حيث تقع موزمبيق وبوروندي في أدنى طرفي مؤشر التنمية البشرية ، عند 0.456 (رقم 181 في العالم) و 0.433 (رقم 185 في العالم) ، على التوالي. لا يتجاوز نصيب الفرد من الناتج المحلي الإجمالي الاسمي في هذين البلدين 550 دولارًا أمريكيًا ، وهو جزء ضئيل من الدخل الذي يتمتع به الأستراليون والنيوزيلنديون.

الديانات الأكثر انتشارًا في نصف الكرة الجنوبي هي المسيحية في أمريكا الجنوبية وجنوب إفريقيا وأستراليا وأوقيانوسيا ، يليها الإسلام في معظم جزر إندونيسيا وفي أجزاء من جنوب شرق إفريقيا والهندوسية ، التي تتركز في الغالب في الجزر وحولها بالي وموريشيوس ولومبوك .

أقدم مدينة مأهولة بالسكان في النصف الجنوبي من الكرة الأرضية هي بوجور ، في جاوة الغربية ، والتي تأسست عام 669 م. النصوص القديمة من الممالك الهندوسية السائدة في المنطقة تسجل بشكل نهائي عام 669 م باعتباره العام الذي تم فيه تأسيس بوجور. ومع ذلك ، تشير بعض الأدلة إلى أن زنجبار ، وهي ميناء قديم يبلغ عدد سكانه حوالي 200000 نسمة قبالة سواحل تنزانيا ، قد تكون أقدم من مدينة بوجور. نص يوناني روماني مكتوب في الفترة ما بين 1 و 100 م ، ذكر Periplus of the Erythraean Sea ، ذكر جزيرة Menuthias ( اليونانية القديمة : Μενουθιάς) كميناء تجاري على ساحل شرق إفريقيا ، والتي ربما تكون جزيرة Unguja التنزانية الصغيرة في التي تقع زنجبار. أقدم الحضارات الأثرية في نصف الكرة الجنوبي هي حضارة نورتي شيكو وثقافة كازما سيتشين من الساحل الشمالي لبيرو. شيدت هذه الحضارات المدن والأهرامات والساحات في وديان الأنهار الساحلية في شمال بيرو مع بعض الآثار التي يعود تاريخها إلى 3600 قبل الميلاد.

قائمة القارات والبلدان

القارات والقارة المغمورة

 أفريقيا - حوالي الثلث ، من جنوب مقديشو في الصومال في الشرق إلى الجنوب من ليبرفيل في الجابون في الغرب. من خط الاستواء ( خط العرض : 0 °) إلى Cape Agulhas ( خط العرض : 34 ° 50′S).
 أنتاركتيكا - تقع القارة بأكملها والجزر المرتبطة بها بالكامل داخل نصف الكرة الجنوبي. من Prime Head ، عند الطرف الشمالي لشبه جزيرة الثالوث ( خط العرض : 63 ° 12′48 ″ جنوبًا) إلى القطب الجنوبي ( خط العرض : 90 درجة جنوبًا).
 آسيا - الجزء الجنوبي فقط من البحر جنوب شرق آسيا ، بما في ذلك تيمور الشرقية ومعظم إندونيسيا ، بالإضافة إلى إقليم المحيط الهندي البريطاني واثنتين من أصل 26 جزيرة مرجانية بجزر المالديف في المحيط الهندي . يقع البر الرئيسي القاري بالكامل داخل نصف الكرة الشمالي . من خط الاستواء ( خط العرض : 0 درجة) إلى جزيرة بامانا بإندونيسيا ( خط العرض : 11 ° 00 جنوباً) أو عند تضمين جزر كوكوس كجزء من جنوب شرق آسيا ، ثم الجزيرة الجنوبية ( خط العرض : 12 ° 04 جنوباً).
 أستراليا - تقع القارة بأكملها والجزر المرتبطة بها مثل تسمانيا وغينيا الجديدة بالكامل داخل نصف الكرة الجنوبي. من خط الاستواء ( خط العرض : 0 درجة) إلى جزر بيشوب آند كليرك ، تسمانيا ، أستراليا ( خط العرض : 55 ° 03 ′ جنوبًا)
 أمريكا الجنوبية - في الغالب ، من جنوب مصب نهر الأمازون في البرازيل في الشرق إلى الشمال من كيتو في الإكوادور في الغرب. من خط الاستواء ( خط العرض : 0 درجة) إلى جزيرة Águila ، جزر دييغو راميريز ، تشيلي ( خط العرض : 56 ° 32′16 ″ جنوبًا) ، أو إذا تم تضمين جزر ساندويتش الجنوبية كجزء من أمريكا الجنوبية ، جزيرة كوك ، جورجيا الجنوبية وجزر ساندويتش الجنوبية ( خط العرض : 59 ° 29′20 جنوبا)
 زيلانديا - القارة المغمورة بأكملها ، بما في ذلك كاليدونيا الجديدة ونيوزيلندا وجزيرة نورفولك والجزر المنخفضة الأخرى المرتبطة بها فوق مستوى سطح البحر ، تقع بالكامل داخل نصف الكرة الجنوبي. من بيليب ، كاليدونيا الجديدة ، فرنسا ( خط العرض : 19 ° 45′00 جنوباً) إلى جزيرة جاكيمارت ( خط العرض : 52 ° 37′ جنوباً)

انظر أيضاً
 نصف الكرة الأرضية الشمالي.
 نصف الكرة الأرضية الشرقي.
 نصف الكرة الأرضية الغربي.
 منطقة قريبة من القطب الجنوبي.

مراجع

نصف الأرض الجنوبي
نصفي الكرة الأرضية

نصف الأرض الجنوبي


Melania Trump (født som Melanija Knavs, fortysket til Melania Knauss, den 26. april 1970 i Novo Mesto, SFR Jugoslavien (nu Slovenien)) er gift med den amerikanske forretningsmand og realitystjerne Donald Trump, der var USA's præsident i perioden 2017-2021. I denne periode var hun dermed USA's førstedame. Melania Trump var tidligere model i Slovenien og USA.

Melania Trump flyttede til i USA i 2001, hvor hun fik statsborgerskab i 2006.

Liv og gerning

Hendes moder var modedesigner. Melania begyndte sin modelkarriere som 16-årig, og som 18-årig skrev hun kontrakt med et modelbureau, ID Models, i Milano. Hun arbejdede derefter som model i Milano og Paris, samtidig med at hun studerede design og arkitektur ved universitetet i Ljubljana i Slovenien.

Hun taler 6 sprog: foruden modersmålet slovensk også serbo-kroatisk, engelsk, fransk, italiensk og tysk.

Flyttet til USA

Gennem sin advokat, Michael Wildes, har hun tilkendegivet, at hun først kom ind i USA på et businessvisum i august 1996. Hun opnåede en H-1B visum i oktober 1996. Derefter rejste hun jævnligt tilbage til Slovenien for at opnå yderligere fire etårige arbejdsvisa, fordi på det tidspunkt var etårige visa det eneste, der var tilladt i henhold til den amerikanske aftale herom med Slovenien. Hun opnåede et Green Card og fik en lovlig fast bopæl i 2001, for at arbejde som en model med "ekstraordinære evner". Hun opnåede først amerikansk statsborgerskab i 2006, året efter hendes ægteskab.

I november 2016 rapporterede Associated Press, at Trump blev betalt 20.056 USD for 10 modelarbejder i USA i 1996 inden, at hun havde fået juridisk tilladelse til at arbejde i landet. Ifølge Wildes er de dokumenter, som AP har lagt til grund, "ikke er blevet bekræftet, [og] afspejler ikke vores optegnelser, herunder tilsvarende passtempler."

I løbet af sin modelkarriere kom hun på forsiden af magasiner som Vogue, Harper's Bazaar, In Style, Vanity Fair og Glamour.

I 2010 præsenterede hun en egen smykkekollektion, Melania Timepieces and Jewelry (oversat: Melania Ure og smykker). I 2013 debuterede hun med en serie af hudplejeprodukter.

Hun mødte Donald Trump i september 1998. De blev forlovet i 2004 og gift i januar 2005. Blandt deltagerne i brylluppet var Katie Couric, Matt Lauer, Rudy Giuliani, Heidi Klum samt Hillary Clinton og Bill Clinton. Hun fik amerikansk statsborgerskab i 2006.

Præsidentvalg 2016
I november 2015, da hun blev spurgt om sin mands præsidentkampagne, svarede hun: ".. Jeg opfordrede ham, fordi jeg ved, hvad han vil gøre, og hvad han kan gøre for Amerika Han elsker det amerikanske folk, og han ønsker at hjælpe dem" [36] Adspurgt af The New York Times i 1999, hvad hendes rolle ville være, hvis Donald Trump ville blive præsident, svarede hun: "... jeg ville være meget traditionel Ligesom Betty Ford eller Jackie Kennedy ville jeg støtte ham".

En anti-Donald Trump PAC marts 2016 offentliggjorde et angreb i form af et nøgenfoto af hende, der blev offentliggjort i 2000 som en del af en britisk GQ magazine fotoserie. Fotografiet viser hende lænket i håndjern til en dokumentmappe liggende på et pelstæppe ombord på Donald Trumps private jet.

I juli 2016 blev Melania Trump officielle hjemmeside omdirigeret til Trump.com. På Twitter erklærede hun, at hendes hjemmeside var forældet og ikke "præcist afspejler [hendes] løbende forretninger og faglige interesser." Denne ændring skete efter, at det blev almindeligt påstået i medierne, at hjemmesiden fejlagtigt havde hævdet i mere end 10 år, at hun havde en grad i arkitektur og design fra universitetet i Ljubljana. Hendes biografi i det officielle program for republikanske nationale konvent i 2016 angav også fejlagtigt, at hun havde fået en grad i Slovenien.

Melania Trump har spillet en aktiv rolle i sin mands præsidentvalgkamp; en tale, som hun holdt på det republikanske partikonvent, blev meget omdiskuteret, fordi dele af den blev beskyldt for at være afskrift fra en tale, som Michelle Obama holdt i 2008. Adspurgt om talen, Trump sagde hun skrev talen selv "med så lidt hjælp som muligt". [49] Meredith McIver, der havde medvirket ved forberedelsen af talen, påtog sig to dage senere skylden og trak sig fra stillingen.

Den 1. september 2016 indgav hendes advokater en anmeldelse mod den britiske tabloidavis Daily Mail og Webster Tarpley, en politisk blogger fra Maryland, med påstand om ærekrænkelse. Begge havde offentliggjort beskyldninger fra andre kilder, at hun arbejdede som escortpige for en herreklub i Italien i 1990'erne. Tarpley offentliggjorde et dementi og en undskyldning den 22. august. The Daily Mail offentliggjorde en tilbagetrækning og undskyldning efter anmeldelsen var blevet indgivet.

Referencer

Eksterne henvisninger

USA's førstedamer
Personer fra Slovenien
Fotomodeller fra USA
Præsidentvalget i USA 2016
Donald Trump

Melania Trump


5.....Go (estilizado como 5.....GO) é o sexto álbum de estúdio japonês da banda de rock sul-coreana F.T. Island. Foi lançado em 13 de maio de 2015, através da Warner Music Japan. O álbum foi lançado para comemorar o quinto aniversário da banda no Japão e seu lançamento atingiu a posição de número três pela tabela Oricon Albums Chart.

A faixa-título de 5.....Go intitulada "Primavera", foi lançada como um single em 17 de abril de 2015 e é uma co-produção  com o cantor Takahiro Moriuchi, vocalista da banda japonesa One Ok Rock.

Lista de faixas

Desempenho nas paradas musicais

Posições semanais

Álbuns de 2015
Álbuns lançados pela FNC Entertainment
Álbuns em língua japonesa

5.....Go