Homer Jay Simpson, Simpsonlar'da yer alan bir kurgusal karakter ve Simpsonlar'ın protagonistlerinden biridir. Dan Castellaneta tarafından seslendirilen Homer, televizyonda ilk defa 19 Nisan 1987'de The Tracey Ullman Showda yayınlanan Simpsonlar kısalarından biri olan "Good Night"ta göründü. Homer, Matt Groening tarafından, James L. Brooks'un ofisinin bekleme salonunda beklerken tasarlandı ve yaratıldı. Matt Groening, karaktere babası Homer Groening'in adını verdi. The Tracey Ullman Showda üç yıl yer aldıktan sonra Simpson ailesi, 17 Aralık 1989'da Fox kanalında kendi dizisine kavuştu.

Homer ile eşi Marge'ın Bart, Lisa ve Maggie adında üç çocuğu vardır. Ailenin babası olarak Springfield Nükleer Santralinde çalışmaktadır. Homer, Amerikan işçi sınıfı stereotipidir: kaba, kilolu, beceriksiz, sakar, tembel, bira bağımlısı ve cahil fakat kendisini ailesine adamış iyi biridir. Banliyöde yaşayan bir fabrika işçisinin rutin yaşamına sahip olmasına rağmen uzaya gitmek, Springfield'ın en yüksek dağına tırmanmak, eski Başkan George H. W. Bush'ı dövmek ve bir barbershop dörtlüsü üyesi olarak Grammy Ödülü kazanmak gibi birçok deneyim yaşamıştır.

Kısalarda ve ilk bölümlerde Castellaneta, Homer'ı Walter Matthau etkisiyle seslendirirken dizinin ikinci ve üçüncü sezonunun yarım saatlik bölümlerinde Homer'ın sesi daha güçlü hâle geldi. Homer, video oyunları, Simpsonlar Sinema Filmi, The Simpsons Ride, reklamlar ve çizgi romanların da aralarında bulunduğu Simpsonlarla ilgili diğer ürünlerde de yer aldı. Ayrıca kızgınlık homurtusu olan "D'oh!", 1985 yılından beridir Oxford Dictionary of English ile 2001'den beridir Oxford English Dictionary sözlüklerinde yer almaktadır.

Homer, televizyon tarihinin en etkili karakterlerinden biridir ve yaygın olarak bir Amerikan kültürel simgesi olarak kabul edilir. İngiliz The Sunday Times gazetesi onu "[modern] zamanın en büyük komik eseri" olarak nitelendirdi. Homer, 2010 yılında Entertainment Weekly tarafından "son 20 yılın en büyük karakteri" seçildi, TV Guide tarafından Bugs Bunny'nin ardından ikinci en büyük çizgi film karakteri ve Channel 4 izleyicileri tarafından tüm zamanların en büyük televizyon karakteri seçildi. Homer'ı seslendiren Castellaneta, En İyi Dublaj dalında dört Primetime Emmy Ödülü ve bir Annie Ödülü kazandı. 2000 yılında, Homer ve ailesi Hollywood Bulvarı'nda bir yıldızla ödüllendirildi.

Simpsonlardaki rolü
Homer, Marge'ın beceriksiz kocası ve Bart, Lisa ile Maggie Simpson'ın babasıdır. Mona ile Abraham "Grampa" Simpson'ın oğludur. Homer, Simpsonlar'ın ilk dört yüz bölümünde 188 farklı işte çalıştı. Çoğu bölümde Springfield Nükleer Enerji Santrali'nde Nükleer Güvenlik Müfettişi olarak çalışmaktadır ve bu pozisyonda, dizinin üçüncü bölümü olan "Homer's Odyssey"de çalışma başladı. Santralde sürekli uyuyan ve görevlerini ihmâl eden Homer genellikle patronu Mr. Burns tarafından tamamen göz ardı edilmekte ve unutulmaktadır. Matt Groening, Homer'ın nükleer santralde çalışmasının sebebini tahribat riskinden ötürü olduğunu söylemiştir. Çalıştığı diğer işler tek bölümlük olup bölüm sonuna doğru son ermektedir. Dizinin ilk yarısında senaristler Homer'ın santralden nasıl atıldığına ve her bölümde tekrar işe alındığına dair bir açıklama geliştirdiler. Sonraki bölümlerde düzenli işinden bahsedilmeden gayri ihtiyari olarak sık sık yeni bir işe başladı.

Simpsonlar, karakterlerinin bir yaşı olmadığı ve her daim şimdiki yılda olduğunu farz eden yerleşik bir zaman çizgisi kullanmaktadır. Birçok bölümde olaylar, ardışık bölümlerde çelişmesine rağmen spesifik zaman periyotlarına bağlanmaktadır. "Mother Simpson" (yedinci sezon, 1995) bölümünde Homer'ın annesi Mona, 1969'da saklanmaya çalışan bir radikal olarak gösterilmiş, "The Way We Was" (ikinci sezon, 1991) bölümünde 1974'te Springfield Lisesi'nde Marge Bouvier'a aşık olarak gösterilmiş ve "I Married Marge" (üçüncü sezon, 1991) bölümünde Marge'ın 1980'de Bart'a hamile kaldığı ima edilmiştir. Ancak "That 90's Show" (on dokuzuncu sezon, 2008) bölümü, yayınlanmış birçok geçmiş öyküyü yalanlamaktadır; örneğin, eski bölümler Lisa'nın 1980'lerde doğduğunu ileri sürerken bu bölümde Marge ile Homer'ın 1990'ların başında çocuksuz olduğu gösterilmektedir.

Dizinin gelişmesiyle birlikte Homer'ın yaşı değişmiştir; İlk bölümlerde 36 yaşındayken, sekizinci sezonda 38 ve 39, on sekizinci sezonda 40 olarak açıklanmıştır ve bu sezonlarda yaşı tutarsızdır. Bill Oakley ile Josh Weinstein'in idari sorumlu olduğu dönemde Homer'ın da kendileri gibi yaşlandığını fark ettiler ve karakterin yaşını 38'e yükselttiler. Boyu ise 1.75 m (5'9")'dir.

Karakter

Yaratılması
Groening, karakterlere kendi aile üyelerinin adını verirken adını antik Yunan şairi Homeros'tan alan babası Homer Groening'in adı da Homer'a verildi. Homer'ın adının arkasında anlamlı bir şeyin olmadığı ve karakterin kişiliğinin çok azı babasına dayandırıldığı belirtili, ayrıca Groening daha sonra oğluna da Homer adını verdi. Groening konu hakkında "Homer esasen gerçek babamı eğlendirmek ve az biraz da kızdırmak için oluşturuldu. Babam; atletik, yaratıcı, akıllı bir film yapımcısı ve yazarıydı ve Homer ile ortak noktası olan tek şey donut'lara olan aşkıydı." ifadelerini kullandın. Groening, birkaç röportajında Homer'ın babasının adını aldığını belirtmesine rağmen 1990'da yapılan birçok röportajda 1939 Nathanael West romanın The Day of the Locusttaki bir karakterin Homer'ın adlandırılmasına ilham kaynağı olduğunu iddia etti. Homer'ın ikinci adı "Jay"i belirten "J", The Rocky and Bullwinkle Showdaki Bullwinkle J. Moose ile Rocket J. Squirrel gibi ikinci isimlerini Jay Ward'dan alan karakterlere saygı amacıyla kullanılmıştır.

Homer, 19 Nisan 1987 tarihinde tüm Simpson ailesiyle birlikte ilk defa The Tracey Ullman Show kısası "Good Night" bölümünde göründü. 1989 yılında kısalar, Fox kanalında yayınlanacak yarım saatlik bir dizi olarak Simpsonlar'a uyarlandı. Homer ve geri kalan Simpson ailesi bu yeni şovda görünmeye devam etti.<ref>{{Web kaynağı | url = http://www.lacitybeat.com/cms/story/detail/?id=568&IssueNum=32 | başlık = '3rd Degree: Harry Shearer' | erişimtarihi = 2008-09-21 | yayımcı = Los Angeles: City Beat | tarih = 2004-04-15 | arşivurl = https://web.archive.org/web/20080605005153/http://www.lacitybeat.com/cms/story/detail/?id=568&IssueNum=32 | arşivtarihi = 5 Haziran 2008 | ilk = Dean | son = Kuipers | ölüurl = evet }}</ref>

Tasarım

Tüm Simpson ailesi silüetlerinden tanınacak şekilde tasarlandı. Aile, kabaca çizildi çünkü Groening, eskizleri animatörlere gönderirken eskizlerin animatör tarafından düzenleneceğini sanıyordu fakat animatörler bunun yerine sadece çizimleri kopyaladılar. Homer'ın fiziksel özellikleri genellikle diğer karakterlerde kullanılmadı; örneğin, sonraki sezonlarda Homer, Büyükbaba Simpson, Lenny ve Palyaço Krusty dışında hiçbir karakterde benzer sakal çizgisi yoktu. Groening, Homer'ı tasarlarken esasen kendi baş harfini karakterine kafasındaki saç telleri ile kulak tarafına koydu: kafadaki kıllar "M" harfine, sağ kulak tarafı ise "G" harfine benziyordu. Groening bunun çok dikkat dağıtacağını düşündü ve normal gözükmesi için kulağı yeniden tasarlamaya karar verdi. Ancak hayranları için Homer'ı çizerken kulağı "G" şeklinde çizmeye devam etmektedir. Homer'ın kafasının temel şekli yönetmen Mark Kirkland tarafından üstünde bir salata kâsesi ile boru şeklinde bir kahve kutusu olarak tanımlandı. Marge, Lisa ve Maggie'nin kafası küre şeklindeyken Bart'ın kafası da kahve kutusu şeklindedir. Kısalar boyunca animatörler konuştuğu zaman Homer'ın ağzını hareket ettirme şekli üzerinde deneme yaptılar. Bu noktada karakterin ağzı "sakal çizgisinin arkasına" kadar uzanıyordu fakat "kontrolden çıkınca" bu yöntem kullanılmaz hâle geldi. İlk bölümlerden bazılarında Yönetmen Wes Archer darmadağınık görüneceğini düşündüğünden ötürü Homer'ın saçı sivri uç yerine yuvarlak olarak kullanıldı. Homer'ın saçı sürekli sivri uçlu olarak değişime uğradı. İlk üç sezon boyunca Homer'ın yakın çekimleri için tasarımına kaş niyetine iki küçük çizgi eklendi. Matt Groening, bunlardan pek memnun kalmadı ve zamanla kullanılmamaya başlandı.

Yedinci sezondaki (1995) "Treehouse of Horror VI" bölümünde yer alan "Homer3" parçası için karakter ilk kez bilgisayar animasyonuyla üç boyutlu olarak çizildi. Pacific Data Images'teki bilgisayar animasyon yönetmenleri "karaktere yeniden şekil vermemek" için çok çalıştılar. Parçanın final dakikasında 3D Homer, gerçek bir dünyada Los Angeles'ta canlı çekimle sona ermektedir. Sahne David Mirkin tarafından yönetildi ve bu sahneyle dizide ilk kez bir Simpsonlar karakteri gerçek dünyada yer almış oldu. "Lisa's Wedding" (altıncı sezon, 1995) bölümünde on beş yıl geleceğe gidilirken Homer'ın tasarımı karakteri yaşlandırmak için değiştirildi. Homer bu bölümde daha şişman, kafasındaki iki kıldan biri düşmüş, göz altında fazladan bir tane çizgi daha gelmiş şeklinde çizildi. Bir sonraki flashforward'da benzer bir tasarım kullanıldı.

Seslendirme

Homer, Dan Castellaneta tarafından seslendirilmektedir. The Tracey Ullman Show'un ana kadrosunda da yer alan Castellaneta Homer'ın dışında Büyükbaba Simpson, Palyaço Krusty, Barney Gumble, Groundskeeper Willie, Mayor Quimby ile Hans Moleman gibi birçok karaktere ses vermektedir. Simpsonlar kısaları için seslendirmeye ihtiyaç duyulduğunda yapımcılar daha çok oyuncu işe almak yerine Castellaneta ile Julie Kavner'dan Homer ile Marge'ı seslendirmelerini istemeye karar verdiler. Kısalar ile yarım saatlik şovun ilk birkaç sezonunda Homer'ın sesi şu anki sesinden daha farklıydı. İlk zamanlar sesi Walter Matthau'nun hafif etkisi altındaydı ama Castellaneta "bu sesin arkadasında duracak yeterli gücü" bulamadı ya da Matthau etkisini dokuz ila on saatlik seslendirme kaydını sürdüremedi ve daha kolay bir şeyler bulmak zorunda kaldı. Yarım saatlik şovun ikinci ve üçüncü sezonlarında Castellaneta "sesi düşürdü" ve karakterin sesini daha çok yönlü ve esprili olarak geliştirdi; bu da Homer'a daha dolgun bir duygu yelpazesi sundu.

Castellaneta'nın normal konuşma sesi, Homer ile benzerlik göstermiyor. Castellaneta, Homer'ın sesini canlandırmak için çenesini göğsüne indirdi ve "IQ'sunu koyver." dedi. Bu durumdayken "Homer Goes to College" (beşinci sezon, 1993) bölümündeki "S-M-R-T; I mean, S-M-A-R-T!" ("Z-K; demek istiyorum ki Z-E-K-İ!") gibi Homer'ın az zekâ gerektiren birçok yorumu, o an doğaçlama ortaya çıktı ve bunlar,  Castellaneta'nın kayıt sırasında yaptığı gerçek birer hataydı. Castellaneta, kayıt oturumları sırasında karakterin ruh hâlinde kalmayı seviyor ve sahneyi görselleştirmeye çalışır, böylece ona uygun sesi verebilir. Homer'ın şöhretine rağmen Castellaneta, "belki ölümüne fanatikler dışında" halk arasında nadiren tanındığını iddia etmektedir.

"Homer's Barbershop Quartet" (beşinci sezon, 1993), Homer'ın sesinin Castellaneta'dan başka biri tarafından canlandırıldığı tek bölümdür. Bölümde Homer, The Be Sharps adlı bir dört sesten oluşmuş vokal grubu kurar ve bazı noktalarda The Dapper Dans'in bir üyesi, Homer'ın şarkı söylerkenki sesini canlandırır. Dapper Dans, The Be Sharps'ın dört üyesinin de şarkı parçalarını kaydetti. Şarkı söyleyişleri, normal seslendirme sanatçıların sesiyle karıştırıldı ve düzenli bir seslendirme sanatçısı melodiyi söylerken Dapper Dans, eşlik etti.

1998'e kadar Castellaneta'ya bölüm başına 30 bin dolar ödendi. 1998'deki bir ödeme anlaşmazlığı sırasında Fox, altı ana seslendirme sanatçısını yeni kişilerle değiştirmekle tehdit etti ve yeni seslendirme sanatçıları için casting yapmaya hazırlanıyordu. Bununla birlikte, anlaşmazlık kısa sürede çözüldü ve bölüm başına 125 bin dolar aldı ta ki 2004 yılında seslendirme sanatçıları bölüm başına 360 bin dolar isteyene kadar. Sorun bir ay sonra çözüldü, ve Castellaneta bölüm başına 250 bin dolar kazandı. 2008 yılında yapılan maaş müzakerelerinin ardından, seslendirme sanatçıları bölüm başına yaklaşık 400 bin dolar almaya başladı. Üç yıl sonra Fox, üretim maliyetleri düşmediği sürece diziyi iptal etme tehdidinde bulununca Castellaneta ve diğer oyuncu kadrosu, bölüm başına sadece 300 bin dolar almayı kabul etti.

 Karakter gelişimi
Sorumlu yapımcı Al Jean, Simpsonlar'ın yazı odasında "herkesin Homer sahnelerini yazmayı sevdiğini" ve Homer'ın maceralarının çoğunun senaristlerin deneyimlerine dayandığını belirtti. Şovun ilk sezonlarında Bart ana odak noktasıydı ancak dördüncü sezonda Homer'a daha çok odaklanıldı. Matt Groening, bunun nedenini şu sözlerle dile getirdi: "Homer ile yapabileceğiniz çok daha fazla şaka var. Ve Homer'ın aptallığı, çok daha ciddi sonuçları yaratıyor. Bir çocuk suçluyla gidebileceğin mesafe sınırlıdır. Bart'ın mahkemede Homer'ı baba olarak yargılanmasına kadar her şeyi yapmasını istedik. Fakat Homer bir baba ve aptallığı daha komik. (...) Homer, aklına gelen her dürtüsel fikri düşünmeden uyguluyor."

Homer'ın davranışı dizinin yayını boyunca birkaç kez değiştirildi. Başlangıçta Bart'a karşı "çok öfkeli" ve baskıcıydı fakat kişiliği daha fazla ön plana çıkarılınca bu özellikleri yumuşatıldı. İlk sezonlarda Homer, ailesinin kendisini kötü biri olarak göstereceğinden ötürü endişe duyuyordu fakat sonraki sezonlarda başkaları tarafından nasıl algılandığı konusunda daha az endişe duymaya başladı. İlk birkaç yıl içinde Homer genellikle tatlı ve samimi olarak tasvir edildi lakin Mike Scully'nin yapımcı olarak çalıştığı süre içinde daha çok "kaba ve kibirli bir budala" hâline geldi. Slate dergisinden Chris Suellentrop, konu hakkında "Scully'nin görev süresinde Simpsonlar bir çizgi film oldu. (...) Bir zamanlar bölümler Homer ile Marge'ın bisiklet gün batımına doğru sürerken biterken (...) şimdiyse Homer'ın Marge'ın boynuna sakinleştirici bir dart atmasıyla sona eriyor." diye yazdı. Hayranlar karakterin bu hâline "Jerkass Homer" adını verdiler.. Seslendirme sırasında Castellaneta senaryoda yazılan ve Homer'ı çok kaba ifade eden materyalleri reddetti. Homer'ın "kaba ve düşüncesiz olduğuna inanırken bunu kasıtlı yapmadığını" düşünmektedir. Simpsonlar: Sinema Filmi'ni düzenlerken Homer'ı daha sempatik hale getirmek için birkaç sahne değiştirildi.

Senaristler, Homer'ın zekâsının yıllar içinde yıllar içinde azaldığını ve bunun kasıtlı olarak yapılmadığını belirtmektedir. Örneğin "When You Dish Upon a Star" (onuncu sezon, 1998) bölümünde senaristler Homer'ın okuma bilmediğini itiraf ettiği bir sahneyi eklediler. Homer'ın okumayı bildiği önceki bölümlerle çelişmesinden ötürü senaristler hikâyedeki beklenmedik bu gelişmeyi tartıştılar ve nihayetinde şakayı tutmaya karar verdiler çünkü esprili buldular. Senaristler Homer'ın aptallığını tasvir etmek için ne kadar ileri gideceklerini sık sık müzakere ederler; önerilen tek kural, "kendi adını asla unutamamasıdır."

 Kişiliği

Homer'ın komik kişiliği aptallık, tembellik ve korkaklığa yol açan patlayıcı öfkesinde sık sık görülür. Karakterin zekâ düzeyi düşüktür ve bu da yönetmen David Silverman tarafından "Homer'ın aptallığındaki yaratıcı parlaklık" olarak anılmıştır. Homer ayrıca işine karşı ilgisizdir, şişmandır ve "midesine düşkündür." Kısa dikkat süresi, çeşitli hobi ve işletmelerle ilgili aldığı dürtüsel kararlarla kendini kanıtlanmıştır ve "sadece işler kötüye gittiğinde fikrini değişirir." Homer sık sık akşamları Moe'nun Barı'nda Duff Bira içer ve "Duffless" (dördüncü sezon, 1993) bölümünde tam bir alkolik olarak görünmüştür. Komşuları Ned Flanders ile ailesini çok kıskanır ve Bart, Homer'ı kolayca öfkelendirir. Bart'ın Homer'ı öfkelendirmesiyle Homer öfkelenince karikatürize bir şekilde Bart'ı sık sık boğazlar. Homer'ın Bart'ı boğazladığı ilk sahne "Family Portrait" adlı Simpsonlar kısasında yer almıştır. Groening'e göre kural Homer'ın düşünmeden Bart'ı boğazlamasıydı çünkü bunu yapmak "sadistçe görünmektedir. Homer'ın dürtüleri tarafından yönetildiğine inanırsak kolayca dürtüleri değiştirebilir. Bu yüzden Bart'ı istemeden boğazlar ve daha sonra kolayca pes eder." Groening'in eğlendiren özgün fikirlerden bir diğeri de "Homer her zaman hak ettiği cezayı alacaktı yoksa Bart da onu boğazlamak zorunda kalacaktı." fakat bu fikir, uygulanmadı. Homer, öfkesini gösterme konusunda hiç pişman olmaz ve eylemlerini aile dışındaki insanlara göstermekten çekinmez.

Homer'ın ailesi ile karmaşık ilişkileri vardır. Sık sık Bart'ı azarlar fakat ikili çoğunlukla birlikte maceraya dalar ve bazen müttefik olurlar. Özellikle sonraki sezonlardaki bazı bölümler ikilinin sahip olduğu kurnazlığa garip bir biçimde saygı duyduğunu gösterir. Homer ve Lisa'nın karşıt kişilikleri var ve genellikle Lisa'nın yeteneklerini görmezden gelir fakat kızını ihmâl ettiğini anladığında elinden geleni yapar. Homer'ın düşünmeden yaptığı tuhaflıklar genellikle ailesini üzerken birçok kez kendini sevecen ve umursayan bir baba ve bir koca olduğunu ortaya koymuştur: "Lisa the Beauty Queen" (dördüncü sezon, 1992) bölümünde bağrına bastığı Duff keşif balonunu satıp Lisa'nın kendisini daha iyi hissetmesi için Lisa'nın güzellik yarışmasına girmesine harcamıştır;;  "Rosebud", (altıncı sezon, 1993) bölümünde Maggie'nin çok sevdiği oyuncak ayıyı tutmasına izin vererek servet sahibi olma şansını kaçırmıştır yine de dizide Homer'ın çoğu zaman üçüncü bir çocuğu olduğu imasında bulunulur; "Radio Bart", (üçüncü sezon, 1992) bölümünde  Bart, kuyuya düşünce kazı çalışmalarına canla başla katılır; "A Milhouse Divided", (sekizinci sezon, 1996) bölümünde tatmin edici olmayan ilk törenlerini telafi etmek için Marge ile sürpriz bir ikinci düğün düzenler. Homer'ın huzurevine yerleştirdiği babası Abraham "Büyükbaba" Simpson ile zayıf bir ilişkisi vardır. Simpson ailesi, büyükbaba ile gereksiz temastan kaçınmak için genellikle ellerinden geleni yapar fakat Homer zaman zaman babasına duyduğu sevgiyi gösterir.

Homer, "çeşitli arzularının (mutlu) bir kölesidir." Görünürde boş bir zihni vardır fakat zaman zaman çeşitli konular hakkında şaşırtıcı bir bilgi derinliği sergiler ki bu konular arasında ABD Yüksek Mahkemesi'nin yapısı, İnka mitolojisi, iflas hukuku ve sitoloji yer alır. Homer'in kısa akıllılık dönemleri, daha uzun ve tutarlı cehalet, unutkanlık ve aptallık dönemleri tarafından gölgede bırakılır. Homer, 55 gibi düşük bir IQ'ya sahiptir. Bu da çeşitli kalıtsal Simpson genine atfedilmiştir ve bu gen, ailenin her erkek üyesinin inanılmaz derecede aptal olmasına neden olur. Alkol problemi, radyoaktif atığa maruz kalma, tekrarlayan kraniyal travması ve beynin ön lobuna yerleştirilmiş bir boyalı kalem gibi özelliklere sahiptir. 2001'de yayımlanan "HOMR" bölümünde Homer, beynindeki boyalı kalemi çıkartınca IQ'su 105'e yükselmiştir. Bunun sonucu olarak Lisa ile bağ kursa da yeni anlama ve akıl yürütme kapasitesi onu mutsuz eder ve boyalı kalemi yeniden beynine yerleştirir. Homer sık sık kendi zihniyle tartışır ve bu da seslendirme ile açık edilir. Zihni, zaman zaman doğru kararı vermesine yardımcı olan ancak genellikle muhteşem bir şekilde başarısız olan şüpheli tavsiyeler sunma eğilimi vardır. Zihni bile dayanamaz, sinirlenir ve Homer'ı ses efektleri eşliğinde terk eder.. Zamanı doldurma ve animatörlerin üzerinde çalışabilmelerinin kolay olması sebebiyle bu gibi değişimler sık sık dizide yapıldı. Yapımcıların mümkün olan her olasılığı kullanmasından sonra bunlar aşamalı olarak diziden kaldırıldı.

Yapımcı Mike Reiss, yazımını en sevdiği Simpsonlar karakterinin Homer olduğunu söyledi: "Homer, sadece bir komedi senaristinin hayalidir. Her şeyi, her kinayesi yanlış. Şişman ve kel ve aptal, tembel ve öfkeli ve alkolik. Eminim ki yedi ölümcül günahı da bünyesinde barındırmaktadır." Dizinin altmış bölümünü yazan John Scwartzwelder, sanki "büyük bir köpek"miş gibi Homer'ı yazdığını dile getirdi. Reiss, bunu anladığını belirtti ve şunları ekledi: "Homer sadece saf bir duygudan ibaret, uzun süreli hafızası yok, her şey anlık tatminden ibaret. Ve biliyorsunuz ki iyi köpek özelliklerine de sahip. Bence sadakat, dostluk ve sadece bir çeşit sürekli iyimserlik."

 Tepkiler
 Başarıları

Homer'ın kültür ve komedi üzerine önemli etkileri olmuştur. 2010 yılında Entertainment Weekly, Homer'ı "son 20 yılın en büyük karakteri" olarak seçti. TV Guide'ın "2002 En İyi 50 Çizgi Film Karakteri" listesinde Bugs Bunny'den sonra ikinci sırada yer alırken Bravo'nun "En Harika 100 TV Karakteri" listesinde yer alan dört çizgi karakterden biri olarak beşinci sırada yer aldı. Channel 4'un tüm zamanların en iyi televizyon karakterleri anketinde ise birinci oldu. 2007 yılında Entertainment Weekly dergisi hazırladığı "50 En Büyük TV İkonu" listesinde Homer'ı dokuzuncu sıraya yerleştirirken 2010'daki "Son Yirmi Yılın En İyi 100 Karakteri" listesine de karakteri ilk sıraya koydu.. Homer, izleyicilerin ABD başkanı olarak görmek istedikleri kurgusal karakterini  ve "en büyük Amerikalı"yı belirleyen İngiliz anketlerinde de birinciliği paylaştı. Marge ile olan ilişkisiyle TV Guide'ın "Tüm Zamanların En İyi TV Çiftleri" listesine girdi.

Dan Castellaneta, Homer karakterini seslendirerek birçok ödül kazandı. Bunlar arasında 1992'daki "Lisa's Pony", 1993'teki "Mr. Plow", 2004'teki "Today I Am a Clown", ve 2009'daki "Father Knows Worst" bölümleriyle "En İyi Dublaj" dalında dört Primetime Emmy Ödülü kazandı. "Today I Am a Clown" bölümünde Homer dışında "çeşitli karakterler"i seslendirdiği için bu ödülü almış oldu. 2010 yılında Castellaneta, "Thursdays with Abie" bölümünde Homer ile Büyükbaba'yı seslendirdiği için beşinci Emmy ödülünü kazandı. Simpsonlar'daki Homer rolüyle 1993 yılında Castellaneta'ya "Animasyon Alanında Üstün Bireysel Başarı" dalında özel bir Annie Ödülü verildi. 2004 yılında  Castellaneta ile Julie Kavner (Marge'ın sesi), "Bir TV Dizisinde En Popüler Anne ve Baba" kategorisinde bir Genç Sanatçı Ödülü kazandı. 2005 yılında Homer ve Marge, Teen Choice Ödülleri'nde bir ödül kazandı. Homer'ın güçlü bir şekilde öne çıktığı çeşitli bölümler, En İyi Animasyon Programı Emmy Ödülü elde etti. Bunlar arasında 1991'deki "Homer vs. Lisa and the 8th Commandment", 1995'teki "Lisa's Wedding", 1997'deki "Homer's Phobia", 1998'deki "Trash of the Titans", 2001'deki "HOMR", 2003'teki "Three Gays of the Condo" ve 2008'deki "Eternal Moonshine of the Simpson Mind" yer almaktadır. 2000 yılında Homer ve Simpson ailesinin geri kalanı, 7021 Hollywood Bulvarı'ndaki Hollywood Walk of Fame'de bir yıldızla ödüllendirildi.
 Analizi
Homer, "sokaktaki adam"dır ve işçi sınıfı mavi yakalı erkeklerin birkaç Amerikan stereotipini bünyesinde barındırmaktadır: kaba, aşırı kilolu, beceriksiz, alık, sakar ve sınırdaki bir alkoliktir. Matt Groening, Homer'ı "tamamen dürtüleri tarafından yönetiliyor." şeklinde tanımlar. Dan Castellaneta tarafından "bir erkeğin vücudunda sıkışmış bir köpek" diye tarif edilir. Planet Simpson kitabında  yazar Chris Turner, Homer'ı "Simpsonların en Amerikalısı" olarak tanımlar ve diğer Simpson ailesi üyeleri diğer milletlerle değiştirilebilse de Homer'ın "saf Amerikalı" olduğuna inanır. God in the Details: American Religion in Popular Culture kitabında yazarlar Homer hakkında "Homer'ın ilerlemesi (veya eksikliği), yanlışlıkla veya dürtücü bir şekilde doğru şeyi yapabilen bir karakteri ortaya çıkarır." yorumunu yapar. The Simpsons and Philosophy: The D'oh! of Homer'' kitabı Homer'ın karakterini Aristoteles erdem etiği açısından analiz eden bir bölüm içerir. Raja Halwani, Homer'ın "yaşam sevgisi"nin takdire şayan bir karakter özelliği olduğunu yazar: "Birçok insan Homer'da soytarılık ve ahlaksızlıktan başka bir şey görmüyor. (...) Politik olarak doğru değil, başkalarını yargılamaktan çok mutlu ve kesinlikle sağlığına takıntılı görünmüyor. Bu nitelikler Homer'ı takdire şayan bir insan yapamaz fakat bunlar, bazı açılardan Homer'ı takdire şayan yapar ve daha da önemlisi onu ve bu dünyanın Homer Simpson'larını canlandırmamızı sağlıyor."

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Internet Movie Database'te Homer Simpson

Homer
Kurgusal alkolikler
Kurgusal erkek karakterler
Komedi filmi karakterleri
1987'de tanıtılan kurgusal karakterler
Kurgusal suçlular
Kurgusal hırsızlar
Kurgusal astronotlar

Homer Simpson


La Pinatar Cup est un tournoi sur invitation de football féminin organisé à San Pedro del Pinatar.

Historique

Lors de la première édition (en 2020), il a été disputé par l'Écosse, Islande, Ukraine et Irlande du Nord.

L'Écosse a remporté le concours inaugural (2020) après avoir battu l'Irlande du Nord lors du dernier match avec des buts de Abbi Grant et Erin Cuthbert.

Bilan et palmarès

Palmarès

Bilan par nation

Références

Liens externes
Site officiel

Pinatar Cup

Pinatar Cup


La coral anillada (Micrurus annellatus) es una especie de serpiente venenosa de la familia Elapidae. Se distribuye por América del Sur. Existen tres subespecies, incluyendo la subespecie nominal que se describe aquí.

Descripción
M. annellatus puede alcanzar una longitud de 70 cm, aunque en general mide entre 45 y 60 cm. Existen variaciones en la coloración de las subespecies: azul oscuro a negro, con anillos estrechos de color blanco, amarillo, azul claro (M. a. annellatus), o rojo oscuro (M. a. balzani). Ejemplares tricolores son de color negro, rojo y amarillo y los patrones de color no ocurren en "tríadas".

Distribución y hábitat
M. annellatus es nativo del sudeste de Ecuador, Perú oriental, Bolivia y el oeste de Brasil.
Habita principalmente los bosques húmedos montanos y bosques nublados en elevaciones que van de 300 hasta 2000

Subespecies
Se distinguen las siguientes subespecies:
 Micrurus annellatus annellatus (Peters, 1871)
 Micrurus annellatus balzanii (Boulenger, 1898)
 Micrurus annellatus bolivianus (Roze, 1967)

Referencias

Annellatus
Reptiles de América del Sur

Micrurus annellatus


NGC 7363 je prečkasta spiralna galaktika u zviježđu Pegazu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7363
  Auke Slotegraaf: NGC 7363 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7363 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7350 - 7399

7363

NGC 7363


The Greater Richmond Transit Company, known locally as GRTC, is a local government-owned public service company which operates an urban-suburban bus line based in Richmond, Virginia. In , the system had a ridership of , or about  per weekday as of .

GRTC primarily serves the independent city of Richmond and a very small portion of the adjacent counties of Henrico, Hanover, and Chesterfield with a fleet of over 157 diesel-powered and CNG-powered transit buses operating approximately 45 routes.

GRTC uses government-funded equipment and resources principally provided by the Federal Transit Administration (FTA), Virginia Department of Rail and Public Transportation (VDRPT), and local funds.

Ownership and management
As a public service company, GRTC is owned equally by the City of Richmond and neighboring Chesterfield County. Henrico and Hanover counties currently purchase services from it, but hold no ownership interest.

Immediately after GRTC was formed in 1973, American Transportation Enterprises, Inc., through a subsidiary, continued to provide management. It was managed by a private transit management company that provided the CEO, COO, and Transportation Manager, as was its predecessor, Virginia Transit Company (VTC).

GRTC itself has about 500 employees including bus operators, repair shop mechanics, customer service, support, and other administrative staff.

Fleet

142 transit vehicles, 96 CARE vehicles, and 27 support vehicles (vans, wreckers, trucks, SUVs, etc)
95 fixed route transit vehicles use CNG fuel
88 CARE vehicles use CNG fuel

In June 2020, the GRTC Board of Directors approved to purchase a replacement bus for #2004 that was destroyed during the riots. The bus should be placed into service on the GRTC Pulse route sometime in January 2021. This bus will be a 40 ft Gillig Low Floor CNG BRTPlus model.

In August 2020, the GRTC Board of Directors approved the purchase of 29 buses to replace older buses to keep the fleet in a state of good repair, as well as to keep up with demand increases in the Richmond Area. All 29 of these buses will be 40 ft Gillig Low Floor CNG BRT model. 14 of the buses will be put into service in the 1st Quarter of FY2022, and the last 15 will enter service in the 3rd Quarter of FY2022.

Routes

GRTC offers Park-N-Ride lots that run along express service routes to downtown Richmond.

Glenside/Parham Express - 23x - (Glenside lot) 4100 Glenside Drive, Henrico, VA 23228; (Parham lot) 8525 Fordson Rd, Henrico, VA, 23229 - TEMPORARILY DISCONTINUED EFFECTIVE SEPT 12, 2021. USE 29X!
Parham Express - 26x - 8525 Fordson Rd, Henrico, VA, 23229 - TEMPORARILY DISCONTINUED EFFECTIVE SEPT 12, 2021. USE 29X!
Glenside Express - 27x - 4100 Glenside Drive, Henrico, VA 23228 - TEMPORARILY DISCONTINUED EFFECTIVE SEPT 12, 2021. USE 29X!
White Oak Village Park 'N Ride - 28x - 4521- 4571 S Laburnum Ave, Richmond, VA 23231 - TEMPORARILY DISCONTINUED. USE ROUTE 7A/B!
Gaskins Express - 29x - 2900 Gaskins Rd, Henrico, VA, 23233
Bon Air Baptist Church Park-N-Ride - 64x - 2531 Buford Rd, Richmond, VA 23235
Commonwealth 20 - 82x - 4600 Commonwealth Centre Pkwy, Midlothian, VA 23112
Petersburg Transit Center Park-N-Ride - 95x - 24 S Union St, Petersburg, VA, 23803
Kings Dominion (Seasonal) - 102x - Ashland lot 109-121 Junction Drive, Ashland, VA, 23005 - TEMPORARILY DISCONTINUED.

Paratransit service

GRTC Transit System's CARE and CARE Plus services provide origin-to-destination service under the guidelines of the Americans with Disabilities Act (ADA) for the citizens of the Richmond Region. CARE and CARE Plus provide public transportation access to individuals with disabilities who may not be reasonably able to use GRTC fixed route bus service. All CARE trips are identified as either CARE or CARE Plus service. CARE and CARE Plus services are available in the City of Richmond, Henrico County, and portions of Chesterfield County.

Facilities

The GRTC Headquarters and bus garage is located near the intersection of Belt Boulevard and Midlothian Turnpike in South Richmond.

Incidents
 On September 21, 2007, a woman was struck by a GRTC bus along 8th and Marshall. The women was seriously injured and would later file charges against GRTC.
 On December 5, 2012, a car rear-ended a GRTC bus and caught fire along Broad Street. One person was sent to the hospital.
 On September 24, 2015, A GRTC bus struck a utility pole in the Randolph neighborhood leaving hundreds without power.
 On June 27, 2018, multiple people were injured when an GRTC bus and a car collided head in eastern Henrico County.
 On July 10, 2018, a GRTC bus collided with a pickup truck when it was making a left-hand turn through the dedicated bus lane on West Broad Street, at the intersection of Broad and N Allen Ave.
 On January 5, 2019, a GRTC bus and an SUV collided along Broad Street. Multiple people were injured.
 On March 5, 2019, a GRTC bus was involved in a minor collision with a car along the intersection of Crutchfield and Roanoke.
 On October 8, 2019, a GRTC bus struck and killed a woman along Broad Street. The driver was also taken to the hospital.
 On November 11, 2019, a GRTC bus was involved in a head-on collision along West 33rd Street and Midlothian Turnpike. Four people were injured.
 On February 24, 2020, a man attempted to hijack a GRTC bus along Brook Road and Azalea Ave. The man was later arrested.
 On May 20, 2020, a driver spun out of control and crashed into a GRTC bus along East Broad Street. The driver of the car was killed and three passengers on the bus were injured.
 During the overnight hours of May 29 into May 30, 2020, rioters vandalized and set fire to a GRTC Pulse bus in Downtown Richmond following protests and riots over the murder of George Floyd. There were no passengers or a driver on board at the time. The bus was destroyed in the ensuing protests.

See also
 GRTC Pulse

References

External links
 GRTC website
 Virginia Department of Rail and Public Transportation website
 Petersburg Area Transit (PAT) Route Map and other information

Companies based in Richmond, Virginia
1860 establishments in Virginia
Transport companies established in 1860
American companies established in 1860

Greater Richmond Transit Company


Thibaut Pinot (født 29. maj 1990 i Mélisey, Haute-Saône) er en  fransk forhenværende cykelrytter, der kørte for  i alle sine år som professionel.  Han endte på en tredieplads i den generelle klassifikation i Tour de France 2014 og vandt konkurrencen om den hvide ungdomstrøje.

Resultater

Grand Tour resultater i den generelle klassifikation

WD = Gennemførte ikke; IP = I gang

Andre store etapekunkurrencer

Referencer

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Frankrig

Thibaut Pinot


Ebru Elver (d.  28 Ocak 1980), Türk şarkıcı.

Müzisyen bir ailenin kızı olarak İstanbul Beyoğlu'nda doğdu. Kendisine örnek aldığı iki erkek kardeşi gibi küçük yaşlarda müziğe başladı. Taksim'deki bazı mekanlarda sahne alarak müzik hayatına başladı. Bu sayede ünlü caz müzisyeni Genco Arı ve bas gitarist Elcil Gürel'le tanıştı ve bir solo albüm projesi için bir araya geldi. 2006 yılı içinde albümle ilgili çalışmaları bitti ve projeyi Ercan Saatçi'ye sundu. Bir televizyon programında Rahibe değilim demek istediğini iddia ederken ağzından şu kelimeler döküldü: "Oldu erkek arkadaşım olmaz mı? Bakire değilim."

Müzik piyasasına Ercan Saatçi'nin de albümde bir bestesiyle Paranoyak albümü ile girdi. Albüm, yeni şirketi Rec by Saatchi'nin ilk projesi olarak piyasaya sunuldu.

Yaşayan insanlar
Resim aranan müzisyenler
Türk kadın pop şarkıcıları
2000'lerin şarkıcıları
2010'ların şarkıcıları
2020'lerin şarkıcıları

Ebru Elver


دار أوبرا كوبنهاغن
وقع تدشينها يوم 15 جانفي 2005، وقد قام بتصميمها المهندس المعماري الدانمركي هنينغ هانس (Henning Larsen)، وهي مهداة إلى ملكة الدانمارك مارغريت الثانية.
 وقع بناؤها في مقابل قصر الملكة فيما بين 2001 و2005.
 تمسح دار أوبرا كوبنهاغن 41 ألف متر مربع. ولها من الارتفاع 38 متر. وقد كلفت رجل الأعمال ميرسك مولر وهو المتبرع للمشروع بما يقارب 2.5 مليار كرونة دانماركية أي ما يساوي 336 مليون يورو , فأُعتبرت من أغلى دور الأوبرا التي دُشنت في العالم.

مراجع

الثقافة في كوبنهاغن
دور أوبرا
دور أوبرا في الدنمارك
صالات الموسيقى اكتملت في 2004
مبان ومنشآت في كوبنهاغن
مسارح اكتملت في 2004
مواقع جذب سياحي في كوبنهاغن

دار أوبرا كوبنهاغن


Wittum ist ein Gemeindeteil der Stadt Schillingsfürst im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Die Einöde liegt an der Wörnitz und am Ölmühlgraben, der 200 Meter weiter südlich als linker Zufluss in die Wörnitz mündet. Im Nordwesten grenzt ein Gewerbegebiet an. 0,5 km südwestlich liegt das Rosenfeld. Eine Gemeindeverbindungsstraße führt zur Staatsstraße 2246 beim Gewerbegebiet Simonhölzl der Stadt Schillingsfürst (0,3 km nordwestlich). Eine weitere Gemeindeverbindungsstraße führt nach Riedenberg (0,8 km südlich) bzw. an der Oelmühle vorbei zur Kreisstraße AN 35 (1 km nordöstlich).

Geschichte
Im Geographischen Lexikon von 1804 wird der Ort folgendermaßen beschrieben: "Widdum, oder vielmehr Widdim, Hohenlohe-Schillingsfürstischer Hof, der ehemals zur Kaplaney Schillingsfürst gehörte; gegenwärtig wohnen daselbst ein herrschaftlicher Wildmeister nebst 2 Bauern, deren Nahrungsstand im vortrefflichen Feldbau und Viehzucht bestehet."

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Wittum dem Steuerdistrikt und der Munizipalgemeinde Schillingsfürst zugewiesen.

Baudenkmal
 Haus Nr. 4: zugehörig massive Zehntscheune, Krüppelwalm, 1739.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Kilian (Schillingsfürst) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach Kreuzerhöhung (Schillingsfürst) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ortsteil von Schillingsfürst
Ort im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung
Ort an der Wörnitz

Wittum (Schillingsfürst)


154714 de Schepper este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
154714 de Schepper este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Uccle de Peter De Cat. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,47 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 8,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 154001-155000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2004
Centura de asteroizi

154714 de Schepper


Dragutin (Carl) Albrecht (Gera, 23. srpnja 1824. - Zagreb, 26. veljače 1887.), hrvatski litograf i tiskar, osnivač prvoga hrvatskog litografskog zavoda.

Životopis
Litografski i tiskarski zanat izučio je u rodnom gradu, a od 1843. do 1851. radio u Varaždinu u litografiji Josipa Platzera. Godine 1851. oženio se njegovom kćerkom Anom te u miraz dobio litografski tijesak. U Zagreb je je došao 1851. i osnovao prvu litografsku radionicu koja je do 1868. službeno bila u vlasništvu J. Platzera i radila pod imenom Platzer i ortak i Platzer & Co. Nakon smrti supruge Ane 1853., oženio se Franjicom Spiller, s čijim je mirazom 1857. osnovao tiskaru, stereotipiju, drvoreznicu i litografiju. Zajedno s Hinkom Fiedlerom 1865. kupio je knjižaru Lavoslava Župana, a 1874. dio materijala tiskare Ljudevita Gaja. Knjižara je 1875. imenovana Kraljevskom hrvatskom sveučilišnom knjižarom F. Župana. Od 1876. bilo joj je povjereno raspačavanje izdanja JAZU, a Albrechtu tiskanje.

Albrecht je izrađivao široku paletu proizvoda: diplome, reklamne objave, kazališne plakate, plesne redove, vedute, portrete, ilustracije za prirodoznanstvena i povijesna djela. Posebno se ističu planovi grada Zagreba iz 1864., 1878. i 1889. Izdavao je list Domobran (1864. – 1866.), a tiskao je i druga periodička izdanja: kalendar Dragoljub (1862. – 1908.), Književnik (1864. – 1866.), Svijet (I. Vončine, 1866.), Hervat (1868. – 1869.), Kukuljevićev Arkiv IX–XII, Vienac (1869. – 1871.), Hrvatski svjetozor (1877. – 1878.), ilustrirane časopise Hrvatska lipa (1875.) i Hrvatska vila (1882. – 1884). Tiskao je i luksuzno izdanje Mažuranićeva spjeva Smrt Smail-age Čengića s ilustracijama V. Katzlera 1876., Šenoin Vijenac hrvatskog pjesništva 1878.; Vrazove Izabrane pjesme 1880. Radionica je bila nagrađena mnogim priznanjima i odlikovanjima: I. gospodarska izložba 1864., izložba učila 1871. u Zagrebu, međunarodne izložba u Beču 1873., u Budimpešti 1873., 1878., 1885., u Trstu 1882., te na Milenijskoj izložbi 1896. u Budimpešti.

Nakon Dragutinove smrti tiskaru su vodili supruga Franjica, sin Dragutin i tiskar Dragutin Hauptfeld, a nakon njih tiskara je mijenjala zakupnike i vlasnike, da bi s radom prestala 1947.

Izvori

Vanjske poveznice

Hrvatski grafičari
Životopisi, Zagreb

Dragutin Albrecht (tiskar)


Fluttendorf ist der Name folgender Orte:

 Fluttendorf (Gemeinde Mooskirchen), Katastralgemeinde von Mooskirchen, Bezirk Voitsberg, Steiermark
 Fluttendorf (Gemeinde Mureck), Ortschaft und Katastralgemeinde von Mureck, Bezirk Südoststeiermark, Steiermark

Fluttendorf


كأس العالم لكرة القدم 2014 شهدت مشاركة 32 منتخب. مركز واحد تم تخصيصه للمستضيف، البرازيل، لكن لم يتم منح مقعد مباشر لإسبانيا حاملة اللقب. المقاعد المتبقية الـ31 تم تحديدها من خلال عملية التصفيات، حيث تنافس 207 منتخب من اتحادات الفيفا الست القارية. بحيث يصبح العدد النهائي لمباريات التصفيات المؤهلة لكأس العالم 816 مباراة. أغلب هذه المباريات ستكون ضمن إطار تصفيات هذه القارات، لكن مع لعب عدد محدود من مباريات الملحق القارية في نهاية المسابقة. اختارت منتخبات بروناي، بوتان، غوام وموريتانيا عدم الدخول، وجنوب السودان انضمت للفيفا بعد بدأ التصفيات، وبالتالي لم تستطع المشاركة.

المباراة الأولى بالتصفيات جرت بين مونتسرات وبليز يوم 15 يونيو 2011 وقد سجل المهاجم البليزي ديون ماكاولي أول الأهداف. جدول المباريات الأصلي المنشور كان قد اعتمد أن تلعب 824 مباراة، ولكن بعد انسحاب الباهاما وموريشيوس أصبح العدد 816 مباراة.

المنتخبات المتأهلة

طريقة التأهل
 أوروبا (الاتحاد الأوروبي) - 13 مقعدا: قسمت المنتخبات المشاركة إلى 9 مجموعات، أبطالها يتأهلون مباشرة إلى كأس العالم. بينما خاض أفضل ثمانية منتخبات أصحاب المركز الثاني الدور الثاني. الفرق الثمانية وزعت على 4 مواجهات ذهاب وإياب، المنتخبات الأربعة الفائزة تأهلت إلى كأس العالم.
 آسيا (الاتحاد الآسيوي) - 4 مقاعد ونصف: بحيث تأهل بطل المجموعة ووصيفها مباشرة إلى كأس العالم، بينما لعب ثالث المجموعة مع ثالث المجموعة الأخرى في مباراتين، الفائز منها واجه خامس الترتيب في قارة أمريكا الجنوبية.
 أمريكا الجنوبية (اتحاد أمريكا الجنوبية) - 4 مقاعد ونصف: تلعب المنتخبات العشرة الأخيرة في مجموعة واحدة بحيث تأهلت المنتخبات الأربعة الأوائل مباشرة إلى كأس العالم، بينما تنافس المركز الخامس على التأهل عندما واجه المتأهل من الملحق الآسيوي. بينما تأهلت البرازيل مباشرة بكونها الدولة المستضيفة.
 أفريقيا (الاتحاد الإفريقي) - 5 مقاعد: قسمت الفرق على 10 مجموعات، بحيث تأهلت بطل كل مجموعة للدور المقبل. المنتخبات العشرة المتأهلة وضعت في 5 مواجهات ذهاب-و-إياب الفائز من كل مواجهة تأهل مباشرة لكأس العالم.
 أمريكا الشمالية والوسطى والكاريبي (اتحاد أمريكا الشمالية): 3 مقاعد ونصف: تقسم المنتخبات إلى 3 مجموعات تأهل بطل ووصيف المجموعة إلى الدور المقبل. بحيث شاركت جميعها في مجموعة واحدة، تأهل أصحاب المراكز الثلاثة الأولى مباشرة لكأس العالم بينما لعب صاحب المركز الرابع مباراة الملحق مع المتأهل من تصفيات قارة أوقيانوسيا.
 أوقيانوسيا (اتحاد أوقيانوسيا) - نصف مقعد: حيث لعب بطل تصفيات قارة أوقيانوسيا مع رابع الترتيب في تصفيات قارة أمريكا الشمالية والوسطى والكاريبي.

ملخص التصفيات

مباريات التصفيات

آسيا

إفريقيا

أوروبا

أمريكا الشمالية

أمريكا الجنوبية

أوقيانوسيا

الملحق العالمي

المصادر

وصلات خارجية
 مباريات ونتائج كأس العالم لكرة القدم البرازيل 2014 على الاتحاد الدولي لكرة القدم.com
 قرعة التصفيات التمهيدية

تصفيات كأس العالم
كأس العالم 2014
كرة القدم في 2011
كرة القدم في 2012
كرة القدم في 2013

تصفيات كأس العالم 2014


بلدية بني عيسى أو (نقحرة: بينايسا) , هي بلدية تقع في مقاطعة لقنت. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 12.424 نسمة.

أعلام
 تشيستر هايمز

مراجع

وصلات خارجية
  (بالإسبانية)

أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية
أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت
بلديات مقاطعة بلنسية

بني عيسى (لقنت)


Viva Piñata é uma franquia de jogos eletrônicos criada pela Xbox Game Studios e Rare. O primeiro jogo da série, Viva Piñata (2006), foi concebido como um jogo de jardinagem móvel antes da Rare ser adquirida pela Microsoft. Foi lançado no Xbox 360. Foi lançado ao lado de uma série animada produzida pela 4Kids. O jogo recebeu duas sequências de console: Viva Piñata: Party Animals (2007) e Viva Piñata: Trouble in Paradise (2008), bem como um lançamento portátil, Viva Piñata: Pocket Paradise (2008), para o Nintendo DS.

Desenvolvimento

O cofundador da Rare, Tim Stamper, concebeu um jogo de jardinagem para a plataforma Pocket PC portátil por volta de 2002. Uma pequena equipe (três pessoas) começou a trabalhar em um protótipo simples enquanto a Rare ainda era afiliada à Nintendo, antes de sua aquisição pela Microsoft. O desenvolvimento do jogo foi transferido para o Xbox original e, em última análise, para o Xbox 360 por causa de seus recursos gráficos. A Rare queria que seus animais tivessem um estilo unificado, e foi assim que o artista conceitual do jogo chegou ao conceito piñata. A ideia era empolgante para a Rare, já que piñatas não eram comuns na Inglaterra. A conexão entre piñatas e interiores cheios de doces levou a novas direções de jogo.

A equipe Viva Piñata foi um modelo de produtividade e produção regular na Rare e no Xbox Game Studios. Embora em comparação com as equipes de 12 pessoas por trás dos jogos anteriores da Rare, as equipes de desenvolvimento do Xbox 360 da empresa consistiam de 50 a 60 pessoas. A equipe Viva Piñata incluiu cerca de 50 pessoas em seu apogeu. A Microsoft também fez a transição de suas equipes de desenvolvimento para usar o pacote XNA da empresa para otimizar e reduzir a duplicação nos esforços de engenharia. A Microsoft pressionou a equipe de desenvolvimento do Viva Piñata para manter os temas do jogo amigáveis para crianças, já que a empresa-mãe planejou o jogo e a franquia resultante para aumentar o apelo de mercado de seu Xbox 360. Em 2006, um executivo da Microsoft Games considerou o jogo sua franquia mais importante, mas sua recepção foi morna.

Como a Rare lançou o Viva Piñata original para o Xbox 360 em 2006, sua equipe de desenvolvimento o considerou incompleto. Os desenvolvedores cortaram ideias parciais do lançamento para cumprir seus prazos. Gregg Mayles da Rare disse que o jogo vendeu bem e de forma constante no nível das expectativas e Phil Spencer do Xbox acrescentou que o jogo foi considerado um sucesso dentro da empresa. A equipe incorporou o feedback dos jogadores e trabalhou para uma "versão mais definitiva" do original. Mayles deixou a equipe para trabalhar em Banjo-Kazooie: Nuts & Bolts e Justin Cook se tornou o designer principal da equipe. A sequência foi construída sobre o original e os desenvolvedores reutilizaram muitas das ferramentas de desenvolvimento do jogo original. Tanto na sequência quanto no original, a equipe de desenvolvimento se ofereceu para gravar os sons usados nas piñatas. Uma das novas ideias da equipe foi "Piñata Vision", um recurso que detecta cartões impressos por meio da câmera do Xbox para mudar o ambiente do jogo (por exemplo, adicionar piñatas ou alterar o clima). Quase na época do lançamento da sequência, a Rare's Mayles percebeu que a equipe provavelmente não teria ideias de jogo novas o suficiente para justificar uma sequência de Trouble in Paradise, embora Cook tenha dito que trabalharia na interface da loja do jogo se tivesse mais tempo. Os jogos foram posteriormente relançados na compilação de 2015 da Rare Games, Rare Replay, mas o servidor que controlava seus recursos de compartilhamento de piñata havia sido encerrado nessa época.

Entre os lançamentos das duas séries, Krome lançou Viva Piñata: Party Animals. No início de 2007, um executivo da Microsoft Games expressou interesse em continuar a série na plataforma Nintendo DS. Rare tinha tentado fazer Trouble in Paradise apresentar o trabalho com o Pocket Paradise, mas preferiu liberar os jogos no tempo.

Jogos

 Viva Piñata (2006)
 Viva Piñata: Party Animals (2007)
 Viva Piñata: Trouble in Paradise (2008)
 Viva Piñata: Pocket Paradise (2008)

Série animada
Viva Piñata foi planejado como uma propriedade intelectual maior. A 4Kids TV concordou em fazer um desenho animado de Viva Piñata antes do jogo ser lançado. A 4Kids selecionou a série entre várias propriedades da Microsoft oferecidas. A 4Kids também cuidou do merchandising da série. O desenho animado está intimamente ligado ao jogo e suas animações são baseadas nos próprios modelos 3D de personagens do jogo. Seus episódios são aprovados por Gregg Mayles da Rare por sua aplicabilidade ao jogo. O desenho animado também foi projetado para dar dicas aos espectadores sobre como interagir com as piñatas do jogo. O enredo da série animada mais tarde influenciou o enredo de Trouble in Paradise.

Leitura adicional

Franquias da Microsoft
Rare
Viva Piñata

Viva Piñata (série)


Peajul (substantiv de genul neutru; sau taxa de trecere) este un drept care trebuie plătit pentru a traversa un pasaj sau pentru a folosi o lucrare de artă (autostrăzi, căi ferate, căi fluviale, poduri, tunele etc). Poate fi aplicat persoanelor, vehiculelor sau mărfurilor transportate. Termenul desemnează, în limbajul curent, și postul de peaj/stația de taxare (sau bariera de peaj) în care acest drept este perceput.

Etimologie
Cuvântul românesc peaj este un împrumut din , "peaj", "taxă de trecere". Acesta, la rândul său, este moștenit din latina vulgară, pedaticum, "drept de a pune piciorul", care, la rândul său, este un derivat al substantivului latinesc pes, pedis, "picior". La origine, prin urmare, termenul implica pietonul. Curând după aceea, termenul francez și-a extins semnificația la "dreptul de trecere plătită".

Note

Bibliografie
 Albert Dauzat, Jean Dubois, Henri Mitterand, Nouveau dictionnaire étymologique et historique par..., quatrième édition revue et corrigée, Librairie Larousse, Paris, 1977. ISBN 2-03-020210-X
 Ioan Oprea, Carmen-Gabriela Pamfil, Rodica Radu, Victoria Zăstroiu, Noul dicționar universal al limbii române, Ediția a doua, Editura Litera Internațional, București-Chișinău, 2007. ISBN 978-973-675-307-7
 G. Guțu, Dicționar latin - român, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1983.
 DOOM2 = Academia Română, Institutul de Lingvistică "Iorgu Iordan - Al. Rosetti", Dicționarul ortografic, ortoepic și morfologic al limbii române (DOOM2), Editura Univers Enciclopedic, București, 2005. ISBN 973-637-087-x

Infrastructura drumurilor
Drept administrativ

Peaj


Korea International Circuit er et sydkoreansk motorsportsanlæg beliggende ved Yeongam, i provinsen Syd-Jeolla, 400 km fra hovedstaden Seoul. Fra åbningen i 2010 til og med 2013 blev Koreas Grand Prix i Formel 1-serien kørt her.

Historie
Den 2. september 2009 blev første spadestik taget til byggeriet af banen, og embedsmænd var overbevist om at arbejdet ville blive afsluttet i tide, til at der kunne afholdes et Formel 1 Grand Prix i 2010. De tyske designer Hermann Tilke fik ansvaret for udformningen af banen. En del blev permanent, og andre dele blev midlertidige anlæg. Den midlertidige del er placeret langs havnen, hvor tilskuere fra promenaden, hoteller og lystbåde kan se løbet.

Det første koreanske grand prix blev kørt første gang 24. oktober 2010, efter en 264 mio. $ aftale mellem Formel 1-chefen Bernie Ecclestone og den koreanske F1 promotor Sydkorea Auto Valley Operation, (KAVO - et joint venture mellem M-Bridge Holdings og Jeollanam-dos regionale regering).

Banen nåede kun at afholde fire F1 Grand Prix, og har siden kun lagt asfalt til små lokale løb, og hele anlægget bliver karakteriseret som en fiasko.

Vindere af Formel 1 i Yeongam

Referencer

Eksterne henvisninger

 Korea International Circuits officielle hjemmeside

Formel 1-baner
Motorsportsanlæg i Sydkorea
Etableret i 2010

Korea International Circuit


Poljice Čičevo (Ravno, BiH), naseljeno mjesto u općini Ravno, BiH
 Poljice Čičevo (Trebinje, BiH), naseljeno mjesto u gradu Trebinju, BiH

Poljice Čičevo


Glenea venus é uma espécie de escaravelho da família Cerambycidae. Foi descrita por James Thomson em 1865.  É conhecida a sua existência em Papua Nova Guiné, Austrália e Indonésia.

Subespécies

 Glenea venus bilitonensis Breuning, 1956 (Biliton)
 Glenea venus celebensis Ritsema, 1892 (Sulawesi)
 Glenea venus finschi Kuntzen, 1914 (Papúa Nova Guiné, Austrália)
 Glenea venus heinrothi Kuntzen, 1914 (Ilhas de Duque de York, Ilha Woodlark, Grã-Bretanha Nova)
 Glenea venus venus Thomson, 1865 (Guiné Nova Ocidental, Moluccas)

Referências

Borneo catalog 2005

venus
Coleópteros descritos em 1865

Glenea venus


O espectro audível é uma faixa de frequência sonora que um sistema auditivo com uma audição regular consegue perceber e processar, compreendido entre as frequências 20 Hz e 20 mil Hz e, com a pressão sonora compreendida entre 0,00002 Pa e 200 Pa; sendo cerca de dez oitavas, da frequência mais grave à mais aguda, com o dobramento sucessivamente das frequências das oitavas.

As frequências sonoras são medidas dentro de uma escala, compreendida entre 0Hz e 200 mil Hz. Os sons inaudíveis, estão abaixo das frequências de 20 Hz chamados de infrassom (frequências sonoras extremamente graves), usadas por alguns animais como uma maneira de se comunicar (baleia e girafa) e, que estão acima das frequências de 20 mil Hz chamados de ultrassom (frequências sonoras extremamente agudas).

Outras espécies têm diferentes gamas de audição. Por exemplo, algumas raças de cães podem perceber vibrações de até .

Audição
Para que o som seja ouvido e processado, o mesmo depende da intensidade (ou nível de pressão sonora). Nos seres humanos, as vibrações causadas pelo som dentro da orelha provocam a movimentação da membrana timpânica; esta movimentação é transmitida para minúsculos ossículos (martelo, bigorna e estribo), que causam a movimentação dos líquidos presentes dentro de uma estrutura óssea chamada cóclea. Onde também existem células sensoriais (células ciliadas) que transformam as vibrações sonoras em impulsos nervosos, que serão transmitidos pelo nervo acústico (nervo vestibulococlear) para as vias auditivas centrais até o córtex.

Espectro

Ver também

 Espectro visível

Engenharia do som
Som

Espectro audível


Marc Sauvageau est né à Montréal en , il vit et travaille à Mirabel. Il est un ancien journaliste à TVA et LCN. Il se consacre maintenant principalement à sa carrière de slameur-poète.

Biographie
Marc Sauvageau est titulaire d'un baccalauréat en communication - profil journalisme de l'Université du Québec à Montréal, d'un certificat en étude cinématographique et d'un certificat en arts et sciences de l'Université de Montréal.

En 2002 - point culminant de son parcours - il est le rescapé miraculé d'une avalanche survenue dans les Chic-chocs. Cet incident l'entraîne dans une longue convalescence qui s'aboutie, trois ans plus tard, à l'Abbaye de St-Benoît-du-Lac.

« Fasciné par la sonorité des mots et les images poétiques qui leur sont associées, Marc Sauvageau est un électron libre qui refaçonne la réalité à l'aide de ses fantaisies et de ses rêves. Dans ses histoires, de simples faits deviennent fantastiques, le monochrome revêt les couleurs de l'arc-en-ciel. D'inspiration bédéiste, son univers parallèle puise à la source même de notre quotidienneté. »

Anciennement journaliste à TVA-LCN, il a réorienté sa carrière afin de se consacrer au slam et à la poésie. D'ailleurs, il performe et donne des ateliers de slam depuis 2015. Il a notamment organisé l'atelier Slame-moi ça, une activité proposée dans le cadre du programme « Passeur de rêves » à l'école l'Odyssée de Terrebonne. Cette activité met de l'avant son dynamisme, ses qualités de pédagogue et ses talents de conteur pour transmettre son amour et sa fascination des mots aux jeunes. Il a également mis sur pieds d'autres ateliers auprès des jeunes : Raconte-moi (Jeunesse en spectacle), Conte musical qui aborde l'écriture en lien avec la musique, et Conte.mov un atelier visant à plonger les élèves dans la réalisation cinématographique.

Il a également œuvré en tant que dramaturge. Il a d'ailleurs écrit deux pièces de théâtre ; la première Le Spacetag. Ma dégénération (2001) et la seconde coécrite avec Ugo Monticone et intitulée Le Rien de deux Kilos (2002).

Auteur passionné, il publie quatre livres qui appartiennent tous à des styles différents. Son premier est un recueil de chroniques journalistiques intitulé Invraisemblables mais vraies... : chroniques journalistiques (2000). Il poursuit avec une bande dessinée poétique Sacré Gobe-mouche (2006) ; un conte audio-historique La déportation des acariens (2010) ; et finalement un recueil de contes à la manière d'un bestiaire Et Dieu créa les animaux à notre image : Bestiaire délirant (2010).

Au cours de sa carrière, il gagné plusieurs prix. En 1999, il est récipiendaire du Prix Lizette-Gervais dans la catégorie Vidéo-Télévision. En 2010 et 2012, il est boursier du Conseil des Arts du Canada dans la catégorie Littérature orale. En 2015, il reçoit le Prix d'excellence en français Gaston-Miron. En 2018, il est boursier du Conseil des arts et des lettres du Québec (CALQ) - régions des Laurentides. En 2022, il reçoit le Prix Passion par les Grands prix de la Culture des Laurentides.

En 2013, il a participé, avec Jocelyn Bérubé, Mike Burns, Danielle Brabant et plusieurs autres, à la compilation Nuit du conte à Montréal édité par Planète rebelle en collaboration avec les Éditions Oui Dire et qui a fait l'objet d'un coffret CD triple.

« En outre, depuis 2006, il a su développer ses aptitudes de communicateur en offrant des activités de médiation culturelle (dans le cadre de « La culture à l'école ») dans les écoles primaires et secondaires de la province. Jusqu'à ce jour, il a rencontré plus de trente-mille élèves. »

« Son parcours diversifié ainsi que ses nombreuses expériences font de lui une source d'inspiration inépuisable. »

Il est membre de l'Union des écrivaines et des écrivains québécois.

Œuvre

Livres
 Invraisemblables mais vraies... : chroniques journalistiques, Saint-Léonard, Éditions 5 continents, 2000, 133 p.
 Sacré Gobe-mouche (avec Philippe Mayer), Montréal, Orace.ca, 2006, 71 p.
 La Déportation des Acariens (avec Philippe Mayer), Montréal, Éditions Marchand d'idées, 2010, n.p.
 Et Dieu créa les animaux à notre image : Bestiaire délirant, Montréal, Planète rebelle, 2010, 87 p.

Pièces de théâtre
 Le Spacetag. Ma dégénération, La Vingtaine et Espace Geordie, 2001, Montréal.
 Le Rien de deux Kilos (avec Ugo Monticone), 1234 De la Montagne (World Beat Center), 2002, Montréal.

Prix et honneurs

 1999 : Prix Lizette-Gervais, catégorie Vidéo-Télévision
 2010 : Boursier du Conseil des Arts du Canada, littérature orale.
 2011 : Prix de reconnaissance ESSOR régional (Centre du Québec/Mauricie)
 2012 : Boursier du Conseil des Arts du Canada, littérature orale.
 2012 : Finaliste pour le Prix Passion, Grands Prix de la Culture des Laurentides
 2012 : Finaliste pour le Prix Coup de cœur, Grands Prix de la Culture des Laurentides
 2015 : Prix d'excellence en français Gaston-Miron
 2015 : Finaliste pour le Prix Ambassadeur, Grands Prix de la Cultures des Laurentides
 2018 : Boursier du Conseil des arts et des lettres du Québec (CALQ) - régions des Laurentides
 2022 : Prix Passion, Grands Prix de la Culture des Laurentides.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Ugo Monticone
 Planète rebelle
 Éditions Oui Dire
 Slam
 Littérature orale

Liens externes

Naissance à Montréal
Naissance en 1974
Poète québécois
Journaliste québécois
Auteur québécois de littérature d'enfance et de jeunesse
Dramaturge québécois
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Marc Sauvageau


أوليج بوبوف  (31 يوليو 1930 - 2 نوفمبر 2016) هو مهرج وفنان سيرك روسي مشهور. حصل على جائزة الأوسكار سنة 1981 كأفضل مهرج في العالم، ويسمى أيضاً «مهرج ضوء الشمس». يعتبر أحد أشهر المهرجين وأكثرهم شعبية في النصف الثاني من القرن العشرين في الاتحاد السوفييتي.

روابط خارجية

مراجع

حاصلون على وسام الصداقة
حاصلون على وسام لينين
روس مهاجرون إلى ألمانيا
فنانو الشعب في الاتحاد السوفيتي
مخرجون روس
مخرجون سوفيت
مدافن في بافاريا
ممثلو أفلام روسيون
ممثلو أفلام سوفييت
ممثلون روس في القرن 20
ممثلون روس في القرن 21
ممثلون سوفيت
ممثلون صامتون روس
مهرجون ألمان
مهرجون روس
مهرجون سوفيت
مواليد 1930
مؤدو سيرك
وفيات 2016
وفيات في روستوف-نا-دونو

أوليج بوبوف


නිකවැරටිය අධ්‍යාපන කළාපයට අයත් විද්‍යලයකි. වරියපොල කළුගමුව මාර්ගයේ බමූණාකොටුව මංසන්ධියට නුදුරින් පිහිටා තිබේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ පාසල්
බමුණාකොටුව

බමුණාකොටුව විද්‍යාලය


Cu sintagma bun juridic se face referință la bunuri materiale (tangibile) cât și la bunuri imateriale (intangibile), bunuri care sunt protejate la modul efectiv prin intermediul materiei Drept, adică, sunt valori legalizate (precum: sănătatea, viața, etc.)

Conceptul
Conceptul dogmatic de bun juridic, scos în evidență de Birnbaum la mijlocul secolului al XIX-lea, se referă la acele bunuri care sunt efectiv protejate de materia numita Drept. Această concepție este mult prea abstractă, și prin urmare, nu se află în deplină conformitate cu delimitatoarea funcțiune a lui ius puniendi.

Conform lui von Liszt, și sub un material concepție de drept legal, originea sa rezidă în interesul vieții sociale existente mai înainte de apariția și existenta ca materie a materiei numite Drept și a izvorât din acele existente relații sociale informale. Interesul social nu se convertește în bun juridic până când acesta nu intră în custodia, în protecția Dreptului (ca materie).

Conceptul de politică penală asupra bunului juridic are în continuă intenție distingerea bunului juridic  de bunul moral, sau încearcă să plazmeze un clivaj (o scindare) între conceptul Moral și conceptul Drept, care în multe rânduri pot coincide în nenumărate aspecte, și nu trebuie confundate intre ele, în nici un caz. Această concepție de bun juridic este fruct al conceptului Stat social și democratic de Drept, și având în vedere dimensiunea sa socială, pretinde o ulterioara concretizare a sferei de acțiune a Dreptului penal în momentul în care tutelează interese difuze.

Dreptul penal își are "rațiune de a fi" doar în cadrul conceptului Stat social, deoarece acesta este sistemul care garantează protecția societății prin intermediul tutelei bunurilor sale juridice, în a sa calitate de interese foarte importante pentru sistemul social și, prin urmare, protejabile de către materia numită Drept penal.

Termeni juridici

Bun (juridic)


En Son Babalar Duyar, 21 Eylül 2002 tarihinde TRT 1'de yayımlanmaya başlayan durum komedisi, aile ve dram türündeki Türk televizyon dizisidir. Yapımcılığını Mint Prodüksiyon'un üstlendiği dizinin yönetmenliğini Sibel Kocataş yaptı, senaryosunu ise Murat Aras yazdı.

Dizide; biri evli, üç kızı ve bir oğlu olan anne ile babanın neşeli ve telaşlı yaşamı, komşuları ve akrabalarıyla olan ilişkileri anlatılmıştır. Daha sonra Kadir'in işleri ve üçkâğıtları, ailesi ve özellikle babası ile ilişkileri anlatılmıştır.

Dizide Ayşegül Atik, Ali Erkazan, Levent Ülgen, Hatice Aslan, Ali Sunal, Burçak Işımer, Cansın Özyosun gibi oyuncular rol aldı. 1. sezon 21 Eylül 2002 ile Haziran 2003 tarihleri arasında TRT 1'de yayımlandı, 41 bölüm sürdü ve sezon finali yaptı.

Eylül 2003'te ekrana gelen 42. bölümden itibaren Star TV'de yayımlanmaya devam etti, Star TV'ye geçince bölüm numarası tekrar 1'den başladı. 2004 yılında ana karakterler Ayşegül Atik, Ali Erkazan ve Ali Sunal'ın diziden ayrılması ile beraber dizinin konusu değişmiş Levent Ülgen ana karakter konumuna gelmiştir. Bu sezondan sonra dizi sezon finali yapmayarak devam etmiştir. Yaz sezonları Assos'ta ve Şile'de çekilmiştir.

Selahattin Taşdöğen ve Zerrin Epikmen, Kadir'in anne ve babası rolüyle diziye katılmıştır. Burada da Aralık 2006'ya kadar yayınlandı. Toplam 4 sezon ve 159 bölüm sürdü. 5 senede 200 bölüme ulaşıldı ve dizi 200. bölümüyle Star TV'de sona erdi.

Oyuncu kadrosu ve karakterler

Yayın takvimi

Kaynakça

2002'de başlayan Türk televizyon dizileri
2006'da sona eren Türk televizyon dizileri
TRT dizileri
Star TV dizileri
Türk komedi televizyon dizileri
Türk aile televizyon dizileri
Türk durum komedisi televizyon dizileri
Türk dramatik televizyon dizileri
Mint Motion Pictures dizileri
2000'lerde Türkçe televizyon dizileri

En Son Babalar Duyar


Charter Oak State College is a public online college based in New Britain, Connecticut. The college was founded in 1973 by the Connecticut Legislature and offers associate, bachelor's, and master's degrees. The college is adjacent to Central Connecticut State University and is named for Connecticut's famous Charter Oak.

Charter Oak State College is part of the Connecticut State Colleges and Universities. It is accredited by the New England Commission of Higher Education and functions under the degree-granting authority of the Connecticut Board of Regents for Higher Education. Previously, the Board for State Academic Awards (BSAA), established in 1973, granted degrees through Charter Oak State College. In 2012, the Connecticut Board of Regents for Higher Education replaced the BSAA as Charter Oak State College's governing body.

Charter Oak State College is a distance learning institution that mainly serves the adult population and allows different opportunities for credit to be earned compared to a tradition college. Charter Oak has awarded over 16,000 degrees since its founding in 1973.

Academics
Charter Oak State College can award the Associate degree (in both arts and science), the Bachelor of Arts degree, the Bachelor of Science degree, and, since 2015, the Master of Science degree. The bachelor's degree programs include several majors, as well as a General Studies degree with a wide selection of concentrations.

Student demographics
Charter Oak State College's adult students include the military, civilian federal and state employees, working adults pursuing first or second degrees, and students taking additional coursework in preparation for graduate school. Charter Oak State College's students are 65% female, 35% male and range in age from 17 to 72, with an average age of 39. 69% of Charter Oak's students are Connecticut residents.

Notable alumni

 Bobby Gibson, educator and politician
 Marvin Jones, professional football player
 Jason Murphey, politician
 Zach Payne, politician
 Peter Reinhart, baker, educator, and author
 Jerome Tang, college basketball coach
 Al Terzi, news anchor
 Larry Valencia, politician

References

External links
Official website

Buildings and structures in New Britain, Connecticut
Public universities and colleges in Connecticut
Distance education institutions based in the United States
Universities and colleges established in 1973
Universities and colleges in Hartford County, Connecticut
Liberal arts colleges in Connecticut
1973 establishments in Connecticut

Charter Oak State College


NGC 5703 est une galaxie spirale barrée située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5703 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1784. Cette galaxie a aussi été observée par l'astronome français Édouard Stephan le  et elle a été inscrite au New General Catalogue sous la désignation NGC 5709.

La classe de luminosité de NGC 5703 est I et elle présente une large raie HI.

À ce jour, cinq mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'intérieur valeurs de la distance de Hubble.

Groupe de NGC 5653
Selon A. M. Garcia, NGC 5703 (NGC 5709 dans l'article de Garcia) fait partie du groupe de NGC 5653. Ce groupe de galaxies compte au moins 15 membres. Les autres galaxies du groupe sont NGC 5629, NGC 5635, NGC 5639, NGC 5641, NGC 5642, NGC 5653, NGC 5657, NGC 5659, NGC 5672, NGC 5735, IC 4397, UGC 9253, UGC 9268 et UGC 9302.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5703 sur le site du professeur C. Seligman

5703
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie LINER
Objet céleste découvert en 1784
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5703


La Fuerza Aérea de Bangladés  (en bengalí:  বাংলাদেশ বিমান বাহিনী o Bangladesh Biman Bahini), fue fundada en 1971 durante la independencia del país.

Con 27.000 hombres, de la Fuerza Aérea de Bangladés implementa:
 3 Bell 206L LongRanger
 12 Bell 212
 4 C-130B Hércules
 4 Cessna 152
 2 Cessna 337 F
 12 Cessna T-37 B
 22 F-7MG/F-7M Chengdu
 7 Chengdu FT-7B
 L-8 39ZA Albatros
 12 Nanchang A-5C Fantan
 36 Nanchang CJ-6
 10 Shenyang FT-6 (MiG-19)
 3 An-26
 3 An-32
 15 Mi-17
 6 MiG-29
 2 MiG-29UB

Véase también
 Fuerzas Armadas de Bangladés

Aviación de Bangladés
Bangladés

Fuerza Aérea Bangladesí


Natura 2000-område nr. 82 Randbøl Hede og klitter i Frederikshåb Plantage  har samlet et areal på 1140 hektar og består af et EU-habitatområde (H71), på 958 hektar og et fuglebeskyttelsesområde (F46) på 1000 ha. Størstedelen af området, hvor ca. 76 % af arealet ejes af Naturstyrelsen, udgøres af indlandsklitter.

Beskrivelse
Randbøl Hede er et stort hedeområde, der tidligere var domineret af dværgbuske, men en stor del af området har i dag udviklet sig til at være græshede/blåtophede.
Store dele af Randbøl Hede består geologisk af flyvesand, men med en tunge af
ferskvandsgrus der kommer ind på heden fra sydøst.
I området forekommer der større og mindre klitdannelser Staldbakkerne
mod nordøst og Morbanke mod vest som de mest markante.

Nord for Randbøl Hede i Frederikshåb Plantage ligger området "Klitterne", som består af klitdannelser med en række temporære søer mellem klitterne. De går under
navnet "Syvårs-søerne" og er nogle år vandfyldte mens de andre år tørrer de helt ud.

§3 områder
I alt er 848,4 ha omfattet af naturbeskyttelseslovens §3 fordelt på :
 0,6 km vandløb
 20,5 ha sø
 12,5 ha mose
 805,7 ha hede
 9,8 ha eng

Desuden er der 85 ha skov og resten består af agerjord, byer mm.

Flora og fauna
På engene langs Vesterbæk findes en række karakteristiske fattigkærsarter
som Klokke-Ensian, Mose-Troldurt, Spæd Mælkeurt, Plettet Gøgeurt, og Rundbladet Soldug og den meget sjældne Kamillebladet
Månerude, der er opført som akut truet på den danske rødliste. Der findes Guldblomme en del steder på heden og Almindelig Månerude har
også et par kendte voksesteder. Truede arter som Vårkobjælde og Cypresulvefod
er registreret fåtalligt i området.

De store åbne arealer med mindre vandhuller er vigtige potentielle
ynglelokaliteter for udpegningsarten Tinksmed. Stor regnspove yngler fåtalligt på heden, og der er registreret natravn, hedelærke, rødrygget tornskade, stor tornskade, sortstrubet bynkefugl og sortspætte i området på Randbøl Hede og i Frederikshåb Plantage. Stor hornugle, og muligvis også hvepsevåge, yngler tæt på fuglebeskyttelsesområdet, og duehøg yngler i Frederikshåb
Plantage.

I vandhuller på heden yngler Spidssnudet frø og den gullistede lille vandsalamander , og truede arter som dukatsommerfugl og foranderlig blåfugl er registreret i området. Af fredede arter i øvrigt kan nævnes
stålorm og alm. firben.

Fredninger
Randbøl Hede er fredet af flere omgange med den første fredning fra 1932 og senere tilføjelser i 1936 og 1952. Fredningen er en tilstandsfredning med det formål at bevare heden som en stor hede af national betydning..

Videre forløb
Natura 2000-planen blev vedtaget i 2011, hvorefter kommunalbestyrelserne
og Naturstyrelsen udarbejdede bindende handleplaner for
gennemførelsen af planen. Planen videreføres og videreudvikles i anden planperiode 2016-21. Natura 2000-området ligger i Vejle og Billund Kommuner, og naturplanen koordineres med vandplanen for 1.10 Hovedvandopland Vadehavet.

Se også
 Internationale naturbeskyttelsesområder i Danmark
 Naturtyper i Danmark

Eksterne kilder og henvisninger

 Om naturplanen på Naturstyrelsens websider
 Naturplanen
 Naturplanen 2016-2021
 Basisanalysen 2006
 Basisanalysen 2016-21

Natura 2000-planer
Lokaliteter i Vejle Kommune
Lokaliteter i Billund Kommune
Fredede arealer i Danmark
EU-habitatområder i Danmark
Fuglebeskyttelsesområder i Danmark


Scorpion er en amerikansk action drama tv-serie løst baseret på  Walter O'Briens liv . I serien hjælper O'Brien og hans venner med at løse komplekse globale problemer og redde liv.

Medvirkende
 Elyes Gabel som Walter O'Brien
 Katharine McPhee som Paige Dineen
 Eddie Kaye Thomas som Tobias "Toby" Meriweather Curtis
 Jadyn Wong som Happy Quinn
 Ari Stidham som Sylvester Dodd
 Robert Patrick som Agent Cabe Gallo
 Riley B. Smith som Ralph Dineen

Kilder

Eksterne henvisninger

Amerikanske tv-serier fra 2010'erne
Dramaserier fra USA
Actionserier fra USA
Tv-programmer fra CBS

Scorpion (tv-serie)


Die Italienische Badmintonmeisterschaft 2008 fand vom 1. bis zum 3. Februar 2008 statt.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=C722CC19-09C9-44A4-B82A-25E77F6766C9

2008
Badminton 2008


Ragnhild Westgaard Sigland (født 13. november 1976), bedre kendt under hendes kunstnernavn Nell Sigland, er en norsk sanger fra Hamar, der er bedst kendt som forsanger for det norske gothic metal-band Theatre of Tragedy. Her erstattatede hun Liv Kristine fra 3. juni 2004 frem til bandet blev opløst den 2. oktober 2010. Hun var også forsanger for det norske gothic rock-band The Crest, som blev grundlagt af hendes mand Kristian Sigland og hende selv i 1996. Hun har også medvirket som gæstesange på flere sange med Dark Tranquillity og Gothminster.

Oprindeligt sang hun jazz, men hun forlod denne genre i en alder af 19 år, som følge af for megen konkurrence i branchen.
Til daglig underviser hun som lærer i Hamar.

Diskografi

The Crest
Demoer
 Straightjacket Singalongs (1998)
 Childhood's End/Thorn (1999)
 Thunderfuel (1999)
 Dark Rock Armada (2000)

Albums
 Letters from Fire (2002)
 Vain City Chronicles (2005)

Theatre of Tragedy
Albums
 Storm (2006)
 Forever Is the World (2009)

Singler
 Storm (2006)
 Deadland (2009)

EP'er
 Addenda (2010)

DVD'er
 Last Curtain Call (2011) (også live album)

Gæsteoptrædender
 Gothminister – Gothic Electronic Anthems (2003) – Vokal på sangene "Hatred" og "Wish".
 Gothminister – Happiness in Darkness (2008) – Vokal på sangene "Your Saviour", "The Allmighty" og "Emperor".
 Dark Tranquillity - Fiction (2007) - Gæstevokal på "The Mundane and the Magic".
 Dark Tranquillity - Where Death Is Most Alive DVD (2009) - Gæstevokal på "The Mundane and the Magic" og "Insanity's Crescendo".
 Alight – Don't Fear the Revenge (2009) – Vokal på sangen "Your Bride".

Referencer

Eksterne henvisninger
 Nell Sigland - profile at official Theatre of Tragedy website
 Nell Sigland på AllMusic
 Nell Sigland på Discogs

Musikere fra Norge
Sangere fra Norge
Theatre of Tragedy

Nell Sigland


Sankt Michaels Katedralen (, ) er en katedral i byen Alba Iulia i Rumænien. Katedralen er domkirke for Ærkebispedømmet Alba Iulia i Den romersk-katolske kirke.

Kirken er den ældste og længste katedral i Rumænien. Den første kirke på stedet blev opført i romansk stil i slutningen af 1000-tallet men blev ødelagt under Mongolernes invasion af Europa i 1241. Kirken blev genopført på det gamle fundament i midten af 1200-tallet i overgangsstilen mellem romansk stil og gotisk stil.

Begravelser
Flere berømte personer er begravet i kirken:
 Johan Hunyadi, regent (1446–1453) i Kongeriget Ungarn
 Dronning Isabella, gift med Johan Zápolya
 Johan Sigismund Zápolya, konge af Ungarn 1540–1570 og fyrste af Transsylvanien 1570–1571
 Áron Márton (1896-1980), romersk-katolsk biskop, retfærdig blandt nationerne

Galleri

Eksterne links

Katolske kirker
Kirker i Rumænien
Domkirker
Alba Iulia

Sankt Michaels Katedralen (Alba Iulia)


Aladji Touré est l'un des musiciens, bassistes de variétés africaines, arrangeur camerounais les plus connus.
Il signe des collaborations artistiques avec plusieurs artistes.

Biographie

Enfance, éducation et débuts
Aladji Touré est né le 21 janvier 1954 originaire de Douala. Voulant faire la musique, très tôt son père lui finance des études de musique en France.

Carrière
En 2010, il fête ses 30 ans de carrière.
Il influence la musique camerounaise et africaine par son jeu de basse. Arrangeur, découvreur de talents, il est défenseur du makossa authentique. Ce qui se voit dans les œuvres sorties de sa maison de production à Paris.

Il met en lumière Moni Bilé, Charlotte Mbango, Guy Lobé, Ndedi Dibango ou encore Ndedi Eyango.

Avec Toto Guillaume et autres Pierre de Moussy, il fait partie de l'« équipe nationale du Makossa » aujourd'hui disparue.
Il dirige un syndicat des droits voisins d'artistes.

Il s'investit dans la formation des jeunes artistes.

Publications
Il est auteur de l'ouvrage : Les Secrets de la basse africaine

Discographie
 Neuf tomes du «Testament du Makossa» qui reprend les classiques du Makossa.

Vie privée
Aladji Touré est marié à une femme Baham et a 4 enfants.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Pierre de Moussy
 Brice Ateba
 Étienne Mbappé

Liens externes

Musicien camerounais
Guitariste camerounais
Bassiste camerounais

Aladji Touré


10 porunci. Raport despre starea națiunii 1989-2004. Primul pas este al doilea album de studio lansat de cantautorul român Florin Chilian. Albumul a fost lansat în anul 2005, la casa de discuri Roton.

Lista pieselor

Detalii tehnice
 Florin Chilian – vocal, chitară acustică și electroacustică, muzică, texte, producător muzical
 Florin Barbu – chitară bas (piesele 2, 4, 6, 7, 8, 9)
 Bogdan Vuluță – vioară și violă (piesele 6, 7)
 Dragoș Dincă – chitară electrică (piesa 4)
 Ștefan Constantinescu – chitară electrică (piesele 2, 6, 7, 8)
 Raymond Vancu – pian, claviaturi, aranjamente muzicale, producător muzical
 Florin Chilian, Carmen Dincă, Madalina Vancu, Robert Anghelescu, Raymond Vancu – voce de fundal
Albumul a fost înregistrat, mixat și masterizat la Studioul Prosonic, București, în perioada februarie–august 2004.

Note

Albume de Florin Chilian
Albume din 2005


L'Articulista est un magazine web fondé à Barcelone, en Espagne, créé pour la diffusion de la littérature du monde hispanophone. Son objectif est la diffusion de chroniques sur l'actualité de la littérature et des arts humains. Plus d'un millier de collaborateurs, universitaires, journalistes, traducteurs et écrivains ont participé à des interviews et des reportages, dont Miguel Bonnefoy, Etgar Keret, Pablo Katchadjian, entre autres.

Le journaliste et écrivain José del Prado en est le fondateur et rédacteur en chef.

Notes et références

Presse en ligne

L'Articulista


Francisco Cantón puede referirse a:

 Francisco Cantón Rosado (1833 - 1917), general mexicano, gobernador de Yucatán.
 Francisco Cantón Rosado (1867 - 1956), historiador mexicano, nacido en Yucatán, hijo del anterior.
 Francisco Javier Sánchez Cantón , (1891 - 1971), historiador español.
 Cantón Francisco de Orellana, Cantón en la provincia de Orellana, en Ecuador.

Francisco Cantón


Karlo Letica (;)

Cariera pe echipe
Letica și-a început cariera de fotbalist profesionist la Hajduk Split în 2015, după ce a ajuns la academie în 2008. A petrecut primii ani fiind împrumutat la mai multe echipe. A fost pentru prima dată împrumutat în februarie 2015 la echipa NK Mosor din al treilea eșalon al fotbalului croat împreună cu alți cinci jucători de la Hajduk. Cel de-al doilea club la care a fost împrumutat a fost NK Val, club tot de liga a treia. În august 2016, a fost împrumutat din nou, de data aceasta la un club din liga a doua, Rudeš, unde și-a făcut debutul în calificările pentru Cupa Croației.

În august 2017, Letica și-a făcut debutul pentru Hajduk, jucând într-o victorie în campionat scor 1-0 împotriva lui Slaven Belupo, în care nu a primit gol. La 11 martie 2018, Letica a marcat primul său gol la profesioniști în prelungirile meciului cu Istra 1961, iar golul său avea să stabilească scorul final de 3-2.

La 15 iunie 2018, Letica a plecat în străinătate și a semnat un contract pe patru ani cu clubul belgian Club Brugge KV.

Cariera la națională
Letica a făcut parte din echipa U19 a Croației, care a jucat la Campionatul European de juniori sub 19 ani al UEFA din 2016. În august 2017 a fost chemat la meciurile Croației U21 împotriva Moldovei și Austriei. El și-a făcut debutul împotriva Austriei, meci care s-a încheiat la egalitate, scor 1-1.

În mai 2018, el a fost numit în lotul lărgit de 32 de jucători al echipei Croației pentru Campionatul Mondial din 2018 din Rusia dar nu a fost păstrat în lotul definitiv.

Statisticile de club
 Până pe 7 octombrie 2018

Palmares
NK Rudeš
 2. HNL (1): 2016–17

Club Brugge
 Prima Ligă Belgiană (1): 2019–20
 Supercupa Belgiei (1): 2018

CFR Cluj
 Liga I (1): 2021–22

Referințe

Legături externe

 Profilul Hajduk Split

Portari de fotbal care au marcat goluri
Fotbaliști croați
Portari
Oameni în viață
Nașteri în 1997
Articole cu surse în limba croată (hr)

Karlo Letica


O contraste entre clareza e escuridão (preto e branco; dia e noite) tem uma longa história de uso metafórico. Seu uso primitivo pode ser rastreado desde o Antigo Oriente, e também, explicitamente, na Tabua de Opostos pitagórica. Na cultura ocidental, bem como no confucionismo, o contraste simboliza a dicotomia moral do bem e do mal .

O dia, a luz e o bem são frequentemente relacionados, em oposição à noite, à escuridão e ao mal. Essas metáforas contrastantes podem remontar à história da humanidade e aparecer em muitas culturas, incluindo os antigos chineses e os antigos persas. A filosofia do neoplatonismo está fortemente imbuída da metáfora do bem como luz.

Exemplos

Religião e mitologia

 A narrativa da criação em Gênesis mostra que Deus "separou a luz das trevas" no primeiro dia.

 A Bíblia associa luz a Deus, à verdade e à virtude; as trevas estão associadas ao pecado e ao Diabo. Pintores como Rembrandt retrataram a luz divina iluminando o mundo da escuridão.
 Guerra dos Filhos da Luz contra os Filhos das Trevas, parte dos Manuscritos do Mar Morto .
 O submundo (Hades, Tártaro) foi imaginado como um lugar ctônico de escuridão, contrastando com o reino celestial dos deuses. Noções cristãs de céu e inferno herdaram essa concepção, com os "anjos negros" versus os anjos não caídos, muitas vezes com aureola (halos), na mitologia cristã.
 Dia e noite são personificados como divindades em várias mitologias (por exemplo Dagr e Nótt, Hemera e Nyx, etc).
Yin-yang

Vestimentas

 O branco geralmente representa pureza ou inocência na cultura ocidental, particularmente porque roupas ou objetos brancos podem ser manchados facilmente. Na maioria dos países ocidentais, o branco é a cor usada pelas noivas em casamentos. Os anjos são tipicamente retratados vestidos com túnicas brancas.
 Em muitos filmes hollywoodianos de faroestes, os vaqueiros maus usam chapéus pretos, enquanto os bons usam brancos.
 Os vilões, em alguns melodramas, se vestem de preto e os heróis de branco.
 Às vezes, isso pode ser deliberadamente revertido; com o personagem maligno vestindo branco, como um símbolo de sua hipocrisia ou arrogância. Por exemplo, Don Fanucci, em O Poderoso Chefão, Parte II é um personagem do mal, mas usa um terno branco como um sinal de sua estima, poder e prestígio. Às vezes, os protagonistas também podem usar preto, como em Return of the Jedi, em que Luke Skywalker veste preto durante a batalha final. Isso pode simbolizar o perigo de Luke virar para o lado negro, mas uma vez que ele prevaleceu (na cena em que ele remove o capacete de Darth Vader), sua jaqueta se abriu para revelar que tem uma cor mais clara por dentro, como se para indicar que Lucas "por dentro" sempre foi bom. O próprio Darth Vader, embora ainda dominado pelo lado negro, se veste todo de preto e pode ser considerado uma versão de ficção científica de um cavaleiro negro . O principal antagonista da franquia Star Wars, o malvado Imperador Palpatine, usa uma capa preta.
 Em segurança de computador, um ''Black hat'' é um invasor com más intenções, enquanto um ''White hat'' não traz essa conotação negativa. (Isso é derivado da convenção de filmes de faroeste).

Magia

 A magia paranormal "boa" é comumente chamada de magia branca. A magia negra é uma forma destrutiva ou maligna de magia.
 Uma "bruxa branca" é benevolente e pratica magia branca; enquanto bruxas normais são associadas à maldade e à escuridão. Algo similar acontece nos mitos de fadas.

Na cultura popular

 O tropo da "luz e escuridão" também se reflete em vários títulos na cultura popular, como Heart of Darkness (1899), Light in My Darkness (1927), Darkness and the Light (1942), Creatures of Light and Darkness (1969) ), From Darkness to Light (1973), Darkness and Light (1989), The Lord of the Light and of the Darkness (1993), o Star Trek: Deep Space 9 episódio " The Darkness and the Light " (1997), o Babylon 5 episódio " Entre as Trevas e a Luz " (1997), e Out of the Darkness, Into the Light (1998).
 Em obras de ficção de fantasia, o principal antagonista é frequentemente chamado de "Senhor das Trevas ", por exemplo Sauron em O Senhor dos Anéis .
 A franquia de ópera espacial Star Wars também retrata aspectos de Luz e Escuridão na forma de um campo de energia ficcional chamado A Força, onde há dois lados, o lado da luz e o lado escuro, onde os protagonistas, os Jedi praticam e propagam o uso do primeiro e os antagonistas, os Sith usam o último.
 George Orwell faz um uso irônico do tropo "luz e escuridão" em seu Mil novecentos e oitenta e quatro. Na primeira parte do livro, o protagonista recebe a promessa de que "Nos encontraremos em um lugar onde não há escuridão" - que ele interpreta como se referindo a um lugar onde o estado totalitário opressor não governa. Mas o homem que fez a promessa era na verdade um agente da Polícia do Pensamento - e eles acabam se encontrando como prisioneiros e interrogadores onde realmente não há escuridão, em celas de detenção onde a luz permanece acesa permanentemente, dia e noite, como um meio adicional de torturar detidos.
 O Cristal Negro explica as duas metades divididas de um todo equilibrado, refletindo a impossibilidade de reconhecer qualquer equilíbrio divino metafórico sem a combinação da luz (os Místicos) e da escuridão (os Skesis).

Outros exemplos

 Idade das trevas Vs. Iluminismo.
 "Pensar em preto e branco" é a falsa dicotomia de assumir que qualquer coisa que não seja totalmente boa é totalmente má e vice-versa.
 A Maçonaria tem um tabuleiro de xadrez preto e branco como símbolo central e todos os rituais ocorrem no tabuleiro ou ao redor dele. Também conhecido como Pavimento Mosaico, representa o chão do Templo do Rei Salomão e, de acordo com Shakespeare, representa a dualidade natural do homem.

Veja também

 Cisão (psicologia)
 Dialética da Natureza
 Tropos e convenções de fantasia
Teoria das cores
 Tabela dos Opostos

Referências

 Armin Lange, Eric M. Meyers (eds. ), Light Against Darkness: Dualism in Ancient Mediterranean Religion and the Contemporary World, Vandenhoeck & Ruprecht (2011).
 Fontaine, Petrus Franciscus Maria, The Light and the Dark: A Cultural History of Dualism, 21 volumes (1986).
 https://freemasoninformation.com/2015/06/mosaic-pavement-or-the-checkered-flooring/

Dicotomias
Metáforas

Dualismo luz-trevas


Pi veya π, aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Pi sayısı (), matematikte sabit bir sayı (3,14...)
 Pi (π), Yunan alfabesinde bir harf
 Pi, Darren Aronofsky'ın yönetmenliğini yaptığı, 1998 ABD yapımı bilimkurgu filmi
 Pi (Tanhu)
 Pi (roman), 2015 yılında basılan ve Azra Kohen tarafından yazılan bir Türk romanı.

Pi


Pirelli, 1872 yılında Giovanni Battista Pirelli tarafından Milano'da, plastik üreticisi olarak kurulmuş, uluslararası arenada faaliyet gösteren lastik firmasıdır.

Lastik sektöründe Pirelli, ciro anlamında dünyanın 5. en büyük markasıdır. 2006 yılında Pirelli Lastikleri 3,94 milyar Euro satış elde ederek, bir önceki yıla göre %8,7 büyüme kaydetmiştir. Pirelli Lastikleri,lastiklerin dizayn, geliştirme, üretim ve pazarlama alanlarında faaliyet göstermesiyle, Uluslararası Pirelli Grubu'nun önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Pirelli Lastiklerinin faaliyet alanı, hafif ticari araç ve motosikletten (cironun %70'ini oluşturan tüketici pazarı), otobüs, kamyon, traktör, iş makinesi ve çelik kordun üretim ve pazarlamasına (cironun %30'unu oluşturan endüstriyel pazar) kadar uzanmaktadır.

Tarihçe
1870 yılında Giovanni Battista Pirelli tarafından buharla çalışan bir makine, 5 memur ve 50 işçi ile Milano'da kurulan Pirelli, şu anda dünyanın 17 ülkesinde toplam 23 fabrikada lastik sektöründe faaliyet göstermektedir. Faaliyetine kauçuk alanında başlayan şirket, günümüzde de lastik ile beraber enerji ve komünikasyon alanlarında kullanılan kabloların üretimini de yapmaktadır.

Türkiye'de Pirelli

Fabrika
İzmit-Kocaeli bölgesinde yaklaşık 50 yıllık bir geçmişe sahip olan Pirelli, 1970 yılında hizmete soktuğu Pirelli İlkokulu'ndan sonra 2007 yılında açtığı İzmit Köseköy Pirelli Anadolu Lisesi ile bölgenin kalkınmasına destek olmaktadır. 750 öğrenci kapasiteli lisede, 25 derslik, spor salonu ve laboratuvar bulunmaktadır.

Kaynakça
 http://www.pirelli.com.tr/
 http://www.fundinguniverse.com/company-histories/Pirelli-SpA-Company-History.html
 http://www.pirelli.com/web/group/history/default.page

Dış bağlantılar
 http://www.pirelli.com

Taşıt lastiği üreticileri
İtalya merkezli imalat şirketleri
İtalyan markaları
1872'de kurulan şirketler

Pirelli


طارق العاص (17 فبراير 1970-) هو صحفي ومذيع أردني. .والده الموسيقي جميل العاص ووالدته المطربة الفلسطينية سلوى العاص. حصل طارق على درجة البكالوريس في الحقوق من جامعة محمد الخامس، الرباط - المغرب، وعلى درجة الماجستير في الإدارة العامة من المدرسة الوطنية للإدارة العمومية.

عمله
بدأ عمله في العام 1998 كمحرر في التلفزيون الأردني ثم كمذيع ورئيس تحرير ثم انتقل في العام 2002 إلى مركز تلفزيون الشرق الأوسط «ام بي سي» في دبي وعمل هناك مدة خمس سنوات تدرج خلالها في العمل الصحفي وعمل كمذيع ورئيس للتحرير لينتقل بعدها في العام 2007 إلى تلفزيون بي بي سي العربية في لندن كمنتج لنشرات الأخبار، ومذيع لنشرات الاخبار.. منذ انتقاله لتلفزيون بي بي سي العربي. ساهم في تغطية عدد من الأحداث الدولية والعربية.. منها المرحلة الاخيرة من عملية تبادل الاسرى بين حزب الله وإسرائيل. تغطية الانتخابات الرئاسية الأمريكية، الانتخابات الإسرائيلية، قمة الدوحة العربية، والانتخابات الرئاسية الإيرانية والانتخابات التشريعية العراقية، بدايات العملية السياسية في ليبيا حيث عمل عمل كموفد لبي بي سي هناك لفنرة من الزمن. انتقل إلى قناة العرب الإخبارية، ويقدم نشرة الرابعة عصرا ويقدم أيضا برنامج مجالس العرب. يشتغل الآن في قناة المملكة.

مراجع

قناة العرب الاخباريه

صحفيو تلفزيون بي بي سي عربي
خريجو جامعة محمد الخامس
مذيعون أردنيون
مواليد 1970

طارق العاص


Emenli, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı, Osmanlı Arşivinde "Eminli" olarak geçmektedir.

Coğrafya
Samsun iline 60 km, Bafra ilçesine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Bafra'nın mahalleleri

Emenli, Bafra


Massive Attack, 1988'de Bristol'de kurulan İngiliz müzik grubudur. Günümüzde üyeleri Robert "3D" Del Naja, Adrian "Tricky" Thaws ve Grant "Daddy G" Marshall'dır. İlk albümleri  Blue Lines 1991'de yayımlandı. Albümde yer alan  "Unfinished Sympathy" The Guardian'nın 2009'da hazırladığı tüm zamanların en iyi şarkıları listesinde 10. sırada,NME'nin 2014'te hazırladığı tüm zamanların en iyi 500 şarkı listesinde 63. sırada yer aldı. 1998'de üçüncü stüdyo albümleri Mezzaninenin yayımlanmasından kısa bir süre sonra grubun kurucu üyelerinden Andy "Mushroom" Vowles ("Mush") grubun müzik tarzına dair farklı görüşlerinde ötürü gruptan ayrılma kararı aldı. Grup yayımladığı 5 stüdyo albümüyle dünya çapında 13 milyon albüm satış rakamına ulaşmıştır.

Diskografi
 Blue Lines (1991)
 Protection (1994)
 Mezzanine (1998)
 100th Window (2003)
 Heligoland (2010)

Kaynakça

İngiliz elektronik müzik grupları
BRIT Ödülü sahipleri
1988'de kurulan müzik grupları
Trip hop grupları
Virgin Records sanatçıları
Elektronik müzik ikilileri

Massive Attack


Boira Mteki fue un escultor de Zimbabue conocido por sus tallas en piedra, nacido el año 1969 y fallecido en septiembre de 1991.

Datos biográficos
Nacido en la capital Harare, Mteki fue uno de los miembros fundadores de la Workshop School (Escuela Taller) de Frank McEwen; también fue de los primeros escultores que usó las piedras nacionales disponibles en ese momento en Zimbabue , tales como serpentinita, springstone, granito y piedra caliza (lepidolita).

Sus obras se encuentran actualmente en las colecciones de la Galería Nacional de Zimbabue, y en el Parque de las Esculturas Chapungu.

Notas y referencias

Enlaces externos

Escultores de Zimbabue
Escultores del siglo XX

Boira Mteki


Canterbury, Birleşik Krallık'ın İngiltere ülkesinin Güney Doğu İngiltere bölgesinde bulunup Kent Kontluğu'na bağlı ikincil Canterbury Şehir Yerel İdaresi merkezi ve Orta Çağ'dan beri şehir statüsü de taşıyan bir yörel idare ve yerleşim birimidir.

Tarihçe

Canterbury "Cantiaccı" adlı bir Kelt kabilesinin yerleşkesi iken MS 1. yüzyılda Britanya'yı fetheden Romalılar tarafından bir Roma şehrine dönüştürülmüş ve "Durovernum Cantiacorum" (Cantiacı'lerin kızılağaç korusu yanında tahkimli mevki) adı verilmiştir. Romalılar bu şehri birbiriyle kesişen sokaklarla yeniden kurmuşlar; şehre bir forum, bir tapınak ve bir hama yaptırmışlar ve şehrin etrafına surla inşa etmişlerdir. Romalılar MS 410'da Britanya'dan ayrıldıktan sonra bu şehri çökmüş ve boş bırakılıp harabeye dönmüştür. Bu adaya geçen Angle-Saksonlar yavaş yavaş bu eski şehre yerleşmişler ve sonra göç eden Jutland'lılar için bu eski şehir merkez şehir olmuştur. Bunlar tarafından eski İngilizce olarak Cantwareburh ("Kent halkının tahkimli mevkii") veya Canterbury olarak anılmaya başlamıştır. Kent Krallığının Hristiyanlığı kabul etmesi 597'de St Augustine adlı sonradan aziz olan ve çok önemli bir teoloji düşünürü ve yazarı tarafından sağlanmıştır. St. Augustine bu şehirde bir Başpiskoposluk kurmuştur ve ilk Canterbury Başpiskoposu olmuştur. Bu nedenle Canterbury'de bir katedral inşa edilmiş ve bir de manastır kurulmuştur. 630'da şehirde kurulan darphane altın sikkeler basmaktaydı. 672'de Hereford'da toplanan bir yörel konsil Canterbury Başpiskoposluğunu tüm İngiltere için Hristiyan Katolik Kilisesi başı olarak kabul etmiştir. Günümüzde Canterbury Başpiskoposu Anglikan Protestanların en yüksek dinsel lideridir.

9. yüzyıldan 11 yüzyıl başına kadar Canterbury şehri Danimarkalı Vikinglerin hücumlarına uğramış ve büyük hasarla görmüştür. 978'de Saint Augustine Manastırı kurulmuştur. 1066'da Normanların İngiltere'yi istilasından sonra Norman Kralı Canterbury'de sonradan taşla yapılan çok savunmalı bir kale kurdurmuştur.

1170'te Başpiskopos Thomas Beckett'in Kral taraftarı şövalyeler tarafından Canterbury Katedrali içinde öldürülmüş ve bundan sonra Katedral, içindeki Beckett şapeli ve Canterbury İngiliz Hristiyanlara tarafında bir hacılık merkezi haline gelmiştir. İngiliz edebiyatının büyük yazarlarından bir olan Chaucer'in en önemli eseri Canterbury Tales (Canterbury Öyküleri) 15. yüzyıl İngilizce edebiyatı şaheserlerinden bir sayılmaktadır.

1348'de Büyük Veba Salgını Canterbury'nin o zaman yaklaşık olan 10.000 nüfusunu çok azaltmış ve şehrin nüfusu ancak 16. yüzyıl başlarında 3.000'e erişebilmiştir. 1378-1402 döneminde daha önce harap olan şehir surları yenilenmiş ve yeni sür kuleleri yapılmıştır. 1381'de ortaya çıkan büyük Köylüler İsyanı'nda Canterbury kalesi ve Başpiskoposluk Sarayı talan edilmiş ve başpiskoposun Londra'da kafası kesilmiştir. 1413'te Londra dışında mezarı bulunan tek İngiliz Kralı IV. Henry Canterbury Katedralinde gömülmüştür. 1448'de bir krallık beraatı verilerek Canterbury Şehir statüsünü almış ve şehir için bir "lord başkan (lord mayor)"; ve bir "yüksek şerif (high sheriff)" görevleri kurulmuştur ve bu görevlere atamalara günümüzde de devam etmektedir.

1504'te Katedralin ana kulesi olan "Can Herry Kulesi" tamamlanmış ve katedralin 400 yıl süren inşası sona ermiştir.

VIII. Henry'nin protestan reformundan sonra 1536-1541 döneminde manastırlar kapatılmıştır. Canterbury'de bulunan büyük servetli St. Augustune Manstırı da kapatılmış; kilisesi ve kesişlerin avlusu yıkılmış ve 15 yıl içinde tümü yerle bir edilmiştir. Sadece bir Saray'a döndürülen kısmı kalmıştır. Katedraldeki Beckett şapeli de yıkılmış ve içinde bulunan altın, gümüş ve mücevherat kilise süsleri Londra'ya Londra Kulesine götürülmüştür. İngiltere'nin her tarafında Beckett'in resimleri, ismi ve kutlama günleri kaldırılmış ve Beckett'e yapılan haçlar da sona ermiştir.

17. yüzyılda Canterbury şimdiki Belçika'da İspanyolların Katolik zulmünden kaçan Fransızca konuşan Huguenot'larının göç ettiği bir şehir olmuştur ve o zaman 7,000 olan nüfusun 2.000'ini Huguenotlar oluşturmuştur. Bunlar şehre ipek dokuma atölyeleri getirmiş ve şehir bir ipek dokuma merkezi haline de geçmiştir.

1647'de İngiltere İç Savaşı sırasında Noel'de Katedralin kapanmasını protesto eden Canterbury halkı isyan etmiştir ama Parlamento güçleri Maıdstone Savaşı'nı kazanınca teslim olmuşlardır.

1770'li yıllarda Canterbury kalesi harabeye dönmüş ve sonar yıkılmıştır. Şehir surları da aynı akıbete uğramıştır ve 1787'de hapishane olarak kullanılan Westgate hariç bütün surlar ve şehri kapıları atlı arabaların kolayca geçişini sağlamak üzere yıktırılmıştır. 1820'li yıllarda Hindistan'dan gelen tülbent bezleriye rekabet edemeyen şehrin ipek sanayii çökmüştür. 1830'da şehre Canterbury-Whitstable Demiryolu hattıyla yolcu demiryolu gelmiş ve bir gar yapılmıştır. 1808'de şehir sınırları dışında büyük bir hapishane yapılmıştır.

Birinci Dünya Savaşı sırasında şehrin etrafına birçok hastane ve kışlalar kurulmuştur. İkinci Dünya Savaşı'nda şehri Alman bombardıman hücumlarına hedef olmuş ve büyükçe hasar görmüştür. Harpten sonra şehri yenileştirme planlarına protestolar yapılmış ve bu plan ancak 1955'ten sonra uygulanmaya koyulmuştur. Bu plana uyularak şehrin surları etrafında çevre yolu yapılmış ve surlara içindeki şehir sonradan yayalara bırakılmıştır. 1960'lı yıllarda şehrin etrafında yeni mahalleler kurulup şehirdeki özel ve yerel idare ev stoku yenileştirilmiştir.

Aynı yıllarda şehirde iki yükseköğretim kurumu açılmıştır. Bunlardan "Christ Church College" 1962 Anglikan Kilisesine bağlı bir yüksek öğretmen okulu olarak kurulmuş; sonra yükseköğretim üniversite kolejine dönüştürülmüş ve 2005'te "Canterbury Christ Church Üniversitesi" olarak üniversite statüsü almıştır. "Canterbury'de Kent Üniversitesi" ise 1965'te, o zaman kurulan üniversitelere verilen isimle, bir "camekanlı üniversite (plateglass university)" olarak kurulmuştur.Son olarak da ana kampüsü KKTC'de bulunan Girne Amerikan Üniversitesi Canterbury'de kampüs açmıştır.

Kardeş şehirler

Canterbury'nin şu resmî kardeş şehir anlaşmaları vardır:

Resimler

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmî turizm sitesi

Canterbury


Gunnar Rudberg ( - ) est un philologue classique suédois de renommée internationale. Il est le père du géomorphologue Sten Rudberg.

En 1919, après avoir été professeur agrégé de langue et littérature grecques à Uppsala, Rudberg devient professeur de philologie classique à Oslo. De 1933 jusqu'à sa retraite en 1945, il est professeur de langue et littérature grecques à Uppsala.

Gunnar Rudberg contribue à la revue scientifique de philologie classique Eranos – Acta philologica Suecana. Avec Samson Eitrem, il édite la revue scientifique Symbolæ osloenses.

Œuvres
 Poseidonios de Apameia (1916)
 Atlantis och Syrakusai (1917), anglais: Atlantis and Syracuse (2012)
 Forschungen zu Poseidonios (1918)
 Kristus et Platon (1920)
 Platon, hans person och verk (1922)
 Poseidonios, en Hellenismens Lærer og Profet (1924)
 Kring Platons Phaidros (1924)
 Hellas et Nya Testamentet (1929)
 Platonica selecta, avec Postscript de son fils Folke Rudberg (1956, anglais)

Liens externes

 Biographie dans Nordisk Familjebok, 1926
 Biographie dans Svenskt biografiskt lexikon, 2012

Philologue suédois
Membre de l'Académie royale des sciences de Suède
Décès en août 1954
Naissance en octobre 1880
Décès à 73 ans

Gunnar Rudberg


Aliye, TMC Film imzalı, 2004-2006 yılları arasında atv'de yayımlanan dram türündeki Türk televizyon dizisidir. 3 sezondan oluşan dizi, 76. bölümü ile ekranlara veda etti.

Konusu
Aliye, Edirne'de yaşayan evli ve iki çocuklu zengin bir ailenin gelinidir. Büyük bir evde kaynanası ve görümcesi ile birlikte yaşamaktadır. Evliliğinde aradığı mutluluğu bulamayan Aliye, kocası Sinan'ın genç bir kızla kendisini aldattığını tesadüf eseri öğrenir. İki çocuğunu da alarak evden ayrılan Aliye, İstanbul'da yaşayan, diş hekimliği yapan dayısı Feyyaz'ın yanına kaçmaya çalışır. Tren garında kendisini bulan Sinan'ın çocuklarından birisini almasına engel olamaz. İstanbul'da kendisine yeni bir hayat arayışına giren Aliye, aynı zamanda Sinan'ın aldığı diğer çocuğunu kurtarma telaşındadır.

Oyuncu kadrosu ve karakterler

Yayın takvimi

Sezonlar
 1. sezon
 2. sezon
 3. sezon

Ayrıca bakınız
 Kıraç
 Atahualpa Yupanqui

Diğer ülkelerde gösterimi

Dış bağlantılar
 ATV sitesinde Aliye dizisinin sayfası
 Aliye dizisinin müzikleri

Aliye
Atv dizileri
2004'te başlayan Türk televizyon dizileri
2006'da sona eren Türk televizyon dizileri
Türk komedi-drama televizyon dizileri
TMC Film dizileri
2000'lerde Türkçe televizyon dizileri
İstanbul'da çekilmiş televizyon dizileri

Aliye (dizi)


An Hierochloe repens in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nicolaus Thomas Host, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ambroise Marie François Joseph Palisot de Beauvois. An Hierochloe repens in nahilalakip ha genus nga Hierochloe, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hierochloe

Hierochloe repens