Kâğıthane, İstanbul'un Avrupa Yakası'nda bir ilçesidir. Kuzeyde Sarıyer, kuzeydoğuda Beşiktaş, doğu ve güneyde Şişli, güneybatıda Beyoğlu ve batıda da Eyüpsultan ile çevrilidir. İlçenin, Kâğıthane Deresi'nin sona erdiği kesimde Haliç'e kısa bir kıyısı vardır.

Etimoloji
Bizans döneminde Kâğıthane Deresi'nin adı Barbisos'tu. Kesin bilgiler olmamakla birlikte İstanbul'un fethi sırasında burada bir kâğıt değirmeni bulunduğu ve bu imalathanenin II. Bayezid dönemine (1481-1512) kadar çalıştığı anlaşılır. Evliya Çelebi 17. yüzyılda Kağıthane çevresini anlatırken burada harap durumda bir kâğıthane bulunduğunu anlatır. Semtin ve ilçenin adı, bu kâğıthaneden gelmiş olmalıdır.

Coğrafya
Arazi yapısı engebeli olup, derelerden ve vadilerden oluşmuştur. Bu bölgeler ise yerleşim alanı olarak kullanılmaktadır.

Tarihçe
Kâğıthane, İstanbul'da Haliç'e dökülen bir dereyle, bunun vadisinde eski kâğıt imalathanelerinin bulunması nedeni ile bu adı almıştır. Zamanında bu imalathaneler dışında; un değirmenleri ve baruthanelerin bulunduğu, düzlük kesimlerde ise cirit oyunları ve ok atışı için talim sahaları bulunduğu bilinmektedir.

1530 Haziran ayında Kanuni Sultan Süleyman'ın oğulları Şehzade Mustafa ve Şehzade Mehmet ile Şehzade Selim'in sünnet düğünleri At Meydanı'nda başlamış ve üç hafta devam ettikten sonra Kâğıthane sahrasında bir koşu ile sona ermiştir.

Kâğıthane 18. yüzyıldan önce de lâleleri ile meşhurdu. Evliya Çelebi buradaki (Lalezar Mesiresi'nde) "Kağıthane Lalesi" ismiyle meşhur "Lale-i Günegün"den bahsederek, "Lale vakti buraya gelenlerin aklı perişan olur" diye yazmıştır. Kâğıthane 18. yüzyılda III. Ahmet'in veziri Nevşehirli Damat İbrahim Paşa'nın zamanında Lale Devri ile dillere destan olmuştur.

28. Çelebi Mehmet Efendi'nin Paris'ten getirdiği Versay bahçe ve köşklerinin planlarına göre, Kâğıthane deresi etrafında padişaha ile vezirlere özgü 60 kadar kasır ve köşk yapılmış ve kıyılar, zamanın münevverlerinin devam ettiği büyük bir Bektaşi Tekkesi ve mezarlığının bulunduğu Karaağaç düzenlenmiştir. Dere kenarları kavak ve çınar ağaçları ile süslenmiştir. En meşhur Kasır, "Sadabad" olarak anılmaktadır. Derede çağlayanlar yapılmış, geceleri kaplumbağalar üzerine mumluk dikilerek Lale bahçeleri arasında çırağanlar düzenlenmeye başlanmıştır. O yıllarda Kâğıthane'yi; lale tarlaları, havuzlar, fıskiyeler ve renk renk görünen köşkler birbirini tamamlayan unsurlardı. Yine Sütlüce mevkiinde Giresunlu ve Karaağaç Tekkesi isimli Osmanlı münevverlerinin devam ettiği Bektaşi tekkeleri mevcut idi.

Kâğıthane bahçe ve kasırlarının öyküleri, halk arasında türlü dedikodulara yol açmış, bilhassa eğlencelerin alıp yürümesi hoşnutsuzluklara, eleştirilere neden olmuştur. Edebiyata da konu olan bu görünüm ve yapıtlar Patrona Halil İsyanı'nda yıkılarak düz bir alan haline getirilmiştir.

Kâğıthane eğlence merasiminin zamanı ilkbahardı. Hıdırellezden itibaren halk kayıklarla, arabalarla tatil günlerinde bu yöreyi doldururdu. Kâğıthane, birçok toplantıların yapıldığı, resmî ziyaretlerin, düğünlerin düzenlendiği bir yerdi. 1808 yılında Alemdar Mustafa Paşa'nın davet ettiği İmparatorluk Ayanhane'den ve eşrafı, Kâğıthane'de toplanarak meşhur "Sened-i İttifak"ı düzenlemişlerdir.

Eski Kâğıthane'den bugün hemen hemen hatıra yoktur. Muşhur Karaağaç Tekkesinin kalıntıları üzerine bir partinin il merkezi binası yaptırılmıştır. II. Dünya Savaşı sırasında Çağlayan ve İmrahor Kasırları yıktırılmış, hatta dere içindeki çağlayanı sağlayan oyma mermer kaideler ve eski nişan taşları da sökülmüş, bugün bir harabe haline gelmiştir.

1481-1512 yılları arasında Osmanlı padişahlarından II. Beyazıt devrinde Candereci Muhittinzade Vakfı ile kurulan ve açıklandığı şekilde devreler geçiren Kağıthane köyü'nün ilk nüvesi, Merkez mahallesindeki yerleşmelerle başlamıştır. Hâlen Belediye Meydanına bakan "Daye Hatun Camii" bu devirden kalmadır. Eski tarihsel yapıyı taşıyan ahşap evlerden birçok örnek hâlen göze çarpmaktadır. Bugün İstihkam Okulunun yapıldığı yerde eski kasr yanında günümüze gelmiş olan "Sadabad Camii" bulunmaktadır. Sadabad bahçe ve mesireleri, Osmanlı-Türk toplumundan doğan bütünleşme özelliklerini ortaya koyan önemli örneklerden birisidir. Doğal özellikleri, nedeniyle Kâğıthane daha Sadabad bahçeleri gelişmeden de İstanbulluların ve hükümdarların doğa ile bir araya geldikleri yerlerin önde gelenlerindendir. Hükümdarlardan ilk defa Kanuni Sultan Süleyman'ın ilgisini çekmiş olan Kâğıthane, III. Ahmet devrinde yaptırılan Sadabad Kasrı ile imar edilmeye başlandı.

Nitekim Haliç'e doğru Kağıthane ve Alibey dereleri kıyılarında devletçe parsellenerek, devrin ileri gelenlerine verilen arazide yaptırılan ve sayıları 170'i aşan birbirinden zarif Köşk ve güzel bahçelerle Kâğıthane bir yazlık dinlenme sitesi hâline gelmişti. Halkın kullandığı geniş mesire çayırlıklarıyla kuşatılan bu kasırlar topluluğu, Sadabad Sarayı ve bahçesiyle birleşerek Haliç'ten Kâğıthane köyüne kadar birbirinden güzel bir dizi peyzajı içeren Sübyan Mektebi bir bahçe ve su şehri oldu. Böylece Osmanlı tarihi içinde peyzaj mimarlığı yönünden kentin belli bir kesimi planlı bir biçimde ve kısa bir zaman süresinde rekreasyon amacıyla geliştirilmesi gibi bir olgu ile karşılaşmaktayız. Bu gelişmenin olduğu Lâle Devri'nde doğa ve bahçe tutkusu sınırlarını aşarak halka kadar ulaştı. O devirde genel kültürümüzün çeşitleri sanat bölümlerindeki gelişmeler bahçe sanatı da önemli bir yer almıştır.

Patrona (Albay) Halil isyanı ile bir enkaz haline gelen Sadabad Kasırları ve bahçelerinin küçük bir bölümü III. Ahmet'ten sonraki hükümdarlar ve özellikle I. Mahmut, III. Selim ve II. Mahmut zamanında onarıldı. Fakat hiçbir zaman Lale Devri'ndeki yapı ve ruh olgunluğuna erişmedi. II. Mahmut tarafından onarılarak "Çağlayan Kasrı" olarak adlandırılan Sadabad 1940'larda yıkılarak askerî okul inşa edildi.

Bugün ünlü bahçesinin en önemli özelliklerinden biri olan mermer kaplı kanal ve çağlayanları yapan mermer kaske ve kaselerden birkaç parça kalmıştır. Doğal bir çayırlık olan Kâğıthane vadi tabanı su kıyısı ve bitki örtüsünün de, bir kordon gibi dere boylarını takip etmesi ile ortaya çıkan bir görünümdeydi. Gürgen, çınar, kızılağaç, söğüt, ardıç ağaçlıklarının doğal olarak kümelenmiş vadiyi kuşatan dik sırtlar ve tepeler maki ve benzer bitki örtüsü ile kaplı idi.

Bodur, yaprağını dökmeyen meşe, yabani sakız, funda, defne, ladin, kocayemiş, katır tırnağı, ateş dikeni, erguvan, çeti vb. çoğunluğunu her dem yeşil makiler teşkil ettiği bu gümrah dokuya yer yer Belgrad ormanlarının uzantısını oluşturan yapraklı orman ağaçları hatırlatılırdı. Kağıthane ve Alibeyköy mesireleri III. Ahmet devrine kadar halkın ilgi gösterdiği birer dinlenme ve eğlence arenalarıydı. 1717'de Sadrazam İbrahim Paşa tarafından verilen bir kır şöleninden sonra, bir harikulade güzel vadi, III. Ahmet'in özel ilgisini çekmiştir.

17. yüzyıl ortalarında yaşamış Evliya Çelebi'nin kaydettiğine nazaran, Kağıthane mesiresi Arap, Acem, Hint, Yemen ve Habeş yani Afrika ve Asya seyyahları arasında emsalsiz bir mesire yeriydi. Hatta bazı kimseler Kâğıthane Deresi'ne giderek yüzerler idi. Tarihî perspektif içinde Kâğıthane bahçe ve mesirelerindeki regrasyon türleri, devrin toplumsal ve kültürel özelliklerini yansıtır.

Kâğıthane, Sadabad ve diğer kasırların yapılması ve buranın gözde bir dinlenme yeri olmasından sonra hükümdar ve devlet büyüklerinin yeni sarayda başladıkları (Çırağan eğlenceleri), buraya aktarılmış oldu.

Kâğıthane'deki Baruthane ise çok daha eskilere II. Bayezid döneminde kurulmuş; Kanuni döneminde kâgire çevrilmiş ve üzeri kurşunla kaplanmıştır. Baruthane, I. İbrahim dönemine kadar üretimini sürdürmüştür.

1955 nüfus sayımında nüfusu 3.084 olarak tespit edilen Kâğıthane nüfusundaki büyük gelişme 1955 yılından sonra başlamıştır. 1 Mart 1963 tarihine kadar köy muhtarlığı ile yönetilmiş, mezbahanın kuzeybatısındaki Pırnala semtinde (Kemerburgaz yolu) üzerinde gelişmeler başlamıştır. 1953'te bir dernek kararıyla Çağlayan ve Hürriyet mahalleleri kurularak, 1934 yılında oluşan yangında evi yananlara dağıtılmıştır. Önce 45 haneyle başlayan yerleşme zamanla çoğalmış ve 1960 yılından önce İstanbul'da girişilen geniş çaptaki, imar hareketlerinden çeşitli yol kamulaştırılmaları nedeni ile Gültepe, Harmantepe, Çeliktepe ve Ortabayır semtlerinde İstanbul Mesken ve Planlama Genel Müdürlüğü tarafından halka yer verilmiş ve böylece bu mahallelerin nüvesi atılmıştır.

Kâğıthane Belediye sınırları içinde yerleşme merkezde başlamışsa da burada fazla gelişme göstermeden Çağlayan, Çeliktepe ve devamı olan Sultan Selim sırtlarında yoğun bir şekilde yerleşmeler başlamıştır. Kâğıthane ilçesi bugün 19 mahalleden ibarettir.

Bugün
Kağıthane'nin merkezi konumu, gerek dönüşüm ve diğer emlak projeleri gerekse metro, Kağıthane ve Dolmabahçe tünelleri, 3. köprü, 3. havalimanı, üç katlı tüp geçit (Büyük İstanbul Tüneli) gibi ulaştırma alanında yaşanan gelişmeler sayesinde ön plana çıkmaktadır.

Bugün ilçenin her mahallesinde çok sayıda konut ve ofis projesi hayata geçirilmektedir. Avrupa Yakası'nın gelişmiş bölgelerine halihazırda komşu olan Kağıthane, kuzeyde Cendere aksı-Seyrantepe üzerinden Ayazağa-Maslak ile; doğuda Levent ve Şişli ile; batıda Eyüp ve güneyde Beyoğlu-Taksim ile entegre olmaktadır.

İlçe, Başbakanlık Osmanlı Arşivi'nin yeni binasına, özel üniversitelere ve okullara da ev sahipliği yapmaktadır.

Kağıthane'nin merkezinde Küçük Kemal Çocuk Sahnesi ile İstanbul Büyük Şehir Belediyesi bünyesinde bulunan Şehir Tiyatroları Sadabad Sahnesi bulunmaktadır. Bunun yanı sıra ilçe belediyesine ait kültür merkezleri de mevcuttur.

Politika

Yerel Seçimler

 Arif Calban yapılan ara seçimlerde belediye başkanı seçilmiştir.

Nüfus
İlçe nüfusunun büyük bir kısmını Anadolu'dan (daha çok Orta Anadolu, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu) İstanbul'a çalışmaya gelen insanlardan oluşmaktadır. İlçede hızlı bir yapılaşma görülmekle beraber, inşaata açık arazilerin sınır seviyesine yaklaşması nedeniyle 1960'lardan 2000'li yıllara kadar gözlenen büyük nüfus artış hızı 2000'lerden beri gerilemektedir.

İdari durum
Kağıthane ilçesi İstanbul'un Şişli ilçesinin Merkez Bucağı'na bağlı köy statüsündeyken, 8 Temmuz 1987 Tarih ve 19507 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 3392 sayılı Kanunla Şişli ilçesinden ayrılarak müstakil bir ilçe olarak kurulmuştur.
8 Ağustos 1988 tarihinde kaymakamlığın ve diğer resmî dairelerin kurulması ile hizmet vermeye başlamıştır. 26 Mart 1989 tarihinde yapılan mahalli idareler seçimleri ile belediye başkanlığı oluşturulmuştur.

Mahalleler
19 mahalleden oluşan ilçenin en büyük mahalleleri Seyrantepe, Hamidiye, Merkez ve Talatpaşa'dır.

 Çağlayan
 Çeliktepe
 Emniyet Evleri
 Gültepe
 Gürsel
 Hamidiye
 Harmantepe
 Hürriyet
 Mehmet Akif Ersoy
 Merkez

 Nurtepe
 Ortabayır
 Seyrantepe
 Sultan Selim
 Şirintepe
 Talatpaşa
 Telsizler
 Yahya Kemal
 Yeşilce

Eğitim ve sağlık
Kağıthane ilçesinde 15 yaşın üzerindeki nüfusta okuma yazma bilenlerin oranı yüzde 88.35'tir. İlçe sınırları içinde 6 okulöncesi eğitim kurumu, 49 ilköğretim okulu ve 15 ortaöğretim kurumu vardır. Kağıthane Devlet Hastanesi dışında ilçe sınırları içinde üç tane özel hastane vardır. Bunun dışında 22 sağlık ocağı ve 40 eczane bulunur.

Ulaşım

İstanbul Boğazı'nı Boğaziçi ve Fatih Sultan Mehmet köprüleriyle aşan otoyollar, Kağıthane ilçesinden geçer. Bunlardan O-1 Otoyolu güneyde Şişli İlçesi'yle sınır oluşturur. O-2 Otoyolu ise Kağıthane ilçesinin kuzey kesiminde doğu-batı doğrultusunda izler. Okmeydanı ve Hasdal kavşakları arasında uzanan bir başka otoyol da O-1 ve O-2 otoyollarını birbirine bağlar. Yeni havalimanını merkeze bağlayan iki otoyoldan biri Kemerburgaz ve Göktürk üzerinden Hasdal mevkiinde O-2'ye (TEM) entegre olmaktadır.

M7 Kabataş-Mahmutbey metrosu ilçenin güneyinde, Merkez mahallesinden Kağıthane Deresi üzerinden geçmektedir. Bu hattın Çağlayan, Kağıthane ve Nurtepe istasyonları ilçe sınırları içindedir.

İlerleyen yıllarda yapılması planlanan Büyük İstanbul Tüneli (üç katlı tüp geçit), Ümraniye Çamlık'tan gelerek Avrupa yakasında Kağıthane Hasdal Kavşağı'na bağlanacaktır.

İTÜ/Ayazağa-Kağıthane metro projesi ile M11 Gayrettepe-İstanbul Havalimanı metroları, yine ilçenin merkez mahallesinde cendere hattından geçmektedir.

Proje aşamasındaki M34 (HızRay) hattı için ilçenin Merkez mahallesinde bir istasyon yapılması planlanarak M11, M7 ve İTÜ/Ayazağa-Kağıthane metro hattına entegrasyon sağlanması planlanmaktadır.

M2 hattı, Büyükdere Caddesi boyunca ilçenin doğu sınırından geçmektedir. Hattın 4. Levent istasyonu ilçeye bağlı Emniyet Evleri mahallesiyle Şişli'nin Esentepe mahallesi arasında bulunur. Ayrıca Sarıyer'e bağlı Huzur mahallesi sınırları dahilinde olan Sanayi Mahallesi istasyonu da istasyon yakınında bulunan, Kağıthane'ye bağlı Yeşilce ve eski adıyla istasyona ismini vermiş olan Sultan Selim mahallelerine ulaşım imkanı sağlamaktadır. Aynı hattın Seyrantepe Mahallesinde deposu ve şube hattı için Seyrantepe istasyonu bulunmaktadır. İlerleyen yıllarda şube hattı Hamidiye Mahallesi'nden istasyon olacak şekilde geçip Alibeyköy Cep Otogarı'na uzatılması planlanmaktadır.

Spor
Kağıthane'de Merkez'de bulunan Hasbahçe Spor Kompleksi'nin içerisinde futbol sahası, basketbol, voleybol sahaları ile güreş ve cirit sahaları vardır. Ayrıca ilçenin 6 ayrı noktasında açık alan spor sahaları mevcuttur. İlçe sınırları içerisinde 2 adet yüzme havuzu ve spor salonu vardır. İlçede 30'a yakın spor kulübü mevcuttur.

Önemli ve tarihî yapılar
Başta Sadabad Kasrı olmak üzere eski kasırlara ait bazı kalıntılar ilçedeki başlıca tarihsel yapılardır. Bunun dışında kalan diğer yapılar da; Kasr-ı Neşat & Kasr-ı Cenan , Çeşme-i Nûr (III. Ahmed Çeşmesi) , Atiye Sultan Sarayı (Kağıthane Kasrı Hümayunu - Küçük Zabit Mektebi) , Yeni Çeşme ya da II. Abdülhamid Çeşmesi , Koşu Köşkü , Aziziye Camii (Sadabad Camii - Çağlayan Camii) , Mir-i Ahur (İmrahor) Kasrı , İmrahor Çeşmesi (III. Murad Çeşmesi) , Poligon Çeşmesi , Poligon Sarayı , II. Mahmud Nişantaşı , Kağıthane Köyü , Karakolhane Koğuşu , Kağıthane Cendere Su Terfi İstasyonu , Su Terazisi , Daye Hatun Sıbyan Mektebi 'dir.

Galeri

Kaynakça
 Kağıthane Belediyesi Kent Rehberi
 İstanbul Büyükşehir Belediyesi İstanbul İli İdari Sınırları Haritası

Dış bağlantılar
 Kağıthane Kaymakamlığı
 Kağıthane Belediyesi
 İstanbul Valiliği
 T.C. İstanbul Valiliği (Harika İstanbul) / Kâğıthane İlçesi Tanıtımı

Kâğıthane


Édouard Sulpice est un acteur français né à Chambéry en 1995. Il a étudié au CNSAD et a commencé sa carrière cinématographique en jouant le rôle d'Édouard dans le film À l'abordage de Guillaume Brac.

Débuts
Édouard suit des études au Conservatoire national supérieur d'art dramatique, où il en sort diplômé en 2020.

Il apparaît dans le documentaire Erejī, qu'il réalise aux côtés de Lucas Pellarin.

Carrière
En 2020, il obtient son premier rôle au cinéma, en interprétant le personnage d'Édouard dans le film À l'abordage réalisé par Guillaume Brac. La même année, il interprète le rôle du jeune Rabut (interprété par Jean-Pierre Darroussin) à 20 ans, dans le film Des hommes, réalisé par Lucas Belvaux d'après le roman homonyme de Laurent Mauvignier. En 2021, il incarne le rôle de Patrick dans L'Évènement réalisé par Audrey Diwan. En 2022, il interprète le rôle d'Anthony dans la pièce de théâtre Leurs enfants après eux de Nicolas Mathieu.

Filmographie

Acteur

Longs métrages
 2020 : À l'abordage de Guillaume Brac : Édouard
 2020 : Des hommes de Lucas Belvaux : Rabut à 20 ans
 2021 : L'Évènement de Audrey Diwan : Patrick
 2021 : Annie Colère de Blandine Lenoir : l'interne en slip
 2022 : Youssef Salem a du succès de Baya Kasmi : Édouard , l'assistant de Lise
 2022 : Les Goûts et les Couleurs de Michel Leclerc : le premier pubard
 2023 : Mon crime de François Ozon : André Bonnard
 2023 : Le Théorème de Marguerite d'Anna Novion : un élève

Courts métrages
 2021 : Eté maison hantée de Théo Hoch : Ludo
 2021 : Sans issue de Roman Fauvel : Romuald
 2022 : Le Mur des morts d'Eugène Green : Pierre
 2022 : Cary & James de Victor Boyer : V
 2022 : Rapide de Paul Rigoux : Jean
 2022 : Pierre la tombe de Matthieu Moerlen : Matthias
 2022 : Mirage de Jeanne Dressen : Alexis
 2022 : Les Fleurs blanches et la lune de David Ingels : André
 2023 : Le Songe de Joseph de François Hébert : le garçon
 2023 : La Flamme olympique de Guil Sela :
 2023 : Bonne soirée d'Antoine Giorgini : Tim
 2023 : Les Reines du Mambo d'Hélène Rosselet-Ruiz et Marie Rosselet-Ruiz : Edouard

Réalisateur
 2021 : Ereji documentaire co-réalisé avec Lucas Pellarin

Théâtre
 2022 : Leurs enfants après eux de Nicolas Mathieu : Anthony

Notes et références

Liens externes

Acteur français de cinéma
Acteur français de théâtre
Élève du Conservatoire national supérieur d'art dramatique
Naissance en 1993
Naissance à Paris

Édouard Sulpice


ද්‍රවිඩ යනු ලොව ජීව භාෂා කිහිපයක්ම අයත්වන භාෂා පවුලකි. දක්‍ෂිණ භාරතය පුරා මෙම ගණයට අයත් භාෂා ප්‍රධාන වශයෙන් දැකගත හැක. දෙමළ, තෙළිගු, කන්නඩ, අණ්ඩර දෙමළ, මලයාලි යන භාෂා මෙම පවුලට අයත් ප්‍රධාන භාෂා වේ.

වර්ගීකරණයන්

<div style="border:0px solid #FFFFFF; background: none; text-align: left; padding:2px; float:center; font-size: smaller; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; line-height: 1.144">

ව්‍යාප්තිය

ද්‍රවිඩ භාෂා
දෙමළ භාෂාව

ද්‍රවිඩ භාෂා


New Echota var cherokeser-stammernes hovedstad i Georgia, USA, oprettet i 1825 og brugt, indtil cherokeserne blev fordrevet med tvang under Indian Removal Act i 1830'erne. Cherokeserne havde deres stammerådshus og deres højesteretsdomstol her og udgav deres avis Cherokee Phoenix herfra. I dag er stedet et historisk mindesmærke og friluftsmuseum.

Byen fik navnet efter Chota, den vigtige cherokeserby. Avisen Cherokee Phoenix, som var den første avis af og for oprindelige amerikanere, begyndte at blive udgivet i byen i 1928 på cherokeesprog.

Efter 1830, hvor Indian Removal Act blev vedtaget, udloddede Georgia-staten cherokesernes territorier til hvide kolonister og tvangsflyttede cherokeserne med den statslige hær, Georgia Guard. New Echota blev en spøgelsesby efter år 1834, og stammemøderne blev i stedet afholdt i Tennessee, indtil cherokeserne blev fordrevet videre.

I 1838 begyndte den amerikanske hær systematisk at udrense cherokeserne fra Georgia. New Echota blev da brugt som en form for koncentrationslejr med lejren New Wool, hvor cherokeserne blev holdt tilbage, indtil de blev tvunget videre på vej ad Trail of Tears. Siden har New Echota stået tom og forladt i over 100 år, hvorved den forfaldt.

I 1954 blev byens forfaldne rester udgravet af arkæologer, og mange interessante cherokeser-genstande blev fundet der, blandt andet typer brugt til at trykke avisen Cherokee Phoenix med. I 1957 vedtog staten Georgia, at der skulle oprettes historisk mindesmærke-park på stedet. Bygningerne som stammerådshuset, domstolen samt avisens trykkeri redaktionsbygning blev rekonstrueret. Der opstilledes også nogle cherokee-huse og en gammel krobygning fra det 18. århundrede, som var ejet af cherokeserhøvdingen James Vann fra Georgia.

I 1962 blev New Echota Historiske Park åbnet for publikum, og stedet er nu Historisk Mindesmærke i USA.

Referencer

Cherokeestammen
Georgias historie

New Echota


Alfred Körte (né le  à Berlin et mort le  à Leipzig) est un philologue classique allemand. Il se fait connaître notamment par ses travaux de recherche, d'édition et de traduction sur le comédien Ménandre et par la découverte de l'antique cité de Gordion.

Biographie
Alfred Körte est l'un des dix enfants du docteur  (1818-1914) et de sa femme Marie, née Thaler (1832-1898). Ses frères et sœurs comprennent l'archéologue Gustav Körte (1852-1917), le chirurgien  (1853-1937), l'architecte  (1854-1934), le peintre  (1857-1929) et le maire de Königsberg Siegfried Körte (1861-1919).

Körte étudie la philologie classique aux universités de Berlin et de Bonn, entre autres avec Hermann Usener, et obtient son doctorat à Bonn en 1890. Il y est chargé de cours à partir de 1895 et reçoit son habilitation en 1896. En 1899, il accepte un poste de professeur associé à l'Université de Greifswald. En 1903, il succède à  et devient professeur à l'Université de Bâle. En 1906, il suit Bethe à l'Université de Giessen. En 1914, il s'installe à Fribourg, en 1917 à Leipzig, où il travaille jusqu'à sa retraite en 1934. Jusqu'en 1926, il est directeur du bien-être des étudiants à Leipzig. En novembre 1933, il est l'un des signataires de la déclaration des professeurs en faveur d'Adolf Hitler.

Körte est membre de l'Académie des sciences de Saxe et de l'Institut archéologique allemand.

À partir de 1896, Alfred Körte est marié à Frieda Gropius (1873–1963), une fille de l'architecte Martin Gropius. Ils ont trois filles et deux fils, dont l'historien d'art , tous deux tombés pendant la Seconde Guerre mondiale.

Découvertes
En 1895, après avoir étudié les sources et la topographie, il découvre la cité phrygienne de Gordion en Asie Mineure, où lui et son frère Gustav effectuent des fouilles en 1900.

Après les vastes découvertes de papyrus par le poète Ménandre en 1905, Körte s'occupe de l'édition faisant autorité, qui n'est que partiellement dépassée par de nouvelles découvertes après sa mort. Il obtient également une traduction de la comédie, qui est publiée par Insel-Verlag. Le travail de Körte sur Ménandre est également mis en évidence dans la nécrologie de Webster.

Körte est le meilleur connaisseur de la comédie grecque de son temps et enrichit la Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft de nombreux articles. Il s'occupe également de la poésie hellénistique. À partir de 1923, il publie le magazine Hermes avec son ami . Au volume de 1932 consacré à Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, il contribue un article sur le caractère, qui donne un extrait de ses études de Ménandre.

Publications (sélection)
 mit Gustav Körte: Gordion. Ergebnisse der Ausgrabung im Jahre 1900. Berlin 1904 (Digitalisat).
 Menandrea. Ex papyris et membranis vetustissimis. Leipzig 1910 (Digitalisat).
 Die griechische Komödie (= Aus Natur und Geisteswelt, Bd. 400). Leipzig 1914 (Digitalisat).
 Die hellenistische Dichtung. Leipzig 1925.

Bibliographie
 : Leipzig 1921–1925: Richard Heinze (1867–1929), Alfred Körte (1866–1946), Erich Bethe (1863–1940). In: Eikasmós. Band 4, 1993, S. 61–70.

 T. B. L. Webster: Alfred Körte †. In: Gnomon. Band 21, 1949, S. 179–180.

Liens externes

Philologue allemand
Traducteur depuis le grec ancien
Traducteur vers l'allemand
Professeur à l'université de Leipzig
Professeur à l'université de Greifswald
Professeur à l'université de Giessen
Professeur à l'université de Fribourg-en-Brisgau
Professeur à l'université rhénane Frédéric-Guillaume de Bonn
Professeur à l'université de Bâle
Étudiant de l'université rhénane Frédéric-Guillaume de Bonn
Membre de l'Académie royale des sciences de Prusse
Membre de l'Académie des sciences de Saxe
Naissance en septembre 1866
Naissance à Berlin
Décès en septembre 1946
Décès à Leipzig
Décès à 80 ans

Alfred Körte


The Big Mash Up er Scooters fifthteenth studiealbum, udgivet i 2011 af Sheffield Tunes i Tyskland. Albummet blev efterfulgt af det indre "The Only One", udgivet den 20. maj 2011 med en anden single, "David Doesn't Eat", udgivet på samme dag som selve albummet. Den tredje single, "C'est Bleu" featuring Vicky Leandros, blev udgivet den 2. december 2011. Den 23. marts 2012 Et ny version af "It's A Biz (Ain't Nobody)" frigives som den fjerde single.

Spor

CD1
 «C.I.F.L.»
 «David Doesn't Eat»
 «Dreams»
 «Beyond the Invisible»
 «Sugary Dip»
 «It's a Biz (Ain't Nobody)»
 «C'est Bleu (feat. Vicky Leandros)»
 «8:15 to Nowhere»
 «Close Your Eyes»
 «The Only One»
 «Sex and Drugs and Rock 'n' Roll»
 «Copyright»
 «Bang Bang Club»
 «Summer Dream»
 «Mashuaia»
 «Friends Turbo»

CD2
 «Suck My Megamix — The Longest Scooter Single In The World»

Web
 «Suck My Megamix — The Longest Scooter Single In The World (Extended Version)»

CD2 (Suck My Megamix):
 01. One (Always Hardcore)
 02. Ti Sento
 03. Jumping All Over The World
 04. Jump That Rock (Whatever You Want)
 05. And No Matches
 06. The Question Is What Is The Question?
 07. Faster Harder Scooter
 08. Hello! (Good To Be Back)
 09. Move Your Ass
 10. How Much Is The Fish?
 11. Jigga Jigga!
 12. Ramp! (The Logical Song)
 13. Nessaja
 14. J'adore Hardcore
 15. Friends Turbo
 16. Let Me Be Your Valentine
 17. Rebel Yell
 18. Endless Summer
 19. I'm Raving
 20. Suavemente
 21. Apache Rocks The Bottom
 22. Lass Uns Tanzen
 23. Shake That!
 24. The Only One
 25. We Are The Greatest
 26. Aiii Shot The DJ
 27. Maria (I Like It Loud)
 28. Posse (I Need You On The Floor)
 29. Stuck On Replay
 30. She's The Sun
 31. The Night
 32. Weekend!
 33. I'm Lonely
 34. Fuck The Millennium
 35. Call Me Mañana
 36. Fire
 37. Behind The Cow
 38. Break It Up
 39. The Sound Above My Hair
 40. The Age Of Love
 41. No Fate
 42. I'm Your Pusher
 43. I Was Made For Lovin' You
 44. Move Your Ass
 45. Hyper Hyper
 46. Back In The U.K.

Begrænset udgave
En Begrænset udgave udgave af albummet er udstyret med en DVD, der indeholder Scootere The Stadium Techno Inferno - Live in Hamburg 2011 concert.

DVD (The Stadium Techno Inferno – Live in Hamburg 2011) Spor:
 01. Intro
 02. Hello! (Good To Be Back)
 03. Aiii Shot The DJ
 04. Jumping All Over The World
 05. The Question Is What Is The Question?
 06. I'm Raving
 07. The Only One
 08. The Logical Song
 09. The Leading Horse
 10. Stuck On Replay
 11. Frequent Traveler / Sunrise (Here I Am) / Cambodia
 12. Jigga Jigga!
 13. Habanera
 14. Fuck The Millenium / Call Me Mañana
 15. No Fate
 16. Ti Sento
 17. J'adore Hardcore
 18. Jump That Rock (Whatever You Want)
 19. How Much Is The Fish?
 20. One (Always Hardcore)
 21. Fire
 22. Nessaja
 23. Maria (I Like It Loud)
 24. Move Your Ass / Endless Summer / Hyper Hyper

Hitlisteplaceringer

Album fra 2011
Scooter-album

The Big Mash Up


Nqobile Ntuli né le 15 janvier 1996, est un joueur de hockey sur gazon sud-africain. Il évolue au poste d'attaquant au HC University of Pretoria et avec l'équipe nationale sud-africaine.

Son frère, Siphesihle Ntuli est entraîneur de hockey sur gazon.

Carrière

Coupe du monde
 Premier tour : 2018

Coupe d'Afrique
  : 2017, 2022

Jeux olympiques
 Premier tour : 2020

Jeux du Commonwealth
 Premier tour : 2018

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1996
Joueur de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020
Joueur sud-africain de hockey sur gazon

Nqobile Ntuli


ඉට්ස් ඔකෙයි නොට් ටු බී ඔකෙයි (කොරියානු: 사이코지만 괜찮아; RR: Saikojiman Gwaenchana; lit. Psycho but It's Okay) යනු ජො යන්ග් විසින්ක රචනා කරන ලද සහ පාර්වික්සි ශින්න් වූ අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද 2020 දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතා මාලාවකි. එහි කිම සූ හයන්, සියො යේ ජි, Oh Jung-se සහ Park Gyu-young රංගනයෙන් දායක වේ.

ඉස්ට් ඔකෙයි නොට් ටු බි ඔකෙයි


Dingo (Canis familiaris, Canis familiaris dingo, Canis lupus dingo) je divlja vrsta psa koja živi u Australiji. Prije mnogo tisuća godina je bio pripitomljen pas čuvar medu aboridžinima, no otad je pušten u divljinu. Živi u čoporima. Hrane se zečevima, tobolčarima i drugim životinjama koje sami love. Otkako su ljudi Starog svijeta naselili kontinent, dinzi su im predstavljali veliki problem zbog pitome stoke koje su bez problema ubijali. Zbog toga je širom jugistčcne Australije postavljena žičana (oko 10000 kilometara) ograda kako bi se zaštitili stoka i ovce od njihova napada.

Vidi još

 Afrički divlji pas

Australske endemske vrste
Vukovi

Australski dingo


Katedrala sv. Florijana, službenog naziva Katedrala sv. Mihovila arkanđela i Sv. Florijana mučenika, katolička je neogotička crkva i manja bazilika Varšavske nadbiskupije. Sa 75-metarskim zvonicima dominira istočnom Varšavom, naglašavajući povijesnu ulogu katedrale kao iskaza otpora Poljaka prema ruskim pretenzijama kroz povijest i pokušaje prekrštavanja Poljaka na pravoslavlje. Tijekom Opsade Varšave u Drugom svjetskom ratu u katedrali su skrivani Židovi i izbjeglice. Nacionalsocijalističke snage srušile su crkvu 1944. povlačenjem iz Varšave. Nakon rata više od dvadeset godina je obnavljana da bi svečano bila blagoslovljena 1972.

Vanjske poveznice

 Službene stranice

Građevine u Varšavi
Katoličke katedrale u Poljskoj
Bazilike u Poljskoj

Katedrala sv. Florijana


Olaylar
 1074 - Divânu Lügati't-Türk; Türk kültürünün ilk Türkçe dilinde yazılan sözlük eseri, Kaşgârlı Mahmut tarafından yazımı sona erdi. (25 Ocak 1072'de başladı.)
 1763 - Büyük Britanya Krallığı, Fransa ve İspanya arasında Paris Antlaşması imzalandı: Yedi Yıl Savaşları sona erdi.
 1828 - Rus İmparatorluğu ile Kaçar Hanedanı arasında Türkmençay Antlaşması imzalandı.
 1840 - I. Victoria ile Prens Albert, Saint James Sarayı şapelinde evlendiler.
 1863 - Alanson Crane, yangın söndürücüsünün patentini aldı.
 1916 - Alman İmparatorluğu ile Birleşik Krallık arasında Dogger Bank Muharebesi gerçekleşti.
 1928 - Nelson Pinedo, Kolombiyalı şarkıcı (ö. 2016)
 1931 - Yeni Delhi, Hindistan'ın başkenti oldu.
 1933 - Madison Square Garden'daki (New York) boks maçında Primo Carnera, Ernie Schaaf'ı 13. roundda nakavt etti, Schaaf öldü.
 1937 - Meteoroloji Genel Müdürlüğü kuruldu.
 1946 - Güney Amerika Şampiyonası, Arjantin'in şampiyonluğu ile sona erdi.
 1947 - İtalya, Macaristan, Bulgaristan, Romanya ve Finlandiya, Paris Barış Antlaşması'nı imzaladılar.
 1947 - Amerika Birleşik Devletleri özel bankaları, Türkiye'ye kredi vermeyi reddetti.
 1950 - Komünistlik suçlamasıyla yargılanan üniversite öğretim üyelerinin dâvâsı sona erdi: Behice Boran ve Niyâzi Berkes, üçer ay hapis cezası aldı. Pertev Naili Boratav beraat etti.
 1953 - Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi'nde, Adnan Çoker ve Lütfü Günay'ın Sevgi Öncesi adını taşıyan ilk soyut resim sergisi açıldı.
 1954 - Kapatılan Millet Partisi'nin yöneticileri Cumhuriyetçi Millet Partisi'ni kurdu, Genel Başkanlığa Ahmet Tahtakılıç seçildi.
 1956 - Ceyhan Nehri taştı. Çukurova'da 50 bin hektar arazi sular altında kaldı.
 1958 - İstanbul Valisi Mümtaz Tarhan, gece kulüplerinde striptiz yapılmasını yasakladı.
 1962 - Doğu - Batı arasında casus değiş tokuşu yapıldı; SSCB semalarında düşürülen ABD casus uçağı U-2'nin pilotu Francis Gary Powers, Rus casus Rudolf Abel ile takas edildi.
 1969 - ABD 6. Filosuna bağlı gemiler, İstanbul'a geldi. Üniversite öğrencileri protesto düzenledi.
 1971 - Mehmet Ali Aybar, ihraç talebiyle TİP Haysiyet Divanı'na sevk edildi.
 1979 - Hacettepe Tıp Fakültesi Hastanesi'nde, Türkiye'de ilk kez bir buçuk aylık bir bebeğe açık kalp ameliyatı yapıldı.
 1979 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): CHP ve AP milletvekilleri TBMM'de yumruk yumruğa kavga etti.
 1980 - Tariş olayları:8 Şubat günü Çiğli İplik Fabrikası'nda 1500 işçi kapıları kapatarak barikat kurmuştu. 10 Şubat'ta polis işçilere müdahale etti; 15 kişi yaralandı, 500 kişi gözaltına alındı.
 1981 - Genelkurmay Sıkıyönetim Askeri Hizmetler Koordinasyon Başkanlığı, 5 sanatçıya "teslim ol" çağrısı yaptı. "Teslim ol" çağrısı yapılan sanatçılar Cem Karaca, Melike Demirağ, Şanar Yurdatapan, Sema Poyraz ve Selda Bağcan'dı.
 1981 - Kapatılan Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Alparslan Türkeş, savcılıkta ifade verdi. Adam öldürmeyi azmettirdiği iddia edilen Alparslan Türkeş, kapatılan Milliyetçi Hareket Partisi teşkilatının her türlü şiddet hareketine ve adam öldürmeye karşı olduğunu söyledi.
 1987 - Yazar Aziz Nesin, Cumhurbaşkanı Kenan Evren aleyhine açtığı tazminat davası mahkemece reddedildi. Red gerekçesi olarak, Cumhurbaşkanlarının "vatan hainliği" dışındaki suçlardan yargılanamayacağı gösterildi.
 1992 - Boksör Mike Tyson, Amerika zenci güzeli Desiree Washington'a tecavüz suçundan mahkûm oldu.
 1993 - "Yorgun Savaşçı" filmi, Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu'nda (TRT) yayına girdi. Film, devlet televizyonu tarafından çekilmiş ancak siyasi ve askeri otorite tarafından imhasına karar verilmiş ve 1983 yılında yakılmıştı. Kültür Bakanı Fikri Sağlar, filmin yakılmaktan kurtulan tek nüshasını buldurttu ve yayına soktu.
 1995 - Et ve Balık Kurumu'nun 2 Şubat 1995'te, gerçek değerinin onda birine, Hak-İş Sendikası'na satılması ortalığı karıştırdı. Hak-İş Sendikası Refah Partisi'ne yakınlığıyla biliniyordu. Bunun üzerine satış incelemeye alındı. Başbakanlık, satış kararını 10 Şubat 1995'te iptal etti.
 1996 - IBM'in süper bilgisayarı Deep Blue, Garry Kasparov'u yenmeyi başardı.
 1998 - Fransa'da sinema dalında düzenlenen Sadoul Ödülü'nü, yönetmenliğini Zeki Demirkubuz'un yaptığı "Masumiyet" adlı film kazandı.
 2006 - 2006 Kış Olimpiyatları, Torino'da (İtalya) başladı.
 2006 - Milliyet gazetesi yazarı Abdi İpekçi'yi öldürmek ve iki ayrı gasp olayı nedeniyle daha önce 36 yıl hapis cezasına çarptırılan Mehmet Ali Ağca, aynı davadan dolayı yeni Türk Ceza Kanununa göre yeniden yargılandı. Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi, lehte hükümleri göz önüne alarak, Ağca'yı 21 yıl 8 ay hapse mahkûm etti.
 2015 - 3 kişinin katledildiği Chapel Hill saldırısı vuku buldu.

Doğumlar

 1775 - Ádám Récsey, Macar politikacı ve general (ö. 1852)
 1775 - Charles Lamb, İngiliz deneme yazarı (ö. 1834)
 1785 - Claude-Louis Navier, Fransız fizikçi (ö. 1836)
 1791 - Francesco Hayez, İtalyan ressam (ö. 1882)
 1807 - Lajos Batthyány, Macar devlet adamı (ö. 1849)
 1842 - Agnes Mary Clerke, İrlandalı gökbilimci ve yazar (ö. 1907)
 1859 - Alexandre Millerand, Fransız Cumhurbaşkanı (ö. 1943)
 1861 - James Mooney, Amerikalı etnograf, halkbilimci ve antropolog (ö. 1921)
 1890 - Boris Pasternak, Rus şair, yazar ve 1958 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1960)
 1890 - Fanya Kaplan, Lenin'i öldürmeye çalışan suikastçı (ö. 1918)
 1892 - Günther Blumentritt, Nazi Almanyası Generali (ö. 1967)
 1893 - Jimmy Durante, Amerikalı oyuncu, komedyen, şarkıcı ve piyanist (ö. 1980)
 1893 - Ahmet Özenbaşlı, Kırım Tatar Milli Fırka hareketi önderlerinden, siyaset ve fikir adamı (ö. 1958)
 1894 - Harold Macmillan, İngiliz siyasetçi ve 1957-1963 arası Birleşik Krallık Başbakanı (ö. 1986)
 1895 - Tsvyatko Radoynov, Bulgaristan komünist direniş hareketinin lideri (ö. 1942)
 1896 - Alister Hardy, İngiliz deniz biyoloğu; zooplankton ve deniz ekosistemi uzmanı (ö. 1985)
 1897 - John Franklin Enders, Amerikalı tıp bilimcisi ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1985)
 1897 - Judith Anderson, Avustralyalı aktris (ö. 1992)
 1898 - Bertolt Brecht, Alman oyun yazarı (ö. 1956)
 1899 - Cevdet Sunay, Türk asker ve devlet adamı (ö. 1982)
 1901 - Stella Adler, Amerikalı oyuncu (ö. 1992)
 1902 - Walter Houser Brattain, Amerikalı fizikçi (ö. 1987)
 1903 - Matthias Sindelar, Avusturyalı futbolcu (ö. 1939)
 1903 - Abel Meeropol, Amerikalı öğretmen (ö. 1986)
 1903 - Matvey Blanter, Rus besteci (ö. 1990)
 1909 - Henri Alekan, Fransız görüntü yönetmeni (ö. 2001)
 1910 - Badra İrgit, İlk Tıva çocuk yazarı (ö. 1984)
 1910 - Dominique Pire, Belçikalı Dominikan rahibi (ö. 1969)
 1911 - Rebii Erkal, Türk futbolcu ve antrenör (ö. 1985)
 1913 - Douglas Slocombe, İngiliz görüntü yönetmeni (ö. 2016)
 1915 - Vladimir Zeldin, Rus tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2016)
 1916 - Aleksey Botyan, Sovyetler Birliği casusu (ö. 2020)
 1917 - Musine Kokalari, Arnavut yazar (ö. 1983)
 1922 - Árpád Göncz, Macar profesör ve siyasetçi (ö. 2015)
 1928 - Nelson Pinedo, Kolombiyalı şarkıcı (ö. 2016)
 1924 - Leman Şenalp, Türk kütüphaneci (ö. 2018)
 1926 - Randy Jackson, Amerikalı beyzbol oyuncusu
 1929 - Jerry Goldsmith, Amerikalı besteci ve orkestra şefi (ö. 2004)
 1930 - Robert Wagner, Amerikalı film yapımcısı ve aktör
 1935 - Miroslav Blažević, Hırvat teknik direktör
 1935 - Zori Balayan, Ermeni yazar
 1936 - Ayşe Nana, Ermeni asıllı Türk-İtalyan oyuncu ve dansçı (ö. 2014)
 1938 - Muharrem Dalkılıç, Türk atlet ve spor yöneticisi
 1939 - Enver Ören, Türk iş insanı, akademisyen ve İhlas Holding'in kurucusu (ö. 2013)
 1939 - Peter Purves, İngiliz oyuncu ve sunucu
 1940 - Güven Önüt, Türk futbolcu ve teknik direktör (ö. 2003)
 1941 - Michael Apted, İngiliz aktör, senarist, film yapımcısı ve yönetmen (ö. 2021)
 1943 - Atilla Pakdemir, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1944 - Refik Durbaş, Türk şair
 1945 - Ömer Naci Soykan, Türk felsefeci ve akademisyen
 1950 - Mark Spitz, Amerikalı yüzücü
 1952 - Marco Aurélio Moreira, Brezilyalı futbolcu
 1955 - Greg Norman, Avustralyalı golfçü
 1957 - Briony McRoberts, İngiliz oyuncu (ö. 2013)
 1957 - Oya Aydoğan, Türk oyuncu (ö. 2016)
 1958 - Sinan Turhan, Türk futbolcu ve antrenör
 1961 - Alexander Payne, Amerikalı yönetmen ve senarist
 1962 - Cliff Burton, Amerikalı müzisyen ve Metallica'nın bass gitaristi (ö. 1986)
 1963 - Candan Erçetin, Türk pop şarkıcısı, yorumcu, söz yazarı, besteci ve müzik öğretmeni
 1963 - Halil İbrahim Akpınar, Türk bürokrat
 1967 - Kazuaki Koezuka, Japon futbolcu
 1970 - Noureddine Naybet, Faslı futbolcu
 1970 - Pelin Körmükçü, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu
 1971 - Johan Mjällby, İsveçli eski millî futbolcu ve teknik direktör
 1973 - Ajdar Anık, Türk şarkıcı
 1973 - Kazım Çarman, Türk oyuncu
 1974 - Elizabeth Banks, Amerikalı aktris
 1975 - Kool Savaş, Alman müzisyen
 1976 - Carlos Jiménez, İspanyol basketbolcu
 1976 - Delio Toledo, Paraguaylı futbolcu
 1976 - Vedran Runje, Hırvat kaleci
 1977 - Bakary Gassama, Gambiyalı futbol hakemi
 1977 - Salif Diao, Senegalli futbolcu
 1978 - Don Omar, Porto Rikolu şarkıcı
 1978 - Erkan Özbey, Türk futbolcu
 1978 - Tuğba Özay, Türk şarkıcı, söz yazarı, manken ve oyuncu
 1979 - Gabri García, İspanyol futbolcu ve teknik direktör
 1980 - Enzo Maresca, İtalyan futbolcu
 1980 - Sylvain Marchal, Fransız futbolcu
 1981 - Andrew Johnson, İngiliz futbolcu
 1981 - Gakuto Kondo, Japon futbolcu
 1981 - Natasha St-Pier, Kanadalı şarkıcı
 1982 - Şadi Çolak, Türk futbolcu
 1982 - Tarmo Neemelo, Eston futbolcu
 1983 - Kenny Adeleke, Amerikalı basketbolcu
 1983 - Ricardo Clark, Amerikalı futbolcu
 1983 - Tanıl Özer, Türk futbolcu
 1983 - Vagnur Mohr Mortensen, Faroeli futbolcu
 1984 - Marcelo Mattos, Brezilyalı futbolcu
 1984 - Marcos Aurélio, Brezilyalı futbolcu
 1985 - Jonas Mačiulis, Litvan basketbolcu
 1985 - Selçuk İnan, Türk futbolcu
 1986 - Erik Friberg, İsveçli futbolcu
 1986 - Nahuel Guzmán, Arjantinli futbolcu
 1986 - Yuya Sato, Japon futbolcu
 1987 - Arif Daşdemirov, Azeri futbolcu
 1987 - Facundo Roncaglia, Arjantinli futbolcu
 1988 - César Elizondo, Kosta Rikalı futbolcu
 1988 - Francesco Acerbi, İtalyan futbolcu
 1989 - Sabjen Lilaj, Arnavut futbolcu
 1989 - Chas Alecxih, Amerikan futbolunda orta çizgi savunma oyuncusu
 1990 - Satoshi Yoshida, Japon futbolcu
 1991 - Emma Roberts, Amerikalı sinema ve dizi oyuncusu
 1991 - Park Kwang-Il, Güney Koreli futbolcu
 1992 - Joeri de Kamps, Hollandalı futbolcu
 1992 - Misha B, İngiliz rapçi
 1993 - Guillermo Madrigal, Meksikalı futbolcu
 1994 - José Abella, Meksikalı futbolcu
 1994 - Xavier de Souza Kodjo, Kamerunlu futbolcu
 1994 - Son Naeun, Koreli şarkıcı, model ve aktör
 1995 - Bobby Portis, Amerikalı basketbolcu
 1996 - Humam Tarık, Iraklı futbolcu
 1997 - Chloë Grace Moretz, Amerikalı aktris

Ölümler
 1162 - III. Baudouin, Kudüs Kralı (d. 1130)
 1242 - Shijō, Japon İmparatoru (d. 1231)
 1306 - John Comyn, İskoç baronu (d. 1274)
 1632 - Hafız Ahmed Paşa, Osmanlı devlet adamı (d. 1569)
 1755 - Montesquieu, Fransız yazar (d. 1689)
 1829 - XII. Leo, Katolik Kilisesi'nin 252. Papası (d. 1760)
 1836 - Marie-Anne Paulze Lavoisier, Fransız kimyager ve asilzade (d. 1758)
 1837 - Aleksandr Puşkin, Rus şair ve yazar (d. 1799)
 1843 - Richard Carlile, İngiliz gazeteci (d. 1790)
 1852 - Rainiharo, Madagaskarlı siyasetçi (d. ?)
 1857 - David Thompson, Britanyalı-Kanadalı kürk tüccarı, kadastrocu ve harita yapımcısı (d. 1770)
 1868 - David Brewster, İskoç bilim insanı, mucit ve yazar (d. 1781)
 1871 - Étienne Constantin de Gerlache, Hollanda Birleşik Krallığı'nda avukat ve politikacı (d. 1785)
 1874 - Eudoxiu Hurmuzache, Rumen tarihçi, politikacı ve yazar (d. 1812)
 1879 - Honoré Daumier, Fransız ressam, heykeltıraş ve karikatürist (19. yüzyıl Fransız siyasetini alaya aldığı karikatürleriyle tanınan) (d. 1808)
 1879 - Paul Gervais, Fransız paleontolog ve entomolog (d. 1816)
 1891 - Sofya Kovalevskaya, Rus matematikçi (d. 1850)
 1906 - Ezra Butler Eddy, Amerikalı-Kanadalı iş insanı ve politikacı (d. 1827)
 1912 - Joseph Lister, İngiliz doktor (d. 1827)
 1917 - John William Waterhouse, İngiliz ressam (d. 1894)
 1918 - Ernesto Teodoro Moneta, İtalyan gazeteci, milliyetçi, devrimci asker ve pasifist (d. 1833)
 1918 - II. Abdülhamid, Osmanlı'nın 34. padişahı (d. 1842)
 1923 - Wilhelm Conrad Röntgen, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1845)
 1927 - Adalı Halil, Türk pehlivan (d. 1870)
 1932 - Edgar Wallace, İngiliz romancı ve senarist (d. 1875)
 1938 - Turar Rıskulov, Sovyet siyasetçi (d. 1894)
 1939 - XI. Pius, Katolik Kilisesi'nin 259. Papası (d. 1857)
 1944 - E. M. Antoniadi, Yunan astronom (d. 1870)
 1947 - Muhsin Sabahattin Ezgi, Türk besteci ve gazeteci (d. 1889)
 1948 - Sergei Eisenstein, Rus sinema yönetmeni (d. 1898)
 1950 - Armen Tigranyan, Ermeni besteci ve orkestra şefi (d. 1879)
 1954 - Wilhelm Schmidt, Avusturyalı dil bilimci, antropolog ve etnolog (d. 1868)
 1957 - Laura Ingalls Wilder, Amerikan yazar (d. 1867)
 1957 - Armenak Bedevyan, Ermeni botanist ve dilci (d. 1884)
 1958 - Nezihe Muhiddin, Osmanlı-Türk düşünür, eylemci, gazeteci, yazar ve kadın hakları savunucusu (ö. 1898)
 1960 - Mustafa Sabri Baysan, Türk siyasetçi (d. 1887)
 1966 - J.F.C. Fuller, İngiliz asker, tarihçi ve strateji uzmanı (d. 1878)
 1971 - Leyla Atakan, Türk siyasetçi (d. 1925)
 1973 - Nevzat Pesen, Türk sinema yönetmeni (d. 1924)
 1975 - Hüseyin Ataman, Türk asker ve siyasetçi (d. 1900)
 1975 - Lige Clarke, Amerikalı LGBT hakları eylemcisi ve gazeteci (d. 1942)
 1979 - Edvard Kardelj, Yugoslav devrimci ve siyaset adamı (d. 1910)
 1984 - David Von Erich, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1958)
 2000 - Jim Varney, Amerikalı komedyen, oyuncu, müzisyen, yazar ve seslendirme sanatçısı (d. 1949)
 2003 - Curt Hennig, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1958)
 2005 - Arthur Miller, Amerikalı oyun yazarı (d. 1915)
 2005 - Fahrettin Kırzıoğlu, Türk akademisyen ve Türkolog (d. 1917)
 2006 - J Dilla, Amerikan rapçi ve prodüktör (d. 1974)
 2006 - Robert Bruce Merrifield, Amerikalı biyokimyager ve akademisyen (d. 1921)
 2008 - Roy Scheider, Amerikalı oyuncu (d. 1932)
 2009 - Hüdai Aksu, Türk ses sanatçısı (d. 1948)
 2014 - Shirley Temple, Amerikalı aktris (d. 1928)
 2016 - Phil Gartside, İngiliz iş insanı (d. 1952)
 2016 - Eliseo Prado, Arjantinli futbolcu (d. 1929)
 2017 - Wiesław Adamski, Polonyalı heykeltıraş (d. 1947)
 2018 - Alan R. Battersby, İngiliz organik kimyacı (d. 1925)
 2018 - Michiko Ishimure, Japon yazar ve aktivist (d. 1927)
 2019 - Carmen Argenziano, İtalyan asıllı Amerikalı oyuncu (d. 1943)
 2019 - Miranda Bonansea, İtalyan oyuncu ve seslendirme sanatçısı (d. 1926)
 2019 - Walter B. Jones Jr., Amerikalı siyasetçi (d. 1943)
 2019 - Roderick MacFarquhar, İngiliz gazeteci, yazar, tarihçi ve siyasetçi (d. 1930)
 2019 - Daniel Silva dos Santos, Brezilyalı eski futbolcu (d. 1982)
 2019 - Maura Viceconte, İtalyan uzun mesafe koşucusu atlet (d. 1967)
 2019 - Jan-Michael Vincent, Amerikalı sinema oyuncusu (d. 1945)
 2020 - Efigenio Ameijeiras, Kübalı asker (d. 1931)
 2020 - Claire Bretécher, Fransız çizer, yazar ve yayımcı (d. 1940)
 2020 - Lin Zhengbin, Çinli doktor ve organ nakli uzmanı (d. 1957)
 2021 - Goran Daničić, Sırp aktör (d. 1962)
 2021 - Larry Flynt, Amerikalı yayımcı (d. 1942)
 2021 - Tamaz Gamkrelidze, Gürcü dilbilimci, oryantalist ve Hititolog (d. 1929)
 2021 - Pachín, Eski İspanyol profesyonel futbolcu (d. 1938)
 2022 - Haydar Dümen, Türk psikiyatr ve seksolog (d. 1930)
 2023 - Carlos Saura, İspanyol film yönetmeni (d. 1932)
 2023 - Hugh Hudson, İngiliz yönetmen ve En İyi Film Akademi Ödülü sahibi (d. 1936)

Tatiller ve özel günler

0210
10

10 Şubat


Greggio bezeichnet:
 Greggio, Gemeinde in der italienischen Provinz Vercelli, Region Piemont

Greggio ist der Familienname folgender Personen:
 Ezio Greggio (* 1954), italienischer Komiker, Schauspieler, Filmregisseur und Drehbuchautor
 Max Greggio (* 1952), italienischer Cartoonist und Fernsehautor
 Simonetta Greggio (* 1961), italienische Schriftstellerin
 Valentina Greggio (* 1991), italienische Geschwindigkeitsskifahrerin

Greggio (Begriffsklärung)


Das Pflegamt Wittislingen war seit 1789 ein Pflegamt im Hochstift Augsburg, dessen Sitz in Wittislingen war. Durch die Säkularisation des Hochstifts 1802 wurde das Pflegamt Wittislingen aufgelöst und die dazugehörigen Orte wurden dem Landgericht Dillingen unterstellt.

Die Zuständigkeit des Pflegamtes Wittislingen erstreckte sich auf die Besitzungen des Hochstifts Augsburg in Donaualtheim, Schretzheim, Reistingen und Wittislingen.

Literatur
 Der Landkreis Dillingen a. d. Donau in Geschichte und Gegenwart. Herausgegeben vom Landkreis Dillingen an der Donau, 3. neu bearbeitete Auflage, Dillingen an der Donau 2005, S. 414.

Weblinks
 Geographisches statistisch-topographisches Lexikon von Schwaben ..., 2. Auflage, Ulm 1801

Geschichte (Landkreis Dillingen an der Donau)
Hochstift Augsburg
Wittislingen

Pflegamt Wittislingen


Jelena Karleusa () este o cântăreață sârbă.

Discografie
 Огледалце (1995)
 Жените се момци (1996)
 Вештице, виле (1997)
 Јелена (1998)
 Гили, гили (1999)
 За своје године (2001)
 Само за твоје очи (2002)
 Магија (2005)
 JK Revolution (2008)
 The Diamond Collection (2009)
 Дива (2012)

Note

Nașteri în 1978
Cântăreți sârbi
Sârbi în viață
Cântărețe de muzică pop

Jelena Karleuša


මුල් අවධියේදී වැවිලි කර්මාන්තය විශාල ගොවිපල ලෙසද වතු යායවල් ලෙසද විශේෂයෙන් නිවර්තන හෝ අර්ධනිවර්තන රටවල, පුළුන්, දුම්කොල ,කෝපි, උක් සහ ගස් (දැව) යනාදිය එහිම පදිංච් කම්කරුවන් විසින් සිදු කරන ලදී.

වැවිලි කර්මාන්තය ජාත්‍යන්තරව මහා පරිමාණයෙන් පැල සිටුවා සිදු කරන අතර එය සාමාන්‍යයෙන් ධාන්‍ය නිෂ්පාදනයට හෝ තණ බිම් වගාවට පමණක්ම සිදු නොවේ. ඒවා (වර්තමානයේදී) ශාක සහ පඳුරු වගාවට ද භාවිතා වේ. ඒවාගොවි බිම් සඳහාම හෝ යැපීම සඳහාම පමණක් නොවන අතර ආර්ථික පදනමට ද වගාවන් සිදු වේ.

වැවිලි කර්මාන්තයන් ලෙස හඳුන්වන ශාක වගාව විශේෂ ආකාර කිහිපයකින් ගොවිපල ආර්ථිකය හා දක්වන සම්ඳතාවය නිසා එසේ හැඳින්වේ. මේවා බොහෝ සෙයින් විශාල ඉඩම් හිමියන් මැදිහත් වී යැපීමට පමණක් සීමා නොවී , ආර්ථිකමය වටිනාකමක් ඇති උස්වන ශාක වන අතර සේවය සඳහා විශාල සේවක සංඛ්‍යාවක් ද භාවිතා කරයි. මෙයට අළුතින්ම හඳුන්වාදෙන පළාත්වලට යෙදවීම නිතර සිදුවේ.අතීතයේදී මෙය වහලුන් ගිවිසගත් කම්කරුවන් සමඟ එකතුව සිදු කරන ලද අතර ඒවා ඉතා අසාධාරණ ආර්ථික ක්‍රම මත පදනම් විය. කෙසේවෙතත් ගොවිතැන සහ කිරි නිපැයුම යන කරුනු දෙකම (නිතරම නොවන) සාමාන්‍යයෙන් මෙම නිර්ණය කිරීම් වලින් බැහැර වේ. අතීතයේ ඉපැරණි ලාභදායි ක්‍රමයක් වන ලැටිෆන්ඩියා මගින් වාණිජමය ප්‍රමාණයන් ගෙන් ඔලිව් තෙල් හෝ වයින් අපනයනය සඳහාම නිපදවන ලදී.

වැවිලි කර්මාන්තය

වැවිලි කර්මාන්තය


Grupa skulptura Raspeće, s oltara Sv. Križa u župnoj crkvi u Makarskoj, zaštićeno kulturno dobro.

Skupina je nastala u 17. stoljeću. U niši mramornog oltara arhitektonskog tipa posvećenog Sv. Križu, u župnoj crkvi sv. Marka u Makarskoj nalazi se skulpturalni prikaz Raspeća u gotovo prirodnoj veličini. U središtu je prikaz raspetog Krista, duge kose i brade, glave naslonjene uz desno rame, ogrnutog perizomom. Do njegovih nogu je dopojasni prikaz Marije Magdalene mladolikog lica okrenutog put neba, duge kovrčave kose. Odjevena u crvenu haljinu i modri plašt, sugestivnog pokreta ruku kojima mrsi kosu. Desno od Križa prikaz je Bogorodice u crvenoj haljini, ogrnute modrim plaštem. U kontrapostnom položaju rukama pridržava plašt, glave nagnute prema Kristu, oborenog pogleda.

Draperija prati i naglašava pokret tijela, te odaje vrsnog drvorezbara. Lijevo od križa prikaz je mladolikog sv. Ivana, golobrad, duge kovrčave kose svoj pogled upire u Krista. Odjeven u zelenkastu tuniku i ogrnut modrim plaštem lijevu ruku drži na grudima a desnom steže knjigu. Kompozicija je tipičan rad venetske skulptorske škole 17. stoljeća kada se mirne linije prikaza koje odlikuju Kristovu figuru polagano počinju kretati i oblikovati barokni zamah što je vidljivo na prikazima ostalih triju figura. Besprijekoran zanatski rad rezbara i pozlatara prekriven je brojnim uljanim preslicima koji bitno umanjuju mogućnost doživljaja i valorizaciju umjetnine.

Zaštita
Pod oznakom P-5061 zavedena je kao pokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa preventivno zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralni/religijski predmeti".

Izvori

Zaštićena kulturna dobra u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Makarska


Corinne Drewery (Nottingham, 21 de septiembre de 1959) es una cantante británica, vocalista de grupo Swing Out Sister.

Primeros años
Corinne creció en Nottingham y el pueblo Lincolnshire de Authorpe y fue a la Escuela Primaria del sur de Reston, luego Monks Dyke High School y King Edward Grammar School VI en las cercanías de Louth entonces Lincoln College. Ella se crio con las normas de pop clásico, ya que su padre tocaba en una banda que fue un apoyo regular a grandes estrellas como Tom Jones y Sandie Shaw. Fue fuertemente influenciada por Northern soul, visitando sus presentaciones en Winter Gardens en Cleethorpes, y se refirió a las pistas de Northern soul durante una extensa entrevista en la BBC Radio Nottingham. Su madre se ocupa de Authorpe Cuidado Hedgehog.

Música
Drewery se trasladó a Londres en 1976 para estudiar moda en el Central Saint Martins College de Arte y Diseño y, finalmente, se convirtió en una diseñadora de moda. Pero ella también cantó por cortos períodos, con bandas como Working Week.

En 1984 se reunió por primera vez con Andy Connell y Martin Jackson y juntos formaron Swing Out Sister. Además de cantar la voz principal en la banda, es letrista de la banda, y participa en la composición de las canciones junto con su compañero musical Connell. El álbum más reciente del grupo, Beautiful Mess ,fue lanzado en el Reino Unido y Japón en 2008 y en los EE. UU. en 2009.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web de Swing Out Sister
 IMDb

Cantantes femeninas de Inglaterra
Nacidos en Nottingham

Corinne Drewery


Baltazar de Ornelas de Valdevesso (Funchal, c. 1640 — Goiana, c. 1720) foi um nobre madeirense estabelecido no Brasil Colonial. Juiz ordinário e ouvidor de Goiana durante o início do século XVIII, gerou vasta descendência que o qualifica como um dos genearcas da família "Ornelas" no Brasil.

Genealogia
Nascido na Ilha da Madeira, filho de Jerônimo Teixeira Ribeiro e de Maria Travassos de Ornelas, sendo ela uma descendente de Álvaro de Ornelas e de Tristão Vaz. Após cometer um assassinato na Ilha da Madeira, Baltazar de Ornelas se refugiou na então Capitania de Pernambuco, onde casou e constituiu família. Faleceu em Goiana, também assassinado. Foram seus descendentes:

Do primeiro matrimônio, com Maria de Melo, filha de Jerônimo Cadena de Villasante, nobre português de origem patrícia veneziana que foi Governador da Paraíba, e de outra Maria de Melo, a qual era sobrinha de Felipe Bandeira de Melo:

 Luísa de Ornelas de Melo, casada com Antônio Carvalho de Vasconcelos, capitão de ordenanças e nobre natural da Ilha da Madeira, filho de Manuel Gomes de Vasconcelos e de Maria Teles de Menezes, com sucessão.

Do segundo matrimônio, com Maria de Castro Lobo, filha de Manuel Pinto da Fonseca e de Isabel Soares de Abreu:

 Jerônimo Teixeira Ribeiro, casado com Ana da Fonseca Cristiano, filha do alemão Cristiano Paulo e de Ana da Fonseca Catanho, com sucessão.
 Luís de Ornelas de Magalhães, Cavaleiro da Ordem de Cristo, casado com Leonor da Cunha.
 Baltazar de Ornelas de Valdevesso, capitão de ordenanças, casado com Ana de Sá de Albuquerque, filha do Coronel José de Sá de Albuquerque, Senhor do Engenho Megaó, e de Maria da Fonseca Cristiano, com sucessão.

Referências

Nobreza de Portugal
Ilha da Madeira
Brasil
Pernambuco
Juízes
Ouvidores de Portugal
Famílias de Portugal
Genealogia
Famílias do Brasil
Colonizadores

Baltazar de Ornelas de Valdevesso


An Dendrocalamus calostachyus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Wilhelm Sulpiz Kurz, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Wilhelm Sulpiz Kurz. An Dendrocalamus calostachyus in nahilalakip ha genus nga Dendrocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrocalamus

Dendrocalamus calostachyus


Biserica evanghelică fortificată din Hamba este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Hamba, comuna Șura Mare.

Localitatea
Hamba (în dialectul săsesc Hunebich, Hunebiχ, în , în trad. "Pârâul cocoșului", în , în trad. "Satul cocoșului") este un sat în comuna Șura Mare din județul Sibiu, Transilvania, România. Prima mențiune documentară a localității datează din anul 1337.

Biserica
Lăcașul de rugăciune a fost construit în perioada 1829-1830, turnul clopotniță la începutul secolului XVI, pe o fundație din secolele XII-XIII. Probabil tot în acea perioadă a fost realizată și fortificarea bisericii, turnul a fost întărit și a primit și o galerie de apărare. Altarul a fost construit în 1844, iar orga în 1837 de frații Friedrich și Maets din Biertan.

Biserica din Hamba a fost dezafectată din lipsă de credincioși. Mobilierul a fost scos din interior și distribuit bisericilor altor comunități evanghelice. Altarul se află la Turnișor, cristelnița la Sibiu, iar orga se poate vedea la Biserica Neagră din Brașov, în balconul sudic.

Note

Bibliografie
Asociația Mioritics cu suportul financiar al Deutsche Welterbe Stiftung:
După texte elaborate de: Vladimir Agrigoroaei, Valentin Sălăgeanu, Luiza Zamora, Laura Jiga Iliescu, Ana Maria Gruia.
După ilustrații executate de: Radu Oltean, Laurențiu Raicu, Florin Jude.
Anghel Gheorghe, Fortificații medievale din piatră, secolele XII-XVI, Cluj Napoca, 1986.
Avram Alexandru, Câteva considerații cu privire la bazilicile scurte din bazinul Hârtibaciului și zona Sibiului, în Revista monumentelor și muzeelor de istorie, 1981, numărul 2.
Crîngaci Maria-Emilia, Bazilici romanice din regiunea Sibiului în Analele Asociației a Tinerilor Istorici din Moldova, Ed. Pontas, Chișinău, 2001.
Juliana Fabritius-Dancu, Cetăți țărănești săsești din Transilvania, în Revista Transilvania, Sibiu, 19.
 Hermann Fabini. Universul cetăților bisericești din Transilvania. Sibiu: Editura Monumenta, 2009, 279 p.
Iambor Petre, Așezări fortificate din Transilvania (sec. IX-XIII), Cluj-Napoca, 2005.
Luca Sabin Adrian, PINTER Zeno Karl, GEROGESCU Adrian, Repertoriul arheologic al județului Sibiu (Situri, monumente arheologice și istorice), Sibiu, 2003.
Thomas Nägler, Așezarea sașilor în Transilvania, Editura Kriterion, București, 1992.

Adrian Andrei Rusu, Castelarea carpatica, Editura MEGA, Cluj-Napoca, 2005.
George Oprescu, Bisericile, cetăți ale sașilor din Ardeal, Editura Academiei, București, 1956.
Țiplic Crîngaci Maria Emilia, PINTER Zeno Karl, Țiplic Ioan-Marian, Biserica evanghelică din Ruja, în Arhitectura religioasă medievală din Transilvania, III, 2004.
Țiplic Ioan-Marian, Organizarea defensivă a Transilvaniei în evul mediu (secolele X-XIV), Editura Militară, București, 2006.

Vezi și
 Hamba, Sibiu

Galerie de imagini

Monumente istorice din județul Sibiu
Biserici evanghelice de confesiune augustană din România
Biserici fortificate din Transilvania
Biserici din județul Sibiu


Franz Simandl (August 1, 1840 – December 15, 1912) was a Czech double-bassist and pedagogue most remembered for his book New Method for the Double Bass, known as the "Simandl book", which is to this day used as a standard study of double bass technique and hand positions.

His approach uses the first, second, and fourth fingers of the left hand (the third and fourth operating together as one digit) for stopping the strings in the lower register of the instrument and divides the fingerboard into various positions.

The second volume of the method looks at the use of thumb position using the thumb, first, second and third fingers, to play solo, high register work and again dividing the fingerboard up into a concept of positions. The second volume also delves extensively into the playing of harmonics.

Simandl's "New Method" of playing, now over a century old, is still common among classical double bassists, although the book itself is slowly being replaced by newer methods which incorporate modern pedagogical theory. Modern adaptations of, extensions to, and challenges to Simandl doctrines are acknowledged.

Simandl studied at the Prague Conservatory with  before becoming the principal bassist in the Vienna Court Opera Orchestra. He was Professor of double-bass at the Vienna Conservatory from 1869 to 1910. His pupils include many of the leading bassists of his time such as Ludwig Manoly, who moved to New York City becoming principal bass of the New York Philharmonic and was an influential teacher.

The Simandl "family tree" of bass pedagogues extends for many generations.  Prominent bassist/educators who can trace their lineage directly back to Simandl include Adolf Mišek, Richard Davis, Mark Dresser, Joseph Guastafeste, Greg Sarchet, Gary Karr, Hermann Reinshagen, Karl E. H. Seigfried, Ludwig Streicher, Bertram Turetzky, and Frederick Zimmermann.

Notes

References
Simandl, Franz (1956). 30 studies for string bass. LCCN 85751475
Simandl, Franz (1957). Gradus ad parnassum : 24 studies for string bass. LCCN 85752065
Simandl, Franz (1968). New method for string bass. LCCN 97706725

External links

1840 births
1912 deaths
Czech people of German descent
Classical double-bassists
Prague Conservatory alumni
19th-century classical musicians

Franz Simandl


In biochemistry, an Eadie–Hofstee plot (or Eadie–Hofstee diagram) is a graphical representation of the Michaelis–Menten equation in enzyme kinetics. It has been known by various different names, including Eadie plot, Hofstee plot and Augustinsson plot. Attribution to Woolf is often omitted, because although Haldane and Stern credited Woolf with the underlying equation, it was just one of the three linear transformations of the Michaelis–Menten equation that they initially introduced. However, Haldane indicated latter that Woolf had indeed found the three linear forms:In 1932, Dr. Kurt Stern published a German translation of my book Enzymes, with numerous additions to the English text. On pp. 119–120, I described some graphical methods, stating that they were due to my friend Dr. Barnett Woolf. [...] Woolf pointed out that linear graphs are obtained when  is plotted against ,  against , or  against , the first plot being most convenient unless inhibition is being studied.

Derivation of the equation for the plot

The simplest equation for the rate  of an enzyme-catalysed reaction as a function of the substrate concentration  is the Michaelis-Menten equation, which can be written as follows:

in which  is the rate at substrate saturation (when  approaches infinity, or limiting rate, and  is the value of  at half-saturation, i.e. for , known as the Michaelis constant. Eadie and Hofstee independently transformed this into straight-line relationships, as follows: Taking reciprocals of both sides of the equation gives the equation underlying the Lineweaver–Burk plot:

 ·

This can be rearranged to express a different straight-line relationship:

 ·

which shows that a plot of  against  is a straight line with intercept  on the ordinate, and slope  (Hofstee plot). In the Eadie plot the axes are reversed, but the principle is the same. These plots are kinetic versions of the Scatchard plot used in ligand-binding experiments.

Attribution to Augustinsson

The plot is occasionally attributed to Augustinsson and referred to the Woolf–Augustinsson–Hofstee plot or simply the Augustinsson plot. However, although Haldane, Woolf or Eadie were not explicitly cited when Augustinsson introduced the  versus  equation, both the work of Haldane and of Eadie are cited at other places of his work and are listed in his bibliography.

Effect of experimental error
Experimental error is usually assumed to affect the rate  and not the substrate concentration , so  is the dependent variable. As a result, both ordinate  and abscissa  are subject to experimental error, and so the deviations that occur due to error are not parallel with the ordinate axis but towards or away from the origin. As long as the plot is used for illustrating an analysis rather than for estimating the parameters, that matters very little. Regardless of these considerations various authors have compared the suitability of the various plots for displaying and analysing data.

Use for estimating parameters
Like other straight-line forms of the Michaelis–Menten equation, the Eadie–Hofstee plot was used historically for rapid evaluation of the parameters   and , but has been largely superseded by nonlinear regression methods that are significantly more accurate when properly weighted and no longer computationally inaccessible.

Making faults in experimental design visible

As the ordinate scale spans the entire range of theoretically possible  vales, from  to  one can see at a glance at an Eadie–Hofstee plot how well the experimental design fills the theoretical design space, and the plot makes it impossible to hide poor design. By contrast, the other well known straight-line plots make it easy to choose scales that suggest that the design is better than it is. Faulty design, as shown in the right-hand diagram, is common with experiments with a substrate that is not soluble enough or too expensive to use concentrations above , and in this case  cannot be estimated satisfactorily. The opposite case, with  values concentrated above  (left-hand diagram) is less common but not unknown, as for example in a study of nitrate reductase.

See also
 Michaelis–Menten equation
 Lineweaver–Burk plot
 Hanes plot
 Direct linear plot

Footnotes and references

Diagrams
Enzyme kinetics

Biotechnology
Molecular biology

Eadie–Hofstee diagram


ECuNHi (Espacio Cultural Nuestros Hijos) es un espacio cultural y una escuela de arte de las Madres de la Plaza de Mayo. Está ubicado en la ciudad de Buenos Aires y funciona en el predio de la ex ESMA, que fue durante la última dictadura argentina (1976-1983) el más grande y más activo de los centros clandestinos de detención, por donde pasaron más de 5.000 detenidos-desaparecidos. Fue inaugurado en 2008.

Presentación
El Espacio Cultural Nuestros Hijos, ECuNHi, de las Madres de Plaza de Mayo, tiene su sede en el predio de la ex Escuela de Mecánica de la Armada, ESMA, en la ciudad de Buenos Aires.
Durante la última dictadura militar, en ese lugar funcionó el más grande de los centros clandestinos de detención. Allí se planificó y ejecutó el plan sistemático de desaparición de personas, se torturó y se mató.
Cuando el entonces presidente Néstor Kirchner decidió desafectar ese predio de la órbita de la Armada y establecer allí un Museo de la Memoria, las Madres solicitaron que les otorgara el edificio que había sido del Liceo Naval, para crear en ese mismo sitio su Espacio Cultural. Ellas se propusieron revertir completamente el signo de ese lugar y lograr que en las aulas en donde se enseñó el odio y la destrucción se promovieran el arte y la creación. Es decir, la vida. Y no sólo eso: también se plantearon abrir ese sitio para que la cultura estuviera al alcance de todos, como lo habían soñado sus hijos. Por eso eligieron para esta institución el nombre de Espacio Cultural Nuestros Hijos, en el intento de sintetizar en él todas esas aspiraciones.

Historia

La Escuela de Mecánica de la Armada y el centro clandestino de detención

La Escuela fue fundada en 1924, durante la presidencia de Alvear. En 1928 se inauguró el actual complejo de edificios, proyectado por el arquitecto Raúl J. Álvarez, sobre la actual Avenida del Libertador. Anualmente, alrededor de 10.000 jóvenes se inscribían para ingresar como alumnos regulares; la mitad de ellos eran seleccionados y becados para estudiar carreras como electrónica, aeronáutica, administrativa, mecánico naval, operador de radio, meteorología, oceanografía, etcétera. Los estudiantes permanecían internados de lunes a viernes, y recibían entre 8 y 10 horas de estudios por día. Las carreras podían completarse en hasta tres años de estudios, los alumnos egresaban como técnicos, con opción a seguir luego la carrera militar o ejercer su profesión en cualquier otro ámbito.
Desde la entrada principal se accede al pabellón central donde estaban las oficinas y despachos de las autoridades. Allí se encuentra un patio cubierto, usado también como cine para el alumnado. A la izquierda de este edificio estaban los casinos de suboficiales y más alejado y aislado, el casino de oficiales, donde funcionó el centro clandestino de detención, durante la dictadura militar que usurpó el poder entre 1976 y 1983.

Desde marzo de 1976 a noviembre de 1983, la ESMA fue el centro clandestino de detención más conocido y casi emblemático del autodenominado Proceso de Reorganización Nacional. Funcionó como tal desde el inicio de la dictadura; el mismo día del golpe de Estado ya alojó personas secuestradas por las fuerzas armadas, entre ellas, el doctor Pedro Eladio Vázquez, hasta entonces Secretario de Deportes y Turismo de la Nación.
Los oficiales que operaban en la institución cuidaban de no revelar su identidad ni su filiación militar al desempeñar la siniestra tarea de planificar o efectuar secuestros o torturas.

La ESMA dependía del almirante Eduardo Massera, jefe de la Armada entre 1976 y 1978. Allí funcionaban dos grupos clandestinos, el grupo de tareas 3.3.3 a cargo del SIN (Servicio de Inteligencia Naval) y el grupo de tareas 3.3.2 de la Marina. Este último estaba dirigido por el contralmirante Rubén Jacinto Chamorro y el capitán Jorge Eduardo Acosta (conocido como el tigre). Otros célebres represores que formaron parte del mismo fueron Alfredo Astiz (el ángel rubio o el ángel de la muerte), Ricardo Miguel Cavallo y Adolfo Scilingo. Tras las declaraciones de este último, oficial de marina de guerra durante la dictadura, existe una lista de 120 asesinos y torturadores de la ESMA con las funciones que cumplían.

El 24 de marzo de 2004 el presidente Néstor Kirchner y el Jefe de Gobierno de la Ciudad de Buenos Aires Aníbal Ibarra firmaron el "Acuerdo entre el Estado nacional y la Ciudad Autónoma de Buenos Aires para la construcción del espacio para la memoria y para la promoción y defensa de los derechos humanos en el predio de la ESMA". Kirchner ordenó sacar de una de las salas del Colegio Militar de la Nación los retratos de los dictadores y genocidas Jorge Rafael Videla, responsable del golpe de Estado del 24 de marzo de 1976 y Reynaldo Bignone.
Durante la conmemoración de los sesenta años de la Declaración Universal de los Derechos Humanos (2008), los Estados miembros en la UNESCO aprobaron el funcionamiento en la ex ESMA del Centro Internacional para la Promoción de los Derechos Humanos.

El proyecto de las Madres

Las Madres de Plaza de Mayo "desembarcaron" en el ex Liceo Naval, ubicado en el predio que fuera de la ESMA, el 31 de enero de 2008. Una verdadera multitud las acompañó ese día; entre todos, pintaron flores y soles coloridos en los muros como modo simbólico de expresar el proyecto de las Madres: convertir ese sitio emblemático de la dictadura y su horror en el Espacio Cultural Nuestros Hijos, un lugar destinado al aprendizaje, la belleza y el arte.

El lanzamiento del Espacio se produjo el 30 de abril de ese mismo año, cuando las Madres conmemoraron allí el aniversario de sus treinta y un años de lucha con una jornada que comenzó con la presentación de una cuerda de percusión de cuarenta tambores y cerró con las actuaciones de Liliana Herrero y Víctor Heredia, y las palabras de la presidenta de la Asociación Madres de Plaza de Mayo, Hebe de Bonafini.

Con el fin de darse a conocer, el ECuNHi ofreció una variada gama de actividades a lo largo de junio, llamado "el mes presentación": obras teatrales, recitales y shows musicales, narraciones, charlas, debates, proyecciones cinematográficas, títeres y espectáculos infantiles atrajeron a más de dos mil visitantes.
A partir del mes de julio y hasta fin de noviembre de 2008, el ECuNHi ofreció talleres de Artes Visuales, Artes y artesanías originarias, Letras, Música y Teatro. Esta actividad continúa.

También, desde la apertura del ECuNHi, se llevan a cabo diversas actividades culturales: presentaciones de libros, recitales de diferentes géneros musicales, representaciones teatrales, proyecciones de films que no se consiguen en el circuito comercial –documentales, de animación y otros–, muestras de artes visuales y clases magistrales, entre otras muchas actividades.

El Espacio Cultural Nuestros Hijos (ECuNHi) mantiene un vínculo estrecho con instituciones públicas y privadas con las que comparte objetivos. Ha establecido con ellas una serie de acuerdos y convenios, con el fin de potenciar su política de proyección institucional y trabajar sinérgicamente en pos de horizontes comunes.

Actividades
Desde la fundación del ECuNHi, se trató de generar en el mismo un espacio de vida y de creación, de alegría y de juventud en este mismo sitio que fue ewscenario de tanto horror. Así resume la ideología y el objetivo del Espacio Teresa Parodi, directora del ECuNHi :
"Un espacio cultural es naturalmente un espacio de vida. De vida compartida, entrelazada, en movimiento.
 Un espacio cultural es un lugar para que una comunidad reavive su capacidad identitaria. Para que una comunidad se repiense desde su quehacer, desde su querer, desde su soñar, haciendo que interactúen pasado, presente y futuro en una constante búsqueda creativa.
 La herramienta excluyente para que este acontecimiento, casi tribal, se concrete, es el lenguaje universal de la belleza con que el hombre ha sabido enaltecer su espíritu. La belleza en las formas y en lo profundo del contenido. La belleza capaz de resplandecer, aun en el horror, como una necesidad humana irrenunciable de decir de sí más allá de lo visible, de lo tangible, de lo posible.
 La creación, sin duda alguna, es un acto de amor y como tal reúne a la comunidad en un intento superador y liberador como ningún otro estímulo.
 Un espacio cultural le da amparo y marco a este estímulo. Le da sentido y referencia.
 Este Espacio Cultural, en especial, abre sus puertas a la luz de la lucha, del amor, del compromiso con la vida que sólo pueden tener las Madres de la Plaza de Mayo.
 Por eso se llama Nuestros Hijos, e irrumpe en la historia con el peso incuestionable de su propia historia y levanta la cabeza y se instala ante nuestros ojos y nuestra esperanza como una lámpara encendida que jamás apagará su llama.
 Y nos convoca a construir un sitio intransferible para que donde hubo odio haya amor, para que donde hubo muerte haya vida.
 Las puertas están abiertas y en su interior ya hay gente trabajando con alegría."

El Espacio Cultural Nuestros Hijos, desde su mirada de inclusión y convivencia de diversidades sociales y culturales, procura que los intereses de los ciudadanos encuentren un lugar de contención, expresión y desarrollo.

Desde julio de 2008, durante el ciclo lectivo y también en verano, de lunes a sábados se llevan a cabo talleres de Artes Visuales, Artes y artesanías originarias, Letras, Música, Musicoterapia y Teatro. Los casi 5000 alumnos que asistieron desde el inicio hasta fines de 2011 a estos cursos lo han hecho atraídos tanto por los aranceles accesibles como por el trabajo en grupos reducidos pero, sobre todo, por el nivel de los docentes, profesionales y artistas, figuras destacadas en sus respectivas áreas.

Talleres

La oferta de talleres se organiza en cinco áreas diferentes:

El área de Artes Visuales desarrolla dos programas fundamentales: uno de exhibiciones (muestras temporarias) y otro de talleres coordinados por artistas de prestigio y que están abiertos a la participación de todo aquel que esté interesado, sin limitaciones de edad o conocimientos previos. Paralelamente, a través de acuerdos con prestigiosas instituciones culturales tales como el Fondo Nacional de las Artes, entre otras, se trabaja en la creación de programas de becas para jóvenes artistas y en las bases para concursos y premios relacionados con el perfil y los objetivos del ECuNHi (ver abajo).

El área de Letras se constituye como un espacio de intercambio intelectual en el que se promueven prácticas de escritura creativa y de lectura crítica. Aspira también a difundir producciones literarias representativas de la literatura argentina. Asimismo, organiza eventos culturales tales como presentaciones de libros y revistas, proyectos editoriales, foros, ciclos de conferencias, debates y actividades académicas. El área de Letras se propone garantizar la calidad de la oferta cultural en la riqueza estética de las prácticas y en la formación de excelencia de los profesores y profesoras que dictan sus talleres y seminarios.

La música está presente en el ECuNHi como factor cultural y educativo indispensable. Por eso, pone al alcance de todos una educación instrumental y vocal destinada a la práctica individual y colectiva de la música con una orientación popular y regional, sin perjuicio de que en la labor educativa se incluyan contenidos de otros géneros a fin de que los alumnos asimilen de manera óptima los contenidos. También cuenta con dos organismos musicales propios: el Coro ECuNHi y la Orquesta  Infantil y Juvenil "Don Alguito Algas" y ofrece actividades tales como recitales, seminarios, talleres, encuentros y festivales, entre otras. En definitiva, desde el área de Música del ECuNHi se procura recoger y difundir las tradiciones musicales locales y regionales como expresión de identidad cultural, desde una perspectiva crítica con la memoria y el presente de nuestra sociedad.

El área de Teatro se ha diseñado teniendo en cuenta dos ejes fundamentales: el de formación artística, con talleres y seminarios específicos, y el de producción de hechos escénicos, que son el resultado de la implementación y el desarrollo de los talleres. Se ofrecen talleres cuatrimestrales y anuales, seminarios, workshops, clases magistrales, conferencias y debates.
También, desde el año 2009, es la organizadora del Festival Nacional de Teatro que se desarrolla en el Espacio Cultural Nuestros Hijos.

El Área de Musicoterapia del ECuNHi organiza seminarios, charlas, el taller "Musiqueando" para el desarrollamiento de la creatividad musical (integra chicos con necesidades educativas especiales) y el curso "¿Qué es la creatividad?" dirigido a agentes, alumnos, docentes y profesionales de las áreas de Educación y Salud. A partir de 2010 propone la Semana de la Improvisación Libre, con la intervención de profesionales y estudiantes de música, plástica, danza, musicoterapia y otras disciplinas de la salud y las ciencias sociales.

Además, desde 2008, una vez por semana Hebe de Bonafini, la presidenta de la Asociación Madres de Plaza de Mayo, lleva a cabo un taller muy original, en el que se mezclan la cocina saludable y económica, las poesías, recetas heredadas, mucha charla política, alimentos autóctonos, textos científicos, una huerta orgánica nacida en el Espacio Cultural "Nuestros Hijos" y en las casas... Todo se mixtura para conformar este taller único, condimentado con los sabrosos comentarios y recuerdos de la docente.

Ciclos, actividades y grandes artistas
Otro pilar del ECuNHi son las diversas propuestas culturales gratuitas, que se llevan a cabo de jueves a sábados: muestras de artes visuales, charlas y presentaciones de libros y CD, recitales de diferentes géneros musicales, espectáculos teatrales, proyecciones de películas y festivales de todo tipo.

Así, todos los años se realizan diversos ciclos musicales –Desde adentro, SADAIC en el ECuNHi, Pertenencia, (FNA), Ciclo Coral, AADI, Escenario jazz, Escenario Blues y Escenario Rock–. También el área de Letras organiza sus ciclos –Pueden venir cuentos quieran (rock argentino y poesía), + poesía – policía, Cosamostra, Ciclos de Cine Arte, de Cine Documental y el veraniego "Cine en el jardín"– además de otros realizados conjuntamente con el área de Teatro –Cuerpo y Letra, Ficción instantánea–.

En paralelo a las importantes muestras de Artes Visuales en las que se exhiben obras de grandes maestros consagrados, el Espacio también alberga exposiciones de talentosos artistas emergentes, en la búsqueda de producir una suerte de enriquecedor diálogo intergeneracional entre estas producciones.

Algunos grandes y queridísimos artistas que se han presentado en el Espacio son Lidia Borda, Susana Rinaldi, León Gieco, Liliana Herrero, Oscar Araiz, Renata Schussheim, Claudia Puyó, La Chilinga, León Ferrari, Mirta Busnelli, Marián Farías Gómez, Santaires, Mariana Baraj, Daniel Veronese, Ligia Piro, Víctor Heredia, Ignacio Copani, Rita Cortese, Jorge Meijide (Meiji), Leopoldo Federico, Orquesta Nacional Juan de Dios Filiberto, El Otro Yo, Víctor Laplace, Rafael Spregelburd, Juan Falú, Marino Santa María, Ana María Bovo, Daniel Santoro, Javier Martínez (Manal), Irupé Tarragó Ros, Grupo de Teatro Catalinas Sur, Libertablas, Esteban Morgado y Horacio Ferrer, entre muchos otros.

Actividades especiales

Un párrafo aparte merece la realización de distintos encuentros y festivales: Carnaval 2009 y 2010, Festival de la canción social (21-23/03/09), Evento 24 de marzo, con Arbolito y León Gieco en el cierre (10.000 asistentes, 24/03/09), Músicas del Sur (06/06/09), Cine under (15/08/09), Argentina Negra II (26-27/09) y III (06-07/11/10), Festival por la Ley Nacional de Música (10/09 y 10/10), 1º, 2ª y 3ª Festival Nacional de Teatro (06-15/01/09 y 09-21/11/10 y 02-13/11/11), 16º Festival Internacional de batería y percusión (18-19/12/09) y de Reggae, ska y otras músicas (19/12/09), al Congreso por la Ley Nacional de la Música (04-05/06/10), Primer Festival Internacional de Títeres, (23-28/08/10), Torneo Nacional de Ajedrez por la Memoria y el Bicentenario (01-08/10/10), Festival de Cine de temática de encierro y DD.HH "La jaula" (03-04/12/10 y 17/12/11), Primer festival de los chicos en el ECuNHi "MARÍA ELENA WALSH" (19/11/11), entre otros.
Para poder realizar estos eventos en un marco apropiado, se inauguraron dos salas dotadas de sonido e iluminación: una con capacidad para 500 personas y otra más pequeña, de 100 localidades, además de un microcine con pantalla grande y 80 butacas.

Dos proyectos con perfil único
Además de las mencionadas actividades, el ECuNHi lleva adelante dos programas absolutamente originales, innovadores, de importante proyección social, muy potentes en cuanto a concepto y que han logrado una masiva concurrencia. Se trata de la Colonia y los Talleres de arte para adultos mayores (cogestionados con el PAMI y el Ministerio de Desarrollo Social), y el Programa El ECuNHi hace escuela, destinado a alumnos de nivel inicial, primario y secundario, de instituciones públicas y privadas (cogestionado con el Ministerio de Educación de la Nación).

Colonia y Talleres de arte para adultos mayores
Se realizan en el ECuNHi desde enero de 2009, en virtud de un convenio suscripto entre la Asociación Madres de Plaza de Mayo, el Ministerio de Desarrollo Social y PAMI. Se desarrollan en dos modalidades: Colonia de arte de verano, a la que asisten más de 200 personas por día (enero y febrero, todos los días de semana en jornada completa; se brinda almuerzo y merienda y, en muchos casos, según la zona, también transporte) y Talleres de arte para adultos mayores, de Música, Musicoterapia, Letras, Artes Visuales y Teatro (de marzo a fin de noviembre, todos los días de semana, por la tarde). Son totalmente gratuitos y están abiertos a quienes deseen asistir.
Estos talleres pretenden brindar una alternativa diferente al adulto mayor: el objetivo no es formar artistas sino promover que cada participante pueda explorar su potencial creativo, socializar con sus pares compartiendo una propuesta original, y expresar y expandir su mundo interno a través del arte. Los talleres están dictados por jóvenes profesionales altamente capacitados, coordinados por personal idóneo; por otra parte, los asistentes también cuentan con apoyo psicológico. Es de destacar que todo el personal que interviene en esta propuesta (profesionales, docentes y equipo de apoyo), además de su formación específica, aborda su tarea con enorme alegría; esto genera un clima de gran calidez y amabilidad que es señalado reiteradamente por los concurrentes como un importante valor adicional.

El hecho de que esta actividad se desarrolle en el Espacio Cultural Nuestros Hijos, la Escuela de Arte de las Madres de Plaza de Mayo en la ex ESMA, dota a la experiencia de una mayor trascendencia todavía. Se trata de poner vida en el lugar emblemático del genocidio, escenario del dolor y la muerte; de ganar este espacio para el arte, la creación, la belleza. Sin duda, este objetivo convoca a personas de todo tipo, más allá de la etapa vital que estén atravesando, su nivel socioeconómico o su formación previa.
Los adultos mayores que asisten a estos Talleres de arte durante el ciclo lectivo o a la Colonia en verano pertenecen a Centros de jubilados y Hogares, o concurren de modo independiente. De estos encuentros de arte para adultos mayores surgieron originales y valiosos emprendimientos: el álbum musical Señales de vida (interpretado por siete asistentes al taller de tango) y las presentaciones de este grupo en radios, teatros y en Cosquín); el libro Viejo es el viento y sigue soplando (con textos producidos en los talleres del área de Letras y tapas elaboradas en los del área de Artes Visuales); el mural El Eternauta (realizado sobre una enorme gradería por el grupo de Abuelos muralistas, taller del área de Artes Visuales) y el videoclip Sombrerito (taller de danza folclórica del área de Música). Estos productos no constituyen trabajos de fin de ciclo ni fueron previstos de antemano; parte de su enorme valor radica en que surgieron como propuestas en los mismos talleres, en el curso de los encuentros.

"El ECuNHi hace escuela"

Desde 2010, funciona en el Espacio Cultural Nuestros Hijos (ECuNHi) el programa pedagógico-didáctico "El ECuNHi hace escuela", que ofrece a estudiantes de nivel inicial, primario y secundario de escuelas públicas y privadas la posibilidad de realizar una experiencia artística y educativa de características únicas.
Este programa se enmarca en el Proyecto Educativo Bicentenario (ProEBi), cogestionado entre el ECuNHi, la Asociación Madres de Plaza de Mayo y el Ministerio de Educación de la Nación. En el lanzamiento de esta actividad en agosto de 2010, el ministro de Educación, Alberto Sileoni, se refirió a su importancia de manera tajante: "Un filósofo alguna vez dijo que el deber de la educación es que nunca más haya campos de extermino, como fue este (…).
Hay voces que insisten en que 'para qué mirar para atrás, para qué revolver el pasado'. Nosotros decimos que el pasado no pasó y, además, que hay delitos que no prescriben. Y como la memoria se escribe en arena, nosotros tenemos la obligación de escribirla en piedra, para siempre". Por esta iniciativa de las Madres de Plaza de Mayo, los alumnos de las escuelas del país son invitados a concurrir al Espacio. En el marco de esa visita realizarán actividades artísticas, educativas y culturales que se articularán con contenidos desarrollados especialmente para que los estudiantes los trabajen al volver a sus aulas.

Las actividades que se llevan a cabo varían de acuerdo con la edad y el nivel escolar de los alumnos concurrentes. El circuito contempla un recorrido general por el Espacio y la visita a la Galería de los rostros revolucionarios, a la Sala Negra "Rodolfo Walsh" y a las muestras de artes visuales que estén montadas en cada oportunidad. Además, a nivel secundario se trabaja con el mural de "El Eternauta", que fue realizado sobre una gradería por los adultos mayores concurrentes a la colonia artística de PAMI/Desarrollo Social en el ECuNHi.
Desde el lugar en que se encuentra la figura del protagonista de esa historieta, se plantean actividades que buscan fomentar la plena toma de conciencia de lo sucedido en el pasado reciente de nuestro país. "El ECuNHi hace escuela" también ha desarrollado acciones extramuros, de manera itinerante; bajo esa modalidad participó en el stand de Paka-Paka de la Feria del Libro Infantil y Juvenil 2011.
Los coordinadores de este programa rescatan la idea del ECuNHi como espacio de vida. Ellos señalan: "Si bien sentimos que estamos transformando el Espacio, también notamos que el ProEBi nos está transformando a nosotros como docentes y como personas: no hay dos visitas iguales; después de cada encuentro reflexionamos mucho sobre lo experimentado".
Es de destacar el gran número de interesados que participaron de este programa en su primer año y medio de vida: son más de doce mil concurrentes de diferentes niveles educativos. Hay tres tipos de público muy diferenciado: alumnos, docentes y docentes en formación.

La Beca ECuNHi-FNA (Fondo Nacional de Artes)
La Beca surge como parte de los acuerdos suscriptos por el Espacio Cultural Nuestros Hijos, ECuNHi, Escuela de Arte, de la Asociación Madres de Plaza de Mayo y el FNA, Fondo Nacional de las Artes.
El objetivo fundamental de la beca es profundizar el proyecto de transformación de uno de los sitios emblemáticos de la dictadura en un espacio dedicado a la producción contemporánea de arte y cultura, y colaborar en la formación de artistas en un ambiente de libertad y reflexión crítica, con un taller y seminario de seguimiento y análisis de obra sobre producciones teóricas y prácticas en artes visuales. La beca está orientada a todos los lenguajes de las artes visuales contemporáneas.

Galerías de imágenes

Véase también
 Madres de Plaza de Mayo
 Terrorismo de Estado en Argentina en las décadas de 1970 y 1980
 Robo de bebés en la dictadura argentina
 Proceso de Reorganización Nacional
 Desaparecidos por la dictadura argentina

Enlaces externos
 Sitio oficial del ECuNHi
 Blog oficial del ECuNHi – Escuela de arte
 Canal oficial del ECuNHi en YouTube
 Página oficial de Facebook

 Sitio oficial de las Madres de Plaza de Mayo

Centros culturales de la ciudad de Buenos Aires
Centros culturales de Argentina del siglo XXI
Arquitectura de Argentina de 2008

Espacio Cultural Nuestros Hijos


غاسبار-غوستاف كوريوليس ، عالم رياضي ومهندس فرنسي من مواليد 21 مايو 1792 بالعاصمة الفرنسية باريس وتوفي في باريس في 19 سبتمبر 1843 ويستخدم اسمه في التعبير عن تأثير دوران الأرض على الأجسام المتحركة ويسمى تأثير كوريوليس أو قوة كوريوليس.

انظر أيضًا

 قائمة الأسماء المنقوشة على برج إيفل

مراجع

روابط خارجية

أشخاص دفنوا في مقبرة مونبارناس
أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
خريجو المدرسة متعددة التقانات بفرنسا
رومان كاثوليك فرنسيون
رياضياتيو القرن 19
رياضياتيون فرنسيون في القرن 19
علماء من باريس
علماء نقشت أسماؤهم على برج إيفل
فيزيائيون فرنسيون
مهندسو ميكانيك فرنسيون
مهندسون مدنيون فرنسيون
مواليد 1792
مواليد في باريس
وفيات 1843
وفيات في باريس
خريجو مدرسة الجسور باريس تك

غاسبارد-غوستاف كوريوليس


Svijet

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

 O poniznosti i slavi Krista Marka Marulića

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1518.


Regionalne nogometne lige su predstavljala 4. rang u nogometnom prvenstvu SFRJ u sezoni 1986./87. Regionalna liga Slavonije i Baranje bila je podijeljena u dvije skupine: Podravsku (Sjever) i Posavsku (Jug). Zbog reorganizacije natjecanja u Hrvatskoj (i gašenja regionalnih liga), dva prvoplasirana kluba su u sljedećoj sezoni igrala u Drugoj Hrvatskoj republičkoj nogometnoj ligi, dok je trećeplasirani igrao kvalifikacije za popunu iste. Ostali klubovi su bili prebačeni u Međuopćinske lige.

Ljestvica

Povezani članci
 Međuopćinska liga – Istok 1986./87.
 Međuopćinska liga – Jug 1986./87.
 Međuopćinska liga – Sjever 1986./87.

Vanjske poveznice

Izvori

 Željko Batarilović: Nogometni klub Otok 1923. – 2003., monografija NK Otok, Otok 2003.

1986-87
1986-87 Jug
Slavonija i Baranja

Regionalna nogometna liga Slavonije i Baranje – Jug 1986./87.


Dallas Liu, né le  à Los Angeles (Californie), est un acteur américain.

Biographie
Liu a grandi à San Gabriel Valley, en Californie. Il est d'origine chinoise et indonésienne.

Il pratique le Shotokan japonais et a participé à la North American Sport Karate Association. Il commence à pratiquer les arts martiaux à l'âge de 5 ans et a arrêté la compétition internationale à 13 ans.

Carrière
Le 12 août 2021, Netflix annonce qu'il est choisi pour incarner Zuko dans l'adaptation télévisée Avatar : le Dernier Maître de l'Air.

Filmographie

Cinéma

 2010 : Tekken de Dwight H. Little : Jin Kazama à 7 ans
 2015 : Underdog Kids de Phillip Rhee : Jimmy jeune
 2021 : Shang-Chi et la Légende des Dix Anneaux de Destin Daniel Cretton : Ruihua

Télévision

 2016 : Legendary Dudas : Carter
 2018 : The Who Was? Show : Bruce Lee
 2019–2021 : PEN15 : Shuji Ishii-Peters
 À venir : Avatar : le Dernier Maître de l'Air : Zuko

Références

Liens externes

Naissance en août 2001
Acteur américain de télévision

Dallas Liu


Almir Turković (født 3. november 1970) er en tidligere bosnisk fodboldspiller.

Bosnien-Hercegovinas fodboldlandshold

|-
|1995||1||0
|-
|1996||1||0
|-
|1997||0||0
|-
|1998||1||0
|-
|1999||3||0
|-
|2000||0||0
|-
|2001||0||0
|-
|2002||0||0
|-
|2003||1||0
|-
!Total||7||0
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Bosnien-Hercegovina

Almir Turković


Karanlığın Kahkahası, orijinal ismiyle Fantastic Fables, Amerikalı yazar ve gazeteci Ambrose Bierce tarafından kaleme alınmış, kısa öyküler barındıran bir eserdir.

Karanlığın Kahkahası, 245 tane kısa öykü içerir. Eser Bierce'ın istihza ve hiciv tarzının önemli örneklerini barındırır. Fabl türünden olan öykülerde, politikacılar, işadamları, yargıçlar, doktorlar, dinadamları, kamu görevlileri ve toplumun önemli bir kesimini oluşturan daha birçok meslekten, yozlaşmış insan tiplemeleri boy gösteriyor. Fabl türünün farklı ve güzel örneklerinden olan öykülerde, hayvanların yanı sıra fikirleri ve hatta kendi yarattığı hayali karakterleri kişileştiriyor. Ayrıca eserde, tanınmış Ezop masallarından birkaçının zamanın ve şahsının ihtiyaçlarına ve durumuna göre yeniden yazdığı halleri de mevcuttur.

Karanlığın Kahkahası, Amerikan edebiyatının kısa öykü ve hiciv konusundaki en önemli eserlerinden biri olup, dünya edebiyatının da hiciv konusundaki en güzel örneklerinden biri olarak görülür.

Fabllar

Karanlığın Kahkahası


Die Ratsapotheke, auch Struve-Apotheke genannt, zählt zu den bekanntesten Bürgerhäusern in der historischen Görlitzer Altstadt. Der Renaissancebau befindet sich auf dem nördlichen Teil des Untermarktes und ist das Eckhaus zur einmündenden Peterstraße. Das Haus trägt, auf der dem Untermarkt zugewandten Seite, zwei Sonnenuhren des Zacharias Scultetus – einem Bruder des Görlitzer Astronomen und Mathematikers Bartholomäus Scultetus. Der Renaissancegiebel des Hauses wendet sich der Peterstraße zu.

Geschichte

Der gotische Vorgängerbau wurde von dem Görlitzer Stadtbaumeister Wendel Roskopf dem Jüngeren zwischen 1550 und 1552 für den Kaufmann Hans Hoffmann im Renaissancestil umgebaut und modernisiert.

Aus dem Jahr 1550 stammen auch die astronomischen Zeichnungen zwischen dem ersten und zweiten Geschoss an der Südfassade. Sie wurden von Zacharias Scultetus gezeichnet. Der Name Ratsapotheke leitet sich aus der Zeit ab, als sie sich noch im Rathaus, Ecke Apothekergssse, befand. Benjamin August Struve kaufte sie im Jahr 1755 und verlegte sie am 29. Juli 1771 in den früheren Brauhof Nr. 267 am Häringsmarkt, jetzt Untermarkt 24 und Peterstraße 1. Struve war seit 1770 Eigentümer des Hauses. Ihm folgten sein Sohn Christian August Struve (1767–1807) und der Stadtrat Alexander Struve, nach dem auch die Struvestraße benannt ist. Im Jahr 1771 fanden auch umfangreiche Umbauarbeiten im Erdgeschoss statt. Hierbei entstanden auch die Korbbögen auf der zum Platz zugewandten Seite rechts und links neben dem Eingangsportal. Von 1789 bis 1830 wurde die Apotheke von den Pächtern Thieme und Pape betrieben.

Bis 1832 war die Rathausapotheke die einzige Apotheke der Stadt. Nach dem Zweiten Weltkrieg zog ins Erdgeschoss eine öffentliche Kinderbibliothek, der erste städtische Jugendclub und eine Künstlerwerkstatt ein. Die übrigen Etagen waren von Familien bewohnt. Im Jahr 1999 begannen die umfangreichen Sanierungsarbeiten im und am Gebäude. Im Rahmen der Sanierungsarbeiten wurde auch das alte schmuckvolle Eingangsportal freigelegt. Zuvor war das Portal über Jahrzehnte zugemauert. Der Eingang befand sich rechts des Portals. Über dem Portal erinnert eine Tafel an den einstigen Eigentümer und Apotheker Christian August Struve.

Sonnenuhren und Schriften

Über dem ersten Stockwerk sind zwei Sonnenuhren von Zacharias Scultetus abgebildet, wobei die linke der beiden mit Solarium überschrieben ist.
Sie zeigt mit ihren diversen Linien verschiedene Arten von Stunden an. Die zum Schattenzeiger weisenden, grauen Linien stellen die bürgerlichen Stunden. Sie beginnt links sieben Uhr vormittags und endet rechts vier Uhr nachmittags. Die arabischen sowie römischen Ziffern und die dazugehörigen von links oben nach rechts unten verlaufenden Linien verdeutlichen die italienischen Stunden. Die roten Linien zeigen die babylonischen Stunden.

Die benachbarte Sonnenuhr trägt die Überschrift Arachne und ermöglicht das Ablesen der Planetenstunden. Die roten und weißen Flächen der Uhr zeigen die Himmelsabschnitte mit einem bestimmten Sternkreiszeichen. Die Gruppe der parabelförmig verlaufenden Linien stellen den jahreszeitabhängigen Anstieg der Sonne an.

Unterhalb der rechten Uhr, links neben der mittleren Fenstergruppe werden der Erbauer, die das Gebäude erneuernden Besitzer sowie Maler und Rekonstrukteure mit Jahreszahl genannt. Es ist folgendes zu lesen: "SCULTETUS INVENIT: 1550 – RENOVARUNT: HOFFMANN • 1558 – SCHNEIDER • 1719 – STRUVE • 1830 • 1843 • 1853 • 1867 – SCHWENDLER • 1876 – WEESE • 1889 – GERMERSHAUSEN • 1926 – BRAINICH • 1936 – RAT d. STADT • 1973 – RITTMANNSPERGER • 2000 – RECONSTRUXERUNT: DR. ZIMMERMANN • 1936 – PANNIER • 2000 –  PINXERUNT: MUELLER • 1831 – DONATH • 1973 – TAUBERT, STENZEL • 2000".

Rechts neben der Uhr steht folgendes geschrieben:

Weblinks

 Ratsapotheke auf goerlitz.de
  auf denkmalschutz.de

Einzelnachweise

Erbaut in den 1550er Jahren
Goerlitz
Ratsapotheke
Ratsapotheke
Renaissancebauwerk in Görlitz
Kulturdenkmal in Görlitz
Struve (Adelsgeschlecht)

Ratsapotheke (Görlitz)


රංගනය
ජෝ අබේවික්‍රම - කැප්ටන් ඩොන්සන්
සුමනා අමරසිංහ
සනත් ගුණතිලක
සබීතා පෙරේරා
ෆ්‍රෙඩී සිල්වා
බන්දු සමරසිංහ
ටෙනිසන් කුරේ
ශෂී විජේන්ද්‍ර
මානෙල් චන්ද්‍රලතා
මාක් සැම්සන්
විමල් කුමාර් ද කොස්තා
ක්ලීටස් මෙන්ඩිස්
මර්වින් ජයතුංග
නවනන්දන විජේසිංහ
එම්. වී. බාලන්
ජයලත් ප්‍රනාන්දු
සුනිල් හෙට්ටිආරච්චි
මහේෂ් ජයසිංහ
රාජු ගමගේ
සුනිල් බමුණුආරච්චි
හියුගෝ ප්‍රනාන්දු
බර්ටි ගුණතිලක
පියදාස විජේකෝන්
චිත්‍රා වාකිෂ්ට
නෙළුම් පෙරේරා
ජෝශප් සෙනෙවිරත්න
ලයනල් දැරණියගල
සමන්ති ලැනරෝල්
ලිලියන් එදිරිසිංහ
සුසිලා කෝට්ටගේ
උදය කුමාර්
ලාංචනා කුමාරි
සජිනි නිරෝශනී

ගීතයන්
ගීත ප්‍රබන්ධය - හේමසිරි හල්පිට, සෝමපාල ලීලානන්ද

ලෝ බලන දෙවිදේ - ලතා වල්පොල
සංසාර ගී රාවයේ - ලතා වල්පොල, ග්‍රේෂන් ආනන්ද
චෙරියෝ කියලා අපි මේ යන්නේ - ග්‍රේෂන් ආනන්ද, ෆ්‍රෙඩී සිල්වා, බන්දු සමරසිංහ, යොහාන් අර්ජුන, ජයන්ත රත්නායක
වැඩත් අගෙයි හිතත් හොඳයි - ග්‍රේෂන් ආනන්ද, බන්දු සමරසිංහ, යොහාන් අර්ජුන්

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්ෂණය - ඇන්ටන් කිංස්ලි, බන්දුල ඒකනායක
අංග රචනය - ඊබට් විජේසිංහ
කලා අධ්‍යක්ෂණය - මොහාන් ඇඩැම්ස්
සටන් අධ්‍යක්ෂණය - ටෙඩී විද්‍යාලංකාර
නැටුම් අධ්‍යක්ෂණය - රොනල්ඩ් ප්‍රනාන්දු
ගීත, දෙබස් පටිගත කිරීම, ශබ්ද මිශ්‍රණය හා ආරෝපණය - ජෝර්ජ් මනතුංග
ශබ්ද ඉංජිනේරු - එම්. ඒ. ඒ. අල්විස්
ශබ්ද සහාය - පාලිත සිල්වා, පර්සි ගුණවර්ධන, සරත් සිරිබද්ධන
නිෂ්පාදන කළමනාකරු - යූ. එස්. එස්. හමීඩ්
කොණ්ඩා මොස්තර - ලලිත් ධර්මවර්ධන
සහාය - පී. සෝමදාස
වෙඩි පිපිරවීම් - කරුණාදාස අතුරුගිරිය
ප්‍රවාහන කටයුතු - පී. පී. කුරේ, එම්. ඒ. ජයවර්ධන

චෙරියෝ කැප්ටන්


Eriksholm Skov  er en omkring 170 hektar stor skov omkring, og ejet af Eriksholm Gods. Den ligger ud til Bramsnæs Bugt i den inderste del af Isefjorden, ca. 5 km sydøst for Holbæk. Vejen fra Holbæk til Munkholmbroen der går over fjorden, går gennem skoven.

En bræmme langs kysten, den såkaldte  "lange naturskov",  er en del af naturfredningen Eriksholms skovkyster.

Kilder og henvisninger

Kort over skoven på miljoegis.mim.dk,  med det fredede område angivet.

Skove i Danmark
Fredede arealer i Danmark
Lokaliteter i Holbæk Kommune

Eriksholm Skov


ඇමරිකානු උපදේශන සංගමය උපදේශක කටයුතු සඳහා වෙන් වූ ලාභ නොලබන වෘත්තීමය සංගමයකි. එය ලෝකයේ වෘත්තීමය උපදේශකයන්ගෙන් සැදුම්ලත් විශාලතම සංගමයයි.

ඉලක්කය
ඇමරිකානු උපදේශක සංගමයේ මූලික ඉලක්කය වනුයේ වෘත්තීමය උපදේශකයින් බිහි කිරීමෙන් සමාජයේ ජීව ගුණය වැඩි දියුණු කිරීමය. මීට අමතරව උපදේශන සේවාවේ වැඩි දියුණු කිරීම සහ මිනිසාගේ ගරුත්වය හා විවිධත්වය පවත්වා ගැනීමට ද උපකාරී වේ.

ඉතිහාසය
මෙය මුලින්ම ඇරඹුණේ 1952 , ඇමරිකානු පුද්ගල හා මග පෙන්වීම් සංගමය නමිනි. මෙය ජාතික වෘත්තීය මග පෙන්වීම් සංගමය, උපදේශනය හා මග පෙන්වීම් සඳහා ජාතික සංගමය , ගුරුවරු පුහුණුව සඳහා ශිෂ්‍ය සංගමය සහ ඇමරිකානු පාසල් පුද්ගල සංගමයේ එකතුවකි. මෙය 1983 සිට පුද්ගල උපදේශන සහ දියුණුව සඳහා වූ ඇමරිකානු සංගමය ලෙස වෙනස් විණි. 1992 ජුලි 1 දා සිට ඇමරිකානු උපදේශන සංගමය ලෙස නම වෙනස් විණි.

වොෂින්ටන් නුවරට සමීපව ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රියාවේ මෙහි මූලස්ථානය පිහිටා ඇත. මෙම සංගමය පුද්ගල රහසිගතභාවය සහ විශ්වාසය පවත්වා ගැනීම නිසා උපදේශකයින්ට තම සේවාදායකයින් සහ සිසුන්ට වැඩි දුරටත් ඔවු‍න්ගේ ප්‍රශ්නවලට උපකාරී වීමට හැකි වී ඇත. මෙම ඇමරිකානු උපදේශන සංගමය මගින් යුරෝපය , ලතින් ඇමරිකාව, පිලිපීනය වර්ගින් දූපත් ඇතුළු රටවල් 50කට තම සේවාව ලබා දී ඇත. මීට අමරතව මෙයට පද්ධති 19ක් සහ ශාඛා 56 ක් අන්තර්ගතය. මෙම සංගමය විවිධ සංගම් භා ඒකාබද්ධ වෙමින් තම සාමාජිකයින්ගේ අවශ්‍යතා වැඩි දුර සපුරාලීමට උපකාරී වේ.

ආශ්‍රිත

ඇමරිකාව

ඇමරිකානු උපදේශන සංගමය


Saponini su glikozidi s karakterističnim svojstvom pjenjenja. Pronađeni su u brojnim biljkama, a ime su dobili po biljci sapunika, čiji je korijen kroz povijest korišten kao sapun (lat. sapo - sapun). Saponini se sastoje od policikličkog aglikona koji je ili steroid kolina ili triterpenoid vezan preko C3, te ima etersku vezu na bočni lanac šećera. Aglikon se naziva sapogenin, a steroidni saponini nazivaju se saraponini. Sposobnost pjenjenja saponina je uzrokovana kombinacijom nepolarnog sapogenina i bočnog lanca topljivog u vodi. Saponini su gorki i smanjuju okus hrane domaćim životinjama. Međutim, ako imaju triterpenoidni aglikon, mogu imati okus sladića, jer glukuronska kiselina zamjenjuje šećer u triterpenoidima. Neki saponini, npr. iz lucerne, smanjuju apetit i prirast domaćih nepreživača (perad i svinje), dok drugi nisu značajno štetni. Na primjer, saponini koji se nalaze u zobi i špinatu povećavaju i ubrzavaju sposobnost tijela za apsorpciju kalcija i silicija, čime pomažu u probavi.

Farmakologija

Saponini imaju širok raspon farmakoloških aktivnosti, uključujući ekspektoransku, protuupalnu, vazoprotektivnu, hipokolesterolemičnu, imunomodulatornu, hipoglikemijsku, moluskicidnu, antifungalnu, antiparazitsku i mnoge druge aktivnosti. Biljke bogate saponinom, kao što su ginseng ili sladić, koriste se u medicinske svrhe od davnih vremena i danas igraju značajnu ulogu ne samo u medicini, nego i u prehrambenoj i kozmetičkoj industriji, gdje se koriste kao emulgatori ili sladila. Još jedna važna primjena saponina je njihovo korištenje kao pomoćnog sredstva (adjuvansa) u proizvodnji cjepiva. Steroidni sapogenini već dugi niz godina služe kao ekonomski važni sirovine za farmaceutsku industriju u proizvodnji steroidnih hormona.

Toksičnost

Saponini pokazuju membransku aktivnost, odnosno hemolitičku aktivnost, što znači da mogu uzrokovati oštećenja i cijepanja stanične membrane eritrocita, ako veća količina saponina dospije u ljudski ili životinjski organizam. Zbog hemolize i citolize endotela krvnih žila, dolazi do različitih manifestacija trovanja.

Izvori

Biomolekule

Saponini