Umboðsstjórn Breta í Palestínu var stjórn sem var við lýði frá 1920 til 1948 í Palestínu samkvæmt umboði sem stofnað var til á vettvangi Þjóðabandalagsins.

Í fyrri heimsstyrjöldinni (1914–1918) missti Tyrkjaveldi stjórn í Botnalöndum vegna uppreisnar Araba og innrásarhers Breta. Í Hussein–McMahon-samskiptunum hafði Bretland lofað að viðurkenna stofnun sjálfstæðs Arabaríkis ef Arabar gerðu uppreisn gegn Tyrkjum en eftir styrjöldina skiptu Bretland og Frakkland landsvæðinu á milli sín með Sykes–Picot-samkomulaginu, sem Arabar litu á sem svikráð.

Í Balfour-yfirlýsingunni árið 1917 höfðu Bretar jafnframt lofað að styðja stofnun "heimalands Gyðinga" í Palestínu. Í lok stríðsins stofnuðu Bretar og Frakkar sameiginlega hernámsstjórn þar sem áður hafði verið landsvæðið Sýrland innan Tyrkjaveldis. Bretar sköpuðu lagagrundvöll fyrir stjórn sinni í Palestínu þegar þeir hlutu umboð til að fara með stjórn svæðisins frá Þjóðabandalaginu í júní árið 1922. Þjóðabandalagið hafði komið á fót kerfi umboðsstjórna með það að markmiði að stýra landsvæðum hins sáluga Tyrkjaveldis "þar til þau gætu staðið á eigin fótum".

Á tíma umboðsstjórnarinnar fluttu margir Gyðingar til Palestínu og þjóðernishreyfingar færðust í vöxt bæði meðal Gyðinga og Araba á svæðinu. Hagsmunaárekstrar milli fólkshópanna leiddu til uppreisnar Araba í Palestínu árin 1936–1939 og uppreisnar Gyðinga árin 1944–1948. Í nóvember árið 1947 samþykktu Sameinuðu þjóðirnar áætlun um að skipta landsvæðinu í tvö ríki, eitt fyrir Araba og annað fyrir Gyðinga. Palestínustríðið 1947–1949 leiddi hins vegar til þess að landsvæði umboðsstjórnarinnar var skipt á milli Ísraelsríkis, Jórdaníu, sem innlimaði Vesturbakka Jórdan, og Egyptalands, sem stofnaði palestínskt verndarsvæði á Gasaströndinni.

Neðanmálsgreinar

Tilvísanir

Breska heimsveldið
Saga Ísraels
Saga Palestínu
Þjóðabandalagið

Umboðsstjórn Breta í Palestínu


Skærmbønnen er en kortfilm fra 2003 instrueret af Mikael Reidar efter manuskript af Mikael Reidar.

Handling
Bengt Botsvich begiver sig ind i en stor kontorbygning for at sælge nogle produkter, som har en nyttig funktion i dagligdagen. Jakkesættene er begejstrede, men både produkterne og sælgeren viser sig at have en anden natur end antaget.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 2003

Skærmbønnen


MGP 2003 var det fjerde årlige MGP for håbefulde sangere i alderen 8 til 15 år. Værterne for MGP 2003 var Camilla Ottesen og Gordon Kennedy. Vinderen skulle senere repræsentere Danmark ved den første udgave af Junior Eurovision Song Contest.

Baggrund
Efter succesen med den indledende MGP Nordic-konkurrence i april 2002, opfangede European Broadcasting Union ideen til en sangkonkurrence med børn i alderen 8 til 15 år i hele Europa og åbnede konkurrencen for alle sine medlems-tv-selskaber, hvilket gjorde det til en paneuropæisk begivenhed. Alle tre lande fra MPG Nordic, inklusive Danmark, meldte sig til Junior Eurovision sammen med 13 andre lande på tværs af kontinentet.

Deltagere

Superfinale

2003
Begivenheder i 2003

MGP 2003


نسرين محمد (20 نوفمبر 1955 -)، ممثلة مصرية معتزلة.

حياتها
تخرجت من المعهد العالي للموسيقى (الكونسرفتوار)، ظهرت في عدد من  أفلام خلال فترة سبعينات القرن العشرين، منها (أبناء للبيع، الحفيد، بديعة مصابني)، ثم اتجهت إلى الدراما التلفزيونية، ومن مسلسلاتها (الشهد والدموع، رحلة السيد أبو العلا البشري، عالم عم أمين).

تزوجت للمرة الأولى من الملحن محمد ضياء الدين بعد أن غنت معه كطفلة أغنية «البالونة»، ثم تزوجت من الممثل محسن محي الدين واشتركا معاً في كتابة فيلم شباب على كف عفريت، لعبت بطولة عدد من المسلسلات التلفزيون.

حياتها الخاصة
تزوجت في عمر الـ 16 عاماً ثم توفى زوجها الأول، أنجبت منه بنت، بعدها تزوجت من الفنان محسن محي الدين وأنجبت منه رنا وعمر، اعتزلت التمثيل عام 1991 وارتدت الحجاب.

رفضت نسرين العديد من العروض الفنية للعودة مرة أخرى للتمثيل، وقررت ان يكون قرار الإعتزال نهائياً ولاعودة فيه، وذلك بحسب ما صرح به زوجها الفنان محسن محي الدين.

أعمالها

من الأفلام
 الحفيد.
 اتنين واحد صفر.
 شباب على كف عفريت.
 شيلني وأشيلك.
 بديعة مصابني.

من المسلسلات

 الموج والصخر
 فرصة العمر.
 الشهد والدموع.
 عابر سبيل.
 المشربية.
 رحلة السيد أبو العلا البشرى.
 رحلة عذاب.
 صيام صيام.
 الباحثة.
 اصابع الزمن.
 على أبواب المدينة.
 سبع صنايع.
 أم سعف جتكم.
 فوازير جدو عبدو - فوازير رمضان.
 أشواقي بلا حدود

من المسرحيات
 ليلة الزفاف.
 فندق الثلاث ورقات.
 مسألة مبدا.
 عالم يهوس.
 فندق الثلاث ورقات.
 آخر موضة.
 هاللو دوللي.
 صانعة الألعاب.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات تلفزيون مصريات
ممثلات مسرح مصريات
ممثلات مصريات في القرن 20
ممثلات مصريات معتزلات
مواليد 1380 هـ
مواليد 1960

نسرين (ممثلة)


Marijeta Vidak (født 14. august 1992) er en kroatisk håndboldspiller, som spiller i SCM Gloria Buzău og Kroatiens kvindehåndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Kroatien

Marijeta Vidak


Le château de Champrenault est une forteresse du  récemment rénovée située à Champrenault (Côte-d'Or) en Bourgogne-Franche-Comté.

Localisation

Le château est situé 12 rue du château à la sortie sud du village.

Historique

En 1246, Hervé de Saffres reçoit du duc Hugues IV de Bourgogne la forteresse de Champrenault. En 1323, ses fils Jean et Hervé, chanoines de Langres, abandonnent leur part d'héritage à Hervé II, petit-fils d'Hervé. La châtellenie passe ensuite en diverses mains : en 1328 à Guillaume Dubois, en 1451 à Philippe de Vienne, seigneur de Montagu, en 1470 à Jean de Mâlain et en 1499 à Othenin de Cléron, seigneur de Saffres auquel succède son fils Guy.

Le château est incendié en 1594 par les troupes des sires de Lux, de Tavanes et de Blaisy et en 1658 par les "Suédois ". En 1685, il reste une grosse tour servant de salle, chambre et grenier entourée de fossés. Le domaine, vendu comme bien national en 1798, consiste en "un bâtiment ci-devant château, composé d'une cuisine au rez-de-chaussée, deux chambres à feu ayant chacune leurs cabinets joignant ; au premier étage deux autres chambres et deux cabinets ; deux greniers dessus, deux remises, un petit verger, le tout fermé de murs de toute part".

Architecture

Ce donjon, restauré de 2000 à 2008, jouxte au nord-ouest un pavillon carré un peu plus bas et une tourelle d'escalier hexagonale hors-œuvre au milieu de sa façade sud. Elle comporte un rez-de-chaussée, deux étages et un étage défensif sous toit de pavillon. La façade nord est surmontée de deux souches de cheminées. Les fenêtres murées ont été récemment rouvertes. Elles sont disposées très régulièrement : deux sur chacun des petits côtés, cinq sur chacun des grands côtés.

Chaque étage comporte deux salles : une grande à l'ouest et une petite à l'est. Au rez-de-chaussée, celle-ci qui est voûtée semble avoir abrité la chapelle. À chaque étage, dont les niveaux semblent avoir été remaniés, l'accès des salles se fait par un escalier à vis inclus dans la tour hors œuvre. Il dessert directement la grande salle par une porte à accolade et la chambre orientale par un petit couloir oblique en encorbellement. La tour nord-ouest n'a qu'un étage et un étage de tir sous toit de pavillon. Toute sa moitié ouest est occupée par des latrines à conduit.

La maison forte était entourée d'un mur d'enceinte, toujours visible au nord où il atteint une largeur de deux mètres. La cour est bordée à l'ouest d'un mur de soutènement qui domine le coteau et comporte deux avancées rectangulaires en forme de tour de flanquement. Il ne reste pas trace des fossés mentionnés au .

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or

Liens externes

Champrenault
Auxois

Château de Champrenault


Shirley Yeung (Geleneksel Çince ile: 楊思琦, Basit Çince: 杨思琦; doğum 1978) TVB televizyon kanalıyla anlaşmalı Hong-Kong'lu oyuncu.

2001 yılında Miss Hong Kong güzellik yarışmasını kazandı. Yarışmanın başından beri bütün izleyicilerin favorisiydi. Daha sonra birçok insanın haketmediğini düşündüğü altı ödülün sahibi oldu.Birçok dalda başarı kazanmış erdemli biridir.

Profili

 İsim: Shirley Yeung Sze Kei
 Doğum tarihi: 7 Ağustos 1978
 Boy: 5'4"
 Kilo: 45 kg
 Ölçüler: 33-22-34"
 Hobileri: Şarkı söylemek ve dans etmek
 En sevdiği yiyecek: Taze meyve,
 Favori ülkeleri: Yunanistan, Tibet,Japonya.
 En sevdiği Miss HK: Amy Kwok, Maggie Cheung

Filmografi
 The Threat of Love 2 (2002)
 In the Realm of Fancy (2002)
 Blade Heart (2003)
 Life Begins at Forty (2003)
 Find the Light (2003)
 Angels of Mission (2004)
 Shine on you (2004)
 Hidden Treasures (2004)
 My Family (2005)
 Always Ready (2005)
 The Bitter Bitten (2006)
 Au Revoir Shanghai (2006)
 The Price of Greed (2007)
 The Brink of Law (2007)
 Devil's Disciples  (2007)
 A Change of Destiny (2007)
 ICAC Investigators 2007 (2007)
 The Silver Chamber of Sorrows (2008)
 Forensic Heroes II (2008)
 Moonlight Resonance (2008)
 Pages of Treasures (2008)
 His True Father
 Iron Horse Seeking Bridge

Dış bağlantılar

 Resmi Shirley Yeung Websitesi
 SZEKI WORLD: Your Ultimate Shirley Yeung İngilizce kaynağı

1978 doğumlular
Çinli sinema oyuncuları
Yaşayan insanlar
21. yüzyıl kadın şarkıcıları

Shirley Yeung


Anthony Doerr (n. 27 octombrie 1973, Cleveland, Ohio) este un scriitor american.

Biografie
Doerr a crescut în Cleveland și a absolvit istoria în 1995, la Bowdoin College din Brunswick. A primit un titlu de Master of Fine Arts de la Bowling Green State University.

Anthony Doerr a publicat până acum două volume de povestiri, un text autobiografic, precum și două romane. Romanul său All the Light We Cannot See a fost în 2014 printre finaliști pentru National Book Award și a stat pe primul loc în lista de bestselleruri a New York Times. Chiar înainte de această carte, i-a fost acordat Barnes & Noble Discover Prize, Rome Prize, și în 2003, Young Lions Fiction Award de către New York Public Library iar în 2010, The Story Prize.

Romanul apărut în 2014, All the Light We Cannot See cuprinde povestea unei tinere franceze oarbă, Marie-Laure din Franța și a unor orfanii Waisen Werner și Jutta Pfennig din Germania înainte și în timpul ocupației germane a Franței în al Doilea Război Mondial. Romanul a primit în anul 2015 Premiul Pulitzer pentru ficțiune. Juriul format din trei membri a descris cartea ca fiind imaginativă și complexă, scrisă în capitolele scurte, elegante. Carmen Callil a scris în Guardian despre versiunea originală în limba engleză a cărții, că un număr mare de expresii americane, și propoziții scurte din primele o sută de pagini, a făcut cartea lui Doerr dificil de citit. Cu toate acestea, ea laudă multitudinea de detalii a cărții, a cărei conținut este bine documentat.

Anthony Doerr locuiește cu soția și cei doi fii în Boise, Idaho.

Opere

 The Shell Collector. Povestiri, 2002.
  About Grace. Roman, 2004.
 Despre Grace, Editura Humanitas, traducere Cornelia Dumitru, 2021, ISBN 978-606-779-877-7

 Four Seasons in Rome: On Twins, Insomnia and the Biggest Funeral in the History of the World. Memorii, 2007.
 Memory Wall. Short story collection, 2010.
 All the Light We Cannot See. Roman, 2014.
 Iulia Gorzo: Toata lumina pe care nu o putem vedea, Editura Humanitas, 2016, ISBN 978-606-779-054-2

Premii
 2014: Andrew Carnegie Medals for Excellence in Fiction and Nonfiction pentru All the Light We Cannot See
 2015: Premiul Pulitzer pentru ficțiune pentru All the Light We Cannot See
 2015: Dayton Literary Peace Prize (Fiction Runner-up) pentru All the Light We Cannot See

Legături externe
 Pagină web a autorului

Referințe

Nașteri în 1973
Nașteri pe 27 octombrie
Scriitori din secolul al XXI-lea
Literaturile de limbă engleză
Literatură americană
Laureați ai premiului Pulitzer

Anthony Doerr


2 Sextantis (2 Sex / HD 83425) es una estrella de magnitud aparente +4,69. Pese a su nombre, no se localiza dentro la constelación de Sextans, el sextante, sino en la vecina Hidra.
De acuerdo a la nueva reducción de los datos de paralaje de Hipparcos, se encuentra a 295 ± 8 años luz de distancia del sistema solar.

Como otras muchas estrellas del cielo nocturno —por ejemplo Alfard (α Hydrae), ν Hydrae o π Hydrae, todas en la constelación de Hidra— 2 Sextantis es una gigante naranja.
Tiene tipo espectral K3III y una temperatura efectiva de 4120 K.
Su diámetro angular, medido de forma indirecta en distintas longitudes de onda y considerando el oscurecimiento de limbo, es de 2,64 ± 0,03 milisegundos de arco; ello permite evaluar su diámetro real, resultando ser éste 26 veces más grande que el diámetro solar, valor que concuerda bien con el obtenido por modelos teóricos (24 radios solares).
Muestra una metalicidad —abundancia relativa de elementos más pesados que el helio— aproximadamente la mitad de la que tiene el Sol ([Fe/H] = -0,29).
Es 182 veces más luminosa que el Sol y tiene una masa estimada un 34% mayor que la masa solar.

Referencias

Gigantes naranjas
Constelación de Hidra

2 Sextantis


باولينا  هو الألبوم الخامس للمغنية المكسيكية باولينا روبيو وصدر في مايو من العام 2000. وقد حمل اسم باولينا نفسها. ويعتبر هذا الألبوم هو الألبوم الأكثر مبيعاً لباولينا حتى الآن, حيث حققت مبيعاته ما يزيد عن خمسة ملايين عالمياً. وهو الألبوم الذي من خلاله ترشحت باولينا لجائزة لاتين غرامي عن فئات عدة هي: أفضل ألبوم للعام وأفضل مغنية وأفضل فيديو كليب عن أغنية Yo No Soy Esa Mujer. كما يعد على الألبوم هو الأول لباولينا مع شركة يونيفيرسال. وهو الألبوم الذي أعاد باولينا إلى القمة لاحتلال المراتب الأولى في أميركا اللاتينية والولايات المتحدة بعد غياب دام 4 سنوات.

روابط خارجية

مراجع

ألبومات 2000
ألبومات باللغة الإسبانية
ألبومات باولينا روبيو

باولينا


Agepsina Macri-Eftimiu () a fost o actriță română de film, radio, scenă și voce.

Agepsina Macri a fost căsătorită cu scriitorul Victor Eftimiu. Macri a jucat în filmul "clasic mut" al cinematografiei românești, Independența României din 1912. În 1953, Agepsina Macri a fost decorată cu Ordinul Muncii clasa a II-a.

Biografie și carieră
S-a născut într-o familie de origine grecească, fiind fiica bogătașului Panait Macri. A studiat la Facultatea de Litere de la Sorbona și a luat lecții de actorie la Paris. Se întoarce o perioadă scurtă în România, unde colaborează cu Pompiliu Eliade și Barbu Ștefănescu Delavrancea. Revine în Franța unde locuiește până la sfârșitul Primului Război Mondial. După război devine societară a Teatrului Național din București. Aici va juca mai multe roluri tragice în piese scrise de  Victor Eftimiu, Alexandru Davila, Eugene O'Neill, Henrik Ibsen sau William Shakespeare. Agepsina Macri a fost o membră marcantă a Marii Loji Masonice Feminine din România, alături de Elena Roza Prager, Bucura Dumbravă, Smaranda Maltopol.

A fost distinsă cu titlul de artist emerit.

A decedat în noaptea de sâmbătă 7 octombrie 1961, după o lungă suferință. Corpul neînsuflețit al artistei a fost depus in holul sălii Comedia a Teatrului Național "I. L. Caragiale" și a fost înmormântat la 10 octombrie 1961 în Cimitirul Bellu — Șerban Vodă din București.

Filmografie
 1912 - Independența României
 1928 - Maiorul Mura

Teatru
 1911 - Corbii de Henry Becque, regia Pompiliu Eliad - debut actoricesc al Agepsinei Macri
 13 decembrie 1911 - în Irinel de Barbu Ștefănescu Delavrancea
 14 decembrie 1912 - în Hagi-Tudose de Barbu Ștefănescu Delavrancea
 Înșir'te mărgărite de Victor Eftimiu
 Prometeu de Victor Eftimiu
 Apus de soare de Barbu Ștefănescu Delavrancea, ca Doamna Tana

Moștenire
Milița Pătrașcu a realizat o statuie denumită Actrița Agepsina Macri, acesta se află la Academia Română din București.

Note

Bibliografie
 Ioan Massoff - Teatrul românesc, Editura pentru Literatură, 1978

Legături externe

 Artisti aproape uitati: Agepsina Macri-Eftimiu

Nașteri în 1885
Decese în 1961
Absolvenți ai Universității Sorbonne
Actori shakespearieni
Actrițe din secolul al XX-lea
Actrițe de film române
Actrițe de radio române
Actrițe de teatru române
Actrițe de televiziune române
Actrițe de voce române
Actrițe române
Decese în București
Decorați cu Ordinul Muncii
Francmasoni români
Greci din România
Piteșteni
Românce din secolul al XIX-lea
Românce din secolul al XX-lea

Agepsina Macri


Noisy-le-Grand () is a commune in the eastern suburbs of Paris, France. It is located  from the centre of Paris. The commune of Noisy-le-Grand is part of the sector of Porte de Paris, one of the four sectors of the "new town" of Marne-la-Vallée.

Some of the postmodern architecture in the commune has been used as a shooting location in movies including Brazil and The Hunger Games.

Name
The name Noisy comes from Medieval Latin nucetum, meaning "walnut grove", after the walnut trees () covering the territory of Noisy-le-Grand in ancient times.

The epithet "le-Grand" (Medieval Latin: Magnum), meaning "the Great", was added in the Middle Ages, probably to distinguish Noisy-le-Grand from the smaller settlement of Noisy-le-Sec, which was sometimes referred to as Nucenum Minus ("Noisy the Small").

Demographics

Like a lot of other Seine-Saint-Denis cities, the commune is very cosmopolitan, home of many communities, with a lot of its locals coming from various continents and countries. It has a large African population, mostly from sub-Saharan countries (Senegal, Mali, Ivory Coast and many others) and East Asian countries, such as China, Vietnam and Cambodia. The city also includes significant, but less numerous, communities from Portugal and North African countries like Morocco and Algeria. Recently, the department, and the Parisian suburbs in general, has seen a new wave of immigration coming from Eastern Europe. Noisy-le-Grand now has communities from former Eastern Bloc countries like Romania, Bulgaria and Russia.

As of 1998 there were 2,700 East Asians in Noisy le Grand, making up about 5-6% of the city; many of them lived in the same complexes occupied by Africans and other foreigners, and Asians were widely distributed around the commune.

Administration
The canton of Noisy-le-Grand comprises two communes: Noisy-le-Grand and Gournay-sur-Marne.

Economy
Previously Star Airlines (now XL Airways France) had its headquarters in the Immeuble Horizon building in the commune. Cédric Pastrour, the founder of the airline, said that the company chose the Noisy site because the airline did not yet know which airport, Charles de Gaulle Airport or Orly Airport, would serve as the airline's base, and that the Noisy site was equidistant to both airports. Pastour added that the Noisy site had access to the A4 and the A86 autoroutes and was close to the Francilienne, and that the costs in the Noisy area were lower than the costs in the airport area.

Education
The commune has municipal preschools and elementary schools.

Junior high schools:
 Collège du Clos Saint-Vincent
 Collège François-Mitterrand
 Collège Françoise-Cabrini
 Collège international
 Collège Jacques-Prévert
 Collège Saint-Exupéry
 Collège Victor-Hugo

Senior high schools/sixth form colleges:
Lycée Évariste-Galois (Noisy-le-Grand)
Lycée Flora-Tristan (Noisy-le-Grand)
Lycée Françoise-Cabrini (Noisy-le-Grand)
Lycée International de l'Est Parisien  (Noisy-le-Grand)

Transport
Noisy-le-Grand is served by two stations on Paris RER line A: Noisy-le-Grand–Mont d'Est station and Noisy–Champs station.

Noisy-le-Grand is also served by Les Yvris–Noisy-le-Grand station on Paris RER line E.

Heraldry

Notable people
 Alexis Claude-Maurice, footballer
 Steve Hérélius, boxer
 Steven Moreira, footballer
 Johan Passave-Ducteil, basketball player
 Théophile Poilpot, painter
 Wesley Said, footballer
 Jean-Marc Théolleyre, (1924–2001), French journalist, winner of the 1959 Prix Albert Londres, died in Noisy-le-Grand

See also

Communes of the Seine-Saint-Denis department
Zodiac balloon accident, 1913 – crash of a military balloon

References

External links

 Official website

Communes of Seine-Saint-Denis
Porte de Paris

Noisy-le-Grand


Anadolu Ajansı (AA), Türkiye Cumhuriyeti'nin resmî  haber ajansıdır. Türk Kurtuluş Savaşı hakkındaki haberleri duyurmak amacıyla Mustafa Kemal Atatürk'ün talimatıyla Halide Edip Adıvar ve Yunus Nadi tarafından 6 Nisan 1920'de Ankara'da kuruldu.

Tarihçe
Anadolu Ajansı, Yunus Nadi ve Halide Edip Adıvar'ın fikir öncülüğünde, 6 Nisan 1920'de, Türkiye Büyük Millet Meclisi açılmadan 17 gün önce, Ankara'da kuruldu.

Mustafa Kemal Paşa imzalı Anadolu Ajansı'nın kurulduğuna ilişkin genelge günümüz Türkçesiyle şöyledir:

"İslam'ın canevi olan Osmanlı Saltanatı merkezinin düşman işgaline geçmesi, bütün ülke ve ulusumuzun en büyük tehlikeyle karşılaşması sonucu olarak bütün Rumeli ve Anadolu'nun giriştiği ulusal ve kutsal savaşım sırasında, Müslüman kişilerin iç ve dış en doğru havadisle aydınlanmalarının zorunlu bir gereksinme olduğu önemle göz önüne alınmış, bunun sonucu, burada en yetkili kişilerden oluşan bir özel kurul yönetiminde, Anadolu Ajansı (AA) adı altında bir kurum kurulmuştur. Anadolu Ajansı'nın en hızlı araçlarla vereceği havadis ve bilgi aslında Temsilciler Kurulumuzun belgeli ve asıl kaynaklarının sonucu olacağı için bu ajans bildirimlerinin oraca ve özellikle Müdafaa-i Hukuk örgütümüzce dahi seçilecek caddelere ve toplanılacak yerlere asılması, dağıtımı, dahası bucak ve köylere dek ulaştırılması yolunda, olabildiğince çok yayınlanabilmesi için ivedili düzenlemeler yapılması, sonucundan da bilgi verilmesi önemle rica olunur."

Ajansın ilk yazıhanesi Kurtuluş Savaşı'nın ilk karargâhı olan Ankara'daki Ziraat Mektebi (şimdi Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü) binasında ayrılan bir bölüm olmuştur. Halide Edip Adıvar'a ayrılan ve büyük sofaya açılan dar ve uzun odalardan birisi ajansın bir nevi bürosu haline gelir. Odada büyük bir yazıhane, dosya raflar, sandalye ile birlikte 2 masa ve bir de eski yazı makinesi bulunmaktadır. Burada Adıvar İngilizce gazetelerin siyasete kaçan kısımlarını tercüme etmekte, Mustafa Kemal Paşa'nın katibi Hayati Bey'in getirdiği telgraflar arasında, Anadolu Ajansı veya Hâkimiyet-i Milliye için lazım olan parçaları kesmekte ve Mustafa Kemal Paşa'nın diğer muhaberatına ait yazıları hazırlamaktaydı.

İlk haberlerini servis etmeye 12 Nisan 1920'de başladı. Hem yurt içinden hem de yurt dışından haberlerin yer aldığı ilk bülten şu şekildedir:

"Devlet Merkezimizin düşman işgali altına geçmesi üzerine Anadolu ve Rumeli'nin Müdafaa-i Hukuk azim ve kararlılığı içinde yiğitçe harekete geçtiği şu sıralarda din ve vatan kardeşlerimizin en doğru haber ve bilgiler alabilmelerini sağlamak için kurulan Anadolu Ajansı bugünden itibaren göreve başlıyor. Bugün alınan haber ve bilgilerin oralarda da mümkün olduğu kadar fazla kimse tarafından okunup bilinmesi gereğini arz ve açıklamaya yer yoktur. Bu amaçla oralarda dahi özel örgütler meydana getirerek her gün vereceğimiz bilgilerin telgrafhane kapılarında siyah levhalar üzerine yazılması ve yeterli araç olan yerlerde basılması, yayınlanması ve dağıtılması, nahiyelere ve hatta köylere kadar gönderilmesi hususlarının yerine getirilmesini hepinizin vatan ve millet sevgisinden ve yardımlarından rica ederiz. Bu başlangıçtan sonra, bugünkü son bilgiler aşağıdadır."

Anadolu Ajansı, 2 Mart 1925 tarihinde Anadolu Ajansı Türk Anonim Şirketi ile özerk bir statü kazandı. 18 Kasım 2012'de Kahire merkezli Arapça Haberler Bölge Müdürlüğü açıldı. 22 Ocak 2013'te Beyrut şubesi, 30 Mayıs 2013'te de Gazze şubesi açıldı. Anadolu Ajansı, Türkçe, İngilizce, Arapça, Rusça, Fransızca, İspanyolca, Kürtçe, Soranice, Farsça, Endonezce, Boşnakça, Arnavutça, Makedonca olmak üzere 13 dilde yayın yapmaktadır.

Yasal statüsü

Anadolu Ajansı, hukuki niteliği itibarıyla Ticaret Siciline kayıtlı bir anonim şirket statüsündedir. Hisselerinin %47,75'i Hazine ve Maliye Bakanlığı'na, geri kalanı ise Ajans tüzel kişiliğine ve gerçek kişilere aittir. Anadolu Ajansı Malları ve Personeli Hakkında 57 Sayılı özel kanunu bulunmaktadır. Anadolu Ajansı çalışanları devlet memuru değildir. Ajans personeli, Basın İş Kanunu'na ve İş Kanunu'na bağlı olarak çalışır. Ajans bünyesinde 657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi kamu personeli istihdamı bulunmamaktadır. 57 sayılı Kanuna göre, Anadolu Ajansı malları Devlet malı sayılır. Bu mallar aleyhine cürüm işleyenler hakkında umumi hükümler dairesinde kovuşturma yapılır. Anadolu Ajansı personeli Türk Ceza Kanununun tatbikatında, memur sayılır.

İçerik
Anadolu Ajansı Türkçe, İngilizce, Arapça, Boşnakça, Rusça, Fransızca, Kürtçe/Sorani, Kürtçe/Kurmanci, Farsça, Arnavutça, Makedonca, Endonezce ve İspanyolca olmak üzere 13 dilde yayın yapmaktadır.

124 farklı uyruktan toplam 3000'in üzerinde çalışanı bulunan ajans; günlük ortalama 2000 haber, 2000'in üzerinde fotoğraf, 10'a yakın infografik ve 400'ün üzerinde video yayınlamakta ve 20'ye yakın canlı yayın yapmaktadır. Yurt dışında 41 ofisi ve 100 ülkede temsilciliği bulunmaktadır.

Eleştiriler
Anadolu Ajansı, kamu haberciliğinden giderek uzaklaşıp AK Parti'nin propaganda aygıtına döndüğü yönünde yoğun eleştirilere hedef olmaktadır. Bir dönem Ajansın İngilizce haberler bölümünde editörlük yapan Kate O'Sullivan ve Laura Benitez, Ajansın AK Parti'nin "kukla tiyatrosundaki iplerden birine bağlı" olduğunu iddia etti. Ajansa genel müdür olarak atanan Şenol Kazancı, AK Parti İstanbul İl Gençlik Kolları'nın kurucu başkanı ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın eski danışmanıdır. Ajansın Çanakkale bölgesinde görev alan muhabir ve çalışanlarının, Eylül 2015'te Türkiye genelinde meydana gelen şiddet olaylarına ilişkin Facebook üzerinden katliam çağrısında bulunduğu basına yansıdı. AA çalışanı, yazdıklarının paylaşılan bir şeye yorum yapmaktan ibaret olduğu ve paylaşıma yaptığı yorumun kurumunu bağlamadığını ifade etti.

Ajansın 2019 Türkiye yerel seçimi gecesi saat 23:21'de veri akışının kesilip ertesi gün saat 13:00 sularında veri akşının tekrar devam etmesi oldukça tepkiye neden oldu. Bunun üzerine Yüksek Seçim Kurulu Başkanı Sadi Güven'e sorulan bir soruya karşılık Anadolu Ajansı benim müşterim değil. Benden veri almıyor. Nereden alıyor bilmiyorum diye açıklamada bulunmuştu.

23 Haziran İstanbul yerel seçiminde Anadolu Ajansı, ilk kez abonelerine veri yayını durdurdu ve 19.30'da veri akışına başlayacağını açıkladı. Anadolu Ajansı sonuçları açıklamadan, yeniden faaliyete geçen ANKA Haber Ajansı sonuçların önemli bir kısmını aktarmıştı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Telegram'da Anadolu Ajansı
 Yaay'da Anadolu Ajansı
 Linkedin'de Anadolu Ajansı
 Pinterest'te Anadolu Ajansı

Anadolu Ajansı


Jasná er en ferieby og et skisportssted i Tatrabjergene i det centrale Slovakiet. Det er en del af kommunen Demänovská Dolina.

Ski
Jasná-området har i alt omkring 30 lifter (her imellem otte stolelifte og fire gondollifter), som alle er placeret på Chopok-bjerget. Jasná er med sit antal af lifter og sine 49 km piste det største skisportssted i Slovakiet. Desuden byder stedet på en funpark, 12 freeride zoner og aftenski.

Pisterne er gradueret således at 28 % er begynder, 51 % middelsvær og 21 % svær.

Topografi
Bjerget Chopoks top er 2.024 meter over havet og der er base i 943 meters højde. Højdeforskellen er på 1081 meter.

Vandland
Jasná har et af de største vandlande i Centraleuropa, "Tatralandia". Det er størst, når den udendørs del er åben om sommeren, men den indendørs del er også meget stor.

Nærliggende områder
Nær feriestedet findes to grotter Demänovská jaskyňa Slobody og Demänovská ľadová jaskyňa.

Liptovský Mikuláš er den nærliggende turistby 12 km fra bjerget.

Liptovský Mikuláš har direkte togforbindelse til Bratislava og flyforbindelse via Poprad-Tatry Airport.

Referencer

Eksterne henvisninger

 jasna.sk - resort website -
 Skiing and crosscountry at Jasná on DiscoverLiptov.com

Vintersportssteder i Slovakiet
Byer i Slovakiet
Tatrabjergene

Jasná


Alle lønmodtagere i Danmark har krav på feriepenge, som arbejdsgiveren skal betale til sine medarbejdere ifølge ferieloven.

En medarbejder optjener 2,08 feriedage for hver måneds ansættelse, svarende til 12,5% af lønnen. Som lønmodtager har man ret til enten ferie med løn eller feriepenge, som sættes ind på ens feriekonto.

Feriepengeinfo sender et feriebrev med Digital Post til lønmodtageren med oplysninger om, hvor mange feriepenge man har til gode. Feriepengeinfo giver lønmodtagerne et samlet overblik over deres feriepenge. Arbejdsgiverne indberetter feriepenge via eIndkomst, og indbetaler beløbet til FerieKonto. Arbejdsgivere har pligt til at indberette feriepenge i eIndkomst hos Skattestyrelsen.

Referencer

Penge
Penge

Feriepenge


Petar des Vaux-de-Cernay (Pierre) bio je francuski cistercitski redovnik, koji je umro oko 1218. Njegovo je djelo kronika Historia Albigensis, u kojoj je opisao Albigenški križarski rat.

Petar je bio nećak Guya, biskupa Carcassonnea, koji je propovijedao protiv hereze katara. Guy i Petar stigli su do Zadra, koji je tada bio poznat kao Zara. Petar je vrlo vjerojatno upoznao Šimuna de Montforta, 5. grofa Leicestera.

Vjeruje se da je Petar pri opisivanju katara bio znatno objektivniji negoli mnogi drugi tadašnji kroničari.

Izvori
André Vauchez, Richard Barrie Dobson, Michael Lapidge. Encyclopedia of the Middle Ages.
Steven Runciman. The Medieval Manichee : A Study of the Christian Dualist Heresy.

Francuski povjesničari
Francuski cisterciti

Petar des Vaux-de-Cernay


جواو دومينيغوس بينتو ، من مواليد 21 نوفمبر 1961، لاعب كرة قدم برتغالي سابق.

لعب مع منتخب البرتغال لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب جواو دومينيغوس بينتو خلال مسيرته الاحترافية مع نادِ واحدٍ في ستة عشر موسمًا وسجل خلالها 17 هدفًا ضمن 407 مباراة. حيث فاز في أربعة مواسم بالكأس وفي تسعة مواسم بالدوري.

خاض جواو دومينيغوس بينتو مسيرته مع نادي بورتو في موسم 1981–82 ليلعب معه ستة عشر موسمًا، مشاركًا في 407 مباراة سجل خلالها 17 هدفًا.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فيلا نوا دغايا
رياضيون من فيلا نوا دغايا
لاعبو الدوري البرتغالي الممتاز
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1984
لاعبو بورتو
لاعبو كأس العالم 1986
لاعبو كرة قدم برتغاليون
لاعبو كرة قدم رجالية برتغاليون
لاعبو كرة قدم من فيلا نوا دغايا
لاعبو منتخب البرتغال تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب البرتغال لكرة القدم
لاعبو منتخب البرتغال لكرة القدم للشباب
لاعبون فازوا بدوري أبطال أوروبا
مدافعو كرة قدم رجالية
مدربو كرة قدم برتغاليون
مواليد 1961

جواو دومينيغوس بينتو


Robert F. Colesberry Jr. (* 7. März 1946 in Philadelphia, Pennsylvania; † 9. Februar 2004 in New York City, New York) war ein US-amerikanischer Filmproduzent und Schauspieler. Bekannt wurde er durch Produktionen wie den Oscar-nominierten Film Mississippi Burning – Die Wurzel des Hasses (1988), die mit vier Emmys ausgezeichnete Miniserie The Corner und die hochgelobte Fernsehserie The Wire.

Colesberry begann seine Karriere im Filmgeschäft Ende der 1970er Jahre als First Assistant Director, Production Coordinator sowie Production Manager. Beginnend in diesem Zeitraum war er in den frühen 1980er Jahren als Associate Producer tätig, bis er 1985 mit Tod eines Handlungsreisenden als Produzent in Erscheinung trat.

1986 wurde er für die Produktion von Die Zeit nach Mitternacht mit dem Independent Spirit Award ausgezeichnet.

Colesberry starb 2004 nach Komplikationen bei einer Herzoperation.

Filmografie (Auswahl)

 1985: Tod eines Handlungsreisenden (Death of a Salesman)
 1985: Die Zeit nach Mitternacht (After Hours)
 1988: Mississippi Burning – Die Wurzel des Hasses (Mississippi Burning)
 1988: Das Haus in der Carroll Street (The House on Carroll Street)
 1990: Komm und sieh das Paradies (Come See the Paradise)
 1991: Billy Bathgate
 1994: Willkommen in Wellville (The Road to Wellville)
 1997: Vertrauter Feind (The Devil's Own)
 1999: Wer mit dem Teufel reitet (Ride with the Devil)
 2000: The Corner (Miniserie)
 2001: 61*
 2001: K-PAX – Alles ist möglich (K-Pax)
 2002–2004: The Wire (Fernsehserie)

Weblinks

US-Amerikaner
Filmproduzent
Filmschauspieler
Geboren 1946
Gestorben 2004
Mann

Robert F. Colesberry


Madagascaria, rod crvenih algi iz reda Erythropeltales čija porodična pripadnost još nije utvrđena. Tasksonomski je priznat kao zaseban rod a pripadaju mu dvije morske vrste

Vrste
 Madagascaria atlantica L.P.Soares, N.S.Yokoya, S.M.P.B.Guimarães, Yoneshigue-Valentin & M.T.Fujii
 Madagascaria erythrocladioides J.A.West & N.Kikuch - tip

Izvori

Erythropeltales

Madagascaria


Dennis Christopher (Filadelfia, Pensilvania, 2 de diciembre de 1955) es un actor estadounidense. Conocido por interpretar a Dave Stoller en Breaking Away y Fade to Black.

Carrera artística
Interpretó otros papeles, tanto en el cine -Chariots of Fire-, como en televisión -Profiler, It, Jake Speed y Deadwood-.  Ha aparecido en casi cuarenta películas desde 1975.

Participó en dos episodios de Star Trek, "The Search" y "Detained", y en tres episodios de Ángel como Cyvus Vail.

En 1989, interpretó a Nathan Flowers en A Sinful Life. En 1985, interpretó al personaje Damon en la película The Falling. En 2006, interpretó al Dr. Martin Ruber en The Lost Room.

Enlaces externos

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Nacidos en Filadelfia

Dennis Christopher


In fractal geometry, the Minkowski–Bouligand dimension, also known as Minkowski dimension or box-counting dimension, is a way of determining the fractal dimension of a set  in a Euclidean space , or more generally in a metric space . It is named after the Polish mathematician Hermann Minkowski and the French mathematician Georges Bouligand.

To calculate this dimension for a fractal , imagine this fractal lying on an evenly spaced grid and count how many boxes are required to cover the set. The box-counting dimension is calculated by seeing how this number changes as we make the grid finer by applying a box-counting algorithm.

Suppose that  is the number of boxes of side length  required to cover the set. Then the box-counting dimension is defined as

Roughly speaking, this means that the dimension is the exponent  such that , which is what one would expect in the trivial case where  is a smooth space (a manifold) of integer dimension .

If the above limit does not exist, one may still take the limit superior and limit inferior, which respectively define the upper box dimension and lower box dimension. The upper box dimension is sometimes called the entropy dimension, Kolmogorov dimension, Kolmogorov capacity, limit capacity or upper Minkowski dimension, while the lower box dimension is also called the lower Minkowski dimension.

The upper and lower box dimensions are strongly related to the more popular Hausdorff dimension. Only in very special applications is it important to distinguish between the three (see below). Yet another measure of fractal dimension is the correlation dimension.

Alternative definitions

It is possible to define the box dimensions using balls, with either the covering number or the packing number. The covering number  is the minimal number of open balls of radius ε required to cover the fractal, or in other words, such that their union contains the fractal. We can also consider the intrinsic covering number , which is defined the same way but with the additional requirement that the centers of the open balls lie inside the set S. The packing number  is the maximal number of disjoint open balls of radius ε one can situate such that their centers would be inside the fractal. While N, Ncovering, N'''covering and Npacking are not exactly identical, they are closely related and give rise to identical definitions of the upper and lower box dimensions. This is easy to prove once the following inequalities are proven:

These, in turn, follow with a little effort from the triangle inequality.

The advantage of using balls rather than squares is that this definition generalizes to any metric space. In other words, the box definition is extrinsic — one assumes the fractal space S is contained in a Euclidean space, and defines boxes according to the external geometry of the containing space. However, the dimension of S should be intrinsic, independent of the environment into which S is placed, and the ball definition can be formulated intrinsically. One defines an internal ball as all points of S within a certain distance of a chosen center, and one counts such balls to get the dimension. (More precisely, the Ncovering definition is extrinsic, but the other two are intrinsic.)

The advantage of using boxes is that in many cases N(ε) may be easily calculated explicitly, and that for boxes the covering and packing numbers (defined in an equivalent way) are equal.

The logarithm of the packing and covering numbers are sometimes referred to as entropy numbers and are somewhat analogous to the concepts of thermodynamic entropy and information-theoretic entropy, in that they measure the amount of "disorder" in the metric space or fractal at scale ε and also measure how many bits or digits one would need to specify a point of the space to accuracy ε.

Another equivalent (extrinsic) definition for the box-counting dimension is given by the formula

where for each r > 0, the set  is defined to be the r-neighborhood of S, i.e. the set of all points in  that are at distance less than r from S (or equivalently,  is the union of all the open balls of radius r centered at a point in S).

 Properties
Both box dimensions are finitely additive, i.e. if {A1, ..., An} is a finite collection of sets, then

However, they are not countably additive, i.e. this equality does not hold for an infinite sequence of sets. For example, the box dimension of a single point is 0, but the box dimension of the collection of rational numbers in the interval [0, 1] has dimension 1. The Hausdorff measure by comparison, is countably additive.

An interesting property of the upper box dimension not shared with either the lower box dimension or the Hausdorff dimension is the connection to set addition. If A and B are two sets in a Euclidean space, then A + B is formed by taking all the pairs of points a, b where a is from A and b is from B and adding a + b. One has

 Relations to the Hausdorff dimension
The box-counting dimension is one of a number of definitions for dimension that can be applied to fractals. For many well behaved fractals all these dimensions are equal; in particular, these dimensions coincide whenever the fractal satisfies the open set condition (OSC). For example, the Hausdorff dimension, lower box dimension, and upper box dimension of the Cantor set are all equal to log(2)/log(3). However, the definitions are not equivalent.

The box dimensions and the Hausdorff dimension are related by the inequality

In general, both inequalities may be strict. The upper box dimension may be bigger than the lower box dimension if the fractal has different behaviour in different scales. For example, examine the set of numbers in the interval [0, 1] satisfying the condition

 for any n, all the digits between the 22n-th digit and the (22n+1 − 1)-th digit are zero.

The digits in the "odd place-intervals", i.e. between digits 22n+1 and 22n+2 − 1 are not restricted and may take any value. This fractal has upper box dimension 2/3 and lower box dimension 1/3, a fact which may be easily verified by calculating N(ε) for  and noting that their values behave differently for n'' even and odd.

Another example: the set of rational numbers , a countable set with , has  because its closure, , has dimension 1. In fact,

These examples show that adding a countable set can change box dimension, demonstrating a kind of instability of this dimension.

See also
Correlation dimension
Packing dimension
Uncertainty exponent
Weyl–Berry conjecture
Lacunarity

References

External links
 FrakOut!: an OSS application for calculating the fractal dimension of a shape using the box counting method (Does not automatically place the boxes for you).
 FracLac: online user guide and software ImageJ and FracLac box counting plugin; free user-friendly open source software for digital image analysis in biology

Fractals
Dimension theory
Hermann Minkowski

Minkowski–Bouligand dimension


1997 yılında mucit David Baker tarafından icat edilerek 14 Mayıs 2002 yılında patent başvurusu kabul edilen hem karada hem suda hareket edebilen üç tekerlekli amfibiyen araç.

Araç karada 257 km/s, denizde ise 80 km/s hız yapabilmektedir. Suya girdiğinde ön çamurluklar 180 derece açılıp tekerleklerin altına girmekte, arka tekerlek de turbo pompa görevini yapmaktadır. Arka tekerleğin bir yanı santrifüjlü türbin mantığı ile suyu çekmekte, çekilen su daha sonra tekerleğin diğer tarafındaki basınç kollektörüne gitmekte ve arkaya uzanan bir borudan dışarı püskürtülmektedir. Aracın kaportası PET (polietien tereftalat) malzemelerden yapılmaktadır.

Aracın yapılabilmesi için 1998 yılında Land Shark Ltd. kurulmuş ve yine 1998 yılında Lotus Engineering Ltd. projeye önce danışman olarak katılıp, daha sonra ilk prototipin tasarım ve üretimini yapmayı kabul etmiştir.

Dış bağlantılar
 https://web.archive.org/web/20110916224153/http://www.3wheelers.com/lshark.html

Amfibiyen taşıtlar

Land Shark


Calderas est la capitale de la paroisse civile de Calderas de la municipalité de Bolívar dans l'État de Barinas au Venezuela.

Références

Localité dans l'État de Barinas

Calderas (Venezuela)


|}
|}

El ramal de Figueira da Foz es una conexión ferroviaria, situada en el centro-oeste de Portugal. Une a Figueira da Foz (que es también término de la línea del Oeste) a la estación de Pampilhosa, en la intersección de la línea del Norte con la línea de Beira Alta, en una distancia total de 50,4 kilómetros.

Historia

Material circulante
Uno de los tipos de automotores que efectuaron servicios en este ramal fue la CP Série 0300 de los Caminhos de Ferro Portugueses.

Siglo XXI
En 2007, ocurrieron algunas obras de mejora, con carril proveniente del extinto Ramal de Lousã, principalmente en el Túnel de Alhadas. El 5 de enero de 2009, el ramal fue totalmente cerrado al tráfico ferroviario por motivos de seguridad; la vía se encuentra bastante degradada en toda la extensión del ramal. Las obras de rehabilitación, valoradas en 18,3 millones de euros, tendrán inicio en noviembre de 2010 y tenía prevista su reapertura para mediados de 2011, posibilitando velocidades de hasta 90 km/h No obstante, en enero del año siguiente, este proyecto todavía no se había iniciado, lo que llevó al partido político Bloque de Izquierda a cuestionar al gobierno sobre los plazos de ejecución de la obra; los diputados José Manuel Pureza y Heitor de Sousa recordaron, igualmente, el hecho de que la Red Ferroviaria Nacional hubiese declarado a la Cámara municipal de Figueira da Foz que esta conexión sería reabierta también durante el año de 2011.

En el mes de diciembre de 2011, la operadora Comboios de Portugal anunció que, debido a la suspensión del proceso de reapertura de esta conexión, se iban a suspender los servicios alternativos, por carretera, en esta línea, a partir del 1 de enero de 2012.

Referencias

Ramal de Figueira da Foz


Operation Flashpoint bezeichnet:
 eine militärische Operation im Zweiten Weltkrieg, siehe Operation Flashpoint (1945)
 eine Computerspielreihe, siehe Operation Flashpoint (Computerspiel)

Operation Flashpoint


البحيرة المالحة هي مسطح غير ساحلي من الماء يحتوي على تركيز من الأملاح (كلوريد الصوديوم عادة) وغيرها من المعادن الذائبة أعلى بكثير من معظم البحيرات (تُعرف عادةً بثلاثة جرامات على الأقل من الملح لكل لتر). في بعض الحالات، تحتوي البحيرات المالحة على تركيز أعلى من الملح مقارنة بمياه البحر. يمكن أن تسمى هذه البحيرات أيضًا ببحيرات شديدة الملوحة. بحيرة الملح القلوية التي تحتوي على نسبة عالية من الكربونات تسمى أحيانًا بحيرة الصودا.

تصنيف البحيرات المالحة:

 مالح قليلاً 0.5-3 ‰
 تحت مالح 3-20 ‰
 ميسوسالين 20-50 ‰
 ملوحة مفرطة أكبر من 50 ‰

الخصائص
تتشكل البحيرات المالحة عندما تتراكم المياه المتدفقة إلى البحيرة، التي تحتوي على الملح أو المعادن، لأن البحيرة مغلقة. ثم يتبخر الماء، تاركًا وراءه أي أملاح مذابة، وبالتالي تزداد ملوحة الماء، مما يجعل البحيرة المالحة مكانًا ممتازًا لإنتاج الملح. كما تؤدي الملوحة العالية إلى وجود نباتات وحيوانات فريدة من نوعها في أليف الملح في البحيرة المعنية؛ في بعض الأحيان، في الواقع، قد تكون النتيجة غياب الحياة بالقرب من البحيرة المالحة. إذا كانت كمية المياه المتدفقة إلى البحيرة أقل من الكمية التي تم تبخيرها، فستختفي البحيرة في النهاية وتترك بحيرة جافة.

تتكون البحيرات المالحة من الماء الذي وصل إلى تشبع الملح أو بالقرب من التشبع (أجاج) ، ويمكن أيضًا تشبعه بشدة بمواد أخرى.

تتطور معظم البحيرات المالحة نتيجة لارتفاع معدلات التبخر في مناخ جاف مع عدم وجود منفذ إلى المحيط. قد يأتي المحتوى العالي من الملح في هذه المسطحات المائية من المعادن المودعة من الأرض المحيطة. قد يكون هناك مصدر آخر للملح هو أن جسم الماء كان متصل سابقًا بالمحيط. بينما يتبخر الماء من البحيرة، يبقى الملح. في النهاية، سيصبح جسم الماء أجاج.

بسبب كثافة الماء المالح، يكون السباحون أكثر نشاطًا في الماء المالح مقارنة بالمياه المالحة العذبة أو العادية. ومن الأمثلة على هذه البحيرات المالحة: البحر الميت والبحيرة المالحة الكبرى.

قد تتشكل أجسام الأجاج أيضًا على قاع المحيط عند المسارب الباردة. وتسمى هذه في بعض الأحيان بحيرات المياه المالحة، ولكن يشار إليها في كثير من الأحيان باسم حمامات مالحة. من الممكن مراقبة الأمواج على سطح هذه الأجسام.

يتم إنشاء أجسام من الأجاج من صنع الإنسان لإنتاج ملح الطعام. هذه يمكن أن يشار إليها باسم أحواض المياه المالحة.

قائمة بأسماء البحيرات المالحة

 بحر آرال
 بحيرة بختيجان
 بحر قزوين
 البحر الميت
 بحيرة الشيطان
 بحيرة دون خوان
 البحيرة المالحة الكبرى
 بحيرة لاغونا فيردي
 بحيرة عسل
 بحيرة بومبونجا
 بحيرة التون
 بحيرة إيري
 بحيرة غاردنر
 بحيرة هيلير
 بحيرة ماكاي
 بحيرة النطرون
 بحيرة باليستومي
 بحيرة تيكسوما
 بحيرة تورينس
 بحيرة أرومية
 بحيرة وان
 بحيرة فاندا
 بحيرة مانيتو الصغيرة
 بحيرة لوف هاين
 بحيرة مهارلو
 بحيرة مونو
 نامتسو
 بحر سالتون
 بحيرة سامبار سولت
 بحيرة ساوة
 بحيرة سوتون سولت
 بحيرة كركورة

انظر أيضًا
 ماء مسوس
 بحيرة تحت سطح البحر

المراجع

أملاح
بحيرات مغلقة
بحيرات ملحية

بحيرة مالحة


Lučšije pesni v soprovoždeniji simfoničeskogo orkestra (rus. Лучшие песни в сопровождении симфонического оркестра, hrv. Najbolje pjesme u pratnji simfonijskog orkestra) je koncertni album ruskog glazbenika Nikolaja Noskova, objavljen 2001. godine. Na albumu se nalazi 16 skladbi, među kojima se nalaze i pjesme s njegovog prethodno objavljenog studijskog albuma Dišu tišinoj. Koncert se održao u palači na moskovskom Kremlju.

Popis pjesama
 Dišu tišinoj (Дышу тишиной) – 4:58
 Zimnjaa noć (Зимняя ночь) – 4:01
 Oćarovana, okoldovana (Очарована, околдована) – 5:49
 Ispoved' (Исповедь) – 3:50
 Uznat' tebja (Узнать тебя) – 5:25
 Daj mne šans (Дай мне шанс) – 5:19
 Na Rusi (На Руси) 5:03
 Dobroj noći (Доброй ночи) – 5:16
 Sneg (Снег) – 5:31
 Romans (Романс) – 4:56
 Eto zdorovo (Это здорово) – 4:54
 V raj (В рай) – 4:03
 Ja tebja prošu (Я тебя прошу) – 3:59
 Belaja noć (Белая ночь) – 4:38
 Paranoja (Паранойя) – 5:20
 Ja tebja ljublju (Я тебя люблю) – 6:46

Izvori

Albumi iz 2001.
Albumi Nikolaja Noskova


În România, există mai multe biserici de lemn amplasate în localități numite Luncșoara:
Biserica de lemn Sfântul Mare Mucenic Gheorghe din Luncșoara, Arad
Biserica de lemn din Luncșoara-Vojdoci, Arad
Biserica de lemn din Luncșoara, Bihor
Biserica de lemn din Luncșoara, Hunedoara

Biserica de lemn din Luncșoara


In Roots - the Essence of Blues, hrvatski blues glazbeni sastav
Essence (glazbeni sastav, Hrvatska), hrvatski hardcore/southern rock/doom metal/math rock sastav
The Essence, nizozemski dark wave/gothic rock sastav
Essence (glazbeni sastav, Danska), danski thrash-metal sastav
Ape and Essence, djelo eng. književnika Aldousa Huxleya
The Essence of Tony Bennett, album Tonyja Bennetta
Lupine Essence, album sastava Suidakra
Dark Essence Records, diskografska kuća
The Essence of Chaos, album sastava Infernal Tenebre

Essence


නාලන්දා විශ්වවිද්‍යාලය යනු අතීතයේ ඉන්දියාවේ බිහාර් ප්‍රාන්තයේ නාලන්දා පිහිටා තිබූ සහ වර්තමානයේ නැවත ගොඩනැගෙමින් පවතින  විශ්වවිද්‍යාලයකි.

නාලන්දා

නාලන්දාව බිහාර් ප්‍රාන්තයේ පැට්නාවලට සැතපුම් 55 ක් පමණ ගිනිකොණ දෙසින් පිහිටා ඇති අතර Pala අධිරාජ්‍යය යටතේ ක්‍රි.පු. 427 සිට ක්‍රි.පු. 1197 දක්වා පිහිටි බෞද්ධාගමිකයන්ගේ ඉගෙනුම් මධ්‍යස්ථානයයි. එය වාර්තාගත ඉතිහාසයේ පළමුවන මහා විශ්ව විද්‍යාලය ලෙස සැළකේ. එහි ඛණ්ඩාංක පිහිටුම 25.1357660 N 85.4449230 E වේ.

නිරුක්තිය

නාලන්දා යන සංස්කෘත වචනයේ අර්ථය දැනුම බෙදා දෙන්නා (නාලම් හෙවත් නෙළුම යනු දැනුමේ සංකේතයකි, ධා යනු දානයයි) යන්නයි. චීන දේශාඨන භික්ෂුවක් වන Xuanzang නාලන්දා යන නාමයට අර්ථකතන කිහිපයක් ලබාදේ. ඉන් එකක් නම් එහි පැවති අඹ වනයක් මධ්‍යයේ පිහිටි වැවක ජීවත් වු නාගයෙක් හේතුවෙන් බවත්, අනෙක නම් බුදුරජාණන් වහන‍්සේගේ සමයේදී මෙහි අත්හිටුවීමකින් තොරව දානය ලබා දීමත් ය.

බුද්ධ සමයේ නාලන්දාව (ක්‍රි.පු. 500)

බුදුරජාණන් වහන්සේ නාලන්දාවේ කීප අවස්ථාවක වාසය කර ඇති බව සඳහන් වේ. උන්වහන්සේ පාවාරික අඹ වනයේ සිටින කාලයේ අපාලි ගෘහපති, දීඝතපස්සී, කේවට්ඨ හා අධි බන්ධාකාපුත්ත යන අය සමඟ වාද පැවැත්වුයේය.

බුදුරජාණන් වහන්සේ මගධයේ ගත කළ අවසාන චාරිකාවේදී නාලන්දාවට පැමිණි අතර සැරියුත් මහරහතන් වහන්සේ පරිනිර්වාණයට පෙර බුදුරජාණන් වහනසේ පිළිබඳ තමා තුළ ඇති භක්තිය සිංහ නාද කළේ මෙහිදීය.

රජගහනුවර සිට නාලන්දාව තෙක් මාර්ගය අම්බලම්තිකා හරහා වැටී ඇති අතර නාලන්දාවේ සිට එය පාඨලිගාම වෙත ගමන් කරයි. බහු පුත්ත චෛත්‍ය, නාලන්දාව හා රජගහනුවර අතර පිහිටා ඇත.

කේවට්ට සුත්‍රයට අනුව බුදුසමයේදී නාලන්දාව වැදගත් ජන ඝනත්වයෙන් අධික හා සමෘද්ධිමත් නගරයක් වු අතර පසු කාලීනව එය ඉගැන්වීම් මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. සංයුක්ත නිකායට අනුව බුදුසමයේදී නාලන්දා නුවර දරුණු දුර්භික්ෂයකට මුහුණ පා තිබේ. බුදුරාජණන් වහන්සේ දකුණත් අග්‍රශ්‍රාවක සැරියුත් රහතන් වහන්සේ ඉපදීම හා පිරිනිවන් පෑම සිදුවුයේ නාලන්දාවේදීය.

සෝනාදින්න වාසය කළේ නාලන්දා නුවරය. ජෛන ආගමේ කේන්ද්‍රස්ථානයක් වන මෙහි මහාවීරතුමාද කිහිපවරක් වාසය කර ඇත. මහාවීර, මෝක්ෂය අවබෝධ කරගත්තේ නාලන්දාවේ පාවපුරිහිදී යැයි විශ්වාස කෙරේ. (ජෛන ආග‍මේ එක් නිකායකට අනුව ඔහු ඉපදී ඇත්තේ එය අවට‍ගමක් වු කුන්ඩල්පුරයේය)

අශෝක අධිරාජ්‍යයා (ක්‍රි.පු. 250) මෙහි පන්සලක් තනා ඇති අතර ටිබෙට් මුලාශ්‍රවලට අනුව නාගර්ජුන මෙහි ඉගැන්වීම සිදු කර ඇත.

නාලන්දා විශ්වවිද්‍යාලය ආරම්භ කිරීම,වර්ධනය හා අධයාපන ක්‍රමය
යුරෝපයේ පිහිටුවන ලද ප්‍රථ්ම විශ්වවිද්‍යාලය බෝලෝඤ්ඤාවයි.එය 12 වන සියවසයේ අරඹන ලද්දකි.ආසියාවේ  ප්‍රථම විශ්වවිද්‍යාලය නාලන්දාවයි.එය 5 වන සියවසයේ අරඹන ලද්දකි. මේ අනුව
ලෝකයේ ප්‍රථම වරට විශ්වවිද්‍යාලයක් බිහි කිරීමේ ගෞරවය හිමිවන්නේ බෞද්ධ භික්ෂුන්ටය.

බෞද්ධන්ගේ ජන්ම භුමිය වන මධ්‍ය මණ්ඩලයේ භක්තියර් පුරයේ නාලන්දා  නම් ස්ථානයේ පිහිටුවන ලද බැවින් නාලන්දා යන නම යොදා ඇත.බුදුන් වහන්සේ කිහිපවිටකම එම ප්‍රදේශයට
වැඩම කල බව දැක්වෙන අතර එම කාලවකවානුව තුල ඉතාමත් සශ්‍රිකව පැවැති ප්‍රදේශයක් වශයෙන්ද හැදින්වේ.නාලන්දාව පිහිටි ස්ථානයේ ප්‍රථම වරට බෞද්ධ ආරාමයක් ඉදිකරන ලද්දේ ධර්මාශෝක රජු විසිනි.නාලන්දාවේ ආරම්භය ශක්‍රාදිත්‍ය රාජ්‍ය සමයයි.මෙහි
උන්නතිට බුද්ධ ගුප්ත, තථාගත ගුප්ත, බාලාදිත්‍ය ආදී රජවරු විශේෂ  අනුග්‍රහයක් දක්වා ඇත බාලාදිත්‍ය රජ පුත් වික්‍රමාදිත්‍ය රජු විසින් සුවිශාල ප්‍රාසාදයක් ඇතුළු ගොඩනැගිලි රැසකද සියලු ගොඩනැගිලි වටකොට දොරටු සහිත දර්ශනීය ප්‍රාකාරයක්ද ඉදි කරන ලදි.රජවරු කිහිපදෙනකු වරින් වර විද්‍යාලයට අවශ්‍ය අංගෝපාංග ඉදිකරන ලදි.

ක්‍රි:ව 05වන සියවසයේ ඉන්දියාවට පැමිණෙන චීන ජාතික පාහියන් භික්ෂුගේ වාර්තාවල නාලන්දාව පිලිබඳ කිසිදු සදහනක් නොදැක්වේ.එයට හේතුව එතරම් දියුණු තත්ත්වයක් ඒ වන විට නොපැවතීම  යන්න විචාරකයන්ගේ මතයයි.නමුත් 07වන සියවසයේ එහි ගිය හියුංසියැං භික්ෂුවගේ  වාර්තාවල මේ පිලිබඳ දීර්ඝ ලෙස සාකච්ඡාවට ලක් කෙරේ.එම වාර්තාවලට අනුව මෙහි නේවාසික පිරිස 10000, ශිෂ්‍ය පිරිස 7000, ආචාර්ය මණ්ඩලය 1500,දේශනශාලා50කි. මෙසේ දීර්ඝ විස්තරයක් එහි දැක්වේ.

මෙහි ප්‍රධානියා උගත් ධර්මධර විනයධර සංඝ පීතෘවරයෙකි.එනම් ශීලභද්‍ර නම් භික්ෂුවයි.නාගර්ජුන,අසංග,වසුබන්ධු,ධර්මපාල,ස්ථිරමති,ගුණමති හිමියන් ආදි 1500කින් සමන්විත ආචාර්ය මණ්ඩලයකින් යුක්තවිය. නාලන්දාවට සිසුන්  බදවා ගැනීමට ප්‍රවේශ විභාගක් පැවැතිණි.එය භාරව කටයුතු කරන ලද්දේ ද්වාර පණ්ඩිත නම් භික්ෂුවයි. මෙම  විභාගය සමත් වූ සිසුන් සම්මුඛ පරීක්ෂණයකට කැදවනු ලැබිණ.මෙහි අධයාපන ක්‍රම තුනක් විය.එනම්,

 1.දේශන ක්‍රමය
 2.විවාද ක්‍රමය
 3.පෞද්ගලික සාකච්ඡා ක්‍රමය
ආදී වශයෙනි.

ශිෂ්‍ය පිරිසද කොටස් තුනක් විය

 1.උපාධි

 2.පශ්චාත් උපාධි

 3.ද්විතීයික අධයාපනය
යනුවෙනි.

විෂය මාලාව කොටස් 5ක් විය

.මානව භාෂා
.බෞද්ධ දර්ශනය
.වෙනත් දර්ශනවාද
.ලෞකික විද්‍යා
.ලලිත කලා
ආදී වශයෙනි
කුලපති හිමියන්ගේ සහයට කෘත්‍යාධිකාර මණ්ඩල පිහිටුවන ලදි. දේශනශාලා,පන්ති කාමර,භාවනකුටි,පුස්තකාල අදී සියලු අංගෝපාංගවලින් සමන්විත විය.

සිප්සතර  නොමිලේ ලබමින් ඉතා උද්‍යොගයෙන් යුතුව ඉගෙනුම ලැබූ ශිෂ්‍යයන් අතර ගිහි පැවිදි ,දෙස් විදෙස් ශිෂ්‍යයන් වුහ. චීනය,ජපානය,කොරියාව වැනි රටවලින්ද ශාස්ත්‍රකාමීන් මෙහි  පැමිණිය. මෙහි අංග සම්පූර්ණ පුස්තකාල 3ක් විය එනම් ,

 රත්තසාගර
 රත්නෝදධි
 රත්නරනංජක
වශයෙනි.
බෞද්ධ අධයාපනය ඇසුරින් මෝහාන්ධකාරය දුරු කරමින් අති විශාල  සේවයක් සැලසූ නාලන්දා විශ්වවිද්‍යාලය ආක්‍රමණකාරී භක්තියාර්භිල්ජි ඇතුළු ඉස්ලාමීකයන් විසින් 13වන සියවසයේ භභික්ෂූන් ඝාතනය කොට මුලු විශ්වවිද්‍යාලයම ගිනිබත් කලේය.

නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාලය හැඳින්වීම

නාලන්දාව ලෝකයේ මුල්ම නේවාසික විශ්ව විද්‍යාල අතරින් එකකි. එය ලෝකයේ ඉතා ප්‍රසිද්ධව පැවති අතර එහි සමෘද්ධිමත් සමයේදී ශිෂ්‍යයන් 10,000 ක් හා ගුරුවරුන් 2,000 කට නවාතැන් පහසුකම් සැලසිය හැකි විය. එය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ අග්‍රකෘතියක් ලෙස සැළකෙන අතර එය වටා උස් තාප්පයක් හා එක දොරටුවක් පිහිටා තිබුනි. නාලන්දාවේ වෙන්ව පිහිටි අංගන 8 ක් හා පන්සල් 10 ක් මෙන්ම භාවනා ශාලා හා පන්ති කාමර විශාල සංඛ්‍යාවක්ද පැවතුණි. එහි බිමේ පොකුණු හා උද්‍යාන පිහිටා තිබුණි. පොත්පත් ගබඩා කිරීමට  මහල් නවයකින් යුත් පුස්තකාලයක් පැවතුණි. නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාලයේ අධ්‍යයන ක්ෂේත්‍ර රාශියක විෂයන් ඉගැන්වු අතර කොරියාව, ජපානය, චීනය, ටිබෙටය, ඉන්දුනීසියාව, පර්සියාව සහ තුර්කිය යන රටවල්වලින් ශිෂ්‍යයන් හා පඬිවරුන් විශාල ප්‍රමාණයක් ඉගෙනීම ලැබීය.

අධ්‍යයන පටිපාටිය

එකල ලෝකයේ පැවති සියළුම දැනුම නාලන්දා අධ්‍යයන පටිපාටියේ අඩංගු විය. සියළුම විෂය කේෂ්ත්‍ර වලට අදාළ විෂයන් බුද්ධ ධර්මය හා හින්දු ධර්මය, පූජනීය හා ලෞකික, දේශීය හා විදේශිය යන සියළුම විෂයන්, ශිෂ්‍ය ඉගෙනුම් විද්‍යාව, තාරකා විද්‍යාව, වෛද්‍ය විද්‍යාව, හා තර්ක ශ්‍රාස්ත්‍රය වැනි විෂයන් යොදා ගනිමින් පාරභෞතික විද්‍යාව, දර්ශනවාදය, යෝග ශ්‍රාස්ත්‍රය, වේදය හා බුද්ධ ධර්ම ග්‍රන්ථ හැදෑරීය. තවද ඔවුන්ට විදෙස් දර්ශන පිළිබඳ අධ්‍යයනයටද අවස්ථා සැළසිනි.

බුදුදහම කෙරෙහි බලපෑම

ටිබෙට් බුදුදහම හෙවත් වජ්‍රයානයේ විශාල ප්‍රමාණයක් හට ගැනීම සිදු වුයේ 9-12 ශත වර්ෂවල අග භාගයේ නාලන්දා ගුරුවරුන් හා සම්ප්‍රදායන් තුළිනි. ඉන්දියානු දර්ශනවාදයේ මුල් ආරම්භකයෙකු හා බෞද්ධ පරමාණුක වාදයේ ප්‍රාථමික සිද්ධාන්තවාදියෙකු වන ධර්ම කීර්ති (7 වන ශතවර්ෂය පමණ) පඬිවරයා නාලන්දාවේ ආචාර්යවරයෙක් විය.

වියට්නාමය, චීනය, කොරියාව හා ජපානයේ අනුගමනය කරන මහායාන බුදුදහමේ මුලාරම්භකය මෙම පෞරාණික විශ්ව විද්‍යාලය තුළ විය.

ථේරවාද බුදු දහමද නාලන්දාව තුළ ඉගැන්වුවද, නාලන්දාව ථේරවාදී කේන්ද්‍රස්ථානයක් නොවු නිසා එහි වැඩි දියුණුවක් දක්නට නොලැබේ.

පරිහානිය හා අවසානය

1193 දී බක්ටියාර් චිල්ජි (bakphi Khilite) ගේ මුස්ලිම් හමුදා නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාලය විනාශ කරන ලදී. මෙය ඉන්දියාවේ බුදුසමය බුදුදහම පරිහානියට පත්විමේ සන්ධිස්ථානයක් ලෙස සැළකිය හැක. විශ්ව විද්‍යාලය හා එය ඉගැන්වීම් කේන්ද්‍රස්ථානයක් බව නොසැලකූ මුස්ලිම් ආක්‍රමණිකයෝ එහි තැන්පත් කර තිබු ඓතිහාසික ලියවිලි පිළිබඳව නොතැකූහ. චිල්ජි විසින් නාලන්දාවේ තැන්පත් කර තිබූ කුරානය පමණක් නැවත ලබාගන්නා ලෙස අණ කළ බව කියවේ. පර්සියානු ඉතිහාසඥයෙකු වන මින්හස් ඔහුගේ ග්‍රන්ථයක දක්වා ඇත්තේ භික්ෂුන් දහස් ගණනක් එම විනාශයේදී පණපිටින් පිළිස්සීමට ලක්වු බවත් තවත් දහසක්දෙනාගේ හිස ගසා දැමු බවත්ය. ගිනිබත් වු පුස්තකාලයේ ගින්න මාස ගණනක් පැවතුනු අතර ග්‍රන්ථ පිළිස්සීමෙන් නැගුණ දුම කඳු හරහා අඳුරු ඝන පටයක් මෙන් විහිදී තිබුනු බව කියවේ. 1235 දී නාලන්දාව වෙත නැවත ගිය ටිබෙට් පරිවර්තකයෙකු වු ඩැග් ලොට්ස්වා (Chag Lotsawa) ට දැකගත හැකි වුයේ විනාශයට හා කොල්ලකෑමට ලක්වු නාලන්දාවේ, රාහුල ශ්‍රී භද්‍ර නම් අවු. 90 වයසැති ගුරුතුමෙකු ප්‍රදේශයේ බ්‍රාහ්මණයෙකු ආධාර ඇතිව හැත්තෑවක් පමණ විශාල පිරිසකට ඉගැන්වීමේ නිරත වන අයුරුය.

නටබුන්

නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාල‍යේ සමහරක් නටඹුන් අදටත් ඉතිරිව පවතී. වර්තමානය තෙක් කැණීම් කරන ලද කොටස වර්ග මීටර 150,000 තෙක් පැතිර පවතින අතර Xuanzang ගේ අතීත වාර්තා අනුව සලකා බලන විට තවමත් 90% ක් පමණ කැණීම් වලට ලක් වී ඇත.

නාලන්දාව මනුෂ්‍ය වාසයෙන් තොර වන අතර එයට සමීපතම ගම්මාන Bargaon නම් වේ. 1951 දී ථේරවාදි, පාලි හා බුදු දහම පිළිබඳ නවීන මධ්‍යස්ථානයක් ජග්දීෂ් කාශ්‍යප නම් භික්ෂුන් වහන්සේ විසින් ඇති කරන ලදී. එය නව නාලන්දා මහා විහාරය නම් වේ. වර්තමානයේ එය මුළු ප්‍රදේශයම චන්ද්‍රිකා ඡායාරූප ගත කිරීමේ වැදගත් වැඩසටහනක් පවත්වාගෙන යයි..

නාලන්දා කෞතුකාගාරයේ පැරණි ලියවිලි රාශියක් හා කැණීම් වලින් සොයාගත් භාණ්ඩ ප්‍රදර්ශනයට තබා ඇත. නාලන්දා විශ්වවිද්‍යාල  නටබුන්  ගවේශනය කල මුල්ම බටහිර ජාතිකයා වන්නේ ඇලෙක්සැන්ඩර්  කානින්ග්හැම් පුරා විද්‍යාඥයාය.

නැවත ඇති කිරීමේ සැළසුම

	2006 දෙසැම්බර් 6 දින පළවු නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පතේ ඩොලර් බිලියනයක් වැයකොට පැරණි ප්‍රදේශය ආසන්නයේම නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාලය නැවත ඇති කිරිමේ සැළැස්මක් සඳහන් විය. සිංගප්පුරුව, චීනය, ඉන්දියාව හා ජපානය යන රටවලින් සමන්විත සන්ධානයක් ඩොලර් මිලියන 500 ක් නව විශ්ව විද්‍යාලය තැනීමටත්, තවත් ඩොලර් මිලියන 500 ක් අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් ඇති කිරීම සඳහාත් රැස් කිරීමට බලාපොරොත්තු වේ.
     2007 මැයි 28 දින මෙරිනිව්ස් පුවත්පතට අනුව නැවත ගොඩනැගූ විශ්ව විද්‍යාලයේ පළමු වන වර්ෂයේදී 1137 ක් බඳවා ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන අතර, වර්ෂ 5 කින් පසු එය 4530 ක්ද, දෙවන අදියරේදී එය 5812 ක් ලෙස වර්ධනය කිරීමට ද බලාපොරොත්තු වේ.
	2007 ජුනි 12, නිව්ස් පෝස්ට් ඉන්ඩියා පුවත්පතේ වාර්තාවකට අනුව ජපාන රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික නොරා මොටොයාපු පවසා ඇත්තේ බිහාරයේ අන්තර් ජාතික නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාලය ගොඩනැංවිම සඳහා ජපානය ආධාර සැපයීමට සූදානම් බවය. තවද එය අතීතයේ පැවති ලෙසම සම්පුර්ණයෙන්ම නේවාසික විශ්ව විද්‍යාලයක් වන අතර පළමු අදිය‍රේදී විදේශීය ශිෂ්‍යන් 46 ක්, ඉන්දියානු සිසුන් 400 කට වැඩි පිරිසක් සහිත පාසල් 7 ක් ගොඩනැගීමට බලාපොරොත්තු වේ. විද්‍යාව, දර්ශන වාදය හා තවත් විෂයයන් ඉගැන්වීමට යෝජිතය. කීර්තිමත් ජාත්‍යන්තර පඬිවරයකු එහි උපකුලපති ලෙස පත්වනු ඇත.
	2007 අගෝස්තු 15 ද ටයිම්ස් ඔෆ් ඉන්ඩියා පුවත්පතට අනුව ආචාර්ය ඒ.පී.ජේ. අබ්දුල් කලාම්ද 2007 සැප්තැම්බර් කාලයේදී යෝජිත වැඩපිළිවෙලකට එකතු වීමට නියමිතය.

	2008 මැයි 5 NDTV වාර්තාවකට අනුව නොබෙල් සම්මානලාභි අමාර්ටියා සෙනි පවසා ඇත්තේ මෙහි පදනම 2009 දී ගොඩනංවන අතර පළමු වන ඉගැන්වීම් පන්තිය ඉන් අවුරුදු කිහිපයකට පසුව ආරම්භ වේ. නාලන්දා උපදේශන සේවයේ ප්‍රධානියා වන සෙන් පවසා ඇත්තේ මෙය සම්බන්ධ අවසාන වාර්තාව නැගෙනහිර ආසියානු සමුළුවට 2008 දෙසැම්බර් දී ඉදිරිපත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බවයි.

ඉන්දියාව

නාලන්දා විශ්වවිද්‍යාලය


Iuri Ivanovici Arhipov (în , n. 16 martie 1943, Malaia Vișera, regiunea Novgorod — d. 23 septembrie 2017) a fost un traducător, critic literar și jurnalist rus.

Biografie
S-a născut pe 16 martie 1943 în Malaia Vișera. În primii ani după război a locuit la Taganrog, unde a studiat la Școala medie nr. 2. "A.P. Cehov", apoi a absolvit cu medalie de argint liceul la Kiev. Începând din 1960 a studiat la Facultatea de Filologie a Universității de Stat din Moscova, unde a absolvit în 1969 un curs postuniversitar. Din 1969 a lucrat la Institutul de Literatură Mondială "A.M. Gorki" al Academiei Ruse de Științe (IMLI).

A tradus proză și piese de teatru din limba germană, printre care operele lui E.T.A. Hoffmann, Günter Grass, Franz Kafka, Hermann Hesse și Erich Maria Remarque. A tradus din limba rusă în limba germană mai multe scrieri ale lui Konstantin Leontiev.

După 1990 s-a manifestat ca publicist și critic literar de orientare conservator-patriotică, a colaborat periodic la revistele Moskva și Literaturnoi gazetî, publicând în special o serie de articole laudative despre proza lui Vladimir Liciutin și comentarii satirice ale poeziei lui Dmitri A. Prigov.

Note

Nașteri în 1943
Nașteri pe 16 martie
Decese în 2017
Decese pe 23 septembrie
Jurnaliști ruși
Jurnaliști sovietici
Critici literari ruși
Traducători ruși
Traducători sovietici
Biografi

Iuri Arhipov


Biserica de lemn din cătunul Măgura al satului Poienari, comuna Bumbești-Pițic, județul Gorj, a fost construită în anul 1834. Are hramul "Sfinții Voievozi". Biserica se află pe lista monumentelor istorice sub codul LMI: .

Istoric și trăsături
Biserica, de mari dimensiuni, este în prezent tencuită, acoperită cu tablă, cu două turle, una peste naos, cealaltă deasupra pronaosului și pridvor pe stâlpi pe latura vestică. Data construcției este incertă, anul vehiculat pe lista monumentelor istorice este puțin probabil; informațiile cele mai pertinente sunt cele care apar în pisania veche a bisericii și care menționează că biserica a fost construită, inițial, în anul 7237 de la Adam, care în cronologia actuală, de la nașterea lui Isus, înseamnă anii 1728-1729; anul era incizat pe o bârnă, iar inscripția originală este reprodusă în pisanie. Un vechi pomelnic cuprinde o mențiune (și ea reprodusă în pisanie) care atestă că biserica a fost refăcută în anul 1817. Un amplu șantier, cu caracter de rectitorire, a avut loc în anul 1894, în timpul păstoririi preotului Petru Constantinescu Ponorașu, prin contribuția enoriașilor poenari și ponorași și a altor credincioși din comunele vecine. Biserica a fost sfințită în data de 10 noiembrie 1894 de protoereul Gorjului, Ștefan Nicolaescu, cu binecuvântarea Episcopului Eparhiei Rîmnicu Noului Severin D.D.Ghenadie. Tot atunci, biserica a primit un hram nou, "Sfinții Voievozi", care l-a înlocuit pe cel vechi, "Sfântul Nicolae".

Lucrări de restaurare au avut loc în anul 1994, urmate de resfințirea bisericii de către P.S.Damaschin Severineanu, episcop vicar al Arhiepiscopiei Craiovei.

Bibliografie
Studii regionale

Note

Vezi și
 Poienari, Gorj

Legături externe
Monumente istorice din România Fișă de monument

Galerie de imagini

Poienari-Măgura
Monumente istorice din județul Gorj
Biserici din secolul al XIX-lea din România

Biserica de lemn din Poienari-Măgura


Birds in the Trap Sing McKnight er det andet studiealbum af den amerikanske Travis Scott fra 2016. På albummet gæsteoptræder navne som André 3000, Kid Cudi, The Weeknd, NAV, 21 Savage, Kendrick Lamar og flere.

Det blev frigivet den 2. september 2016 gennem Grand Hustle Records og distribueret af Epic Records.

Album fra 2016

Birds in the Trap Sing McKnight


Ovo je popis umjetnica rođenih u Francuskoj ili čija su umjetnička djela usko povezana s tom zemljom.

B
Rosa Bonheur (1822. – 1899.), slikarica i kiparica

C
Anne Philiberte Coulet (1736. – 1800.), grafičarka

F
Rosalie Filleul (1752. – 1794.), slikarica

M
Dora Maar (1907. – 1997.), slikarica
Berthe Morisot (1841. – 1895.), slikarica

V
Louise Élisabeth Vigée Le Brun (1755. – 1842.), slikarica
Marie-Denise Villers (1774. – 1821.), slikarica

Popisi

Popis francuskih umjetnica


The Thermomicrobia is a group of thermophilic green non-sulfur bacteria.  Based on species Thermomicrobium roseum (type species) and Sphaerobacter thermophilus, this bacteria class has the following description:

The class Thermomicrobia subdivides into two orders with validly published names: Thermomicrobiales Garrity and Holt 2001 and Sphaerobacterales Stackebrandt, Rainey and Ward-Rainey 1997. Gram negative. Pleomorphic, non-motile, non-spore-forming rods. Non-sporulating. No diamino acid present. No peptidoglycan in significant amount. Atypical proteinaceous cell walls. Hyper-thermophilic, optimum growth temperature at 70-75 °C. Obligatory aerobic and chemoorganotrophic.

As thermophilic bacteria, members of this class are usually found in environments which are distant from human activity. However, they have features like improved growth in antibiotics and CO oxidizing activity, making them interesting topics of research (e.g. for biotechnology application).

History
In 1973, a strain of rose-pink thermophilic bacteria was isolated from Toadstool Spring in Yellowstone National Park, which was later named Thermomicrobium roseum and proposed as a novel species of the novel genus Thermomicrobium. At that time the genus was categorized under family Achromobacteraceae, but it became a distinct phylum by 2001.

In 2004, it was proposed, on the basis of an analysis of genetic affiliations, that the Thermomicrobia should more properly be reclassified as a class belonging to the phylum Chloroflexota (formerly Chloroflexi). The bacteria Sphaerobacter thermophilus originally described as an Actinobacteria is now considered a Thermomicrobia. In the same year, another strain of rose-pink thermophilic bacteria was isolated from Yellowstone National Park, which was named Thermobaculum terrenum. Later analysis based on genome put this species under Thermomicrobia class. However, the current standing of Thermobaculum terrenum is disputed.

In 2012, a thermo-tolerant nitrite-oxidizing bacterium was isolated from a bioreactor, which was named Nitrolancetus hollandica and proposed as a novel species later in 2014. While it has nitrite-oxidizing activity, which is unique in the Thermomicrobia class, it is placed under the Thermomicrobia class based on 16s rRNA phylogeny.

In 2014, two thermophilic, Gram-positive, rod-shaped, non-spore-forming bacteria (strains KI3T and KI4T) isolated from geothermally heated biofilms growing on a tumulus in the Kilauea Iki pit crater on the flank of Kilauea Volcano (Hawai'i) were proposed as representatives of new species based on 16s rRNA phylogeny. The KI3T strain, later named as Thermomicrobium carboxidum, is closely related to Thermomicrobium roseum. The KI4T strain, later named as Thermorudis peleae, was proposed as a type strain of new genus Thermorudis.

In 2015, a thermophilic bacteria strain WKT50.2 isolated from geothermal soil in Waitike (New Zealand) was proposed to be a novel species, later named Thermorudis pharmacophila. Phylogenic analysis based on 16s rRNA place it within Thermomicrobia class, as close relative to Thermorudis peleae.

Characteristics

Living environment
Members of the class Thermomicrobia are broadly distributed across a wide range of both aquatic and terrestrial habitats. Thermomicrobium roseum was found in geothermally heated hot springs, Thermorudis pharmacophila and Thermobaculum terrenum from heated soils, and Thermomicrobium carboxidum and Thermorudis peleae from heated sediments In addition, Sphaerobacter thermophilus was found in sewage sludge that went through thermophilic treatment. The common features of their habitats include temperature ranging from around 65~75 °C and a pH around 6.0~8.0 (except for Nitrolancea hollandica which grow around 40 °C).

Metabolism
Members of Thermomicrobia class have variation in their basic metabolism. Nitrolancetus hollandica has nitrifying activity that utilize NO2− as energy source, which is unique in the whole Chloroflexota phylum. Thermomicrobium spp. and Sphaerobacter thermophilus have constitutive CO oxidizing not found in other species in this class. However, species of this class do share some features, as listed below:

 All members except Thermobaculum terrenum have inability to utilize some common monosaccharides (e.g. glucose, fructose, etc.) as sole carbon source. The mechanisms behind this inability  are currently unknown.

Antibiotic resistance
Members of Thermomicrobia class exhibit certain level of resistance against metronidazole and/or trimethoprim, which are clinically relevant for humans. Thermomicrobium carboxidum and Thermorudis peleae show resistance against both of those antibiotics, while Sphaerobacter thermophilus shows resistance against only metronidazole. Interestingly, Thermomicrobium roseum and Thermorudis pharmacophila have an increased growth in both metronidazole and trimethoprim, a rare trait even within antibiotic resistant bacteria. The mechanisms behind are currently undocumented, and further study is required on this topic.

Cell envelope structure
Members of Thermomicrobia class have various Gram-staining results. Thermomicrobium roseum, Sphaerobacter thermophilus and Thermorudis pharmacophila are reported to be Gram-negative and have a typical layered diderm cell envelope structure. However, their cell envelope composition are atypical compared to typical Gram-negative bacteria. Cell envelope of Thermomicrobium roseum lacks significant amount of peptidoglycan, which is fundamental for typical Gram-negative bacteria, while being rich in protein. Membrane lipids of Thermomicrobium roseum are mostly long chain diols instead of glycerol-based lipids commonly found in bacteria. The same feature was found in Sphaerobacter thermophilus and Thermorudis pharmacophila. It was suggested that the high-protein and diol-based lipid composition are responsible for heat resistance of these bacteria.

Meanwhile, other members of Thermomicrobia class are reported to be Gram-positive and have typical monoderm cell envelope. There are some possible explanations of the inconsistency of Gram-staining result within the class. For Thermorudis pharmacophila, a possible explanation suggested by Houghton et al. is that it is actually an atypical monoderm bacterium, because its cell envelope contains amino acids usually associated with Gram-positive bacteria, have reaction to KOH, vancomycin and ampicillin, and lacks genes responsible for diderm formation. It is also suggested that further study is required to resolve this problem, since the inconsistent reports of cell envelope structure are found for the whole Chloroflexota phylum.

Phylogeny

Taxonomy
The currently accepted taxonomy is based on the List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature (LPSN) and National Center for Biotechnology Information (NCBI).

 Thermalbibacter Zhao et al. 2023
  T. longus Zhao et al. 2023
 Order Thermomicrobiales Garrity & Holt 2002
 Family Thermomicrobiaceae Garrity & Holt 2002
 Genus Thermomicrobium Jackson, Ramaley & Meinschein 1973
 T. carboxidum King & King 2014
 T. roseum Jackson, Ramaley & Meinschein 1973
 Genus Thermorudis King & King 2014
 T. peleae King & King 2014
  T. pharmacophila Houghton et al. 2015
 Order Sphaerobacterales Stackebrandt, Rainey & Ward-Rainey 1997
 Family Sphaerobacteraceae Stackebrandt, Rainey & Ward-Rainey 1997
 Genus Sphaerobacter Demharter et al. 1989
 S. thermophilus Demharter et al. 1989
 Genus Nitrolancea Sorokin et al. 2014
 N. hollandica Sorokin et al. 2014
 "Ca. N. copahuensis" Spieck et al. 2020

See also
 List of bacteria genera
 List of bacterial orders

Notes

References

Chloroflexota

Thermomicrobia


Manar and the Children in the House with a Hole in the Roof er en dansk dokumentarfilm fra 2008 instrueret af Malina Terkelsen.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2008


Szidónia Puhalek (født 5. juli 1996 i Szeged) er en ungarsk håndboldspiller som spiller for Győri Audi ETO KC.

Meritter
 EHF Champions League:
 Vinder: 2017, 2018

Referencer

Håndboldspillere fra Ungarn

Szidónia Puhalák


Victor Koretzky (Béziers, 26 de junho de 1994) é um desportista francês que compete no ciclismo de montanha na disciplina de cross-country.

Ganhou cinco medalhas no Campeonato Mundial de Ciclismo de Montanha entre os anos 2011 e 2021, e duas medalhas no Campeonato Europeu de Ciclismo de Montanha, ouro em 2011 e prata em 2016.

Participou em dois Jogos Olímpicos de Verão, nos anos 2016 e 2020, ocupando o quinto lugar em Tóquio 2020, na prova de cross-country.

Medalheiro internacional

Referências

Ciclistas de montanha da França
Ciclistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2016
Ciclistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Campeões mundiais de ciclismo de montanha
Naturais de Béziers

Victor Koretzky


Das Sydney Symphony Orchestra (SSO), auch einfach Sydney Symphony genannt, ist ein Sinfonieorchester mit Sitz im Konzertsaal des Sydney Opera House in Sydney, Australien. Das Sydney Symphony ist das größte Orchester Australiens und eines der führenden im asiatisch-pazifischen Raum.

Das Orchester wurde 1932 vom Australischen Rundfunk als National Broadcasting Symphony Orchestra gegründet. Bereits in den 1930er Jahren wurde es von Dirigenten wie Antal Doráti und Thomas Beecham geleitet. 1946 erhielt das Orchester seinen heutigen Namen. Erster Chefdirigent wurde 1947 Eugene Goossens. Goossens setzte sich stark für die Aufführung zeitgenössischer Musik, aber auch für den Bau eines Konzert- und Opernhauses (des 1973 eröffneten Sydney Opera House) ein.

Das Sydney Symphony Orchestra spielt alljährlich für rund 350.000 Zuhörer (auch in Freilichtkonzerten). Es tritt wöchentlich zusammen mit bedeutenden internationalen Dirigenten und Solisten im Sydney Opera House auf und setzt sich u. a. für die Aufführung zeitgenössischer australischer Komponisten ein. Internationale Tourneen führten das Orchester nach Europa (1965, 1974, 1995, 2008, 2010, 2018), in die USA (1988, 1998) sowie nach Japan (1996, 2006, 2011), Südkorea, China, Taiwan und Malaysien.

Von 2009 bis 2014 war Vladimir Ashkenazy Chefdirigent. 2014 folgte ihm David Robertson als Chefdirigent.

Im Dezember 2019 wurde bekannt, dass Simone Young 2022 Chefdirigentin werden soll.

Zu den bedeutenden früheren Chefdirigenten zählen u. a. Eugene Goossens (1947–1956), Willem van Otterloo (1971–1978), Charles Mackerras (1982–1985), Edo de Waart (1993–2003) und Gianluigi Gelmetti (2004–2008).

Weblinks
 Offizielle Website

 Eröffnungskonzert des Sydney Opera House 1973

Einzelnachweise

Orchester
Musikgruppe (Australien)
Musik (Sydney)

Sydney Symphony Orchestra


Roland Richard Guaves Müller (* 2. März 1988 in Köln) ist ein deutsch-philippinischer Fußballspieler.

Karriere

Verein
Roland Müller spielte in seiner Jugend für den 1. FC Köln und spielte dort in seiner Zeit auch für die B-Jugend in der höchsten Spielklasse, der Regionalliga und für die A-Jugend in der A-Junioren-Bundesliga (25 Spiele). Im Sommer 2007 schaffte er den Sprung aus der A-Jugend in die zweite Mannschaft. In der Saison 2007/08 kam er in der Oberliga Nordrhein neunmal zum Einsatz, wurde mit dem 1. FC Köln II Dritter und stieg in die Regionalliga West auf. Dort etablierte Müller sich als Stammtorhüter.

Nach zwei Spielzeiten und 55 Einsätzen in der Regionalliga wechselte Müller zum Zweitligisten MSV Duisburg, bei dem er einen Vertrag bis Mitte 2013 unterschrieb. Dort war er in der Saison 2010/11 hinter David Yelldell und Marcel Herzog und in der Saison 2011/12 hinter Felix Wiedwald und Florian Fromlowitz jedoch nur dritter Torhüter, wodurch er zunächst für die erste Mannschaft der Duisburger nicht zum Einsatz kam und deshalb oft dem Kader der zweiten Mannschaft in der NRW-Liga angehörte.

Zur Saison 2012/13 wurde Müller zweiter Torhüter hinter Felix Wiedwald. Am 31. Oktober 2012 kam er zu seinem Pflichtspiel-Debüt für den MSV, als er in der zweiten Runde des DFB-Pokals im Auswärtsspiel gegen den Karlsruher SC (0:1) in der 90. Minute für Dustin Bomheuer eingewechselt wurde, nachdem Felix Wiedwald mit Rot des Platzes verwiesen wurde.

Im Juli 2013 wechselte Müller zum schweizerischen Vize-Rekordmeister Servette FC Genève. Er wurde dort als zweiter Torwart hinter João Barroca eingesetzt. Zum Servette FC kam Müller auf Empfehlung des Torwarttrainers Pascal Zuberbühler, der ihn aus seinen Zeiten als Torwarttrainer der philippinischen Fußballnationalmannschaft kannte. Nach dem Abgang Zuberbühlers verlor Müller schnell seinen Stammplatz, schließlich wurde er bis zu seinem Vertragsende bei Servette an den Drittligisten Étoile Carouge ausgeliehen wurde. Nach dieser Leihfrist wechselte er auf die Philippinen und spielte dort bis zum Sommer 2020 für den Erstligisten Ceres-Negros FC. In dieser Zeit gewann er mit dem Verein viermal die nationale Meisterschaft, wurde einmal Pokalsieger und spielte auch mehrmals im AFC Cup.

Seit dem Sommer 2021 ist er jetzt für den Schweizer Fünftligisten FC Amical Saint-Prex, direkt am Genfersee liegend, aktiv.

Nationalmannschaft
Müller entschied sich im Sommer 2011, für die Nationalmannschaft der Philippinen, Herkunftsland seiner Mutter Maria, aufzulaufen. Er stand im Aufgebot der philippinischen U-23-Nationalmannschaft für das Vier-Nationen-Turnier vom 27. September bis zum 4. Oktober 2011 in Taiwan. Dort kam er unter Trainer Michael Weiß in allen Spielen zum Einsatz und wurde Zweiter. Die Spiele wurden von der FIFA jedoch zu A-Nationalmannschaftspielen erklärt. Somit hatte Müller sein Debüt für die Nationalmannschaft am 30. September 2011 im Spiel gegen Hongkong (3:3) gegeben. Am 31. Oktober 2011 wurde er von Michael Weiß für die Südostasienspiele 2011 nominiert. Dort spielte er mit der U-23 alle fünf Vorrundenspiele, wurde jedoch mit nur einem Sieg und vier Niederlagen Tabellenletzter. In den folgenden fünf Jahren war der Torhüter insgesamt 22 Mal für die A-Nationalmannschaft der Philippinen aktiv und nahm mit ihr an der Südostasienmeisterschaft 2016 teil.

Erfolge
 Philippinischer Meister: 2017, 2018, 2019, 2020
 Philippinischer Pokalsieger: 2019

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationaltorhüter (Philippinen)
Teilnehmer an den Südostasienspielen (Philippinen)
Fußballtorhüter (1. FC Köln)
Fußballtorhüter (MSV Duisburg)
Fußballtorhüter (Servette FC)
Fußballtorhüter (Étoile Carouge)
Fußballspieler (Ceres-Negros FC)
Philippinischer Meister (Fußball)
Deutscher
Philippiner
Geboren 1988
Mann

Roland Müller (Fußballspieler)


Vladimir Vladimirovitj Pozner (, ; født 1. april 1934 i Paris, Frankrig) er en russisk-amerikansk journalist mest kendt for sine tv-optrædener under den kolde krig, hvor han forklarede de sovjetiske synspunkter over for amerikanske seere.

Han voksede op i USA, men i 1952 emigrerede han til Sovjetunionen. Han studerede ved Moskvas statsuniversitet, og fik eksamen i 1958. I 1960'erne startede han sin karriere som journalist, og blev efterhånden en kendt talsperson for Sovjetunionen i USA.

I 2013 ledte Pozner et tv-program på Ruslands "Pervyj kanal", hvor han interviewede kendte russiske og internationale gæster.

Referencer

Eksterne henvisninger

Journalister fra USA
Journalister fra Rusland
Personer fra Paris

Vladimir Pozner


විශේෂ කාර්ය බලකාය () යනු ශ්‍රී ලංකා පොලිස් සේවය හා අනුබද්ධ විශේෂ බලකා (elite) ඒකකයකි.

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය

විශේෂ කාර්ය බලකාය


Moderna Museet Malmö er et museum for moderne kunst beliggende i Malmö, Sverige. Det blev indviet den 26. december 2009 og er en del af Moderna Museet, der blev grundlagt allerede i 1958, i Stockholm.

Hovedbygningen er et ombygget elektricitetsværk, der tidligere husede kunstmuseet Rooseum (1988–2006).

Referencer

Eksterne henvisninger

 Moderna Museet Malmö - Museets hjemmeside

Museer etableret i 2009
Kunstmuseer i Sverige
Kultur i Malmø

Moderna Museet Malmö


«Arrasando» es una canción y sencillo interpretada por la cantante mexicana Thalía. Fue lanzada el 18 de agosto de 2000, como tercer sencillo de su sexto álbum de estudio Arrasando. Fue escrita por Thalía, Emilio Estefan Jr., Lawrence P. Dermer, Robin Dermer y producida por Thalía y Emilio Estefan Jr. La canción tiene ligeros toques de rap y hip hop. El videoclip musical fue dirigido por Simon Brand y filmado en Los Ángeles.

«Arrasando» se convierte en uno de los más grandes éxitos en la carrera de Thalía, además de ser una palabra que la intérprete utiliza constantemente en entrevistas.

Letra
La primera estrofa de la canción hace referencia a todas las personas falsas y envidiosas que hay a nuestro alrededor. Thalía aprovecha el momento y hace una especie de "respuesta" a los rumores en torno a su persona como su físico o el mito de que se quitó las costillas. La segunda estrofa nos compara con "armas mortales" por cómo juzgamos a las personas por su apariencia y en la tercera estrofa Thalía hace mención de personajes históricos que "han arrasado" con sus acciones en algún momento de la historia (ejem. Einstein, Da Vinci, Lady Di). El coro es una invitación a vivir con alegría y positivismo desechando todo lo malo.

Video musical
Comienza con un tacón pisando un tocadiscos y empieza la música. A Thalía se le ve en un fondo de color verde con rosa, en fondo de tecnología y bailando con muchos chicos.

It's My Party / Single & LP

 It's My Party (Versión en Inglés Español) - 3:56
 It's My Party (Instrumental) - 3:56

Arrasando (Edición Brasilera)

 Arrasando (Album Version)
 Arrasando (Hitmakers Río de Janeiro Mix)
 Arrasando (Hitmakers Río de Janeiro Radio Edit)

Versiones oficiales & Remixes
Arrasando (Album Version)
It's My Party (English Version)
Arrasando (Banda Version Feat. Los Pequeños Musical)
Arrasando (Con Banda)
Arrasando (Hitmakers Río de Janeiro Mix)
Arrasando (Hitmakers Río de Janeiro Radio Edit)
Arrasando (M&M Blown Away Extended Mix)
Arrasando (M&M Blown Away Radio Edit)
Arrasando (M&M En La Casa Club Mix)
Arrasando (M&M En La Casa Radio Mix)
Arrasando (M&M En La Casa Dub Mix).
Arrasando (Mijangos Recycle Club Mix)
Arrasando (Mijangos House Latino Mix)
Arrasando (Progresive Club Mix)

Posiciones

Canciones de Thalía

Arrasando (canción)


Yuri Georgiyevich Kutsenko (Ю́рий Гео́ргиевич Куце́нко en grafía rusa) conocido artísticamente como Gosha Kutsenko (20 de mayo de 1967 en Zaporizhia, Ucrania) es un actor, productor, cantante, poeta y guionista ruso. En 2008 se inscribió en el partido político Rusia Unida. Kutsenko es conocido por sus actuaciones en películas como Mama, ne garyú, Antikiller, Nochnoi dozor y Echelon Conspiracy.

Filmografía parcial

Referencias

Enlaces externos
 Website oficial

Actores de Rusia
Actores-políticos

Gosha Kutsenko


Weihersmühle ist ein Gemeindeteil der Stadt Leutershausen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Die Einöde liegt am Erlbacher Mühlbach, einem rechten Zufluss der Altmühl. 0,5 km nördlich des Ortes erhebt sich der Schwander Berg (). Im Süden grenzt das Weiherfeld an. Die Kreisstraße AN 34 führt nach Hetzweiler (1 km südlich) bzw. nach Schwand (0,7 km nördlich).

Geschichte
Die Mühle wurde in den ältesten Lehenbüchern des Hochstifts Würzburg des 14. Jahrhunderts erwähnt. Im 16-Punkte-Bericht des Amtes Brunst von 1608 heißt es, dass die Mühle gült- und steuerbar dem brandenburg-ansbachischen Kastenamt Colmberg ist und vogtbar zum brandenburg-ansbachischen Stadtvogteiamt Leutershausen gehört. Der 16-Punkte-Bericht von 1681 besagt, dass hier eine brandenburg-ansbachische Mannschaft (der Müller mit Familie und Gesinde) saß. Im Grenzvertrag von 1710 bezüglich der Fraisch zwischen dem Haus Hohenlohe-Schillingsfürst und Brandenburg-Ansbach wurde die Mühle dem Markgrafen zugesprochen.

Gegen Ende des 18. Jahrhunderts gehörte Weihersmühle zur Realgemeinde Schwand. Die Mühle hatte nach wie vor das Kastenamt Colmberg als Grundherrn. Unter der preußischen Verwaltung (1792–1806) des Fürstentums Ansbach erhielt die Weihersmühle die Hausnummer 1 des Ortes Eyb. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justizamt Leutershausen und Kammeramt Colmberg.

1806 kam Weihersmühle an das Königreich Bayern. Im Rahmen des Gemeindeedikts wurde Weihersmühle dem 1808 gebildeten Steuerdistrikt Brunst und der 1810 gebildeten Ruralgemeinde Erlach zugeordnet.

Das Mühlenanwesen gehörte gemäß einer Auflistung von 1830 zu einem "die Brünst" oder "die Brunst" genannten, seit dem Mittelalter stellenweise gerodeten umfangreichen Waldgebiet zwischen Leutershausen und Kloster Sulz mit dem Hauptort Brunst. Die Brünst war für ihre gute Rinderviehzucht bekannt; ihre 22 Ansiedelungen galten als reich.

Im Zuge der Gebietsreform in Bayern wurde die Gemeinde Erlach und damit auch die Weihersmühle am 1. Mai 1978 in die Stadt Leutershausen eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Religion
Weihersmühle gehörte zur katholischen, seit der Reformation protestantischen Pfarrei St. Wenzeslaus (Weißenkirchberg). Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach Kreuzerhöhung (Schillingsfürst) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Leutershausen)
Ort im Landkreis Ansbach
Wassermühle im Landkreis Ansbach
Einzelsiedlung
Bauwerk in Leutershausen
Mühle in Europa

Weihersmühle (Leutershausen)


Windows 11 je operativni sustav tvrtke Microsoft. Najavljen je 24. lipnja 2021. godine kao nasljednik Windowsa 10. Sustav je izašao 5. listopada 2021. godine.

Razvoj
Zaposlenik Microsofta Jerry Nixon izjavio je da će Windows 10 biti posljednja verzija Windowsa, te kako će ažuriranja sustava biti redovna. Međutim, nagađanja o novom izdanju Windowsa pojavila su se u siječnju 2021. godine, nakon objavljenoga popisa poslova koji se odnosi na "opsežno vizualno pomlađivanje sustava Windows".

Ime "Windows 11" slučajno se pojavilo u službenom dokumentu kojega je u lipnju 2021. objavio Microsoft. Dana 15. lipnja 2021. godine na internet su procurile slike radne površine sustava Windows 11.

Najava
Na konferenciji Microsoft Build direktor Microsofta Satya Nadella rekao je da će službena najava Windowsa 11 uskoro doći. Tjedan dana nakon Nadellinoga govora Microsoft je počeo slati pozivnice za virtualni događaj vezan za sustav Windows 11 koji se održao 24. lipnja 2021. godine. Istoga dana je Panos Panay, glavni proizvodni direktor Microsofta, službeno najavio izlazak Windowsa 11.

Značajke
Microsoft Store je u Windowsu 11 redizajniran. Microsoft sada omogućuje programerima distribuciju Win32, progresivnih web aplikacija i ostalih tehnologija u Microsoft Store aplikaciji. Video platforma Microsoft Teams je integrirana u programsku traku (taskbar). Skype više neće biti zadani program u Windowsu 11.

Microsoft je promovirao poboljšanja performansi, npr. manja veličina ažuriranja, brža potvrda identiteta u programu Windows Hello, i slično.

Aplikacija Xbox je uključena u sustav Windows 11. Auto HDR i DirectStorage iz konzola Xbox Series X and Series S su integrirane u Windows 11; potrebna je grafička kartica koja podržava DirectX 12 Ultimate i NVMe SSD veličine 1 terabajta.

Korisničko sučelje
Ikone u programskoj traci više nisu na lijevoj strani, već su pomaknute u sredinu, iako se ta postavka može lako promijeniti. Također, programska traka više se ne može pomicati ulijevo, gore ili udesno.

Windows 11 dolazi s novim oblikom slova (font) pod nazivom Segoe UI Variable. On je dizajniran da se bolje razmjeri s monitorima koji imaju veći DPI (točkica po inču, dots per inch).

Sigurnost sustava
Kao dio minimalnih sistemskih zahtjeva, Windows 11 koristi se samo na uređajima sa sigurnim koprocesorom Trusted Platform Module 2.0 (modul pouzdane platforme). Prema riječima Microsofta, koprocesor TPM 2.0 je "kritični zid" za zaštitu protiv hardverskih napada.

Windows 11 također podržava identifikaciju preko značajke Windows Hello, kao i njegov prethodnik Windows 10.

Sistemski zahtjevi

Izvori

Vanjske poveznice
 Službena stranica

11

Windows 11


El colector general de expolios era un eclesiástico constituido en dignidad a quien el rey de España nombraba con este título.

El colector como jefe supremo y auxiliado del celo y actividad de uno o dos eclesiásticos en cada diócesis, con nombre de subcolectores, atendía a la cobranza de los productos de los bienes muebles y semovientes que los arzobispos y obispos dejaban a su muerte, de las rentas de las mitras mientras se hallaban vacantes y al pago de las sumas que el colector general libraba para invertirlas en el socorro de las necesidades públicas, en limosnas y obras de piedad.

Este jefe tenía una contaduría general para el desempeño de la parte económica del ramo y un tribunal para la contenciosa.

Referencias
Diccionario de Hacienda, José Canga Argüelles, 1833

Antiguas ocupaciones religiosas

Colector general de expolios


Joseph Weiß (* 1959 in Freising) ist ein deutscher Diplomat. Er war Botschafter in Niger, Burundi und Togo.

Leben
Nach dem Abitur absolvierte er zwischen 1979 und 1989 ein Studium der Rechtswissenschaften und Rechtsphilosophie an der Julius-Maximilians-Universität Würzburg, Universität Genf und Universität Salamanca und schloss dieses Studium 1989 mit dem Zweiten Juristischen Staatsexamen ab.

Im Anschluss trat er in den Auswärtigen Dienst ein und wurde nach Abschluss der Laufbahnprüfung von 1991 bis 1993 in der Rechts- und Konsularabteilung der Botschaft in Kroatien eingesetzt. Nach einer darauf folgenden Tätigkeit in der Politischen Abteilung der Botschaft in Großbritannien war er zwischen 1996 und 1999 Mitarbeiter in der Politischen Abteilung des Auswärtigen Amtes. Danach wurde er Mitarbeiter der Politischen Abteilung an der Botschaft in Japan, ehe er nach der Wiedereröffnung der Botschaft in Niamey von 2002 bis 2004 Botschafter in Niger war. Zwischen 2004 und 2008 war er abermals Mitarbeiter der Politischen Abteilung des Auswärtigen Amtes in Berlin sowie danach von 2008 bis 2011 Botschafter in Burundi, nachdem die Botschaft in Bujumbura wiedereröffnet wurde.

Von 2011 bis 2014 war Joseph Weiß Botschafter in Togo. 2015 war er Sponsor für eine Brigitte-Reimann-Gedenktafel in Burg. 2017 arbeitete er als Korruptionsbeauftragter des Auswärtigen Amts.

Seit 2017 ist er ständiger Vertreter der Botschaft in Kuba.

Auszeichnungen
 2014: Orden von Togo

Weblinks

 Joseph Weiß  in Havanna

Einzelnachweise

Deutscher Botschafter in Niger
Deutscher Botschafter in Burundi
Deutscher Botschafter in Togo
Deutscher Botschafter in Kuba
Jurist im auswärtigen Dienst
Deutscher
Geboren 1959
Mann

Joseph Weiß (Diplomat)


Metsä Tissue er en finsk virksomhed, der fremstiller tissue-papirprodukter samt bage- og madlavningspapir. Metsä Tissue's mærker er Lambi, Serla, Mola, Tento, Katrin og SAGA. Metsä Tissue har ti produktionsenheder i Finland, Tyskland, Polen, Slovakiet og Sverige. Metsä Tissue er et datterselskab i Metsä Group. I 2014 var omsætningen på 1 mia. Euro og der var 2.800 ansatte.

Metsä Tissue var oprindeligt en skovbrugsindustrivirksomhed etableret som G.A. Serlachius Oy i 1868 med en trævarefabrik i Mänttä i Finland. Fremstillingen af toilet-tissue begyndte i 1908 og tissue-baserede servietter og lommetørklæder blev introduceret i Finland i 1930'erne.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officiel webside
 GA Serlachius Museum

Fremstillingsvirksomheder fra Finland
Etableret i 1868
Virksomheder i Helsinki
Papir

Metsä Tissue


الأنثراسين أو الأنتراسين هو هيدروكربون عطري متعدد الحلقات صلب تتألف من ثلاث حلقات بنزين مشتقة من القطران.
يستخدم الأنثراسين في إنتاج صباغ الأليزارين الأحمر. ويستخدم أيضا في المواد الحافظة للخشب، والمبيدات الحشرية، ومواد التغليف. الأنثراسين هو مركب عديم اللون ولكن يبدي لونًا أزرقًا (ذورة عند 400- 500 نانومتر) فلوريًا تحت أشعة تحت البنفسجية.

الاستخدامات

مشتقات الأنثراسين ذات زمرة الهيدروكسيل هي 1-هيدروكسي أنثراسين و 2-هيدروكسي أنثراسين، تماثل الفينول والنافتول، وهيدروكسي أنثراسين الذي يسمى أيضا أنثرول، والأنثراسنول. مشتقات هيدروكسي الأنثراسين هي فعالة صيدليًا.

الأنثراسين هو شبه ناقل عضوي (organic semiconductor). ويستخدم كوامض (وماض) للحساسات للفوتونات والإلكترونات وجسيمات ألفا عالية القدرة. اللدائن مثل عديد فينيل التولوين يمكن تعجن مع الأنثراسين لإنتاج لدائن وماضة والتي تكافئ تقريبًا الماء للاستخدام في قياس جرعة الإشعاع في العلاج الإشعاعي. ذروات طيف الإصدار للأنثراسين بين ذروتين 400 و 440 نانومتر.

المراجع

المواد الكيميائية مع معرفات مركبة متعددة

أشباه موصلات عضوية
مسرطنات المجموعة 3 حسب تصنيف الوكالة الدولية لأبحاث السرطان
هيدروكربونات عطرية متعددة الحلقات

أنثراسين


Hans Haslibacher (Sumiswald, 1500 - Berna, 20 de octubre de 1571) fue profesor, predicador y mártir anabautista.

Se unió en 1532 a los "Hermanos Suizos", reformadores anabautitas pacifistas. Fue predicador en Sumiswald, en el Emmental, pero en 1533 las autoridades de Berna decretaron que los anabautistas solamente podrían profesar privadamente sus creencias y no podían promoverlas públicamente.

El Debate de 1538
Haslibacher participó en el "Debate de Berna" del 11 al 17 de marzo 1538, como uno de los voceros de los "Hermanos Suizos", junto con Hans Hotz de Grüningen, Mathis Wiser de Bremgarten, Wälti Gerber de Röthenbach, Christian Brügger de Rohrbach y su colega de Sumiswald, Lorentz Aeberli. Los puntos debatidos con los representantes de la iglesia reformada fueron:
Antiguo y Nuevo Testamento: su valor relativo y sus relaciones
El ministerio: la verdadera vocación, la misión apropiada, a quién compete el nombramiento de los pastores y predicadores
La iglesia: cómo debe ser la iglesia para ser auténtica
El bautismo de infantes o el  bautismo de creyentes
El juramento: puede un cristiano hacer un juramento
El estado: las relaciones entre la iglesia y el estado, la violencia y la noviolencia ¿puede un cristiano ejercer la autoridad del estado?
La excomunión: ¿cómo debe ser utilizada? ¿pueden los magistrados o las autoridades o del estado decretar la excomunión?

Este debate, como otros de la época, en lugar de conducir a la tolerancia, fue seguido de una nueva persecución. Las autoridades de Berna concluyeron que como los anabaptistas eran herejes, no se toleraría su presencia en el cantón, los que no eran ciudadanos debía irse inmediatamente y a los demás se les dio un tiempo para arreglar sus asuntos e irse. La desobediencia a los decretos daría lugar a una sentencia de muerte inmediata. En septiembre de 1538 aprobaron un decreto que condenaba a pena de muerte a los líderes anabautistas y a torturas a sus seguidores para que se retractaran. Lorentz Aeberli fue ejecutado en 1539.

Ejecución de Haslibacher
Haslibacher sufrió expulsiones y arrestos, pero en 1541 la legislación contra los anabautistas había sido modificada y establecía, después de una primera advertencia, una escala progresiva de castigos a los reincidentes. Exiliado, fue confiscada su propiedad. En 1566 fue ejecutado Wälti Gerber, otro participante del Debate de 1538. El 2 de septiembre de 1571, el hijo de Hans Haslibachers, que no era anabaptista, fue multado por recibir a su padre en la casa y Hans fue condenado a muerte.

Hans Haslibachers fue decapitado en Berna, el 20 de octubre de 1571. Fue la última ejecución por decapitación de un anabautista en el cantón de Berna. El hecho es cantado por un poeta anónimo, que declara estar "encarcelado por la fe". La Canción de Haslibacher tiene 32 estrofas, fue publicada como folleto con portada y 6 páginas y su difusión en los círculos anabaptistas fue generalizada, especialmente después de ser incluida en la edición de 1614 del Ausbund, el himnario menonita.

Referencias

Enlaces externos
 Hans Haslibacher; Historischen Lexikon der Schweiz
 Texto de la Canción de Haslibacher (en alemán)

Anabaptismo

Hans Haslibacher


La cultura de la República Dominicana en cuanto a su pueblo y costumbres se nutre de la mezcla de raíces españolas, africanas y taína. La República Dominicana fue la primera colonia española en América. Ciertas riquezas traídas por los colonizadores españoles que eran desconocidas para los habitantes nativos prácticamente eliminaron a la mayoría de los indígenas de la isla; por lo que los colonizadores españoles comenzaron a importar esclavos africanos para reemplazar a los nativos. Luego de la liberación haitiana de toda la isla, la esclavitud fue abolida y aquellos con mezcla de razas se diseminaron por toda la isla.

La cultura metropolitana disponible a la clase alta y la clase media alicaída (a causa de recientes turbulencias económicas) es comparable con la Música folclórica El merengue es un estilo musical y de baile originado en la República Dominicana a fines del siglo XIX. En sus orígenes, el merengue era interpretado con guitarras. Posteriormente las guitarras fueron sustituidas por el acordeón que junto con la güira y la tambora , forman la estructura instrumental del conjunto de merengue típico. Este conjunto, sintetiza las tres culturas que conformaron la idiosincrasia de la cultura dominicana. La influencia europea viene a estar representada por el acordeón, la africana por la tambora (tambor de dos parches), y la taína o aborigen por la güira.

El salve es un tipo de canto de llamada-respuesta que usa güira, panderos y atabales. Los cantos salves son ceremoniales y se usan en peregrinaciones y festividades dedicadas a los santos..

El palo es música afrodominicana que utiliza tambores largos (palos), idiófonos y canto. Con raíces en la región Congo de África central, esta música comparte el panteón de deidades de otras tradiciones afroamericanas como Cuba, Brasil y Haití.

Igualmente que otros pueblos de la región del Caribe y en sentido general Latinoamérica, República Dominicana posee una cultura fundamentada en el sincretismo racial. Formada a partir de los aportes realizados por diferentes grupos étnicos. Fundamentalmente aborígenes, negros y españoles. Además, de otros grupos que emigraron hacia nuestro país en los siglos XVIII, XIX Y XX. El proceso de formación de la cultura dominicana, que puede situarse a partir del siglo XVII, responde pues a la necesidad del criollo de adaptarse al hábitat donde vive y es el resultado de un largo y prolongado mecanismo de transculturación que se inicia sobre todo a partir de la cultura española, lógicamente predominante, a la que luego se mezclaran ingredientes procedentes de la aborigen y la africana.

Véase también
 Música de la República Dominicana
 Cultura de América Latina
 Literatura de la República Dominicana

Referencias

Enlaces externos
 Island Thresholds, Sitio interactivo del museo Peabody Essex, presenta la obra de artistas caribeños contemporáneos y su exploración de la identidad, cultura y justicia social.)
 Pueblo y Cultura de la República Dominicana

Cultura de República Dominicana

Cultura de la República Dominicana


Schlöndorff ist der Familienname folgender Personen:

 Georg Schlöndorff (1931–2011), deutscher Arzt
 Volker Schlöndorff (* 1939), deutscher Filmregisseur

Schlöndorff


Maurice Wilson (né le  à Bradford et mort vers le  au Tibet) est un soldat, mystique et aviateur britannique.

Souvent qualifié d'« excentrique », il est mieux connu pour sa tentative malheureuse d'escalader l'Everest en solitaire en 1934. A cette époque, personne n'a encore réussi l'ascension du toit du monde. Gravir l'Everest est un moyen pour lui de promouvoir sa conviction que les maux du monde peuvent être résolus par une combinaison de jeûne et de foi en Dieu. Malgré son manque d'expérience en alpinisme ou en aviation, il réussit à voler de la Grande-Bretagne à l'Inde, entrant au Tibet pour grimper jusqu'à  sur l'Everest. Cependant, il meurt dans sa tentative et son corps est retrouvé l'année suivante par une expédition britannique.

Notes et références

Liens externes

Notes et références

Naissance à Bradford
Naissance en avril 1898
Décès au Tibet
Décès en mai 1934
Personnel de l'armée de terre britannique pendant la Première Guerre mondiale
Alpiniste britannique
Titulaire de la croix militaire (Royaume-Uni)
Alpiniste mort sur l'Everest
Décès à 36 ans

Maurice Wilson


Total War: Warhammer er et tur-baseret strategi og real-time Strategy-videospil udviklet af Creative Assembly og udgivet af Sega til Microsoft Windows via Steam. Spillet blev udgivet d. 24. maj 2016 til Windows.

Ligesom tidligere Total War-spil forgår spillet på kort, hvor tager en tur ad gangen. Man skal også de samme ting som at styre sine byer og rykke sine hære rundt. Men i forhold til andre Total War-spil er dette det første, der ikke er historisk, da spillet forgår i fantasiverden Warhammer.

Siden spillet blev udgivet i 2016, er der kommet en efterfølger, som hedder Total War: Warhammer II.

Gameplay
Spillet er et turbaseret strategispil med real-time strategi. Der skiftes mellem disse to, når man enten er på kampagnekortet eller går til kampkortet, hvor man styrer i real-time. I forhold til tidligere Total War-spil er der blevet introduceret fantasy-elementer i dette spil.

I spillet kan man spille som Warhammer-hærene "The Empire", "Greenskins", "Dwarfs", "Vampire Counts" og som "Bretonnians". Hver af dem har sine egne unikke enheder/soldater, og de har samtidig også deres egne egenskaber, der gør, at man skal ændre sine taktik. For eksempel har Bretonnia mange svage infanterienheder, men har nogle af de bedste hesteenheder. Man kan kun have et vist antal infanteri, eller får man "debuff". Dog kan "The Empire" kan have så meget infanteri, som man har lyst til.

Man kan også spille som andre, men kun hvis man køber dem som DLC ("downloadable content").

Udvidelser

Kilder

Strategispil
Windows-spil
Mac OS X-spil
Linux-spil
Warhammer-universet
Computerspil fra 2016

Total War: Warhammer


Premijer liga (košarka), Hrvatska
 Premijer liga (rukomet), Hrvatska
 Premijer liga Bosne i Hercegovine (nogomet)
 Premijer liga Bosne i Hercegovine (rukomet)

Premijer liga


ක්‍රිපූ 472 යනු, පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි වසරකි. එකල එය හැඳින්වුනේ, රූවුෆස්ගේ සහ ෆූසූස්ගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික වසර (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්, අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 282 වසර) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා ක්‍රිපූ 472 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල්  මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු
පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි අවුරුදු

ක්‍රිපූ 472