ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් ( ඉංග්‍රීසි: Adolf Hitler ) ඔස්ට්‍රියාවේ උපත ලද ජර්මන් දේශපාලඥයෙක් හා ජර්මන් නාසි පක්ෂයේ නායකයා විය. තවද ඔහු 1933 සිට 1945 දක්වා ජර්මනියේ චාන්සල්වරයා වශයෙන්  කටයුතු කරන ලදී. එම කාලයේ නාසී ජර්මනියක් පිහිටුවා ඒකාධිපති පාලනයක් ගෙන ගියේ ය.

හිට්ලර්, ඔස්ට්‍රියාවේ එවකට ඔස්ට්රියා-හංගේරියා කොටසක් වූ Linz හිදි උපත ලැබී ය. ඔහු 1913 දී ජර්මනියට ගොස් ලෝක සංග්‍රාමය සඳහා ජර්මානු යුද හමුදාවට බැඳුනි. ඔහුගේ සේවා කාලය තුළ, 1919 දී ජර්මානු කම්කරු පක්ෂයේ, එන්. එස්. ඩී. ඒ. පී පුරෝගාමියා ලෙස සම්බන්ධ වූ අතර 1921 දී එන්. එස්. ඩී. පී නායකයා බවට පත් වූ හිට්ලර් 1923 දී ඔහු මියුනිච් බලය අල්ලා ගැනීමට කුමන්ත්‍රණයක් දියත් කළේ ය. අසාර්ථක වූ කුමන්ත්‍රණය නිසාවෙන් හිට්ලර් සිරගත කරන ලදි, එම කාලය තුලදී ඔහු සිය ස්වයං චරිතාපදානය හා දේශපාලන ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය මේන් කාම්ෆ් () පළමු වෙළුම නිකුත් කළේය. 1924 දී ඔහු නිදහස් කිරීමෙන් පසු හිට්ලර්, ජර්මනිය විසින් ඇතිකරගත් වර්සායි ගිවිසුම් පහර  පිළිබඳව ප්‍රතාපවත් කථිකයෙකු ලෙස නාසි ප්‍රචාරක ක්‍රියා හා පෑන්-ජර්මානු, යුදෙව් විරෝධය, සහ ප්‍රති-කොමියුනිස්ට්වාදය ප්‍රවර්ධනය කිරීම මගින් මහජන සහයෝගය තමන් වෙත ඈදා ගත්තේ ය. හිට්ලර් නිතර යුදෙව් කුමන්ත්‍රණයක කොටසක් ලෙස ජාත්‍යන්තර ධනවාදය හා කොමියුනිස්ට්වාදය හෙලා දුටුවේ ය.

1933 දී නාසි පක්ෂය, 1933 ජනවාරි 30 දා කුලපති වශයෙන් හිට්ලර්ගේ පත් වීමට තුඩු දුන් ඔහුගේ සභාගය විසින් හා හා පුරා කියා පැවැත් වූ නැවුම් මැතිවරණයෙන් පසුව ජර්මනියේ විශාල ඡන්දයක් ලබා තේරී පත්වූ නාසි පක්ෂය, නාසීහු හැරවීමේ ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කළ මෙම නාසි ජර්මනිය වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව තුළ ජාතික සමාජවාදයේ ඒකාධිපති සහ අත්තනෝමතික මතවාදය මත පදනම් වූ ඒක-පාක්ෂික ඒකාධිපති සක්‍රීය පනත සම්මත කිරීය. හිට්ලර් ජර්මනියෙන් යුදෙව්වන් තුරන් කිරීමට ඔහු බ්‍රිතාන්‍යය හා ප්‍රංශය විසින් දැක්වූ පශ්චාත් ආධිපත්‍යය දෙවන ලෝක මහා යුද්ධය ජාත්‍යන්තර පර්යාය අසාධාරණය ලෙස දුටු දේ පොර බැදීමේ නව න්‍යාය තහවුරු කිරීමට අරමුණු කර ඇත. ඔහුගේ ප්‍රථම ධූර කාලය වසර හයකි. මහා අවපාතයක් ලැබූ පළමුවන ලෝක මහා යුද්ධයෙන් පසු ජර්මනිය මත පනවා ඇති සීමාවන් අතහැර සීඝ්‍ර ආර්ථිකමය වර්ධනය සඳහා ඔහුට මහජනයා දුන් සහයෝගය, ජනවාර්ගික ජර්මානු-ක්‍රියා මිලියන ගණනක් වූ බව භූමි ප්‍රදේශ වල ඈඳා ප්‍රතිඵලයක්.
ජර්මානු ජනතාව සඳහා හිට්ලර් විසින් වාසාවකාශය ( "ජීවන අවකාශය") ඉල්ලා සිටියේය. ඔහුගේ දඩබ්බර විදේශ ප්‍රතිපත්තිය යුරෝපය තුල දෙවන ලෝක යුද්ධය පුපුරා යාමට බලපාන මූලික හේතුව ලෙස සැලකේ. ඔහු මහා පරිමාණ ලෙස ප්‍රති සන්නද්ධ අධ්‍යක්ෂණය කොට 1939 සැප්තැම්බර් මස 1 වන දින ජර්මනිය මත යුද්ධයේ තිබූ බ්‍රිතාන්‍යය සහ ප්‍රංශ ප්‍රකාශ නිසා, පෝලන්තය ආක්‍රමණය කළේ ය. 1941 ජූනි මාසයේ දී හිට්ලර් සෝවියට් සංගමය ආක්‍රමණය කිරීමට නියෝග කළේ ය. 1941 ජර්මානු හමුදා හා යුරෝපීය අක්ෂ බලවතුන් අවසන් වන විට යුරෝපයේ හා උතුරු අප්‍රිකාවේ බොහෝ කළෝ ය. සෝවියට් දේශය පරාජය කිරීමට අසමත් වීම හා යුද්ධය බවට එක්සත් ජනපදයේ පිවිසුම් ආරක්ෂක මතට ජර්මනිය බල හා එය උත්සන්න පරාජයන් මාලාවකින් දුක් වින්දා ය. යුද්ධයේ අවසන් දින තුළ, 1945 දී බර්ලින් හි යුද සමයේ දී හිට්ලර් තම දිගු කාලීන පෙම්වතිය, ඊවා බ්‍රෝන් හා විවාහ විය. 1945 අප්‍රේල් මස 30 වන දින, දින දෙකකට වඩා අඩු පැය කාලයක් එකට ජීවත් ව සියදිවි නසා ගත්තේ ය. ඔවුන්ගේ මල සිරුරු හිට්ලර්ගේ හමුදා විසින් පුළුස්සා දමන ලදී.
හිට්ලර්ගේ නායකත්වය සහ වාර්ගික ගැන්වුණු මතවාද යටතේ, නාසි තන්ත්‍රය ඔහු සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයන් Untermenschen ( "උප-මිනිසුන්") සමාජීය වශයෙන් කා හට වත් අනවශ්‍ය වෙනත් වින්දිතයින් ලෙස සළකනු ලැබූ යුදෙව්වන් අවම වශයෙන් මිලියන 5.5 ක මිනිස් සංහාරය සඳහා වගකිව යුතු විය. හිට්ලර් හා ඔහුගේ නාසි පාලනයේ දී යුද ඇස්තමේන්තුගත මිලියන 19.3 සිවිල් වැසියන් හා සිරකරුවන් ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුතු විය. මීට අමතරව, සොල්දාදුවන් හා සිවිල් වැසියන් මිලියන 29 ක් දෙවන ලෝක මහා යුද්ධය දී යුරෝපීය රඟහල හමුදා ක්‍රියාමාර්ගයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මිය ගියේ ය. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේ මිය ගිය සිවිල් වැසියන්ගේ සංඛ්‍යාව යුද්ධයේදී පෙර නොවූ විරූ වූ අතර, මානව ඉතිහාසයේ දරුණුතම ගැටුම එයයි.

ළමාවිය සහ තරුණවිය

සම්භවයක්
හිට්ලර් ගේ පියා ඇලොයිස් හිට්ලර්, කන්‍යා (1837-1903) මරියා ඇනා ස්චිකර්ගෘබර් වන අවජාතක දරුවා විය. බෞතීස්ම ලේඛනයේ ඔහුගේ පියාගේ නම පෙන්නුම් කෙළේ නැත, ඇලොයිස් හට මුලින් තම මවගේ වාසගම "ස්චිකල්ගෘබර්" දායාද කළාය. 1842 දී යොහාන් ජෝර්ජ් හෙඩ්ලර් ඇලොයිස් මව මරියා ඇනා සමඟ විවාහ විය. ඇලොයිස් හෙඩ්ලර් සහෝදරයා, ජොහාන් නොපොමුක් හෙයිඩ්ලර් පවුලේ ගෙන එන ලදී. 1876 දී, ඇලොයිස් legitimated කරන ලද අතර බෞතීස්ම ලේඛනය ඇලොයිස් පියා ලෙස ජොහාන් ජෝර්ජ් හෙයිඩ්ලර් ලියාපදිංචි කිරීම සඳහා පූජකයා ( "ජෝර්ජ් හිට්ලර්" ලෙස සටහන් කිරීය.) විසින් ලියූ නාමය වෙනස් විය. ඇලොයිස් පසුව හෙයිඩ්ලර්, හට්ලර්, හෝ හූට්ලර් ලෙස අක්ෂර වින්‍යාස සහිතව, "හිට්ලර්" යන වාසගම භාර ගන්නා ලදී. හිට්ලර් වාසගම බොහෝ විට "පැල්පතක ජීවත් වන එක්" ( "පැල්පතක" හි ජර්මානු වචනය "Hütte") මත පදනම් වේ.
නාසි නිල හාන්ස් ෆ්රෑන්ක් ඇලොයිස් මව ග්‍රේස් යුදෙව් පවුලක ගෘහ පාලිකාවක් ලෙස සේවය කර ඇති බව, හා පවුලේ 19 හැවිරිදි පුත් ලියෝපෝල්ඩ් ෆ්‍රැන්කෙන්බර්ග් ඇලොයිස් දාව උපත ලබා ඇති බවට ඔවුන් යෝජනා කරයි. කිසිදු ෆ්‍රැන්කෙන්බර්ගර්, එම කාල සීමාව තුළ දී ග්‍රේස් තුළ ලියාපදිංචි විය, හා වාර්තාවන් අනුව ලියෝපෝල්ඩ් ෆ්‍රැන්කෙම්බර්ක්ගේ පැවැත්ම පිළිබඳ ඉතිහාසඥයන් ඉදිරිපත් කර ඇති නිර්වචන අනුව ඇලොයිස් පියා යුදෙව් ජාතිකයෙකු බව කියා පායි.

ළදරු විය හා පාසල් අවදිය
1889 අප්‍රේල් මස 20 වන දා, එකල ඔස්ට්‍රියා හංගේරියාවේ නගරයක වු  ද ජර්මානු අධිරාජයේ අසන්න මායිමේ පිහිටි නගරයක් වු ද බ්‍රෝනාවූ හි දි ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් උපත ලැබිය. 52 හැවිරිදි සැර පරුෂ ඔස්ට්‍රියානු රේගු නිලධරයකු වූ ඇලෝයිස් හිට්ලර්, ඔහුගේ ගේ පියා වු අතර මව ඒ වනවිට වයස විසි ගණනක් වූ ක්ලේරා පෝල්සල් නම් ගැමි කාන්තාවක වූවා ය. ඇය ඇලෝසියස් හිට්ලර්ගේ තෙවන බිරිඳ ලෙසද පැවසෙයි.

ඇලෝයිස් ගේ දිවිය එතරම් ප්‍රසන්න වූවක් නොවී ය. ඔහුගේ පළමු බිරිය වූ ඇනා ග්ලසල් රෝගී ව සිට මිය ගියා ය. ඉන්පසු ඔහු විවාහ වූයේ ඒ වනවිටත් ඔහුට දාව දරුවකු ලබා සිටි ෆ්‍රන්සිස්කා මත්සෙල්බර්ගර් සමඟ ය. ඇය ද ක්ෂය රෝගය වැළඳී මිය ගියා ය. ඉන් පසු සිය නෑනා වූ, ඔහුට වඩා විසිතුන් වසරක් බාල ක්ලේරා පෝල්සල් හා විවාහ විය. ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් ගේ ද මව වූ ඇය ඇලොයිස්ට දාව දරුවන් පස් දෙනෙකු ම බිහි කළා ය. ගුස්ටාව්, අයිඩා, ඇඩොල්ෆ්, එඩ්මන්ඩ් හා පෝලා එම දරුවන් විය. ඉන් තිදෙනෙකු ම මිය ගියේ ඇඩොල්ෆ් හා ඔහුගේ නැඟණිය වූ පෝලා පමණක් ඉතිරි කරමිනි.

අනෙක් දරුවන්ට වඩා වෙනස් ගති පැවතුමෙන් හෙබි ඇඩොල්ෆ් කෙතරම් මවගේ ආදරයට පාත්‍ර වූවත් නිතර ම අසන්තෝෂයෙන් යුත් කලකිරීමෙන් හා නපුරුකමින් ජීවත් වූ දරුවෙක් විය. සිය සැමියා සමඟ පැවැති නොහොඳ නෝක්කාඩු සහිත කනස්සලු ජීවිතයට ක්ලේරා නොදැනුවත් ව ම හෝ තම පුතු යොමු කර තිබුණා ය. එය ඔහු වෙතින් සමස්ත ලෝකයට ම දායාද කෙරුණි. ඇඩොල්ෆ්ගේ රුදුරු ජීවන දැක්මට, නොහික්මුණු රළු පරළු ඔහුගේ පියා ඔහුට බෙහෙවින් බලපෑවේ ය. පියා, ඇඩොල්ෆ් බෙහෙවින් බියට පත් කළේ ය. අසාර්ථක විවාහ තුනකින් කනස්සල්ලට හා හුදකලාවට පත් ඇලොයිස් අස්වැසිල්ලක් ලැබුවා නම් ඒ මත්පැනින් පමණි.

1895 ඇඩොල්ෆ් හය හැවිරිදි ව සිටිය දී, නිසි කාලය එළඹීමටත් කලින් 58 හැවිරිදි පියා රජයේ සේවයෙන් විශ්‍රාම ගත්තේ ය. වහා කිපෙන සුළු කුරිරු මිනිසකු බවට පත් හේ, තම දරුවන්ට නිතර ම පහර දුන්නේ ය. පසු කලෙක ඇඩොල්ෆ් තුළ සමාජය කෙරෙහි පැන නැඟුණු බද්ධ වෛරය ඔහු පියා කෙරෙහි දැක්වූ සතුරු ආකල්පය මෝරා යාමක් ලෙස සැලකිය හැකි ය. එමෙන් ම ඔහු ළමාවියේ දී ම උගත් එක් දෙයක් විය. එනම් යුක්තිය සැමවිට ම ශක්තිවන්තයාගේ පැත්තේ බව ය.

කලක් ගොවිතැන හා මීමැසි පාලනය රැකියාව කොටගෙන සිටි තම පියා හට හිට්‌ලර් කුඩා කල නිතර සහයෝගය දැක්‌වූයේය. ප්‍රාථමික අවධියේදී හිට්‌ලර් දක්ෂ දරුවකු වූ අතර ඔහු ආගමට බෙහෙවින් ලැදි හික්‌මුණු අයකු ද විය. කතෝලික පූජකවරයකු වීම එකල ඔහුගේ බලාපොරොත්තුව වී තිබිණි. ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය හමාර වෙත්ම හිට්‌ලර්ගේ අපේක්ෂාව වූයේ කලාකරුවකු වීමටයි. ඔහු පල්ලියේ ගීතිකා කණ්‌ඩායමේ කැපී පෙණුනු සාමාජිකයකු වූ අතර, චිත්‍ර ඇඳීම ඔහුගේ ප්‍රියතම විනෝදාංශය විය.

චිත්‍ර ශිල්පියකු වීමට ඇඩොල්ෆ් තුළ තිබූ කැමැත්ත ඔහුගේ මව තුළ කනස්සල්ලක් ඇති කළේ ය. දැඩි ආගමික ශක්තියෙන් යුක්ත වූ කාන්තාවක වූ ඕ, තම පුත්‍රයා ලම්බාක්හි ආගමික පාසලකට යැව්වේ ඇඩොල්ෆ් පූජකයකු වනු දැකීමට ඈ තුළ වූ අපේක්ෂාව මුදුන්පත් කර ගන්නට ය. එහෙත් එවැනි ආකල්පයක් ඇඩොල්ෆ් තුළ නොවී ය. එම පාසලේ දුම්පානය කොට අසුවීම නිසා ඔහු පාසලින් පලවා හරිනු ලැබිණි.

ඇඩොල්ෆ් පියා හට වුවමනා වී තිබුණේ තම පුතු රේගුවේ උසස් නිලධාරියකු වනු දැකීමට වුවත් හිට්‌ලර් ජර්මනියේ උසස් කාර්මික විද්‍යාලයකට ඇතුළත් කරනු ලැබුවේ ඔහුගේ බලවත් විරෝධය නොසලකා හරිමිනි. එතැන් පටන් හිට්‌ලර් තම පියාටද, පාසලේ ගුරුවරුන්ටද විරුද්ධව කැරලි ගසන්නට පටන් ගැනීය. එම පාසලේදී ඔහු දුර්වල සිසුවකු ලෙස හංවඩු ගැසිණි. හිට්‌ලර් හට වයස 14 වන විට පියා හට පෙනහලුවලට ලේ ගැලීමේ රෝගයක් නිසාවෙන් 1903 වසරේ ජනවාරි 03 දා අවුරුදු 65ක්ව තිබියදී හදිසියේ මිය ගියේය. සිය වැන්දඹුව හා ජීවත් වූ දරු දෙදෙනාට ඉතිරි කර ගිය එකම ධනය ඔහුගේ සුළු විශ්‍රාම වැටුප පමණකි. වයස 15 වන විට ඔහු පාසල් මිතුරන් සමඟ මත්පැන් පානය කරමින් විනෝද වන නාස්‌තිකාර හා කරදරකාර පුත්‍රයකු වීය.

එකල්හි තම ඔස්‌ට්‍රියනු සම්භවය අමතක කළ සිටි හිට්‌ලර් නිතරම පක්‍ෂපාතී වූයේ ජර්මන් රජයටයි. ඔස්‌ට්‍රියානු ජාතික ගීතය(Anthem) වෙනුවට ඔහු ගායනා කරනු ලැබූයේ ජර්මන් ජාතික ගීතයයි. ඔහු එසේ කරණු ලැබූයේ ඔස්‌ට්‍රියානු රජයට බොහෝ සේ ලැදි තම පියාගෙන් පළිගැනීමේ චේතනාවෙන් යැයි පැවැසේ.

මිතුරන් සමඟ විනෝදවෙමින් සිටිනා විටෙක ඔහු පාසල් සහතිකය ඉරා දමා එය වැසිකිළි කඩදාසියක් ලෙස (Toilet Paper) භාවිත කළේය. කෙසේ හෝ මේ ආරංචිය විදුහල්පතිතුමාගේ දැනගැනීමට ලැබුණු අතර එයින් බොහෝ සේ කෝපයට පත් විදුහල්පති හිට්‌ලර් හට දඬුවම් කොට ඔහු විදුහලෙන් නෙරපා දමන ලදි. එය ජීවිතයේ අතිශය වේදනාත්මක අත්දැකීමක් කොට සැලකූ හෙයින් ඔහු නැවත කිසිදාක පාසල් ගියේ නැත.

දහසය හැවිරිදි වත්ම හිට්‌ලර් ඔස්‌ට්‍රියානු අගනුවර වූ වියානාවෙහි අපිළිවෙළැති "බොහිමියන්" නම් ජීවන රටාවට හුරුවී සිටියේය. නටමින් ගයමින් නිදහසේ විනෝද වෙමින් සිටි නමුත් කලාකරුවකු වීමේ සිහිනය ඒ වන විටත් ඔහු සිත තුළ සැඟවී තිබුණි. 1907 දී ඔහු වියානා සෞන්දර්ය ඇකඩමියට ඇයෑදුම්පතක් යැවීය. එහිදී ඔහුට චිත්‍ර ඇඳීමේ හැකියාව ප්‍රමාණවත් තරම් නැතැයි කියා ඔහුව ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. 1908 දී එම ආයතනයටම ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය හැදැරීම සඳහා ඔහු අයෑදුම්පතක් ඉදිරිපත් කිරීය. එම ඉල්ලීම ප්‍රතික්‍ෂේප වූයේ ඔහු සතුව පාසල් සහතිකයක් නොතිබූ නිසාවෙනි.

සෞන්දර්ය ආයතනයෙන් හිට්‌ලර් ප්‍රතික්‍ෂේප වීමෙන් අනතුරුව ඔහු යොමු වූයේ හමුදාව දෙසටයි. ඔහු යුද හමුදාවට බැඳීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් අයෑදුම් කළේය. විසිපස් වියේදී ඔහු කම්කරුවකු, පින්තාරකරුවකු සහ තීන්ත අලෙවි කරන්නකු ව සිටියේය. මවගේ වියෝවෙන් පීඩා විඳිමින් සිටි ඔහු ඒ දිනවල පියාට අයත්ව තිබූ ජර්මනියේ මියුනිච් නුවර කුඩා වත්තක තනිව ජීවත් වෙමින් සිටියේය.

පළමු ලෝක යුද්ධය

පළමු ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වන වකවානුවේ හිට්ලර් මියුනිච් හි ජිවත් වු අතර ඒ අනුව ඔහු ඔස්ට්‍රියනුවෙක් වශයෙන් බැව්රියාවේ හමුදාවට ස්වේච්ඡාවෙන් එක්විය. මුල්ම වරට ඔහු යුධ හමුදාවට යෑවූ අයෑදුම් පත්‍රය නිෂ්ඵල වූයේය. තවද, 1914 පෙබරවාරි මාසයේ දී හමුදා සේවයට සුදුසු ද යන්න පරික්ෂා කර බැලීම සඳහා හිට්ලර් තාවකාලික ව ඔස්ට්‍රියාවට කැඳවන ලද නමුදු අවි දැරීමට තරම් ශක්තියක් නොමැති දුර්වලයකු සේ සලකා ඒ සඳහා ඔහු තෝරා නො ගැනිණ. 1914 අගෝස්තු මස යුද්ධය ආරම්භ වූ පසු බැව්රියාවේ රජුට ලිපියක් යවමින් ඔහුගේ හමුදාවෙහි සේවය කිරීමට ඉඩ දෙන ලෙස හිට්ලර් ඉල්ලා සිටියේ ය. ඒ ශාරීරික-සෞඛ්‍ය අයහපත් වීම හේතුවෙනි. එනමුදු පසුව 1914 වර්ෂයේදී පළමුවන ලෝක යුද්ධය සඳහා ඒ කිසිවකුත් නොසලකා හිට්‌ලර් යුධ හමුදාවට කැඳවාගැනීය. 1914 අගෝස්‌තු මසදී "බාබ්රියන්" රෙජිමේන්තුවට බැඳුණු හිට්‌ලර් ප්‍රංශයේ හා බෙල්ජියමේ බටහිර පෙරමුණෙහි සොල්දාදුවකු ලෙස සේවය කරනු ලැබීය.

එම රෙජිමේන්තු මූලස්ථානයේදී තම කාලය අඩක් පමණ වැයකරමින් බැවේරියන් රක්ෂිතයේ 16 වන පාබල රෙජිමේන්තුවේ (මෙම ලැයිස්තුව රෙජිමේන්තුවේ 1 සමාගම), ඔහු ප්‍රංශයේ හා බෙල්ජියමේ බටහිර පෙරමුණ හි f මත මනුව අනුශූරතාවය ලෙස සේවය, වෙත ගන්න Fournes-en-Weppes දී, හොඳින් සටන් බිමේ පිටුපස. ඔහු Ypres හි ප්‍රථම සටන වන Somme සටනේ, Arras සටනින්, සහ Passchendaele සටන්වලට සහභාගී වූ අතර, Somme දී ඔහු තුවාල ලැබීය. නිර්භීත සොල්දාදුවකු ලෙස දෙවතාවක්‌ම අයන් ක්‍රොස්(Iron Cross) පදක්කම් දිනූ හිට්‌ලර් පසුව ඉහළ හමුදා නිලධාරියකුද විය. 1914 දී ඔහු තම පළමු වන පදක්කම වන යකඩ කුරුසය (දෙවැනි පන්තිය) දිනා ගත්තේ ය. ඔහුගේ වීරත්වය සඳහා ලුතිනන් හියුගෝ ගට්මන් විසින් පිරිනැමීය. ඉන්පසු ජර්මන් අධිරාජ්‍යවාදී හමුදාවේ සාමාන්‍ය සෙබළෙකුට ලැබිය හැකි දුලබ සම්මානයක් වූ යකඩ කුරුසය (පළමු පන්තිය) 1918 අගෝස්තු 4 දා ඔහුට හිමි විය. දෙවැන්න ඔහුට හිමිවූයේ සතුරු නිලධාරියකු හා පුද්ගලයන් 15 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීම නිසා ය. හිට්ලර්ගේ යුදෙව් සුපිරි මහතාගේ නිර්දේශ මත 1918 අගෝස්තු 4 වන දින හිට්ලර් හට Gefreiter නිලය ද කලාතුරකින් ප්‍රදානය කරනු ලැබීය. එහෙත් අනෙකුත් හමුදා නිලධරීන් ඔහු ගැන සඳහන් කළේ 'නායකත්ව ගුණාංගයන්ගෙන් හීන වූ නිලදරුවකු' ලෙසය. කෙසේ වෙතත් ලාන්ස් කෝප්රල් නිලයෙන් ඔබ්බට හිට්ලර් කිසි දිනෙක උසස් කරනු නො ලැබී ය. ඔහුට 1918 මැයි 18 වන දින කළු තුවාල බැජය ද ලැබීය.

ඒ අනුව බෙහෙවින් ශිෂ්‍ය ස්වේච්ඡා භටයන්ගෙන් සමන්විත වූ 16 වැනි බැවේරියානු පාබල හමුදාවට ඔහු බඳවා ගනු ලැබීය. සති කීපයක පුහුණුවකින් පසු ඔහු යුද පෙරමුණට යවන ලදී. එහි දී තමා දක්ෂ හා නිර්භීත සෙබළකු බව ඔහු තහවුරු කළේ ය. මූලස්ථානයේ ඔහුගේ සේවා කාලයේ දී යුධ හමුදාව මගින් මුද්‍රණය කරනු ලැබූ පුවත්පතකට කාටුන් චිත්‍ර අඳිමින් හිට්‌ලර් නිදහස් පුවත් පත් කලාවේදියකුද ව සිටියේය. 1916 වනතුරු හිට්ලර් හමුදා පණිවුඩකරුවකු ලෙස සේවය කළ අතර පසුව පණිවුඩ යවන්නකු ලෙස කටයුතු කළේ ය. සිව් වසරක් තුළ ඔහු සටන් 47 කට සහභාගි විය. මේවායින් වැඩි ප්‍රමාණයක් දරුණු සටන් විය.දෙවරක් ම ඔහු තුවාල ලැබී ය. පළමුවන ලෝක යුද්ධය තුළදී විටෙකදී ඔහු බරපතළ ලෙස තුවාල ලැබුවේය. 1916 ඔක්තෝබර් මාස Somme වල යුද්ධ සමයේ, 'ෂෙල් පිටත් අනු අවකාශයක්' පුපුරා ඔහුගේ වම් කලව තුවාල විය. හිට්ලර් 1917 මාර්තු 05 දින Beelitz රෝහලේ මාස දෙකක් රෝහල්ගත වී නැවත ඔහුගේ රෙජිමේන්තු වෙත පැමිණියේ ය. 1918 ඔක්තෝබර් මස 15 දින, අබ ගෑස් ප්‍රහාරයක් නිසාවෙන් තාවකාලිකව අන්ධ භාවයට පත් වී Pasewalk රෝහලෙහි රෝහල් ගත විය. එහි දී හිට්ලර් ජර්මනියේ පරාජය පිළිබඳව ප්‍රවෘත්ති පිට ප්‍රවෘත්ති ලබමින් සිටියදී, ඔහු දෙවන අන්ධ භාවයට ද ගොදුරු විය.

හිට්ලර් යුද්ධය "සියලු අත්දැකීම් ලත් ශ්‍රේෂ්ඨතම‍යා" ලෙස විස්තර කොට, ඔහුගේ වීරත්වය සඳහා ඔහුගේ අණ දෙන නිලධාරීන් විසින් පැසසුමට ලක් විය. සිය යුදකාලීන අත්දැකීම් ඔහුගේ ජර්මානු දේශප්‍රේමය තවදුරටත් ශක්තිමත් විය. ඔහු 1918 නොවැම්බර් මස ජර්මනියේ යටත් වීම විශ්මයට පත් වූ යුද ප්‍රයත්නයට බිඳ වැටීම කෙරෙහි තමන්ගේ මතවාදය හැඩගැස් විය. වෙනත් ජර්මානු ජාතිකවාදීන් මෙන් ඔහු ද ජර්මන් යුද හමුදාවට, "ක්ෂේත්‍රයේ තුන් වේලම", සිවිල් නායකයන් විසින් ගෙදර ඉදිරිපස "පිටුපස පිහියෙන් ඇන" කර ඇති බව කියා සිටි Dolchstoßlegende (මෙය ආරම්භ-in-the-නැවත මිථ්යාව), විශ්වාස මාක්ස්වාදීන්, පසුව "නොවැම්බර් අපරාධකරුවන්" ලෙස නම් පට බැඳුණි.
ජර්මනිය ඇතිකරගත් වර්සායි ගිවිසුම නිසා එහි භූමි කිහිපයක් ජර්මනිය අතහැර දැමිය යුතු සහ Rhineland නිරායුධ කළ යුතු බව නියම කරන ලදි. මෙම ගිවිසුම ආර්ථික සම්බාධක පනවන හා රට දැඩි වන්දි මුදලක් ගෙවීමට වූ බොහෝ ජර්මානුවන් අසාධාරණ නින්දාවට-විශේෂයෙන් ව්‍යවස්ථාවේ 231, ඔවුන් යුද්ධය සඳහා ජර්මනිය වගකිව යුතු බව ලෙස අර්ථ ප්‍රකාශය ට විරෝධය පළ කර මෙම ගිවිසුම හෙලා දැක්කා හ. වර්සායි ගිවිසුමට හා යුද්ධයට පසුව දේශපාලන වාසි සඳහා හිට්ලර් විසින් මහපොළොවෙන් පසුව, ජර්මනියේ ආර්ථික, සමාජ, දේශපාලන හා කොන්දේසි.

දේශපාලන ක්‍ෂේත්‍රයට හිට්‌ලර් හට ආරාධනය ලැබුණේ ඔහු සතුව තිබූ දක්‍ෂ කථිකත්වය නිසාවෙන්මය. ජර්මන් සේවක පක්‍ෂයෙහි (German Worker's Party) 55 සාමාජිකයා ලෙස ඔහුගේ නම සටහන් වනූයේ 1919 දී ය.

1921 දී පක්‍ෂයේ නායකත්වය ලබන හිට්‌ලර් 1923 වසරේදී පවතින රජයට විරුද්ධව කැරලි ගැසීම හේතුවෙන් සිරගත කෙරිණි. මේ සියලු දැ අතර ගැටවර වියෙහි සිටම ඔහුගේ සිත තුළ රෝපණය වී තිබූ යුදෙව් විරෝධාකල්පයන් ක්‍රමයෙන් වර්ධනය වෙමින් තිබිණි. යුදෙව්වන්ගෙන් තොර වූ ජර්මන් අධිරාජ්‍යයක් පිළිබඳ කුරිරු සිහිනයක් ඔහු සිත තුළ තිබෙන්නට ඇත.

දේශපාලන දිවිය
පළමුවන ලෝක යුද්ධයෙන් ජර්මනිය අන්ත පරාජයක් ලැබීමෙන් පසු හිට්ලර් යළි මියුනික් බලා ආවේ ය. ජර්මනියේ සිදුවූ ආණ්ඩු පෙරළිය හා වියෙමාර් ජනරජයේ නැඟීමෙන් කුපිත වූ හෙතෙම වර්සේල්ස් ගිවිසුමට හා නව ජර්මන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීමට දේශපාලනයට පිවිසියේ ය.

තම පැරණි රෙජිමේන්තුවේ රාජකාරි ලේඛනයට ඇතුළත්ව සිටි ඔහුට දේශපාලන පක්ෂ ගැන ඔත්තු බැලීමේ කාර්යය පැවරිණි. ජර්මානු කම්කරු පක්ෂයේ ජාතිකවාදී ප්‍රවීණයන්ගෙන් යුත් සුළු කණ්ඩායමක් ගැන සොයා බැලීමට 1919 සැප්තැම්බර් මාසයේ දී ඔහුට අණ ලැබිණි.

මේ පක්ෂයට කිසිදු වැඩ පිළිවෙළක් හා ක්‍රියාත්මක සැලැස්මක් නොවී ය. (එය රජයට එරෙහි වූවක් පමණක් විය) පක්ෂ භාණ්ඩාගාරයේ මුළු වත්කම ඩොලර් දෙකක් පමණක් විය. එහෙත් පක්ෂයේ නිශ්චිත මතවාද කීපයක් බෙහෙවින් ඔහු සිත් ගත්තේ ය. ඒ ඒවා ඔහුගේ අදහස් හා සමාන වූ බැවිනි.

ඒ අනුව ඔත්තු බැලීම පසෙක තබා ඔහු එම පක්ෂයේ අංක 55 හිමි සාමාජිකයා ලෙස පක්ෂයට එකතු වූයේ ය. පසුව එම පක්ෂයේ විධායක කමිටුවේ හත්වැනියා ලෙස ඔහු පත් විය. දේශපාලන උද්ඝෝෂණ හා සංවිධාන කටයුතු පිළිබඳ ව තමා සතු හැකියාව යෙදවිය හැකි සුදුසු ම ස්ථානය, අවසානයේ දී ඔහුට හමු වී තිබිණි. පිරිසක් එක් රොක් වූ ඕනෑ ම තැනක දී ඔවුන් ඇමතීමට ලත් අවස්ථාව ඔහු අත් නො හළේ ය.

දෙවරකදී හිට්ලර් මේ කුඩා පක්ෂයේ නායකත්වය කරා ළඟා වූයේ ය. එහි නම ජාතික සමාජවාදී ජර්මන් කම්කරු පක්ෂය ලෙස ඔහු වෙනස් කළේ ය. පසුව එය ප්‍රසිද්ධ වූයේ ව්ඉච්ඒර්‍ථ යනුවෙනි. නට්සි යන වචනය ද ව්චබඪදචත ඉධලතචතඪඵබ) යන්නේ මුලකුරුවලින් සැදුනක් විය. හිට්ලර් හමුදාවෙන් ඉවත් වූයේ නව පක්ෂය ගොඩනැඟීමට ඔහුගේ පූර්ණ කාලීන දායකත්වය ලබාදෙනු පිණිස ය.

ඒ වනවිට පැවති තත්ත්වය ඔවුනට වාසිදායක විය. ආර්ථිකමය වශයෙන් රටේ කලකිරීමක් පැතිර තිබිණ. 1920 පෙබරවාරි 24 දා ප්‍රකාශයට පත් කළ කරුණු 25 කින් යුත් ඔහුගේ වැඩ පිළිවෙළේ දී වියනාවේ සිටිය දී ඔහු තුළට කා වැඳී තිබූ අදහස් හිට්ලර් අවධාරණය කළේ ය.

ඒ අනුව සෙමිටික් විරෝධය, අන්ත ජාති මමත්වය, ආර්යයන් ගේ වාර්ගික ශ්‍රේෂ්ඨත්වය පිළිබඳ සංකල්පය, මධ්‍යස්ථ, (ලිබරල්) ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කෙරෙහි ඇති පිළිකුල හා නායකත්වයේ මූලධර්මය වැනි දෑ එහි අඩංගු විය.

හිට්ලර්ගේ බොහෝ අදහස් නව සංකල්ප නොවී ය. එහෙත් ඔහු ඒවා අසාමාන්‍ය අලංකාරණයකින් හා ව්‍යක්ත බවින් වර්ණවත් කළේ ය. නට්සි පක්ෂයට ස්වස්තික සංකේතය මෙන් ම ආචාර කිරීමේ නව ක්‍රමය ද ඔහු නිර්මාණය කළේ ය. එහෙත් ඒ දෙක ම පැරණි වාර්ගික කණ්ඩායම්වලින් ණයට ගත් ඒවා විය. ඔහුගේ රැස්වීම්වල ආරක්ෂාව සඳහා 'කුණාටු බලඇණිය' නම් දුඹුරු කමිස හමුදාවක් නිර්මාණය කළේ ය. ඔහු තමාගේ පෞද්ගලික ආරක්ෂක හමුදාවක් ලෙස දැඩි විනයකින් යුත් 'කළු කමිසධාරි' (ss) ආරක්ෂක බලඇණිය නමින් දෙවන ඒකකයක් ද නිර්මාණය කළේ ය. එම බලඇණිය දිවි හිමියෙන් තම නායකයා රැකීමට ප්‍රතිඥා දී තිබිණි.

1923 නොවැම්බර් 8 දා මියුනිච්හි පැවති බීරහල් කුමන්ත්‍රණයේදී අත්අඩංගුවට පත් හිට්ලර් 1924 පෙබරවාරි 26 දා රාජද්‍රෝහිවීමේ චෝදනාව යටතේ අධිකරණය ඉදිරියට පමුණුවන ලදී. මෙහි දී මෙම නඩු විභාගය තම ප්‍රචාරාත්මක ජයග්‍රහණයක් බවට පෙරළා ගැනීමට හිට්ලර් සමත් වූයේ ය.

නඩු විභාගයෙන් හිට්ලර් ට පස් අවුරුදු සිර දඬුවමක් නියම විය. නඩුවේ දී ඔහු ඊට මුහුණ දුන් විලාසය ජර්මන් ජනතාව තුළ දැඩි හැඟීමක් ඇති කිරීමට හේතු වූයෙන් ජනතාව ඔහු ජාතික වීරයකු කොට සලකන්නට පටන් ගත්හ. පසුකලෙක නට්සි ව්‍යාපාරයේ දේශපාලන බයිබලය බවට පත් 'මගේ සටන' (Mein Kampf) හි පළමු වෙළුම, සිය සගයා වූ රුඩොල්ෆ් හෙස්ට ලිවීම සඳහා කියවන ලද්දේ ලෑන්ඩ්ස්බර්ග් සිරගෙදරදී ය. 'මගේ සටන' අන්තර්ගතය කුමක් වුව ද එය ලොව වැඩියෙන් ම අලෙවි වන ග්‍රන්ථය බවට පත් විය. 1939 වනවිට එය භාෂා 11 කට පරිවර්තනය වී පිටපත් පනස් දෙලක්ෂයක් පමණ අලෙවි විය. එහි කර්තෘභාගයෙන් ලත් ආදායම හිට්ලර් ධනවතකු කළේ ය.

1930 වනවිට නට්සි ව්‍යාපාරයේ අවිවාදාත්මක ව පිළිගත් නායකයා ඔහු විය. 1928 පැවැති පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී කොමියුනිස්ට්වාදීන් ලබාගත් ආසන 54 කට එරෙහි ව නට්සි පක්ෂයට දිනාගත හැකි වූයේ ආසන 12 ක් පමණි. එහෙත් 1930 මැතිවරණයේදී NSDAP ය ඡන්ද 60 ලක්ෂයක් පමණ දිනා ගනිමින් ව්‍යවස්ථාදායක මණ්ඩලයට (රයිෂ්ටාගයට) ජනතා නියෝජිතයන් 107 ක් යැවීමට සමත් විය. එමඟින් එය රටේ දෙවන ප්‍රධාන පක්ෂය බවට ද පත් විය. මෙහි දී කොමියුනිස්ට්වාදී නියෝජිතයන් 77 දක්වා ඉහළ නැංගේ ය.

හිට්ලර් තම උපදේශකයන් ඉදිරියේ කථා පවත්වමින් ජනතාවගේ සිත් ඇද බැඳ ගන්නා ලෙස ජනතාව ඇමතීමට පෙරපුහුණුවීම් පවා කළ බව වාර්තා වේ. හිට්ලර් 1933දී බලයට පත්වූයේ එරට පාර්ලිමේන්තුවේ තවත් මන්ත්‍රීවරුනගේ සහය ලබාගනිමිනි. එහෙත් ක්‍රමයෙන් තම බලය ස්ථාවර කර ගත් හෙතෙම ඒකාධිපති බලතල රැස් කරන්නට විය. ඔහු ජර්මනියේ චාන්සලර් ධූරයට පත් වන විට වොන් හිඩෙන්බර්ග් ජර්මනියේ ජනාධිපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. මහලු ජනාධිපති හිඩෙන්බර්ග් ටික කලකින් මිය ගිය අතර හිට්ලර් විසින් ජනාධිපති බලතල තමන් වෙත පවරා ගන්නා ලදි.

මැතිවරණයක් ආසන්නව තිබිය දී අනුගාමිකයන් ලවා ජර්මන් පාර්ලිමේන්තු ගොඩනැගිල්ලට ගිනි තැබ්බවූ හෙතෙම එහි වරද කොමිනිස්ට්වරුන් වෙත පැවරී ය. අනතුරුව ඔහු සියලු දේශපාලන පක්ෂ තහනම් කොට කොමියුනිස්ට්වාදීන් හා යුදෙව්වන් වැනි විරුද්ධවාදීන් සංහාරය කිරීමට පටන් ගත්තේ ය. මෙහිදී ඔහුගේ එස් එස් හමුදාව හා ගෙස්ටාපෝ නැමති රහස් පොලිසිය ම්ලේච්ඡ ඝාතන වල යෙදුණි. හිට්ලර් යනු ජනමාධ්‍ය උපරිම මට්ටමින් තමාට වාසිදායක අයුරින් යොදා ගත් අයෙකි. ඔහුගේ මාධ්‍ය කටයුතු භාරව සිටි ගොබෙල්ස් ඇමැතිවරයා මාධ්‍ය සාරධර්ම උල්ලංඝනය කරමින් හිට්ලර්ට පක්ෂපාතී ජන මතයක් ඇති කිරීමට ජන මාධ්‍ය යොදා ගත්තේ ය. හිට්ලර් විසින් ජර්මනිය තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නිදහස සම්පූර්ණයෙන් ම අහුරා දමන ලදි. පුවත්පත් නිදහස, රැස්වීම් පැවැත්වීමේ නිදහස, අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස තහනම් කෙරිණි. හිට්ලර් පොරොන්දු වූ උතුම් ජර්මනිය ගොඩනැගීම වෙනුවෙන් සමකාලීන ජර්මානුවෝ මෙබඳු දේ ඉවසා සිටියහ. හිට්ලර් ජර්මනිය තුළ කොමියුනිස්ට්වාදීන් මර්දනය කරනු දුටු බටහිර ධනවාදී රටවල් කොමියුනිස්ට් වාදය විනාශ කිරීමෙන් තෘප්තිමත් වී හිට්ලර්ට එරෙහිව කටයුතු කිරීමෙන් වැලකුණි. මේ නිසා හිට්ලර් තවත් මුරණ්ඩු වූ බව පෙනේ.

හිට්ලර්ගේ බලප්‍රාප්තිය

1919 සැප්තැම්බරයේදී ජර්මනියේදී ඩොයිෂ් ඇල්බර්ටාපාර්ටයි (කෙටි නම ඩීඒපී – ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය) නම් දේශපාලන පක්ෂයට හිට්ලර් බැඳීමක් හා සමගම; ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්ගේ බලප්‍රාප්තිය ඇරඹුනු අතර, වසර 1920 දී මෙම පක්ෂයෙහි නම නැටිසියොනාලසෝෂියලිට්ස්ෂසර් ඩොයිෂ් ඇල්බර්ටාපාර්ටයි – එන්එස්ඩීඒපී (ජාතික සමාජවාදී ජර්මානු කම්කරු පක්ෂය, පොදුවේ ව්‍යවහාර නම නාසි පක්ෂය) වෙත වෙනස් කෙරිණි. මෙම දේශපාලන පක්ෂය සංස්ථාපනය කොට දියුණු කරනු ලැබුවේ පහ්චාත්-පඵමුවන ලෝක යුද්ධ යුගයෙහිදීය. එම පක්ෂය මාක්ස්වාදී-විරෝධි වූ අතර, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදි පශ්චාත්-යුද්ධ වයිමාර් ජනරජ රජයට සහ වර්සේල්ස් ගිවිසුමට විරුද්ධවූ එය, අත්‍යන්ත ජාතිකවාදය සහ සමස්ත-ජර්මානුවාදය මෙන්ම උග්‍ර යුදෙව්-විරෝධිතාව නිර්දේශනය කලහ. රයිස්ටාග් විසින් 1933 බලදායි පණත එම මාසයේදී සම්මත කිරීමෙන් පසුව, හිට්ලර්ගේ "බලප්‍රාප්තියේ" උච්චතම අවධිය 1933 මාර්තු මසදී එළඹුනු බවක් සැලකෙයි; පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ මාලාවක් සහ ඒවා හා බැඳි තිරයෙන් පසුපස කූටෝපායයන් වලින් පසුව, ජනාධිපති පෝල් ෆන් හින්ඩ්න්බර්ග් විසින් 1933 ජනවාරි 30 වත්ම චාන්සලර් ලෙසින් හිට්ලර් පත් කර තිබුණි. නෛතික විරෝධයකින් තොරව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාදායක ලෙසින් ඒකාධිපති බලය පවත්වාගෙන යෑමේ වරය, බලදායි පණත—නිර්දය ලෙසින් සහ අධිකාරයක් සහිතව භාවිතා කල විට—විසින්, හිට්ලර් වෙත,අතථ්‍ය ලෙසින් සහතික කර ප්‍රදානය කොට තිබුණි.

ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්, ප්‍රමුඛ තලයකට පිවිසුනේ, පක්ෂයෙහි මුල් අවධියෙහිය. පක්ෂය තුල සිටි දක්ෂතම කථිකයා වූ හෙතෙම, අනෙකුත් පක්ෂ සමාජිකයන්ට කියා සිටියේ තමා පක්ෂ නායකත්වයට පත් කරන ලෙස හෝ ඔහු පක්ෂය හැර යන බවය. ඔහුගේ දේශපාලන අභිමතාර්ථයන් මුදුන් පමුණුවාගැනුම පිණිස, ප්‍රචණ්ඩත්වය භාවිතා කිරීමට ඔහු තුල වූ රුචිය සහ එවැනි රුචිකත්වයක් ඇත්තන් පක්ෂයට බඳවා ගැනුම, ඔහු හට අර්ධ වශයෙන් සහය වූ බව පෙනෛයි. 1923 නොවැම්බරයෙහි පැවති බියර් හල් පුච් සහ පසුව නිකුත්වූ ඔහුගේ ග්‍රන්ථය මයින් කම්ෆ් (මගේ අරගලය ලෙසින් සාමන්‍යෙයෙන් පරිවර්තනය කෙරෙයි) විසින් හිට්ලර් පුළුල් ග්‍රාහක පිරිසක් වෙත නිරාවරණය කෙරිණි. 1920 ගණන් වල මැද භාගයෙහිදී, පක්ෂය මැතිවරණ සටන් කිහිපයකට මුහුණ දුන් අතර, එහිදී කථිකයෙක් සහ සංවිධායකයෙන් ලෙසින් මෙන්ම, රෝට්ෆ්‍රොන්ට්කෙම්ෆර්බුන්ඩ් සහ නාසි පක්ෂයේ ස්ටූමබ්ටයිලුන් (SA) අතර වීදි සටන් සහ ප්‍රචණ්ඩත්වය සඳහාද හිට්ලර් දායකත්වය සැපයීය. 1920 ගණන් වල අග භාගයෙහිදී මෙන්ම 1930 ගණන් වල මුල් භාගයෙහිදී, අවශ්‍ය තරමේ මැතිවරණ සහාය ලැබූ නාසිහූ රයිස්ටාග් තුල විශාලතම දේශපාලන පක්ෂය බවට පත්වූ අතර, හිට්ලර්ගේ දේශපාලන තික්ෂණතාව, වංචකභාවය සහ කපටබව යන්නන්ගේ සංකලනය තුලින්, පක්ෂයේ බහුතර-නොවන වුවද බහුත්ව තත්ත්වය, 1933 වසරෙහිදී පැවැති ආබාධිත වෙයිමාර් ජනරජය තුල කාර්යසාධක රාජ්‍ය පාලන බලයක් බවට පෙරලා ගැනුමට සමත් විය.

බලයට පත්වූ පසුව, නාසිවරුන් බලප්‍රාප්තිය පිළිබඳව මිථ්‍යා ප්‍රවාදයක් තැනූ අතර, දළ වශයෙන් මෙම ලිපියෙහි විෂය පථයය අදාළ කාල පරිච්ඡේදය, ඔවුන් විසින් හැඳින්වුනේ කැම්ප්ෆ්සයිට් (අරගල කාලසීමාව) හෝ කැම්ෆියාරර් (අරගල වසර ගණන) ලෙසිනි.

1932 ජූලි මස පැවති මහා මැතිවරණයේදී නට්සි පක්ෂය රයිෂ්ටාගයේ ආසන 230 දිනා ගනිමින් ජර්මනියේ ප්‍රබල ම දේශපාලන පක්ෂය බවට පත් විය. 1933 ජනවාරි 30 දා ෆොන් හින්ඩර්බර්ග් දැඩි නොකැමැත්තෙන් වුව සභාග ඇමැති මණ්ඩලයක් සහිත ව හිට්ලර් ජර්මන් චාන්සලර් ලෙස නම් කළ අතර ඔහුට අසාමාන්‍ය ලෙස බලතල ලබාදීම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. හිට්ලර් තම සහායකයන් ගැන දැඩි සෙවිල්ලෙන් සිටි අතර කිසිදු පෞද්ගලික සංවිධානයකට ඔහුගේ බලයට අභියෝග කිරීමට තරම් වන ශක්තියක් ඇති නො වීමට වග බලා ගත්තේ ය. සමස්ත ජර්මානු රාජ්‍යය ම දැවැන්ත සිරකඳවුරක් බවට පත් විය. නට්සි රහස් පොලිසිය (Gestapo) මැදියම් රැයේ නිවාසවලට කඩා පැන මිනිසුන් අත්අඩංගුවට ගන්නට වූහ.

ත්‍රස්තවාදයෙන් ජර්මනිය තුළ සිය නායකත්වය වර්ධනය කරගත් හිට්ලර් 'මගේ සටන' කෘතියෙන් දැක්වුණු ඔහුගේ අරමුණු සපුරා ගනිමින් යුරෝපය පුරා ජර්මන් බලය ව්‍යාප්ත කිරීම ඇරඹුවේ ය. ඔහුගේ මුල් ම අවධානය යොමු වුණේ රට යළි සන්නද්ධ කිරීමට ය. 1937 අවසාන වනවිට හිට්ලර්ගේ ව්‍යාප්තවාදී ප්‍රතිපත්තිය මුළුමනින් ම ක්‍රියාත්මක වෙමින් පැවතිණි. පෝලන්තය, හිටිලර්ගේ මීළඟ ගොදුර බවට පත්වෙමින් තිබුණේ ය. 1939 සැප්තැම්බර් 1 දා ජර්මානු හමුදා පෝලන්තය ආක්‍රමණය කිරීමත් සමඟ වසර පහමාරක් තිස්සේ ඇවිලුණු, මිලියන 55 කට අධික ජනතාවකට මරු කැඳවූ, දෙවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ විය. ඔහු බොහෝ රටවල් තම රාජ්‍යයට ඈදා ගත්තේ ය.

දෙවන ලෝක යුද්ධය
පළමුවෙනි ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු බටහිර රටවල් මැදිහත් වීමෙන් ජර්මනියේ නව ආණ්ඩුවක් පිහිටවූ අතර එය වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව ලෙස හැඳින්වේ. සමකාලීනව ජර්මනිය මුහුණ දුන් ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් ලබාදීමට වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව අසමත් වීම නිසා ජර්මනිය තුළ හිට්ලර් වැන්නෙකුට බලය ලබාගත හැකි තත්ත්වයක් සකස් විය. වර්සෙල්ස් ගිවිසුම අනුව ජර්මනියට විශාල යුධ වන්දියක් ගෙවීමට සිදු විය. 1920 වර්ෂයෙන් පසු ජර්මනියේ ප්‍රාග්ධනය සම්පූර්ණයෙන් යුධ වන්දි ගෙවීමට වැය වීම නිසා වෛමාර් සමූහාණ්ඩුව ශීඝ්‍රයෙන් මුදල් අච්චු ගැසීමට පෙළඹුණි. මේ නිසා මුදලේ අගය ශීඝ්‍රයෙන් පහත වැටී රට තුළ ඉහළ උද්ධමනයක් නිර්මාණය විය. රටේ භාණ්ඩ මිල ඉතා අධික ලෙස ඉහළ ගිය අතර විරැකියාව ද අතිවිශාල විය. හිට්ලර්ගේ අනුගාමිකයෝ මෙම තත්ත්වය තම වාසියට හරවා ගත්හ. 1929 වර්ෂයේදී ඇති වූ ලෝක ආර්ථික පරිහානිය ජර්මනියට ද තදින් බලපෑවේය. මේ නිසා ජර්මනියේ රැකියා හිඟය ඉහළ ගිය අතර භාණ්ඩ මිල ද වැඩි විය. ඇතැම් නගරවල කම්කරු වැඩවර්ජන පවා ඇති විය. ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම ආර්ථික පරිහානියට මුහුණ දුන් නමුත් හිට්ලර්ගේ අනුගාමිකයෝ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වෛමාර් රජයට ප්‍රශ්න විසඳිය නො හැකි බව හුවා දැක්වූහ.

1934 වර්ෂයේ දී ජාතීන්ගේ සංගමයෙන් ඉවත් වූ හිට්ලර් ජර්මනිය නැවත යුද්ධයක් කරා මෙහෙයවිය. 1938 දී අසල්වැසි ඕස්ට්‍රියාව ආක්‍රමණය කළ හිට්ලර් එය ජර්මනියට ඈඳා ගෙන එහි නට්සිවාදී පාලනයක් ආරම්භ කළේ ය. අනතුරුව චෙකොස්ලොවැකියාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ හිට්ලර් එහි සිටි චෙකොස්ලොවැකියානු හා ජර්මන් ජාතිකයන් වෙන් කරමින් සුඩෙටන්ලන්තය යනුවෙන් වෙන ම ඒකකයක් පිහිටුවීමට උදව් කළේ ය. අනතුරුව සුඩෙන්ටන්ලන්තය පමණක් නොව චෙකොස්ලොවැකියාව ද ආක්‍රමණය කළ හිට්ලර් එරට ජර්මන් බලයට යටත් කළේ ය. හිට්ලර් පෝන්ලන්තය ආක්‍රමණය කරන තෙක් බටහිර රටවලින් ඔහුට සැලකිය යුතු විරෝධයක් මතු නො වුණි. එහෙත් හිට්ලර්ගේ පෝන්ලන්ත ආක්‍රමණයත් සමඟ බ්‍රිතාන්‍ය සහ ප්‍රංශය වැනි රටවල් හිට්ලර්ට විරුද්ධව සටනට පැමිණුණි. එය දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ ආරම්භය විය. 1933 වර්ෂයේ දී බලයට පැමිණි හිට්ලර් වසර 6ක් තුළ ජර්මනිය බලවත් කොට දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය ඇරඹූ අතර හිට්ලර් පරාජය කොට ජර්මන් නට්සිවාදය ලොවෙන් අතුගා දැමීමට ඇමරිකාව, එංගලන්තය, රුසියාව ඇතුළු මිත්‍ර ජාතීන්ට වසර හයක් හිට්ලර් සමඟ සටන් කිරීමට සිදු විය.

මේ කාලයේ දී හිට්ලර් විසින් වධ කඳවුරු පිහිටුවා අහිංසක යුදෙව්වන් හා රුසියානුවන් ලක්ෂ ගණනින් ඝාතනය කරවනු ලැබීය. අවුට්විට්ස්, බර්ගර් බෙල්සන්, බෙල්ෂෙග්, සොමිබොර් එවැනි කඳවුරුවලට උදාහරණ වේ. මෙසේ හිට්ලර් හා නට්සිවාදී නායකයන්ගෙන් ගෙන ගිය ආක්‍රමණකාරී ප්‍රතිපතීන් නිසා දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේ දී සමස්ත ලෝක වාසීන්ට ම දුක් විඳීමට සිදු විය. මුලු ලෝකයේ ම ප්‍රමුඛ අවධානය යුද්ධයට යොමු වීම හේතුවෙන් සමස්ත ලෝකයේ සංවර්ධනය වසර ගණනකින් පසු පසට ගියේ ය. පළමුවන ලෝක සංග්‍රාමයෙන් පසු සිදු වූ විශාල ම විනාශය දෙවන ලෝක සංග්‍රාම කාලයේදී සිදු විය.

දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ව්‍යාප්තිය
ජර්මනියේ හිට්ලර් ක්‍රි.ව. 1939 සැප්තැම්බර් 01 දින පෝන්ලන්තය ආක්‍රමණය කිරීමත් සමඟ දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය ආරම්භ විය. පෝන්ලන්තය ආරක්ෂා කිරීමට ගිවිසගෙන සිටි බ්‍රිතාන්‍යය හා ප්‍රංශය ජර්මනියට විරුද්ධව යුධ ප්‍රකාශ කරමින් දෙවන ලෝක මහා සංග්‍රාමයට අවතීර්ණ විය. ජර්මනිය සති හතරක් ඇතුළත පෝන්ලන්තය පරාජයට පත් කළේ ය. සිය රණකාමි පිළිවෙත ඉදිරියට ගෙන යමින් හිට්ලර් විසින් නෝර්වේ, ඩෙන්මාර්කය, ඕලන්දය, බෙල්ජියම යන රටවල් අල්ලා ගන්නා ලදි. 1940 ජුනි මාසයේදී ප්‍රංශයට පහර දී හිට්ලර් එහි අගනුවර වූ පැරිසිය අල්ලා ගත්තේ ය.

ජර්මන් සේනා පැරිසියට ඇතුළු වීමත් සමඟ මුසෝලිනී ද යුද්ධයට සම්බන්ධ වෙමින් ඉතාලි දේශ සීමා දෙසින් සිය සේනා ප්‍රංශයේ විවිධ ප්‍රදේශ ආක්‍රමණය කිරීම සඳහා මෙහෙයවී ය. මෙසෙර් ජර්මන්-ඉතාලි හමුදා ප්‍රංශය යටත් කිරීමෙන් පසු ඇති කර ගත් ගිවිසුම අනුව ප්‍රංශය, ජර්මනිය යටතට පත් විය.

ජර්මනියේ මීලඟ ඉලක්කය වූයේ බ්‍රිතාන්‍යය යි. හිට්ලර් ගුවන් හමුදාව මගින් බ්‍රිතාන්‍යය ආක්‍රමණය කිරීමට තීරණය කළේය. ඉන්පසු ජර්මන් ගුවන් හමුදාව බ්‍රිතාන්‍ය ගුවතොටුපළවලට හා නගරවලට බෝම්බ හෙළීය. බ්‍රිතාන්‍යයට ප්‍රබල නාවුක හා ගුවන් බලයක් තිබිණි. බ්‍රිතාන්‍යය ද එම ශක්තිය යොදාගෙන සතුරු ගුවන් යානා විනාශ කිරීම සඳහා ප්‍රහාරක ගුවන් යානා යෙදවී ය. 1940 සැප්තැම්බර් මස 14 දින දෙපාර්ශවය අතර ඉතා දරුණු ගුවන් සටන් සිදු විය. එහි දී බ්‍රිතාන්‍යය ගුවන් හමුදාව විසින් ජර්මන් ගුවන් යානා 56ක් පමණ බිම හෙලන ලදැයි වාර්තා වේ. තමන් සිතුවාට වඩා බ්‍රිතාන්‍යය යුධ ශක්තිය බොහෝ ඉදිරියෙන් සිටින බවත් එහි ප්‍රබල කාර්ය ශූරත්වය වටහා ගත් හිට්ලර් බ්‍රිතාන්‍යයට පහර දීම නවතා දැමී ය.

අනතුරුව හිට්ලර් විසින් කිසිදු පැහැදිලි හේතුවක් නො දක්වා රුසියාව ආක්‍රමණය කරන ලදි. අපහසුතාවකින් තොරව රුසියාව අල්ලා ගත හැකි වෙතැයි හිට්ලර් කල්පනා කළේ ය. ප්‍රංශ මහා අධිරාජ්‍යයා වූ නැපෝලියන් බොනපාට් මීට පෙර රුසියාව ආක්‍රමණය කොට අන්ත පරාජයක් ලබා දස දහස් ගණනක් තුවාලකරුවන් සමඟ පසු බැස ගියේ ය. වසර 125කට පසු හිට්ලර් ද එබඳු පරාජයක් අභිමුවට පැමිණියේ ය. සෝවියට් හමුදාව කල්තියාම ජර්මනිය සමඟ මෙබඳු සටනකට සූදානම්ව සිටියේ ය. එබැවින් මෙහි දී සතුරා මුලා කිරීමට අවශ්‍ය සියලු උපායන් යොදන ලදි. දැඩි සීත සතෘව එළඹෙන තෙක් ජර්මන් හමුදාව රඳවා ගැනීම රුසියාව අනුගමනය කළ එබඳු උපායකි. එදා නැපෝලියන් හමුදාව සීත සෘතුවේ දී මුහුණ දුන් ඉරණමට නාට්සි හමුදාවට ද මුහුණ දීමට සිදු විය. ජර්මන් හමුදාව සීත සෘතුවකට සූදානම්ව සිටෙයේ නැත. මේ නිසා අධික සීතල, ආහාර හිඟය, ලෙඩ රෝග ආදිය අතිවිශාල වශයෙන් ජර්මන් හමුදා මිය යාමට හේතුවක් විය. උපායශීලීව තම හමුදා පසුපසට ගැනීමට තරම් විචක්ෂණ භාවයක් හිට්ලර් තුළ නො තිබුණි. රුසියන් භූමියේ දී තම හමුදා මුහුණ දී ඇති සැබෑ දුෂ්කරතාව පිළිබඳ අනවබෝධයෙන් පසු වූ හිට්ලර් සිය හමුදා ඉදිරියටම මෙහෙයවීමට අණ දුන්නේය. එහි දී ජර්මන් හමුදා දරුණු පරාජයකට ලක් කිරීමට රුසියාවේ රුසියාවේ රතු හමුදාවට හැකියාව ලැබුණි

මරණය

ක්‍රි.ව. 1942 උදාවත් ම සියල්ල ආපසු හැරී නැවත ගමන් කිරීම ඇරඹෙන්නට විය. මිත්‍ර හමුදා විසින් හිට්ලර් පරාජය කිරීමේ දැවැන්ත මෙහෙයුම අරඹා තිබිණි. රතු හමුදාවේ ශක්තිය හා අධිෂ්ඨානය හඳුනා ගත් හිට්ලර්, ඇමරිකානු හා බ්‍රිතාන්‍යය හමුදාවන්ට එරෙහිව ඔහුගේ ඉතිරි ජංගම සංචිත භාවිතා කිරීමට තීරණය කර ඈත. හිට්ලර්ගේ කීර්තිමත් කාලය කෙමෙන් අවසානය කරා ළඟා වෙමින් තිබුණේ ය. අනපේක්ෂිත ලෙස යුද්ධයෙන් පරාජය වූ හිට්ලර් ඔහුගේ මූලස්ථානය බර්ලිනයට ගෙන ගියේ ය. එහි චාන්සලර් මන්දිර භූමියේ තැනූ භූගත බංකරයට වී සිය අවසන් දින කිහිපය ගත කළේ ය.

සිය දිවි නසා ගැනීමට හිට්ලර් තීරණය කළේ ය. ඔහු විසින් ඉටු කළ යුතු තවත් කාර්යයන් දෙකක් ඉතිරි ව තිබිණි. 1945 අප්‍රේල් 29 දින උදයේ එහෙත් ඔහුගේ පෙම්වතිය  වූ  ඊවා බ්‍රොන් විවාහ කර ගත්තේ ය. ඒ සමඟ ම තම අන්තිම කැමැති පත්‍රය හා දේශපාලන අන්තිම කැමැති පත්‍රය ලියා ගැනීම සඳහා කියැවී ය. එහි දී සිය ජීවිත කාලය තුළ ඔහු කළ කී දෑ යුක්තියුක්ත කළේ ය.

1944 දෙසැම්බර් 16 වැනිදා, ඔහු බටහිර මිත්‍ර පාක්ෂිකයන් අතර සමඟිය බිඳීමට ඇවිස්සීමට හා සෝවියට් දේශයට එරෙහිව සටනට එක්වන ලෙස ඔවුන්ට ඒත්තු ගැන්වීමට ආඩින්ස් ප්‍රයත්න ආරම්භ කරන ලදී. ප්‍රහාරයේ සමහර තාවකාලික ජයග්‍රහණක් ද පසුව අසාර්ථක විය. 1945 ජනවාරි මාසයේ දී ජර්මනියෙන් වැඩි කොටසක් නටබුන් විය. ඔහුගේ ගුවන් විදුලි සාකඡාවක දී මෙසේ කීය: "අර්බුදයට මේ මොහොතේ සොහොන් ලෙස විය හැකිය. කෙසේ වෙතත් ඒ හැම දෙයක් ම තිබුණත් අපේ කැමැත්ත වෙනස් කිරීමට හැකියාව ප්‍රගුණ කරනු ලැබේ."  හිට්ලර්ගේ බලාපොරොත්තුව වූයේ එක්සත් ජනපදය හා බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ සාමය සාකච්ඡා කිරීමට ය. 1945 අප්‍ර්‍රේල් 12 වන දින "ෆ්රෑන්ක්ලින් ඩී රූස්වෙල්ත්" මිය යාමත් සමඟ ඔහුගේ බලාපොරොත්තු වලට පටහැනිව මේ මිත්‍ර පාක්ෂිකයන් අතර භේදයක් ඇති විය. ජර්මනියේ හමුදා අසාර්ථක වී එය ජාතියක් ලෙස ජීවත් වීමේ සිය අයිතිවාසිකම් අහිමි කර ගත් හ. ඔහුගේ අදහස මත ක්‍රියා කල එය සම අතට වැටිය හැකි පෙර හිට්ලර් සියලු ජර්මානු කාර්මික යටිතල පහසුකම් විනාශ කිරීමට නියෝග කළේය. 'සංවධ ඇල්බට් ස්පියර්' සඳහා අමාත්‍යවරයා මේ බැවින් වියළී ගියේ පොළොව ප්‍රතිපත්තිය ක්රියාත්මක පැවරී, නමුත් ඔහු රහසින් ඒ සඳහා අකීකරු වුණා.

ඔහුගේ 56 වැනි උපන් දිනය වූ අප්‍රේල් 20 දා, අවසන් චාරිකාව සඳහා හිට්ලර් Führerbunker (ෆියුරර් ගේ නවාතැන) සිට මතුපිටට පැමිණි ය. රීචය චාන්සලර් ඇති නටබුන් වූ උයනේ දී, ඔහු බර්ලින් යුද්ධ පෙරමුණේ රතු හමුදාව ට එරෙහිව සටන් කරන, තරුණ සොල්දාදුවන් හට යකඩ කුරුස ප්‍රදානය කෙරිණි. අප්‍රේල් 21 වන විට, ගෙග්‍රරි ෂුකොව් ගේ 1 වන බෙලොරුසියන් පෙරමුණ සීලොව් හයිට්ස් වල යුද සමයේ ගොතාර්ඩ් හින්රිසි සාමාන්‍ය විස්ටුලා සමූහ හමුදාව කළ ආරක්ෂක බැමි බිඳ බර්ලින් දොරකඩ දක්වා ඉදිරියට පැමිණියේ ය. භයංකර තත්ත්වය පිළිබඳව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම, හිට්ලර් Waffen එස්.එස් (SS) සාමාන්‍ය නිලධාරි ෆීලික්ස් ස්ටේනර් විසින් පාලනය කරනු ලබන undermanned හා පහළ සමන්විත Armeeabteilung Steiner (ස්ටේනර් යුධ හමුදාව කඳවුරක්), මත තම බලාපොරොත්තු තබා තිබෙනවා. ජර්මානු නවවැනි යුද හමුදාව විසින් pincer ප්‍රහාරයෙන් උතුරු ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට නියෝග කර ඇති අතර හිට්ලර් Steiner, එම කඩාවැටීමේ උතුරු දෙසින් ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට නියෝග කර ඇත.

අප්‍රේල් මස 22 වන දින මිලිටරි සාකච්ඡාවක දී හිට්ලර් Steiner ප්‍රහාරය ගැන ඇසී ය. ඔහු මෙම ප්‍රහාරය දියත් කොට නොමැති බවත් සෝවියට් සංගමය බර්ලින් ඇතුළු කළ බව ද ඔහු පැවසුවේ ය. හිට්ලර් තම ප්‍රකාශය සඳහා පළමු කාලය බව කළ ආකාරයත් ඔහුගේ අණ ද්‍රෝහිත්වය සහ අදක්ෂතාවය එරෙහිව තේරීපත්ව බවට දියත් කළ ඉඩ දිය විල්හෙල්ම් Keitel, ඇල්ෆ්රඩ් Jodl, හාන්ස් ක්රෙබ්ස්, සහ විල්හෙල්ම් Burgdorf හැර සෑම ඉල්ලා, පසුව " සෑම දෙයක්ම අහිමි වූ" ඔහු අවසනය වන තුරු ම බර්ලින් සිට ඉන්පසු තමා ම වෙඩි තියාගෙන ඇති බව නිවේදනය කළේ ය

අප්රේල් මස 23 වන විට රතු හමුදාව බර්ලින් වටකොට හා ගොබෙල්ස් නගරය ආරක්ෂා කිරීමට එහි වූ පුරවැසියන් අල්ලා ප්‍රකාශයක් කළේය. එම දවසේ, ගෝරිංට විදුලි පණිවිඩයකින්, හිට්ලර් බර්ලින් හි හුදෙකලා වූ බැවින් ගෝරිංට ජර්මනියේ නායකත්වය බාර ගත යුතු බවට තර්ක කර Berchtesgaden සිට පැමිණියේ ය. ගෝරිංට වූ පසු ඔහුට හිට්ලර් ආබාධිත සලකා බලන අවසාන දිනය තැබුවා. හිට්ලර් ගෝරිංට අත්අඩංගුවට සහිත විසින් ප්‍රතිචාර, ඔහුගේ අන්තිම කැමති පත්‍රයෙන් අප්රේල් 29 වන දින ලිඛිතව ඔහු සියලු ම රජයේ තනතුරු වලින් ගෝරිංව ඉවත් කර ඇත. අප්‍රේල් 28 වන දින හිට්ලර් අප්‍රේල් 20 වන දින බර්ලින් ඉතිරි කළ හිම්ලර්, බටහිර මිත්‍ර කිරීමට යටත් සාකච්ඡා කිරීමට උත්සාහ කරන ලදී. ඔහු සොයා නිගමනය අත්අඩංගුවට නියෝග සහ හර්මන් Fegelein (බර්ලින් හිට්ලර්ගේ මූලස්ථානයේ පැවැත් හිම්ලර් ගේ එස්.එස් නියෝජිත) වෙඩි විය.

අප්‍රේල් මස 29 වන දින මධ්‍යම රාත්‍රියෙන් පසු හිට්ලර්, ෆියුරිර්බංකරයේ කුඩා සිවිල් උත්සවයක ඊවා බ්‍රෝන් සමඟ විවාහ වුණා. ඔහුගේ නව බිරිඳ සමඟ උදෑසන ආහාරය සඳහා හිට්ලර් ඔහුගේ ලේකම් Traudl Junge ද ආරාධනා කිරීය. මෙම අවස්ථාවට සහභාගී වූ ක්‍රෙබ්ස්, Burgdorf, ගොබෙල්ස්, සහ බොර්මන් විසින් විවිධ ලේඛන සඳහා අත්සන් තබන ලදී. එදින සවස් වරුවේ හිට්ලර් අනුමාන කල ලෙස ඔහුගේ අධිෂ්ඨානය වැඩි වන කල මුසෝලිනිගේ, ඝාතනය අනාවරණය විය.

1945 අප්රේල් මස 30 වන දින, සෝවියට් හමුදා ජර්මන් රාජ්‍ය චාන්සලර් බාධක එකක් හෝ දෙකක් වූ මෑත සිටියේ ය. පසුදින තම කුටියට වැදුණු හිට්ලර් වෙඩි තබාගෙන සිය දිවි හානි කර ගත් අතර ඊවා බ්‍රොන් ද වස පානය කොට දිවියෙන් සමුගත්තා ය. හිට්ලර්ගේ උපදෙස් අනුව මළ සිරුරු දෙක ම චාන්සලරි උයනේ පිහිටි සතුන්ගේ ආහාර වළකට ඇද දමා ඉන්ධන වත්කොට ගිනි තබන ලදී. ඔවුන්ගේ මෘත ශරීර ඔවුන් බෝම්බ ආවාටයක තබා පෙට්රල් දමා ගිනි තැබීය. ව සිටි ජර්මන් රාජ්‍ය චාන්සලර්, පිටුපස බෝම්බ හෙලූ-ඉවත් උයනට පිටත සිදු කරන ලදී. රතු හමුදාව ෂෙල් වෙඩි ප්‍රහාර එල්ල දිගටම ලෙස මල සිරුරු ගිනි තබා ඇත. ග්‍රෑන්ඩ් අද්මිරාල් කාල් ඩොනිට්ස් සහ ජෝසප් ගොබෙල්ස් පිළිවෙලින් රාජ්‍ය හා චාන්සලර් ප්‍රධානියා ලෙස හිට්ලර්ගේ චරිත උපකල්පනය කළ හැකිය.

බර්ලිනය මැයි 2 දා යටත් විය. හිට්ලර්, ඊවා, යෝසෙප් හා Magda ගොබෙල්ස් දේහය මේ ගොබෙල්ස් දරුවන් හය, සාමාන්‍ය හාන්ස් ක්‍රෙබ්ස්, හිට්ලර්ගේ සුනඛයන් නැවත නැවතත් තැන්පත් හා ගොඩගෙන ඇති බව සෝවියට් සංගමය රාජ්ය වැටීමෙන් පසු ලබා ගත් සෝවියට් ලේඛනාගාරයෙහි වාර්තා. 1970 අපේ්රල් 4 වැනි දා සෝවියට් KGB කණ්ඩායම මැග්ඩබර්ග්හි දී SMERSH පහසුකම ලී පෙට්ටි පහක් ගොඩගැනීම සවිස්තරාත්මක සුසාන ප්රස්ථාර භාවිතා. කොටු සිට දේහය, පුළුස්සා දමන ලදී තලා, සහ Biederitz ගඟ ආශ්රිතව, Elbe ගංඟාවක් බවට විසිරී. කර්ෂෝ අනුව, රතු හමුදාව ඔවුන් හමු වූ විට බ්රෝන් හිට්ලර්ගේ මළ සිරුරු සම්පූර්ණයෙන්ම පුලුස්සා හා එකම දන්ත වැඩ සහිත පහල හකු හිට්ලර්ගේ දේහය ලෙස හඳුනා ගත හැකිය ලදී.

මූලාශ්‍ර

සටහන්

Bibliography

Online

1945 මරණ
ජර්මනිය
1889 උපත්
දේශපාලකයින්
ඒකාධිපතියෝ

මේවාද බලන්න
 දෙවන ලෝක යුද්ධය
 ලෝක යුද්ධය I
 බෙනිටෝ මුසෝලිනී
 ඊවා බ්‍රෝන්

බාහිර ලිපි
 – real life footage in document

 – real life footage in documentaries
 – as portrayed in film and TV

ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර්


කැකිරාව ශ්‍රි ලංකාවේ උතුරු මැද පළාතේ අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයෙහි පිහිටි නගරයකි. මෙහි වැසියන්ගේ ප්‍රධාන ජීවනෝපාය වී ගොවිතැනය.

ලඟාවීම
මේම නගරය හරහා A9 මාර්ගය ගමන් කරයි.

අ/ශ්‍රී රෙවත මහා විද්‍යාලය =පාසල්=
මෙහි ගැහැනු ළමුන් ළමා සාරිය අදින එකම පාසල පිහිටා ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

කැකිරාව


Lille røde traktor er en tv-serie for børn, som handler om den "Lille røde traktor". Modtageren er primært børn fra 2-6 år. Den lille røde traktor er lagt ud på 3 forskellige dvd'er. Den har været en af de mest bemærkelsesværdige børneserier på tv. Den har bl.a været vist på Danmarks Radio, hvor de har sendt mange afsnit gennem årene.

Den Lille røde traktor er nostalgi for mange børn og unge, da den kom udkom i 2004. Den kan ses med dansk tale. Den har en positiv morale og sociale værdier som børnene tit kan relatere til.

Handling
Hovedpersonen er den Lille røde traktor af mærket Ford, som bliver kørt af Søren. Søren er bondemand. Der er flere bipersoner bl.a Sofus som er en gammel mand, som kører rundt på en blå crosser.
Der er to mekanikere, som har deres eget værksted. Den Lille røde traktor besøger værkstedet mange gange i løbet af serien sammen med dens ven Søren.
Der er også Johnsen som er ejer af Store blå boss. Johnsen mener at Store blå boss er bedre end Lille røde traktor, pga størrelsen.
Historien foregår i landsbyen Bøgebæk, hvor de alle bor.

Budskab, introsang og genre

Lille røde traktor har et budskab i serien, den lyder "Man behøver ikke altid at være størst, for at gøre den største forskel".

Forfatteren har bl.a sørget for at skabe en intro sang som mange børn kan huske, den lyder "Lille røde traktor passer sit job...thuut thuut afsted".

Den har genren Fabel, pga Lille røde traktor forstår og reagere på hvad Søren siger.

Film om jordbrug
Tv-serier for børn

Lille røde traktor


O abelharuco-verde-africano (Merops viridissimus) é uma espécie de ave da família Meropidae.

Ocorre em regiões áridas de África desde o Senegal até à Etiópia; ao longo das últimas décadas, expandiu a sua área de ocorrência para norte até ao Egipto.

Subespécies
São reconhecidas três subespécies:
 M. v. viridissimus: desde o Senegal até à Etiópia
 M. v. flavoviridis: Chade e Sudão oriental
 M. v. cleopatra: Sudão setentrional e vale do Nilo, no Egipto

Merops
Aves descritas em 1837

Abelharuco-verde-africano


Zvučni palatalni frikativ glas je koji postoji u nekim jezicima, a u međunarodnoj fonetskoj abecedi za nj se rabi simbol [ʝ].

Glas ne postoji u hrvatskome standardnom jeziku, ali sličan je glasu u riječi grožđe ([ʑ]) koji je alofon glasa /ʒ/.

Pojavljuje se u grčkome, južnim narječjima talijanskoga, nekim govorima paštunskih jezika, asturleonskom i drugima. Alofon je glasa /j/ u mađarskome, ruskom (u naglašenu govoru), švedskom i drugim.

Karakteristike su:

 po načinu tvorbe jest frikativ
 po mjestu tvorbe jest palatalni suglasnik
 po zvučnosti jest zvučan.

Izvori

Fonetika

Zvučni palatalni frikativ


Eceabat ist eine Stadt und ein Landkreis in der nordwest-türkischen Provinz Çanakkale. Beide liegen am Ende der Halbinsel Gelibolu im europäischen Teil der Provinz. Die Stadt liegt an den Dardanellen (im Altertum Hellespont) gegenüber der Provinzhauptstadt Çanakkale. Sie ist Ausgangspunkt der Fähre, die im Verlauf der E-87 Europa und Asien verbindet. Die Fähre überwindet eine Distanz von etwa 5,5 Kilometern. Die Stadt beherbergt knapp zwei Drittel der Kreisbevölkerung.

Der Landkreis bildet den südlichen Teil der Halbinsel Gelibolu. Im Nordosten grenzt er an den Kreis Gelibolu, ansonsten ist er von Wasser umgeben. Etwa vier Kilometer südlich von Eceabat liegt der Ort Kilitbahir mit der gleichnamigen Festung, dort haben die Dardanellen mit 1,3 Kilometern ihre schmalste Stelle. Auf der anderen Seite der Halbinsel, etwa acht Kilometer westlich der Stadt, führt vom Ort Kabatepe eine Fähre zur Insel Gökçeada.

Der Landkreis Eceabat besteht neben der Kreisstadt noch aus zwölf Dörfern (Köy) mit durchschnittlich 261 Bewohnern. Kilidülbahir ist mit 630 Einwohnern das größte Dorf. Der Kreis hat mit 21 Einwohnern je km² die geringste Bevölkerungsdichte innerhalb der Provinz Çanakkale.

Geschichte

Eceabat liegt an der Stelle des antiken Madytos.
Durch die Lage an der engsten Stelle des Hellesponts kam dem Gebiet am Südende der Halbinsel schon in antiker Zeit eine besondere Bedeutung zu. Alexander der Große setzte auf seinem Feldzug nach Asien hier über, ebenso die Osmanen in umgekehrter Richtung zur Eroberung Thrakiens und damit schließlich Konstantinopels. Im Ersten Weltkrieg kam es hier im Februar 1915 zur Schlacht von Gallipoli. Deren Schlachtfelder werden noch heute als Sehenswürdigkeiten gezeigt.

Verkehr
Von Eceabat fahren zwei Autofähren abwechselnd nach Çanakkale und zurück. Die Fernbusse der Gesellschaft Istanbul Seyahat von Istanbul nach Çanakkale verkehren durch den Ort.
Zudem führt die E 87 durch den Ort und über die Fähren weiter nach Çanakkale.

Kabatepe Tanıtma Merkezi Ve Müzesi
Der Gedenkort "Kabatepe Tanıtma Merkezi Ve Müzesi" ist eine Institution, die an die Gefallenen der ANZAC Truppen 1915 und die Schlacht von Gallipoli erinnert. Man kann dort mit dem Auto die Gräber und Gedenksteine der Gefallenen, sowie Schützengräben und andere Denkmäler betrachten.

Weblinks

Einzelnachweise

Landkreis in der Provinz Çanakkale
Ort in Europa

Eceabat


Constantin Duțu se poate referi la:

 Constantin Duțu (scrimer) (n. 8 octombrie 1949, Craiova), un fost scrimer român specializat pe spadă;
 Constantin Duțu (deputat) (n. 18 august 1935, București), un fost deputat în legislatura 2000-2004.

Constantin Duțu (dezambiguizare)


An Juncus perpusillus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gunnar Samuelsson. An Juncus perpusillus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Juncus

Juncus perpusillus


La Torre de Bernat de So es un edificio militar defensivo, probablemente del , junto a la iglesia Nuestra Señora de los Ángeles de Llivia.

De planta circular, está situada en el punto más alto de la villa. Se inserta en un conjunto de carácter defensivo más amplio, alrededor de la iglesia, formando parte de la fortaleza-iglesia. Perteneció al vizconde de Evol, quien en 1366 se la vendió a Ponç dez Catllar (conocido también como Ponç Descatllar). Sobre el dintel de la puerta encontramos grabado: "Cárcel Real", ya que ésta había sido su función en otros tiempos. Además de cárcel, ha acogido la Casa de la Villa, la farmacia y, actualmente, es la sede del Patronato del Museo Municipal.

En la parte inferior de la Torre, hay una exposición permanente de dioramas sobre la flora de Llivia. La riqueza medicinal de esta flora originó la creación de la oficina de farmacia.

Véase también
 Anexo:Bienes de interés cultural de la comarca de Baja Cerdaña (provincia de Gerona)

Referencias

Enlaces externos

Bienes culturales de interés nacional de la provincia de Gerona
Fortificaciones de la provincia de Gerona
Torres defensivas de España del siglo XIV

Torre de Bernat de So


Joan Franka (eigentlich: Ayten Kalan; * 2. April 1990 in Rotterdam) ist eine niederländische Sängerin. Die Tochter eines türkischen Vaters und einer niederländischen Mutter wurde bekannt durch die Teilnahme an der Castingshow The Voice of Holland, der niederländischen Ausgabe von The Voice. Sie war Sängerin und Komponistin des niederländischen Beitrags für den Eurovision Song Contest 2012 You and me. Ihr türkischer Vater Ali Kalan starb, als Joan zwei Jahre alt war. Weil sie auch nur wenig Kontakt zu ihren Verwandten in der Türkei hat, spricht sie nur sehr wenig Türkisch. Außerdem spricht sie fließend Deutsch, Italienisch, und Kroatisch.

Als musikalische Vorbilder gibt Joan stets Musiker der 1960er Jahre an. Insbesondere John Lennon und Yoko Ono haben auf sie einen tiefen Eindruck gemacht.

The Voice of Holland (TVOH)
2010 wurde Joan auf der Videowebsite YouTube entdeckt und zur ersten Ausgabe der Castingshow The Voice Of Holland eingeladen. Sie bestand dort die sogenannte Blind Auditions und blieb der Show bis zur dritten Liveshow erhalten.

Während TVOH sang Joan u. a. die Titel How You Remind Me (Nickelback), Walking in Memphis (Marc Cohn) und Foolish Games (Jewel Kilcher). Obwohl die Titel nach den Shows als Download erhältlich waren, schaffte es Joan nicht, sich in den niederländischen Single Top 100 auf die vorderen Plätze zu singen.

Eurovision Song Contest 2012
Dennoch schaffte es Joan, eine der sechs Teilnehmer des niederländischen Vorentscheides für den Eurovision Song Contest 2012 zu werden. Dort musste sie sich zunächst in einem Duell gegen die favorisierte Teilnehmerin Raffaëla behaupten, die selbst schon außerhalb der Niederlande Achtungserfolge erzielt hatte. Joan trat mit einem Indianerkostüm inkl. indianischem Federschmuck, ihrer Gitarre und vier Tänzerinnen auf und setzte sich gegen ihre Konkurrentin durch. Während sich später alle Beteiligten der Show positiv über den Song You and me äußerten, stieß allerdings ihr Outfit auf große Ablehnung – nicht nur in den Niederlanden, sondern auch im Rest von Europa. Joan erklärte, dass sie mit dem Outfit nicht den US-amerikanischen Ureinwohnern zu nahe treten wollte. Ihr Outfit erklärt sich durch ihr Lied, in dem sie von ihrer ersten Jugendliebe sang, mit der sie ständig "Indianer" gespielt hatte.

Im Superfinale traf sie dann auf die jeweiligen Gewinner der anderen beiden Duelle, Pearl Jozefzoon und Ivan Peroti. Nachdem Joan, Pearl und Ivan nochmals ihre Lieder gesungen hatten, stimmte zuerst die Fachjury über die Lieder ab. Hierbei fiel Joan zunächst deutlich zurück. Beim anschließenden Televoting jedoch vereinte sie so viele Fernsehzuschauer hinter sich, dass sie mit großem Abstand als niederländische ESC-Teilnehmerin ausgewählt wurde. Sie trat am 24. Mai 2012 im zweiten ESC-Halbfinale in Baku auf, konnte sich aber nicht für das zwei Tage später stattfindende Finale qualifizieren.

Der Song You and me stieg in der Woche nach dem Songfestival auf Platz 1 der niederländischen Top 100 ein. Zwar wurde angenommen, dass Joan Franka einen Plattenvertrag bei 8ball Music von John de Mol erhalten habe, allerdings führt das Label die Künstlerin nicht unter den Künstlern auf, die es unter Vertrag hat.

Nach dem Eurovision Song Contest wurde es ruhiger um Franka. Erst 2019 veröffentlichte sie mit The End eine neue Single.

Weblinks
 Website Joan Franka

Einzelnachweise

Sänger
Musiker (Niederlande)
Interpret eines niederländischen Beitrags beim Eurovision Song Contest
Teilnehmer an The Voice of Holland
Niederländer
Geboren 1990
Frau

Joan Franka


Nicolás Andrés Schenone Paz de Olivera (Montevideo, 24 de abril de 1986) es un futbolista uruguayo que juega en la posición de volante mixto.

Trayectoria
Debutó oficialmente en el Miramar Misiones de la Segunda División de Uruguay en el año 2005. A mediados de 2008 fue transferido al Cerro Largo de Uruguay donde militó por un año antes de dar el salto a Europa a la Super Liga de Grecia. En 2009 fichó en el PAS Giannina de Grecia, para 2010 regresa fugazmente a Uruguay para jugar en la Segunda División al unirse a la Institución Atlética Sud América. A inicio de 2011 vuelve al fútbol griego regresando al PAS Giannina, pero finalizando este mismo año ficha por segunda ocasión en el Cerro Largo de Uruguay. Para 2012 fichó en el América de Cali de Colombia. En 2013 es fichado por Liverpool Fútbol Club. El jugador uruguayo jugará en el Deportivo Alavés durante la temporada 2013/2014. Luego de un pasaje por Canadian, en enero de 2017 es fichado por el Club Atlético Cerro de la Primera División de Uruguay

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Referencias

Enlaces externos

 Ficha en transfermarkt.co.uk
 Ficha en bdfa.com.ar
 Ficha en footballdatabase.eu
 Ficha en goal.com

Nacidos en Montevideo
Futbolistas de Uruguay
Futbolistas del Club Sportivo Miramar Misiones
Futbolistas del Cerro Largo Fútbol Club
Futbolistas del PAS Giannina
Futbolistas de la Institución Atlética Sud América
Futbolistas del América de Cali
Futbolistas del Liverpool Fútbol Club
Futbolistas del Deportivo Alavés en los años 2010
Futbolistas del Club Atlético Talleres (Córdoba)
Futbolistas de Canadian Soccer Club
Futbolistas del Club Atlético Cerro
Ítalo-uruguayos

Nicolás Schenone Paz


Der Bacopa Verlag ist ein 1995 gegründeter österreichischer Buchverlag mit Sitz in Schiedlberg (Oberösterreich).

Über den Verlag

Der Verlag wurde von Walter Fehlinger und seiner Frau Regina gegründet und sieht sich als Vermittler von Wissen, Ideen, Lebensweisen und Philosophien zwischen der westlichen und der östlichen Welt. Die Bezeichnung "Bacopa" kommt aus dem Guyanesischen und bedeutet "Fettblatt".

Das Programm des Verlages umfasst die Themenbereiche Komplementärmedizin, Geschichte, Philosophie und Lyrik. Der Schwerpunkt liegt auf dem Gebiet der Traditionellen Chinesischen Medizin (TCM) und der Traditionellen Europäischen Naturheilkunde. Das Programm enthält außerdem Sachbücher, Literatur und Lyrik aus und über China. Im Jahr 2015 übernahm der Bacopa Verlag die Restbestände des Heiderhoff Verlages.

Das Verlagsprogramm umfasst aktuell (Stand 2021) über 300 Titel von 430 Autoren aus 24 Ländern.

Verlagsleiter Walter Fehlinger wurde 2019 mit der Arthur-von-Rosthorn-Medaille ausgezeichnet.

Autoren (Auswahl)
 Gotthard de Beauclair
 Ulrich Bergmann
 Hans Christoph Buch
 Matthias Buth
 Doris Distelmaier-Haas
 Ivan Diviš
 Rita Dove
 Achim Eckert
 Daniel Grolle
 Alexandra Gusetti
 Olav H. Hauge
 Raimund Jakesz
 Gerd Kaminski
 Lothar Klünner
 Olly Komenda-Soentgerath
 Urszula Kozioł
 Karl Krolow
 Wolfgang Kubin
 Johannes Kühn
 Dieter Leisegang
 Monika Littau
 Claudia Müller-Ebeling
 Walter Neumann
 Helmuth A. Niederle
 Wulf Noll
 Heinz Piontek
 Christian Rätsch
 Jannis Ritsos
 Erich Wolfgang Skwara
 Ludwig Steinherr
 Karl Vennberg
 Christoph von Wolzogen

Weblinks

 Website des Bacopa Verlages

Einzelnachweise

Buchverlag (Österreich)
Schiedlberg
Gegründet 1995

Bacopa Verlag


Marcelo Brozović (; )

Pe plan internațional, Brozović a făcut parte din echipa Croației care și-a reprezentat țara la edițiile din 2014 și 2018 ale Campionatului Mondial și la Euro 2016.

Cariera pe echipe

Primii ani
Brozović s-a născut la Zagreb, jucând la echipele de tineret ale lui Hrvatski Dragovoljac. El a debutat în cariera de fotbalist profesionist pe 24 iulie 2010, fiind titular și jucând în cele 90 de minute într-un meci pierdut cu scorul de 1-4 împotriva lui Dinamo Zagreb. Brozović a marcat primul său gol pe 18 martie anul viitor, cel care avea să decidă meciul împotriva lui Karlovac.

Lokomotiva
În iulie 2011, a semnat cu Lokomotiva, după retrogradarea lui Dragovoljac. El a jucat în cele 27 de meciuri de de campionat în primul sezon, 2011-2012, marcand de patru ori pentru Lokomotiva, care a obținut o poziție confortabila la mijlocul clasamentului.

Dinamo Zagreb
În august 2012, Brozović a semnat un contract pe șapte ani cu Dinamo Zagreb, ca înlocuitor pentru portarul lui Hamburger SV, Milan Badelj. El a primit numărul 77 și și-a făcut debutul competițional pe 14 septembrie în remiza fără goluri împotriva lui NK Osijek, intrând la pauză din postura de rezervă. Patru zile mai târziu, Brozović și-a făcut debutul în Liga Campionilor UEFA jucând 90 de minute într-o înfrângere scor 0-2 cu acasă cu Porto, în primul meci din grupe.

A trebuit să aștepte până pe data de 14 aprilie a anului următor pentru a marca primul său gol pentru Dinamo Zagreb, după ce a obținut a doua victorie de pe teren propriu, scor 2-0 cu Inter Zaprešić. Brozović și-a încheiat primul sezon la echipă jucând în 30 de meciuri în toate competițiile, dintre care 23 în campionat, înscriind de două ori, iar Dinamo Zagreb a câștigat campionatul, a ajuns în a doua rundă a Cupei Croației 2012-2013 și a fost eliminată din grupele Ligii Campionilor.

Inter Milano
La 24 ianuarie 2015, Brozovic a semnat cu Inter Milano un contract de împrumut de un an și jumătate, cu opțiune de cumpărare. Brozović a preluat tricoul cu numărul lui preferat, 77, purtat ultima dată la Inter de Sulley Muntari. El și-a făcut debutul oficial cu echipa la 1 februarie 2015, jucând în ultimele 20 de minute ale meciului lui Inter împotriva lui Sassuolo Calcio, devenind cel de-al 900-lea jucător care a  purtat tricoul Nerazzurri. El a înscris primul gol pentru Inter în ultima etapă de campionat într-o victorie cu 4-3 obținută în fața lui Empoli, ajutând-o pe Inter să încheie sezonul cu o victorie. Brozovic a terminat primul sezon la Inter cu 15 meciuri în campionat, 13 dintre ele fiind începute ca titular, și cu un gol marcat.

Brozović a început primul său sezon complet de la Inter, fiind titular și jucând 85 de minute în meciul de deschidere al Seriei A  2015-2016 împotriva lui Atalanta acasă. El a înscris primul gol al sezonului pe 23 noiembrie în timpul meciului cu Frosinone acasă, în care a intrat de pe bancă în minutul 88 și a înscris al patrulea gol al meciului cu patru minute mai târziu, ajutând-o pe Inter să înregistreze victoria cu cea mai mare diferență de goluri a sezonului. Pe 12 decembrie, Brozović a marcat al doilea gol în campionat, cu un șut puternic din afara careului, și ultimul gol al victoriei cu 4-0 împotriva Udinese, sărbătorind golul cu coechipierii săi, creându-și astfel propriul stil de a celebra marcarea golului cunoscut ca EpicBrozo.

Trei zile mai târziu, în optimile Coppa Italia, sezonul 2015-2016, în meciul cu Cagliari, Brozović a marcat un gol identic ca cel marcat cu Udinese, ajutând-o pe Inter să progreseze în semifinală cu o victorie de 3-0. Pe 7 februarie 2016, el i-a dat o pasă de gol lui Jeison Murillo dintr-o lovitură de colț în meciul cu Hellas Verona, care s-a terminat la egalitate, scor 3-3. Două săptămâni mai târziu, Brozović i-a dat a doua pasă de gol în acel sezon lui Mauro Icardi, care a marcat al treilea gol al victoriei cu 3-1 împotriva Sampdoriei.

La 2 martie, în returul semifinalei de Coppa Italia împotriva Juventus de pe San Siro, Brozović a marcat o dublă, inclusiv una dintr-o lovitură de pedeapsă, pentru a ajuta-o pe Inter să întoarcă înfrângerea cu 3-0 din tur să egaleze scorul la general la 3-3, meciul a intrat la loviturile de departajare; el a înscris din penalty, dar Inter a pierdut 3-5 si în cele din urma a fost eliminată din competiție.

Brozović a început noul sezon jucând în ultimele 20 de minute ale înfrângerii 2-0 cu Chievo Verona, luând un cartonaș galben în minutul 79. La 15 septembrie, în timpul primului meci din grupele UEFA Europa League 2016-2017 împotriva lui Hapoel Be'er Sheva, Brozovic a jucat ca titular înainte de a fi înlocuit la începutul celei de-a doua reprize; el a refuzat să rămână pe bancă, lucru care a stârnit controverse la Inter. Acest lucru l-a determinat pe antrenorul Frank de Boer să-l excludă din lot pentru meciul de campionat împotriva lui Juventus pentru "comportament nesportiv". Vorbind despre această problemă, De Boer a declarat că Brozović "trebuie să demonstreze că este disciplinat", adăugând că "el a făcut ceva pe care nu am putut accepta".

El a fost în cele din urmă chemat înapoi în lot pe 20 octombrie pentru meciul de campionat împotriva lui Cagliari, terminat cu o înfrângere acasă 1-2, rămânând pe bancă. Patru zile mai târziu, el a jucat al treilea meci din grupele UEFA Europa League 2016-2017 împotriva luiSouthampton, dar a fost eliminat în minutul 77 după ce a primit un al doilea cartonaș galben.

Brozović și-a îmbunătățit jocul cu noul antrenor Stefano Pioli înscriind primul gol al sezonului pe 24 noiembrie, în victoria din deplasare, scor 3-2 cu Hapoel Be'er Sheva. În ciuda faptului că a fost 2-0 în prima repriză, meciul s-a terminat cu eliminarea lui Inter din Europa League. Acest meci a fost urmat de primul său gol după câteva zile, înscriind în două minute, cu un șut din marginea careului, ajutând-o pe Inter să obțină victoria în fața Fiorentinei, scor 4-2 pe San Siro. Pe 7 decembrie, Brozovic și-a prelungit contractul cu Inter Milano până în 2021, cu o creștere substanțială a salariului. Patru zile mai târziu, a marcat o dublă care a ajutat-o pe Inter să o învingă pe Genoa cu 2-0.

El a marcat primele sale goluri din sezonul 2017-2018 pe 2 octombrie într-o victorie, scor 2-1 în fața nou promovatei Benevento. Mai târziu, pe 11 februarie 2018, în timpul meciului de ligă împotriva Bolognei, Brozović a fost înlocuit în minutul 58 după un meci slab; în timp ce ieșea de pe teren, a fost huiduit de o parte a publicului, iar el a răspuns aplaudând sarcastic. El a fost amendat de club pentru incident și a fost lăsat pe bancă pentru meciul următor împotriva luiGenoa, intrând pe teren doar pe final de meci. Mai târziu, pe tot parcursul sezonului, Brozović și-a revenit într-o formă bună, devenind din nou titular. El a jucat meciul cu numărul 100 în Serie A pe 12 mai în înfrângerea suferită în fața lui Sassuolo cu 1-2. În ultimul meci al sezonului, împotriva lui Lazio, pasa sa din prima repriză a dus la marcarea unui gol de Danilo D'Ambrosio, în timp ce lovitura de colț pe care a executat-o în a doua repriză a fost reluată în plasă de Matías Vecino, Inter câștigând 3-2 pentru a obține un loc în grupele UEFA Champions League pentru sezonul 2018-2019. A marcat patru goluri și a oferit nouă pase de gol, opt dintre ele în a doua parte a sezonului, în 31 de meciuri de campionat.

În sezonul 2018-2019, Brozović a jucat primul meci în cadrul Ligii Campionilor la Inter, în 18 septembrie, în meciul de deschidere din Grupa B, într-o victorie cu 2-1 în fața Tottenham Hotspur în care echipa sa a revenit de la 0-1. El a reușit să marcheze primul gol în campionat după patru zile, cel care avea să aducă victoria lui Inter în minutul 94 cu Sampdoria în Serie A, din etapa a cincea.

Cariera la națională

Brozovic a jucat pentru Croația la categoriile de vârstă sub 18 ani, sub 19 ani, sub 20 ani și sub 21 de ani. Pentru acesta din urmă a jucat pentru o mare parte din anul 2013, marcând șapte goluri în opt meciuri.

La 31 mai 2014, Brozovic a fost inclus în lista finală a lui Niko Kovač pentru Campionatul Mondial de Fotbal din 2014 și a fost trecut pentru prima dată pe foaia de joc a echipei mare pe 7 iunie, într-o victorie scor 1-0 împotriva Australiei la Estádio de Pituaçu. Brozović și-a făcut debutul la Campionatul Mondial cinci zile mai târziu, jucând în ultimele 26 de minute într-o înfrângere, scor 1-3 împotriva gazdei, Brazilia.

Începând cu Campionatul Mondial din 2014, Brozovic a devenit un titular obișnuit al formației croate pentru calificările la Campionatul European din 2016, jucând alături de Luka Modrić și Ivan Rakitić, ca parte a unui triunghi la mijlocul terenului din echipa Croației. A marcat primul gol pentru Croația împotriva Azerbaidjanului, într-o victorie scor 6-0 în Osijek. Cel de-al doilea gol al calificărilor Euro 2016 a venit în martie 2015 împotriva Norvegiei, când a marcat un gol care a dus echipa sa în avantaj scor 1-0, cu un șut de la 20 de metri tras la firul ierbii în colțul din dreapta jos.

În mai 2016, Brozovic a făcut parte din echipa Croației pentru Campionatul European din 2016. El a jucat primul meci la Campionatul European chiar în primul meci al Croației din grupa D cu Turcia, jucând 90 de minute, iar cu echipa sa câștigând cu 1-0. Ulterior, a marcat o dublă pentru Croația pe 12 noiembrie 2016 în calificările la Campionatul Mondial împotriva Islandei.

În luna mai 2018 a fost numit în lotul de 32 de jucători ai Croației pentru Campionatul Mondial din 2018 în Rusia, unde echipa sa a ajuns până în finala pierdută în fața Franței.

Stil de joc
Stilul de joc al lui Brozović a fost comparat cu cel al lui Frank Lampard. El este cunoscut pentru pasele, sprinturile și rezistența sa. El  joacă, de obicei, pe postul de mijlocaș box-to-box, dar este considerat a fi un mijlocaș versatil care poate juca bine oriunde la mijlocul terenului.

Viața personală
Brozović s-a căsătorit cu Silvija Brozović (născută Lihtar) în 2016; fiica lor, Aurora, s-a născut un an mai târziu.

Statistici privind cariera

Club

 Până pe 17 martie 2019

Meciuri la națională

 Până pe data de 12 septembrie 2018

Goluri internaționale

 Până pe data de 12 noiembrie 2016. Secțiunea scor indică scorul după fiecare gol al echipei marcat de Brozović.

Titluri

 Dinamo Zagreb

 Prva HNL: 2012-2013, 2013-2014
 Supercupa Croației: 2013

Croația

 Campionatul Mondial: finalist în 2018

Decorații

  Ordinul ducele Branimir cu panglică: 2018

Referințe

Legături externe

 Profil oficial pe site-ul lui Inter Milano

Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2018
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2014
Fotbaliști internaționali croați
Fotbaliști ai lui Internazionale Milano
Mijlocași
Fotbaliști croați
Sportivi croați în viață
Nașteri în 1992
Fotbaliști ai cluburilor din Italia
Nașteri pe 16 noiembrie

Marcelo Brozović


سريان العراق هم العراقيون من أتباع الكنيستين السريانية الأرثوذكسية والسريانية الكاثوليكية. يتحدث عدد من السريان العراقيين اللغة السريانية كلغة أم في حين أن نسبة كبيرة منهم تتحدث العربية كلغة رئيسية دون غيرها. يجدر الذكر ان اللغة السريانية هي اللغة الطقسية للكنيسة السريانية. وتعتبر الكنيسة السريانية الأرثوذكسية أحد الكنائس الرئيسية في العراق من حيث عدد أتباعها حيث يعتبرها البعض ثاني أكبر كنيسة من حيث عدد الأتباع في العراق بعد الكنيسة الكلدانية الكاثوليكية. ويتواجد السريان من الأرثوذكس والكاثوليك في الموصل وسهل نينوى (بغديده قره قوش) وهي أكبر تجمع لهم إضافة إلى بغداد وكركوك والبصرة وسنجار وأربيل والعمارة.

مراجع

المسيحية في العراق
آشوريون وسريان وكلدان بحسب الجنسية

سريان العراق


Super Bowl XLII je bio završna utakmica 88. po redu sezone nacionalne lige američkog nogometa. U njoj su se sastali pobjednici AFC konferencije New England Patriotsi i pobjednici NFC konferencije New York Giantsi. Pobijedili su Giantsi rezultatom 17:14, kojima je to bio sedmi osvojeni naslov, treći u eri Super Bowla.

Utakmica je odigrana na University of Phoenix Stadiumu u Glendaleu u Arizoni, kojem je to bilo prvo domaćinstvo utakmice Super Bowla.

Tijek utakmice

Statistika utakmice

Statistika po momčadima

Statistika po igračima

Napomena: * - broj kompletiranih dodavanja/ukupno dodavanja, ** - ukupno jardi dodavanja, *** - broj touchdownova (polaganja), **** - broj izgubljenih lopti

Izvori

2007

Super Bowl XLII


An Guzmania gracilis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Harry Edward Luther. An Guzmania gracilis in nahilalakip ha genus nga Guzmania, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Guzmania

Guzmania gracilis


Tomás Vellvé Mengual (Barcelona 25 de agosto de 1927-Barcelona 7 de abril de 1998) fue un grafista, diseñador gráfico, publicista y pionero del diseño gráfico español. Entre su extensa obra destaca por ser el creador de la Tipografía Vellvé y por la creación del trofeo LAUS para ADG-FAD.

Historia
Nació en Barcelona en 1927. Empezó trabajando para "Rieusset", la Compañía General de Industrias Gráficas. Empezó a estudiar dibujo, litografía, grabado, tipografía y fotografía.
Más adelante, en 1948, se marcha a Madrid para estudiar Bellas Artes y Artes Gráficas. En 1950 regresa a Barcelona y funda su estudio ejerciendo como grafista.
Expone algunos de sus carteles e ilustraciones en exposiciones internacionales.

Creó el trofeo LAUS (escultura de dos piezas que encajan entre sí) para la asociación de grafistas FAD.

En 1970, Vellvé creó para la Fundición Tipográfica Neufville el alfabeto de su apellido Vellvé, tipografía que consiguió un premio LAUS. Se considera un alfabeto muy avanzado y sofisticado para su tiempo, una de las tipografías más modernas e innovadoras dentro del diseño tipográfico español así como el primer palo seco ibérico según la clasificación de Neufville.

Obra
 1950. Cartel promocional "Vuele a América" con Iberia
 1962. Cartel promocional Festival de la canción mediterránea
 1965. Portada de la revista Gebrauchsgraphik
 1964. Cartel Pabellón de España en la feria de Nueva York
 1966. Cartel Salón Automóvil de Barcelona
 1970. Trofeo LAUS. Compuesto de una pieza metálica y otra de madera que representan al cliente y al diseñador.
 1970. Calendarios para la industria gráfica Casamajó
 1973. Alfabeto Vellvé
 1974. Logo de la empresa Industrial Bolsera

Referencias

Enlaces externos
http://www.elpais.com/articulo/cultura/Fallece/Barcelona/ilustrador/grafista/Tomas/Vellve/elpepicul/19980410elpepicul_3/Tes
http://www.linotype.com/es/5168/tomsvellv.html?lang=es

Tipógrafos de España
Nacidos en Barcelona
Fallecidos en Barcelona

Tomás Vellvé i Mengual


Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı  veya kısa adıyla Ülkü Ocakları, Milliyetçi Hareket Partisi ile ilişkili Türk aşırı sağcı paramiliter örgüt. Bazen Bozkurtlar olarak da bahsedilen kuruluş genellikle aşırı milliyetçi ve/veya neofaşist olarak tanımlanır. Milliyetçi Hareket Partisine (MHP) yakın bağlantıları olan gençlik örgütü, 12 Eylül Darbesi öncesi dönemde MHP'nin paramiliter veya militan kanadı olarak tanımlanmıştır.

Albay Alparslan Türkeş tarafından 1960'lı yılların başında kurulmuş örgüt 1970'li yılların sonlarında, üyelerinin sol eylemci ve militanlarla kentsel gerilla savaşına girdiği Türkiye'deki siyasi şiddet dönemi sırasında öne çıkmaya başlamış, 12 Eylül Darbesi'ne giden süreçte aktif olmuştur. Akademisyenler, örgütü bu dönemdeki şiddet ve cinayetlerin çoğundan sorumlu bir ölüm mangası olarak nitelendirmiştir. 1 Mayıs 1977'deki Taksim Meydanı katliamının arkasında oldukları iddia edilmiştir. 1970'lerin sonlarında Maraş, Çorum, ve Malatya başta olmak üzere bir dizi katliam ve saldırıda Ülkücüler tarafından kadınlar ve çocuklar dahil yüzlerce Alevi öldürülmüştür. II. Ioannes Paulus'a 1981'de Ülkü Ocakları üyesi Mehmet Ali Ağca tarafından düzenlenen suikast girişimini planlayan kişiler tespit edilememiş ve örgütün rolü belirsizliğini korumaktadır. İtalya'daki Soruşturma Kurumu, suikast girişiminin Türkiye merkezli grup olan Ülkü ocakları ile bağlantısını kurmaya çalışmış ancak siyasi bağlantısının kanıtı bulunamamıştır. Örgüt, uzun zamandan beri Türk "derin devletine" yönelik soruşturmalarda öne çıkan bir kuşkuludur ve geçmişte NATO'nun Gladio Operasyonu'nun Türkiye şubesi olan Kontrgerilla ile yakın ilişkiler içinde olduğundan kuşkulanılmaktadır.

Pantürkist örgüt, 1990'ların başında çalışma alanlarını eskiden SSCB'ye bağlı Türk ve Müslüman nüfusa sahip bölgelerde de genişletmiştir. Dağlık Karabağ Savaşı'nda Azerbaycan tarafında, Birinci ve İkinci Çeçen Savaşı'nda ise Çeçenlerin tarafında binlerce üyesi savaşmıştır. 1995'te Azerbaycan'da iktidarı ele geçirme konusundaki başarısız bir denemeden sonra Azeri Hükûmeti tarafından ülkede yasaklanmıştır. 2005 yılında Kazakistan'da da terör örgütü olarak nitelendirilmeye başlanan organizasyon yasaklanmıştır. Ülkü Ocakları, nefret söylemi ve siyasal şiddet nedeniyle Kasım 2020'de Fransa'da yasaklandı ve başka yerlerde de benzer eylemler için çağrılar yapıldı. Mayıs 2021'de Avrupa Parlamentosu, Avrupa Birliği üye ülkelerine Ülkü Ocaklarını terörist grup olarak tanımlamaları çağrısında bulundu.

Türkeş'in 1997'deki ölümünden sonra MHP ve Ülkü Ocaklarının öncülüğünü üstlenen Devlet Bahçeli tarafından organizasyonda yenilikler yapılmıştır.

Teşkilat, Kıbrıs'ın Türk kontrolünde olan bölgelerinde de etkin durumdadır. Belçika, Hollanda ve Almanya gibi Türk nüfusa sahip önemli birçok Batı Avrupa ülkesinde kuruluşa bağlı şubeler bulunmaktadır.

Ülkücüler 1999 Türkiye genel seçimlerinde oyların %18'ini almak gibi önemli bir başarı elde etmiştir. 2014 yılındaki tahmine göre Ülkücüler, Türkiye seçmenlerinin %3,6'sı tarafından desteklenmektedir.

Suriye İnsan Hakları Gözlemevi'ne göre Ülkü Ocakları, Türkiye Cumhuriyeti'nin yanında Zeytin Dalı Harekâtı'nda savaşmıştır.

İsim ve sembolizm

Örgütün üyeleri, "idealistler" anlamına gelen ülkücüler olarak bilinir. Gayri resmi olarak kullanılan Bozkurtlar ismi ise, Türklerin kökeniyle ilişkili Ergenekon efsanesindeki dişi kurt olan Asena'dan esinlenerek yaratılmıştır. Türkiye'de kurt aynı zamanda onuru simgelemektedir.

Ülkücüler ayrıca, akademisyen Ahmet İnsel'in "Amerika'dan ithal edilmiş faşist sloganlar" olarak tanımladığı, "Ya Sev Ya Terk Et!" (Love it or leave it) ve "Komünistler Moskova'ya" (Communists to Moscow) gibi sloganlar kullanır.

Ülkücü selamı, serçe ve işaret parmağının kaldırıldığı bir yumruktur. Şubat 2019'da Avusturya'da yasaklanmıştır. Almanya'da ise CDU ve Sol Parti, 2018'de selamı aşırı sağ olarak nitelendirmeyi teklif etmiştir.

İdeoloji
Ülkü Ocakları, aşırı bir Türk milliyetçiliğine bağlı kalmaktadır. Akademisyenler, ana akım medya ve solcu kaynaklar tarafından neo-faşist olarak nitelendirilmiştir. 1981'de New York Times yazarı RW Apple Jr., MHP'yi ve uydu gruplarını "şiddete batmış, yabancı düşmanı, fanatik milliyetçi, nefretçi bir ağ" olarak nitelendirmiştir. Örgütün ideolojisi, Orta Asya'daki Türk devletlerinin erken tarihini vurgulamakta ve İslam'la harmanlamaktadır. Türk kimliğinin ve İslam'ın sentezi, söylemlerinde ve etkinliklerinde yaygın olarak görülmektedir. "Hekiminiz Türk, ilacınız ise İslam olacak." gibi sloganlara da sahiptirler. Diğer kaynaklar ise örgütü laik olarak tanımlamıştır.

İdeolojileri, Türk ırkının ve Türk ulusunun üstünlüğüne dayanmaktadır. Peters'e göre örgüt, "Sünni İslamcı ve tek ulustan oluşan, yalnızca "gerçek" Türklerin yaşadığı" olarak tanımladıkları "ülküsel" bir Türkiye için çalışmaktadır. Bir Türk ise, Türkiye topraklarında yaşayan, Türk hisseden ve kendilerini Türk olarak tanımlayan biri olarak tanımlanmaktadır. İdeolojilerinde ve etkinliklerinde, Kürtler, Aleviler, Ermeniler, Yunanlar, genel olarak Hristiyanlar ve Yahudiler de dahil olmak üzere, Türkiye'deki neredeyse tüm Türk ve Sünni olmayan unsurlara düşmanlık bulunmaktadır. Örgüt anti-Semitik komplo teorilerini de benimsemektedir. Ülkücüler, Adolf Hitler'in Mein Kampf kitabının Türkçe çevirisini dağıtmıştır.
Ülkücüler Pan-Türkist'tir ve Türk halklarını Balkanlardan Orta Asya'ya uzanan bir devlette birleştirmeyi amaçlarlar. 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Ülkü Ocakları, eski Sovyetler Birliği'nin yeni bağımsız Orta Asya devletlerini kucaklayan dirilmiş bir Türk imparatorluğu" çağrısında bulunmuştur. Pan-Türkist ülküleri nedeni ile Ocak, İran ve Rusya'ya karşı düşmanca tavırlar izlemektedir. Ülkücüler katı bir şekilde komünizm karşıtıdır ve tarihte solculara karşı sert davranışlarda bulunmuşlardır.

Üye yapısı
Sosyolog Doğu Ergil'e göre Ülkücüler, Milliyetçi Hareket Partisi'nin eylemsizliğinden memnun olmayan Türk etnik milliyetçilerinin militan gençlik kanadıdır ve 2014 itibarıyla Türk seçmenlerinin %3,6'sı tarafından desteklenmektedir. Analist Ankaralı Jan'a göre, Ülkücüler büyük ölçüde Türkiye'nin üniversitelerinde gayri resmi bir varlığa sahiptir, ancak örgütün gerçek gücü sokaklarda, ağırlıklı olarak Türk Sünni mahallelerindeki muhalif insanlar arasında bulunmaktadır. Bir kaynak, MHP ve Ülkü Ocakları'nın ordu içinde güçlü bir desteğe sahip olduğunu da iddia etmiştir.

Uyuşturucu ticareti iddiaları
Ülkü Ocakları üyeleri ve liderlerinin, 1980'lerden bu yana uluslararası uyuşturucu kaçakçılığına dahil olduklarına dair savlar ortaya konmuştur. 1980'lerin başında ABD Dışişleri Bakanlığı'nın terörle mücadele görevlileri, Türkeş'in  Türkiye'den Batı Avrupa'ya yapılan yasa dışı eroin ticareti ile ilgili olduğuna "geniş ölçüde inanıldığını" bildirdi. Amerikan Başkanları olan Dwight D. Eisenhower ve Richard Nixon'ın resmi biyografilerini hazırlamış tarihçi Stephen E. Ambrose'a göre, Ülkücü liderleri 1980'lerin sonlarında askeri teçhizat için uyuşturucu ticareti yaparak saldırı helikopterlerinden tanklara kadar bir ordu inşa ettiler. Uyuşturucuların organize suçun yaygın olduğu İtalya'ya taşındığı iddia edildi. Amerikan Savaş Makinesi kitabının yazarı Kanadalı diplomat ve tarihçi Peter Dale Scott'a göre, günümüzde Ülkü Ocakları ve yakın ilişkide olduğu siyasi parti MHP ile uyuşturucu üreten ve pazarlayan gruplar arasında belirgin bağlar vardır.

Genel başkanları

İrfan Özcan dönemi (1990, 1991)
Bir grup ülkücü Kızıl Ordu'nun Azerbaycan'ı işgalini protesto etmek için Rus Konsolosluğu önünde protesto gerçekleştirdi. Ancak, bu protesto gösterisinin ülkücülerin 12 Eylül 1980 sonrası kurulan ilk gençlik örgütü olan Gençlik, Kültür ve Sanat Ocakları Derneği ile ilgisi olmaması dönemin Milliyetçi Çalışma Partisi (MÇP) Genel Başkanı Alparslan Türkeş'in hiç hoşuna gitmedi. Bunun üzerine Türkeş,1990 yılının Ağustos ayında İrfan Özcan'ı göreve getirdi. Özcan, Ülkü Ocakları tarihinde iki dönem genel başkanlık yapmış ilk ve tek isimdir. Bir dönem Türkeş'in özel kalem müdürlüğünü de üstlenen Özcan, Azerbaycan'da Ermeni Kuvvetlerine karşı gönüllü ülkücülerden kurulu "Rüzgar Birliği" adlı milis grubun önde gelen isimlerinden olmuştur.

Servet Avcı dönemi (1990-1991)

Suat Başaran  dönemi (1991-1992)

Ulvi Batu dönemi (1992-1993)
1992-1993 yılları arasında Gençlik, Kültür ve Sanat Ocakları Derneği'nin (Ülkü Ocakları) genel başkanlığını yapan Ulvi Batu, Muhsin Yazıcıoğlu ve ekibinin çıkardığı "Bizim Dergâh" adlı derginin yayın politikasının ülkücü hareket içerisinde bölünmeye yol açacağı gerekçesiyle bir genelge yayınlayarak, bu derginin il teşkilatlarında dağıtımını ve bulundurulmasını yasaklamış ve Bizim Ocak dergisinden başka il teşkilatlarında herhangi bir yayın organına yer verilmemesini istemiştir. Daha sonra 2 Temmuz 1992 tarihinde gerçekleşen Bizim Dergâh dergisinin kurşunlanması olayına adı karışmıştır.

Alaattin Aldemir dönemi (1993-1996)
Alaattin Aldemir, 1993 yılında -sonradan Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı adını alacak olan- Gençlik, Kültür ve Sanat Ocakları'nın genel başkanlığını üstlenmiştir. Bir dönem MHP'nin kurucu lideri Alparslan Türkeş'in danışmanlığını da üstlenen Aldemir, Bizim Ocak ve Ülkü Ocağı dergilerinde genel koordinatörlük görevinde bulunmasının yanı sıra Hergün gazetesinin genel yayın yönetmenliğini yapmıştır. Daha sonra Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı'nı kurmuş olup aynı zamanda kurucu genel başkanlık yapmıştır.

Azmi Karamahmutoğlu dönemi (1996-1997)
Azmi Karamahmutoğlu, dönemin MHP Genel Başkanı Alparslan Türkeş tarafından 1996 yılında göreve getirilmiş ve Türkeş'in göreve atadığı son Ülkü Ocakları genel başkanı olmuştur. KKTC'de Ülkü Ocakları'nın teşkilatlanma çalışmalarına yönelik çalışmalar başlatmıştır.

Mustafa Hakan Ünser dönemi (1997)
Babası bir dönem MHP Kırşehir İl Başkanlığı yapan Yıldırım Ünser'in oğlu olan Mustafa Hakan Ünser, Azmi Karamahmutoğlu'nun genel başkanlığı döneminde Ülkü Ocakları 2. Başkanı olarak görev aldı. Daha sonra 1997'de  Azmi Karamahmutoğlu'nun genel başkanlık görevinden istifa etmesinin ardından genel başkanlık koltuğuna oturdu. 18 Mayıs 1997 tarihindeki MHP kongresinde Karamahmutoğlu ile birlikte genel başkan adaylarından Tuğrul Türkeş'i desteklemiş, ancak diğer genel başkan adayları Devlet Bahçeli'nin lehine adaylıktan çekilince Bahçeli öne geçmiştir. Bunun üzerine Karamahmutoğlu ile birlikte sonuca tepki gösterip kürsüyü deviren muhaliflerden biri olmuş ve kongrenin 6 temmuz gününe ertelenmesine neden olmuştur. 1998 yılında da Tuğrul Türkeş'in kurduğu Aydınlık Türkiye Partisi'ne katılmıştır.

Atila Kaya dönemi (1997-2003)
Devlet Bahçeli'nin MHP Genel Başkanlığı'na seçilmesiyle birlikte Ülkü Ocakları'nın yapısında da önemli değişimler başlamıştır. Ülkü Ocakları'nın kapatılarak yerini Gençlik kollarına bırakacağı iddiaları MHP içerisinde büyük yankı bulmuştur. Bu çerçevede Ülkü Ocakları'nın MHP'den bağımsız bir şekilde sürdürülmesi kararı alınmıştır. Bu karar neticesinde de Atila Kaya, MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli tarafından Ülkü Ocakları'nın başına getirilmiştir.

Atila Kaya, Mustafa Hakan Ünser'den sonra yaklaşık 6 yıl Ülkü Ocakları Genel Başkanlığı görevinde bulunduktan sonra yine MHP Lideri Bahçeli tarafından parti divanına yan kuruluşlardan sorumlu genel başkan yardımcılığı görevine getirilmiştir. 2007, 2011 ve 2015 Genel Seçimlerinde İstanbul Milletvekili seçilen Atila Kaya'nın 2018 yılında milletvekilliği sona ermiştir.

Alişan Satılmış dönemi (2003-2005)
Atila Kaya'nın genel başkanlığı döneminde Ülkü Ocakları 2.başkanı olan Alişan Satılmış, Devlet Bahçeli'nin Ülkü Ocakları'nın başına getirdiği ikinci isim olmuştur. Alişan Satılmış yaklaşık 1,5 yıl Genel Başkanlık yaptıktan sonra yerine üniversite öğrencisi Harun Öztürk getirilmiştir. Alişan Satılmış Genel Başkanlıktan alındıktan sonra bir süre Ortadoğu Gazetesi'nde yazarlık yapmıştır.

Harun Öztürk dönemi (2005-2012)
Ocak başkanlarının yaş ortalaması 26 civarına çekilerek önemli bir gençleştirme operasyonu yapılmıştır. Bu dönemde eğitim faaliyetleri üzerinde hassasiyetle durulmuş ve yayın politikası internet üzerinden de güçlendirilmiştir. Liderlik okulları açılarak liderlikte yeni döneme geçilmiş ve daha iyi bireyler kazanmak için güçlendirmeler yapılmıştır. 7 yıl görev yaptıktan sonra 10 Mayıs 2012 tarihinden itibaren görevden ayrılmıştır. Aynı gün MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli tarafından Genel Başkan Başdanışmanı ve Gençlik Kuruluşları Koordinatörü olarak atanmıştır.

Olcay Kılavuz dönemi (2012-2018)
MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli tarafından Vekaleten Ülkü Ocakları Genel Başkanlığına Mayıs 2012'de atanan Olcay Kılavuz 9 Aralık 2012 tarihi itibarıyla Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı Genel Başkanlığına getirilmiştir. Daha öncesinde Niğde Ülkü Ocakları İl Başkanlığı ve Teşkilatlardan sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevinde bulunmuştur. Bu dönemde kültürel ve sosyal faaliyetlerin arttığı, Ülkü Ocaklarının eğitim programlarının geliştiği görülmüştür. Ülkü Ocakları'nın etkinliklerinde görev almaya hazır olduğunu söyleyen Osman Öztunç' u Genel Merkez Sanatçısı yapmıştır. 24 Haziran 2018 Türkiye genel seçiminde Milliyetçi Hareket Partisi Mersin 1. sıra milletvekili seçilmiştir. 1 Ocak 2019 itibarıyla görevi bıraktığını açıklamıştır. 11 Ocak 2019 tarihinde yerine MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli tarafından Dr. Sinan Ateş atanmıştır.

Sinan Ateş dönemi (2019-2020)
9 Ocak 2019 tarihinde MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli tarafından Genel Başkan olarak atanmıştır. Ülkü Ocakları'nın ilk akademisyen Genel Başkanıdır. Hacettepe Üniversitesi'nde doktorasını yapmış aynı üniversitede öğretim üyesidir. Ülkü Ocakları dergisini akademik bir formata dönüştürmüş, göreve geldiğinde 10 bin olan tirajı kısa sürede 50 bin yapmıştır. Ülkü Ocakları bünyesinde Bilge Türk adıyla bir gençlik dergisi ile Dönence adıyla bir edebiyat dergisi çıkararak Ülkü Ocakları bünyesine iki yeni dergi kazandırmıştır. Tiyatro grupları kurmuş, Türkiye genelinde Ülkü Ocaklarına tiyatro gösterileri yaptırmıştır. "Çevrecilik milliyetçiliktir" sloganıyla Ülkü Ocakları'nda yoğun bir çevrecilik faaliyeti başlatmıştır. Nesli tükenen hayvanlara yönelik çalışmalar yapmıştır. Ülkü Ocakları bünyesinde çocuk yayınları çıkarmıştır (Çocuklar için Nutuk ve Kutadgu Bilig). Yoğun yayın faaliyeti başlatmıştır. Ülkü Ocakları Genel Merkez sanatçılığını kaldırmıştır. Ülkü Ocakları Genel Başkanlığından 2 Nisan 2020'de akademik çalışmaları nedeniyle istifa ettiğini açıkladı.

Sinan Ateş, 30 Aralık 2022'de kimliği belirsiz şahıslarca Ankara'da suikasta uğramış ve suikast sonucunda 38 yaşında hayatını kaybetmiştir. Suikaste kurban giden ilk Ülkü Ocakları Genel Başkanıdır. İYİ Parti, CHP ve Demokrat Parti gibi çeşitli siyasi partilerden saldırıyı kınayan açıklamalarda bulunulmuş, MHP ve Ülkü Ocakları ise sükûnetini korumuştur.

Ahmet Yiğit Yıldırım dönemi (2020-günümüz)
MHP MYK Üyesi ve eski İstanbul Ülkü Ocakları Başkanı Ahmet Yiğit Yıldırım MHP Lideri Devlet Bahçeli tarafından 6 Temmuz 2020 tarihinde Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı Genel Başkanı olarak atandı.

Yayınları

Ülkü Ocakları Dergisi
Son dönemlerde, teşkilat yönetimlerinin daha da merkezileştirilmesi ve disiplinin sağlanması için, Devlet Bahçeli'nin isteğiyle mahalle ya da köy gibi çok küçük yerleşim birimlerindeki ocaklar kapatılmıştır. Ülkü Ocakları adlı dergi Ülkü Ocakları Eğitim Kültür Vakfı tarafından çıkarılmaktadır. Ülkü Ocakları dergisinin bazı temsilcilikleri aynı zamanda Ülkü Ocakları'nın şubeleri olarak kullanılmaktadır.

Yaş Türkistan Dergisi
Ülkücü Hareket'in kızılelması olan Turan davasına katkıda bulunmak ve dergisine Yaş Türkistan yani Genç Türkistan adını veren Mustafa Çokay'ın hatırasını canlandırmak amacıyla Ülkü Ocakları Eğitim ve Kültür Vakfı Genel Merkezinin hazırladığı "Yaş Türkistan (e-dergi) 3 Aylık Fikir ve Kültür Dergisi" çıkarılmaktadır. Günümüz teknolojisinden faydalanarak hazırlanan dergi internet dergisi formatındadır.

Genç Arkadaş Dergisi
Ülkücü Hareketin önemli yayın organlarından biri olan Genç Arkadaş, 15 Ocak 1975'te İstanbul Ülkü Ocakları tarafından çıkarıldı. 15 günde bir yayınlanan ve logosunun altında "Bütün karanlıklar seninle aydınlanacak" sloganı bulunan Genç Arkadaş, 1 Ağustos 1976'dan itibaren Ülkü Ocakları Derneği Genel Merkezi tarafından yayınlanmaya başladı. Yayın yeri Ankara'ya taşınana Genç Arkadaş dergisi Şubat 1979 kadar yayınlandı. 1990'ların sonunda Genç Ülküdaş adıyla tekrar yayın hayatına başladı ve daha sonrasında tekrar Genç Arkadaş adını almıştır. Dergi bir müddet ara verdikten sonra Ülkü Ocakları Genel Merkezi tarafından "Genç Arkadaş (e-dergi) Fikir ve Kültür Dergisi" olarak Ekim 2011'de tekrar yayına başlamıştır. Teknolojisinden faydalanarak hazırlanan dergi internet dergisi formatında olup oldukça kullanışlı bir yapıdadır.

Yan kuruluşlar

Türk Dünyası Araştırma Vakfı
TDEAV faaliyetleri Amerika Birleşik Devletleri merkezli olarak Türk dünyasının geniş bir bölgesinde devam etmektedir. TDEAV Türk dünyasından Avrupa ve Amerika Birleşik Devletlerine lisans ve yüksek lisans eğitimi için gelen öğrencilere burs sağlamakta ve New York Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi isimli lobi merkezini fonlamaktadır. TDEAV'nin 5 yıllık master planında New York ve Boston'da 2 yeni Türk evi kurulması öngörülmüştür. TDEAV politika ve eğitim merkezi olarak iki ana kolda örgütlenmiştir. Politika ve strateji dairesi Türk dünyasında siyasi parti, dergi ve basın yayın kuruluşlarının kurulması ve yönetilmesi, eğitim ve ARGE dairesi ise Türk dünyasından ABD'ye gelen doktora öğrencileri ile ilişkiler ve burs konularında faaliyet göstermektedir.

KKTC Ülkü Ocakları
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde faaliyet göstermektedir. Çoğunlukla Türkiye'den Kıbrıs'a okumaya gelen üniversite öğrencileri gitmektedir. Teşkilat, daha çok gurbette birliktelik amacıyla hareket etmektedir. Ülkü Ocakları'na bağlıdır. Başkanı, Ülkü Ocakları Genel Başkanı tarafından atanmaktadır.

İdam edilen Ülkücüler
12 Eylül 1980 Darbesi'nden sonra, 1972'den beri infaz edilmeyen ölüm cezaları uygulanmaya başladı. Askerî rejim döneminde 48 mahkûm idam edildi. Bunların 24'ü adli suçlu, 15'i sol görüşlü, 1'i ASALA militanı iken 8'i de Ülkücüler oldu. İdam edilen Ülkücüler şunlardır:

Ayrıca bakınız
 Ülkücülük
 Türkiye'de sağ-sol çatışması
 Turgut Özal suikastı
 1995 Azerbaycan darbe girişimi
 Ergenekon
 Vatansever Kuvvetler Güç Birliği Hareketi
 Nasyonal Aktivite ve Zinde İnkişaf

Notlar

Kaynakça
Özel

Genel
 Zürcher, E.J.; Linden, H. van der (2004). The European Union, Turkey and Islam (PDF). Netherlands Scientific Council for Government Policy: Amsterdam University Press. ISBN 90-5356-712-7. Archived from the original (PDF) on 2014-11-07.
 Avagyan, Ashot, ed. (2013). Պանթուրքական երազանք կամ "Գորշ գայլեր" [Pan-Turkic dream or "Grey Wolves"] (PDF) (in Armenian). Yerevan: Asoghik. ISBN 978-99941-2-834-1. Archived from the original (PDF) on 2014-11-05.
 Barbara Hoffmann, Michael Opperskalski, Erden Solmaz: Graue Wölfe. Koranschulen. Idealistenvereine. Türkische Faschisten in der Bundesrepublik [Grey Wolves. Koranic schools. Idealists clubs. Turkish fascists in Germany]. Köln 1981, .
 Jean-Christophe Grangé: Das Imperium der Wölfe [The Empire of the Wolves]. Bergisch Gladbach 2005, .
 Poulton, Hugh (1997). The Top Hat, the Grey Wolf, and the Crescent: Turkish Nationalism and the Turkish Republic. NYU Press. ISBN 978-0-8147-6648-4.
 "Graue Wölfe [Grey Wolves]". Jugendkultur, Islam und Demokratie (in German). Federal Agency for Civic Education. 19 March 2012. Archived from the original on 2 November 2014.

Dış bağlantılar
  Ülkü Ocakları Eğitim Kültür Vakfı Genel Merkezi
 Twitter'da Ülkü Ocakları
 Youtube'da Ülkü Ocakları

1969'da Türkiye'de kurulan oluşumlar
1969'da kurulan kuruluşlar
Gladio
Avrupa'da milliyetçi hareketler
Asya'da milliyetçi hareketler
Milliyetçi kuruluşlar
Neofaşizm
Alparslan Türkeş
Muhafazakârlık
Türkçülük
Turancılık
Ankara merkezli vakıflar
Milliyetçi Hareket Partisi
Türkçü kuruluşlar
Turancı kuruluşlar
Türk milliyetçiliği
Zeytin Dalı Harekâtı'ndaki askerî birim ve gruplar
Avrupa'da aşırı sağ siyaset
Türkiye'de Ermeni karşıtlığı
Yunan Karşıtlığı
Kürt karşıtlığı
Türkiye'de antisemitizm
Ermeni Soykırımı'nı reddedenler
Türkiye'deki organize suç örgütleri
Türkiye'deki milis gruplar
Ülkü Ocakları

Ülkü Ocakları


61384 Arturoromer este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
61384 Arturoromer este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Gnosca de Stefano Sposetti. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,41 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 2,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 61001-62000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

61384 Arturoromer


IDT may refer to:

Technology
 Information  and digital technology, a digitally focused information technology landscape
 Interdigital transducer, or interdigitated transducer, a sensor and transmitter for a surface acoustic wave
 Interrupt descriptor table, a memory structure of x86 microprocessors
 Insulation-displacement technology, or insulation-displacement termination, an electrical connector
 Interactive data transformation, a form of data transformation via a visual interface intended for analysts and business users with limited technical knowledge

Organisations
 IDT Corporation, a long-distance telephone carrier
 Integrated Device Technology, a semiconductor manufacturer
 Integrated Display Technology, a Hong Kong-based producer of LCD products
 Integrated DNA Technologies, a U.S. supplier of custom nucleic acids
 International Display Technology, a joint-venture of IBM and the Taiwanese Chi Mei group
 IDT Entertainment, film producer

Other
 Inherited disorders of trafficking
 Israel Daylight Time
 It Dies Today, a metalcore band from Buffalo, New York
 Inactive Duty Training, U.S. military duty, for example in the Inactive National Guard

IDT


Peder Møller (født 28. februar 1897 i København, død 17. oktober 1984 i København) var en dansk gymnast, som deltog i de Olympiske Lege 1920.
Sammen med 19 andre danske deltagere vandt han guldmedalje i holdgymnastik efter frit system. Holdet var sikret medalje på forhånd, da kun to nationer stillede op. Danmark fik 51,35 point på førstepladsen, mens Norge vandt sølv med 48,55 point.

Referencer

Gymnaster fra Danmark
Olympiske mestre fra Danmark
Deltagere for Danmark ved sommer-OL 1920

Peder Møller (gymnast)


ක්‍රි.ව.1989දී ශ්‍රී දළදා මාලිගාවට  අවිගත් සාමාජික පිරිසක් විසින් ප්‍රහාරයක් සිදුකරන ලදී.  ශ්‍රී දළදා මාලිගාව  වැදගත් යැයි සැලකෙන්නේ, බුදුන්වහන්සේගේ ශ්‍රී දන්ත ධාතුන් වහන්සේ මෙහි තැන්පත් කර ඇති හෙයින්ද, එය  යුනෙස්කෝ නාමෝද්දේශිත ලෝක උරුම අඩවියක් නිසාත්ය. 1989 පෙබරවාරි 8 දිනදී එයට ප්‍රහාරය එල්ලකෙරුණේ, ශ්‍රී ලංකාවේ  මාක්ස්වාදී-ලෙනින්වාදී කොමියුනිස්ට් දේශපාලන පක්ෂයක වන අවිගත් සාමාජික පිරිසක් විසිනි .

Roddi: Sag mal, Militant, wo sind wir hier?

Militant: 1. Rainer Bischoff hätte das nicht gewollt. Wir sind in einer art Parallelwelt, die von einer art zionistischen Avantgarde kontrolliert wird, Maxi-Roddi. Wir sind sowas von pwned.

(Militant versucht seine hoffnungslose Situation zu ignorieren, indem er Roddi ,,Hitler Memes'' zeigt)

Roddi: Na, Patrick, haben sie dich eigentlich von der Schule geschmissen?

Militant: Ich entziehe Team Ulm das Vertrauen, da die Mamaa Gruppe weg ist. Ich entziehe einem Gästebuch das vertrauen, das meine Beiträge öffentlich macht. Ich entziehe einem Friedrich Engels das Vertrauen, der Nationalsozialismus ablehnt.

පසුබිම
1980 ගණන් වල අග භාගයේදී, ත්‍රස්තවාදි කල්ලි දෙකක් විසින් රටෙහි  උතුරු සහ  දකුණු ප්‍රදේශ  විනාශ කරමින් තිබුණි.

ආශ්‍රිත

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ
ශ්‍රී ලංකාවේ කෝලහාල හා සිවිල් කැළඹීම්
ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලනය
1989දී ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය
1989දී සිදුවූ අපරාධ

ශ්‍රී දළදා මාලිගාවට පහරදීම, 1989


The Ghetto Brothers were a gang and music group founded in New York City's South Bronx in the late 1960s with the motivation to uplift young Latino and Black men in their community.

History
Founded in New York City's South Bronx in the late 1960's. The gang eventually spread to much of the Northeastern United States. Like the Young Lords, they were involved in politics, particularly the Puerto Rico independence movement and was associated with the then-new Puerto Rican Socialist Party. Its members had political motivation to uplift young Latino and Black men in the community.

Under Benjamin Melendez's leadership, the Ghetto Brothers represented one end of the spectrum in terms of how they treated the women involved with the gang. Referred to as the Ghetto Sisters—the respectful term contrasted sharply with the names used for the women attached to other New York gangs of the period—the women were generally viewed as organization members and as girlfriends, whereas many other gangs treated women almost entirely as sexual property.

Former Hartford, Connecticut mayor Eddie Perez was a member of the Ghetto Brothers when young. New York Daily News columnist Robert Dominguez was the leader of a Ghetto Brothers division in the Bronx when he was a teen.   In the Connecticut prison system, during the 1990s, the Ghetto Brothers and the Savage Nomads joined together to form Los Solidos (the Solid Ones), which is now one of the most powerful Puerto Rican gangs in the state.

Origin of the Name
The name Ghetto Brothers was chosen by Hui Cambrelen one of the original founders along with Ray DelaVega and Benji Melendez.

Music Group
Benjamin Melendez, who left the organization in 1976, was also known as a guitarist. He led a band, also known as the Ghetto Brothers, which included his late brother Victor Melendez on bass. They released one album Ghetto Brothers - Power-Fuerza in 1971, which had only informal, local distribution. It has since been re-released on CD.

Discography
1971 – Ghetto Brothers - Power-Fuerza (Salsa Records - SLP 2008) Recorded at Fintone Studio. Produced by Bobby Marin.

References

Further reading
 Jeff Chang, Can't Stop Won't Stop: A History of the Hip-Hop Generation (2005), .

Former gangs in New York City
Hispanic-American gangs
Organizations based in the Bronx
Musical groups established in 1969
Puerto Rican culture in New York City
History of the Bronx

Ghetto Brothers


සීතාවක රාජධානිය (ඉංග්‍රීසි: Kingdom of Sitawaka) (දෙමළ : சீீீதாவாக்கை இராசதானி ) යනු  ශ්‍රී ලංකාවෙහි දකුණු දිග සහ මධ්‍යම  ප්‍රදේශයන් අතර පිහිටා තිබුණු රාජධානියකි. 1521 සිදුවූ විජයබා කොල්ලයෙන් පසුව කෝට්ටේ රාජධානිය බෙදා වෙන් කිරීමත් සමගම සීතාවක රාජධානිය ආරම්භ වූයේය.  මෙම රාජධානියේ ප්‍රථම පාලකයා වූයේ මායාදුන්නේ රජුය. මොහු දක්ෂ රණශූර පාලකයෙකි. මොහුගේ පුතු පළමුවන රාජසිංහ රජු විය. ඉදිරි වසර සැත්තෑව තුලදී දිවයිනෙහි මහත් ප්‍රදේශයක් තුල සිය ආධිපත්‍යය පැතිරවීමට එය සමත් විය. 1505 වසරෙහිදී දිවයින වෙත පැමිණි පෘතුගීසින්හට දරුණු විරුද්ධත්වයක් එල්ල කිරීමට සීතාවක සමත් විය. හමුදාමය වශයෙන් එය සාර්ථක වුවද, සීතාවක අස්ථායි ලෙසින් පැවතියේ, එහි උඩරට ප්‍රදේශයන් වෙතින් දිගටම පැනනැගුණු කැරළි සහ පෘතුගීසින් හා සමගින් වූ පුළුල් ලෙසින් පැතිර පැවති සහ බොහෝ විට  ව්‍යසනකාරී වූ ගැටුම් මැඩ පැවැත්වීමට සිදුවීම නිසාය. එහි අවසන් රජු පළමුවන රාජසිංහ රජ 1593 වසරෙහිදී මිය යාම සමගම සීතාවක රාජධානිය කොටස් වලට කැඩී වෙන් විය.

ඉතිහාසය

ප්‍රතිෂ්ඨාපනය
15 වන සියවසෙහි මුල් කාලයෙහිදී එය ප්‍රතිෂ්ඨාපනය වීමත් හා සමගම කෝට්ටේ රාජධානිය, බස්නාහිර ශ්‍රී ලංකාවෙහි ප්‍රධාන බලයක්ව පැවතුණේ  හයවන පරාක්‍රමබාහු රජු යටතේ වූ අතර, එක් කිරුළක් යටතේ  ශ්‍රී ලංකාවෙහි මුළු දිවයින එක් සේසත් කිරීමට හැකිවූ අවසන්  බලමූලය එය විය. 1467 වසරෙහිදී කෙසේ වෙතත් උතුරෙහි යාපනය රාජධානිය එහි නිදහස ප්‍රකාශ කලේය.  1505 වසරෙහිදී පෘතුගීසීන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණියහ; 1518 වසර වන විට  පෘතුගීසී නැව් වෙතින් සමන්විත විශාල හමුදාවක්  කොළඹ වෙත ගොඩ බැස සැන්ටා බාර්බරා නම්වූ බලකොටුවක් තැනීම ඇරඹූහ. මෙම කාලසීමාව වන විට නැගෙනහිර පසින් වූ මහනුවර සේවාග්‍රාහක රාජධානියද සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක නිදහසක් සහිතව ක්‍රියාත්මක විය.

විජයබාහුගේ සතරවන පුත් කුමරාවූ දේවරාජා හට සිහසුන ලබා දීම සඳහා කිරුළ වෙත ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම නොසලකා හැරීම නියත බවට බියවූ ඔහුගේ පුතුන් තිදෙනා විසින් 1521 වසරෙහි දියත් කෙරුණු මාළිගා කුමන්ත්‍රණයක් වූ  විජයබා කොල්ලය තුලදී  කෝට්ටේ හත්වන විජයබාහු රජු  (1509–1521) බලයෙන් පහ කෙරිණි.  වැඩිමහල්ලා සත්වන බුවනෙකබාහු ලෙසින් සිංහාසනාරූඨ වූ අතර, අනෙකුත් දෙදෙනා කෝට්ටේ රාජධානියෙහිකෝට්ටේ අත්පත් කරගැනුමට තවද උත්සාහයයක් 1537 වසරෙහිදී ව්‍යර්ථ වූයේ,  අෆෝන්සො ඩි සූසා නමැති කොළඹ පෘතුගීසි කපිතාන්-ජනරාල්ගේ නායකත්වය යටතේ වූ හමුදාවන් විසින් මායාදුන්නේගේ හමුදා පරාජය කිරීම සමගිනි; මායාදුන්නේගේ සහාය සඳහා කැලිකට් වෙතින් එවුණු නැව් හමුදාව පෘතුගීසින් විසින් වෙඩාලායි හිදී පරාජය කෙරිණි.  කොටස් සඳහා අයිතිවාසිකම් පාමින්,  මායාදුන්නේ  සීතාවක පාලනය කිරීම සහ පරරාජසිංහ රයිගම රාජධානිය පාලනය කිරීම ඇරඹූහ. මෙසේ බිහිවූ අනුප්‍රාප්තික රාජ්‍ය්‍යන් වෙතින්,  මහනුවර රාජධානිය කාර්යසාධක ලෙසින් පරිබාහිරව ක්‍රියාත්මක විය.

සීතාවක රාජධානිය වෙත  මුලදී අයත් වූයේ කොස්ගම, රුවන්වැල්ල,  යටියන්තොට, හංවැල්ල, පාදුක්ක, ඇහැළියගොඩ, කුරුවිට සහ රත්නපුර යන ප්‍රදේශ වලින් සමන්විත සාපේක්ෂ වශයෙන් කුඩා භූමි ප්‍රදේශයක් විය. භූමිභාගය කඳු සහිත වූ අතර, නැගෙනහිර දෙසින් මහනුවර වෙතින් සීමා වෙමින් මුහුදට කිසිදු ප්‍රවේශයක් විරහිත විය. වටකර පිහිටි කැලෑ ප්‍රදේශයක් වෙතින්  1,000 අඩි (300 මී) උසකට පැන නැගුණු බෑවුම් කන්දක  පාදකයෙහි පිහිටි අධික බෑවුම් සහිත කන්දක් මත, අගනගරය—වර්තමාන අවිස්සාවේල්ල—පිහිටියේය.

නැගුම (1521–1551)
සීතාවක වෙතින් ඔහුගේ සිහසුන වෙත එල්ල වීමට ඉඩ ඇති කිසියම් තර්ජනයක් වෙතින් කිරුළ රැක ගැනීමේ අභිප්‍රායයෙන් පෘතුගීසීන් සමග සබඳතා දියුණු කර ගැනුමට සිංහාසනාරූඨ වීම සමගම බුවනෙකබාහු උත්සුක විය. බලකොටුවක් තනා නිම කිරීම සිදුකෙරුමට දේශීයයන් විසින් විරෝධය පෑවද, 1524 වසරෙන් පසුව රජුගේ ආරක්ෂාව යටතේ  පෘතුගීසි ඒජන්තවරයෙක් කෝට්ටේ හී රැඳී සිටිය අතර, පෘතුගීසි නාවුක හමුදා විසින්   කුරුඳු වෙළෙඳාමෙහි ආධිපත්‍යය වෙනුවෙන් මලබාරි මාපිලාවරුන් හා සමගින් ආරාවුල් ඇති කර ගත් අතර ගෝව පෘතුගීසි ප්‍රතිරාජයන් විසින් එවුණු බලකායන්ගේ සහය ලබමින් බුවනෙකබාහු විසින් අත්‍යන්තයෙහිදී මෙම මලබාරින් පලවා හරින ලදි. කෝට්ටේ අත්පත් කරගැනුමට තවද උත්සාහයයක් 1537 වසරෙහිදී ව්‍යර්ථ වූයේ,  අෆෝන්සො ඩි සූසා නමැති කොළඹ පෘතුගීසි කපිතාන්-ජනරාල්ගේ නායකත්වය යටතේ වූ හමුදාවන් විසින් මායාදුන්නේගේ හමුදා පරාජය කිරීම සමගිනි; මායාදුන්නේගේ සහාය සඳහා කැලිකට් වෙතින් එවුණු නැව් හමුදාව පෘතුගීසින් විසින් වෙඩාලායි හිදී පරාජය කෙරිණි. මෙම ගැටුමට පසුව, සීතාවක සහ කෝට්ටේ අතර තාවකාලික සටන් විරාමයකට එකඟතාවයක් ඇතිවුණු අතර, මායාදුන්නේ විසින් දකුණු දිග  පිහිටි රයිගම රාජධානිය වෙත අවධානය යොමු කරමින්, 1538 වසරෙහිදී රයිගම් බණ්ඩාරගේ (පරරාජසිංහ) මරණයෙන් පසු එය ඈඳා ගති.

ඊළඟ වසර පහ ඇතුළත තවත් කෝට්ටේ ආක්‍රමණ දෙකක් ක්‍රියාත්මක විය. 1539 වසරෙහිදී ඇරඹි පළමුවැන්න, කොළඹ නව පෘතුගීසි කපිතාන්-ජනරාල්,  මිගුයෙල් ෆෙරෙයිරා විසින් සංවිධානය කෙරුණු ප්‍රතිප්‍රහාර හමුවේ ව්‍යර්ථ විය. හමුදා සහ ආයුධ කැලිකට් විසින් යළිත් සීතාවක වෙත සපයන ලදි; කෙසේවෙතත්, පරාජයෙන් පසුව, සැමොරින්ගේ ජනරාල්වරුන් දෙදෙනෙකුවූ කුල්හේනමරික්කාර් සහ පාචිමරික්කාර්, පෘතුගීසින් වෙත බාර දීමත් හා සමගින්, කැලිකට් සහ සීතාවක අතර පැවති සන්ධානය නිමාවට පත් විය. බුවනෙකබාහු විසින් 1543 වසරෙහිදී ඔහුගේ මුණුපුරු ධර්මපාල සිය අනුප්‍රාප්තිකයා ලෙසින් නම් කල බවට ලද පුවත විසින් තවද ආක්‍රමණයක් සඳහා හේතුපාදක ඇතිවූ අතර, නව කපිතාන්-ජෙනරාල් අන්ටෝනියෝ බැරෙටෝ ගේ  විධාන යටතේ වූ පෘතුගීසි හමුදාවන්ගේ සහය සමගින් පරාජය කෙරිණි.

කෝට්ටේ අභිභවනය (1551–1581)
1550 වසරෙහිදී ප්‍රතිරාජ ඇෆොන්සෝ ඩි නොරොඤ්ඤා සහ පෘතුගීසි සොල්දාදුවන් 500 ක බලකාය පැමිණීමත් සමගම කෝට්ටේ අභ්‍යන්තර දේශපාලනය වෙත පෘතුගීසි ඇඟිලි ගැසීම උත්සන්න විය. එම වසරෙහි පසු කාලයෙහිදී පෘතුගීසින් විසින් සීතාවක කොල්ල කෑවද නගරය දිගටම අල්ලා ගෙන සිටීමට අපොහොසත් වූහ.

තවද බලන්න
 සිංහලේ රාජාවලිය

ශ්‍රී ලංකා භූමිය තුල පැවති රාජධානි

සීතාවක රාජධානිය