සාමාන්‍යයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුව ලෙස හැඳින්වෙන මහරාජ්ජෝතමියගේ ආණ්ඩුව මහා බ්‍රිතාන්‍ය හා උතුරු අයර්ලන්ත එක්සත් රාජධානියේ මධ්‍යම ආණ්ඩුවයි.

ආණ්ඩුව සහ පාර්ලිමේන්තුව

ආණ්ඩුව සහ කිරීටය

ආණ්ඩු බලයේ සීමා

ආණ්ඩුවේ දෙපාර්තමේන්තු

ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩු

ආණ්ඩුව - එක්සත් රාජධානිය

එක්සත් රාජධානි ආණ්ඩුව


මාවරී හෝ මාලනී දුර්ලභ අශ්ව කොට්ටාශයක් වන ඉන්දියානු කලාපයේ මර්වර්(ජෝර්දාන්)  අයත් අශ්වයන් වර්ගයකි.මෙම සතුන්ගේ ඇතුල් දෙසට හැරුණු කන්පෙති සියලුම අශ්වා කාරයේ වර්ණ වලින් පවතී.එසේ වුවත් ලපසහිත වර්ගය ගැනුම්කරුවන් සහ අභිජනනය කරන්නන් අතර වඩාත් ප්‍රසිද්ධයි.මෙම සතුන්ගේ දැඩි බවප්‍රබල කරුණක්  සහ මොවුන්බොහෝ සෙයින්ඉන්දියාවේ නිරිතදිග මවර්හි කතාවර් ප්‍රාන්තයේ  කතාවාරි අශ්වයින්ට සමාන  වේ.මෙම ඝනයේ  සාමාජික බොහෝ අශ්වයන්  ස්වභාවික අශ්වයන්ගේ ගමන් විලාසය ප්‍රකට කරයි.මාවරී අශ්වයින් පැවතෙන්නේ  පාරම්පරික ඉන්දීය අශ්වයින් සමහරවිට මොන්ගෝලියානු අභාෂය සහිත අරාබියානු අශ්වයින්  සමග දෙමුහුන්  වීමෙනි.අපරදිග ඉන්දියාවේ මාවරී මාවරී ප්‍රාන්තයේ පාරම්පරික පාලකයා වන රතොර්ස් මාවරී අශ්වයින්ගේ ප්‍රථම අභිජනකයා වෙයි.

12 වන සියවස ආරම්භයේදී පවිත්‍රත්වය සහ දැඩි බවට  අනුබලදෙන නිවැරදි  අභිජනනයෙන්  ඔවුන් සරනකොට දෙනලදී.ඉතිහාසය පුරාම මාවරී ප්‍රාන්තයේ මිනිසුන් විසින් කල්වාරි අශ්වයන් ප්‍රයෝජනයට ගෙන ඇති අතර මාවරී අශ්වයන් සටන්වලදී  ඔවුන්ගේ පක්ෂපාති බව සහ  නිර්භීත බව සඳහා  ප්‍රසිද්ධවේ.1930 වර්ෂයේ සිට මෙම වර්ගයේ පිරිහීම සිදුවී ඇත. අසාර්ථක කළමනාකරණ ප්‍රතිපත්ති නිසා මෙම සත්ව කොට්ටාශයේ පරම්පරාව අඩුවී ඇත.නමුත් අද වන විට නැවතත් මෙම වර්ගය සැලකිය යුතු මට්ටමකට වර්ධනය වී තිබේ. මාවරී අශ්වයන් පැදවීමට සහ බඩු  ගෙනයාම සඳහා මෙන්ම බර ඇදීම කෘෂි කාර්මික කටයුතු සඳහාද යොදා ගනී.1995 දී  ඉන්දියාවේදී මාවරී අශ්වයන් සඳහා   අභිජනන සංගමයක් පිහිටුවන ලදී. මාවරී අශ්වයන්ගේ වඳවීම නිසා ඔවුන් අපනයනය තහනම්  කලේය ,නමුත් 2000 සහ 2006 අතර  සුළු ප්‍රමාණයෙන් අපනයනයට අවසර දෙන ලදී.2008 සිට මාවරී අශ්වයන් සුළු ප්‍රමාණයෙන් ප්‍රවාහනය කිරීමට අවසර ලබාදුනි.

ලක්ෂණ
මාවරී අශ්වයන්ගේ උස  සාමාන්‍යයෙන් වියත් 15 ත් 16 ත් (අගල් 60 සහ 64,සෙන්ටිමීටර් 152 සහ 163) අතර වේ.

ඉන්දියාවේ විවිධ ප්‍රාන්තයන්වල ප්‍රබේදයන් වියත් 14 සිට 17(අගල් 56 සිට 68,සෙන්ටිමීටර් 142 සිට 173) දක්වා පරාසයේ  විවිද වූ උසින් යුත් අශ්වයන් උපදී.ඔවුන් රතට හුරු දුඹුරු,අළු,දුඹුරු ,පුල්ලි ඇති ,සුදු හා වෙනත් පාට පුල්ලි ඇති සතුන් වේ ,සුදු පැහැති අශ්වයින් විශේෂයෙන්ම ඉන්දියාවේ ආගමික කටයුතු සඳහා යොදාගන්න අතර ඔවුන් මාවරී අශ්වයින්ගේ අභිජනන පොත්වලට අනුව පිලි නොගැනේ.අළු පැහැති  අශ්වයන් පුජණීය ගණයට ගැනෙන අතර ඉතා වටිනා අශ්වයන් වේ,piebald  සහ skewbald දෙවනුවට වඩාත් ප්‍රසාදයට පත්ව ඇත,කළු අශ්වයින් එම වර්ණය මරණය සහ අන්ධකාරයේ සංකේතයක්  ලෙස සලක බැවින් අවාසනාවන්ත  ලෙස සැලකෙනවා.දිදුලන සුදු ලකුණු සහිත අශ්වයින් සහ සුදු පැහැති මේස් සහිත සතුන් වාසනාවන්ත ලෙස සැලකේ. මෙම සතුන්ගේ දිගැති ස්වබාවයක් මුහුණේ ඇති අතර , ඇතුලට හැරුණු විවුර්ත කෙලවර සහිත කන් ද,සිහින් ගෙල පැහැදිලි ලෙස පෙනෙන මොල්ලිය තෙක් දිවෙන අතර,පුළුල් පපු ප්‍රදේශයත් නිසිලෙස පුළුල් උරයත්  මුලික ලක්ෂණ වේ.සාමාන්‍ය යෙන් මාවරී අශ්වයන්ට දිගු කළුවන් කණ්ඨපාකයක් ඇත.පාද සිහින් වන අතර කුර කුඩා වටත් මනා ලෙසත් පිහිටා ඇත.මෙම ගණයේ සාමාජිකයන් දැඩි සහ පහසුවෙන් රඳවා තබා ගත හැකිවේ,නමුත්  ඔවුන් තදින් ඇලී  ලීසිටින කලින් කිව නොහැකි ආකාරයේ  චිත්ත ස්වභාවයෙන් යුක්තයි..මොවුන් මේ සමානම ඉතිහාසයක් හා ශාරීරික ලක්ෂණ ඇති  ඉන්දියාවේම වෙනත් ප්‍රභේදයක් වන කතියවරී අශ්වයන්ට සමාන වේ,මර්වරී සහ කතියවරී අශ්වයින් අතර ඇති මුලික වෙනසක් නම් ඔවුන්ගේ මුලික භූගෝලීය ප්‍රභව යයි.මවරී අශ්වයි ප්‍රධාන වශයෙන් මර්වර් ප්‍රදේශයෙන් වන අතර කතියවරී අශ්වයින් කතියවර් අර්ධද්වීපයෙන් පැවතේ.කතියවර් අශ්වයින් ගේ මුහුනුවර මර්වරී අශ්වයින්ගෙන් යන්තම්  වෙනස්වන අතර ඔවුන්ට වැඩ සුළු ප්‍රමාණයෙන් උස වැඩිය.

මාවරී අශ්වයන් නිතරම ස්වභාවික (ambling) ගමන් විලාසය ප්‍රදර්ශනය  කරයි.එය සක්මන් කෙරීමකට සමාන වන අතර,revaal හෝ rehwal  යනුවෙන් හදුන්වයි.හිසෙහි ඇති කෙස් රෝද හා එහි පිහිටීම මාවරී ප්‍රජාවට විශේෂවේ,නිකටින් පහලට එල්ලුන දිගු කෙස්රෝදක් හිසෙහි ඇති අශ්වයන් දෙව්මන්  ලෙස නම් කෙරෙන අතර ඔවුන් වාසනාවන්ත ලෙස පිළිගැනේ ,ඇසෙහි පහලට පමණක් දික්වූ කෙස්රොද ඇති සත්වයන් අනුසුද්ධල්  වන අතර ඔවුන් ගැනුම්කරුවන් අතර ජනප්‍රිය නැත. කකුලේ කකුලත් කුරයත් අතර ප්‍රදේශයේ කෙස් රොද ඇති අශ්වයන් ජයග්‍රහණය රැගෙන එන බව විශ්වාස කෙරේ.ආශ්වයෙකු සතුවිය යුතු විශේෂ කොටසක් ලෙස  ඇගිල්ලෙහි දිග සැලකේ, එය බාර්ලි කරල් පහක දිගට සමාන විය යුතු යි සැලකේ.උදාහරණයක් ලෙස මුහුණෙහි දිග ඇගිල්ලෙන්  28 සහ 40 ,සහ හිසේ සිට කෙලවර දක්වා දිග මුහුණට දිග  හතර ගුණයක් අවිය යුතුය.

ඉතිහාසය

මාවරී අශ්වයන් පැවත එන්නේ පාරම්පරික ඉන්දියානු පෝනියන් අරාබියානු අශ්වයන් සමග අභිජනනය වීමෙනි.පෝනියන් කුඩා සහ ශක්තිමත්ය,නමුත් දුර්වල යෝග්‍ය වීම මත අරාබියානු රුධිරයේ බලපෑම බාහිර පෙනුමට බලපා  ඇති අතර ශක්තිමත් බවට බලපා  නැත.අරාබියානුවන් ඔවුන්ගේ සුන්බුන් වූ  චාර්ගෝ බෝට්ටුවකින්  ඉන්දියාවේ  බටහිර වෙරළට පැමිණ ඇත,ඉන්දියානු ඉතිහාසයේ සඳහන් වන ආකාරයට එම අරාබියානු නෞකාව  උසස් තත්වයේ අරාබියානු අශ්වයන් හත් දෙනකු ද සහිතව  දිය බත් වීම නිසා කච්ච දිස්ත්‍රික්කයේ වෙරළට ගොඩබැස  ඇත.මේ අශ්වයන් ඉන් පසු මර්වර් දිස්ත්‍රික්කයට ගෙන ගොස් ඇති අතර මොවුන් නව මාවරී   අශ්වයින් ප්‍රජාවක පදනම ලෙස යොදාගෙන ඇත .එමෙන්ම උතුරු ප්‍රදේශයෙන් මොන්ගෝලියානු අභාශයද ලැබෙන්නට ඇත,පෙනෙන ලෙස මෙම වර්ගය වයඹ දිග ඉන්දියාවේ ඇෆ්ගනිස්ථාන දේශ සීමාවේ මෙන්ම උස්භකිස්තාන් ,කසකස්තාන් සහ ටෙර්ක්මෙනිස්ටනට් ,ජනනය වී ඇති  අතර නාමය ඉන්දියාවේ  මාර්වර් ප්‍රදේශයෙන් (ජෝපුර් පෙදෙස ලෙස හදුන්වන)ලබා ගෙන ඇත.

මාවරී  ප්‍රදේශයේ පාලකයා සහ සාර්ථක රාජ්‍ය පාලකයකු  වන රතොස්  මුලික  මාවරී අශ්ව වර්ගයේ අශ්වයන් ජනනය කරනු  ලබන්නාවේ.රතොස් රජ තුමා ඔහුගේ රාජධානිය  වන කනජු වලින් 1193 බලයෙන් පහ  කරන ලදුව රාජධානිය මහා ඉන්දියාව සහ තාරා කාන්තාරයට ගෙන ගොස් ඇත.මාවරී රජයට නිදහස් වීම ඉතාම අත්‍යවශ්‍ය විය.12 වන සියවස තුල ඔවුන් සතුන් ඇතිකිරීමේ  දැඩි තෝරා ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කළේය.

කප්පාදු නොකළ හොඳම අශ්වයන්  ඔවුන්ගේ කර්තව්‍ය සඳහා තබා ගත් අතර මෙම කාලය තුල අශ්වයින් දේවත්වයහිලා සලකන ලදී,මෙම කාලයේදී අශ්වයන් ඉවත් කිරීමේ අයිතිය තිබුනේ රජතුමාගේ පවුලේ සමජිකයන් ටත් kshatriyas මාලිගාවේ අයටත්ය.16 වන සියවසේ මෝගල් වරු විසින් උතුරු ඉන්දියාව ආක්‍රමණය කල පසු ඔවුන් විසින් මාවරී අශ්වයන් අබිජනනය සඳහා යොදාගත්තා යි සලකන  turkoman අශ්වයන් රැගෙන එන ලද බව  සැලකේ.මෙම කාලය තුල මාවරී අශ්වයන් ඔවුන්ගේ  ගේ සටන්කිරීමේදී ඇති  ශක්තිමත්බව සහ ධෛර්ය ,මෙන්ම ඔවුන්ගේ පාලකයාට ඇති පක්ෂපාතිකම නිසා ප්‍රසිද්ධත්වයට පත්වී ඇත.

16 වන සියවස තුල rajputs රජු මෝගල් අධිරාජ්‍යයා ගේ සහ akbar අග රජ තුමාගේ නායකත්වය යටතේ cavalry සේනාව 50,000 දක්වා තර කරන ලදී.රතොස් රජු විශ්වාස කල ආකාරයට මාවරී අශ්වයන් තත්වයන් තුනක් යටතේ දී මිසයුධ  බිම හැර නොයයි,එනම් ජයග්‍රහණය,මරණය,තුවාලවූ තම ස්වාමියා ආරක්ෂිතව රැගෙන ඒම යන හේතුය.යුධ බිමෙහි ඇති තත්වයන් ට මුහුණ දීමට අශ්වයා ඉතාම හොදින් පුහුණු කරන අතර  සංකීර්ණ ගමන් කිරීමේ ක්‍රම පුහුණු කරයි.. වසර 3000 කට පෙර පළමුවන  ලෝක යුද්ධය  සමයේදී marwar ට  ශ්‍රී ප්‍රත්ප්සින්ග්හ් යටතේදී බ්‍රිතාන්‍යයන් පාලනය තුල  හෙල්ලයක් වැදුනි.

1900s සිට අද දක්වා
බ්‍රිතාන්‍ය රාජ්‍ය marwari ගේ විනාශය පිළිබද දැඩි ලෙස කලබල වූ කාලය තුල,අවසානයේ ඉන්දියාව නිදහස ලබාගන්නා ලදී.බ්‍රිතාන්‍ය නිලධාරීන් අනෙකුත් වර්ගයේ අශ්වයන්  පිලිබඳ සැලකිල්ලක් දැක්වූ අතර maarwari සමග kathiyawari  ඉවත් කිරීමට උත්සහ ගත්හ . මාවරී අශ්වයන්ගේ කීර්තිය නැතිකීරිමට පියවර ගත් අතර ඒ සඳහා එම අශ්වයන්ගේ ඉහලට එසවුණු හැරුණු කන් "ස්වදේශික අශ්වයෙකුගේ සලකුණක් "ලෙස සලකා සමච්ච්චලයට ලක්කර ඇත .1930 කාලය තුල මාවරී අශ්වයන්  අභිජනනය කිරීමට ඇති ප්‍රමාණය අඩුවීමත්, දුර්වල අභිජනන ක්‍රමත් නිසා වියකීයමට ලක් විය.ඉන්දියාවේ නිදහස අශ්වයා පිට සිටින සෙබලා සමග අභාවයට යන අතර මාවරී අශ්වයන්ගේ අවශ්‍යතාව අඩුවූ අතර බොහෝ සත්වයන් කෙමෙන් මරණයට පත්විය.1950 කාලයේදී ඉන්දීය සාමාන්‍ය ජනතාවට ඔවුන්ගේ ඉඩම් අහිමිවීමත් සමග අශ්වයන් පාලනය කිරීමට ඔවුන්ට නොහැකිවූ බැවින් මාවරී අශ්වයන් භාණ්ඩ ප්‍රවාහනයට යොදාගැනීමත්  ,වඳ භාවයට පත් කිරීම හෝ මරණයට පත් කිරීම හෝ කරන ලදී.මෙම අශ්ව වර්ගය මිහිමතින් තුරන්වීම්මේ අවසන් අදියරටම මේ හේතු නිසා පත්විය.එහෙත් 20 වන සියවසේ maharaja umaid singhji  රජු විසින් මාර්වරී අශ්වයන් බේරාගන්න ලදී.ඔහු විසින් ආරම්භ කරන ලද මෙම කරතව්‍ය ඔහුගේ මුණුපුරා වන maharaja Gaj singh 11 විසින් ඉදිරියට කරගෙන යනලදී.

1995 බ්‍රිතාන්‍ය අශ්වාරෝහිකාවක් වන Francesca kelly විසින් ලොව පුරාම සිටින මාවරී අශ්වයන් රැකගැනීම සඳහා marwari bloodlines නමින් කණ්ඩායමක් පිහිටු වන ලදී.1999 kelly ඉන්දීය රදළ පෙළපතින් පැවත එන Raghuvendra singh dandlood ,සමග එක්වී indigeno us hourse society of india නමින් (මාවරී අශ්වයන්ගේ සංගමයේ කොටසක් ලෙස),රජය ,සතුන් බෝකරන්නන් ,සහ ප්‍රජාව සමග කටයුතු කරන කණ්ඩායමක් , සත්ව අභිජනනයට උනන්දු කිරීමත්,සතුන් ආරක්ෂා කර ගැනීමත්  යන මුලික පරමාර්ථයන් ඇතුව ආරම්භ කරන ලදී.

කෙලී සහ ඩන්ලොඩ් පැවැත්ම සඳහා පැවැත්වූ ඉන්දියානු ජාතික අශ්වාරෝහක තරග වලට ඇතුලත්වී ජයග්‍රහණය කල අතර ඒ මගින් දේශීය අශ්වයන් සඳහා ජාතික ප්‍රදර්ශනයක් රටෙහි පළමු වරට  පැවැත්වීමට  ඉන්දියාවේ  අශ්වරෝහකයන්ගේ පදනමෙන් අනුමැතියලබා ගැනීමට කටයුතු කලේය.  මොවුන්  දෙපල දේශීය අශ්වාරෝහක යන්ගේ සංගමය සහ  අනික් ප්‍රවීනයන්  සමග එක්වී ප්‍රථම අභිජනන ප්‍රමිතිය ඇතිකිරීම සඳහා කටයුතු කලේය.

ඉන්දියානු රජය මගින් දේශීය අශ්ව විශේෂ අපනයනය සපුරා තහනම් කරනලදී.නමුත් පොලෝ ක්‍රීඩාව සඳහා යොදා ගන්න පෝනියන්  සහ තුරග තරග සඳහා යොදගන්නා අශ්වයින් සඳහා මෙම තහනම1952දි  ක්‍රියාත්මක නොවුනි.මෙම තහනම 1999දි අර්ධ වශයෙන් ගොඩ නැගුනු අතර විශේෂ බලපත්‍රයක් ලබාගැනීමෙන් පසුව දේශීය අශ්වයන් කුඩා ප්‍රමාණයක් අපනයනය කිරීමට හැකියාව ලැබුණි.කෙලී විසින් ප්‍රථම මාවරී අශ්වයා වසර 2000දි බ්‍රිතාන්‍යට අපනයනය කරන ලදී.ඉන්පසු ඉදිරි වර්ෂ 7 තුල අශ්වයින් 21 2006 වසර වනතුරු අපනයනය කර ඇත .දේශීය අශ්වයින්ගේ අභිජනන ප්‍රමාණය තර්ජනයට ලක්වීම ආරම්භ වීමත් සමග බලපත්‍ර ලබාදීම නවත්වන ලදී.අවසාන වශයෙන්  මාවරී අශ්වයෙකු අපනයනය කරන ලද්දේ යුරෝපයට වන අතර ඒ 2006 වර්ෂයේදී කප්පාදු නොකළ අශ්වයෙකු ප්‍රංශ කෞතුකාගාරයට සැපයීම ය.2008 වර්ෂයේදී ඉන්දියානු රජය විසින් අනෙකුත් රටවල්වල මෙම සත්වයන් ප්‍රකට කිරීමට  තාවකාලික අපනයනයන් සඳහා බලපත්‍ර ලබාදීම ආරම්භ කල අතර එය වසරක් පුරා පැවතුනි.මෙය තමන්ගේ සතුන් ප්‍රකට කිරීමට නිසි අවස්ථාවක් නැතිබවට හැඟුණු   අභිජනන කරුවන් සහ අභිජනන කරුවන්ගේ සංගමයන් ට දැක්වූ ප්‍රතිචාරයකි.

2007 වර්ෂයේදී සත්ව වර්ගය සඳහා අධ්‍යන පුස්තකයක් සැකසීම සඳහා මාවරී අශ්වයන් සදහාවූ සංගමය සහ ඉන්දියානු රජය එක්වී ප්‍රකාශයට පත්කරනලදී.මේ සඳහා ලියාපදිංචි කිරීමේක්‍රියාවලිය  2009 දී ඇරබුණි.එය ප්‍රකාශයට පත්කිරීමත් සමග මාවරී අශ්වයන්ගේ සංගමය රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික බවට පත්විය.එය රජයේ ලියාපදිංචි මාවරී අශ්වයින් සඳහාවූ එකම සංගමය වේ.ලියාපදිංචි කිරීමේ  ක්‍රියාවලිය සඳහා අභිජනනය කිරීමේ ප්‍රමිතීන්ට අදාලව අශ්වයන්ගේ ඇගයීම අන්තර්ගත විය.ඒ අනුව  අනන්‍ය හදුනාගැනීමේ ලකුණු සහ ශාරීරික ලක්ෂණ වාර්තා ගත කර ඈත.ඇගයීමෙන් පසු අශ්වයන්ඔවුන්ගේ ලියාපදිංචි කිරීමේ අංකයත් ජායරුපයත් සමග  ලේබල්ගතකෙරේ.2009 වර්ෂයේදී මාවරී අශ්වයන් සමග අනෙකුත් ඉන්දියානු අශ්ව වර්ගයන් අනුස්මරණය කිරීම සඳහා රටෙහි නිකුත් කරන මුද්දර වලට යොදාගන්න ලෙස ප්‍රකාශයට පත්කර ඇත.

ප්‍රවේනි අධ්‍යනය
වග විභාගයක් නොමැති අභිජනන පුරුදු වල සෘජු ප්‍රතිපලයක් ලෙස 2001 වර්ෂයේදීශුද්ධ වර්ගයේ  මාවරී අශ්වයන් දහස්ගනනක් වූ සුළු ප්‍රමානයක්ව පැවතුනි.මාවරී අශ්වයන්ගේ ජාන සහ ඔවුන්ගේ අනෙකුත් ඉන්දියානු සහ ඉන්දියානු නොවන අශ්වයින්ට ඇති සබදකම අධ්‍යනය කිරීම සදහා පර්යේෂණ අධ්‍යනයන් පවත්වනු ලැබුණි.ඉන්දියාවෙන් වෙනස් වර්ග හයක් මේ මගින් හදුනාගත් අතර ,මවරී කතියවරී,Spiti pony ,Bhuti a pon y ,Manipuri Poni ,සහ Zanskari .මෙම වර්ගයන් හය ඔවුන් අභිජනනය වූ ප්‍රදේශයන්ගෙන් අනන්‍යවූ ක්‍රියාකාරී මට්ටම් නිසා සහ වෙනත් කෘෂි කාර්මික තත්වයන් නිසා  විටින් විට වදවේ යාමේ තර්ජනයන්ට ලක්වී ඇත.2005 වසරේ අධ්‍යනය මාවරී අශ්වයන්ගේ  පැරණි ප්‍රවේණිය පිළිබඳන්හදුනා ගැනීම සඳහා ක්‍රියාත්මක කරන ලදී.අධ්‍යනය මගින් පරික්ෂා  කරන ලද අශ්වයින්ගේ ජාන වල පැරණි අභිජනනයන්ගේ  ජානමය ලක්ෂාන් පිළිබද සාක්ෂි නැති බව සොයා ගන්න ලදී.කෙසේවෙතත් අශ්වයින්ගේ ගහනය සීග්‍ර ලෙස අඩුවීම පසුගිය කාලය තුල සිදුවීම නිසා,අධ්‍යනයේදී හදුනා නොගත් පටුවීමක් ඇති වන්නට ඇත.2007 වර්ෂයේදී kathawari හැර අනෙකුත් ඉන්දියානු අශ්වයන් ගේ ජානමය විවිධත් වය තක්සේරු කිරීම සඳහා අධ්‍යනයක්  ක්‍රියාත්මක කෙරුණි.මයික්‍රෝ සැටලයිට් DNA පරීක්ෂණයක් මගින්,අධ්‍යන පහකදී වඩාත්ම ජානමය ලෙස වඳ වීමට ලක්වූ විශේෂය ලෙස මාවරී  අශ්ව විශේෂය හදුනා ගන්නා ලද අතර මොවුන් මනිපුරි වැලි වඩාත් දුර බවද හෙළිවිය,throughbred  විශේෂයට ළඟ ජානමය සම්බන්ද කම් ඇති විශේෂ කිසිවක් නොවීය.අනෙකුත් විශේෂයන්ගෙන් පැහැදිලිවා කායික හා මුහුණුවර වශයෙන් මෙන්ම පරිසරයට අනුගත වීම අතින්  වෙන්කර හදුනාගත හැක්කේ මාවරී විශේෂයි.ශාරීරික වෙනස්කම් විවිධ පරම්පරා වලට අනුව ආරෝපිත වී ඇත.අනෙකුත් වර්ග හතර tibetan පොනියන්ගෙන් පැවතෙන බව සලකන අතර මාවරී අශ්වයන් අරාබියානු අශ්වයන්ට සමීප ලෙස සැලකේ.

ප්‍රයෝජන

මාවරී  අශ්වයන් පැදවීම සඳහාද,බර ගෙනයාම සඳහාද,සහල්ලු දේ ප්‍රවාහනය කිරීම සඳහාද,කෘෂිකාර්මික කටයුතු සඳහාද යොදාගැනේ.බහුශ්‍රුත විශාල අශ්වයන් ලබාගැනීම සඳහා නිරන්තරයෙන් මාවරී අශ්වයන් through breds අශ්වයින් සමග රේඛනය කරනු ලබයි. මෙම වර්ගය රටෙහි දේශීය  වර්ගයක්වා පවතිද්දීත් ඉන්දියානු යුධ හමුදාව  මගින් මොවුන්ගෙන් ලබන්නේ ඉතා සුළු ප්‍රයෝජනයක් පමණි.නමුත් මොවුන් රාජස්ථානයේ  jodh pur සහ jaipur ප්‍රදේශ වල ජනප්‍රියව ඇත.මොවුන් ප්‍රදනවශයෙන් ප්‍රයෝගිකව පුහුණු කිරීම සඳහා සුදුසු වන අතර ස්වාභාවිකවම කටයුතු ඉටු කිරීමට  කැමැත්තක් දක්වනවා.පොලෝ ක්‍රීඩාව කිරීම සඳහාද මාවරී අශ්වයන් යොදාගනී,සමහර විටක through breds අශ්වයන්ට එරෙහිව ක්‍රියා කරි,මාවරී කුලය තුල natchni නම්වූ වර්ගයක් සිටින අතර ඔවුන් නර්තන සඳහා උපන් බවට දේශීය ජනය විශ්වාස කරයි.විවිධ උත්සව සහ මංගල අවස්ථා සඳහා රිදී අභරණ සහ ,ගෙජ්ජි,වලින් අලංකාර කල මෙම වර්ගයේ අශ්වයන් පැන පැන  සහ ආඩම්බර ආකාරයෙන්  ගමන් කිරීම ආදීවූ සංකීර්ණ දේ ප්‍රදර්ශනය කිරීමට පුහුණු කර ඇත.natchni නම් වූ මෙම අශ්ව විශේෂය අදවනවිට වදවීයමට ලක්වී ඇතත් මේ ආකාරයට පුහුණු කරන ලද අසව් අදටත් ඉන්දියාවේ ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල ඉහල ඉල්ලුමක පවතී .

මාවරී අශ්වයා


SLP may refer to:

Science and technology
 Sea level pressure
 FN Self-Loading Police, an FN Herstal shotgun
 Speech-language pathologist
 Super long play, a speed format for VHS videotapes
 Systematic Layout Planning, in Management and Organisational science

Computing
 Service Location Protocol, a service discovery protocol
 Straight-line program, in computational algebra
 Successive linear programming
 System Locked Pre-installation

Places
St. Louis Park, Minnesota
 Satish Dhawan Space Centre Second Launch Pad, Sriharikota, India
 Ponciano Arriaga International Airport, by IATA airport code
 San Luis Potosi, a city and state in Mexico.

Organizations
 SLP College, Leeds, England
 Saba Labour Party
 Saint Lucia Labour Party
 Socialist Labour Party (disambiguation)
 Socialist Left Party (Austria)
 Social Liberal Party (Belgium)
 South London Press, a local newspaper

People
 Marwan (rapper), formerly known as Statsløs Palæstinenser

Other uses
 Systematic layout planning, tool used to arrange a workplace in a plant

SLP


The following is a list of the 890 communes of the Pas-de-Calais department of France. It is the department in France with the most communes rather than any departments, and covers 91 per cent of its land area of the department.

The communes cooperate in the following intercommunalities (as of 2020):
Communauté urbaine d'Arras
Communauté d'agglomération de Béthune-Bruay, Artois-Lys Romane
Communauté d'agglomération du Boulonnais
CA Grand Calais Terres et Mers
Communauté d'agglomération des Deux Baies en Montreuillois
Communauté d'agglomération d'Hénin-Carvin
Communauté d'agglomération de Lens – Liévin
Communauté d'agglomération du Pays de Saint-Omer
Communauté de communes des 7 Vallées
Communauté de communes des Campagnes de l'Artois
Communauté de communes de Desvres-Samer
Communauté de communes Flandre Lys (partly)
Communauté de communes du Haut Pays du Montreuillois
Communauté de communes Osartis Marquion
Communauté de communes du Pays de Lumbres
Communauté de communes des Pays d'Opale
Communauté de communes de la Région d'Audruicq
Communauté de communes du Sud-Artois
Communauté de communes du Ternois (partly)
Communauté de communes de la Terre des Deux Caps

References

Pas-de-Calais

Communes of the Pas-de-Calais department


Sir Roderick Impey Murchison, prim baronet () a fost un geolog britanic care a descris și a investigat sistemul silurian.

Activitate
În 1831 s-a dus la granița Anglia – Țara Galilor, pentru a încerca să descopere dacă rocile care stau la baza vechii gresii roșii ar putea fi grupate într-o ordine cu succesiune certă. Rezultatul a fost instituirea sistemului silurian sub care au fost grupate, pentru prima dată, o serie remarcabilă de formațiuni, fiecare plină cu resturi organice distinctive și foarte diferite de cele ale celorlalte roci ale Angliei. Aceste cercetări, împreună cu descrierea bazinelor carbonifere din Țara Galilor de Sud și a teritorilor de frontieră engleză, au fost publicate în Sistemul Silurian (1839).

Înființarea sistemului silurian a fost urmată de cea a sistemului devonian, o cercetare la care Murchison a asistat atât în sud-vestul Angliei, cât și în Renania. Curând după aceea, Murchison a inițiat o importantă campanie geologică în Rusia, în vederea extinderii în acea parte a continentului a clasificării pe care a reușit să o elaboreze pentru rocile mai vechi din Europa de Vest. A fost însoțit de Édouard de Verneuil (1805-1873) și contele Alexander von Keyserling (1815-1891), împreună cu care a realizat o lucrare despre Rusia și Munții Ural. Publicarea acestei monografii (în 1845) completează prima și cea mai activă jumătate din cariera științifică a lui Murchison. A fost ales membru onorific străin al Academiei Americane de Arte și Științe în 1840.

În 1846 a devenit cavaler, iar în același an a prezidat reuniunea Asociației Britanice de la Southampton. În ultimii ani ai vieții, o mare parte a timpului a fost dedicată afacerilor Societății Regale Geografice, pentru care a fost cofondator (în 1830) și președinte (1843-1845, 1851-1853, 1856-1859 și 1862-1871). A lucrat și pentru Comisia Regală la Muzeul Britanic (1847-1849).

Societatea Regală i-a acordat medalia de Copley, iar Societatea Geologică medalia Wollaston . Aproape că nu exista o societate științifică străină fără numele său printre membrii de onoare. Academia Franceză de Științe i-a acordat premiul Cuvier și l-a ales unul dintre cei opt membri străini ai săi, urmându-i lui Michael Faraday. În 1855, a fost ales membru străin al Academiei Regale Suedeze de Științe și în 1871 a primit Medalia de Aur a Royal Society Geological Society.

Moștenire
Craterul Murchison de pe Lună și cel puțin cincisprezece locații geografice de pe Pământ îi poartă numele.

Printre acestea se numără: Munții Murchison, parte a Alpilor Stauning și Murchison Sound în Groenlanda;  Muntele Murchison în Parcul Național Banff, Canada; Muntele Murchison în Antarctica; Muntele Murchison, la vest de Squamish, Columbia Britanică, Canada; mica insulă Murchison din Insulele Regina Charlotte din aceeași provincie; Cascada Murchison (Uganda); râul Murchison din Australia de Vest. Alte două râuri din Australia de Vest sunt numite după el: râul Roderick și râul Impey, ambii afluenți ai Murchison. Orașul Murchison din Regiunea Tasman din Insula de Sud a Noii Zeelande a fost numit după el. Murchison Road este una dintre străzile din estul Londrei și există Murchison Avenue în Old Bexley, sud-estul Londrei.

Note

Bibliografie
 Outline of the Geology of the Neighbourhood of Cheltenham (1834)
 The Silurian System (1839)
 On the Geological Structure of the Northern and Central Regions of Russia in Europe and the Ural Mountains (1841)
 On the Geological Structure of the Central and Southern Regions of Russia in Europe and the Ural Mountains (1842)
 Geology of Russia in Europe and the Ural Mountains. Vol. 1: Parts 1 & 2 - Geology(în engleză) (1845), cu Edouard de Verneuil și contele Alexander Keyserling
 Geology of Russia in Europe and the Ural Mountains. Vol. 2: Part 3 - Palaentology (în franceză) (1845)

Lectură suplimentară
   ;
 Hestmark, Geir 2008. "A primitive country of rocks and people" - Campania Siluriană a lui Roderick I Murchison din Norvegia 1844. Norwegian Journal of Geology 88: 117-141.
 Morton, John L., King of Siluria — How Roderick Murchison Changed the Face of Geology (Brocken Specter Publishing, 2004, )
 Rudwick, Martin JS, The Great Devonian Controversy: The Shaping of Scientific Knowledge among Gentlemanly Specialists (University of Chicago Press, 1985) — the rise of Murchison to power
 Secord, James A., Controversy in Victorian Geology: The Cambrian-Silurian Dispute (Princeton University Press, 1986) - documentează disputa dintre Murchison și Adam Sedgwick
 Murchison's Wanderings in Russia: His Geological Exploration of Russia in Europe and the Ural Mountains, 1840-1841. Ed. M. Collie, J. Diener. Buckinghamshire: Halstan & Co., 2004. 474 p. (British Geological Survey Occasional Publication No. 2.)
 Murchison, Arthur, "War Before Science: Sir Robert Impey Murchison's Youth, Army Service and Military Associates During the Napoleonic Wars" (Academica Press, 2014, 2014, )
 Stafford, Robert A., Scientist of Empire: Sir Roderick Murchison, Scientific Exploration and Victorian Imperialism (Cambridge University Press, 1989) - documentează rolul lui Murchison în promovarea relației simbiotice dintre științele naturii și imperialismul britanic

Legături externe

 Lucrări la Open Library

Nașteri în 1792
Decese în 1871
Eponime ale craterelor de pe Lună
Fellows of the Royal Society
Geologi scoțieni
Laureați ai Medaliei Wollaston
Laureați ai Medaliei Copley
Membri de onoare ai Academiei de Științe din Sankt Petersburg
Membri ai Academiei de Științe din Sankt Petersburg
Membri ai Academiei Prusace de Științe
Membri ai Academiei Regale Suedeze
Membri ai Academiei Franceze de Științe
Membri ai Academiei Americane de Arte și Științe
Membri ai Linnean Society of London
Membri ai Royal Society of Edinburgh
Nașteri pe 19 februarie
Decese pe 22 octombrie

Roderick Murchison


بيغوي ماكاندا لوييندولا  (25 مايو 1979 في كينشاسا) لاعب كرة قدم فرنسي ذو أصول زائيرية يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى باريس سان جيرمان الفرنسي في مركز المهاجم .

المسيرة الرياضية مع الأندية
بدأ لوييندولا مسيرته الرياضية في نادي نيورت وفي أول موسم له استطاع تسجيل 8 أهداف مما لفت أنظار مسئولي نادي ستراسبورغ الذي تعاقد معه في سنة 1998 واستطاع أن يسجل 19 هدف في 4 سنوات . واصل لوييندولا مرحلة تطوره بالانتقال إلى نادي ليون في يناير 2005 مقابل 5.5 مليون جنيه إسترليني . بتسجيله 6 أهداف ساهم في فوز فريق ليون ببطولة دوري الدرجة الأولى للمرة الرابعة على التوالي . بقي في النادي موسمين تاليين وساهم بالفوز ببطولة الدوري أيضا . بعدما وافق نادي مرسيليا التخلي عن المهاجم العاجي ديديه دروغبا لصالح نادي تشيلسي الإنجليزي مقابل 24 مليون جنيه إسترليني قرر مسئولوه البحث عن مهاجم بديل ووجدوا ضالتهم في لوييندولا حيث نجحوا في إتمام الصفقة بقيمة 7.5 مليون جنيه إسترليني .

المسيرة الرياضية مع المنتخبات
شارك لوييندولا في 6 مباريات دولية مع منتخب فرنسا مسجلا هدف واحد اعتبارا من سنة 2004 .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الولايات المتحدة
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون فرنسيون مغتربون في الولايات المتحدة
رياضيون من كينشاسا
كونغوليون ديمقراطيون مهاجرون إلى فرنسا
لاعبو أوكسير
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو باريس سان جيرمان
لاعبو ستراسبورغ
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون مغتربون
لاعبو كرة قدم كونغوليون ديمقراطيون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الولايات المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم من كينشاسا
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو نادي ليفانتي
لاعبو نادي نيويورك ريدبولز
لاعبو نيور
مواليد 1979
مواليد في كينشاسا

بيغوي لوييندولا


O Escritório das Nações Unidas para Assuntos de Desarmamento (UNODA, na sigla em inglês) é um organismo da Secretaria Geral da ONU estabelecido em 1998. O Escritório está sediado no Edifício do Secretariado, localizado na sede da ONU, em Nova Iorque. Seu objetivo é promover o desarmamento, a não proliferação nuclear e o fortalecimento dos regimes de desarmamento com relação a outras armas de destruição em massa, armas químicas e biológicas. Também promove esforços de desarmamento na área de armas convencionais, especialmente minas terrestres e armas pequenas, que muitas vezes são as armas preferidas em conflitos contemporâneos.

Izumi Nakamistu é a Secretária-Geral Adjunta e Alta Representante para Assuntos de Desarmamento desde 1 de maio de 2017. O Escritório se estabeleceu como parte do plano do Secretário-Geral das Nações Unidas Kofi Annan para reformar a ONU, como foi apresentado no seu relatório à Assembleia Geral em julho de 1997.

História
Na resolução 1653 de 1961, "Declaração sobre a proibição do uso de armas nucleares e termonucleares", a Assembleia Geral da ONU afirmou que o uso de armamento nuclear "excederia até o escopo da guerra e causaria sofrimento e destruição indiscriminados à humanidade e à civilização e, como tal, é contrário às regras do direito internacional e às leis da humanidade".

Originalmente, em 1982, o atual UNODA era um departamento estabelecido pela recomendação do segundo período extraordinário de sessões (SSOD II) da Assembleia Geral. 4 Em 1992, o organismo foi renomeado Centro de Assuntos de Desarmamento, durante a gestão do Departamento de Assuntos Políticos da ONU5 e, no fim de 1997, foi novamente renomeado como Departamento para Assuntos de Desarmamento. Em 2007,5 tornou-se o Escritório das Nações Unidas para Assuntos de Desarmamento5, quando o Ban Ki-moon anunciou a nomeação do brasileiro Sérgio de Queiroz Duarte como Alto Representante para Assuntos de Desarmamento. Depois da sua aposentadoria em fevereiro de 2012, Angela Kane tornou-se a primeira mulher e primeira não-diplomática a assumir o papel.

Objetivos
Os objetivos principais do UNODA são promover o desarmamento nuclear, a sua não proliferação, e apoiar o desenvolvimento e a aplicação de medidas práticas de desarmamento ao finalizar um conflito e a reincorporação dos indivíduos envolvidos na sociedade civil.

Além disso, UNODA promove o fortalecimento dos regimes de desarmamento com relação a outras armas de destruição em massa, incluindo armas químicas e biológicas. Também fomente os esforços de desarme na área de armas convencionais, especialmente minas terrestres e armas leves, que são usadas mais frequentemente em conflitos contemporâneos.

Organização

Atividades

Subdivisão do Secretariado da Conferência do Desarmamento e Apoio à Conferência
Subdivisão do Secretariado da Conferência do Desarmamento e Apoio à Conferência, com sede em Geneva, oferece um apoio organizacional significativo à Conferência do Desarmamento (CD), o único foro de negócios de desarmamento multilateral da comunidade internacional.

Subdivisão das Armas de Destruição em Massa
A Subdivisão das Armas de Destruição em Massa oferece apoio significativo na esfera (do combate à utilização) de armas nucleares, químicas e biológicas. Esta Subdivisão apoia e participa nos esforços multilaterais para fortalecer a não proliferação de armas de destruição em massa, e coopera com as organizações intergovernamentais relevantes, e agências especializadas do sistema das Nações Unidas, nomeadamente o IAEA, o OPCW e o CTBTO PrepCom.

Subdivisão de Armas Convencionais
A Subdivisão de Armas Convencionais concentra os seus esforços no campo convencional (que abrange todas as armas não consideradas armas leves) com o objetivo de promover a transparência e o reforço de confiança, parando o fluxo de armas leves em regiões de conflito, e desenvolvendo medidas de desarme práticas. É responsável por um apoio determinante às conferências do Programa de Ação das Nações Unidas sobre Armas Leves, ao processo do Tratado de Comércio de Armas, e aos registros de transparência da ONU. A Subdivisão também preside o mecanismo de coordenação interno das armas leves, CASA.

Subdivisão de Informação e Atividades de Extensão
A Subdivisão de Informação e Atividades de Extensão organiza uma grande variedade de eventos especiais, produz publicações da UNODA como o Anuário das Nações Unidas sobre Desarmamento e documentos ocasionais, e mantém uma base de dados para áreas especializadas como o Registro de Armas Convencionais, Status of Treaties e Artigo 7- Convenção de Proibição de Minas.

Subdivisão do Desarmamento Regional
A Subdivisão do Desarmamento Regional (SDR) oferece apoio constante, inclusive serviços de consultoria aos Estados-membros e as organizações regionais e sub-regionais em matéria de medidas de desarmamento e outras questões de segurança relacionadas. Além disso, a SDR supervisiona e coordena as atividades de três centros regionais:

 Centro Regional das Nações Unidas para a Paz e o Desarmamento em África (UNREC)
 Centro Regional das Nações Unidas para a Paz e o Desarmamento em Ásia e o Pacífico (UNRCPD)
Centro Regional das Nações Unidas para a Paz e o Desarmamento e o Desenvolvimento na América Latina e o Caribe. (UNLIREC)

Altos Representantes para o Desarmamento

Ligações externas

 UN - Office for Disarmament Affairs
 UN Regional Centre for Peace and Disarmament in Africa
 UN Regional Centre for Peace and Disarmament in Asia and the Pacific
 UN Regional Centre for Peace, Disarmament and Development in Latin America and the Caribbean
 UN Programme of Action Implementation Support System (PoA-ISS)
 Coordinating Action on Small Arms (CASA)
 Disarmament Treaties Detabase
 UNODA Publication


වික්ටෝරියා වේල්ල, මහවැලි ගංගාවේ ඉහළ කොටසේ (කිලෝමීටර 209)  තෙල්දෙණිය නගරයට කිලෝමීටර 6ක් දුරින් පිහිටි දෙආරුක්කු වේල්ලකි. මෙය වික්ටෝරියා ජලාශය වෙනුවෙන් ඉදිකර ඇත. වේල්ල ඉදි කිරීමේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ වාරි සම්පාදනය සහ ජල විදුලිය නිපදවීමයි. වික්ටෝරියා වේල්ල ශ්‍රී ලංකාවේ උසම වේල්ල  වන අතර, එය ශ්‍රී ලංකාවේ විශාලතම ජල විදුලි බලාගාරයට (මෙගාවොට් 210) දායකත්වය සපයයි. 1978 දී ඉදිකිරීම් කටයුතු ඇරඹූ මෙය 1985 අප්‍රේල් මස එවකට ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන විසින් උත්සවාකාරයෙන් විවෘත කරන ලදී.

ඉතිහාසය
වික්ටෝරියා වේල්ල කඩිනම් මහවැලි සංවර්ධන වැඩසටහන යටතේ (Accelerated Mahaweli Development Programme (AMDP)) ඉදි කරන ලදී. මෙම ව්‍යාපෘතිය වසර ගණනාවක් සැලසුම් අදියරේ තිබුණු අතර 1977 දී රටේ පැවැති ආර්ථික දුෂ්කරතා සැලකිල්ලට ගෙන කඩිනම් වැඩසටහනක් ලෙස ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. හෙක්ටයාර 365,000 ක භූමි ප්‍රදේශයකට වාරි සම්පාදනය කිරීම හා මෙගාවොට් 600ක විදුලිය නිපදවීම වෙනුවෙන් මෙහි සැලසුම් නිර්මාණය කර තිබුණි. කැනඩාවේ Huntings Technical Services ආයතනය සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන වැඩසටහනේ ආහාර හා කෘෂිකාර්මික සංවිධානයේ කණ්ඩායමක් විසින් එක්ව කරන ලද අධ්‍යයනයකින් අනතුරුව වික්ටෝරියා වේල්ල 1964 දී මුල් වරට යෝජනා විය.    1978 අගෝස්තු මස 14 වන දින හිටපු ජනාධිපති ජේ.ආර්. ජයවර්ධන මහතා විසින් වික්ටෝරියා වේල්ලේ ඉදිකිරීම් කටයුතු ආරම්භ කරන ලද අතර, 1980 දී එහි ප්‍රධාන ව්‍යුහයන් දි කිරීම ක්‍රියාවට නංවන ලදී. එය සම්පූර්ණයෙන් නිම කිරීම 1985 අප්‍රේල් මස 12 දින උත්සවාකාරයෙන් සනි‍ටුහන් කෙරිණි. වේල්ල හා උමග ඉදිකිරීම බ්‍රිතාන්‍ය බද්ධ ව්‍යාපාරයක් වූ බැල්ෆෝර් බියැටි සහ එඩ්මන්ඩ් නටාල් (Balfour Beatty & Edmond Nuttal )විසින් සිදු කරන ලද අතර, විදුලි බලාගාරය ඉදිකිරීම කොස්ටේන් සමූහය විසින් සිදුකරන ලදී.  ව්‍යාපෘතියේ උපදේශක ඉංජිනේරුවන් ලෙස  ශ්‍රීමත් ඇලෙක්සැන්ඩර් ගිබ් සහ හවුල්කරුවෝ කටයුතු කළහ.   වේල්ල ඉදිකිරීම හේතුවෙන් ඇස්තමේන්තු ගත ප්‍රමාණය මෙන් සිව්ගුණයක (30,000) ජනකායක් නැවත පදිංචි කිරීමට සිදුවිය.

වේල්ල සහ විදුලි බලාගාරය

වික්ටෝරියා වේල්ල මීටර 122ක උසින්ද, මීටර 520ක දිගකින්ද, මීටර 6ක පළලින් හා මීටර 25ක් පළල පදනමකින්ද යුක්ත වෙයි. මෙම වේල්ල මාර්ගයෙන් වික්ටෝරියා ජලාශය නිර්මාණය කරන ලද අතර එම ජලාශය වර්ග කිලෝමීටර 22.7ක මතුපිට ප්‍රදේශයක පැතිර තිබෙන අතර, ඝන මීටර 722,000,000ක ජල ධාරිතාවයකින් හා වර්ග කිලෝමීටර 1869ක ජලාධාරක ප්‍රදේශයකින් සමන්විත වේ.

වේල්ලෙන් එන වික්ටෝරියා ජලාශයේ ජලය, මීටර 5646ක දිගින් යුතු උමඟක් හරහා විදුලි බලාගාරය වෙත ගෙනයනු ලැබේ. එහි මිටර 6.2ක බැගින් විශ්කම්භය සහිත කො‍ටු දොරවල් (penstocks) 3ක් පවතින අතර මෙම කො‍ටු දොරවල් මීටර 190ක ශුද්ධ ජල පීඩනයක් නිර්මාණය කර ටර්බයින 3 කට (මෙගාවොට් 70ක හා කිලෝවොට් 12.5ක) ජලය නිකුත් කරනු ලැබේ. මෙම ටර්බයින වලට වාර්ෂිකව ගිගාවොට් පැය 780ක් දක්වා විදුලිය නිපදවීමේ හැකියාව පවතී.

වික්ටෝරියා වේල්ල එකක් මීටර 12.5ක පළලින් හා මීටර 6.5ක දිගින් යුතු වාන් දොර‍ටු 8කින් සමන්විත වෙයි. මෙම වාන් දොර‍ටු ජල මට්ටම ඉහළ යාමේදී ස්වයංක්‍රීයව විවෘත වේ. මෙම වාන් දොර‍ටු නිර්මාණය (වැසීම සඳහා පමණක් බලය යොදවන) සිවිල් ඉංජිනේරුවන්ගේ ආයතනය වෙතින් නව්‍ය සිවිල් ඉංජිනේරු නිර්මාණය යන සම්මානය දිනා ගන්නා ලදී. වාන් දොර‍ටු 8 හි සම්පුර්ණ සඵල පළල මීටර 100ක් වන අතර එය ඝනමීටර 8200ක උපරිම ජලය මුදා හැරීමකට සහය දක්වයි. මීට අමතරව පහත් මට්ටමින් වාන් දොර‍ටු 2ක් වේල්ලේ පදනමේ පිහිටා තිබෙන අතර ඒවා වේල්ල පි‍ටුපස එකතු වන රොන්මඩ ඉවත් කිරීම සඳහා භාවිතා කරයි.

ගැලරිය

ආශ්‍රිත ලිපි
 වික්ටෝරියා ජලාශය
 ශ්‍රී ලංකාවේ ගංගා නාමාවලිය

මූලාශ්‍ර

මහවැලි ව්‍යාපාරයේ ජලාශවලට යටවුනු ස්ථාන
වික්ටෝරියා ජලාශය
කඩිනමි මහවැලි සංවර්ධන වැඩසටහන
ශ්‍රී ලංකාවේ ජලවිදුලි බලාගාර

වික්ටෝරියා වේල්ල, ශ්‍රී ලංකාව


Aurangabad es una ciudad de la India, centro administrativo del distrito de Aurangabad, en el estado de Bihar.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 176  a 140 km de la capital estatal, Patna, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 101 520 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bihar

Aurangabad (Bihar)


En chimie, les vinylidènes sont des composés avec le groupe fonctionnel C=CH2. Un exemple est le 1,1-dichloroéthène (CCl2=CH2) communément appelé « chlorure de vinylidène ». Celui-ci et le fluorure de vinylidène sont des précurseurs de polymères commercialement utiles.

Monomères et polymères
Le chlorure et le fluorure de vinylidène peuvent être convertis en polymères linéaires chlorure de polyvinylidène (PVDC) et fluorure de polyvinylidène (PVDF). La réaction de polymérisation est :

  CH2=CX2 → (CH2-CX2).

Ces polymères de vinylidène sont isomères avec ceux produits à partir de monomères de vinylène. Ainsi du fluorure de polyvinylène est produit à partir de fluorure de vinylène (HFC=CHF).

Complexes de vinylidène

Bien que les vinylidènes ne soient que des espèces transitoires, on les trouve comme ligands en chimie organométallique. Ils surviennent généralement par la protonation d'acétylures métalliques ou par la réaction d'électrophiles métalliques avec des alcynes terminaux. Le complexe chloro(cyclopentadiényl)bis(triphénylphosphine)ruthénium forme facilement de tels complexes :

 CpRu(PPh3)2Cl + RC2H + KPF6 → [CpRu(PPh3)2(=C=C(H)Ph]PF6 + KCl.

Existence en phase gazeuse des vinylidènes
Dotés de carbone divalent, les vinylidènes sont des espèces inhabituelles en chimie organique. Ils sont instables sous forme de solides ou de liquides mais peuvent être générés sous forme de gaz dilués stables. Le membre parent de cette série est le méthylidènecarbène. De formule C=CH2, c'est un carbène.

Nomenclature IUPAC
Dans la nomenclature IUPAC, 1,1-ethenediyl décrit la connectivité >C=CH2. Les éthénylidènes apparentés ont la connectivité =C=CH2.

Voir aussi
 Groupe vinylène, -CH=CH-
 Groupe méthylène, -CH2-
 Groupe vinyle, -CH=CH2

Références

Groupe fonctionnel

Vinylidène


صالح الشهري (1947  - 1 مايو 2012)، ملحن سعودي ولد في مدينة القنفذة التابعة لمنطقة مكة المكرمة على ساحل البحر الأحمر، تخرج من قسم الالكترونيات في معهد الدراسات الفنية للقوات الجوية في الظهران، وترأس قسم الموسيقى في جمعية الثقافة و الفنون في الدمام في بداية الثمانينات.

توفي الملحن صالح الشهري بعد صراع طويل مع مرض السرطان وكان في مدينة الملك عبد العزيز الطبية التابعة للحرس الوطني.
وكان الراحل يتهيأ للسفر لألمانيا بعد أمر خادم الحرمين الشريفين بعلاجه في أرقى المستشفيات الألمانية لولا أن حالته ساءت في الأيام الأخيرة ما استدعى دخوله غرفة العناية المركزة حتى لحظة وفاته.

أبرز ألحانه

خالد عبد الرحمن
 ودي تشوف الهم
 عـشـق بـدوي
 إعـترف
 حيرتني
 شكل الي حبيته
 أحبك الما

طلال مداح
 ما أوعدك
 كيف الحال

محمد عبده
 العنا
حظيظ

عباس ابراهيم
 غربة الروح
 تجيني

عبد المجيد عبد الله
 استكثرك
 موت وميلاد
 شاغل بالي
 عين تشربك شوف
 روحي تحبك
 متغير علي
 خير إن شاء الله
 يا بعدهم كلهم
 تنتظر كلمة أحبك
 علمني أمسح دمعتي
 رهيب
 يا حظ عينك
 أنتي السبب
 حبيبي اللي سكن بالعين
 مابين بعينك
 كيف أسيبك
 الطواريق

أصالة نصري
 تضحك ومن هجرك

عبد الله الرويشد
 فاتني المغرور
 أراضيك
 قام حظك
 قدرة الله
 المحبة
 الحب الكبير
 ليل الليل

رابح صقر
 لا تجي
 تظلمني
 كله منهم
 شكلك زعلت
 من اولها
 بعتني برخيص
 شفته البارح
 نجدي
 الندم
 تحب نفسك
 نحبك
 أفهمك

راشد الماجد
 رجاوي
 أغلى حبيبة
 أشتاقلك
 حجة الغايب
 شرطان الذهب
 أبشر من عيوني
 مستغربه
 نور الأعيان
 حبيبي معايا
 سرى الليل
 عاش من شافك
 قماري
 وينك حبيبي
 ردتك الأيام
 طحت من عيني
 إنتي ملاك
 خلهم ينفعونك
 على مين تلعبها

علي عبد الستار
 يا ناس أحبه

نبيل شعيل
 جيت المنازل

أحمد الجميري
 من زمان

مواقع خارجية
 الموقع الإلكتروني.

مراجع

بنو شهر
ملحنون سعوديون
مواليد 1947
مواليد 1993
وفيات 1433 هـ
وفيات 2012

صالح الشهري (ملحن)


Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.

Hayatı
Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve De ön takısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede satılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.

Edebiyat kariyeri
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şu Anlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830'lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840'ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.

1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85'i tamamlanmış, 50'si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.

1789'la başlayan ve uzun bir süreç alan Fransız Devrimi sırasında gelişen toplumsal değişimi anlatan; çatışmaları, iyiyi kötüyü ortaya koyan, Cumhuriyetçiler ve Kraliyetçiler'in 1830'da ülkeyi bırakıp gitmek zorunda kalan X. Charles'e dek yaptıkları kanlı kansız tüm çekişmeyi özellikle göz önüne seren, bireylerin bu çatışmadaki ulu düşüncelerin altında aslında kendi çıkarlarını nice korumaya çalıştıklarını betimleyen; sevgi, güç gibi evrensel konuları tüm çıplaklığı ve eleştirel bir yaklaşımla inceleyen; günümüz okuruna sıkıcı gelebilecek ama öncelikle Fransa ve demokrasiyi algılayabilmekte yardımcı olması bakımından tüm dünya için önemli bir Roman yazardır. Fransız Devrimi'nin geçmişsel belgesidir kitapları.

İnsanlık Güldürüsü, yazarın 1830'da kendi yapıtlarını toplamaya başladığı bir üst yapıttır. Şu anda emin değiliz ama belki de 1830'da Kraliyetçiler'in yenilgisini perçinleyen sürgünden sonra devrimdeki ulu düşüncelerin bir yalan olduğunu düşünerek böyle bir yola gitti.

Eserleri

-Başlıca eserleri-
 Les Chouans (1828; Köylü İsyanı, 1974)
 La Peau de chagrin (1830; Tılsımlı Deri, 1940, 1968)
 Le Chef-d'œuvre inconnu (1831; Mahvolan Şaheser, 1944/Bilinmeyen Şaheser, 1945)
 Le Colonel Chabert (1832; Kolonel Şabert, 1938/ Albay Chabert, 1944, 1974)
 Le Médecin de campagne (1832; Köy Hekimi, 1942, 1979)
 Eugénie Grandet (1833; Eugénie Grandet, 1938, 1991)
 Histoire des Treize, comprenant :
 Ferragus, 1833
 La Duchesse de Langeais, 1833, 1839
 La Fille aux yeux d'or, 1835
 La Recherche de l'absolu (1834; Mutlak Peşinde, 1945, 1965)
 Le Père Goriot, (1835; Goriot Baba; 1943, 1991)
 Le Lys dans la vallée (1835; Vadideki Zambak, 1941, 1990)
 La Vieille Fille (1836;)
 César Birotteau (1837; César Birotteau, 1945, 1990)
 La Maison Nucingen (1838; Nucingen Bankası, 1950)
 Les Secrets de la princesse de Cadignan (1839)
 Béatrix (1839)
 Illusions perdues (I, 1837; II, 1839; III, 1843; Sönmüş Hayaller, 1949)
 Albert Savarus (1842)
 La Rabouilleuse (1842)
 Modeste Mignon (1844; Modeste Mignon, 1947)
 La Cousine Bette (1846; Bette Abla, 1977)
 Le Cousin Pons (1847)
 Splendeurs et misères des courtisanes (1838-1847; Kibar Fahişelerin İhtişamı ve Sefaleti, 1946/Kibar Fahişeler, 1972, 1990)
 Ursule Mirouët (1841; Ursule Mirouët, 1849)

Türkçeye çevrilmiş diğer eserler
 Tours Papazı (1949)
 Otuz Yaşındaki Kadın (1963)
 Vandetta (1943)
 Tefeci Gobseck (1947-1961)
 Kırmızı Han (1946)
 Terör Devrinde (1979)
 Lois Lambert (1946)
 Bir Havva Kızı (1970)
 Onüçlerin Romanı (1945)
 Altın Gözlü Kız (1943)
 Kötü Kadınların Parlayış, Düşüşü (1981)
 Köy Papazı (1952)
 Karanlık Bir İş (1947)
 Esrarlı Bir Vaka (1949-1964)
 İki Gelinin Hatıraları (Mémoires de deux jeunes Mariées) (Letters of Two Brides) (1940 - 1983)
 Köylüler (1845, 1976-1985)
 Gizli Başyapıt (Le Chef-d'oeuvre İnconnu) (2007 Samih Rıfat)
 Evde Kalmış Kız (La Vieille Fille) (2008 Yaşar Avunç)

1799 doğumlular
Indre-et-Loire doğumlular
1850 yılında ölenler

19. yüzyıl Fransız roman yazarları
Fransız hikâye yazarları
Fransız Akademisi üyeleri
Paris Üniversitesinde öğrenim görenler
Père Lachaise Mezarlığı'na defnedilenler
Realist yazarlar

Honoré de Balzac


NGF Nature Energy Biogas A/S eller blot Nature Energy er et energiselskab som producerer biogas på flere anlæg i Danmark.

Historie
Nature Energy blev stiftet i 1979 med navnet Naturgas Fyn af et antal fynske kommuner. I starten solgte selskabet naturgas til kunder på Fyn. Senere gik selskabet også ind på elmarkedet, hvilket førte til store underskud i 2000'erne.
Man udvidede aktiviterne til at dække hele Danmark og begyndte også at investere i produktion af biogas.
Den 18. august 2014 skiftede selskabet navn til NGF Nature Energy.

Før 2018 havde selskabet en gæld på 800 mio kr, og var på det tidspunkt ejet af de otte fynske kommuner Nordfyns Kommune, Nyborg Kommune, Svendborg Kommune, Middelfart Kommune, Kerteminde Kommune, Assens Kommune, Faaborg-Midtfyn Kommune og Odense Kommune.

De fynske kommuner solgte selskabet til et konsortium med den britiske kapitalfond Pioneer Point Partners som den største partner for 1,1 mia kr (800 mio kr gæld plus 335 millioner kr). I marts 2018 købte pensionsselskabet Sampension 20 % af NGF Natur Energy. Det fynske gasdistributionsnet blev også i marts 2018 solgt til det statslige selskab Energinet der i forvejen ejede og drev store dele af de danske gas- og eldistributionsnet.

NGF Nature Energy Biogas A/S var ejet af NGF Denmark Holding ApS, der er ejet af kommanditselskabet NGF Partnership K/S. Dette selskab har to ejere: Det irske selskab Gosford Capital Designated Activity Company med den største ejerandel og som  Sampension Livsforsikring A/S med en mindretalsejerandel.

I april 2018 blev aktiviterne med salg af naturgas til 60.000 privatkunder og virksomheder solgt til Energi Fyn hvorefter Nature Energy udelukkende fokuserer på produktion af biogas.

I november 2018 opkøbte Nature Energy virksomheden Xergi i Støvring. Xergi er en af de største producenter af nøglefærdige biogasanlæg i Europa og har også afdelinger i Irland og Frankrig.

I efteråret 2022 blev selskabet købt af Shell for 14 mia kr.

Organisation og ejerskab
Administrerende direktør er Ole Hvelplund, mens bestyrelsesformanden er Peter Gæmelke.
Blandt andre i bestyrelsen er Steen Parsholt og de i Storbritannien bosiddende Terrence Majid Tehranian og Sam Abboud.

Eksterne henvisninger
 Nature Energys hjemmeside: https://natureenergy.dk/

Referencer

Energiselskaber i Danmark
Virksomheder i Odense
Danske virksomheder etableret i 1979

Nature Energy


رخصة مؤسسة برمجيات بايثون  هي رخصة برمجيات حرة متساهلة على طراز بي إس دي متوافقة مع رخصة جنو العمومية. مستخدمة أساسا في توزيع مشروع بايثون. على عكس رخصة جنو العمومية، رخصة بايثون ليست حقوقا متروكة، وتسمح بتعديل المصدر وبناء نسخ اشتقاقية بدون جعل الشيفرة مفتوحة المصدر. أدرجت رخصة بايثون في قائمة موافقة مؤسسة البرمجيات الحرة وقائمة موافقة مبادرة المصادر المفتوحة.

الرخصة الأولى لم تكن متوافقة مع رخصة جنو العمومية. السبب المعطى من مؤسسة البرمجيات الحرة كان أن "رخصة بايثون هذه محكومة بقوانين 'ولاية فرجينيا'، في الولايات المتحدة، ورخصة جي بي إل لا تسمح بذلك".

في السنة التي غير فيها منشئ البايثون جويدو فان روسم الرخصة لإصلاح التعارض، فاز بجائزة مؤسسة البرمجيات الحرة من أجل النهوض بالبرمجيات الحرة.

مصادر

وصلات خارجية

 رخصة مؤسسة برمجيات بايثون

رخص برمجيات حرة ومفتوحة المصدر
بايثون (لغة برمجة)
رخص مصادر مفتوحة

رخصة مؤسسة برمجيات بايثون


بينجامين دزرائيلي  سياسي بريطاني (21 ديسمبر 1804-19 أبريل 1881). تولى رئاسة الوزارة في بريطانيا مرتين:
 من 27 فبراير إلى 1 ديسمبر 1868.
 من 20 فبراير 1874 إلى 21 أبريل 1880.

بنجامين دزرائيلي Benjamin Disraeli (و.(1881 - 1804 هو لورد بيكونسفيلد السياسي البريطاني، وزعيم حزب المحافظين، ورئيس وزراء بريطانيا.

نشأته
ولد بنيامين دزرائيلي في لندن لأب يهودي إيطالي، والده المؤرخ إيزاك دزرائيلي، اختلف والده مع الجماعة اليهودية السفاردية في لندن حول مقدار الضرائب المقررة عليه فاعتنق المسيحية عام 1817 م، عندما كان ابنه بنجامين في الثالثة عشر من عمره. فتلقى ابنه نشأة مسيحية إلا أن أصوله اليهودية تركت آثارها على شخصيته وتفكيره خاصة في كتاباته الأدبية، فكتب رواية «تانكرد أو الصليبية الجديدة» والتي وفق فيها بين نزعتيه الرئيسيتين: نزعة تمسكه بجذوره اليهودية من جهة ومطامعه الإمبريالية البريطانية من جهة أخرى، إذ دارت هذه الرواية حول الحلف بين اليهود الراغبين في العودة إلى فلسطين وبين بريطانيا الاستعمارية الراغبة في سيطرتها على تلك المنطقة الهامة من العالم، كما أن كتاباته وتصريحاته كذلك تضمنت إشارات عديدة لمسألة استعادة أرض إسرائيل وتشوقه الدائم لأورشليم التي حارب اليهود من أجلها كثيراً.

الحياة السياسية

البرلمان
كان دزرائيلي قد زار منطقة الشرق الأوسط وفلسطين في مطلع شبابه، مما ترك أثراً كبيراً في مواقفه السياسية وأطماعه الاستعمارية. فاتجه دزرائيلي بعدها للاهتمام بالسياسة، وانتخب عضواً في البرلمان عن حزب المحافظين عام 1837، كما أصبح زعيماً لإحدى حركات الشباب الإنجليزية. وفي عام 1852 أصبح رئيساً لمجلس العموم البريطاني. وعين وزيراً للمالية عام 1852 م، رغم جهله في هذا الميدان، وقد فشلت سياسته المالية وكان ذلك سبباً في سقوط الحكومة في العام ذاته، إلا أنه أعيد إلى هذا المنصب بعد ستة أعوام وسقطت الحكومة في العام التالي، ثم عاد ثالثة إلى المنصب نفسه، وأخذ يعمل على إدخال بعض الإصلاحات الانتخابية لتغير صورة حزب المحافظين، وعندا تنحى درابي عن رئاسة الوزارة عام 1868 م، خلفه دزرائيلي، ولكنه سرعان ما اضطر للاستقالة بسبب هزيمة حزبه في الانتخابات العامة. ثم تولي هذا المنصب مرة أخرى (1874 ـ 1880 م).

وخلال حياته كلها لم يغفل دزرائيلي عن تأكيد أصله اليهودي، بل كان يعتقد بأن زيارته للقدس هي التي أوضحت له مقدار التكامل بين المسيحية واليهودية، وضرورة التوفيق بينهما، كما قال عن هذه الزيارة بأنها ساعدته في بلورة كثير من آرائه في السياسة الخارجية ومسألة الاستعمار وأوضاع اليهود. وقد تمكن دزرائيلي بدعم من آل روتشلد الأثرياء اليهود من شراء أسهم الخديوي إسماعيل في شركة قناة السويس، عام 1875 على مسئوليته الشخصية، فكان ذلك إيذاناً بتطورات سياسية خطيرة ولصالح سيطرة بريطانيا على مصر، كما ساعد على حمل البرلمان على إعلان الملكة فيكتوريا إمبراطورة علي الهند. وقد تعرض دزرائيلي لانتقادات عديدة من الأرستقراطية البريطانية بسبب تحديده للسياسة الخارجية البريطانية تجاه الدول المختلفة على ضوء موقف هذه الدول من اليهود، وقد اتضح هذا في موقفه المضاد للروس في الحرب الروسية العثمانية عام 1877 م، نظراً لاعتقاده بأن الخليفة العثماني يظهر قدراً من التسامح مع اليهود، كما أنه أصر في مؤتمر برلين عام 1878 م، على أن تنص قراراته على منح اليهود بعض الحقوق والامتيازات في دول البلقان. يعتبر دزرائيلي أحد أبرز رجال الدولة في القرن التاسع عشر، إلا أن سياسته الخارجية لم تخلُ من الهزائم والتراجعات خاصة في أفغانستان وجنوب أفريقيا، كما أسهمت المواسم الزراعية الرديئة والركود الصناعي في هزيمة حزب المحافظين في الانتخابات العامة عام 1880 م، وتوفي في العام التالي.

بنتينك والزعامة
لاحت الفرصة أمام بنيامين دزرائيلي في الوقت الذي دار فيه الجدل حول قانون الحبوب عام 1846 في بريطانيا، فقد ألقى سلسلة من الخطب الرائعة، هاجم فيها رئيس وزراء بريطانيا في ذلك الوقت روبرت بيل، وجعل من نفسه زعيما لجماعة الحماية التي كانت تعارض إلغاء قانون الذرة. وكان المجلس يغص بالأعضاء لمجرد سريان إشاعة بأنه سيتكلم. وهكذا فعندما إنفصل أنصار روبرت بيل من حزب المحافظين، وجد دزرائيل نفسه في عام 1846 م الزعيم الفعلي للحزب، بالرغم من أن الزعيمين الرسميين كانا جورج بنتنك في [مجلس العموم]، وإيرل دربي في مجلس اللوردات.

غير ان الحزب الذي كان يسيطر عليه دزرائيلي، لم يعد سوى شبح لما كان عليه في الماضي. كان حزب الأحرار في الحكم، وبدا كأنهم سيظلون به إلى الأبد. كما أن كل الأسماء اللامعة في الحياة السياسية في ذلك الوقت كانت تقف ضدهم. وكان العمل الخارق الذي قام به بنيامين دزرائيلي، أنه وضع سياسة للجماعة الصغيرة التي يتزعمها، وجعل نفسه زعيما لها، وأخيرا أحرز بها الفوز في النتاخابات العامة، ثم قضى العشرين عاما التالية في تلقين الحزب والبلاد مبادئ «ديموقراطية حزب المحافظين».

وفي روايته سيبل، يتحدث عن أمتين في أمة واحدة، أحداهما غنية والثانية فقيرة. كان ذلك هو الأساس الذي بنى عليه مبادئه. فكان يرى أن السادة أصحاب الأراضي كان لهم حلفاء طبيعيون من الطبقات الفقيرة الكادحة، يقفون معهم ضد عدوهم المشترك أفارد الطبقة المتوسطة من أثرياء الصناعة. كانت لسياسة دزرائيل ثلاث أهداف جوهرين: الإصلاح الاجتماعي لصالح العمال، وملكية شعبية قوة تكون رمزا يتطلعون إليه، وسياسة خارجية حازمة لتكسبهم اعتزازا بوطنهم.

رئاسة مجلس الوزراء

الفترة الأولى
ولم يكد يتولى الوزارة في عام [1867]، حتى أصدر قانونا هاما، بقضي بمنح حق الانتخاب لعمال الصناعة. غير أن الناخبين الجدد، كانوا لا يزالون بفضلون الأحرار على الثوريين فخذلوا بنيامين دزرائيل في الانتخابات التالية ولم يتمكن الرجل من أن يضع نظرياته موضع التنفيذ، إلا بعد أن عاد للحكم عام 1874 م، فأخرج الملكة فيكتوريا من عزلتها، ونادى بها إمبراطورة على الهند، وألبسها لباس البطولة الوطنية الذي أصبحت تعرف بها. وقد وطد معها صداقة فريدة من نوعها، فكانت كثيرا ما تزوره، وكان هو الوحيد الذي كانت تسمح له بالجلوس في حضرتها.

وقد أصدر دزرائيل قوانين كثيرة في الفترة ما بين عامي 1874 - 1878، عندما بدأت قواه تضعف، وكانت كلها في صالح الطبقات الدنيا. وقد جعل التعليم إجباريا، وأصلح نظم الإتحادات التجارية، كما أصدر قانون تعزز المصانع، وقانون آخر لتحسين الإسكان، وآخر لحماية رجال البحرية التجارية.

وتطلع دزرائيل للمجد خارج إنجلترا، فاشترى أسهم قناة السويس لحساب الحكومة البريطانية، مثيراً بذلك غضب فرنسا، التي كان يهمها هذا الموضع. غير أن أشد ما كان يشغل اهتمامه، كانت هي المسألة العثمانية. كان دزرائيل آخر الكثيرين من الساسة الإنجليز، الذي كانوا يرون بأن تركيا العثمانية القوية، تعتبر حاجز منيع في وجه الاطماع الروسية.

الفترة الثانية
وفي عام 1875، ثار الصرب الأرثوذكس من سكان البوسنة والهرسك على الدولة العثمانية. وكانت الإجراءات التي إتخذتها الدولة العثمانية لسحق الثوار، قد أثارت شعورا قويا مضادا لها في البرلمان. ولكن دزرائيلي حاول أن يحتفظ بالرأي العام في جانبها وعبر عن تلك الإجراءات بأنها مجرد ثرثرة مقاهي. ولكن الموقف ظل يزداد تأزما، إلى أن أعلنت روسيا الحرب على تركيا. وكانت معاهدة سان ستيفانو التي أبرمت عام 1877، تمنح روسيا السطيرة على منطقة شاسعة. وهنا شعر دزرائيلي بخطورة الموقف، وطالب بتعديل المعاهدة، ولو أدى ذلك لدخول بريطانيا الحرب. وهنا عقد مؤتمر برلين في عام 1878، وكانت قراراته بمثابة تتوج لحياة حافة، فقد تراجعت روسيا عن موقفها، وعاد بنيامين دزرائيلي إلى إنجلترا، وهو يحمل ما أسماه بالسلام المشرف.

غير أن سوء الحظ أخذ يلازم حكومة دزرائيلي بعد ذلك. وفي عام 1880، فمني بهزيمة منكرة في الانتخابات. ولكن لم يبد أن ذلك قد أثر على دزرائيلي، أو لورد بيكونسفيلد كما أصبح لقبه، فاعتزل الحياة العامة. ثم توفي في العام التالي، وقامت الملكة فيكتوريا بنفسها بوضع إكليل على قبره.

الحكومة الثانية (1874-1880)
تألف مجلس وزراء حكومة دزرائيلي من اثني عشر وزيرًا، منهم ستة نبلاء وستة من العامة، أصغر مجلس منذ الإصلاح. عمل خمسة من النبلاء في وزارة دزرائيلي في عام 1868؛ أما سادس النبلاء، اللورد ساليسبري، وبالاتفاق والتسوية مع دزرائيلي شغل منصب وزير الدولة في الهند. تقلّد اللورد ستانلي (الذي خلف والده، رئيس الوزراء السابق، بوصفه إيرل دربي) منصب وزير الخارجية وعمل السير ستافورد نورثكوت بوصفه المستشار.

في أغسطس عام 1876، تم ترقية دزرائيلي إلى مجلس النبلاء باعتباره إيرل بيكونسفيلد وقلب فيكونت هوغندن. سارعت الملكة إلى اقتراح ترقية دزرائيلي في 1868؛ إلا أنه رفض. وجددت العرض في 1874، وتزامن ذلك مع إصابته بالمرض أثناء إقامته في قلعة بالمورال، لكنه كان مترددًا بشأن التحول إلى بيئة لا خبرة له فيها. ونظرًا لبقائه في قبضة المرض خلال فترة رئاسته الثانية، فكر دزرائيلي بالاستقالة، إلا أن الملازم ديربي اعترض على هذه الفكرة، إذ شعر أنه لا يستطيع إدارة شؤون الملكة. بالنسبة لدزرائيلي، كان الانتماء لمجلس النبلاء، وهو الخيار الأقل تطرفًا، بديلًا عن استقالته من منصبه. وفي 11 أغسطس وقبل خمسة أيام من نهاية دورة البرلمان لعام 1876، شوهد دزرائيلي وهو يتجول في القاعة قبل التحول من العامة إلى النبلاء. أذاعت الصحف خبر ترقيته صباح اليوم التالي.

بالإضافة إلى منح ماري آن دزرائيلي لقب الفيكونت، كان من المقرر منح لقب إيرل بيكونسفيلد لإدموند بورك عام 1797، إلا أن المنية وافته دونه. ويبرز اسم بيكونسفيلد، القرية المجاورة لمنطقة هوغندن، في رواية فيفان غري. أدلى دزرائيلي بتصريحات مختلفة حول ترقيته، إذ ذكر في خطاب وجهه إلى الليدي سيلينا، ليدي برادفورد في 8 أغسطس عام 1876، قال: «لقد سئمت للغاية من ذلك المقام [العوام]»؛ لكن بإجابته على سؤال أحد الأصدقاء عن رأيه في رتب النبلاء قال:«أنا شخصٌ ميت؛ ميت يجول حقول إليسيان».

السياسة المحلية

إعادة صياغة التشريعات
تحت إشراف وزير الداخلية آر.إي.كروس، سنّت حكومة دزرائيلي الجديدة العديد من الإصلاحات، بما في ذلك قانون تحسين مساكن الحرفيين والعمال لعام 1875، الذي وفر 183 قرضًا للبلدات والمدن لبناء مساكن للطبقة العاملة. كما سن قانون الصحة العامة لعام 1875، بهدف تحديث القوانين الصحية على امتداد الدولة، بالإضافة إلى قانون بيع الأغذية والعقاقير (1875) وقانون التعليم (1876).

كما شرّعت حكومة دزرائيلي قانونًا جديدًا للمصانع يهدف إلى حماية العمال، وقانون التعاقد وحماية الملكية لعام 1875، الذي شرع الاحتجاجات السلمية، وقانون أرباب العمل والعمال (1875) لتمكين العمال من مقاضاة أرباب العمل في المحاكم المدنية في حال فسخ العقود القانونية. ونتيجة لإرساء هذه الإصلاحات الاجتماعية صرح عضو البرلمان الليبرالي العمالي ألكسندر ماكدونالد لناخبيه في 1879 أن «حزب المحافظين قدم للطبقات العاملة في خمس سنوات أكثر مما تمكن الليبراليون من تقديمه منذ خمسين عام».

الرعاية وإصلاح نظام الخدمة المدنية
تولى غلادستون في عام 1870 تنفيذ أحد أوامر المجلس، بإدخال الاختبار الدراسي في منظومة الخدمات المدنية، مما قلل من الاعتبارات السياسية المتوخاة في المناصب الحكومية. لكن دزرائيلي لم يوافق على ذلك، ولم يبدو عازمًا على تغيير النظام القائم، إذ لم تعكس أفعاله نواياه الحقة. فعلى سبيل المثال، أعاد دزرائيلي تعيين بعض المناصب وفق اعتبارات سياسية علمًا أنه سبق منح هذه الوظائف لموظفي الخدمة المدنية. وحظيت هذه الخطوة بدعم الحزب، الطامع بالمناصب والمكافآت بعد انقطاع قرابة ثلاثين عامًا عن المناصب الحكومية الرفيعة. حيث منح دزرائيلي هذه المناصب لقادة المحافظين المتشددين، حتى في ظل غضب غلادستون. ورغم ذلك، لم يتمتع دزرائيلي بالكثير من المقربين (22 شخصًا من ضمنهم أحد أبناء الملكة فيكتوريا) مقارنة بالقائد الليبرالي غلادستون ــ الذي قرب منه 37 شخصًا خلال فترة ولايته التي استمرت قرابة خمس سنوات.

واستمرارًا لنهجه المتبع بإشغال المناصب الحكومية، قام دزرائيلي بتعيين أصدقائه القدامى بالمناصب المكتبية، ومنهم سيدني تيرنر، أحد الأصدقاء المقربين من إسحاق دزرائيلي، الذي شغل منصب عميد ريبون. وقال انه يفضل رجال الدين الكنيسة المنخفضة في الترقية، وكره الحركات الأخرى في الانغليكانية لأسباب سياسية. في هذا، خرج على خلاف مع الملكة، التي من الولاء لزوجها الراحل، ألبرت (الأمير الزوج)، الأمير كونسورت، فضل تعاليم الكنيسة العريضة. وقد تم تعيين واحد مثير للجدل قبل وقت قصير من انتخابات عام 1868. وعندما أصبح منصب رئيس أساقفة كانتربيري شاغرًا، وافق دزرائيلي على مضض على المرشح المفضل للملكة، أرشيبالد تايت، أسقف لندن. لملء رؤية تايت الشاغرة، تم حث دزرائيلي من قبل العديد من الناس على تعيين صامويل ويلبرفورس، أسقف وينشستر السابق والشخصية الرائدة في مجتمع لندن. دزرائيلي كره ويلبرفورس وعيّن بدلًا من ذلك جون جاكسون، أسقف لينكولن. اقترح بليك أن هذه التعيينات قد كلّفت دزرائيلي أصواتًا أكثر مما كسبه.

السياسة الخارجية
لطالما اعتبر دزرائيلي الشؤون الخارجية أكثر أجزاء الحنكة السياسية أهمية. ومع ذلك، يشك كاتبه روبرت بليك بأنه كان لديه أفكار محددة حول السياسة الخارجية عندما تولى منصبه في عام 1874. ونادرًا ما سافر إلى الخارج؛ ومنذ جولته الشبابية في الشرق الأوسط في الفترة 1830-1831، لم يغادر بريطانيا إلا في شهر العسل وثلاث زيارات إلى باريس، كان آخرها عام 1856. انتقد أيضًا غلادستون بسبب سياسة خارجية لا تقم بأي شيء، فقد فكر على الأرجح في الإجراءات التي من شأنها أن تعيد تأكيد مكانة بريطانيا في أوروبا. منحه رئيس الوزراء الموجز، والسنة الأولى من ولايته الثانية، فرصة ضئيلة لإظهار بصمته في الشؤون الخارجية.

الامبريالية
ديزرائيلي كان شديد الحماس لمد الامبراطورية البريطانية إلى الشرق الأوسط ووسط آسيا. وبالرغم من معارضة حكومته، وبدون موافقة البرلمان، حصل على قرض قصير المدى من ليونل دي روتشيلد لكي يشتري 44% من أسهم شركة قناة السويس.

أعماله الأدبية وغير الأدبية

الروايات
 Vivian Grey (1826; Vivian Grey, available at Project Gutenberg.)
 Popanilla (1828; Popanilla, available at Project Gutenberg.)
 The Young Duke (1831)
 Contarini Fleming (1832)
 Alroy (1833)
 The Infernal Marriage (1834)
 Ixion in Heaven (1834)
 The Revolutionary Epick (1834)
 The Rise of Iskander (1834; The Rise of Iskander, available at Project Gutenberg.)
 Henrietta Temple (1837)
 Venetia (1837; Venetia, available at Project Gutenberg.)
 The Tragedy of Count Alarcos (1839); The Tragedy of Count Alarcos, available at Project Gutenberg.)
 Coningsby, or the New Generation (1844; Coningsby, available at Project Gutenberg.)
 Sybil, or The Two Nations (1845; Sybil or, The Two Nations, available at Project Gutenberg.)
 Tancred, or the New Crusade (1847)
 Lothair (1870; Lothair, available at Project Gutenberg.)
 Endymion (1880; Endymion, available at Project Gutenberg.)
 Falconet (book) (unfinished 1881)

الأعمال غير الروائية
 An Inquiry into the Plans, Progress, and Policy of the American Mining Companies (1825)
 Lawyers and Legislators: or, Notes, on the American Mining Companies (1825)
 The present state of Mexico (1825)
 England and France, or a Cure for the Ministerial Gallomania (1832)
 What Is He? (1833)
 The Letters of Runnymede (1836)
 Lord George Bentinck (1852

روابط خارجية

المصادر

 Blake, Robert (1966). Disraeli. New York: St. Martin's Press.
 Carter, Nick (June 1997). "Hudson, Malmesbury and Cavour: British Diplomacy and the Italian Question, February 1858 to June 1859". The Historical Journal 40 (2): 389-413.
 Cline, C.L. (February 1941). "Disraeli and John Gibson Lockhart". Modern Language Notes 56 (2): 134–137.
 Cline, C.L. (December 1939). "Disraeli and Peel's 1841 Cabinet". The Journal of Modern History 11: 509–512.
 Cline, C.L. (October 1943). "Disraeli and Thackeray". The Review of English Studies 19: 404–408.
 Conancher, J.B. (1971). The Emergence of British Parliamentary Democracy in the Nineteenth Century. New York: John Wiley and Sons.
 Conancher, J.B. (July 1958). "Peel and the Peelites, 1846–1850". The English Historical Review 73 (288): 431–452.
 Dugdale، John. Strike out. The Guardian Unlimited.
 Endelman, Todd M. (May 1985). "Disraeli's Jewishness Reconsidered". Modern Judaism 5 (2): 109–123.
 Gash, Norman (April 1968). "Review of Disraeli, by Robert Blake". The English Historical Review 83 (327): 360–364.
 Gash, Norman. Sir Robert Peel: The Life of Sir Robert Peel after 1830. Totowa, New Jersey: Rowman and Littlefield. ISBN 0-87471-132-0.
 Ghosh, P.R. (April 1984). "Disraelian Conservatism: A Financial Approach". The English Historical Review 99: 268–296.
 Graubard, Stephen R. (October 1967). "Review of Disraeli, by Robert Blake". The American Historical Review 73 (1): 139.
 Hawkins, Angus (Spring 1984). "British Parliamentary Party Alignment and the Indian Issue, 1857–1858". The Journal of British Studies 23 (2): 79–105.
 Jerman, B.R.. The Young Disraeli. Princeton: Princeton University Press.
 Mahajan, Sneh (2002). British Foreign Policy, 1874-1914. Routledge.
 Matthew, H.C.G. (September 1979). "Disraeli, Gladstone, and the Politics of Mid-Victorian Budgets". The Historical Journal 22 (3): 615–643.
 Matthew, H.C.G. (1986). Gladstone, 1809-1874. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-822909-7.
 Merritt, James D. (June 1968). "The Novelist St. Barbe in Disraeli's Endymion: Revenge on Whom?". Nineteenth-Century Fiction 23 (1): 85–88.
 Parry, J.P. (September 2000). "Disraeli and England". The Historical Journal 43 (3): 699-728.
 Rhind, Neil (1993). Blackheath village and environs. London: Bookshop Blackheath. ISBN 0-9505136-5-2.
 Seton-Watson, R.W. (1972). Disraeli, Gladstone, and the Eastern Question. New York: W. W. Norton & Company.
 Trevelyan, G.M. (1913). The Life of John Bright. London: Constable.
 Veliz, Claudio (November 1975). "Egana, Lambert, and the Chilean Mining Associations of 1825". The Hispanic American Historical Review 55 (4): 637–663.
 Winter, James (January 1966). "The Cave of Adullam and Parliamentary Reform". The English Historical Review 81 (318): 38-55.
 Wohl, Anthony S. (July 1995). ""Dizzi-Ben-Dizzi": Disraeli as Alien". The Journal of British Studies 34 (3): 375-411.

العصر الفيكتوري
أشخاص اعتنقوا المسيحية
أشخاص من العصر الفيكتوري
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1837–41
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1841–47
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1847–52
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1852–57
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1857–59
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1859–65
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1865–68
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1868–74
أعضاء برلمان المملكة المتحدة 1874–80
أعضاء مجلس الشورى البريطاني
أنجليكانيون إنجليز
إنجليز من أصل إيطالي
إنجليز من أصل يهودي إيطالي
بريطانيون من أصل يهودي إيطالي
روائيون إنجليز
روائيون إنجليز في القرن 19
روائيون فيكتوريون
رؤساء مجلس اللوردات
رؤساء وزراء المملكة المتحدة
رؤساء وزراء المملكة المتحدة القرن 19
زملاء الجمعية الملكية
سياسيون إنجليز
عمدات جامعة غلاسكو
فرسان الرباط
قادة مجلس العموم
كتاب إنجليز في القرن 19
كتاب إنجليز واقعيون
كتاب سيرة
كتاب سيرة إنجليز
كتاب من لندن
مواليد 1804
مواليد في لندن
نواب حزب المحافظين عن الدوائر الانتخابية الإنجليزية
وفيات 1881
وفيات في ماي فير
يهود تحولوا إلى الأنجليكانية

بينجامين دزرائيلي


Futbolnij klub Volga Nisjnij Novgorod eller engelsk FC Volga var en russisk fodboldklub fra byen Nisjnij Novgorod.

Historiske navne
 1963—1984: FK Volga Gorkij
 1998—2004: FK Elektronika Nižnij Novgorod
 2004—2016: FK Volga Nižnij Novgorod

Historiske slutplaceringer

Kendte spillere
  Evgeni Aldonin
  Petar Jelić
  Dani Bondar
  Romeo Castelen
  Marcin Kowalczyk
  Piotr Polczak
  Mihăiţă Pleşan
  Adrian Ropotan
  Mate Vatsadze
  Simeon Bulgaru

Referencer

Eksterne henvisninger
 RSSSF
 ueafa.com
 weltfussballarchiv.com
 soccerway

Fodboldklubber i Rusland
Etableret i 1963
Etableret i 1998
Ophørt i 1984
Ophørt i 2016

FK Volga Nisjnij Novgorod


Princ Wilhelm Karl Florestan Gero Crescentius, vojvoda od Uracha, grof württemberški (Monaco, 30. svibnja 1864. – Rapallo, 24. ožujka 1928.) je bio vojvoda od Uracha, te jedno vrijeme izabrani litavski kralj pod imenom Mindaugas II. Bio je i vojni zapovjednik, te je tijekom Prvog svjetskog rata zapovijedao 26. pješačkom divizijom i LXIV. korpus na Zapadnom, Istočnom i Balkanskom bojištu.

Obitelj
Wilhelm od Uracha je pod punim imenom Wilhelm Karl Florestan Gero Crescentius rođen 30. svibnja 1864. u Monacu. Sin je Wilhelma I., prvog vojvode od Uracha i njegove druge supruge princeze Florestine od Monaka, povremene regentice Monaka i kćeri Florestana I. S četiri godine Wilhelm je naslijedio očevu titulu vojvode od Uracha. Većinu djetinjstva proveo je u Monaku gdje je njegova majka Florestina rukovodila vladom tijekom dugih oceanografskih ekspedicija njezinog nećaka Alberta I., princa od Monaka.

Wilhelm se ženio dva puta. Godine 1892. oženio se s vojvotkinjom Amelie Bavarskom, kćeri Karla-Theodora, vojvode od Bavarske, nećakinjom austrougarske carice Elizabete, te direktnom nasljednicom litavske princeze Ludovike Karoline Radziwill. S Amelie je imao devetoro djece i to princeze Mariu Gabrielu (rođenu 1893.), Elizabetu (rođenu 1894.), Karolu (rođenu 1896.). Margaretu (rođenu 1901.) i Mechtildu (rođenu 1912.), te prinčeve Wilhelma (rođenog 1897.), Karla Geru (rođenog 1899.), Albrechta (rođenog 1903.) i Eberharda (rođenog 1907.). Prva Wilhelmova supruga Amelie preminula je 1912., nakon čega je Wilhelm 1924. godine sklopio brak s princezom Wiltrud od Bavarske, kćeri bavarskog kralja Ludviga III. S istom nije imao djece.

Pretendent na prijestolja
Preko svoje majke Florestine Wilhelm je bio legitimni pretendent na krunu Monaka. Wilhelmov rođak princ Albert I. je imao samo jednog sina Luja koji nije bio oženjen te nije imao zakonite djece. Francuska međutim, nije željela da njemački princ vlada Monakom. Stoga je pod francuskim pritiskom 1911. donijet zakon kojim je Lujovoj izvanbračnoj kćeri Charlotti omogućeno da bude priznata i 1918. usvojena od strane svoga djeda princa Alberta I. Time je Wilhelm postao treći u redu za monegaško prijestolje iza Luja i Charlotte. U srpnju 1918. sklopljen je između Francuske i Monaka kojim je predviđeno da svi budući prinčevi ili princeze Monaka moraju biti francuski ili mongaški državljani, te da moraju imati odobrenje francuske vlade da naslijede monegašku krunu. Nakon tog sporazuma i nakon što je princ Luj II. preuzeo monegaško prijestolje 1922. godine, Wilhelm se 1924. odrekao prava na monagašku krunu u korist svojih daljnjih francuskih rođaka grofova od Chabrillana.

Godine 1913. Wilhelm je bio među kandidatima koje se razmatralo za kralja Albanije. Podržavale su ga katoličke grupe sa sjevera Albanije, te je Wilhelm prisustvovao Albanskom kongresu u Trstu koji je razmatrao to pitanje. Na kraju, početkom 1914. za kralja Albanije izabran je princ Wilhelm od Wieda. Tijekom rata 1917. godine Wilhelm je razmatrao da ga se imenuje velikim vojvodom Alsace-Lorene nakon što rat bude završen.

Vojna karijera
Wilhelm je kao tipični predstavnik plemićke obitelji stupio u württemberšku vojsku u listopadu 1883. godine. U istoj je čin poručnika dostigao u lipnju 1888., dok je u lipnju 1891. promaknut u čin konjičkog satnika (rittmeistera). Potom služi u XIII. kraljevskom württemberškom korpusu u Stuttgartu, nakon čega je u veljači 1897. unaprijeđen u čin bojnika. Nakon toga imenovan je najprije privremenim, a od travnja 1903., trajnim zapovjednikom 6. tirinške ulanske pukovnije koja je imala sjedište stožera u Hanauu. Istodobno s tim imenovanjem, promaknut je u čin potpukovnika. Predmetnom pukovnijom zapovijeda do travnja 1906. kada postaje zapovjednikom 25. dragunske pukovnije "Kraljica Olga". Prije tog imenovanja, u veljači 1906., unaprijeđen je u čin pukovnika. Od listopada 1908. zapovijeda 26. konjičkom brigadom, nakon čega je u ožujku 1910. promaknut u čin general bojnika. U rujnu 1912. imenovan je zapovjednikom 26. pješačke divizije zamijenivši na tom mjestu Friedricha von Geroka. Navedenom divizijom zapovijeda i na početku Prvog svjetskog rata. Istodobno s tim imenovanjem unaprijeđen je u čin general poručnika.

Prvi svjetski rat
Na početku Prvog svjetskog rata 26. pješačka divizija nalazila se u sastavu 5. armije kojom je na Zapadnom bojištu zapovijedao prijestolonasljednik Vilim. Zapovijedajući 26. pješačkom divizijom Wilhelm sudjeluje u prodoru preko Luksemburga i opsadi Longwyja. U listopadu 1914. divizija je premještena u Flandriju u sastav 6. armije gdje sudjeluje u borbama oko Lillea, te potom u Bitci kod La Basseea i Prvoj bitci kod Ypresa.

U studenom 1914. Wilhelm je s 26. pješačkom divizijom premješten na Istočno bojište gdje u sastavu 9. armije sudjeluje u borbama kod Sannikija i na Bzuri. Od ožujka 1915. divizija se nalazi u sastavu 12. armije pod zapovjedništvom Maxa von Gallwitza u sastavu koje u lipnju sudjeluje u Narevskoj ofenzivi. U listopadu 1915. 26. pješačka divizija je ponovno premještena, ovaj put na Balkansko bojište, i to u sastav austrougarske 3. armije kojom je zapovijedao Hermann Kövess. Divizija sudjeluje u invaziji na Srbiju u kojoj kod Beograda prelazi rijeku Savu, te progoni neprijatelja preko Gornjeg Milanovca do Kraljeva.

U prosincu 1915. divizija je ponovno vraćena na Zapadno bojište u sastav 4. armije gdje drži položaje u Flandriji oko Ypresa. U kolovozu 1916. ulazi u sastav 1. armije u sklopu koje sudjeluje u Bitci na Sommi u kojoj je divizija pretrpjela teške gubitke. U siječnju 1917. Wilhelm je imenovan zapovjednikom novoformiranog LIV. korpusa. Istodobno s tim imenovanjem promaknut je i u čin generala konjice. Navedenim korpusom koji se nalazio u sastavu Armijskog odjela B zapovijedao je sve do kraja rata.

Kralj Litve
Nakon što je u veljači 1918. pod njemačkim patronatom proglašena neovisnost Litve, Litavsko vijeće izglasalo je da se pozove Wilhelma da postane kraljem Litve. On je bio podoban kandidat za to mjesto jer je bio rimokatolik, te nije bio član dinastije Hohenzollern kojoj je pripadao njemački car Vilim. Osim toga, ako Centralne sile dobiju rat, Litva je mogla očekivati njemačku pomoć u slučaju ruskih pretenzija, a i sam Wilhelm je imao istaknutu vojničku karijeru. Wilhelm je pristao, te je 11. srpnja 1918. izabran za kralja pod imenom Mindaugas II. Prema sporazumu s Litavskim vijećem Wilhelm je trebao živjeti u Litvi, te naučiti litavski jezik. Međutim, Wilhelm nikada nije došao u Litvu koju čak nije nikada niti posjetio, iako je počeo učiti litavski jezik. Nakon nekoliko mjeseci nakon što je bio izabran za kralja postalo je jasno da će Njemačka izgubiti rat, nakon čega je Litavsko vijeće 2. studenog 1918. opozvalo svoju odluku o izboru Wilhelma za kralja.

Poslije rata
Nakon što je u listopadu 1921. bez nasljednika preminuo württemberški kralj Wilhelm II., Urach ga je tehnički kao najbliži muški rođak trebao naslijediti. To se međutim, zbog morganatskog braka njegovih roditelja nije dogodilo tako da je Wilhelma II. naslijedio vojvoda Albrecht.

Wilhelm od Uracha preminuo je 24. ožujka 1928. godine u 64. godini života u Rapallu.

Izvori
     Wilhelm od Uracha na stranici Prussianmachine.com
     Wilhelm od Uracha na stranici Deutsche-kriegsgeschichte.de

Njemački vojni zapovjednici u Prvom svjetskom ratu

Wilhelm od Uracha


Iconic est une chanson du  studio de Madonna, Rebel Heart, dont elle est la neuvième piste.

Elle a été écrite par Madonna, Toby Gad, Maureen McDonald, Larry Griffin Jr., Chancelor Bennett, Dacoury Natche et Michael Tucker.

« Iconic » a été produit par Madonna, Gad, AFSHeeN et Josh Cumbee, tandis que DJ Dahi et Tucher ont servi de producteurs supplémentaires. Il met en vedette le rappeur américain Chance the Rapper et une intro parlée par le boxeur professionnel américain Mike Tyson. La démo de la chanson a été divulguée sur Internet le 17 décembre 2014, aux côtés de douze autres pistes de l'album, avec « Iconic » également évoqué comme titre de l'album. Sa version finale est sortie le 9 février 2015, avec « Hold Tight » et « Joan of Arc », sur l'iTunes Store.

Une chanson EDM, hip hop et dance-pop influencée par la trap,« Iconic » présente dans son instrumentation des synthés « glacés », une batterie en marche et une basse « en plein essor », ainsi que des coups de poignard machiniques et des engrenages électroniques.

Sur le plan lyrique, la chanson encourage les gens à prendre le contrôle de leur vie, à poursuivre leurs rêves et à trouver leur propre grandeur. La chanson a reçu des critiques généralement favorables de la part des critiques, qui ont loué le rythme « bizarre » et la collaboration étrange de la chanson, reconnaissant son accroche. Bien que certains aient critiqué l'ajout de Tyson et aient été confondus avec le message de la chanson. Il s'est classé dans certains territoires européens, culminant dans le top quarante en Finlande, en Hongrie et en Espagne. Madonna a interprété le morceau en tant que numéro d'ouverture du Rebel Heart Tour (2015-16). Pendant la représentation, elle est à l'intérieur d'une cage d'apparence médiévale dans une robe ressemblant à un kimono, avec ses danseurs habillés en gladiateurs.

Composition et paroles
« Iconic » a été écrit par Madonna, Toby Gad, Maureen McDonald, Larry Griffin Jr., Chancelor Bennett, Dacoury Natche et Michael Tucker. Il a été produit par Madonna, Gad, AFSHeeN et Josh Cumbee, tandis que DJ Dahi et Tucker ont servi de producteurs supplémentaires. Il met en vedette Chance the Rapper et Mike Tyson.

Gad, AFSHeen et Cumbee étaient également responsables de la programmation et des instruments de la chanson, Gad fournissant également les chœurs. Le titre a été conçu et mixé par Demacio « Demo » Castellon avec Gad et Angie Teo. C'est une chanson EDM, hip hop et dance-pop avec des influences trap, qui commence par un « crowd cheering » et des « applaudissements ravis » alors que Tyson ouvre la chanson avec « un segment de spoken word vantard ». Plus tard, les couplets s'accumulent, le crochet ayant « un rythme piétinant à chanter 'en masse', avec une mélodie euphorique élevée comme un classique précoce du club d'avant la récession », commel'a décrit Amy Pettifer de  The Quietus. Comme elle l'a ajouté, « le couplet sonorement clairsemé se décompose » avec la chanson mettant en vedette « des coups de poignard machiniques » et « des engrenages électroniques grinçants ». Son pré-refrain « tombe dans des coups de poignard de synthés glacés » avec d'autres instruments consistant en « une batterie marchante et une basse en plein essor ». Son rythme « bizarre » a été décrit par Sam C. Mac de Slant Magazine comme « le bras de fer Skrillex de Kanye et Jay-Z'H•A•M».

Sur le plan lyrique, « Iconic » parle de prendre le contrôle de votre vie et de laisser brûler votre feu intérieur et encourage les auditeurs à poursuivre leurs rêves. Pendant la chanson, elle exhorte les auditeurs à « faire entendre [leurs] voix avant que quelqu'un ne le fasse pour [eux] » avec sa voix « écho comme l'annonceur sur le ring ». Dans une autre partie, lors de l'encouragement motivationnel, elle informe qu'« il n'y a que deux lettres de différence entre 'I Can't' et 'Icon' » tout en inspirant les auditeurs à trouver leur propre grandeur, en chantant : « Faites briller votre lumière comme une belle étoile / Montrez au monde qui vous êtes ». Le discours d'ouverture de Tyson parle de la façon dont il est « le meilleur que le monde ait jamais vu » et qu'il « a travaillé dur et a transpiré [ses] larmes ». Il proclame plus tard : « Je ne tomberai plus jamais et si je le faisais, je reviendrai ». Chance, d'autre part, rappe sur l'idolâtrie.

Réception critique

« Iconic » a reçu des critiques favorables de la plupart des critiques musicaux.

 Randall Roberts du Los Angeles Times, a noté que la chanson est motivée par « focus », ce qui la place « dans ce point idéal entre la frénésie du club et le lyrisme révélateur, le genre qui peut élever les esprits à des sommets émotionnels ».
 Neil McCormick du Daily Telegraph, l'a décrite comme une chanson qui « reflète une tendance contemporaine pour des mélanges rapides, furieux et drôles d'idées contradictoires, vacillant constamment au bord de l'effondrement mais tirant un autre rythme ou crochet pour faire bouger les choses ».
 Dans un mode similaire, Kyler Anderson d'Entertainment Weekly, a avoué qu'il pensait que la chanson serait sa « piste la plus sautée », mais a admis qu'il « admire en quelque sorte son chaos à peine conscient ».
 James Grebey de Spin, a rejeté l'inclusion de Tyson, mais il a loué la chanson pour avoir une déclaration qui est la clé de voûte de l'album et que « [l]ornière robotique et autoritaire, 'Iconic' transmet le point que – aimez-la ou détestez-la – Madonna est une icône, et vous ne vous débarrassez pas d'elle de sitôt ».
 John Marrs de Gay Times, a donné à la piste quatre étoiles sur cinq, affirmant que « le produit fini est totalement différent de la démo et beaucoup plus courageux, s'améliorant à chaque jeu ».
 Lewis Corner de Digital Spy, l'a définie comme « un soupçon de trap-pop prêt pour le club » et a sélectionné la chanson comme l'une des « pistes à télécharger ».
 Nick Levine de Time Out, était d'accord, écrivant que « les trucs imbéciles sont excellents, en particulier les trucs accrocheurs et teintés de pièges ».
 Sam C. Mac de Slant Magazine, a noté que la chanson a le « rythme le plus dur et le plus étrange de l'album, sans parler d'un couplet chance the Rapper et d'un message assez désarmant de la chanteuse elle-même ». Il ne savait pas si Madonna avait l'intention « d'embrasser son statut emblématique ou de se battre pour sortir de ses attentes oppressives » pendant le morceau, mais a salué le mécontentement et le message inhabituel pour avoir fait de l'album son « travail le plus engagé depuis American Life de 2003 ».
 Bradley Stern de MuuMuse a été positif, disant que le résultat est « un compliment stimulant la confiance à un entraînement épuisant au gymnase ». Il a poursuivi : « Les chutes de rythme inquiétantes sont certainement plus « à la mode » que, disons, « Hold Tight », mais la chanson se sent toujours (principalement) fraîche et étrange, par opposition à l'excursion dubstep/ EDM sur" MDNA ». [...] « C'est une pièce maîtresse palpitante, étrange et semi-embarrassante mais finalement stimulante de Rebel Heart qui semble aussi audacieuse qu'une chanson appelée 'Iconic' de Madonna devrait le faire ».
 Joe Lynch de Billboard, a qualifié la collaboration de « presque aussi étrange que ce à quoi on pourrait s'attendre », mais l'a qualifiée d'« affaire assez exagérée. Le verset de Chance est le feu, mais la production intense et occupée s'ajoute finalement à très peu ».
 Michelle Geslani de Consequence of Sound, a souligné que « aussi étranges que puissent être les circonstances, le morceau se fige étonnamment beaucoup plus facilement qu'on ne pourrait s'y attendre ».
 Ben Kelly d'Attitude, l'a nommé « son propre moment 'bow down bitches' ». Alors que Ludovic Hunter-Tilney du Financial Times a déclaré que la chanson est « merveilleusement désarticulée ».
 Dans une analyse mitigée, Amy Pettifer de The Quietus, l'a  qualifié de « discours Ted d'encouragements bien usés et motivants enveloppés dans un hymne de club ».
 Saaed Saaed de The National, a qualifié l'album de « mini marasme » tandis que Jonh Murphy de MusicOMH a noté que la chanson « tombe plutôt à plat ».
 Annie Zaleski de The A.V. Club, a été confondue avec le message de la chanson, disant qu'elle « ne peut pas décider si elle veut fausser la célébrité ou encourager les gens à l'adopter ».
 Lydia Jenkins a écrit pour le New Zealand Herald, que la chanson « pourrait certainement être accusée d'essayer d'imiter le succès de Dark Horse de Katy Perry».
 Lauren Murphy de l'Irish Times, a rejeté l'apparence de Tyson, déclarant que son discours sur Iconic est symbolique.
 Sasha Geffen de Consequence of Sound, a critiqué les « rimes paresseuses » de la chanson, qui, selon elle-même, se regroupent dans « un hybride maladroit d'EDM et de hip-hop avec l'un des meilleurs sons de hip-hop [qui] n'a pas sa place ici au milieu des chutes de basse et des voix de robot ».

Performances en live

« Iconic » a été choisie pour être la chanson d'ouverture du Rebel Heart Tour (2015-16). Il commence par une vidéo mettant en scène Madonna dans une robe glamour en train de cavorer avec des hommes nus juxtaposés à Mike Tyson parlant à l'intérieur d'une cage. Tyson a commenté la fusillade en disant : « Riveting n'est pas [le mot]. C'est juste intense... Je suis dans une cage. Je suis un otage. Je suis enchaîné. Je suis nue. J'ai l'air d'un sauvage. Quand je l'ai [tourné], ça ne semblait pas si intense. Mais ensuite, vous le regardez et vous dites: « Whoa ». C'était comme [quelque chose qui sortait de] National Geographic. J'ai besoin d'être apprivoisé, mec. ». Madonna s'est produite vêtue d'une « robe ornée en forme de kimono avec de larges manches doublées de paillettes » à l'intérieur d'une cage d'apparence médiévale entourée d'une iconographie religieuse dont elle sort plus tard en chantant les premières, tandis que des gardes habillés comme ceux qui gardaient le château de la Méchante Sorcière de l'Ouest marchaient sur scène. Pendant la représentation, elle s'est également accrochée à l'envers sur une croix.

La performance a été accueillie avec une réponse positive de la part des critiques. Jordan Zivitz, de la Gazette de Montréal, a qualifié la performance de « follement théâtrale, digne de Broadway ». Melissa Maerz a écrit pour Entertainment Weekly que « Aussi visuellement spectaculaire que ce soit narrativement [sic] brutal, c'était comme un rappel à sa dernière tournée, MDNA, qui comportait une mascarade sombre qui a trouvé Madonna brandissant un pistolet sur scène. Mais lorsque la chanson s'est terminée par des séquences vidéo des gladiateurs renversant une statue de la Vierge à l'air saint, le ton a changé. Madonna a construit une carrière en jouant avec ce que nous tenons pour sacré, qu'il s'agisse de crucifix ou d'engouements pour la danse underground. Maintenant, la seule chose sacrée qu'elle démolit, c'est Madonna elle-même ». La performance de la chanson lors des concerts du 19 au 20 mars 2016 à l'Allphones Arena de Sydney a été enregistrée et publiée dans le cinquième album live de Madonna, Rebel Heart Tour.

Crédits et personnel

Gestion

 Webo Girl Publishing, Inc. (ASCAP)/Atlas Music Publishing et Gadfly Songs (ASCAP)/EMI April Music, Inc. et Mo Zella Mo Music (ASCAP)/WB Music Corp.
 Roc Nation Music et Vohndee's Soul Music Publishing WB Music Corp. (ASCAP)//Chancelor Bennett (BMI) c/o Davis, Shapiro, Lewitt, Grabel, Leven, Granderson & Blake/Sony/ATV Sonata and Dahi Productions (SESAC).
 Michael Tucker Music (ASCAP) c/o Kobalt Songs Music Publishing, These Are Songs of Pulse (ASCAP) et OWSLA Trax (ASCAP) c/o Kobalt Songs Music Publishing.

Personnel
 Madonna – chant, auteur-compositeur, producteur de disques
 Maureen McDonald – auteur-compositeur
 Toby Gad – auteur-compositeur, producteur, programmation, instruments, mixeur audio, chœurs
 Larry Griffin Jr. – auteur-compositeur
 DJ Dahi – auteur-compositeur, producteur additionnel
 Michael « Diamonds » Tucker – auteur-compositeur, producteur additionnel
 Chance the Rapper – auteur-compositeur, chant
 Mike Tyson – discours
 AFSheeN – producteur, programmation, instruments
 Josh Cumbee – producteur, programmation, instruments
 Dan Warner – guitare
 Demacio « Demo » Castellon – ingénieur, mixeur audio
 Angie Teo – enregistrement et mixage additionnels

Crédits adaptés du site officiel de Madonna.

Notes et références

Liens externes

Chanson écrite par BloodPop
Chanson écrite par Madonna
Chanson interprétée par Madonna
Chanson produite par BloodPop
Single publié par Interscope Records

Iconic


Olaylar
 20 Ağustos - Achelous Muharebesi gerçekleşti.
 Katasyrtai Muharebesi gerçekleşti.

Doğumlar
 Theophylactus, Konstantinopolis Patriği

Ölümler
 5 Ağustos - I. Efthimios, Konstantinopolis Patriği (d. y. 834)
 20 Ağustos - Konstantinos Lips, Bizanslı aristokrat ve amiral
 tarihi bilinmeyen
 Hasan el-Utruş, Şii imam (d. 844)

917


Topoľa este o comună slovacă, aflată în districtul Snina din regiunea Prešov, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 147 de locuitori. Se învecinează cu , , , , ,  și .

Istoric
Localitatea Topoľa este atestată documentar din 1337.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Topoľa, Snina


Petar Tiješić (Sarajevo, 1888. – Sarajevo, 1978.) bio je bosanskohercegovački slikar. Jedan je od slikara iz prve generacije umjetnika koji su pohađali umjetničke škole, uključujući i Gabrijela Jurkića, Petra Šaina, Karla Mijića, Špiru Bocarića, Đoku Mazalića, Romana Petrovića i Lazara Drljaču.

Studirao je slikarstvo na Akademiji likovnih umjetnosti u Krakówu. Slikao je pejzaže i mrtvu prirodu. Format Tiješićevih slika često je malen, boja nanesena široko u plohama.

Djela
 Mrtva priroda
 Zimski motiv
 Zima u Brezi
 Portret oca

Literatura
 Umjetnost Bosne i Hercegovine 1894 – 1923, katalog, Sarajevo

Životopisi, Sarajevo
Bosanskohercegovački umjetnici
Bosanskohercegovački slikari

Petar Tiješić


මෙය වීරකැටිය ප්රදේශයේ පවතින ජාතික පාසලකි, වීරකැටිය පස්මං හන්දිෙය් සිට බෙලිඅත්ත මාර්ගයේ මීටර් 500ක් පමණ යන විට මෙය හමුවෙි.කොන්දගල ආරන්‍ය සේනාසනයට යාබදව එම පන්සල් ඉඩමෙි පාසල තනා ඇත............
පාසල ආරමිභ කර ඇත්තේ 2010 වර්ෂයේදියි..මෙය සිංගප්පුරැ ආධාර මත එවකට කතානායක ලෙස සිටින ලද චමල් රාජපක්ෂ මහතාගේ මග පෙන්විමෙන් තනන ලදි.......................
මෙය බාලිකා පාසලකි.ශිෂ්‍යත්වය සමත් දරැවන් පමණක් මෙයට සමිබන්ධ වෙි...නමුත් පෝෂිත පාසල් දරැවන්ද මෙයට අදාල නොවෙි..
අමාත්‍යාංශය මගින් පාලනය වන සුපිරි පාසලකි...
දැනට සිසුන් 1200ක් පමන මෙහි අධ්‍යාපන කටයුතු වල නිරත වෙි..ගුරැවරැන් 68 ක් පමණ සේවයේ ඇත...
දකුණ,සබරගමුව සහ උෳව පාලාත් වල සිසුන් මෙයට සමිබන්ධ වෙි..සාමාන්‍ය පෙළ පළමු ප්‍රතිඵලයෙන්ම 2016 දකුණේ අංක 3 බවට පත් විය..ඉන්පසු දෙවන වර 2017 දකුනේ අංක 1 බවට පත්විය..ලංකාවෙන්ම 7 වන ස්ථානයට පත්විය..
අධ්‍යාපන කටයුතු වලට අමතරව
චෙස් ක්‍රීඩාව...
වොලිබෝල්...
ක්‍රිකටි...
එල්ලේ..
ෂුටින්...
බාල දක්ෂ..
පරිසර බට...
ශිෂ්‍ය බට...
නර්තනය...
නාට්‍ය හා රංග කලාව...
චිත්‍ර....
සංගීතය ......මගින් දරැවන් ඔපවත් කෙරේ....

(පිටපත - චින්තක ජයවර්ධන)

Srilanka singapore friendship college


Healesville is a town in Victoria, Australia, 52 km north-east from Melbourne's central business district, located within the Shire of Yarra Ranges local government area. Healesville recorded a population of 7,589 in the 2021 census.

Healesville is situated on the Watts River, a tributary of the Yarra River.

History
Traffic to the more distant Gippsland and Yarra Valley goldfields in the 1860s resulted in a settlement forming on the Watts River and its survey as a town in 1864. It was named after Richard Heales, the Premier of Victoria from 1860–1861. The post office opened on 1 May 1865. The town became a setting off point for the Woods Point Goldfield with the construction of the Yarra Track in the 1870s.

Climate

Present

Healesville is known for the Healesville Sanctuary, a nature park with hundreds of native Australian animals displayed in a semi-open natural setting and an active platypus breeding program.

The Yarra Valley Railway operates from Healesville Station on every Sunday, most public holidays and Wednesday to Sunday during school holidays.

Schools in Healesville include the Healesville Primary School, St Brigid's Catholic primary school, the rural Chum Creek Primary School, Badger Creek Primary School, Healesville High School and Worawa Aboriginal College, an Aboriginal school whose former students include noted Australian Rules Footballer David Wirrpanda.

Much of what is now Healesville lies on the ancestral land of the Wurundjeri people. An Aboriginal reserve known as Coranderrk, set up in 1863, was located just south of the main township.

Industries in and around Healesville include sawmilling, horticulture, tourism and viticulture.

Healesville has an active CFA (Country Fire Authority) volunteer fire brigade established in 1894.  The Healesville Rural Fire Brigade was formed in 1941, then disbanded and membership amalgamated with the Healesville Urban Fire Brigade in 1985. The amalgamation of the Chum Creek Rural Fire Brigade with the Healesville brigade occurred in 1996.  The Healesville Fire Brigade now operates a main and a satellite station with members from both the Healesville and Chum Creek areas.

Healesville is the southern terminus of the Bicentennial Heritage Trail, which, at 5,330 km (3,310 mi), is the longest trail of its type in the world.  The northern end of the trail is at Cooktown, Queensland, a town 328 kilometres (204 mi) north of Cairns.

Population
At the time of the 2016 census, there were 7,461 people in Healesville.
 Aboriginal and Torres Strait Islander people made up 3.7% of the population.
 77.5% of people were born in Australia. The next most common countries of birth were England 5.6% and New Zealand 1.7%.
 89.5% of people spoke only English at home.
 The most common responses for religion were No Religion 44.4%, Catholic 16.3% and Anglican 12.2%.

Sport
The town has an Australian rules football team, the Healesville Football Club, competing in the Yarra Valley Mountain District Football League.

Healesville has a tennis club, the Healesville Tennis Club, which competes in the Eastern Region Tennis junior and senior competitions.

Healesville has a picnic horse racing club, Healesville Amateur Racing, which holds around seven race meetings a year with the Healesville Cup meeting in January.

The Healesville Greyhound Racing Club also holds regular greyhound racing meetings at the Healesville Showgrounds and Sporting Complex on Don Road.

Golfers play at the course of the RACV Country Club on Yarra Glen Road.

Healesville has a soccer team known as Healesville Soccer Club that plays in the Victorian State League 4 East.

Notable people
 William Baraka noted Aboriginal artist and Wurundjeri elder who spent much of his life at Coranderrk Station, near Healesville
 Edith Colemana naturalist and nature writer who completed her pioneering studies of pseudocopulation on native orchids from her house 'Goongarrie' in Healesville
 Gordon Collisan Australian rules football player for Carlton Football Club; Brownlow Medalist in 1964
 Lex Lasrya Supreme Court Judge
 Kelvin Moorean Australian rules football player for the Richmond Football Club
 James Wandin (1933–2006)a Wurundjeri ngurungaeta and Australian Rules footballer with
 Joy Murphy Wandina Wurundjeri elder
 David Wirrpandaa former Australian rules footballer
 Patrick Wolfe (1946-2016)an Australian historian and social anthropologist

Tourism
Healesville has been a tourist destination since the 1880s, with the Grand Hotel built in 1888, and the 60-room Gracedale House in 1889 is the best in the area.

A Tourist and Progress Association was created in the 1920s. The association published "Healesville, The World-famed Tourist Resort", listing over 40 beauty spots and 20 hotels and guest houses.

The construction of the Maroondah Dam in the 1920s brought several hundred workmen to Healesville. Their departure and the onset of the 1930s depression exposed Healesville's restricted range of industries. Timber and tourism were not stable enough for sustained and reliable growth. Notwithstanding the depression, the 1930s saw increased motor tourism (partly bypassing Healesville) and decreased railway patronage. Only 10% came by rail at Easter 1934. Tourism was still active but a local newspaper commented that Healesville would be "heaps better off calling itself the good-time town instead of the world-famed-tourist-resort—that's got whiskers on it".

In modern times Healesville has become a major centre for tourism based around the wine and food industries of the Yarra Valley, with attractions including Healesville Sanctuary, Badger Weir Picnic Area, Yarra Valley Railway, Healesville Organic Market, numerous cafes and restaurants, and volunteer-run events such as the Healesville Music Festival, Open Studios, and the Yarra Valley Rodeo.

The Memo, a centre for community arts and cultural activities, was built in 1924 as a soldier's memorial hall.

Film and television
The Internet Movie Database has Healesville and its environs as the filming locations for a number of films and TV programs: the Australian TV series Young Ramsay (1977), Felicity (1979), the natural history TV series Life on Earth (1979), Frog Dreaming (1986), the Australian TV short film Harry's War (1999) and Killer Elite (2011).

Gallery

See also

Yarra Track
Richard Heales

References

Towns in Victoria (state)
Yarra Valley
Yarra Ranges Shire

Healesville


أريد حلا هو فيلم مصري عُرض عام 1975، من بطولة فاتن حمامة ورشدي أباظة، ومن إنتاج أفلام صلاح ذو الفقار وإخراج سعيد مرزوق. الفيلم يحتل المرتبة الحادية والعشرين في قائمة أفضل مئة فيلم في تاريخ السينما المصرية.

قصة الفيلم
تدور أحداث الفيلم حول درية (فاتن حمامة)، التي تستحيل الحياة بينها وبين زوجها الدبلوماسي مدحت (رشدي أباظة). وتطلب منه الطلاق ولكنه يرفض فتضطر للجوء إلى المحكمة (الشرعية) لرفع دعوى طلاق .. تعمل مترجمة في إحدى الجرائد، وينمو الحب بينها وبين رؤوف صديق أخيها .. تدخل درية في متاهات المحاكم وتتعرض لسلسلة من المشاكل والعقبات التي تهدر كرامتها وتتعقد الأمور عندما يأتي الزوج بشهود زور يشهدون ضدها في جلسة سرية وتخسر قضيتها بعد مرور أكثر من أربع سنوات.

طاقم التمثيل
 فاتن حمامة: (درية - مترجمة بأحد الجرائد)
 رشدي أباظة: (مدحت - رجل دبلوماسي)
 ليلى طاهر: (صديقة درية)
 كمال ياسين: (القاضي)
 أمينة رزق: (حياة)
 محمد السبع: (أحمد العدوي - محامي درية)
 أحمد توفيق: (حسن مدكور - محامي مدحت)
 رجاء حسين: (سنية)
 سهير سامي
 فتحية شاهين
 نادية أرسلان: (العشيقة)
 علي الشريف: (أبو الوفا - محام شرعي أزهري)
 عبد العليم خطاب
 حسين قنديل
 شوقي بركة: (القاضي)
 إبراهيم سعفان: (بدوي - عرضحالجي بالمحكمة)
 سيد زيان: (درويش)
 وحيد سيف: (عباس)
 أسامة عباس: (الصيدلي)
 نعيمة الصغير
 ليلى فهمي
 كوثر شفيق
 صوفي تكلا
 علي عز الدين
 وحيد يسري
 رأفت فهيم
 محمود كامل
 رضوان حافظ
 شريف لطفي: (رؤوف عزمي)
 مروان حماد
 هشام سليم
 إبراهيم قدري: (شاهد بالمحكمة)

فريق العمل
 إنتاج: أفلام صلاح ذو الفقار
 إخراج: سعيد مرزوق
 قصة: حسن شاه
 سيناريو: سعيد مرزوق
 حوار: سعد الدين وهبة
 مدير التصوير: مصطفى إمام
 مونتاج: سعيد الشيخ
 موسيقى تصويرية: جمال سلامة
 توزيع: أفلام إيهاب الليثي

انظر أيضًا
 السينما المصرية
 قائمة الأفلام المصرية
 قائمة أعمال فاتن حمامة
 قائمة أعمال صلاح ذو الفقار
 قائمة الأفلام المصرية سنة 1975

مراجع

روابط خارجية

أفلام دراما مصرية
أفلام رشدي أباظة
أفلام فاتن حمامة
أفلام مصرية إنتاج 1975
أفلام عن الطلاق
أفلام ليلى طاهر
أفلام أمينة رزق
أفلام وحيد سيف
أفلام رجاء حسين
أفلام فتحية شاهين
أفلام عن محامين
أفلام عن صيادلة
أفلام هشام سليم
أفلام دراما إنتاج عقد 1970

أريد حلا (فيلم)


An Maxillaria moutinhoi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Guido Frederico João Pabst. An Maxillaria moutinhoi in nahilalakip ha genus nga Maxillaria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Maxillaria

Maxillaria moutinhoi


76713 Wudia este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
76713 Wudia este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov par l'Observatorul din Ondřejov. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,17 ua, o excentricitate de 0,02 și o înclinație de 5,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 76001-77000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2000
Centura de asteroizi

76713 Wudia


An Mormodes luxata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Mormodes luxata in nahilalakip ha genus nga Mormodes, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Mormodes

Mormodes luxata


ටොම් නිකලස් (Tom Nicholas*Tom Ni'co les)  උපතින් ඇමරිකානු සම්භවයක් ඇති  බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයෙකි. ලීසා ඈන් (මව) හා එන්රිකෝ වීදෙව් (පියා) යන අයට දාව 1990 දී උපන් මොහු  ලොව ප්‍රධාන පෙලේ සෝෂල් ඉන්ජිනියර්වරුන් අතර ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් තිබු  චරිතයකි. මොහු 13 වැනි වියේදී ඇමරිකානු වැඩිහිටි වෙබ් අඩවියක් වෙත සාමාජිකත්වය නොලබා ඇතුළු වීමෙන් යුරෝපය පුරා ප්‍රසිද්ද චරිතයක් බවට පත් විය. එමගින් ඔහුගේ චරිතයට  විශාල වූ කැළලක් ඇති විය. වයස අවුරුදු 18 දී විකිලික්ස් (ලන්ඩන්  හි ශාඛාව) වෙත බැඳුනු මොහු තමාගේ තරුණ විය ඒ වෙනුවෙන් කැප කළේය. කුඩා කල  සිය නමට  ඇති වූ කැළල  : ක්‍රිස්  ස්ටීව් හා එක්ව ළමා ලිංගික දර්ශන ඇතුලත් වෙබ් අඩවි දහස් ගණනක් හා  ගණිකාවන්ගේ පෞද්ගලික  වෙබ් අඩවි සිය ගණනක් විනාශ කර දමමින් මකා දැමීය. ගුගල් සමාගමේ මිතුරෙකුද වෙයි, එම මිතුරු කම මත මොහුගේ විස්තර හා පෞද්ගලික දත්ත ගූගල් සෙවුම් යන්ත්‍ර වල ප්‍රචාරය කිරීම නවතන ලදී. විකිලික්ස් සමාගමේ බිඳ වැටීමෙන් පසු සිය ස්ථානය අහිමි විය. පෙර තිබු ප්‍රසිද්ධියද  කෙමින් මැකී ගිය අතර වෙරෝනිකා බැල්මොන්ට් නමැති තිස් හැවිරිදි කාන්තාව සමග ටොම් පෙමක පැටලිණි. අසම්මත වූ එම ප්‍රේමය ඔහුගේ ජීවිතය ව්‍යාකුල බවට පත් කළේය. වර්තමානයේ ලන්ඩන් හි පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාලයක ඉගෙනුම ලබයි.වර්තමාන පෙම්වතිය වන්නේ කොරියානු ගණිකාවකි. (Prostitute)
කථා බහෙන් හා රුපයෙන්  ඕනෑම අයෙකු ගේ සිත දිනාගැනීමේ හා ඔවුන්ව තමන්ගේ අණසකට යටත් කරගැනීමට හැකි විශිෂ්ට හැකියාව නිසා මොහු 2010 දී ලන්ඩන් හි බෙත්ලම් රෝහලට පැමිණ  එහි වූ අශිෂ්ට  කාමාශාවන්ගෙන් පෙලුනු  රෝගීන් පිරිසකට මානසික ප්‍රතිකාර ලබා දුන්නේය. ඔහුගේ තිබු සිත්වසඟ කරන පෙනුම නිසා චිත්‍රපට සඳහා ඔහුට ආරාධනා රාශියක් ලැබුණි, ඔහුට ලැබුණු එක ආරාධනාවක්   නිසා   කිපුණු ඔහු එහි නිර්මාතෘවරුන්ට ප්‍රසිද්දියේ බැණ වැදුනි  එම සිද්දියෙන් පසු ටොම් හට   එවැනි ආරාධනා නොලැබුණි. 2011 වර්ෂයේදී පැවැත්වුණු විලියම් හා කේට් විවාහ උත්සවයට ආරාදනා ලැබුවන්ගෙන් වයසින් අඩුම පුද්ගලයා ඔහු විය.
කල් ගත වෙද්දී ව්කෘති වූ හැගීම් පහල වූ නිසා ටොම් නිකලස් සමාජයෙන් කොන් වන්නට විය , පෙර පෞර්ෂය සිදී ගියේය.තමා වයස අවුරුදු 30 ඇමරිකානු යුවතියක් සමග ප්‍රේමයෙන් වෙලී සිටින බව නැවත නැවතත් පුන පුනා පවසන්නට විය. ඒ යුවතිය වෙරෝනිකා බැල්මොන්ට් විය. තමා බලාපොරොත්තු වූ තරමේ ආදරයක් ඇයගෙන් ඔහුට නොලැබුන බැවින් පහත් ක්‍රියාවන්ගේ නියැලුණේය. ආදරයෙන් පරාජය වූ රැකියා විරහිත තරුණයකු වූ නිසා ඔහු ලැබූ මානසික පීඩනය සුළු පටු එකක් නොවේ. කෙසේ නමුත් අවසානයේ ටොම් නිකලස් සැමගෙන් වෙන් වී පෞද්ගලික විශ්වවිද්‍යාලයක අද්‍යාපනය ලැබීම සඳහා නික්ම ගියේ පණ මෙන් ආදරය කර වෙරෝනිකා බල්මොන්ට් ,රියන් බ්ලොක් සමග විවාහ වීමට නියමිත බව කියන පුවත අසාය.

Tom Nicoles - >
http://i48.tinypic.com/bf3kut.jpg

සිඩ්නි විජේවර්ධන (මොරටුව විශ්වවිද්‍යාල කථිකාචාර්ය)

ටොම් නිකලස්


Yazıbaşı, Adana ilinin Karaisalı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Adana iline 40 km, Karaisalı ilçesine 32 km uzaklıktadır.

Nüfus

Karaisalı'nın mahalleleri

Yazıbaşı, Karaisalı


Goran Hadžić  (în , ) a fost al doilea președinte al autoproclamatei Republica Sârbă Krajina, în funcție în timpul Războiului de Independență al Croației. El a fost acuzat de crime împotriva umanității și de încălcarea legilor și obiceiurilor de război de către Tribunalul Penal Internațional pentru fosta Iugoslavie.

Hadžić a fost acuzat de paisprezece ori. Acuzațiile includ implicarea criminală în "deportarea sau transferul forțat a zeci de mii de civili croați și alți civili non-sârbi" de pe teritoriul croat între iunie 1991 și decembrie 1993, inclusiv a 20.000 de persoane din Vukovar; muncă forțată a deținuților; "exterminarea sau asasinarea a sute de civili croați și alți civili ne-sârbi" în zece orașe și sate croate, inclusiv Vukovar și de "torturi, bătăi și uciderea deținuților", inclusiv 264 de victime în spitalul din Vukovar.

Ultimul fugar al Tribunalului, Hadžić a fost capturat de autoritățile sârbe la 20 iulie 2011. Procesul lui a fost abandonat în 2014 din cauza diagnosticului său terminal de cancer la creier; el a murit la vârsta de 57 de ani la 12 iulie 2016.

Note

Legături externe

 The Prosecutor v. Hadžić (IT-04-75), Tribunalul Penal Internațional pentru fosta Iugoslavie

Nașteri în 1958
Decese în 2016
Politicieni sârbi
Politicieni iugoslavi
Persoane inculpate de Tribunalul Penal Internațional pentru fosta Iugoslavie

Goran Hadžić


An Andropogon curvifolius in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Clayton. An Andropogon curvifolius in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon curvifolius


Forsetakosningar í Bandaríkjunum 1992 fóru fram þriðjudaginn 8. nóvember 1988. George H. W. Bush, sitjandi varaforseti, og Dan Quayle, öldungadeildarþingmaður fyrir Indiana, unnu sigur á Michael Dukakis, fylkisstjóra Massachusetts, og Lloyd Bentsen, öldungadeildarþingmanni fyrir Texas.

Niðurstöður

Sjá einnig
 Kosningar í Bandaríkjunum 1988

Tilvísanir

Kosningar í Bandaríkjunum 1988
1988

Forsetakosningar í Bandaríkjunum 1988


The Viminal Hill ( ;  ;  ) is the smallest of the famous Seven Hills of Rome. A finger-shape cusp pointing toward central Rome between the Quirinal Hill to the northwest and the Esquiline Hill to the southeast, it is home to the Teatro dell'Opera and the Termini Railway Station.

At the top of Viminal Hill is the Palace of Viminale that hosts the headquarters of the Ministry of the Interior; currently the term Il Viminale means the Ministry of the Interior.

According to Livy, the hill first became part of the city of Rome, along with the Quirinal Hill, during the reign of Servius Tullius, Rome' sixth king, in the 6th century BC. The name of the hill derives from Latin viminalis ("pertaining to osiers"), from vimen ("a pliant twig, osier").

See also

References

External links
Samuel Ball Platner, A Topographical Dictionary of Ancient Rome: Viminal Hill

Seven hills of Rome
Rome R. I Monti

Viminal Hill