Festival bunjevački' pisama 2007. bio je sedmo izdanje tog festivala.

Trajao je od 26. – 28. rujna.
Izdanje festivala od 2007. je dalo 12 novih skladba. Prvi put je uvedena i nagrada za najboljeg debitanta.

Skladbe sudionice su "Ej, birtašu", koju je izveo Marko Stipić, "Hajina pisma", koju je izveo Mladen Crnković, "Čini mi se da sam sve to snila" koju su izvele Tamara Babić i Irena Kovačev, "Na Bajskome prelu", koju je izvela Anett Balažić, "Svoj na svome", koju je izvela Anica Čipak, "Ostani bar samo čovjek", koju je izvela Svjetlana Patarić, "Ej, Bunjevko, tebe srce želi", koju je izveo Darko Temunović, "Oj, Subotica, od starina grade", koju je izvela Martina Dulić, "Nema te više", koju je izvela Ivana Stipić, "Dan sutrašnji", koju je izvela Našata Kostadinović, "Zvona stare crkve", koju je izveo Marinko Rudić Vranić i "Nemoj mati tugovati", koju je izvela Marija Jaramazović.

Mjesto izvođenja je bio Hrvatski kulturni centar "Bunjevačko kolo".

Po ocjeni strukovnih sudaca, najbolja je pjesma "Subotico, od starina grade" (Milivoj Jovanović - Milivoj Jovanović - Vojislav Temunović). Pjesmu je izvela Martina Dulić. Drugu nagradu je osvojila pjesma "Nemoj mati tugovati" (Mirjana Jaramazović - Nikola Jaramazović - Stipan Jaramazović), koju je izvela Marija Jaramazović. Treću nagradu je osvojila skladba "Ej, birtašu", koju je izveo Marko Stipić.

Najbolja pjesma po izboru slušateljstva Radio-Subotice i nazočnih gledatelja, bila je pjesma "Ej Bunjevko, tebe srce želi" (Petar Kuntić - Petar Kuntić - Vojislav Temunović). Pjesmu je izveo Darko Temunović. Glasovanje je telefonski, a kao novina, uvedena je i mogućnost glasovanja SMS-om.

Najboljom debitanticom je proglašena Ivana Stipić koja je izvela pjesmu "Nema te više" (Nedeljka Šarčević - Nedeljka Šarčević - Nela Skenderović).

Suci su nagradili pjevačicu Mariju Jaramazović za najbolju interpretaciju, i to za izvedbu pjesme "Nemoj mati tugovati" (Mirjana Jaramazović - Nikola Jaramazović - Stipan Jaramazović).

Nagradu za najbolji neobjavljeni tekst je dobio Marko Sente, za skladbu, "Zvona stare crkve", koju je na festivalu izveo Marinko Rudić Vranić.

Nagradu za najbolji aranžman je dobio Marinko Rudić Vranić, za pjesmu "Zvona stare crkve".

Suci za tekstove su bili: Ljiljana Dulić, Tomislav Žigmanov, Milovan Miković, Katarina Čeliković i Ivana Petrekanić.

Suci za glazbeni dio, tj. za ocjenjivanje izvođača, debitanata, skladba i aranžmana su bili Marijana Crnković, Antonija Piuković, Đuro Parčetić, Slavko Franjo Batorek i Berislav Skenderović.

Vanjska poveznica
 Radio-Subotica  «Subotico, od starina grade» pobjednička pjesma VII. Festivala bunjevački pisama

2007.

Festival bunjevački’ pisama 2007.


Aşağıdaki listede video oyun geliştiricilerin tam listesi bulunmaktadır.

A

B

C

D

E
 EA Black Box
 EA Canada
 EA Chicago
 EA Criterion
 EA Los Angeles
 EA Mobile
 EA Montréal
 EA Mythic
 EA Phenomic
 EA Redwood Shores
 EA Salt Lake
 EA Tiburon
 EA UK
 EDGE AIAS
 Edge of Reality
 Eidos Interactive
 Eivaa Games
 Electronic Arts AIAS, IGDA
 Ensemble Studios AIAS
 Epic Games IGDA
 Epyx
 Eurocom Entertainment Software
 Eugen Systems
 Evolution Studios
 Evryware

F
 Factor Five IGDA
 Falcom
 FASA Interactive
 Firaxis Games IGDA
 Firefly Studios
 Flagship Studios
 Flight Plan
 Flying Fish Works IGDA
 Foundation 9 Entertainment IGDA
 Free Radical Design
 Freeverse Software
 Frog City Software
 From Software
 Frontier Developments
 Funcom
 Fuse Games

G
 Gabitasoft
 Gaia
 Game Freak
 Gamelab IGDA
 Gameloft
 Game Republic
 Gamer Studioz
 Gameware Development
 GarageGames
 Gas Powered Games
 Gathering of Developers
 Gearbox Software
 Genius Sonority
 Golemlabs
 Gotham Games
 Guerrilla Games
 Guild Software
 GOT GAME Entertainment

H
 H.B. Studios
 Haemimont Games
 HAL Laboratory
 HanbitSoft
 Hangar 13 (şirket)
 Harmonix IGDA
 Hasbro Interactive
 Headgate Studios
 High Voltage Software
 Housemarque
 Hudson Soft
 Human Entertainment
 Human Head Studios IGDA

I
 id Software
 Ignition Entertainment
 Illwinter Game Design
 ImagEngine IGDA
 Image Space Incorporated
 Incognito Entertainment
 Indiagames
 Indie Built
 Infinity Ward
 Infogrames
 iNiS
 Insomniac Games AIAS
 Intelligent Systems
 Interama
 International Hobo IGDA
 Interserv International
 Intrepid Games
 Introversion Software
 InXile Entertainment
 IO Interactive
 Ion Storm Inc.
 iQue
 Irem
 Iron Lore Entertainment
 Irrational Games
 Itlit Software

J
 Jadestone Group
 Jagex
 Jakks Pacific
 Joytech
 Juice Games
 Junction Point Studios
 Just Add Monsters

K
Kalisto Entertainment
 KingsIsle Entertainment
 Koei
 Kojima Productions
 Konami
 KranX Productions
 Krome Studios
 Kuju Entertainment
 Kuma Games
 Kush Games
 KHEOPS

L
 Left Field Productions
 Lesta Studio
 Level-5
 Llamasoft
 Lionhead Studios
 Longtail Studios
 Looking Glass Studios
 LucasArts
 Lucky Chicken Games
 Lucky Jump Games IGDA
 Luxoflux

M
 Mad Doc Software
 Mad Genius Software
 Magnin & Associates IGDA
 Manifesto Game Studio IGDA
 Marvelous Interactive
 Massive Black
 The Mauretania Import Export Company IGDA
 Maxis
 Melbourne House
 MicroIllusions
 Microsoft Game Studios AIAS
 Microprose
 Midway Games
 Midway Austin
 Midway Chicago
 Midway Los Angeles
 Midway Newcastle
 Midway San Diego
 Mistic Software IGDA
 Mistwalker
 Mithis Entertainment
 Mnecho
 Mojang Studios
 Monolith Productions
 Monolith Soft
 Monumental Games
 Moonpod
 Moonstruck Games
 Monster Games
 MTO
 Muskedunder Interactive
 Myrtilus Games
 Mythic Entertainment
 myelin TM

N
 Namco
 Namco Bandai
 Namco Tales Studio
 Naughty Dog
 NCsoft
 NDCUBE
 Nekeme Prod
 NetherRealm Studios
 Nerve Software
 Neversoft
 Next Level Games
 NIBRIS
 Night Light Studios IGDA
 Nigredo Studios
 Nihilistic Software
 Nikitova LLC
 Nintendo AIAS
 Nintendo EAD Tokyo
 Nintendo Entertainment Analysis and Development
 Nintendo Integrated Research and Development
 Nintendo Research & Development 1
 Nintendo Research & Development 2
 Nintendo Software Technology Corporation
 Nival
 N-Space
 NM omni creative group inl'l

O
 Obsidian Entertainment
 Oddworld Inhabitants AIAS
 Omega Force
 Oniric Games
 Orbital Media
 Origin
 Osiris Games
 Oxygen Interactive Studios

P
 Page 44 Studios
 Pandemic Studios AIAS
 Papyrus Design Group
 Paradox Studios
 Petroglyph
 Phantagram
 Pi Studios IGDA
 Pipeworks Software IGDA
 Piranha Bytes
 Pixelati Ltd.
 Planet Moon Studios
 Polyphony Digital
 PopCap Games
 Propaganda Games
 Pseudo Interactive IGDA
 Psygnosis
 Public Games LP
 Pyro Studios
 Presto Studios Archives

Q
 Q Entertainment
 Q-Games
 Qplaze
 Quantic Dream
 Quicksilver Software
 Quick Time

R
 Radical Entertainment
 Rage Software Limited
 Rainbow Studios
 Rareware
 Ratloop
 Raven Software
 Ready at Dawn IGDA
 Real Time Worlds
 Reality Pump Studios
 Rebellion
 Red Entertainment
 Red Storm Entertainment
 Reflections Interactive
 Relic Entertainment
 Remedy Entertainment IGDA
 Republik Games
 Retro Studios
 Revolution Software
 Ritual Entertainment
 Rockstar Games
 Rockstar Leeds
 Rockstar Lincoln
 Rockstar London
 Rockstar North
 Rockstar San Diego
 Rockstar Toronto
 Rockstar Vancouver
 Rockstar Vienna
 Rogue Entertainment
 Rovio Mobile IGDA
 Running With Scissors, Inc.
 Ranson Interactive

S
 Saber Interactive
 SaltyDogs Productions
 Santa Cruz Games IGDA
 Savage Entertainment IGDA
 SCE Studios San Diego
 SCE Studios Santa Monica
 Schell Games IGDA
 SCS Software
 Secret Level IGDA
 SEGA IGDA
 Shaba Games
 Sidhe Interactive
 Sigil Games Online
 Silicon Knights
 Sierra Entertainment
 Simtex
 Simula Games
 Slingo IGDA
 Smackall
 Small Rockets
 SNK
 Snowblind Studios
 Snowstep
 Sobee
 Sonic Team
 Sony Bend
 Sony Computer Entertainment of America AIAS
 Sony Computer Entertainment of Europe
 Sony Computer Entertainment of Japan
 Sony Online Entertainment
 Sora Ltd.
 Spark Unlimited
 Spectrum Holobyte
 Spiderweb Software
 Splash Damage
 Square Enix
 Stainless Steel Studios
 Starbreeze Studios
 Stardock
 Stormfront Studios AIAS, IGDA
 Straylight Studios IGDA
 Streamline Studios
 Success
 Sucker Punch Productions
 Sumea IGDA
 Sunflowers
 Supervillain Studios
 Surreal Software
 Syntasoft

T
 Taito Corporation
 Take Two Interactive
 TalonSoft
 TaleWorlds
 Team17
 Team Bondi
 Team Chaos
 Team Ninja
 Team SOHO
 Techland
 Tecmo
 Telltale Games
 Temporal Games
 Terminal Reality
 Three Rings Design
 Tilted Mill Entertainment
 TimeGate Studios
 Tiwak
 Torus Games
 TOSE
 Totally Games
 Toys for Bob
 Traveller's Tales
 Treasure Co. Ltd
 Treyarch
 Tri-Ace
 Tri-Crescendo
 Trilobyte
 Troika Games
 Triumph Studios
 TT Games
 Turbine
 TX Digital Illusions (Texas USA)

U
 Ubisoft AIAS
 Ubisoft Barcelona
 Ubisoft Montpellier
 Ubisoft Montreal
 Ubisoft Paris
 Ubisoft Romania
 Ubisoft Şangay
 Ubisoft

V
 Valve Software IGDA
 Vektor Grafix
 Venan Entertainment IGDA
 Vicarious Visions IGDA
 Vicious Cycle Software
 Vision Park
 Visual Concepts
 Volatile Games
 Volition Inc.
 Voodoo (şirket)
 VIVA Media

W
 Wangame Studios
 Wayward Design
 Webfoot Technologies
 Webzen Games
 Westwood Studios
 Whatif Productions IGDA
 The Whole Experience (a/k/a WXP)
 Wingnut Interactive
 Wideload Games
 Woedend! Games
 WorldWinner IGDA

X
 XGen Studios IGDA

Y
 Yes 10 Style IGDA
 YUKE's Future Media Creators

Z
 Z-Axis Ltd.
 Zipper Interactive
 Zombie Studios
 Zootfly IGDA
 Zylom IGDA
 Zynga

Video oyunu listeleri

Video oyunu geliştiricileri listesi


Le rythme circadien chez les procaryotes, oscillant sur 24 heures, est influencé par certaines fluctuations environnementales telles que la température et la luminosité. Il a longtemps été pensé que les procaryotes ne possédaient pas d'horloge endogène puisque cette dernière ne serait d'aucun bénéfice pour tout organisme qui se multiplie en moins de 24 heures. Cependant, en 1998, la découverte d'un mécanisme circadien procaryote chez la cyanobactérie Synechococcus elongatus PCC 7942 réfute cette hypothèse.

Plusieurs scénarios décrivant son origine et son évolution ont été émis, cependant, les biologistes demeurent incapables d'expliquer comment ces gènes se sont développés pour former un système circadien.

Les hypothèses sur l'origine des horloges circadiennes

Pression évolutives
Les pressions de sélection sont une possible explication de l'apparition des cycles circadiens. L'anticipation d'évènements naturels comme la lumière, la température ou bien la séparation temporelle des réactions métaboliques pourraient favoriser la survie et la reproduction d'un organisme. Il a été proposé que l'évolution des cycles serait due à l'avantage adaptatif que présente le fait de retarder les évènements sensibles à la lumière à la nuit . L'avantage de cette ségrégation a été confirmé par l'observation que les mécanismes sensibles aux dommages photo-oxydatifs causés par la lumière ultraviolette sont effectués pendant la nuit .

Par ailleurs, une autre hypothèse a été avancée que les gènes de l'horloge possédaient initialement une autre fonction et qu'ils ont possiblement incorporé à l'horloge au fil du temps à cause des pressions évolutives cycliques et de leurs impacts sur les organismes . Ceci est appuyé par l'énorme ressemblance entre les photopigments cryptochromes de l'horloge des plantes et l'enzyme bactérienne photolyase agissant sur d'autres fonctions cellulaires.

De plus, la présence de cycles circadiens chez des bactéries non-photosynthétiques a permis d'avancer l'hypothèse que d'autres types de pressions évolutives, comme la fluctuation du système immunitaire et de la variation de la température corporelle dans le temps, pourraient avoir poussé à l'évolution de l'horloge chez des pathogènes par son caractère adaptatif.

Fitness des cyanobactéries
Le premier signe adaptatif de l'évolution de l'horloge serait la duplication et la fusion du premier gène oscillateur kaiC à deux domaines, il y a entre 3,8 et 3,5 milliards d'années (Ga) chez les cyanobactéries . Cette duplication serait probablement un moyen de s'adapter aux fluctuations de l'environnement .

À cet effet, la composition de l'atmosphère, modifiée par la production d'oxygène de l'activité photosynthétique des cyanobactéries d'autrefois, aurait créé des pressions évolutives sur les cyanobactéries, elles-mêmes sensibles à l'oxygène . Comme les cycles circadiens influencent l'expression de plusieurs gènes reliés à des fonctions vitales, ils seraient un moyen intégrateur, et donc efficace, de s'adapter aux nouvelles conditions abiotiques par la perte de gènes, leur duplication, les transferts latéraux et la sélection naturelle afin d'évoluer parallèlement à l'histoire biogéologique de la Terre .

Il a aussi été prouvé que la synchronisation de l'horloge interne avec des facteurs cycliques de l'environnement augmente la valeur sélective (fitness), par un avantage reproductif marqué. Ceci suggère donc que l'horloge circadienne interagit avec l'environnement afin d'obtenir un avantage adaptatif pour l'organisme.

Les gènes kai chez les procaryotes
Les gènes kai, premiers indices de l'évolution de l'horloge circadienne, sont retrouvés sous différentes formes chez les procaryotes.

Le gène kaiC peut être sous une forme à domaine simple ou double. À la suite d'un transfert horizontal du domaine simple de kaiC des bactéries vers les archées, la duplication et la fusion du gène kaiC aurait mené à la présence d'un double domaine . Ce dernier semble présenter des avantages évolutifs étant donné qu'une copie du domaine conserve les mêmes fonctions que le domaine simple, pendant que la deuxième copie accumule les mutations délétères. Les homologues de kaiC sont retrouvés dans le génome de toutes les archées, sauf chez les genres Methanopyri et Thermoplasmata avec simple ou double domaine. Pour leur part, les cyanobactéries ne possèdent qu'uniquement la forme à double domaine.

Grâce aux analyses phylogéniques, on peut voir les nombreux transferts latéraux des gènes kaiC, kaiB et kaiBC. Les transferts du système kaiBC proviennent des cyanobactéries évolutivement plus avancées vers les procaryotes primitifs (Archée, Protéobactérie et Chloroflexi).

Similairement au gène kaiC, le gène kaiB est présent chez toutes les cyanobactéries. L'opéron formé de kaiB avec kaiC à double domaine est caractéristique des cyanobactéries. Son avènement dans les autres règnes procaryotes est fort probablement dû à un transfert horizontal . De plus, certaines cyanobactéries et protéobactéries contiennent des copies supplémentaires des gènes kaiB et kaiC dans leurs génomes, possiblement dus à leur duplication. Finalement, le gène kaiA n'est présent que chez les cyanobactéries, et ce toujours en une seule copie.

L'origine des horloges circadiennes dans les cyanobactéries et l'évolution des gènes oscillateurs centraux kaiA, kaiB et kaiC
Les cyanobactéries sont considérées comme l'un des premiers organismes de la Terre primitive. Certains de leurs gènes circadiens sont probablement aussi âgés. Les gènes prédécesseurs des gènes circadiens étaient probablement présents il y a environ 3 800 millions d'années (Ma), bien avant la divergence entre bactérie et archéobactérie et l'ère des cyanobactéries. Les gènes kaiC à deux domaines de liaison ATP/GTP sont seulement retrouvés chez les cyanobactéries, tandis que ceux à un domaine de liaison ATP/GTP sont omniprésents chez plusieurs autres procaryotes. Cela suggère qu'un gène prédécesseur à un domaine de liaison ATP/GTP a subi une duplication, puis que la fusion de ces duplications a donné lieu au gène kaiC des cyanobactéries, le gène le plus âgé des gènes kai.

Selon la méthode du maximum de vraisemblance, le gène kaiB et son prédécesseur dans les cyanobactéries sont apparus il y a environ 3 500 à 2 320 Ma. L'horloge circadienne primitive des cyanobactéries était alors composée des gènes kaiB et kaiC seulement . L'apparition de l'opéron kaiBC et du complexe kaiB-kaiC est estimée à environ 2 300 Ma .

L'origine du gène kaiA demeure controversée. Jusqu'à récemment, les analyses phylogénétiques des gènes kaiA et des éléments du système kaiABC situaient l'origine du gène kaiA il y a environ 2 320 Ma . Cependant, de nouvelles évidences à la suite des analyses des phylogénies suggèrent que l'origine du gène kaiA pourrait remonter au même moment que celle des cyanobactéries.

Le moment où les gènes oscillateurs ont acquis leur habileté d'osciller est toujours incertain . L'aptitude pourrait être survenue au moment où les trois gènes kai, formant le système kaiABC, et de l'ATP se sont rencontrés, soit la condition minimale requise afin de créer un cycle circadien chez les cyanobactéries. De même, certaines cyanobactéries possèdent des systèmes d'oscillateurs incluant seulement les gènes kaiB et kaiC (système kaiBC). Le système kaiBC a pour origine la perte de kaiA il y a environ 1050 à 400 Ma. Ainsi, les oscillateurs pourraient avoir gagné leur habilité à osciller même en l'absence de kaiA .

Au-delà des procaryotes
Depuis l'apparition du cycle circadien chez les procaryotes, les organismes des autres règnes ont développé des composantes moléculaires des horloges circadiennes qui semblent infiniment variées. Cependant, les rôles de celles-ci sont souvent demeurés très semblables à ceux des procaryotes .

Par exemple, la fonction de la protéine KaiA des cyanobactéries, qui est d'activer la transcription de certains gènes de l'horloge, est visiblement conservée, entre autres, chez les complexes protéiques WC-1/WC-2, CLOCK/CYCLE, et CLOCK/ BMAL1, respectivement de Neurospora, Drosophila et de la souris.

À travers presque tous les taxons, les cycles circadiens résultent d'un enchaînement coordonné de boucles de rétroaction, positives et négatives, agissant sur la transcription et la traduction et oscillant sur une période de 24 heures . Plusieurs études ont démontré que deux familles de domaines, jouant un rôle central dans l'enclenchement de ces boucles, sont largement conservés à la fois sur des protéines de l'horloge des procaryotes et sur celles des eucaryotes: la famille bHLH (basic Helix-Loop-Helix), famille des domaines de liaison à l'ADN et la famille PAS (PER-ARNT-SIM) servant aux interactions protéine-protéine.

Malgré un système de base relativement constant, les composantes moléculaires des horloges circadiennes des eucaryotes n'ont peu ou pas d'homologies ni avec les procaryotes ni entre elles. Cela suggère que les cycles circadiens ont possiblement évolué différemment chez les autres règnes, ce qui ne fait que démontrer, une fois de plus, l'importance adaptative de l'horloge circadienne.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Chronobiologie
 Rythme circadien
 Procaryotes
 Évolution
 Gènes

Chronobiologie
Procaryote

Évolution des horloges circadiennes chez les procaryotes


Garstang ist ein Ort mit 4076 Einwohnern (2001) und eine civil parish in Lancashire, England.

Geschichte
Garstang wird bereits im Domesday Book als Cherestanc erwähnt und liegt an einer alten Hauptverkehrsverbindung von England nach Schottland, was wiederholt zu Zerstörungen führte, wie etwa 1322 als die Schotten den Ort zerstörten. 1349/1350 wütete die Pest in Garstang.

Die Kapitelherren der Cockersand Abbey erhielten 1310 das Recht einen Wochenmarkt in Garstang abzuhalten. Der Markt wurde aber schon vor der Reformation und der Auflösung der Klöster nicht mehr abgehalten und so gewährte Elisabeth I. 1597 dem Ort erneut das Marktrecht.

Geografie
Garstang liegt am River Wyre, der im Osten und Süden des Ortes fließt, sowie dem Lancaster Canal im Westen. Der Bahnhof Garstang and Catterall (ursprünglich Garstang Station) der Lancaster and Preston Junction Railway (heute Teil der West Coast Main Line) in Catterall war bis zu seiner Schließung 1969 der Bahnhof der Stadt im Eisenbahnfernverkehr. Der Bahnhof Garstang Town an der Garstang and Knot-End Railway wurde 1930 mit der Einstellung des Personenverkehrs auf der Linie geschlossen.

Berühmte Einwohner
 Paul Swarbrick (* 1958), römisch-katholischer Geistlicher, Bischof von Lancaster
 Marie Anne Hobbs, Radiomoderatorin bei BBC Radio 1.
 Dicky Bond, englischer Fußballnationalspieler und Spieler bei Preston North End und Bradford City.

Siehe auch
 Greenhalgh Castle

Weblinks

 Offizielle Webseite von Garstang

Einzelnachweise

Ort in Lancashire
Borough of Wyre

Garstang


Mars Climate orbiter (prije Mars Surveyor '98 Orbiter ) bio je 638-kg teška robotizirana svemirska sonda koju je NASA pokrenula 11. prosinca 1998. radi proučavanja marsovske klime, marsovske atmosfere i promjena na površini te radi prijenosa komunikacijskog releja u programu Mars Surveyor '98 za Mars Polar Lander. Međutim, 23. rujna 1999. godine komunikacija sa svemirskim brodom izgubljena je kako je svemirski brod ušao u orbitu, zbog zemaljskog računalnog softvera koji je proizveo izlaz u ne-SI jedinicama sekundi-funte (lbf · s) umjesto SI jedinice Newton-sekunde (N · s) određene u ugovoru između NASA-e i Lockheed-a. Svemirska letjelica naišla je na Mars na putu koji ga je doveo preblizu planetu i bila je ili uništena u atmosferi ili je ponovno ušla u heliocentrični prostor nakon što je napustila Marsovu atmosferu.

Mars Climate Orbiter započeo je planirani manevar ulaska u orbitu 23. rujna 1999. u 09:00:46 UTC.  Naime, letjelica za usporenje svoje brzine osim glavnih motora koristi i način zračnog kočenja ili aerobrakinga. Kočenje letjelice postupkom aerobrakinga se odvija na način da sama letjelica ulazi u više slojeve atmosfere Marsa te ju taj zrak pomalo koči, ali ako ipak uđe preduboko, ona izgori zbog trenja zraka. Nakon što je sve proračunato, letjelica je počela s aerobrakingom, no s letjelicom je izgubljen kontakt. Razlog takve greške je iznenađujući: inženjeri u JPL-u su koristili različite mjerne jedinice. Jedni su koristili SI-sustav, a drugi stare engleske mjere. Na taj način je napravljena greška koja je kao rezultat, nažalost, imala uništenje Mars Climate Orbitera.Mars Climate Orbiter ugasio je radio vezu kad je svemirska letjelica prošla iza Marsa u 09:04:52 UTC, 49 sekundi ranije nego što se očekivalo, a komunikacija nikada nije uspostavljena. Zbog komplikacija koje su proizašle iz ljudske pogreške, svemirska letjelica naišla je na Mars na nižoj visini od predviđene i bila je ili uništena u atmosferi ili je ponovno ušla u heliocentrični prostor nakon izlaska iz Marsove atmosfere. Mars Reconnaissance Orbiter je od tada ispunio većinu zacrtanih ciljeva ove misije.

Profil misije

Izvori

Vidi također

Popis misija na Mars
Popis umjetnih predmeta na Marsu
prijelaz na metrički sistem

Marsovi orbiteri
NASA

Mars Climate Orbiter


Volta Limburg Classic 2017 var den 44. udgave af cykelløbet Volta Limburg Classic. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 1. april 2017. Det blev vundet af italienske Marco Canola fra .

Hold og ryttere

Danske ryttere

Resultater

Eksterne henvisninger

2017
UCI Europe Tour 2017

Volta Limburg Classic 2017


Le lac de Hourgade est un lac pyrénéen français situé administrativement dans la commune de Loudenvielle dans le département des Hautes-Pyrénées en région  Occitanie.

C'est un lac naturel qui a une superficie de  pour une altitude de .

Toponymie

Géographie
Le lac est situé en vallée du Louron, dans le sud-est du département français des Hautes-Pyrénées dans le massif de Perdiguère.
Il est entouré de nombreux pics comme le Pic de Belle Sayette (), le Pic de Hourgade (), le Pic d'Espingo () entre la crête de Hourgade et la Montagne de Pichadères.

Topographie

Hydrologie
Le lac a pour émissaire le ruisseau d'Aube affluent droit de la Neste du Louron.

Climat

Protection environnementale

Le lac fait partie d'une zone naturelle protégée, classée ZNIEFF de type 2 : Vallée du Louron

Voies d'accès
Pour atteindre le lac versant nord, au départ sud de Loudenvielle au pont des Chèvres il faut passer par le sentier de grande randonnée GR 10 jusqu'à la cabane d'Ourtiga.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des lacs des Hautes-Pyrénées
 Liste des lacs des Pyrénées

Liens externes
 Lac de Hourgade

 Hourgade
Hourgade
Massif de Perdiguère

Lac de Hourgade


ඇල්බේනියාව, ඕස්ට්‍රේලියාව, බල්ගේරියාව, කාම්බෝජය, ලංකාව, ෆින්ලන්තය, හන්ගේරියාව, අයර්ලන්තය, ඉතාලිය, ජෝර්දානය, ලාඕසය, ලිබියාව, නේපාලය, පෘතුගාලය, රුමේනියාව, සහ ස්පාඤ්ඤය යන රටවල් විසින් සාමාජිකත්වය සඳහා කරන ලද ඉල්ලීම්  සලකාබලන ලෙස මහා මණ්ඩලය විසින් උපදෙස් දෙනු ලැබීම ප්‍රකාර  එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩල යෝජනා අංක 109, වර්ෂ 1955, දෙසැම්බර් 14 දිනදී සම්මත කරන ලද අතර ඉහත නම් කරන ලද සියළු රටවල් එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට ඇතුළත් කර ගන්නා ලෙස ආරක්ෂක මණ්ඩලය විසින් නිර්දේශ කරන ලදි.

යෝජනාව ඡන්ද අටක බහුතරයකින් සම්මත විය; බෙල්ජියම, චීන සමුහාණ්ඩුව සහ එක්සත් ජනපදය ඡන්දය දීමෙන් වැලකී සිටියහ.

මෙයද බලන්න
එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩල යෝජනා 101 සිට 200 ලැයිස්තුව (1953 – 1965)

ආශ්‍රිත
UN.org හී යෝජනාවෙහි පෙළ  (PDF)

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය

එක්සත් ජාතීන්ගේ ආරක්ෂක මණ්ඩල 109වන යෝජනාව


Ležiachov este o comună slovacă, aflată în districtul Martin din regiunea Žilina. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 160 de locuitori. Se învecinează cu comuna Slovany.

Istoric
Localitatea Ležiachov este atestată documentar din 1252.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Ležiachov


Emily Smith (épouse Chalker) née le 28 juillet 1992 à Crookwell, est une joueuse de hockey sur gazon australienne. Elle évolue au poste d'attaquante au NSW Arrows et avec l'équipe nationale australienne.

Elle a participé aux Jeux olympiques d'été de 2012, 2016 et 2020.

Carrière

Coupe du monde
  : 2014
 Top 8 : 2018

Coupe d'Océanie
  : 2017
  : 2019

Jeux olympiques
 Top 8 : 2012, 2016, 2020

Références

Liens externes

Joueuse australienne de hockey sur gazon
Naissance en juillet 1992
Naissance en Nouvelle-Galles du Sud
Championne d'Océanie de hockey sur gazon
Joueuse de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2012
Joueuse de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2016
Joueuse de hockey sur gazon aux Jeux olympiques d'été de 2020

Emily Smith


Maria Vittoria Francesca  af Savoyen (født 9. februar 1690  i Torino, død 8. juli 1766  i Paris) var en legitimeret datter af Viktor Amadeus 2. Sardinien-Piemont, der var Sardiniens første konge.

Hun var storesøster til Vittorio Francesco (1694 – l762), der var markis af Susa, mens Maria Vittoria selv var markisinde af Susa. Gennem sit ægteskab blev Maria Vittoria titulær fyrstinde af Carignano.

Hendes tipoldesøn var konge af Sardinien i 1831–1849. Hendes tiptipoldesøn og dennes efterkommere var konger af Italien i 1861–1946.

Familie
Maria Vittoria og hendes yngre bror var børn af Viktor Amadeus 2. Sardinien-Piemont, der havde været konge af Sicilien i 1713 – 1718, og som var Sardiniens første konge i 1720 – 1730 og hans elskerinde Jeanne Baptiste d'Albert de Luynes (1670 – l736). De var født uden for ægteskab, men de blev senere legitimerede og fik titlerne markis af Susa og markisinde af Susa.

Maria Vittoria var gift med Viktor Amadeus 1. af Savoyen-Carignano (1690 – 1741), der var blevet titulær fyrste af Carignano i 1709. De fik fem børn. Den ældre overlevende søn var:
 Luigi Vittorio af Savoyen-Carignano

Huset Savoyen
Kongelige fra Italien

Maria Vittoria af Savoyen-Carignano


Philip Hauge Abelson () a fost un fizician american și editor științific. A descoperit elementul neptuniu, alături de Edwin McMillan.

Viața
Abelson s-a nascut pe 27 aprilie 1913, în Tacoma, Washington. A urmat la Universitatea de Stat din Washington, unde a obținut diplome de chimie și fizică, precum și Universitatea din California, Berkeley, unde și-a obținut doctoratul în fizica nucleară. Ca tânăr fizician, a lucrat pentru Ernest Lawrence la UC Berkeley. A fost printre primii oameni de știință americani care au verificat experimental fisiunea nucleară, rezultat publicat în Physical Review, în februarie 1939. Din 1939 până în 1941 a lucrat ca fizician asistent la Carnegie Institution din Washington, DC. În acest timp a produs "o substanță care emitea radiații beta prin iradierea uraniului cu neutroni". Prin colaborarea cu laureatul premiului Nobel, Luis Alvarez, a izolat respectiva substanță și a devenit astfel codescoperitor al neptuniului la 8 iunie 1940, alături de Edwin McMillan. McMillan a primit Premiul Nobel pentru această descoperire, alături de cea a altor elemente.

Abelson a fost un contribuitor cheie al Proiectului Manhattan din timpul celui de-al Doilea Război Mondial, ca urmare a activității sale din cadrul Laboratorului de Cercetări Navale a SUA. Deși el nu a fost asociat oficial cu proiectul bombei atomice, tehnica de separare a izotopilor prin termodifuzie  pe care a inventat-o la Philadelphia Navy Yard a fost utilizată în instalația S-50 din Oak Ridge, Tennessee și a reprezentat un pas critic în crearea unei mari cantități de combustibil nuclear necesar construirii bombei atomice.

După război, și-a îndreptat atenția – sub îndrumarea lui Ross Gunn – la aplicarea energiei nucleare în propulsia navală. Desi nu a fost adus la nivel de inginerie, el a scris primul raport de fizică în care se detaliaza modul in care un reactor nuclear ar putea fi instalat pe un submarin, oferind atat propulsie cat si energie electrică. Raportul său a anticipat rolul submarinelor nucleare ca platformă pentru rachete. Acest concept a fost ulterior susținut de amiralul Hyman G. Rickover și alții. Sub Rickover, conceptul a devenit realitate sub forma , primul submarin nuclear din lume.

În 1946, s-a întors la Carnegie Institution, unde – în luna martie a aceluiași an – a publicat raportul "Submarinul cu energie atomică". Din 1953 până în 1971 a ocupat funcția de director al Laboratorului Geofizic din Washington al Carnegie Institution unde a activat în calitate de președinte din 1971 până în 1978 și în calitate de mandatar din 1978. Din 1962 până în 1984 a fost editor al revistei Science, una dintre cele mai prestigioase reviste academice, unde a ocupat funcția de director executiv în 1974, 1975 și 1984. Din 1972 până în 1974 a fost președinte al Uniunii Americane pentru Geofizică.

Abelson a fost binecunoscut pentru opiniile sale deschise asupra științei. Într-un editorial din 1964, publicat în revista Science, Abelson a identificat supraspecializarea în știință ca o formă de bigotism. El și-a subliniat opinia că presiunea spre specializare, care începe în studiile universitare și intensifică în programele de doctorat, îi determină pe studenți să creadă că domeniul lor de specializare este cel mai important, iar – la limită – că alte interese intelectuale sunt lipsite de valoare.

Într-un articol de paleobiologie din 1965, a raportat recuperarea aminoacizilor din fosile cu vârste de sute de milioane de ani și a acizilor grași din roci cu vârste de peste un miliard de ani. El a estimat că, pe baza experimentelor sale, alanina ar fi stabilă pentru miliarde de ani.

Poate că cea mai faimoasă lucrare din această perioadă este un editorial intitulat "Destul cu pesimismul" ("prea mult pesimism duce doar la paralizie și dezintegrare").. Acesta a devenit titlul unei colecții de 100 de eseuri.

În anii '70 a devenit interesat de problema aprovizionării cu energie în întreaga lume. Cărțile pe această temă includ Energy for Tomorrow (1975), o serie de conferințe la Universitatea din Washington și Energy II: Use Conservation and Supply.

Abelson a decedat pe 1 august 2004, în urma unor complicații respiratorii. A fost căsătorit cu Neva Abelson, un distins cercetător în științe medicale, codescoperitoare a testul factorului Rh al sângelui (alături de cu L.K. Diamond). Fiica lor, Ellen Abelson Cherniavsky, a lucrat ca cercetător în aviație pentru compania MITER din Virginia .

Premii și recunoaștere
Abelson a primit numeroase distincții, inclusiv National Medal of Science în 1987,  Distinguished Achievement Award al National Science Foundation, A fost ales membru al American Academy of Arts and Sciencesîn 1958.

Mineralul abelsonit îi poartă numele, ca o recunoaștere a contribuției sale la geochimia organică.

Bibliografie

Note

Referințe

Lectură suplimentară

Legături externe
 2002 Video Interview with Philip Abelson by Cynthia C. Kelly Voices of the Manhattan Project
 1965 Audio Interview with Philip Abelson by Stephane Groueff Voices of the Manhattan Project
 History of the UNFCCC, demonstrating that in 1977 Abelson believed in a CO2-climate link
 Encyclopædia Britannica, Philip Abelson
 Annotated bibliography for Philip Abelson from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues
 "Cleavage of the Uranium Nucleus", Physical Review, accesat la 3 februarie 1939.
 Oral History interview transcript with Philip Abelson 19, 26 June & 3 July 2002, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives

Nașteri în 1913
Decese în 2004
Absolvenți ai University of California, Berkeley
Decese cauzate de insuficiență respiratorie
Descoperitori de elemente chimice
Eponime ale mineralelor
Fizicieni americani din secolul al XX-lea
Laureați ai National Academy of Sciences
Laureați ai National Medal of Science
Membri ai Academiei Americane de Arte și Științe
Oameni ai Proiectului Manhattan

Philip Abelson


Focul se poate referi la:
 Focul (album), album de muzică pop rock al solistei Laura Stoica.
 Focul (roman), roman din seria Casa Nopții al autoarei P.C. Cast și al fiicei sale, Kristin Cast.

Focul (dezambiguizare)


ඉයන් හිගින්සන් (උපත 1947 මැයි 10) හිටපු නවසීලන්ත ක්‍රිකට් විනිසුරුවෙකි . ඔහු එක් ටෙස්ට් තරගයකට පෙනී සිටියේය. ඒ නවසීලන්තයට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාව 1983 දී පැවති තරගයකි. 1983 දී සහ 1984 දී එක්දින තරඟ දෙකක් විනිශ්චය කලේය.

යොමු කිරීම්

ජීවමාන ජනයා
1947 උපත්

ඉයන් හිගින්සන්


Krupp, Essen bölgesinde yerleşik 400 yıllık geçmişe sahip Alman aile. Aile, sanayici geçmişi, çelik, silah ve mühimmat üretimiyle ünlüdür. Aile şirketi olan Friedrich Krupp AG Hoesch-Krupp 20.yüzyılın önde gelen şirketlerinden olmuştur. 1999 yılında Thyssen AG ile birleşerek ThyssenKrupp AG adını almıştır.

Kuruluş
Krupp firması, 1811'de Friedrich Krupp (1787-1826) tarafından kuruldu. O zaman Krupp, küçük bir çelik döküm fabrikasıydı. Friedrich'in oğlu Alfred Krupp, (1812-1887) bunu genişletti ve dünyanın en büyük çelik döküm fabrikası haline getirdi. Ayrıca, silah imalatına başladı. Kömür ve demir madeninden başlayarak çelik üretimine kadar bütün işlemler tek elde yapılmaya başlandı. Demir cevherine Bessemer metodunun geniş ölçüde uygulanmasının öncülüğü de Alfred Krupp devrinde gerçekleşti.

I. Dünya Savaşı
Alfred'in oğlu Friedrich Alfred Krupp (1854-1902) zamanında ise harp gemileri inşası ve zırhlı levha imalatına başlandı. Krupplar'ın devlet kuruluşları içinde politik ağırlığı arttı. Friedrich Alfred öldüğünde oğlu olmadığı için, damadı Gustav von Bohlen und Halbach (1870-1950), Krupp ismi altında işin idaresini eline aldı. I. Dünya Savaşı'nda Krupp firmasında 100.000 işçi çalışıyordu. Versay Antlaşması, Almanya'yı silahsızlanmaya zorlayınca fabrika silah imali bakımından bir müddet durdu.

II. Dünya Savaşı ve sonrası
Krupp, Hitler devrinde yeniden silah imalatına başladı. II. Dünya Savaşında dev Krupp fabrikalarında yabancı işçi çalıştırıldı.Gustav Krupp 1945'te savaş suçlusu olarak mahkemeye verildi. Fakat çok hasta olduğundan duruşmaya çıkamadı. Oğlu Alfred Krupp (1907-1967), 1948'de hapse mahkûm edildi. 1951'de serbest bırakıldı ve fabrikalarının bir kısmını sattı.Firma'nın bugüne kadar çıkmış birçok savaşta payı olduğu iddia edilmiş, ancak Krupp firması arşivlerini açmayı reddettiğinden bugüne kadar bu iddialar kanıtlanamamıştır. Krupplar II. Dünya Savaşı'ndan sonra kan kaybetmelerine rağmen Alman sanayiinin önemli bir firması olarak kaldılar. Firma bu önemini günümüzde de korumaktadır.

Önemli tarihi olaylarda oynadığı rol
Fransa-Prusya Savaşında Alman Ordusuna yaptığı kuyruktan dolma tüfek ile Fransızların ağızdan dolma tüfeğine karşı belirgin bir üstünlük sağlamıştır.
93 Harbi'nde Plevne Müdaafası sırasında Osmanlı ordusunun ellerinde bulunan Krupp topları Gazi Osman Paşa'ya çok büyük bir üstünlük kazandırmış, ve savunmanın 145 gün gibi uzun bir süre olmasına önemli bir katkı yapmıştır.
Çanakkale Savaşları sırasında boğazı korumak için Krupps topları kullanılmıştır.
I. Dünya Savaşı sırasında Alman Ordusu için büyük toplar üretmiştir. Bunlardan en bilinenleri 420mm çapındaki Büyük Bertha, 380mm çapındaki Uzun Max adlı toplardır.
II. Dünya Savaşı sırasında Alman Ordusuna çok sayıda silah üretilmiştir. Bunlar arasında Panzerkampfwagen I, Panzerkampfwagen IV, U-Bot ve Schwerer Gustav sayılabilir.

Dipnotlar

Ayrıca bakınız
OST-Arbeiter

Dış bağlantılar
 Krupp resmî internet sitesi  24 Haziran 2011 tarihinde erişilmiştir
 ThyssenKrupp ve Türkiye Sanayi Önemli Tarihi Olaylar - 1868-2013 Kronoloji (Türkçe)

Essen
Kuzey Ren-Vestfalya'da ekonomi
Almanya merkezli savunma şirketleri

Alman İmparatorluğu
Almanya tarihi
Holokost

Krupp


Der Duinger Wald ist ein Naturschutzgebiet im niedersächsischen Flecken Duingen in der Samtgemeinde Leinebergland im Landkreis Hildesheim.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG HA 202 ist 326 Hektar groß. Es ist Bestandteil des FFH-Gebietes "Duinger Wald mit Doberg und Weenzer Bruch". Das Gebiet steht seit dem 12. Oktober 2000 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Hildesheim.

Das Naturschutzgebiet liegt südlich von Duingen. Es stellt einen Teil des Duinger Waldes im Norden des Hils unter Schutz. Das Waldgebiet wird von alten Eichenbeständen geprägt, die auf sandigen bis tonigen Standorten stocken. Teilweise ist es mit Rotbuchen und anderen Laubbäumen durchsetzt. Kleinflächig dominiert Buchenwald. Ein Teil des Waldgebietes ist mit Nadelhölzern bestanden. Hier dominiert die Fichte. Diese Bereiche sollen in natürlich vorkommende Laubwaldgesellschaften umgewandelt werden.

Das Waldgebiet ist von Bächen durchflossen. Diese haben sich tief in den Untergrund eingekerbt mit zahllosen Mäandern, Kolken, Uferabbrüchen und Anlandungen verschiedener Substrate. In Auen und nassen Senken sind Erlen-Eschen-Auwald und Birken-Erlen-Bruchwald vorherrschend.

Im Nordwesten des Schutzgebietes ist ein ehemaliger Hutewald zu finden. Das Waldgebiet wird von der Königsallee durchquert. Diese wird von Eichen gesäumt.

Weblinks

Einzelnachweise

Naturschutzgebiet im Landkreis Hildesheim
Waldschutzgebiet in Niedersachsen
Geographie (Duingen)
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Waldgebiet in Europa

Duinger Wald


Rasesvara era uma tradição filosófica xivaísta que surgiu por volta do século I d.C. Ele defendia o uso de mercúrio para tornar o corpo imortal. Esta escola foi baseada nos textos Rasārṇava, Rasahṛidaya e Raseśvarasiddhānta, compostos por Govinda Bhagavat e Sarvajña Rāmeśvara.

Visão geral
A Rasesvara, como muitas outras escolas de filosofia indiana, acreditava que a libertação era a identidade do eu com o Senhor Supremo Xiva e a liberdade da transmigração. No entanto, ao contrário de outras escolas, a Rasesvara pensava que a liberação só poderia ser alcançada usando mercúrio para adquirir um corpo imperecível. Por isso, eles chamaram o mercúrio de pārada ou o meio de transporte além da existência transmigratória. A libertação da alma para rasesvaras era um ato cognoscível e, portanto, para a liberação era necessário manter uma vida corporal imperecível. Eles usaram evidências bíblicas do Purusha Sukta e Puranas para apoiar esse ponto de vista.

Uso de mercúrio
O mercúrio era sagrado para os rasesvaras, tanto que eles consideravam blasfêmias contra o mercúrio. Rasahṛidaya menciona que o mercúrio é uma criação de Xiva e Gauri, enquanto Rasārṇava considera a adoração de mercúrio mais beatífica do que a adoração de todos os símbolos do senhor supremo Xiva. Os rasesvaras descreveram dezoito métodos de tratamento de mercúrio, que pode ser aplicado tanto ao sangue quanto ao corpo.

Bibliografia

Hinduísmo

Rasesvara


عمر بن حَفْصُون (المتوفي عام 306 هـ/918 م) أحد أشهر معارضي سلطة الدولة الأموية في الأندلس. عاصر ابن حفصون في ثورته أربعة من الأمراء الأمويين، بدءًا من عام 267 هـ في عهد الأمير محمد بن عبد الرحمن وحتى عهد عبد الرحمن الناصر لدين الله وسيطر خلالها على مناطق كبيرة في جنوب الأندلس، ولاقت حركته ترحيب من أعداد كبيرة من سكان تلك المناطق من المولدين والمستعربين، وقاومتها سلطات الدولة بحزم إلى أن أنهى عبد الرحمن الناصر لدين الله حركة ابن حفصون وخلفائه تمامًا عام 316 هـ، بعد عشر سنوات على وفاة عمر بن حفصون نفسه.

نشأته
ينتمي عمر بن حفصون لأسرة من المولدين قوطية الأصل قرب باراوتا، فجده الأعلى وقت الفتح هو القس ألفونسو، وأول من أسلم من أسرته هو جده الرابع جعفر. فنسبه هو عمر بن حفصون بن عمر بن جعفر بن دميان بن فرغلوش بن أذفونش القس، ويرى المؤرخ فيسترشتاين أن نسبة ابن حفصون لفروغيلو من اختراع عمر بن حفصون نفسه. وفي عام 1820 م، قال المؤرخ كوندي أن ابن حفصون:  وبغض النظر، فقد كانت أسرته تمتلك أراض في تاكرنا من أعمال رندة، حيث نشأ ابن حفصون، وقد كان أبوه حفصون من ذوي الوجاهة والأموال. ذكر ابن القوطية، أنه كان شقيّا في شبابه، وقد عاقبه عامل رية بالسياط لذنب اقترفه، فعبر البحر إلى تاهرت، وعمل لدى خياط، وهناك تنبأ له شيخ قابله بأنه سيصبح له ملك عظيم، ودعاه للعودة إلى بلده.

ثورته

عهد الأمير محمد بن عبد الرحمن
هجر عمر بن حفصون أسرته وهو في سن صغير، والتف حوله جماعة من الفاسدين، وألّفوا عصابة ونزلوا بجبل ببشتر، واتخذه قاعدة ينطلق منها بهجماته على أطراف كورة رية. وفي عام 267 هـ وفي عهد الأمير محمد بن عبد الرحمن، كانت بداية ثورة عمر بن حفصون في كورة رية، حين سار إليه عامر بن عامر والي رية ببعض القوات عندما رأى أن أمر ابن حفصون قد اشتد، إلا أن ابن حفصون هزمه وطرده، مما شد من شوكته، وجمع بذلك حوله المتمردين والثائرين. عزل الأمير عامل رية، وعيّن مكانه عامل آخر لم يستطع أيضًا هزيمة ابن حفصون لتحصنه في قلاعه. لجأ ابن حفصون إلى إثارة النزعة الإثنية عند المولدين والمستعربين ضد الدولة الأموية في الأندلس في المناطق التي سيطر عليها، عبر نشر دعوات التخلص من نير العرب الغزاة، وقد نقل ابن عذاري قوله في أحد خطبه:
 وقد لاقت دعوته تلك ترحيب ممن يؤيدون قضية الاستقلال عن السلطة المركزية في قرطبة. كما كان لنجاحه في فرض الأمن في المناطق التي استولى عليها بصرامته في أحكامه وعقوباته على المخالفين، كما كان لتودده إلى أصحابه وإثابة الشجعان منهم أثره في توطيد سيطرته وتعلُّق أصحابه به.

عمل الأمير محمد على السيطرة على ثورة عمر بن حفصون، فسيّر الأمير محمد الوزير هاشم بن عبد العزيز عام 270 هـ في قوة كبيرة إلى كورة رية، أرغمت ابن حفصون ورجاله على الاستسلام، وأخذهم إلى قرطبة، حيث عفا عنه الأمير، وضمه إلى جيشه. وقد شارك ابن حفصون في جيش المنذر بن الأمير محمد والوزير هاشم بن عبد العزيز إلى الثغر الأعلى لقتال محمد بن لب بن موسى والي سرقسطة الخارج على الأمير وحليفه ألفونسو الثالث ملك أستورياس عام 270 هـ. وفي العام التالي 271 هـ، فر عمر بن حفصون إلى جبل ببشتر، فأرسل له الأمير محمد حملة حاصرته. ظل ابن حفصون لعامين يغير على المناطق المجاورة، حتى بعث له الأمير محمد ابنه المنذر مرة أخرى عام 273 هـ، حيث بدأ المنذر بمهاجمة مدينة الحامة شمال شرق مالقة معقل الثائر ابن حمدون حليف ابن حفصون، فهبّ ابن حفصون لنجدة حليفه ودافع عن المدينة المحاصرة من قبل المنذر لشهرين، قبل أن تتقاتل قوات ابن حمدون وابن حفصون مع جيش المنذر في معركة انهزم فيها المتمردون، وجرح فيها ابن حفصون وعاد الاستعصام بالمدينة.

عهد الأمير المنذر بن محمد

وفي تلك الأثناء، جاءت أنباء وفاة الأمير محمد في 29 صفر 273 هـ، فأسرع المنذر بجيشه إلى قرطبة، فاستغل ابن حفصون الفرصة، وراسل أصحاب الحصون في كور إلبيرة وجيان فأطاعوه، فعمّت بذلك الثورة في مناطق واسعة من شرق الأندلس. فسيطر على معظم حصون المنطقة، لتصبح بذلك رية ورندة وإستجة وأرشذونة ومالقة وجيان وباغة وقبرة تحت سلطته، كما راسل إبراهيم بن الأغلب أمير إفريقية يدعوه للتحالف معه، إلا أن ابن الأغلب لم يستجب لدعوته. وقد أرسل لهم المنذر بعض الحملات التي حققت بعض الانتصارات العسكرية، إلا أنها لم تنهي تلك الثورة. وفي عام 274 هـ، خرج المنذر بنفسه لقتاله، فبدأ بافتتاح الحصون التي والت ابن حفصون، فأضعف بذلك من قوة ابن حفصون، ثم سار إلى ابن حفصون، فحاصره وضيّق عليه. فلجأ ابن حفصون حيلة بأن أوهم الأمير بموافقته على الصلح، فأجازه المنذر على أن ينزل بأهله إلى قرطبة. فطلب ابن حفصون مائة بغل لينقل عليها أهله وماله، فوافق الأمير، وأرسل معها مائة وخمسين فارسًا لحمايتها، وفك الأمير الحصار. وإذ هو في طريق العودة إلى قرطبة، جاءه خبر غدر ابن حفصون برجاله ونهبه للبغال، فعاد الأمير وحاصره ثانية لثلاث وأربعين يومًا، وأصابه المرض وهو يحاصر ابن حفصون، ولم تمض فترة قصيرة حتى مات.

عهد الأمير عبد الله بن محمد
مع بداية حكم الأمير عبد الله، لجأ ابن حفصون إلى مهادنة الأمير الجديد، فبعث ابنه حفص إلى قرطبة في جماعة من أصحابه، لعقد السلم مع الأمير على أن يقيم في ببشتر في طاعة الأمير، فأقره عبد الله على ذلك، وبعث بعامل له على كورة رية، ليحكمها بالمشاركة مع ابن حفصون. لم تمض أشهر حتى طرد ابن حفصون عامل الأمير، وعاد واستولى على أرشذونة. فسار له عبد الله بنفسه عام 276 هـ، واجتاح ببشتر، إلا أن ابن حفصون لجأ إلى الجبل وتخفّى فيه. وعند عودة الأمير إلى قرطبة، نزل ابن حفصون وهاجم إستجة واستولى عليها إلى أن بعث إليها الأمير من أجلاه عنها. ثم ثار خير بن شاكر في جيان، وفشلت قوات الأمير بقيادة أحمد بن محمد بن أبي عبدة في إخضاعه، فبعث ابن حفصون بعض رجاله بحجة مساعدة ابن شاكر، إلا أنهم غدروا به وقتلوه، وحملوا رأسه إلى ابن حفصون الذي أرسلها إلى قرطبة توددًا للأمير، إلا ان الأمير عبد الله لم يقبل ذلك منه، فأغار ابن حفصون على جيان وانتهبها. في العام نفسه 276 هـ، دخل ابن حفصون في صراع آخر، فقد كانت القبائل العربية بقيادة سوار بن حمدون القيسي في كورة إلبيرة قد ثارت على الأمير، وأغارت على حصون المولدين والمسيحيين في تلك المنطقة، وامتدت سلطتها حتى قلعة رباح، مما دعا ابن حفصون للاشتباك معهم في عدة معارك انتهت بهزيمته ومقتل عدد من قادته. وقد أصيب ابن حفصون في يده اليمنى في إحدى تلك المعارك، أعجزته عن الأكل بها الثلاثين عامًا الأخيرة من حياته.

وفي عام 278 هـ، نقل ابن حفصون قاعدته إلى حصن بلاي الذي تقع محله اليوم بلدية أغويلار ديلا فرونتيرا، وأغار منها على ضواحي قرطبة، فجهّز الأمير جيشًا قوامه 18 ألف مقاتل بقيادة عبيد الله بن محمد بن أبي عبدة سار به لقتال قوات ابن حفصون التي بلغت يومها 30 ألفًا، والتقيا على ضفاف أحد فروع نهر الوادي الكبير في 2 صفر 278 هـ، وانتهت المعركة بهزيمة مروعة لجيش ابن حفصون، فرّ على إثرها إلى ببشتر، بينما سار جيش الأمير غربًا لاستعادة إستجة، فحاصرها أيامًا حتى استسلمت وعادت لطاعة الأمير. ثم سار جيش الأمير إلى ببشتر، فاجتاحها ثم قفل راجعًا إلى قرطبة.

في عام 281 هـ، سار المطرف بن الأمير عبد الله إلى ببشتر وحاصرها لفترة قبل أن يقاتله ابن حفصون، في معركة هُزم فيها ابن حفصون. وفي عام 284 هـ، هاجم ابن حفصون إستجة واستولى عليها، فسير الأمير جيشًا بقيادة ولده أبان والقائد أحمد بن محمد بن أبي عبدة لقتاله، واشتبكا معًا في عدة معارك غير حاسمة. وفي العام التالي، تحالف ابن حفصون مع محمد بن لب بن موسى ضد الأمويين، وبعث له محمد ابنه لب في بعض قواته، إلا أن وفاة محمد بن لب وهو يحاصر طليطلة، أدت إلى إفشال التحالف وانسحاب لب بن محمد بقواته ليخلف أباه.

كان الأمير عبد الله قد أرسل ابنه المطرف عام 282 هـ، لإخماد التمرد في إشبيلية، واستطاع المطرف أسر قادة التمرد إبراهيم بن حجاج اللخمي وكريب بن خلدون وحملهم إلى قرطبة. ثم أطلقهم الأمير على أن يترك ابن حجاج ابنه عبد الرحمن رهينة لدى الأمير، وأن يقتسم ابن حجاج وابن خلدون ولاية إشبيلية. بعد فترة، غدر ابن حجاج بكريب، وانفرد بولاية إشبيلية، ثم طلب من الأمير إطلاق ابنه، فلم يجبه إلى ذلك، فتحالف مع ابن حفصون عام 288 هـ، ليضغط على الأمير. حاول الأمير إفشال هذا التحالف بمراسلة ابن حفصون للصلح، إلا أن ذلك لم يتم، فأرسل له الأمير ابن أبي عبدة عام 289 هـ بجيش اشتبك مع قواته في إستبة، أوقع بقوات ابن حفصون هزيمة كبيرة، واستجاب الأمير لطلبه وأطلق ولده، فعاد ابن حجاج للطاعة.

وفي عام 286 هـ، أعلن ابن حفصون اعتناقه المسيحية، وتسمى باسم صمويل، في خطوة عدّها بعض المؤرخين أمثال ليفي بروفنسال وفاسترشتاين، أن خطوة بدافع انتهازي، أملاّ في الحصول على دعم عسكري من قبل ألفونسو الثالث ملك أستورياس، الذي كان على اتصال بابن حفصون من خلال عبد الرحمن بن مروان الجليقي. وقد كان تحول ابن حفصون إلى المسيحية، خطأ سياسيًا كبيرًا. فعلى الرغم من أن تلك الخطوة أكسبته عددًا من المؤيدين المستعربين، إلا أنها أفقدته معظم أتباعه من المولدين الذين انقلبوا عليه وأعلنوا ولائهم للأمير، كما ساعد ذلك في شحن المسلمين في الأندلس ضد ابن حفصون الذين عدّوا قتاله جهادًا. توالت حملات الأمير على ابن حفصون، ففي عام 291 هـ، سار أبان ابن الأمير عبد الله ومعه القائد أحمد بن محمد بن أبي عبدة إلى كورة رية لقتال ابن حفصون، فاجتاحوا رية، وهزموا ابن حفصون في عدة مواقع. ثم ألحق جيش آخر خرج في العام التالي بابن حفصون هزيمة شديدة قرب جيان، قُتل فيها عدد كبير من أتباعه. كما تعرض ابن حفصون لعدة حملات أخرى أعوام 295 هـ، و 297 هـ و 299 هـ، انتهت كلها بهزيمته، لكن دون أن تنجح في القضاء عليه.

عصر الأمير عبد الرحمن بن محمد
بدأ الأمير عبد الرحمن بن محمد عهده بحملة عرفت باسم «غزوة المنتلون» في رمضان 300 هـ، بدأها باسترداد إستجة من أتباع ابن حفصون، ثم انتزاع حصون غرب الأندلس التي احتلها حلفاء ابن حفصون، ثم سائر حصون كورة جيان. ثم توجه عبد الرحمن بالجيش إلى رية، وأخضع حصونها، ثم استرد مدينة وادي آش وحصونها وسائر حصون جبل الثلج. حاول ابن حفصون أن يشغله بغزو غرناطة، فقاومه أهل إلبيرة بمساعدة من بعض قوات عبد الرحمن، وهزموه. وقد أسقط عبد الرحمن 70 حصنًا من الحصون الخاضعة لابن حفصون في تلك الحملة. ثم عاد ابن حفصون بعد عودة الأمير عبد الرحمن إلى قرطبة، فهاجم حصون كورة ريّة والجزيرة الخضراء، فثارت مجددًا. فخرج له عبد الرحمن في شوال 301 هـ، فبدأ بحصار قلعة طرش، وهناك وقعت معركة بين قوات الأمير وقوات ابن حفصون، قُتل فيها عدد كبير من قوات ابن حفصون وحلفائه، ففر إلى ببشتر. كما نجح عبد الرحمن في ضبط عدد من السفن المحملة بالمؤن التي أرسلها الفاطميون مددًا لابن حفصون، وأحرقها.

بعد أن انقطعت السبل أمام عمر ابن حفصون، لجأ في عام 303 هـ إلى طلب الصلح، بسعى من يحيى بن إسحاق طبيب الأمير وصديق ابن حفصون، فقبل عبد الرحمن العرض، وكلّف يحيى بن إسحاق بالتفاوض مع ابن حفصون على شروط الصلح. فاتفقا على عدة شروط منها أن يقر الأمير لابن حفصون سيطرته على 162 حصنًا على أن يدخل ابن حفصون في طاعة الأمير، وقد خطّ عبد الرحمن في أسفل الكتاب بخط يده:

وقد سعد بذلك ابن حفصون، وتبادلا الهدايا، ولزم ابن حفصون هذا العهد حتى مماته في ربيع الأول من عام 306 هـ.

وفاته
مات عمر بن حفصون وله أربعة من الأبناء سليمان وجعفر وعبد الرحمن وحفص وابنة واحدة تدعى أرخنتا، إضافة إلى ابن كان يدعى أيوب، قتله أبوه بزعم أنه حاول الانقلاب عليه حين مرض ذات مرة. وقد دفن عمر بن حفصون في كنيسة ببشتر. وبعد وفاته، اقتسم أبنائه الحصون الخاضعة له، وحاول بنيه جعفر وعبد الرحمن وحفص، أن يستكملوا الطريق الذي انتهجه أبوهم في تمرده على الأمويين، إلا أنهم لم يستطيعوا الصمود طويلاً أمام حملات عبد الرحمن الناصر. استسلم آخر أبنائه حفص لجيش الأمير، وسلّم ببشتر عام 316 هـ/928 م، حينئذ، أمر الأمير عبد الرحمن باستخراج رفات ابن حفصون وأبنائه، وصلبهم أمام جامع قرطبة، وقد ظلت رفاته مصلوبة أمام الجامع حتى عام 331 هـ.

الآراء حول شخصيته

اختلفت الرؤى حول ثورة عمر بن حفصون على الدولة الأموية في الأندلس، ففي الوقت الذي اعتبرته المصادر المسيحية ثائرًا وبطلاً قومياً هدف إلى غاية وطنية سامية وإلى تحرير وطنه من المسلمين، غير أن نفس المصادر لم تنكر كون ابن حفصون قد نشأ سفاحاً وقاطعاً للطرق. وقد حاول بعض المؤرخون أمثال سيمونيت تبرير حركة ابن حفصون، بأن حركته اتخذت فيما بعد «شكلا أكثر نبلاً، وتحول من زعيم عصابة إلى زعيم حزب وأمة».

كما وصفه دوزي بأنه «البطل الإسباني الذي لبث أكثر من ثلاثين عامًا يتحدى المتغلبين على وطنه، والذي استطاع مرارًا أن يجعل الأمويين يرتجفون فوق عرشهم» وأنه «كان بطلاً خارقًا لم تنجب إسبانيا مثله منذ أيام الرومان». تصف المصادر الإسلامية بأنه من الخوارج على الأئمة، فقد وصفه ابن حيان القرطبي بأنه «إمام الخوارج وقدوتهم، أعلاهم ذكراً في الباطل، وأضخمهم بصيرة في الخلاف، وأشدهم سلطاناً، وأعظمهم كيداً، وأبعدهم قوة».

انظر أيضا
 أحمد بن قسي الأندلسي

المراجع

المصادر

 Houtsma, M. Th. et al. (eds.) (1913–1936) Encyclopaedia of Islam: dictionary of the geography, ethnography and biography of the Muhammadan peoples (1st ed. in 4 vol.) E. J. Brill, London. "'OMAR b. ḤAFṢŪN", p. 981-2; reprinted in facsimile edition as E.J. Brill's first encyclopaedia of Islam, 1913-1936 in 1987
 Ryan-Ranson, Helen (1993) Imagination, Emblems and Expressions, Popular Press, ISBN 0-87972-581-8, M1 Google Print
 Wasserstein, David J. "Inventing tradition and constructing identity: The genealogy of Umar ibn Hafsün between Christianity and Islam", Al Qantara, vol. 23 (2002), pp. 269–297. ISSN 0211-3589

وصلات خارجية
 عمر بن حفصون.

أشخاص من إمارة قرطبة
أشخاص من مقاطعة مالقة
أندلسيون مسلمون سابقا
تاريخ الأندلس
مستعربون (الأندلس)
مسلمون تحولوا إلى المسيحية
مواليد في باراوتا
وفيات 306 هـ
وفيات في ببشتر

عمر بن حفصون


Johann Sebastian Bach (Almanca telaffuzu: [ˈyoːhan seˈbastian ˈbahh] 21 Mart 1685, Eisenach - 28 Temmuz 1750, Leipzig), Alman barok müzik bestecisi ve orgcudur.

Bach, köklü Alman stillerini özellikle İtalya ve Fransa gibi dış ülkelerden aldığı ritimlerin, formların ve yapıların adaptasyonu ve kontrpuan, armoni, müzikal motiflerin organizasyonundaki ustalığıyla geliştirmiştir. Bach'ın besteleri, Brandenburg Konçertoları, Goldberg Varyasyonları, Si minör missa, 2 Passion ve 200 tanesi günümüze kadar ulaşmış 300'den fazla kantatı kapsamaktadır.

Bach'ın müziğine, sanatçının müzik üzerindeki teknik hakimiyeti, eserlerinin estetik güzelliği ve manevi derinliği nedeniyle büyük saygı duyulmuştur. Bach, 19. yüzyılda müziğinin tekrar çalınmaya başlaması ve bestelerine olan ilginin tekrar canlanmasına kadar kendi döneminde büyük bir besteci olarak bilinmemiş, hatta zamanında demode bulunmuş, ancak sanatçı hayattayken kendisine bir orgcu olarak büyük saygı duyulmuştur. Johann Sebastian Bach 19. yüzyıldan beri dünyanın en büyük bestecilerden biri olarak kabul edilir.

Hayatı

Bach ailesi

Hemen hemen bütün bireyleri müzisyen olarak yetişmiş ve yüzyıllarca sürmüş uzun bir sülalenin en yüksek doruğunu oluşturan Johann Sebastian Bach yalnızca soyadı ile 'Bach' olarak anılabilir; çünkü bu büyük ailenin diğer üyeleriyle karşılaştırılamayacak kadar büyük bir sanatçı olmuştur. Bach ailesi, 16. ve 17. yüzyıllar boyunca ailenin doğan her ferdini müzisyen olarak yetiştirmiş ve eğitmiştir. Dededen toruna her birey birbirine müzikle bağlanmıştır denilebilir.

Ailenin, yaşamı hakkında bilgi edinilebilen ilk üyesi Veit (Vitus) Bach (c. 1550-c. 1619), değirmencilik ve fırıncılık yaparak hayatını kazanan bir zanaatkârdı. Protestanlığın Alman topraklarında yayılmasının önüne geçilmesine çalışıldığı bir dönemde yaşadığı için bir süreliğine doğduğu toprakları terk edip Macaristan'a sığınmış, ardından yeniden Gotha yakınlarındaki Wechmar kasabasına dönerek mesleğini sürdürmüştü.

Veit Bach'ın oğlu Hans Bach, aşağı yukarı 1580'de doğup 1626'da vebaya tutularak ölmüştür. Halıcı ustasıydı. Aynı zamanda köy çalgıcılığı yapardı. Şen, neşeli bir adamdı. Oğullarından biri olan Christoph Bach (1613-1661) Erfurt ile Arnstadt'da müzisyendi. Hans'ın ikiz oğullarından Johann Ambrosius (1645-1695) Erfurt ile Eisenach'da kemancıydı. Johann Sebastian Bach ise Johann Ambrosius'un oğludur. Bach ailesi o kadar çok müzisyen yetiştirmiştir ki "Bach" demek sanki müzisyen demek olmuştu. Bach ailesi aralarında sık sık toplanır ve müzik toplantıları yaparlardı. Bu toplantılara Bach ailesinden 120 kadar birey geldiği olurdu.

Eisenach (1685-1695), Ohrdruf (1695-1700) ve Lüneburg (1700-1702) yılları

Johann Sebastian Bach, 21 Mart 1685'te doğdu, dokuz yaşındayken annesini, on yaşındayken de babasını kaybetti. Bunun üzerine abisi olan orgcu Johann Christoph Bach, öksüz kalan kardeşini büyütme görevini üstlendi. Johann S. Bach, Lüneburg'daki Mattehaus Kilisesi'ne soprano olarak girdiğinde henüz 15 yaşındaydı. O sırada besteci Georg Böhm Lüneburg'da Johannes Kilisesi'nin orgculuğunu yapıyordu. J.S.Bach bu ustadan çok yararlandı. Bach'ın org için yazdığı ilk eserlerde Böhm'ün etkileri görülür.

J. S. Bach bilgisini arttırmaya o kadar hevesliydi ki Lüneburg'da bulduğu olanaklarla yetinemeyerek büyük bestecilerin eserlerini dinlemek için Hamburg'a kadar yürüyerek yolculuk yapmayı göze aldı ve orada Brunckhorst'un yönettiği saray müzisyenlerini dinleyerek sanat gereksinimini karşılamaya çalıştı.

Weimar (1703), Arnstadt (1703-1707), Mühlhausen (1707-1708)

Bach'ın üstlendiği ilk ciddi görev Saksonya-Weimar dükünün orkestrasında kemancılık görevidir. Bu orkestradaki müzisyenler Macar kıyafetleri giyerlerdi. Elbet Bach da öyle yaptı. Bu görevinden aynı yıl çıktı ve Arnstadt'da orgcu oldu. Bu görevde orgu kendi kişisel biçimine göre çalışı kilise yönetiminin hoşuna gitmiyordu ve "Cemaati şaşkına döndürüyorsunuz" şeklinde eleştiriler alıyordu. 1705/1706'da, tanınmış orgcu Buxtehude'yi dinlemek ve her türlü müzik etkinliklerinden haberdar olmak için Lübeck'e gitti. Ancak bu yolculuğunda izin süresini geçirdiği için Arnstadt'daki efendiler onu şiddetle kınadılar. Bununla birlikte belki de dehasını biraz sezmiş olduklarından pek ileri varmayı göze alamadılar.

Oysa Bach, 1707'de onları yüzüstü bırakıp Mühlhausen'deki Blasius kilisesinin orgculuğunu yapmak için Arnstadt'ı terk etti ve burada kaldığı sıralarda kendi akrabası olan Maria Barbara ile evlendi.

Weimar (1708–1717)

Bach, 1708 yılında Weimar Sarayı orgculuğu ile oda müzikçiliği görevine, 1714'te saray orkestrasının birinci kemancılığına atandı. O zamanlar orkestrayı ya baş kemancılar ya da klavsenciler yönetirdi.

1714'te usta bir orgcu olarak açılıp birçok kente gitti ve bu yolculuk sırasında Prusya'nın Kassel kentinde bir dinleti verirken bir eserinin pedal melodisini olağanüstü çaldığından dinletide bulunan ve bir süre İsveç Kralı olan Hessen Dükü Friedrich kendinden geçercesine coşarak parmağındaki değerli yüzüğü çıkarıp Bach'a hediye etmiştir.

Bach Weimar'da iken Marchland adında Parisli bir usta orgcu ve klavsenci Almanya'da bir dizi dinletiler veriyordu. Bu kişi fazlaca övünen ve parlak çalmak haricinde yüzeysel bir çalış biçimi olan biriydi. Dresden'de saraylılar önünde bir klavsen dinletisi vererek o denli büyük başarı kazanmıştı ki yüksek bir ücretle sarayda tutulması istenmişti. Saray görevlilerinden Volumier adında bir Belçikalı Bach'ın üstünlüğüne inandığından Parisli ustayla boy ölçüşmek üzere Bach'ı çağırttı. İki usta arasında yarışma yapılacağı halka duyuruldu. Fakat Bach yarışma yerine geldiğinde rakibi Marchland'ı orada göremedi. Çünkü rakibi başına gelecekleri önceden değerlendirip yarışmaya katılmamıştı. Bu olaydan sonra Bach'ın onuru ve ünü bir kat arttı. Ama kendisi her türlü gösteriş eğiliminden uzak, alçak gönüllü bir insan olduğundan bu olaya önem vermedi. Hatta bu olaydan söz ederek kendisini kışkırtmaya çalışanlar olduğunda Bach hemen sözü başka konuya kaydırır, Marchand olayını kapatırdı.

Bach 1717'de Samuel Drese'den açılan Weimar sarayı kapel ustalığına kendisinin getirilmeyişine çok sinirlendi ve öfkesini o kadar şiddetle açığa vurdu ki Weimar dükü onu dört hafta hapsetti.

Köthen (1717-1723)
Bundan sonra Bach yine 1717 yılında Anhalt dükü Leopold'un Köthen'deki sarayında oda müziği şefi oldu. Köthen'de org bulunmadığı gibi koro da yoktu. Yalnız orkestra ile oda müziği grupları vardı. Bundan dolayı Bach yalnız orkestra ve oda müziği eserleri bestelemeye başladı. Zaten yaşamı boyunca aldığı çeşitli görevler hep onun müzik yaratıcılığını etkilemiş ve kendisi hangi görevde bulunuyorsa orada eline geçen olanaklara göre eserler bestelemiştir. İşte Bach'ın en önemli eserleri arasında kabul edilen Brandenburg Konçertoları bu sıralarda yazılmış eserlerdir.

Bach, Georg Friedrich Händel'i çok beğeniyor ve onunla buluşmayı çok istiyordu. Ama hayatı boyunca bunu başaramadı. 1719'da Händel, Londra'daki Haymarket Operası için eserler yazmak üzere Almanya ve İtalya'yı dolaşmaya çıkmıştı. Bach bu dolaşmalar sırasında Händel'in Halle'ye uğradığını haber alınca sadece onu görmek için Halle'ye gitti. Fakat Bach oraya ulaştığında Händel'in kentten ayrıldığını öğrendi ve boş boş dönmek zorunda kaldı.

Händel 1729'da yeniden Halle'ye gelmişti. Fakat Bach o sıralarda yolculuğa çıkamayacak kadar hasta olduğundan dolayı en büyük oğluyla bir haber gönderdi ve Händel'i Leipzig'e davet etti. Fakat ne yazık ki Händel bu davete uyamadı. Händel'in son yolculuğu Bach'ın ölümüyle sonuçlanan 1750 yılına rastlar.

1720'de Köthen Dükü, Bach ile birlikte Karlsbad'da dek bir yolculuk yaptı ve bu yolculuktan geri döndüklerinde Bach karısının ölmüş ve toprağa verilmiş olduğunu öğrendi.

Artık Köthen'de kalmak istemiyordu çünkü o güne dek müziğe büyük önem veren ve Bach'a derin bir saygı besleyen dük 1721'de Anhalt - Bernburg soyundan genç bir prensesle evlenmiş ve Bach'ın söylediğine göre bu prenses kocasını müzikten uzaklaştırmış ve başka konulara yöneltmişti. Bundan dolayı Bach Köthen'de sıkılmaya başladı.

Bununla birlikte karısının ölümünden bir buçuk yıl kadar sonra ve dükün evlenmesinden bir hafta önce değerli bir şarkıcı olan ve henüz 20 yaşında olan Anna Magdelena Wilcke ile evlenmişti. Bach'ın Köthen'den ayrılışının nedeni yalnızca dükün müziğe olan ilgisizliği değildi. Köthen halkının çoğu Kalvinist olduğundan kentteki en iyi okul da Kalvinist okuluydu. Bach Luther'ci olduğundan dolayı en büyüğü 12 yaşında olan çocuklarını Kalvinistler okuluna göndermek istemiyordu.

Leipzig (1723-1750)

Leipzig'deki Thomas Okulu ve kilisesinin kantoru ya da başka bir deyişle koro şefi ve öğretmeni olan Johann Kuhnau 1722'de öldü. Açılan kantorluk için başvuran altı kişi arasında Georg Philipp Telemann kilise yönetim kurulunca ötekilere yeğlenerek oybirliği ile seçildi. Fakat Telemann bu görevi kabul etmedi. O zaman Bach'ın adı ileri sürüldü. Ama kurul ölen Kuhnau'nun öğrencilerinden Cristoph Gaupner'in atanmasını uygun gördü. Gaupner, Darmstadt dükünün sarayında müzik yöneticisiydi. Dük, onun ayrılmasına kesinlikle izin vermeyince Thomas kilisesi ile okulun arasında bir yarışma yapıldı. Bu yarışmada Bach başarı gösterdiyse de yönetim kurulu Gaupner'den ümidi kesmediğinden birkaç ay daha beklemeyi yeğledi. Sonunda Gaupner'den kesin ret yanıtı geldi. Bunun üzerine kurul "en iyi müzisyenleri elde etmeye olanak bulamadığından dolayı orta nitelikli müzisyenlerden seçmek zorunda kaldığını" belirterek Bach'ın atanmasını onayladı.

Oysa Bach da Thomas kilisesinin kantorluğuna pek istekli değildi. Dostlarından Georg Erdmann'a yazdığı bir mektupta, daha yüksek bir konumu olan kapel ustalığından kantorluğa geçmenin pek hoş bir şey olmadığını yazıyor. Bu konuda etken olan neden çocuklarının öğrenimi idi.

Bach'ın Thomas Kilisesi kantorluğuna atanması sırasında bu kilise yangında yanmış olan eski St. Bonifaz Kilisesi'nin yerine yapılmış yeni bir yapı idi. Elbet orgu da yeniydi. (Şu anda yaklaşık 300 yıllık olan bu org kullanılmamaktadır. Yalnız bazı parçaları anı olarak saklanmaktadır).

St. Bonifaz Okulu 1212 yılında kurulmuştu. Bu okulun yönetimi 1543'de kent yönetim kuruluna geçmiştir. Bach'ın kantorluğa atanması sırasında yönetim kurulu, rektör, rektör yardımcısı kantor ile beş kişiden oluşuyordu. Rektör ile kantorun konutları okul içindeydi. Kantor dört sınıfın öğrencisi ile ilgilenirdi. Bu dört sınıfta 55 öğrenci vardı.

Bach, Thomas Okulu'ndaki öğrencilere Perşembe dışında her gün toplu olarak koro dersi verirdi. Perşembe günü ise öğrenciyle birlikte kiliseye giderdi.

Leipzig'deki kiliselerin koridorlarına Thomas Okulu koro sağlardı. Bundan başka Thomas ile Nikolai kiliselerinde orkestra eşlikli dinleti geleneği vardı. Her iki kilisenin birer orgcusu bulunuyordu. Thomas kilisesindeki koro ve orkestrayı kantor yönetirdi. Olağan Pazar günleri mutlaka iki kiliseden birinde kantat seslendirilirdi.

Bach kantorluk görevinden başka bir de Thomas Okulu'nun dördüncü ve üçüncü sınıflarına Latince dersi vermekle yükümlüydü. Ayrıca üniversitenin resmi törenlerine akademik müzik şefi olarak katılmak, okulun belli öğrencilerine olağan koro dersi dışında org, klavsen, keman öğretmek de onun görevleri arasındaydı. Bunca çalışmaya karşın eline geçen para çok azdı.

Sanatçı 28 Ekim 1730 günü Georg Erdmann'a yazdığı bir mektupta şöyle diyor:

Son yılları ve ölümü (1747-1750)

Leipzig'e döndükten sonra Sebastian Bach'ın gittikçe artan hastalıkları kendisini de yakınlarını da endişelendirmeye başlamıştı. Özüne karşı pek sert davranan Bach ilk sıralarda bu rahatsızlıkları iki kat etkinlikle alt etmeye uğraştı. Fakat bu sefer ilaçlar yetersiz kalıyordu. Gözlerinden çok rahatsızdı. Eskiden beri miyop olan gözleri fazla çalışmaktan ve notaları kopyalamaktan yorulmuş, yavaş yavaş görmez olmaya başlamıştı. 1749'da gözlerine yapılan ameliyat başarısızlıkla sonuçlanarak tamamen kör olmasına yol açtı.

Bach'ın körlüğü cesaretini, sabrını ve dinsel inancını hiç sarsmadı. O yine çalışmalarını sürdürüyordu. Gözlerinden dolayı karanlık bir odada kalmaya mahkûm olmasına karşın damadı ve öğrencisi Johann Christoph Altnickol'a son koral'ini söyleyip yazdırıyordu. Bu koral "En büyük sıkıntılara düştüğümüzde" (Wenn wir in höchsten Nöthen sein BWV 641) sözleri ile başlıyordu. Bach ölümünün yaklaştığını hissedince o koralin başına "Tanrım işte katına çıktım" tümcesini yazdırmıştır.

Ölümünden yaklaşık on gün önce gözleri yeniden görmeye başladıysa da bu iyileşme pek geçici kaldı. Sonunda yüksek ateşle bir inme geldi ve yapılan sağaltım yarar sağlamayarak 28 Temmuz 1750 akşamı saat dokuza çeyrek kala 65 yaşında hayatını kaybetti.

Stili

Bach, erken yaşlardan itibaren Barok döneminin müzikal çağdaşlarının ve önceki nesillerin eserlerini incelemiş ve bu etkiler müziğine yansımıştır. [98] Çağdaşları Händel, Telemann ve Vivaldi gibi Bach da konçertolar, süitler, reçitatifler, da capo aryalar ve dört sesli koro müziği besteledi ve sürekli bas üzerine çalıştı. Bach'ın müziği, çoğu zaman tek bir eserde armonik olasılıkları kapsamlı bir şekilde araştırarak, şaşırtıcı derecede disonans akorlar ve geliştirmeler kullanır.

Bach'ın yarattığı yüzlerce dinsel eser genellikle sadece zanaatını değil, aynı zamanda Tanrı ile gerçekten dindar bir ilişkiyi gösterir. Bach'ın inancı Alman Lüteryen Pietizm'inin etkisindeydi, bu inancı Tanrı ve bilim arasında bağlantı kurmasına kucak açıyordu. Bach, opera dışında zamanının hemen hemen her türünde sanatsal ve teknik olasılıkları araştıran birçok eser yazdı veya dikkatle derledi. Örneğin, İyi Düzenlenmiş Klavye, her biri Majör ve minör anahtarlarda bir prelüd ve füg sunan, baş döndürücü bir çeşitlilik gösteren yapısal, kontrapuntal ve fügal teknikleri gösteren iki ciltten oluşur.

Ayrıca bakınız

 BWV Bach-Werke-Verzeichnis (Bach Eserleri Dizini)
 Johann Sebastian Bach eserleri listesi
 Johann Sebastian Bach'In konçertoları

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Hollanda Bach Topluluğu  (Felemenkçe)

1685 doğumlular
Thüringen doğumlular
1750 yılında ölenler
Johann Sebastian
18. yüzyılda Almanlar
18. yüzyıl müzisyenleri
18. yüzyıl Alman bestecileri

Barok dönem bestecileri

Almanya'da defnedilenler
Protestan besteciler ve müzisyenler
Oratorio bestecileri

Johann Sebastian Bach


Beyyurdu, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında  Hamallı Türk olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 62 km, Sungurlu ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Sungurlu belde ve köyleri

Beyyurdu, Sungurlu


أميلوز  هو مكثور (بوليمر) خطي من الغلوكوز يرتبط ارتباطا أساسياً بالروابط ألفا (1-4). يتركب من عدة آلاف من الوحدات كل وحدة منها عبارة عن الغلوكوز. كما يعد أحد مركَّبَات النشاء.

لا يهضم أميلوز النشاء بنفس سرعة هضم أميلوبكتين، المركب الثاني للنشاء، ولكنه يشغل حجماً أقل ولذلك فإنه يفضل للتخزين عند النباتات، حيث تشكل حوالي 30% من مخزون النشاء في النبات.

سوف تكون جزيئات اليود متناسبة تقريباً من التركيب الحلزوني للأميلوز، ترتبط مع مكثور النشاء الذي يمتص أطوال موجات معينة من الضوء. و لذلك كان الاختبار الشائع في الكشف عن اليود بمزج المواد المفحوصة بمحلول اليود الأصفر. في حال وجود الأميلوز يتم رؤية لون أزرق مسود.

الشكل التركيبي
يتكون الاميلوز أساساً من ارتباط عدد كبير من جزيئات الفا جلوكوز عند (ا-4) يتم ترقيم الكربون في الجلوكوز بدأً من الكربون الدهيد ، لذلك في الاميلوز ذرة الكربون رقم 1 في الجلوكوز ترتبط مع ذرة الكربون رقم 4 جزي الجلوكوز الذي يليه وهكذا دواليك.
عادةً ما يكون عدد التعاقبات - تكرار جزيئات الجلوكوز لتكوين بوليمر الاميلوز- من 300 إلى 3000 ، نقد تصل إلى عدة آلاف في بعض الأحيان. هناك ثلاثة اشكال رئيسية لبوليمر الاميلوز بمكن اخذها في الاعتبار.كما أنه يمكن أن يتواجد في شكل فوضوي غير متبلور
أو في أشكال حلوزنية مختلفة، ويمكن أن ترتبط الملفات مع بعضها في شكل الحلزون المزدوج كما يمكن أن ترتبك مع جزي كاره للماء (ويسمى بالجزئ الضيف) مثل اليود والأحماض الدهنية ومركبات عطرية وهذا يسمى بالشكل أو النموذج v وكيفية ارتباط الاميلوبكتين بالاميلوز لتكوين النشا.

مراجع

سكريات متعددة
نشا

أميلوز


مركز المؤتمرات في بكين داخل الحديقة الأولمبية أنشأ المركز مؤقتا وخصيصا لأجل أولمبياد بكين 2008 وتبلغ مساحته الإجمالية 270 ألف متر مربع.

مراجع

أماكن الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
مبان ومنشآت في بكين
ملاعب أولمبية للخماسي الحديث
ملاعب الألعاب الأولمبية الشتوية 2022
ملاعب مبارزة سيف شيش أولمبية

مركز مؤتمرات الحديقة الأولمبية


Burton in Lonsdale ist ein Ort mit 630 Einwohnern und eine civil parish in North Yorkshire in England.

Der Ort wird bereits im Domesday Book erwähnt. Im 12. Jahrhundert wurde ein Erdwall als Befestigung angelegt, der später dann zu einer Motte aufgefüllt wurde, auf der zwei Wehrtürme standen. Die Burg wurde in der Mitte des 14. Jahrhunderts aufgegeben, aber noch heute sind die Überreste der Anlage am westlichen Rand des Ortes zu sehen. Die Burg ist eine von mehreren Burgen im Tal des River Lune, die heute nicht mehr existieren, die aber einst als eine wichtige Verteidigungslinie gegen feindliche Einfälle aus dem Norden nach England, die  über den Gebirgspass des Shap Summit und dann entlang dem Lauf des River Lune bei Tebay vollzogen werden konnten, schützten und noch heute den Grenzlandcharakter dieser Gegend nach der normannischen Eroberung demonstrieren.

Im späten 17. Jahrhundert begannen die ersten Töpfereien sich in Burton in Lonsdale zu etablieren und im späten 19. Jahrhundert waren es bis zu 13 Betriebe, die lokalen Ton mit Hilfe der örtlichen Kohle zu Tonwaren aller Art verarbeiteten. Der Rauch der Brennöfen brachte dem Ort den Spitznamen "Black Burton" ein. Die letzte Töpferei schloss 1944.

Der River Greta, ein Zufluss des River Lune, fließt am südlichen Rand des Ortes.

Siehe auch
 Arkholme-with-Cawood
 Hornby
 Halton-on-Lune
 Melling-with-Wrayton
 Whittington

Weblinks

 Webseite des Ortes Burton in Lonsdale Informationen zu Geschichte und aktuellen Ereignissen.
 Castle Hill in Burton-in-Lonsdale - Castles in the Lune Valley Lancashire County Council
 Bilder vom Castle Hill - Burton-in-Lonsdale

Einzelnachweise

Ort in North Yorkshire (Unitary Authority)
River Lune (Irische See)

Burton in Lonsdale


يان فينغور أوف هيسلينك (Jan Vennegoor of Hesselink) ، من مواليد 7 نوفمبر 1978 في أولدنزال في هولندا ، لاعب كرة قدم هولندي.

يلعب مع نادي سيلتك الإسكتلندي منذ عام 2006.

بدأ باللعب مع منتخب هولندا لكرة القدم في عام 2000.

مسيرته الكروية
لعب يان فينغور أوف هيسلينك خلال مسيرته الاحترافية مع 5 أندية في سبعة عشر موسمًا وسجل خلالها 173 هدف ضمن 435 مباراة. حيث فاز في أربعة مواسم بالكأس وفي ستة مواسم بالدوري.

خاض يان فينغور أوف هيسلينك مسيرته مع نادي تفينتي أنشخيدة في موسم 1996–97 ليلعب معه خمسة مواسم، مشاركًا في 142 مباراة سجل خلالها 59 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي آيندهوفن في موسم 2001–02 في المرة الأولى ليلعب معه ستة مواسم ثم في موسم 2011–12 لمدة موسم واحد، حيث شارك طوالها في 174 مباراة سجل خلالها 75 هدفًا. لينتقل بعدها إلى نادي سلتيك في موسم 2006–07 واستمر معه طيلة ثلاثة مواسم، مشاركًا في 78 مباراة سجل خلالها 34 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي هال سيتي في موسم 2009–10 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 31 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. هذا وانتقل لاحقًا إلى نادي رابيد فيينا في موسم 2010–11 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 10 مباريات سجل خلالها هدفين.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم رجالية هولنديون
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من أولدنزال
رياضيون هولنديون مغتربون في إسكتلندا
رياضيون هولنديون مغتربون في إنجلترا
لاعبو الدوري الإسكتلندي الممتاز
لاعبو الدوري الإنجليزي الممتاز
لاعبو الدوري النمساوي
لاعبو الدوري الهولندي الدرجة الأولى
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2008
لاعبو بي إس في آيندهوفن
لاعبو تفينتي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو كأس العالم 2006
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم من أوفرايسل
لاعبو كرة قدم هولنديون
لاعبو كرة قدم هولنديون مغتربون
لاعبو منتخب هولندا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب هولندا لكرة القدم
لاعبو نادي رابيد فيينا
لاعبو نادي سلتيك
لاعبو هال سيتي
مواليد 1978
مواليد في أولدنزال

يان فينغور أوف هيسلينك


حسن الخيّر شاعر سوري ولد في القرداحة بسوريا. عرف بحبه للعروبة. أشهر أعماله قصيدة «ماذا أقول» والتي انتقد فيها بشدة النظام الحاكم والإخوان المسلمين. قتل في عام 1980 ولم يعثر على جسده فلقبه البعض ب «لوركا العرب». أسهم في حملات محو الأمية للنساء في سوريا. تُعدُّ قصيدته واحدةً من أروع ما عُرِفَ بالقصيدة السياسية حيث تتميّز بالصدق والبساطة.
حسن الخيّر كان شاعرا «سوريا» انتسب إلى حزب البعث في شبابه وبلغ من حماسه بالحزب أن سمى ابنه بعث ولكن بعد استلاب حافظ الأسد للسلطة في سوريا انتشر الفساد المالي والأخلاقي إلى حد لم يكن معروفا في الستينات وبدأ الشاعر بكتابة الكثير من القصائد المعارضة ومهاجمة السلطة لفسادها الكبير. لم يتعرض الشاعر وقتها لأذى لأن حافظ الأسد الذي كان في بدايات حكمه لم يرد استعداء مدينته وطائفته وتغاضى عن قصائده. ثم جاءت القشة التي قصمت ظهر البعير عام 1979.
بعد استلاب حافظ الأسد للسلطة في سوريا انتشر الفسادفي أواخر السبعينات شهدت سورية الكثير من حوادث القتل والاغتيالات كان النظام مسؤولا عن القسم الأعظم منها واتهم الطليعة المقاتلة بالمسؤولية عن القسم الآخر ولكن الأكيد أن كثيرا من الناس قتلوا بدون أن يعرفوا لماذا قتلوا كما يحدث الآن. من بين من قتلوا كان صديق للشاعر وكان متفوقا وحاصلا على شهادة الدكتوراه من أمريكا حديثا، ورغم أن المتهم بالقتل كانت الطليعة كون القتيل ينتمي للطائفة العلوية إلا أن الشاعر صب جام غضبه على النظام محملا إياه المسؤولية الكاملة عن كل ما يجري في البلد فقام بإلقاء قصيدة قوية في ذكرى تأبين الفقيد هاجم فيها حزب البعث ورفعت الأسد بشكل مباشر كما تطرق لحماه ومايحدث فيها ولحلب واللاذقية.
وانتشرت القصيدة وتناقلها الناس شفهيا وهنا طفح الكيل مع النظام وتم اعتقال الشاعر من أمام منزله في ذلك العام ولم يره أهله بعدها حيا أو ميتا. إلا أن الأخبار تسربت من بعض سجناء آخرين بأنهم شهدوا اعدامه وأن الأمن قام بقطع لسانه قبل الإعدام.

القصيدة:
ماذا أقول وقول الحق يعقبه
جلدُ السِّياطِ وسجنٌ مظلمٌ رطبُ

فإن صَمَتُّ فإنَّ الصَّمتَ ناقصَةٌ
إنْ كانَ بالصَّمتِ نورُ الحقِّ يحتجبُ

و إنْ كذبْتُ فإنَّ الكذِبَ يقتِلُني
معَإذَ ربِّيَ أنْ يُعزى لِيَ الكذِبُ

لكنَّني ومصيرُ الشَّعبِ يدفَعُني
سأنطقُ الحقَّ إنْ شاؤوا وإنْ غضِبوا

عِصابتانِ هُما إِحداهُما حكَمَتْ
!بِاسْمِ العُروبَةِ لا بَعْثٌ ولا عَرَبُ

و آخرونَ مسوحَ الدِّينِ قدْ لَبسُوا
و الدِّينُ حَرَّمَ ما قالوا وما ارْتَكبُوا

عِصابتانِ أيا شَعبي فكُنْ حَذِراً
جميعُهُمْ مِنْ مَعينِ السُّوءِ قَدْ شربوا

أيقبلُ البعثُ أنْ تثرى زعانفُهُ
باسمِ النِّضالِ ثراءً ما لَهُ سبَبُ

منْ أينَ جاؤوا بهِ حقَّاً وجلّهُمُ
!؟ما زادَهمْ أبداً علمٌ ولا أدبُ

و لا تشقَقَ كَفٌّ فَوْقَ مِعْوَلِهِ
في الحقلِ يوماً ولا أضناهُمُ التَّعَبُ

و لا تجَلَّى على أَيْدِيهُمُ هدَفٌ
و لا تَحَرَّرَتِ الجولانُ والنَّقَبُ

هلِ السَّماءُ بكَتْ مِنْ فَوْقِهمْ فَرَحاً
فراحَ يهطلُ منها المال والذَّهبُ

لا تكذبوا إنَّها أموالُ أمَّتِنا
و من غذاءِ بنيها كلُّ ما سلبوا

وا خجلةَ البعثِ منْ لصٍّ يلوذ بهِ
أو مستغلٍّ لحزبِ البعثِ ينتسبُ

لا يخدعنَّكَ أنْ تلقى بهمْ عدداً
ما زالَ فيهمْ وميضُ البعثِ يرتقبُ

و لا تقلْ فوقَ أَقوالٍ لهُمْ أبداً
فهمْ على أمرِهمْ والّلهِ قدْ غُلِبوا

كم سمعنا بهيئاتٍ تحاسبُهمْ
لتستردَّ إلى الجمهورِ ما نهبوا

فما رأينا سوى قولٍ بِلا عملٍ
كمْ في تصرُّفِهمْ مِنْ عجبةٍ عجبُ

علا بِرُتبتهِ لِصٌّ ورُتبتُهُ
مِنْ سوئهِ خجلتْ فانحطَّتِ الرُّتبُ

إنّي لأَخجلُ أنْ أُحصي مَعائبهُمْ
أنَّى ذهبتَ تجلَّى العيبُ والعطَبُ

قالوا النَّقاباتُ، قُلْنا كُلُّها كذبٌ
كمْ لُعبةٍ بمصيرِ الشَّعبِ قدْ لعبوا

و مجلسُ الشَّعبِ كلُّ الشَّعبِ يعرفُهُ
و يعرفُ الشَّعبُ هل جاؤوا أمِ انتُخِبوا

قالوا وجبهتُنا، قُلْنا لقدْ صَدقوا
!يومَ البيانِ بما قالوا وما كذبوا

إذْ قالَ قائلُهُمْ إنَّا سماسرةٌ
!نمشي كما يقتضيهِ العَرضُ والطَّلَبُ

لمْ يصدُقوا بحديثٍ غيرهُ أبداً
و ما عداهٌ لَعَمري كُلُّهُ كذِبُ

قالوا حماةُ عماها الحقدُ فاضطربتْ
!؟ياللعجيبِ عرينُ البعثِ يضطربُ

لو يذكرونَ حماةَ الأمسِ ما فعلَتْ
بالظَّالمينَ وبالإقطاعِ لانتحبوا

كانتْ وكانَ بنوها خيْرَ منْ رفعوا
للبعثِ راياتِهِ خفَّاقةًً تَجِبُ

لمَّا رأوكُمْ نكَسْتُمْ عنْ مبادِئِكُمْ
فإنَّهُمْ شرَفاً عنْ حُبِّكُمْ نكَبوا

ألَمْ تكُنْ حلبُ الشَّهباءُ ساحتَنا
ألَمْ تدُكِّي نظامَ الفَرْدِ يا حلبُ

ألمْ تثُوري بوجْهِ الانفصالِ وهلْ
أَغفى على عارِهِ أَبناؤُكِ النُّجُبُ

و اللاَّذقَّيةُ مهدُ البعثِ ما فعلَتْ
حتَّى أُثيرَ على ساحاتِها الشَّغبُ

مباحثُ السُّوءِ شاؤوا أنْ تشُبَّ بها
نارُ الخلافِ وقدْ أغراهمُ اللَّهبُ

قالتْ لهُمْ وجِراحُ الحزنِ تحرِقُها
لا تحكموا بخلافٍ كلُّنا عربُ

سيسقُطُ الغيثُ في أرضي وقد ظمئتْ
و ينجلي عن رُباها اللَّيلُ والسُّحُبُ

سيسقُطُ الغيثُ في أرضي وقد ظمئتْ
و ينجلي عنها اللَّيلُ والكابوسُ والسُّحُبُ

يعلو مدى الدَّهرِ صوتٌ لا بديلَ لهُ
اللَّهُ أكبرُ إنَّا كلُّنا عربُ

أشخاص من محافظة اللاذقية
سوريون علويون
شعراء سوريون في القرن 20
وفيات 1980

حسن الخير


بلدية فيلافيكيوزا دي قرطبة ، هي إحدى بلديات مقاطعة قرطبة إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 3.587 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات قرطبة

فيلافيكيوزا دي قرطبة (قرطبة)


The Wave may refer to:

Arts, entertainment and media

Film and television
 The Wave (1981 film), a TV movie based on The Third Wave social experiment
 The Wave (2008 film) (Die Welle), a German film, also based on The Third Wave social experiment
 The Wave (2015 film) (Bølgen), a Norwegian film
 The Wave (2019 film), an American film starring Justin Long
 The Wave (2018 TV series), a British game show
 Redes (film), a 1936 Mexican film known in English as The Wave

Literature and writing
 The Wave (novel), by Todd Strasser, based on the 1981 film
 The Wave, a novel by Lochlan Bloom
 Wave of Long Island, a New York newspaper
 The Delaware Wave, a newspaper
 The Wave, San Francisco magazine where A Deal in Wheat was first published

Music
 The Wave (album), by Tom Chaplin, 2016, and a song from the album
 The Wave (R3hab album), 2018
 "The Wave" (Sneakbo song), 2011
 "The Wave" (Miike Snow song), 2012
 "The Wave", a song by Blake Shelton from the 2017 album Texoma Shore
 "The Wave", a 2018 single by Lion Babe
 The Wave, a movement of post-hardcore and emo bands in the late 2000s and 2010s

Radio stations
 The Wave 96.4 FM, Swansea, Wales, U.K.
 CHWV-FM, Saint John, New Brunswick, Canada
 CHKX-FM, Hamilton, Ontario, Canada
 CJLS-FM, Yarmouth, Nova Scotia, Canada
 CKWV-FM, Nanaimo, British Columbia, Canada
 KANS, Emporia, Kansas, U.S.
 KTWV, Los Angeles, U.S.
 WNWV, Cleveland, Ohio, U.S.
 The Wave, a German radio station owned by RTL Group

Newspapers
Wave of Long Island
Los Angeles Wave, a weekly newspaper in Los Angeles, California
The Wave, a weekly newspaper in Huntington Beach, California published by the Orange County Register

Visual arts
 The Wave (Courbet), several paintings between 1869 and 1870
 The Wave (Paul Gauguin), an 1888 painting
 The Wave, an 1896 painting by William-Adolphe Bouguereau
 The Great Wave off Kanagawa, or The Wave, a 19th-century Japanese woodblock print by Hokusai

Other uses
 The Wave (audience), a stadium cheer in sports
 The Wave (company), a British artificial wave pool company
 The Wave (Gold Coast), a residential skyscraper in Australia
 The Wave (streetcar), Fort Lauderdale, Florida's planned streetcar line
 The Wave (Vejle), a residential building complex in Vejle, Denmark
 The Wave (Arizona), a sandstone formation
 The Wave, Coventry, an indoor waterpark in Coventry, UK
 The Wave Transit System, Mobile, Alabama, U.S.

See also

 Wave (disambiguation)
 Great Wave (disambiguation)
 The Waves, a 1931 novel by Virginia Woolf
 The Pearl and the Wave or The Wave and the Pearl, an 1862 painting by Paul-Jacques-Aimé Baudry
 We Are the Wave, a German web TV series, based on the novel The Wave

The Wave


جبل الجودي، ، ، ، بالآرامية: קרדו، ، يُعرف باسم كاردو هو نبوءة نوح أو "مكان النسب"، المكان الذي استقر فيه الفُلْك بعد الطوفان العظيم، وَفْقًا للتقاليد المسيحية والإسلامية المبكرة جدًا (بناءً على القرآن، 11:44).

وردت قصة الجودي في القرآن دون تحديد مكانه في سورة هود: ، كما جاء ذكره في كتابالحسن بن أحمد الهمداني المتوفى سنة 360 هجري/970 ميلادي فقال:  .

مراجع

أماكن مقدسة
جبال تركيا
جبال طوروس
جبال مقدسة
جغرافيا تركيا
جغرافيا محافظة شرناق
زاغروس
سفينة نوح

الجودي


Wydrzyński ist der Familienname folgender Personen:

 Andrzej Wydrzyński (* 1921), polnischer Autor
 Maciej Wydrzyński (* 1974), polnischer Politiker der Ruch Palikota (Palikot-Bewegung)
 Zdzisław Wydrzyński (* 1930), polnischer Politiker

Wydrzyński


Hawthorn East is a suburb of Melbourne, Victoria, Australia,  east of the Melbourne central business district, located within the City of Boroondara local government area. Hawthorn East recorded a population of 14,834 at the 2021 census.

The suburb is roughly bounded by Barkers Road to the north, Burke Road to the east, Toorak Road and the Monash Freeway to the south and Auburn Road to the west.

Hawthorn East is the home of a number of head offices for some of Australia's largest companies, including Coles and Bunnings.

History
The formally recognised traditional owners for the area in which Balwyn is located are the Wurundjeri People, who lived on the land for at least 14,000 years. The Wurundjeri People are represented by the Wurundjeri Woi Wurrung Cultural Heritage Aboriginal Corporation.

The current suburb of Hawthorn East was established in the 1800s and many of the historical buildings and houses are still well-preserved. It is located in the local government area of the City of Boroondara and is between two shopping strips, located on Glenferrie Road and Burke Road.

Demographics
In the 2016 Census, there were 14,321 people in Hawthorn East. 63.8% of people were born in Australia. The next most common countries of birth were China 5.2%, India 3.5%, England 3.1%, New Zealand 1.8% and Malaysia 1.6%. 70.0% of people spoke only English at home. Other languages spoken at home included Mandarin 6.5%, Greek 2.2%, Cantonese 1.6%, Italian 1.2% and Hindi 1.2%. The most common responses for religion were No Religion 40.0% and Catholic 19.4%.

Places of interest

Fritsch Holzer Park is a large open space, popular for recreational activities and named after Augustus Fritsch and the Holzer brothers, who formed the Upper Hawthorn Brick Company on this site in 1883. The former Hawthorn Council purchased the site in 1972 and used it as a landfill site until 1986, then a temporary waste transfer station until 1989. In 1995 a project was launched to reconstruct this area into a park. Anderson Park is another significant park in the area and offers panoramic views of the Melbourne CBD. Other parks of note include Cato Park (part of the original property of Frederick Cato) and Victoria Road Reserve.

The head office of Coles (one of Australia's biggest companies & second largest supermarket) is located in Hawthorn East, adjacent to Toorak Rd. The Coles Myer group which was acquired by Western Australia conglomerate Wesfarmers in 2007 (site opened in 1987) was the original purpose for the site, which was the former Toorak Drive-In Theatre.

Education

Primary and secondary schools within Hawthorn East include Alia College, Auburn Primary School, Auburn South Primary School, Bialik College and Auburn High School (formerly Hawthorn Secondary College). Auburn Primary School was established in 1889.

Public transport
Hawthorn East is served by the following routes:

Tram routes
70:  Waterfront City to Wattle Park
72: Camberwell to Melbourne University
75: Victoria Harbour to Vermont South

Train routes
Hawthorn East is serviced by Auburn railway station. Two nearby stations in bordering suburbs include Camberwell and Glenferrie. These stations are situated on the following lines: The Belgrave, Lilydale and Alamein lines. The Glen Waverley line runs past the southern boundary of the suburb and the closest station is: Tooronga

See also
 City of Hawthorn – Hawthorn East was previously within this former local government area.

References

Suburbs of Melbourne
Suburbs of the City of Boroondara

Hawthorn East, Victoria


Muzeul Kröller-Müller () este un muzeu național de artă și o grădină de sculptură, situată în Parcul Național Hoge Veluwe din Otterlo, Olanda. Muzeul a fost fondat de colecționarul de artă Helene Kröller-Müller și a fost deschis în 1938. Acesta are a doua cea mai mare colecție de picturi de Vincent van Gogh, după Muzeul Van Gogh. Muzeul avea 380.000 de vizitatori în 2015.

Referințe

Legături externe

 Tour of the Kröller-Müller and grounds

Muzeul Kröller-Müller


An Amorphophallus cruddasianus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni David Prain. An Amorphophallus cruddasianus in nahilalakip ha genus nga Amorphophallus, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Amorphophallus

Amorphophallus cruddasianus


Tour de France 2021 var den 108. udgave af cykelløbet Tour de France. Løbet blev afviklet fra 26. juni 2021 med start i Brest i Bretagne og afsluttet med sidste etape søndag den 18. juli med traditionel afslutning på Avenue des Champs-Élysées i centrum af Paris. Løbet blev vundet af sloveneren Tadej Pogačar foran danske Jonas Vingegaard.

Løbet var oprindeligt planlagt til at starte i København. Starten i København blev flyttet til 2022 og overgik i stedet til Brest på grund af konsekvenserne af coronaviruspandemien, da EM i fodbold og Københavns værtskab for fire kampe var blevet rykket til 2021 på grund af pandemien. Løbet var oprindeligt planlagt til at blive afholdt i perioden fra 2. til 25. juli 2021, men fik nye datoer fra 26. juni til 18. juli 2021, for at undgå omlægning af sommer-OL 2020, der også er flyttet til 2021.

Den samlede rute for Tour de France 2021 blev præsenteret den 1. november 2020.

Etaperne

Trøjernes fordeling gennem løbet

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Hold og ryttere
184 ryttere fra 27 nationer og 23 hold stiller til start i løbet. Blandt de største favoritter til at vinde løbet samlet er sidste års vinder Tadej Pogačar og manden på andenpladsen, Primož Roglič. Tredjepladsen fra 2021, Richie Porte, stiller til start på et hold med tre Grand Tour-vindere (Geraint Thomas, Richard Carapaz og Tao Geoghegan Hart).

Danske ryttere

* DNF = gennemførte ikke
* DNS = stillede ikke til start

Startliste

Referencer

Eksterne henvisninger
 Officielle hjemmeside

2021
UCI World Tour 2021

Tour de France 2021


An Tillandsia australis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Christian Mez. An Tillandsia australis in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tillandsia

Tillandsia australis


Andrew Wooten (* 30. September 1989 in Bamberg) ist ein US-amerikanisch-deutscher Fußballspieler, der bei Preußen Münster unter Vertrag steht.

Karriere

Verein
Der Stürmer spielte bis 2009 bei Wormatia Worms, ehe er zum Ligakonkurrenten 1. FC Kaiserslautern II wechselte, für den er in zwei Spielzeiten der Regionalliga West 18 Tore in 46 Ligaspielen erzielte. Sein Vertrag lief bis zum 30. Juni 2012. In der Saison 2011/12 wurde er mit 20 Toren für die FCK-Reserve Zweiter der Torschützenliste der Regionalliga West.

Am 3. März 2012 (24. Spieltag) debütierte Wooten in der Bundesliga im Spiel gegen den VfL Wolfsburg. Im April 2012 unterzeichnete er seinen ersten Lizenzspielervertrag beim 1. FC Kaiserslautern mit einer Laufzeit bis Juni 2015, der für die erste und zweite Bundesliga galt. Am 21. April 2012 erzielte er im Spiel gegen Hertha BSC sein erstes Bundesligator. Am 23. August 2012 wechselte Wooten leihweise bis 2013 zum Zweitligaaufsteiger SV Sandhausen, für den er in der Saison 2012/13 in 28 Spielen sieben Tore erzielte. In der Winterpause 2014 verpflichtete ihn der FSV Frankfurt auf Leihbasis bis zum Saisonende. Nach Ende der Saison gab der 1. FC Kaiserslautern schließlich bekannt, nicht mehr mit Wooten zu planen, woraufhin sein Vertrag aufgelöst wurde.

Zur Saison 2014/15 wechselte er schließlich zurück zum SV Sandhausen, bei dem er einen Dreijahresvertrag unterschrieb. Mit 17 Saisontreffern schlug er in der Spielzeit 2018/19 den vereinsinternen Zweitliga-Torrekord um 3 Treffer. Seinen zum Saisonende auslaufenden Vertrag verlängerte der Stürmer zugunsten eines Wechsels in die US-amerikanische Major League Soccer zu Philadelphia Union nicht. In eineinhalb Jahren in der MLS kam er zu 28 Einsätzen für Philadelphia, in denen er ein Tor erzielte. Nach der Saison 2020 verließ er den Verein.

Im Januar 2021 wechselte Wooten zum österreichischen Bundesligisten FC Admira Wacker Mödling, bei dem er einen bis Juni 2022 laufenden Vertrag erhielt. Für die Admira kam er bis zum Ende der Saison 2020/21 zu 19 Einsätzen in der Bundesliga, dabei erzielte er drei Tore. Zur Saison 2021/22 kehrte er nach Deutschland zurück und schloss sich dem Drittligisten VfL Osnabrück an. Dort löste er im Mai 2022 seinen Vertrag auf und wechselte im Juni zu Preußen Münster.

Nationalmannschaft
Wooten wurde während der Saison 2011/12 zu Lehrgängen der U23-Nationalmannschaft der USA eingeladen. Im Oktober 2015 debütierte er mit 26 Jahren unter Trainer Jürgen Klinsmann für die amerikanische A-Nationalmannschaft im Länderspiel gegen Costa Rica (0:1).

Privates
Wooten ist der Sohn eines US-amerikanischen Soldaten und einer Deutschen.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Vereinigte Staaten)
Fußballspieler (Wormatia Worms)
Fußballspieler (1. FC Kaiserslautern)
Fußballspieler (SV Sandhausen)
Fußballspieler (FSV Frankfurt)
Fußballspieler (Philadelphia Union)
Fußballspieler (FC Admira Wacker Mödling)
Fußballspieler (VfL Osnabrück)
Fußballspieler (Preußen Münster)
US-Amerikaner
Deutscher
Geboren 1989
Mann

Andrew Wooten


Chrétiens-démocrates est le nom porté par plusieurs partis politiques se réclamant de la démocratie chrétienne :

Europe
 Chrétiens démocrates fédéraux (CDF), parti politique belge fondé en 2002 et disparu en 2013.
 Chrétiens-démocrates et Flamands (CD&V), parti politique belge flamand fondé en 1968.
 Chrétiens-démocrates (KD), parti politique danois fondé en 1970.
 Chrétiens-démocrates (KD), parti politique finlandais fondé en 1958.
 Chrétiens démocrates unis (CDU), parti politique italien fondé en 1995 et disparu en 2002.
 Chrétiens démocrates pour la liberté (CDL), parti politique italien fondé en 1998 et disparu en 2001.
 Chrétiens-démocrates lituaniens (LKD), parti politique lituanien fondé en 2001 et disparu en 2008.
 Chrétiens-démocrates slovènes (SKD), parti politique slovène fondé en 1989 et disparu en 2000.
 Chrétiens-démocrates (KD), parti politique suédois fondé en 1964.

Voir aussi
 Démocratie chrétienne (idéologie)
  (partis politiques)

Chrétiens-démocrates (homonymie)