Hawi es una película de cine independiente coproducción de Egipto y Catar del año 2010 dirigida por Ibrahim El-Batout sobre su propio guion. Hawi tiene en idioma árabe el significado de "mago" o "malabarista".

Hacia el inicio del filme aparecen miembros de la banda de música Massar Egbari refunfuñando por la falta de compromiso hacia su arte y casi 90 minutos más tarde, se los muestra trabajando en la canción del título, cuyas letras, tales como, "aprendí a extraer un pedazo de pan de las costillas de la pobreza", que se refieren a todos aquellos que han aprendido a librar sus batallas invisibles para mantener la dignidad, tratan de ligar las luchas de los personajes con la pobreza espiritual y económica.

Sinopsis
Youssef, Ibrahim y Fadi han estado 20 años juntos en la misma cárcel. Acaban de liberar a Youssef para que encuentre documentos confidenciales. Después de 20 años, Ibrahim quiere volver a ver a su hija, que ensaya con el músico Fady, el tercer preso. Además de estos tres hombres, en Hawi también conoceremos a un viejo jinete que quiere curar a su amado caballo y a un presentador de televisión que necesita un invitado para su programa. Todos buscan algo o a alguien en este retrato caleidoscópico de la soledad y la desesperación en el Egipto actual.

Comentario
Jay Weissberg en Variety dijo que el filme "ofrece una inusual mirada de Alejandría que, como en películas anteriores como Ojo del Sol, privilegia el estado de ánimo por sobre la construcción narrativa, por lo que mientras los temas son evidentes, la imagen es débil respecto de la conexión de sus personajes". Recuerda que ek director "tiene una propensión casi religiosa en filmar sin limitaciones y con los presupuestos prácticamente inexistentes, consiguiendo que el elenco y los demá participantes, en gran parte no profesionales, trabajen sin guiones fijos, con el resultado remanente como única promesa de pago. Es, sin duda, un trabajo de amor, profundamente sentido, y El Batout actúa como escritor, conductor y uno de los protagonistas".

Opina, finalmente, que "la visión de El Batout de Alejandría es fascinante, a kilómetros de las soleadas o elegantes imágenes costeras que suelen verse en esta ciudad más occidental de Egipto. En su lugar, la mayoría de la película, especialmente la primera mitad, está filmada sin brillo, sin pulir, y la calidad del sonido desigual.

Este filme "es de ese genuino cine independiente –hecho con recursos modestos pero con profundos profesionalismo y pasión- que no solamente alcanza el estándar internacional sino que puede competir mundialmente sin temor con el realizado con fabulosos presupuestos".

Distinciones y premios premios

La película fue beneficiada con el fondo postproducción Hubert Bals del Festival Internacional de Cine de Róterdam de 2010 y era la primera de su país en su categoría en recibirlo. En la segunda edición del Festival de Cine Tribeca de Doha el filme Hawi fue el único de Egipto que entró en la Competencia del Cine Árabe y uno de los 4 que se estrenaban mundialmente; por el filme Hawi, Ibrahim El-Batout ganó el premio al mejor director en la Compeyncia de Cine Árabe.

Hawi fue nominada en el Festival de Cine de Taormina de 2011 al Premio Toro de Oro. *

 Dubái 2010
 Mención especial. Festival de Cine Africano de Tarifa 2011.

Referencias

Cine independiente

Hawi (película)


Embrace er et engelsk ord for bl.a. omfavnelse eller varm acceptering.

Ordet embrace har flere betydninger:

Markedsføring
 Embrace extend and extinguish – Microsofts monopolstrategi

Bands
 Embrace (amerikansk band) – et post-hardcore band fra Washington, D.C.
 Embrace (dansk band) – vinder af den danske X Factor-konkurrence i 2016
 Embrace (engelsk band) – et post-Britpop band fra West Yorkshire
 Embraze – et finsk band, der oprindelig kaldte sig Embrace

Andet
 Embrace (novelle) – en novelle af Mark Behr fra 2001

Embrace


Zlatni studio 2019 je godišnja medijska nagrada u Hrvatskoj koja se održala 2. veljače 2019. godine, a nagrade su dodijeljene za prethodnu godinu.

Dodjela nagrada održana je na zagrepčankom Prisavlju, u studiju HRT-a Anton Marti 2. veljače 2019. godine uz izravni televizijski prijenos na Prvom programu HTV-a i web stranici Jutarnji.hr.

Nagrada Zlatni studio dodijelila se u pet skupina: film, televizija, kazalište, glazba i radio odnosno 20 kategorija.

Dobitnici i nominirani

Film
Najbolji filmski glumac godine

Najbolja filmska glumica godine

Najbolji igrani film godine

Televizija

Najbolji/a TV voditelj/ica godine

Najbolji/a TV novinar/ka godine

Najbolja domaća serija godine

Najbolja TV zabava godine

Najbolji reality show godine

Najbolja TV emisija godine

Kazalište

Najbolja predstava godine

Najbolji kazališni glumac godine

Najbolja kazališna glumica godine

Najbolje novo lice u kazalištu godine

Glazba

Najbolja grupa godine

Najbolji pjevač godine

Najbolja pjevačica godine

Najbolji hit godine

Najbolji koncert godine

Radio

Najbolji radio godine

Najbolji radijski glas godine

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene web stranice nagrade Zlatni studio

Hrvatske medijske nagrade

Zlatni studio 2019.


Chip și Dale: Salvatorii în Misiune este un serial de animație american produs de Disney Television Animation. Serialul a fost creat de Tad Stones și Alan Zaslove și îi are ca protagoniști pe veverițele Chip și Dale. Premiera a avut loc pe 4 martie 1989, după apariția unui episod intitulat "Catteries Not Included" pe 27 august 1988.

Printre personajele comice se numără Sky Punks, Binky Boy, Pole Cat, Techno-Rats, Wasp Patrol, Fearless Frogs, Danger Rangers, Biff and Daff, Jojo, Felina, Sewer Al, Chrapek.

Referințe

Bibliografie

Legături externe

Filme din 1990
Seriale de animație
Seriale de televiziune din 1989

Chip și Dale: Salvatorii în Misiune


Magwitz ist ein Ortsteil der Großen Kreisstadt Oelsnitz/Vogtl. im sächsischen Vogtlandkreis. Der Ort wurde mit seinem Ortsteil Göswein am 1. Januar 1973 nach Planschwitz eingemeindet, mit dem der Ort 1. März 1994 zur Stadt Oelsnitz/Vogtl. kam.

Geografie

Lage und Verkehr
Magwitz liegt im Westen des Oelsnitzer Stadtgebiets südwestlich der Staumauer der durch die Weiße Elster aufgestauten Talsperre Pirk. Der Ort befindet sich im Westen des Vogtlandkreises und im sächsischen Teil des historischen Vogtlands. Geografisch liegt Magwitz im Zentrum des Naturraums Vogtland (Übergang vom Mittelvogtländischen Kuppenland zum Oberen Vogtland). Zu Magwitz gehört die Siedlung "Rosenthal" nordöstlich von Pirk.

Nordwestlich von Magwitz treffen sich die Bundesautobahn 72 und die Bundesstraße 173 in der Anschlussstelle "Pirk". Direkt nördlich von Magwitz verläuft die Bahnstrecke Plauen–Cheb ohne Halt. Sie ist gleichzeitig die Flurgrenze zu Göswein.

Der Ort ist mit der vertakteten RufBus-Linie 53 des Verkehrsverbunds Vogtland an Oelsnitz, Pirk und Gutenfürst angebunden. In Oelsnitz besteht unter anderem Anschluss nach Schöneck und Adorf.

Nachbarorte

Geschichte

Das Platzdorf Magwitz wurde erstmals im Jahr 1236 unter Nennung eines Herrensitzes und des Adligen "Cunradus de Machwiz" erwähnt. Das Rittergut Magwitz übte auch bis ins 19. Jahrhundert die Grundherrschaft über den Ort aus. Kirchlich gehört Magwitz seit jeher zur Kirchgemeinde Planschwitz. Magwitz war 1660–1661 von Hexenverfolgung betroffen. Kunigunde Vogel geriet in einen Hexenprozess und wurde mit Landesverweis bestraft. Magwitz gehörte bis 1856 zum kursächsischen bzw. königlich-sächsischen Amt Voigtsberg. 1856 wurde der Ort dem Gerichtsamt Oelsnitz und 1875 der Amtshauptmannschaft Oelsnitz angegliedert. Zwischen 1935 und 1938 entstand nordöstlich des Orts die Talsperre Pirk. Im Jahr 1937 erfolgte der Verkauf der Nutzflächen des Ritterguts Magwitz an den Weißelsterverband, der einen Teil davon für die Anlage der Talsperre Pirk verwendete. Nach der Enteignung im Zuge der Bodenreform in der Sowjetischen Besatzungszone ab 1945 wurde das Gut zwischen 1952 und 1990 durch die LPG genutzt.

Durch die zweite Kreisreform in der DDR kam die Gemeinde Magwitz mit ihrem Ortsteil Göswein im Jahr 1952 zum Kreis Oelsnitz im Bezirk Chemnitz (1953 in Bezirk Karl-Marx-Stadt umbenannt). Am 1. Januar 1973 erfolgte die Eingemeindung nach Planschwitz. Seit 1990 gehörte Magwitz als Ortsteil der Gemeinde Planschwitz zum sächsischen Landkreis Oelsnitz, der 1996 im Vogtlandkreis aufging. Mit der Eingemeindung von Planschwitz nach Oelsnitz wurde Magwitz am 1. Januar 1994 ein Ortsteil der Stadt Oelsnitz/Vogtl.

Entwicklung der Einwohnerzahl

Weblinks

Einzelnachweise

Geographie (Oelsnitz/Vogtl.)
Ort im Vogtlandkreis
Ehemalige Gemeinde (Vogtlandkreis)
Gemeindeauflösung 1973

Magwitz


Vestibul (poznat i kao Rotonda), atrij, odnosno prvi dio carskog hodnika koji je vodio od Peristila kroz protiron, do Dioklecijanovog rezidencijalnog dijela Palače. Izgrađen je do početka 4. stoljeća, kao originalni dio antičke Palače. Radi se o kružnoj dvorani, nekoć nadsvođenoj kupolom, visine 17 metara i promjera 12 metara. Ulaz su ukrašavala velika vrata dimenzije 2,56 x 3,96 m s obiljem reljefnih dekoracija. Prostor Vestibula raščlanjen je s četiri polukružne niše koje su bile ispunjene kipovima nepoznatih božanstava.

Danas se prostor Vestibula koristi, tijekom ljetnih mjeseci, za izvođenje popularnih klapskih pjesama.

Galerija

Literatura

 Prijatelj, Kruno, Spomenici Splita i okolice, eX Libris, Split-Zagreb, 2005.
 Šušnjar, Bogdan, Villa cara Dioklecijana u Splitu, Naklada Bošković, Split, 2003.

Dioklecijanova palača

Vestibul (Split)


Brad Douglas Paisley (28 de octubre de 1972) es un cantante, compositor y músico estadounidense. Su estilo va desde la música country tradicional hasta el rock sureño, y sus canciones suelen contener toques de humor y referencias a la cultura popular.

Paisley ha sido ganador del premio a vocalista masculino del año de los CMA (premios de la asociación de música country) y de la ACM (academia de música country) varios años consecutivos. Además, el 10 de noviembre de 2010, ganó el premio a artista del año de los CMA.
Desde que su primer disco, Who Needs Pictures, salió a la venta en 1999, Paisley ha grabado ocho álbumes de estudio y una recopilación navideña con la discográfica Arista Nashville. Todos sus discos han sido acreditados como discos de oro o con un alto número de ventas por la RIAA. De hecho, ha registrado 25 sencillos en la lista de éxitos Hot Country Songs de la revista Billboard de los EE. UU., de los cuales 16 han llegado a ser número 1, logrando el récord de 10 sencillos consecutivos que alcanzan lo más alto de la lista.

Biografía
Nació el 28 de octubre de 1972 en Wheeling (Virginia Occidental). Su padre, Douglas Edward "Doug" Paisley, trabajó para el Departamento de transporte de Virginia Occidental mientras que su madre, Sandra Jean "Sandy" (de soltera Jarvis) Paisley, era profesora. Fue criado en Glen Dale (Virginia Occidental). Su amor por la música country comenzó gracias a su abuelo materno, Warren Jarvis, quién le dio su primera guitarra, una Danelectro de la línea Silvertone de Sears, a los 8 años de edad y le enseñó a tocar. Cuando tenía 10 años tocó en público por primera vez cantando en su iglesia. Más adelante dijo que poco después, tocaba en todas las fiestas de Navidad y eventos del día de la madre y que, lo bueno de vivir en un lugar pequeño, es que si quieres ser un artista, te convierten en uno. A los 12 años Paisley escribió su primera canción, titulada "Born on Christmas Day". Había estado asistiendo a clases con Clarence "Hank" Goddard, un guitarrista local. Cuando Paisley tenía 13 años, Goddard y él formaron una banda llamada "Brad Paisley and the C-Notes" junto con otros dos adultos amigos de Paisley.

Mientras estaba realizando los primeros años del instituto su director le oyó cantar "Born On Christmas Day" y le invitó a tocar en una reunión local del Rotary Club a la que asistió Tom Miller, el director de programa de una estación de radio de Wheeling (Virginia Occidental). Miller le preguntó si le gustaría aparecer como invitado en Jamboree USA (programa de radio sobre música country). Tras su primera actuación le ofrecieron convertirse en miembro de la alineación semanal del programa. Durante los 8 años siguientes fue telonero de famosos cantantes de música country, como The Judds, Ricky Skaggs y George Jones, y se convirtió en la persona más joven en aparecer en el salón de la fama de Jamboree USA. También actuó en el festival anual de música country llamado "Jamboree in the Hills".

Paisley se graduó en el instituto John Marshall de Glen Dale (Virginia Occidental) en 1991, estudió durante 2 años en la universidad de West Liberty (Virginia Occidental) y más adelante ganó una beca completamente pagada de la ASCAP para ir a Belmont University, en Nashville, Tennessee (de 1993 a 1995). Internó en ASCAP, Atlantic Records y la firma dirigida por Fitzgerald-Hartley. Mientras estaba en la universidad conoció a Frank Rogers, un estudiante amigo suyo que acabó siendo su productor, a Kelley Lovelace, que se convirtió en su ayudante para componer canciones, y a Chris DuBois, que también escribe canciones con él.

Una semana después de graduarse en Belmont University con un nivel de licenciado en compañías discográficas, Paisley firmó un contrato de compositor con EMI; y escribió una canción, titulada "Another You", para David Kersh, que llegó hasta el número 5 de las listas de éxitos. También escribió, junto a él, el sencillo de David Ball de 1999 titulado "Watching My Baby Not Come Back.".

Trayectoria
Debutó como cantante con la discográfica Arista Nashville, con la canción "Who Needs Pictures" (publicada el 22 de febrero de 1999). En mayo de ese mismo año hizo su primera aparición en el programa Grand Ole Opry. Siete meses después tuvo su primer número 1 con "He Didn't Have to Be", que contaba la historia del coescritor habitual de Paisley, Kelley Lovelace, y de su hijastro, McCain Merren. We Danced también fue un éxito para el álbum debut de Paisley, alcanzando el número 1 de la lista "Hot Country Singles & Tracks chart" de la revista Billboard. En febrero de 2001 el álbum ya se consideraba de platino.

En el año 2000, la fama de Paisley aumento considerablemente cuando fue expuesto, por primera vez, a una audiencia nacional, no solo orientada hacia la música country, en el especial "Route 66: Main Street America." de la TLC. El productor Todd Baker impulsó a Paisley a aparecer en el programa cuando el joven músico aún era relativamente desconocido fuera del mundo de la música country. El programa muestra a Paisley y a su banda haciendo versiones acústicas y en directo poco comunes de Route 66. Las versiones internacionales y caseras del programa terminan con una interpretación acústica, completa y sin cortes de la pieza, que fue representada en directo en Rainbow Bridge, Riverton (Kansas). El programa predijo con exactitud que Paisley se convertiría en un músico legendario.

Más adelante, aún en el 2000, Paisley ganó el premio Horizon de la CMA y el premio a mejor vocalista masculino nuevo de la ACM. Recibió su primera nominación a los premios Grammy un año después por mejor artista nuevo. El 17 de febrero de 2001, Paisley fue reclutado para el Grand Ole Opry Tenía 28 años cuando aceptó la invitación y se convirtió en el miembro más joven en unirse. PBS hizo un concierto especial por su 75 aniversario en el que Paisley se emparejó con Chely Wright y juntos cantaron Hard to Be a Husband, Hard to Be a Wife, canción incluida en el álbum Backstage at the Opry, ganando así una nominación de la CMA a mejor evento vocal del año.

En 2002 ganó el premio a mejor vídeo musical del año por la CMA con I'm Gonna Miss Her (The Fishin' Song)". Varios famosos aparecen como invitados en el vídeo, entre ellos: Little Jimmy Dickens, Kimberly Williams, Dan Patrick y Jerry Springer. Sus otros tres sencillos del álbum Part II, "I Wish You'd Stay", "Wrapped Around", y "Two People Fell in Love" entraron en el Top 10 de las listas de éxitos. El álbum se mantuvo en las listas de éxitos durante más de 70 semanas y se certificó como platino en agosto de 2002. Para promocionar el disco hizo una gira por todo el país como telonero de Lonestar.

Su tercer disco de estudio se llama Mud on the Tires (2003). El álbum incluye su famosa canción Celebrity", cuyo vídeo es una parodia de reality shows americanos como Fear Factor, American Idol, The Bachelorette y According to Jim, e incluye celebridades como Jason Alexander, James Belushi, Little Jimmy Dickens, Trista Rehn y William Shatner (Más adelante Paisley contribuyó en el álbum Has Been de Shatner). La canción con el mismo nombre que el álbum, Mud on the Tires", alcanzó el número 1 de la revista Billboard en 2004.

Además, la novena pista de Mud on the Tires, "Whiskey Lullaby", un dueto con Alison Krauss alcanzó el número 3 de la lista "Hot Country Singles & Tracks (ahora Hot Country Songs)" de la revista Billboard, y el 41 en la lista de las 100 mejores canciones según Billboard. El vídeo musical de Whiskey Lullaby también ganó varios premios y se consideró el número 2 de los 100 mejores vídeos musicales según CMT en 2008. El álbum fue certificado doble platino.

En 2005, después de hacer una gira con Reba McEntire y Terri Clark llamada "Two Hats and a Redhead Tour", publicó Time Well Wasted, que contiene 15 pistas de audio. Este álbum incluye "Alcohol," dos duetos — "When I Get Where I'm Going" con Dolly Parton y "Out in the Parking Lot" con Alan Jackson — y un bonus track, "Cornography." El 6 de noviembre de 2006, el álbum "Time Well Wasted" ganó el premio a mejor álbum de la CMA. "Time Well Wasted" también ganó el premio a álbum del año en 2006 por la ACM.

Paisley también colaboró con dos canciones originales para la película de Disney: Cars. Estás canciones se pueden encontrar en la banda sonora de la película. Su participación en la banda sonora fue en reconocimiento por su colaboración en el especial de televisión "Route 66: Main Street America".

En los premios Grammy de 2006, Paisley recibió cuatro nominaciones: Mejor álbum country (por Time Well Wasted), mejor canción country (por "Alcohol"), mejor pieza instrumental country (por "Time Warp") y mejor vocalista country masculino (por "Alcohol").

El quinto álbum de Paisley, 5th Gear, fue publicado en los Estados Unidos el 19 de junio de 2007. Los cuatro primeros sencillos del álbum, "Ticks", "Online", "Letter to Me" y "I'm Still a Guy", alcanzaron el número 1 en la lista de sencillos de música country, consiguiendo que Paisley tuviera siete números 1 seguidos. Para la grabación de "Online" contó con la banda musical del instituto Brentwood, que tocó hacia el final de la canción, con un cameo de Jason Alexander y con un cameo de William Shatner. Throttleneck también llegó a ser número 1 y se convirtió en el primer Grammy de Paisley.

El quinto sencillo de 5th Gear es realmente una reedición de su canción "Waitin' on a Woman", una pista del disco Time Well Wasted. Esta reedición fue puesta en antena, sin solicitación, a finales de 2006 y contaba con menos partes con guitarra y violín y más tonos musicales débiles. En la semana del 20 de septiembre de 2008 la canción se convirtió en el duodécimo número 1 de Paisley y en su octavo número 1 consecutivo, lo que le convertía en el artista con más números uno de música country consecutivos desde el comienzo de Nielsen SoundScan en 1990.

En julio de 2006, el productor Todd Baker animó a Brad a participar en una aparición televisiva como dibujo animado en Las mascotas maravilla, Papá Armadillo. El episodio también contaba con la mujer de Brad, Kimberly Williams, como Mamá Armadillo.

Paisley hizo una gira desde el 26 de abril de 2007 hasta el 24 de febrero de 2008 para promocionar 5th Gear, la gira se llamó "Bonfires & Amplifiers Tour". La gira pasó por 94 ciudades en un periodo de unos 10 meses y tocó delante de unas 1,000,000 fanes. Fue tan exitosa que se alargó desde su fecha final original hasta febrero de 2008. Algunos de los teloneros de la gira fueron Taylor Swift, Kellie Pickler, Jack Ingram, Rodney Atkins y Chuck Wicks.

Paisley fue nominado a 3 premios Grammy en 2008: Mejor álbum country (por 5th Gear), mejor colaboración country (por "Oh Love" con Carrie Underwood) y mejor pieza instrumental country (por "Throttleneck"). El 10 de febrero de 2008 ganó su primer Grammy por mejor pieza instrumental country con "Throttleneck".

En marzo de 2008, Brad Paisley anunció su siguiente gira, "The Paisley Party," una gira de 42 días patrocinada por Hershey's. La gira terminó el 11 de junio de 2008 en Albuquerque, Nuevo México, con Chuck Wicks, Julianne Hough y Jewel de teloneros.

Su sexto álbum, principalmente instrumental, titulado Play, salió a la venta el 4 de noviembre de 2008. Brad Paisley y Keith Urban sacaron en la radio su primer dueto juntos, "Start a Band", el 8 de septiembre de 2008. Fue el único sencillo de Play y se convirtió en el decimotercer número uno de Paisley y en el noveno consecutivo. En el álbum también colaboraron James Burton, Little Jimmy Dickens, Vince Gill, John Jorgenson, B.B. King, Albert Lee, Brent Mason, Buck Owens, Redd Volkaert y Steve Wariner. Tanto Paisley como Urban fueron nominados a artista del año por la CMA el 10 de septiembre de 2008. El 12 de noviembre de 2008, Brad Paisley, ganó los premios de la CMA a vocalista masculino del año y a mejor vídeo musical del año por "Waitin' on a Woman".

Brad Paisley anunció el 26 de enero de 2009 su nueva gira, "American Saturday Night". Dierks Bentley y Jimmy Wayne fueron los teloneros de la mayoría de los conciertos de la gira. Su nuevo álbum, American Saturday Night, fue publicado el 30 de junio de 2009. El primer sencillo del álbum, "Then", salió a la venta en marzo de 2009 y fue representado en directo por primera vez el 18 de marzo en American Idol. "Then" se convirtió en el decimocuarto número uno de Paisley y en el décimo consecutivo.

El 6 de mayo de 2009, Paisley hizo una actuación exclusiva para un pequeño grupo de miembros de su club de fanes en el estudio A de Grand Ole Opry en Nashville, Tennessee, para un episodio del programa CMT Invitation Only. El programa da a los fanes una oportunidad para ver a sus artistas favoritos de manera más íntima, cercana y personal. El programa fue transmitido el lunes, 3 de agosto a las 19:00  en CMT.

El 21 de julio de 2009 Paisley tocó en la Casa Blanca en una fiesta sobre la música country llamada "Country Music at the White House". Esta actuación fue emitida en directo en la web de la Casa Blanca al igual que en un especial llamado Great American Country.

El 11 de noviembre de 2009 Paisley presentó, junto a Carrie Underwood, los premios de la CMA por segundo año consecutivo. También tocó "Welcome to the Future" y ganó los premios a vocalista masculino del año y a acontecimiento musical del año por Start a Band junto a Keith Urban.

El viernes, 5 de marzo de 2010, en el último concierto de su gira "American Saturday Night Tour", en el North Charleston Coliseum de Charleston (Carolina del Sur), Paisley se resbaló y se cayó mientras tocaba la última canción, "Alcohol". Por temor a una fractura de costilla pasó la noche en un hospital, pero tras hacerse un TAC se vio que no tenía nada grave.

El 31 de julio de 2010 tocó junto a Carrie Underwood en la inauguración del "Greenbrier Classic PGA Tour Event" (torneo de golf) en Lewisburg, West Virginia. Unas 60,000 personas acudieron al evento al aire libre para ver a Brad y a Carrie actuar bajo una lluvia torrencial.

El 4 de agosto de 2010, la web oficial de Paisley anunció que iba a publicar su primer álbum oficial de grandes éxitos, titulado Hits Alive. El álbum fue publicado el 2 de noviembre de 2010. Se trata de una colección de dos discos, el primero contiene versiones de estudio de los éxitos de Paisley mientras que el segundo contiene versiones en directo, grabadas previamente, de sus canciones.

Brad Paisley presentó, junto a Carrie Underwood, los premios de la CMA el 10 de noviembre de 2010. Además ganó el premio de la CMA a artista del año. Durante el discurso de recogida del premio, Paisley honró a su abuelo, quién le animó a tocar la guitarra.

En diciembre de 2010, Paisley sacó la canción "This Is Country Music", titulada igual que su disco eighth studio album, publicado el 23 de mayo de 2011. El segundo sencillo del álbum, "Old Alabama" (con Alabama), salió en las radios de música country el 14 de marzo de 2011 y se convirtió en el decimonoveno número uno de Paisley. "Remind Me," con Carrie Underwood, salió en las radios el 23 de mayo de 2011.

El 22 de marzo de 2011, la web oficial de Paisley, anunció un nuevo juego titulado "Brad Paisley World." El juego está basado en otros juegos de Facebook como Farmville o Mafia Wars y cuenta con animación original. El juego proporciona a los fanes un nuevo modo para interaccionar entre ellos y ver material exclusivo que de otra manera no estaría disponible.

El 12 de mayo de 2011, la web de Paisley anunció que iba a sacar dos canciones para la banda sonora de la película Cars 2. Una de ellas en colaboración con el cantante británico de pop Robbie Williams.

El 19 de octubre de 2011, Paisley puso la voz a varios personajes secundarios del episodio Bass to Mouthde South Park.

Controversia en torno a la colaboración Brad Paisley-LL Cool J en el nuevo álbum de Paisley Wheelhouse. La canción Accidental Racist recibió muchas críticas. The Atlantic escribió que la canción es un ejemplo de "cómo no cantar sobre la bandera confederada" que terminó siendo "accidentalmente racista". The New York Times lo llamó "el peor tipo de propaganda política" que es "difícil de tragar". Muchas personas recurrieron a Twitter para expresar sus opiniones, lo que convirtió a #AccidentalRacist en trending topic.

En 2014 regresó a la música country más alegre y despreocupada con Moonshine in the Trunk.

El verano de 2015 trajo la noticia de que Paisley sería como mentor para el equipo de Blake Shelton en la temporada 9 de The Voice.

En octubre de 2016, Paisley dio a conocer una nueva canción, Today. Marcó el primer sencillo de su 11º álbum de estudio, Love and War, que también contó con colaboraciones de los pesos pesados del rock Mick Jagger y John Fogerty.

Paisley continúa colaborando con Peyton Manning en una campaña publicitaria de varios años con Nationwide insurance. En 2015, se asoció con Boot Barn® para desarrollar Moonshine Spirit de Brad Paisley, una línea exclusiva de jeans, sombreros, camisetas, joyas, cinturones y camisas tejidas. Un artista prolífico, el primer especial en horario estelar de Paisley, Brad Paisley Thinks He's Special, se emitió en ABC en diciembre de 2019 y obtuvo más de 18,1 millones de espectadores. Paisley y su esposa, Kimberly Williams-Paisley, son cofundadores de la organización sin fines de lucro The Store, una tienda de comestibles basada en referencias gratuitas, que tiene como objetivo empoderar a las personas y familias de bajos ingresos en el área de Nashville.

Giras
 2003 - Brooks & Dunn's Neon Circus & Wild West Show
 2004 - Mud & Suds Tour (con Sara Evans, Andy Griggs)
 2005 - Two Hats & A Redhead Tour (con Reba McEntire, Terri Clark)
 2006 - Time Well Wasted Tour (con Sara Evans, Sugarland, Carrie Underwood, Jake Owen, Josh Turner, Billy Currington)
 2007-2008 - Bonfires & Amplifiers Tour (con Taylor Swift, Jack Ingram, Kellie Pickler, Rodney Atkins, Chuck Wicks)
 2008 - The Paisley Party Tour (con Chuck Wicks, Julianne Hough, Jewel)
 2009 - The Paisley Party Tour (con Dierks Bentley, Darius Rucker, Crystal Shawanda)
 2009 - American Saturday Night Tour (con Dierks Bentley, Jimmy Wayne)
 2010 - American Saturday Night Tour (con Miranda Lambert, Justin Moore)
 2010 - The H2O Tour (w/ Darius Rucker, Justin Moore, Easton Corbin, Steel Magnolia, Josh Thompson)
 2011 - The H2O Frozen Over Tour (con Darius Rucker, Jerrod Niemann)
 2011 - H2O II: Wetter and Wilder World Tour (con Darius Rucker, Blake Shelton, Jerrod Niemann, Sunny Sweeney, The JaneDear Girls, Brent Anderson, Edens Edge
 2012 - Camobunga Tour (con The Band Perry, Scotty McCreery

Banda
Paisley graba sus álbumes de estudio, en gran parte, con su banda acompañante, The Drama Kings. Su primer concierto juntos fue el 7 de mayo de 1999. Los únicos cambios que ha habido desde entonces son la incorporación de Randel Currie en la steel guitar en el 2000 y la salida de Jimmy Heffernan en el 2001. También, Jody Harris trabajó como técnico de guitarras de Paisley hasta convertirse en un miembro de la banda en el "American Saturday Night Tour". En 2010 la banda estaba compuesta por:
 Brad Paisley – voz líder, guitarra líder
 Gary Hooker – guitarra rítmica
 Randle Currie – steel guitar
 Kendal Marcy – instrumentos de teclado, banjo, mandolina
 Justin Williamson – fiddle, mandolina
 Kenny Lewis – bajo eléctrico
 Ben Sesar – batería

Vida personal

Brad Paisley ha estado casado con la actriz Kimberly Williams desde el 2003. Paisley vio a Kimberley Williams por primera vez en la película El padre de la novia (1991), la cual fue a ver con su antigua novia. Brad y su antigua novia rompieron antes de que la secuela de la película, Vuelve el padre de la novia (Ahora también abuelo), saliera así que fue a ver esta segunda parte solo. Brad ha señalado que cuando vio a Kimberly Williams' actuar pensó que parecía una chica genial, lista y divertida y todas esas cosas que son tan difíciles de encontrar."

Paisley y Williams empezaron a salir en el 2001. En 2002 Williams apareció en el vídeo de la canción "I'm Gonna Miss Her (The Fishin' Song)", el último sencillo del álbum Part II. Se casaron el 15 de marzo de 2003 en la capilla "Stauffer Chapel" del campus de Pepperdine University tras nueve meses de compromiso. Viven en Franklin, Tennessee, y tienen otra casa en Malibú.

El primer hijo de Paisley y Williams, William Huckleberry, o "Huck", nació el 22 de febrero de 2007 en Nashville, Tennessee. Su segundo hijo, Jasper Warren (llamado así por el abuelo de Brad, que le compró su primera guitarra), nació el 17 de abril de 2009.

Paisley es miembro de la jurisdicción del sur del Rito Escocés de la Francmasonería, y aristócrata de la AAONMS, también conocida como Shriners. Su padre, Doug Paisley, le acompañó a la ceremonia(32.º) el 28 de octubre de 2006.

Paisley siempre ha sido fan del equipo de fútbol americano Cleveland Browns. Cantó el himno nacional antes de un partido de la temporada del 1999 y dijo en una entrevista con ESPN que su sueño siempre había sido jugar a fútbol para su equipo. Además invitó al antiguo defensa del equipo, Brady Quinn, a un concierto en "Blossom Music Center" en 2008.

Paisley también es fan de los atletas de la universidad de Virginia Occidental y del equipo de béisbol Boston Red Sox.

A finales de 2009, la revista Variety, anunció que Paisley entraría en el mundo de la televisión como productor ejecutivo de una nueva serie dramática, para la cadena The CW Network, llamada Nashville. El argumento fue escrito y creado por Neal Dodson y por el actor Matthew Bomer. El creador de la serie One Tree Hill dirigió el episodio piloto. El actor Zachary Quinto también iba a ser productor ejecutivo de la serie junto con Dodson, Bomer, y Corey Moosa. Finalmente, la cadena The CW Network, anunció su programación para otoño en mayo de 2010 y se vio que el episodio piloto no había sido elegido para llevar a cabo la serie.

Equipo
La primera guitarra de Paisley, un regalo de su abuelo, era una Silvertone modelo 1451 de Danelectro que venía junto a un amplificador. Su siguiente guitarra, que obtuvo a los 10 o 11 años, también regalada por su abuelo, era una Sekova, copia de una Gibson ES-335, con un amplificador "Fender Deluxe Reverb". La guitarra con la que se le suele relacionar es una Fender Telecaster rosa con estampado búlgaro de 1968.

Al igual que a muchos otros músicos con viviendas en Nashville, perdió muchos instrumentos y otro equipamiento en las inundaciones de Tennessee de 2010, incluyendo una Gibson Les Paul de 1970 y el prototipo de un Z Wreck con estampado búlgaro de la firma de amplificadores "Dr. Z". De todos modos, el dinero del seguro, le permitió comprarse una Martin D-28 exclusiva del 1937, en la tienda de George Gruhn.

Discografía

Álbumes
De estudio
 1999: Who Needs Pictures
 2001: Part II
 2003: Mud on the Tires
 2005: Time Well Wasted
 2006: Brad Paisley Christmas
 2007: 5th Gear
 2008: Play
 2009: American Saturday Night
 2011: This Is Country Music
 2013: Wheelhouse
 2014: Moonshine in the Trunk
Recopilaciones
 2010: Hits Alive

Premios

Brad Paisley has won the following awards:
 Academia de la música country
 1999 – Mejor vocalista masculino nuevo del año
 2004 – Acontecimiento vocal del año ("Whiskey Lullaby")
 2004 – Vídeo del año ("Whiskey Lullaby")
 2005 – Álbum del año ("Time Well Wasted")
 2005 – Acontecimiento vocal del año ("When I Get Where I'm Going")
 2005 – Vídeo del año ("When I Get Where I'm Going")
 2007 – Mejor vocalista masculino del año
 2008 – Mejor vocalista masculino del año
 2008 – Vídeo del año ("Online")
 2009 – Vídeo del año ("Waitin' on a Woman")
 2009 – Acontecimiento vocal del año ("Start a Band")
 2009 – Mejor vocalista masculino del año
 2010 – Mejor vocalista masculino del año
 2011 – Mejor vocalista masculino del año
 Premios de la asociación de música country
 2000 – Premio Horizon
 2001 – Acontecimiento vocal del año ("Too Country")
 2002 – Vídeo musical del año ("I'm Gonna Miss Her")
 2004 – Acontecimiento musical del año ("Whiskey Lullaby")
 2004 – Vídeo musical del año ("Whiskey Lullaby")
 2006 – Álbum del año (Time Well Wasted)
 2006 – Acontecimiento musical del año ("When I Get Where I'm Going")
 2007 – Vídeo musical del año ("Online" – director Jason Alexander)
 2007 – Vocalista masculino del año
 2008 – Vídeo musical del año ("Waitin' on a Woman")
 2008 – Vocalista masculino del año
 2009 – Vocalista masculino del año
 2009 – Acontecimiento musical del año ("Start A Band" with Keith Urban)
 2010 – Artista del año
 Premios Grammy
 2008 – Mejor actuación instrumental de música country ("Throttleneck")
 2009 – Mejor actuación instrumental de música country ("Cluster Pluck")
 2009 – Mejor actuación vocal masculina de música country ("Letter to Me")
 Country Weekly Presents the TNN Music Awards
 2000 – Premio revelación
 2000 – Canción del año ("He Didn't Have to Be")
 2000 – Vídeo musical del año ("He Didn't Have to Be")
 Flameworthy Awards/CMT Music Awards
 2002 – Concepto de vídeo del año ("I'm Gonna Miss Her")
 2005 – Vídeo colaborador del año ("Whiskey Lullaby")
 2006 – Vídeo más inspirador del año ("When I Get Where I'm Going")
 2008 – Vídeo cómico del año ("Online")
 2009 – Actuación del año ("Country Boy")
 2009 – Vídeo colaborador del año ("Start a Band")
 2009 – Vídeo masculino del año ("Waitin' On a Woman")
 American Music Awards
 2008 – Artista masculino de música country favorito
 2010 – Artista masculino de música country favorito
 American Country Awards
 2010 – Artista masculino del año
 Orville H. Gibson Guitar Award
 2002 – Mejor guitarrista de música country masculino
 Nashville Songwriters Association International
 2002 – Compositor/Artista del año
 2005 – Compositor/Artista del año
 ASCAP Country Music Award
 2004 – Compositor/Artista del año

Referencias

Enlaces externos

 Sitio oficial

Guitarristas de Estados Unidos
Cantautores de Estados Unidos
Cantantes de country
Compositores de country
Alumnado de la Universidad Belmont
Ganadores del Premio Grammy
Nacidos en Virginia Occidental

Brad Paisley


JSX (JavaScript Syntax Extension et parfois appelé JavaScript XML) est une extension React de la syntaxe du langage JavaScript  qui permet de structurer le rendu des composants à l'aide d'une syntaxe familière à de nombreux développeurs. Il est similaire en apparence au HTML.

Les composants React sont généralement écrits à l'aide de JSX, bien qu'ils ne soient pas obligés de l'être, car les composants peuvent également être écrits en JavaScript pur. JSX est similaire à une autre syntaxe d'extension créée par Facebook pour PHP appelée XHP.

Balisage
Un exemple de code JSX :
const App = () => {
  return (

En-tête

Contenu

Pied de page

  );
}

Éléments imbriqués
Plusieurs éléments du même niveau doivent être enveloppés dans un seul élément React tel que l'élément
 illustré ci-dessus, un fragment délimité par <Fragment> ou sous sa forme abrégée <>, ou renvoyés sous forme de tableau

Les attributs
JSX fournit une gamme d'attributs d'élément conçus pour refléter ceux fournis par HTML.
Des attributs personnalisés peuvent également être transmis au composant. Tous les attributs seront reçus par le composant en tant que propriétés.

Quelques attributs particuliers des composants React :
 className est une propriété définissant la classe CSS, correspondant à l'attribut HTML class mais renommé en className car class est un mot réservé en Javascript.
 style est une propriété définissant des règles de style CSS, comme en HTML mais défini obligatoirement sous forme d'un objet au lieu d'une chaîne de caractères. Les noms d'attribut correspondent aux noms des propriétés CSS en remplaçant le tiret par la mise en majuscule de la lettre qui suit. Exemple : style={{ fontWeight:'bold', fontSize:'24pt' }}
 children est une propriété contenant le tableau des éléments enfants contenus dans le composant.

Expressions JavaScript
Les expressions JavaScript (mais pas les instructions) peuvent être utilisées dans JSX avec des accolades {} :

{10+1}

L'exemple ci-dessus affichera :

11

Expressions conditionnelles
Les instructions If–else ne peuvent pas être utilisées dans JSX, mais des expressions conditionnelles peuvent être utilisées à la place. L'exemple ci-dessous affichera le résultat de l'expression  comme la chaîne 'true' car i vaut 1.
const App = () => {
  const i = 1;

  return (

{ i === 1 ? 'true' : 'false' }

  );
}
Ce qui précède affichera :

true

Les fonctions et JSX peuvent être utilisés au conditionnel :
const App = () => {
  const sections = [1, 2, 3];

  return (

    {sections.map((n,i) => (
      // 'key' est utilisé par react pour pister les items de la liste et leur changements.
      // Chaque valeur 'key' doit être unique.

        Section {n} {i === 0 && (first)}

    ))}

  );
}
Ce qui précède affichera :

Section 1(first)

Section 2

Section 3

Le code écrit en JSX nécessite une conversion avec un outil tel que Babel avant de pouvoir être compris par les navigateurs Web. Ce traitement est généralement effectué au cours d'un processus de création de logiciel avant le déploiement de l'application.

Notes et références

Liens externes

Format ouvert
JavaScript
Logiciel paru en 2014

JSX (JavaScript)


James Lang (Mobile, Alabama, ) es un exjugador de baloncesto estadounidense que disputó una temporada en la NBA, además de jugar en la LEB Oro española, en la liga israelí, la NBA D-League y en otras ligas menores de su país. Con 2,08 metros de estatura, lo hacía en la posición de ala-pívot.

Trayectoria deportiva

High School
Jugó durante tres temporadas en el Shaw High School en Mobile, para posteriormente trasladarse a Birmingham, donde jugaría otras dos en el Central Park Christian High School, promediando en total 19,1 puntos y 12,8 rebotes por partido. En su última temporada de instituto promedió 21 puntos, 14 rebotes, 4 tapones y 3 asistencias, siendo la pieza clave para la consecución del título nacional de su institudo de escuelas católicas. Esa temporada disputó además el prestigioso McDonald's All American Game, en el que logró 15 puntos y 10 rebotes en 17 minutos de juego.

Profesional
Sin pasar por la universidad, fue elegido en la cuadragésimo octava posición del Draft de la NBA de 2003 por New Orleans Hornets, con los que firmó por una temporada, pero fue despedido en el mes de diciembre sin debutar en el equipo. Se marchño entonces a jugar en ligas menores, haciéndolo primero en los Oklahoma Storm de la USBL, posteriormente en los Asheville Altitude de la NBA D-League, en donde promedió 4,7 puntos y 4,0 rebotes en los tres partidos que disputó, y finalmente en los Portland Reign de la renacida ABA.

En 2005 hizo su primera incursión en el baloncesto internacional, fichando por el Club Basquet Inca de la liga LEB, donde aterrizó con unos importantes problemas de sobrepeso. Regresó a su país al término de la temporada, fichando por los Utah Jazz, pero fue despedido al término de la pretemporada. Entró entonces en el draft de la NBADL, siendo elegido por los Arkansas RimRockers en el puesto 12. Allí jugó la temporada completa, promediando 8,3 puntos y 5,0 rebotes por partido.

En  tiene por fin la oportunidad de jugar en la NBA, fichando como agente libre por los Washington Wizards, haciéndolo en 11 partidos, en los que promedió tan solo 1 punto y 1 rebote. Regresó entonces a la liga de desarrollo para jugar con los Utah Flash, donde en su primera temporada hizo los mejores números como jugador profesional, promediando 12,4 puntos y 7,0 rebotes por partido.

Al año siguiente fichó por el Maccabi Rishon LeZion de la liga israelí, pero solo jugó 8 partidos, en los que promedió 3,6 puntos y 2,5 rebotes, regresando a los Flash, donde acabaría su carrera deportiva.

En 2009 sufrió un ataque cerebrovascular que le dejó paralizado su lado izquierdo.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Lang en NBA.com
 Ficha de Mike Morrison en ultimatenba.com

Baloncestistas de Alabama
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Washington Wizards
Baloncestistas de los Asheville Altitude
Baloncestistas de los Arkansas RimRockers
Baloncestistas de los Utah Flash
Baloncestistas del Club Basquet Inca
Baloncestistas del Maccabi Rishon LeZion
Sobrevivientes de apoplejía
Nacidos en Mobile

James Lang


Spáklukka (fræðiheiti: Campanula waldsteiniana) er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá Króatíu.

Tilvísanir

Bláklukkur

Spáklukka


ඇලන් ෆිට්ස්රෝයි රේ (30 සැප්තැම්බර් 1922 – 27 පෙබරවාරි 2005) යනු,  බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සඳහා ටෙස්ට් තරග 15 ක් තුල ක්‍රීඩා කල බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි.

1988 ජූනි මාසයෙහිදී එළිදැක්වුනු $4 ජැමෙයිකානු මුද්දරයක  බාබඩොස් ක්‍රිකට් ගාංචුව පසෙකින් රේ දැක්වීමෙන් ගරු කෙරිණි.

ආශ්‍රිත

1922 උපත්
2005 මරණ
ජැමෙයිකානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ
බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ
ජැමෙයිකා කණ්ඩායමෙහි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෝ

ඇලන් රේ


Bareyo, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzey sahilinde Kantabria Denizi olarak da anılan Atlas Okyanusu'nun Fransa ile İspanya arasındaki bölümüne kıyısı bulunan, Kantabria otonom bölgesine bağlı belediye. Bareyo belediyesinin nüfusu 2014 yılı sayımlarına göre "2016" kişidir.

Bareyo


Le Training Squadron 9 (TRARON NINE ou VT-9) est un escadron de chasseur d'attaque du Naval Air Training Command de l'US Navy. Créé en 1927, il est basé actuellement à la Naval Air Station Meridian, dans le Mississippi. Il est l'un des deux escadrons du Training Air Wing One (TRAWING ONE). Deux autres escadrons du même type, appartenant au Training Air Wing Two (TRAWING TWO) sont basés au Naval Air Station Kingsville au Texas.

Mission

Les aviateurs de l'US Navy et les étudiants de l'aéronavale sont formés par le VT-9, ainsi que des aviateurs des marines britannique, espagnole et italienne. L'escadron pilote le T-45C Goshawk, un dérivé de la marine américaine de l'avion à réaction britannique BAe Hawk. Les étudiants de la formation primaire sur le T-6B Texan II, sont formés sur le T-45C Goshawk sur un programme de 12 mois composé de systèmes, d'armes, d'aérodynamique, de procédures d'urgence et d'autres cours académiques. Les étudiantscomplètent normalement le programme en effectuant une série d'appontage sur un porte-avions. Une fois cette condition préalable terminée, les étudiants diplômés passent au pilotage d'un avion de chasse ou d'un système de détection et de commandement aéroporté E-2 Hawkeye, avec une formation supplémentaire  dans la Fleet Replacement Squadron (FRS).

Historique

Le VT-9 est le troisième escadron et le deuxième escadron d'entraînement à être désigné VT-9. Le premier VT-9 a été créé en 1927 sous le nom de Torpedo Squadron NINE pilotant le Curtis T-3M Convertible Land/Seaplane. Le premier Training Suadron NINE a été créé le  à McCain Field, Naval Air Station Meridian au Mississippi, pilotant le T2J-1 Buckeye et se faisant appeler  "Tigers" lorsqu'ils ont été séparés du Training Squadron SEVEN. En septembre 1962, les avions de l'escadron ont été renommés T-2A par le Système Tri-Service de désignation des appareils militaires américains (1962). En 1969, l'escadron a été le premier à passer au T-2C Buckeye.

Le , le deuxième et actuel Training Squadron NINE a été créé en tant que Training Squadron NINETEEN (VT-19) "Frogs" lorsqu'il a été séparé du premier Training Squadron NINE formant deux escadrons "sœurs". Les deux escadrons ont ensuite assumé le rôle d'entraînement intermédiaire sur avion à réaction sur le T-2C Buckeye. Le premier escadron d'entraînement NINE a été dissout en juillet 1987 et ses avions et son personnel ont été regroupés dans le VT-19.

Le , leVT-19 a été renommé VT-9 (devenant le deuxième escadron d'entraînement à utiliser la désignation VT-9) et a pris le nom de "Tigers" du premier escadron d'entraînement NINE. En juin 2004, l'escadron a effectué le dernier vol Student Naval Aviator dans le T-2C "Buckeye" et a achevé sa transition vers le T-45C Goshawk.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Naval Air Training Command
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
 Training Air Wing One - Site NAS Meridian
  Naval Air Training Command - Site jetwashaviationphotos.com

Training squadron de l'United States Navy

VT-9


Rohan, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde bir ülke. Orta Dünya kıtasındadır. Başlarda Gondor'un sınırları içerisinde kalan Ak Dağlar'ın kuzeyinde bulunan Calenardhon bölgesi Üçüncü Çağ'ın 2510 yılında Vekilharç Cirion tarafından Kuzeyli Eorl ve halkına armağan edildi. Kuzeyin engin diyarından adamlarına önderlik ederek Gondor'un yardımına gelen Eorl, halkı ile birlikte kendilerine hediye edilmiş topraklara yerleşti. Eski Gondor ile yeni Rohan arasındaki yıllar sürecek müttefikliğin yemini bu olayla birlikte edildi.

Rohan tarihi karmaşa ve savaş ile doludur. Ak Dağlar'dan gelen orklar, batıda bulunan Bozdiyarlılar ve son olarak kuzeydeki Orthanc'da bulunan Saruman ile mücadele, Rohan tarihinin önemli bölümlerini oluşturur.

Yine de Rohan Kralları'nın soyu Eorl'ün zamanından Yüzük Savaşları'na ve ötesine uzanır. Rohan Kralları Eorl oğlu Brego'nun inşa ettirdiği Edoras'taki Altın Konak (Tekev)'ta ikamet ederlerdi. Rohan halkı Gondor'un en büyük zaruret anında Eorl'ün Yemini'ni yerine getirerek kadim müttefiklerine yardım etmek üzere atlarını Pelennor Çayırları Savaşı'na sürmüşlerdir.

Coğrafya
Rohan toprakları at yetiştirmeye son derece uygun geniş meralardan oluşmaktadır. Diyar, kuzeyden güneye ve doğudan batıya 300'er millik* bir alanı kapsamaktadır. Kireçışığı Nehri, Rohan'ın kuzey sınırını oluşturken Ak Dağlar, bölgenin güney sınırında uzanmaktadır. Anduin, doğuda Rohan'ın Doğu Duvarı denilen Emyn Muil'in uzantısı ile Rohan arasında sınır oluşturmaktadır. Sınırın güneybatı yönünde meyil verdiği bu kesimde Entsuyu Ağzı ve Mering Çayı, Gondor ile Rohan arasındaki sınırı oluşturur.

Rohan'ın batı sınırında ise Fangorn Ormanı ve Dumanlı Dağlar'ın en ucunda bulunan Rohan Geçidi bulunur. Geçidin kuzeyinde Isengard yer alırken, geçidin güney korumalığını Miğfer Dibi üstlenir.

Rohan'ın bir bölümü Rohan Geçidi'nin batısına uzanmaktadır. Bu bölüme Batısınırları denir ve Isen ile Adorn nehirleri tarafından sınırlandırılır. Rohan tarihinin oldukça büyük bir kısmında bu bölgede, Dumanlı Dağlar'ın batısında bulunan Bozdiyarlılara ve Rohirrime benzerlik gösteren karışık kanlı insanlar ikâmet etmekteydi.

Fangorn'dan Anduin'e akan Entsuyu Nehri Rohan'ı iki bölgeye ayırır. Bu iki bölge Batıemnet ve Doğuemnet olarak adlandırılır. Rohan'ın bu bölgelerinde çobanlar her yıl kamp kurarak at sürülerini otlatır. Entsuyu'nun batı tarafı Batıemnet'te bataklıklar ve su havuzları yer alır. Yer yer ise atlı bir adamın dizine ulaşacak boylarda otlar yetişir. Doğuemnet'te ise zemin daha serttir. Kuzeye uzanan ana yol bu bölgenin içinden geçer. Doğuemnet'in en kuzey bölgesinde ise yer yer tepecikler uzanır. Bu tepeciklerin kuzeyi ise Ortak Lisan'da Bozkır olarak adlandırılır.

Rohan nüfusunun büyük bölümü Rohan'ın güneyindeki ağaçlık sayvanlarda ve derin vadilerde yaşar. Rohan Kralı'nın yaşadığı Tekev - Altın Konak'ın da bulunduğu başkent Edoras, Tapanvadi'nin hemen girişindeki bir tepe üzerinde yer alır. Tapanvadi'de Tapanaltı ve Yukarıçay adı verilen iki köy bulunur. Dunharrow istihkâmı, vadinin doğu yönündeki yükseltilerde yer alır. Karçayı Dunharrow'dan kaynağını alarak Entsuyu Nehri'ne akar.

Karçayı'nın batı tarafı Batıağıl olarak adlandırılır ve bu bölgede çok sayıda yerleşke bulunmaktadır. Miğfer Dibi istihkâmı, Rohan Geçidi'nin yanıbaşında bulunan Dip Vadisi'ne konuşlandırılmıştır. Isengard ve Fangorn'a yakın olan, Batıağıl'ın kuzey kısmına ise nadiren ayak basılır.

Doğuağıl ise Ortak Lisan'da Toprak ve Çayır denilen iki bölge arasında yer alır. Çayır, Gondor sınırında uzanan Mering Çayı boyunca, yer yer bataklıklara sahiptir. Yine ortak lisanda Çamlık denilen bölge de Mering Çayı'ndan Rohan'dan içeri uzanır. Bu bölge teorik olarak Gondor'un bir toprak parçası olarak görünmekle birlikte, zaman geçtikçe Rohan'ın bir bölgesi olarak kabul edilmiştir.

Doğu-Batı Yolu Ak Dağlar boyunca Gondor'dan Rohan Geçidi'ne kadar uzanır. Yol burada, kuzeydeki Eriador'a uzanan Kuzey-Güney yolu ile birleşir. Bu yol aynı zamanda Karçayı ve Edoras'a da ulaşır.

Askeri amaçlar için, Rohan Doğu-Yurt ve Batı-Yurt olmak üzere ikiye bölünmüştür. Karçayı ve Entsuyu Nehirleri'nin bu iki bölge arasında bir sınır olduğu kabul edilir. Aynı zamanda Rohan'ın askerî güçlerine komuta eden üç başkumandan bulunmaktadır. Birinci başkumandan - Yurt'un Başkumandanı diye de adlandırılır -, Edoras ve Tapanvadi'nin de dahil olduğu çevresinden sorumludur. İkinci başkumandan, tehdidin geldiği yöne göre değişkenlik göstermek ile birlikte Batı-Yurt ya da Doğu-Yurt denen bölgenin sorumlusudur. Geri kalan bölgeler ise üçüncü başkumandanın sorumluluğundadır. Yüzük Savaşları'nın ardından Kral Éomer bu rütbeleri kaldırarak iki eşit rütbe ile değiştirmiştir. Bunlar Doğu-Yurt başkumandanlığı ile Batı-Yurt başkumandanlığıdır.

 1 mil = 1852 metre

Tarihçe

Kuzeyliler

Rohan insanlarının soyu Kuzeyliler'e dayanmaktadır. Kuzeyliler'in, insanların atalarının kadim soyları olan Edain ile akrabalıkları vardır. Fakat Edain'in ataları, Beleriand'a ve daha sonraları Númenor topraklarına göç ettiler. Kuzeyliler ise, Yabaneller'e yerleşim yerleri inşa ettiler. Kuzeyliler, ilk olarak Kuyutorman'ın doğu sınırına yakın yerlerde yaşadılar ve orman ile Akan Su arasında kalan bölgede at sürüleri yetiştirdiler.

Gondor'un, İkinci Çağ'ın 3320 yılında Númenor'un yıkımından kurtulanlar tarafından kuruluşunun ardından aradaki uzak da olsa kan bağı sebebiyle Gondorlular ve Kuzey Halkı müttefiki oldu. Üçüncü Çağ'ın 1250 yıllarında Gondor Kralı II. Rómendacil'nin oğlu Valacar, Kuzey Halkı'nın kudretli lideri Vidugavia'nın kızı Vidumavi ile evlendi. Bu evliliğin ardından doğan Eldacar, bir sonraki nesilde Gondor Kralı oldu. Gondorlular'ın pek çoğu kral kanının karışmasına tepkiliydi ve akabinde sivil bir savaş olan Akraba Çekişmesi patlak verdi. Kral Eldacar, on sene sonra, 1447 yılında yeniden tacını giyene ve Kuzeyliler ile bağları oluşturana dek tahttan indirildi.

1635 kışında Doğu'dan gelen Büyük Veba pek çok Kuzeyli'nin ve atlarının ölümüne neden oldu. 1636 yılında salgın, Gondor'a sıçradı ve nüfusunu önemli oranda azalttı. Gondor'un -daha sonraları Rohan olarak adlandırılacak olan- Calenardhon bölgesinde ise pek çok insan yaşamını yitirirken, geri kalanların pek çoğu da yöreyi terk etti.

1851 yılında ise Doğu'da yaşayan ve Arabasürücüleri diye adlandırılan vahşi insan ırkı Gondor'a ve Kuzeyliler'e saldırdı. Vidugavia'nın soyundan gelen Marhari, 1856 yılında Arabasürücüleri'ne karşı yapılan savaşta Gondor kuvvetlerine katılmak için halkına öncülük etti. Bu yılda yapılan Ovalar Savaşı'nda Gondor güçleri geri çekilmeye zorlandı, açıkta kalan Kuzeyliler kılıçtan geçirildi ya da esir alındı.

Éothéod

Arabasürücüleri'nin katliamından sağ kalan Kuzeyliler, Marhari oğlu Marhwini öncülüğünde Ferah Nehir ile Carrock arasındaki Anduin'in batı kıyılarına yerleştiler ve kendilerine Éothéod (At Halkı) dediler.

Éothéod, Gondor ile olan dostluklarını bu dönemde yeniledi. 1899 yılında Marhwini ve Éothéod Gondor Kralı Calimehtar'a yardım ederek, Arabasürücüleri'nin istilasını engelledi. Marhwini aynı zamanda Arabasürücüleri'nin esaretinde bulunan Kuzeyliler'e yardım etmek için girişimlerde bulundu fakat girişimleri başarısız oldu.

Sonraki yüzyılda Éothéod yeniden Arabasürücüleri'nin kıskacı altına alınmıştı. Arabasürücüleri varlığını Kuyutorman'ın doğusuna ve Anduin'in güneyine kadar olan bölgelerde göstermekteydi. Marthwini oğlu Forthwini, Gondor Kralı Ondoher'i Arabasürücüleri'nin yeniden toparlandığı ve saldırıya hazırlandığı yönünde uyardı. İstila başladığında Éothéod Süvarileri, Gondor kuvvetlerine katılmıştı. Yapılan savaşta Kral Ondoher öldürüldü fakat Eärnil savaşın devamında üstünlük sağlayarak Arabasürücüleri'ni bozguna uğrattı ve bir sonraki Gondor Kralı oldu.

1977 yılında Éothéod bölgeden taşınma kararı aldı zira kendileri ve atları için daha fazla alana ihtiyaç duymaktaydılar. Taşınma etkenlerinden biri de Kuyutorman'daki Dol Guldur'dan yayılan huzursuzluktu. Kendileri bunu bilmese de Sauron, Dol Guldur'daydı. Frumgar'ın öncülüğünde Éothéod kuzeye, yeni yurtlarına göç etti.

Éothéod'un yeni yurdu, Anduin'in kaynağının etrafıydı. Anduin'i besleyen Uzunkaynak ve Greylin, Éothéod'un yeni yurdunun güney sınırını oluşturmaktaydı. Batıda Dumanlı Dağlar, Doğu'da Orman Nehri, kuzeyde de Gri Dağlar bölgenin diğer yönlerdeki sınırlarıydı. Greylin ve Uzunkaynak'ın kesiştiği yere korunaklı Framsburg hisarı inşa edilmişti.

Angmarlı Cadı Kral 1975 yılında yenilgiye uğratılsa da dağılan kuvvetleri Dumanlı Dağlar'ın doğusunda yaşamaya devam ediyordu. Éothéod yaptığı baskınlar ile bölgeyi tamamen temizledi. Frumgar oğlu Fram Gri Dağlar'da yaşayan Solucan Scatha'yı öldürdü ve bölge uzun yıllar boyunca ejderha tehdidi olmaksızın varlığını sürdürdü. Fakat Scatha'nın hazinesini alan Fram, bu davranışıyla cücelerin tepkisini çekti ve iki halk arasında düşmanlık başladı.

2501 yılında Éothéod lideri Leod ihtişamlı ve son derece vahşi bir at yakaladı fakat bu atı sürmeye çalışırken öldürüldü. Leod oğlu Eorl bu atı ehlileştirdi ve ata Felarof ismini verdi. Felarof gibi, soyundan gelen atlar da aynı görkeme ve ihtişama sahipti. Bu atlara yılkı dendi ve yalnızca Eorl soyundan gelenlerin küheylanlarıydılar.

Eorl babasının yerini aldığında yalnızca 16 yaşındaydı. Onun zamanında gerek at sayıları gerekse insan nüfusu ikiye katlanmıştı. Éothéod'un daha fazla alana ihtiyacı olmaya başladı fakat keşfedip taşınabilecekleri bir alan yoktu.

25 Mart 2510'da Borondir isimli ulak Gondor Vekilharcı Cirion'dan Eorl'a bir mesaj getirdi. Cirion, Rhûn'dan gelen Balchoth adı verilen insanlara karşı mücadelede Eorl'ün yardımını istemekteydi. Eorl bu talebi geri çevirmedi, çünkü Gondor düşerse Orta Dünya'daki tüm diyarların teker teker fethedileceğini düşünmekteydi.

Eorl, halkının yaşlılar heyetini topladı ve ordusunu savaşa hazırladı. Éothéod yurdunu korumak için geride kalan birkaç yüz asker ile yaşlılar, kadınlar ve çocuklar dışında bütün Éothéod Eorl ile birlikte savaşa gidiyordu. Eorl'ün toparladığı muazzam Éohere (süvari ordusu) 7000 kadar ağır zırhlı süvarilerden ve birkaç yüz atlı okçulardan oluşmaktaydı. Ordu, 6 Nisan'da, güneye doğru yapacağı 500 millik yolculuğuna başladı.

Éohere, Sauron'un bulunduğu Dol Guldur'dan geçerken Anduin'in karşı kıyısındaki Lothlórien Ormanı'ndan beyaz bir sis bulundukları bölgeyi bastırdı. Sis, Dol Guldur'dan yayılan gölgeye üstün çıktı ve süvarileri düşman gözlerden gizledi. Borondir, Lothlórien Hanımı Galadriel'in kendilerine yardım ettiğini düşünmekteydi.

Éothéod Süvarileri, 15 Nisan'da Lothlórien ile Kireçışığı Nehri arasında bulunan Celebrant Ovası'na ulaştılar ve burada Gondor'un kuzey ordusunu müşkül durumda buldular. Balchoth Kireçışığı'nın güneyindeki Calenardhon'u işgal etmiş ve Gondor ordusu Bozkır'da yenik düşmüştü. Gondorlular, Kireçışığı'ndan Celebrant Ovası'na doğru geri çekilirken, Dumanlı Dağlar'dan çıkagelen bir ork ordusu, işi daha da zorlaştırmıştı.

Eorl ve süvarileri tam vaktinde buraya ulaşarak daha sonraları Celebrant Ovası Savaşı olarak anılacak mücadeleye katılarak savaşın kaderini değiştirdi. Arka saflarında muazzam bir ordu ile karşılaşan düşman güçleri Kireçışığı'na sürüldüler. Éothéod Süvarileri, düşmanın tamamı kılıçtan geçirilene dek Calenardhon Ovası boyunca düşmanı kovaladılar.

Savaş sonrasında Eorl ile Cirion, Gondor ile Calenardhon sınırında bulunan Çamlık'ta, Halifirien'de karşılaştılar. Bu büyük yardımın bedeli olarak Cirion, uzun zamandır Salgın'dan, dışa göçten ve savaştan ötürü terk edilmiş halde duran Calenardhon topraklarını Éothéod'a bıraktı. Eorl, bunun üzerine Gondor'un müttefiki olacağına ve ihtiyaç durumunda Gondor'un yardımına geleceğine dair Cirion'a yemin etti. Anlaşmaya göre, Eorl'un Yemini ve Cirion'un Armağanı Gondor Kralı geri dönene kadar geçerli olacaktı.

Rohirrim

Éothéod'ün yeni toprakları zamanla "At toprakları" anlamına gelen Rohan olarak anılmaya başladı. Burada yaşayan halka da "At beyleri" anlamına gelen Rohirrim dendi. Halk ise kendine, Eorloğulları ismini vermişti, Eorl'ün onuruna. Topraklarına ise Atçanyurt ya da kısaca Yurt diyordu.

Eorl, Yurt'un ilk kralı oldu. 2510'dan 2545'e kadar Yurt Kralı sıfatını taşıdı. Eorl, ülkesinin başkentini Ak Dağlar'daki Tapanvadi'nin girişinde bulunan bir tepe olarak seçti ve buraya Edoras dendi. Fakat Tekev, Altın Konak onun zamanında yapılmadı. Eorl, Toprak'taki Aldburg'da ikamet etti.

Doğulular, Anduin boyunca ve Rohan'ın doğu sınırındaki Emyn Muil'e dizi halinde saldırılar yapmaya başladı. 2454 yılında Eorl, Bozkır'da Doğulular ile yapılan mücadelede öldürüldü. Eorl'ün naaşı, Edoras'ın bulunduğu tepenin eteklerinde, bir höyüğe gömüldü.

Sorumluluk artık Eorl oğlu Brego'daydı ve o da elinden geleni yaptı. Doğuluları Bozkır'dan dışarı sürerken, Dumanlı Dağlar'ın batısında Isen Nehri ile Rohan'dan ayrılan bölgede bulunan Bozdiyarlıları da geri püskürtmeyi başardı.

Tekev, Brego zamanında inşa edildi. Görkemli konak 2569 yılında tamamlanmıştı. Kutlamaların yapıldığı festivalde Brego oğlu Baldor, Ölülerin Yolu'na gireceğini duyurdu. Brego ve Baldor Tapanvadi'yi araştırırken Kara Kapı'yı buldular. Girişte yaşlıca bir adamla karşılaştılar, adam onlara tünelin gerisinde Ölüler'in yaşadığını söyledi. Baldor 2570 yılında Ölülerin Yolu'na girdi ve geri dönmedi. Kısa süre sonra da babası Brego, oğlunun acısına duyduğu kederden dolayı öldü.

Brego'nun ikinci çocuğu Aldor Yurt Kralı olmuştu. Yaşlı Aldor olarak da bilinen kral, 2570'den 2645'e kadar tam 75 yıl boyunca krallık yapmıştır. Aldor, tahtta oturduğu süre boyunca Rohirrim'den iyice nefret etmeye başlamış olan son Bozdiyarlılar püskürtmüştür ve Aldor'un zamanında Rohirrim nüfusu artarak, Ak Dağlar'daki Tapanvadi dolaylarındaki bölgeye yayılmaya başlamışlardır.

Aldor oğlu Fréa tahtı babasından devraldığında ömrünün büyük kısmını tamamlamıştı ve 2659 yılına kadar yalnızca 14 seneliğine krallık yapabildi. Fréa oğlu Fréawine ve Fréawine oğlu Goldwine dönemlerinde Rohan istikrarlı ve barışçıl bir dönem geçiriyordu.

Goldwine oğlu Déor 2699 yılında tahta çıkarak kral oldu. Onun döneminde Bozdiyarlılar, Batıağıl'a akınlar düzenleyerek at çalmaya başladılar. Pek çok Bozdiyarlı, Isen Nehri boyunca üzerlerine gelmişti ki durum daha sonradan anlaşılacaktı. Bozdiyarlılar, Isengard ve Fangorn yakınlarında, Batıağıl'ın kuzeyinde yerleşim yerleri kurmuşlardı. 2710 yılında Déor kuzey Batıağıl'a yapılan sefere öncülük etti ve Bozdiyar ordusunu yenilgiye uğrattı.

Déor, Isengard'ın Bozdiyarlıların elinde olduğunu fark etti. Kale Gondor'a aitti fakat Gondorlu reisler ölmüştü ve Isengard'ın yeni reisi Bozdiyarlılara dost, karışık kanlı bir kişi olmuştu. Hala Isengard'ın, Gondor'a sadık kalması gerektiğini düşünen birkaç yerli de öldürülmüş ve Isengard Halkası, Bozdiyarlılarca ele geçirilmişti. Déor, sorunun çözümü için Gondor'dan yardım istedi fakat Gondor'un, Doğu ile mücadele etmekten Batı yönünde ayıracak askeri yoktu. Rohirrim'in Isengard'ı ele geçirecek kaynakları ve gücü yoktu ve Déor bunun üzerine süvarilerden oluşturduğu bir muhafız bölüğünü, Batıağıl'ın kuzeyini gözlemesi için görevlendirdi. Déor, tahtını 2718 yılında oğlu Gram'a bıraktı.

2741 yılında Gram oğlu Miğfer Yurt Kralı oldu. Onun döneminde Rohan, Bozdiyarlılar tarafından kuşatıldı. Damarlarında Bozdiyarlı kanı taşıyan Freca isimli bir Rohanlı, Yurt Kralı'nın otoritesine meydan okuyarak Rohan ile Bozdiyar sınırlarındaki topraklarını genişletti. 2754 yılında yapılan bir divan buluşmasında Freca, oğlu Wulf için Kral Miğfer'in kızına talip oldu. Freca, Miğfer'in bu öneriyi geri çevirişine sinirlendi ve divanda Miğfer'e hakaretler yağdırdı. Bunun üzerine Miğfer, Freca'ya attığı tek yumrukla onu öldürdü. Bu olayın ardından kral, Miğfer Balyozel olarak anılmaya başlandı.

Dört yıl sonra 2758 yılında Freca oğlu Wulf, Rohan'ı istila etmek için halkına öncülük etti. Bozdiyarlılar, Gondor'a çok ciddi saldırılar yapan Korsanlar'ın da yardımını almaktaydı. Rohan, Doğu'dan gelen düşmanlarca kuşatıldı.

Bozdiyarlılar Rohan'ı istilada başarılı oldular ve Edoras'ı ele geçirdiler. Miğfer'in oğlu Haleth, Tekev'in kapılarında savunma yaparken öldürüldü ve Wulf Altın Konak'ın tahtına oturdu. Miğfer, Isen Geçitleri'nden Dip Vadisi'ndeki kaleye çekilmek zorunda kaldı ve kaleye bu zamandan sonra Miğfer Dibi dendi. Rohirrim'in pek çoğu buraya sığınırken, bir bölümü de Miğfer'in kızkardeşinin oğlu Fréalaf'ın savunduğu Dunharrow istihkamına sığındı.

2758 Kasımı'nda Uzun Kış başladı ve Mart 2759'a kadar beş ay sürdü. Rohirrim, kuşatma altındaki kalelerinde yiyecek sıkıntısı geçiyordu ve çaresizdi. Miğfer oğlu Hàma, Miğfer Dibi'ndeki kuşatmayı kaldırmak için yaptığı karşı saldırıda öldürüldü. Miğfer ise Miğfer Hendeği'nde donarak yaşamını yitirdi.

Baharın gelişi ile Fréalaf, Dunharrow'dan çıkardığı kuvvetler ile birlikte Edoras'ı tekrar ele geçirdi. Wulf'un, Fréalaf tarafından öldürülmesiyle birlikte Rohirrim, Bozdiyarlıları Rohan'dan sürdü. Eriyen kar suları, Entsuyu Ağzı dolaylarında sel meydana getirdi ve Doğulular geri çekilmek durumunda kaldılar. Gondor da geç de olsa Rohan'a destek gönderebildi. Aynı yıl içerisinde Gondor Vekilharcı Beren Isengard istihkâmını Rohan'ın korunmasında yardımcı olması düşüncesiyle Saruman'a bıraktı.

Miğfer'in kızkardeşi Hild'in oğlu olan Fréalaf, Rohan Kralları'nın ikinci soyunun başlangıcı kabul edilir. Saruman da Fréalaf'in taç giyme törenine katılarak, Fréalaf'e hediyeler sundu. Rohan zamanla Uzun Kış'ın ve savaşların yaralarını sardı.

2798 yılında Fréalaf tahtını oğlu Brytta'ya bıraktı. Brytta cömertliğinden ve yardıma ihtiyacı olana yardım etmeyi sevdiğinden ötürü oldukça sevilen bir kraldı ve Léofe (sevgili) olarak anılırdı. Onun döneminde, cüceler ile yaptıkları Azanulbizar Savaşı'nda Dumanlı Dağlar'dan Ak Dağlar'a kaçan orklar, Rohan için tehlike oluşturmaktaydı. Byrtta 2842'de öldüğünde Ak Dağlar'dan gelen orkların gittiği düşünülüyordu fakat 9 sene sonra 2851 yılında Brytta oğlu Walda orklar tarafından Dunharrow yakınlarında öldürüldü.

Walda oğlu Folca Yurt Kralı oldu. Folca 2864 yılına kadar yürüttüğü mücadelede bölgeyi orklardan tamamiyle temizledi. Bu görevi tamamladıktan sonra Folca, Çamlık'ta çıktığı av sırasında Everholt'un Yabandomuzu ile karşılaştı. Folca domuzu öldürdü fakat aldığı yaraları uzun süre taşıyamadan öldü.

Folca oğlu Folcwine döneminde Rohan eski görkemine ve istikrarına tekrar kavuştu. Folcwine Adorn ile Isen Nehirleri arasındaki Batı-sınırlarını Bozdiyarlılardan tekrar ele geçirdi.

Kral Folcwine komutasında, Rohan ordusu yeniden düzenlendi. Rohirrim ordusunun tamamı -Éohere-, 100 bölükten oluşuyordu ve her bölük -Éored- en az 120 süvariden meydana geliyordu. Dolayısıyla Éohere'nin toplam gücü en az 12000 süvariydi.

2885'te Folcwine, Eorl'ün Yemini'ni tutarak Haradrim'in yaptığı Gondor kuşatmasını durdurmak üzere birlikler gönderdi. Birleşmiş Gondor ve Rohan kuvvetleri galebe çaldı fakat Folcwine'in ikiz oğulları Folcred ve Fastred savaşta öldürüldü. İkiz kardeşler, Ithilien'deki Poros Nehri kıyısındaki bir höyüğe gömüldüler. Dönemin Gondor Vekilharcı II. Turin, Folcwine'in fedakârlığını bir nebze telafi etmek ve teşekkürlerini sunmak için kendisine altın yolladı.

2903 yılında Folcwine, yerini üçüncü oğlu Fengel'e bıraktı. Fengel, Rohan tarihinde en az sevilen kraldı. Başkomutanları ve kendi çocukları ile sıklıkla kavga ederdi, aynı zamanda açgözlüydü. Oğlu Thengel, onun zamanında Rohan'ı terkederek Gondor'a geldi ve Vekilharç Turgon'a hizmet etti. Thengel burada Lossarnachlı Morwen ile evlendi ve dört çocuğu oldu. Çocuklarından biri, Théoden'di.

Thengel babasının ölümünün ardından 2953 yılında Rohan'a geri döndü. Gondor'dan ayrılmaya oldukça gönülsüz olan Thengel, Altın Konak'ta Gondorluların kullandığı şiveyi kullanmaya devam etti. Yine de Rohan'ı akıllıca ve başarıyla yönetti.

Thengel döneminde Saruman, kendisini Isengard'ın Efendisi olarak ilan etti. Saruman, Bozdiyarlılar ile gizlice ittifak kurup, bir ork ordusu oluşturmaya başladı. Ordunun içerisinde -ilginç bir şekilde günışığında da yaşayabilen- Uruk-Hai denilen ork türü de bulunmaktaydı. Kısa süre içerisinde Uruk-Hailer Rohan üzerine saldırılar düzenlemeye başladılar fakat Rohirrim, bu ork türünün Isengard'dan geldiğini henüz bilmiyordu.

Mordorlu orklar da aynı dönemde Anduin'i geçerek Rohan'dan at çalmaya başladılar. Özellikle Nazgûl'a küheylan olarak kullanılabilecek siyah atları seçmekteydiler. Doğuağıllı Éomund -Thengel kızı Théodwyn'in kocası-, Emyn Muil'de orklar tarafından öldürüldü. Çok geçmeden Théodwyn de yaşamını yitirdi. Éomund'ın çocukları Éomer ve Éowyn amcaları Théoden'in 2980 yılında kral oluşunun ardından Tekev'e gelerek burada yaşamaya başladılar.

Théoden, döneminin başlarında halkının sevgilisiydi, güçlü ve cesurdu. Fakat 3014 yılında danışmanı Gríma'nın marifetleriyle fiziken zayıf düştü. Rohirrim Gríma'nın, Saruman'ın hizmetkârı olduğunu uzun süre boyunca anlayamadı. Gríma, ikna ediciliği ve muhtemelen kullandığı zehirler ile Théoden'i zayıf düşürdü ve bu da Rohan savunmasını doğrudan etkiliyordu.

3018 yılının Eylül ayında Gri Gandalf Rohan'a gelerek, Théoden'i Saruman'ın ihaneti konusunda uyardı. Fakat Théoden -Gríma'nın tesiriyle- büyücüyü kovdu. Kısa süre sonra, Saruman Rohan'ı fetih planlarını açıkça belli etmeye başladı. Rohan toprakları üzerinde hükümdarlık ilân eden Saruman, Rohan Geçidi'ni Rohirrim'e kapatarak Uruk-Hai birliklerini Rohan sınırlarına gönderdi.

Théoden oğlu Théodred ve yeğeni Éomer, durumun vahimliğini fark edip Rohan savunmasının komutasını aldılar. Saruman, bu iki ismin kendisi adına tehdit oluşturabileceğini anladı. 25 Şubat 3019'da, Birinci Isen Geçitleri Savaşı'nda Théodred, Saruman'ın güçlerince öldürüldü. Gríma da Théoden'i, Éomer'in güç tutkusu ve itaatsizliği yönünde kandırmaya çalıştı.

Éomer, Emyn Muil üzerinden gelen bir Uruk-Hai birliğinin varlığını öğrenince, Gríma Théoden'i saldırıyı engellemek için yapılacak girişimlere izin vermemesi yolunda ikna etti. Fakat Sauron ile Saruman arasındaki olası ittifaktan şüphelenen Éomer, emirlere karşı çıkarak kendi Éored'i ile birlikte mücadeleye katıldı. Éomer ve emrindeki süvarileri 29 Şubat'ta Fangorn Ormanı'nın kıyısında Uruk-Hailer'e saldırdılar ve hepsini kılıçtan geçirdiler. Süvariler bilmese de, öldürülen Uruk-Hailer tarafından kaçırılan Meriadoc Brandybuck ve Peregrin Took isimli iki hobbit saldırı esnasında firar ederek Fangorn ormanına kaçmayı başarmışlardı.

Bir sonraki gün Éomer, hobbitleri kaçıran Uruk-Hailerin Rohan boyunca izini süren ve onları kurtarmaya çalışan Aragorn, Legolas ve Gimli ile karşılaştı. Bu karşılaşmada Éomer, Aragorn'un Gondor tahtının yasal varisi olduğunu öğrendi ve bu üçlüyü yolculuklarına devam etmelerine müsaade etti fakat bu kralın emirlerine itaatsizlikti. Éomer Edoras'a döndüğünde hapis tutuldu.

2 Mart'ta Gandalf; Aragorn, Legolas ve Gimli ile birlikte Edoras'a geldi ve Kral Théoden'in zihnini, Gríma'nın tesirlerinden kurtardı. Uzun zamandan beri ilk defa özgür biçimde düşünebilen Théoden, Saruman'ın güçlerine karşı savaşma kararı aldı. Edoras'taki Rohirrim'e savaş kararını açıkladı.

Aynı gün içerisinde Saruman, 10000 ork ve Bozdiyarlıların bulunduğu muazzam ordusunu Isengard'dan yola çıkardı. Ordunun öncü kolu, Isen Sığlıkları'nda Grimbold ve Elf Miğferi'nin başını çektiği direnişle karşılaştılar. Rohirrim, burada yapılan İkinci Isen Geçitleri Savaşı'nda yenilgiye uğradı ve kurtulanlar etrafa dağıldı.

Saruman'ın ordusunun Isengard'dan ayrılmasının ardından istihkâm, Fangorn Ormanı'ndan çıkagelen, Ağaçsakal'ın önderliğindeki entlerin saldırısına uğradı. Entler, Isengard'ı yıkıma uğrattılar ve Saruman'ı Orthanc Kulesi'nde esir aldılar.

Kral Théoden, Isen Sığlıkları'ndaki yenilgiyi ve Saruman'ın güçlü ordusunun yaklaştığını öğrenince bulabildiği tüm gücü toplayıp Miğfer Dibi'ne gitti. Saruman'ın ordusu ise Batıağıl boyunca yaptığı ilerleme sırasında karşılaştıkları herkesi kılıçtan geçirdi ve her yeri yaktı. Miğfer Dibi Savaşı'nda 3 Mart ve 4 Mart tarihlerinde Rohirrim'i kuşattılar.

4 Mart şafağında Kral Théoden, Miğfer Dibi'ndeki karşı hücuma öncülük etti. Bu esnada Gandalf, başlarında Batıağıl Beyi Erkenbrand ile birlikte 1000 kadar Batıağıllı'yı Miğfer Dibi'ne getirdi. Saruman'ın ordusu Ağaçsakal'ın yolladığı Huornlardan oluşan ormana kaçtılar ve bir daha görülmediler.

Isengard'da Saruman ile yüzleşmesinin ardından Kral Théoden, Tapanvadi'ye giderek burada Rohirrim'i toparlamaya başladı. Hirgon isimli Gondorlu ulak, Sauron'un saldırı hazırlığı içerisinde olduğu haberini getirdi. Hirgon, Kral Théoden'e Kızıl Ok getirmişti. Bu alamet, Gondor Vekilharcı Denethor tarafından, Rohirrim'in Eorl'ün Yemini'ni yerine getirmesi için yollanmıştı. 10 Mart'ta Théoden, ardından 6000 kadar Rohirrim ile birlikte Tapanvadi'den Gondor'a doğru yola çıktı. Rohan'ı korumaları için de geride 4000 asker bırakmıştı.

12 Mart'ta Lothlórien'i istila etmekte başarısız olan Dol Guldurlu bir ork ordusu Rohan Bozkırı'na girdi. Entler tarafından engellenen orkların birçoğu öldürüldü, kurtulanlar da Anduin tarafına kaçtı.

Kral Théoden ve Rohirrim, 15 Mart'ın şafağında Minas Tirith etrafındaki Pelennor Çayırları'na ulaştılar. Şehir, Sauron'un ordusu tarafından bütünüyle kuşatılmış durumdaydı. Rohirrim, atlarını savaş alanına sürdüler ve düşmanla çarpıştılar.

Nazgûl Efendisi, Minas Tirith kapılarından şehre girmek üzereyken dikkatini Rohirrim'in gelişine verdi. Kanatlı bineğini çağırarak şehre girmekten vazgeçen Nazgûl Efendisi, Rohirrim saflarına saldırdı. Kral Théoden bu esnada öldürüldü. Yeğeni Éowyn ve silahtar Merry Brandybuck, Nazgûl Efendisi'ni öldürdü.

Pelennor Çayırları Savaşı, birleşmiş Rohan ve Gondor güçlerinin zaferiyle sonuçlandı. Théoden'in ölümü ile birlikte Éomer Yurt Kralı oldu ve Rohan Kralları'nın üçüncü soyunun babası oldu. Kral Éomer 16 Mart'ta Batılı Komutanlar'ın toplantısına katılarak Yüzük Taşıyıcısı Frodo Baggins'e görevini tamamlamasına zaman tanımak için ordusunu Mordor'un Kara Kapısı'na götürmeyi kabul etti.

3000 Rohirrim, Elf Miğferi'nin komutasında Gondor'un geri kalan bölgelerinde kalan düşmanlarla mücadele etmek üzere Batı Yolu'na gönderildi. Kral Éomer ise 500 piyade ve 500 atlı Rohirrim'e öncülük ederek Kara Kapı'ya doğru yola çıktı. 25 Mart'ta Rohan ve Gondor orduları, Tek Yüzük yokedilinceye dek Morannon Savaşı'nda Sauron orduları ile çarpıştılar. Yüzük sonunda yok edildi ve Sauron kalıcı olarak mağlup edildi.

Frodo Baggins ve yol arkadaşı Sam Gamgee onuruna düzenlenen, Cormallen Kırları'nda yapılan kutlamaya Kral Éomer de katıldı. Aynı şekilde 1 Mayıs'ta Aragorn'un Birleşmiş Krallık Gondor ve Arnor'un Kralı sıfatını aldığı taç giyme töreninde de yer aldı. Éomer ve Aragorn dost, Gondor ile Rohan müttefik kaldılar. Éomer Aragorn'a, Eorl'ün Yemini'ni ve Cirion'un Armağanı'nı yeniledikleri Halifirien'e kadar eşlik etti.

Éomer ve Rohirrim, Aragorn'un doğuya ve güneye yaptığı kontrol amaçlı seyahatlerde sıklıkla kendisine eşlik ettiler. Bu bölgede halen Sauron'un hizmetkarları yaşamaktaydı. Éomer, pozisyon olarak Kral'ın otoritesi altında Rohan'ı yönetmekteydi.

Éomer, Dol Amroth Prensi Imrahil'in kızı Lothíriel ile evlendi. Çocukları Adil Elfwine idi. Éomer'in kızkardeşi Éowyn ise Gondor Vekilharcı ve Ithilien Prensi Faramir ile evlendi.

Éomer, Dördüncü Çağ'ın 63 yılında ölene dek Rohan Kralı idi. 65 yıllık hükümdarlığı boyunca Rohan nüfusu artış gösterdi. Rohirrim ova ve yaylalara yayılmaya başladı ve at sürüleri yetiştirmeye devam etti. Dördüncü Çağ'ın başlangıcında Rohan barışın ve refahın hüküm sürdüğü bir bölgeydi.

Rohan Kraliyet Hanedanı

Birinci Hanedan

  İsim		Doğum Tarihi	Krallık Başlangıç	Krallık Bitiş

 Eorl		2485		2510			2545
 Brego		2512		2545			2570
 Aldor		2544		2570			2645
 Fréa		2570		2645			2659
 Fréawine	2594		2659			2680
 Goldwine	2619		2680			2699
 Déor		2644		2699			2718
 Gram		2668		2718			2741
 Miğfer		2691		2741			2759

İkinci Hanedan
 İsim		Doğum Tarihi	Krallık Başlangıç	Krallık Bitiş
 Fréalaf         2726	        2759	           	2798
 Brytta	        2752		2798			2842
 Walda		2780		2842			2851
 Folca    	2804		2851			2864
 Folcwine      	2830		2864			2903
 Fengel	      	2870		2903			2953
 Thengel       	2905		2953			2980
 Théoden         2948		2980			3019

Üçüncü Hanedan

  İsim		Doğum Tarihi	Krallık Başlangıç	Krallık Bitiş
 Éomer		2991		3019			63 (4. Çağ)
 Elfwine		8 (4. Çağ)	63 (4. Çağ)             108 (4. Çağ)

Kronoloji

İkinci Çağ

 3320: Gondor Krallığı kuruldu. Calenardhon bölgesi, Gondor'un kuzeybatısında bulunan bir eyalet haline geldi.

Üçüncü Çağ

 1250: Gondor Kralı Rómendacil II'nin oğlu, Kuzey Halkı'nın Kralı Vidugavia'nın kızı ile evlendi.
 1432: Annesi Kuzey Halkı soyundan gelen Eldacar, Gondor Kralı oldu. Akraba Çekişmesi başladı.
 1437: Eldacar tahttan indirildi.
 1447: Eldacar yeniden Gondor tahtına çıktı ve Kuzey Halkı ile olan bağlarını tazeledi.
 1635-36: Büyük Veba sebebiyle, Kuzey Halkı'ndan ve Calenardhon'da yaşayanlardan pek çoğu öldü.
 1851: Arabasürücüleri, Kuzey Halkı'nın yaşadığı toprakları istila etti ve Gondor'a saldırdı.
 1856: Kuzey Halkı'ndan Marhari, Arabasürücüleri ile yaptıkları Ovalar Savaşı'nda Gondor kuvvetlerine katıldı. Kuzey Halkı bu savaşta kılıçtan geçirildi, esir alındı ve dağıtıldı. Daha sonraları Marhari oğlu Marhwini, hayatta kalanlara öncülük ederek onları Anduin'in kıyılarına getirdi. Buraya yerleşerek kendilerine Éotheod dediler.
 1899: Marhwini ve Éotheod'u Arabasürücüleri'nin istilasını engellemek için Gondor Kralı Calimehtar'a yardım ettiler.
 1944: Éotheod bir kez daha Arabasürücüleri ile yapılan savaşa katıldı. Arabasürücüleri, Kamp Savaşı adı verilen savaşta Gondorlu Eärnil tarafından bozguna uğratıldı.
 1977: Frumgar, Éotheod'a öncülük ederek halkını kuzeye; Anduin'in kaynağının yakınlarına getirdi.
 2485: Eorl'un doğumu
 2501: Eorl'ün babası Leod'un ölümü. Eorl Éotheod'un lideri haline geldi. Yılkıların başı olan Felarof isimli vahşi atı ehlileştirdi.
 25 Mart 2510: Gondorlu bir ulak, Eorl'a gelerek; Balchoth adı verilen insanlarla yapılacak mücadelede Éotheod'un yardımını istedi.
 6 Nisan 2510: Eorl ve beraberindeki Éohere Gondor'a doğru yola çıktı.
 15 Nisan 2510: Eorl ve süvarileri, Celebrant Ovası Savaşı'nda Balchothlar'ı mağlup etti.
 Ağustos 2510: Eorl ve Cirion Halifirien'de bir araya geldiler. Cirion, Calenardhon adı verilen toprakları -bu olay ile birlikte buraya Rohan denmeye başlandı- Eorl ve halkına bıraktı. Eorl, Gondor'un müttefiki olarak kalacağına ve ihtiyaç durumunda Gondor'un yardımına geleceğine dair Cirion'a yemin etti.
 2512: Eorl'ün oğlu Brego'nun doğumu
 2544: Brego'nun ikinci çocuğu Aldor'un doğumu
 2545: Doğulular ile yapılan savaşta Eorl öldürüldü. Brego, Rohan Kralı oldu.
 2569: Tekev'in inşası tamamlandı.
 2570: Brego'nun oğlu ve varisi Baldor, Ölülerin Yolu'na girdi ve bir daha geri dönmedi. Aldor Rohan Kralı oldu. Aldor'un oğlu Fréa'nın doğumu.
 2594: Fréa oğlu Fréawine'in doğumu
 2619: Fréawine oğlu Goldwine'in doğumu
 2644: Goldwine oğlu Déor'un doğumu
 2645: Aldor'un ölümü. Fréa Rohan Kralı oldu.
 2659: Fréa'nın ölümü. Fréawine Rohan Kralı oldu.
 2668: Déor oğlu Gram'ın doğumu
 2680: Fréawine'in ölümü. Goldwine Rohan Kralı oldu.
 2691: Gram oğlu Miğfer'in doğumu
 2699: Goldwine'in ölümü. Déor Rohan Kralı oldu.
 2710: Déor, Batıağıl'da Bozdiyarlıları mağlup etti fakat Isengard'ın Bozdiyarlıların elinde olduğunu öğrendi.
 2718: Déor'un ölümü. Gram Rohan Kralı oldu.
 2726: Miğfer'in kızkardeşi Hild'in oğlu Fréalaf'ın doğumu
 2741: Gram'ın ölümü. Miğfer Rohan Kralı oldu.
 2752: Fréalaf oğlu Brytta'nın doğumu
 2754: Miğfer, Bozdiyarlı kanı taşıyan bir Rohanlı olan Freca'yı öldürdü.
 2758: Freca oğlu Wulf, Bozdiyarlılara öncülük ederek Rohan'ı istila girişiminde bulundu. Miğfer oğlu Haleth'in ölümü. Miğfer, daha sonraları Miğfer Dibi adı verilecek olan istihkama çekildi.
 2759: Miğfer oğlu Hama'nın ölümü. Miğfer'in ölümü. Uzun Kış Mart ayında sona erdi. Miğfer'in yeğeni Fréalaf, Edoras'ı geri aldı ve Bozdiyarlılar Rohan'ın dışına sürüldü. Isengard, Gondor Vekilharcı tarafından Saruman'a bırakıldı.
 2780: Brytta oğlu Walda'nın doğumu
 2798: Fréalaf'ın ölümü. Brytta Rohan Kralı oldu.
 2799: Orklarla cüceler arasında yapılan Azanulbizar Savaşı. Orkların bir kısmı güneye, Ak Dağlar'a doğru kaçtı.
 2800: Rohan, Ak Dağlar'daki orklar tarafından taciz edilmeye başlandı.
 2804: Walda oğlu Folca'nın doğumu
 2830: Folca oğlu Folcwine'in doğumu
 2842: Brytta'nın ölümü. Walda Rohan Kralı oldu.
 2851: Walda, Ak Dağlar'daki orklar tarafından öldürüldü. Folca Rohan Kralı oldu.
 2858: Folcwine'in ikiz oğulları Folcred ve Fastred'in doğumu
 2864: Folca, Ak Dağlar'da kalan son orkları da dışarı sürdü. Çamlık'ta bir yabandomuzu tarafından öldürüldü. Folcwine Rohan Kralı oldu.
 2870: Folcwine oğlu Fengel'in doğumu
 2885: Folcwine, Haradrim ile yapılan mücadelede Gondor'a yardım birliği gönderdi. Oğulları Folcred ve Fastred öldürüldü.
 2903: Folcwine'in ölümü. Fengel Rohan Kralı oldu.
 2905: Fengel oğlu Thengel'in doğumu
 2943: Thengel, Lossarnachlı Morwen ile evlendi.
 2948: Thengel oğlu Théoden'in doğumu
 2953: Fengel'in ölümü. Thengel Rohan Kralı oldu.
 2963: Thengel'in kızı Théodwyn'in doğumu
 2978: Théoden oğlu Théodred'in doğumu. Théoden'in eşi Elfhild, doğum sırasında öldü.
 2980: Thengel'in ölümü. Théoden Rohan Kralı oldu.
 2991: Éomund ve Théodwyn oğlu Éomer'in doğumu
 2995: Éomund ve Théodwyn kızı Éowyn'in doğumu
 3002: Théodwyn'in eşi Éomund, Emyn Muil'de orklar tarafından öldürüldü. Kocasının yasından kendini kurtaramayan Théodwyn kısa süre sonra öldü. Théoden, ölen çiftin çocukları Éomer ve Éowyn'i birlikte yaşamaları için Tekev'e getirdi.
 3014: Théoden, Saruman'ın hizmetkarı Gríma'nın etkisi altına girmeye başladı.
 19 Eylül 3018: Gandalf Edoras'a geldi fakat Tekev'e alınmadı.
 20 Eylül 3018: Théoden Gandalf'ı Tekev'e kabul etti. Gandalf Théoden'i Saruman'ın ihaneti hakkında uyardı fakat Théoden Gandalf'ı Tekev'den kovdu. Kısa zaman sonra Saruman, Rohan'ı fetih planlarını açıkça uygulamaya başladı.
 23 Eylül 3018: Gandalf, Gölgeyele ile birlikte Rohan'dan ayrıldı.
 25 Şubat 3019: Théoden oğlu Théodred, Birinci Isen Geçitleri Savaşı'nda Saruman'ın güçleri tarafından öldürüldü.
 26 Şubat 3019: Éomer, doğudan gelen bir ork birliğinin Rohan'a girdiği haberini aldı ve Mordor ile Isengard arasındaki bir ittifaktan şüphelendi. Gríma, Théoden'i herhangi bir eylemde bulunmama konusunda ikna etti.
 27 Şubat 3019: Théoden oğlunun ölüm haberini aldı. Erkenbrand, askerî güç isteminde bulundu fakat Gríma, Théoden'e aksi öğütte bulundu. Théoden bu öğüdü dinledi. Éomer, Théoden'in emrine karşı çıkarak orkların peşine düşmek için Éored'ine önderlik etti.
 28 Şubat 3019: Éomer'in Éored'i Fangorn Ormanı yakınlarında ork birliğini kuşattı.
 29 Şubat 3019: Éomer'in Éored'i gündoğumunda ork birliğine saldırdı ve onları mağlup etti.
 30 Şubat 3019: Éomer; Aragorn, Legolas ve Gimli ile karşılaştı. Onlara yardım etme kararı aldı. Edoras'a dönüşünde ise tutuklandı.
 2 Mart 3019: Théoden, Gandalf tarafından Gríma'nın etkisinden kurtarıldı. Théoden, Saruman ile savaşmaya karar verdi. Saruman'ın ordusu Isengard'dan çıktı. İkinci Isen Geçitleri Savaşı. Entler Isengard'a vardı.
 3 Mart 3019: Théoden İkinci Isen Geçitleri Savaşı'ndaki yenilgiyi öğrendi. Rohirrim'e Miğfer Dibi'ne gitmek üzere önderlik etti. Miğfer Dibi Savaşı başladı. Entler Saruman'ı esir alarak, Isengard'ın yıkımına başladı.
 4 Mart 3019: Günün şafağında Miğfer Dibi Savaşı Rohirrim tarafından kazanıldı. Entler, Isengard'da sele sebep oldu.
 5 Mart 3019: Théoden ve Éomer, Isengard'da Saruman ile müzakere yaptılar.
 6 Mart 3019: Théoden, Merry Brandybuck'ı silahtarı yaptı. Kral ve süvarileri Dunharrow'a doğru yola çıktı.
 9 Mart 3019: Kral ve süvarileri Dunharrow'a vardılar. Gondorlu bir ulak buraya gelerek, savaşta Rohan'ın yardımını istedi.
 10 Mart 3019: Rohan'ın Toplanışı. 6000 süvarilik bir Éohere, Gondor'a doğru yola koyuldu.
 12 Mart 3019: Lothlórien'i istilada başarısız olan bir ork birliği, Rohan Bozkırı'na girdi. Ağaçsakal ve entler bu orkları yok etti.
 13 Mart 3019: Rohirrim Druadan Ormanı'ndan geçti.
 14 Mart 3019: Ghán-buri-Ghán Rohirrim'e öncülük ederek, düşman kuvvetlerini aşmalarını sağladı.
 15 Mart 3019: Pelennor Çayırları Savaşı. Kral Théoden'in ölümü. Éomer Yurt Kralı oldu. Éowyn ve Merry Nazgûl Efendisi'ni yok etti.
 16 Mart 3019: Éomer, komutanların toplantısı katıldı ve Aragorn ile birlikte Kara Kapı'ya gitmeyi kabul etti.
 18 Mart 3019: Batılı Komutanlar Minas Tirith'ten ayrıldı.
 20 Mart 3019: Éowyn, Gondor Vekilharcı Faramir ile tanıştı.
 25 Mart 3019: Batılı Komutanlar, Yüzük yokedilene ve Sauron'un hükümranlığı son bulana dek Kara Kapı önünde Düşman kuvvetleri ile çarpıştı.
 8 Nisan 3019: Éomer, Cormallen Kırları kutlamalarına katıldı.
 1 Mayıs 3019: Éomer, Aragorn'un taç giyme törenine katıldı.
 8 Mayıs 3019: Éomer ve Éowyn işleri yoluna koymak üzere Rohan'a geri döndüler.
 18 Temmuz 3019: Éomer ve Éowyn yeniden Minas Tirith'e geldiler.
 19 Temmuz 3019: Kral Théoden'in cenaze eskortu Minas Tirith'ten ayrıldı.
 7 Ağustos 3019: Kral Théoden'in cenaze eskortu Edoras'a ulaştı.
 10 Ağustos 3019: Kral Théoden'in cenaze töreni. Éomer, kardeşi Éowyn ile Gondorlu Faramir'in nişanını duyurdu.
 14 Ağustos 3019: Kardeşlik Edoras'tan ayrıldı.
 3020: Éomer, Dol Amroth Prensi Imrahil'in kızı Lothíriel ile evlendi. Éowyn Gondor Vekilharcı ve Ithilien Prensi Faramir ile evlendi.

Dördüncü Çağ

 63: Merry Brandybuck, Rohan'a gelerek Kral Éomer'i ziyaret etti. Éomer sonbaharda öldü ve tahtını oğlu Elfwine'e bıraktı.

Orta Dünya yerleri
Orta Dünya krallıkları

Rohan


Schocken Books (Schocken Verlag) este o editură înființată la Berlin în 1931 de către Salman Schocken, proprietarul lanțului de magazine Schocken. Ea a avut inițial un birou editorial la Praga și a publicat scrierile lui Martin Buber, Franz Rosenzweig, Franz Kafka și Șmuel Iosef Agnon, printre altele.

După ce a fost închisă de naziști în 1939, ea s-a relocat în Palestina aflată sub mandat britanic sub numele de Schocken Publishing. În 1945 s-a mutat la New York.

În 1987 a intrat în componența grupului Random House. Schocken continuă să publice opere literare evreiești.

Opere literare publicate în engleză

Franz Kafka
 The Trial
 The Castle
 Amerika
 The Diaries 1910-1923
 Letters to Felice
 Letters to Ottla
 Letters to Milena
 Letters to Family, Friends, and Editors
 The Complete Stories
 The Sons
 The Penal Colony
 The Great Wall of China
 Dearest Father
Ediții bilingve
 The Metamorphosis
 Parables and Paradoxes
 Letter to His Father

Walter Benjamin
 Illuminations
 Reflections

Gershom Scholem
 Major Trends in Jewish Mysticism
 The Messianic Idea in Judaism
 On the Mystical Shape of the Godhead
 On the Kabbalah and its Symbolism
 Zohar: The Book of Splendor

Hannah Arendt
 The Promise of Politics
 The Jewish Writings
 Responsibility and Judgment
 Essays in Understanding, 1930-1954
 The Origins of Totalitarianism

Elie Wiesel
 The Time of the Uprooted
 Somewhere a Master
 Wise Men and Their Tales
 The Judges Legends of Our Time After the Darkness And the Sea Is Never Full The Testament The Fifth Son A Beggar in Jerusalem All Rivers Run to the Sea The Trial of God Twilight The Gates of the Forest The Town Beyond the Wall The Forgotten From the Kingdom of Memory The Oath Rashi''

Note

Legături externe

 A Conversation about Schocken Books - Part I - Katharine McNamara  talks with Altie Karper.
 A Conversation about Schocken Books - Part II - Katharine McNamara talks with Susan Ralston.
 A Conversation about Schocken Books - Part III - Katharine McNamara  talks with Arthur Samuelson.

Vezi și
 Bücherei des Schocken Verlag

Edituri din Statele Unite ale Americii
Franz Kafka

Schocken Books


La Orquesta Sinfónica Chaikovski de la Radio de Moscú es una agrupación orquestal rusa de música clásica creada en el año 1930. Originariamente fundada como la Orquesta Sinfónica de Radio Moscú, sirvió como la sinfónica oficial para la red soviética de radiodifusión. Tras la disolución de la URSS en el año 1991, la orquesta fue rebautizada por el Ministerio de Cultura de Rusia en reconocimiento al papel central que desempeña la música de Chaikovski en su repertorio. El actual director musical es Vladímir Fedoséyev, quien ha estado en el cargo desde 1974.

En la época soviética, la orquesta fue a veces conocida como la Orquesta Sinfónica de la Televisión y Radio Estatal de la URSS, la Orquesta Sinfónica de la Radio Estatal de la URSS o la Orquesta Sinfónica de la Radio y Televisión.

Directores
 Aleksandr Orlov (1930-1937)
 Nikolái Golovánov (1937-1953)
 Aleksandr Gauk (1953-1961)
 Guennadi Rozhdéstvenski (1961-1974)
 Vladímir Fedoséyev (1974- )

Discografía selecta
Orquesta Sinfónica de Radio Moscú
 Fine: Música sinfónica de Irving Fine (Delos DE 3139)
 Mahler: Sinfonía n.º 9 en re mayor (BIS BIS-CD-632)
 Ciclo Tschaikowsky (caja con 6 DVD) (NTSC) (Arthaus Musik 102119)
Vol. 1 Tschaikowsky: Sinfonía n.º 1 / Variaciones sobre un tema rococó (NTSC) (Arthaus Musik 102121)
Vol. 2 Tschaikowsky: Sinfonía n.º 2 / Eugenio Oneguin (extractos) (NTSC) (Arthaus Musik 102123)
Vol. 3 Tschaikowsky: Sinfonía n.º 3 / El lago de los cisnes (extractos) (NTSC) (Arthaus Musik 102125)
Vol. 4 Tschaikowsky: Sinfonía n.º 4 / Concierto para violín (NTSC) (Arthaus Musik 102127)
Vol. 5 Tschaikowsky: Sinfonía n.º 5 / Concierto para piano n.º 2 (NTSC) (Arthaus Musik 102129)
Vol. 6 Tschaikowsky: Sinfonía n.º 6 / Concierto para piano n.º 1 (NTSC) (Arthaus Musik 102131)

Orquesta Sinfónica Chaikovski de la Radio de Moscú
 Meditación clásica (Naxos 8.570364-65) Conciertos, música orquestal, de cámara, coral sacra, coral secular
 Pavlova: Sinfonías n.º 2 y 4 (Naxos 8.557566)
 Pavlova: Sinfonía n.º 5 / Elegy (Naxos 8.570369)

Enlaces externos
Sitio oficial de la orquesta
«Tchaikowsky Symphony Orchestra of Moscow Radio»  en IMGartists

Tschaikowsky
Tschaikowsky
Orquestas de Rusia
Cultura de Moscú
Piotr Ilich Tschaikowsky


An Neottianthe compacta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Neottianthe compacta in nahilalakip ha genus nga Neottianthe, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Neottianthe

Neottianthe compacta


Alseodaphne, biljni rod iz porodice lovorovki raširen po južnoj Kini i tropskoj Aziji i Novoj Gvineji

Rod je opisan 1831. Tipična vrsta je veliko zimzeleno drvo A. semecarpifolia Nees. iz Indije i Cejlona

Vrste

 Alseodaphne albifrons Kosterm.
 Alseodaphne archboldiana (C.K.Allen) Kosterm.
 Alseodaphne bancana Miq.
 Alseodaphne birmanica Kosterm.
 Alseodaphne borneensis Gamble
 Alseodaphne dura Kosterm.
 Alseodaphne elmeri Merr.
 Alseodaphne elongata (Blume) Kosterm.
 Alseodaphne foxiana (Gamble) Kosterm.
 Alseodaphne garciniicarpa Kosterm.
 Alseodaphne glauciflora Kosterm.
 Alseodaphne glaucina (A.Chev. ex H.Liu) Kosterm.
 Alseodaphne gracilis Kosterm.
 Alseodaphne griffithii Kosterm.
 Alseodaphne habrotricha Kosterm.
 Alseodaphne himalayana Kosterm.
 Alseodaphne huanglianshanensis H.W.Li & Y.M.Shui
 Alseodaphne insignis Gamble
 Alseodaphne intermedia Kosterm.
 Alseodaphne khasyana (Meisn.) Kosterm.
 Alseodaphne kochummenii Kosterm.
 Alseodaphne longipes Quisumb. & Merr.
 Alseodaphne macrantha Kosterm.
 Alseodaphne medogensis H.P.Tsui
 Alseodaphne micrantha Kosterm.
 Alseodaphne montana Kosterm.
 Alseodaphne nicobarica (Chakrab. & Vasudeva Rao) Chakrab.
 Alseodaphne nigrescens (Gamble) Kosterm.
 Alseodaphne oblanceolata (Merr.) Kosterm.
 Alseodaphne obovata Kosterm.
 Alseodaphne owdenii R.Parker
 Alseodaphne paludosa Gamble
 Alseodaphne panduriformis Hook.f.
 Alseodaphne peduncularis (Wall. ex Nees) Meisn.
 Alseodaphne pendulifolia Gamble
 Alseodaphne perakensis (Gamble) Kosterm.
 Alseodaphne philippinensis (Elmer) Kosterm.
 Alseodaphne ramosii Kosterm.
 Alseodaphne rhododendropsis Kosterm.
 Alseodaphne ridleyi Gamble
 Alseodaphne rubriflora Kosterm.
 Alseodaphne rubrolignea Kosterm.
 Alseodaphne semecarpifolia Nees
 Alseodaphne siamensis Kosterm.
 Alseodaphne suboppositifolia Kosterm.
 Alseodaphne sulcata Kosterm.
 Alseodaphne tomentosa Kosterm.
 Alseodaphne tonkinensis H.Liu
 Alseodaphne utilis Kosterm.
 Alseodaphne wrayi Gamble
 Alseodaphne yunnanensis Kosterm.

Sinonimi
 Stemmatodaphne Gamble

Izvori

Lovorovke

Alseodaphne


Kwenge bezeichnet:
Kwenge (Fluss) in der angolanischen Provinz Lunda Norte und der kongolesischen Provinz Bandundu
Kwenge (Sektor) der Provinz Kwilu in der Demokratischen Republik Kongo
Kwenge (Ort), Hauptort des Sektors Kwenge

Kwenge


Samuel Oldham Peyton (* 8. Januar 1804 im Bullitt County, Kentucky; † 4. Januar 1870 in Hartford, Kentucky) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1847 und 1861 vertrat er zweimal den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Nach der Grundschule studierte Samuel Peyton an der Transylvania University in Lexington Medizin. Nach seiner Zulassung als Arzt begann er ab 1827 in Hartford in diesem Beruf zu arbeiten. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. Im Jahr 1835 wurde er in das Repräsentantenhaus von Kentucky gewählt.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1846 wurde Peyton im dritten Wahlbezirk von Kentucky in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1847 die Nachfolge von Henry Grider antrat. Da er im Jahr 1848 gegen Finis McLean von der Whig Party verlor, konnte er bis zum 3. März 1849 zunächst nur eine Legislaturperiode im Kongress absolvieren. In dieser Zeit endete der Mexikanisch-Amerikanische Krieg. 1856 wurde Peyton im zweiten Distrikt von Kentucky erneut in den Kongress gewählt. Dort löste er am 4. März 1857 John P. Campbell ab. Nach einer Wiederwahl im Jahr 1858 konnte er bis zum 3. März 1861 zwei weitere Legislaturperioden im Repräsentantenhaus verbringen. Diese waren von den Ereignissen im Vorfeld des unmittelbar bevorstehenden Bürgerkrieges geprägt.

1860 wurde Samuel Peyton von seiner Partei nicht mehr für eine weitere Amtszeit nominiert. In den folgenden Jahren bis zu seinem Tod am 4. Januar 1870 praktizierte Samuel Peyton wieder als Arzt in Hartford.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied des Repräsentantenhauses von Kentucky
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1804
Gestorben 1870
Mann

Samuel Peyton


An Eria clavicaulis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Nathaniel Wallich ngan John Lindley. An Eria clavicaulis in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria clavicaulis


فينولات الصوديوم (أو فينوكسيد الصوديوم) هو ملح الصوديوم للفينول.

التحضير
يحضر فينولات الصوديوم من تفاعل الفينول مع هيدروكسيد الصوديوم.

الاستخدامات
يستخدم مركب فينولات الصوديوم من أجل تحضير حمض الساليسيليك عن طريق تفاعل كولبة-شميت. يجري التفاعل بتسخين المركب تحت الضغط بوجود غاز ثنائي أكسيد الكربون فينتج لدينا مركب ساليسيلات الصوديوم، الذي يعالج بحمض الكبريتيك

مراجع

أملاح صوديوم عضوية
فينولات

فينولات الصوديوم


Økonomisk historie er en del af historiefaget, som grænser op mod økonomiens videns- og emnefelt. Feltet trækker på indsigter fra både økonomifaget og historiefaget som fx arbejdshistorie og socialhistorie. Tilhængere af et materialistisk historiesyn går generelt ud fra, at historiske årsagsforklaringer har bund i, at de økonomiske forhold ligger til grund for alle andre former for udvikling. Sådan en forestilling er også kendt som et økonomistisk standpunkt, hvor økonomiens udvikling er grundlag for hele samfundsudviklingen. Marxistiske historikere er oftest materialistiske, men det er ikke alle materialistiske historikere, der er marxister.

Et særligt underområde af økonomihistorien er de økonomiske ideers historie eller økonomisk idehistorie. Økonomisk idehistorie er et stort og komplekst emne, der strækker sig over tusinder af år. Det omfatter udviklingen af den økonomiske tankegang fra gamle civilisationer til moderne tid. Dette felt omfatter mange forskellige skoler inden for økonomisk tankegang. Gamle græske forfattere som filosoffen Aristoteles undersøgte for eksempel ideer om at erhverve rigdom og satte spørgsmålstegn ved, om ejendom bedst overlades til private eller offentlige hænder.

Referencer

Videnskab
Historiske hjælpevidenskaber
Socialhistorie

Økonomisk historie


Agrilus kenniah é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fisher, 1930.

Referências

kenniah

Agrilus kenniah


Pachetul național anti-sărăcie este o initiativă a Guvernului României care țintește toate categoriile de vârstă, dar se concentrează mai ales pe măsuri pentru copii, plecând de la modele de bună practică deja funcționale, probate de organizații neguvernamentale.

Pachetul, cuprinde 47 de măsuri anti-sărăcie.

Principalele obiective

Un obiectiv este cresterea ratei de ocupare a populatiei cu varste intre 20 si 64 de ani la 70%. In 2014 era de 65,7%. Un alt obiecitv este cresterea investitiilor in cercetare si dezvoltare la 2%. Pachetul mai prevede reducerea ratei parasirii timpurii a scolii la 11,3 in 2020. In 2014, rata parasirii tipurii a scolii era de 18,1%. Tot la capitolul obiective se afla si cresterea la 26,7% a ratei populatiei cu vasta de 30-34 de ani absolventa a unei forme de educatie tertiara. Guvernul isi mai propune ca pana in 2020 numarul persoanelor aflate in risc de saracie sa scada cu cel putin 580.000 de persoane.

Masurile sunt stabilite in functie de vasta. In cazul nou-nascutilor, un obiectiv este ca niciun copil sa nu ramana fara identitate. In privinta celor cu varsta de pana in 3 ani, trebuie asigurate crese comunitare in comunitatile urbane si plata unor ingrijitori in mediul rural. De asemenea, trebuie dezvoltat programul national "caravane medicale la sate". In cazul prescolarilor, va fi monitorizata aplicarea programului "fiecare copil la gradinita" si vor fi asigurate rechizite si haine pentru copiii care primesc tichete sociale.

Pentru elevi, sunt prevazute mai multe programe: "Scoala-motor de incluziune in zonele defavorizate", "Scoala dupa scoala", "A doua sansa", granturi pentru scoli defavorizate, "Teach for Romania", scoli accesibile copiilor, dar si prevenirea abandonului scolar prin sport. Pentru tinerii cu varste intre 16 si 24 de ani, vor fi dezvoltate sau extinse, de asemenea, mai multe programe: Programul national integrat pentru tinerii care nu au loc de munca/formare profesionala (NEETS), revigorarea invatamantului profesional si tehnic si insertia socio-profesionala a tinerilor din sistemul de protectie speciala.

Pentru persoanele cu varste intre 24 si 65 de ani sunt planificate masuri active de ocupare, antreprenoriat rural, antreprenoriat urban si antreprenoriat social. Pentru cei care depasesc 65 de ani, sunt avute in vedere o serie de masuri precum implementarea strategiei nationale pentru promovarea imbatranirii active. Dar vor fi si programe ca "bunicii comunitatii", prin care varstnicii sa fie implicati in ingrijirea copiilor. Vor fi infiintate centre comunitare multi-functionale si dezvoltate programe de ingrijire la domiciliu si pentru reducerea traumei sociale si de familie provocate e patologia asociata varstei a treia.

Pachetul anti-saracie cuprinde si o serie de masuri pentru familie: granturi pentru imbunatarirea locuintelor, pachete de stimulare pentru zilier, prevenirea separarii copilului de familie etc. Mai este avut in vedere si un program national dupa modelul "prima lumina" care prevede instalarea de panouri fotovoltaice in satele izolate.

Femeile din România afectate de sărăcie

Romania este printre statele în care procentul femeilor angajate este relativ scazut, adica de 59,5 %. Procente de ocupare mai scazute decat in Romania s-au mai inregistrat in cazul femeilor din Italia (51,4%), Grecia (53,9%), Spania (57,3%) si Ungaria (57,6%).

În Romania erau acum doi ani 105,4 femei la suta de barbati, respectiv 147 de femei la suta de barbati in cazul categoriei de varsta de peste 65 de ani. In UE sunt, in total, 257 de milioane de femei si 245 de milioane de barbati, respectiv 104,8 femei la 100 de barbati. In tarile baltice numarul femeilor este aproximativ de doua ori mai mare comparativ cu cel al barbatilor.

Amânarea cu 5,5 ani, în medie, a căsătoriei în ultimii 35 de ani reprezintă o schimbare care are la origini mai multe motive, pornind de la dorința femeilor de a-și dezvolta o carieră până la nesiguranța dată de nivelul scăzut de trai al tinerilor, explică specialiștii.
"Există o tendință de amânare a căsătoriei, însă aceasta pornește de la condițiile scăzute de viață. Tinerii au nevoie de casă și de alte lucruri, nu mai suntem în vremea comunismului, când fiecare primea casă atunci când se căsătorea. Astăzi tinerii cu cât trăiesc mai sărac, cu atât mai mult au tendința de a amâna căsătoria
Vârsta medie la prima căsătorie a unui bărbat din mediul urban este de 32,9 ani, iar a unuia din mediul rural este de 31,2 ani

 Vârsta medie a femeii la prima căsătorie este de 29,9 ani în mediul urban și de 27,3 ani în mediul rural
 În București există cea mai ridicată vârstă a populației aflate la prima căsătorie: 34,4 ani la bărbați și 31,4 ani la femei
 În Maramureș există cea mai scăzută vârstă a bărbaților aflați la prima căsătorie, de 30,5 ani, în timp ce femeile din Bistrița- Năsăud au cea mai redusă vârstă la prima căsătorie – 26,9 ani
 În mediul urban, bărbații din Cluj au cea mai mare vârstă la prima căsătorie – 34,5 ani, pe când cei din mediul urban din Sălaj se căsătoresc la o vârstă de numai 30,6 ani
 Tot raportat la orașe, femeile din Cluj au cea mai ridicată vârstă la prima căsătorie – 31,7 ani, iar cea mai scăzută vârstă la prima căsătorie în rândul femeilor de la oraș este în Bistrița-Năsăud, de 26,9 ani.

Note

Guvernul României
Politică economică
Sărăcia în România

Pachetul anti-sărăcie