Peter Anthony Taglianetti (* 15. August 1963 in Framingham, Massachusetts) ist ein ehemaliger US-amerikanischer Eishockeyspieler, der in seiner aktiven Zeit von 1981 bis 1996 unter anderem für die Winnipeg Jets, Minnesota North Stars, Pittsburgh Penguins und Tampa Bay Lightning in der National Hockey League gespielt hat.

Karriere
Peter Taglianetti begann seine Karriere als Eishockeyspieler am Providence College, für dessen Eishockeymannschaft er von 1981 bis 1985 in der National Collegiate Athletic Association aktiv war. In diesem Zeitraum wurde er im NHL Entry Draft 1983 in der dritten Runde als insgesamt 43. Spieler von den Winnipeg Jets ausgewählt, für die er gegen Ende der Saison 1984/85 sein Debüt in der National Hockey League gab. Von 1985 bis 1990 kam der Verteidiger regelmäßig für die Jets in der NHL zum Einsatz, spielte parallel jedoch auch für deren Farmteams Sherbrooke Canadiens und Moncton Hawks in der American Hockey League. Die Saison 1990/91 begann er bei den Minnesota North Stars in der NHL, wurde jedoch bereits im Dezember 1990 zusammen mit Larry Murphy im Tausch gegen Chris Dahlquist und Jim Johnson an die Pittsburgh Penguins abgegeben. Mit den Penguins gewann er auf Anhieb den prestigeträchtigen Stanley Cup. Diesen Erfolg konnte er mit seiner Mannschaft in der Saison 1991/92 wiederholen.

Im Juni 1992 wurde Taglianetti von den Tampa Bay Lightning im NHL Expansion Draft ausgewählt. Bereits im März 1993 wurde er jedoch von Tampa Bay im Tausch gegen ein Drittrundenwahlrecht für den NHL Entry Draft 1993 zurück zu den Pittsburgh Penguins transferiert, bei denen er weitere zwei Jahre blieb. In seinem letzten Jahr in Pittsburgh spielte er parallel zudem in sieben Spielen für die Cleveland Lumberjacks aus der International Hockey League. Die Saison 1995/96 verbrachte der US-Amerikaner bei den Providence Bruins in der AHL, ehe er seine Karriere im Alter von 33 Jahren beendete.

Erfolge und Auszeichnungen
 1984 ECAC Hockey Second All-Star Team
 1985 Hockey East First All-Star Team
 1991 Stanley-Cup-Gewinn mit den Pittsburgh Penguins
 1992 Stanley-Cup-Gewinn mit den Pittsburgh Penguins

NHL-Statistik

Weblinks

Eishockeyspieler (Providence Friars)
Eishockeyspieler (Cleveland Lumberjacks)
Eishockeyspieler (Providence Bruins)
Eishockeyspieler (Minnesota North Stars)
Eishockeyspieler (Pittsburgh Penguins)
Eishockeyspieler (Tampa Bay Lightning)
Eishockeyspieler (Moncton Hawks)
Eishockeyspieler (Canadiens de Sherbrooke)
Eishockeyspieler (Winnipeg Jets, 1972–1996)
Stanley-Cup-Sieger
US-Amerikaner
Geboren 1963
Mann

Peter Taglianetti


Ponte do Rol Portekiz'de Torres Vedras belediyesine bağlı olan, 9,77 km2 yüzölçümüne sahip, 2.081 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Torres Vedras

Ponte do Rol


Cursa de cai de la Longchamp este o pictură în ulei pe pânză din 1866 a pictorului francez Édouard Manet. Pictura impresionistă prezintă o cursă de cai la Longchamp și este în prezent conservată la Art Institute of Chicago. Acestă pictură a fost expusă de nenumărate ori, prima dată la École nationale supérieure des beaux-arts din Paris în ianuarie 1884.

Lucrarea este deosebit de inovatoare. Despre tablou, Art Institute of Chicago a spus că "este uimitoare. Ne aflăm pe traseul de curse cu un grup de cai care năvălesc și jochei care se îndreaptă direct spre noi. Cu câteva excepții judicioase - stâlpul vertical din stânga  centrului; dreptunghiul clar al acoperișului din partea dreaptă - totul este încețoșat, un tertip care întărește sentimentul mișcării explozive a cailor în galop."

Note

Picturi din 1866
Picturi realizate de Édouard Manet

Cursa de cai de la Longchamp


San Jose ist eine philippinische Stadtgemeinde in der Provinz Northern Samar auf der Insel Samar. Sie hat  Einwohner (Zensus ), die in 16 Barangays leben. Die Gemeinde wird als teilweise urban beschrieben und gehört zur fünften Einkommensklasse der Gemeinden auf den Philippinen. Ihre Nachbargemeinden sind Bobon im Osten, Victoria im Süden und Rosario im Westen. San Jose liegt ca. 20 km westlich der Provinzhauptstadt Catarman an der Küste der Philippinensee. Dem Küstenabschnitt der Gemeinde vorgelagert liegen die kleineren Inseln Cabaungon Grande, Cabaungon Pequiño, Tandang, Pangilala, Puropangdan, Matungko und Maghungaw. Diese liegen im Natur- und Meeresschutzgebiet Biri Larosa Protected Landscape/Seascape.

Baranggays

Weblinks

 San Jose auf der Website des Department of the Interior and Local Governement

San Jose (Northern Samar)


The Last Outpost  é um filme de faroeste estadunidense de 1951 dirigido por Lewis R. Foster, ambientado na Guerra Civil Americana. O filme é estrelado por Ronald Reagan e Rhonda Fleming.

Elenco

Filmes dos Estados Unidos de 1951
Filmes sobre a Guerra de Secessão
Filmes de faroeste dos Estados Unidos
Filmes adaptados para quadrinhos
Filmes dirigidos por Lewis R. Foster
Filmes da Paramount Pictures
Filmes em língua inglesa

The Last Outpost (1951)


فلافيو تشيبولا  (مواليد 20 أكتوبر 1983، روما) لاعب تنس محترف من إيطاليا. وصل عام 2007 إلى الدور الثاني من بطولة فرنسا المفتوحة وخسر مقابل رافاييل نادال، كما وصل عام 2008 إلى الدور الثالث من بطولة أمريكا المفتوحة. كان أعلى تصنيف حققه هو 99 بتاريخ 20 يوليو 2009.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من روما
لاعبو كرة مضرب إيطاليون
مواليد 1983
مواليد في روما
لاعبو كرة مضرب من روما

فلافيو تشيبولا


Belfry ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Belfry (Kentucky), im Pike County
 Belfry (Montana), im Carbon County
 Belfry (Pennsylvania), im Montgomery County
 Belfry Meadow, im Montgomery County, Pennsylvania

Belfry


Tony Caleca, est un joueur de pétanque français.

Biographie

Clubs

 ?-? : Amis de la Petite Boule Saint-Raphaël

Palmarès

Séniors

Championnats du Monde
 Troisième
 Triplette 1975 (avec Marcel Caleca et Jean-Pierre Fritsch) :  Équipe de France

Championnats de France
 Champion de France
 Triplette 1974 (avec Marcel Caleca et Jean-Pierre Fritsch) : Amis de la Petite Boule Saint-Raphaël

Références

Liens externes

Joueur français de pétanque
Champion de France de pétanque
Lieu de naissance inconnu
Article à illustrer Pétanque

Tony Caleca


An Andropogon echinatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Michael Pakenham Edgeworth. An Andropogon echinatus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon echinatus


Ricardo Santos (født 13. februar 1987) er en brasiliansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Ricardo Santos


Millerosaurus é um gênero de réptil que viveu durante o período Permiano onde hoje é a África do Sul. Fósseis muito bem preservados do animal foram encontrados.

Descrição
Espécimes de Millerosaurus eram pequenos, chegando ao máximo de 30cm. Os fósseis deste animal mostram a cavidade timpânica, isto é, a orelha. Como os fósseis desse réptil são muito bem preservados, foi descoberto que ele era um réptil primitivo, muito mais primitivo que os membros do seu grupo.

Animais do Permiano
Répteis do Permiano
Espécies fósseis descritas em 1948

Millerosaurus


Protanystropheus es un género extinto de arcosauromorfo tanistrófido que vivió durante el período Triásico en lo que ahora son las zonas centrales y occidentales de Europa, en Polonia, Alemania, Austria y los Países Bajos. Fue nombrado por Sennikov en 2011 y la especie tipo es Protanystropheus antiquus.

P. antiquus fue anteriormente clasificado como Tanystropheus antiquus, siendo originalmente descrito en 1908 por el paleontólogo alemán Friedrich von Huene.

Referencias

Tanystropheidae
Fósiles del Triásico
Prolacertiformes
Fósiles de Europa

Protanystropheus


École pour l'informatique et les nouvelles technologies (EPITECH) er et fransk ekspert-institut tilknyttet IONIS Education Group.

Instituttet blev oprettet i 1999  og har i dag omkring 5000 studerende.

Internationalt samarbejde
EPITECH-samarbejdsuniversiteter:

 ERASMUS: Roskilde University (RCU), EPITECH

Uddannelsesinstitutioner i Frankrig
Tekniske universiteter


This is a list of amphibious assault operations that have taken place during history. It is structured chronologically by war, then by theatre during wars such as World War II that covered large areas of the world simultaneously, and chronologically within those theatres. It also covers operations that were planned but cancelled for various reasons.
 Trojan War
 Siege of Troy – around 1200 B.C.
First Persian invasion of Greece
Battle of Marathon – 490 BCE
 Seventh Crusade
Siege of Damietta – 5 June 1249
Mongol invasions of Japan – 1274, 1281
Battle of Bun'ei
Battle of Kōan
War of the Portuguese Succession – 1580–1583
Spanish amphibious assault on Terceira Island (1583, aftermath of the Battle of Ponta Delgada)
Anglo-Spanish War (1585–1604)
Siege of Coruña
Battle of Lisbon
Japanese invasions of Korea - 1592–1598
 Queen Anne's War
Franco-Spanish War (1635–1659)
Battle of Bahía de Santoña
War of the Spanish Succession
 Siege of Port Royal - 1710
War of the Quadruple Alliance
Capture of Vigo - 1719
War of Jenkins' Ear
 Battle of Cartagena de Indias - March 1740
 King George's War
 Siege of Louisbourg - 1745
 French and Indian War
 Siege of Louisbourg - 1758
 Battle of Beauport
 Battle of the Plains of Abraham - 1759
 American Revolutionary War
 Battle of Nassau
 San Juan Expedition (1780)
 French Revolutionary War
 Siege of San Fiorenzo
 Invasion of France (1795)
 Anglo-Spanish War (1796–1808)
 Assault on Cádiz
 Battle of Santa Cruz de Tenerife (1797)
 Ferrol Expedition
 Napoleonic Wars
 Anglo-Russian invasion of Holland (1799)
 Battle of Abukir (1801)
 Walcheren Campaign (1809)
 Invasion of Guadeloupe (1810)
 Siege of Tarragona (1813)
 Krangeroen (1814)
 Quasi-War
Battle of Puerto Plata Harbor - 1800
 War of 1812
 Battle of York
 Battle of Fort George
 Second Battle of Sacket's Harbor
 Battle of Fort Oswego
 Battle of Mackinac Island
 Battle of New Orleans
 Venezuelan War of Independence
Expedition of Los Cayos (1816)
Margarita Campaign (1817)
 Invasion of Algiers in 1830
 Amphibious landing of Sidi-Ferruch – 14 June 1830 General de Bourmont
 Mexican–American War
 Siege of Veracruz – 9 March 1847 Winfield Scott lands army in Central Mexico
 Crimean War
 Assault of Bomarsund – 8 August 1854 Brigadier-général Harry Jone, Colonel Jacques Fieron Anglo-French operation against Russia in Finland
 Second Opium War
 Battle of the Pearl River Forts – 16 November 1856, American punitive operation against China
 Cochinchina Campaign
 Siege of Tourane (Da Nang) – 1–2 June 1858 Admiral Charles Rigault de Genouilly. Franco-Spanish operation.
 American Civil War
 Battle of Hatteras Inlet Batteries
 Battle of Roanoke Island
 Battle of New Bern
 Battle of Island Number Ten
 Battle of Fort Hindman
 Second Battle of Fort Fisher – 13–15 January 1865, American sailors make an amphibious assault while infantry attacks from land
Paraguayan War
Siege of Humaitá – culminating 8 August 1868, in which the Allies captured the Fortress of Humaitá.
 Korean Expedition
 Battle of Ganghwa – 10 June 1871, American attack on Korean forts at Ganghwa Island
 War of the Pacific
 Battle of Pisagua – 2 November 1879, Chilean troops defeat a joint Peruvian-Bolivian army and separates Iquique from Peru
Spanish–American War - 1898
Battle of Guantanamo Bay
Siege of Santiago
Battle of Manila (mock)
 Banana Wars
 Santo Domingo Affair – 11 February 1903, American forces land at Santo Domingo and rout Dominican rebels from the city.
 Battle of Veracruz – 21 April 1914, American forces land and occupy Veracruz, Mexico
 World War I
Battle of Bita Paka – 11 September 1914
 Siege of Tsingtao – November 1914
 Battle of Tanga – November 1914
 Gallipoli Campaign – 1915–1916
 Landing at Anzac Cove – 25 April 1915
 Landing at Cape Helles – 25 April 1915
 Landing at Suvla Bay – 6 August 1915
 Trebizond Campaign - February 1917
 Operation Albion – September 1917
 Zeebrugge Raid – 23 April 1918
 Estonian War of Independence
 Battle of Utria - 17 January 1919
 Rif War (1920)
 Amphibious assault of Alhucemas – 8 September 1925 General José Sanjurjo
 World War II
 Aleutian Islands Campaign
 Operation Landcrab – 11 May 1943
 Operation Cottage – 15 August 1943
 European Theatre
 Operation Chariot – 28 March 1942
 Soviet landing on Kerch peninsula
 Soviet landing on Rybachy peninsula
 Soviet landing Finnish coast
 Operation Jubilee – 18 August 1942
 Operation Sledgehammer – contingency plan for German collapse in the west
 Operation Gymnast – codename used for proposed invasion of Europe during 1942
 Operation Neptune – 6 June 1944
 Operation Overlord –  6 June 1944
 Operation Switchback – 9 October 1944
 Operation Vitality – 24 October 1944
 Operation Infatuate – 1 November 1944
 Mediterranean Theatre
 Operation Abstention – 25 February 1941
 Operation Ironclad – 5 May 1942
 Operation Agreement – 14 September 1942
 Operation Torch – 8 November 1942 – North Africa
 Operation Husky – 10 July 1943
 Operation Baytown – 3 September 1943
 Operation Slapstick – 9 September 1943
 Operation Avalanche – 9 September 1943
 Operation Shingle – 22 January 1944
 Operation Dragoon – 15 August 1944 – Southern France
 South East Asia Theatre
 Operation Dracula – 2 May 1945
 Operation Zipper
 South West Pacific Area
Battle of Goodenough Island – 22 October 1942
 Operation Cartwheel – 1943–1944 – Commanded by General MacArthur, it involved forces from both the South West Pacific Area (command) (SWPA) and the Pacific Ocean Areas (command).
 Operation Chronicle – 30 June 1943
 Operation Toenails – 30 June 1943
 Operation Director – 15 December 1943 – Arawe
 Operation Dexterity – 2 January 1944
 Operation Brewer – 29 February 1944 – Admiralty Islands campaign
 Operation Persecution – 22 April 1944 – Aitape
 Operation Hurricane – 23 May 1944 – Biak
 Operation Typhoon – 30 July 1944 – Sansapor
 Operation King II – 20 October 1944
 Operation Musketeer II – 9 January 1945 – Philippines Campaign (1944–45)
 Operation Victor III – 28 February 1945
 Operation Victor IV – 10 March 1945
 Operation Victor V – 17 April 1945
 Borneo campaign (1945)
 Pacific Ocean Areas
 Operation Watchtower – 7 August 1942
 Operation Cleanslate – 21 February 1943
 Operation Cherry Blossom – 1 November 1943 – Bougainville
 Operation Galvanic – 20 November 1943 – Tarawa
 Operation Galvanic – 20 November 1943 – Makin Island
 Operation Flintlock – 31 January 1944
 Operation Flintlock – 31 January 1944 – Kwajalein
 Operation Catchpole – 17 February 1944 – Eniwetok
 Operation Forager – 15 June 1944
 Operation Detachment – 15 February 1945
 Operation Iceberg – 1 April 1945
 Soviet Pacific landings
 Operation Olympic – planned for 1 November 1945
 Operation Coronet – planned for 1 March 1946
 Chinese Civil War and its aftermath
 Landing Operation on Hainan Island – March–April 1950
 Korean War
 Operation Chromite – 15 September 1950
 Suez Crisis
 Operation Musketeer – 6 November 1956
 Vietnam War
 Operation Starlite – 21 August 1965
Nigerian Civil War
Operation Tiger Claw
 The Troubles
 Operation Motorman – 31 July 1972
 Operation Peace of Cyprus Turkish invasion of Cyprus  - 20 July 1974
24 May 1972
Qua Viet Assault
 Falklands War
 Operation Rosario – 2 April 1982
 Operation Corporate
 San Carlos – 28 May 1982
 Bluff Cove – 8 June 1982
 Sri Lankan Civil War
 Operation Balavegaya
 Operation Sea Breeze
 Iran–Iraq War
 Al Faw peninsula landings 1986
 Gulf War 1991
 Ad-Dawrah
 Iraq War
 Al-Faw Peninsula – Royal Marines amphibious assault, supported by British Royal Navy and Royal Australian Navy
 Invasion of Anjouan – 25 March 2008
 Operation Sledge Hammer - Kenya Defense Forces Kismayu, 2012
 United Arab Emirates takeover of Socotra - Socotra, 2018

Lists of battles

Lists of naval battles

List of amphibious assault operations


Biserica Adormirea Maicii Domnului - Strâmbeanu din Pitaru este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Pitaru, comuna Potlogi. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 68486.03.01.

Note

Galerie

Monumente istorice din județul Dâmbovița


Vega, Çalgı takımyıldızındaki en parlak yıldızdır. Bayer belirtmesi α Lyrae olan Vega, Latin alfabesine göre Alpha Lyrae olarak yazılır ve Alpha Lyr veya α Lyr şeklinde kısaltılır. Güneş'ten sadece 25 ışık yılı (7,7 parsek) uzaklıkta yer alır ve Güneş'in yakınındaki en parlak yıldızlardan biridir. Arcturus'tan sonra gece gökyüzündeki en parlak beşinci yıldız ve kuzey göksel yarım küredeki en parlak ikinci yıldızdır.

Vega, gökbilimcilier tarafından yoğun bir şekilde araştırılmış ve tartışmalı olsa da "Güneş'ten sonra gökyüzündeki en önemli ikinci yıldız" olarak nitelendirilmiştir. Yaklaşık olarak MÖ 12.000 civarında kuzey kutup yıldızıydı ve yükseliminin  olacağı 13.727 yılı civarında tekrar kuzey kutbu yıldızı olacaktır. Vega, Güneş dışında görüntüsü ve tayfı fotoğraflanan ilk yıldızdı. Iraklık açısı ölçümleri aracılığıyla mesafesi tahmin edilen ilk yıldızlardan biridir. Vega, fotometrik parlaklık ölçeğini kalibre etmek için referans olarak kullanılmış ve UBV fotometrik sistemi için sıfır noktasını tanımlamak amacıyla kullanılan yıldızlardan birisi olmuştur.

Vega, Güneş'in sadece onda biri yaşındadır, fakat kütlesi 2,1 kat daha fazla olduğundan beklenen ömrü de Güneş'in onda biri kadardır. Her iki yıldız da şu anda anakol ömürlerinin orta noktasına yaklaşmaktadır. Güneş ile karşılaştırıldığında helyumdan ağır elementlerin bolluğu daha düşüktür. Aynı zamanda parlaklığı hafifçe değişiklikler gösteren bir değişen yıldızdır. Ekvatorda 236 km/s'lik büyük bir hızla döner. Bu durum, merkezkaç kuvveti nedeniyle ekvatorun dışa doğru şişmesine neden olur ve sonuç olarak yıldızın fotosferi boyunca kutuplarda maksimuma ulaşan bir sıcaklık değişimine yol açar. Dünya'dan bakıldığında Vega, bu kutuplardan birinin doğrultusundan gözlemlenir.

Gözlemlenen aşırı kızılötesi radyasyon emisyonuna dayanarak, Vega'nın tozlu bir çöküntü çemberine sahip olduğu anlaşılıyor. Bu toz, Güneş Sistemi'ndeki Kuiper Kuşağı'na benzer şekilde, yörüngedeki enkaz diskinde bulunan cisimler arasındaki çarpışmaların sonucu oluşmuş olabilir. Toz yayılımı nedeniyle kızılötesi fazlalığı gösteren yıldızlara Vega benzeri yıldızlar denir. 2021 yılında Vega etrafında 2,43 günlük yörüngede dönen bir aşırı-sıcak Neptün adayı dikey hız yöntemiyle belirlenmiş ve ayrıca yaklaşık 200 günlük bir periyoda sahip Satürn kütleli bir cisme ait  işaretler bulunmuştur.

Adlandırma

Yıldızın Bayer belirtmesi α Lyraedir ve Latin alfabesiyle Alpha Lyrae olarak yazılır. Geleneksel adı olan Vega (eskiden Wega), en nasr el vakî (Arapça: النّسر الْواقع - çullanan kartal) ifadesi aracılığıyla "düşme" veya "iniş" anlamındaki  (Arapça: واقع) kelimesinin özensiz bir tercümesinden gelir. 2016 yılında Uluslararası Astronomi Birliği (IAU), yıldızlar için uygun isimleri kataloglamak ve standartlaştırmak amacıyla Yıldız Adları Çalışma Grubu'nu (WGSN - IAU Working Group on Star Names) organize etti. WGSN'nin Temmuz 2016 tarihli ilk bülteni, WGSN tarafından onaylanan ilk iki isim grubundan oluşan bir tabloyu içeriyordu (Vega dahil). IAU Yıldız Adları Kataloğuna bu şekilde kaydedilmiştir.

Gözlem
Dünya'dan yaklaşık 25 ışık yılı uzakta olan Vega, belirgin bir mavi ışıkla parlar ve 0,03 ile 0,04 arasında değişen görünür büyüklüğüyle, gökyüzünün en parlak 5. yıldızıdır. Vega'nın bize olan uzaklığı Dünya Güneş'in etrafında dönerken arka plandaki yıldızlara göre değişiminden, yani paralaksından hesaplanabilir. Bir yıldızın paralaksını yayınlayan ilk kişi Friedrich Georg Wilhelm von Struve'du, bu yayımda da Vega'nın paralaksını 0.125 arksaniye olarak yayımladı. Friedrich Bessel Struve'un verisine karşı şüpheliydi, ve bundan sonra Bessel 61 Cygni yıldız sistemi için 0.314 ark saniyelik paralaksı yayınladığında, Struve Vega'nın paralaksını asıl verinin neredeyse iki katı olacak şekilde revize etti. Bu değişiklik Struve'un verisine daha da şüpheli bakılmasına yol açtı. Dolayısıyla Struve da dahil olmak üzere zamanındaki birçok astronom ilk yayınlanmış paralaks verisinin Bessel'e ait olduğunu söyledi. Ancak, Struve'un ilk verisi şu anda Hipparcos Astrometri uydusunun verisi olan 0.129 arksaniyeye daha yakındı.

Bir yıldızın Dünya'dan görünen parlaklığı standartlaştırılmış logaritmik bir ölçek ile ölçülür. Bu görünür büyüklük yıldızın parlaklığı arttıkça sayının küçüldüğü bir değerdir. Çıplak gözle görünebilen en sönük yıldızların büyüklükleri 6 yakınlarında olur. Gökyüzündeki en parlak yıldız olan Sirius ise -1.46 büyüklüğündedir. Bu büyüklük ölçeğinde Vega'nın önemli bir yeri vardır, çünkü bu ölçek standartlaştırılırken sabit bir nokta gerekmektedir. Astronomlar da Vega'nın büyüklüğünü 0 olarak seçmişlerdir, bu yüzden uzun yıllardır Vega hassas fotometri cihazlarının parlaklıklarını kalibre etmek için kullanıldı. Ancak durum artık böyle değil, çünkü artık görünür 0 büyüklüğü belli bir foton akısına göre hesaplanır. Bu yöntem astronomlar için daha uygun, çünkü Vega her zaman kalibrasyon için görünür değildir ve parlaklığı değişmektedir.  Vega aynı zamanda, Güneş'ten sonra fotoğrafı çekilen ilk yıldızdır (1850). Vega günümüzden 210.000 yıl sonra gökyüzündeki en parlak yıldız olacaktır ve zirve parlaklığını 290.000 yıl sonra -0.81 kadir ile yapacaktır.

UBV fotometrik sistemi yıldızların görünür büyüklüklerini morötesi ışıklarla, mavi ve sarı filtrelerle U,B ve V değerlerini oluşturarak ölçer. Vega 1950'lerde bu fotometrik sistemin değerlerini kabaca ayarlamaya yarayan 6 A0V yıldızından biriydi. Bu 6 yıldızın kabaca görünür büyüklükleri şu şekildeydi:  U - B = B - V = 0. Bunun sonucu olarak bu 6 yıldızın görünür büyüklükleri elektromanyetik spektrumda aynı sarı, mavi ve morötesi bölgedeydiler. Dolayısıyla, Vega'nın gözle görülebilir elektromanyetik spektrumu göreceli olarak düzdür. —Çoğunun gözle görülebildiği 350-850 nanometrelik dalga boyunda— Böylece akı yoğunlukları kabaca 2,000-4,000 Jy ile eşittir. Ancak Vega'nın akı yoğunluğu kızılötesinde keskin bir düşüş yaşamaktadır, yaklaşık 5 mikrometrede 100 Jy.

Vega'nın 1930'lardaki fotometrik ölçümlerinde büyüklüğünün değiştiği ortaya çıktı, düşük bir değer olan ± 0.03 kadir (parlaklığın yaklaşık ±%2.8'i). Bu parlaklık değişimi zamanının gözlemsel limitlerine oldukça yakındı, dolayısıyla Vega'nın parlaklığının değişim gösterip göstermediği tartışma konusuydu. Vega'nın parlaklığı 1981'de David Dunlap Gözlemevi'nde tekrar ölçüldü ve ufak bir değişim gösterdi. Böylece Vega'nın düşük genlikte titreşmesi ve Delta Scuti Değeriyle bir alakasının olduğu gösterildi. Bu kategorideki yıldızlar tutarlı bir biçimde salındıkları için yıldızın parlaklığında düzenli değişim gösterir. Her ne kadar Vega bu kategorideki fiziksel profile uysa da diğer gözlemciler bunun gibi bir parlaklık değişim gözlemlemediler. Bu nedenle David Dunlap'ta yapılan ölçümün gözlemsel bir hata olduğu düşünüldü. Ancak 2007'de yayımlanan bir  makale şunu çıkardı: Yapılan ölçülü analiz ve önceki araştırmaların sonucunda Vega genellikle %1-2, bazı özel durumlardaysa %4'e kadar görünür büyüklüğünün değişebilir. Bunun yanında 2011'deki bir makale de Vega'nın uzun dönemli parlaklık değişimini onaylıyor.

1979'da bir Aerobee 350'den White Sands Missile Range'den fırlatılan X-ray teleskobundan gözlemlendiği üzere Vega ilk X ışınları yayan yalnız anakol yıldızıydı. 1983'te Vega toz diski olduğu keşfedilmiş ilk yıldızdı. İnfrared Astronomical Satellite Vega'dan kızılötesi ışınlar çıktığını keşfetti, bu ışınların da Vega'nın etrafındaki tozlar yıldız tarafından ısıtılınca oluştuğu keşfedildi.

Fiziksel özellikleri
Tayf türü A, yüzey sıcaklığı 9.500 Kelvin derece olan Vega, Güneş'ten yaklaşık 50 kat daha parlak bir yıldızdır. Kütlesi ise Güneş'in kütlesinin 2,5 katından fazladır. Bu nedenle, iç yakıtını Güneş'ten çok daha hızlı tüketmektedir. Vega'nın ömrünün Güneş'in ömrünün %10'undan bile kısa olacağı tahmin edilmektedir. Buna göre Vega, yaklaşık 1 milyar yıl sonra sönmüş bir yıldız olacaktır.

Yıldız sınıfı olarak A0V olan Vega mavi tonlu bir anakol yıldızıdır ve çekirdeğinde çoğu yıldızın yaptığı gibi hidrojeni füzyon tepkimesiyle helyuma çevirir. Daha büyük yıldızlar içlerindeki hidrojeni daha hızlı bitirdikleri için ömürleri daha kısadır, bu yüzden Vega'nın ömrü yaklaşık 1 milyar yıldır, Güneş'in ömrünün onda biri kadar. Şu anda Vega ömrünün neredeyse yarısında, 455 milyon yıl yaşındadır . Vega ana hattı terk ettikten sonra kütlesinin çoğunu tüketerek M sınıfı bir kırmızı deve dönüşecek, ve bir beyaz cüceye dönüşerek ömrünü bitirecek. Şu anda Vega'nın kütlesi Güneşinkinin iki katı kadardır. Vega sahip olduğu yüksek hızlı 16.5 saatlik periyodundan ötürü, ve kutuplardan göründüğü için, görünür büyüklüğü(Vega'nın her yerinden aynı parlaklığa sahip olduğu düşünülerek) Güneş'inkinin 57 katı kadar parlak olduğu keşfedildi. Eğer ki Vega'nın parlaklığı değişkense, 0.107 günlük bir periyotla Delta Scuti tipi bir yıldız olabilir.

Vega'nın çekirdeğinde üretilen enerjinin çoğu karbon-azot-oksijen(CNO) döngüsüyle üretilmektedir, protonları füzyon ile birleştirerek helyum aracılığıyla karbon azot ve oksijen çekirdeğine dönüştürür. Bu işlem 17 milyon Kelvin'de(Güneş'in çekirdeğinden biraz daha sıcak) baskın hale gelir, ancak bu işlem Güneş'in içindeki proton-proton zincir füzyon reaksiyonundan daha verimsizdir. CNO döngüsü sıcaklığa karşı oldukça hassastır, ve çekirdekte bir konveksiyon bölgesi oluşturur, bu bölge de füzyon reaksiyonu sonucunda çekirdekteki 'küllerin' eşit olarak dağıtılmasına yarar. Vega'nın üzerindeki atmosfer radyatif eşitliktedir. Güneş ise çekirdekteki radyasyon bölgesi ve konveksiyon bölgesiyle Vega'dan farklıdır.

Vega'nın enerji akısı diğer birçok yıldıza göre oldukça hassas ölçülmüştür. 5,480 Å'da, akı yoğunluğu 3650 ±%2 Jy olarak ölçülmüştür. Vega'nın görünür spektrumuna hidrojen tarafından emilme çizgileri hakimdir, özellikle Balmer serilerinde temel kuantum sayısı elektron n = 2 olacak şekildeki hidrojen hakimdir. Diğer elementlerin çizgileri göreceli olarak zayıftır, en güçlüleri sırasıyla iyonlaşmış magnezyum, demir ve kromdur. Vega'nın X ışını yayımı oldukça düşüktür, bu yüzden korona bölgesinin oldukça zayıf ya da hiç olmadığı resmedilmektedir.  Ancak, Vega'nın kutbu Dünya'ya doğru baktığı için, ve kutup bölgesinde korona boşluğu olabileceği için Vega'nın korona bölgesinin olup olmadığının bulunması oldukça zordur, çünkü korona bölgesinden gelecek X ışınları yüksek ihtimalle Dünya'ya doğru bakmayacaktır.

Vega'nın manyetik alanı yaklaşık 30G olarak raporlanmıştır, Güneş'in 1G'lik alanına göre 30 kat daha fazla. 2015'te Vega'nın yüzeyinde parlak yıldız lekeleri gözlemlendi, bunlar tipik bir A sınıfı yıldızda gözlemlenmiş ilk lekelerdi.

Dönüş
Vega 12.5 saatlik bir periyoda sahiptir, Güneş'inkinden oldukça hızlıdır(25-35 gün) ve Jüpiter ile Satürn'den de biraz yavaştır. Bu dönüş hızı sebebiyle Vega bu iki gezegen gibi bir küremsi'dir.
İnterferometri ile yüksek doğrulukta Vega'nın çapı ölçüldüğü zaman hiç beklenmedik bir büyüklük olan Güneş'in çapının 2.73 ± 0.01 katı olduğu keşfedilmiştir.
Gözlem verisi Vega'nın çapının Sirius'un çapından %60 daha büyük olduğunu gösterdi, ancak tahminler sadece %12 daha büyük olması yönündeydi. Tahminle gerçek arasındaki bu farkın Vega'nın yüksek hızdaki periyodunun sebep olduğu düşünülmektedir.

Vega'nın kutupları Dünya'nın Vega'yı görüş çizgisinden sadece 5° farklıdır, dolayısıyla Dünya'dan bakan bir gözlemci çoğunlukla Vega'nın kutuplarını görür. Vega'nın ekvatordan dönüşünün en iyi tahminleri 236.2 ± 3.7 km/s'di, kutuplardan gözlemlenenden oldukça yüksek. Böylesine yüksek bir hızda dönmesi sebebiyle Vega ekvatordan şişmiştir, öyle ki ekvatordaki çapı kutuplarından %19 daha büyüktür(kıyas için 6378/6357 ile dünyanın ekvatoru kutuplarından sadece %0.3 daha büyüktür)
Yerel yerçekimi kutuplarda ekvatordan daha büyük olduğu için yıldızın etkin sıcaklığını bölgeden bölgeye kutuplarda 10.000K ve ekvatorda 8.152 K olacak şekilde farklılık gözlemlenir. Böylesine büyük bir sıcaklık farkı kutuplardan daha çok ışıma yapması ve ekvatorda güçlü bir "yerçekimi kararması"  ile sonuçlanır. Dolayısıyla eğer ki Vega kutuplardan değil de ekvatordan gözlemlenirse parlaklığı daha düşük olacaktır.

Vega uzun bir süredir teleskopları kalibre etmek için bir standart olarak kullanılıyordu, ancak Vega'nın böylesine hızlı bir dönüşe sahip olması onun simetrik olduğuna dair bazı sanıların kesin olmadığını ispat ediyor. Ancak artık bu dönüşü ve Vega'ya bakış açımız belirli olduğu için birçok bilimsel enstrümanların ayarlanması daha yüksek doğruluk oranlarıyla gerçekleşecek.

Element bolluğu
Astronomide Helyum'dan daha ağır olan elementler "metal" olarak kategorize edilir. Vega'nın fotosferindeki metal oranı Güneş'in atmosferindeki metal oranının %32'si kadardır.  Kıyas için Güneş'in Helyum'dan ağır element oranı ZSol = 0.0172±0.002. Dolayısıyla, Vega'nın sadece %0.54'ü Helyum'dan ağır elementlerden oluşmaktadır.Azot oranı Güneş'ten biraz daha fazla, Oksijen'i biraz daha az ve Kükürt oranı yarısı kadarıdır. Diğer bir deyişle, Vega Güneş'teki ağır elementlerin %10'u ila %30'unu içerir.

Vega'nın anormal metal eksikliği onu zayıf bir Lambda Boötis yıldızı yapar. Ancak, A0-F0 yıldız sınıfı'nın neden kimyasal olarak böylesine özel olduğu henüz bilinmiyor. Bu kimyasal anomalinin muhtemel bir açıklaması difüzyon ya da kütle kaybı olabilir, yine de yıldız modelleri böyle bir kimyasal durumun sadece Vega'nın yaşamının sonuna doğru oluşacağını tahmin ediyordu, dolayısıyla bu açıklamanın doğru olması pek muhtemel değil. Başka bir açıklama da Vega'nın oluştuğu yıldızlararası ortam genel olarak metal yoksunuydu.

Vega'daki Helyum'un Hidrojene oranı 0.030±0.005'tir, ki bu da yaklaşık Güneş'inkinden %40 daha düşüktür. Bu durum yüzeyin yakınındaki konveksiyon bölgesinde yeterince Helyum olmadığından kaynaklanmış olabilir. Enerji aktarımı bunun yerine radyatif transfer ile gerçekleşmektedir, bu da difüzyon sırasında bu anomaliye yol açmış olabilir.

Kinematik
Vega'nın dikey hızı Dünya'dan yıldıza bakıldığında ona bakış açımızdaki değişim demektir. Dünya'dan uzaklaştıkça Vega'nın ışığı daha düşük bir frekansa(yani kızıla) yahut Dünya'ya yaklaştıkça daha yüksek bir frekansa(maviye) geçecektir. O halde Vega'nın spektrumundaki değişimden Vega'nın hızını ölçebiliriz. Maviye kaymasının hassas ölçümlerine göre hızı -13.9 ± 0.9 km/s. Eksi işareti Dünya'ya göreceli bir hareket yaptığını gösterir.

Görüş açısının enine yaptığı hareket Vega'nın arkaplanındaki diğer yıldızlara göre konumunun değişmesine sebep olmaktadır. Yıldız'ın konumunun dikkatli ölçümleri onun açısal hareketini saptamamıza yarar, bu harekete özdevinim denir. Vega'nın özdevinimi yılda sağ açıklığa (Boylam'ın astronomik terimi) doğru 202.03 ± 0.63 miliarksaniye(mas), dik açıklığa(enlem) doğru 287.47 ±0.54 mas/y'lık bir hızı vardır. Vega'nın net özdevinimi 327.78 mas/y'dır, ki her 11.000 yılda bir tam açısal harekete yol açar.

Galaktik koordinat sisteminde Vega'nın uzay hızı özellikleri (U,V,W) = (-16.1 ± 0.3, -6.3 ± 0.8, -7.7 ±0.3) km/s, net uzay hızıysa 19 km/s'dir. Bu hızın dikey özelliğiyse-Güneş doğrultusunda- 13.9 km/s, enine hızıysa 9.9 km/s. Her ne kadar Vega şu anda 5. en parlak yıldız olsa da düzgün hareketi sayesinde parlaklığını arttırmaktadır. Vega Güneş'e olan en yakın uzaklığını tahmini 264.000 yıl sonra 13.2 ışık yılı ile yapacaktır.

İlk bakışta Vega'nın kinematik özelliklerine bakılarak, Castor hareket grubu denilen yıldız grubuna ait olduğu düşünülebilir, ancak, Vega bu gruptan oldukça yaşlı olabilir, dolayısıyla bu gruba ait olup olmadığı henüz kesin değildir. Bu grup Alfa Librae, Alfa Cephei, Castor, Fomalhaut ve Vega dahil 16 yıldız içermektedir. Gruptaki bütün yıldızlar neredeyse aynı yöne doğru benzer hızlarda hareket etmektedirler. Ortak hareket eden bir grupta bulunmak o gruptaki yıldızların aynı kökenden ve açık kümeden geldiğini işaret etmektedir. Bu grubun tahmin edilen yaşı 200 ± 100 milyon yıldır ve ortalama uzay hızları 16.5 km/s'dir. Ki Vega'nın yaşı bu gruptan en az 150 milyon yıl daha büyük olduğu için kökeninin bu gruptan farklı olduğu da açıkça görülebilir.

Debris diski
2005'te, Vega'nın etrafındaki tozun Spitzer Uzay Teleskobu tarafından yüksek çözünürlüklü kızılötesi fotoğrafları üretildi. Bu fotoğrafta diskin 24μm dalga boyunda 43"(330AU), 70μm dalga boyunda 70"(543AU), 160μm dalga boyunda da 105"(815AU) olduğu görünmektedir. Bu çok daha geniş olan dairesel diskler kümeleşmeden, 1-50μm boyutundaki toz parçacıklarından oluştuğu görülmektedir. Bu toz diskinin tahmini kütlesi Dünya'nın 3 × 10−3 kadarı ve Asteroit kuşağı'nın 7.5 katı kadardır. Bu tozun oluşması Kuiper Kuşağı'nın kütlesine denk miktarda asteroitin çarpışmasına denktir. Dolayısıyla bu tozun Vega'nın etrafındaki Debris diski tarafından oluşturulması daha olasıdır.

Debris diskinin iç sınırları yaklaşık olarak 11 ± 2", ya da 70-100AU olarak tahmin edilmiştir. Bu toz diski Vega'dan çıkan radyasyonla dışarı doğru itilmesiyle oluşmuştur. Ancak, Vega'nın ömrü boyunca üretilmiş toz miktarının oluşması için devasa bir başlangıç kütlesi gerekmektedir-Jüpiter'in yüzlerce katı kadar. Dolayısıyla orta büyüklükteki bir asteroidin ya da kuyrukluyıldızın parçalanmasının tetiklediği, toz haline gelene dek küçülen bir zincirleme çarpışma yaşanmış olabilir. Bu toz diski Vega'nın yaşına görece gençtir, ve başka bir çarpışma olmadığı sürece dağılarak ya da yıldızın içerisine çekilerek eninde sonunda yok olacaktır.

İlk defa David Ciardi ve Gerard van Belle tarafından Palomar Testbed İnterferometer teleskobuyla 2001'de toz diski gözlemlenmiştir ve daha sonra CHARA array  ile 2006'da Mt. Wildson tarafından ve Infrared Optical Telescope Array ile Mt Hopkins tarafından 2011'de Vega'nın içerisindeki toz diski doğrulanmıştır. Yıldızdan 8 AU uzaklıkta başlayan disk, eksozodiyak tozu(1-100 mikrometre boyunda taneciklerden oluşan güneşötesi yıldız sistemlerinin düzlemlerini kaplayan toz) yıldızın içerisindeki dinamik karışıklığa kanıt olabilir. Bu yoğun bir meteor ya da kuyrukluyıldız bombardımanı sonucu oluşmuş olabilir, ve bir gezegen sistemine kanıt olabilir.

Kızılötesi yayımı
İnfrared Astronomy uydusunun ilk sonuçları Vega'dan gelen beklenenden fazla kızılötesi ışınlardı. Bu yayım 25, 60 ve 100 μm dalga boylarında gözlemlendi, ve 10 arksaniyelik  açısal çapa sahipti. Bu ışınımın çapı ölçüldüğünde 80 AU'ya(Dünya'nın Güneş'e ortalama uzaklığı) eşitti. Bu fazla ışınımın sebebinin Vega'nın etrafında yörüngede olan 1 milimetre boylarındaki parçacıklardan geldiği öne sürüldü, çünkü daha küçük parçacıklar zamanla radyasyon basıncıyla sistemin dışına atılırdı ya da Poynting-Robertson sürüklenmesiyle yıldıza çekilirdi. Sonraki sonuç da radyasyonun oluşturduğu basınç toz parçacığının yörüngesine ters yönde bir kuvvet oluşturur, ve sonuç olarak parçacık yıldıza çekilir. Bu etki çoğunlukla yıldıza yakın parçacıklarda gözlemlenir.

Muhtemel gezegenler
1997'de James Clerk Maxwell Teleskobu'ndan yapılan gözlemler "ince ve uzun parlak  bölge"nin Vega'nın 70AU kuzeydoğusunda en çok parladığı gözlemledi. Bu ya toz diskini karışık hale getiren bir gezegen tarafından oluşturulacaktı, ya da toz etrafında olan bir gezegen tarafından oluşturulacaktı. Ancak, Keck Teleskobu'ndan gelen görseller 16 kadir büyüklüğünde, Jüpiter'in 12 katı kadar ağır bir cisim keşfetti. Joint Astronomy Centre'deki astronomlar ve Hawaii'deki UCLA ekibi hala oluşmakta olan bir gezegen sistemi olabileceğini ileri sürdü.

Bu gezegenin doğası henüz doğrudan belirlenmedi, 2002'de yayımlanmış bir makale kümelerin yaklaşık Jüpiter ağırlığında ve dışmerkezli(eksantrik) yörüngeye sahip bir gezegen tarafından oluşabileceğini hipotize etti. Toz bu gezegenle kaba hareket rezonansına sahip yörüngelerde toplanır ve sonuç olarak kümelenir.

1983 yılında Kızılötesi Gökbilim Uydusu ("Infrared Astronomy Satellite", IRAS), yıldızın kızılötesi ışın yayan ve taneciklerden oluşan büyük bir haleyle çevrelendiğini saptadı. Disk biçimindeki bu hale daha çok sıcak bir toz bulutuna benzemektedir ve yıldızın merkezinden yaklaşık 815 astronomik birim uzağa kadar yayılmaktadır. Vega'ya benzer pek çok başka yıldız da (Fomalhaut, Denebola, Merak gibi) benzer bir diske sahiptir. Vega'nın dönüş ekseninin Dünya'ya dik olduğu, onu çevreleyen disk biçimli toz bulutunun ise yüzünün bize dönük olduğu gözlenmiştir. Yani, yıldızı çevreleyen disk, Güneş'i çevreleyen ve gezegenleri içeren kuşağa benzer biçimde konumlanmıştır. Bu nedenle, Vega'nın bir gezegen sistemi olabileceği ya da böyle bir sistemin oluşmakta olduğu düşüncesi ağırlık kazanmıştır.

Helen Walker ve ekibinin İngiltere'deki Rutherford Appleton Laboratuvar'ına bağlı Kızılötesi Uzay Gözlemevi'nde (Infrared Space Observatory) yürüttüğü çalışmalar, Vega'nın diskinin 200 mikron büyüklüğünde, yani tipik yıldızlararası tozdan 200 kat daha büyük taneciklerden oluştuğunu ortaya çıkardı. 2002 yılında ise gök bilimciler, toz bulutunun iki ayrı noktada yoğunlaşarak uç verdiğini duyurdular. Bunlardan biri yıldızın güney batısında, yıldızdan 60 astronomik birim uzakta, diğeri de kuzey doğusunda, yıldızdan 75 astronomik birim uzakta yer almaktaydı. Bu duruma, dışmerkezli (eksantrik) bir yörünge çizen ve görülemeyen bir gezegenin yol açıyor olabileceği düşünülmektedir. Hesaplamalara göre, ancak sarmal bir toz bulutunun içinde dışmerkezli bir yörünge çizmekte olan bir gezegen, yıldızdan uzaktaki iki ayrı noktada bir yoğunlaşmaya neden olabilir. Bu durumun Güneş Sistemi'nde görülmemesinin nedeni ise, gezegenlerin yörüngelerinin böyle bir etkiyi oluşturacak ölçüde dışmerkezli olmamasıdır. Güneş Sistemi dışında bulunan çok sayıda gezegenin yörüngelerinin dışmerkezli olduğu bilinmektedir. Bu nedenle, asimetrik toz yoğunlaşmalarının, dış uzaydaki gezegen sistemlerinin ortak özelliklerinden biri olduğu düşünülmektedir.

Öte yandan, bu etkiye bir gezegenin neden olduğu varsayımı dışında, çok büyük göktaşlarının çarpışmalarının da neden oluyor olabileceği ileri sürülmektedir. Ancak, her ne kadar eldeki verilerle tersi kanıtlanamasa da, Vega'nın iki yanında, birbirine karşıt yönlerde oluşan böylesi büyük çarpışmaların gerçekleşme olasılığı oldukça düşüktür. Eğer Vega'nın gezegenleri varsa, bunlarda yaşamın  gelişmiş olması olanaksız gibidir. Kütlesi Güneş'in kütlesinin 2,5 katından fazla olan Vega'nın henüz 200 milyon yıllık geçmişi olduğu tahmin edilmektedir. Bu sürenin, ilkel canlıların gelişmesi için bile çok kısa olduğu söylenebilir.

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Sir Harry Kroto, NL presents 8 Astrophysical Lectures including discussion of Vega Freeview videos provided by the Vega Science Trust.

Lyrae, Alpha
Lyrae, 3
Delta Scuti değişenleri
Lambda Boötis yıldızları
Çalgı takımyıldızı
Çöküntü çemberleri
A-tipi ana kol yıldızları
Kuzey kutup yıldızları
Navigasyon yıldızı

Vega (yıldız)


Pinanga crassipes es una especie de palmera endémica de Borneo.

Descripción
De la muchas especies que se encuentran en Penang, P. crassipes es una de las mejores y más colorida. En la planta joven, las hojas son moteadas, los adultos, producen semillas de color rojo brillante en grandes cantidades.

Taxonomía

Pinanga crassipes fue descrita por Odoardo Beccari  y publicado en Malesia Raccolta ... 3: 120, en el año 1886.
Etimología
Pinanga: nombre genérico que es la latinización del nombre vernáculo malayo, pinang aplicado a la palma de betel, Areca catechu y especies de Areca, Pinanga y Nenga en la naturaleza.

crassipes: epíteto latino que significa "con pie grueso".

Referencias

Enlaces externos

crassipes
Flora de Borneo
Plantas descritas en 1886

Pinanga crassipes


LEGO Ninjago (prije 2019. Lego Ninjago: majstori spinjitzua) jest računalno animirana televizijska serija koju su razvila i napisala braća Dan i Kevin Hageman koji su scenarij pisali do devete sezone. U seriji je riječ je o šest mladih ninja koji ujedinjeni uz pomoć svojih moći pomažu stanovnicima Ninjaga i spašavaju svijet. Tim je skupio Sensei Wu kako bi zaštitio Ninjago od Lorda Garmadona. Međutim, ninje se kasnije moraju suočiti i s drugim negativcima. Serija je izvorno razvijena kako bi se podudarala s linijom igračaka tvrtke Lego.

Premijera je bila 14. siječnja 2011. na televizijskoj mreži Cartoon Network.

Epizode su trajale po 22 minute, a od 2019. 11 minuta.

Radnja

Svijet

Likovi

Ovo je popis likova serijala LEGO Ninjago:

Kai je crveni ninja vatre, Nyjin stariji brat. Sin je Raya, majstora vatre, i Maye, majstorice vode. Nakon smrti roditelja radio je kao kovač u njihovoj kovačnici u selu Ignacia sa svojom sestrom dok nije upoznao Senseia Wua. Naime, tada su njegovu sestru oteli Kosturi koji su radili za Lorda Garmadona. Kaija, potaknuta tim događajem, Sensei Wu počeo je trenirati, a tada je i upoznao ostatak svojega tima: Colea, Jaya, Zanea, a, nakon što su spasili njegovu sestru i porazili Kosture te je Garmadon pobjegao, upoznao je Lloyda.

Cole je crni ninja zemlje. Sin je Lilly i glazbenika Loua. On je poslao Colea u Umjetničku školu Martyja Oppenheimera gdje je učio plesati. Cole je pak napustio školu i Sensei Wu uzeo ga je pod svoje okrilje. Kasnije je spletom okolnosti postao duh.

Jay Walker (rođen kao Jay Gordon, posvojen) jest plavi ninja munje. Biološki je sin Cliffa Gordona i njegove žene, on je bio poznat glumac koji je oporukom Jayu ostavio bogatstvo. Jay je tek tada saznao da je posvojen jer su ga odgajali Ed i Edna Walker. Jay je najbezbrižniji i najsmješniji od svih ninja iako je obično samo sebi smiješan. Nyjin je dečko.

Zane je bijeli ninja leda i prvi ikada izrađeni Nindroid. Zane u početku nije znao da je robot i svi su jednostavno mislili da je čudan. Kasnije je otkrio istinu i, nakon nekog vremena, susreo se sa svojim izumiteljem-ocem, doktor Julienom. Ipak, on je umro. Brat mu je Echo Zane.

Lloyd (puno ime: Majstor Lloyd Montgomery Garmadon) jest legendarni zeleni ninja, gospodar energije, bivši je zlatni ninja. On je trenutačni vođa tima ninja. Sin je Garmadona i Misako, Wuov je nećak te unuk Prvog Majstora Spinjitzua. Umjetno je odrastao iz djeteta u tinejdžera. Kao dijete bio je razmažen i devijantan, ali, kada je odrastao, postao je tih i zreo mladić.

Nya je ninja vode i jedno s morem. Kaijeva je mlađa sestra. U početku nije bila ninja, nego je momcima pomagala na druge načine, a bila je i Samurai X. Tek je kasnije otkrila da je njezina majka bila elementarna majstorica vode. Ona je snažna i šarmantna. Majka joj je u 14. sezoni rekla da je nazvana po Nyad, prvoj majstorici vode.

Majstor Wu (poznatiji kao Sensei Wu) jest mudar i jak starac, inače sin Prvog Majstora Spinjitzua. Mentor je ninjama i majstor stvaranja, Spinjitzua i mnogih drugih vještina. Lord Garmadon njegov je brat, a Misako, u koju se zaljubio, šogorica i majka njegova nećaka Lloyda. Prije trenutačnih učenika, imao je učenika Morra, majstora vjetra, koji je postao zao, a onda umro pa se kasnije vratio kao duh.

Izvori

Vanjske poveznice

 Ninjago_Wiki
 Lego.com

Animirane televizijske serije

Lego Ninjago


سهل مدي آباد  بفتح السين وكسر اللام، منطقة زراعية ملاصقة لبادية كوخرد الجنوبية، تابعة لناحية كوخرد  (بالفارسية: بخش كوخرد)  من توابع مدينة بستك في محافظة هرمزگان في جنوب إيران. هو سهل حصوي، وأرض واسعة بالجنوب الشرقي من بلدة كوخرد بمسافة ثلاث كيلومترات. تقع في شرق باغ زرد وتعرف بــ(پُشتخِه مَـدي آباد) أو (پُشتخِه مُحُمَدي آباد) باللهجة المحلية.

حدود سهل مدي آباد
من الشمال: نهر مهران، ومن الجنوب سد بز التاريخي ووادي بست كز، ومن الغرب باغ زرد، ومن الشرق تنتهي بـقرية بيك أحمد ومزاجان.

الفقع في سهل مدي آباد
وهو سهل بني اللون يقع غرب وادي بست كز وشمال سد بز التاريخي، ينبت فيه الفقع بكثرة في فصل الشتاء بعد هطول المطر. في عام 1412 للهجرة، تم إنشاء بركة فيه لحفظ ماء المطر على نفقة «الحاج عبد الرحمن عبد الله محمد آل جعفر»، وبه آثار الأفلاج المسمى بــ(تــرنــه) التي شيدوها السبئيون ومنها مررو الماء إلى منطقة بيك أحمد، وبشكروا، ومزاجان لبساتينهم ومزارعهم.وتنتشر في سهل مدي آباد بعض أنواع الأشجار الكبيرة مثل: السلم (1) والسمر (2) السدر (3) والغاف(4).

 يسرد الشاعر راستي في وصف سهل مدي آباد الأبيات الجميلة باللغة الفارسية:

  السلم : شجـر من العـضاء، وورقها القـرظ الـذي يُـدبغ بـه الأديم.
  السمر : شجـر من العـضاء (كل شجر يعظم وله شوك).
  السدر : أو السدرة، شجـرة النـبـق، وقـد ورد ذكرها في القـرآن الكريم.
  الغاف:  شجرة شوكية من الفصيلة البقولية التي تنمو في البيئة الصحراوية الحارة. تنتشر اشجار الغاف في عدة مناطق منه شبه الجزيرة العربية وبلاد الشام وإيران.

المصادر

 الكوخردى، محمد، بن يوسف، (كُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِيةَ عَلي ضِفافِ نَهر مِهران kookherd، an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبى: سنة 1997 للميلاد.
 محمديان، كوخردي، محمد، " «به ياد كوخرد» "، ج1. چاپ أول، دبي: سال انتشار 2002 ميلادي.(فارسي)
 سلامى، بستكى، احمد.  (بستك در گذرگاه تاريخ)  ج2 چاپ أول، 1372 خورشيدى.
 عباسي، قلي، مصطفي،  «بستك وجهانگيريه»، چاپ أول، تهران : ناشر: شركت انتشارات جهان معاصر، سال 1372 خورشيدي.
 محمديان، كوخردى، محمد،  (شهرستان بستك وبخش كوخرد) ، ج1. چاپ أول، دبي: سال انتشار 2005 ميلادي.
 بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستك)  ناشر همسايه، چاپ زيتون، انتشار سال 1384 خورشيدي.
 بنى عباسيان، بستكى، محمد اعظم،  « تاريخ جهانگيريه»  چاپ تهران، سال 1339 خورشيدى.
 بختيارى، سعيد، ،  « اتواطلس إيران » ، " مؤسسه جغرافيايى وكارتگرافى گيتا شناسى، بهار 1384 خورشيدى

انظر أيضاً
  موقع القرية على خارطة غوغل ماب
 موقع سهل مدي آباد على: Google Maps
 وصلات خارجية
  سهل أوه شيرينو   استراحة روضه   سهل بست كز   سهل  أنواع السهول
 سهل داخلي سهل ساحلي'''

وصلات خارجية
 الادارية لمحافظة هرمزگان
 الادارية لمحافظة هرمزگان (بلده كوخرد)

بلدة كوخرد
جغرافيا هرمزغان
سهول
سهول هرمزغان
مقاطعة بستك
نواحي محافظة هرمزغان

سهل مدي آباد


Kha-ul abhaz (Ҩ ҩ; italic: Ҩ ҩ) este o literă a alfabetului chrilic abhaz. Kha este asemănătoare cu litera grecească teta (Θ θ/ϑ). Litera este romanizată ca litera latină O cu un punct dedesubt (majuscula: Ọ, minuscula: ọ), dar în ISO 9 este romanizată ca litera latină O cu accent grav (majuscula: Ò, minuscula: ò).

Kha este folosită în scrierea limbii abhaze unde reprezintă consoana /ɥ/, la fel ca ⟨u⟩-ul din francezul "huit". Ea se află între O și Π în alfabetul chirilic abhaz.

Codare în informatică

În versiunea Unicode 1.0, litera este numită CYRILLIC CAPITAL/SMALL LETTER O HOOK.

Lectură suplimentară
 Daniels, Peter D. The World's Writing Systems. Oxford University Press, 1996.

Vezi și
 Limba abhază
 Alfabetul chirilic

Alfabetul chirilic

Kha abhaz


Podsavezna nogometna liga Vukovar (također i kao Liga Nogometnog podsaveza Vukovar) je bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1969./70.
Sudjelovalo je ukupno 12 klubova, a prvak je bio klub "Sremac" iz Bogdanovaca.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 Slavonska zona 1969./70.

Vanjske poveznice

Izvori

 "Sportske novosti", 1970. godina
 "Sportske novosti", izdanje od 10. lipnja 1970.,  str. 14

1969-70 1
Vukovar
1969-70 Vukovar

Podsavezna nogometna liga Vukovar 1969./70.


Dolný Badín este o comună slovacă, aflată în districtul Krupina din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 251 de locuitori.

Istoric
Localitatea Dolný Badín este atestată documentar din 1135.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Dolný Badín


Kalle Stropp, Grodan Boll och deras vänner er en animeret spillefilm fra 1956

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra Sverige
Svenske film fra 1956


Milton William "Bill" Cooper (May 6, 1943 – November 5, 2001) was an American conspiracy theorist, radio broadcaster, and author known for his 1991 book Behold a Pale Horse, in which he warned of multiple global conspiracies, some involving extraterrestrial life. Cooper also described HIV/AIDS as a man-made disease used to target blacks, Hispanics, and homosexuals, and that a cure was made before it was implemented. He has been described as a "militia theoretician". Cooper was killed in 2001 by sheriff's deputies after he shot at them during an attempted arrest.

Career
Little is known about Cooper's background and education, beyond the information supplied in his own accounts. He claimed to have served in the United States Navy, the United States Air Force, and Naval Intelligence until his discharge in 1975; however, public records only indicate a period of service in the Navy with a ratings code of E-5/Sergeant (Petty officer second class in the Navy), including a tour of duty in Vietnam with two service medals. At the end of the war, while working in naval intelligence, Cooper served on a briefing team for Admiral Bernard A. Clarey. He then attended a junior college in California, and worked for several technical and vocational schools before making his conspiracy theories known, beginning in 1988. Cooper expanded the speculations of earlier conspiracists by incorporating government involvement with extraterrestrials as a central theme.

Early involvement in UFO lore

In the Summer of 1988,  Cooper made his first public comments on the ParaNet Bulletin Board System, an early UFO message board.  According to Cooper's first post, in 1966 he was serving aboard the USS Tiru when he and fellow Navy personnel witnessed a metal craft "larger than a football field" repeatedly enter and exit the water.  Cooper claimed he was instructed by superiors to never speak about the incident. Biographer Mark Jacobson argues "the Tiru incident itself would not have done much to make Cooper's name in ufology. That opportunity came only a few days later" when he was contacted by fellow ParaNet poster John Lear. Lear, the son of Learjet founder Bill Lear, identified as a pilot who had flown missions for the CIA.  Lear was the author of a post titled "The UFO Coverup" which incorporated elements of mythos from Paul Bennewitz, a ufologist who was later revealed to have been fed disinformation by American counter-intelligence agent Richard Doty.  Cooper soon visited Lear, and the two spent much time together from 1988 to 1990.

Cooper's views were heavily influenced by Lear and his story of alien collusion with secret governmental forces.   In 1989, the two released an "indictment" against the US Government for "aiding and abetting and concealing this Alien Nation which exists in our borders".  In 2018, columnist Colin Dickey noted the pair's influence, writing "in the early years [UFO writers] did not, by and large, embrace strong political positions. They were the tip of a spear asserting that the number one thing we had to fear was not little green men, but the government that colluded with them, appropriating their technology against us."

Cooper and Lear's collaboration lasted for a few years, after which Cooper accused Lear of being a CIA plant.

Behold a Pale Horse
In 1991, Cooper wrote and published Behold a Pale Horse. The book has been influential among "UFO and militia circles". Just prior to the trial of Terry Nichols in 1997, The Guardian described it as "the manifesto of the militia movement".

According to sociologist Paul Gilroy, Cooper claimed "an elaborate conspiracy theory that encompasses the Kennedy assassination, the doings of the secret world government, the coming ice age, and a variety of other covert activities associated with the Illuminati's declaration of war upon the people of America". Political scientist Michael Barkun characterized it as "among the most complex superconspiracy theories", and also among the most influential due to its popularity in militia circles as well as mainstream bookstores. Historian Nicholas Goodrick-Clarke described the book as a "chaotic farrago of conspiracy myths interspersed with reprints of executive laws, official papers, reports and other extraneous materials designed to show the looming prospect of a world government imposed on the American people against their wishes and in flagrant contempt of the Constitution."

UFOs, aliens and the Illuminati
Cooper gained attention in Ufology circles in 1988 when he claimed to have seen secret documents while in the Navy describing governmental dealings with extraterrestrials, a topic on which he expounded in Behold a Pale Horse. (By one account he served as a "low level clerk" in the Navy, and as such would not have had the security clearance needed to access classified documents.) UFOlogists later asserted that some of the material Cooper claimed to have seen in Naval Intelligence documents was actually plagiarized by Cooper from their own research, including several items that the UFOlogists had fabricated as pranks. Don Ecker of UFO Magazine ran a series of exposés on Cooper in 1990.

Cooper linked the Illuminati with his beliefs that extraterrestrials were secretly involved with the United States government, but later retracted these claims. He accused President Dwight D. Eisenhower of negotiating a treaty with extraterrestrials in 1954, which supposedly allowed the aliens to abduct humans in exchange for technological assistance. Cooper then claimed that Eisenhower had established an inner circle of Illuminati to manage relations with the aliens and keep their presence a secret from the general public. Cooper believed that aliens "manipulated and/or ruled the human race through various secret societies, religions, magic, witchcraft, and the occult", and that even the Illuminati were unknowingly being manipulated by them.

Cooper described the Illuminati as a secret international organization, controlled by the Bilderberg Group, that conspired with the Knights of Columbus, Masons, Skull and Bones, and other organizations. Its ultimate goal, he said, was the establishment of a New World Order. According to Cooper, the Illuminati conspirators not only invented alien threats for their own gain, but actively conspired with extraterrestrials to take over the world.  Cooper believed that James Forrestal's fatal fall from a window on the sixteenth floor of Bethesda Hospital was connected to the alleged secret committee Majestic 12, and that JASON advisory group scientists reported to an elite group of Trilateral Commission and Council on Foreign Relations executive committee members who were high-ranking members of the Illuminati.

Cooper also claimed that the antisemitic conspiracy theory forgery The Protocols of the Elders of Zion was actually an Illuminati work, and instructed readers to substitute "Sion" for "Zion", "Illuminati" for "Jews",  and "cattle" for "Goyim". The publisher removed the chapter that was a reproduction of The Protocols of the Elders of Zion document from later printings of Behold a Pale Horse.

Kennedy assassination
In Behold a Pale Horse, Cooper asserts that President John F. Kennedy was assassinated because he was about to reveal that extraterrestrials were in the process of taking over the Earth. According to a "top secret" video of the assassination that Cooper claimed to have discovered, the driver of the presidential limousine, William Greer, used "a gas pressure device developed by aliens from the Trilateral Commission" to shoot the president from the driver's seat. The Zapruder film shows Greer twice turning to look into the back seat of the car; Cooper theorized that Greer first turned to assess Kennedy's status after the external attack, and then to fire the fatal shot. Conspiracy theories implicating Greer reportedly "snowballed" after publication of Behold a Pale Horse.  Cooper's video purporting to prove his theory was analyzed by several television stations, according to one source, and was found to be "... a poor-quality fake using chunks of the... Zapruder film."

HIV/AIDS
In Behold a Pale Horse Cooper proposed that AIDS was the result of a conspiracy to decrease the populations of blacks, Hispanics, and homosexuals. In 2000 South Africa's Minister of Health Manto Tshabalala-Msimang received criticism for distributing the chapter discussing this theory to senior South African government officials.

Radio show
From 1992 until his death in November 2001, Cooper originated his radio show, The Hour of the Time from a studio in his house at the top of a hill in the small White Mountains town of Eagar, Arizona, 15 miles from the New Mexico border. Cooper sent his show via audio cassette, satellite patch, or direct telephone link to WWCR in Nashville where it was broadcast by the station's 100,000-watt shortwave transmitter. Mark Potok, spokesman for the Southern Poverty Law Center, said Cooper was well known within the militia movement for his anti-government shortwave radio program. Oklahoma City bomber Timothy McVeigh was reportedly a fan. McVeigh was reported by The Daily Beast to have ordered from Cooper a cassette, Waco, The Big Lie, which the radio host marketed. Cooper broadcast conspiracy theories on the Waco siege in early 1993, which he believed had been the opening battle in a new Civil War. He later participated in the early radio shows of Alex Jones, who was an admirer of his broadcasts.

On June 28, 2001, commenting on a televised interview of Osama bin Laden at his hideout in Afghanistan, Cooper claimed that bin Laden would soon be "blamed" for a 'major attack' on a large U.S. city, "but don't you believe it". Immediately after the attacks on September 11, 2001, he predicted the U.S. would soon be at war in 'two or maybe three countries'.

Death
As Cooper moved away from the Ufology community and toward the militia and anti-government subculture in the late 1990s, he became convinced that he was being personally targeted by President Bill Clinton and the Internal Revenue Service. In July 1998, he was charged with tax evasion; an arrest warrant was issued, but Cooper eluded repeated attempts to serve it. In 2000, he was named a "major fugitive" by the United States Marshals Service.

On November 5, 2001, Apache County sheriff's deputies attempted to arrest Cooper at his Eagar, Arizona home on charges of aggravated assault with a deadly weapon and endangerment stemming from disputes with local residents. After an exchange of gunfire during which Cooper shot one of the deputies in the head, Cooper was fatally shot. Federal authorities reported that Cooper had spent years evading execution of the 1998 arrest warrant, and according to a spokesman for the Marshals Service, he vowed that "he would not be taken alive".

In popular culture
 Cooper's writing holds enduring popularity in hip hop, being referenced by artists including Public Enemy, Tupac Shakur, and Jay-Z.
 The rapper William Cooper took his stage name from Milton William Cooper.
 The X-Files incorporated numerous elements of Cooper's mythos of a secret government in collusion with alien beings.  In one of the most famous episodes, "Musings of a Cigarette Smoking Man",  John F. Kennedy is assassinated to prevent him from revealing the existence of aliens.  The 1998 X-Files film uses phrasing from Cooper (e.g. "Silent Weapons for Quiet Wars") and features the name Cooper in apparent homage.
 In 1997, hip hop group Killarmy released their debut album, Silent Weapons for Quiet Wars, a title drawn from Cooper's work.

Books

Lectures
Truth vs Deception (Undated, audio only), 1h 14m

Sedona Speech (September 24, 1989), 3h 26m

The Secret Government: Origin, Identity and Purpose of the Real MJ-12 (1989), 1h 28m

UFOs, Aliens and the Black Government (1990), 2h 2m

Behold a Pale Horse (1991), 4h 40m

UFO Alien Agenda Conference (September 9, 1991), 3h 37m

The Little Ale'Inn (July 9, 1993), 1h

Wembley Speech (January 9, 1993), 2h 45m

Lansing, Michigan (1996), 1h

The Porterville Presentation (1997), 11h

Self-Produced Videos, as "Shining Star Productions"
Project Redlight (1991), 2h 2m

Project Redlight II (1992), 1h 38m

JFK: Assassin Unmasked (1993), 45m

Kennedy, The Sacrificed King (1993), 1h 14m

Luxor (1994), 54m

Media Appearances
Interview with Ellie Crystal (Undated)

UFO Investigations-The Cover Up (1989)

On the Kennedy Assassination, KUTV (May 15, 1991)

Dimensions in Parapsychology (1991)

Shane Eden's The UFO Connection (1991)

NYC Public Access Interview (April 24, 1992)

The CNN Interview (May 3, 1992)

Reichstag '95 (1995)

The Land of the Lost Story (1999), dir. Anna Zetchus Smith

The Hour of Our Time: The Legacy of William Cooper (2006), dir. Jim Jankiewicz

References

Further reading

External links
 www.hourofthetime.com—official site

 A collection of lectures at the Internet Archive
 A collection of self-produced documentaries at the Internet Archive
 A collection of media appearances at the Internet Archive
 Complete catalog of the Hour of the Time radio program

1943 births
2001 deaths
American conspiracy theorists
American male non-fiction writers
American political writers
American radio personalities
American UFO writers
Burials in Arizona
Deaths by firearm in Arizona
John F. Kennedy conspiracy theorists
JFK-UFO conspiracy theories
People shot dead by law enforcement officers in the United States
UFO conspiracy theorists
Writers from Long Beach, California
United States Navy personnel of the Vietnam War
United States Navy sailors

Milton William Cooper


Articles with hCards

සිරිලාල් කොඩිකාර (1924 අගෝස්තු 27- 2021 නොවැම්බර් 19) යනු සිංහලෙන් ලියූ ශ්‍රී ලාංකික නවකතාකරුවෙකු, කවියෙකු, මාධ්‍යවේදියෙකු සහ ගුවන්විදුලි නාට්‍ය රචකයෙකි . ඔහු තම ජීවිතයේ මුල් භාගයේ බෞද්ධ පූජකවරයෙකි.

ජීවිතය සහ වෘත්තිය
කොඩිකාර උපත ලැබුවේ 1924 අගෝස්තු 27 වැනිදාය  ඔහු සිය මාධ්‍ය ජීවිතය ආරම්භ කළේ 1948 දී සතිපතා සිංහල පුවත්පතක් වන සිංහල ජාතියට ලියමිනි. පසුව ඔහු 1961 දී එම්ඩී ගුණසේන විසින් ආරම්භ කරන ලද දවස පුවත්පතේ ප්‍රධාන කර්තෘ ඩී බී ධනපාල යටතේ සේවය කළේය. කොඩිකාර සහ ඔහුගේ සමකාලීනයන්ගේ මෙම පුවත්පත් කලාව විස්තර කර ඇත්තේ "ශ්‍රී ලංකාවේ දේශීය මාධ්‍ය ඉතිහාසයේ ස්වර්ණමය යුගයක්" ලෙසිනි.  කොඩිකාර පසුව අත්තා, හෙට, රාවය යන පුවත්පත්වලට ලිවීය . ඔහු විවිධ විෂයයන් පිළිබඳ පොත් රාශියක් ලියා ඇත.

ඔහු දැන් අභාවයට ගොස් ඇති අත්තා (සත්‍යය) පුවත්පතේ මාධ්‍යවේදියෙකු ලෙස ඔහු ප්‍රසිද්ධියට පත් විය. ඔහුගේ දෛනික තීරුව වන " රංචාගොඩ ළමයා ", ගාථා දෙකක කාව්‍යයක ස්වරූපයෙන්, බලයේ සිටින කවුරුන්ද  දැඩි ලෙස විවේචනය කරන ලද අතර 1970 සහ 80 ගණන් වලදී ඉතා ජනප්‍රිය විය.  ඔහුගේ කෙටිකතා, කවි සහ නවකතා වලට අමතරව, ඔහු මහාවංශ වංශකතාවේ මිථ්‍යාවන් ගවේෂණය කරමින් "මහාවංශ විමංසන" (ප්‍රබන්ධ නොවන) ලිවීය. ඔහුගේ "මානස විල" ඔපෙරාවක් ලෙස නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ ප්‍රේමසිරි කේමදාස විසිනි.

කොඩිකාර මහතා ශ්‍රී ලංකා කර්තෘ සංසදය සහ ශ්‍රී ලංකා පුවත්පත් ආයතනයෙන් 2009 වසරේ ජීවිත කාලීන ජයග්‍රහණ සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබීය.

ඔහු 2021 නොවැම්බර් 19 වන දින වයස අවුරුදු 97 දී මිය ගියේය.

පොත්

 කියමි සිහිකාර
 මහාවංස විමංසනා
 ගහෙන් වැටුනු ගැහැණිය සහ තවත් අය
 විශ්වය තුල විශ්ව
 ටයර් සෑය ලග නම් ස්ථානය
 මානස විල සහ කනේරු මල්
 දිය වැලක් ඔසේ
 බක වට
 කලිස්තාගේ සවාරිය
 කනේරු මල්
 මාගෙ සාක්කිය

සටහන්

බාහිර සබැඳි

1924 උපත්

සිරිලාල් කොඩිකාර


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Senné enthält die vier nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützten Objekte in der Gemeinde Senné im Okres Veľký Krtíš.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Senne

Liste der denkmalgeschützten Objekte in Senné (Veľký Krtíš)


Agelenopsis es un género de arañas araneomorfas pertenecientes a la familia Agelenidae. Se encuentra en Norteamérica.

Especies
Según The World Spider Catalog 12.0:
 Agelenopsis actuosa (Gertsch & Ivie, 1936)
 Agelenopsis aleenae Chamberlin & Ivie, 1935
 Agelenopsis aperta (Gertsch, 1934)
 Agelenopsis emertoni Chamberlin & Ivie, 1935
 Agelenopsis kastoni Chamberlin & Ivie, 1941
 Agelenopsis longistyla (Banks, 1901)
 Agelenopsis naevia (Walckenaer, 1842)
 Agelenopsis oklahoma (Gertsch, 1936)
 Agelenopsis oregonensis Chamberlin & Ivie, 1935
 Agelenopsis pennsylvanica (C. L. Koch, 1843)
 Agelenopsis potteri (Blackwall, 1846)
 Agelenopsis spatula Chamberlin & Ivie, 1935
 Agelenopsis utahana (Chamberlin & Ivie, 1933)

Referencias

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Agelenopsis


Çorumspor, Çorum merkezli futbol takımıdır. Çorum 1. Amatör Liginde mücadele etmektedir.

Tarihçe
1967'de kurulan Çorumspor, kurulduğu sene 3. Lig'de mücadele etmeye başladı. 1 Ekim 1967'de, İstanbul takımı Beyoğluspor karşısında ligdeki ilk maçını oynadı. 3. Lig'deki ilk sezonunda, oynadığı 32 maçta topladığı 28 puanla ligi 7. sırada tamamladı.

1973-1974 sezonunda 3. Futbol Liginde Şampiyon olarak 2. Futbol Ligine yükseldi. 1976-77 sezonunda tekrar 3. Lige düştü.

1980 senesinde 3. Lig kaldırılıp bütün takımlar 2. Futbol Ligine alınınca Çorumsporda tekrar 2. Lige döndü. 1982de ise Amatöre düştü.

1984 senesinde 3. Lig tekrar kurulunca 3. Lige yükseldi. 1992-1993 sezonunda 3. Ligde Şampiyon olarak 2. Futbol Ligine (şimdiki 1. Lig) yükseldi. 5 sezon bu ligde en üst lig olan Süper Lig'e yükselmek için mücadele eden takım 1997-1998 sezonunda 3. Lige düştü.

2007-2008 sezonunda 3. Ligde grubunu 3. sırada bitirerek 2. Lige yükseldi.

2008-09 sezonunda 2. Lig Yükselme Grubu'nu 5. tamamlayarak play-off maçlarına katıldı; ancak ilk turda Tarsus İdman Yurdu'na yenilerek 1. Lig'e çıkma şansını kaybetti. Ertesi sezon yeniden Yükselme Grubu'na kalsa da grubu altıncı sırada bitirdiğinden bir üst lige çıkamadı. 2011-12 sezonunda 16 puanla 2. Lig beyaz grubu 16. bitirerek TFF  3. Lig'e düştü. 2012-2013 sezonunda 3. Ligden düştü. 2013-2014 sezonunda Bölgesel Amatör Lig (BAL)'dan düşen Çorumspor 2015-2016 sezonunda da Çorum 1. Amatör Ligden düştü. 2019-20 sezonunu 1. Sırada tamamlayıp 1. Amatör Lige yükseldi.

Başarıları

 3. Lig:

Şampiyonluk (2): 1973-1974, 1992-1993

Üçüncü (1): 2007-2008

Lig mücadeleleri

 1. Lig: 10 Sezon

1974-1977, 1980-1982, 1993-1998

 2. Lig: 4 Sezon

2008-2012

 3. Lig: 30 Sezon

1967-1974, 1977-1980, 1984-1993, 1998-2008, 2012-2013

 Bölgesel Amatör Lig: 1 Sezon

2013-2014

 Amatör Lig: 11 Sezon

1982-1984, 2014-

Geçmiş Sezon Performansları

Teknik direktörleri
Selahattin Tetik (1969-196?)
Celal Torkal (1969)
İsmail Kurt (1973-1974)
Cahit Dikici (1992-1994)
Müjdat Yalman (1994)
İhsan İdikut (1995)
Selim Sümer (1996)
Cahit Dikici (1996)
Selim Sümer (1996-1997)
Mustafa Çapanoğlu (1997-1998)
Ömer Duran (1998)
Sinan Ünal (1998-1999)
Tümer Uzun (1999-2000)
Tümer Uzun (2003-2004)
Sedat Özbağ (2004-2005)
Ahmet Kazım Ertem (2005-2006)
İsmail Batur (2006)
Selim Sümer (2007)
Cevdet Uzunköprü (2007-2010)
Ali Güneş (2010)
Sedat Özbağ (2011-2012)
Halit Kılıç (2012)
Tümer Uzun (2012-2013)
Sunay Güneş (2013)
Hasan Atalay (2014)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî site
 Türkiye Futbol Federasyonu resmî sitesindeki profili

Türkiye'deki futbol kulüpleri
Çorum'da spor
1967'de Türkiye'de kurulan oluşumlar
1967'de kurulan futbol kulüpleri

Çorumspor


O Necromanteion ou Necromanteu () era um antigo templo grego de necromancia dedicado a Hades e Perséfone. Segundo a tradição, localizava-se às margens do rio Aqueronte, no Epiro, perto da antiga cidade de Éfira. Os devotos acreditavam que este local era a porta para Hades, o reino dos mortos. O local fica no ponto de encontro dos rios Aqueronte, Piriflegetonte e Cócito, que se acredita fluir e regar o reino de Hades. O significado dos nomes dos rios foi interpretado como "sem alegria", "carvões ardentes" e "lamento", respectivamente.

Um local em Mesopotamos, Epiro foi proposto como o local do Necromanteion em 1958, mas essa identificação agora é questionada.

Fundo
A palavra Necromanteion significa "Oráculo dos Mortos", e os fiéis vinham aqui para conversar com seus ancestrais mortos. Embora outros templos antigos, como o Templo de Posídon em Tênaro, bem como os de Argólida, Cumas e Heracleia em Ponto sejam conhecidos por abrigar oráculos dos mortos, o Necromanteion de Éfira foi o mais importante. Pertenceu aos tesprotianos, a tribo grega epirota local. De acordo com o relato de Heródoto, foi ao Necromanteion que Periandro, o tirano de Corinto do século VI a.C., enviou legados para fazer perguntas à sua falecida esposa, Melissa. Na Odisseia de Homero, o Necromanteion também foi descrito como a entrada pela qual Ulisses fez sua nekyia.

Uso ritual
O uso ritual do Necromanteion envolvia cerimônias elaboradas em que os celebrantes que procuravam falar com os mortos começavam se reunindo no templo em forma de zigurate  e consumindo uma refeição de favas, carne de porco, pão de cevada, ostras e um composto narcótico. Após uma cerimônia de purificação e sacrifício de ovelhas, os fiéis desciam por uma série ctônica de corredores sinuosos deixando oferendas ao passar por vários portões de ferro. A necromanteia colocava uma série de perguntas e cantavam orações e os celebrantes então testemunhavam o sacerdote se erguendo do chão e começando a voar pelo templo através do uso de guindastes teatrais.

Sítio arqueológico disputado
Um sítio arqueológico descoberto em 1958 e escavado durante 1958–64 e 1976–77 foi identificado como o Necromanteion pelo arqueólogo Sotirios Dakaris com base em sua localização geográfica e suas semelhanças com as descrições encontradas em Heródoto e Homero. No entanto, sua situação topográfica em uma colina que comanda a vizinhança imediata não se encaixa nessa interpretação e as ruínas datam não anteriores ao final do século IV a.C.

Agora também se acredita que o local era uma casa de fazenda fortificada de um tipo comum no período helenístico. Além de quantidades de cerâmica doméstica, o local produziu ferramentas agrícolas e armamento, incluindo pila romana da destruição final do local pelos romanos em 167 a.C. O mais surpreendente de tudo foram 21 arruelas (os distintivos modioli de bronze) de pelo menos sete catapultas diferentes, que Dakaris erroneamente identificou como componentes de um guindaste.

Linha do tempo

 Século VIII a.C. - Necromanteion descrito por Homero .
 Século V a.C. - Necromanteion descrito por Heródoto .
 Final do século IV a.C. - Edifício do sítio erigido.
 167 a.C. - Local incendiado pelos romanos.

Hades
Geografia da Grécia Antiga
Oráculos
Sítios arqueológicos da Grécia

Necromanteion do Aqueronte


Medzibrod este o comună slovacă, aflată în districtul Banská Bystrica din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului Hron. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.390 de locuitori.

Istoric
Localitatea Medzibrod este atestată documentar din 1455.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Medzibrod, Banská Bystrica


Edward Bradley (født 25. marts 1827 i Kidderminster, død 12. december 1889 i Lenton) var en engelsk forfatter.

Bradley studerede teologi i Durham og blev senere præst i Lincolnshire. Under pseudonymet Cuthbert Bede skrev han den humoristiske novelle The adventures of Mr. Verdant Green, an Oxford Freshman (1853—1857), der gjorde megen lykke; han illustrerede selv bogen, som giver livlige og, skønt han selv ikke var Oxfordstudent, mærkelig troværdige skildringer af livet i Oxfords studenter- og universitetskredse. Han leverede bidrag både til Punch og andre tidsskrifter og har endvidere skrevet et par børnebøger som Fairy Fables.

Kilder

Præster fra England
Romanforfattere fra England
Engelsksprogede forfattere
Briter i 1800-tallet

Edward Bradley (forfatter)


Nemophila is a genus found in the flowering plant family Boraginaceae.

Most of the species in Nemophila contain the phrase "baby blue eyes" in their common names. N. menziesii has the common name of "baby blue eyes". N. parviflora is called the "smallflower baby blue-eyes" and N. spatulata is called the "Sierra baby blue eyes". An exception to this naming tendency is N. maculata, whose common name is fivespot.

Nemophila species are mainly native to the western United States, though some species are also found in Mexico, and in the southeastern United States. They are commonly offered for sale for garden cultivation. Generally these are Nemophila menziesii.

Description
All species of Nemophila are annuals, and most bloom in the spring. Their flowers have five petals and are bell or cup-shaped, and purple, blue, or white in color, often spotted or marked. The stamens are included and there is only one ovary chamber.

The leaves are simple, with an opposite or alternate arrangement. The petiole is generally bristly. The leaf blade is pinnately toothed or lobed.

The fruit is 2–7 mm wide and generally enclosed by the calyx. The fruit itself is spherical to ovoid in shape. It is also hairy.

The seeds are ovoid, smooth, wrinkled or pitted. At one end there is a colorless, conic appendage.

Occurrence
Generally the genus is native to United States of America, (they are found within the states of Alabama, Arkansas, California, Colorado, Delaware, Florida, Georgia, Idaho, Illinois, Kentucky, Louisiana, Maryland, Mississippi, Montana, Nevada, North Carolina, Oklahoma, Oregon, South Carolina, Tennessee, Texas, Utah, Virginia, Washington, West Virginia and Wyoming), Canada (they are found within the provinces of Alberta and British Columbia) and Mexico.

Some of the species of Nemophila are of restricted range. For example, Nemophila menziesii has been observed only in western North America, but chiefly in California. Nemophila heterophylla occurs in a more restricted range within northern and central California (with some proximate state populations); N. heterophylla has the greatest number of sightings in Marin County at locations such as Ring Mountain.

EtymologyNemophila means "woodland-loving", from the Greek words νέμος (némos) meaning wooded pasture, glade and philos, which means "loving".

Species
There are 13 accepted Species in Nemophila, according to Plants of the World Online, Kew;Nemophila aphylla: Smallflower baby blue eyesNemophila breviflora: Great Basin nemophila, Basin nemophilaNemophila heterophylla: Small baby blue eyes,Nemophila hoplandensis: Nemophila kirtleyi:  Kirtley's nemophilaNemophila maculata:  Fivespot, five-spotNemophila menziesii: Baby blue eyesNemophila parviflora: Smallflower nemophila, small-flowered nemophilaNemophila pedunculata: Littlefoot nemophila, meadow nemophilaNemophila phacelioides: Largeflower baby blue eyesNemophila pulchella: Eastwood's nemophila, Eastwood's baby blue eyesNemophila sayersensis  :Nemophila spatulata: Sierra nemophila, Sierra baby blue eyesN. menziesii, N. parviflora, and N. pulchella'' have varieties under each species.

References

External links

Jepson Flora Project (1993): Nemophila
Calflora

Boraginaceae genera
Flora of the Northwestern United States
Flora of Illinois
Flora of the Southwestern United States
Flora of Texas
Flora of the Southeastern United States
Flora of Northwestern Mexico

Nemophila


Ljestvica

Povezani članci
 Jedinstvena Zagrebačka županijska nogometna liga
 3. HNL – Središte 2012./13.
 1. ŽNL Karlovačka 2012./13.
 ŽPL Sisačko-moslavačka 2012./13.
 1. Zagrebačka NL 2012./13.

Vanjske poveznice
 nszz.hr, Nogometni savez Zagrebačke županije

Izvori

  rsssf.org, Croatia 2012/13 / Fourth Level (1st county leagues)

2012./13.
Zagrebačka-0-JŽNL

Jedinstvena Zagrebačka ŽNL 2012./13.


කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ උගෙනුම ලැබූ ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයෙකි. 1981දී ආරම්භ කරන ලද උතුරු කොළඹ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයයට එරෙහි සටනේ නායකයෙක් විය. එයට විරුද්ධ සටනේදී වද පමුණුවා මරා දමනා ලදී.

ජීවන තොරතුරු හා අධ්‍යාපනය
1964 පෙබරවාරි 29 දින දකුණු ලක ගාල්ලේ අම්බලන්ගොඩ,කහව,ගල්දූව ග්‍රාමයේ දී උපන් පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතානගේ පියා වෘත්තියෙන් ගාල්ල මහාධිකරණයේ භාෂා පරිවර්ථකයෙක්.සහෝදරයින් 4 ක් සහ සහෝදරියක් සිටි පවුලේ වැඩිමලා වූ ත්‍රිමාවිතාන මූලික අධ්‍යාපනය හදාරන්නේ අම්බලන්ගොඩ මැදම්පාගම රොන්නදූව විද්‍යාලයෙන් සහ කහව වේරගොඩ විද්‍යාලයෙන්.ඉන් පසුව ද්වීතික අධ්‍යාපනය සඳහා ගාල්ලේ ප්‍රධාන පෙලේ බෞද්ධ පාසල වන ගාල්ල මහින්ද විද්‍යාලයට ඇතුලත් වන ත්‍රිමාවිතාන ජීව විද්‍යා අංශයෙන් උසස් පෙල හදාරනවා.ඔහුගේ තෙවන අවස්ථාවේදී ඔහු විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රවේශයට සුදුසුකම් ලබන අතර ඒ අනුව 1985 දී කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයට ඇතුලත් වෙනවා.

රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය
නමුත් 1977 වසරේ බලයට පැමිණෙන ජේ.ආර්.ජයවර්ධන රජය විවෘත ආර්ථිකය හදුන්වා දෙනු ලබන අතර එතුලින් පොදු මහජන සේවාවන් පෞද්ගලීකරණය කරමින් පවතිනවා.ඒ පෞද්ගලීකරණය කිරීමේදී අධ්‍යාපනයද පෞද්ගලීකරණය කිරීමට ඔවුන් යොමු වෙනවා.ඒ අනුව 1978 අංක 16 දරණ පනත පාර්ලිමේන්තුවට යොමු කරන අතර එය සම්මත වෙනවා.ඒ අනුව 1978 මාර්තු මස 29 දින උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශය ලෙස එකට පැවති අමාත්‍යංශය දෙකඩ වෙනවා.

එසේම එම පනතේ විශ්ව විද්‍යාලීය ප්‍රතිපාදන කොමිසම ගැන මෙසේ සඳහන් වෙනවා.

"විශ්ව විද්‍යාල කොමිසම් සභාව සභාපතිවරයෙකු හා වෙනත් සාමාජිකයින් සිව් දෙනෙක්ගෙන් සමන්විත වන අතර ඔවුන් සියලු දෙනා ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කළ යුතුය."

ඒ අනුව ජනපතිවරයාට කැමති අවස්ථාවක විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියට අත පෙවීමේ හැකියාව ඉන් හිමි වුනා.

එසේම 1978 අංක 16 දරන විශ්ව විද්‍යාල පනතේ 25 වන ව්‍යවස්ථාවට අනුව සැකසූ විශේෂ විධි විධාන මඟින් අධ්‍යාපන පාඨමාලාවන් පැවැත්වීමට පිළිගත් ආයතන සඳහා අවසර ලබා දි තිබුනා.එහි පිළිගත් ආයතන යන්න නිර්වචනය කොට තිබූ අතර,එම ආයතන ලියාපදිංචි කිරීමේ සිට පාඨමාලා ගාස්තු දක්වා වූ විධි විධාන දක්වා තිබුනා.මෙම පිළිගත් ආයතන යනු වෙන මොනවාවත් නොව පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල බව සිසුන් මෙන්ම සාමාන්‍ය ජනතාවද ඉක්මනින්ම දැන ගත්තා.

ඒ අනුව රාගම තලගොල්ල ප්‍රදේශයේ පිහිටි තලගොල්ල රජයේ රෝහල හා එහි හෙක්ටයාර 14 ක් වූ ඉඩම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයකට පවරා ගත් අතර එහි සිසුන්ට ඉගෙනීම් කටයුතු සිදුකරගෙන යාමට රාගම උතුරු කොළඹ රෝහල රජය මඟින්ම වෙන්කර දුන් අතර 1981 සැප්තැම්බර් 09 දා එය සිසු අයිතියට පත් කලා.

නමුත් ඊට විරුද්ධව ශ්‍රී ලාංකීය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයන් නැගී සිටියා.මෙම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය මඟින් ශ්‍රි ලංකාවේ නිදහස් අධ්‍යාපනයට විශාල හානියක් වනවා දුටු ශිෂ්‍ය සංගම් ඊට විරුද්ධව සටන දියත් කලා.එය පන්ති වර්ජනය හා සුළු විරෝධතා වූවත් එය මඟින් ශ්‍රී ලාංකීය ජන මනස අවදි කර වූයේ නැහැ.නමුත් පසුව මෙම අරගලය ජය ගැනීමට එය හොඳ අඩිතාලමක් වුනා.

නියෝග, කළු ජූලිය හා මර්ධනය
මේ අතර 1983 දී  රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ සිසුන් දෙවන වසර විභාගය සඳහා කොළඹ වෛද්‍යය පීඨයේ සිසුන් හා එක්ව විභාගයට පෙනීසිටීමට ගත් උත්සහය වලකාලමින් අධිකරණය මඟින් තහනම් නියෝගයක් ගැනීමට බහුතරයක් වූ සිසුන් පෙළ ගැසුනා.ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය කොළඹ වෛද්‍ය පීඨය වෙතින් ස්වායක්ත කර ගැනීම පමණයි.නමුත් උසාවිය මඟින් එම තහනම් නියෝගය ලබා නොදෙන ලදී.එහෙයින් සිසුන් පංති වර්ජනය කොට විභාගයද වර්ජනය කරන ලදී.

මේ අතර ශ්‍රී ලාංකිය ඉතිහාසයට නොමැකිය හැකි කළු පැල්ලමක් එක් කල 1983 ජූලි කලබල ආරම්භ වූ අතර හදිසි නීතිය මඟින් සියලු ශිෂ්‍ය සංගම් තහනම් කරනා ලදී.ඒ සමගම ආරම්භ වූ භීෂණීය වටපිටාව නිසා සිසුන්ගේ අරගලයේ දීප්තිය අඩු වුණී.

මේ අතර දෙමාපිය සංගමය නම් සංගමයක් බිහි වී තිබූනි.ඔවුන් සිසුන්ගෙන් ප්‍රශ්ණය තමන්ට භාර දී විභාගයට වාඩි වන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය.මෙහිදී ශ්‍රී ලංකා ශිෂ්‍ය අරගල ඉතිහාසයට ඓතිහාසික වැරදීමක් එක් කරමින්  කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයෙහි සිසුන් රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ සිසුන් සමඟ එක්ව ඉඳ දෙවන වසරේ විභාගය ලියනා ලදී.

කාලය ගෙවී ගිය අතර 1987 වසර ශ්‍රී ලංකා විශ්ව විද්‍යාල ඉතිහාසයට එක් වන්නේ තීරණාත්මක වසරක් ලෙසයි.ඒ රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙහි සිසුන් සිය අවසන් වසර විභාගයට පෙනී සිටීමට සූදානම් වූ නිසා වෙනි.එවරද ඔවුන් කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයෙහි සිසුන් සමඟ අවසන් වසරේ විභාගයට වාඩි කරලීම පාලකයන්ගේ අපේක්ෂාව වූ අතර ඒ තුලින් අධ්‍යාපන සුදුසුකම් නොමැතිව,මුදලේ බලයෙන් කොළඹ වෛද්‍ය පීඨයෙහි ගෞරව උපාධියක් ලබා දීමට විධි විධාන සම්පාදනය කරන ලදී.

මෙය ශ්‍රී ලාංකිය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයට පැහැදිලි අභියෝගයක් සේම කඩයිමක්ද විය.එය වඩාත් තිවෘ වූයේ 1987 ජූලි 29 අත්සන් කල ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා සාම ගිවිසුමය.එය අත්සන් කල දිනයේ දී පිටකොටුවේදී සරසවි සිසුන් කල උද්ඝෝෂණයට අමානුශික පොලිස් ප්‍රහාරයක්ද එල්ල විය.

කෙසේ වෙතත් 1987 ජුලි 30 වෛද්‍ය පීඨ අවසන් විභාගය පැවත්වීමට කටයුතු සූදානම් කර තිබූ අතර මෙම තීරණයට විරුද්ධව දැඩිව කටයුතු කල අන්තර් වෛද්‍ය පීඨ ශිෂ්‍ය කමිටුව ඒ සදහා රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරී සංගමයද එක් කර ගන්නා ලදී.කෙටි කලකින් සියල්ල සංවිධානය කොටගෙන ඔවුන් 1987 ජූලි මාසය විරෝධතා මාසයක් ලෙස නම් කරන ලද අතර කතිකා කර ගත් පරිදි 1987 ජුලී 13 දින රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරී සංගමය දිවයින පුරා වැඩවර්ජනයක් දියත් කලේය.

නමුත් රජය ප්‍රශ්ණය විසදීම වෙනුවට සිදුකලේ වෛද්‍යවරු මර්ධනයයි. නමුත් ඒ මර්ධන හමුවේ නොසැලී ලංකා ඉතිහාසයේ දීර්ඝතම වැඩ වර්ජනය ලෙස දින 29ක වැඩ වර්ජනයක් සිදු කල අතර ජයග්‍රහණය පෙනි පෙනී එය අතහැර දැමුණී.නමුත් එය වෛද්‍ය ශිෂ්‍ය අරගලය සඳහා මනා පිටුබලයක් විය.ඉන් ඔවුන් පාඩම් බොහෝ ඉගෙන ගත්තේය.හුදෙකලා වැඩ වර්ජන කිරීමෙන් පමණක් අරගලය ජයගත නොහැකි බව වටහා ගත වෛද්‍ය සිසුන් නිදහස් අධ්‍යාපනයක් උදෙසා උපාධිය පමණක් නොව පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලද නොතිබිය යුතුය යන්න පොදු මහජනයා අතරට ගෙන යමින්,

"පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය ජනසතු කරව්"

යනුවෙන් සටන් පාඨයත් සමඟ අරගලය වෙනස්ම ආරකින් නැවත ඇරඹුණි.

මෙහිදි මුල් පෙළ නායකයන් ලෙස පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතාන,වෙනුර එදිරිසිංහ,අතුල සේනාරත්න,සරත් කොල්ලුරේ වැනි ශිෂ්‍ය නායකයින්‍ය.ඔවුන් ලක්ෂ 40 ක් පමණ වූ ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවක් නියෝජනය කරමින් නිදහස් අධ්‍යාපනයට ඇති අයිතිය වෙනුවෙන් නැගී සිටියෝ වෙති.

මෙසේ ශිෂ්‍ය අරගලය වසරක් පමණ ඇදී ගිය අතර පද්මසිරි ත්‍රිමා විතාන රත්නපුර ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරි කමිටුවේ ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කරමිනි.ඔහු හික්කඩුවේ සිට රත්නපුරය බලා ගියේ තම දිවියට ඇති මරණීය තර්ජන දැන දැනම වේ.

මරා දැමීම

දිනය:-1988 ඔක්තෝම්බර් 22 සෙනසුරාදා

වේලාව:-නිශ්චිත නොමැත (තදින් අන්ධකාරය වැටී ඇත.)

ස්ථානය:-රත්නපුර නගරය-රත්නපුර බස් නැවතුම්පොළ

එක් වරම පැමිණි පැජරෝ රථයකින් ඒ ආසන්නයේ සිටි පුද්ගලයින් තිදෙනෙක් එක්වරට රථය තුලට දමාගෙන වේගයෙන් වැල්ලවාය දෙසට ඇදී ගියේය.

ඒ පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතාන,රංජිත් පෙරේරා හා B.D.බන්දුවර්ධන යන ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයින් තිදෙනා ජීවත්ව සිටිනු දුටු අවසාන අවස්ථාව විය.නැවත ඔවුන් හමුවෙන විට ඔවුන් පණ පිටින් සිටියේ නැත.

ඔවුන් එදින රාත්‍රියේ දරුණු වද බන්දන වලට ලක් කොට තිබුණි.ඒ අතරින් ත්‍රිමාවිතානයන්ගේ සිරුර සිගරට් කොට වලින් පුළුස්සා,නියපොතු ගලවා,යටි පතුල් පලා,අවසන හිසට ගැසූ පරාල ඇණයකින් ඔහුගේ මරණය සිදු කොට තිබුණි.

පසුව ඔහුගේ මලසිරුර හා අනෙක් දෙදෙනාගේ මල සිරුරු ලණුවකින් ජිප් රථයකට ගැට ගසා මාර්ගය දිගේ ඇදගෙන ගොස් වැල්ලවාය මැදගොඩ කොස්ලන්ද මාර්ගය ආසන්නයේ තිබූ කැලෑවකදී පුළුස්සා (හරි හැටි නොවේ.යම් තරමින් දරුණුවට පුළුස්සා තිබූ බව වාර්තාවේ.)වල දමා තිබී ඇති අතර පසු දින එනම් 1988 ඔක්තෝම්බර් 23 ඉරිදා දින එම පලාතේ ගොවි මහතෙකුට හමු වූ පසු ඒ පිළිබද ආරක්ෂක අංශ දැනුවත් කර තිබූ අතර ඔවුන් විසින් වැල්ලවාය පොලිසියට මදක් එපිටින් වූ වැල්ලවාය සුසාන භූමියේ එම මල සිරුරු මිහිදන් කරන ලදී.

මල සිරුර ගොඩ ගැනීම හා නඩුව
නමුත් රත්නපුර මන්ත්‍රී නන්ද එල්ලාවල මහතා විසින් සිදු කල පැමිණිල්ලකින් පසුව පොලිසිය විසින් අධිකරණ නියෝගයක් මත එවකට මොණරාගල වැඩ බලන මහේස්ත්‍රාත් B.S.H. ජයසේකර මහතා ඉදිරියේ ඒවා ගොඩට ගෙන ඒවායේ මරණ පරීක්ෂණය සිදුකිරීම සඳහා වැල්ලවාය රෝහලට යවන ලද අතර එහිදී එවකට එම රෝහලේ දිස්ත්‍රික් වෛද්‍ය නිලධාරී වෛද්‍ය K.තිස්වරම්පිල්ලේ මහතා විසින් මරණ පරීක්ෂණය සිදු කල අතර ඔවුන් ඇද සිටි ඇදුම් අනුව ඔවුන්  පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතාන,රංජිත් පෙරේරා හා B.D.බන්දුවර්ධන යන ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයින් තිදෙනා බව ඥාතීන් හා හිත මිතුරන් හඳුනාගන්නා ලදී.

ඉන්පසු ත්‍රිමාවිතාන හා අනෙක් දෙදෙනාගේ මලසිරුරු හෙලිකොප්ටර් මාර්ගයෙන් කොළඹ වෝහාරික වෛද්‍ය පීඨයට ගෙන එන ලදුව 1988 ඔක්තෝම්බර් 31 දින එනම් ත්‍රිමාවිතාන මිය ගොස් දින 9 කට පමණ පසු පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණ වාර්තාව නිකුත් විය.එහි සඳහන් පරිදි ඔහුගේ ශරීරයේ පිළිසුම් තුවාලද,ඔහුගේ පාද 2කම සහ අත් 2කම කඩා තිබූ අතර,ශරීරයේ වෙඩි තුවාල 4ක සලකුණුද තිබී ඇත.එහි පශ්චාත් මරණ පරීක්ශණය සිදු කල කොළඹ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරී වෛද්‍ය M.S.ලක්ෂ්මන් සල්ගාදු මහතා පවසා තිබුනේ තමන් දෙවරක්ම මරණ පරීක්ෂණය සිදු කල බවයි.

ත්‍රිමාවිතානගේ මරණය සම්බන්ධව සැකපිට 1988 ඔක්තොම්බර් 26 දින විශේෂ පොලිස් කණ්ඩායමක් මඟින් කොළඹදී ගලංගමුව විදානගමගේලාගේ සුසන්ත පුංචිනිළමේ නම් අයෙකු අත්තඩංගුවට ගත් අතර පසුව හෙළි වූයේ ඔහු එවකට සබරගමු පළාත් මහ ඇමැති G.V.පුංචිනිළමේ මහතාගේ පුත්‍රයා බවයි.(පසුව G.V.සුසන්ත පුංචිනිළමේ රත්නපුරයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වූ අතර රාජ්‍ය පරිපාළන හා කළමණාකරණ නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා බවටද පත්විය.)

පසුව අභිචෝදනා 13ක් මත එවකට රත්නපුර අධිකරණ විනිසුරු K.T.මිත්‍රසිරි මහතා ඉදිරියේ රත්නපුර අංක 2 මහාධිකරණයේදී විභාගයට ගත් අතර ත්‍රිමා,බන්දු,රංජිත් ත්‍රිපුද්ගල ඝාතන නඩුවට අදාලව විත්තිකරුට එරෙහිව ප්‍රමාණවත් තරම් සාක්ෂි නොමැති වූ හෙයින් විත්තිකරු නිදොස් කොට නිදහස් කරනා ලදී.

අපි යන්නේ කොයි පාරේ...
පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණයෙන් පසු ත්‍රිමාවිතානගේ මළ සිරුර පවුලේ අයට භාරදී රහසේම ආදාහනය රජය කටයුතු කලත්,එයට විරුද්ධ වූ අන්තර් වෛද්‍ය ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය කොළඹ රෝහලේ වහල මතට නැග ත්‍රිමාගේ මල සිරුර ඉල්ලා මාරාන්තික සත්‍යග්‍රහයක් සිදු කිරීමට පටන් ගත් නමුත් ආණ්ඩුව ඊට යහපත් ප්‍රතිචාරයක් නොදැක්වූ නිසා ඔවුන් සිය සිරුරට පෙට්ට්‍රෝල් වත් කරගෙන ගිනි තබා ගැනීමට සැරසෙනවාත් සමඟ ආණ්ඩුව කරන්නට දෙයක් නොමැති නිසා කුඩා පෙට්ටියක දැමූ ත්‍රිමාවිතානගේ දේහය ලබා දෙන ලදී.

ඉන්පසු අන්තර් වෛද්‍ය ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය විසින් ඔහුගේ ආදාහන උත්සවය පවත්වන ලදී.එයට ලක්ෂ සංඛ්‍යාත පිරිසක් පැමිණි බව සඳහන් වේ.ඔවුන් ත්‍රිමාගේ දේහය පසුපසින් ජන ගංගාවක් සේ කොළඹ තුන්මුල්ල හරහා බොරැල්ල කනත්ත තෙක් ඇදී ආ අතර මෙහිදී වෙනුර එදිරිසිංහ,අතුල සේනාරත්න,සරත් කොල්ලුරේ,සිසිර කීර්ති ජයවර්ධන,කුමාර කුලතුංග වැනි ඉදිරිපෙළ ශිෂ්‍ය නායකයන් පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයට එරෙහි සටන දිගටම සිදුකරගෙන යන බවත් මෙය ආරම්භයක් පමණක් බවත් ත්‍රිමාගේ දේහය ඉදිරිපිටදී සපථ කලේය.

ඉන් පසු රජයේ මිනීමරු අදිසි හස්තය වෙනුර එදිරිසිංහ,අතුල සේනාරත්න,සරත් කොල්ලුරේ,සිසිර කීර්ති ජයවර්ධන,කුමාර කුලතුංග ආදී සියලුම ඉදිරිපෙළ නායකන් බිළි ගනිද්දී ඔවුන් ඇතිකල අරගලය රට පුරා බුර බුරා ගිනි ගත්තේය.අවසානයේදී ආණ්ඩුව පවත්වාගෙන යාමට නම් පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය පිළිබද ප්‍රශ්ණය විසඳිය යුතු තත්ත්වයකට රජය පත්වුණි.

අවසානයේ රජය තම පෞද්ගලීකරණ ප්‍රතිපත්තිය හකුලා ගත් අතර ශ්‍රී ලංකා විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියට නව වෛද්‍ය පීඨයක් එක් කරමින් එම රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලය කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලයට ලබා දෙන ලදී.අද එය හදුන්වන්නේ රාගම වෛද්‍ය පීඨය ලෙසයි.

ශිෂ්‍ය අරගලයක් පොදු මහජනතාව හා සම්බන්ධව සංවිධානාත්මක ලෙසින් ශ්‍රී ලංකාව පුරා පැතිර බහු ජන අරගලයක් ලෙස ඉදිරියට ගොස් ජයග්‍රහණය කල පලමු වතාව ලෙස රාගම පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයට එරෙහිව කල අරගලය දැක්විය හැක.

ත්‍රිමාවිතාන මියගොස් 2020 ඔක්තෝම්බර් 22 දිනට වසර 32ක් සපිරේ.නමුත් අදත් ශ්‍රී ලාංකීය ශිෂ්‍ය අරගලයක් පවතුන්නේ කොතැනද,එතැන ත්‍රිමාවිතාන නාමය බැදී පවතියි.

අදටත් ගාල්ල,අම්බලන්ගොඩ,කහව,ගල්දූව ගමේ පේමසිරි ත්‍රිමාවිතානගේ මහගෙදර ඉඩමේ මුල්ලක ත්‍රිමාගේ භෂ්මාවෂේශ තැන්පත් කොට සාදා ඇති පොච්චියේ සිටුවා ඇති මල් පැලයේ රක්ත වර්ණ ඇන්තූරියම් මලක් සෑම දිනකම පිපි බලා සිටියි.

"අපි යන්නේ කොයි පාරේ....

ත්‍රිමා ,වෙනුර ගිය පාරේ....."

ආශ්‍රිත ලිපි
 උතුරු කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලය
 පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතාන (Pathmasiri Thrima Vithana)
 පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතාන; ඒ තමයි ඉතිහාසය
 හේ පද්මසිරි ත්‍රිමාවිතාන නම් විය.
 අපි පාරක් ගැහුවේ නැති පුතා මැරුවේ ඔළුවට පරාල ඇණ ගහලා

මූලාශ්‍ර

පද්මසිරි ත්‍රීමා විතාරණ


David Russowski, mais conhecido como Russinho (Cruz Alta, 1 de setembro de 1917 — São Paulo, 14 de setembro de 1958) foi um futebolista brasileiro.

Carreira
Russinho nasceu em uma rica família judia. Começou sua carreira no clube do Grêmio, onde estreou em 8 de abril de 1934 na partida do campeonato citadino com o clube Americano (2–0), e onde imediatamente marcou um gol. Russinho jogou por este clube até 1936, tendo passado 47 partidas (30 vitórias, 8 empates e 9 derrotas) e marcado 29 gols. Então, de 1937 a 1939, jogou pelo clube Americano.

No início de 1939, Russinho transferiu-se pra o Internacional, onde foi trazido pelo irmão Gildo Russovski, mais tarde presidente do Internacional. Para a transição, foi presenteado com um relógio Tissot Omega Calibre 33.3, que durante muitos anos foi uma relíquia da família de Russinho. Em 11 de março de 1939, Russinho estreou pelo clube em uma derrota por 3–2 para o Ferroviário de Bagé. Seu primeiro gol foi em 23 de março, contra o mesmo Ferroviário. Em 20 de outubro de 1940, pelo campeonato municipal, o Internacional bateu o Grêmio por 4–3, com Russinho marcando o gol 300º do clássico Grenal. No mesmo ano, nasceu uma equipe, apelidada de "Rolo compressor", da qual Russinho, ex-capitão da equipe, passou a fazer parte. Meio-campista da equipe por três anos consecutivos venceu o Campeonato Gaúcho de 1940. Ele também era conhecido por ser uma pessoa rica, muitas vezes dividindo salários e bônus no clube com seus companheiros de equipe, organizando e pagando os jantares da equipe após as vitórias.

Após o fim da carreira de jogador, Russinho começou a trabalhar como advogado, tendo se formado pela Faculdade de Direito da Universidade Federal do Rio Grande do Sul em 1941. Em 1958, durante uma operação para tratar uma úlcera, sofreu choque anafilático e morreu. Por causa de sua morte, Grêmio e Internacional decretaram luto de três dias.

Estatísticas

Títulos
 Grêmio
 Campeonato Citadino de Porto Alegre: 1935

 Internacional
 Campeonato Gaúcho: 1940, 1941, 1942
 Campeonato Citadino de Porto Alegre: 1940, 1941, 1942
 Torneio Relâmpago de Porto Alegre: 1939

Artilharias
 Campeonato Gaúcho de 1935 (7 gols)
 Campeonato Citadino de Porto Alegre de 1940 (15 gols)

Futebolistas do Rio Grande do Sul
Naturais de Cruz Alta
Futebolistas do Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense
Futebolistas do Sport Club Internacional

David Russowski


Ólafur Þorsteinn Halldórsson  (født 15. maj 1855, død 16. april 1930) var en islandsk juridisk embedsmand.

Ólafur Halldórsson blev student 1877, Cand. jur. 1882 og studerede den følgende vinter de islandske fristatslove. Han blev 1883 assistent i det islandske ministerium og medudgiver af Lovsamling for Island, 19.—21. bind, 1889 blandt andet kontorchef i det islandske ministerium og begyndte efter initiativ af kirke- og undervisningsvæsenet og med understøttelse af statskassen at forberede en kritisk udgave af Jónsbók, kong Magnus Hakonarsons lovbog for Island, der udkom 1904. Hele det store håndskriftmateriale, omtrent 190 håndskrifter, blev grundig undersøgt og klassificeret af udgiveren, der har benyttet omtrent 50 håndskrifter, de ældste og bedste, der har særlig betydning, ved udgaven. Da det islandske ministerium 1. februar 1904 blev flyttet til Island, blev Ólafur Halldórsson, da han af helbredshensyn havde undslået sig for at blive minister på Island, efter eget ønske stillet i spidsen for det islandske ministeriums kontor i København. På grund af sygdom søgte han afsked 1909.

Kilder

Embedsmænd fra Island
Jurister fra Island
Islændinge i 1800-tallet
Islændinge i 1900-tallet

Ólafur Halldórsson


«La Biblia y el calefón» es una canción de Joaquín Sabina, que pertenece al disco 19 días y 500 noches, publicado en 1999. La canción aparece en la edición argentina.

Argumento
La canción fue escrita especialmente para el programa de televisión argentino emitido por Canal 13, llamado La Biblia y el calefón y conducido por Jorge Guinzburg.

En ese año asistió al programa de Guinzburg junto a Charly García, Diego Armando Maradona y Graciela Alfano.

Edición
En 2011, Sabina modificó la letra, debido al fallecimiento del conductor, y grabó una nueva presentación para el programa argentino que cuenta con la conducción de Sebastián Wainraich.

Véase también
Joaquín Sabina
Discografía
19 días y 500 noches
Jorge Guinzburg
La Biblia y el calefón
Cambalache
Vesre

Referencias

Canciones de 1999
Canciones de España
Sencillos de 1999
Canciones en español
Canciones compuestas por Joaquín Sabina

La Biblia y el calefón (canción)


مراد باي أو مراد الأول أو مراد باي الأول هو أول البايات المراديين ومؤسس  بتونس، عينه عثمان داي بايا للمحلة منذ عام 1613م. أسس الدولة المرادية عام

1631م قبل وفاته في نفس السنة.

النشأة والسيرة
هو أصيل جزيرة كورسيكا، ولد بها بمدينة كالفي، تقول بعض المصادر أن اسمه الحقيقي جاك سانتي  بينما تقول مصادر تونسية أن اسمه الحقيقي مراد كورسو أو «موراتو كورسو».

أُسِر وهو يبلغ من العمر 9 سنوات، وبيع عبدًا لرمضان باي (هو أول من تولى قيادة المحلة وكان رمضان على رأس القوة العثمانية الآتية من الجزائر سنة 1574. وكانت الإدارة العثمانية آنذاك تحتاج إلى هذه الوظيفة لفرض سيطرتها على دواخل البلاد، وكان عليها الاعتماد على سلطة البايات في تجميع الضرائب وفرض الأمن في مناطق الريف. وهذا يعني أن الباي كان يتمتع بنفوذين: نفوذ عسكري باعتباره قائد المحلة، ونفوذ مالي باعتباره المكلف بجمع الضرائب من مناطق القبائل.)، الذي ربّاه وزوّجه إحدى بناته.

عام 1613، سماه حاكم تونس عثمان داي بايا بحيث أصبح يخرج على رأس المحلة لجمع الجباية ونشر الأمن، وهو ما مكنه من التعرف على داخل البلاد، وتوثيق صلاته بالأعيان المحليين ورؤساء القبائل. استغنى مراد من القرصنة في البحر الأبيض المتوسط، وعمل على كسب ثقة الدايات والباشا بتونس، وهو ما تمكن منه إذ صار أكثر البايات المحبوبين بتونس في مطلع .وقد أثبت كفاءة ممتازة في إدارة البلاد، حيث نجح في إخضاع العصاة، وتوطيد الأمن في الأقاليم وتأمين الجباية.

يقول ابن أبي دينار، صاحب مؤلف المؤنس في أخبار إفريقية وتونس: .

ويبدو أنه اقنع السلطان العثماني آنذاك بتوليه حكم تونس حيث أرسل له هدايا فاخرة ومنحه عام 1631 (قبل وفاته) لقب الباشا (الذي حمله مع لقب الباي). وحين حصل مراد باي على لقب الباشوية سنة 1631 تخلى عن منصب باي المحلة لإبنه حمودة باشا ومنحه حق ولاية العهد، مؤسسًا بذلك الدولة المرادية بتونس، كما أنه كان يتمتع بذاتية الحكم وقرار عقد معاهدات صلح وسلام وتجارة مع أكبر البلدان الأوروبية في ذلك الوقت.

الهوامش والمراجع

أشخاص من كورسيكا
تونسيون من أصل فرنسي
دولة مرادية
مراديون
مسيحيون اعتنقوا الإسلام
مواليد في كورسيكا
وفيات 1631
وفيات في تونس

مراد باي الأول


An eyebrow piercing is a vertical surface piercing, wherein a twelve to eighteen gauge cannula needle is inserted through the bottom of the eyebrow and exits through the top of the eyebrow to permit insertion of jewellery.  Those performing the piercing may use a pennington clamp to better guide the needle through the skin.  A curved barbell is the most common jewellery inserted post-piercing.

A piercing of underneath the eye is known as an anti-eyebrow piercing.
A horizontal piercing of the eyebrow is known as a horizontal eyebrow piercing.

Jewelry
Barbells, curved barbells and captive bead rings are the common jewelry types worn in eyebrow piercings. Each of these jewelry types put varying degrees of pressure on the piercing, which can cause irritation or piercing migration over time.  The larger the gauge used in the piercing, the less likely the piercing is to be rejected or accidentally torn out. Sixteen gauge piercings and jewelry is common.

Placement
The placement of the eyebrow piercing varies according to the will of the one receiving the piercing.  The area may be pierced anywhere along the eyebrow from directly above the eye, to the edge of the eyebrow by the temple. Care must be taken if the eyebrow is pierced further in than directly above the eye, because of the presence of supra-orbital nerves. Piercing the eyebrow is safe.

Healing
After the piercing is completed, the healing process takes a minimum of six weeks to eight weeks for the wound to close properly around the piercing, and it may be six months to a year before the jewellery can be removed for any length of time without the hole closing.  It is common for an eyebrow piercing to produce a sticky white discharge or a crust around the jewellery during the healing process.  Complications, when reported, are usually fixed with a short-term round of antibiotics.  A light bruise is common, due to the high amount of capillaries in the eyebrow and the proximity to the surface of the skin. Sudden pain in the area of the piercing could be a potential sign of infection, and should be checked by a professional immediately.

History and culture
Body piercing has been performed in many cultures for millennia, usually as part of a rite of passage or to identify a person as courageous, strong, or worthy. Eyebrow piercing, however, has a short history.  It was introduced by the punk subculture in the 1970s as a fashion statement. Eyebrow piercings were also commonly sported by members of nu-metal and post-grunge bands of the mid-1990s and early 2000s, Jonathan Davis of Korn and Aaron Lewis of Staind both having pierced eyebrows.

See also
Anti-eyebrow

References

Facial piercings
Surface piercings
Eyebrow

Eyebrow piercing