est une route importante dans la ville et le comté de Los Angeles, c'est une artère est-ouest de la ville et du comté de San Bernardino. Elle s'étend sur . Comme son nom l'indique, Foothill Boulevard passe au pied des montagnes de San Bernardino et San Gabriel.

Sur la plus grande partie de son tracé, Foothill Boulevard correspond à la Route 66 historique, et de nombreux restaurants et établissements qui bordent la routent reprennent l'architecture et le style des années 1950.

Voir aussi

Notes et références

Liens externes

Route en Californie
U.S. Route 66

Foothill Boulevard


AC/DC Live es un álbum en vivo de la banda de hard rock australiana AC/DC, publicado en 1992 en formato sencillo y doble (conocido como AC/DC Live: 2 CD Collector's Edition). El álbum es apoyado por un video, AC/DC: Live at Donington.

AC/DC Live: 2 CD Collector's Edition fue lanzado un mes después de la versión de un solo disco. En el año 2003 fue lanzado nuevamente como parte de la serie AC/DC remasters. Las grabaciones de este disco fueron tomadas de varias presentaciones en vivo de la banda realizadas a partir de 1991, y más específicamente de la gira soporte del disco The Razors Edge. La mayor parte de las grabaciones son de las presentaciones del "Monsters of Rock" en Donnington y Moscú, así como de otros conciertos pertenecientes a dicha gira.

Lista de canciones

Edición de 1 CD

Edición "2 CD Collector's Edition"

Personal

Banda
 Brian Johnson - vocalista
 Angus Young - guitarra líder
 Malcolm Young - guitarra rítmica, coros
 Cliff Williams - bajo, coros
 Chris Slade - batería

Referencias

Enlaces externos
.
.

Álbumes de AC/DC
Álbumes en vivo de 1992
Álbumes de rock
Álbumes de hard rock
Álbumes en inglés

AC/DC Live


الحبيب الثابت   هو فلم أرجنتيني لسنة 1945 كتب السيناريو واخرجها المخرج لويس بايون هيرارا ، نجوم الفلم هم سانتياغو كوميز كو وإيفون باستين.

الممثلون

 غلوريا بيرنال
 هوميرو كاربينا
 ليا كازانوفا
 داريو كوسير
 الفونسو فيراري اموريس
 سانتياغو كوميز كو
 ايزابيل براداس

روابط خارجية

مراجع

أفلام أبيض وأسود أرجنتينية
أفلام أرجنتينية
أفلام إنتاج 1945
أفلام باللغة الإسبانية
أفلام دراما أرجنتينية
أفلام دراما إنتاج عقد 1940
أفلام درامية 1945
أفلام باللغة الإسبانية في عقد 1940
أفلام أرجنتينية في عقد 1940

الحبيب الثابت (فيلم)


La Cultura de Macao se caracteriza por la fusión de elementos de las culturas portuguesa y china. Siendo la mayoría de la población china sería de esperar una asimilación total de los elementos portugueses a lo largo de 4 centurias (tal como se observa por ejemplo en la colonia portuguesa de Goa, India). Sin embargo, esto no ha sido lo que ha sucedido por lo menos hasta fines del . Con anterioridad a 1974, Portugal tenía una base militar permanente en Macao. Por lo tanto, siempre había hombres jóvenes enviados a Macao para realizar el servicio militar obligatorio. Muchos de ellos se terminaron radicando en Macao al completar su servicio.

Pueblo e idiomas

La población de Macao se compone principalmente de chinos Han (95%) y portugueses (2%), con una minoría de otras etnias. Aunque tanto el  chino (cantonés estándar) como el portugués son idiomas oficiales de la región, la mayoría de los residentes hablan cantonés. En la actualidad solo existe una escuela en Macao en la cual la enseñanza se imparte en portugués, aunque el aumento de las relaciones comerciales de China con los países lusófonos está provocando un importante repunte del uso del portugués en el territorio macaense.

El idioma de Macao, denominado Patuá, es un idioma criollo distintivo que aún es hablado por varias docenas de macaenses, un grupo étnico mezcla de ancestros asiáticos y portugueses que conforma un pequeño porcentaje de la población de Macao.

La señales y carteles se escriben tanto en chino tradicional como en portugués. A diferencia de China continental, en Macao, junto con Hong Kong y Taiwán, en general no se utilizan los símbolos chinos simplificados.

Véase también
 Biblioteca Central de Macao

Referencias

Cultura de Macao


Júpiter, Mercurio y la Virtud es un cuadro del pintor Dosso Dossi, realizado entre 1515 y 1518, que se encuentra en el Castillo de Wawel, en Cracovia (Polonia).

Efectuado por encargo de Alfonso I de Este representa a Júpiter pintando unas mariposas mientras Mercurio pide a la Virtud que no interrumpa al dios supremo.

La iconografía permite distinguir a los personajes con claridad. Júpiter es representado en la mayoría de las ocasiones con barba, y a los pies tiene una representación del rayo, atributo del dios.

Mercurio es rápidamente identificado por el casco alado y el caduceo en su mano. La escena mitológica se ubica en la elección entre la Virtud y el Vicio, en la que acude la primera en ayuda de Júpiter.

Véase también
 Hércules en la encrucijada

Referencias

Pintura mitológica
Alegorías en el arte
Cuadros de los años 1510

Júpiter, Mercurio y la Virtud


Dino Zamparelli (* 5. Oktober 1992 in Bristol, England) ist ein italienisch-britischer Automobilrennfahrer. Er startet mit britischer Lizenz. 2012 trat er in der Formel 2 an.

Karriere
Zamparelli begann seine Motorsportkarriere im Alter von sieben Jahren 1999 im Kartsport und blieb bis 2007 in diesem aktiv. 2007 wechselte er in den GT-Sport und startete in der britischen Ginetta Junior. Er wurde 13. in der Fahrerwertung. 2008 blieb er in dieser Serie und gewann den Meistertitel mit zehn Siegen aus 24 Rennen. Darüber hinaus debütierte Zamparelli im Formelsport und trat in der Winterserie der portugiesischen Formel Renault an.

2009 wechselte Zamparelli vollständig in den Formelsport und trat für Reon Motorsport in der BARC Formel Renault an. Er gewann drei Rennen und wurde Dritter in der Meisterschaft. Anschließend nahm er an der Winterserie der britischen Formel Renault teil und erreichte den sechsten Rang. Die Saison 2010 wurde durch Budget-Probleme überschattet. So startete er nur zu je zwei Rennen der italienischen Formel-3-Meisterschaft und der BARC Formel Renault. 2011 kehrte Zamparelli mit Antel Motorsport vollständig in den Motorsport zurück und bestritt die komplette Saison der BARC Formel Renault. Er gewann vier von zwölf Rennen und stand insgesamt acht Mal auf dem Podium. Mit 295 zu 286 Punkten setzte er sich gegen Josh Webster durch und wurde Meister.

2012 erhielt Zamparelli ein Cockpit in der FIA-Formel-2-Meisterschaft. Er stand bei zwei Rennen als Dritter auf dem Podium und schloss die Saison auf dem achten Platz ab. 2013 wechselte Zamparelli zu Marussia Manor Motorsport in die GP3-Serie. Während sein Teamkollege Tio Ellinas die Saison auf dem vierten Gesamtrang beendete, wurde Zamparelli mit zwei siebten Plätzen als beste Resultate 18. in der Meisterschaft. 2014 absolvierte Zamparelli seine zweite GP3-Saison für ART Grand Prix. Zamparelli erzielte sechs Podest-Platzierungen. Ein Sieg blieb ihm jedoch verwehrt. Als zweitbester Fahrer seines Rennstalls verbesserte er sich auf den siebten Gesamtrang.

Persönliches

Sein Vater Mike Zamparelli war von 1986 bis 1996 im Motorbootrennsport aktiv.

Statistik

Karrierestationen

Einzelergebnisse in der GP3-Serie

Weblinks

 Offizielle Website von Dino Zamparelli (englisch)
 Karrierestatistik von Dino Zamparelli (englisch)

Einzelnachweise

Rennfahrer (Vereinigtes Königreich)
Brite
Geboren 1992
Mann

Dino Zamparelli


Turgut, Muğla'nın Yatağan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihi

Yakınındaki Karya uygarlığı döneminden kalma Lagina Antik kenti'nin adı zamanla değişime uğrayarak Leyne olmuştur. Bugün Turgut'a Muğla ve Yatağan çevresinde yerel ağızla Leyne denmesinin sebebi budur. Turgut Beldesi daha önce nahiye idi ve çevresindeki köyler idari yönetim olarak ona bağlıydı. Nahiyenin merkez mahallesinin adı ise yine  Leyne idi. Leyne halen halk tarafından yaygın olarak kullanılır. Lagina antik kentinin yerel halk tarafından adlandırılış şekli Kapıtaş'tır. Bu ismi antik kentin  girişinde bulunan yüksekçe taş bir kapıdan almaktadır. Büyük Türk ressamı Osman Hamdi Bey 1891-1893 yılları arasında antik Lagina Kenti'nde yaptığı kazı çalışmaları sırasında 2 yıl boyunca sürekli kaldığı Turgut yöresini çok sevmiştir. Osman Hamdi, Uluçam mevkii Değirmendere sokağında Osmanlı tarzında bir konak yaptırarak 17 yıllık bir süre boyunca aralıklarla Turgut'a uğramıştır. ' Zeybek Pusuda ', ' Zeybekler Oynuyor' gibi ünlü tablolarını burada yapmıştır. Kapıtaş'ta yaptığı kazılar sırasında oturmak için yaptırdığı ev müze olarak yeniden yapılandırılmış, aslı değil bazı resimleri ve kasabalıların bağışları da dahil, yöreden toplanmış çeşitli eski ev eşyaları, el işleri, el işi ve tarım araç gereçleri sergilenmekte ve ziyarete açıktır. Beldenin meydanındaki İlyas Bey Camii Menteşe Beyliği döneminden ve oldukça eski tarihlidir. Bitişinde eskiden varolduğu düşünülen zaviyenin 772 (1370-1371) yıllarında İlyas Bey'in babası Menteşeoğlu Mehmed Bey'in zamanında Hoca Mukabil adında bir hayırsever tarafından yapılmış olma olasılığı yüksektir. Mimari açıdan zaviye ve camii beraber planlanmış olduğundan camiyi de 1370-1371 yıllarına tarihlemek uygundur. Camiinin İlyas Bey adıyla anılmasının nedenini İlyas Bey'in babasına göre daha uzun süre ve istikrarlı bir hakimiyeti olmuş olmasına bağlayabiliriz. Bu caminin altından çıkan su kasabanın içme ve sulama suyuna mevsimine göre yetmektedir. Bu suyun yanı sıra kasaba sınırları içerisinde sulama ve içme suyu olarak kullanılan kaynaklara sıkça rastlanmaktadır.

Beldenin geçim kaynakları tarım (özellikle zeytincilik)ve hayvancılıktır. Bunların yanı sıra beldede Yatağan Termik Santrali, Muğla Üniversitesi,Marmaris Aksaz Deniz Üs Komutanlığı'nda çalışanların sayısı da fazladır. Kasabada ve çevre köylerde yetişen zeytinlerin yağa dönüştürülmesi için mevsimlik olarak çalışan zeytin fabrikaları sanayi kuruluşlarıdır. Cuma günleri kasabada çevre köylerden ve devamlı pazarcılardan oluşan bir pazar kurulur.

Beldede kültürel etkinlik olarak her sene Eylül ayının başında Lagina Kültür Ve Sanat Festivali düzenlenmektedir.

Muğla-Bodrum kara yolu üzerindeki termik santral yanından ayrılan yolu 10 km boyunca izlerseniz Turgut'a kara yoluyla ulaşabilirsiniz. Ayrıca belediye araçları Yatağan garajından her saat hareket etmektedir.

Kaynakça

Yatağan'ın mahalleleri

Turgut, Yatağan


Whispering Corridors (여고괴담, Yeogogoedam) est un film sud-coréen réalisé par Park Ki-hyeong, sorti en 1998. C'est le premier épisode de la série Whispering Corridors.

C'est l'un des premiers films du renouveau du cinéma coréen après la fin de dictature et de la censure. Il opère une critique du système éducatif en Corée du Sud.

Synopsis
Dans un lycée pour fille, Mme Park tyrannise les élèves et suspecte que l'école soit hantée.

Fiche technique
 Titre : Whispering Corridors
 Titre original : 여고괴담 (Yeogogoedam)
 Réalisation : Park Ki-hyeong
 Scénario : In Jung-ok et Park Ki-hyeong
 Musique : Sung-heon Moon
 Montage : Hahm Sung-won
 Production : Lee Choon-yeon
 Société de production : Cine-2000 Film Production
 Pays :
 Genre : Drame, horreur, fantastique et thriller
 Durée : 105 minutes
 Dates de sortie :
 :

Distribution
 Choi Kang-hee : Yoon Jae-yi
 Kim Gyu-ri : Lim Ji-oh
 Lee Mi-yeon : Heo Eun-young
 Lee Yong-nyeo : Park Gi-suk
 Park Jin-hee : Park So-young
 Park Yong-soo : Oh Kwang-gu
 Yun Ji-hye : Kim Jung-sook

Notes et références

Liens externes

Film sud-coréen sorti en 1998
Film dramatique sud-coréen
Film d'horreur sud-coréen
Film fantastique sud-coréen
Thriller (film) sud-coréen
Film se déroulant dans un lycée

Whispering Corridors


Houston Rockets, NBA'de Güneybatı Grubu'nda yer alan Houston, Teksas takımıdır. Takım iç saha maçlarını Houston'da bulunan Toyota Center'da oynamaktadır. Houston, tarihi boyunca iki NBA şampiyonluğu ve dört Batı Konferansı şampiyonluğu kazanmıştır. 1967'de San Diego Rockets olarak kurulan takım, 1971'de Houston'a taşınmıştır.

Rockets, 1967'deki ilk sezonunda sadece 15 maç kazandı. 1968 NBA Seçmeleri'nde ilk sıradan seçme hakkı kazandı ve çaylak sezonunda takımı ilk kez playoff'a taşıyacak olan uzun forvet Elvin Hayes'i seçti. Rockets, All-Star pivot Moses Malone'u takas ettiği 1976-77 sezonuna kadar neredeyse on yıl boyunca bir sezonu birinci olarak tamamlayamadı. Malone, Rockets'ta oynadığı dönemde iki kez NBA En Değerli Oyuncu (MVP) ödülünü kazandı ve takımdaki ilk yılında Houston'ı Doğu Konferansı Finallerine taşıdı. 1980-81 sezonunda Rockets normal sezonu 40-42'lik bir dereceyle bitirmesine rağmen playofflara kaldı. Malone önderliğindeki Rockets, 1981'de ilk kez NBA Finallerine ulaştı ve finallerde Larry Bird, Robert Parish ve geleceğin Rockets baş antrenörü Kevin McHale önderliğindeki Boston Celtics'e karşı seriyi 4-2 kaybetti.

1984 NBA Seçmeleri'nde Rockets, bir kez daha ilk sıradan seçtiği pivot Hakeem Olajuwon'u, takım tarihinin en başarılı döneminin temel taşı haline getirecekti. Hakeem Olajuwon, 2.24 metre boyundaki Ralph Sampson ile birlikte NBA'in en uzun ön alanlarından birini oluşturdu. "İkiz Kuleler" lakabıyla anılan bu ikili, takımı 1986 NBA Finalleri'ne taşıdı. Rockets tarihindeki ikinci NBA Finalleri'nde, Larry Bird ve 67 galibiyetli Boston Celtics'e bir kez daha mağlup oldu. Rockets 1980'ler boyunca playofflara katılmaya devam etti, ancak 1987'de Seattle SuperSonics'e ikinci turda yenilmesinin ardından birkaç yıl boyunca ilk turu geçemedi. Rudy Tomjanovich 1991-92 sezonunun ortasında baş antrenörlük görevini devraldı ve takım tarihinin en başarılı dönemini başlattı. Olajuwon liderliğindeki Rockets, 1993-94 sezonunu domine ederek 58 galibiyetle o zamanki takım rekorunu kırdı ve 1994 NBA Finalleri'ne giderek franchise tarihindeki üçüncü NBA Finalleri'ne çıktı ve Patrick Ewing ve New York Knicks'e karşı takım tarihindeki ilk şampiyonluğunu kazandı. Bir sonraki sezonda, bir başka All-Star olan Clyde Drexler ile güçlenen Rockets, takım tarihindeki dördüncü NBA Finali'nde, genç Shaquille O'Neal ve Penny Hardaway'in liderliğindeki Orlando Magic'i dört maçta süpürerek şampiyonluğunu tekrarladı. Sezonu 47-35'lik dereceyle bitiren ve 1995 playoffları sırasında Batı Konferansı'nda altıncı sırada yer alan Houston, NBA tarihinde şampiyonluğu kazanan en düşük dereceli takım oldu.

Rockets 1996'da All-star uzun forvet Charles Barkley'i kadrosuna kattı ancak NBA'in gelmiş geçmiş en iyi 50 oyuncusundan üçünün (Olajuwon, Drexler ve Barkley) varlığı Houston'ı Batı Konferansı Finalleri'ne taşımaya yetmedi. Yaşlanan üçlünün her biri 2001 yılında takımdan ayrıldı. 2000'lerin başında süper yıldızlar Tracy McGrady ve Yao Ming'in önderliğindeki Rockets, her iki oyuncunun da sakatlıklarla boğuşması sebebiyle play-offlarda başarı gösteremedi. Yao'nun 2011'de erken emekliliğinin ardından Rockets, kadrosunu tamamen dağıtarak ve yeniden yapılanmaya başladı.

2012'de yıldız oyuncu James Harden'ın takıma katılmasıyla Rockets 2010'lu yılların geri kalanında sürekli şampiyonluk mücadelesi verdi ve Harden'ın takımdaki dokuz sezonluk görev süresi boyunca hiç play-off potasından düşmedi. Harden takımdayken sayısız takım ve NBA rekoru kırdı, 2018-2020 yılları arasında art arda üç kez sayı kralı oldu ve takımı iki kez Batı Konferansı Finallerine taşıdı. 2020-21 sezonu öncesinde baş antrenör Mike D'Antoni ve genel menajer Daryl Morey'nin organizasyondan ayrılması Harden'ın takas arayışına girmesine neden oldu. Brooklyn Nets'e takas edildi ve yeniden yapılanma dönemi başladı.

Moses Malone, Hakeem Olajuwon ve James Harden Rockets'ta oynarken NBA'in en değerli oyuncusu seçilerek toplamda dört MVP ödülü kazandılar. Rockets, Morey tarafından yönetildiği dönemde, oyuncu alımlarında ve oyun tarzında gelişmiş istatistiksel analizlerin (beyzboldaki sabermetrics'e benzer) kullanımını yaygınlaştırmasıyla tanınıyordu.

Tarihçe

Kuruluş: San Diego Rockets (1967–1971)
Rockets, 1967 yılında Robert Breitbard tarafından San Diego'da kuruldu ve 1967-68 sezonunda, takım sayısını genişleten NBA'ye katılmak için 1.750.000$ giriş ücreti ödedi. San Diego merkezli takıma isim vermek için yerel bir yarışma düzenlendi. "Hareket halinde bir şehir" temasına ve General Dynamics'in Atlas füze ve hızlandırıcı roket programını geliştiren yerel koluna ithafen, San Diego ekibi "Rockets" adını aldı. San Diego Rockets, maçlarını San Diego'da bulunan ve aynı zamanda kulübün kurucusu Robert Breitbard'a ait olan San Diego Sports Arena'da oynadı.

Breitbard, takıma genel menajerlik ve baş antrenörlük yapması için, Cincinnati Royals'in o zamanki koçu Jack McMahon'u getirdi. Seattle Supersonics ile aynı yılda lige dahil olan Rockets, 1967 NBA Seçmeleri'nde 1.tur, 7.sıradan Pat Riley'i seçti. Sezonun ilk iki karşılaşmasını kaybeden Rockets, üçüncü maçında Seattle Supersonics'i 121-114 yendi ve NBA kariyerindeki ilk galibiyetini aldı. Maçta Johnny Green 30 sayı, 25 ribaund ile oynadı. Aynı maçta John Block 32 sayı, 11 ribaunt kaydetti. Rockets, açılış sezonunu 67 mağlubiyet ile tamamladı ve o zamanki maç kaybetme rekorunu kırdı.

1968 NBA Seçmeleri'nde ilk sıradan seçim hakkını kazanan Rockets, Houston Üniversitesi'nden Elvin Hayes'i seçti. Hayes önderliğinde takım sezonu 37 galibiyet, 45 mağlubiyet ile tamamladı ve Playoff turuna katılmaya hak kazandı. Batı Bölümü'nün yarı finallerinde Atlanta Hawks ile karşılaşan Rockets, seride 4-2 kaybetti ve elendi. 1969-70 sezonunda büyük hüsran yaşayan Rockets, sezonu 27-55 bitirdi. Koç Alex Hannum önderliğinde 1970-71 sezonunda sezonu 40-42 bitiren Rockets, Playoff turunu bir maçla kaçırdı.

San Diego Arena'ya ilişkin vergi sorunları ile ciddi ekonomik problemlerle karşı karşıya kalan Breitbard, kulübü satmak zorunda kaldığını duygusal bir basın toplantısında açıkladı. Toplantıda duyurdu; "Tahliye ihbarı aldık...Bunu halletmek için sessizce çalışmaya çalıştım. Ama şu anda imkansız görünüyor. Satmak istemiyorum. San Diego dışında satış yapmakla ilgilenmiyorum. Bana öyle geliyor ki Rockets ve Martılar bu kasabanın bir parçası. Bu arena, Martılar, Roketler benim bir parçam ve taraftarlarımız bizim için harika oldular."

Ekonomik sıkıntılarla boğuşan San Diego Rockets, 23 Haziran 1971'de Breitbard tarafından Houston merkezli bir yatırım grubuna satıldı.

Houston'a Taşınma (1971–1976)
Texas Sports Ivestments, Rockets'i 5,6 milyon dolara satın aldı ve 1971-72 sezonu başlamadan takımı Houston'a taşıdı. Böylelikle Texas'ı NBA'de temsil eden ilk takım oldu. Houston şehrinin uzay endüstrisiyle olan bağlantısı da göz önüne alınarak Rockets adı değiştirilmedi.

Sezon başlamadan önce Hannum, Denver Rockets ile anlaştı. Hannum'dan boşalan koltuğa Tex Winter getirildi. Sezonun ilk altı maçını kaybeden Rockets, ilk galibiyetini yedinci maçında Detroit Pistons'a karşı aldı. Sezonun ilk galibiyetinde Elvin Hayes 30 sayı attı. Sezonun ikinci galibiyetini, beş gün sonra, Buffalo Braves karşısında 102-87'lik skorla aldı. Houston Rockets sezonu 37-48 tamamladı.

Ocak 1973'te on maçlık mağlubiyet serisinin ardından Winter kovuldu ve yerine Johnny Egan geldi. 1974-75 sezonunda sezonu 41 galibiyet, 41 mağlubiyetle bitiren Rockets, playoff turuna çıkmayı başardı ve bu dönemde popülerlik kazandı. Playoff birinci turunda New York Knicks'i eleyerek yarı finallere kaldı ama yarı finalde Boston Celtics'e karşı seriyi 4-1 kaybederek elendi.

Rockets, klasik sarı ve kırmızı logosuyla birlikte, 1994-95 sezonuna kadar kullandıkları formalarını bu dönemde açıkladı.

Moses Malone Dönemi (1976–1982)
Rockets, 1975-76 sezonunda, 29 yıl boyunca ev sahipliği yapacak The Summit'e taşındı ve sonunda kalıcı bir salona sahip oldular. 1976 Playoffları'nı kaçırdıktan sonra takımın başına Tom Nissalke getirildi. Nissalke,  oyun kurucu olarak kolejde ön plana çıkan John Lucas'ı ve ABA'da koçluk yaptığı dönemden tanıdığı Moses Malone'yi takıma getirdi. Yeni gelen oyuncularla birlikte Rockets, Merkez Grubu birinci bitirdi ve ilk grup şampiyonluğunu kazandı. Doğu Konferansı finallerine kadar giden Rockets, Philadelphia 76ers tarafından elendi.

Ertesi sezon Rockets, sadece 28 galibiyet aldı. Bunda takım kaptanı Rudy Tomjanovich'in, Los Angeles Lakers'lı Kermit Washington tarafından yumruklanması, sonucunda Tomranovich'te çok sayıda yüz kırığı oluşması ve beş ay boyunca tedavi görmesi de etkiliydi. John Lucas'ın Golden State Warriors'a Rick Barry karşılığında takasından sonra Rockets, playoffların ilk turunda Atlanta Hawks'a 2-0 yenildi ve elendi. Nissalke takımdan ayrıldı ve yerine asistan Del Harris baş antrenörlüğe terfi etti.

1979'da, George Maloof, Rockets'ı 9 milyon dolara satın aldı. Ertesi yıl öldü ve Maloof ailesi takımı satmakla ilgilendiğini ifade ederken, George'un 24 yaşındaki oğlu Gavin, Rockets'ı devraldı. 1982'de iş insanı Charlie Thomas ve Sidney Shlenker, Rockets'ı 11 milyon dolara satın aldı. Maloof'lar daha sonra 1993'ten 2013'e kadar Sacramento Kings'in sahibi olacaktı.

Rockets'ın yeni sahibi Charlie Thomas; 1981-82 sezonunda tekrar MVP seçilen Moses Malone ile sözleşmeyi yenilemekle ilgilendiğini ifade ederken, daha sonrasında maaşını ödeyemedi ve Caldwell Jones karşılığında Philadelphia 76ers'a takas etti. Rockets, sezonu 14-68 bitirdi ve tarihinin en kötü  sezonu oldu. Del Harris takımdan ayrıldı ve yerine Celtics koçu Bill Fitch getirildi. Takım, 1983 NBA Seçmeleri'nin ilk seçimini kazandı ve pivot Ralph Sampson'ı seçti. İlk sezonunda Sampson, iyi bir performans sergiledi ve Yılın Çaylağı seçildi ancak, takım sonuncu olmaktan kurtulamadı. Tekrar ilk sıradan seçim hakkı kazanan Rockets, 1984 NBA Seçmeleri'nde Houston Üniversitesi'nden Hakeem Olajuwon'u seçti.

Hakeem Olajuwon Dönemi (1984–2001)

İkiz Kuleler Dönemi (1984–1987)
1984 NBA Seçmeleri'nde 1. tur, 1. sıradan seçilen Olajuwon, ilk sezonunda NBA Yılın Çaylağı oylamasında Michael Jordan'ın ardından ikinci oldu. Rockets, 1984-85 sezonunu 48-34 bitirdi ve Batı'nın en iyi üçüncü takımı olarak playofflara katıldı. Batı playofflarının ilk turunda Utah Jazz ile eşleşen Rockets, seride 3-2 kaybetti ve elendi. Hakeem Olajuwon ve Ralph Sampson ikilisi sezon boyunca övgü aldı ve "İkiz Kuleler" lakabını aldılar.

Sonraki sezon, 51-31 rekorla Orta Batı grup şampiyonluğunu kazandı. Batı Playofflarında Sacramento Kings'i 3-0 yendi ve eledi. Ardından playoff yarı finalde Denver Nuggets'ı 4-2'lik seri ile eledi. Batı konferans finalinde Los Angeles Lakers'ı seride 4-1 yendi ve eledi. Rockets, tarihindeki 2. konferans şampiyonluğunu kazandı. 1986 NBA Finalleri'nde Boston Celtics ile eşleşen Rockets, seriyi 4-2 kaybetti.

Finallerin ardından Celtics koçu K. C. Jones, Rockets'ın geleceğinin parlak olduğunu ve Rockets'ın yeni blok canavarlarına sahip olduğunu söyledi. Ancak takım bir sonraki sezona kötü bir başlangıç yaptı. Ardından oyuncuların kokain kullanımı nedeniyle sağlık sorunları yaşamaları ve cezalandırılmalarının ardından yaklaşık on yıllık bir başarısızlık izledi. 1986-87 sezonunun Batı playofflarında, Portland Trail Blazers'ı 3-1 yenerek, yarı finale yükseldi. Ancak, yarı finalde Seattle SuperSonics'e seride 4-2 kaybetti ve elendi. Serinin son maçında Hakeem Olajuwon, 49 sayı, 25 ribaund, 6 blok ile oynadı ve maçı çift uzatmaya götürdü, ancak Olajuwon'un muhteşem performansı yeterli olmadı ve maçı 125-128 yenilerek elendiler.

1987-88 sezonunun başlarında, yeni bir sözleşme imzalayan Sampson, Golden State Warriors'a takas edildi ve "İkiz Kuleler" dönemi sona erdi. Sampson'ın NBA kariyeri, kronik diz sakatlıkları sebebiyle 1991 yılında sona erdi.

Zayıf Yıllar (1987–1992)
Sampson'ın ayrılışından sonraki beş sezonda Rockets, ya playofflara kalamadı ya da ilk turda elendi. 1988'deki playofflarda ilk turda elenme, Fitch'in kovulmasına neden oldu ve onun yerine baş antrenör koltuğuna Don Chaney getirildi. Chaney en iyi dönemini 1990-91 sezonunda geçirdi ve Olajuwon'un sakatlığı yüzünden 25 maç yokluğuna rağmen Rockets'ı 52-30'luk bir rekora taşıdı ve NBA Yılın Koçu seçildi. Yeniden yapılanma sürecindeki Rockets, kadrosunda Kenny Smith, Vernon Maxwell, Robert Horry, Mario Elie, Sam Cassell ve Otis Thorpe gibi geleceğin önemli oyuncularını bir araya getirdi.

1991-92 sezonunun ortasında, 26-26 skorla devam eden koç Chaney kovuldu ve yerine asistanı olan Rockets efsanesi Rudy Tomjanovich getirildi. Rockets o yıl playofflara katılamadı. Sonraki yıl Rockets, 13 maçla rekorunu geliştirdi ve Ortabatı Grubu şampiyonu oldu. Los Angeles Clippers'ı 6 yıl sonra yenerek ilk playoff serisini kazandı. Daha sonrasında Seattle Supersonics'e 4-3 yenilerek elendi.

Arka Arkaya Gelen Şampiyonluklar (1993–1995)

30 Temmuz 1993'te Leslie Alexander, Rockets'ı 85 milyon dolara satın aldı. Rockets 1993-94 sezonunda; Tomjanovich'in baş antrenör olarak ikinci tam yılında, 15-0'lık başlangıçla bir NBA rekorunu kırarak başladı. Sezondaki ilk mağlubiyetlerini 3 Aralık 1993'te Dominique Wilkins'in 27 sayısı kaydettiği maçta, Hawks'ın Rockets'ı 133-111 mağlup etmesiyle geldi. Bir sonraki maçta Rockets, deplasmanda 99-98'lik tek bir sayı farkla kazandıkları Cleveland Cavaliers'a karşı bir geri dönüş yaptı. Rockets, ilk 17 maçta aldığı 16 galibiyetle birlikte, 1948-49 sezonunda Washington Capitols'ın ilk 17 maç rekorunu egale etti. 9 Aralık'ta Heat karşısında Olajuwon, 28 sayı, 16 ribaund ve 4 blok kaydetti ve Rockets 18. galibiyetini uzatmada aldı. Yılın MVP'si ve Savunma Oyuncusu seçilen Olajuwon liderliğindeki Rockets, kendi rekoru olan 58 galibiyet ile normal sezonu tamamladı. Batı Konferansı ilk turda, iki yıl önce final yapmış olan Portland Trail Blazers'ı 4 maçta hızlı bir şekilde dağıttıktan sonra, konferans yarı finalinde, önceki yılın MVP'si Charles Barkley liderliğindeki Batı Konferansı şampiyonu Phoenix Suns ile karşılaştılar. Serinin ilk iki maçında da mağlubiyet alan Rockets, sonraki 5 maçta 4 galibiyet aldı ve seriyi 4-3'lük skorla geçti. Konferans finalinde John Stockton ve Karl Malone liderliğindeki Utah Jazz ile eşleşen Rockets, seriyi 4-1 ile rahat bir şekilde geçti ve Konferans şampiyonu oldu. NBA Finali'nde Doğu Konferansı şampiyonu New York Knicks ile karşılaştı. Knicks 3-2'lik bir avantaj sağladı, ancak Rockets kendi sahasındaki son iki maçı kazandı ve takım tarihindeki ilk şampiyonluğunu elde etti. Olajuwon, maç başına 27 sayı, 9 ribaund ve 4 blok ortalamasıyla NBA Finallerinin MVP'si seçildi.

Sezon başında Olajuwon'un eski takım arkadaşı Clyde Drexler karşılığında Otis Thorpe'u, Portland Trail Blazers'a gönderdiler. 1994-95 sezonuna 9 galibiyet ile başlayan Rockets, sezonu 47 galibiyet ile tamamladı ve Batı Konferansı'nda altıncı olarak play-off'lara katıldı. Batı Konferansı ilk turda Utah Jazz'ı, yarı finalde Phoenix Suns'ı geçen Rockets, bir kez daha NBA Batı Konferansı finalinde boy gösterdi. Konferans finalinde San Antonio Spurs'u 4-2 ile geçti ve yeniden Konferans şampiyonu oldu. Olajuwon, seri içindeki 6 maçta da takımının sayı kralı oldu. Rockets, NBA Finali'nde Shaquille O'Neal ve Penny Hardaway'li Orlando Magic ile karşılaştı ve seriyi 4-0'lık ezici üstünlükle tamamlayıp, ikinci kez üst üste NBA şampiyonu oldu. Olajuwon yine Finallerin MVP'si oldu ve Michael Jordan'dan sonra iki yıl üst üste bu ödülü kazanan ikinci oyuncu oldu.

Şampiyonluklar Sonrası Yeniden Yapılanma (1984–2002)
Sezon başlamadan önce Rockets, görsel kimliğinde bir değişiklik yaparak lacivert ve gümüşü yeni ana renkleri haline getirirken, çizgi filmden ilham alan yeni bir logo ve ince çizgili formaları benimsedi. Rockets 1995-96 sezonunda, Olajuwon'un liderliğinde normal sezonda 48 maç kazandı. 1996 Playoffları'na katılan Rockets, Batı Konferansının ilk turunda Los Angeles Lakers'ı 3-1 ile geçti. Konferans yarı finallerinde Seattle SuperSonics tarafından 4-0'lık skor ile elendi.

Sonraki sezon başlamadan önce Rockets, Charles Barkley karşılığında Phoenix'e dört oyuncu gönderdi. Charles Barkley'in takıma katılmasıyla beraber; Olajuwon, Barkley, Drexler'den oluşan ''Üç Büyükler''; 57-25'lik bir rekorla güçlü bir ilk sezon geçirdiler ve dramatik bir finalde Utah Jazz'a 4-2 yenilmeden önce Batı Konferansı finallerine kadar gittiler. Play-off'larda Olajuwon maç başına 23.1 sayı, Drexler 18.1 sayı ve Barkley 17.9 sayı kaydetti. Bir sonraki sezona sakatlıklar damgasını vurdu ve Houston 41-41'lik skorla 8. sırada yer aldı. Playoff'ların ilk turunda, en üst sıralarda yer alan Jazz tarafından bir kez daha elendiler.

Drexler sezon sonunda emekli oldu ve Rockets onun yerine Scottie Pippen'i getirmek için takas yaptı. Lokavt dolayısıyla kısaltılan 1998-99 sezonunda Rockets, playoffların ilk turunda Lakers'a yenildi. 1999 NBA Seçmeleri'nden sonra Rockets, dört oyuncu ve bir ilk tur seçim hakkı karşılığında Vancouver Grizzlies'ten ikinci genel seçim olan Steve Francis'i takas etti. Bununla birlikte, Houston'da mutsuz olan Scottie Pippen'i, Portland'a takasladıktan ve Barkley kariyerini sonlandıran bir sakatlık yaşadıktan sonra, yeniden yapılanan Rockets, sezonu 34-48 tamamladı ve 15 yılda yalnızca ikinci kez play-off'ları kaçırdı.

2000-01 sezonunda Rockets, sezonu 45-37 ile tamamlamasında rağmen, rekabetçi geçen ve yedi takımın 50 galibiyet aldığı Batı Konferansında play-off turuna kalamadı. Sonraki sezon 38 yaşındaki Olajuwon, takas edilmesini talep etti ve Rockets elinde tutmak istediklerini belirtmelerine rağmen onu Toronto Raptors'a gönderdiler; imza ve takas anlaşmaya varıldı. 20 yıllık Olajuwon Dönemi'nden sonraki ilk sezon olan 2001-2002 sezonunda Rockets, sadece 28 galibiyetle sezonu tamamladı.

Yao Ming Dönemi (2002–2009)
Houston, 2002 NBA Seçmeleri'nde ilk sırada seçim hakkını kazandı ve 2.29 metrelik Çinli pivot olan Yao Ming'i seçtiler. Sezonu 43-39 tamamlayan Rockets, 2003 Playoffları'nı bir maç farkla kaçırdı.

2003-04 sezonunda Rockets, yeni arenası olan Toyota Center'a kavuştu. Aynı zamanda üniformalarını ve logolarını yeniden tasarladılar. Rockets efsanesi olan baş antrenör Tomjanovich'in mesane kanseri tanısının konmasıyla birlikte istifa ederek görevinden ayrıldı. Eski Knicks koçu Jeff Van Gundy liderliğindeki Rockets, normal sezonu 45-37 ile tamamladı ve 1999'dan sonra ilk kez play-offlara katılmaya hak kazandı. Playoff ilk turda Lakers karşısında 4-1 ile elendi.

Yeni sezon başlamadan önce, Orlando Magic ile Steve Francis'in de dahil olduğu yedi oyunculu takasta Tracy McGrady'ı kadrosuna kattı ve kadroda büyük bir değişiklik oldu. Takımın sayı kralı McGrady ve ribaund kralı Yao Ming liderliğinde Rockets, 2007-08 sezonunda art arda 22 maç kazanmasına yardımcı olan saygın bir ikili oluşturdu ve bu, o zamanlar NBA tarihindeki en uzun 3. galibiyet serisiydi. Yine de ikili, takım arkadaşı oldukları 463 normal sezon maçında, Yao 146, McGrady 160 maçı kaçırdı ve 2005'te Dallas Mavericks ve 2007'de Jazz karşısında galibiyet elde etmelerine rağmen hiçbir playoff serisini kazanamadı. Buna rağmen Yao Ming, 2008'de kendi evinde düzenlenen Yaz Olimpiyatları açılış töreninde kendi ülkesinin Beş Yıldızlı Kızıl Bayrağını taşımak üzere seçildi. 2007 Playoffları'nda ilk turdan elemenin ardından koç Van Gundy kovuldu ve Rockets, onun yerine Rick Adelman ile anlaştı.

2008-09 sezonu için Rockets, forvet Ron Artest ile anlaştı. McGrady'nin mikro kırılma ameliyatı nedeniyle maçların yarısını kaçırdığı sezonda Rockets, normal sezonu 53-29 bitirdi ve Batı Konferansı'nın beşinci sırada yer aldı. Batı Playofflar'ı ilk turda Portland Trail Blazers'ı 4-2 geçti. Seriye 15.8 sayı, 10.7 ribaund ortalamasıyla Yao Ming damgasını vurdu. Böylelikle Rockets, 1997'den beri ilk kez playoff turu kazandı. Trail Blazers serisinde Dikembe Mutombo dizinden sakatlandı ve 18 sezonluk NBA kariyerini noktalamak zorunda kaldı. Lakers'a karşı oynanan ikinci turda Rockets 4-3 mağlup oldu ve Yao Ming, sol ayağındaki ince bir kırık sebebiyle yeniden sakatlandı.

Rekabetçi Yeniden Yapılanma (2009–2012)
2009-10 sezonunun başında Artest ve sezon ortasında ise McGrady, Joey Dorsey ve Carl Landry ile yollarını ayırdı. Kings'ten gelen Kevin Martin ve sezon sonunda En Çok Gelişme Gösteren Oyuncu seçilecek olan Aaron Brooks'un harika performansına rağmen, Rockets playofflara kalamadı ve sezonu 42-40 karneyle kapattı. Aynı zamanda bu, All-Star'ı olmayan bir takım tarafından yapılan en iyi sonuçtu. Rockets, sonraki iki sezonu Batı Konferansı'nda dokuzuncu sırada bitirdi. Sakatlıkları nedeniyle önceki yıl hiç süre alamayan Yao Ming, 2010-11 sezonunun yedinci maçından yeniden sakatlandı ve 2011 sezonunda emekli olmaya karar verdi. 2011 NBA lokavtı sırasında koç Adelman görevden alındı ve yerine Kevin McHale getirildi. Kadroda önemli değişiklikler oldu.

James Harden Dönemi (2012–2021)

Genel menajer Darly Morey tarafından büyük ölçüde değişikliğe uğrayan kadroda, önceki sezondan yalnızca dört oyuncu kaldı: Chandler Parsons, Greg Smith, Marcus Morris ve Patrick Patterson. Yeni sezonun en önemli imzası ise, önceki yıl Oklahoma City Thunder formasıyla Yılın Altıncı Adamı seçilen James Harden'dı. Harden, sezon açılışında Detroit Pistons'a karşı 37 sayı, 12 asist, 6 ribaund, 4 top çalma ve 1 blok ile Rockets'ın başlangıç kadrosunun bir parçası olarak ani bir etki yarattı. Sonraki maçında da Atlanta Hawks'a karşı 45 sayı atan Harden, sezonu 25.9 sayı, 5.8 asist ortalaması ile tamamladı. Harden'ın performansını ve McHale'in yüksek tempolu hücumunu birleştiren Rockets, NBA'de hücumlardan en çok sayı atan takımlardan biri haline geldi ve sezonun büyük bölümünde, ligde skor konusunda lider oldu. Ömer Aşık'ın da kadrosunda yer aldığı Rockets, normal sezonu 45-37 ile tamamladı. Playoffların ilk turunda Oklahoma City Thunder ile karşılaşan Rockets, seriyi 4-2 kaybetti.

Kadrosunu güçlendirmek isteyen Rockets, 2013 sezonunun başında, serbest oyuncu olan Dwight Howard ile anlaştı ve 13 Temmuz 2013'te Rockets ile resmen sözleşme imzaladı. Harden ve Howard'ın liderliğinde, Chandler Parsons, Jeremy Lin ve Ömer Aşık gibi güçlü bir yardımcı oyuncu kadrosuyla Rockets, şampiyonluk adaylarından biri olarak görülüyordu. Ancak, normal sezon sonrasında Rockets, ilk turda Portland Trail Blazers'a yenildi ve seriyi 4-2 kaybetti. Sezon sonunda Lin ve Parkers ayrıldı ve yerine Trevor Ariza alındı. Bu ayrılıklara rağmen Rockets, 2014-15 sezonuna iyi başladı, 1996-97'den bu yana ilk kez sezonun ilk dört maçını kazandı. Ayrıca ilk altı maçını 10 ve daha fazla sayı farkla kazandı ve 1985-86 Denver Nuggets'tan bu yana bu başarıyı elde eden ilk takım oldu. Harden, Hakeem Olajuwon'dan bu yana bir maçta 50 sayı atan ilk Rockets oyuncusu oldu ve takım tarihinde bir sezonda birden fazla 50 sayılık oyun kaydeden tek oyuncu oldu. Rockets, sezonu James Harden liderliğinde 56-26 tamamladı; Güneybatı grubunun şampiyonu oldu ve Batı Konferansını ikinci sırada tamamladı. Playofflarda sırasıyla Dallas Mavericks ve Los Angeles Clippers'ı geçen Rockets, 18 yıl sonra ilk kez Konferans finalinde yer aldı. Konferans finalinde Golden State Warriors'a karşı seriyi 4-1 ile kaybetti ve elendi.

2015-16 sezonunda, 11 maçta sadece 4 galibiyet alarak lige kötü başlangıç yapan Rockets'ın koçu Kevin McHale kovuldu ve baş antrenörlük görevini sezon sonuna kadar yardımcısı J. B. Bickerstaff üstlendi. Bickerstaff ile birlikte 37-34, toplamda ise 41-41'lik karne ile sezonu tamamlayan Rockets, Batı Konferansı sekizincisi olarak Playofflara katılmaya hak kazandı. Geçen yıl olduğu gibi, Rockets bir kez daha Golden State'e dört maçta mağlup oldu ve elendi.

2016-17 sezonu için Mike D'Antoni, Rockets'ın yeni baş antrenörü olarak seçildi. Dwight Howard, kontratının son yılında, serbest oyuncu oldu. Sezon içinde serbest oyuncu havuzundan, Houston'ın yüksek tempolu hücum stiline iyi uyum sağlayan Ryan Anderson ve Eric Gordon ile sözleşme imzalandı. Sezonu başladığında, Harden harika bir başlangıç yaptı ve eski takım arkadaşı Russell Westbrook ve Kawhi Leonard ile birlikte, MVP adayları arasında kabul edildi. Sezon sona erdiğinde, Rockets hem Batı Konferansı'nda hem de genel sıralamada üçüncü oldu, bu önceki sezona göre büyük bir gelişmeydi. D'Antoni, NBA Yılın Koçu; Eric Gordon, Yılın Altıncı Adamı seçildi ve Harden, Russell Westbrook'un ardından MVP oylamasında ikinci oldu. Playoff ilk turda Oklahoma City Thunder'ı 4-1 geçen Rockets, Konferans yarı finalinde Spurs tarafından elendi.

Yeni sezon başlamadan önce Rockets, Houston restoran milyarderi Tilman Fertitta tarafından 2,2 milyar dolara satın alındı ve bir Amerikan profesyonel spor takımı için ödenen en yüksek fiyat olma rekoru kırdı. Ayrıca, Los Angeles Clippers'tan yedi oyuncu ve ilk üç korumalı 2018 ilk tur draft hakkı karşılığında, 8 kez NBA En İyi Kadrolarına seçilen ve 9 kez All-Star olan Chris Paul'ü aldı. Paul, dizindeki sakatlık nedeniyle birçok maç kaçırmış olsa bile, Rockets için önemli katkılar sağladı ve Rockets sezonu 65 galibiyetlik, takım rekoru ile tamamladı. Lig lideri olarak playoff ilk turda Minnesota Timberwolves'u, ikinci turda Utah Jazz'ı beş maçta da yendi. Batı Konferansı Finalinde Golden State Warriors ile eşleşti. Konferans Finallerinin 5. maçında Rockets seride 3-2 öne geçti, ancak Paul dizinden sakatlandı. Paul'un yokluğu hissedildi ve seriyi Golden State Warriors kazandı. James Harden, normal sezonun MVP'si seçildi.

2018 NBA Seçmeleri'nde Rockets, De'Anthony Melton'ı seçti ve onu, Ryan Anderson'ın yanında Brandon Knight ve Marquese Chriss'i almak için Phoenix Suns ile takasa soktu. Serbest oyuncu olarak James Ennis III, Michael Carter-Williams ve Carmelo Anthony ile sözleşme imzaladılar. 2018-19 sezonuna altı maçta bir galibiyetle başlayan Rockets, 13 maçın ardından,  Anthony karşılıklı olarak yolları ayırma konusunda anlaştılar. Rockets genel menajeri Daryl Morey, takımın Anthony ile "yollarının ayrıldığını" açıkladı, ancak onu serbest bırakmadı. 22 Ocak 2019'da Rockets, Anthony'yi, Darüşşafaka'da oynayan ve NBA hakları Bulls'da olan Jon Diebler ve yine Avrupa'da oynayan Tadija Dragićević'in NBA hakları ve açıklanmayan bir miktar nakit para karşılığında Chicago Bulls'a takas etti. Batı Konferansı'nda 14. sıraya düştükten sonra James Harden, maç başına en az 30 sayı attığı 32 maçlık bir galibiyet serisi elde etti. Harden bu seri boyunca maç başına 41.2 sayı ortalaması yakaladı. Rockets, sezonun son 25 maçının 20'sini kazanarak 42-15 sezonunu tamamladı ve sezonun son iki maçını kaybettikten sonra Batı Konferansı'nda dördüncü oldu. Daryl Morey, serbest oyuncu döneminde yapılan satın almaların, sakatlıklara ek olarak kötü uyum gösterdiği tespit etti ve sezon başında alınan oyuncuları son takas tarihinde takas etti ve onların yerine Austin Rivers, Kenneth Faried, Danuel House ve Iman Shumpert ile anlaştı. NBA tarihinde bir takımın tek bir maçta attığı en çok üç sayılık atış rekorunu iki kez kırdılar ve NBA tarihinde arka arkaya dört maçı, 24 veya daha fazla sayı farkla kazanan dördüncü takım oldular. Playofflarda Jazz'ı 4-1 ile geçtiler ama ikinci turda yeniden Golden State Warriors'a karşı boyun eğdiler ve 4-2'lik seri ile elendiler. James Harden, sezonu sayı kralı olarak tamamladı.

2019 sezonunun başında Morey, kadroyu bir kez daha yeniden düzenlemeye çalıştı. Oklahoma City Thunder ile yapılan bir takasın parçası olarak Rockets, James Harden'ın Thunder'dan takım arkadaşı Russell Westbrook karşılığında Chris Paul'ü, iki gelecek ilk tur seçimini ve iki gelecek ilk tur seçim takas hakkını verdi. Sezonun sonunda Harden ve Westbrook, maç başına toplam 61,5 sayı attı ABA-NBA birleşmesinden bu yana, Kobe Bryant ve Shaquille O'Neal'ın önceki en yüksek skorlu basketbol ikilisi rekorunu kırdı. Sezonu 44-27 tamamlayan Rockets, playoffların ilk turunda Thunder'ı geçti. İkinci turda Lakers karşısında 4-1'lik skorla elendiler.

2019-20 sezonunun COVID-19 pandemisi sebebiyle yarıda kalmasının ardından, ligin son 8 maçı için lige katılan 22 takımdan biriydi. Rockets, Los Angeles Lakers tarafından playofflarda elendikten sonra, D'Antoni ve Morey, 2020-21 sezonunda takıma geri dönmeyeceklerini bildirdi. Russell Westbrook da Aralık 2020'de Washington Wizards'a takas edildi. Rafael Stone, baş hukuk müşaviri ve genel müdür yardımcısı olarak görev yaptıktan sonra genel müdür olarak işe alındı. Takımın başına Stephen Silas getirildi. Ocak 2021'de Harden, dört takımlık bir takasla Brooklyn Nets'e takas edildi. Rockets, sezona 11-10'luk bir başlangıçla başladı ancak 17-55 ile ligi sonuncu bitirdi.

Yeniden Yapılanma (2021–günümüz)
Önceki yılı sonunca bitiren Rockets, 2021 NBA Seçmeleri'nde 2. sıradan Jalen Green'i seçti. Aynı seçmelerde Rockets, Thunder tarafından 16. sıradan seçilen ve takas yoluyla Houston'a katılan Beşiktaş'tan Alperen Şengün'ü, 23. ve 24. sıradan seçtikleri Usman Garuba ve Josh Christopher'ı kadrosuna katarak genç bir çekirdek oluşturdu. Aynı zamanda, ilk 55 korumalı ikinci tur seçimi hakkı karşılığında takas yoluyla satın alınan Kevin Porter Jr. kadroya eklendi. Bu durum John Wall'un tüm sezon boyunca yedek kulübesinde kalmasına neden oldu. 2021-22 sezonunda Rockets 20-62'lik derecesiyle bir kez daha ligin dibine demir attı. Jalen Green 17.3 sayı, 3.4 ribaund ve 2.6 asist ortalamalarıyla NBA En İyi Çaylak Beşi'ne seçildi. Sezon sonunda, hiç süre almayan ve yönetimle sıkıntılar yaşayan John Wall takımdan ayrıldı. Yanı sıra takımın forveti Christian Wood, oyun kurucu Dennis Schröder dahil olmak birkaç oyuncuyla daha yollar ayrıldı ve takımın yaş ortalaması düştü.

2022 NBA Seçmeleri'nde 3. sıradan Jabari Smith Jr. ve 17. sıradan Tari Eason'ı seçti. Ayrıca TyTy Washington'ın draft haklarını da 29. sıradan aldılar. Sezon içinde konferansın dibine demir atan Rockets, ligdeki son üç maçını kazandı ve 22-60 derece ile konferansı sondan ikinci sırada tamamladı. Sezon sonunda koç Stephen Silas'ın dördüncü yıl opsiyonu kullanılmadı ve yollar ayrıldı.

Yeni sezon başında, eski Celtics koçu Ime Udoka ile anlaşan Rockets, 2023 NBA Seçmeleri'nde 4. sıradan Amen Thompson ve 20. sıradan Cam Whitmore'yi seçti. Udoka ile rekabetçi bir takım oluşturmayı planlayan Rockets, All-Star oyun kurucu Fred VanVleet, Jeff Green, Dillon Brooks ve Jock Landale'yi kadrosuna kattı.

Takım kimliği

Formalar ve logolar
Rockets, San Diego'da ilk kez boy gösterdiğinde renkleri yeşil ve altındı. Deplasman formalarında şehrin adı, iç saha formalarında ise takımın adı yer alıyordu ve her ikisi de serifli blok harflerle yazılmıştı. Bu, Rockets'ın San Diego'da geçirdiği yıllar boyunca kullanacağı tek forma tasarımıydı. Rockets'ın ilk logosunda takım adıyla çevrili bir basketbol topu ve topla birlikte ilerleyen bir roket yer alıyordu.

1971'de Houston'a taşındıktan sonra Rockets, logosundaki yeşil rengini kırmızıyla değiştirdi. Renk ve şehir adının değişmesi dışında San Diego'daki günlerinden kalma aynı tasarımı korudular. Kullanılan logo, dönen bir basketbol topunu yukarı doğru fırlatan, sırtında güçlendiriciler olan, kırmızı ve altın alevlerden oluşan bir iz bırakan ve altında "Houston Rockets" yazan bir oyuncudur.

1972-73 sezonunda Rockets, taraftarlar tarafından "ketçap ve hardal" olarak adlandırılan, iki kırmızı iz ile çevrili altın bir basketbol topunun yer aldığı, ilk kırmızı izin üzerinde "Houston" ve basketbol topunu çevreleyen siyah renkte "Rockets" (küçük 'E' ve 'T' harfleri dışında tümü büyük harfle yazılmıştır) logosunu tanıttı. 1975-76 sezonuna kadar kullanılan ilk iç saha formalarında şehir adı, numaralar ve serifli oyuncu adı kırmızı renkte ve altın süslemeli olarak yer alırken, deplasman formalarında şehir adı (küçük 'T' ve 'N' harfleri hariç hepsi büyük), numaralar ve serifli oyuncu adı altın renkte ve beyaz süslemeli olarak yer aldı.

1976-77 sezonunda Rockets, Cooper Black yazı tiplerinde monoton bir görünüm ve deplasman formalarında beyaz harfler içeren formalarını değiştirdi. İç saha şortlarında takım logosu sağ bacakta yer alırken, deplasman şortlarında aynı yerde takım adı kelime işareti yer aldı. Numara yazı tipinde küçük değişiklikler yapılan bu versiyon, 1994 ve 1995 şampiyonlukları da dahil olmak üzere dört NBA Finali maçının tamamında kullanıldı.

1995 şampiyonluğunun ardından Rockets görünümünü modernleştirmeyi tercih etti. Takım, 5.000'den fazla katılımın olduğu bir taraftar yarışmasının ardından Missouri City'li sanatçı Thomas Nash'in bir basketbol topunun yörüngesinde dönen bir roket fikrini seçti ve bu fikir daha sonra Houston'lı tasarımcı Chris Hill tarafından yeniden işlendi. Nash daha sonra Rockets'ı, yarışma ödüllerini ödememelerine rağmen fikrini kullandıkları için sözleşmenin ihlali nedeniyle dava etti. NBA, kimliğin 1990'larda diğer takımların benimsediği çizgi filmlerden esinlenen imgeleri takip etmesini önerdi ve sonuçta bir basketbol topunun yörüngesinde dönen köpekbalığı ağızlı burun sanatı ile boyanmış bir roket ortaya çıktı. Kırmızı renk korundu, ancak lacivert ve gümüş üniformanın ana renkleri oldu. Hem iç saha beyaz hem de deplasman lacivert formalarında degrade solan ince çizgiler ve fütüristik sayı fontları yer alırken, lacivertin yan şeritleri kırmızıya doğru soluyordu. Bu forma 2002-03 sezonuna kadar kullanıldı.

Rockets 2003-04 sezonunda New York merkezli ajans Alfafa Studio tarafından Japon tasarımcı Eiko Ishioka ile birlikte yaratılan[113] basitleştirilmiş logo ve formaları piyasaya sürdü. Logo, bir basketbol sahasının merkezi dairesi olarak yorumlanabilecek kırmızı bir yörünge çizgisiyle çevrili, kalkış sırasında bir roket şeklinde stilize edilmiş bir 'R'dir. Söz konusu "R", takımın yeni özel yazı karakterine ilham verdi ve her bir rakamın ister salonda ister televizyonda olsun uzaktan rahatça okunabilmesi için tasarlandı. Kırmızı bir kez daha baskın renk haline gelirken, gümüş ve siyah ikinci planda kaldı. 2009 yılında Rockets, altın rakamlar ve yan şeritlere sahip alternatif bir kırmızı formayla şampiyonluk yıllarını anımsattı. Rockets'ın 2015-16 sezonu için iki kollu alternatif forması vardı; tasarımı NASA'nın Gemini-Titan roketinin tasarımına atıfta bulunan gümüş renkli alternatif bir forma ve "Clutch City" takma adını içeren kırmızı ve altın renkli bir formaydı. 2016-17 sezonu için Rockets siyah bir alternatif forma giymeye başladı.

6 Haziran 2019'da Rockets, bir basketbol topunu gezegen olarak tasvir eden yeni bir ikincil logoyu tanıttı ve yüzüğün ortasında klasik "R" ile "Houston Rockets" gösterildi. İki hafta sonra yeni bir forma seti tanıtıldı. Kırmızı "Icon" ve beyaz "Association" tasarımlarında güncellenmiş blok harfler ve fırlatılan bir roketi tasvir eden kalın yan paneller yer aldı. Siyah "Statement" forması birkaç değişiklikle kaldı. Buna ek olarak Rockets, Nike'ın "Classic" serisinin bir parçası olarak 1976-95 yılları arasındaki "ketçap ve hardallı" kırmızı formasını geri getirdi. 2019-20 "City" forması için Rockets, Çin Yeni Yılı temalı tasarımlardan kaçındı ve NASA'dan ilham alan bir uzay temasını tercih etti.

Rockets'ın 2020-21 sezonu için tasarladığı "City" forması, Houston şehrine bir gönderme olarak toz mavisi bir zemine sahipti. Renkler Houston'ın eski NFL takımı Houston Oilers'ın renklerini andırıyordu. 2021-22 sezonu için Rockets, takımın formalarında sponsor olarak yer almak üzere Credit Karma ile bir ortaklık kurduğunu duyurdu.

2021-22 sezonunda Rockets'ın "City" forması geçmişteki çeşitli forma tasarımlarına atıfta bulundu. Lacivert taban ve beyaz ince çizgiler 1995-2003 üniformalarından alınmıştır. Beldeki değiştirilmiş "ketçap ve hardal" logosunun yanı sıra çapraz olarak düzenlenmiş "Houston" kelime işareti ve blok numaraları 1975-1995 formalarına saygı duruşunda bulundu. Modern "R" logosu ve yan taraftaki beyaz çift kemer 2003-2019 formalarına bir saygı duruşuydu. Rockets bu "City" formasını 2022-23 sezonunda da korudu.

Maskot

Rockets'ın 1993'ten 1995'e kadarki maskotu, akrobatik smaçları ve hareketleriyle tanınan Turbo idi. "Clutch" olarak bilinen maskot 14 Mart 1995'te tanıtıldı. 1995'te Rockets, oyunlar sırasında çeşitli hareketler yapan büyük bir oyuncak ayı benzeri maskot olan Clutch Bear'ı ikinci bir maskot olarak piyasaya sürdü. İkili maskot olarak sekiz yıl hizmet verdikten sonra Turbo'yu oynayan oyuncu emekli oldu ve Clutch takımın tek maskotu haline geldi. Clutch Bear, ligdeki en tanınmış maskotlardan biri olarak kabul edildi ve 2006 Maskot Onur Listesi'ne alındı.

Rekabetler
Houston Rockets, 1980'den bu yana Batı Konferansı içinde birçok rekabet geliştirdi. Bunlardan ikisi, Rockets'la Doğu Konferansı'nda geçirdiği dört yılın ardından birlikte hareket eden San Antonio Spurs ve aynı sezon konferansa katılan Dallas Mavericks ile olan eyalet içi rekabetlerdir. Rockets, 1980'den bu yana playofflarda her iki Teksas takımıyla da karşılaştı. Spurs ile karşılaştığı dört müsabakadan üçünden galibiyetle ayrıldı, birini kaybetti. Mavericks'e karşı iki kez yenilirken, bir kez de mağlup eden taraf oldu. Diğer ünlü rekabetler ise 1980'lerin Showtime döneminde NBA Finallerini sadece Rockets'a yenilerek kaçıran Los Angeles Lakers ve Rockets'ın her iki şampiyonluk sezonunda da yendiği ancak Utah tarafından beş kez daha mağlup edildiği Utah Jazz ile yaşandı.

Mevcut kadro

Kadro dizilişi

Emekliye Ayrılan Numaralar

İstatistikler ve Rekorlar

Kulüp Rekorları
Kalın yazılanlar hala takımda yer alan aktif oyuncuları, Eğik yazılanlar ise hala aktif olan, ama takımda olmayan oyuncuları gösterir.

Sayı Rekoru

 1. Hakeem Olajuwon (26,511)
 2. James Harden (18,365)
 3. Calvin Murphy (17,949)
 4. Rudy Tomjanovich (13,383)
 5. Elvin Hayes (11,762)
 6. Moses Malone (11,119)
 7. Yao Ming (9,247)
 8. Robert Reid (8,823)
 9. Mike Newlin (8,480)
 10. Otis Thorpe (8,177)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Houston Rockets Resmi Sitesi
 Türkçe Rockets Sitesi

NBA takımları
Rockets
Houston Rockets

Houston Rockets


ශ්‍රී ලංකාවේ සබරගමුව පළාතේ රත්නපුරය නගර මධ්‍යයෙහි පිහිටුවා තිබෙන රත්නපුරය ඔරලෝසු කණුව මෙරට ඉදිකොට තිබෙන පැරණිතම ඔරලෝසු කණු අතුරින් එකක් වේ.

අතීතය
1920 මුල් ගණන් වලදී, දේශීය යුධ අනුස්මරණ කමිටුව (Local War Memorial Committee) විසින් ක්‍රියාවට නංවන ලද ව්‍යාපෘතියක් යටතේ, රත්නපුරය නගර මධ්‍යයෙහි මෙම ඔරලෝසු කණුව ඉදිකරන ලදී.

ඔරලෝසු කණුවට සුදුසු ආකෘතියක් තෝරා ගැනීම පිණිස, එම කාලයේදී නිර්මාණ තරඟයක් පවත්වා ඇති අතර, එම තරඟයේ ත්‍යාගය වශයෙන් රුපියල් 300 ක මුදලක් පිරිනැමූ බව සඳහන් වේ. තරඟය සඳහා ඉදිරිපත් කරනු ලැබූ ඔරලෝසු නිර්මාණ ආකෘති 10 ක් අතුරින් හොඳම ත්‍රිත්වයක් තෝරා, ඒ අතරිනුත් වඩා සුදුසු ආකෘතිය දිස්ත්‍රික් ඉංජිනේරුවරයා විසින් තෝරා ගත් බව පැවසෙයි.

ඔරලෝසු සඳහා යූරෝ (£) 300 ක මුදලක් වියදම්ව තිබෙන අතර, ඒවා ලන්ඩනයේ ටයිම්ස් සප්ලයි ඒජන්සිය (Times Supply Agency) වෙතින් රැගෙන ආ බව සඳහන් වෙයි.

ආශ්‍රිත

ඔරලෝසු කණු - ශ්‍රී ලංකා
ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධ ස්මාරක

රත්නපුර ඔරලෝසු කණුව


لوبياء مقرنة أو فاصولياء الازوكي (الاسم العلمي:Vigna angularis)  هي  من النباتات يتبع  اللوبياء من ال البقولية.
تعدّ من البقول الصغيرة الحجم، وهي حمراء اللون تستخدم عادة في الشرق الاقصى علاجا لامراض الكلى وتزرع حاليا في الولايات المتحدة وأماكن أخرى.

فوائدها
تحتوي فاصولياء الازوكي على كمية من الدهون والزيوت اقل من تلك الموجودة في الأنواع الأخرى من الفاصولياء الجافة، وهي مفيدة للكليتين، والمثانة، والجهاز التناسلي، وتسهل عملية التغوط. تستخدم الازوكي في الأطباق والمشروبات الطبية.

معرض صور

المصدر
 علم المايكروبيوتك الموسع ل مريم نور وكمال مزوق.(بتصرف)

انظر أيضاً
 اللوبياء

مراجع

وصلات خارجية
 Illustrated Plant Genetic Resources Database
 Alternative Field Crop Manual

لوبياء مقرنة
بقوليات
قرون نبات صالحة للأكل
لوبياء مقرنة
مطبخ كوري
مطبخ هاواي
مطبخ ياباني
نباتات وصفها كارل لودفيغ ويلدنو

لوبياء مقرنة


Titan je deveti studijski album grčkog simfonijskog death metal-sastava Septicflesh. Diskografska kuća Season of Mist objavila ga je 20. lipnja 2014. Posljednji je album s bubnjarem Fotisom Benardom.

Popis pjesama

Osoblje

Izvori

Albumi sastava Septicflesh
Albumi iz 2014.

Titan (album)


Maud Angelica Behn (født 29. april 2003 på Rikshospitalet i Oslo) er Prinsesse Märtha Louise af Norge og hendes mand Ari Behns ældste datter.

Maud Angelica Behn er dronning Sonja og kong Haralds første barnebarn og nummer fem i arvefølgen til den norske trone. Hun er ikke medlem af kongehuset, er ikke kongelig og har ingen titel.

Kilder

Eksterne henvisninger

Personer fra Oslo

Maud Angelica Behn


An Stipagrostis geminifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Stipagrostis geminifolia in nahilalakip ha genus nga Stipagrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipagrostis

Stipagrostis geminifolia


Habituation is a form of non-associative learning in which an innate (non-reinforced) response to a stimulus decreases after repeated or prolonged presentations of that stimulus. Responses that habituate include those that involve the intact organism (e.g., full-body startle response) or those that involve only components of the organism (e.g., habituation of neurotransmitter release from in vitro Aplysia sensory neurons). The broad ubiquity of habituation across all biologic phyla has resulted in it being called "the simplest, most universal form of learning...as fundamental a characteristic of life as DNA." Functionally-speaking, by diminishing the response to an inconsequential stimulus, habituation is thought to free-up cognitive resources to other stimuli that are associated with biologically important events (i.e., punishment/reward). For example, organisms may habituate to repeated sudden loud noises when they learn these have no consequences. A progressive decline of a behavior in a habituation procedure may also reflect nonspecific effects such as fatigue, which must be ruled out when the interest is in habituation. Habituation is clinically relevant, as a number of neuropsychiatric conditions, including autism, schizophrenia, migraine, and Tourette's, show reductions in habituation to a variety of stimulus-types both simple (tone) and complex (faces).

Drug habituation
There is an additional connotation to the term habituation which applies to psychological dependency on drugs, and is included in several online dictionaries. A team of specialist from the World Health Organization assembled in 1957 to address the problem of drug addiction and adopted the term "drug habituation" to distinguish some drug-use behaviors from drug addiction. According to the WHO lexicon of alcohol and drug terms, habituation is defined as "becoming accustomed to any behavior or condition, including psychoactive substance use". By 1964 the America Surgeon's General report on smoking and health included four features that characterize drug habituation according to WHO: 1) "a desire (but not a compulsion) to continue taking the drug for the sense of improved well-being which it engenders"; 2) "little or no tendency to increase the dose"; 3) "some degree of psychic dependence on the effect of the drug, but absence of physical dependence and hence of an abstinence syndrome"; 4) "detrimental effects, if any, primarily on the individual". However, also in 1964, a committee from the World Health Organization once again convened and decided the definitions of drug habituation and drug addiction were insufficient, replacing the two terms with "drug dependence". Substance dependence is the preferred term today when describing drug-related disorders, whereas the use of the term drug habituation has declined substantially. This is not to be confused with true habituation to drugs, wherein repeated doses have an increasingly diminished effect, as is often seen in addicts or persons taking painkillers frequently.

Characteristics
Habituation as a form of non-associative learning can be distinguished from other behavioral changes (e.g., sensory/neural adaptation, fatigue) by considering the characteristics of habituation that have been identified over several decades of research. The characteristics first described by Thompson and Spencer were updated in 2008 and 2009, to include the following:

Repeated presentation of a stimulus will cause a decrease in reaction to the stimulus. Habituation is also proclaimed to be a form of implicit learning, which is commonly the case with continually repeated stimuli. This characteristic is consistent with the definition of habituation as a procedure, but to confirm habituation as a process, additional characteristics must be demonstrated. Also observed is spontaneous recovery. That is, a habituated response to a stimulus recovers (increases in magnitude) when a significant amount of time (hours, days, weeks) passes between stimulus presentations.

"Potentiation of habituation" is observed when tests of spontaneous recovery are given repeatedly. In this phenomenon, the decrease in responding that follows spontaneous recovery becomes more rapid with each test of spontaneous recovery. Also noted was that an increase in the frequency of stimulus presentation (i.e., shorter interstimulus interval) will increase the rate of habituation. Furthermore, continued exposure to the stimulus after the habituated response has plateaued (i.e., show no further decrement) may have additional effects on subsequent tests of behavior such as delaying spontaneous recovery. The concepts of stimulus generalization and stimulus discrimination will be observed. Habituation to an original stimulus will also occur to other stimuli that are similar to the original stimulus (stimulus generalization). The more similar the new stimulus is to the original stimulus, the greater the habituation that will be observed. When a subject shows habituation to a new stimulus that is similar to the original stimulus but not to a stimulus that is different from the original stimulus, then the subject is showing stimulus discrimination. (For example, if one was habituated to the taste of lemon, their responding would increase significantly when presented with the taste of lime). Stimulus discrimination can be used to rule out sensory adaptation and fatigue as an alternative explanation of the habituation process.

Another observation mentioned is when a single introduction of a different stimulus late in the habituation procedure when responding to the eliciting stimulus has declined can cause an increase in the habituated response. This increase in responding is temporary and is called "dishabituation" and always occurs to the original eliciting stimulus (not to the added stimulus). Researchers also use evidence of dishabituation to rule out sensory adaptation and fatigue as alternative explanations of the habituation process. Habituation of dishabituation can occur. The amount of dishabituation that occurs as a result of the introduction of a different stimulus can decrease after repeated presentation of the "dishabituating" stimulus.

Some habituation procedures appear to result in a habituation process that last days or weeks. This is considered long-term habituation. It persists over long durations of time (i.e., shows little or no spontaneous recovery). Long-term habituation can be distinguished from short-term habituation which is identified by the nine characteristics listed above.

Biological mechanisms
The changes in synaptic transmission that occur during habituation have been well-characterized in the Aplysia gill and siphon withdrawal reflex. Habituation has been shown in essentially every species of animal and at least, in one species of plants (Mimosa pudica), in isolated neuronally-differentiated cell-lines, as well as in quantum perovskite. The experimental investigation of simple organisms such as the large protozoan Stentor coeruleus provides an understanding of the cellular mechanisms that are involved in the habituation process.

Neuroimaging
Within psychology, habituation has been studied through different forms of neuroimaging like PET scan and fMRI. Within fMRI, the response that habituates is the blood oxygen level-dependent (BOLD) signals triggered by stimuli. Decreases of the BOLD signal are interpreted as habituation.

The amygdala is one of the most-studied areas of the brain in relation to habituation. A common approach is to observe the visual processing of facial expressions. A study by Breiter and colleagues used fMRI scans to identify which areas of the brain habituate and at what rate. Their results showed that the human amygdala responds and rapidly habituates preferentially to fearful facial expressions over neutral ones. They also observed significant amygdala signal changes in response to happy faces over neutral faces.

Blackford, Allen, Cowan, and Avery (2012) compared the effect of an extremely inhibited temperament and an extremely uninhibited temperament on habituation. Their study found that over repeated presentations individuals with an uninhibited temperament demonstrated habituation in both the amygdala and hippocampus, whereas participants with an inhibited temperament demonstrated habituation in neither brain region. The researchers suggest that this failure to habituate reflects a social learning deficit in individuals with an extremely inhibited temperament, which is a possible mechanism for a higher risk of social anxiety.

Debate about learning-status
Although habituation has been regarded as a learning process by some as early as 1887, its learning status remained controversial up until the 1920s - 1930s. While conceding that reflexes may "relax" or otherwise decrease with repeated stimulation, the "invariance doctrine" stipulated that reflexes should not remain constant and that variable reflexes were a pathological manifestation. Indeed, air pilots who showed habituation of post-rotational nystagmus reflex were sometimes ejected from or not recruited for service for World War I: on the grounds that a variable reflex response indicated either a defective vestibular apparatus or a lack of vigilance. Eventually, however, more research from the medical and scientific communities concluded that stimulus-dependent variability reflexes is clinically normal. The opposition to the considering habituation a form of learning was also based on the assumption that learning processes must produce novel behavioral responses and must occur in the cerebral cortex. Non-associative forms of learning such as habituation (and sensitization) do not produce novel (conditioned) responses but rather diminish a pre-existing (innate) responses and often are shown to depend on peripheral (non-cerebral) synaptic changes in the sensory-motor pathway. Most modern learning theorists, however, consider any behavioral change that occurs as a result of experience to be learning, so long as it cannot be accounted for by motor fatigue, sensory adaptation, developmental changes or damage.

Criteria for verifying a response-decline as learning

Importantly, systematic response-declines can be produced by non-learning factors such as sensory adaptation (obstruction of stimulus detection), motor fatigue, or damage. Three diagnostic criteria are used to distinguish response-declines produced by these non-learning factors and response-declines produced by habituation (learning) processes. These are:

 Recovery by Dishabituation
 Sensitivity of Spontaneous Recovery to Rate-of-Stimulation
 Stimulus-specificity

Early studies relied on the demonstration of 1) Recovery by Dishabituation (the brief recovery of the response to the eliciting stimulus when another stimulus is added) to distinguish habituation from sensory adaptation and fatigue. More recently, 2) Sensitivity of Spontaneous Recovery to Rate-of-Stimulation and 3) Stimulus-specificity have been used as experimental evidence for the habituation process. Spontaneous Recovery is sensitive to spontaneous recovery, showing recovery that is inversely correlated with the amount of response-decline. This is the opposite of what would be expected if sensory adaptation or motor fatigue were the cause of the response-decline. Sensory adaptation (or neural adaptation) occurs when an organism can no longer detect the stimulus as efficiently as when first presented and motor fatigue occurs when an organism is able to detect the stimulus but can no longer respond efficiently. Stimulus-specificity stipulates that the response-decline is not general (due to motor fatigue) but occurs only to the original stimulus that was repeated. If a response-decline shows 1) dishabituation, 2) spontaneous recovery that is inversely correlated with the extent of decline, and/or 3) stimulus-specificity, then habituation learning is supported.

Despite the ubiquity of habituation and its modern acceptance as a genuine form of learning it has not enjoyed the same focus within research as other forms of learning. On this topic, the animal psychologist James McConnell said "...nobody cares…much about habituation"). It has been suggested that the apathy held towards habituation is due to 1) resistance from traditional learning theorists maintain memory requires reproduction of propositional/linguistic content; 2) resistance from behaviorists who maintain that "true" learning requires the development of a novel response (whereas habituation is a decrease in a pre-existing response); 3) the behavioral measure of habituation (i.e., a response-decline) is very susceptible to confound by non-learning factors (e.g., fatigue) which, therefore, make it more difficult to study).

Theories
Various models have been proposed to account for habituation including the Stimulus-Model Comparator theory formulated by Evgeny Sokolov, the Groves and Thompson dual-process theory, and the SOP (Standard Operating Procedures/Sometimes Opponent Process) model formulated by Allan Wagner

Stimulus-model comparator theory
The stimulus-model comparator theory emerged from the research of Sokolov who used the orienting response as the cornerstone of his studies, and operationally defining the orienting response as EEG activity. Orienting responses are heightened sensitivity experienced by an organism when exposed to a new or changing stimulus. Orienting responses can result in overt, observable behaviors as well as psychophysiological responses such as EEG activity and undergo habituation with repeated presentation of the eliciting stimulus. The Sokolov model assumes that when a stimulus is experienced several times, the nervous system creates a model of the expected stimulus (a stimulus model). With additional presentations of the stimulus, the experienced stimulus is compared with the stimulus model. If the experienced stimulus matches the stimulus model, responding is inhibited. At first the stimulus model is not a very good representation of the presented stimulus, and thus responding continues because of this mismatch. With additional presentations the stimulus model is improved, there is no longer a mismatch, and responding is inhibited causing habituation. However, if the stimulus is changed so that it no longer matches the stimulus model, the orienting response is no longer inhibited. Sokolov locates the stimulus model in the cerebral cortex.

Dual-process theory
The Groves and Thompson dual-process theory of habituation posits that two separate processes exist in the central nervous system that interacts to produce habituation. The two distinct processes are a habituation process and a sensitization process. The dual-process theory argues that all noticeable stimuli will elicit both of these processes and that the behavioral output will reflect a summation of both processes. The habituation process is decremental, whereas the sensitization process is incremental enhancing the tendency to respond. Thus when the habituation process exceeds the sensitization process behavior shows habituation, but if the sensitization process exceeds the habituation process, behavior shows sensitization. Groves and Thompson hypothesize the existence of two neural pathways: an "S-R pathway" involved with the habituation process, and a "state pathway" involved with sensitization. The state system is seen as equivalent to a general state of arousal.

Examples of the habituation process in animals and humans
Habituation has been observed in an enormously wide range of species from motile single-celled organisms such as the amoeba and Stentor coeruleus to sea slugs to humans. Habituation processes are adaptive, allowing animals to adjust their innate behaviors to changes in their natural world. A natural animal instinct, for example, is to protect themselves and their territory from any danger and potential predators. An animal needs to respond quickly to the sudden appearance of a predator. What may be less obvious is the importance of defensive responses to the sudden appearance of any new, unfamiliar stimulus, whether it is dangerous or not. An initial defensive response to a new stimulus is important because if an animal fails to respond to a potentially dangerous unknown stimulus, the results could be deadly. Despite this initial, innate defensive response to an unfamiliar stimulus, the response becomes habituated if the stimulus repeatedly occurs but causes no harm. An example of this is the prairie dog habituating to humans. Prairie dogs give alarm calls when they detect a potentially dangerous stimulus. This defensive call occurs when any mammal, snake, or large bird approaches them. However, they habituate to noises, such as human footsteps, that occur repeatedly but result in no harm to them. If prairie dogs never habituate to nonthreatening stimuli, they would be constantly sending out alarm calls and wasting their time and energy. However, the habituation process in prairie dogs may depend on several factors including the particular defensive response. In one study that measured several different responses to the repeated presence of humans, the alarm calls of prairie dogs showed habituation whereas the behavior of escaping into their burrows showed sensitization.

Another example of the importance of habituation in the animal world is provided by a study with harbor seals. In one study researchers measured the responses of harbor seals to underwater calls of different types of killer whales. The seals showed a strong response when they heard the calls of mammal-eating killer whales. However, they did not respond strongly when hearing familiar calls of the local fish-eating population. The seals, therefore, are capable of habituating to the calls of harmless predators, in this case, harmless killer whales. While some researchers prefer to simply describe the adaptive value of observable habituated behavior, others find it useful to infer psychological processes from the observed behavior change. For example, habituation of aggressive responses in male bullfrogs has been explained as "an attentional or learning process that allows animals to form enduring mental representations of the physical properties of a repeated stimulus and to shift their focus of attention away from sources of irrelevant or unimportant stimulation".

Habituation of innate defensive behaviors is also adaptive in humans, such as habituation of a startle response to a sudden loud noise. But habituation is much more ubiquitous even in humans. An example of habituation that is an essential element of everyone's life is the changing response to food as it is repeatedly experienced during a meal. When people eat the same food during a meal, they begin to respond less to the food as they become habituated to the motivating properties of the food and decrease their consumption. Eating less during a meal is usually interpreted as reaching satiety or "getting full", but experiments suggest that habituation also plays an important role. Many experiments with animals and humans have shown that providing variety in a meal increases the amount that is consumed in a meal, most likely because habituation is stimulus-specific and because variety may introduce dishabituation effects. Food variety also slows the rate of habituation in children and may be an important contributing factor to the recent increases in obesity.

We also find that habituation is found in our emotional responses, called the opponent-process theory, proposed by researchers Richard Solomon and John Corbit (1974). It is known that responses by the subject tend to change by repetitively presenting certain stimuli. But concerning the opponent-process theory, some emotional reactions to the stimuli weaken (decrease) while others' reactions are strengthened (increase). Take, for example, that it is the end of the semester at your university. You have been worried about your grade for the entire semester and you need a grade of "A" on the final to pass the course. You study efficiently for the test and after taking it, you feel that you will receive a very high grade. But once you check the gradebook, you see that you did not get an "A" on your exam. Instead, you received a "C+". Now you are distraught and know that there is no other way to pass the course for the semester. After a few minutes you begin to calm down and by the next hour, you are back to your normal emotional state. This is an example of an emotional response explained by the opponent-process theory. It begins with an outside stimulus provoking an emotional reaction that increases rapidly until it is at its most intense (presumably after you learned that you did not receive a high letter grade). Gradually, your emotional state declines to a level lower than normal and eventually returns to neutral. This pattern coincides with two internal processes referred to as the a-process and b-process. The a-process, or "affective" response to a stimulus, is the initial emotional response one has and can be pleasant or unpleasant. The b-process is the after reaction and has a lower intensity than the a-process. The a-process is very fast-acting and ends as soon as the stimulus ends or is removed. Unlike the a-process, the b-process is much slower in returning to baseline. Concerning the definition of the opponent process theory—repeated presentations present habituation—the a-process does not necessarily change. It is the b-process that is strengthened instead and rises more quickly to reach the highest intensity, and much slower in attempting to return to baseline after the stimulus is removed. To sum it all up, with the opponent-process theory, repeated presentations of the same stimulus will result in habituation, where subjects show little to no reaction. It is the after-reaction that is much larger and prolonged, than if an initial reaction to a stimulus occurred.

Relevance to neuropsychiatry
Habituation abnormalities have been repeatedly observed in a variety of neuropsychiatric conditions including autism spectrum disorder (ASD), fragile X syndrome, schizophrenia, Parkinson's disease (PD), Huntington's disease (HD), attention deficit hyperactivity disorder (ADHD), Tourette's syndrome (TS), and migraine. In human clinical studies, habituation is most often studied using the acoustic startle reflex; acoustic tones are delivered to participants through headphones and the subsequent eye-blink response is recorded directly by observation or by electromyography (EMG). Depending on the disorder, habituation phenomena have been implicated as a cause, symptom, or therapy. Reduced habituation is the most common habituation phenotype reported across neuropsychiatric disorders although enhanced habituation has been observed in HD and ADHD. It also appears that abnormal habituation is often predictive of symptom severity in several neuropsychiatric disorders, including ASD, PD, and HD. Moreover, there are instances where treatments that normalise the habituation-deficit also improve other associated symptoms. As a therapy, habituation processes have been hypothesized to underlie the efficacy of behavioural therapies (i.e. habit reversal training, exposure therapy) for TS and PTSD, although extinction processes may be operating instead.

Uses and challenges of the habituation procedure
Habituation procedures are used by researchers for many reasons. For example, in a study on aggression in female chimpanzees from a group known as the "Kasakela Chimpanzee Community", researchers habituated the chimpanzees by repeatedly exposing them to the presence of human beings. Their efforts to habituate the chimpanzees before the field researchers studied the animal's behavior was necessary in order for them to eventually be able to note the natural behavior of the chimpanzees, instead of simply noting chimpanzee behavior as a response to the presence of the researchers. In another study, Mitumba chimpanzees in the Gombe National Park were habituated for at least four years before the introduction of systematic data collection.

Researchers also use habituation and dishabituation procedures in the laboratory to study the perceptual and cognitive capabilities of human infants. The presentation of a visual stimulus to an infant elicits looking behavior that habituates with repeated presentations of the stimulus. When changes to the habituated stimulus are made (or a new stimulus is introduced), the looking behavior returns (dishabituates). A recent fMRI study revealed that the presentation of a dishabituating stimulus has an observable, physical effect upon the brain. In one study the mental spatial representations of infants were assessed using the phenomenon of dishabituation. Infants were presented repeatedly with an object in the same position on a table. Once the infants habituated to the object (i.e., spent less time looking at it) either the object was spatially moved while the infant remained at the same place near the table or the object was left in the same place but the infant was moved to the opposite side of the table. In both cases, the spatial relationship between the object and the infant had changed, but only in the former case did the object itself move. Would the infants know the difference? Or would they treat both cases as if the object itself moved? The results revealed a return of looking behavior (dishabituation) when the object's position was changed, but not when the infant's position was changed.  Dishabituation indicates that infants perceived a significant change in the stimulus. Therefore, the infants understood when the object itself moved and when it did not. Only when the object itself moved were they interested in it again (dishabituation). When the object remained in the same position as before it was perceived as the same old boring thing (habituation). In general, habituation/dishabituation procedures help researchers determine the way infants perceive their environments.

Habituation is a useful primary tool for then assessing mental processes in the stages of infancy. The purpose for these tests, or paradigms records looking time, which is the baseline measurement. Habituation of looking time helps to assess certain child capabilities such as: memory, sensitivity, and helps the baby recognize certain abstract properties. Habituation is also found to be influenced by unchangeable factors such as infant age, gender, and complexity of the stimulus. (Caron & Caron, 1969; Cohen, DeLoache, & Rissman, 1975; Friedman, Nagy, & Carpenter, 1970; Miller, 1972; Wetherford & Cohen, 1973).

Though there are various challenges that come with habituation. Some infants have preferences for some stimuli based on their static or dynamic properties. Infant dishabituation also is not perceived as a direct measure for mental processes as well. In previous theories of habituation, an infant's dishabituation was thought to represent their own realization of the remembered stimulus of stimuli. For example: if infants would be dishabituated to a certain color item to a new item, we would know that they remembered the color and compared the two colors for differences. Also, another challenge that comes with habituation is the dichotomy of novelty vs familiar stimuli. If an infant preferred a novel still, this meant the infant observed the new spatial relation of the object, but not the object itself. If an infant preferred familiarity, the infant would notice the pattern of the stimuli, instead of the actual new stimuli.

The habituation/dishabituation procedure is also used to discover the resolution of perceptual systems. For instance, by habituating someone to one stimulus, and then observing responses to similar ones, one can detect the smallest degree of difference that is detectable.

See also

 Adaptive system
 Aplysia
 Consumer demand tests (animals)
 Desensitization (psychology)
 Hedonic adaptation
 Konrad Lorenz, Behind the Mirror: A Search for a Natural History of Human Knowledge: on habituation
 Preference tests (animals)
 Tachyphylaxis, the effect of continued exogenous entries (habituation of) into the metabolism of an organism within the scope/field of biological chemistry

References

Further reading

External links

 Dana Sugu & Amita Chaterjee 'Flashback: Reshuffling Emotions', International Journal on Humanistic Ideology, Vol. 3 No. 1, Spring-Summer 2010
 Usabilityfirst.com.=913 "Definition of Habituation". Retrieved August 29, 2008.
 BBC "Definition in context". Retrieved August 24, 2009.

Behavioral concepts
Learning

Habituation


"දෙමුහුම් වාහන" යනු වාහනයේ බල සැපයුම සදහා බල මූලශ්‍ර දෙකක් හෝ ඊට වැඩි ගනනක් යොදා ගන්නා වාහනයි .
මේ යෙදුම බොහෝ අවස්ථාවන්හිදී යොදා ගන්නේ "දෙමුහුම් විද්‍යුත් වාහන(hybrid electric vehicles ,HEV), හෙවත් අභයන්තර දහන එන්ජිමක් සහ එකක් හෝ ඊට වැඩි විදුලි මෝටර ගනනක් ධාවනය සදහා යොදා ගන්නා වහන වෙනුවෙනි.

බලසැපයුම
දෙමුහුම් වාහන සදහා සමාන්යෙන් භවිතා වන බල සැපයුම් වන්නේ
 වාහනය තුල /පිටත සවිකර ඇති නැවත ආරොපණය කල හැකි බල සැපයුම( බැටරිය)
 සම්පීඩිත වායු
 ගල් අගුරු හො දර ( හො අනෙත් ඝන ගිනිගන්නා දේවල්)
 විද්‍යුත්ය
 චුමභක ක්ෂේත්‍ර
 සම්පීඩිත හෝ ද්‍රවීය ස්වාභවික වායු
 මිනිස් බලය: උදා. පැඩල් කිරීම හෝ හබල් ගෑම
 හයිඩ්‍රජන්
 ද්‍රවීය නයිට්‍රජන්
 පෙට්‍රල් හෝ ඩීසල්
 සූර්ය ශක්තිය
 සුලං බලය
 අභයන්තර දහන එන්ජිමෙන් හානිවන තාපය

වාහන වර්ග

රෝද දෙකේ සහ බයිසිකල් වැනි වාහන වර්ග
මෝපෙඩ්ස්, මෝටරයක් සවිකරනලද බයිසිකල්, විද්‍යුත් බයිසිකල් සරල දෙමුහුම් වාහන ඝනයේ ලා සැලකිය හැක, එ මන්ද යත්, ඒවා බල සැපයුම ලෙස අභයන්තර දහන එන්ජිමක්, විදුලි මෝටරයක් සමග පදවන්නාගේ බහු බලය යොදා ගන්නා නිසාවෙනි.

බර වාහන
ඩීසල්-විද්‍යුත් හෝ ට‍්රබෝ-විද්‍යුත් පද්ධති භාවිතයට ගන්නා දෙමුහුම් බල පද්ධති දුම් රියයන්,බස්,භාණ්ඩ ප්‍රවාහන රථ, ද්‍රවසම්පීඩිත ජංගම රථ, සහ නැව් වැනි විශාල වාහන බලගැන්වීමට යොදා ගනී.

මූලාශ්‍ර

මෝටර් රථ
මෝටර් රථ තාක්ෂණය
දෙමුහුම් වාහන

දෙමුහුම් වාහන


Peter C. Thibeaux (nacido el  en Los Ángeles, California) es un exjugador de baloncesto estadounidense que disputó dos temporadas en la NBA, además de jugar en diferentes ligas europeas. Con 2,00 metros de estatura, jugaba en la posición de alero.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante cuatro temporadas con los Gaels del Saint Mary's College of California, en las que promedió 14,1 puntos y 6,1 rebotes por partido. En sus dos últimas temporadas lideró al equipo en anotación y en rebotes, siendo elegido en ambas en el mejor quinteto de la West Coast Conference.

Estadísticas

Profesional
Fue elegido en la septuagésimo séptima posición del Draft de la NBA de 1983 por Golden State Warriors, pero fue despedido antes de que comenzara la competición, jugando una temporada en los Toronto Tornados de la CBA antes de ser reclamado por los Warriors al comienzo de la temporada 1984-85. Allí jugó dos temporadas, promediando en la última de ellas 5,5 puntos y 1,8 rebotes por partido.

En 1986 ficha por el Auxilium Torino de la liga italiana, donde juega una temporada promediando 16,7 puntos y 5,6 rebotes por partido. Al año siguiente ficharía por el Café Delta Badajoz de la 1ª B Española, para al año siguiente regresar a su país para jugar con los Tulsa Fast Breakers, proclamándose campeón de la CBA. Jugaría posteriormente en Francia y Holanda antes de retirarse definitivamente.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Estadísticas en la NCAA

Baloncestistas de California
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas estadounidenses de la Lega Basket Serie A
Baloncestistas de los Saint Mary's Gaels
Baloncestistas de los Golden State Warriors
Baloncestistas del Auxilium Torino
Baloncestistas del SPM Shoeters Den Bosch
Baloncestistas de los Toronto Tornados
Baloncestistas de los Tulsa Fast Breakers
Baloncestistas del ASPO Tours

Peter Thibeaux


An Eria parviflora in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Frederick Manson Bailey. An Eria parviflora in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria parviflora


بيرين قرية وقضاء تابعة لمحافظة الزرقاء. تقع في الشمال الغربي لمحافظة الزرقاء على بعد 15 كم من مدينة الزرقاء.تتمتع بطبيعة ساحرة وخلابة.بلغ عدد سكان قضاء بيرين حسب بيانات دائرة الإحصاءات العامة في نهاية العام 2020 وقدر ب 27940 نسمة.

يهددها الزحف العمراني من محافظة الزرقاء حيث يرتاد أهالي الزرقاء المنطقة للتنزة فيها
ومن قراها:

 العالوك: بلدة تمتاز بجمال طبيعتها الخلابة وتبعد عن مدينة الزرقاء 26كم
 صروت: قرية تبعد عن بيرين 8كم وعن مدينة الزرقاء 23كم
 المسرة: قرية صغيرة ولكن جميلة تبعد عن مدينة الزرقاء 24كم
 ام البيار: حي صغير يبعد عن بيرين 3كم وعن مدينة الزرقاء 18كم
 رجم الشوف: وتسمى أيضا رجم الشوك وهي قريه مرتفعة من قرى قضاء بيرين، تمتاز بزراعة اشجار الزيتون والحمضيات وبعض المحاصيل الزراعيه كالقمح والشعير، وسميت برجم الشوف وذلك لاستخدامها كمنارة استطلاع للمناطق المجاورة، وايضا كان يتم مشاهدة مآذن القدس منها قديماً.

المراجع

أماكن مأهولة في محافظة الزرقاء
بلديات في الأردن
قرى الأردن
قرى محافظة الزرقاء

بيرين (الأردن)


Comoara quimbayană (în spaniolă: Tesoro de los Quimbayas) constă în niște obiectele de aur și de tumbag care au fost găsite în două morminte ale civilizației quimbaya. Astăzi se află în Muzeul Americilor din Madrid, unde este expusă permanent. Importanța sa constă nu numai în numărul de artefacte care o alcătuiesc, ci în calitățile sale artistice și tehnice care sunt remarcabile, ceea ce le face capodopere reprezentative ale artei precolumbiene.

Tezaure

Comoara quimbayană


Calle soledad es el nombre del vigesimosexto álbum de estudio del cantautor español José Luis Perales, siendo Pablo Perales (hijo del cantautor) el productor. Fue lanzado al mercado el 24 de abril de 2012 en España, el 8 de mayo del mismo año en Centro América y el 22 de mayo en Ecuador, Colombia y Venezuela por la discográfica Universal Music Group bajo el sello EMI.

Realizó gira internacional por América y España, teniendo éxito rotundo a las ciudades que visitó en el año 2012. Calle Soledad Tour

La canción «Tú» solo se encuentra disponible para descarga digital desde iTunes.

Listado de canciones

CD

DVD

iTunes

Referencias

Listado de canciones
 Títulos y duración

Álbumes de José Luis Perales
Álbumes de España de 2012
Álbumes de EMI Records

Calle soledad


الشاذلي خزندار (1881-1954) شاعر تونسي، ولد بالقرب من مدينة تونس لواحدة من أسر المماليك نشأ في بلاط تونس، وولي فيه بعض الأعمال ثم أقيل أو استقال فسلك طريق المعارضة السياسية في اعتدال، عده الهادي العبيدي أول شاعر جدد في الشعر التونسي وأتي بما سمي الشعر الشعبي أي الذي يغذي روح الشعب في حركته الوطنية، فكان ديوانه سجلًا للوقائع التي خاضها الشعب من أجل الاستقلال له ديوان مطبوع ومسامرة سماها حياة الشعر وأطواره.

مراجع

وصلات خارجية

شعراء تونسيون
مواليد 1881
وفيات 1954

الشاذلي خزندار