Biserica "Sfântul Ioan Botezătorul" din Feldioara este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Feldioara, comuna Feldioara. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 40964.11.

Localitatea
Feldioara (în , în traducere Cetatea de Pământ, în , în traducere "Cetatea Mariei",  în ) este satul de reședință al comunei cu același nume din județul Brașov, Transilvania, România. Prima mențiune documentară este din anul 1307

Biserica
Biserica este situată în partea de sud a localității Feldioara. Este o construcție în stil gotic, cu influențe bizantine. Lăcașul de cult a fost construit în anul 1788, ctitorie a negustorului român din Brașov Ioan Ioanovici, împreună cu soția sa, Ana. Planul bisericii a fost proiectat de arhitectul Ioan Morca.. Are formă de navă, cu absida altarului decroșată, poligonală, cu cinci laturi. Ca element caracteristic al acestei construcții se remarcă pridvorul deschis aflat înaintea ușii, influență a modului de ridicare a bisericilor din Țara Românească. Biserica a fost pictată de preotul Dimitrie Martinovici, însă picturile originale nu s-au păstrat. Clopotul a fost donat de Mihai Vilara, un alt negustor brașovean. În sec. XVIII și XIX, biserica a fost întreținută cu sprijinul donațiilor generoase ale unor familii din sat care, pe lângă bani, au oferit pământ sau alte proprietăți.

Note

Vezi și
 Feldioara, Brașov

Legături externe
 Monumente istorice din România-Fișă și localizare de monument
 Fișă de monument

Imagini

Monumente istorice din județul Brașov
Biserici din secolul al XVIII-lea din România
Biserici ortodoxe din județul Brașov
Biserici cu hramul Sfântul Ioan Botezătorul

Biserica „Sfântul Ioan Botezătorul” din Feldioara


İşçi Partisi (), 20. yüzyılın ilk yıllarından beri Birleşik Krallık'ta sol kanadın en büyük siyasi partisidir.

Tarihçe
Bağımsız İşçi Partisi (ILP) ile İşçi Sendikaları Kongresi'nin (TUÇ) işbirliğiyle, 1900'de kurulan İşçi Temsil Komitesi, 1906'da İşçi Partisi adını aldı. I. Dünya Savaşı sırasında çeşitli koalisyon hükûmetlerine katıldı.1918 genel seçimlerinden ikinci büyük parti olarak çıkarak ülkenin muhalefet partisi durumuna geldi.

Ramsay MacDonald'in 1924'te liberallerin desteğiyle kurduğu ilk İşçi Partisi hükûmeti 1931'e değin iktidarda kaldı. Bunu izleyen seçimlerde İşçi Partisi ağır bir yenilgiye uğradı ve Winston Churchill'in II. Dünya Savaşı sırasında kurduğu koalisyon hükûmetine katılana değin (1940) muhalefette kaldı.

1945 seçimlerinde ezici bir zafer kazanan İşçi Partisi, 1950 seçimlerinde ise Avam Kamarası'nda çoğunluğu çok az bir farkla sağlayabildi. Seçimlerden sonra kurulan İşçi Partisi hükûmeti ertesi yıl düşünce, Muhafazakâr Parti iktidara geldi (1951).

Partinin geleneksel sosyalist çizgisinin refah toplumuna nasıl uyarlanacağı sorunu, özellikle de sanayi kuruluşlarının devletleştirilmesine ilişkin görüş ayrılıkları, 1950'lerde parti içinde bölünmelere neden oldu. Bevancılar olarak bilinen Aneurin Bevan yanlıları, ekonomide devletçi bir politika izlenmesini ve dış politikada ABD'ye bağımlılığın azaltılmasını savunuyordu. 1964'te yeniden iktidara gelen İşçi Partisi, bu tarihten 1979'a kadar Muhafazakârlarla dönüşümlü olarak iktidara geldiler.

1980'de partinin sosyalist çizgisine bağlılığıyla tanınan Michael Foot liderliğe seçildi. Partinin örgütsel yapısında da değişikliklerin yapıldığı kongreden kısa bir süre sonra sağcı tutumlu 12 İşçi Partisi milletvekili partiden ayrılarak, Sosyal Demokrat Parti (SDP) adlı yeni bir parti kurdular. Böylece Muhafazakârlar, 1983 seçimlerinde bölünmüş bir muhalefet karşısında rahat bir zafer kazandılar.

1983 seçimlerini kaybeden İşçi Partisi lideri Michael Foot istifa etti ve yerine 2 Ekim 1983'te Neil Kinnock seçildi. Neil Kinnock liderliğinde İşçi Partisi 1987 seçimlerini Margaret Thatcher'e karşı ve 1992 seçimlerini yeni Muhafazakâr Parti lideri ve başbakan John Major'a karşı kaybetti. 1992 seçimlerini kaybeden Neil Kinnock İşçi Partisi liderliğinden istifa ederek ayrıldı. Yerine John Smith seçildi. 1994'te İşçi Partisi lideri John Smith'in beklenmedik ani ölümünün ardından liderliğe Tony Blair seçildi.

1997 seçimlerinde İşçi Partisi büyük çoğunlukla 18 yıllık bir aradan sonra tekrar iktidara geldi. İşçi Partisi lideri olan Tony Blair başbakan oldu. 2002 ve 2005'te yapılan Avam Kamarası seçimlerin de İşçi Partisi kazandı.

Haziran 2007'de Tony Blair başbakanlık ve İşçi Partisi liderliğinden çekileceğini açıkladı. 27 Haziran 2007'de Gordon Brown, İşçi Partisi lideri oluşunun 3. gününde başbakanlık koltuğuna oturdu.

Mayıs 2010 yılındaki yapılan seçimlerde İşçi Partisi Avam Kamarası'nda bulunan toplam 650 milletvekilliğinden 268'ini aldı. 307 milletvekili ile en büyük parti  olan Muhafazakâr Parti de mutlak çoğunluğu elde edemedi ama 57 milletvekilliği kazanan Liberal Demokrat Parti bir koalisyon hükûmeti kurunca İşçi Partisi muhalefete düştü.

2010 seçimini kaybeden Gordon Brown başbakanlıktan ayrıldığı gün İşçi Partisi liderliğinden de istifa etti. Yapılan parti liderliği seçiminden sonra 2010 seçimlerinden önceki İşçi Partisi hükûmetinde "Enerji ve İklim Değişmesi Bakanlığı" yapmış olan Ed Milliband İşçi Partisi lideri oldu.

Seçim sonuçları

Liderlik

1906'dan beri İşçi Partisi Başkanları

Keir Hardie, 1906–08
Arthur Henderson, 1908–10
George Nicoll Barnes, 1910–11
Ramsay MacDonald, 1911–14
Arthur Henderson, 1914–17
William Adamson, 1917–21
John Robert Clynes, 1921–22
Ramsay MacDonald, 1922–31
Arthur Henderson, 1931–32
George Lansbury, 1932–35
Clement Attlee, 1935–55
Hugh Gaitskell, 1955–63
George Brown, 1963 (geçici)
Harold Wilson, 1963–76
James Callaghan, 1976–80
Michael Foot, 1980–83
Neil Kinnock, 1983–92
John Smith, 1992–94
Margaret Beckett, 1994 (geçici)
Tony Blair, 1994–2007
Gordon Brown, 2007–2010
Harriet Harman, 2010 (geçici)
Ed Miliband, 2010–2015
Harriet Harman, 2015 (geçici)
Jeremy Corbyn, 2015–2020
Keir Starmer, 2020–

1922'den beri İşçi Partisi Başkan Yardımcıları

John Robert Clynes, 1922–32
William Graham, 1931–32
Clement Attlee, 1932–35
Arthur Greenwood, 1935–45
Herbert Morrison, 1945–55
Jim Griffiths, 1955–59
Aneurin Bevan, 1959–60
George Brown, 1960–70
Roy Jenkins, 1970–72
Edward Short, 1972–76
Michael Foot, 1976–80
Denis Healey, 1980–83
Roy Hattersley, 1983–92
Margaret Beckett, 1992–94
John Prescott, 1994–2007
Harriet Harman, 2007–15
Tom Watson, 2015–2019
Angela Rayner, 2020–

1924'ten beri İşçi Partisi Lordlar Kamarası Başkanları

Richard Haldane, 1924–28
Charles Cripps, 1928–31
Arthur Ponsonby, 1931–35
Harry Snell, 1935–40
Christopher Addison, 1940–52
William Jowitt, 1952–55
Albert Victor Alexander, 1955–64
Frank Pakenham, 1964–68
Edward Shackleton, 1968–74
Malcolm Shepherd, 1974–76
Fred Peart, 1976–82
Cledwyn Hughes, 1982–92
Ivor Richard, 1992–98
Margaret Jay, 1998–2001
Gareth Williams, 2001–2003
Valerie Amos, 2003–2007
Catherine Ashton, 2007–2008
Janet Royall, 2008–2015
Angela Smith, 2015–günümüz

İşçi Partili Başbakanlar

Kaynakça

İşçi Partisi (Birleşik Krallık)


El incendio de Iquitos de 2012 (también llamado Incendio del Malecón Tarapacá) fue un voraz e importante siniestro ocurrido el lunes 20 de febrero de 2012, el cual se inició en una tienda de lubricantes debido a un supuesto cortocircuito en el distrito de Iquitos, Iquitos. El incendio dejó casi un millón de dólares de pérdida. El incendio fue clasificado en el código 3 (incendio incontrolable) de la Clasificación de Incendios del Cuerpo General de Bomberos Voluntarios del Perú (CGBVP), y uno de los tres más importantes de los 70 incendios ocurridos en Perú en enero y febrero de 2012.

Tras el hecho, la población y la prensa acusaron a la compañía de bomberos por el mal estado del sistema de cisternas, y el falta de seguridad en establecimientos, debido al almacenamiento inadecuado de combustible en el centro de la ciudad.

Incidente
Ocurrió a las 8:45 p. m. (horal local) en un almacén de lubricantes ubicada en la primera cuadra de la calle Morona, animado por material inflamable como aceite y combustible. En otras versiones, se aseguraba que el incidente había iniciado en la Dirección Regional de Loreto; sin embargo, según Pro y Contra aclaró que eso no era una «hipótesis creíble» debido a la magnitud del fuego.  El incendio fácilmente se expandió debido a la carencia de agua por los bomberos, y material inflamable. Afectó varios locales comerciales, una comisaría local, el ex-local del Ministerio Público, el Banco Continental, un local de la Fuerza Aérea del Perú y la Biblioteca Amazónica (parcialmente dañada) Afectó tres Patrimonios Culturales del Perú: la Casa Freitas, Tragamonedas El Macao y la casa de la Familia Lazo.

Durante el proceso de sofoco del siniestro, existía un alto riesgo de explosión de 300 galones de combustibles. Dos bomberos resultaron heridos, debido a que fueron lastimados por restos en ignición que se desprendían por el fuego. Los empleados de todos los establecimientos amenazados por el fuego rescataron archivos, documentos y material de valor, y de igual manera, los vecinos evacuaban con sus cosas. Los vecinos y funcionarios públicos intentaban apagar el fuego con baldes de agua proporporcionada por los vecinos, y arena. La empresa Sedaloreto ofreció cisternas de agua para apagar el fuego, y para evitar otro cortocircuito la corriente eléctrica en la cuadra fue quitada.

El incendio logró ser controlado a las 01:20 a.m. Sin embargo, el fuego revivió a las 6:00 a.m., donde finalmente la empresa Petroperú proporcionó 50 galones de espuma proteínico al tres por ciento, llamado espuma contraincendios, para apagar el incendio.

Pérdida
El incendio dejó aproximadamente un millón de nuevos soles en pérdidas de materiales. La empresa Freitas fue la más afectada, perdiendo su álmacen de lubricantes, vehículos y la Casa Freitas, el cual es Patrimonio Cultural del Perú.

Reacción

La precaria acción de los bomberos provocó una negativa reacción en la población y la prensa. Genaro Alvarado de La República aseguró que el vicecomandante de la XI Compañía de Bomberos de Loreto «lamentó» el pésimo estado del sistema de cisternas, las cuales datan de los años 1945, 1960 y 1980. El periódico local La Región se pronunció disgustado a la acción de los bomberos, y aclaró que eso fue una «prueba que nuestros funcionarios municipales poco o nada hacen por cumplir y hacer cumplir con normativas y leyes. Si bien el voraz incendio no dejo pérdidas humanas que lamentar, dejo cuantiosas pérdidas materiales, algunas de incalculable valor como son las edificaciones que conforman el patrimonio cultural de Iquitos, casonas de principios del siglo XX ubicadas en una de las manzanas de mayor valor cultural dentro de la zona monumental que se han visto seriamente afectadas». En el mismo artículo, la arquitecta de la Dirección Regional de Cultura Gabriela Vildósola Ampuero inquiría: «¿Qué hacía un almacén de aceite y combustible en el corazón de nuestra ciudad?. El otorgamiento de las licencias de funcionamiento por parte de la Municipalidad Provincial de Maynas debe ser más riguroso y respetuoso de la normatividad vigente que prohíbe el almacenamiento de material peligroso en zonas urbanas de uso residencial y comercial. [...]»

En otra reacción negativa, el diario local Pro y Contra aclara: «¿Quién debía verificar que en una zona donde funcionaba un banco, una sede de la Policía y la casona más antigua con los mayores tesoros culturales de la ciudad, entre otros, no se generara un riesgo exponencial como el tener material inflamable y conexiones deficientes en el mismo sitio?».

Referencias

Incendios en Perú
Perú en 2012
Incendios en 2012
Iquitos

Incendio de Iquitos de 2012


Juan Alberto Puiggari (21 de novembro de 1949) é um clérigo argentino. Ele é arcebispo católico romano do Paraná desde 2010.

Puiggari nasceu em Buenos Aires, Argentina. Foi ordenado sacerdote em 13 de novembro de 1976. Em 20 de fevereiro de 1998, o Papa João Paulo II o nomeou bispo titular de Turuzi e bispo auxiliar do Paraná. Mais tarde, em 7 de junho de 2003, o Papa João Paulo II o nomeou Bispo de Mar del Plata. Ele recebeu sua atual nomeação como Arcebispo do Paraná pelo Papa Bento XVI em 4 de novembro de 2010.

Ver também

Arcebispos católicos da Argentina

Juan Alberto Puiggari


A Université Clermont-Auvergne é uma universidade francesa localizada em Clermont-Ferrand, Auvérnia (região Auvérnia-Ródano-Alpes). Foi fundada a 1 de Janeiro de 2017 pela fusão das duas universidades anteriores de Auvérnia, as Universidades de Auvergne (Clermont-I) e Blaise-Pascal (Clermont-II). Foi-lhe atribuído o rótulo de excelência "Label I-Site" em 2017.

Professores famosos
 Jacques Neveu, um matemático belga (e depois francês), especialista em teoria das probabilidades

Ligações externas

 Página oficial

Universidades da França
Clermont-Ferrand

Université Clermont-Auvergne


Rencontre fatale (Fatal Affair) est un film américain réalisé par Peter Sullivan, sorti en 2020.

Synopsis
Ellie Warren, une avocate, vit avec son mari Marcus qui se remet d'un accident. À son travail, elle rencontre le nouveau consultant en technologie qui s'avère être son vieil ami David Hammond. Elle boit un verre avec lui puis ils finissent par avoir une relation sexuelle. À partir de ce moment, David commence à surveiller Ellie à son insu.

Fiche technique
 Titre : Rencontre fatale
 Titre original : Fatal Affair
 Réalisation : Peter Sullivan
 Scénario : Peter Sullivan, Rasheeda Garner et Jeffrey Schenck
 Musique : Matthew Janszen
 Photographie : Eitan Almagor
 Montage : Randy Carter
 Production : Barry Barnholtz, Nia Long et Jeffrey Schenck
 Société de production : Hybrid
 Pays :
 Genre : Thriller
 Durée : 89 minutes
 Dates de sortie :
Netflix :

Distribution
 Nia Long : Ellie Warren
 Omar Epps : David Hammond
 Stephen Bishop : Marcus Warren
 Aubrey Cleland : Brittany Warren
 Maya Stojan : Courtney
 KJ Smith : Deborah
 Jason-Shane Scott : Travis
 Carolyn Hennesy : Janice
 Fredella Calloway : Dr. Leigh Beverly
 Estelle : Linda
 Jacob Aaron Gaines : Scott
 Kym Jackson : Nicole
 Lyn Alicia Henderson : le détective Larson

Accueil
Le film a reçu un accueil défavorable de la critique. Il obtient un score moyen de 34 % sur Metacritic.

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 2020
Thriller (film) américain
Film distribué par Netflix

Rencontre fatale


Forenklet engelsk Wikipedia eller Simple English Wikipedia er (pr. 2017) en af to engelsksproglige udgaver af Wikipedia.

Referencer

Wikipedia efter sprog

Forenklet engelsk Wikipedia


ලිඛිත කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම්  වලින් හෝ ලිඛිත ඉල්ලා සිටීම් වලින් හෝ අනතුරුව කොළඹදී උගත් පාඩම් සහ ප්‍රතිසන්ධානය පිළිබඳ වූ ජනාධිපති පරීක්‍ෂණ කොමිෂන් සභාව වෙත වාචික ඉදිරිපත් කිරීම් සිදු කල අයවළුන්/සංවිධාන සාමාජිකයන්  ගණන 139 වූ අතර කොමිෂන් සභාව විසින් වාචික කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම් සිදු කරන මෙන් ඇරයුම් ලද අය 49 දෙනෙක් වූහ. එම අයගේ නාම ලැයිස්තුව පහත දැක්වෙයි.

ලිඛිත කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම්  වලින් හෝ ලිඛිත ඉල්ලා සිටීම් වලින් හෝ අනතුරුව කොළඹදී කොමිෂන් සභාව වෙත වාචික ඉදිරිපත් කිරීම් සිදු කල අයවළුන්/සංවිධාන සාමාජිකයන් ගේ ලැයිස්තුව

කොමිෂන් සභාව විසින් වාචික කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම් සිදු කරන මෙන් ඇරයුම් ලද අයගේ ලැයිස්තුව

ලැයිස්තු

උගත් පාඩම් සහ ප්‍රතිසන්ධානය පිළිබඳ කොමිෂන් සභාවට වාචික ඉදිරිපත් කිරීම් කල අයගේ ලැයිස්තුව


Yury Valentinovich Lonchakov (; born 4 March 1965) is a Russian former cosmonaut and a veteran of three space missions. He has spent 200 days in space and has conducted two spacewalks. From 2014 to 2017, Lonchakov served as head of the Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center.

Personal
Lonchakov was born on 4 March 1965, in Balkhash, Dzhezkazkansk Region, Kazakhstan. He considers Aktyubinsk as his native city since he had spent his childhood and youth there. Lonchokov's parents, Lonchakov Valentin Gavrilovich and Galina Vasilyevna were geologists. He is married to Lonchakova (Dolmatova) Tatyana Alexeevna.  They have one son, Kirill, born in 1990. His hobbies include books, tourism, auto-tourism, downhill skiing, sport games.

Education
Following graduation from high school in 1982, Lonchakov entered the Orenburg Air Force Pilot School, graduating with honors in 1986 as pilot-engineer. In 1995, Lonchakov entered the Zhukovski Air Force Academy from which he graduated with honors in 1998 as pilot-engineer-researcher.

Awards and ranks
Lonchakov was awarded the Hero of the Russian Federation medal and the honorary title Pilot-Cosmonaut of the Russian Federation. He was decorated with the Order For Merit to the Fatherland IV class, the Medal "For Merit in Space Exploration", and the NASA Space Flight Medal. Lonchokov is a National Prize winner for the Glory of Fatherland in nomination Russia Glory, instituted by the International Academy of Social Sciences and International Academy of Patronage. He is an "Honoured Man of the Aktubinsk region".

Military career
After graduation from pilot school, Lonchakov served as a second crew commander, crew commander, squadron senior pilot, and aviation brigade commander in the Russian Navy. Lonchakov has logged over 1400 hours of flight time, is a Class 1 Air Force pilot, and a paratroop training instructor with 526 jumps.

Cosmonaut career

Lonchakov was selected as a test-cosmonaut candidate of the Gagarin Cosmonaut Training Center Cosmonaut Office in December 1997. In July 2004 he took part in the training for survival in extreme situations at the Baikonur Cosmodrome.

STS-100
Lonchakov's first spaceflight was the Space Shuttle mission STS-100 that installed the International Space Station's robotic arm, Canadarm2. Other major objectives for  mission were to berth the Raffaello logistics module to the station, activate it, transfer cargo between Raffaello and the station, and reberth Raffaello in the shuttle's payload bay. Space Shuttle Endeavour lifted off from the Kennedy Space Center at 18:40:42 UTC on 19 April 2001. Lonchakov served as a mission specialist. After nearly two days of flight, Endeavour docked with the ISS on 21 April 2001 at 13:59 UTC. After 8 days of docked operations, the shuttle undocked from the ISS at 17:34 UTC on 19 April. Landing was originally planned at KSC however continuing cloud cover, rain showers and gusty winds forced Endeavour to land at Edwards Air Force Base in California. The mission duration of STS-100 was 11 days, 21 hours, 31 minutes, 14 seconds.

Soyuz TMA-1/TM-34
On 25 March 2002, Lonchakov passed training for a spaceflight as the backup crew commander of the Soyuz-TM, Soyuz-TMA spacecraft, 4th visiting crew under the ISS program. On 1 October 2002, he was selected for the prime crew as flight engineer-2 and remained the backup crew commander.

Lonchakov returned to the ISS in October 2002 as a crewmember of the Soyuz taxi flight Soyuz TMA-1. The Soyuz spacecraft carrying commander Lonchakov, flight engineer cosmonaut Sergei Zalyotin and ESA astronaut Frank De Winne lifted off from the Baikonour Cosmodrome on 30 October 2002, at 03:11 UTC. Thick fog on the ground obscured the launch from the cameras, which showed only a silhouette of the rocket and the flame exhaust. The successful docking between the Soyuz TMA-1 and the ISS did take place at 05:01 UTC on 1 November 2002. After spending 10 days, 20 hours and 53 minutes in space Lonchakov returned to Earth on Soyuz TM-34. The Soyuz TM-34 spacecraft, undocked from the nadir port of the Zarya module of the ISS on 9 November at 20:44 GMT and landed 100 km north east of Arkalyk on 10 November 2002 at 00:04 UTC. Soyuz TM-34 was the last of the Soyuz-TM spacecraft and was replaced by the Soyuz-TMA.

Expedition 18

Lonchakov was originally selected to be a flight engineer on Expedition 19, but was transferred to the Expedition 18 crew as a flight engineer and Soyuz commander, after Salizhan Sharipov was removed from the crew. The Soyuz TMA-13 spacecraft with Lonchakov, Expedition 18 commander Michael Fincke and space tourist Richard Garriott launched on 12 October 2008 at 7:01 UTC. Lonchakov served as the Soyuz commander. After a two-day autonomous flight, Soyuz TMA-13 successfully docked to the Earth-facing docking port of the Zarya module of the ISS on 14 October at 08:26 GMT, seven minutes ahead of schedule. Lonchakov joined the ISS Expedition 18 crew as a flight engineer. While Richard Garriott was aboard, Lonchakov participated during his personal time (along with Michael Fincke, Gregory Chamitoff and Richard Garriott) in filming and starring in a science-fiction movie made in space, Apogee of Fear.

On 12 March 2009, a piece of debris from the upper stage of a Delta II rocket used to launch a GPS satellite in 1993, passed close to the ISS. The Expedition 18 crew prepared to evacuate the ISS by closing hatches between modules, and boarding the Soyuz spacecraft that was docked to provide emergency crew escape. The debris did not hit the space station and safely passed by at 16:38 UTC, and the crew were cleared to resume operations about five minutes later.

Lonchakov returned to Earth with NASA astronaut Michael Fincke and spaceflight participant Charles Simonyi. The Soyuz TMA-13 capsule landed in Kazakhstan on 8 April 2009, at 7:16 UTC.

Spacewalks

Lonchakov has performed two career spacewalks totalling 10 hours and 27 minutes.

On 23 December 2008, Lonchakov performed his first career spacewalk with NASA astronaut Michael Fincke. They installed an electromagnetic energy measuring device, (Langmuir probe) on Pirs, removed the Russian Biorisk long-duration experiment, installed the Exposing Specimens of Organic and Biological Materials to Open Space (Expose-R) experiment package on Zvezda, but subsequently removed it after it failed to activate and transmit telemetry on ground command. The two spacewalkers also installed the Impulse experiment which measures disturbances in the ionosphere around the space station. The EVA was conducted from Pirs airlock in Russian Orlan space suits. The spacewalk lasted 5 hours and 38 minutes.

On 10 March 2009, Lonchakov performed his second career spacewalk, again with Fincke. The two spacewalkers installed the EXPOSE-R experiment onto the universal science platform of the Zvezda module, removed tape straps from the area of the docking target on the Pirs airlock and docking compartment, inspected and photographed the exterior of the Russian portion of the station. The spacewalk was conducted from Pirs Docking Compartment airlock in Russian Orlan space suits. and came to a close at 21:11 UTC when the airlock hatch was closed. The spacewalk lasted 4 hours and 49 minutes and marked the 120th spacewalk in support of space station assembly and maintenance.

Resignation
In 2013, he submitted his resignation, effective 14 September. It was announced that he was resigning for a more interesting job. Lonchakov had been scheduled to fly on Expedition 44 to the International Space Station, and at the time of announcement, no replacement had been named. Gennady Padalka will be his replacement.

Post-space career
Lonchakov resigned from the cosmonaut corps and took up a position at Gazprom. On 31 March 2014 he was appointed acting head of GCTC.

References

1965 births
Living people
People from Karaganda Region
Heroes of the Russian Federation
Russian Air Force officers
Russian cosmonauts
Crew members of the International Space Station
Space Shuttle program astronauts
Spacewalkers

Yury Lonchakov


زناتة إحدى بلديات دائرة الحناية بولاية تلمسان الجزائرية.

المصادر

زناتة

زناتة (ولاية تلمسان)


{{Info/Biografia
 |nome                  = Vera Bonilha
 |nome_completo         = Vera Barros Bonilha
 |imagem                =
 |imagem_tamanho        =
 |imagem_legenda        =
 |nascimento_data       =
 |nascimento_local      = São Paulo, SP
 |morte_data            =
 |morte_local           =
 |nacionalidade         =
 |enterro_local         =
 |altura                =
 |ocupação              = atriz, locutora e dubladora
 |período_atividade     = 1996–presente
 |principais_prêmios    =
'Sovas – Voice Arts and Science Awards

Outstanding Narration - Corporate - Best Voiceover - Portuguese  (Ver mais)
 |causa_morte           =
 |site_oficial          =
}}Vera Barros Bonilha (São Paulo, 03 de agosto de 1972) é atriz, locutora e dubladora. Bacharel em Cinema pela FAAP (Fundação Armando Álvares Penteado). Sua formação como atriz passa pelo CPT (Centro de Pesquisas Teatrais), Estúdio Fátima Toledo e Teatro Escola Célia Helena. Sua trajetória é majoritariamente marcada pelo Teatro, faz parte desde 2001 da Cia. Bendita Trupe, além de ter trabalhado com diretores como Antunes Filho, Naum Alves de Souza, Rubens Rusche, Jairo Mattos, Jurij Alschitz, entre outros.

 Família
Descendente de italianos por parte de pai e portugueses por parte de mãe, Vera nasceu em São Paulo em 1972. É sobrinha bisneta da pianista Guiomar Novaes.

 Carreira Teatral
Em 1993 foi assistente de Antunes Filho na peça Vereda da Salvação, mas é em 1996 que estreia profissionalmente como atriz com Baal, de Bertolt Brecht, tendo atuado até hoje em pelo menos 20 espetáculos.

 Experiência no cinema
Tem participações como atriz em longas-metragens, curtas-metragens e na TV. Em 1997 trabalhou como assistente da preparadora de atores Fátima Toledo no filme Central do Brasil, de Walter Salles.

 Experiência internacional
Em 2010, participou do processo pedagógico e da montagem de The Lady with Lapdog, de Tchékhov, sob direção do russo Jurij Alshitz, em San Vito al Tagliamento, Itália. Produziu em colaboração com o Sesc Consolação o Laboratório.Tchékhov, workshop de Jurij Alschtiz voltado para atores e pedagogos teatrais, em 2011.

 Performance
Performou durante todas as temporadas da exposição Ocupação Zuzu Angel no Itaú Cultural (SP) e no Paço Imperial (RJ). Em 2016 trabalhou na Exposição TERRA COMUNAL, de Marina Abramovic + MAI. Performou na Cúpula do Theatro Municipal, "Fortes e Vingativos Como o Jabuti", um happening em homenagem ao centenário da Semana de Arte Moderna de 1922.

 Artista de voz
Vera trabalha como locutora desde 2005, e desde 2016 também como dubladora, tendo se formado pelo estúdio Dubrasil. Além da dublagem e da locução, Vera tem experiência em e-learning, audiolivro, audiodescrição, tutoriais e games. Foi voluntária por 8 anos da Fundação Dorina Nowill para Cegos fazendo leitura de audiolivros.

Como artista da voz, recebeu em 2021 e 2022  o Prêmio Sovas – Voice Arts and Science Awards na categoria Outstanding Narration - Corporate - Best Voiceover - Portuguese, para melhor locução institucional, com os trabalhos: Manifesto Hospital Vera Cruz e Eu Reciclo, respectivamente.

 Podcast
Em 2021 em meio à Pandemia de Covid-19 lançou seu Podcast Bem Adiante''', uma reflexão sobre histórias reais e positivas com um pouco de filosofia e experiências próprias.

Filmografia

Televisão

Cinema

Teatro

Performance

Prêmios e indicações

Ligações externas

Atrizes de televisão do Brasil
Atrizes de cinema do Brasil
Atrizes de teatro
Naturais do estado de São Paulo
Atrizes de São Paulo (estado)
Locutores do Brasil
Dubladores do estado de São Paulo

Vera Bonilha


Angustia (titlu: Anguish) este un film slasher din 1987 regizat de Bigas Luna. Rolurile principale sunt interpretate de actorii Zelda Rubinstein, Michael Lerner și Talia Paul.

Prezentare

Actorii
 Zelda Rubinstein - Alice Pressman, mama
 Michael Lerner - John Pressman
 Talia Paul - Patty
 Angel Jove - Ucigașul
 Clara Pastor - Linda
 Isabel Garcia Lorca - Caroline
 Nat Baker - Teaching Doctor
 Edward Ledden - Doctor
 Gustavo Gili - Student #1

Note

Filme din 1987
Filme spaniole
Filme de groază din anii 1980
Filme în limba engleză
Filme în limba spaniolă
Filme regizate de Bigas Luna
Filme cu criminali în serie
Filme slasher
Filme cu acțiunea în cinematografe

Angustia (film din 1987)


Die römisch-katholische Kapelle befindet sich in Stein, einem Ortsteil von Markt Rettenbach im Landkreis Unterallgäu in Bayern. Die Kapelle steht unter Denkmalschutz.

Geschichte und Beschreibung
Die Kapelle stammt aus dem 17./18. Jahrhundert. Sie besteht aus einem kleinen flachgedeckten Raum. An den gedrückten Chorbogen schließt sich der halbrund geschlossene Altarraum an. Die Kapelle verfügt über eine stichbogige Tür sowie stichbogige Fenster.

Ausstattung
Die Mensa des Altares ist gemauert. Das Retabel stammt aus der Zeit um 1700 und enthält ein modernes Bild unter gesprengtem Giebel. In der Kapelle befindet sich ein kleiner Kreuzweg aus dem 18. Jahrhundert. Aus der gleichen Zeit stammen die beiden gefassten Holzfiguren der Engelsputten mit Leuchtern.

Aus dem Jahr 1551 stammt der überlebensgroße gefasste Holzkruzifixus. Das aus Nadelholz gefertigte Gestühl besteht aus sechs Bänken und stammt aus dem 18. Jahrhundert.

Literatur

Einzelnachweise

Bauwerk in Markt Rettenbach
Baudenkmal in Markt Rettenbach
Kirchengebäude im Landkreis Unterallgäu
Engetried
Erbaut im 17. Jahrhundert
Stein
Stein

Kapelle Stein


An Epidendrum saxatile in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Epidendrum saxatile in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Epidendrum

Epidendrum saxatile


Latham est une ville américaine située dans le comté de Butler, au Kansas. Selon le recensement de 2020, sa population est de .

Notes et références

Liens externes

Ville au Kansas
Comté de Butler (Kansas)

Latham (Kansas)


Panisk Påske er en tv-serie i fem afsnit instrueret og skrevet af Nikolaj Peyk. Den blev sendt på DR Ultra første gang 2. april 2015.

Medvirkende (i udvalg)
 Mia Lyhne
 Sune Svanekier
 Mikkel Vadsholt
 Jonas Schmidt
 Geo

Kilder/Eksterne henvisninger
 Omtale på IMDb.com

Danske tv-serier fra 2010'erne

Panisk Påske


No dia 27 de março de 2022, durante a transmissão ao vivo do Oscar 2022, o ator Will Smith subiu no palco e agrediu o comediante Chris Rock com um tapa no rosto, enquanto este apresentava o prêmio de Melhor Documentário. Pouco antes, Rock havia feito uma piada com a esposa de Smith, Jada Pinkett Smith, sobre sua cabeça raspada. Pinkett Smith, que sofre de alopecia areata, estava sentada ao lado de Smith e não parecia contente. Smith então entrou no palco e deu um tapa em Rock antes de retornar ao seu lugar e gritar com o comediante, incluindo o uso de profanação. Rock comentou brevemente sobre o incidente e depois continuou a cerimônia. Mais tarde na cerimônia, Smith ganhou o prêmio de Melhor Ator por sua interpretação do treinador de tênis Richard Williams no filme King Richard. Em seu discurso de aceitação, Smith pediu desculpas à Academia e aos seus colegas, mas não a Rock.

Membros do público e telespectadores ficaram chocados com o incidente e alguns questionaram se o evento havia sido roteirizado. Nos Estados Unidos, a maior parte do áudio do confronto foi silenciado pela American Broadcasting Company devido a leis federais, mas imagens de vídeo sem censura de emissoras internacionais foram postadas on-line e rapidamente se tornaram virais, acumulando rapidamente dezenas de milhões de visualizações em várias plataformas e provocando comentários, discussões e debates generalizados. No dia seguinte ao incidente, Smith emitiu um pedido de desculpas a Rock e à Academia via Instagram e Facebook. Em 1.º de abril, Smith renunciou à sua participação na Academia, pois potencialmente enfrentou suspensão ou expulsão da organização.

Antecedentes

Antes da cerimônia de 2022, o Oscar estava sofrendo com a baixa audiência do Oscar 2021, reduzida devido às restrições de COVID-19, atraindo sua menor audiência televisiva de todos os tempos. Em 3 de março de 2022, a Academia de Artes e Ciências Cinematográficas anunciou Chris Rock como um dos apresentadores. Rock serviu anteriormente como anfitrião dos prêmios em duas ocasiões distintas, inclusive em 2016, quando vários atores boicotaram o evento devido à falta de indicados afro-americanos. Jada Pinkett Smith estava entre os participantes do boicote, levando Rock a brincar com ela em seu monólogo de abertura: "Jada boicotar o Oscar é como eu boicotar a calcinha de Rihanna. Eu não fui convidado."

Durante um episódio de 2018 de seu talk show Red Table Talk, Pinkett Smith revelou que ela estava perdendo o cabelo, potencialmente por causa do estresse. Ela foi diagnosticada com alopecia areata, uma doença autoimune, e em julho de 2021, ela decidiu raspar completamente a cabeça.

Incidente
Rock subiu ao palco para anunciar os indicados para Melhor Documentário, onde apresentou um breve monólogo cheio de piadas, em grande parte lendo de um roteiro do teleprompter. Rock fez uma piada sobre o casal Javier Bardem e Penélope Cruz, ambos recebendo indicações comparáveis na mesma cerimônia. A piada era que Bardem estaria "rezando para que Will Smith vencesse" como Melhor Ator se Cruz perdesse seu prêmio.

Enquanto isso, Will e Jada estavam sentados juntos perto da frente da plateia. Rock então começou uma piada espontânea sobre a cabeça raspada de Pinkett Smith, fazendo uma comparação com a personagem de Demi Moore no filme G.I. Jane, de 1997.

Após a referência, a transmissão mostrou as reações de Will e Jada à piada: ele riu, enquanto o rosto dela mostrou claro desagrado. A transmissão então voltou para Rock.

Rock continuou rindo e se inclinando para frente enquanto Smith cruzava o palco para ficar de pé e confrontá-lo cara a cara. Sem falar, Smith deu um tapa no rosto de Rock, então rapidamente se virou e voltou ao seu lugar. Rock reagiu ao incidente no palco, enquanto Smith gritava com ele de seu assento, sem microfone.

Visualização sem censura
Os palavrões de acompanhamento de Smith gritados após o ataque em si foram censurados através do silenciamento de áudio durante a transmissão ao vivo em muitos países devido ao áudio profano. Nos Estados Unidos, a emissora American Broadcasting Company silenciou o áudio devido a leis federais; no entanto, muitas emissoras internacionais não o fizeram, e gravações sem censura do evento se tornaram virais nas mídias sociais. Imagens sem censura do incidente foram postadas pelo The Guardian no YouTube, que recebeu mais de 50 milhões de visualizações em 24 horas, tornando-se um dos vídeos online mais vistos nas primeiras 24 horas. O vídeo usa as imagens da transmissão australiana da cerimônia no Seven Network. O vídeo também alcançou o número 1 na página de tendências do YouTube em três horas nos Estados Unidos, Reino Unido, Austrália e muitos outros países. Alguns meios de comunicação se referiram à briga, em referência ao tiro ouvido ao redor do mundo, como "o tapa ouvido ao redor do mundo".
Memes da Internet relacionados ao incidente se espalharam, com muitos deles usando a foto como modelo.

Vídeos adicionais
Em 31 de março, imagens adicionais do incidente foram publicadas por um usuário do TikTok que parecia mostrar o incidente através do ângulo de um membro da plateia na mesa dos Smiths.

Desculpas e resultado

Respostas imediatas
Em um comunicado divulgado na quarta-feira seguinte, a academia disse que Smith foi convidado a deixar a cerimônia e recusou. No entanto, outros que estavam presentes na sala negaram que Smith tenha sido convidado, diretamente ou por meio de um representante, a sair; houve um desacordo entre os membros da liderança da academia e o produtor da cerimônia Will Packer sobre se Smith deveria ser autorizado a ficar, o que levou a nenhuma ação a ser tomada. Em uma entrevista posterior à Good Morning America, Packer disse que se opunha a sugestões para remover Smith do local porque ele não acreditava que Rock iria querer isso.

Dentro de quarenta minutos, Smith ganhou o prêmio de Melhor Ator por sua interpretação de Richard Williams em King Richard. Ele focou seu discurso em sua necessidade de proteger aqueles ao seu redor e pediu desculpas à academia e aos outros indicados, mas não a Rock, sendo aplaudido de pé pela plateia. A The Economist descreveu seu discurso de aceitação, no qual ele apelou a Deus chamando-o para fazer "loucuras" em nome do amor, como "perigoso e egoísta".

Naquela noite, policiais da LAPD se encontraram com Packer, que mais tarde disseram que estavam preparados para prender Smith sob a acusação de agressão. Rock repetidamente se recusou a prestar queixa.

Perto de 1h da manhã, Smith foi filmado dançando na festa "Vanity Fair" enquanto um DJ tocava a música de Smith "Gettin' Jiggy wit It". Escrevendo à The New Yorker, o festeiro Michael Schulman observou: "Em um final de Hollywood que parecia muito sombrio e surreal para ser verdade, [Smith] parecia estar se divertindo como nunca".

Pessoas envolvidas
Após a reação pública, Smith emitiu um pedido formal de desculpas em postagens do Instagram e do Facebook. Smith se referiu ao seu próprio comportamento como "inaceitável" e "indesculpável". Smith dirigiu-se diretamente a Rock: "Gostaria de me desculpar publicamente com você, Chris. Eu estava fora da linha e estava errado. Estou envergonhado e minhas ações não indicavam o homem que eu quero ser. Não há lugar para a violência em um mundo de amor e bondade."

A AMPAS emitiu uma declaração no dia seguinte, condenando as ações de Smith e anunciando uma revisão formal. SAG-AFTRA, o sindicato que representa atores de cinema e televisão, emitiu uma declaração semelhante condenando o comportamento de Smith: "A violência ou abuso físico no local de trabalho nunca é apropriado e o sindicato condena tal conduta. O incidente envolvendo Will Smith e Chris Rock no Oscar de ontem à noite foi inaceitável. Entramos em contato com a Academia de Artes e Ciências Cinematográficas e a ABC sobre esse incidente e trabalharemos para garantir que esse comportamento seja abordado adequadamente. O SAG-AFTRA não comenta sobre nenhum processo disciplinar pendente de membros".

Três dias após o incidente, Rock mencionou brevemente o assunto pela primeira vez em uma turnê de comédia, dizendo que ainda estava processando o que havia acontecido, mas prometeu falar sobre isso no futuro. Ele negou os rumores de que havia falado com Smith desde a briga. Rock também afirmou que Smith não o procurou pessoalmente, nem falaram desde a cerimônia. Durante este show, pelo menos dois desordeiros gritando "Will Smith!" foram removidos pela segurança. Outro homem foi preso durante o evento, mas a polícia de Boston afirmou que isso surgiu de um desacordo sobre a política de máscaras do local.

Para pessoas próximas, Chris Rock disse que fez a piada sem saber da doença de Jada Smith.

Em 1.º de abril de 2022, Smith anunciou que estava se demitindo da Academia, afirmando que havia "traído a confiança da Academia" e que estava "de coração partido".

No dia 29 de julho de 2022, Smith publicou um vídeo nas redes sociais com um pedido de desculpas a Chris Rock. Também se desculpou com a Academia, com os produtores do programa e com todas as pessoas que assistiram à cena, afirmando que estava profundamente arrependido e que a reação do público o afetou mental e emocionalmente.

Revisão formal da Academia
Em 28 de março, um dia após o incidente, a AMPAS anunciou que lançou uma revisão formal do mesmo. O Conselho de Governadores da Academia divulgou planos para uma reunião completa para explorar outras ações e consequências de acordo com seus Estatutos, Padrões de Conduta e a lei da Califórnia programada para ocorrer na quarta-feira após o incidente. David Rubin, o presidente da AMPAS, emitiu uma carta subsequente aos membros da Academia, observando que o processo oficial levaria algumas semanas para determinar uma ação apropriada para Smith.

Em 29 de março, Smith rubricou uma ligação de seis minutos no Zoom com o presidente David Rubin e a CEO Dawn Hudson da AMPAS, pedindo desculpas novamente por suas ações, e o Conselho de Governadores não estava ciente da conversa ao discutir procedimentos disciplinares no dia seguinte. Um dos participantes da reunião do conselho chamou a falta de transparência de suspeita e mostrou falta de liderança.

Em 30 de março, a Academia iniciou um processo disciplinar contra Smith por "violações dos Padrões de Conduta da Academia, incluindo contato físico inadequado, comportamento abusivo ou ameaçador e comprometimento da integridade da Academia". Smith recebeu 15 dias para fornecer uma resposta por escrito. A academia declarou: "Enquanto gostaríamos de esclarecer que o Sr. Smith foi convidado a deixar a cerimônia e recusou, também reconhecemos que poderíamos ter lidado com a situação de maneira diferente". O período de 15 dias indicava quando o Conselho de Governadores votaria se "suspensão, expulsão ou outras sanções sob os Padrões de Conduta da Academia" seriam aplicadas a Smith. Vários membros da Academia disseram que a AMPAS deveria, no mínimo, suspender a associação de Smith, citando os Padrões de Conduta da organização implementados oito semanas após crimes sexuais de Harvey Weinstein terem sido expostos.

Após a renúncia de Smith da associação à Academia em 1.º de abril, a Academia anunciou que sua revisão interna do incidente deve continuar apesar dessa renúncia.

A Academia nunca havia expulsado um membro desde 2004, quando seu conselho de 42 membros votou unanimemente para expulsar o ator Carmine Caridi por compartilhar cópias promocionais de filmes que mais tarde foram pirateadas. Posteriormente, a Academia expulsou Harvey Weinstein, Roman Polanski, Bill Cosby e o diretor de fotografia Adam Kimmel por crimes sexuais.

Em 8 de abril, o conselho de diretores da AMPAS aceitou a renúncia de Smith como membro, e deliberou pela proibição da participação presencial ou virtual em qualquer evento ou programa promovido pela Academia, incluindo o Oscar, pelo prazo de dez anos. Tal proibição no entanto, não retira do ator o prêmio conquistado por sua atuação no filme King Richard, nem o impede de ser indicado ou mesmo premiado em futuras edições dos eventos organizados pela AMPAS.

Reações e respostas
Uma pesquisa de opinião do YouGov realizada no dia seguinte à cerimônia descobriu que 61% dos americanos achavam que as ações de Smith eram inaceitáveis, contra 22% que disseram que eram aceitáveis. A Comissão Federal de Comunicações, que regula a transmissão dos EUA, recebeu 66 reclamações sobre o incidente.

Alegações de golpe publicitário
Alguns comentaristas opinaram que a briga foi um golpe de publicidade, devido em parte ao declínio do número de visualizações nos últimos anos. David Griner, do Adweek, tuítou: "Uma caminhada lenta para cima, um tapa na mão aberta, sem cambalear, uma caminhada lenta de volta sem briga e nenhum segurança entrando? Parece absolutamente encenado para publicidade", com vários tweets concordando com essa avaliação. Fontes da Academia disseram mais tarde aos meios de comunicação que o incidente não foi planejado e que a piada de Rock foi improvisada.

Houve uma pequena discussão sobre por que uma piada anterior de Regina Hall que aparentemente fez pouco caso da situação conjugal dos Smiths e dificuldades de relacionamento anteriores foi recebida com risos pelos Smiths em contraste com a forma como o casal reagiu à piada de Chris Rock.

Elenco de Summer of Soul
O músico Questlove e os produtores de filmes David Dinerstein, Robert Fyvolent e Joseph Patel subiram ao palco imediatamente após o incidente para receber o prêmio de Melhor Documentário por Summer of Soul, e alguns comentaristas opinaram que a vitória do grupo foi ofuscada pelo incidente. Gabrielle Ulubay da Marie Claire escreveu: "O filme merecia ter seu momento, e o tocante discurso e homenagem de Questlove a seus pais mereciam toda a nossa atenção — mas em vez disso, o mundo manteve sua mente em Will. Smith e Chris Rock e seus olhos no Twitter." Questlove foi questionado sobre o incidente do tapa por um repórter em uma entrevista coletiva nos bastidores imediatamente após deixar o palco, e se recusou a responder, afirmando que "não estou falando sobre isso esta noite, é sobre o Harlem Cultural Festival". Em uma entrevista no The Tonight Show Starring Jimmy Fallon na noite seguinte, Questlove disse que não percebeu o tapa no momento porque estava usando meditação transcendental para conter sua ansiedade antes de chamarem o, e que não percebeu o que havia acontecido até "talvez três segundos antes de eu falar palavras".

Em 30 de março, Patel criticou Rock e Smith pelo incidente, e se ofendeu especificamente com Rock chamando a si mesmo, Dinerstein e Fyvolent como "Quatro caras brancos" ao anunciar os vencedores do prêmio, embora Patel seja descendente do sul da Ásia e houvesse apenas três outros indivíduos premiados ao lado de Questlove. Patel escreveu no Twitter "A razão que me deixa tão, tão irritado é porque eu estava tão orgulhoso de ser um dos poucos sul-asiáticos que já ganhou um Oscar na história do prêmio". Patel disse que Rock fez a mesma piada no palco do evento Roots Jam no início da semana. Patel mais tarde deletou seu tópico no Twitter depois que ele se tornou viral e foi pego por agências de notícias, dizendo que a atenção adicional o tornou "improdutivo", concluindo: "Eu disse o que precisava dizer e me sinto em paz com isso".

Indivíduos notáveis
Reações das celebridades presentes na premiação variaram. Em geral, houve forte condenação de Smith por seu uso de violência e apoio ao Rock, incluindo as co-apresentadoras do Oscar Wanda Sykes e Amy Schumer, bem como Kareem Abdul-Jabar, Pedro Almodóvar, Judd Apatow, Jim Carrey, Thomas Haden Church, Kevin Costner, Mia Farrow, Kathy Griffin, Mark Hamill, Zoë Kravitz, John Leguizamo, Rosie O'Donnell, Rob Reiner, Howard Stern e Rebel Wilson. Por outro lado, celebridades como Nicki Minaj, Tiffany Haddish e Janet Hubert, embora não necessariamente justificando o tapa, tinham uma visão mais simpática das ações de Smith.

Comediantes e clubes de comédia
Alguns comediantes, como George Wallace e Kathy Griffin, falaram sobre como o incidente os deixou preocupados com a possibilidade de mais confrontos e podem ser mais cuidadosos com os tópicos sobre os quais fazem piadas. O ator de comédia Jim Carrey opinou que Smith deveria ter sido preso, e que ele teria processado Smith por US $ 200 milhões se ele tivesse sido esbofeteado, dizendo que "esse vídeo ficará lá para sempre. Vai ser onipresente. Esse insulto vai durar muito tempo." Carrey também criticou a indústria cinematográfica de Hollywood por aplaudir Smith de pé depois de receber seu prêmio. O ator de comédia Cedric the Entertainer declarou em uma festa pós-Oscar que se ele fosse agredido por brincar sobre a esposa de alguém durante um stand-up, ele se defenderia. O comediante inglês James Corden elogiou Chris Rock por "manter o show em movimento" e criticou Will Smith por não aceitar uma piada; incluisive, ele zombou dele em seu show noturno cantando uma paródia de "We Don't Talk About Bruno" sobre Jada Pinkett Smith.

A Laugh Factory expressou seu apoio à Primeira Emenda para comediantes após o incidente e clubes de comédia nos Estados Unidos, incluindo Stand Up NY e Carolines on Broadway, anunciaram que estariam aumentando as medidas de segurança. O presidente da Laugh Factory disse ter notado um aumento da agressividade entre os clientes desde que os negócios reabriram após os bloqueios devido à pandemia COVID-19. O dono da Adega de Comédia, no entanto, expressou dúvidas de que o tapa inspiraria imitadores.

Políticos
Alguns políticos, nos Estados Unidos e no exterior, discutiram publicamente ou se posicionaram sobre o incidente. O primeiro-ministro australiano Scott Morrison, refletindo sobre seu próprio casamento, afirmou que "pode entender" o motivo das ações de Smith, mas acrescentou: "não é assim que se faz". No Canadá, o primeiro-ministro de Alberta Jason Kenney atraiu críticas por usar um meme do incidente para expressar sua posição sobre as políticas de energia verde. O Partido Nacional da Nova Zelândia usou um meme do incidente para criticar o Partido Trabalhista da Nova Zelândia no Facebook, mas foi rapidamente excluído e desautorizado pelo líder Christopher Luxon.

Advocacia da alopecia
Laura Mathias, uma defensora britânica de pessoas com alopecia, condenou as ações de Smith, mas disse que o incidente trouxe mais conscientização pública sobre a condição. Ela também disse que era mais provável que saísse em público sem uma peruca para cobrir sua calvície em resposta à piada de Chris Rock e encorajou outras pessoas carecas a fazer o mesmo. A representante dos EUA Ayanna Pressley, que também foi diagnosticada com alopecia, disse que a condição "não é uma piada". Bill Maher comentou: "Alopecia não é leucemia. Todos nós lutamos com nosso cabelo."

Visões sobre a criminalidade
Enquanto o LAPD informou que Rock não queria registrar um boletim de ocorrência, o ex-promotor federal Neama Rahmani explicou que a ideia de "apresentar queixa" é um equívoco legal, e que a escolha ficou por conta do escritório do procurador da cidade de Los Angeles Mike Feuer. A advogada de defesa criminal Alison Triessl ecoou esses sentimentos, dizendo: "Eu ficaria surpresa se o promotor da cidade não considerasse seriamente [as acusações] porque foi tão público... Eles estão enviando a mensagem errada se não o processarem? [...] Ele envia uma mensagem de que você pode cometer um crime e não será punido. Esta foi uma mensagem muito errada." No entanto, o ex-promotor do condado de Los Angeles, Alan Jackson, acreditava que as acusações não seriam feitas enquanto Rock não participasse.

Na manhã seguinte ao incidente, o analista jurídico-chefe Aron Solomon, da Esquire Digital, escreveu: "Está claro que o que aconteceu no Oscar foi um ataque sob a definição estatutária da Califórnia". Tarek Fatah escreveu na The Toronto Sun, "Dos dois homens na discussão, apenas um deles infringiu a lei no Oscar e se safou porque a LAPD recuou e deixou acontecer... Somente quando Will Smith for acusado de agressão, isso mostrará que a justiça é cega". Jody Armour, professora de direito da Universidade do Sul da Califórnia, argumentou: "Se Smith não for acusado, isso pode pôr em risco a credibilidade do sistema de justiça".

No entanto, outros especialistas jurídicos argumentaram contra as acusações. Alan Jackson disse: "Para ser preso por contravenção, tem que acontecer na frente das autoridades, ou, inversamente, a pessoa contra quem o crime foi supostamente cometido tem que apresentar uma queixa formal à polícia". A professora da Loyola Law School e ex-procuradora federal Laurie Levenson disse que o caso não era sério o suficiente para merecer ser tratado como prioridade; o advogado de defesa e ex-promotor Michael Cardoza concordou, dizendo que, embora as ações de Smith constituam um crime, "não é significativo o suficiente para obstruir nossos tribunais". O advogado de defesa Lou Shapiro argumentou que Smith não estava recebendo nenhum tratamento especial por não ser preso, afirmando: "Em uma simples bateria sem ferimentos, a polícia de Los Angeles não está se desviando da norma neste caso. A menos que seja um caso de violência doméstica, eles provavelmente não usarão recursos nisso, porque se a vítima não vai processar acusações, então quem estamos protegendo neste momento?" Especialistas consultados pela Associated Press concordaram que Smith provavelmente não enfrentaria acusações e, se condenado, receberia apenas uma penalidade menor.

Análise

Masculinidade tóxica ou cavalheirismo
Monica Hesse, autora e colunista do The Washington Post, caracterizou o ato de violência como uma tentativa equivocada de cavalheirismo. Essa análise foi ecoada pelo escritor Ateh Jewel, que caracterizou a violência como "um ato de cavalheirismo carregado de masculinidade tóxica". A professora de comunicação da Universidade de Boston Amy Shanler observou: "Embora Will Smith possa perceber que sua esposa foi a vítima, como alvo do humor de Chris Rock, o que ele realmente fez foi reformular toda a situação para tornar Chris Rock a vítima de sua agressão" O professor de estudos africanos e afro-americanos, Mark Anthony Neal, comentou que o incidente refletiu sobre os valores sociais relacionados às percepções de raça e masculinidade afro-americana na mídia do país.

O professor da Escola de Educação, Cultura e Sociedade da Universidade Monash Steven Roberts comentou ainda mais sobre o incidente e também o colocou dentro de um contexto mais amplo da masculinidade tóxica. Roberts concluiu que o incidente foi "outro lembrete oportuno de que precisamos investir e promover formas de masculinidade que se baseiam em relações democráticas de gênero centradas na empatia e no cuidado". O professor da Universidade do Sul da Califórnia e diretor executivo do Centro de Raça e Equidade da universidade, Shaun Harper, elaborou ainda mais o incidente como um exemplo de masculinidade tóxica. Harper enfatizou: "Will Smith tem 53 anos, o que confirma que a masculinidade tóxica não tem a ver com imaturidade. Não é uma coisa da qual os homens crescem naturalmente. Alguns de nós incorporam aspectos dela durante toda a vida. Entender o que é e como ele aparece em nossas atitudes e comportamentos pode apenas nos salvar de infligir danos a nós mesmos e aos outros."

Violência da ação
A psicóloga da Faculdade de Medicina de Harvard Anna Precht analisou a situação e postulou como Will Smith refletiria sobre o incidente em um cenário diferente: "em um momento mais frio e calmo, ele reconheceria que uma piada não é realmente uma ameaça". O autor vencedor do Booker Prize Bernardine Evaristo colocou o incidente dentro de um contexto mais amplo de afro-americanos vencedores do Oscar e lamentou que Will Smith tenha escolhido a violência em vez de simplesmente palavras para se expressar. Em uma análise acadêmica colaborativa do incidente, os professores da Universidade de Monash Steven Zech, Beatriz Gallo Cordoba, Lucas Walsh, Matteo Bonotti, concluíram: "A violência (também uma forma de incivilidade) é inaceitável, mas a civilidade, e quando e como realizá-la, é complicado. Às vezes pode ser melhor ser indelicado e não sorrir, se quisermos promover a mudança."

Impacto financeiro
Os professores Tim Solberg e Glenn MacDonald, da Universidade Washington em St. Louis, concordaram que era provável que o incidente não tivesse impacto financeiro significativo no poder de lucro de qualquer uma das celebridades Will Smith ou Chris Rock, mas pode ter um impacto negativo para a organização da Academia de Artes e Ciências Cinematográficas. Solberg observou: "A própria Academia pode sofrer danos se não agir." Com relação às duas celebridades envolvidas, Solberg comentou: "As duas estrelas têm seus seguidores e o público é segmentado. Eles provavelmente não terão uma queda no como resultado. Nesse sentido, sua marca não é prejudicada financeiramente." MacDonald concordou, observando: "No entretenimento, eles costumam dizer que não existe publicidade ruim". Solberg observou que poderia haver um impacto financeiro para Smith se os principais estúdios de cinema agissem: "Embora financeiramente, as estrelas tenham sua marca e seus seguidores, a menos que um estúdio boicote ou o público cancele Will Smith - uma grande estrela de bilheteria que ganha dinheiro para a empresa - devido à demonstração pública de violência, ele manterá sua atração financeira mesmo que sua marca seja manchada". Rock pareceu se beneficiar financeiramente do incidente; sua turnê de comédia esgotou com um vendedor de ingressos secundário vendo um aumento de 641% nos dias seguintes, alguns ingressos sendo leiloados por mais de 1,7 mil dólares.

Notas

2022 na televisão nos Estados Unidos
Controvérsias da mídia e entretenimento
Eventos de março de 2022
Vídeos virais
Oscar
Violência nos Estados Unidos
Will Smith
Chris Rock
2022 em Los Angeles

Agressão de Will Smith a Chris Rock


An Mormodes andicola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gerardo A. Salazar. An Mormodes andicola in nahilalakip ha genus nga Mormodes, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Bolivia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mormodes

Mormodes andicola


La  es una universidad japonesa ubicada en Minato-ku, Tokio. Es conocido como el instituto más antiguo de educación superior en Japón. Su fundador, Fukuzawa Yukichi, originalmente lo estableció como una escuela de estudios occidentales en 1858 en Edo (ahora Tokio).

La universidad es una de las trece universidades del Proyecto "Global 30" del Ministerio de Educación, Cultura, Deportes, Ciencia y Tecnología del Japón. En los Estados Unidos, Keio tiene una escuela secundaria llamada "Keio Academy of New York".

Descripción del conjunto

Keio remonta su historia a 1858 cuando Fukuzawa Yukichi, que había estudiado el sistema educativo occidental en la Universidad Brown en los Estados Unidos, comenzó a enseñar el neerlandés mientras era un huésped de la familia Okudaira. Fue fundada en 1858 como una escuela de estudios occidentales situada en una de las casas de mansión en Tsukiji.

Su raíz se considera como la escuela Han para los estudios de Kokugaku nombrados Shinshu Kan establecidos en 1796. Keio cambió su nombre como "Keio Gijuku" en 1868, que vino del nombre de la era "Keio" y "Gijuku" como la traducción de la escuela pública.

Se trasladó a la ubicación actual en 1871, estableció la Escuela de Medicina en 1873, y el departamento de la universidad oficial con estudios de Economía, Derecho y Alfabetización en 1890.

En 1868 cambió el nombre de la escuela a Keio Gijuku y dedicó todo su tiempo a la educación. Mientras que la identidad inicial de Keiō era la de una escuela privada de estudios occidentales, expandió y estableció su primera facultad universitaria en 1890, y se hizo conocido como instituto principal en la educación superior japonesa. Fue la primera universidad japonesa en llegar a su 150 aniversario, celebrando este aniversario en 2008.

Keio tiene centros de investigación líderes. Cuenta con aproximadamente 30 Centros de Investigación ubicados en sus cinco campus principales y en otras instalaciones para investigación avanzada en Japón. La Universidad de Keio se ha unido al MIT y al INRIA francés para acoger el W3C internacional.

Tiene once campus en Tokio y Kanagawa. Cuenta con diez facultades: Letras, Economía, Derecho, Comercio y Negocios, Medicina, Ciencia y Tecnología, Gestión de Políticas, Estudios de Medio Ambiente e Información, Enfermería y Asistencia Médica y Farmacia.

Doctores honoris causa

Notas

Enlaces externos

 Portal de la Universidad:
 versión en inglés
 versión en japonés
 Academia Keio en Nueva York

Universidad de Keio
Arquitectura de Japón del siglo XIX

Universidad de Keiō


was a town located in Ichishi District, Mie Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 14,720 and a density of 308.85 persons per km2. The total area was 47.66 km2.

On January 1, 2006, Ichishi, along with the city of Hisai, the towns of Anō, Geinō and Kawage, the village of Misato (all from Age District), the towns of Hakusan and Karasu, and the village of Misugi (all from Ichishi District), was merged into the expanded city of Tsu and thus no longer exists as an independent municipality.

External links
 Official website of Tsu

Dissolved municipalities of Mie Prefecture
Populated places disestablished in 2006
2006 disestablishments in Japan
Tsu, Mie

Ichishi, Mie


O Centro Democrático Federal 15 de Novembro foi um clube republicano, fundado a 11 de janeiro de 1891 em Portugal na cidade do Porto no primeiro aniversário do Ultimato britânico, e tendo entre os seus iniciais 150 membros, os destacados dirigentes republicanos Alves da Veiga (advogado e publicista), Magalhães Lima (fundador e ex-diretor do jornal O Século) e Teófilo Braga (professor universitário).

A inclusão da data 15 de Novembro no nome daquele núcleo republicano é homenagem ao golpe que levou à implantação da República no Brasil, ano e meio antes, precisamente a 15 de Novembro de 1889. E o termo federal dizia respeito à assunção de uma corrente de pensamento político descentralista, municipalista e regionalista.

Referências

História de Portugal
Organizações políticas de Portugal


Fizik (, romanize: physikḗ (epistḗmē), lit. "doğa bilgisi"), maddeyi, maddenin uzay-zaman boyunca hareketini ve davranışını, ilgili enerji ve kuvvetlerin varlığını inceleyen doğa bilimi. Bir diğer bakıma fizik, en temel bilimsel dallardan biridir ve temel amacı evrenin nasıl işlediğini anlamaktır.

Osmanlı döneminde Türk dilinde Fizik yerine Hikmet-i Tabiyye kelimesi kullanılıyordu. Fizik en eski bilim dallarından biridir. 16. yüzyıldan bu yana kendi sınırlarını çizmiş modern bir bilim olmasına karşın, Bilimsel Devrim'den önce iki bin sene boyunca felsefe, kimya, matematik ve biyolojinin belirli alt dalları ile eş anlamlı olarak kullanılmıştır. Buna karşın, matematiksel fizik ve kuantum kimyası gibi alanlardan dolayı fiziğin sınırlarını net olarak belirlemek güçtür.

Fizik, diğer dalları etkilemesi bakımından da önemlidir. Bunun nedeni kısmi olarak ondaki gelişmelerin genellikle teknolojiye uygulanması iken, fizikteki yeni fikirlerin matematik ve felsefe gibi diğer dalları etkilemesinin katkısı da büyüktür. Örneğin, elektromanyetik ve nükleer fizikteki yenilikler günümüz toplumunun gelişmesinde önemli yer tutan televizyon, bilgisayar, elektrikli ev eşyaları, nükleer silahlar gibi ürünlerin; termodinamikteki yenilikler motorlu taşımanın, mekanikteki yenilikler kalkülüsün gelişmesine neden olmuştur.

Kapsam ve amaçları

Fizik kuarklar, nötrinolar ve elektronlar gibi temel parçacıklardan galaksi süperkümelerine kadar çok geniş bir yelpazede birçok fenomeni inceler. Diğer her şeyin kendilerinden oluştuğu bu fenomenleri incelemesi itibarıyla fizik zaman zaman "temel bilim" olarak da anılır. Fizik doğadaki çeşit çeşit fenomeni daha basit fenomenlerle açıklamaya çalışır. Böylece fizik hem gözlemlenebilir şeyleri temel nedenlere indirgemeye hem de bu temel nedenleri birbirleriyle ilişkilendirmeye çalışır.

Örnek olarak, Antik Çin'de insanlar mıknatıs taşlarının birbirini görünmez bir kuvvet ile çektiğini gözlemledi. Bu etki sonradan manyetizma olarak isimlendirildi ve esaslı olarak ilk kez 17. yüzyılda incelendi. Çinlilerden kısa bir zaman önce Yunanlar da aynı görünmez kuvvetin amber gibi bazı cisimlerin hayvan postuna sürtüldüğünde ortaya çıktığını keşfettiler. Bu ise ilk kez yine 17. yüzyılda araştırıldı ve elektrik olarak isimlendirildi. Böylece fizik doğadaki gözlemleri iki temel nedene indirgemiş oldu. Bunun üzerine, 19. yüzyılda bu iki kuvvetin aslında tek bir kuvvetin, elektromanyetik kuvvetin, iki farklı görünümü olduğu keşfedildi. Bu "birleştirme" süreci günümüzde de devam etmektedir; bugün elektromanyetizma ve zayıf nükleer çekimin, bunlardan daha temel olan elektrozayıf etkileşimin iki farklı görünümü olduğu düşünülmektedir. Fizik doğanın neden bu şekilde olduğuna dair nihai bir neden (Her Şeyin Teorisi) bulma yoluna devam ediyor.

Bilimsel metot

Fiziksel teorilerin geçerliliği bilimsel metot ile test edilir. Araştırılan teorinin sonuçları teoriyi test etmek için uygulanan deney verileriyle karşılaştırılır; deney ve gözlemlerden elde edilen bilgiler toplanır ve teorinin tahmin ve öngörüleriyle kıyaslanır, buna göre teorinin geçerli olup olmadığına karar verilir.

Deneysel verilerle çok iyi derecede örtüşen ve hiç yalanlanmamış teoriler sıklıkla bilimsel yasa ya da doğa yasası olarak adlandırılır. Tabii ki, bilimsel yasalar da dahil olmak üzere bütün teoriler deneylerle herhangi bir ters düşme söz konusu olduğunda daha tutarlı ve genel teorilerle değiştirilip düzeltilebilir.

Teori ve deney

Teorisyenler var olan deneylerle uyuşan ve gelecek deneylerle sınanabilecek matematiksel modeller üretmeye çalışırken deneyciler teorik öngörüleri test etmek ve yeni fenomenler gözlemlemek için deney yaparlar. Teori ve deneyler birbirinden ayrı olarak geliştirilse de birbirlerine kuvvetli bir bağlılıkları vardır. Fizikteki gelişmeler sıklıkla ya deneyciler halihazırdaki teorilerin açıklayamadığı bir deney yaptıklarında ya da teorisyenler yeni deneylerin yapılmasına ışık tutan, deneylerle test edilebilir yeni öngörüler öne sürdüklerinde meydana gelir.

Teorisyenlik ve deneycilik arasında gidip gelen fizikçiler fenomenolog olarak isimlendirilir. Fenomenologlar deneylerde gözlemlenen kompleks fenomenlere bakıp onları temel teorilerle ilişkilendirir.

Teorik fizik tarihsel olarak felsefeden ilham alagelmiştir, elektromanyetik teori bu yolla bütünleştirilmiştir. Bilinen evrenin ötesinde, fiziğin teorik sahasına dahil olan varsayımlar da vardır; örneğin paralel evrenler, multiverse, ileri boyutlar. Teorisyenler bu fikirleri halihazırdaki teorilerle bazı belli problemleri çözmek için öne sürerler. Böylece bu fikirlerin sonuçları deneylerle kıyaslanabilecek biçimde ortaya konur ve test edilebilecek öngörüler ortaya atılır.

Deneysel fizikçiler mühendislik ve teknoloji dallarına bilgi verdiği gibi bu dallardan bilgi de alır. Temel araştırma ile ilgilenenler parçacık hızlandırıcıları ve lazer gibi ekipmanlar dizayn edip kullanırken uygulamalı araştırma yapanlar genellikle endüstride çalışır ve manyetik resonans görüntüleme (MRG) ve transistör vb. teknolojilerin gelişiminde rol alırlar. Feynman'a göre, deneycilerin teorisyenler tarafından hiç araştırılmamış yerlere de yönelebilir.

Matematik ve diğer bilimlerle ilişkisi

Assayer'''de (1622), Galileo, matematiğin doğanın kendi yasalarını belirttiği dil olduğunu söyler. Fizikteki çoğu deneysel sonuç numerik ölçümler şeklinde gelir ve teoriler bu matematiksel sonuçları karşılamak için matematiksel formda olurlar.

Fizik yasaların keskin olarak formülize edilebileceği mantıksal çerçeveyi sağlamak ve öngörüleri sayısal olarak ortaya koymak için matematiği kullanır. Analitik çözümlerin bulunamadığı durumlarda sayısal analiz yapılır ve simülasyonlar kullanılabilir.

Fizik ile matematik arasındaki temel fark fiziğin nihai olarak materyal gerçekliğin açıklanmasıyla ilgileniyor olduğudur. Fizik teorilerin öngörülerini deney ve gözlem sonuçlarıyla karşılaştırmak suretiyle ilerler, öte yandan matematik dünyada gözlemlenebilecek şeylerin ötesinde, soyut kalıplarla ilgilenir. Buna rağmen ikisinin arasındaki fark çok kesin sınırlarla çizili değildir. Fizik ile matematik arasında kalan geniş bir araştırma sahası vardır; matematiksel fizik.

Fizik öz itibarıyla diğer birçok bilim ile iç içedir, uygulamalı alanlarının mühendislik ve medikal bilimlerle iç içe olduğu gibi. Fiziğin prensipleri diğer doğa bilimlerinde de kendini gösterir, özellikle her türlü materyal sistem için geçerli olan enerjinin korunumu yasası gibi. Süperiletkenlik gibi bazı diğer fenomenler ise bu temel yasalardan türetilirler ve kendileri temel yasa değildir çünkü sadece belli başlı bazı sistemlerde kendilerini gösterirler.

Fiziğin (bazen kimyayı da içerecek biçimde) genellikle "temel bilim" olarak anılıyor oluşu diğer tüm disiplinlerin (biyoloji, kimya, jeoloji, malzeme bilimi, mühendislik, medikal bilimler) temel fizik yasalarına uyan belirli materyal sistemlerle ilgileniyor olduğundandır. Örneğin kimya madde kümelerinin (atom ve moleküllerden oluşan gaz ve sıvılar gibi) ve kimyasal maddelerin değişiminden kaynaklanan, kimyasal reaksiyon denilen süreçlerin incelenişidir. Kimyasal bileşenlerin yapısı, aktivitesi ve özellikleri onları oluşturan moleküllerin özelliklerinden çıkartılabilir. Bu temel özellikler kuantum mekaniği, kuantum kimyası, termodinamik ve elektromanyetizma gibi fiziğin alanlarıyla tanımlanır.

 Felsefi îmalar

Fizik felsefi köklerini Antik Yunan felsefesinden alır. Tales'in maddeyi ilk kez karakterize etmesinden Demokritus'un doğayı bölünemez atomlara indirgemesine, the Ptolemaic astronomy of a crystalline firmament ve Aristo'nun Fizik'ine kadar farklı Yunan filozofları kendi doğa felsefelerini geliştirmişlerdir. 18. yy a kadar fizik doğa felsefesi olarak biliniyordu.

19. yüzyıl itibarıyla fizik diğer bilimlerden ve felsefeden pozitif bir bilim olarak ayrılmıştır. Diğer bütün bilimler gibi fizik de bilimsel metodunun yeterli bir tanımı için bilim felsefesine dayanır. Bilimsel metot a priori ve a posteriori gerekçelendirmeleri, verilmiş bir teorinin geçerliliğinin Bayesian inference ile belirlenmesini içerir.

Fiziğin gelişimi eski filozofların birçok sorusunu cevapladığı gibi ortaya yeni sorular da çıkarmıştır. Fiziği çevreleyen felsefi meseleler, fizik felsefesi, uzay ve zamanın doğası, determinizm ve empirizm, natüralizm ve realizm gibi metafiziksel görüşlerle ilgilenir.

Determinizm savunucusu Laplace ve kuantum mekaniğinin kurucularından Schrödinger gibi birçok fizikçi çalışmalarının gerisindeki felsefi görüşler üzerinde de yazmışlardır. Stephen Hawking matematiksel fizikçi Roger Penrose'u The Road to Reality (Gerçeğe Giden Yol) kitabından dolayı Platonist olmakla itham etmiştir. Hawking aynı zamanda kendisini de "utanmaz bir indirgemeci" olarak tanımlamış ve Penrose'la aynı felsefi konular üzerinde yazmıştır.

 Tarih

Antik çağlardan bu yana insanlar doğanın nasıl davrandığını anlamaya çalıştılar. En büyük gizemlerden biri Güneş ve Ay gibi gök cisimlerinin hareketiydi. Çoğunluğunun yanlışlığı kanıtlanan teoriler ortaya atıldı.

Her olayın doğanın içinde bir nedeni olduğunu savunan filozof Tales (yaklaşık MÖ 624-546) doğal olayları açıklamak için kullanılan doğaüstü, mitolojik ve dinsel açıklamaları reddeden ilk kişi oldu. İlk fiziksel teoriler felsefi terminolojiyle anlatılıyordu ve bu yüzden sistematik deneysel test uygulamak mümkün değildi. Batlamyus ve Aristoteles'nun birçok çalışması gündelik gözlemlerle de örtüşüyor değildir.

Buna rağmen birçok antik filozof ve astronomun yaptığı öngörüler doğrudur. Leucippus (MÖ 5. yüzyılın ilk yarısı) atomizmi kurdu ve Arşimet mekanik, statik ve hidrostatik alanlarında suyun kaldırma kuvvetini de içeren birçok sayısal betimlemede bulundu. Orta Çağ, Müslüman fizikçilerle (en tanınmışı İbn-i Heysem'dir) birlikte deneysel fiziğin doğuşuna tanıklık etti; bunu erken dönem modern Avrupa fizikçilerinin (en tanınmışı Galileo Galilei ve Johannes Kepler'in çalışmalarının üzerinde klasik mekaniği inşa eden Isaac Newton'dur) modern fiziği şekillendirmeleri takip etti. 20. yüzyılda Albert Einstein'ın çalışmaları fiziğe günümüze değin süren biçimini kazandırmıştır.

 Tanınmış teorik fizikçiler

Birûni (973-1048)
Galileo Galilei (1564–1642)
Christiaan Huygens (1629–1695)
Isaac Newton (1643–1727)
Leonhard Euler (1707–1783)
Joseph Louis Lagrange (1736–1813)
Pierre-Simon Laplace (1749–1827)
Joseph Fourier (1768–1830)
Nicolas Léonard Sadi Carnot (1796–1842)
William Rowan Hamilton (1805–1865)
Rudolf Clausius (1822–1888)
James Clerk Maxwell (1831–1879)
J. Willard Gibbs (1839–1903)
Ludwig Boltzmann (1844–1906)
Hendrik A. Lorentz (1853–1928)
Henri Poincaré (1854–1912)
Nikola Tesla (1856–1943)
Max Planck (1858–1947)
Albert Einstein (1879–1955)
Milutin Milanković (1879–1958)
Emmy Noether (1882–1935)
Max Born (1882–1970)
Niels Bohr (1885–1962)
Erwin Schrödinger (1887–1961)
Louis de Broglie (1892–1987)
Satyendra Nath Bose (1894–1974)
Wolfgang Pauli (1900–1958)
Enrico Fermi (1901–1954)
Werner Heisenberg (1901–1976)
Paul Dirac (1902–1984)
Eugene Wigner (1902–1995)
Robert Oppenheimer (1904–1967)
Sin-Itiro Tomonaga (1906–1979)
Hideki Yukawa (1907–1981)
John Bardeen (1908–1991)
Lev Landau (1908–1967)
Anatoly Vlasov (1908–1975)
Nikolay Bogolyubov (1909–1992)
Subrahmanyan Chandrasekhar (1910–1995)
John Archibald Wheeler (1911–2008)
Richard Feynman (1918–1988)
Julian Schwinger (1918–1994)
Feza Gürsey (1921–1992)
Chen Ning Yang (1922–)
Freeman Dyson (1923–)
Gunnar Källén (1926–1968)
Abdus Salam (1926–1996)
Murray Gell-Mann (1929–)
Riazuddin (1930–)
Roger Penrose (1931–)
George Sudarshan (1931–)
Sheldon Glashow (1932–)
Tom W. B. Kibble (1932–)
Steven Weinberg (1933–)
Gerald Guralnik (1936–)
Sidney Coleman (1937–2007)
C. R. Hagen (1937–)
Ratko Janev (1939–)
Leonard Susskind (1940–)
Michael Berry (1941–)
Bertrand Halperin (1941–)
Stephen Hawking (1942–2018)
Alexander Polyakov (1945–)
Gerardus 't Hooft (1946–)
Jacob Bekenstein (1947–2015)
Robert Laughlin (1950–)

 Temel teoriler

Fizik çok geniş bir yelpazeye sahip olsa da bazı temel teoriler birçok fizik dalında kullanılmaktadır. Bu teoriler deneylerle defalarca test edilmiştir ve yapılan deneyler ile bu teoriler arasında belli enerji ve boyut skalasında şu anki teknolojiyle ölçülebilir bir fark bulunamamıştır. Örneğin klasik mekanik nesnelerin hareketini nesneler atomik boyutların oldukça üstünde olduğunda ve hareketin hızı ışık hızın oldukça altındaysa doğru ve tutarlı bir biçimde açıklayıp tahmin edebilmektedir. Bu teoriler aktif çalışma sahalarına dahil olmaya devam etmektedir. Klasik mekaniğin önemli bir dalı olan kaos 20. yüzyılda, klasik mekaniğin Isaac Newton tarafından ilk kez formülize edilmesinden yaklaşık üç asır sonra keşfedilmiştir.

Bu merkezi teoriler daha spesifik konuları anlamak ve araştırmak için temel olmuşlardır. Bu teoriler klasik mekanik, kuantum mekaniği, termodinamik ve istatistiksel mekanik, elektromanyetizma ve özel göreliliktir.

 Araştırma alanları

Günümüzdeki araştırma alanları kabaca katı hal fiziği, atomik, moleküler ve optik fizik, parçacık fiziği,  astrofizik, jeofizik ve biyofizik olarak sıralanabilir. Bazı fizik bölümlerinde fizik eğitimi alanında da araştırmalar yapılmaktadır.

20. yüzyıldan bu yana fiziğin spesifik alanları oldukça özelleşmiştir ve çoğu fizikçi kariyeri boyunca sadece tek bir alanla ilgilenir olmuştur. Albert Einstein ve (1879-1955) ve Lev Landau (1908-1968) gibi fiziğin birden çok alanıyla ilgilenenler günümüzde çok az sayıdadır.

Fiziğin temel alanları, onlara bağlı alt branşlar ve teoriler

 Yoğun madde fiziği

Maddenin makroskopik özellikleriyle uğraşan dalıdır. Bir sistemi oluşturan parçacık sayısı Avagadro sayısına yakın ve bu parçacıklar arasındaki etkileşim kuvvetli olduğunda ortaya çıkan fazlarla ilgilenir.

Bu fazlardan en bilindik olanları atomların aralarında elektromanyetik kuvvetten doğan bağlarla birbirine bağlandığı, maddenin katı ve sıvı halleridir. Daha ilginç fazlara örnek olarak süperakışkanlık ve Bose-Einstein yoğuşması olarak adlandırılan, çok düşük sıcaklıklarda ortaya çıkan durumlar, yüklü parcacıkların süperakışkanlıklarından kaynaklı olarak bazı materyallerde meydana gelen süperiletkenlik, kristallerde görülen ferromagnetik ve antiferromagnetik fazlar verilebilir.

Yoğun madde fiziğinin geniş bir dalı olan Katı hal fiziği ise, sert ve şekil değiştiremeyen maddelerle özellikle de kristallerle ilgilenen fizik dalıdır. Katı hal fiziği oldukça sert ve şekli değişmeyen maddelerin elektriksel, manyetik, optik, esneklik (mekanik) gibi konulardaki özelliklerini araştırmaktadır.

Yoğun madde fiziği günümüzde çağdaş fiziğin en geniş araştırma sahasıdır. Tarihsel olarak, şimdi yoğun madde fiziğinin bir dalı olarak kabul edilen katı hal fiziğinden türemiştir. Yoğun madde fiziği ismi ilk kez Philip Anderson tarafından çalışma grubunu yeniden isimlendirdiğinde (1967) kullanılmıştır. Kimya, malzeme bilimi, nanoteknoloji ve mühendislik dallarıyla ortak konulara da sahiptir.

 Atomik, moleküler, nükleer ve optik fizik

Atomik, moleküler ve optik fizik (AMO) bir ya da birkaç atomdan oluşan yapılar düzeyinde madde-madde ve madde-ışık etkileşimini inceler. Üç alan birbirleriyle karşılıklı ilişkileri, kullandıkları metotların benzerliği, enerji düzeylerinin ortaklığı sebebiyle tek bir isim altında toplanmıştır. Üç alan da hem klasik hem kuantum uygulamalarını içerir, makroskopik analizin tersine etkileşimlere mikroskopik analiz ile de yaklaşabilirler.

Atomik fizik atomlardaki elektron kabuklarıyla ilgilenir. Günümüzde atom ve iyonların kuantum kontrolü, soğutması ve çarpıştırılmasına, zayıf etkileşimli gazların (Bose-Einstein yoğuşması ve seyreltik Fermi dejenere sistemleri gibi) kolektif davranışlarına, fiziğin temel sabitlerinin yüksek duyarlılıkla ölçülmesine ve yapı ve dinamik üzerinde elektron korelasyonunun etkisine odaklanılmıştır. Atomik fizik çekirdek fiziği tarafından etkilenir fakat çekirdekler arası fizyon ve füsyon etkileşimleri yüksek enerji fiziğinin alanına dahildir.

Moleküler fizik çoklu-atom yapılarıyla ve bu yapıların madde-ışık bağlamında iç ve dış etkileşimleriyle ilgilenir. Optik fizik optikten farklı bir disiplindir, optik makroskopik objeler ve klasik ışık alanlarının kontrolüyle ilgilenirken optik fizik optik alanların temel özellikleri ve mikroskopik düzeyde madde ile etkileşimini inceler.

Atom Fiziği, maddelerin yapısını oluşturan atom ve atomlar arası ilişkileri, atomların ve moleküllerin yapılarını, dalga fonksiyonları, enerji düzeyleri, moleküler bağlar gibi atom fiziği kapsamındaki konuları irdeleyen bir fizik dalıdır.

Optik; ışığın yapısını, ışığın kırılmasını, ışığın yansımasını ve kırınımını, ışığın girişim olaylarını ve ışığın davranışını, özelliklerini, madde ile etkileşimini inceleyen fizik dalıdır. Mercek, dürbün, mikroskop, teleskop gibi araçlar yapılırken fiziğin optik dalından yararlanılmaktadır.

Nükleer Fizik ya da Çekirdek Fiziği, Atom çekirdeklerindeki olaylar bütünü ve etkileşimlerini inceleyen, çekirdeklerde bulunan parçacıkları; nötron ve protonları bir arada tutan nükleer kuvvetleri ve bunların etkileşimlerini inceleyen fizik dalıdır. Nükleer fizik uygulama alanları; nükleer tıp, manyetik rezosans, iyon implantasyonundan nükleer enerji üretilmesi, nükleer silah teknolojisi vb. alanlardır. Nükleer fizik, 1896 yılında Henri Becquerel 'in uranyum tuzlarının fosforesansını araştırırken radyoaktiviteyi keşfiyle başlamış, 1 yıl sonrasında  J.J. Thomson 'un elektronu keşfetmesi ve atomun iç yapıya sahip olduğunun fark edilmesiyle gelişim göstermiştir.

 Manyetizma ve elektrik fiziği
Elektrik Fizik ya da Elektrik Fiziği; Elektrik yükünü, elektrik yükünün hareketleriyle oluşan elektrik akımını, yükün hareketsiz durumu ve potansiyelini inceleyen fizik dalıdır.
Manyetizma Fiziği, Demir, Nikel, Kobalt (Fe, Ni ve Co) benzeri maddeleri çeken cisimleri, mıknatısın çevresinde oluşan manyetik alan, manyetik kuvvet ve bunların etkileşimlerini araştıran fizik dalıdır.

 Yüksek enerji/parçacık fiziği

Parçacık fiziğinin konusu madde enerjinin temel yapıtaşlarının ve aralarındaki etkileşimin incelenmesidir. "Yüksek enerji fiziği" olarak da adlandırılır. Bunun nedeni birçok temel parçacığın doğal olarak oluşmaması ve diğer parçacıkların yüksek enerji ile çarpıştırılması sonucu ortaya çıkmasıdır. Bu çarpıştırmalar parçacık hızlandırıcılarla da yapılabilirler. Her ne kadar yoğun madde fiziği ile farklı enerji skalasında olsa da benzer yöntemler kullanırlar. Kuantum alan teorisi bu iki dalın da temel dili olarak kabul edilebilir.

 Astrofizik

Astrofizik ve astronomi fiziğin teori ve metotlarının yıldız yapıları ve evrimleri, güneş sisteminin temeli ve ilgili kozmolojik problemlerin aydınlatılması için kullanılmasıdır. Astrofizik geniş bir konu olduğundan mekanik, elektromanyetizma ve istatistiksel mekanik, termodinamik, kuantum mekaniği, görelilik, çekirdek ve parçacık fiziği, atomik ve moleküler fizik gibi fiziğin birçok alanından beslenir.

Karl Jansky'nin 1931'de gök cisimleri tarafından yayılan radyo sinyallerini keşfetmesi radyo astronomisinin kurulmasıyla sonuçlanmıştır. Astronominin öncüleri günümüzde uzayın keşfiyle ilgilenmekteler. Dünya atmosferinde meydana gelen pertürbasyon ve girişim fenomenleri uzay temelli gözlemleri kızılötesi, morötesi, gamma-ışını ve X-ışını astronomisi isin gerekli kılmıştır.

Fiziksel kozmoloji evrenin en büyük ölçeklerde nasıl oluştuğunun ve geliştiğinin incelenmesidir. Albert Einstein'ın görelilik teorisi bütün modern kozmolojik teorilerde baş rolü oynar. 20. yüzyılın başlarında Hubble'ın uzayın genişlediğini keşfetmesi (Hubble diyagramıyla gösterilmiştir) durağan evren modeli ve Big Bang kuramları açısından çok önemli bir yer tutmuştur.

Big Bang nükleosentezinin başarısı ve kozmik arka plan ışımasının keşfi Big Bang modelini 1964'te doğrulamıştır. Bu model iki teorik temele dayanır; Albert Einstein'ın genel görelilik teorisi ve kozmolojik prensip. Kozmologlar yakın dönemde evrenin gelişmesini açıklamak için, kozmik genişleme, karanlık enerji ve kara madde faktörlerini içeren ΛCDM modelini geliştirmişlerdir.

Fermi Gamma-ışını Uzay Teleskopu'ndan elde edilen bilgiler geçtiğimiz on yılda birçok keşif ve teorik olasılığın önünü açmış ve eldeki teorilerin düzeltilmesi ve daha iyi açıklanmasında yardımcı olmuştur. Kara maddenin açıklanmasını da sağlayan birçok keşfin önümüzdeki birkaç yıl içerisinde yapılacağı düşünülmektedir. Fermi kara maddeyi zayıf etkileşimde bulunan ağır parçacıklar ile açıklayabilecek bir kanıt aramaktadır, bunun LHC ve diğer yer altı parçacık hızlandırıcılarında yapılan deneylerle destekleneceği tahmin edilmektedir.

IBEX halihazırda yeni astrofiziksel keşifler üretmektedir: Güneş rüzgârının terminasyon şoku boyunca "kimse enerjik nört atom (ENA) ribonunu neyin ürettiğini bilmiyor, fakat herkes klasik heliosfer betimlemesinin – güneş sisteminin güneş rüzgârının yüklü parçacıklarını paketlemesinin yıldızlar arası 'galaktik rüzgâr'a doğru bir kuyruklu yıldız şeklinde püskürtülmesi – yanlış olduğu konusunda hemfikir."

 Temel fizik

Evrensel kanunları bulmaya çalışan fiziğin teorilerinin farklı uygulama alanları vardır. Kabaca, klasik fiziğin yasaları atomik boyutların üzerinde ve ışık hızının altında olan sistemleri açıklamak için yeterli bir çerçeve sunar. Bu ön gereksinimler karşılanmadığında gözlemler klasik fiziğin tahminleriyle örtüşmez. Albert Einstein mutlak zaman ve mekan kavramları yerine uzay-zaman kavramını koyan özel görelilik kuramını geliştirdi ve böylece ışık hızına yaklaşan hızlardaki sistemleri açıklamak mümkün oldu. Max Planck, Erwin Schrödinger ve diğerlerinin atomik ve atom altı boyutlardaki sistemleri açıklamak için parçacıkların ve etkileşimlerin olasılıksal algılanışını içeren kuantum mekaniğini ortaya atmaları ile çok küçük boyutlardaki sistemleri deneylerle tutarlı bir biçimde açıklayabiliyoruz. Daha sonra, kuantum alan teorisi kuantum mekaniği ve özel göreliliği birleştirdi. Genel relativite yüksek kütleli ve büyük boyutlu yapıların açıklanması için dinamik, doğrusal olmayan bir uzay-zaman kavrayışı ortaya attı fakat bu teori diğer temel açıklamalarla henüz birleştirilemedi; söz konusu birleştirme için kuantum gravitasyonunu açıklayacak aday teoriler hâlen geliştirilmektedir.

 Uygulamaları ve etkileri

Uygulamalı fizik, genel olarak fiziğin özel bir kullanım sahasında geliştirilmesidir. Bir uygulamalı fizik programı genellikle jeoloji ve elektrik mühendisliği gibi birkaç uygulama disiplininden dersler içerir. Mühendislikten temel farklı uygulamalı fizikçinin özel bir düzenek tasarlamaması, bunun yerine, yeni teknolojilerin gelişimi ya da belli bir problemin çözümü için fiziği kullanmasıdır.

Yaklaşım uygulamalı matematiğin yaklaşımının benzeridir. Uygulamalı fizikçiler aynı zamanda fiziğin bilimsel araştırmada kullanımıyla da ilgilenebilirler. Örneğin akseleratör fiziğiyle ilgilenen fizikçiler daha iyi parçacık detektörlerinin yapımı için çalışabilirler.

Fiziğin mühendislikte geniş bir uygulama sahası vardır. Örneğin mekaniğin bir alt kolu olan statik köprü ve benzeri yapıların inşasında kullanılır. Akustiğin daha iyi anlaşılması daha efektif konser salonlarının yapılması için, benzer şekilde optiğin daha iyi anlaşılması optiksel araçların daha iyi ve kullanışlı üretilmesi için teorik zemin sağlar. Fiziğin anlaşılması daha gerçekçi uçuş simülasyonları, bilgisayar oyunları ve filmlerin üretilmesine yardım eder.

Standart kabule göre fizik yasaları evrenseldir ve zamanla değişmez; bu nedenle, belirsizlik içinde kalınan bazı sorunların çözümü için de fizik kullanılır. Örneğin, Dünya'nın merkezinin araştırılması ancak Dünya'nın kütlesi, sıcaklığı ve dönüş oranının bilinmesiyle mümkündür. Aynı zamanda fizik mühendislikte simülasyon üretilmesini sağlayarak yeni teknolojilerin gelişmesinde çok büyük bir rol oynar.

Fizikte interdisipliner (disiplinler arası) yöntemlerin yeri önemlidir ve diğer birçok alan fizik tarafından etkilenmektedir, örnek olarak ekonofizik ve sosyofizik verilebilir.

 Güncel araştırmalar

Fiziksel araştırmalar birçok farklı alanda gelişimini sürdürüyor.

Katı hal fiziğinde, çözülmemiş önemli teorik bir problem yüksek sıcaklıkta süper iletkenlik olgusudur. Diğer bir önemli katı hal fiziği uğraşıda elektronların spin özelliğinin kullanılarak elektronik işlemlerin yapılmasını amaçlayan spintronik'dir. Bu konu ile bağlantılı diğer bir güncel konu ise kuantum bilgisayarın katı hal sistemlerinde gerçekleştirilmesidir.

Parçacık fiziğinde, Standart Model'in ötesinde ve temelinde başka bir fiziğin olduğunun deneysel bulguları ortaya çıkmaya başladı. Bunların en önemlilerinden bir tanesi nötrinoların kütlesinin sıfır olmadığının keşfine ilişkin bulgulardır. Bu deneysel sonuçlar uzun süre çözülememiş solar nötrino problemini çözmüş gibi görünüyor. Kütleli nötrinoların fiziği hâlen aktif bir teorik ve deneysel araştırma konusu. Parçacık hızlandırıcıları TeV mertebesinde enerjilerle parçacıkları çarpıştırmaya başladı. Deneyciler bu deneylerin sonucunda Higgs bozunumu ve süpersimetrik parçacıkları bulmayı umuyor.

Yarım asırdır süregiden, kuantum mekaniğiyle genel göreliliği tek bir kuantum gravitasyonu kuramında birleştirme çabaları henüz sonuç vermiş değil. Halihazırdaki aday teoriler M-teorisi, süper sicim teorisi, döngü kuantum gravitasyonu olarak sıralanabilir.

Birçok astronomik ve kozmolojik gözlem henüz tatmin edici biçimde açıklanmış değil. Bunlardan birkaçı; ultra-yüksek enerjili kozmik ışınlar, baryon asimetrisi, evrenin ivmelenmesi, galaksilerin anormal dönüş oranları.

Yüksek enerji ve kuantum fiziğinde ve astrofizikte elde edilen büyük gelişmelere rağmen kaos, türbülans vb. birçok günlük fenomen hâlâ tam anlamıyla anlaşılabilmiş değil. Dinamik ve mekaniğin zekice uygulanmasıyla çözülebileceği düşünülen kompleks problemler çözümsüz olarak duruyor; örnekler arasında kum yığınlarının oluşumu, sudaki titreşimlerin yapısı, su damlalarının biçimi, yüzey gerilimi fenomeninin mekanizması ve çalkalanan heterojen karışımların kendiliğinden dizilimi var.

Karmaşık (kompleks) yapıların 1970'lerden bu yana artan bir ilgiyle incelenmesinin birkaç nedeni var. Güncel matematiksel ve sayısal yöntemler ve bilgisayar işlem yetileri karmaşık sistemlerin gerçekçi modellenebilmesine olanak sağladı. Karmaşık fizik, aerodinamikte türbülansın araştırılması ve biyolojik sistemlerde model oluşumunun gözlemlenmesi gibi durumlarda da görülebileceği üzere, git gide disiplinler arası bir araştırma sahası olmaktadır.

 Horace Lamb (1932): "Şimdi yaşlı bir adamım ve ölüp cennete gittiğimde iki konuda aydınlanmayı umuyorum; kuantum elektrodinamiği ve akışkanların türbülans hareketi. İlki konusunda daha optimistim."

 Notlar

 Kaynakça

 Dış bağlantılar
Google Fizik Dizini: fizik ile ilgili sitelerin listesi
 Carl R. Nave, HyperPhysics,. Online crosslinked physics concept maps.
 Eric Weisstein, Weisstein and Wolfram Research, Inc., and et al, World of Physics. Online Physics encyclopedic dictionary.
 Physics.org. Website of the Institute of Physics.
 Optics.net, Optics on the Net. Online Optics, optoelectronics technical, forums and buyer's guide.
 Electronics-ee, Electronics for engineers. Online Electronics, electrical resources and forums.
 Optics2001, The Optics Odyssey''. Optics community and library.
 Karlsson, Erik B., "The Nobel Prize in Physics 1901-2000".
 PhysicistTv.
 Physics, share your documents, k12
 Fiziğin alt dalları
 Physics, science, and mathematics discussion

Fizik

Fizik


Amalway Trambus est le nom attribué au réseau de bus à haut niveau de service desservant la ville d'Agadir au Maroc.
Actuellement en construction, sa mise en service est prévue en -.

Le réseau sera composé d'une première ligne, reliant le port de pêche d'Agadir au quartier Tikiouine.

Histoire

Un réseau de bus à bus à haut niveau de service est pour la première fois évoqué en , lors de l'élaboration du Plan de Déplacements Urbains (PDU) de la ville d'Agadir.

L'option retenue est de mettre en place deux lignes BHNS en site propre. Une première phase du projet, la première ligne, reliera le port d'Agadir à Tikiouine, à l'est de la ville. Cet axe nord/sud-est, d'un tracé de 15,5 km permettra de desservir notamment le port, le secteur ville nouvelle (avenue Hassan II), le souk, le complexe universitaire et enfin Tikiouine. Il est prévu que la ligne transporte entre 40.000 et 60.000 usagers par jour, avec une fréquence d'un BHNS toutes les cinq minutes.

Les travaux sont lancés en mars  et la marque commerciale Amalway Trambus est dévoilée au même moment.

Première ligne

La première ligne reliera le port de pêche d'Agadir, au nord-est de la ville, à Tikiouine, quartier du sud-est de la métropole du Souss.

Trajet de la ligne 1
L'itinéraire de la ligne 1 comprend 25 stations, terminus compris, employant une trentaines de bus spéciaux.

Références

Voir aussi

Liens externes
 Site officiel

Agadir
Agadir

Amalway Agadir Trambus


Spaltevulkaner er flade, og lavaen flyder ud igennem en længere spalte eller flere sprækker i jorden. Spaltevulkaner laver altså ikke én enkelt stor kanal ved et udbrud, men en lang spalte, hvor magmaen vil blive skudt ud af.

Sådanne spalter kan være flere kilometer lange og kan tit findes ved konstruktive pladegrænser.

Spaltevulkaner dannes generelt der, hvor to kontinentalplader trækker sig fra hinanden. Dette kaldes en spredningszone.

Spaltevulkaner laver ekstremt stærke udbrud med hundrede tusinde års mellemrum. Lava fra spaltevulkaner er tynd og fyldende.

Islands vulkaner er ofte spaltevulkaner, og de kan være flere kilometer lange. I 1783 var en spaltevulkan ved Laki i Island i udbrud. Den var 25 kilometer lang.

Geologi

Spaltevulkan


Heidelberg, Güneybatı Almanya'da yer alan bir şehirdir. 1386'da kurulup Almanya'nın en eski üniversitesi olma vasfını taşıyan Heidelberg Üniversitesi bu şehirdedir. Şehri ikiye bölen Neckar Nehri ve sarayı ile birlikte tablo güzelliğinde olan kent aynı zamanda Almanya'nın en romantik kenti (Wege der Romantik) diye de anılmaktadır.

Bugün şehir nüfusunun çoğunluğunu öğrenciler oluşturmaktadır. Heidelberg, Mannheim'dan yaklaşık 15 dakika kadar bir uzaklıkta yer alır.

Aynı zamanda kentin adıyla da anılan matbaa ve baskı makineleri ünlüdür.

Tarihi
Kenttin tarihi Antik Çağ Roma İmparatorluğu dönemlerine dayanmaktadır. Özellikle şehrin bugünkü Neuenheim bölgesinde Romalıların izlerine rastlanılabilir. Orta Çağ döneminde şehir daha çok etrafında bulunan kentlerin Manastırlarına bağımlı kalmıştır. 1225 yılından Yeni Çağ başlangıcına kadar kraliyetin yerleşim yeri olmuştur. Dolayısıyla bu bölgeye Kurpfalz denmektedir. Üniversite bu zamanlarda 1386'da kurulmuştur ve Almanya'nın en eski üniversitesidir. 1600'lü yılların ikinci yarısının sonlarına doğru kent Fransızların saldırlarına uğramış hatta bazı yerleri ele geçirilmiş, o dönemde eski şehir (Altstadt) ve Saray tahribata uğramıştır. 1840'larda döşenen Mannheim-Heidelberg arasındaki tren yolu, Baden bölgesinin ilk tren yolu olma özelliğini de taşımaktadır.

1930 Üniversitenin yeni binasının inşaatına başlanmıştır. 1930'larda Nazilerin iktidara gelmelerinden sonra, özellikle Heidelberg Üniversitesi çok sayıda yahudi öğrencisini ve profesörünü kaybetmiştir. II. Dünya Savaşın'dan sonra, Almanya'nın savaştan yıkılmadan kalmış olan ender kentlerinden biridir. ABD Ordusu (3. Piyade, 7. Ordu) sivil nüfus direnişi olmadan 30 Mart 1945 tarihinde kasabaya girdi. Savaş sonrasında Amerikan işgal bölgesinde kalan şehir, uzun yıllar Amerikan Ordusu tarafından askeri üs olarak kullanılmıştır. Bugün özellikle kentin eski şehir (Altstadt) ve Sarayı, UNESCO tarafından dünya insanlık mirası listesinde bulunmaktadır.

Coğrafya

Almanya'nın güneybatısında Baden-Württemberg eyaletinde yer almaktadır. Ren ve Neckar nehirlerinin arasında kalan vadide yer alır (Rhein-Neckar Kreis). Heidelberg, Mannheim'dan yaklaşık 20dk. kadar bir uzaklıkta yer alır. Heidelberg genel olarak dağlık bir şehirdir,en yüksek yerleri arasında Königstuhl (568m) ve Gaiberg (375m) dir. şehirden Neckar Nehri geçer. Odenwald Ormanın içinde yer alır. Heidelberg konum itibarıyla Almanya'nın ılıman bölgesinde yer aldığından, kentte çok sayıda incir ve badem ağaçları yetişmektedir.

İklim
 Ortalama sıcaklık ve ortalama yağış 1971-2000

Ekonomi
Yüzyıllar boyunca aklın başkenti (Almanca: Residenz des Geistes) olarak ün kazanan Heidelberg,  bugün de dahil olmak üzere bir üniversite şehri olarak Rhein-Neckar-Kreis Bölgesinde hizmet sektörünün ve bilimin merkezidir. 2007 istatistiklerine göre, çalışan nüfusun 79,6'sı hizmet sektöründe, 19,9'u üretim sektöründe çalışmaktadır. Toplam çalışanların yüzde 69'u iş yerlerine başka şehirlerden gelmektedir. İşsizlik oranı 2010 itibarı ile 6,3'dür. .

Heidelberg'deki en büyük işveren Hastane'yi de içinde barındıran Heidelberg Ruprecht Karls Üniversitesi'dir. (Almanca: Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg). Üniversite 15.000 kişiye iş imkâni sunmaktadır. ABB Stotz-Kontakt, Heidelberger Druckmaschinen AG, HeidelbergCement, Henkel-Teroson, Lamy (Dolma kalem), SAP ve SAS Institute gibi uluslararası firmalar bu şehirde bulunmaktadır.
Alman istatistik enstitüsü'nün 2007 rakamlarına göre Heidelberg Baden-Württemberg eyaletinin kişi başına en çok doktorun düştüğü şehridir. Heidelberg'de 272 kişiye bir doktor düşerken, eyalet ortalaması 646 kişidir.

Medya
Rhein-Neckar Bölgesi'nin günlük gazetesi (Rhein-Neckar Zeitung) burada basılmaktadır.

Eğitim
Heidelberg Üniversitesi dünyaca ünlü bir üniversitedir. 1386'da kurulmuş olan üniversitenin tam adı Ruprecht-Karls Universität Heidelberg'dir. Üniversite 2 kampüsten oluşmaktadır ve şehrin 2 yakasına ayrılmıştır. Eski şehir tarafında kalan kampüsünde daha çok sosyal ve sanat ağırlıklı bölümler bulunurken,yeni kampüste Doğa Bilimleri ve Tıp fakültesi bulunmaktadır. Şehirde ayrıca Kanser Araştırma Merkezi (DKFZ), Max-Planck-Enstitisü (MPIMF, MPI-HD), Avrupa Moleküler Biyoloji Laboratuvarı (EMBL) bulunmaktır.

Kültür ve turizm

Şehrin en önemli tarihi yapısı Saray'dır. Saray günümüzde çoğu bölümü yıkılmış olarak bulunmaktadır. Sarayın içinde Alman Eczane Müzesi (Deutsches Apotheken Museum) ve eski, büyük bir de fıçı (Großes Fass) bulunmaktadır. Neckar üzerinde bulunan ve 1248'de inşa edilmiş olan, halk arasında Eski Köprü (Alte Brücke) diye anılan köprünün asıl adı Karl-Theodor-Brücke'dir. Eski şehrin tam ortasında yer alan Heiliggeistkirche, şehrin en ünlü kilisesidir.

Şehrin kalbinin attığı en meşhur caddesi olan Hauptstrasse, Neckar Nehri ile görkemli kalesi arasında kalıyor. 1,5 km'lik bir uzunluğuyla, Avrupa'nın sadece yayalar için ayrılmış olan en uzun caddesi unvanına sahiptir.

1717-19 yıllarında arasında yapılmış ve meydanın kale tarafındaki iki önemli yapısından biri olan Büyük Dük Sarayı, 1805'ten sonra Baden mahkemesi tarafından kullanılmıştır. 1920'den bu yana ise Heidelberg Bilimler Akademisi olarak kullanılmaktadır.

Şehrin görülmesi gereken yerleri ve bazı müzeleri :
 Eski Üniversite binası ve Öğrenci hapishanesi (alte Aula ve Studentenkarzer)
 Üniversite Kütüphanesi
 Saray
 Friedrich Ebert'in doğduğu ev
 Philosophenweg (Filozoflar yolu)
 Kurpfälzisches Museum (Sanat Müzesi)
 Botanik Bahçesi
 Carl Bosch Müzesi
 Haus zum Ritter
 Anton Praetorius
 Bertha Benz Memorial Route

Kaynakça

Baden-Württemberg'deki şehirler

Heidelberg


Madaglymbus es un género de coleópteros adéfagos de la familia Dytiscidae.

Especies seleccionadas
Especies incluidas:
Madaglymbus alutaceus	(Regimbart 1899)
Madaglymbus elongatus	(Kolbe 1883)
Madaglymbus fairmairei	(Zimmermann 1919)
Madaglymbus formosulus	(Guignot 1956)
Madaglymbus johannis	(Wewalka 1982)
Madaglymbus mathaei	(Wewalka 1982)
Madaglymbus milloti	(Guignot 1959)
Madaglymbus ruthwildae	Shaverdo & Balke 2008
Madaglymbus strigulifer	(Regimbart 1903)
Madaglymbus xanthogrammus	(Regimbart 1899)

Referencias

Enlaces externos

 Nomenclator Zoologicus [not seen]

Copelatinae

Madaglymbus


Michael Dorn ist der Name folgender Personen:

* Michael Dorn (Schauspieler, 1952) (* 1952), US-amerikanischer Schauspieler
 Michael Dorn (Schauspieler, 1968) (1968–2012), deutscher Schauspieler

Michael Dorn


Livet hænger i en strop er en film instrueret af Bent Barfod.

Handling
sikkerhedsselekampagne

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1976

Trafiksikkerhed
Propagandafilm fra Danmark

Livet hænger i en strop


Hovede er en dansk animationsfilm fra 1994 med instruktion og manuskript af Maria Hagerup.

Handling
Animeret maleri - akryl på lærred. Et ansigt forvandler sig stadigt til nye former og gennemgår forskellige stemninger.

Referencer

Eksterne henvisninger

Animationsfilm fra Danmark
Danske film fra 1994

Hovede


MND may refer to:

 A Midsummer Night's Dream, a comedy written by William Shakespeare
 Ministry of National Defense, departments of several governments
 MND (company), a Czech oil and gas producing company
 Motor neuron disease, a group of rare neurodegenerative disorders
 Amyotrophic lateral sclerosis
 Mount Notre Dame High School, a Cincinnati Catholic high school
 Mondé language, by ISO 639 code
 Medina Airport (Colombia), by IATA code

MND


4x100 m fri for herrer under Sommer-OL 2020 fandt sted den 25. juli - 26. juli 2021.

Turneringsformat
Konkurrencen bliver afviklet med indledende heats og finale. Efter de indledende heats går de 8 bedste tider videre til finalen, hvor medaljerne bliver fordelt.

Tidsplan
Nedenstående tabel viser tidsplanen for afvikling af konkurrencen:
Alle tider er japansk standard tid (UTC+9)

Resultater

Heats

Finale

Referencer

Eksterne henvisninger

4x100 m fri (herrer)

Svømning under sommer-OL 2020 – 4x100 m fri (herrer)


La tormenta tropical Philippe comenzó a formarse el 23 de septiembre cuando surgió una onda tropical bien definida en la costa de África, asociada a una abundante actividad de lluvias y tormentas eléctricas. Moviéndose hacia el oeste e incrustada en un entorno favorable, la onda se desarrolló rápidamente. El 24 de septiembre, el Centro Nacional de Huracanes designó al meteoro como una depresión tropical (la Tormenta Tropical Trece), a unos 290 millas (465 km) al extremo sur de las islas de Cabo Verde.

Más tarde en ese mismo día, la depresión pasó a ser una tormenta tropical, denominada Philippe. El día 6 de octubre Phillipe se convirtió en un Huracán de Categoría 1, pero el 8 de octubre volvió a ser una tormenta tropical y en tan solo 1 día después se disipó.

Referencias

Philippe

Tormenta tropical Philippe (2011)