Psikoz, düşünce ve duyunun ağır oranda bozulduğu zihin durumunu tanımlamakta kullanılan genel bir psikiyatri terimidir. Psikotik epizod geçiren hastalar halüsinasyonlar görüp, delüzyonel inançlar taşıyabilir (grandiyöz veya paranoid delüzyonlar gibi), kişilik değişiklikleri ve düşünce bozukluğu gösterebilir. Bir psikotik epizod gerçek ile bağlatının kopması veya zarar görmesi ile karakterizedir denilebilir. Gençlerde daha sık görülen psikoz ağır bir zihinsel hastalığın belirtisi olabilir.

Etimoloji
Psikoz sözcüğü ilk kez Ernst von Feuchtersleben tarafından 1845'te delilik ve maniye alternatif olarak kullanılmıştır. Sözcük Yunanca psyche ("zihin, ruh") ve -osis ("hastalıklı" veya "anormal durum")'dan türemiştir. Sözcük zihin bozuklukları olduğu düşünülen bozuklukları, sinir sistemindeki bir bozukluktan türediği düşünülen nevrozdan ayırmak için kullanılmıştı.

Genel bakış
Genel psikiyatride psikoz ağır akıl hastalığının semptomu olarak kabul edilir fakat, kendisi bir diyagnoz sayılmaz. Her ne kadar sadece belirli bir psikolojik veya fiziksel durumla arasında bağlantı olmasa da, özellikle şizofreni, bipolar bozukluk ve ağır klinik depresyon ile ilişkilendirilmiştir. Ayrıca psikotik duruma yol açabilecek, saptanabilir fiziksel patolojiler de vardır, beyin zedelenmesi veya diğer nörolojik bozukluklar, lupus ve alışkanlık oluşmuş uyuşturucu maddelerin kullanımının geri çekilmesi gibi.

Psikoz terimi, bir kişinin davranışları sebebiyle suçlanamayacağını ortaya koyan ve hukuki bir terim olan delilik kavramından ayrıştırılmalıdır. Benzer bir şekilde, bir kişilik bozukluğu olan psikopatiden de farklıdır. Her ne kadar yaygın görüş ikisini aynı şekilde ele almakta ve psiko olarak kısaltmakta ise de, psikoz psikopatinin temel özellikleriyle benzerlik taşımaz; özellikle şiddet yönü psikozda nadiren görülürken, gerçeklik duyusunun bozulması ve kaybolması da psikopatide nadiren görülür.

Psikoz ayrıca deliryum durumundan da ayrıştırılmalıdır, zira bir psikotik birey yüksek düzeyde entelektüel emek isteyen işleri bilinci açıkken yapabilir. Son olarak, zihinsel hastalıktan da ayrıştırılmalıdır. Psikoz diğer zihinsel hastalıkların bir semptomu olarak görülebilir fakat, tanımsal bir kavram olarak kendi başına bir hastalık sayılır. Örneğin, şizofreni olan kişiler psikoz içermeyen uzun dönemler geçirebilir ve bipolar bozukluğu ve depresyonu olan kişilerde de psikozsuz duygudurum semptomları olabilir. Tersi şekilde, kronik zihinsel hastalığı olmayan birisinde, yoğun stres veya bir advers ilaç tepkisi nedeniyle psikoz oluşabilir.

Psikoaktif maddelerin kullanımı sonrası gerçekleşen psikotik durumlar özellikle dozaşımı, kronik kullanım ve kullanmayı bırakma (geri çekilme) ile ilişkilendirilebilir. Belirli bileşikler diğerlerine oranla daha yüksek bir psikoza yol açma olasılığına sahiptirler ve bazı bireyler diğerlerine oranla daha hassas olabilirler. Belirli 'sokak' maddeleri, örneğin kokain, amfetamin, PCP ve halüsinojenler psikoz gelişimiyle ilişkilidir. Antikolinerjik ilaçlar (atropin, skopolamin, Datura stramonium) ve birçok antihistamin de bazı kişilerde psikoza yol açabilir.

Merkezi sinir sisteminde genel depresan etkileri olan maddeler kullanımları sırasında genellikle psikoza neden olmazlar ve aslında bazı insanlarda semptomların etkilerini azaltabilir. Fakat bu tip maddelerin kullanımına son verilmesi (geri çekinilmesi) özellikle tehlikeli olabilir, psikoz veya deliryuma neden olabilir.

Psikolojik stresin de psikotik durumlarda payı olduğu ve bunları tetiklediği bilinmektedir. Hem yaşam boyunca olmuş çeşitli travmatik olayları barındıran bir geçmişin hem de yeni karşılaşılmış olan stresli bir olayın, psikozun gelişiminde payı olduğu bilinmektedir. Bu durum stresin tetiklediği kısa dönemli psikoz kısa süreli tepkisel psikoz (veya kısa reaktif psikoz) olarak anılır.

Uykusuzluk psikozla ilişkilendirilmiş olmakla birlikte, çoğunluk için büyük bir risk faktörü olduğuna dair fazla kanıt yoktur. Bazı kişiler hipnogojik veya hipnopompik halüsinasyonlar geçirse de, bunlar normal uyku fenomenleri olup, psikozun belirtilerinden sayılmaz.

1960'lar ve 1970'lerde psikoz, karşı kültür eleştirmenlerinin ilgi odağı olmuştur. Bunlar psikozun illaki bir hastalık olması gerekmediğini, belki gerçeklik inşa etmenin sadece farklı bir yolu olabileceğini öne sürmüşlerdir. Örneğin, R. D. Laing psikozun, benzeri görüşlerin hoş karşılanmayacağı bir durumda yaşayan kişilerin kaygılarını sembolik bir şekilde ifadesi olarak görmüştür. Ayrıca psikozun iyileştirici (şifa) ve ruhani yönleri olan transandantal bir deneyim olduğunu iddia etmiştir.

Bununla birlikte, genel olarak, psikozun teşhis ve bilimsel incelenmesindeki gelişmeler biyoloji, bilişsel psikoloji ve nöropsikoloji temelli teorilerin kabul edilmesine yol açmıştır. 1990'lardan beri, ABD ve Avrupa'da sadece bir iki saygın pratisyen psikoza bu bilimsel çerçevedeki kaynaklar dışında yaklaşmıştır.

Antipsikotik ilaçlar psikozun tedavisinde kullanılmaktadır ve potansiyel olarak semptomları nispeten hızlı bir şekilde azaltabilir veya yok edebilir. Bugün birçok klinik standart organizasyonları tarafından bilişsel davranışsal terapi psikoz için etkili bir psikolojik tedavi olarak önerilmektedir.

Belirtiler ve psikotik deneyimler

Belirtiler
Psikoz belirtileri şöyle sıralanabilir:
 Düşünce bozukluğu; Düşüncelerin belirli bir düzene oturtulamaması, karmaşık bir hale gelmesi, bunun sonucu olarak konuşmada bozukluklar, dikkat toplamada sorunlar vb.
 Duygudurumda değişkenlik; Belirli sebepler olmaksızın kişinin duygudurumunda değişiklikler olabilir, değişkenlik görülebilir. Örneğin herhangi bir neden olmaksızın kişi çok üzülebileceği gibi yine bir neden yokken çok coşkulu olabilir.
 Delüzyonel inançlar; Kişinin gerçek dışı düşünce ve inançlara sahip olması. Bu inançlar çok güçlü ve ısrarcı olabilir.
 Halüsinasyonlar; Kişilerde gerçekte var olmayan şeyleri görme, koklama veya duyma gibi duyu bozuklukları görülebilir.
 Kişilik değişikliği ; Bireyin kişiliğinde ve davranışlarında büyük değişiklikler olması.

Belirtiler bireyden bireye büyük oranda farklılık gösterir. Ayrıca bazı bireyler psikoza diğerlerinden daha yatkındırlar. Ayrıca psikozun tipine ve arka planda yatan zihinsel hastalığa göre belirtiler ve yoğunlukları değişebilir. Örneğin duygudurum değişkenliği bipolar bozukluğun belirtisi olarak psikoz geçiren bir kişide daha yoğunken, halüsinasyonlar şizofreninin belirtisi olarak psikoz geçiren bir kişide daha yoğun olabilir.

Psikotik deneyimler
Bir psikotik epizod kişinin duygudurumuna ve zihinsel hastalığına göre değişir; örneğin bir depresyon arka planındaki kişinin yaşadığı psikotik epizod ile mani arka planındaki bir kişinin yaşadığı psikotik epizod arasında fark olabilir.

Her ne kadar sıkıntılı ve güç bir durum da olsa, psikoz deneyimlerinde faydalı yönler bulan ve bu deneyimleri kişisel gelişimleri için kullanan kişiler de olmuştur.

Varsanılar (Halüsinasyonlar)
Varsanı "hakiki bir etki olmadan duyu organlarının tembih almış gibi çalışması" olarak tanımlanabilir. Varsanılar beş duyunun her birinde oluşabileceği gibi herhangi bir şekli de alabilir; yani basit duyumsamalardan (örneğin ışık, renkler, tatlar veya kokular) gerçekte var olmayan hayvan ve insanlarla iletişim, belirli sesler duymak gibi daha anlamlı ve karmaşık deneyimlere kadar uzanabilir.
Ses varsanıları, özellikle de seslerin duyulması deneyimi psikozun önde gelen ve yaygın özelliklerindendir. Varsanılan sesler kişi hakkında veya kişiyle konuşabilir ve birden çok konuşma birden çok ses duyulabilir. Ses varsanıları özellikle de kişiye emredici, küçültücü veya meşgul edici olduklarında sıkıntılı olurlar.

Delüzyonlar ve paranoya
Psikoz delüzyonel veya paranoid inançlar içerebilir. Karl Jaspers psikotik delüzyonları birincil ve ikincil tiplere sınıflandırır. Birincil delüzyonlar belirli anlaşılabilir nedenleri olmaksızın tanımlanırken, ikincil delüzyonlar kişinin arka planı ve güncel durumuyla bağlantılı olarak anlaşılabilir.

Düşünce bozukluğu
Formal düşünce bozukluğu bilinçli düşüncede oluşan bir bozukluk olarak tanımlanabilir ve büyük ölçüde konuşma ve yazıdaki etkilerine göre sınıflandırılır. Etkilenmiş kişilerde baskılı konuşma (hızlı ve duraksız konuşma) görülebilir.

Anlayış yetersizliği
Psikozun önemli özelliklerinden biri de kişinin davranış veya deneyimlerinin garip, yabancı veya doğaüstü halinin kişi tarafından anlaşılamamasıdır. Akut psikoz durumunda dahi, kişiler halüsinasyonlarının ve imkânsız delüzyonlarının herhangi bir şekilde gerçek dışı olabileceğini düşünemezler, anlayamazlar. Yine de bu mutlak değildir; iç görü/anlayış bireyler arasında ve psikotik epizodun süreci boyunca değişiklik gösterebilir.

Tıbbi açıdan psikoz
Psikozun birkaç olası sebebi vardır. Psikoz derinde yatan bir zihinsel hastalığın, örneğin bipolar bozukluk veya şizofreninin sonucu oluşabilir. Ayrıca psikoz ağır zihinsel stres ve amfetamin, LSD, PCP, kokain veya skopolamin gibi maddelerin yüksek dozlarda veya kronik kullanımında tetiklenebilir veya yoğunlaşabilir. Merkezi sinir sistemi depresan ilaçlarından ani geri çekilme (kullanımını bırakma) psikotik epizodları tetikleyebilir. Psikozun geniş yelpazede birçok farklı hastalık veya durumda görülmesinden (örneğin AIDS, lepra ve sıtma dahil) anlaşılabileceği gibi, bir psikotik epizodun tek bir nedeni olmayabilir.

Ana psikozların manik depresif delilik (şu an bipolar bozukluk diye anılır) ve dementia praecox'a (şu an şizofreni diye anılır) ayrılması Emil Kraepelin tarafından yapılmıştır. Kraepelin 19. yüzyıl psikiyatristlerince belirlenmiş çeşitli zihinsel bozuklukların bir sentezini oluşturmaya çalışmıştır. Bunu ortak semptomların sınıflandırılması temelinde hastalıkları gruplandırarak yapmaya çalışmıştır. Kraepelin 'manik depresif delilik' terimini duygudurum bozukluklarının tüm spektrumunu tanımlamak için, genelde bugünkü kullanımından çok daha geniş bir çerçevede kullanmıştır. Kraepelin'in sınıflandırmasına göre terim bipolar bozukluğun yanı sıra 'ünipolar' klinik depresyonu ve siklotimi gibi diğer duygudurum bozukluklarını da kapsayacaktı. Bunlar duygudurum kontrolüyle ilgili problemlerle karakterizedirler ve psikotik epizodlar duygudurumdaki rahatsızlıklarla ilgili olarak oluşur ve tedavi bile görmeyen hastalar sık sık psikotik epizodlar arasında normal işleyen dönemler geçirmektedirler. Şizofreni ise duygudurumdaki rahatsızlıklarla ilgisiz bir şekilde oluşan psikotik epizodlarla karakterizedir. Çoğu tedavi görmeyen hastalar psikotik epizodlar arasında rahatsızlık belirtileri göstereceklerdir.

Psikotik epizodların süresi bireyden bireye farklılık gösterebilir. Kısa süreli tepkisel psikozda psikotik epizod doğrudan hayattaki belirli bir stresli olayla ilgilidir ve bu nedenle hastalar ani bir şekilde iyileşip, iki hafta içinde normale dönebilirler. Bazı nadir vakalarda ise, bireyler uzun yıllar boyunca psikoz durumunda kalabilir veya çoğu zaman zayıflamış psikotik semptomlar gösterebilirler.

Kısa süreli psikotik epizod geçiren bir hasta, (örneğin) şizofreni sonucu psikotik olan bir başka hastayla aynı semptomlara sahip olabilir ve bu olgu, psikozun temelde beyindeki belirli bir biyolojik sistemde oluşan bir bozukluk olduğu fikrini desteklemekte kullanılmıştır. Bu sanıdan temel alan dopamin hipotezi erken bir teori olmasına rağmen hâlâ popülerliğini korumaktadır. Bununla beraber, psikoz deneyiminde çok geniş bir faktörler topluluğunun (çevresel, sosyal ve çocukluktaki gelişim faktörleri dahil) etkin olduğu belirginleştiği için, biyolojik teorilere ne kadar ağırlık verilebileceği tartışmalıdır.

Herkesin bazı garip ve potansiyel olarak gerçekliğin bozulduğu deneyimler geçirebileceğinden yola çıkarak, psikozun sürekli olarak var olduğu da iddia edilmiştir. Bu fikir (örneğin) halüsinasyon gibi deneyimlerin, deneyimleri nedeniyle sıkıntıya düşmeseler veya zarar görmeseler de, nüfusun büyük bir bölümünde görüldüğünü ortaya koyan araştırmalarca desteklenmiştir. Bu görüşe göre psikotik bir hastalık teşhisi konan kişiler spekturumun sonunda, deneyimlerin özellikle yoğun veya sıkıntılı olduğu durumda olabilirler (bakınız şizotipi).

Psikoz ve beyin fonksiyonu
Psikozlu bir kişinin ilk kez 1935'te pnömoensefalografi diye adlandırılan bir teknik yardımıyla görüntüsü alınmıştır. Psikotik epizod geçiren insanların hem beyin yapısındaki değişiklikleri hem de beyin fonksiyonundaki değişiklikleri araştıran modern beyin görüntüleme çalışmaları, karışık sonuçlar vermiştir.

Psikozlu kişilerin beyinlerindeki yapısal değişiklikleri araştıran 2003 tarihli bir çalışma, kişilerin psikotik olmalarının öncesi ve sonrasında, korteksdeki gri maddede önemli bir azalma olduğunu gösterdi. Bu gibi bulgular psikozun kendisinin nörotoksik olup olmadığı ve psikotik epizodun uzunluğunun beyindeki potansiyel olarak zararlı değişikliklerle ilgili olup olamadığı gibi tartışmaların doğmasına yol açmıştır. Her ne kadar araştırmalar devam etse de, güncel araştırmalar durumun bu olmadığını göstermiştir.

Fonksiyonel beyin taramaları beynin duyuları algılayan bölümlerinin psikoz sırasında aktif olduğunu göstermiştir. Örneğin, sesler duyduğunu iddia eden bir kişiye yapılan PET veya fMRI'nin sonuçları, kişinin işitsel korteksinde veya beynin konuşmayı anlama ve algılamayla ilgili kısımlarında etkinlik olduğunu gösterebilir.

Öte yandan, inanç kavramının farklı insanlar arasında doğru bir karşılaştırma yapmak için kullanılabilecek açık bir psikolojik tanımı yoktur.

Net bir bulgu ise, psikotik deneyimlere eğilimli olan kişilerin beyinlerinin sağ yarım küresinde daha yüksek bir etkinliğin gözlendiğidir. Sağ yarım küredeki bu yüksek etkinlik düzeyi, yoğun paranormal inançları olan sağlıklı kişilerde ve mistik deneyimler beyan eden sağlıklı kişilerde de görülmüştür. Aynı zamanda daha yaratıcı olan kişilerin de benzer beyin etkinliği modelleri göstermeye daha yatkın olduğu ortaya konmuştur. Bazı araştırmacılar bunun hiçbir şekilde paranormal, mistik veya yaratıcı deneyimlerin kendi kendilerine zihinsel hastalığın bir semptomu olabileceği anlamına gelmediğini belirtmiştirler; zira bu gibi deneyimlerin bazılarında faydalıyken bazılarında teşhis edilebilir zihinsel patolojik sıkıntı ve rahatsızlığa yol açabilmesine neyin neden olduğu belirsizdir.

Psikoz geleneksel olarak dopamin nörotransmitterine bağlanmıştır. Özellikle, etkili bir iddia olan dopamin hipotezi psikozun beyindeki dopamin fonksiyonunun aşırı etkinliği nedeniyle oluştuğunu ifade etmektedir. Bu teoriyi destekleyen iki ana kanıtsal kaynak dopamin-engelleyici ilaçların (antipsikotikler) psikotik semptomların yoğunluğunu azaltmaya eğilimli oluşu ve dopamin etkinliğini artıran ilaçların (amfetamin ve kokain gibi) bazı insanlarda psikozu tetiklediğidir (bakınız amfetamin psikozu).

Genelde psikoz ile dopamin arasındaki bağlantının kompleks olduğuna inanılmaktadır. Her şeyden önce, antipsikotik ilaçlar dopamin reseptörlerini anında bloke ederken (engellerken), psikoz semptomlarını azaltmaları genellikle bir veya iki hafta alır. Ek olarak, yeni ve eşit oranda etkili antipsikotik ilaçlar, eski ilaçlara nispeten beyinde daha az dopamin bloke ederken, serotonin fonksiyonunu da etkilerler; bu da dopamin hipotezinin durumu fazlasıyla basitleştirdiği fikrini doğurmaktadır.

Psikiyatrist David Healy farmasötik firmaları bu zihinsel hastalık için basitleştirilmiş biyolojik teorileri destekleyip, psikoz etyolojisinde önemli etkenler olduğu bilinen sosyal ve gelişimsel faktörlerin göz ardı ettikleri ve farmasötik tedavilerin birincil olduğunu vurguladıkları yönünde eleştirmiştir.

Bazı teoriler psikotik semptomları, kişinin içinde geçirdiği deneyim ve oluşturduğu fikirlerin aidiyetinin algılanmasıyla ilgili bir sorun olduğu şeklinde görürler. Örneğin, sesler işitme deneyimini geçiren bir psikotik kişinin aslında bu sesleri içinden kendisinin konuşması fakat dışarıdaki bir kaynaktan geldiği şeklinde yanlış biçimde algılaması.

Kenevir ve psikoz
Bugün kenevir kullanımı ile psikoza karşı hassasiyet arasındaki muhtemel küçük ama önemli bir bağlantı üzerine kanıtlar artmaktadır. Bazı çalışmalar kenevir kullanımının psikotik deneyimindeki ufak bir artışla ilişkili olduğunu ve bunun da bazı insanlarda psikozu tetikleyebileceğini ortaya koymuştur. Erken dönemli çalışmalar, katılımcıların daha önce veya test sürecinde kullanmış olabileceği diğer maddeleri (örneğin LSD) ve diğer faktörleri dikkate almadıkları için eleştirilmişlerdir. Bununla birlikte, daha iyi kontrole sahip daha güncel çalışmalar da kenevir kullananlarda psikoz riskinde küçük bir artış olduğu sonucuna varmıştır. Bunun nedensel bir bağ olup olmadığı hâlâ belirsizdir ki; ayrıca bu sadece kenevir kullanımının zaten psikoza yatkın olan insanlarda psikoz riskini yükselttiği anlamına da gelebilir. Kenevir kullanımının son yıllardaki artışı ile birlikte psikoz oranının artmayışı, tüm kenevir kullananlar için doğrudan bir bağlantının olmadığı fikrini doğurmuştur.

Psikiyatrik olmayan durumlar ve psikoz
Psikoz birçok hastalığın öğesi olabilir; sıklıkla da beyin veya sinir sistemi doğrudan etkilendiği durumlarda. Psikozun zaman zaman bazı hastalıklara (örneğin grip ve kabakulak dahil) paralel olarak ortaya çıktığı gerçeği de, çeşitli sinir sistemi stresörlerinin psikotik bir tepkiye yol açabileceği fikrini oluşturmuştur. Psikiyatrik olmayan durumlarda ortaya çıkan psikoz zaman zaman 'ikincil psikoz' olarak anılır. Bunun gerçekleşmesine yol açan mekanizmalar hâlâ bilinmezken, psikozun belirli olmayışı Tsuang ve meslektaşlarının "psikoz zihinsel hastalığın 'ateş'idir - ciddi fakat belirsiz bir gösterge" şeklinde düşünmesine yol açmıştır.

Psikoz ile özellikle ilişkilendirilen ve psikiyatrik olmayan bazı durumlar vardır, bunlardan birkaçı şunlardır:
 Beyin tümörü
 Lewy cisimcikli demans
 Hipoglisemi
 Zehirlenme
 Multipl skleroz
 Sistemik lupus eritematozus
 Sarkoidoz

Tedavi metodları
Büyük değişkenlik sebebiyle, tedavi öncesinde psikotik kişiyle bir dizi görüşme yapılır. Bu görüşmelerde çevresel ve sosyal etkenler hakkında da bilgi edinilir zira bunların psikoz etyolojisinde önemli rol oynadıkları bilinmektedir. Tedavi genellikle ilaç tedavisinin yanı sıra psikolojik terapi de içerir. İlaç tedavisi antipsikotikleri içerir. Psikolojik terapi psikozun yoğunlaştığı noktalara, arka plana ve bireye göre büyük değişkenlik gösterebilir. Doğrudan birebir terapinin yanı sıra grup terapisi olarak da yürütülebilir.

Ayrıca bakınız
 Antipsikotik
 Bipolar bozukluk
 Delüzyon
 Monotematik delüzyonlar
 Halüsinasyon
 Nevroz
 Paranoya
 Şizofreni
 Şizotipi
 Düşünce bozukluğu

Notlar
  - Johns LC, van Os J. (2001) The continuity of psychotic experiences in the general population. Clinical Psychology Review, 21 (8), 1125-41
  - Moore, MT, Nathan, D, Elliot, AR & Laubach, C. (1935) Encephalographic studies in mental disease. American Journal of Psychiatry, 92 (1), 43-67
  - Pantelis C, Velakoulis D, McGorry PD, Wood SJ, Suckling J, Phillips LJ, Yung AR, Bullmore ET, Brewer W, Soulsby B, Desmond P, McGuire PK. (2003) Neuroanatomical abnormalities before and after onset of psychosis: a cross-sectional and longitudinal MRI comparison. Lancet, 25, 361 (9354), 281-8.
  - Ho, B. C., Alicata, D., Ward, J., Moser, D. J., O'Leary, D. S., Arndt, S., et al. (2003) Untreated initial psychosis: relation to cognitive deficits and brain morphology in first-episode schizophrenia. American Journal of Psychiatry, 160(1), 142-148.
  - Lohr JB, Caligiuri MP (1997)  Lateralized hemispheric dysfunction in the major psychotic disorders: historical perspectives and findings from a study of motor asymmetry in older patients. Schizophrophrenia Research, 30, 27(2-3), 191-8.
  - Pizzagalli, D., Lehmann, D., Gianotti, L., Koenig, T., Tanaka, H., Wackermann, J., et al. (2000) Brain electric correlates of strong belief in paranormal phenomena: intracerebral EEG source and regional Omega complexity analyses. Psychiatry Research, 100(3), 139-154.
  - Makarec, K., & Persinger, M. A. (1985) Temporal lobe signs: electroencephalographic validity and enhanced scores in special populations. Perceptual and Motor Skills, 60(3), 831-842.
  - Weinstein, S., & Graves, R. E. (2002) Are creativity and schizotypy products of a right hemisphere bias? Brain and Cognition, 49(1), 138-151.
  - Healy D. (2002) The Creation of Psychopharmacology. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 0-674-00619-4
  - Blakemore SJ, Smith J, Steel R, Johnstone CE, Frith CD. (2000) The perception of self-produced sensory stimuli in patients with auditory hallucinations and passivity experiences: evidence for a breakdown in self-monitoring. Psychological Medicine, 30 (5), 1131-9.
  - Degenhardt, L. (2003) Editorial: The link between cannabis use and psychosis: furthering the debate. Psychological Medicine, 33, 3-6.
  - Degenhardt, L., Hall, W., & Lynskey, M. (2001) Comorbidity between cannabis use and psychosis: Modelling some possible relationships. NDARC Technical Report No. 121. Sydney: National Drug and Alcohol Research Centre. pdf
  - Tsuang, M. T., Stone, W. S., & Faraone, S. V. (2000) Toward reformulating the diagnosis of schizophrenia. American Journal of Psychiatry, 157(7), 1041-1050.
  - "psychosis", Concise Oxford English Dictionary, Oxford University Press, 2004.

Konuyla ilgili yayınlar

Tıp
 Sims, A. (2002) Symptoms in the mind: An introduction to descriptive psychopathology (3rd edition). Edinburgh: Elsevier Science Ltd. ISBN 0-7020-2627-1

Kişisel anlatılar
 Dick, P.K. (1981) VALIS. London: Gollancz. [Yar-otobiyografik] ISBN 0-679-73446-5
 Jamison, K.R. (1995) An Unquiet Mind: A Memoir of Moods and Madness. London: Picador. ISBN 0-679-76330-9
 The Eden Express, Mark Vonnegut
 Schreber, D.P. (2000) Memoirs of My Nervous Illness. New York: New York Review of Books. ISBN 0-940322-20-X
 McLean, R (2003) Recovered Not Cured: A Journey Through Schizophrenia. Allen & Unwin. Australia. ISBN 1-86508-974-5

Dış bağlantılar
 Medline Plus Medical Encyclopedia: Psychosis
 Psychosis - Canadian Mental Health Association
 EPPIC - Early Psychosis Prevention and Intervention Centre
 Psikoz Nedir? - EPPIC
 Psikoz-bipolar.com size psikozlar veya bipolar hastalıklar hakkında çok çeşitli bilgi sunar

Kaynakça
 İngilizce Vikipedi'nin 9 Haziran 2006 tarihli Psikoz maddesi

Psikoz


Constantin Bălcescu () a fost un politician român din secolul al XIX-lea, ministru de finanțe în guvernul de la București al lui Ștefan Golescu, între 12 mai - 11 iulie 1861, realizat după Mica Unire (de la 5/24 ianuarie 1859), dar înainte de unirea administrativă a Principatelor Unite.

Funcții politice
A fost ministru de finanțe în guvernul Ștefan Golescu de la București.

Viață personală

Note

Guvernele Ștefan Golescu
Miniștri de finanțe ai României
Politicieni români din secolul al XIX-lea
Români din secolul al XIX-lea

Constantin Bălcescu


Elisabeth af Bayern, (Elisabeth af Wittelsbach) (2. februar 1443 i München - 5. marts 1484 i Leipzig) var prinsesse af hertugdømmet Bayern-München og gennem ægteskab med kurfyrste Ernst af Sachsen kurfyrstinde af Sachsen.

Børn
 Christine af Sachsen – gift med kong Hans af Danmark, Norge og Sverige
 Frederik 3. af Sachsen (Frederik den Vise) - kurfyste af Sachsen
 Johan 1. af Sachsen (Johan den Standhaftige)
 Margarete af Sachsen - gift med hertug Henrik 1. af Braunschweig-Lüneburg

Eksterne henvisninger
 Oversigt over ægteskab og børn

Adelige tyskere
Huset Wittelsbach
Personer fra München

Elisabeth af Bayern (1443-1484)


යනු, ජපාන දින දසුනෙහි ජාතික නිවාඩුදිනයකි. එය සැමරෙන්නේ දෙසැම්බර් 23 දිනයේදීය.

ජපානය

අධිරාජයාගේ උපන්දිනය


الشبكات الضوئية المتزامنة (SONET) والهرمية الرقمية المتزامنة (SDH) هي بروتوكولات مداولة معيارية لنقل جداول متنوعة من البتات عبر الألياف البصرية (بواسطة ثنائيات ليزر ضوئية LEDs).
يمكن أيضا نقل المعدلات الأخفض من البيانات عبر واجهات كهربائية. تم تطوير هذين المعيارين لتحل محل نظام الهرمية الرقمية شبه المتزامنة (PDH)والذي كان مستخدما لنقل كميات أكبر من البيانات والاتصالات الهاتفية على نفس شعيرات الألياف البصرية بدون مشاكل.

معيار SONET

تم تطوير معيار Synchronous optical networking في أميريكا في الثمانينات بهدف التوجه نحو هيكلية جديدة من الاتصالات تتمتع بالمزايا الاتية:
 تقليل متطلبات المعدات وزيادة وثوقية الشبكة.
 دعم بايتات إضافية للإدارة وتحليل الأخطاء Payload & overhead bytes
 إعادة تعريف المداولة التزأمنية Synchronous multiplexing للإشارات الرقمية الأساسية والتي عرفت مسبقا في أنظمة DS الأميريكية مثل DS1، DS3 (التي تحدثنا عنها سابقا بالتقسيم الزمني لـ24 مشترك رقمي ومضاعفاته) وبالتالي تسهيل عمليات المداولة في بنية حديثة تعتمد الإضافة والتسليم Add-Drop ومفاتيح الربط المتقاطع الرقمية Cross connect digital switches.
 التوجه لمعايير جديدة قابلة للتوافق مع معايير مختلفة.
 تعريف هيكل جديد مرن قادر على استضافة التطبيقات المستقبلية

يعتمد معيار SONET على تعريف مستويات حوامل بصرية Optical Carriers (OC) والتي يجب أن تكون مكافئة لمثيلاتها الكهربائية Synchronous Transport Signals وذلك من أجل نقلها بالألياف البصرية أو الضوئية.

يبدأ هذا التعريف من مستوى OC-1 والذي يكافئ STS-1 ومعدل نقل البيانات فيه 51.84 ميغابت في الثنانية. بعد ذلك يتم توليد مستويات أعلى بالمضاعفات OC-3، OC-12، OC-48، OC-192 و OC-768 حيث أن الرقم يعني أن معدل البيانات يرتفع بمقدار 51.84 مضروبا في الرقم تماما ولهذا السبب سميت بالتزأمنية وهي مزية تجعل من السهولة بمكان إضافة وسحب البيانات دون الحاجة لتعقيدات الفك والدمج وإعادة المعالجة.

اشتقاق المعدل OC-1
اقتضى الاتفاق على إنشاء هيكلة مكونة من بايتات توزيعها بشكل مصفوفة مكونة من 90 عمود و9 صفوف لتشكل في مجملها ما نسميه إطار الحامل الضوئي ذو المستوى 1. اتفق أيضا على التعريف الأساسي لسرعة الإطار بحيث يكون هنالك 8000 إطار في الثانية الواحدة (هذا يعني أن الزمن اللازم لكل إطار هو 125 ميكروثانية)، ولما كانت سعة الإطار هي 810 خلية وكل خلية تمثل بايت واحد أي 8 بتات فيصبح معدل البيانات هو 8000 إطار\ثانية × 810 بايت\إطار × 8 بت\بايت =51840000 بت في الثانية الواحدة أي 51.84 ميغابت في الثانية الواحدة.

من غير الممكن السماح بنقل 51840000\64000 مشتركا رقميا أي 810 مشترك أو قناة هاتفية والسبب هو الحاجة لحشو بيانات إضافية تعرف عدد القنوات العاملة وعناوينها (المصدر والوجهة) وكذلك بتات الإدارة الرئيسية للنقل التراسلي. من ناحية أخرى كان الهدف الرئيسي هو جعل هذا المعيار متوافقا مع المستويات الأعلى من القناة الهاتفية أمثال DS1 الأمريكي وE1 الأوروبي وكذلك دعم النقل اللاتزامني في بروتوكول ATM.

يستطيع STS-1 التعامل مع مخازن افتراضية (دوائر هاتفية) Virtual Trunks VTs متنوعة وذلك حسب نوع الواجهة المراد التعامل معها (هل هي مثلا واجهة المشترك الرقمي DS-1 أم E1 أم واجهات مضاعفاتها). هذه المخازن هي:
 VT 1.5: بمعدل بيانات 1.728Mbps أي أنها قادرة على استضافة واجهات DS-1 والتي معدلها 1.544Mbps.
 VT2: بمعدل بيانات 2.304Mbps أي أنها قادرة على استضافة واجهة النظام الأوروبي E1 ذات المعدل 2.048Mbps
 VT3: بمعدل 3.456Mbps
 VT6 : بمعدل 6.912Mbps وهي مناسبة لواجهات DS-2 الأميريكية ذات المعدل 6.312Mbps

على هذا الأساس يستطيع OC-1 استيعاب ما مقداره 28 واجهة DS-1 (أي 672 قناة هاتفية) أو واجهة واحدة من DS-3 (لأن معدل بياناتها 44.736Mbps) أو 21 واجهة من E-1 الأوروبية (أي 630 مشترك رقمي أو قناة هاتفية)

معيار SDH

تلى المعيار السابق SONET معيار آخر طور في أوروبا في أوائل التسعينات هو Synchronous Digital Hierarchy وبشكل مشابه إلى حد كبير في الأهداف والبنية إلا أنه يبدأ من مستوى مضاعف 3 مرات من OC-1 في مستويات SONET ثم يتضاعف هذا المستوى في مستويات جديدة بمضاعفات رباعية أي STM-1, STM-4, STM-16, STM-64, وSTM-256.

يبدأ أول مستوى في معيار SDH بـSTM-1 وبمعدل بيانات 155.52Mb/s أي تماما ثلاثة أضعاف STS-1. تم اشتقاق هذا المستوى بطريقة شبيهة لمستوى STS ولكن بتقسيم إطار SDH إلى 270 عمود × 9 صفوف أي 2430 بايت وبالتالي يكون المعدل هو 8000 إطار\ثانية × 2430 بايت\إطار × 8بت\بايت.

معيار PDH
كان هذا المعيار متعارف عليه قبل ظهور المعايير السابقة ولكن تم التخلي عنه بفضلها. يستعمل هذا المعيار الألياف الضوئية أيضا ولكن بشكل شبه متزامن وبقدرة استيعابية تبدأ من 64 واجهة E-1 أوروبية أي بمعدل بيانات حوالي 140 Mbps وأخرى مضاعفة أربع مرات أي حوالي 565 ميغابت في الثانية.
تتميز المعايير SONET وSDH في قدرتها على استضافة هذا المعيار أيضا.

النوافذ الضوئية
تعرف النافذة الضوئية Window بأنها المنطقة ذات الطول أو الأطوال الموجية التي يكون مقدار التوهين عند أدنى مستوياته (نقاط صغرى محلية). توجد حاليا أربع نوافذ ضوئية عند الأطوال الموجية 830 نانومتر-nm و1310nm و1550nm و1625nm وصممت كل من الألياف الضوئية والليزرات المرسلة وإجهزة الاستقبال لتعمل في هذه النوافذ بشكل خاص (خصوصا في الألياف البصرية ذات النموذج الفردي Single mode fiber).

مستقبل SDH/SONET
ما زال المعياران يشكلان ثورة تقنية في نقل المعلومات حتى اليوم. إلا أن الآمال في رفع معدلات النقل فوق 40Gbps تعقدت أكثر، الأمر الذي أدى للتفكير في استغلال النطاق الترددي العريض للإرسار الضوئي (يطلق عليه النطاق الموجي بالنسبة للضوء). لهذا ظهرت توجهات جديدة نحو المداولة بتقسيم الطول الموجي WDM وDWDM والتي تسمح بإرسال بيانات متوازية بأطوال موجية مختلفة على نفس قناة الألياف الضوئية كما أن هذه المزية تسمح أيضا بالإرسال والاستقبال على نفس الشعيرة دون تداخل (على عكس الإرسال عبر أجهزة SDH وSONET والتي كانت معتمدة أصلا على تخصيص طول موجي واحد في القناة).

المصادر

 الاتحاد الدولي للهندسة_IEC وبالأخص شبكات SONET و SDH
 Installation and Maintenance of SDHSONET, ATM, xDSL and Synchronization Networks. Jose Caballero,Francisco Hens, Roger Segura, Andreu Guimerá. ISBN 978-1-58053-525-0.
 Next Generation SDH,SONET. Huub van Helvoort, 2005 John Wiley & Sons Ltd,ISBN 0-470-09120-7 (HB).
 Optical Networking Standards A Comprehensive Guide for Professionals, Khurram Kazi, Ph.D, 2006,ISBN 0-387-24062-4.

اتصالات
بروتوكولات الشبكة

تشبيك ضوئي متزامن


Adalet Ağaoğlu (23 Ekim 1929, Ankara - 14 Temmuz 2020, İstanbul), Türk yazar.

20. yüzyıl Türk edebiyatının en önemli romancılarından biri kabul edilir. Eserlerinde Türkiye'nin değişik dönemlerini ve bu dönemlerin insan hayatlarına etkisini inceledi. İlk romanı Ölmeye Yatmak'tan başlayarak yazdığı tüm romanlar Türkiye'de önemli edebiyat ve edebiyat dışı tartışmalara yol açtı. Romanları dışında hikâye, oyun, deneme ve anı türünde eserler verdi.

Hayatı
23 Ekim 1929'da Nallıhan'da dünyaya geldi. Babası, kumaş tüccarı Hafız Mustafa Sümer'dir. Dört çocuklu bir ailenin ikinci çocuğu ve tek kızıdır. Kardeşleri Dr. Cazip Sümer (1925-1975), oyun yazarı, oyuncu Güner Sümer (1936-1977) ve iş insanı Ayhan Sümer (1930-2020)'dir.

İlköğrenimini Nallıhan'da tamamladıktan sonra 1938'de ailesi ile birlikte Ankara'ya yerleşti. Ortaöğrenimini Ankara Kız Lisesi'nde tamamladıktan sonra 1950 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nin Fransız Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu.

Edebiyata ilgisi lise yaşamında şiirlerle başladı, kısa bir süre sonra oyun yazarlığına yöneldi. İlk defa 1946'da Ulus gazetesinde tiyatro eleştirileri yayımlayarak yazarlığa başladı. 1948-50 arasında Kaynak Dergisi'nde şiirleri yayımlandı.

1951-1970 yılları arasında TRT'de çeşitli görevlerde bulundu. Ankara Radyosu'nda göreve başladığı yıl ilk radyo oyunu olan "Aşk Şarkısı"nı yazdı. Radyo'da görev yaparken tiyatro oyuncusu ve yönetmen dört arkadaşı (Kartal Tibet, Üner İlsever, Çetin Köroğlu, Nur Sabuncu) ile birlikte Ankara'nın ilk özel tiyatrosu olan "Ankara Meydan Sahnesi"ni kurdu. Meydan Sahne Dergisi'ni çıkardı. 1953 yılında tiyatro konusunda görgü ve bilgisini artırmak üzere Paris'e gitti. 1953'te Sevim Uzungören'le birlikte yazdığı "Bir Piyes Yazalım" tiyatro oyunu aynı yıl Ankara'da sahnelendi. 1954 yılında mühendis Halim Ağaoğlu ile evlenen sanatçı, ilk romanını yazana kadar oyun yazarlığını sürdürdü. Üst üste yazdığı oyunlarla altmışlı ve yetmişli yılların önde gelen oyun yazarlarından oldu. Çatıdaki Çatlak oyunu 1965 yılında Ankara Devlet Tiyatrosu'nda sahnelenirken yasaklandı; bu olay onu roman yazmaya yöneltti. TRT'nin özerkliğine el konulması gerekçesiyle TRT Radyo Dairesi Başkanlığı'ndan 1970'te istifa eden sanatçı o tarihten sonra yazarlıktan başka bir işle uğraşmadı. Edebiyat yaşamının bazı dönemlerinde "Remüs Tealada" ve "Parker Quinck" gibi takma adlar kullanmıştır.

İlk romanı Ölmeye Yatmak, 1973'te yayımlandı. Türkiye toplumunun yakın tarihindeki çalkantı ve değişikliklerini irdeleyen bu ilk romanından itibaren tüm eserleri yoğun tartışmalara konu oldu. Ölmeye Yatmak, daha sonra yazdığı Bir Düğün Gecesi (1979) ve Hayır (1989) adlı romanlarla bir üçleme oluşturdu ve birçok ödül kazandı (Bu üçleme, Yapı Kredi tarafından yapılan yeni basımlarda yazarın isteği doğrultusunda "Dar Zamanlar" üst başlığı ile sunulmuştur). Bir Düğün Gecesi ve Hayır romanları yayınlanır yayınlanmaz, ikinci romanı olan Fikrimin İnce Gülü, dördüncü basımında toplatıldı. Fikrimin İnce Gülü romanı hakkında, "Askeri kuvvetleri tahkir ve tezyif (küçük düşürmek)" suçlamasıyla hakkında 1981 yılında dava açılan Ağaoğlu, iki yıl süren davanın ardından aklandı. Düğün Gecesi ise soruşturma aşamasında kaldı. Dönemin üç önemli roman ödülüne layık görülmüş olan Bir Düğün Gecesi adlı roman için ayrıca Aldous Huxley'den aşırma olduğu suçlaması ortaya atıldı ve uzun tartışmalara sebep oldu.

1983 yılından sonra İstanbul'da yaşamaya başladı. 1985'te anı-roman niteliğindeki Göç Temizliği'ni yayımladı. 1991 yılında Çok Uzak Fazla Yakın'''la oyun yazarlığına döndü. Bu eser, ertesi yıl Edebiyat alanı Tiyatro dalında Türkiye İş Bankası Büyük Ödülü'ne layık görüldü.

1996'da ciddi bir trafik kazası geçiren ve iki yıl hastanede yatan Adalet Ağaoğlu için Can Yücel'in söylediği "Sen Türkiye'nin en güzel kazasısın" sözü, Feridun Andaç'ın Adalet Ağaoğlu ile yaptığı nehir söyleşi tarzında bir kitabın adı oldu. Kitap, 2006'da basıldı. Adalet Ağaoğlu ile ilgili yazıları bir araya getiren arşiv eşi Halim Ağaoğlu tarafından hazırlandı ve 2003'te Adalet Ağaoğlu'nun yazarlığının 55. yılı anısına Herkes Kendi Kitabının İçini Tanır adı ile basıldı.

Ağaoğlu, 1986'da kurulan İnsan Hakları Derneği'nin kurucuları arasında yer aldı ancak Temmuz 2005'te İHD'nin tek yanlı ırkçı-milliyetçi bir tutum takındığını belirterek ve "PKK yanlısı politika izliyorlar" diyerek istifa etti. 2008'de Özür Diliyorum kampanyasını desteklemiştir.

2010 Anayasa Referandumu sırasında Yetmez Ama Evet Platformu tarafından düzenlenen bir panelde Öğrenci Kolektifleri adlı bir grubun yumurtalı saldırısına maruz kalmıştır.

Eşi Halim Ağaoğlu'nun 2018 yılında ölümünün ardından yazmayı bıraktığını açıkladı. Türkçe roman alanındaki özgün ve öncü eserleri ile Türkiye'nin kültürel ve düşünsel dünyasına yaptığı katkılarından dolayı 2018'de Boğaziçi Üniversitesi tarafından kendisine fahri doktora unvanı verildi.

 Ölümü
Yoğun bakım tedavisi gören Ağaoğlu, çoklu organ yetmezliği sebebiyle 14 Temmuz 2020'de öldü. Cenazesi 15 Temmuz günü Cebeci Asri Mezarlığı'nda toprağa verildi.

 Eserleri
 Tiyatro ve radyo oyunları
 1953: Bir Piyes Yazalım - oynanmış, basılmamış
 1955: Yaşamak - radyo oyunu, yayınlanmış, basılmamış
 1964: Evcilik Oyunu
 1967: Tombala
 1969: Çatıdaki Çatlak
 1969: Sınırlarda
 1973: Üç Oyun: Bir Kahramanın Ölümü, Çıkış, Kozalar
 1976: Kendini Yazan Şarkı
 1991: Çok Uzak - Fazla Yakın
 1992: Duvar Öyküsü - Çocuklar ve Büyükler için Müzikli Danslı Oyun
 1996: Fikrimin İnce Gülü
 2011: Çağımızın Tellalı

 Roman
 1973: Ölmeye Yatmak
 1976: Fikrimin İnce Gülü
 1979: Bir Düğün Gecesi
 1980: Yazsonu
 1984: Üç Beş Kişi
 1987: Hayır...
 1991: Ruh Üşümesi
 1993: Romantik Bir Viyana Yazı
 2014: Dert Dinleme Uzmanı

 Öykü
 1974: Yüksek Gerilim
 1978: Sessizliğin İlk Sesi
 1982: Hadi Gidelim
 1997: Hayatı Savunma Biçimleri

 Deneme
 1986: Geçerken
 1993: Karşılaşmalar
 1996: Başka Karşılaşmalar
 2002: Öyle Kargaşada Böyle Karşılaşmalar
 2011: Yeni Karşılaşmalar

 Mektup
 2005: Mektuplaşmalar (Memet Baydur ile birlikte)

 Anı
 1985: Göç Temizliği
 1981: Gece Hayatım

 Günce
 2004: Damla Damla Günler
 2007: Damla Damla Günler I-II-III

 Seçkiler
 10/1993: Seçmeler (Kendi Seçtikleri)

 Ödülleri
 1970: Sanat Sevenler Derneği, Tombala ile
 1974: TDK Tiyatro Ödülü
 1975: Sait Faik Hikâye Armağanı, Yüksek Gerilim ile
 1979: Sedat Simavi Edebiyat Ödülü, Bir Düğün Gecesi ile
 1980: Orhan Kemal Roman Armağanı, Bir Düğün Gecesi ile
 1980: Madaralı Roman Ödülü, Bir Düğün Gecesi ile
 1991: Türkiye İş Bankası Büyük Ödülü, Çok Uzak Fazla Yakın ile
 1992: Lebon Kültür Merkezi (Lebon Cinema Clup) Edebiyat Ödülü, Ruh Üşümesi ile
 1995: Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülü
 1997: Aydın Doğan Roman Ödülü, Romantik Bir Viyana Yazı'' ile
 2018: Erdal Öz Edebiyat Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar
 BBC Türkçe ile 1993 yılında yapılan röportaj

1929 doğumlular
Nallıhan doğumlular
Ankara doğumlu yazarlar
2020 yılında ölenler
Organ yetmezliğinden ölenler
İstanbul ilinde hastalıktan ölenler
20. yüzyıl Türk oyun yazarları
21. yüzyıl Türk oyun yazarları
Türk ateistler
Ateist yazarlar
20. yüzyıl Türk roman yazarları
21. yüzyıl Türk roman yazarları
20. yüzyıl Türk hikâye yazarları
21. yüzyıl Türk hikâye yazarları
Sait Faik Hikâye Armağanı sahipleri
Orhan Kemal Roman Armağanlı yazarlar
Türkiye Yazarlar Sendikası
Ankara Lisesinde öğrenim görenler
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesinde öğrenim görenler
Sedat Simavi Ödülü sahipleri
Resim aranan yazarlar
Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedilenler
Erdal Öz Edebiyat Ödülü sahipleri
21. yüzyıl kadın yazarları
20. yüzyıl Türk yazarları
20. yüzyıl Türk kadın yazarları

Adalet Ağaoğlu


Die Tetron-Affäre (auch als Blaulichtfunk-Affäre bekannt) umfasst mögliche Geldwäsche und Provisionszahlungen in Zusammenhang mit der im Jahr 2003 vom österreichischen Innenministerium neu ausgeschriebenen Umstellung auf ein digitales Funksystem für Behörden und Einsatzkräfte, die sich während der Regierungszeit von Bundeskanzler Wolfgang Schüssel (ÖVP) ereignet haben.

Auslöser
Im Sommer 2011 wurden im Zuge der Ermittlungen zur Telekom-Affäre zahlreiche dubiose Geldflüsse der teilstaatlichen österreichischen Telekom Austria (TA) an politische Entscheidungsträger und Parteien aufgedeckt, die bis zum Jahr 2000 zurückreichen. Laut dem ehemaligen Vorstand der früheren TA Festnetzgesellschaft und Kronzeugen Gernot Schieszler soll ein Teil der Zahlungen von 1,1 Millionen Euro im Jahr 2008 als Tetron-Provision an Alfons Mensdorff-Pouilly geflossen sein. Die Gelder wurden in der Buchhaltung in einem Zentral- und Osteuropaprojekt versteckt.

Chronologie

Erste Ausschreibung – Herbst 2001
Die Vorbereitung der Ausschreibung eines digitalen Funksystems für Polizei und Gendarmerie wurde in den 1990er Jahren von Bundesminister Karl Schlögl betrieben. Alleine im Jahr 1999 gab das Innenministerium 127 Mio. Schilling für Pilotversuche aus. Im Februar 2000 erhielt die TetraCall Errichtungs- und Betriebs GmbH (eine Tochter der Wiener Stadtwerke, Siemens und Frequentis) den Zuschlag für die erste private Tetra-Lizenz für den Großraum Wien.
Im Herbst 2001 schreibt das Innenministerium unter dem Projektnamen "Adonis" ein digitales, abhörsicheres "Funksystem für Behörden und Organisationen mit Sicherheitsaufgaben" (BOS) aus. Am 12. April 2002 erteilt das Innenministerium den Zuschlag an das Konsortium "master-talk", bestehend aus dem Generalunternehmer Siemens Österreich, sowie Raiffeisen Zentralbank, Wiener Stadtwerke und Verbund. Geplante Fertigstellung 2005.

Neuausschreibung – Juni 2003
Unmittelbar nach dem Regierungswechsel 2002 kommt es zu intensiven Kontakten zwischen dem Kabinett des Innenministers Ernst Strasser (ÖVP) und dem Lobbyisten Alfons Mensdorff-Pouilly, der auch mit Strassers Kabinettschef Christoph Ulmer eng befreundet ist. Strasser soll sich am 25. November, dem Tag nach der Nationalratswahl mit Mensdorff-Pouilly am "Jagdstammtisch" – ein ominöser Verein mit zahlreichen prominenten Mitgliedern – getroffen haben und wurde kurz darauf am 7. Dezember 2002 mitsamt seinem Kabinett "wieder zu einem jagdwochenende" (Zitat aus einem E-Mail von Kabinettschef Christoph Ulmer vom 7. Dezember 2002) eingeladen. Der grüne Abgeordnete Peter Pilz sah in den wiederholten Jagdeinladungen Unvereinbarkeit und verbotene Geschenkannahme für Beamte.

Im Juni 2003 entzieht Strasser wegen angeblicher technischer Mängel und fehlender Finanzierungsnachweise master-talk den Auftrag. Der darauf folgende Gerichtsstreit (vertraglich war ein Schlichtungsverfahren vereinbart) wird am 30. September 2006 durch eine Zahlung der Republik Österreich von 29,9 Millionen Euro Schadensersatz an master-talk beigelegt. Über den Ausgang des Verfahrens wird Stillschweigen vereinbart.

Nach der Neuausschreibung fällt am 12. April 2004 der Zuschlag auf ein Konsortium aus Motorola (Endgeräte) und Alcatel (Sendeanlagen). Die Telekom Austria ist ebenfalls kurz beteiligt und soll für die Bereitstellung der Netzinfrastruktur 50 Millionen Euro kassiert haben. Stellvertretender Gesamtprojektleiter wird der aus dem 200 Einwohnerort Luising im Burgenland stammende und in direkter Nachbarschaft zu Mensdorff-Pouillys Anwesen aufgewachsene Reinhard Schnakl. Er hatte erst kurz zuvor seinen Dienst im Innenministerium angetreten.

Schmiergeldzahlungen

Die Vermittlerrolle Alfons Mensdorff-Pouillys
Wie sich im Jahr 2004 herausstellte, hat Mensdorff-Pouilly den für die Vergabe zuständigen Strasser mitsamt Kabinett (u. a. Christoph Ulmer, Mathias Vogl, Michael Kloibmüller, Oskar Gallop und Philipp Ita) zumindest zweimal auf Kosten der Telekom Austria zur Jagd nach Luising eingeladen. Er stellte dem staatsnahen Telekommunikationsunternehmen zwei Jagdausflüge à 14 und 17 Nächtigungen in Höhe von 169.460 Euro in Rechnung.

Zudem lud er im Oktober 2005 einige wenige ausgewählte Personen zu einem "Medienseminar" auf sein Anwesen "Dalnaglar castle" im schottischen Hochland, unter ihnen: Telekom-Vorstand und Schieszlers ehemaliger Mentor Rudolf Fischer, Alcatel-Vorstand Harald Himmer (zugleich ÖVP Bundesrat) und der ehemalige FPÖ-Politiker Walter Meischberger. Auch der ehemalige Generalsekretär der Industriellenvereinigung und TA-Aufsichtsrat Markus Beyrer war neben zahlreichen Jagdausflügen in Luising bei dieser Schottlandreise dabei. Seine Flugkosten von 21.800 Euro bezahlte die TA. Dennoch wurde Beyrer später in seiner neuen Funktion als ÖIAG-Chef, zusammen mit dem ebenso in den Skandal verwickelten Telekom-Aufsichtsrat Franz Geiger mit der Aufklärung der TA-Affären beauftragt.

Ursprung der Gelder
Bezahlt wurden Mensdorff-Pouillys Lobbyingtätigkeiten soweit bekannt durch das siegreiche Konsortium aus Telekom Austria, Motorola und Alcatel. Von den beiden erstgenannten Firmen sollen in Summe mehr als fünf Millionen Euro an Mensdorff-Pouilly geflossen sein.

Die Telekom Austria bestätigt die Zahlungen von sieben Rechnungen im Zeitraum vom 30. Juli bis 22. Dezember 2008 von in Summe 1,1 Millionen Euro auf das Konto von Mensdorff-Pouillys ungarischer Firma MPA Budapest, für die sie keine Gegenleistung vorweisen kann. Laut dem Kronzeugen Schieszler soll es sich bei diesem Geld um die "Erfolgsprovision" für die Tetron-Vermittlung handeln. Grundsätzlich wurden die Zahlungen der Telekom Austria großteils über den für sie tätigen Lobbyisten Peter Hochegger abgewickelt, auf dessen Gehaltsliste sich neben zahlreichen anderen Politikern wie Karl Blecha auch Ernst Strasser und Walter Meischberger fanden. Laut einem Deloitte-Gutachten, das TA-Chef Ametsreiter in Auftrag gab, soll Hochegger in den Jahren 2000 bis 2010 von der TA insgesamt 38 Millionen Euro bekommen haben, siehe Telekom-Affäre.

Motorola zahlte an Mensdorff-Pouilly 2,2 Millionen Euro für unklare Leistungen. Ihre deutsche Niederlassung hatte im Jahr 2005 mit der panamaischen Briefkastenfirma Valurex Int. S.A., die Mensdorff zugeschrieben wird, ein Representative Agreement abgeschlossen um Motorola-Endgeräte "aktiv zu promoten". Damit wurde Valurex mit fünf Prozent pro verkauftem Endgerät, aber maximal 2,6 Millionen Euro, am Erfolg beteiligt.

Der dritte Konsortialpartner Alcatel soll der ÖVP drei Millionen Euro via Industriellenvereinigung zukommen haben lassen.

Das Kabinett Strasser
Nutznießer der Ausschreibung waren auf vielfältige Weise Mitarbeiter des Innenministeriums unter Führung von Ernst Strasser. Der seit 2004 karenzierte Kabinettschef Christoph Ulmer etwa erhielt vom Innenministerium nach der erfolgreichen Neuausschreibung über seine Agentur "Headquarter" einen lukrativen Tetron-Beratervertrag. Bernhard Krumpel, langjähriger Mitarbeiter von Ernst Strasser in Niederösterreich und Wien wird im Jahr 2004 Tetron-Geschäftsführer. Sein Nachfolger, der für die Tetron Ausschreibung zuständige Wolfgang Gattringer, arbeitet seit 2007 beim siegreichen Konsortiumsmitglied Alcatel. Strasser's Referent Michael Kloibmüller stieg die Karriereleiter nach oben und wurde Kabinettschef unter der Innenministerin Johanna Mikl-Leitner (ÖVP). Nach der Übernahme des Ressorts durch die FPÖ verließ er das Innenministerium, um Vorstand der niederösterreichische WET (gemeinnützige Wohnbaugesellschaft) zu werden. Er soll am 11. August 2011 bei der TA zugunsten von Mensdorff-Pouilly interveniert und dem TA-Generaldirektor Hannes Ametsreiter wegen der Aufklärungsarbeit mit "Unannehmlichkeiten" gedroht haben. Speziell die Themen Mensdorff und Immobilien sollten auf Geheiß Kloibmüllers nicht mehr erwähnt werden.

Strasser selbst erhielt nach seiner Ministertätigkeit von Hochegger einen Auftrag in Höhe von 100.000 Euro für eine Positionierungsberatung Bulgariens.

Kosten und Zeitplan
Der Bund zahlt das Funknetz nach Abdeckungsgrad. Im Jahr 2011 waren es 17 Millionen Euro. Bei Vollausbau kostet Tetron 25 Jahre lang 40 Millionen jährlich, sprich eine Milliarde Euro. Im Jahr 2008 hatte das Innenministerium noch von 33 Millionen Euro jährlich gesprochen. Das Konsortium selbst schreibt in seiner Bilanz, dass die vom Unternehmen selbst zu tragenden "Mehrkosten aus der Vergangenheit und für den laufenden Betrieb sowie Sonderaufwendungen durch ein erhöhtes monatliches Serviceentgelt des Kunden [Anm. die Republik Österreich] seit dem 1. Juli 2009 sowie eine Vorauszahlung in Höhe von zwei Millionen Euro pauschal abgegolten" werden. Tatsächlich gewährte die ehemalige österreichische Innenministerin und aktuelle Finanzministerin Maria Fekter (ÖVP) noch weitere Millionenzuschüsse für den Netzausbau in Niederösterreich (5,8 Mio. Euro) und der Steiermark (7,3 Mio. Euro).

Ursprünglich sollte "Tetron" im Jahr 2005 in Betrieb gehen. Ende 2011 war das Funknetz jedoch nur in Wien, Niederösterreich, Tirol und den Städten Salzburg und Klagenfurt fertig. Salzburg und Kärnten haben nach Bekanntwerden der Vorwürfe die Tetron-Einführung in ihrem Bundesland gestoppt. Geplanter neuer Fertigstellungstermin ist 2015.

Ablauf der Ermittlungen
Staatsanwaltschaft Wien
Derzeit ermittelt die Staatsanwaltschaft Wien, wegen des Verdachts auf Geldwäsche und Bestechung, aufgrund einer Sachverhaltsdarstellung des BZÖ-Abgeordneten Stefan Petzner im Jahr 2009. Gegen Kloibmüller laufen Ermittlungen wegen des Verdachts auf Amtsmissbrauch und Geheimnisverrat. Im Februar 2012 empfahl der parlamentarische Immunitätsausschuss auf Antrag der Justiz die Auslieferung des ÖVP Bundesrates Harald Himmer, um weitere Ermittlungen zu ermöglichen.

US-Börsenaufsicht
Im September 2011 begann die US-Börsenaufsicht SEC gegen Mensdorff-Pouilly und Motorola zu ermitteln. Der amerikanische Elektronik-Konzern soll dem österreichischen Lobbyisten ab April 2004 zwischen 2,2 und 2,6 Millionen Euro für "unzulässige Zahlungen" (Urlaube und Geschenke) an politische Entscheidungsträger in Europa und im Nahen Osten angewiesen haben, unter anderem um die Tetron-Ausschreibung zu beeinflussen.

Rechnungshof
Im August 2011 beauftragte Innenministerin Mikl-Leitner Josef Moser, den damaligen Präsidenten des österreichischen Rechnungshofes, mit einer Sonderprüfung der Beschaffungsvorgänge.

Parlamentarischer Untersuchungsausschuss
Ende 2011 wurde im österreichischen Parlament ein Korruptionsuntersuchungsausschuss eingerichtet, der die politische Verantwortung der Tetron-Affäre, sowie zahlreiche weitere Skandale seit Antritt der schwarz-blauen Regierung klären soll.

Gerichtsurteil
Im Zusammenhang mit den Zahlungen der Telekom Austria an ihn wurde Alfons Mensdorff-Pouilly am 14. Dezember 2015 wegen Untreue nicht rechtskräftig zu drei Jahren unbedingter Haft und zur Rückzahlung von 1,1 Millionen Euro Schadenersatz, sowie Rudolf Fischer zu einem Jahr unbedingter Haft verurteilt. Beide meldeten Berufung an.

Berufung und Fußfessel
Das OLG Wien setzte die Strafe im Oktober 2017 auf zwei Jahre Freiheitsentzug herab, davon 16 Monate bedingt.

Am 23. März 2018 erhielt der Verurteilte für den unbedingten Teil – 8 Monate – seiner Freiheitsstrafe das Tragen einer Fußfessel mit 3-m-GPS, also Hausarrest in Luising, unter weiteren Auflagen bewilligt.

Weblinks

 Tetron GmbH Informationsseite der Betreibergesellschaft Tetron Sicherheitsnetz Errichtungs- und BetriebsgmbH

Einzelnachweise

Öffentliche Verwaltung (Österreich)
BOS-Funk
Politische Affäre (Österreich)
Politik (Zweite Republik Österreich)
Österreichische Wirtschaftsgeschichte

Tetron-Affäre


මැසිඩෝනියා සමුහාණ්ඩුව ගිණිකොණ යුරෝපයේ බොල්කන් අර්ධද්විපයේ වාඩර් මැසිඩෝනියා ප්‍රදේශයේ පිහිටි රටකි. එය 1991 වර්ෂයේ නිදහස ලැබීමෙන් පසුව යුගොස්ලෝවියාවේ අනුප්‍රාප්ති රාජ්‍යයකි. 1993 වර්ෂයේ දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සාමාජිකයෙකු වු අතර එහි නම සම්බන්ධයෙන් ග්‍රීසිය හා අතර ඇති වු ආරවුල් මත එය පෙර යුගොස්ලාවි ප්‍රාදේශිකයක් ලෙස මැසඩෝනියා යුගස්ලොව් සමුහාණ්ඩුව විය. මෙය මායිම් වන්නේ වයඹින් කොසෝවෝ, උතුරින් සර්බියා, නැගෙනහිරින් බල්ගේරියා, දකුණින් ග්‍රිස්ටෝ හා බටහිරින් ඇල්මේනියාවටය. රටේ අගනුවර වන්නේ ස්නොප්රජි වන අතර එහි ජනගහනය 506,926 ක් බව 2004 ජන සංගණන වාර්තා පෙන්වා දෙයි. අනෙකුත් නගර වන්නේ බිටෝලා, කුමනෝවා, ප්‍රිලෙප්, මෙටෝවා, ඕරිඩ්, වෙලෙස්, ස්ටිප්, නොතානි, ගොස්ටිබා සහ ස්ටුමිනාය. එහි විල් 50 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් හා මිටර් 2000 (අඩි 6562) උසින් යුත් කඳු 16 ක් ඇත. මැසඩෝනියා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ සාමාජිකයෙක් වන අතර යුරෝපා කොමිසමද ඇතුලත් වේ. 2005 දෙසැම්බරයේ පටන් එය යුරෝපානු සංගමයේ සාමාජිකත්වයට තරඟ වදින අතර, නෙටෝ සාමාජිකත්වයට ද ඉල්ලුම් කර ඇත.

මැසඩෝනියා

මැසඩෝනියා


Cebidae er en af fem familier af vestaber. Den omfatter dødningehovedaber og kapucineraber. Familien omfattede tidligere også sakiaber, uakarier, springaber, edderkopaber, uldaber og brølaber, der til sammen blev kaldt sapajuer eller pelsaber.

Beskrivelse
Arterne i familien har en kropslængde på 25 til 55 centimeter med en lige så lang hale. Dødningehovedaber vejer mellem 700 og 1100 gram, mens kapucineraber vejer 2 til 4 kilogram. Pelsen er kort og tæt og oftest sort, brun eller grå, undertiden med kontrasterende farver. Kroppen er langstrakt og halen kan i et vist omfang anvendes som gribehale (hos dødningehovedaber dog kun hos unge dyr). Fingre og tæer er alle forsynet med negle.

Hovedet er rundt, snuden er kort og øjnene sidder tæt sammen. Tandformlen er som hos de fleste vestaber , i alt har de altså 36 tænder.

Udbredelse
Udbredelsesområdet strækker sig fra Mellemamerika (Honduras) over amazonbækkenet til det sydøstlige Brasilien. De lever i skove af meget forskellig karakter.

Levevis

Kapucineraber og dødningehovedaber er dagaktive dyr, der opholder sig i træerne. De er dygtige klatrere og bevæger sig mest på alle fire. De træffes af og til på jorden.

De lever i grupper på 8 til 100 dyr, der består af både hunner og hanner og deres fælles unger. Oftest findes et hierarki indenfor begge køn. Grupper af kapucineraber bliver anført af en dominant han, mens grupper af dødningehovedaber oftest domineres af hunner, der presser hannerne i baggrunden. Medlemmerne af en gruppe kommunikerer ved hjælp af talrige lyde.

De er altædende og ernærer sig af frø, blade og knopper, men også af insekter og andre smådyr, undertiden også små hvirveldyr og fugleæg.

Efter en drægtighedsperiode på 150 til 180 dage føder hunnen en enkelt unge. Fædrene deltager stort set ikke i opfostringen, hvad dog hyppigt de andre hunner i gruppen gør.

Klassifikation

Tidligere blev vestaber opdelt i Callitrichidae og denne familie, Cebidae. Omkring 2005 blev silkeaber, tamariner og løveaber placeret i en underfamilie af Cebidae, mens de andre slægter fra Cebidae blev flyttet til egne familier: Aotidae, Pitheciidae og Atelidae. Ifølge den nyeste inddeling af vestaberne er silkeaber, tamariner og løveaber igen i deres egen familie Callitrichidae, hvilket kun efterlader dødningehovedaber og kapucineraber i denne familie:

 Familie Cebidae
 Underfamilie Cebinae: kapucineraber
 Slægt Cebus
 Cebus kaapori
 Cebus olivaceus
 Kapucinerabe (hvidhalset kapucinerabe), Cebus capucinus
 Hvidpandet kapucinerabe, Cebus albifrons
 Slægt Sapajus
 Sapajus libidinosus
 Sapajus nigritus
 Sapajus flavius
 Gulbrystet kapucinerabe, Sapajus xanthosternos
 Brunhovedet kapucinerabe, Sapajus apella
 Unerfamilie Saimiriinae: dødningehovedaber
 Slægt Saimiri
 Saimiri ustus
 Saimiri vanzolini
 Sorthovedet dødningehovedabe (Bolivia-dødningehovedabe), Saimiri boliviensis
 Centralamerikansk dødningehovedabe, Saimiri oerstedi
 Dødningehovedabe, Saimiri sciureus

Noter

Kilder
 Thomas Geissmann: Vergleichende Primatologie. Springer-Verlag, Berlin u. a. 2003, .
 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. 6th edition. Johns Hopkins University Press, Baltimore MD 1999, .

Pelsaber

Cebidae


The City of Brimbank is a local government area located within the metropolitan area of Melbourne, Victoria, Australia. It comprises the western suburbs between 10 and 20 km west and northwest from the Melbourne city centre.

The City has an area of 123 km² and in June 2018, Brimbank had a population of 208,714.

History
The Wurundjeri people have been the custodians of the land in the Port Phillip Bay region, including the current City of Brimbank, for over 40,000 years before European settlement. Brimbank lies within the area occupied by the Kurung-Jang-Balluk and Marin-Balluk clans of the Wurundjeri people (also known as the Woiwurung language group) who form part of the larger Kulin Nation. Other groups who occupied land in the area include the Yalukit-Willam and Marpeang-Bulluk clans.

Brimbank was founded on 15 December 1994 during the amalgamations of local councils by the state government. It was formed after the merger of the former Cities of Keilor and Sunshine. It was named after Brimbank Park in Keilor, which itself was named for the practice of local farmers driving livestock "around the brim of the bank" of the Maribyrnong River.

The municipality has thirteen places listed on the Victorian Heritage Register.

Misconduct investigations and dismissal
In 2008 and 2009, the Brimbank City Council was the subject of several investigations into alleged misconduct by councillors.

On 30 July 2008, the state MP for Keilor, George Seitz, invoked parliamentary privilege in the Legislative Assembly to accuse former Brimbank mayor Cr Natalie Suleyman of branch stacking, describing her as the "Robert Mugabe of Brimbank". Seitz alleged that Suleyman had 'retaliated' by directing Council to block funding for capital works projects after she was defeated in Labor Party preselection for the 2008 Kororoit state by-election. Following disclosures made under the Whistleblowers Protection Act 2001, the Victorian Ombudsman, George Brouwer, commenced an investigation into the Council in September.

Brouwer's report was presented to Parliament on 7 May 2009, and found councillors were "generally dysfunctional", "lacked awareness of their role", and were "influenced" by unelected third parties. The report asserted that between 2005 and 2008, decisions were reached by a majority (or 'ruling') faction of councillors who would vote on decisions as a bloc. Of the 6 members of the 'ruling faction', only two were re-elected to council in 2008.

The report concluded that:
 External parties, including state MPs George Seitz and Theo Theophanous, and former federal MP Andrew Theophanous, had unduly influenced council business,
 The 'ruling faction' "did not exercise reasonable care" in directing Brimbank CEO Marilyn Duncan to remove funding for the Keilor Lodge Reserve project,
 The 'ruling faction' intended to "worry" Seitz by calling for expressions of interest on the Keilor Lodge Reserve site,
 Cr Suleyman acted "with inappropriate partiality" in prioritising works at Cairnlea Park in the Council's 2008–09 budget,
 Cr Eriksson contravened the Council's Code of Governance by releasing confidential information to the Sunshine Advocate, Brimbank Leader and Brimbank Star newspapers,
 The Labor Party had appeared to breach the Electoral Act by distributing prohibited material to Cr Capar,
 Councillors had misused council-owned laptops and BlackBerry devices,
 Council had failed to handle the severance package of outgoing CEO Marilyn Duncan "in an open and transparent manner",
 The 'ruling faction' had determined the election of mayor until 2013, and
 Local Government Victoria had failed to adequately deal with complaints from residents about Council decision-making.

In response to the Brouwer report, the Minister for Local Government, Richard Wynne, appointed William Scales to closely monitor the council over a three month period. In his second report Scales found that, despite being closely monitored, there remained widespread misconduct amongst councillors, and recommended that councillors should be suspended or dismissed from their positions. David Walker, a former police detective, was also appointed to investigate possible breaches of the Local Government Act.

On 15 September, Wynne announced that Council would be dismissed, with administrators appointed until November 2012. On 17 November, the Victorian Government appointed Peter Lewinsky, Joanne Anderson and Meredith Sussex as administrators for a three-year period. Investigations into the conduct of Seitz, along with councillors Suleyman, Kathryn Eriksson and Troy Atanasovski, concluded in December with the Local Government Inspectorate informing those involved that it would take no further action.

In May 2012, the Victorian Government announced it would extend the tenure of administrators for a further three years, with Lewinsky reappointed alongside John Watson and former Brimbank commissioner Jane Nathan.

In October 2016, council elections were held in Brimbank for the first time in eight years. Two former councillors were re-elected: Sam David and Margaret Giudice, the latter having rescinded her Labor Party membership in 2014.

Wards and councillors
For electing councillors Brimbank is divided into the following wards:
 Grasslands Ward (includes the suburbs of Albanvale, Cairnlea, Kings Park, Deer Park and St Albans West) with 3 Councillors.
 Harvester Ward (includes the suburbs of Albion, Ardeer, Brooklyn, Derrimut, Sunshine, Sunshine North and Sunshine West) with 3 Councillors.
 Horseshoe Bend Ward (includes the suburbs of Keilor Park, Keilor East, Kealba, Tullamarine, St Albans East, Keilor and Tullamarine) with 2 Councillors.
 Taylors Ward (includes the suburbs of Calder Park, Keilor North, Keilor Lodge, Keilor Downs, Taylors Lakes, Delahey, Sydenham and Hillside) with 3 Councillors.

Mayors

Mayors (1998– 2009)

Administrators (2009–2016)

Mayors (2016–present)

Demographics

Townships and localities
The 2021 census, the city had a population of 194,618 up from 194,319 in the 2016 census

^ - Territory divided with another LGA

References

Bibliography

 Alt URL

External links

 Metlink local public transport map
 City of Brimbank at the Local Government Victoria website

Local government areas in Melbourne

City of Brimbank


I daglig tale er et spisekammer er et lille rum i umiddelbar nærhed af køkkenet hvor man kan opbevare tørvarer og andre fødevarer som ikke bruges så ofte, eller som man har i store portioner som f.eks. konserves, mel, tørrede svampe, nødder osv.

Ofte er spisekammeret køligt for at forlænge holdbarheden. Det er indrettet med hylder og nemt at rengøre.

Historie
Et spisekammer kan i gammel tid også være et forrum til fadeburet, der indeholdt nok mad til et par dage.
Eller kongens skatkammer.

Spisekammeret blev brugt som det rum man dagligt hentede fødevarer fra. Mens fadeburet var der hvor man
langtidsopbevarede fødevarerne.

Efter køleskabe og dagligvarebutikker er kommet til, er det ikke så normalt med et særskilt spisekammer, grundet muligheden for nedkøling af mad og stort udbud i dagligvarehandlen.

Dog er spisekammeret ved at vinde indpas grundet Ny nordisk hverdagsmad som lægger op til at man selv samler ingredienserne i naturen, hvilket kræver ekstra plads til opbevaring mv.

Eksterne henvisninger

'Spisekammer' hos Ordnet.dk, Ordbog over det danske Sprog

Fødevarer
Rum
Forberedelser til fremtiden

Spisekammer


Nieden er en by og kommune i det nordøstlige Tyskland, beliggende i Amt Uecker-Randow-Tal i den sydøstlige del af Landkreis Vorpommern-Greifswald. Landkreis Vorpommern-Greifswald ligger i delstaten Mecklenburg-Vorpommern.

Geografi
Nieden der er en af de mindste kommuner i landkreisen, ligger på de jævne skråninger af en randmoræne, der løber i nord-sydlig retning ved østbredden af floden Uecker. Floden danner en del af kommunens vestgrænse. Kommunen er beliggende ved delstatsgrænsen til Brandenburg og ligger ca. midtvejs mellem byerne Pasewalk og Prenzlau.

Langs Ueckerdalen går vejforbindelsen mellem Pasewalk und Prenzlau, Bundesstraße B 109. Motorvejsfrakørslen Pasewalk-Süd på A 20 ligger 3 km fra byen. Nærmeste banegård er Nechlin i kommunen Uckerland, der ligger på vestsiden af Uecker i den brandenburgske Landkreis Uckermark.

Eksterne kilder og henvisninger

 Kommunens side på amtets websted
 Befolkningsstatistik mm

Byer i Mecklenburg-Vorpommern
Kommuner i Mecklenburg-Vorpommern
Amt Uecker-Randow-Tal
Byer i Kreis Vorpommern-Greifswald

Nieden


Vestmarkabanen var en jernbane mellem Skotterud på Kongsvingerbanen og Vestmarka i Eidskog kommune i Norge.

Den 14,3 km lange bane blev anlagt for at transportere tømmer fra skovene omkring Vestmarka til hovedbanen. Den blev åbnet som privatbane 15. oktober 1918 men blev senere overtaget af NSB. Banen blev også kaldt Paradisbanen efter en have ved Stangnes ved navn Paradis. Mellem Stangnes og Rasta førte banen gennem den eneste jernbanetunnel i Sør-Hedmark.

Vestmarkabanen blev den første jernbane i Norge, der mistede persontrafikken, idet den blev indstillet 30. januar 1931. Godstrafikken fortsatte dog, og helt frem til 1960'erne var der planer om at forlænge banen til Mysen i Østfold, men det blev ikke til noget. I stedet blev godstrafikken indstillet mellem Buåa og Vestmarka 15. februar 1961, og 1. juni 1965 blev banen endegyldigt nedlagt.

Der er planer om at benytte den stadigt eksisterende jernbanetunnel til en vandre- og cykelsti mellem Vestmarka og Skotterud.

Eksterne henvisninger
 Strækningsdata hos Nebysamlingerne
 Billeder af resterne af Vestmarkabanen
 Vestmarkabanen på openstreetmap.org

Noter

Nedlagte jernbanestrækninger i Norge
Etableret i 1918
Ophørt i 1965

Vestmarkabanen


Paul Unwin (* 1957 in England) ist ein britischer Drehbuchautor, Regisseur und Filmproduzent.

Leben
Unwin, der sowohl für Film und Fernsehen als auch für das Theater tätig ist, war unter anderem künstlerischer Leiter des Bristol Old, wo er als Regisseur zahlreiche Produktionen unter anderem von William Shakespeare, Bertolt Brecht und Henrik Ibsen auf die Bühne brachte. Er inszenierte auch am National Theatre und dem Gate-Theater. Er verfasste auch selbst drei Theaterstücke. Für das britische Fernsehen führte er die Regie in zahlreichen Serien für BBC und ITV wie EastEnders, Gerichtsmediziner Dr. Leo Dalton und Agatha Christie's Poirot. Zusammen mit Jeremy Brock hatte er die Idee zur Krankenhausserie Casualty, welche 2011 ihr 25-jähriges Jubiläum feiern konnte, und für die er zu zahlreichen Episoden das Drehbuch beisteuerte.

Sein Kurzfilm Syrup war 1995 für den Oscar nominiert.

Filmografie (Auswahl)

Regie
 1992–1993: EastEnders (4 Folgen)
 1993–1995: The Bill (7  Folgen)
 1994: Syrup
 1996–1998: Bramwell
 2001: Gerichtsmediziner Dr. Leo Dalton (Silent Witness; 2 Folgen)
 2003:  Das unvollendete Bildnis (Agatha Christie's Poirot; Fernsehserie, Folge Five Little Pigs)
 2004: Der Preis des Verbrechens (Trial & Retribution, 2 Folgen)
 2011: Combat Hospital

Drehbuch
 1986–2010: Casualty (28 Folgen)
 1995: Dirty Old Town
 2005: Holby City
 2008: Holby Blue

Produktion
 2004: Casualty

Auszeichnungen
 1994: BAFTA-Film-Award-Nominierung, Bester Kurzfilm, für Syrup
 1994: Jury Prize der Internationalen Filmfestspiele von Cannes für Syrup
 1995: Oscar-Nominierung gemeinsam mit Nick Vivian für Syrup

Weblinks

 Biografie (englisch)

Theaterregisseur
Filmregisseur
Bühnenautor
Drehbuchautor
Filmproduzent
Brite
Geboren 1957
Mann

Paul Unwin


Bernau ist ein Gemeindeteil der Stadt Feuchtwangen im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geographie
Das Dorf liegt in Tallage am Hirtenbach, einem linken Zufluss der Sulzach. Der Ort ist von Grünland mit vereinzeltem Baumbestand und Ackerland umgeben, das im Südwesten Haderfeld genannt wird und im Nordosten Birkenfeld. Im Osten schließen sich hinter den Feldern die Waldgebiete Untere Haid und Kohlplatte an. Gemeindeverbindungsstraßen führen nach Krapfenau (1 km südlich) und Volkertsweiler (1 km nordwestlich) jeweils zur Kreisstraße AN 41 und nach Metzlesberg (1,3 km nördlich). Ein Wirtschaftsweg führt zur Oberlottermühle (2 km östlich).

Geschichte
Am 16. November 1334 gab der Truchsess von Wilburgstetten, Rabeno, dem Kustos von Feuchtwangen einige grundherrliche Gefälle aus Bernau zur Vikarie des Kaisers Karl. Am 16. Oktober 1414 tauschte der Dinkelsbühler Bürger Wilhelm Hofer ein Gut zu Bernau mit dem Stift Feuchtwangen.

Bernau lag im Fraischbezirk des ansbachischen Oberamtes Feuchtwangen. Im Jahr 1732 gab es 10 Anwesen mit 14 Mannschaften (3 Halbhöfe, 3 Halbhöfe mit jeweils doppelter Mannschaft, 3 Güter, 1 Gut mit doppelter Mannschaft). Das Stiftsverwalteramt Feuchtwangen war Dorf- und Gemeindeherr sowie alleiniger Grundherr sämtlicher Anwesen. Bis zum Ende des Alten Reiches hatte sich an den Verhältnissen nichts geändert. Von 1797 bis 1808 unterstand der Ort dem Justiz- und Kammeramt Feuchtwangen.

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Bernau dem Steuerdistrikt Heilbronn und der Ruralgemeinde Krapfenau zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde Bernau am 1. Juli 1971 in Feuchtwangen eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Johannis (Feuchtwangen) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Ulrich und Afra (Feuchtwangen) gepfarrt.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Geographie (Feuchtwangen)
Ort im Landkreis Ansbach
Dorf

Bernau (Feuchtwangen)


Príbelce este o comună slovacă, aflată în districtul Veľký Krtíš din regiunea Banská Bystrica. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 571 de locuitori.

Istoric
Localitatea Príbelce este atestată documentar din 1244.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Príbelce


El Faro Isla Magdalena es un faro perteneciente a la red de faros de Chile y se ubica en la Isla Magdalena, en el Estrecho de Magallanes, Región de Magallanes y Antártica Chilena.

Referencias

Enlaces externos

Isla Magdalena
Monumentos Históricos de la Región de Magallanes
Isla Magdalena

Faro Isla Magdalena


Evan Thomas Peters (San Luis, Misuri, 20 de enero de 1987) es un actor y productor estadounidense. Es conocido por sus múltiples papeles en la serie de antología American Horror Story de FX, Stan Bowes en la primera temporada de la serie dramática Pose de FX, y su papel de Quicksilver en la saga de películas de X-Men, apareciendo en X-Men: días del futuro pasado (2014), X-Men: Apocalipsis (2016) y Dark Phoenix (2019). También apareció en el Universo cinematográfico de Marvel como Ralph Bohner en WandaVision (2021) de Marvel Studios y como el asesino en serie Jeffrey Dahmer en Dahmer (2022) de Netflix.

Debutó como actor en la película dramática Clipping Adam (2004) y estuvo en el elenco principal la serie de ciencia ficción Invasión (2005-2006) de ABC.

De 2004 a 2010, Peters apareció en numerosos comerciales estadounidenses para marcas establecidas como Kelloggs, Papa John's Pizza y PlayStation. Durante este tiempo también tuvo papeles recurrentes en Phil del Futuro de Disney Channel y One Tree Hill de The CW. En 2010, tuvo un papel secundario en la película de superhéroes Kick-Ass.

Vida y carrera

1987-2006: primeros años y roles iniciales
Evan Peters nació el 20 de enero de 1987 en San Luis, Estados Unidos, hijo de Julie y Phil Peters, y hermano de Andrew y Michelle Peters. Durante su infancia y adolescencia, asistió a una escuela primaria católica y a la Grand Blanc High School. En 2001, su familia se mudó a Grand Blanc, Míchigan, donde Peters comenzó a practicar el modelaje y a tomar clases de actuación. Posteriormente se trasladó junto a su madre a Los Ángeles con el fin de iniciar una carrera como actor. Aun así siguió estudiando en la Burbank High School, aunque después comenzaría a ser educado en casa.

Alrededor de 2004, el productor Michael Picchiottino seleccionó a Peters para que protagonizase la película Clipping Adam, bajo el papel de Adam Sheppard. Dicha participación lo hizo acreedor del premio a Mejor actuación revelación en el Phoenix Film Festival de 2004. Seguidamente, comenzó a aparecer en comerciales para PlayStation, Papa John's Pizza, Kellogg's, entre otros. En julio se estrenó el filme Sleepover, en donde interpretó a Russell Hayes; así como la serie de televisión The Days, donde hizo a Cooper Day. Durante la primera temporada de Phil of the Future, realizó el personaje de Seth Wosmer, y de Jesse Varon en la serie de ciencia ficción Invasion.

2007-presente: proyectos mayores y American Horror Story

Entre 2007 y 2008, Peters cubrió diversos roles en películas como An American Crime, Gardens of the Night y Never Back Down. finalmente, dio vida a Jack Daniels, un papel recurrente en la serie de televisión de drama juvenil One Tree Hill. Asimismo, apreció en múltiples programas como El mentalista, House M. D., The Office, Monk, entre otros. En 2010, personificó a Todd Haynes, un papel menor en la película Kick-Ass.

En 2011, Peters consiguió uno de los papeles protagonistas en la primera temporada de la serie antológica de terror de FX, American Horror Story, como el asesino sociópata adolescente, Tate Langdon. Para la segunda, tercera y cuarta temporada, Peters hizo a Kit Walker, Kyle Spencer y Jimmy Darling, respectivamente. El interpretar al primero de estos, le dio una nominación a los Premios Satellite en la categoría de Mejor actor en una serie, miniserie o película de televisión. En abril de 2015, el creador de la serie, Ryan Murphy, anunció que Peters volvería para la quinta temporada de la serie, Hotel, bajo el rol de James March., para 2016 interpretaría a Rory un joven actor inglés que actuó como Edward Phillipe Mott en My Roanoke Nightmare. Y en 2017 volvió a American Horror Story en la temporada Cult donde interpretó múltiples papeles.

En enero de 2023, Evan Peters ganó el Globo de Oro por su interpretación de Jeffrey Dahmer en la miniserie de Netflix Dahmer.

Vida personal
Peters comenzó a salir con Emma Roberts en 2012 después de trabajar juntos en la película Adult World. En julio de 2013, mientras se alojaban en un hotel en Montreal, Quebec, Canadá, alguien escuchó una disputa proveniente de su habitación y llamó a la policía. Después de una "acalorada discusión", comenzaron a golpearse entre sí (Roberts y Peters). Cuando llegó la policía, arrestaron a Roberts. Peters no fue arrestado porque Roberts no tenía ninguna herida visible de inmediato. Peters se negó a presentar cargos y Roberts fue liberada varias horas después. En una declaración conjunta, la pareja lo llamó "un desafortunado incidente e incomprensión", y declararon que estaban "trabajando juntos para superarlos". Peters confirmó en marzo de 2014 que él y Roberts estaban comprometidos. En marzo de 2019, Peters y Roberts cancelaron su compromiso y terminaron definitivamente debido a que Roberts comenzó una relación con el actor Garrett Hedlund.

A finales de octubre de 2019, Peters comenzó una relación con la cantante estadounidense Halsey, separándose a principios de 2020.

En junio de 2020, Peters fue duramente criticado por retuitear un video en el que un agente de policía realizaba un placaje contra un manifestante —descrito como «saqueador» en el tuit— durante las protestas por la muerte de George Floyd. Poco más tarde, Evan hizo una declaración pidiendo perdón y afirmando que había retuiteado el vídeo «por accidente», y reafirmó su apoyo al movimiento Black Lives Matter.

Filmografía

Películas

Televisión

Premios y nominaciones

Referencias

Enlaces externos

  .

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Nacidos en San Luis (Misuri)
Reparto de Pose
Películas y/o series protagonizadas por Evan Peters

Evan Peters


La Coupe Davis 1951 est la  de ce tournoi de tennis professionnel masculin par nations. Les rencontres se déroulent du 3 mai au 28 décembre dans différents lieux.

L'Australie (tenante du titre) remporte son  grâce à sa victoire lors du "Challenge Round" face aux États-Unis (finalistes sortants) par trois victoires à deux.

Contexte

Le tournoi se déroule au préalable dans les tours préliminaires de la "Zone Europe". Un total de 27 nations participent à la compétition :
 5 dans la "Zone Amérique",
 21 dans la "Zone Europe" (incluant l'Afrique),
 plus l'Australie ayant remporté l'édition précédente, ainsi qualifiée pour le "Challenge round".

Déroulement du tournoi
Aux côtés du  mondial Frank Sedgman et de Ken McGregor, le capitaine Harry Hopman lance pour la première fois le jeune Mervyn Rose, sans grande référence sur le plan international. Il perdra ses deux matchs sans marquer un set. Les américains comptent une nouvelle fois sur Ted Schroeder, aidé par Vic Seixas qui vient d'atteindre la finale du championnat des États-Unis. Vainqueur de ses deux simple et en double, Sedgman fait respecter son statut et offre le titre à son équipe.

En finale interzone, les États-Unis battent la Suède de Lennart Bergelin et Sven Davidson.

Résultats

Tableau du top 16 mondial

Matchs détaillés

Huitièmes de finale
Les "huitièmes de finale mondiaux" correspondent aux quart de finales des zones continentales.

Quarts de finale
Les "quarts de finale mondiaux" correspondent aux demi-finales des zones continentales.

Demi-finales
Les "demi-finales mondiales" correspondent aux finales des zones continentales.

Finale du tout venant

Challenge Round
La finale de la Coupe Davis 1951 se joue entre l'Australie et les États-Unis.

Notes et références
 Feuilles de matches

 Autres références

Voir aussi

Articles connexes
 Coupe Davis
 Saison 1951 de tennis masculin

Liens externes
  Site officiel de la Coupe Davis
  Site officiel de l'ATP

Navigation

1951
Coupe Davis
Davis

Coupe Davis 1951


An Micropera callosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay. An Micropera callosa in nahilalakip ha genus nga Micropera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Micropera

Micropera callosa


{{Infocaseta Râu
| tip-curs = Râul
| nume-râu = Scârna
| nume-emisar = 2/11 → Râul Mic (Cugir)
| localizare = Județul Alba,
| afl-stânga = Scârna Mare
| afl-dreapta = Scârna Mică
| local-traversate = Orașe — Sate  nicio localitate
| observații = Progresie până la ultimul emisar — Râul Scârna →  → Râul Mic  → Cugir → Mureș → Dunăre → Marea Neagră
}} Râul Scârna''' este un curs de apă, al doilea afluent de stânga al râului Râului Mic (Cugir), care la rândul său este un afluent de stânga al râului Cugir și unul din cele două cursuri de apă majore care îl formează.

Generalități
Râul Scârna are doi afluenți semnificativi, Scârna Mare, ca afluent de stânga și Scârna Mică, ca afluent de stânga. Se formează la confluența celor doi afluenți și nu trece prin nicio localitate.

Confluența formării
Precum Râul Scârna, Râul Cugir se formeaă la confluența dintre Râul Mic (Cugir) și Râul Mare (Cugir).

Bibliografie
 Administrația Națională Apelor Române - Cadastrul Apelor - București
 Institutul de Meteorologie și Hidrologie - Rîurile României - București 1971

Bazinul Mureș
Sub-bazinul hidrografic Cugir
Geografia județului Alba
Gospodărirea apelor
Râuri din județul Alba
Râuri din România

Râul Scârna


ملعب شابان-دلماس ملعب رياضي يقع في مدينة بوردو ، فرنسا . يعتبر الملعب الرسمي لنادي بوردو.

حتى سنة 2001 كان اسم الملعب هو بارك ليسكيور ولكن تم تغيير إلى الاسم الحالي تكريما ووفاءً لرئيس الوزراء الفرنسي السابق وعمدة مدينة بوردو جاك شابان-دلماس من 1945 إلى 1995.

بني للمرة الأولى في سنة 1930 ليكون خاصا لسباقات الدراجات الهوائية. في سنة 1935 تم اختياره لاستضافة بعض مباريات بطولة كأس العالم لكرة القدم 1938. لقد كان أول ملعب في العالم يكون مغطى بالكامل من دون أن يتم عرقلة الرؤية بواسطة الرافعات. اعتبارا من سنة 1984 فإن الغطاء لم يعد يغطي جميع مقاعد الملعب بسبب التوسعة التي حدثت للملعب.

تبلغ سعة الملعب 34,462 مقعد حيث استضاف بعض مباريات بطولة كأس العالم لكرة القدم 1998. الرقم القياسي في عدد حضور الملعب كان 40,211 متفرج في 24 أبريل 1985 أثناء مباراة إياب الدور النصف النهائي من بطولة دوري أبطال أوروبا بين نادي يوفنتوس ونادي بوردو. استضاف الملعب أيضا بعض مباريات بطولة كأس العالم للرجبي 2007.

كأس العالم 1938
قررت اللجنة المنظمة لبطولة كأس العالم لكرة القدم 1938 أن يستضيف الملعب مباراتين في منافسات البطولة وهي إحدى مباريات الدور الربع النهائي ومباراة تحديد صاحب المركز الثالث علما بأن سعة الملعب آنذاك كانت 25 ألف مقعد .
  البرازيل 2-1  تشيكوسلوفاكيا (الدور الربع النهائي)
  السويد 2-4  البرازيل (تحديد المركز الأول)

كأس العالم 1998
قررت اللجنة المنظمة لبطولة كأس العالم لكرة القدم 1998 أن يستضيف الملعب 5 مباريات في منافسات البطولة حسب التالي :
  إيطاليا 2-2  تشيلي : 11 يونيو 1998 (المجموعة الثانية)
الحضور : 31,800 متفرج

الأهداف : فييري (10) سالاس (45 ، 49) باجيو (85)
  اسكتلندا 1-1  النرويج : 16 يونيو 1998 (المجموعة الأولى)
الحضور : 31,800 متفرج

الأهداف : فلو (46) بورلي (66)
  بلجيكا 2-2  المكسيك 20 يونيو 1998 (المجموعة الخامسة)
الحضور : 31,800 متفرج

الأهداف : فيلموتس (41 ، 47) غارسيا أسبي (55 ركلة جزاء) بلانكو (62)
  السعودية 2-2  جنوب أفريقيا : 24 يونيو 1998 (المجموعة الثالثة)
الحضور : 31,800 متفرج

الأهداف : بارتلت (19 ، 90 ركلة جزاء) الجابر (45 ركلة جزاء) الثنيان (74 ركلة جزاء)
  الأرجنتين 1-0  كرواتيا : 26 يونيو 1998 (المجموعة الثامنة)
الحضور : 31,800 متفرج

الأهداف : بينيدا (36)
  رومانيا 0-1  كرواتيا : 30 يونيو 1998 (الدور الربع النهائي)
الحضور 31,800 متفرج

الأهداف : سوكر (45+2 ركلة جزاء)

المراجع

ملاعب اتحاد الرغبي في فرنسا
استادات كأس العالم لدوري الرغبي
ملاعب كأس العالم للرغبي
ملاعب الدوري الفرنسي للدرجة الأولى
ملاعب رياضية اكتملت في 1938
ملاعب رياضية في بوردو
ملاعب كأس العالم 1938
ملاعب كأس العالم 1998
ملاعب كرة قدم في فرنسا
ملاعب متعددة الاستخدام في فرنسا
نادي بوردو
ملاعب سلسلة سباعيات الرغبي العالمية
استادات دوري الرجبي في فرنسا

ملعب شابان-دلماس


Regulirana profesija profesionalna je djelatnost ili skupina djelatnosti kod kojih su pristup i obavljanje, odnosno način obavljanja djelatnosti na temelju zakonskih, podzakonskih ili drugih akata donesenih na temelju zakonskih ovlaštenja, izravno ili neizravno uvjetovani posjedovanjem određenih stručnih kvalifikacija, kao i profesionalna djelatnost ili skupina djelatnosti kojom se bave članovi strukovnih organizacija s profesionalnim nazivom.

U Republici Hrvatskoj trenutno postoji 187 reguliranih profesija, o kojima podatke vodi Agencija za znanost i visoko obrazovanje.

Izvori

Vanjske poveznice
Agencija za znanost i visoko obrazovanje - Baza reguliranih profesija u Republici Hrvatskoj

Zanimanja

Regulirana profesija


An Schiedeella pandurata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Leslie Andrew Garay, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Adolfo Espejo Serna och López-ferr.. An Schiedeella pandurata in nahilalakip ha genus nga Schiedeella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schiedeella

Schiedeella pandurata


Tucson er borg í Arizona í Bandaríkjunum. Íbúar voru 543.000 árið 2020 og bjuggu yfir milljón á stórborgarsvæðinu. Borgin var stofnuð sem hernaðarvirki af Spánverjum árið 1775. Hún var hluti af Sonora-fylki í Mexíkó þar til Bandaríkin keyptu svæðið 1853 (Gadsen-kaupin).

Borgir í Arizona

Tucson


An Angel at My Table is a 1990 biographical drama film directed by Jane Campion.  The film is based on Janet Frame's three autobiographies, To the Is-Land (1982), An Angel at My Table (1984), and The Envoy from Mirror City (1984). The film was very well received. It won awards at the New Zealand Film and Television awards, the Toronto International Film Festival, and second prize at the Venice Film Festival.

Synopsis
An Angel at My Table is a dramatisation of the autobiographies of New Zealand author Janet Frame. Originally produced as a television miniseries, the film, as with Frame's autobiographies, is divided into three sections, with the lead role played by three actresses who portray Frame at different stages of her life: Alexia Keogh (child), Karen Fergusson (teenager), and Kerry Fox (adult). The film follows Frame from when she grows up in a poor family, through her years in a mental institution, and into her writing years after her release.

Cast
 Kerry Fox as Janet Frame (adult)
 Alexia Keogh as Janet Frame (child)
 Karen Fergusson as Janet Frame (teenager)
 Iris Churn as Mother
 Kevin J. Wilson as Father
 Melina Bernecker as Myrtle
 Glynis Angell as Isabel
 Mark Morrison as Bruddie Frame (child)
 Sarah Llewellyn as June Frame (child)
 Natasha Gray as Leslie
 Brenda Kendall as Miss Botting
 Martyn Sanderson as Frank Sargeson

Awards
 New Zealand Film and TV Awards (1990):
 Best Cinematography: Stuart Dryburgh
 Best Director: Jane Campion
 Best Film
 Best Performance in Supporting Role: Martyn Sanderson
 Best Female Performance: Kerry Fox
 Best Screenplay: Laura Jones
 Toronto International Film Festival (1990):
 International Critics Award: Jane Campion
 Valladolid International Film Festival (1990):
 Best Actress: Kerry Fox
 Venice Film Festival (1990)
 Elvira Notari Prize: Jane Campion
 Filmcritica "Bastone Bianco" Award: Jane Campion
 Grand Special Jury Prize: Jane Campion
 Little Golden Lion Award: Jane Campion
 OCIC Award: Jane Campion
 Belgian Syndicate of Cinema Critics (UCC) (1992):
 Grand Prix
 Chicago Film Critics Association (CFCA) (1992):
 CFCA Award: Best Foreign Language Film
 Independent Spirit Awards (1992)
 Best Foreign Film: Jane Campion

Impact and reception
An Angel at My Table was the first film from New Zealand to be screened at the Venice Film Festival, where it received multiple standing ovations and was awarded the Grand Special Jury Prize despite evoking yells of protest that it did not win The Golden Lion. In addition to virtually sweeping the local New Zealand film awards, it also took home the prize for best foreign film at the Independent Spirit Awards and the International Critics' Award at the Toronto International Film Festival. The film not only established Jane Campion as an emerging director and launched the career of Kerry Fox, but it also introduced a broader audience to Janet Frame's writing.

Roger Ebert gave the film 4 out of 4 stars, stating; "[The film] tells its story calmly and with great attention to human detail and, watching it, I found myself drawn in with a rare intensity". The film also received praise in The Guardian where film critic Derek Malcolm called it "one of the very best films of the year". The Sydney Morning Herald wrote, "Angel is a film where almost every image strikes the eye with the vividness of an inspired art composition: one where small incidents gain magical properties". Variety said the film is "potentially painful and harrowing...imbued with gentle humor and great compassion, which makes every character come vividly alive". In 2019, the BBC polled 368 film experts from 84 countries to name the 100 greatest films directed by women, with An Angel at My Table voted at No. 47.

References

External links

 An Angel at My Table at Turner Classic Movies
 NZ On Screen page
 An Angel at My Table at Oz Movies
 An Angel at My Table: Alone, Naturally an essay by Amy Taubin at the Criterion Collection

1990 films
1990s New Zealand films
1990 drama films
1990 independent films
1990s biographical drama films
1990s coming-of-age drama films
1990s feminist films
Australian biographical drama films
Biographical films about writers
British biographical drama films
Films directed by Jane Campion
Films set in New Zealand
Films shot in New Zealand
Independent Spirit Award for Best Foreign Film winners
New Zealand biographical drama films
Venice Grand Jury Prize winners
Works by Janet Frame
1990s English-language films
Films about sisters
Films about puberty
1990s British films
Films set in psychiatric hospitals
Films about depression

An Angel at My Table