The IBM 8100 Information System, announced Oct. 3, 1978,  was at one time IBM's principal distributed processing engine, providing local processing capability under two incompatible operating systems (DPPX and DPCX) and was a follow-on to the IBM 3790.

The 8100, when used with the Distributed Processing Programming Executive  (DPPX), was intended to provide turnkey distributed processing capabilities in a centrally controlled and managed network.

It never saw much success—one anonymous source, according to PC Magazine, called it a "boat anchor"—and became moribund when host-based networks went out of fashion.
This, coupled with IBM's recognition that they had too many hardware and
software systems with similar processing power and function,
led to announcement in March 1986 that the 8100 line
would not be expanded and a new System/370 compatible processor line, ES/9370,
would be provided to replace it.
In March 1987, IBM announced that it intended to provide in 1989
a version of DPPX/SP that would run on the new ES/9370.
A formal announcement followed in March 1988
of DPPX/370, a version of DPPX that executed on the
ES/9370 family of processors.
DPPX/370 was made available to customers in December 1988.

DPCX (Distributed Processing Control eXecutive) was mainly to support a word processing system, Distributed Office Support Facility (DOSF).

Architecture
The 8100 was a 32-bit processor, but its instruction set
reveals its lineage as the culmination of a line of
so-called Universal Controller processors internally designated
UC0 (8-bit), UC.5 (16-bit) and UC1 (32-bit).
Each processor carried along the instruction set and architecture
of the smaller processors,
allowing programs written for a smaller processor to run on a larger one
without change.

The 8100 had another interesting distinction in being one of the first commercially available systems to have a network with characteristics of what we now call local area networks, in particular the mechanism of packet passing.  It was called the "8100 Loop" or "R-Loop" and it supported various attached terminals (such as the 3104), printers (such as the free-standing 3268-1) and other devices. Topologically this arranged terminals in a ring, with redundant sets of wires which allowed for a break in the wire to be tolerated simply by "turning back" the data on each side of the break.

The 8100 also supported an "intelligent" terminal called the 8775 (which shared the same case as the 3279 colour display terminal for IBM's mainframes and, like the 3279 was designed at IBM's UK Development Lab at Hursley Park, England) which was the first to ship with the ability to download its functionality from the host computer to which it was attached.

Product range
8130 (various models) - Processor unit
8140 (various models) - Processor unit
8150 (various models) - Processor unit
8101 - External disk unit
8809 - External tape unit

What was notable about the machines was that they were designed to be "office-friendly", not requiring special power supplies or cooling systems, and running quietly. Their size also made them attractive in this environment.

Post mortem
In 1983, Computer Automation, Inc. offered a trade-in program for IBM 8100 users, in exchange for a CA-Syfa system. The offer was to accommodate those who purchased "two or three" 8100s for program development, and encountered too many obstacles.

References

External links
IBM 8100 Field Engineering Announcement

Further reading
Porting DPPX from the IBM 8100 to the IBM ES/ 9370: Feasibility and overview;
by R. Abraham, B. F. Goodrich;
IBM Systems Journal,
Volume 29, Number 1, Page 90 (1990)

8100

IBM 8100


An Schismatoglottis maelii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Peter Charles Boyce ngan S.Y.Wong. An Schismatoglottis maelii in nahilalakip ha genus nga Schismatoglottis, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schismatoglottis

Schismatoglottis maelii


Westbrooke Crescents est une communauté située dans la province d'Alberta, dans le comté de Parkland.

Histoire

Économie

Géographie

Démographie

Notes et références

Localité désignée en Alberta

Westbrooke Crescents (Alberta)


Guillermo Ramírez Godoy, né le  à Guadalajara, est un écrivain, musicien et chercheur en arts plastiques mexicain. Il consacre une partie de sa vie à l'étude des arts plastiques et de l'art populaire de Jalisco.

Biographie
Guillermo Ramírez Godoy naît le  à Guadalajara. Son amour pour la guitare commence à l'âge de 14 ans. Il étudie la comptabilité publique à l'université. Guillermo Ramírez Godoy consacre une partie de sa vie à l'étude des arts plastiques et de l'art populaire de Jalisco.

Publications

Références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Naissance en août 1943
Naissance à Guadalajara (Mexique)
Guitariste classique
Essayiste mexicain
Chercheur

Guillermo Ramírez Godoy


Mario Abreu, né le  à Turmero et mort le  à Caracas, est un artiste vénézuélien connu comme le « maître des objets magiques ».

Biographie
Mario Abreu naît en 1919 à Turmero au Venezuela.

Compétent en dessin depuis l'enfance, il réalise ses premiers dessins à 9 et 10 ans, lorsqu'il peint ses premiers paysages, et s'installe très jeune à Caracas. Il travaille comme ouvrier à Casa Benzo tout en étudiant le soir pour terminer ses études primaires. Plus tard, il suit des cours du soir de 21 à 23 heures à l'École des beaux-arts et des arts appliqués de Caracas, dirigée par Antonio Monsantos. En 1942, après avoir gagné un concours de peinture et obtenu une bourse de 100 bolivars par mois, il peut quitter son travail et suivre les cours de jour de la même école, dont il sortit diplômé en 1947. Il participe à l'Atelier d'art libre, fondé l'année suivant l'obtention de son diplôme.

En 1951, Mario Abreu reçoit le prix national de peinture au XII salon officiel annuel de l'art vénézuélien, ce qui lui permet d'obtenir une bourse pour poursuivre ses études en Europe. Entre 1952 et 1961, il vit à Paris, où il développe une vie intellectuelle intense et entame une nouvelle phase de son travail.

Il revient à Caracas en 1961.

En 1967, il expose à la Biennale de São Paulo.

En 1975, il reçoit le Prix national des arts plastiques du Venezuela  et en 1985, le prix Armando Reveron, décerné par l'Association vénézuélienne des artistes.

En 1983, il représenté le Venezuela à la Biennale de São Paulo, et en 1993 il est le représentant du Venezuela à la Biennale de Venise.

Après sa mort, le Musée des arts visuels de Maracay est rebaptisé Museo de Arte Contemporáneo de Maracay Mario Abreu (MACMA).

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Liens externes

Naissance en août 1919
Naissance au Venezuela
Décès en février 1993
Décès à Caracas
Peintre contemporain
Artiste contemporain vénézuélien
Peintre vénézuélien du XXe siècle
Décès à 73 ans

Mario Abreu


Dicle, Diyarbakır ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
İlçenin eski adı "Piran" dır.
Dicle, taş devrinden de önceki devirlere ait dönemin yerleşim birimlerinden biridir. Bölgede anlatılan efsanelere göre, Allah, Cennet'te işledikleri suçlardan dolayı Adem ile Havva'yı Dünya'ya göndererek cezalandırdı, fırlatılma sonrasında asıl büyük ceza Adem ile Havva ayrı yerlere düşmesidir. Havva'nın düştüğü yer olarak anlatılır.

Dicle'de Zazaca dili konuşulmaktadır.Bölgenin en meşhur yemeği patira/patila olarak adlandırılır. Dicle ile değiştirilen eski adı Piran'dır. Piramitlerin tarihinden daha eski bir piranit bulunmaktadır. Yeşilsırt ( Bazmınd ) köyü yakınlarındaki Kral Kızı bölgesinde bulunan piranit'in şimdiye kadar ortaya çıkan tek sırrı, kayaya işlenen figürün, bir gün dönümünde yalnızca 1 dakikalık bir zaman diliminde görüntülenebilir olmasıdır. Piranitin etrafında bulunan hazine küpleri, dünyanın en büyük küpleridir.

Büyük tarihi zenginliğe sahip olan Dicle ilçesinde kaleler, köprüler, eski mezralar ve mağaralar önemli tarih göstergeleridir. Yakın zamana dek Piro (Piran) olarak tanınan ve halen de bu adı çok sık kullanılan ilçe bir ara resmi olarak Eğil adını almış, halkın benimsemediği bu isim daha sonra yeniden eski sahibine verilmiş ve ilçe kendi adını almıştır. Halkının tamamı Zaza'dır. İlçede Dibni Köyü'ndeki han, köprü ve Şemsi'lere ait kilise, Ekrek yakınındaki Oyukkaya mezarları, Bırdınç Köprüsü, Yeşilsırt ( Bazmınd ) köyü yakınlarındaki Kral Kızı Taşı ve aynı kaya üzerindeki Efsane mezar ilk akla gelen yerleridir.İlçede eski adıyla Mahmud Çelebi mahalesindeki DIZIK ( Zazaca kale demektir. ) bakımsızlık ve sahipsizlikten tamamen yok olmuştur. Direy ( Kocaalan ) ilçesinde seyid olduğu ve bügünkü Dicle yerlilerinden Ahmed Ağa ailesinin atası olduğu rivayet edilen Pir Mansur türbesi vardır.

Coğrafya
Diyarbakır merkeze 92 k m uzaklıktadır. Fakat bu yol Ergani üzerinden sağlanan yoldur. 2013 yılında yapılan Eğil-Dicle Karayolu sayesinde bu mesafe 68 km'ye düşmüştür. 975 km²'lik bir alana yayılmış olan ilçenin topraklarının büyük bir bölümü dağlık ve ormanlıktır. Ovalar ise dağlar arasına yerleşmiş küçük parçalar halindedir. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği 972 metredir. Arazinin %30'u meşe ağaçları ile kaplıdır. Ormanlık alana sahip olması sebebiyle Diyarbakır'ın diğer ilçelerine göre daha fazla yağmur almaktadır.İlçenin kuzeyinde Elazığ'ın Alacakaya ve Arıcak ilçeleri; güneyinde Eğil ilçesi; batısında Ergani ve Elazığ'ın Maden ilçesi; doğusunda Hani Ve Kocaköy ilçeleri vardır. İlçe, Elazığ ili ile sınır olan bir ilçedir.

Eğitim ve okullar
İlçede; Meslek, Anadolu ve İmam Hatip olmak üzere 3 lise, 2 tanesi yatılı olmak üzere 6 Orta öğretim okulu, 1 tane rehabilitasyon merkezi ve 1 tane de özel dershane bulunmaktadır. Köylerin çoğunda İlköğretim Okulu mevcuttur. İlçede toplam 74 okul bulunur. Ayrıca ilçede yapılan 8 derslikli anaokulu Dicle Anaokulu adıyla 2014/2015 eğitim öğretim yılında faaliyete geçmiştir.

Ekonomi
İlçe halkı geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlamakla birlikte, daha çok hayvancılık yapılmaktadır. Hayvancılıkta da küçükbaş hayvancılığı ön plandadır.

Sanayi ve madenler
Küçük çaplı tamirciler, un değirmenleri ve mermer atölyeleri başlıca sanayi dallarıdır. Maden olarak ilçenin Kurşunlu mahallesinde kurşun ve çinko madeni; Altıntaş ve Kurudere köylerinde mermer madeni çıkarılıyor. Ayrıca Yokuşlu mahallesinde çinko madeni keşfedilmiş olup çıkarılması planlanmaktadır.

Nüfus

Resim galerisi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerel net
 Dicle Kaymakamlığı
 Dicle Belediyesi
 Dicle Millî Eğitim Müdürlüğü

Dicle, Diyarbakır


Christchurch; Yeni Zelanda'nın Güney Adası'nda bir şehirdir.

363.200 kişilik nüfusuyla, Güney Adasının en büyük şehri durumundaki Christchurch, hem görünüşüyle hem de atmosferiyle tam bir İngiliz kentine benzemektedir. Yemyeşil parkları ve bahçeleriyle 'Garden City' adını hak etmiş olan Christchurch'un şehir merkezinde, Avon Nehrinin rüzgarları hissedilmektedir. Kayak merkezlerine arabayla sadece bir saat uzaklıkta bulunması nedeniyle, Christchurch Yeni Zelanda'nın başlıca turizm merkezidir. Bu şehir aynı zamanda Chatham Adalarına ve Antarktika'ya bir geçiş yolu niteliğindedir.

Resimler

Okyanusya'da ulaşım

Christchurch


Basel (Almanca: Basel, Fransızca: Bâle, İtalyanca: Basilea), İsviçre'nin kuzeybatısında bulunan bir sınır şehridir. Basel şehri "Basel Stadt" (basel ştad) Kantonu'nun başkentidir. 170.000'in üzerinde nüfusu ile İsviçre'nin Zürih ve Cenevre'den sonraki en büyük üçüncü şehridir. Basel, Almanya ve Fransa'ya komşudur. Günlük Basel'e giriş yapan 100.000 kişinin içerisinde bu komşu ülkelerden çalışmak için gelenlerin sayısı önemli rol oynamaktadır.

Şehrin içinden Ren (Rhein) Nehri geçmektedir. Ren Nehri, şehri Büyük Basel ve Küçük Basel olarak ikiye ayırmaktadır. İki bölgeyi de birbirine bağlayan 5 köprü bulunmaktadır. Bunlar arasında tam ortada bulunan Rheinbrücke (Ren köprüsü) 1225 yılında yapımına başlanmış olup 1244'te kullanıma açılmış ve birçok süreçten geçerek günümüzdeki halini almıştır.

Basel kimya endüstrisi açısından önemli bir merkezdir. Dünyanın en büyük kimya şirketlerinden Novartis ve Hoffmann-La Roche'un merkezleri Basel'de bulunmaktadır. Ayrıca dünyanın gelmiş geçmiş en iyi tenisçisi Roger Federer Basel'de doğmuştur.

Basel birçok uluslararası fuara ev sahipliği yapmaktadır. Dünya çapında en büyük diye nitelendirilen Basel Art ve Schmuckmesse fuarları döneminde otellerdeki doluluk oranı %100'e ulaşır. Kültür ve sanat açısından yoğunluk oranı çok yüksek bir şehir olan Basel ve yakın çevresinde 40'a yakın müze bulunuyor. Varlığını hâlâ sürdüren en eski müze "Kunstmuseum" Sanat Müzesi, ilk defa yapılan "Schaulager" ve "Foundation Beyeler" gibi önemli sanat mekânları bu şehirde bulunuyorlar.

Ekonomik açıdan paranın ve refahın ülkesi olan İsviçre'nin de kişi başına 115.000 İsviçre Frangı civarı geliriyle en zengin şehridir.

Resimler

Ayrıca bakınız

 Basel-Stadt

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Basel şehrinin resmi sitesi
  "Vikivoyage" "Basel" maddesi
  DMOZ Open Directory Projesi "Base;-City" maddesi

Özgür imparatorluk şehirleri

Basel


Mehriban Arif kizi Alijeva (azerski: Mehriban Arif qızı Əliyeva; Baku, 26. kolovoza 1964.) azerbajdžanska je liječnica, prva dama i prva potpredsjednica Azerbajdžana te UNESCO-ova veleposlanica dobre volje od rujna 2004.

Mehriban Alijeva, rođena kao Mehriban Pašajeva, rođena je u Bakuu i dolazi iz bogate obitelji. Njezin djed bio je azerbajdžanski književnik Mir Jalal Pašajev, rođen u Iranu. Njezin ujak Hafiz Pašajev bio je prvi veleposlanik Azerbajdžana u Sjedinjenim Američkim Državama. Njen otac Arif Pašajev, rektor je Nacionalne zrakoplovne akademije u Bakuu, a njezina majka Aida Imangulijeva (1939. – 1992.) bila je poznata filologinja i stručnjakinja na području arabistike, kći uglednog novinara i prosvjetitelja Nasira Imangulijeva.

Godine 1995., Alijeva je osnovala nevladinu dobrotvornu organizaciju "Azerbajdžanski fond prijatelja kulture". 1996. godine. Ova je institucija, uz financijsku potporu američke korporacije Chevron, dodijelila nagrade šestorici predstavnika azerbajdžanske umjetnosti i kulture. Zaklada je također sponzorirala nastupe u Bakuu uz glazbu Antonija Vivaldija i Georgea Gershwina. Od 1996. Alijeva aktivno promiče azerbajdžansku kulturu.

Nakon smrti svog tasta Hejdara Alijeva 2003. godine, Alijeva je 10. svibnja 2004. godine osnovala Fond Hejdar Alijev, koji se fokusira na proučavanje i promicanje političke ideologije Hejdara Alijeva.

Dana, 13. kolovoza 2004. Mehriban Alijeva imenovana je UNESCO-ovom veleposlanicom dobre volje, zbog svoje predanosti zaštiti i promicanju azerbajdžanske kulturne baštine i glazbene tradicije.

Vjenčala se s Ilhamom Alijevim, predsjednikom Azerbajdžana, sinom Hejdara Alijeva, 22. prosinca 1983. u Bakuu. Par ima dvije kćeri, Lejlu (rođ. 3. srpnja 1984.) i Arzu (rođ. 23. siječnja 1989.) i sina Hejdara (rođ. 2. kolovoza 1997.). Kći Lejla urednica je časopisa "Baku", koji je izdavao azerbajdžansko-ruski biznismen Aras Agalarov, a bila je udata za njegovog sina Emina Ağglarova. Mehriban i Ilham Alijev imaju 4 unuka.

Izvori

Životopisi, Azerbajdžan
Liječnici
Političari nakon 1989.
Životopisi, Baku
Politika Azerbajdžana

Mehriban Alijeva


Microbotryum scabiosae est une espèce de champignons basidiomycètes phytoparasites  de la famille des Microbotryaceae et du genre Microbotryum. Ce microchampignon européen provoque la maladie cryptogamique de la rouille nommée « charbon des anthères » sur le genre Knautia, notamment la Knautie des champs, et pas sur Scabiosa comme son nom l'indiquerait.

Biologie

Comme d'autres espèces du genre Microbotryum, M. scabiosae provoque la maladie cryptogamique du charbon des anthères, qui est une rouille et non un charbon, contrairement à ce que laisse penser son nom. Il prend le contrôle de son hôte, transforme ses étamines afin de produire ses propres spores en lieu et place du pollen et utilise ainsi les pollinisateurs des Knauties à ses propres fins. Ce qui lui permet la dispersion de ses téliospores. Les capitules infectés sont hémisphériques, plus pâles que la normale et leurs fleurons restent longtemps fermés ; alors que leurs bractées ne sont pas modifiées. Cette maladie est visible en été et en automne et son infection est systémique.

Description

Microbotryum scabiosae produit, dans les étamines des fleurs, des sores poudreux jaunâtres clairs, ocre pâle à jaune violacé. Les spores, ornementées et réticulées par un fin réseau constitué de  mailles, mesurent de  de long pour  de large.

Afin de savoir si une plante est infectée, il faut pratiquer le « test du pouce » : tenir la tige juste sous le capitule avec l'index et le majeur et passer le pouce sur les fleurons : en cas d'infection, un nuage de spores en poudre s'échappe.

Plantes hôtes
Microbotryum scabiosae est une espèce monophage principalement référencée sur Knautia arvensis. Elle se rencontre plus rarement sur Knautia dipsacifolia, Knautia drymeia, et parfois sur Knautia longifolia et Knautia pancicii. Contrairement à ce que son épithète spécifique suggère, cette espèce ne provoque pas de maladie sur le genre Scabiosa. Une plante infectée ne produit plus de graines et le reste de nombreuses années.

Confusion possible
Microbotryum flosculorum (DC.) Vánky est une espèce proche qui est également présente sur les Knauties mais rarement sur K. arvensis, plutôt sur K. dipsacifolia et les Succises. Ses sores sont pourpre foncé à brun violet ; ses spores sont plus grandes  pour  et leur réseau est constitué de  mailles.

Répartition
Cette espèce est présente dans une majeure partie de l'Europe, en plaine comme en montagne

Références

Liens externes

Basidiomycota
Espèce de champignons (nom scientifique)

Microbotryum scabiosae


Scope (previously known as the National Spastics Society) is a disability charity in England and Wales that campaigns to change negative attitudes about disability, provides direct services, and educates the public. The organisation was founded in 1952 by a group of parents and social workers who wanted to ensure that their disabled children had the right to a decent education. Originally focused on cerebral palsy, Scope now embraces all conditions and impairment. Scope subscribes to the social model of disability rather than the medical model of disability – that a person is disabled by the barriers placed in front of them by society, not because of their condition or impairment.

History
Scope was founded as the National Spastics Society on 9 October 1951 by Ian Dawson-Shepherd, Eric Hodgson, Alex Moira and a social worker, Jean Garwood, with the aim of improving and expanding services for people with cerebral palsy.

From 1955 to 1989, the society ran the Thomas Delarue School, a specialist secondary boarding school at Tonbridge, Kent. Scope ran several other schools until they were transferred to another organization in 2018.

Over time, thanks in large part to the influence of Bill Hargreaves, the first trustee with cerebral palsy, the charity's aims extended to improving and expanding services for people with cerebral palsy and disabled people in general. Bill's pioneering work in employment in the 1950s supported over 1,500 disabled people into their first jobs. In 1962, he set up the 62 Clubs where disabled people could choose and control their own leisure activities. Through its employment services, Scope continues to support disabled people to have the same opportunities as everyone else.

In 1963, the organisation merged with the British Council for the Welfare of Spastics to become The Spastics Society. The Spastics Society provided sheltered workshops and day centres for people with cerebral palsy (commonly referred to as spastics at the time, despite spasticity being a symptom of only one variant of cerebral palsy), who were seen as being unemployable in mainstream society. The Society provided residential units and schools, as well as opening a chain of charity shops.

The term spastic had long been used as a general playground insult, so in 1994 the organisation changed its name to Scope.

In November 1996, Scope AGM voted in favour of an individual membership scheme to give a voice to the 20,000 people that Scope and its local groups are in contact with every year – the first major UK disability charity to do so. In 1998, Scope individual members voted in elections to Executive Council.

In 2017, Scope launched its new strategy – Everyday equality – which set out how the charity would campaign to support disabled people. The strategy sets out an ambition to offer information, support and advice to two million disabled people and their families every year.

In 2018 Scope transferred 51 services, 31 care homes, 10 day services, and 1,300 staff to Salutem Healthcare as part of a major shift out of service provision.

Campaigns

In 2004 Scope launched the Time to Get Equal campaign to reduce disablism, which it defines as "discriminatory, oppressive or abusive behaviour arising from the belief that disabled people are inferior to others".

In 2014 Scope ran a campaign called End The Awkward fronted by comedian Alex Brooker. The campaign used comedy to shine a light on the awkwardness that many people feel about disability. Scope's End The Awkward campaign continued in 2015 when they teamed up with Channel 4 to run a series of short films entitled What Not to Do, which demonstrated how not to behave in situations including a blind date, a job interview and at the hairdressers. Scope also created an A-Z of sex and disability.

In 2016 Scope launched their third year of End The Awkward where they introduced their H.I.D.E. concept — a mnemonic which stands for: Say 'Hi'; Introduce yourself; Don't panic; End the awkward — to encourage people to talk to disabled people rather than avoid them.

In 2017 Scope partnered with Virgin Media to run their Work With Me and Support To Work efforts, providing online advice and support for disabled people seeking work.

Publications
N.S.S. news : the monthly magazine of the National Spastics Society, ran from 1953 to 1958 and became:

Spastics news : magazine of the National Spastics Society, ran from 1958 to 1984 and became:

Disability now, ran from 1984 to 2012 (ceased publication).

References

External links

Charities based in London
Charities for disabled people based in the United Kingdom
Cerebral palsy organizations
Health and disability rights organisations in the United Kingdom
Health in the London Borough of Newham
Organisations based in the London Borough of Newham
Organizations established in 1951
1951 establishments in England

Scope (charity)


Cernina este o comună slovacă, aflată în districtul Svidník din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 596 de locuitori.

Istoric
Localitatea Cernina este atestată documentar din 1414.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Cernina


El Helipuerto de Jaryaguinskiy (ruso: вертолетная площадка Харьягинский; ICAO: UURH; IATA: ) es un grupo de pistas para helicópteros en Nenetsia, un distrito autónomo del óblast de Arjánguelsk.

Consiste en varias pistas para el aterrizaje de helicópteros en las explotaciones petrolíferas de la zona de Jaryaga. Se encuentra ubicado en uno de los mayores campos de petróleo de Nenetsia. Los principales explotadores del campo de Jaryaga son las petroleras "Lukoil-Komi" y "Total:Explotación y Desarrollo. Rusia".

En este helipuerto residen de manera permanente una parte de los helicópteros del Destacamento de Narian-Mar. Las plataformas están equipadas para el estacionamiento de los helicópteros, para efectuar las reparaciones necesarias, así como para el abastecimiento de combustible.

Las instalaciones son gestionadas por la compañía por acciones "Destacamento Aéreo de Narian-Mar" (ruso: ОАО "Нарьян-Марский объединенный авиаотряд"), anteriormente conocida como "Narian-Mar Airlines".

El espacio aéreo está controlado desde el FIR de Narian-Mar (ICAO: ULAM)

Referencias

Enlaces externos
 Página de "OAO Destacamento Aéreo de Narian-Mar", operador civil del aeropuerto (en ruso).
 El Helipuerto de Jaryaguinskiy en la base de datos de los aeropuertos rusos AviaPages.ru Fecha acceso: 21 de septiembre de 2011 (en ruso).
 Mapa de ubicación de los aeropuertos de Nenetsia en "Our Airports" (en inglés) Consultado el 30 de marzo de 2012

Jaryaguinskiy
Jaryaguinskiy

Helipuerto de Jaryaguinskiy


Trou de l'Abîme também conhecida como La caverne de l'Abîme e Caverna Couvin é uma caverna cárstica localizada na Valônia, na margem direita do rio Eau Noire, no centro de Couvin, na Bélgica, na província de Namur. Durante várias escavações arqueológicas de depósitos de sedimentos, foram descobertos artefatos Mousterianos e um molar neandertal.

Arqueologia
As escavações da entrada da caverna foram realizadas pela primeira vez em 1887 e 1902, mas as evidências recuperadas foram perdidas. Há material lítico e paleontológico de uma escavação de 1905, mas como estes foram encontrados em sedimentos retrabalhados de escavações anteriores, o contexto foi perdido.

Os artefatos de 1905 foram associados a uma variedade de culturas pré-históricas, como Solutreana, Mousteriana, Proto-Solutreana e uma cultura de transição entre o Paleolítico Médio e Superior. A partir de 2016, o conjunto das escavações de 1905 e das escavações de 1980 é considerado Mousteriano.

Sítios arqueológicos da Bélgica
Hominídeos extintos
Mamíferos pré-históricos

Trou de l'Abîme


Temsili demokrasi, sınırları belirli bir alan içinde bulunan bireylerin, kendi iradeleriyle seçtikleri bir temsilci veya temsil grubunun aracılığıyla siyasi fikirlerini ve görüşlerini belirtmesi durumu.

Temsili demokrasi, gelişen ve hacimce artan toplulukların karmaşık bir yapıya dönüşmesi dolayısıyla bu bağlamda her bireyin doğrudan katılımıyla karar verilmesinin zor olması fikri üzerinde şekillenir. Bu her bireyin doğrudan katılımının mümkün olmaması durumu, karar verme mekanizmasında bir temsil fikrini ortaya atar.

Temsilcinin veya temsil grubunun nitelikleri
Temsilci, kendisine vekalet veren bireylerin düşüncelerini ve kararlarını onların istekleri doğrultusunda belirtir. Kendine ait ideolojiler yerine temsilcisi seçildiği toplumun fikirlerini sunar. Ancak sorumlulukları sadece temsilciyi seçen kesim adına değil tüm millete-egemenliğin bölünemez ve bir bütün olarak değerlendirilmesi nedeniyle- aittir.

Temsil kavramında vekil ve vekalet ilişkisi

Bahsedilen düzende millet egemenliğin gerçek sahibidir ancak artan nüfus ve kompleks hale gelen topluluk nitelikleri nedeniyle bir temsil seçilmesi beklenir. Bu temsil kamusal özellik taşıyan siyasi vekalet yardımıyla bir vekile ya da parlamentoya teslim edilir. Bu bağlamda vekaleti veren taraf millet ve vekaleti alan taraf yani vekil ise meclistir.

Ancak sözü edilen vekaleti veren taraf ne de vekil grubu tek tek bireyler halinde değerlendirilmez. Millet bütün bir şekilde sahip olduğu egemenlik hakkını yine benzer şekilde bütün olarak devreder. Dolayısıyla seçmenler vekalet veren tarafın bir parçası ya da bir organı olmakla birlikte milletvekilleri de temsil kavramının ve meclisin bir organıdır.

Temsili demokrasinin tarihsel süreci
Başlangıçta, tam anlamıyla olmasa da temsili demokrasinin ilk aşamaları Roma İmparatorluğu döneminde görülür. Ancak dönemin demokratik hakları sınıf ayrımına bağlı şekillenir ve elitlerin haricinde kalan halkı kapsamaz. Benzer dönemlerde,Eski Hindistan'da da  kast sistemi aracılığıyla oluşan sosyal sınıflandırmaya bağlı  temsili demokrasiye yakın yapılanmalara rastlanır.

Yine tam olarak temsili demokrasi sayılmamakla birlikte İskandinav ülkelerinde veya İtalyan şehir devletlerinde seçimler ve buna bağlı meclisler yer alır.

Temsili demokrasi örneği olarak görülen alan İngiltere'deki İç Savaş ve Şanlı Devrim olarak bilinir. Bu yeni düzene göre insanların hepsinin parlamento içerisinde yer alamayacağı dolayısıyla insanların birer temsili olması gerektiği açıklanır. Benzer şekilde İngiltere'de kurulan ilk modern partilerde toplumdaki sorunların yönetilmesi konusunda bir temsil fikrine ulaşılır.

Asıl temsil veya meclis seçimlerinden biri, 1789 Fransız Devrimi aracılığıyla hazırlanan anayasada halkın bir parlamento seçeceği-iktidarın bir kısmı da krala aittir- ve bu seçim doğrultusunda kararlarının açıklanacağı bildirilir.

İkinci Dünya Savaşı sonrası yeni düşünceler temsili demokrasi fikrinin mantıklı olduğu yönündedir. Ancak yüzyılın sonlarında bu düşünce değerini kaybeder. Bunun en büyük nedeni olarak teknolojideki gelişmeler örnek verilir. Teknolojik ilerlemeler, karmaşık toplum yapısında doğrudan demokrasiyi zorlaştıran  faktörü oldukça azaltır.Öncesinde, nüfus çokluğunun herkesin bireysel katılımı için elverişli olmadığı söylenirken teknolojik gelişmeler-mesaj alma ve mesaj verme gibi-yardımıyla bu sorun aşılabilir duruma gelir.

Yarı temsili demokrasi
Halkın yasama faaliyetine katılmadığı ancak temsilcileri açıkça denetleyebildikleri bir  temsili demokrasi yapısı.

 Bu türden bir temsili demokraside ilk olarak fesih yetkisi öne çıkar. Bu yetki yardımıyla daha önceden fark edilemeyen bir siyasi sorun, erken seçim gibi uygulamaların yardımıyla halka bildirilir ve kararları alınır.
 Yarı temsili demokraside ikinci öne çıkan durum ise temsilcilerin seçmenlerin isteğiyle görevinden alınması halidir. Asıl temsili demokraside temsilci seçildikten sonra bütün millete hitap durumunda olduğu için seçmenlerden bağımsızdır. Ancak yarı temsili demokraside temsilciden memnun kalınmayan durumlarda kullanılan bir yöntem olarak bilinir. Bunun dışında memnuniyetsizlik yaşanan diğer durumlarda meclisin dağıtılması ya da seçim istenmesi durumu oluşur.
 Üçüncü olarak gözlemlenen durum ise dilekçe hakkı olarak bilinir. Halk isteklerini doğrudan ve yazılı olarak bildirir. Bu yöntemle belirli durumlarda gündem halk tarafından açıkça belirtilir.
 Yarı temsili demokraside görülen diğer ve dördüncü durum ise danışma niteliğinde referandumdur. Uluslararası bir yasa hazırlanırken veya benzeri bir durum planlanırken referandum yardımıyla halka danışılır.Örneğin İngiltere ve İskandinav ülkeleri yarı temsili demokrasi kapsamında bu yöntemle ilerler.
 Beşinci durum ise politik grevdir. Grevler aracılığıyla halk  devleti uyardığına inanılır. Ancak bu grevler çeşitli nedenlerle belirli Avrupa ülkelerinde yasa dışı sayılır ve hukuken korunmaz.

Kaynakça

Demokrasi
Seçimler

Temsilî demokrasi


La temporada 1991-92 de la Liga Nacional de Básquet fue la octava edición de la máxima competencia de clubes argentinos en dicho deporte. Además de ello, fue la tercera y última temporada consecutiva que se disputó con catorce equipos.

Se inició en octubre de 1991 y finalizó el 26 de mayo del 1992 con el quinto partido de la serie final entre el Atenas de Córdoba y el defensor del título, Gimnasia y Esgrima Pedernera Unidos de San Luis en el Estadio Polideportivo Carlos Cerutti de la ciudad de Córdoba, donde se consagraría campeón como local el equipo cordobés, luego de ganar la serie final 4 a 1. Respecto a la anterior temporada, los descendidos Echagüe Paraná y Santa Paula de Gálvez fueron reemplazados por River Plate, Quilmes de Mar del Plata y Olimpia de Venado Tuerto.

Además del descenso de River Plate, Olimpo de Bahía Blanca desertó de continuar en la liga una vez terminada la misma.

Entre el 22 de diciembre y el 7 de febrero hubo un receso estival a fin de evitar las altas temperaturas.

Posiciones finales

Semifinales y final

Final

AtenasCampeónCuarto título

Referencias

Enlaces externos
LNB.com
Argenbasket.com
Adjweb
Pickandroll.com.ar

Liga Nacional de Básquet
Baloncesto en 1991
Baloncesto en 1992
Deporte en Argentina en 1991
Deporte en Argentina en 1992

Liga Nacional de Básquet 1991-92


Frizce ya da Friz dilleri (Batı Frizcesi: Frysk ; Kuzey Frizcesi: Frasch, Fresk, Freesk, Friisk), Cermen dillerinin batı grubunun Anglo-Friz dilleri koluna mensup, Batı Frizce, Saterland Frizcesi (Doğu Frizcenin tek yaşayan lehçesi) ve Kuzey Frizce olarak adlandırılan üç farklı dilin ortak adıdır. Hollanda'nın Frizya ili ve Batı Friz Adaları'nda yaklaşık 350.000, Kuzeybatı Almanya'nın bâzı bölgelerinde yaklaşık 3.000 ve diğer başka bölgelerde yaklaşık 16.000 kadar konuşanı vardır. Batı Frizce Hollanda'nın Frizya ilindeki iki resmî dilden biridir, Almanya'nın Aşağı Saksonya ile Schleswig-Holstein eyaletlerinde ise Kuzey Frizce ve Saterland Frizcesi azınlık dili olarak tanınmakta ve korunmaktadır.

Diğer Batı Cermen dilleri ile karşılaştırıldığında Friz dilleri, aynı Anglo-Friz grubu içerisinde sınıflandırıldığı İngilizce ile daha yakın bir ilişki göstermekte olmasına rağmen İngilizce ile karşılıklı anlaşılabilir değildir. Aynı şekilde bu üç Friz dili de kendi aralarında anlaşılabilirlik göstermez.

Kuzey Frizce
Kuzey Frizce, Schleswig-Holstein eyaletinin Kuzey Frizye bölgesinde ve Helgoland'da konuşulur. Anakara ve adalardaki lehçeler birbirlerinden büyük farklılıklar taşır. Kuzey Frizya'da yaşayan ortalama 165.000 nüfusun yaklaşık 10.000'i Frizce konuşabilir. Artık Kuzey Frizce konuşanlar sadece birkaç yerde kaldığı için bu dil "son derece tehlikede" olarak kategorize edilmiştir.

Batı Frizce
Batı Frizce, Hollanda'da yaklaşık 400.000 kişi tarafından konuşulmaktadır, 350.000 kişinin ise anadilidir. Frizya'da yaşayan konuşurlar toplam konuşurların yaklaşık %75'ini oluşturur. Dört büyük ve dört küçük lehçelerden oluşur. Üç Friz dilinin tek standartlaşmış dilidir.

Saterland Frizcesi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Frizye Dil ve Kültür Akademisi
 Frizce-İngilizce Sözlük

Frizce


Vampir Ernest (fra. Ernest le Vampire) bila je francuska animirana serija koja se prikazivala od 1988. do 1991.

Sadržaj
Serija, čije epizode traju kratko, prati zgode vampira Ernesta koji živi u velikom dvorcu. U svakoj epizodi Ernest se nađe u nekoj nevolji te se kraju svake epizode budi u svom sarkofagu i shvaća da je cijelo vrijeme sanjao.

Izvori

Animirane televizijske serije

Vampir Ernest


( - ) est un paléobotaniste allemand.

Publications

  Kilpper K., 1964. Über eine Rhät/Lias-Flora aus dem nördlichen Abfall des Alburs-Gebirges in Nordiran. Teil 1: Bryophyta und Pteridophyta. Palaeontogr. B, 114, pp. 1-78.
  Kilpper K., 1968. Die Gattung Otozamites. Taxon, Vol. 17, No. 5 (Oct., 1968), pp. 548-552 (5 pages), , JSTOR.
  Kilpper K., 1975. Paläobotanische Untersuchungen in Nord-Iran, I. Nachweis nichtmariner Obertrias am Nordabfall des Alburs-Gebirgers. 1. Grossform der Pflanzenfunde von seltenen Gattungen. Review of Palaeobotany and Palynology 19, 139–153.
  Kilpper K., 1968. Hermann Weyland 80 Jahre, in: Palaeontographica Abt. B Vol. 123. S. 1–4, Schweizerbart Stuttgart.

Liens externes

Notes et références

Paléontologue allemand du XXe siècle
Botaniste allemand du XXe siècle
Paléobotaniste
Naissance en 1922
Décès en 1983

Karl Kilpper


كان من المفروض أن تجري الدورة في عام 1950 ولكن عدم اكتمال المنشآت الرياضية في الهند أدى إلى تاجيلها عاماً واحداً، وقد انطلقت الدورة رسمياً في الرابع من مارس (آذار) عام 1951 في مدينة نيودلهي بعد كلمة للرئيس الهندي واختتمت في الحادي عشر منه. شهدت الدورة مشاركة (489) رياضياً، بينهم (31) رياضيّة، قَدِموا من (11) دولة آسيوية، حيث حضرت جميع الدول المؤسسة لاتحاد الألعاب الآسيوية، عدا كوريا التي كانت تعاني من الحرب الأهلية. شارك الرياضيون في منافسات الدورة ضمن (57) مسابقة، توزعت على (6) ألعاب. تواجد في الدورة رياضيو اليابان الذين كانوا يعانون عزلة دولية بعد منعهم من المشاركة في أولمبياد لندن، لكن تمت دعوتهم إلى الآسياد ليؤكد رسالته الرياضية والإنسانية بعيدا عن السياسة، وقد دخل الرياضيون اليابانيون بنفس مفتوحة وتصدروا ترتيب الميداليات يليهم البلد المستضيف الهند، ثم إيران.

الدول المشاركة
هذه قائمة الدول المشاركة في دورة الألعاب الآسيوية 1951.

الألعاب المشاركة

 ألعاب القوى
 كرة السلة
 الدراجات
 كرة القدم
 رفع الاثقال
 السباحة (الرجال فقط)

ترتيب الميداليات

لم تحصل أفغانستان وتايلند والنيبال على ميداليات

انظر أيضًا
 دورة الألعاب الآسيوية
 المشاركة العربية في الألعاب الأسيوية (الآسياد)

وصلات خارجية
 المجلس الأولمبي الآسيوي

المراجع

أحداث رياضية متعددة في الهند
أحداث مارس 1951 الرياضية
ألعاب رياضية متعددة في 1951
الألعاب الآسيوية حسب السنة
دورة الألعاب الآسيوية
رياضة آسيوية في 1951
رياضة هندية في 1951
دلهي في عقد 1950
منافسات رياضية دولية تستضيفها الهند
منافسات رياضية في دلهي
أحداث مارس 1951 الرياضية في آسيا

دورة الألعاب الآسيوية 1951


Tawny Cypress (d. 8 Ağustos 1976, New Jersey, ABD), Amerikalı oyuncudur.

Annesi Macar/Alman, babası Afrika kökenli Amerikandır. Halen New York'ta The William Esper Studio'da öğrencidir. Ününü Heroes adlı dizi de oynadığı Simone Deveaux karakteri sayesinde yapmıştır. Şu an bitmiş olan evliliğinden bir çocuğu bulunmaktadır.

Filmografi

Sinema
 2006: World Trade Center
 2009: Brooklyn's Finest
 2011: Remains
 2018: Inez & Doug & Kira

Televizyon
 2005: Jonny Zero
 2006: Heroes
 2007: K-Ville
 2009: Warehouse 13
 2011: Unforgettable

Dış bağlantılar

1976 doğumlular
New Jersey doğumlular
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Amerikalı kadın tiyatro oyuncuları
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Afrikalı Amerikalı oyuncular
Kızılderili asıllı Amerikalılar
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular

Tawny Cypress


Akord este o formație de muzică pop din Republica Moldova

Istoric
Trupa AKORD s-a lansat oficial la 4 decembrie 2006, pe scena Palatului Național din Chișinău, în cadrul spectacolului "Potcoava de aur" organizat de Radio Noroc, cu piesa "Maria" (text și muzică de Maria Stoianov, orchestrată și mixată de Sergiu Musteață). După debut, sub egida companiei Music Master, au fost lansate primele piese: "Unde-i dragostea" și "În ochii mei", cea din urmă fiind însoțită de primul videoclip al trupei.

Din 2009, AKORD lucrează la casa de producție "CML Fabrica de Hituri", unde împreună cu producătorul muzical și textierul Iurie Badicu au realizat mai multe piese: "Mă doare", "Când te visam", "Satele Moldovei mele", "Cine s-a născut aici", "Hora Dorului", "Strada zilelor senine", "Unde Unde", "Tue rai", "Wo Wo" și altele. Videoclipul la piesa "Mă doare" a fost cel mai vizionat clip al anului 2010 în Republica Moldova, fiind totodată și cea mai difuzată piesă la radio. Următorii ani, consecutiv, trupa a fost cea mai dufuzată trupă pop la canalele muzicale autohtone.

Formația a colaborat cu HaHaHa Production, Famous Producțion, Laurențiu Duță, Alex Davia (Alex Brașoveanu), Alex Calancea, Sergiu Musteață, Sergiu Teacă, Sandu Gorgos, Viorel Țigănaș, Alexei Nacai ș.a. De asemenea, a realizat reorchestrări ale unor piese vechi moldovenești: "Ochiul tău iubit", "Codrii mei", "Orașul meu" (Eugen Doga); "Colind", "Flori de măr" (Gheorghe Mustea); "Crede-mă iubire" (Ștefan Petrache) etc. AKORD a participat la concerte open air și spectacole live în săli polivalente din București, Iași, Chișinău, fiind soliști invitați ai orchestrelor simfonice sau mixte dirijate de: Traian Ichim (Brașov), Orchestra și Corul Operei Române Iași; Alexandru Samoilă, Orchestra TNOB "Maria Bieșu"; Mihai Agafiță, Orchestra Simfonică a Filarmonicii Naționale a Republicii Moldova; Gheorghe Mustea, Orchestra Simfonică a Companiei Publice TeleRadio Moldova; Dummitru Cârciumaru, Opera Română Craiova; Mariono Marian, Moldovan National Youth Orchestra; Nicolae Botgros, Lăutarii Altfel ș.a.

În anul 2019, formația s-a relansat cu un nou solist – Eduard Malareu, participant la show-ul de talente Vocea Romaniei în echipa Irinei Rimes. Igor Sîrbu și Eduard Malareu au evoluat împreună pentru prima dată pe scenă în noiembrie 2019, în cadrul Galei de industrie muzicală Moldova Music Awards, interpretând piesa "Zboară Fluturi" pe muzică și text de Iurie Badicu.

Componență
Igor Sârbu, artist emerit – interpret
Eduard Malareu – interpret
Iurie Badicu, maestru în artă – producător muzical
Igor Stribițchi (2006 - 2019)
Victor Balan (2006 -2007)
Victor Railean (2007 - 2010)

Premii
Potcoava de aur 2007, pentru piesa "Alină-mă"
"George Grigoriu" 2008, mențiunea I, Concurs Internațional, Brăila, România
Șlagărul anului 2008, pentru piesa "Pentru ea"
Șlagărul anului 2009, pentru piesa "Crede-mă"
Șlagărul anului 2010, pentru piesa "Mă doare"
Unda de platină 2010, pentru piesa "Mă doare"
Potcoava de aur 2010, pentru piesa "Mă doare"
HIT-ul anului 2010, pentru piesa "Mă doare", la Radio HIT FM
"Stil masculin de vedetă" 2010, Revista Fashion VIP
Busuioc TV 2011, pentru piesa "Mă doare"
Cea mai difuzată trupă la Radio și TV, 2011, Media Forest Moldova.
Cea mai difuzată trupă la Radio 2013, la Radio Aquarelle FM
Șlagărul anului 2014, pentru piesa "Chakarita"
Trupa anului 2018, Gala Potcoava de aur
Șlagărul anului 2019 − "Concertul Anului 2019"
Concertul anului 2019, Gala Moldova Music Awards
Stil masculin de vedetă 2020, Revista Fashion VIP

Operă

Discografie
 2009: Cerul care ne-a unit, CD/album cu 11 piese, producător Iurie Badicu
 2019: Opus, CD/album cu 11 piese, Sens Music
 2020: AKORD – The Best Songs, album digital, CML Fabrica de Hituri

Cântece
 2023  "Casa mea"
 2020: "Hora Dorului" / "Unde Unde" / "Strada Zilelor Senine" / "Cine s-a născut aici" / "Prizoniera"
 2019: "Zboară Fluturi"
 2018: "My Lover" / "O Fi Oare"
 2017: "Arme"
 2016: "Mami"
 2015: "Ivana"
 2014: "Chakarita" / "Paraiso"
 2013: "Codrii mei" / "Satele Moldovei mele"
 2012: "Live The Show" / "Tî Prosti"
 2011: "Crush"
 2010: "Mă doare" / "Când te visam"
 2009: "Tu și eu" / "One more time" / "Lady fair"
 2008: "Alină-mă" / "Crede-mă" / "Corason" / "Într-o zi" / "Numai Tu" / "La mulți ani"
 2007: "Nu pleca" / "Pentru ea"
 2006: "Unde-i dragostea" / "Maria" / "În ochii mei"

Concerte solo
 2009: "Cerul care ne-a unit", Palatul Național "Nicolae Sulac", Chișinău
 2019: "Opus", Palatul Național "Nicolae Sulac"

Legături externe
 Pagină de Facebook
 Canal de Youtube
 Pagină de Instagram
 Cont de Spotify

Formații din Republica Moldova

Akord


Afroeurydemus é um gênero de besouro das folhas da subfamília Eumolpinae, encontrado na África. O gênero foi separado de Eurydemus em 1965 por Brian J. Selman, que transferiu todas as espécies africanas de Eurydemus que ele tinha visto para este gênero ou gêneros africanos relacionados e considerou provável que Eurydemus estava restrito a Fiji. Muitas espécies também foram originalmente colocadas em Syagrus.

Espécies
Afroeurydemus adustus Zoia, 2019
Afroeurydemus adustus adustus Zoia, 2019
Afroeurydemus adustus tanzaniae Zoia, 2019
Afroeurydemus adustus zambesianus Zoia, 2019
Afroeurydemus annulipes (Pic, 1952)
Afroeurydemus akaensis Selman, 1972
Afroeurydemus alluaudi (Lefèvre, 1889)
Afroeurydemus apicicornis (Lefèvre, 1891)
Afroeurydemus armatus (Achard, 1915)
 Afroeurydemus atricollis (Pic, 1940)
 Afroeurydemus atricolor (Pic, 1940)
Afroeurydemus augusti Zoia, 2019
Afroeurydemus basilewskyi Selman, 1972
Afroeurydemus bimaculatus (Lefèvre, 1877)
Afroeurydemus bipunctatus (Weise, 1883)
Afroeurydemus bredoi (Burgeon, 1941)
Afroeurydemus brevilineatus (Jacoby, 1900)
Afroeurydemus brunneopunctatus (Pic, 1941)
Afroeurydemus caliginosus (Lefèvre, 1891)
Afroeurydemus caliginosus caliginosus (Lefèvre, 1891)
Afroeurydemus caliginosus discalis (Burgeon, 1941)
Afroeurydemus carinatus (Bryant, 1954)
Afroeurydemus congoensis (Burgeon, 1942)
Afroeurydemus cribricollis (Pic, 1939)
Afroeurydemus decellei Selman, 1973
Afroeurydemus demoulini Selman, 1972
Afroeurydemus distinctus Selman, 1972
Afroeurydemus diversepunctatus (Pic, 1940)
Afroeurydemus flavicans (Harold, 1877)
Afroeurydemus fortesculptus Zoia, 2019
Afroeurydemus garambaensis Selman, 1972
Afroeurydemus ghesquierei (Burgeon, 1941)
Afroeurydemus guessfeldi (Karsch, 1882)
Afroeurydemus holasi (Pic, 1953)
Afroeurydemus holubi (Jacoby, 1897)
Afroeurydemus hopei (Bryant, 1938)
Afroeurydemus ituriensis (Weise, 1924)
Afroeurydemus maculipennis (Jacoby, 1900)
Afroeurydemus maculosus (Harold, 1877)
Afroeurydemus marginatus (Jacoby, 1900)
Afroeurydemus michai Selman, 1972
Afroeurydemus niger Selman, 1972
Afroeurydemus nigriceps (Jacoby, 1904)
Afroeurydemus nigricinctus Selman, 1972
Afroeurydemus nigricornis Selman, 1972
Afroeurydemus nigrolimbatus (Ritsema, 1874)
Afroeurydemus nigrosignatus (Lefèvre, 1877)
Afroeurydemus nigrostriatus (Jacoby, 1897)
Afroeurydemus nodieri (Pic, 1941)
Afroeurydemus nubiensis (Harold, 1877)
Afroeurydemus obscurellus Selman, 1972
Afroeurydemus pallidicolor (Pic, 1941)
Afroeurydemus pallidus Selman, 1972
Afroeurydemus parvomaculatus Zoia, 2019
Afroeurydemus puncticollis (Bryant, 1933)
Afroeurydemus quadrimaculatus (Jacoby, 1904)
Afroeurydemus rufonitens (J. Thomson, 1858)
Afroeurydemus rufulus (J. Thomson, 1858)
Afroeurydemus saegeri Selman, 1972
Afroeurydemus selmani Zoia, 2019
Afroeurydemus semicostatus (Pic, 1940)
Afroeurydemus signatus (Pic, 1940)
Afroeurydemus striatipennis (Lefèvre, 1877)
Afroeurydemus striatus Selman, 1972
Afroeurydemus testaceicornis (Pic, 1941)
Afroeurydemus uniformis Selman, 1972
Afroeurydemus variicolor (Berlioz, 1919)
Afroeurydemus verschureni Selman, 1972
Afroeurydemus vrijdaghi (Burgeon, 1941)

Sinônimos:

Afroeurydemus jansoni (Baly, 1878): synonym of Afroeurydemus carinatus (Bryant, 1954) (priority?)
 Afroeurydemus signatus Selman, 1972: renamed to Afroeurydemus selmani Zoia, 2019
 Angoleumolpus grandis Pic, 1953: synonym of Afroeurydemus bipunctatus (Weise, 1883)
 Eurydemus geniculatus Jacoby, 1904: synonym of Afroeurydemus nubiensis (Harold, 1877)
 Microsyagrus cribricollis Pic, 1952: renamed to Afroeurydemus fortesculptus Zoia, 2019
 Syagrus quadrimaculatus Pic, 1940: renamed to Afroeurydemus parvomaculatus Zoia, 2019

Coleópteros da África
Eumolpinae

Afroeurydemus


بدايته

يعتبر من أقدم الممثلين المصريين الذين لعبوا الأدوار الصغيرة أو الغير متكلمة في السينما المصرية، ويعرفه الكثيرون لأن له العديد من الأعمال السينمائية.

اشتهر الممثل حسن عبد السلام باسم حسن كفته ولا يعرف أحد مصدر هذا الاسم
بدأ حسن كفتة مشواره الفني في فيلم للفنان (سعد عبد الوهاب) وهو في العاشرة، بينما كان يعمل مع والده كصبي سمكري، ثم اكتشفه المخرج (مختار حسين) أثناء تواجده بالورشة وعرض عليه العمل بفيلم (العيش والملح)، تلاه دور في فيلم (جعلوني مجرما) للراحل فريد شوقى. ثم سافر وعمل كمقاول نقاشة واتهم بقضية تزوير جواز سفر وحكم عليه بالسجن، ثم بعد أن أتم مدته واستمر بعدها ولمدة تجاوزت الخمسين عاما في تقديم أدوار في الأعمال الفنية المتنوعة بين المسرح والتلفزيون، فشارك في عدة أعمال منها (التجربة الدنماركية) ومسرحية (الهمجي) للفنان محمد صبحى وغيرها.

مشواره الفني
بدأ حسن كفتة مشواره الفنى عام 1949، عندما شارك ككومبارس في فيلم «العيش والملح» مع نعيمة عاكف.

- عمل في بداية حياته «صبى سمكرى» مع والده بجانب عمله ككومبارس.

- تزوج حسن كفتة خلال حياته 3 مرات.

- شارك خلال مشواره الفنى بأكثر من 200 مسرحية.

- قدم أشهر أفيهاته «متقدرش» خلال مسرحية «الهمجى» عام 1983.

- بالرغم من كثرة أعماله المسرحية، إلا أن الجمهور لم يعرفه سوى في مطلع الألفية الثالثة، من خلال مشاركته ككومبارس بالعديد من الأفلام، وكانت معظم أدواره صامتة.

- قدم حسن كفتة أشهر أدواره في مسلسل «الكبير أوى» عندما جسد شخصية الكابتن توفيق، وعرض الجزء الثالث منه قبل أشهر قليلة من وفاته عام 2013 .

من أشهر أعماله
 اعترافات امرأة
اللمبي
 عايز حقي
 جعلتني مجرما
 الكبير أوي

وفاته
توفي الخميس 21 نوفمبر 2013 عن عمر يناهز 85 عامًا، وذلك إثر تعرضه لأزمة قلبية حادة، والذي ظهر في العديد من الأعمال الفنية الكوميدية. وشُيّعت الجنازة عقب صلاة الجمعة من مسجد «معروف» برمسيس.

مصادر

ممثلو مسرح مصريون
مواليد 1927
وفيات 2013

حسن عبد السلام (ممثل)


Die Holdenstedter Teiche sind ein Naturschutzgebiet in der niedersächsischen Stadt Uelzen im Landkreis Uelzen.

Das Naturschutzgebiet mit dem Kennzeichen NSG LÜ 279 ist 57 Hektar groß. Es ist vollständig Bestandteil des FFH-Gebietes "Ilmenau mit Nebenbächen".

Das Naturschutzgebiet liegt im Südwesten Uelzens nördlich des Uelzener Ortsteils Holdenstedt in der Niederung der Gerdau, einem Quellfluss der Ilmenau. Es stellt einen Teil des Unterlaufs der Gerdau zwischen der Unterquerung der Bahnstrecke Hannover–Hamburg bis Holdenstedt mit einem Nebengewässer und den namengebenden Holdenstedter Teichen, zweier durch Stau angelegter Fischteiche, sowie die angrenzenden Uferbereiche und einen Teil der Niederung unter Schutz.

Das Naturschutzgebiet ist durch naturnahe Laubwälder und überwiegend feuchtes bis nasses Grünland unterschiedlicher Nutzungsintensität geprägt. Daneben sind naturnahe Stillgewässer und ungenutzte Bereiche zu finden. In der Niederung befinden sich Feuchtgebüsche, Röhrichte, Seggenrieder und Hochstaudenfluren. An den Rändern der Niederung sind einzelne Nadelwälder und Ackerflächen in das Naturschutzgebiet einbezogen.

Das Gebiet steht seit dem 6. Dezember 2007 unter Naturschutz. Zuständige untere Naturschutzbehörde ist der Landkreis Uelzen.

Weblinks

Naturschutzgebiet im Landkreis Uelzen
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa
Geographie (Uelzen)

Holdenstedter Teiche


În chimie, o superbază este un compus chimic extrem de bazic, adică cu o afinitate chimică extrem de crescută pentru protoni. În chimia organică, superbazele organice sunt utilizate pe post de catalizatori organici.

Tipuri

Organice
Superbazele organice sunt aproape mereu neutre din punctul de vedere al sarcinii și sunt adesea specii ce conțin atomi de azot. În ciuda afinității extrem de crescute pentru protoni, superbazele organice prezintă un caracter nucleofil scăzut. Exemple includ: fosfazenele, amidinele și guanidinele. Un alt exemplu este 1,8-bis(dimetilamino)naftalina, compus utilizat pe post de chelator de protoni.

Organometalice
Compușii organometalici ai metalelor reactive, precum sunt compușii organolitici sau organomagnezieni (reactivii Grignard) pot fi superbaze. Baza Schlosser, un amestec de n-butillitiu și terț-butoxid de potasiu, este o superbază comună.

Anorganice
Superbazele anorganice sunt adesea compuși ce conțin anioni de dimensiune mică, dar puternic încărcați, precum este azotura de litiu. Hidrurile metalelor alcaline și alcalino-pământoase, precum sunt hidrura de potasiu și hidrura de sodiu, sunt superbaze.

Note

Vezi și
 Superacid

Baze

Superbază


Kırca, Balıkesir ilinin Bigadiç ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
1928 yılından beri köy statüsündedir.

Coğrafya ve ulaşım
Balıkesir il merkezine 75 km, Bigadiç ilçesine 35 km uzaklıktadır.

Nüfus

Altyapı bilgileri

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Bigadiç'in mahalleleri

Kırca, Bigadiç


René Boylesve (14 April 1867 in La Haye-Descartes – 14 January 1926 in Paris), born René Marie Auguste Tardiveau, was a French writer and a literary critic.

Biography
Boylesve was orphaned early and went to school in Poitiers and Tours. In 1895 he began to publish articles in various journals. He is considered the heir of Honoré de Balzac and precursor of Marcel Proust. In 1919 he was inducted into the Académie française.

Works
 Le Médecin des Dames de Néans (1896),
 Le Parfum des Îles Borromées (1898)
 Mademoiselle Cloque (1899),
 La Becquée (1901),
 La Leçon d'amour dans un parc (1902),
 L'Enfant à la balustrade (1903),
 Le Meilleur ami (1909),
 La Jeune Fille Bien élevée (1909),
 Madeleine jeune femme (1912),
 Élise (1921),
 Nouvelles leçons d'amour dans un parc (1924),
 Souvenirs du jardin détruit (1924),
 Je vous ai désirée un soir (1925),
 Feuilles tombées (1927).

 Bibliography
 Dictionnaire des lettres françaises, sixth volume: Le xxe siècle. LGF-Le Livre de Poche, Paris 1998,
 Jean Ménard: L'oeuvre de René Boylesve. Librairie Nizet, Paris 1956
 Marc Piguet: René Boylesve, l'Homme à la balustrade. Éditions Pays et Terroirs, Cholet 2007
 François Trémouilloux: René Boylesve, Romancier du sensible'', Presses Universitaires François Rabelais, Tours 2010

External links

 SUDOC (Association of French university libraries) : works by René Boylesve
 Brief biography and list of works on the website of the Académie française
 René Boylesve - un grand écrivan méconnu
 La Touraine (1926)
 Archives of René Boylesve (Fonds René Boylesve, R11713) are held at Library and Archives Canada It contains correspondence and three manuscripts.

People from Indre-et-Loire
1867 births
1926 deaths
Deaths from cancer in France
Burials at Passy Cemetery
Members of the Académie Française
19th-century French writers
20th-century French non-fiction writers
20th-century French male writers

René Boylesve


"Late Night Talking" é uma canção do cantor britânico Harry Styles, gravada para seu terceiro álbum de estúdio, Harry's House (2022). Styles escreveu a canção com Thomas Hull, que também produziu com Tyler Johnson. A canção impactou as rádios pop dos Estados Unidos em 21 de junho de 2022, servindo como o segundo single de Harry's House

Comercialmente, "Late Night Talking" alcançou o top 10 nas paradas da Austrália, Áustria, Canadá, Croácia, Dinamarca, EUA, Grécia, Irlanda, Lituânia, Malásia, Noruega, Nova Zelândia, Portugal, Reino Unido, Singapura e Suécia.

Antecedentes e produção

Em 29 de abril de 2022, Harry Styles divulgou a lista de faixas de seu terceiro álbum de estúdio intitulado Harry's House nas redes sociais, revelando "Late Night Talking" como a segunda faixa do álbum. A canção foi escrita por Styles e Kid Harpoon, que também produziu a canção com Tyler Johnson. Foi gravada em três estúdios: Angelic Studios, localizado em Londres, Reino Unido, Henson Studios em Hollywood, Los Angeles e Shangri La Studios em Malibu, Califórnia. Foi mixada por Spike Stent com assistência de Matt Wolach, e masterizada por Randy Merrill. Jeremy Hatcher cuidou da engenharia com assistência de Garry Purohit, Luke Gibbs, Adele Phillips, Josh Caulder e Joe Dougherty.

Vídeo musical
O vídeo musical de "Late Night Talking" foi lançado em 13 de julho de 2022. O vídeo, dirigido por Bradley & Pablo, mostra Styles entrando em um portal em sua própria cama que o leva a uma série de outras camas—uma em uma galeria de arte, outra em um restaurante e outra que anda pelas ruas de Londres. No clipe também acontece uma luta de travesseiros e Styles oficiando um casamento na cama.

Faixas e formatos

Desempenho nas paradas musicais

Paradas semanais

Certificações

Histórico de lançamento

Canções de 2022
Singles de 2022
Canções gravadas por Harry Styles
Singles lançados pela Columbia Records

Late Night Talking


(« La première belle chose ») est un single de la chanteuse italo-marocaine Malika Ayane, sorti le . Il est extrait de la bande originale du film homonyme, et est une reprise de la chanson homonyme de Nicola Di Bari.

En plus de faire partie de la bande originale du film, il figure dans le deuxième album de la chanteuse, , ainsi que dans la compilation .

Le clip produit pour la chanson alterne des séquences du film de Paolo Virzì avec d'autres dans lesquelles la chanteuse interprète la chanson sur un fond blanc.

Le single est certifié disque de platine en Italie.

Liste de titres

Classements

Notes et références

Liens externes

Single musical sorti en 2010
Single certifié platine en Italie

La prima cosa bella (single de Malika Ayane)


Francis I or Francis the First may refer to:

 Francesco I Gonzaga (1366–1407)
 Francis I, Duke of Brittany (1414–1450), reigned 1442–1450
 Francis I of France (1494–1547), King of France, reigned 1515–1547
 Francis I, Duke of Saxe-Lauenburg (1510–1581), reigned 1543–1571
 Francis I, Duke of Nevers (1516–1561), reigned 1539–1561
 Francis I, Duke of Lorraine (1517–1545), reigned 1544–1545
 Francesco I de' Medici, Grand Duke of Tuscany (1541–1587), reigned 1574–1587
 Francis I of Beauharnais  (died 1587), leading noble of the French House of Beauharnais
 Francesco I d'Este, Duke of Modena (1610–1658), reigned 1644–1658
 Francis I Rákóczi (1645–1676), elected prince of Transylvania
 Francis I, Holy Roman Emperor (1708–1765), reigned 1745–1765
 Francis I (Erbach-Erbach) (1754–1823), Count of Erbach
 Francis I of the Two Sicilies (1777–1830), reigned 1825–1830
 Francis II, Holy Roman Emperor, also known as Francis I, Emperor of Austria, (1768–1835), reigned 1804–1835
 Franz I, Prince of Liechtenstein (1853–1938)
 Pope Francis (born 1936), leader of the Catholic Church since 2013
 Francis the First (play), an 1832 play by Fanny Kemble
 Francis the First (film), a 1937 French historical comedy film
 Francis the First, an opera composed by Edward Loder

See also
 Francesco I (disambiguation)
 Francisco I. Madero (1873–1913), Mexican revolutionary, writer and statesman; 37th president of Mexico

Francis I


لويجي غونزاغا (باللاتينية Aloisius Gonzaga) (كاستليوني ديلي ستيفييري، 9 مارس 1568 - روما، 21 يونيو 1591) يسوعي إيطالي . ابن فيرانتي غونزاغا ماركيز كاستليوني ديلي ستيفييري و مارتا دي تانا ، ويعتبره الكاثوليك قديساً.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من كاستجلوني ديلي ستيفيري
جامعة قونزاقا
خريجو الجامعة الغريغورية الحبرية
غونزاغا
قديسون رومان كاثوليك إيطاليون
قديسون يسوعيون
مواليد 1568
وفيات 1591
وفيات في روما
يسوعيون إيطاليون
يسوعيون إيطاليون في القرن 16
يسوعيون في القرن 16

لويجي غونزاغا


هل تقصد:

 الباطن: وهو اسم من أسماء الله الحسنى.
 الباطن: وهي قرية تونسية تقع بولاية القيروان.
 وادي الباطن: وادي في شمال غرب شبه الجزيرة العربية ويبدأ من الدهناء غرباً حتى شط العرب.
صفحات توضيح أسماء أماكن

باطن (توضيح)


Bas (tal. basso, iz kasnolat. bassus: nizak, dubok), najdublji je muški glas, opsegom od E do d1. Razlikuje se visoki bas (tal. basso cantante) koji u solo pjevača seže u visinu i do f1 (katkad as1), dok duboki bas (tal. basso profondo) dopire do najdubljih tonova koje grlo može proizvesti (D ili C). U opernoj praksi po boji glasa i volumenu razlikuju se: herojski ili ozbiljni bas (tal. basso serio) i komični bas (tal. basso buffo).

Izvori

Glazba

Bas (glas)


Katı-cisim dinamiği, dış kaynaklı kuvvetler karşısında hareket eden birbiri ile ilişkili
sistemlerin analizini inceler. Her bir gövde için, cisimlerin katı olduğu ve bu
nedenle uygulanan kuvvetler nedeni ile deforme olmadıkları, sistemi tanımlayan taşıma ve dönme parametrelerinin sayısını azaltarak analizi basitleştirmektedir.

Katı cisim dinamiği Newton'un hareket yasalarından ve Lagrange mekaniğinden oluşan hareket denklemleri ile tanımlanmaktadır. Bu denklemlerin çözümleri, katı cisimlerin içinde olduğu sistemin değişimlerini zaman bağlı yapılandırmaktadır. Katı cisim dinamiğinin formülize edilmesi ve çözülmesi mekanik sistemlerin  bilgisayar benzetimlerinin önemli bir aracıdır.

Düzlemsel katı cisim dinamiği
Eğer katı parçacıkların oluşturduğu bir sistemde her bir parçacığın izlediği yol sabit bir düzleme paralel olarak hareket ediyor ise, sistem düzlemsel hareket ile sınırlanmıştır. Bu durumda N parçacıktan oluşan Pi, i=1,…N katı cisim sistemi için Newton Kanunları basitleşir, çünkü k-yönünde hareket yoktur. Referans noktası olan R'de Sonuç kuvvet ve tork aşağıdaki denklemlerle elde edilir:

Burada ri her bir parçacık için düzlemsel hareket yönünü gösteren vektördür. Katı cisim kinematik formülü Pi parçacığının referans bir parçacığa göre R konumunu ve A ivmelenmesini içeren denklemini ve açısal hız vektörü ile ivmelenme vektörü  'yıda içeren yapıyı kapsar;

Düzlem üzerinde sınırlanmış bu hareket sistemleri içinaçısal hız ve açısal ivme vektörleri k boyunca ve hareket düzlemine dik olarak yönlendirmişlerdir; bu ivme denklemini de sabitleştirir.  Bu durumda ivme vektörleri, referans noktası olan R'den ri noktasına birim vektörleri kullanarak ifade edilebilir ve birim vektörlerti=kxei olur.

Bu, sistemin sonuç vektörünün;

ve torkun

olmasını sağlar.

Burada eixei=0, ve eixti=k bütün Pi parçacıkları için düzleme dik birim vektörlerdir.
Kütle merkezi C referans nokta olarak kullanılırsa bu denklemler için Newton kanunları aşağıdaki gibi sadeleşir:

Burada M toplam kütleyi, Ic katı cisim sisteminin kütle merkezinden geçen ve harekete dik eksen etrafındaki atalet momentini gösterir.

Üç Boyutlu Uzayda Katı Cisim

Konumlama ve Yaklaşım Tanımları
Esas Yazı: Dönmenin Üç Boyutlu Yapılandırılması

Üç boyutlu uzayda katı cismin konumlandırılması için çeşitli metotlar geliştirilmiştir. Bu metotların bir özeti bu bölümde verilmektedir.

Euler Açıları

Esas Makale: Euler açıları

Konumlandırmanın ilk girişimlerini Leonhard Euler gerçekleştirmştir. Euler birbiri etrafında dönebilen üç çerçeve düşünmüş ve sabit bir çerçeveden başlayarak, üç adet dönüş ile herhangi bir referans çerçeve oluşturabileceğini keşfetmiştir. Bu üç dönüş değerine Euler açısı denilmektedir.

Tait-Bryan Açıları

Esas Makale:

Bu üç açı savrulma, dönme ve atılma ayrıca navigasyon veya Kardan açıları olarak da adlandırlmaktadır. Matematiksel olarak on iki setten oluşan Euler açılarının içinden altı olasılığı içeren bu konumlandırma bir cismin konumunu (örneğin bir uçağın konumu) belirlemekte en iyi yaklaşımdır. Havacılıkta genellikle Euler açıları olarak kullanılırlar.

Oryantasyon Vektörü
Esas Makale: Eksen Açısı ile tanımlama

Euler ayrıca iki farklı eksen etrafında dönmenin, farklı bir eksen etrafında tek bir dönme olarak da ifade edilebileceğini fark etmişti (Euler'in dönme Teorisi). Bu durumda daha önce kullanılan üç açı tek bir dönmeyi ifade etmeli idi, bu eksenin hesaplanması matris yöntemi geliştirilene kadar karmaşıktı. Bu bilgiler ışığında herhangi bir dönme işlemini ifade etmek için, dönme ekseni üzerinde bir vektör ve açı büyüklüğüne eşit bir modülü olan vektörel bir yaklaşım geliştirdi. Bu durumda herhangi bir dönme, bir referans noktadan tanımlana bilen bir dönme vektörü ile ifade edilebildi (bu vektör Euler vektörü olarak da adlandırılır). Bu vektör konumlama için kullanıldığında konumlama vektörü veya irtifa vektörü olarak adlandırılır.  Eksen-açısı temsili olarak bilinen benzer bir metot, dönmeyi veya konumlandırmayı dönme ekseni üzerine yerleştirilmiş bir birim vektör ve açıyı ayrıca gösteren bir yaklaşımla ifade etmektedir (Bakınız şekil).

Konumlama Matrisi
Esas Makale: Dönme Matrisi

Matrisleri geliştirilmesi ile Euler teorisi yeniden yazılmıştır. Dönme hareketi, dönme matrisleri veya yönlü kosinüs matrisleri olarak adlandırılan, dikey matrisler kullanılarak tanımlanmıştır. Konum belirlemede kullanılan matrisler, genellikle konumlama matrisi veya irtifa matrisi olarak isimlendirilir.

Yukarıda belirtilen Euler vektörü, dönme matrisinin öz vektörüdür.  İki dönme matrisinin sonucu, dönmelerin bir bileşkesidir. Bu durumda konum, başlangıçtan itibaren oluşan dönme hareketlerinin bütünü olarak tanımlanabilir.

Simetrik olamayan cismin n-boyutlu bir uzayda yerleştirilmesi SO(n) × Rn, olarak tanımlanır. Cisim için konumlandırma cisim üzerine yerleştirilecek teğet vektörleri ile görselleştirilebilir. Her bir vertörün gösterdiği nokta cismin konumunu ortaya koyar.

Kuaternion Konumlaması
Esas Makale: Kuaternionlar ve uzaysal Dönüş

Dönmeyi tanımlamanın bir başka yolu, versor olarak da tanımlanan dönme kuaternionlarının kullanılmasıdır. Kuaternionlar, dönme matrisine ve vektörüne eşleniktir ve dönme vektörlerine kıyasla matrislere veya matrislerden daha kolay dönüşümü sağlanır. Konumlama için kullanıldıklarında konumlama kuaternionu veya irtifa kuarternionu olarak tanımlanır.

Newton'un 2. kanununun üç boyutlu uzayda tanımlanması
Katı cisim dinamiğini üç boyutlu uzaya uyguladığınızı düşünün, Newton'un ikinci kanunun cismin hareketini ve kuvvetlerin ve torkların oluşturduğu sistemi kapsayacak bir yapıya genişletilmelidir. Newton 2. Kanununu bir parçacık için söyle açıklamıştır: "Bir cismin hareketindeki değişim, uygulanan kuvvetinbüyüklüğü ve kuvvetin uygulandığı doğrusal yön ile doğru orantılıdır." Newton "hareketi" kütle çarpı hız olarak tanımlamaktadır, bu durumda "hareketteki değişim" de kütle çarpı ivme olarak ortaya çıkmaktadır; bu nedenle kanun söyle yazılır:

Burada, F parçacık üzerinde etki eden tek dış kuvvet olarak anlaşılmaktadır. M parçacığın kütlesi, a ivme vektörüdür. Newton 2. Kanununun katı cisimlere genişletilmesi, katı cismin katı parçacıklardan oluşan bir sistem olarak tanımlanması ile elde edilmektedir.

Parçacıkların katı sistemi
N parçacıktan oluşan Pi i=1, … N, bir sistemde bütün parçacıklar katı bir cisim oluşturuyor ise, Newton'un 2. Kanunu, cismi oluşturan bu parçacıkların her birine uygulanır. Eğer Fi, mi kütleli, her bir parçacığa (Pi) uygulanan dış kuvvet ise

Burada, Fij Pj parçacığının diğer parçacıklar ile basit mesafede duran Pi parçacığı üzerinde etki eden iç kuvvettir.

Katı sistem üzerinde etki eden kuvvet denklemlerinde önemli bir sadeleştirme, sonuç kuvvet ve tork kullanımı ile elde edilmektedir. Sonuç kuvvet ve sonuç tork için kullanılan denklemler aşağıda verilmektedir.

Burada, Ri, Pi parçacığının konumunu tanımlayan vektörü göstermektedir. Tek bir parçacık için yazılmış olan Newton'un 2. Kanunu birleştirilerek sonuç kuvveti ve sonuç torku oluşturur,

Burada, iç kuvvetler Fij birbirini elimine eder. Katı cisim kinematiği aşağıda verilen formülü, Pi parçacığının referans parçacığınagöre vektörel R pozisyonu ve ivmelenmesi a, ayrıca açısal hız vektörü ve açısal ivmelenme vektörü  olarak tanımlar:

Kütle Özellikleri
Katı cismin kütle özellikleri kütle merkezi ve atalet matrisi ile ifade edilir. Aşağıdaki şartları yerine getiren bir referans noktasının R seçilmesi gereklidir:

bu durumda ortaya çıkan sistemin kütle merkezidir. Sitemin R referans noktasına göre atalet matrisi [IR] aşağıdaki gibi tanımlanmış olur:

burada Ri–R  konum vektöründen oluşturulan eksi-bakışımlı matrisi [Ri–R]  (ters simetrik matris olarak da bilinmektedir), tanımlamaktadır.

Kuvvet-Tork Denklemleri
Kütle ve atalet matrislerini kullanarak oluşturulan kuvvet ve tork denklemleri aşağıdaki formu alırlar:

ve katı cisim için Newton'un 2. Kanunu olarak bilinirler.

Birbiri ile ilişkili katı cisimler dinamiği Bj, j=1, … M, her bir katı cismi izole ederek ve etkileşim kuvvetlerini ortaya koyarak denklemleştirilir. İç ve dış sonuç kuvvetleri, kuvvet-Tork denklemlerini ortaya koyar:

Newton'un yaklaşımı, M tane katı cisim için 6M denklemi ortaya çıkarır.[4]

Katı cisim üzerinde etkili edinimsiz kuvvetlerin oluşturduğu iş
Bir dizi kolaylaştırıcı özelliği içeren alternatif bir yaklaşım, kuvvetlerin katı cisim üzerinde oluşturduğu edinimsiz iş kavramı kullanılarak oluşturulabilir. Kuvvetlerin tek bir katı cismin üzerindeki çeşitli noktalara etkisi nedeni ile oluşan edinimsiz işi, uygulama noktalarındaki hızlar ve sonuç kuvvet ve sonuç tork olarak hesaplanabilir. Bunu gözlemlemek için F1, F2 ... Fn 'nin R1, R2 ... Rn noktalarında etkili olan kuvvetler olduğu varsayalım. Ri i=1, … n, gidim izleri, katı cismin hareketini tanımlar. Ri'nin gidim izi üzerindeki hızları aşağıdaki formül ile verilir:

Burada  cismin açısal hız vektörüdür.

Edinimsiz İş
Edinimsiz iş her bir kuvvetin, uygulandığı noktan, kendi edinimsiz yer değiştirmesi ile iç çarpımı olarak hesaplanır.

Eğer katı cismin gidim izi, genelleştirilmiş koordinatların bir seti (qj, j = 1, ..., m,) olarak tanımlanır ise, bu durumda edinimsiz yer değişimler, δri,  aşağıdaki denklem ile ifade edilir:

Bu sistemin kuvvetlerinin cisim üzerinde etkili olan kuvvetlerinin edinimsiz işi, genel koordinatlar olarak ifade edildiğinde:

Veya δqj katsayıları parantezinde toplandığında

Olarak yazılır.

Genelleştirilmiş Kuvvetler
Katı bir cismin gidim izini kolaylık olması açısından genelleştirilmiş tek bir koordinat q(mesela dönme açısı olabilir) olarak ifade edelim, bu durumda denklem;

Denklem, sonuç kuvveti ve sonuç torku cinsinden yazılır ise aşağıdaki formu alır;

Q parametresinin aşağıdaki tanımı kapsadığı;

bu denklem edinimsiz yer değiştirme ile ilişkili genelleştirilmiş kuvvet olarak bilinmektedir.

Burada

Bu nokta yerçekimi veya yay kuvvetleri gibi korunmalı kuvvetlerin, potansiyel enerji  olarak bilinen potansiyel fonksiyondan V(q1, ..., qn), elde edilebileceğini belirtmek yerinde olur.

Edinimsiz iş prensibinin D'Alembert formunda ifade edilmesi
Katı cisimlerin oluşturduğu mekanik sistemlerin hareket denklemleri edinimsiz işi D'Alembert formunda ifade ederek belirlenebilir. Edinimsiz iş, katı cisimlerin durağan denge içinde olduğu sistemleri incelemek için kullanılmaktadır, ancak bu yaklaşım ivmelenme terimlerinin Newton kanunlarına eklenmesi ile genellenmiş dinamik denge yaklaşımlarında kullanılmaya başlanmıştır.

Statik Denge
Katı cisimlerden oluşan mekanik bir sistemde statik denge, herhangi bir yer değiştirme için uygulanan kuvvetlerin edinimsiz iş toplamının sıfır olması demektir. Bu durum edinimsiz iş prensibi olarak bilinir. Bu durum herhangi bir edinimsiz yer değiştirmeleri ifade eden genelleştirilmiş kuvvetlerin sıfır olması gerekliliğine, Qi=0, eşleniktir. Mekanik bir sistemin n tane katı cisimden Bi, i=1, … n, oluştuğunu ve her bir cisim üzerinde sonuç kuvvetinin uygulanan Kuvvet-Tork çiftinin Fi ve Ti i= 1, … n, bir sonucu olduğunu kabul edin. Bu kuvvetlerin, cisimleri bir arada tutan etkileşim kuvvetlerini kapsamadığının kabul edildiğini belirtmek gerekir. Son olarak,hızınVi ve açısal hızın ωi, i=,1...,n, her bir cisim içintek bir genel koordinat q ile tanımlandığını varsayın. Katı cisimlerden oluşan böyle bir sistemin tek serbestlik derecesi vardır. Tek serbestlik derecesi olan bir sisteme uygulanan kuvvetlerin edinimiz iş ve troku, Fi ve Ti aşağıdaki denklemle verilir;

Burada

Tek serbestlik derecesi olan sistem üzerinde etkili genel kuvvet denklemi. Mekanik sistemin m genel koordinat  qj, j=1,...,m, ile tanımlanması durumunda bu sistemin m adet serbestlik derecesi vardır.

Burada

denklemi genelleştirilmiş koordinat qi ile ilişkilendirilmiş genel kuvvetleri ifade etmektedir.

Bu m denklemleri katı cisimlerin statik denge sistemlerini tanımlar.

Genelleştirilmiş Atalet Kuvvetleri
Genel koordinat q ile tanımlı, sonuç kuvvet ve sonuç tork vektörlerini etkisi altında hareket eden, bir serbestlik derecesi olan tek bir katı cisim ele alınsa; sonuç kuvvet vetork vektörlerinin referans noktasının cismin kütle merkezinde olduğu kabul edildiğinde, genel atalet kuvveti Q*, genel koordinat sistemi ile ilişkili olarak, aşağıdaki biçimde verilebilir;

Bu atalet kuvveti katı cismin kinetik enerjisi kullanılarak hesaplanabilir.

aşağıdaki formülü kullanarak;

M genel koordinatları olan n adet katı cisimden oluşan sistemin kinetik enerjisi aşağıdaki denklem ile verilir

ve m adet genelleştirilmişatalet kuvvetlerinin hesaplanmasında kullanılır.[6]

Dinamik Denge
D'Alembert formunda ifade edilen eylemsizlik prensipleri, herhangi bir yer değiştirmeye bağlı olarak, uygulanan toplam kuvvetlerin ve atalet kuvvetlerinin toplamının sıfır olması durumunda katı cisim sisteminin dinamik dengede olduğunu ifade eder. Bu durum, m genelleştirilmiş koordinatları olan n katı cisimden oluşan sistemin dinamik dengesi, herhangi bir eylemsiz yer değiştirme δqj için şöyle ifade edilir;

Bu durum m adet denklem geliştirilmesine olanak sağlar,

Bu denklem ayrıca aşağıdaki formda da ifade edilebilir;

Bunu sonucu, m adet hareket denklemden oluşan ve katı cisim sisteminin dinamiğini tanımlayan bir yapıdır.

Lagrange Denklemleri
Eğer genelleştirilmiş kuvvetler Qi, potansiyel enerji denklemlerinden V(q1,...,qm) geliştirilebilirse, bu durumda geliştirilen hareket denklemleri aşağıdaki formda ifade edilir;

Bu durum için Lagrange işlevi yaklaşımın kullanılması durumunda, L=T-V, denklemler,

Bu denklemler Lagrange hareket denklemleri olarak bilinir.

Lineer ve Açısal Momentum

Parçacık sistemleri
Katı cisim sisteminin parçacıklarının doğrusal ve açısal momentumu, parçacıkların konum ve hızını kütle merkezine göre ölçülerek denklemleştirilir. Pi i=1 … n, parçacıklardan oluşan bir sistemin ri koordinatlarında ve vi hızının olduğunu Kabul edelim. R referans noktası belirlendikten sonra görece konum ve hız vektörleri belirlenir;

Referans noktası R'ye göre Toplam doğrusal ve açısal momentum vektörleri

Ve

Eğer R kütle merkezi olarak seçilirse, denklemler aşağıdaki şekilde basitleştirilir;

Parçacıkların katı cisim sistemi
Bu formülleri katı cinsime özgü hale getirmek için, parçacıkların Pi i=1 …n, birbirlerine katı olarak ri koordinatlarında bağlandığı ve hızlarının violduğu varsayıldığında; R referans noktası kullanılarak görece konum ve hız vektörleri hesaplanır.

Burada  sistemin açısal hızıdır. [7][8][9]

Katı cisim sisteminin kütle merkezi R referans alınarak ölçülen doğrusal momentum ve açısal momentum;

Bu denklemler aşağıdaki şekilde basitleşir,

Burada M sistemin toplam kütlesini ve [IR]'de atalet moment matrisini gösterir, atalet momenti aşağıdaki denklem ile verilmiştir.

Burada [ri-R] eksi-bakışımlı (veya ters simetrik) matrisi, ri-R vektöründen oluşturulmuş,

Uygulamaları
•Robotik Sistemlerin Analizi

•İnsanlar, Hayvanlar ve humonoidlerin biyomekanik analizleri

•Uzaydaki cisimlerin analizleri

•Dinemaik tabanlı duyaçların tasarımı ve geliştirilmesi, jiroskokip duyaçlar vb.

•Otomobillerde çeşitli denge arttırıcı tasarım ve uygulamaların geliştirilmesi

•Bilgisayar oyunlarında katı cisim içeren grafik uygulamalarının geliştirilmesi

Ayrıca İnceleyin
•Analitik Mekanik

•Analitik Dinamik

•Varyasyon Kalkülüsü

•Klasik Mekanik

•Dinamik (Fizik)

•Klasik Mekanik Tarihi

•Langrange İşlevi Mekanik

•Lagrange İşlevi

•Hamilton Mekaniği

•Katı cisim

•Katı Rotor

•Yumuşak cisim Dinamiği

•Çoklu cisim Dinamiği

•Polhode

•Herpolhode

•Devinim

•Poinsot'unİnşaası

•Jiroskop

•Makina Fiziği

•Fiziksel İşlem Birimi

•Fizik Soyutlama Katmanı – Birleştirilmiş çoklu gövde benzetim cihazı

•Dynamechs – Katı cisim benzetim cihazı

•RigidChips – Japon katı cisim benzetim cihazı

Kaynakça

Cisim dinamiği

Katı cisim dinamiği


is a district located in Nara Prefecture, Japan.

As of 2003, the district has an estimated population of 14,624 and a density of 293.36 persons per km2. The total area is 49.85 km2.Takatori Kokusai High School is in the area.

Towns and villages
Takatori
Asuka

Districts in Nara Prefecture

Takaichi District, Nara


TV Independência pode ser:

 RIC TV - rede de televisão brasileira sediada em Curitiba, Paraná, anteriormente TV Independência, cujas emissoras próprias de mesmo nome são:
 RIC TV Curitiba - emissora de televisão sediada em Curitiba, Paraná, anteriormente TV Independência Curitiba
 RIC TV Londrina - emissora de televisão sediada em Londrina, Paraná, anteriormente TV Independência Londrina
 RIC TV Maringá - emissora de televisão sediada em Maringá, Paraná, anteriormente TV Independência Maringá
 RIC TV Oeste - emissora de televisão sediada em Toledo, Paraná, anteriormente TV Independência Sudoeste

 Ou ainda
 Bem TV - emissora de televisão sediada em Tangará da Serra, Mato Grosso, anteriormente TV Independência
 RPC Guarapuava - emissora de televisão sediada em Guarapuava, Paraná, anteriormente TV Independência Guarapuava
 TV Água Boa - emissora de televisão sediada em Barra do Bugres, Mato Grosso, anteriormente TV Independência

Independência

TV Independência (desambiguação)


Sólskuggarnir var hljómsveit sem íslenski tónlistarmaðurinn Bubbi Morthens stofnaði í tilefni plötu hans, Ég trúi á þig, sem kom út 8. júní 2011. Daði Birgisson, sem framleiddi plötunna með bróðir sínum Berki Birgissyni, rak söguna svo að Bubbi kom til þeirra talandi um að hann vildi gera plötu í anda soul-tónlistarmanna sem hann hlustaði á sem lítill strákur, eða í anda t.d. Curtis Mayfield og Isaac Hayes. Sólskuggarnir birtust einnig á plötu Bubba frá 2012, sem fékk nafnið Þorpið.

Ég trúi á þig: lagalisti
Háskaleikur (með Grétu Morthens)

París

Blik þinna augna

Ég trúi á þig

Biðraðir og bomsur

Enginn vill elska feita stelpu

Verið djörf alla leið

Seinasti dansinn

Sól

Slappaðu af

Ísabella

Vitund þín við vatnið

Þorpið: Lagalisti
Ótinn

Vonir og þrár

Óskin

Ballaðan um bræðurna

Þerraðu tárin þín

Bankagæla

Þorpið (með Mugison)

Skipstjóravalsinn

Þegar konan fékk kjarkinn

Sjoppan

Er þetta allt

16. ágúst

Það er kona að blogga mig

Fjórtán öskur á þykkt

Báðum þessum plötum fylgdi heimildarmynd um gerð þeirra.

Bubbi Morthens

Sólskuggarnir


වයිඩ්-ෆීල්ඩ් ඉන්ෆ්රාරෙඩ් සර්වේ එක්ස්ප්ලෝරර් (වයිස්) යනු,  2009 දෙසැම්බරයෙහිදී අභ්‍යාවකාශගත කෙරුනු, නාසා අධෝරක්ත තරංග ආයාම තාරකා විද්‍යාත්මක අභ්‍යාවකාශ දුරේක්ෂකයක් වන අතර, 2011 පෙබරවාරියේදී ශිශිර තරණයෙහි යොදවන ලද්දේ එහි සම්ප්‍රේෂකය ක්‍රියා විරහිත වූ විටය. 2013 දී එය යළි-ක්‍රියාත්මක කෙරිණි. මෙහි නිරීක්ෂණ මත,  පළමු වයි ඩ්වාෆ් තාරකාව සහ පෘථිවි ට්‍රෝජන් ක්ෂුද්‍රග්‍රහයා, නව ක්ෂුද්‍රග්‍රහයන් දස දහස් ගණනක් සහ, පෙරදී සොයා නොගත් බොහෝ  තරු පොකුරු යන දේ සොයා ගැනීම පදනම් විය.

මාස දහයකට වඩා වැඩි කාලයක් තුල, පෘථිවි කක්ෂයෙහි පැවැති 40 සෙමී (16 අඟ) විෂ්කම්භයැති   අධෝරක්ත දුරේක්ෂයක් භාවිතා කල වයිස් විසින්, 3.4, 4.6, 12 සහ 22 මයික්‍රොමීටර තරංගආයාම පරාස කලාප රූප තුලින්, සමස්ත-අහසෙහි   තාරකාවිද්‍යාත්මක ගවේෂණයක් සිදු කරන ලදි . එය සතු හයිඩ්‍රජන් සිසිල්කාරකය හිස් වූ විට, එහි ඉතිරි හැකියාවන් භාවිතා කරමින්, නියෝවයිස් නම් මාස-සතරක මෙහෙයුම් දිගුවක්  දියත් කෙරුනේ,  පෘථිවි කක්ෂයකට සමීප කුඩා සෞර ග්‍රහ මණ්ඩල වස්තූන් (නිද. උපද්‍රවකාරී  ධූමකේතු සහ ක්ෂුද්‍රග්‍රහයන්) ගවේෂණය කිරීම සඳහාය.

ආශ්‍රිත


ආසියානු සංස්කෘතීන් විශාල සංඛ්‍යාවක් ඇසුරෙන් නිර්මාණය වු විවධ සංගීත විලාසිතා ගණනාවක් ආසියානු සංගීතයට අයත් වෙයි. ආසියානු සංගීතයේදී බොහෝ විට ස්වර 5 කින් යුත් ප්‍රස්තාර භාවිතා කෙරේ. පිලිපීන සංගීතයේදී ස්වර අටක් භාවිතා වෙයි. නැතහොත් ඔවුහු යුරෝපියානු සංගීත ක්‍රමයක් භාවිතා කරති. ඊට හේතුව ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් පිලිපිනයෙහි ජනපද පිහිටු වීමයි.

ආසියානු සංගීතය ආසියාව තුළ ජීවත් වන මිනිසුන් සහ ඔවුනගේ සංස්කෘතීන් තරමටම විශාල එමෙන්ම අනන්‍ය වේ. මොවුන්ගේ ප්‍රධාන සංගීත උපකරණ කාණ්ඩ අතරට තත් දෙකක් හෝ තුනක් සහිත Lute උපකරණ, (the necks either fretted or fretless), අශ්ව ලොම්වලින් නිර්මාණය කළ වීනා, බොහෝ විට  දෙපසම විවෘත ආකාරයක් ගන්නා බටනලා (දෙකෙළවරින් ඕනෑම එක් කෙලවරකින් පිඹිය හැකි හෝ පැත්තෙන් පිඹින ආකාරයේ) සහ යුදෙව් වීනා  (බොහෝ විට සයිබිරියානු උපකරණය ලී වලින් නිර්මාණය කෙරුණු එකක් වන අතර අනෙක්වා ලී හෝ ලෝහ භාවිත යෙන් නිර්මාණය කෙ‍රුණු ඒවා වෙයි)  අයත්වෙයි. පිරිගැටුම් සංගීත භාණ්ඩ අතරට රාමු බෙර, ටැම්බොරීන් බෙර සහ කෙට්ල්ඩ්‍රම් බෙර යනාදිය අයත් වෙයි. ප්‍රධාන වශයෙන්ම බහුතාල නාදයන් Lute සහ වීනා භාවිතයෙන් ලබාගැනෙයි. තවද වාචික බහුතාල විවිධ ක්‍රම මගින් ලබාගැනෙයි. උදා - තනි බටනලාවක් පිඹින අතරතුර භක්ෂීර්වරු මූලික ස්වරයක් මුමුණති.

ආසියාව
සංගීතය

ආසියානු සංගීතය


أولين (Oullins) بلدية تقع في إقليم رون شرق فرنسا .

توأمة
لأولينز اتفاقيات توأمة مع كل من:
 نورتينغن
 بيسكيا
 نيرخا

أعلام

 كيفين بارالون
 جورج شاربي
 جوزيف ماري جاكار
 باتريس غاراندي
 كليمان توربان
 أنطوان توماس
 كليمنت موريل

مراجع

مدن فرنسا

أولينز


Das Kalmithaus, auch Ludwigshafener Hütte genannt, nahe Maikammer im rheinland-pfälzischen Landkreis Südliche Weinstraße ist eine vom Ortsverein Ludwigshafen-Mannheim des Pfälzerwald-Vereins (PWV) bewirtschaftete Schutzhütte im Pfälzerwald. Sie steht im südlichen Teil der Haardt auf dem Gipfel der  hohen Kalmit und ist die am höchsten gelegene Hütte im Pfälzerwald. Von ihrer Terrasse besteht oftmals eine hervorragende Aussicht in die Oberrheinische Tiefebene bis zu den Ausläufern des südlichen Odenwaldes und des nördlichen Schwarzwaldes. Unmittelbar neben der Hütte steht der für die Öffentlichkeit gesperrte Aussichtsturm Kalmit, der je eine Relaisfunkstelle, Wetterstation und Fernsicht-Messstation aufweist. Mit den anderen Häusern des Pfälzerwald-Vereins ist es seit 2021 mit dem Eintrag Pfälzerwaldhütten-Kultur Bestandteil des Immateriellen Kulturerbes in Deutschland der deutschen UNESCO-Kommission.

Geschichte

Eine Erinnerungstafel unterhalb des Kalmithauses weist auf eine 1882 durch den Pfälzischen Verschönerungsverein errichtete Schutzhütte hin. Die erste durch den Ortsverein Ludwigshafen des Pfälzerwald-Vereins bewirtschaftete Hütte wird 1908 eingeweiht. Nach dem Zweiten Weltkrieg ist die Kalmit und somit die Hütte durch französische Truppen besetzt. Nach langwierigen Verhandlungen wird die Hütte am 11. Oktober 1953 wieder freigegeben und dann 1955 wieder in Betrieb genommen. Nach dem Erhalt eines größeren Betrages durch das Kriegsschädenamt und aufgestockt durch Spenden kann 1957 eine völlig neue Hütte errichtet werden. Am 13. November 1981 wird durch eine Gasexplosion der vordere Teil der Hütte vollständig zerstört. Nach dem Wiederaufbau erfolgt am 12. Juni 1983 die Einweihung des jetzigen Kalmithauses.

Zugänge und Wandern

Das Kalmithaus ist nur über Waldwege der Kalmit erreichbar; allerdings ist der über die Kalmithöhenstraße anfahrbare Wandererparkplatz Kalmit (ca. ) nordwestlich des Gipfels nur etwa 250 Meter von der Hütte entfernt. Eine Aufstiegsmöglichkeit führt von Alsterweiler (; Ortsteil von Maikammer) aus durch das Alsterweilerbachtal zwischen Wetterkreuzberg () und Breitenberg (). Weitere Zugänge bestehen unter anderem von Sankt Martin () aus durch das Altbach- und Wolseltal, von Maikammer aus durch das Klausental und von Neustadt an der Weinstraße () durch das Kaltenbrunner Tal. Wanderungen sind auch vom Hüttenhohl () an der Totenkopfstraße über den Hüttenberg () mit dem Felsenmeer Hüttenberg oder vom Hambacher Schloss () über den Sommerberg (), die Hohe-Loog-Ebene () und dem Zwergberg () möglich. Die benachbarten Hütten des Pfälzerwald-Vereins sind das Haus an den Fichten, die Totenkopfhütte, die Klausentalhütte und das Hohe Loog Haus.

Einzelnachweise

Literatur
 A. K. Doerr: Pfälzer Hüttenbuch – Der Wegweiser zu 99 Rasthäusern und Wanderheimen. 4. Auflage. Pfälzische Verlagsanstalt Ludwigshafen, 2018, ISBN 978-3-87629-341-7, S. 97.
 Matthias Wittber: Pfälzerwald mit Bienwald. Bruckmann Verlag, 2009, ISBN 978-3-7654-4287-2.
 Edenkoben – Die Urlaubsregion zwischen Landau und Neustadt. Pietruska-Wanderkarte 1:25000. 3. Auflage. Pietruska Verlag, Rülzheim 2018, ISBN 978-3-945138-04-5.
 Hauenstein & Trifelsland. Pietruska-Wanderkarte 1:25000. 3. Auflage. Pietruska Verlag, Rülzheim 2017, ISBN 978-3-945138-02-1.

Weblinks

 Das Kalmithaus (offizielle Homepage)

Kalmit
Bauwerk in Maikammer

Kalmithaus


Capturing the Friedmans is a 2003 HBO documentary film directed by Andrew Jarecki. It focuses on the 1980s investigation of Arnold and Jesse Friedman for child molestation. The film was nominated for the Academy Award for Best Documentary Feature in 2003. Some of the Friedmans' alleged victims and family members wrote to the Awards Committee, protesting the nomination.

Production
Jarecki initially was making a short film, Just a Clown (which he later completed), about children's birthday party entertainers in New York City, including the popular clown David Friedman ("Silly Billy"). During his research, Jarecki learned that David Friedman's brother, Jesse, and his father, Arnold, had pleaded guilty to child sexual abuse, and the family had an archive of home movies. Jarecki interviewed some of the children involved and ended up making a film focusing on the Friedmans.

Synopsis
The investigation into Arnold Friedman's life started in 1984, when the U.S. Postal Service intercepted a magazine of child pornography sent to him from the Netherlands. In 1987, investigators searched his home in Great Neck, New York, and found a collection of child pornography. Upon learning that Arnold taught computer classes for preteen boys in his home, authorities interviewed the students, some of whom alleged they had been subjected to physical and sexual abuse at the hands of Arnold and his youngest son, Jesse, a young adult who assisted Arnold with the classes. The two men were arrested and accused of committing hundreds of crimes, throwing the community into turmoil. They were eventually able to get out on bail and returned home to prepare for court, hanging their hopes for acquittal on the lack of physical evidence against them and reports of the coercive tactics and leading questions that had been used to question the students.

Around this time, David, Arnold's eldest son, got a camcorder, and he recorded hours of home videos during this period. The videos were not made with the intention of showing them to the public, but the film incorporates some of this footage, which consists of family dinners, conversations, and arguments. While Arnold's three sons (Seth, the middle son, chose to not participate in the documentary) believed Arnold and Jesse were innocent, Elaine, Arnold's wife and the mother of the boys, was unsure of her husband's innocence, and she encouraged Arnold to confess, hoping that would somehow help Jesse's case. Arnold did plead guilty to multiple charges of sodomy and sexual abuse and was sentenced to prison. Jesse later also pled guilty; his charges were not reduced after his father's plea, but he said his father had molested him as a child to try to get a less severe sentence (Jesse has since stated that this was just a legal ploy.)

After their pleas, both Arnold and Jesse said that no abuse had taken place during the computer classes, but they thought, given the media coverage of the case and the climate in Great Neck at the time, they would have been convicted and given harsher sentences if they had gone to trial. However, in a document Arnold wrote while under house arrest after he was bailed out of jail, he did claim that, when he was 13, he sexually abused his younger brother, Howard, who was eight years old at the time (Howard is interviewed in the film and says he does not remember being abused by his brother), and admitted to, as an adult, molesting two boys who were not his students (Jesse's lawyer, Peter Panaro, who visited Arnold in a Wisconsin federal prison, is interviewed in the film and says Arnold admitted this to him as well). Jesse, in a statement subsequent to the film, said his father also told him and his brothers that he sexually abused Howard.

Arnold Friedman died in prison in 1995 after taking an overdose of antidepressants, leaving a $250,000 life insurance benefit to Jesse. Jesse Friedman was released from New York's Clinton Correctional Facility in 2001 after serving 13 years of his sentence. As of 2013, he was running an online book-selling business.

Reception
Capturing the Friedmans won the Grand Jury Prize for Documentary at the 2003 Sundance Film Festival and received predominantly positive reviews. On review aggregator website Rotten Tomatoes, it has an approval rating of 97% based on 153 reviews, with an average rating of 8.46/10; the website's critical consensus calls the film: "A haunting depiction of a disintegrating family, and a powerful argument on the elusiveness of truth". The film was ranked as the 7th best-reviewed movie of 2003 on the website's best of the year list. On Metacritic, it has a score of 90 out of 100, based on 39 critics, indicating "universal acclaim". The low-budget documentary was a success with audiences as well, its $3 million theatrical gross making it a surprise hit.

Elvis Mitchell of The New York Times wrote:
 "Mr. Jarecki so recognizes the archetypal figures in the Friedman home that he knows to push things any further through heavy-handed assessment would be redundant." He praised Jarecki for operating under the premise "that first impressions can't be trusted and that truth rests with each person telling the story."

The Washington Post columnist Desson Howe offered similar praise, writing:
 "It's testament to Jarecki's superbly wrought film that everyone seems to be, simultaneously, morally suspect and strikingly innocent as they relate their stories and assertions ... This is a film about the quagmire of mystery in every human soul."
Similarly, Roger Ebert wrote,
 "The film is an instructive lesson about the elusiveness of facts, especially in a legal context. Sometimes guilt and innocence are discovered in court, but sometimes, we gather, only truths about the law are demonstrated."

The film was voted the fifth film in the 2005 Channel 4 programme The 50 Greatest Documentaries.

In one of the few negative reviews, Los Angeles Times writer Kenneth Turan wrote a critique of both the film and Jarecki, stating:
 "Jarecki's pose of impartiality gets especially troublesome for audiences when it enables him to evade responsibility for dealing with the complexities of his material."

Criticism intensified as Jarecki's choice not to pursue his firm belief in the Friedmans' innocence became publicly known. In his review, Ebert recounted Jarecki's statement at the Sundance Film Festival that he did not know whether Arnold and Jesse Friedman were guilty of child molestation and roundly praised Jarecki for communicating this ambiguity. It has since emerged that Jarecki funded Jesse Friedman's appeal.

Writing for The Village Voice, Debbie Nathan, who was hired by Jarecki as a consultant after having been interviewed for the film, said of Jarecki:
 "Polling viewers at Sundance in January, he was struck by how they were split over Arnold and Jesse's guilt. Since then, he's crafted a marketing strategy based on ambiguity, and during Q&As and interviews, he has studiously avoided taking a stand."

There was also a critical blacklash due to footage Jarecki left out on purpose. The film omitted a third defendant in the case, Ross Goldstein, a teenage neighbor who turned state's evidence and corroborated some of the children's accusations. Additionally, Jarecki omitted a tearful confession of guilt Jesse Friedman made from prison on Geraldo Rivera's talk show in 1989; during the interview, he also detailed how his father had molested him as a child.

Additional materials
The 2003 DVD release of the film included a second DVD: "Capturing the Friedmans -- Outside the Frame". It included:
 additional home-video footage shot by the Friedmans
 numerous deleted and extended scenes from the film
 footage from Q&A sessions following screenings of the film
 updates on Jesse's life after he was released from prison
 Just a Clown, Jarecki's 20-minute short documentary featuring David Friedman that led to Capturing the Friedmans
 A ROM section with several documents from the family and the case

There was footage on the bonus disc of an altercation that occurred during a Q&A session following the film's screening at the Tribeca Film Festival, in which Frances Galasso, the retired head of the Nassau County Police's Sex Crimes Unit, argues with investigative journalist Debbie Nathan, as well as a speech by trial judge Abbey Boklan from the film's premiere in Great Neck. Both Galasso and Boklan claim the film excluded evidence that points to Jesse's guilt, such as his interview with Geraldo Rivera and the existence of Ross Goldstein, the third defendant, who served time in prison after pleading guilty to charges of child molestation and even named two additional co-conspirators, though they remained unindicted. (Goldstein is not named in the film, but it is said in one of the DVD extras that he declined to be interviewed. One of the unindicted co-conspirators claims in the same section that he and the fifth man were falsely accused by Goldstein.) During the Tribeca Q&A, Jesse's lawyer at the time of the case, Peter Panaro, said he advised Jesse not to appear on Rivera's talk show (Panaro was also present on the show), and even had Jesse sign an affidavit saying he was doing so against legal advice.

Subsequent legal developments
In August 2010, a federal appeals court upheld the conviction of Jesse Friedman on technical legal grounds, but took the unusual step of urging prosecutors to reopen Friedman's case, saying that there was a "reasonable likelihood that Jesse Friedman was wrongfully convicted". The decision cited "overzealousness" by law enforcement officials swept up in the hysteria over child molestation in the 1980s.

Following the appeals court ruling, the Nassau District Attorney's office began a three-year investigation led by District Attorney Kathleen M. Rice. On June 24, 2013, the report was released. In a 155-page report, the district attorney's office concluded that none of four issues raised in a strongly-worded 2010 ruling by the United States Court of Appeals for the Second Circuit was substantiated by the evidence. Instead, it concluded, "By any impartial analysis, the reinvestigation process prompted by Jesse Friedman, his advocates and the Second Circuit, has only increased confidence in the integrity of Jesse Friedman's guilty plea and adjudication as a sex offender." Jesse Friedman was regarded as a "narcissist" and a "psychopathic deviant" by a psychiatrist his attorney hired to conduct an evaluation. Judge Boklan was said to have been subject to "selectively edited and misleading film portrayals in Capturing the Friedmans".

The work was guided and overseen by a four-member independent advisory panel, which included Barry Scheck, a founder of the Innocence Project, one of the country's leading advocates for overturning wrongful convictions, and a member of O. J. Simpson's defense team. However, Scheck has subsequently complained that key documents were not available to the panel, and urged the matter be reopened.

Prior to the report's release, new details emerged, including letters and affidavits from some of the alleged victims in which they recanted their accusations and implicated the police in coercing their statements.

The Village Voice conducted an interview with Jesse Friedman, who described himself as "freakishly optimistic", and also reported that Ross Goldstein, a childhood friend of his, had broken his 25 year silence to explain he had been coerced into cooperating with the district attorney's office: "He told the review panel of how he'd been coerced into lying, how prosecutors coached him through details of the Friedmans' computer lab, which he'd never even seen, and how he was imprisoned for something he'd never done."

On February 10, 2015, Jesse Friedman was back in state appellate court seeking to have Nassau County prosecutors turn over to him the remainder of their evidence against him. That December, a state Appeals Court found that the prosecutors did not have to release the records. Because Friedman pled guilty and there was no trial, a spokesperson for the Nassau County District Attorney claimed the records of witnesses who did not testify are confidential, and the law does not mandate their disclosure. However, on November 27, 2017, the NYS Court of Appeals reversed the lower court, and overturned the DA's claim regarding "confidential witnesses", and ordered the lower court to oversee disclosure of Friedman case files to the defendant.

References

Bibliography

External links

 Jesse Friedman's Web site, verified 10/19/2014.

2003 films
2003 documentary films
2003 independent films
American documentary films
Child sexual abuse in the United States
Documentary films about crime in the United States
Documentary films about families
Documentary films about pedophilia
Films about child sexual abuse
Films about dysfunctional families
Sundance Film Festival award-winning films
HBO documentary films
Incest in film
Magnolia Pictures films
School sexual abuse scandals
Sexual misconduct allegations
2000s English-language films
2000s American films
English-language documentary films
Sex scandals in the United States

Capturing the Friedmans


An Peristylus palawensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Takasi Tuyama, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Takasi Tuyama. An Peristylus palawensis in nahilalakip ha genus nga Peristylus, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Peristylus

Peristylus palawensis


L'équipe cycliste Tudor (anciennement Swiss Racing Academy) est une équipe cycliste suisse. Créée en 2018, elle court depuis 2023 avec une licence ProTeam.

Histoire de l'équipe
En 2022, l'équipe est sponsorisée par les montres Tudor. Elle obtient une licence pro continentale en 2023.

Principales victoires

Classiques
Milan-Turin : 2023 (Arvid De Kleijn)

Courses par étapes
Alpes Isère Tour : 2022 (Yannis Voisard)
Région Pays de la Loire Tour : 2023 (Alexander Kamp)
Tour de Bretagne : 2023 (Simon Pellaud)

Championnats nationaux
 Championnats de Suisse sur route : 1
 Course en ligne : 2022 (Robin Froidevaux)

Classements UCI
L'équipe participe aux circuits continentaux et principalement à des épreuves de l'UCI Europe Tour. Les tableaux ci-dessous présentent les classements de l'équipe sur les différents circuits, ainsi que son meilleur coureur au classement individuel.

UCI Europe Tour

L'équipe est également classée au Classement mondial UCI qui prend en compte toutes les épreuves UCI et concerne toutes les équipes UCI.

Tudor Pro Cycling Team en 2023

Victoires

Saisons précédentes

Notes et références

Équipe cycliste en Suisse
UCI ProTeam

Équipe cycliste Tudor


An Dracontium guianense in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Guang Hua Zhu ngan Thomas Bernard Croat. An Dracontium guianense in nahilalakip ha genus nga Dracontium, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha French Guiana. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracontium

Dracontium guianense


Adrian-Claudiu Prisnel (n. 11 noiembrie 1982, Craiova, România) este un deputat român, ales în 2016.

Vezi și
 Legislatura 2016-2020 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Politicieni români în viață
Deputați români 2016-2020
Membri ai Uniunii Salvați România

Adrian-Claudiu Prisnel