Mortemart () ist eine französische französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Haute-Vienne in der Region Nouvelle-Aquitaine. Sie gehört zum Kanton Bellac im Arrondissement Bellac.

Das Dorf ist als eines der Plus beaux villages de France (Schönste Dörfer Frankreichs) klassifiziert.

Geografie
Die Gemeinde Mortemart liegt in den Monts de Blond, den nordwestlichsten Ausläufern des Zentralmassivs, 31 Kilometer nordwestlich von Limoges. Mit einer Fläche von lediglich 3,6 Quadratkilometern ist Mortemart die kleinste Gemeinde im Département Haute-Vienne.

Geschichte

Die Herrschaft von Mortemart bildete sich im 10. Jahrhundert heraus. Zuerst entstand eine Motte und ab 995 eine Burg aus Stein. Letztere wurde von Abon Drut errichtet, nachdem er für den Grafen La Marche die Stadt Bellac siegreich gegen seinen Lehnsherr Wilhelm dem Großen, Graf von Poitiers, verteidigt hatte.

1205 ging das Lehen durch Heirat an des Hauses Rochechouart. Deren Nebenlinie Rochechouart-Mortemart, welche 1663 zum Herzogtum Mortemart erhoben wurde, brachte viele bekannte Persönlichkeiten, wie Françoise-Athénaïs de Rochechouart de Mortemart, Marquise de Montespan sowie Mätresse des Königs Ludwig XIV. und Marschall Louis Victor de Rochechouart de Mortemart, hervor.

Im 14. Jahrhundert wurde die Burg im Zuge des Hundertjährigen Krieges von den Engländern zerstört. Im 15. Jahrhundert wurde an einer anderen Stelle ein befestigtes Schloss errichtet, das aber im 17. Jahrhundert von Richelieu geschleift wurde. Über Jahrhunderte blieben darauf nur Ruinen, bis das Schloss im 20. Jahrhundert restauriert wurde.

Im Jahre 1330 veränderte der einheimische Kardinal Peter Gauvain, Bischof von Auxerre, mit der Gründung dreier Klöster, der Errichtung eines Hôtel-Dieu und der Eröffnung einer Schule für Kinder das Gesicht der Stadt völlig. Zwar verschwand die Kartäuserabtei bereits im folgenden Jahrhundert wieder, die Klöster der Augustiner und der Karmeliten überlebten aber lange. Die noch vorhandenen Gebäude der beiden Ordensgemeinschaften stammen aus dem 17. und 18. Jahrhundert und machen zusammen mit der Augustinerkirche und den herrschaftlichen Häusern bis heute den Charme von Mortemart aus.

Bevölkerungsentwicklung

Kultur
In Mortemart ist der Verlag Éditions Rougerie, der sich auf die Edition von zeitgenössischer Poesie spezialisiert hat, beheimatet.

Sehenswürdigkeiten
 Das Schloss Château de Mortemart (auch Château des Ducs, 'Herzogschloss' genannt) weist zwei gedrungene Rundtürme auf. Es wurde im 15. Jahrhundert von der Familie Mortemart als Residenz errichtet. Den Herzogstitel erhielt die Dynastie Mortemart erst im 17. Jahrhundert unter Ludwig XIV. Das zur Ruine gewordene Gebäude wurde Ende des 19. Jahrhunderts von einem Vertreter der Adelsfamilie Mortemart zurückerworben und im 20. Jahrhundert vollständig – mit Wassergraben – restauriert. Seit 1985 ist es ein französisches Kulturdenkmal. Heutiger Besitzer ist Herzog Charles de Mortemart.
 Die Augustinerkirche aus dem 13. Jahrhundert ist in einem puren, einfachen  gotischen Stil gehalten. Ursprünglich als Klosterkapelle gedacht, dient sie heute als Pfarrkirche von Mortemart. Die Ausstattung umfasst ein prächtiges Chorgestühl im Flamboyant-Stil aus dem 15. Jahrhundert; der Chor ist mit einem barocken Altarretabel geschmückt.
 Das Augustinerkloster wurde im 18. Jahrhundert vom Architekten Joseph Brousseau konzipiert. Es war Sitz der letzten Kanoniker von Mortemart und ist heute in Privatbesitz. Der Bau, der in seinem Aussehen an ein kleines Schloss erinnert, ist seit 1987 ein französisches Kulturdenkmal.
 Das Karmeliterkloster aus dem 17. Jahrhundert befindet sich gegenüber der Augustinerkirche. Es wirkt zwar sehr nüchtern, umfasst aber einige interessante Elemente wie zum Beispiel das Portal und die Treppe. Der Bau ist seit 1990 ein französisches Kulturdenkmal.
 Die ganz aus Holz konstruierte Markthalle auf der Place royale stammt aus dem 17. Jahrhundert und ist seit 2009 ein französisches Kulturdenkmal. Heutzutage findet in den Monaten Juli und August jeweils am Sonntagmorgen ein Markt statt, der viele Touristen anzieht.
 Unter den Häusern der Notabeln stechen folgende besonders hervor: Maison du Sénéchal (Haus des Seneschalls), Maison de Verdilhac, Maison de l'Échauguette (Haus mit Scharwachtturm) und Maison du Chevalier de Béon. Das Maison du Sénéchal liegt an der 2, Rue Saint-Hilaire und ist seit 1996 ein französisches Kulturdenkmal.
 Die Motte von Mortemart ist seit 1979 ein französisches Kulturdenkmal.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in Nouvelle-Aquitaine
Die schönsten Dörfer Frankreichs

Mortemart


Tarih öncesi veya Prehistorya (Latince, præ = önce + Yunanca, ιστορία = tarih), insanlığın yazının bulunmasından önceki dönemidir.

Yazılı tarih öncesi olarak da bilinen prehistorya, yaklaşık 3,3 milyon yıl önce ilk insanların taş aletleri ilk kez kullanması ile yazılı dilin icadı arasındaki zaman dilimini ifade eder. İnsanlar erken dönemlerde semboller, işaretler ve resimler kullanmış olsa da, bilinen en eski yazı dili yaklaşık 5000 yıl önce ortaya çıkmıştır. Yazı dilinin yaygın olarak benimsenmesi binlerce yıl sürmüş ve 19. yüzyıla gelindiğinde neredeyse tüm kültürlerde kullanılmaya başlanmıştır. Tarih öncesinin sonu farklı yerlerde değişiklik gösterir ve bu terim tarih öncesinin nispeten yakın zamanda sona erdiği toplumlarda daha az kullanılır.

Erken Tunç Çağı'nda, Sümer (Mezopotamya), İndus Vadisi ve eski Mısır'daki uygarlıklar kendi yazılarını geliştiren ve tarihsel kayıtlar tutan ilk uygarlıklar arasındaydı. Daha sonra diğer uygarlıklar da aynı yolu izlemiş ve çoğunluğu Demir Çağı'nda tarih öncesinin sonuna ulaşmıştır. Tarih öncesinin üç çağa ayrılması (Taş Devri, Tunç Devri ve Demir Devri) Avrasya ve Kuzey Afrika'nın büyük bölümünde hala kullanılmaktadır, ancak Okyanusya, Avustralasya, Sahra Altı Afrika ve Amerika'nın bazı bölgeleri gibi sert metal işçiliğinin Avrasya kültürleriyle temas yoluyla aniden ortaya çıktığı bölgelerde geçerli değildir. Bu bölgeler Avrupalıların gelişinden önce karmaşık yazı sistemleri geliştirmemişlerdir, bu nedenle tarih öncesi dönemleri daha yakın zamanlara kadar uzanmaktadır, örneğin 1788 yılı Avustralya'da tarih öncesinin sonu olarak kabul edilmektedir.

Bir kültürün başkaları tarafından yazıldığı ancak kendi yazı sistemini geliştirmediği dönem, o kültürün prototarihi olarak adlandırılır. Tanım gereği, insan tarih öncesine ait yazılı kayıtlar yoktur ve bu durum ancak tarih öncesi malzemeler ve insan kalıntıları gibi maddi arkeolojik ve antropolojik kanıtlarla anlaşılabilir. Bunlar başlangıçta folklorun toplanmasıyla ve modern zamanlarda gözlemlenen okuma yazma öncesi toplumlarla karşılaştırılarak anlaşılmıştır. Tarih öncesi kanıtları anlamanın anahtarı tarihlendirmedir ve 19. yüzyıldan bu yana güvenilir tarihlendirme teknikleri geliştirilmiştir. Diğer teknikler arasında malzemelerin kullanımını ve kökenini belirlemek için adli kimyasal analiz ve tarih öncesi halkların akrabalık ve fiziksel özelliklerini belirlemek için kemiklerin genetik analizi yer almaktadır.

Tanım

"Tarih öncesi" terimi, yazılı kayıtların tutulmasından önceki zaman dilimini ifade eder. Bu, evrenin veya dünyanın başlangıcından bu yana geçen süreyi içerebilir, ancak daha yaygın olarak yeryüzünde yaşamın ortaya çıkmasından veya insan benzeri varlıkların ortaya çıkmasından bu yana geçen süre olarak tanımlanır. Tarih öncesinin sonu tipik olarak yazılı tarihi kayıtların ortaya çıkışıyla işaretlenir ve bu da bölgeye göre değişebilir. Örneğin, Mısır'da tarih öncesinin M.Ö. 3100 civarında sona erdiği kabul edilirken, Yeni Gine'de daha yakın bir tarihte 1870'lerde sona erdiği kabul edilmektedir. Tarihçiler, insanlığın tarih öncesini bölmek için Taş Devri, Bronz Devri ve Demir Devri'ni içeren üç çağ sistemi gibi farklı sistemler kullanmaktadır. "Tarih öncesi" terimi Aydınlanma döneminde ortaya çıkmış ve ilk kez 1836 yılında İngilizce olarak kullanılmıştır. İnsanlık öncesi zaman dilimlerinin sistematik hale getirilmesi ve insan tarih öncesi için üç çağ sistemi 19. yüzyılın sonlarında İngiliz, Alman ve İskandinav antropologlar, arkeologlar ve antikacılar tarafından geliştirilmiştir.

Tarih öncesi Çağlar (Prehistorik)

Taş Devri

"Taş Devri" terimi, dünyanın birçok bölgesinin arkeolojisinde insanlık tarihinin belirli bir dönemini ifade etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak, Amerika kıtası arkeolojisinde bu dönem Litik evre veya Paleo-Indian olarak adlandırılır. Ayrıca, Avrasya'da bu dönemi tanımlamak için kullanılan alt bölümler tüm bölgeye tutarlı bir şekilde uygulanamayabilir.

Paleolitik

Eski Taş Devri olarak da bilinen Paleolitik dönem, Taş Devri'nin en erken dönemidir ve yaklaşık 3,3 milyon yıl önce homininler tarafından taş aletlerin ilk kez kullanılmasından MÖ 11.650 civarında Pleistosen'in sonuna kadar olan zaman dilimini kapsar. Paleolitik dönemin ilk kısmı, Kenya'daki Lomekwi bölgesinde bulunan ve muhtemelen Kenyanthropus tarafından kullanılan en eski taş aletlerle başlayan Alt Paleolitik olarak adlandırılır. Alt Paleolitik dönemde erken homininlerin ateşi kontrol ettiğine dair sınırlı kanıt vardır, ancak H. erectus veya H. ergaster'in İsrail'de M.Ö. 790.000 ila 690.000 yılları arasında ateş yakmış olabileceğine inanılmaktadır. Ateşin kullanımı ilk insanların yemek pişirmesine, ısınmasına ve geceleri bir ışık kaynağına sahip olmasına olanak sağlamıştır.

Orta Paleolitik dönem yaklaşık 200.000 yıl önce erken Homo sapiens'in ortaya çıkmasıyla başlamıştır. Bu dönem, modern dil kapasitesini gösteren anatomik değişikliklere ve insanların ateşi kullandığına dair ilk kesin kanıtlara tanıklık etmiştir. Orta Paleolitik dönemde ayrıca sistematik gömü, müzik, erken sanat ve giderek daha sofistike hale gelen çok parçalı aletlerin kullanımı da gelişmiştir.

Paleolitik Çağ boyunca insanlar genellikle göçebe avcı-toplayıcılar olarak, küçük ve eşitlikçi toplumlar halinde yaşamışlardır. Ancak, bol kaynaklara veya gelişmiş gıda depolama tekniklerine sahip bazı toplumlar, şeflikler ve sosyal tabakalaşma gibi karmaşık sosyal yapılara sahip yerleşik yaşam tarzları geliştirmiştir.

Mezolitik

Orta Taş Devri olarak da bilinen Mezolitik Çağ, Paleolitik ve Neolitik dönemler arasında insanoğlunun teknolojik gelişiminin yaşandığı bir dönemdir. Bu dönem yaklaşık 10.000 yıl önce, Pleistosen çağının buzullarının geri çekilmeye başlamasıyla başlamıştır. Mezolitik dönemin sonu, bu tarih bölgeye göre değişmekle birlikte, tarımın başlamasıyla işaretlenmiştir.

Son buzul çağının etkilerinin asgari düzeyde olduğu bölgelerde, bunun yerine bazen "Epipaleolitik" terimi kullanılmaktadır. Kuzey Avrupa gibi iklimin ısındığı ve bataklıklardan gelen besin kaynaklarının bol olduğu bölgelerde Mezolitik dönem birkaç bin yıl sürmüş ve Maglemosian ve Azilian gibi benzersiz kültürler üretmiştir. Buna karşılık, tarımın Pleistosen'de zaten mevcut olduğu bölgelerde Mezolitik dönem daha kısa ve daha az tanımlıdır.

Mezolitik döneme ait kalıntılar çok azdır ve genellikle çöp çukurları ya da antik çöplüklerle sınırlıdır. Ormanlık alanlarda, tarım için daha fazla araziye ihtiyaç duyulan Neolitik döneme kadar yaygın olmasa da, erken ormansızlaşmaya dair kanıtlar bulunmuştur. Mezolitik dönem, mikrolit ve mikroburin gibi küçük çakmaktaşı aletlerin yanı sıra kano ve yay gibi ahşap nesnelerle karakterize edilir. Bu teknolojiler ilk olarak Azilya kültürleriyle Afrika'da ortaya çıkmış, daha sonra İbero-Maurus ve Kebaran kültürleri aracılığıyla Avrupa'ya yayılmıştır. Ancak, bağımsız olarak geliştirilmiş olmaları da mümkündür.

Neolitik

"Yeni Taş Devri" olarak da bilinen Neolitik dönem, Orta Doğu'nun bazı bölgelerinde ve daha sonra dünyanın diğer bölgelerinde M.Ö. 10.200 civarında başlamıştır. M.Ö. 4.500 ile 2.000 yılları arasında sona ermiştir. Bu süre zarfında, baskın insan türü olarak sadece Homo sapiens sapiens kalmıştır. Bu döneme, ekinlerin ve hayvanların evcilleştirilmesi, kalıcı yerleşimlerin ve erken şefliklerin kurulması gibi teknolojik ve sosyal gelişmeler damgasını vurmuştur. Dönem, "Neolitik Devrim" olarak bilinen çiftçiliğin başlamasıyla başlamış ve metal aletlerin yaygınlaşmasıyla sona ermiştir. Neolitik terimi Eski Dünya'da yaygın olarak kullanılmaktadır, ancak Amerika ve Okyanusya'da metal işleme teknolojisini tam olarak geliştirmemiş kültürlere uygulanması sorunlara yol açmaktadır.

Erken Neolitik dönemde tarım, siyez buğdayı, darı, kavuzlu buğday, köpek, koyun ve keçi gibi dar bir bitki ve hayvan yelpazesiyle sınırlıydı. M.Ö. 6.900-6.400'lere gelindiğinde, evcilleştirilmiş sığır ve domuzların yanı sıra çanak çömlek kullanımı ve kalıcı ya da mevsimlik yerleşimlerin kurulması da söz konusu olmuştur. Neolitik dönem aynı zamanda erken köylerin, tarımın, hayvan evcilleştirmenin, aletlerin ve savaşın başlangıcının gelişimine tanıklık etmiştir.

Yerleşimler daha kalıcı hale gelmiş, bazılarında kerpiçten yapılmış dairesel evler, bazılarında ise ailelerin tek ya da birden fazla odada yaşadığı dikdörtgen kerpiç evler görülmüştür. Mezar bulguları bir atalar kültünün varlığına işaret etmektedir ve Vinča kültürü en eski yazı sistemini yaratmış olabilir. Ġgantija'nın megalitik tapınak kompleksleri büyük yapılarıyla bilinmektedir. Bazı geç Avrasya Neolitik toplumları karmaşık tabakalı şeflikler ve hatta devletler oluşturmuş olsa da, çoğu nispeten basit ve eşitlikçiydi. Bu dönemde giysiler, deriyi tutturmak için kullanılan çok sayıda kemik ve boynuz iğnenin keşfedilmesinden de anlaşılacağı üzere, öncelikle hayvan derilerinden yapılmıştır. Yün kumaş ve keten, Neolitik Çağ'ın sonlarında kullanılabilir hale gelmiş olabilir.

Kalkolitik

Eneolitik veya Bakır Çağı olarak da bilinen Kalkolitik, Eski Dünya arkeolojisinde taş aletlerin yaygın kullanımının yanı sıra erken bakır metalürjisinin de mevcut olduğu bir dönemdir. Bu dönemde bazı silah ve aletler bakırdan yapılmıştır. Metallerin kullanılmasına rağmen, bu dönem hala büyük ölçüde Neolitik karakterdeydi ve Neolitik ile Bronz Çağı arasında bir geçiş olarak kabul ediliyordu. Ancak günümüzde Bronz Çağı'nın bir parçası olarak kabul edilmektedir.

Sırbistan'daki bir arkeolojik alan, 7.500 yıl öncesine kadar uzanan, yüksek sıcaklıkta bakır eritme işlemine dair en eski kanıtları içermektedir. Bu da bakır eritme işleminin o dönemde Asya ve Avrupa'nın farklı bölgelerinde bağımsız olarak icat edilmiş olabileceğini düşündürmektedir. Metalürjinin ortaya çıkışı ilk olarak Bereketli Hilal'de gerçekleşmiş ve M.Ö. 4. binyılda Bronz Çağı'na yol açmış olabilir. Ancak Avrupa'daki Vinča kültürüne ait buluntular Bereketli Hilal'dekilerden biraz daha önceye tarihlendirilmiştir. Timna Vadisi'nde ayrıca 9.000 ila 7.000 yıl öncesine kadar uzanan bakır madenciliğine dair kanıtlar bulunmaktadır.

Orta Doğu'da Neolitik Çağ'dan Kalkolitik Çağ'a geçiş, yüksek kaliteli hammaddelerin kullanımında bir düşüşle karakterize edilir. Kuzey Afrika ve Nil Vadisi demir teknolojisini Yakın Doğu'dan almış ve Bronz ve Demir Çağlarında benzer bir gelişim yolu izlemiştir. Ancak Afrika'nın büyük bölümünde Demir Çağı ve Tunç Çağı eşzamanlı olarak yaşanmıştır..

Antik Tarihe Geçiş

Bronz Çağı

Bronz Çağı, insanlık tarihinde bakır ve kalayın eritilerek bronz elde edilmesi gibi ileri metal işleme tekniklerinin yaygın olarak kullanıldığı bir dönemdir. Bu dönem, daha sonraki dönemlere kadar yazılı kayıt sistemi geliştirmemiş olan uygarlıklar için tarih öncesinin bir parçası olarak kabul edilir. Yazının icadı genellikle Bronz Çağı'nın erken başlangıçlarına denk gelir.

"Bronz Çağı" terimi, bakır ve kalayın birleştirilmesiyle oluşturulan bronzun kullanımına atıfta bulunur. Bakır ve kalay cevherleri nadirdir ve tunç kullanımı belirli bölgelerle sınırlıydı. Bronz Çağı, tarih öncesi toplumlar için üç çağ sisteminin bir parçasıdır ve dünyanın bazı bölgelerinde Neolitik Çağı takip eder.

Bronz Çağı boyunca, kalayın az sayıdaki madenden diğer bölgelere taşınması için ticaret yolları kurulmuştur. Yeni malzeme öncelikle silahlar için kullanılmış, ancak tarım aletleri için yaygın olarak kullanılmamıştır. Genellikle sosyal elitler tarafından istiflenir ve büyük miktarlarda biriktirilirdi.

Tunç Çağı'nın sonunda Mısır, Çin, Anadolu (Hititler) ve Mezopotamya'da imparatorluk olarak da bilinen büyük devletler ortaya çıkmıştı. Bu imparatorluklar okuryazardı ve yazılı kayıt sistemleri geliştirmişlerdi.

Demir Çağı
Demir Çağı, Bronz Çağı'nda yazılı kayıtlar oluşturmuş olan medeniyetler için tarih öncesinin bir parçası olarak kabul edilmez. Birçok uygarlık, genellikle imparatorlukların genişlemesi ve fethi yoluyla Demir Çağı'nda yazılı kayıtlar oluşturmuştur. Örneğin, Avrupa'nın büyük bölümünde Demir Çağı terimi, Roma İmparatorluğu'nun fethinden sonra "Roma", "Gallo-Roma" ve benzeri terimlerle değiştirilmiştir.

Arkeolojide Demir Çağı, demir metalürjisinin ortaya çıkışını ifade eder. Demirin benimsenmesine, gelişmiş tarım uygulamaları, dini inançlar ve sanatsal tarzlar gibi diğer kültürel değişiklikler eşlik etmiştir. Bu nedenle arkeolojik Demir Çağı genellikle felsefe tarihindeki "Eksen Çağı" ile aynı zamana denk gelir. Demir cevheri bol olmasına rağmen, demirle çalışmak için kullanılan yöntemler daha önceki metaller için kullanılanlardan farklıdır. Demirin yayılması yavaş olmuş ve çoğunlukla silahlar için kullanılırken, bronz aletler ve sanat için tipik metal olarak kalmıştır.

Zaman Çizelgesi
Verilen tüm tarihler yaklaşıktır ve antropoloji, arkeoloji, genetik, jeoloji ve dilbilim gibi çeşitli alanlarda yapılan araştırmalara dayanmaktadır.

Paleolitik

Alt Paleolitik
Yaklaşık 3,3 milyon yıl önce, en eski taş aletler üretildi

Yaklaşık 2.8 milyon yıl önce, Homo cinsi ortaya çıktı

Milattan önce 600.000 civarında avcılık ve toplayıcılık başladı.

Milattan önce 400.000 civarında, ilk insanlar ateşin kontrolünü ele geçirdi

Orta Paleolitik
300.000-30.000 MÖ civarında, Avrupa'da Mousterian (Neandertal) kültürü vardı

MÖ 200.000 civarında, anatomik olarak modern insanlar (Homo sapiens sapiens) Afrika'da ortaya çıktı ve diğer primatlara kıyasla belirgin bir vücut kıllarının olmaması ile karakterize edildi

Milattan önce 170.000-83.000 yılları civarında, giysinin icadı

MÖ 75.000 civarında, Toba Yanardağı'nın patlaması meydana geldi

Milattan önce 80.000-50.000 yılları arasında Homo sapiens Afrika'dan tek bir popülasyon olarak çıktı ve güney Hindistan, Malay adaları, Avustralya, Japonya, Çin, Sibirya, Alaska ve Kuzey Amerika'nın kuzeybatı kıyısı gibi çeşitli yerlere göç etti

Yaklaşık 80.000-50.000? MÖ, dil ve sofistike biliş de dahil olmak üzere davranışsal modernite başladı

Üst Paleolitik
Yaklaşık 45.000 MÖ / MÖ 43.000, Fransa'da Châtelperronian kültürünün başlangıcı

Yaklaşık 40.000 MÖ / MÖ 38.000, Avustralya anakarasının güney yarısında yerli Avustralyalılar tarafından ilk insan yerleşimi

Yaklaşık 32.000 MÖ / MÖ 30.000, Fransa'daki Chauvet Mağarası'ndaki mağara resimleriyle örneklenen Aurignacian kültürünün başlangıcı

Yaklaşık 30.500 MÖ / 28.500 MÖ, Yeni Gine Asya veya Avustralya'dan gelen kolonistler tarafından iskan edildi

Yaklaşık 30.000 MÖ / MÖ 28.000'de, bugün Fransa'da bulunan Vezere Vadisi'nde bir ren geyiği sürüsü insanlar tarafından katledildi ve kesildi

Yaklaşık 28.000-20.000 MÖ, Avrupa'da Gravettian dönemi, bu dönemde zıpkınlar, iğneler ve testereler icat edildi

MÖ 26.500 civarında, Son Buzul Maksimum (LGM) meydana gelmiş, bunu buzların erimesi ve buzulların geri çekilmesi (Geç Buzul Maksimum) izlemiştir. Bu dönemde insanlar Batı Avrupa'ya geri dönmüş ve ilk kez Doğu Sibirya'dan Kuzey Amerika'ya girmiştir

MÖ 26.000 / MÖ 24.000 civarında, dünyanın dört bir yanındaki insanlar bebek taşıyıcıları, giysiler, çantalar, sepetler ve ağlar yapmak için lifleri kullanmaya başladı

Yaklaşık 25.000 MÖ / 23.000 M.Ö., en eski kalıcı insan yerleşimi Çek Cumhuriyeti'nde Moravya'da şimdiki Dolní Věstonice yakınlarında kurulmuştur

Yaklaşık 23.000 MÖ / MÖ 21.000 yıllarında, İsrail'in Celile Denizi kıyısındaki bir avcı-toplayıcı yerleşik kampı olan Ohalo II'de küçük ölçekli deneme amaçlı bitki yetiştiriciliği yapılmıştır

Yaklaşık 16.000 MÖ / MÖ 14.000'de, Fransız Pireneleri'nde bugün Le Tuc d'Audoubert olarak bilinen mağaranın derinliklerinde kilden bir Wisent yontuldu

MÖ 14.800 / MÖ 12.800 civarında, Kuzey Afrika'da Nemli Dönem başladı ve daha sonra Sahra'ya dönüşecek olan bölgeyi ıslak ve verimli hale getirdi

Mezolitik/Epipaleolitik
MÖ 12.500 ila 9.500 yılları arasında, Levant'ta (Doğu Akdeniz) çavdar yetiştirmiş olabilecek yerleşik avcı-toplayıcılardan oluşan bir kültür olan Natufian kültürü var olmuştur

Neolitik
MÖ 9.400-9.200 civarında, erken Neolitik köy Gilgal I'de (Ürdün Vadisi'nde, Eriha'nın 13 km kuzeyinde) partenokarpik (ve dolayısıyla kısır) tipte incir yetiştirilmiştir. Bu durum buğday, arpa ve baklagillerin evcilleştirilmesinden öncesine dayanmaktadır ve bilinen ilk tarım örneği olabilir.

MÖ 8.500 civarında, Bereketli Hilal'de hayvanların ve bitkilerin evcilleştirilmesi başlar ve bu da Neolitik dönemin başlangıcını işaret eder.

M.Ö. 7.500 civarında, bilinen en eski çanak çömlek Japonya'da üretilmiştir.

M.Ö. 7.000 civarında, bilinen en eski sulama sistemleri Mezopotamya'da kullanılır.

MÖ 6.500 civarında, Mezopotamya'da bilinen en eski kentsel yerleşimler kurulur.

MÖ 5.500 civarında, bilinen en eski metal işleme Anadolu'da gerçekleşir.

M.Ö. 4.500 civarında, bilinen en eski yazı sistemleri Mezopotamya'da geliştirilir.

Kalkolitik
MÖ 3700 civarında, Sümer'de proto-çivi yazısı adı verilen erken bir yazı biçimi ortaya çıktı ve kayıt tutma başladı. Uzmanlara göre, bu erken yazı esas olarak kayıt tutmak için kullanılıyordu ve konuşma diliyle çok az bağlantısı vardı.

1991 yılında Ötztal Alpleri'nde buz içinde korunmuş olarak bulunan "Buz Adam Ötzi "nin yaklaşık ölüm tarihi MÖ 3300 civarındadır. Cesetle birlikte, bu dönemin karakteristik teknolojisi olan bakır uçlu bir balta da bulunmuştur.

Stonehenge'in inşası MÖ 3000 civarında başlamıştır. İlk versiyonunda, 56 ahşap direkli dairesel bir hendek ve banktan oluşuyordu.

MÖ 3000 civarında Yamnaya halkı Pontus-Hazar bozkırlarından Avrupa ve Asya'ya yayıldı. Bu göçlerin Yamnaya Bozkırlarının pastoralist soyunu ve Hint-Avrupa dillerini Avrasya'nın büyük bölümüne yaydığı düşünülmektedir.

Bu tarihler ve olaylar, yeni keşifler ve araştırmalar yapıldıkça sürekli olarak gözden geçirilmekte ve güncellenmektedir.

Ayrıca bakınız

 Tarih öncesi savaş, yazının bulunmasından önceki çağlarda yapılan savaşlar.
 Tarih öncesinde din, yazının bulunmasından önceki çağlardaki dini inanışlar.

Kaynakça

İnsan evrimi
Dünya tarihi

Tarih öncesi


شق 2  وهو وصلة لوحدات المعالجة المركزية التابعة لشركة إنتل من نوع بنتيوم 2 كزيون وبنتيوم 3 كزيون. وبالمقارنة مع شق 1 لمعالجات بنتيوم 2 التي كانت تسوق للحواسيب المنزلية و المكتبية. كانت وحدات بنتيوم 2 كزيون تسوق للخوادم ومحطات العمل وشبيهة لوحدات بنتيوم 2 اللاحقة, ومبنية على نظام بي 6, وكانت تحتوي على كاتش (Cache) منفصل عنها مما ساعدة على تكبير L2 cache لحجم بين 512 بايت إلى 2048 KB وبسرعة كاملة, بينما كانت وحدات بنتيوم 2 تحتوي على كاتش ذ و ع س من تصنيع شركات أخرى بـ50% من سرعة وحدة المعالجة المركزية لتخفيض السعر. ولاستخدام شق 2 سرعة كاملة للكاتش إحتاجة إنتل أن تزيد عدد الوصلات لتصبح 330 وصلة. وتم لاحقا استبدال شق 2 بمقبس 370 لوحدات بنتيوم 3 فولاتين (Pentium III Tualatin) وعلى الرغم من أنها كانت تشبه إلى حد كبير وحدات بنتيوم 2 كزيون.

مقابس وحدة المعالجة المركزية

شق 2


Pinaceae (Çamgiller), Pinales takımından bazen çalı formunda kozalaklı ağaç türlerini içeren bitki familyasıdır.

Familya üyeleri bir evcikli her dem yeşil ve yaprak döken türleri içerir. Larix ve Pseudolarix türleri kışın yapraklarını döker. Kabuk düz, pullu veya çatlaklıdır. Kısa ve uzun sürgünler bulunur. Yanal sürgünler iyi gelişme gösterir ve uzun sürgünlere benzer. Kısa sürgünler Picea, Psudotsuga ve Abies türlerinde bulunmaz. İnce dallar primer yapraklarla dizilidir. İnternodlar arasında en uzun 1 cm'lik mesafe vardır.

Yapraklar basit olup tek tek dökülür, (Pinusda demetler halinde dökülür) Karşılıklı veya sarmal dizilmiştir fakat bazen 1-2 sıra halinde dizildiği görülür. Yapraklar bütün türlerde iğnemsi kısa saplı veya sapsızdır. Uzun sürgünlerde tek tek (sarmal) kısa sürgünlerde ise demetler halinde (Cedrus, Larix, Pseodularix) yer alır. Juvenil yapraklar (ilk çıkan yaprak) uzun sürgünlerde bulunur. Yapraklarda reçine kanalları görülür. Kotiledon sayısı 2-15(-24) arasındadır.

Dişi kozalaklar bir yılda olgunlaşır (Pinus'''da 2-3 yılda) ve kısa bir süre içerisinde dağılır (Cedrus ve Abies) veya uzun süre ağaç üzerinde kalır. Kozalak pulları üst üste dizilmiş sert ve yassıdır. Olgunlaşınca sert, kalın ve odunsu yapıya sahip olur (Pinus). Brahte içeride veya dışa doğru yönelmiştir (Abies'de dışa doğru).

Erkek çiçekler bir yıl sonunda olgunlaşır, tek veya küme halinde sürgün koltuğunda bulunur, yumurtamsı, elips veya silindirik yapıdadır. Sporofiller üst üste binmiştir. Polenler küre biçiminde olup her iki yanında kanatlar bulunur veya bulunmaz.(Larix ve Pseudotsugada bulunmaz)

Tohumlar ikişer pulludur. Tohum kanadı tohumu kıskaç gibi tutar. Bazı çam türlerinde kanatlar körelmiştir (Pinus pinea).

 Taksonomi
Pinaceae familyasına bağlı cinsler:
 Abies - Mill.
 Cedrus - Trew
 Keteleeria - Carrière
 Larix - Mill.
 Picea - A. Dietr.
 Pinus - L.
 Pseudolarix - Gordon
 Pseudotsuga - Carrière
 Tsuga - Carrière

Galeri

Dış bağlantılar
 Arboretum de Villardebelle  French Arboretum of conifers around the world
 Gymnosperm Database  – Pinaceae
 Pinaceae on the web page of the Tree-of-Life project
 40 Pine Trees From Around the World  by The Spruce
 , covers Californian species and much of western North America
 [http://www.efloras.org/florataxon.aspx?flora_id=1&taxon_id=10691  Pinaceae in Flora

Kaynakça

Pinaceae
John Lindley tarafından adlandırılmış taksonlar
1836'da tanımlanan taksonlar

Çamgiller


مارينا إينوي (井上麻里奈 إينوي مارينا) هي مؤدية أصوات يابانية ولدت في 20 يناير 1985 في طوكيو.

أدوارها في الأنمي

مسلسلات أنمي تلفزيونية
 تنجن توبا جورين لاجان - يوكو
 إل كازادور - ليريو
 باكانو! - إيف جينوارد
 سكيب بيت! - كيوكو موغامي
 مينامي-كيه - كانا مينامي
 سايونارا زتسبو سينسيه - تشيري كيتسو
 زوكو سايونارا زِتسبو سينسيه - تشيري كيتسو
 زان سايونارا زِتسبو سينسيه - تشيري كيتسو
 ماريا هوليك - ماتسوريكا شينوجي
 ماريا هوليك ألايف - ماتسوريكا شينوجي
 شاكوغان نو شانا II - فيليس
 شاكوغان نو شانا III(فاينل) - فيليس
 سيكيري - تسوكيومي
 سيكيري Pure Engagement - تسوكيومي
 الرمية الكبرى - روري ميهاشي
 دي جرايمان - إلدا
 زامد الذكرى الضائعة - كوباكو
 عندما تبكي النوارس - جيسيكا أوشيروميا
 كامبفر - ناتسورو سينو
 هايسكول اوف ذا ديد - ري مياموتو
 الخادم الأسود 2 - لوكا ماكين
 آيرون مان - أكي
 إكس-من - ريكو نيراساكي
 فريزينغ - شيفون فيرتشايلد
 فريزينغ فايبريشن - شيفون فيرتشايلد
 هجوم العمالقة - آرمين آرليرت
 هجوم العمالقة Season 2 - آرمين آرليرت
 هجوم العمالقة Season 3 - آرمين آرليرت
 هجوم العمالقة The Final Season - آرمين آرليرت
 هجوم العمالقة: الثانوية - آرمين آرليرت
 جاليلي دونا - آنا هندريكس
 لوغ هورايزون - كانامي
 كيل لا كيل - مايكو أوغوري
 إنفينيت ستراتوس - لورا بودويغ
 التلميذ المتخلف في ثانوية السحر - ماري واتانابي
 كوبرا ذي أنيميشن - إليس لويد
 M3 الفولاذ الأسود - أكاشي ساغينوما (أيام الطفولة)، سوزاكي
 الخيانة تعرف إسمي - توكو موراسامي
 ديت ا لايف - توكا ياتوغامي
 ريني من الحدود - ساكورا ماميا
 بانتشلاين - يوتا إيريداتسو
 الخطايا السبع المميتة - جيريكو
 الخطايا السبع المميتة: تلميحات الحرب المقدسة - جيريكو
 الخطايا السبع المميتة: إعادة إحياء الوصايا - جيريكو
 أواريمونوغاتاري - سوداتشي أويكورا
 بوكيمون إكس/واي - أريا
 أكاديميتي للأبطال - مومو ياويوروزو
 أسد آذار - كيوكو كودا
 ماجيكيون! رينيسانس - روي أنجو (أيام الطفولة)
 سكيت دانس - موموكو كيبيتسو
 هاياتي نو غوتوكو! - واتارو تاتشيبانا
 دارلينغ إن ذا فرانكس - نانا
 مجموعة جونجي إيتو - توشيو
 مخيم الإسترخاء - ساكورا كاغاميهارا
 مخيم الإسترخاء SEASON2 - ساكورا كاغاميهارا
 سيرك كاراكوري - فيلما ثورن
 جوجوتسو كايسن - ماي زينين
 وندر إغ برايوريتي - ميكو

أوفا أنمي
 لوحة كوزيت - كوزيت دوفيرن
 غوكو سايونارا زِتسبو سينسيه - تشيري كيتسو
 المعلم الساحر نيغيما!: الجناح الأبيض ALA ALBA - كوتارو إينوغامي
 المعلم الساحر نيغيما!: عالم آخر - كوتارو إينوغامي
 هجوم العمالقة: مذكرة إلزي - الراوية
 هجوم العمالقة: زوار مفاجئون - آرمين آرليرت
 هجوم العمالقة: محنة - آرمين آرليرت

أفلام أنمي
 سلسلة أفلام بريك بليد
 بريك بليد: الفصل الأول «وقت النهوض» - نارفي سترايز
 بريك بليد: الفصل الثاني «مفترق الطرق» - نارفي سترايز
 بريك بليد: الفصل الثالث «جرح سيف القاتل» - نارفي سترايز
 بريك بليد: الفصل الرابع «أرض الكارثة» - نارفي سترايز
 بريك بليد: الفصل الخامس «أفق الموت» - نارفي سترايز
 بريك بليد: الفصل السادس «حصن الحزن» - نارفي سترايز
 التلميذ المتخلف في ثانوية السحر: الفتاة التي تنادي النجوم - ماري واتانابي
 أكاديميتي للأبطال ذا موفي: البطلين - مومو ياويوروزو
 أكاديميتي للأبطال ذا موفي: هيروز: رايزينغ - مومو ياويوروزو
 زوكوؤاريمونوغاتاري - سوداتشي أويكورا
 ديت ا لايف: مايوري جادجمنت - توكا ياتوغامي
 دورايمون: نوبيتا وأبطال الفضاء - آرون

أدوارها في ألعاب الفيديو
 بيرسونا 3 بورتبل - البطلة
 تيلز أوف هارتس - كوهاك هارتس
 تيلز أوف فرسس - كوهاك هارتس
 تيلز أوف ذا وورلد: ريف يونايتيا - كوهاك هارتس
 أكاديميتي للأبطال: باتل فور أول - مومو ياويوروزو
 ماي هيرو ونز جاستيس - مومو ياويوروزو
 ماي هيرو ونز جاستيس 2 - مومو ياويوروزو
 بليد آركوس فروم شاينينغ - آلتينا
 دراغون كويست هيروز - بيانكا
 دراغون كويست هيروز II - بيانكا
 إيتاداكي ستريت: دراغون كويست آند فاينل فانتسي ثيرتيث أنيفيرساري - بيانكا
 ديت ا لايف: رينّي يوتوبيا - توكا ياتوغامي
 ديت ا لايف: أروسو إنستول - توكا ياتوغامي
 ديت ا لايف: ريو ريينكارنيشن - توكا ياتوغامي
 ديت ا لايف: رين ديستوبيا - توكا ياتوغامي
 كود أوف برنسس - سولانج بلانشفلور دو لوكس

أدوارها في الدبلجة اليابانية
 روبي - إميرالد ساستراي
 ثانوية سوبر غيرلز - وندر وومان

وصلات خارجية

مراجع

 ويكيبيديا اليابانية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من طوكيو
خريجو جامعة كاكوشوين
فنانو سوني ميوزك إنترتينمنت اليابان
مغنون من طوكيو
مغنون يابانيون في القرن 21
مغنيات بوب يابانيات
مغنيات يابانيات في القرن 21
ممثلات أداء صوتي يابانيات
ممثلات ألعاب فيديو يابانيات
ممثلات يابانيات في القرن 21
مواليد 1985
مواليد في طوكيو

مارينا إينوي


282 (CCLXXXII) pazar günü başlayan bir yıldır.

Olaylar
 Roma İmparatoru Carus Tuna'yı ele geçirdi.

Doğumlar

Ölümler
 Jia Chong, Çinli siyasetçi (d. 217)
 Probus, Roma İmparatoru (d. 232)

282


Ryōta Taohata (jap. , Taohata Ryōta; * 21. November 1988 in der Präfektur Tokio) ist ein japanischer Badmintonspieler.

Karriere
Ryōta Taohata gewann bei der japanischen Badmintonmeisterschaft 2011 Silber im Mixed mit Sayuri Asahara. Zweiter wurde er ebenfalls im Herrendoppel mit Hiroyuki Saeki bei den Austrian International 2011. Ein Jahr später wurden beide erneut Vizemeister bei den Austrian International, bevor sie das Turnier 2013 dann gewinnen konnten.

Sportliche Erfolge

Referenzen
http://www.unisys.co.jp/badminton/team/taohata.html

Badmintonspieler (Japan)
Japaner
Geboren 1988
Mann
Teilnehmer an den Ostasienspielen (Japan)

Ryōta Taohata


An Carex feanii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Forest Buffen Harkness Brown. An Carex feanii in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Marquesas. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Carex

Carex feanii


Vaviquinia (Viviquinia) ist ein osttimoresischer Suco im Verwaltungsamt Maubara (Gemeinde Liquiçá).

Geographie

Der Suco liegt im Norden des Verwaltungsamts Maubara, am Ufer der Sawusee. Südwestlich befindet sich der Suco Gugleur und südlich und östlich der Suco Maubaralissa. Entlang der Grenze zu Maubaralissa fließt der Bahonu Vaviquinia und mündet schließlich östlich vom Ort Maubara, am Ponta Sia Ilo, in die Sawusee. Der Mantaro entspringt im Grenzgebiet zu Gugleur folgt der Grenze, biegt dann nach Westen ab und kommt vereinigt mit dem Tikidur als Marae wieder zur Grenze, bis er die Sawusee erreicht. Vor der Gebietsreform 2015 hatte Vaviquinia eine Fläche von 19,53 km². Nun sind es 14,12 km². Der Suco gab Gebiete am Marae und östlich des Bahonu an die Nachbarn ab, darunter die Siedlungen Delesuvati und Vila.

Maubara, der Hauptort des Verwaltungsamts, ist die größte Siedlung des Sucos und liegt im Nordosten an der Küste. Ein Ortsteil am Ufer des Bahonu ist Vavikinia. Westlich des Bahonu liegen an der Grenze zu Maubaralissa die Dörfer Pabalebu (Pabaicbu), Pametapu, Darulara und Nunuana. Nahe dem Marae liegen die Orte Morae und Raenaba. Im Zentrum des Sucos befinden sich die Orte Lebunicta und Lebumeta. Die nördliche Küstenstraße, eine der wichtigsten Verkehrswege des Landes, führt auch an der Küste Vaviquinias entlang. Im Ort Maubara befinden sich zwei Grundschulen, eine Präsekundär-Schule, eine Polizeistation und ein kommunales Gesundheitszentrum. Vor Maubara können Schiffe ankern.

Im Suco befinden sich die sieben Aldeias Darulara, Delesuvati, Lebumeta, Morae, Nunuana, Pametapu und Vila.

Einwohner
In Vaviquinia leben 2.831 Einwohner (2022), davon sind 1.408 Männer und 1.423 Frauen. Im Suco gibt es 525 Haushalte. Über 87 % der Einwohner geben Tokodede als ihre Muttersprache an. Fast 13 % sprechen Tetum Prasa.

Geschichte

1667 kam das Gebiet des heutigen Verwaltungsamts unter den Einfluss der Niederlande, die im Ort Maubara 1756 ein Fort bauten. Im Vertrag von Lissabon vereinbarten die Niederländer 1859 im Rahmen eines größeren Gebietsaustauschs Maubara an die Portugiesen abzutreten. Die Übergabe erfolgte im April 1861. 1869 beschrieb der Kapitän der portugiesischen Korvette Sa de Bandeira Maubara als eine Ansammlung einiger Hütten aus Stroh und Palmblättern, eine davon gehörte dem Kommandanten des dortigen Distrikts. Das Fort aus losen Steinen, nah am Meeresufer, war zu diesem Zeitpunkt nur noch mit einer einzelnen, rostigen Kanone bestückt. 1889 wurde in Maubara eine Zollstation errichtet.

1893 revoltierte Maubara schließlich selbst zusammen mit Atabae, gegen die Ausweitung der militärischen und administrativen Kontrolle Portugals. Der Liurai griff zwei portugiesische Militärposten in Dato und Vatuboro an und versuchte die Niederländer wieder als Schutzmacht zu gewinnen. Infolge der Niederschlagung des Aufstands brach in Maubara die Cholera aus. Im November unterzeichnete der Liurai offiziell einen schriftlichen Vertrag mit Portugal über den Vasallenstatus Maubaras.

Während des Bürgerkrieges zwischen UDT und FRETILIN 1975 floh die Bevölkerung Vaviquinias aus Angst vor Gewalt in das indonesische Westtimor.

Kurz darauf begann Indonesien Osttimor zu besetzen, das sich gerade für unabhängig erklärt hatte. Am 25. Dezember landeten indonesische Truppen nahe dem Ort Maubara, wo es zu Massakern an Zivilisten kam. In Maubara gründete die FALINTIL die base de apoio Malehui, eine Widerstandsbasis, die Zuflucht für Flüchtlinge aus Maubara, Leimea-Craic, Railaco, Atsabe, Ainaro und Zumalai bot. Später wurde die Basis von den Indonesiern zerstört. Ende 1979 gab es sogenannte Transit Camps, in denen die Besatzer osttimoresische Zivilisten internierten, im Ort Maubara und in Lebumeta.

1999 versuchten pro-indonesische Milizen (Wanra) die Stimmung vor dem Unabhängigkeitsreferendum am 30. August mit Gewalt zu beeinflussen. Aus dem Dorf Maubara stammt eine der gefürchtetsten Wanra Osttimors, die Besi Merah Putih (BMP), die vor allem in diesem Subdistrikt zwangsrekrutierte und hier auch ihr Hauptquartier hatte. Viele Menschen flohen aus Angst vor den Zwangsrekrutierungen. Bereits ab Januar 1999 war die BMP aktiv. Sie beging vor dem Referendum und nach der Bekanntgabe der Entscheidung für die Unabhängigkeit Hunderte von Verbrechen. Am 19. Januar griff die BMP den Ort Maubara an, worauf viele Einwohner nach Leotala flohen.

Politik

Bei den Wahlen von 2004/2005 wurde António dos Santos zum Chefe de Suco gewählt und 2009 in seinem Amt bestätigt. Bei den Wahlen 2016 gewann Alcino Nunes.

Wirtschaft

Vor der Küste des Ortes Maubara befinden sich Tauchplätze, die touristisch erschlossen sind.

Persönlichkeiten
 Félix da Costa (* 1960), Politiker

Weblinks

 Ergebnisse des Zensus 2010 für den Suco Vaviquinia (tetum; PDF; 8,2 MB)
 Ergebnisse des Zensus 2015 für den Suco Vaviquinia (tetum; PDF)
 Seeds of Life: Suco information sheets Maubara (tetum)

Einzelnachweise

Suco in Liquiçá (Gemeinde)

Vaviquinia


Beyaz dut (Morus alba), dutgiller (Moraceae) familyasından anavatanı doğu Asya olan hızlı büyüyen 15–20 m'ye kadar boylanabilen orta büyüklükte bir dut türü.

Kalın dallı, geniş tepeli bir ağaçtır. Uç tomurcuğu pseudoterminal, yan tomurcuğu kızıl kestane renklidir. Genç ağaçlarda yapraklar 20 cm uzunluğunda, loplu olup yuvarlaktır. Yaşlılarda genellikle 8–15 cm, tam, kalp şeklinde, tabanı asimetrik, kenarları testere dişlidir.

Sürgünler kesildiğinde süt gibi salgılar akar. Meyveler olgunlaşınca beyaz renk alır; tatlıdır. Bazı varyete ve formları park ve bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilir. Odunu sarı renkli dayanıklıdır. Tarım aletleri, müzik aletleri yapımında kullanılır.

Morus
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Beyaz dut


Facebook Messenger (uneori prescurtat ca Messenger) este o aplicație gratuită de mesagerie instantanee.

Facebook a raportat că Facebook Messenger a ajuns la 1 miliard de utilizatori activi lunar.

Istorie
Facebook a lansat Facebook Messenger pentru iOS și Android pe data de 9 august 2011. Facebook a lansat versiunea pentru Tizen pe data de 13 iulie 2015.

La 17 martie 2015, Facebook a adăugat o funcționalitate prin care utilizatorii pot trimite bani prietenilor lor. Acesta este disponibilă in prezent numai în Statele Unite ale Americii.

La 27 aprilie 2015, Facebook a introdus apeluri video în aplicația Facebook Messenger. Funcționalitatea a fost lansată pentru prima dată în Belgia, Canada, Croația, Danemarca, Franța, Grecia, Irlanda, Laos, Lituania, Mexic, Nigeria, Norvegia, Oman, Polonia, Portugalia, Regatul Unit, Statele Unite ale Americii și Uruguay.

În luna aprilie 2016, Facebook Messenger a lansat "Calling Group", care permite utilizatorilor să adauge până la 50 de participanți simultan pe internet. Această funcție este disponibilă pe dispozitive care rulează Android și iOS.

La 3 octombrie 2016, Facebook a lansat Facebook Messenger Lite, o versiune simplificata de Messenger. Aplicația vizează în primul rând telefoanele Android vechi și regiuni în care Internetul de mare viteză nu este disponibil pe scară largă. Facebook Messenger Lite este disponibil în Kenya, Tunisia, Malaezia, Sri Lanka și Venezuela.

Note

Legături externe
 Site Web oficial

Software din 2011
Facebook
Rețele de socializare

Facebook Messenger


BOC Ltd is a British based multinational, industrial gas company, more commonly known as BOC, now a part of Linde plc. In September 2005, BOC had over 30,000 employees on six continents, with sales of over £10.6 billion. BOC was a constituent of the FTSE 100 Index and the FT 30. On 5 September 2006 the BOC Group became part of the Linde Group of Germany.

History

Early years as Brin's Oxygen Company (1886–1905)
Brin's Oxygen Company, Ltd. was formed in 1886, by two French brothers, Arthur and Leon Brin. In the early years, the company manufactured oxygen using a high-temperature barium oxide process, known as the Brin process, developed from the work of French scientist Jean-Baptiste Boussingault. The main application for gaseous oxygen at that time was in connection with the generation of limelight, used in magic lanterns and theatre lighting.

A major new market emerged around 1903, with the development of the oxyacetylene welding process. Around the same time, new cryogenic air separation processes had been devised independently in Britain, the United States and Germany. The German engineer and founder of the Linde Group, Carl von Linde, won the patent for the process. The Brin brothers negotiated an agreement to use the Linde patents. In exchange, von Linde was given a stake and a board position in Brin's Oxygen Company, which he held until 1914. The new process replaced the inefficient barium oxide process, paving the way for larger-scale and more efficient production.

As BOC and expansion (1906–1978)
In 1906, the Brin brothers renamed the company the British Oxygen Company, or BOC. During the First World War, the business increased significantly as the mass production of needed war machinery—ships, tanks and trucks—involved either metal cutting or welding. In the post-war period, it grew by acquisitions, which included Sparklets Ltd, Allen-Liversidge Ltd and the Quasi-Arc Company.

During the Second World War, the gases for munitions and for medical needs were provided by BOC. As in the First World War, the business grew. After the war, BOC formed subsidiaries in over twenty countries. In the 1950s, due to the increased demand for automobiles, improved methods of manufacturing steel were invented which required "tonnage" oxygen. This meant a further increase in business for BOC.

BOC diversified into many industries in the 1960s and '70s. One was the refrigeration market and it set up a joint venture called BOC-Linde Refrigeration Ltd., with Linde AG of Germany in 1968. It also acquired Ace Refrigeration Ltd and J. Muirhead Ltd, quick-frozen food suppliers, in 1969.

With the plan of expanding into the Far East, it set up British Oxygen (Far East) Ltd, based in Tokyo. It established subsidiaries and joint ventures in Jamaica, the Netherlands, South Africa, Sweden and Spain for a number of products; which included transformers, magnetising equipment, frozen foods, stable isotopes, radioactively labelled compounds and cryogenic systems. In 1971, the company installed the largest mainframe computer in Britain, linking a network of computers throughout the country, and sold computer time to outside customers. As a result, BOC diversified into the computer business.

The 1973 oil crisis led to a rethinking of BOC's future strategy. It divested non-strategic assets; and concentrated on its primary business, especially the gases and health care markets, and the expansion of these businesses to Europe, the Americas and the Far East. In 1975, the company officially became 'BOC International Ltd', reflecting its success in developing business outside of Britain, and in products beyond oxygen.

BOC Group (1978–2006)
An important part of BOC's history was the acquisition of Airco Industrial Gases, an American competitor. After 11 years of litigation, in 1978 Airco became a wholly owned subsidiary of BOC. The enlarged company changed its name to the BOC Group.

In 1999, reports emerged that the U.S. industrial gases company Praxair, which in 1992 spun off from Linde AG's U.S. division, 'Union Carbide Industrial Gases', were in possible merger discussions with BOC Group. Following the breakup of the talks, France's L'Air Liquide S.A. and Air Products & Chemicals Inc. made a series of cash offers to acquire the group. On 13 July 1999, the BOC board approved a pre-conditional cash offer of £14.60 per share. The BOC Group's assets were to be divided between Air Liquide and Air Products in the US$11 billion deal. On 12 May 2000, the bid lapsed, following failure to reach a satisfactory agreement with the United States Federal Trade Commission.

Following the collapse of the bid, BOC Group developed a new strategy to stimulate business growth in new products and markets and to reshape its existing portfolio of businesses to improve Group performance. In 2001, BOC Group announced it was cutting 1,500 jobs. In late 2002, the company merged its Japanese industrial and medical gas businesses with those of Air Liquide to form Japan Air Gases. BOC also acquired Praxair's operations in Poland.

In November 2003, BOC Group announced that it would complete the sale of Afrox Healthcare—a hospital and managed health care group operating in South Africa—to a consortium led by Black Economic Empowerment investors.

Part of the Linde Group (2006–present)
The BOC Group's total revenues in 2005, including its share of joint ventures and associate companies, were £4.6 billion and was then the second largest industrial gas supplier in the world. Industrial gases business made up for more than 80% of sales. The group was getting nearly one-third of its revenues from Asia Pacific; Europe accounted for 28% and the Americas 27%.

In January 2006, the Linde Group made a preliminary proposal to acquire BOC Group based on a £15 per share all-cash offer, which was rejected by the BOC board of directors. In March 2006, the second proposal based on a £16 per share all-cash offer, valuing the company at £8.2bn (US$14.4bn; €12bn), was accepted and takeover was completed on 5 September 2006. After nearly a century of intermittent courtship, BOC became a part of Linde Group and the synergy overtook Air Liquide as the global market leader.

On 6 September, BOC Group employees received a welcome pack including a letter from Linde CEO Professor Dr. Wolfgang Reitzle, a small badge representing the new logo of 'The Linde Group' and a Swatch watch. Many of these watches quickly appeared on eBay. On 12 March 2007, the Linde Group divested the vacuum business known as BOC Edwards to the private investment group CCMP Capital.

Operations
The BOC Group business activities included:

The Process Gas Solutions (PGS) line of business, supplying large product volumes by pipeline, on-site generation or cryogenic tanker
The Industrial and Special Products (ISP) line of business providing packaged gas, chemicals and related products and services. The gases involved are typically delivered in high pressure cylinders and range from technical grades to high-purity speciality gases.
BOC Edwards supplying the semiconductor industry with vacuum, chemical delivery and abatement systems and related services. It also supplies vacuum equipment to many industrial and scientific sectors.
Gist Limited provided logistics services, transport and warehousing to a number of sectors including food, beverage and fashion retail for large corporations including Marks & Spencer (M&S), Waitrose and Tesco. It was bought by M&S in Summer 2022 as part of a deal worth up to £255M.

Headquarters
When BOC was a global company, the head office of BOC was in Windlesham, a small village approximately 25 miles south-west of London. The office, built in the 1980s is a fine example of modern architecture and when seen from the air resembles the shape of an oxygen molecule. This office was used by Kamkorp Group and then stood empty before being sold to Gordon Murray Automotive in February 2020.  Many of the staff that was based in the Windlesham office have since moved to the BOC office in Woking and Linde plc's head office in Munich, Germany.

See also
BOC Covent Garden Festival

References

External links

Chemical companies of the United Kingdom
Companies based in Guildford
Chemical companies established in 1886
Companies formerly listed on the London Stock Exchange
Linde plc
2006 mergers and acquisitions

BOC (company)


Motutapu es una isla de Nueva Zelanda localizada en el Golfo de Hauraki y adyacente a la isla Rangitoto que surgió durante una erupción volcánica probablemente ocurrida entre los siglos XIII y XIV. Motutapu forma parte del Parque marìtimo del Golfo de Hauraki y en la isla se ha establecido una reserva natural llamada Reserva recreativa Isla Motutapu.

La isla estuvo habitada por tribus maoríes durante varios siglos e inclusive hasta el tiempo de la erupción que originó Rangitoto. Ellos llamaban a la isla Te Motutapu a Taikehu, la isla sagrada de Taikehu. En la actualidad existe un gran número de sitios arqueológicos en Motutapu con vestigios de la ocupación maorí.

Durante la Segunda guerra mundial, en Motutapu se estableció una base de operaciones que albergaba alrededor de mil efectivos. Algunas de las instalaciones construidas durante la guerra aún se conservan al día de hoy.

Referencias

Archipiélagos e islas de Nueva Zelanda
Región de Auckland

Motutapu


La finale de la Coupe de France 2022 est un match de football entre l'OGC Nice et le FC Nantes pour désigner le vainqueur de la Coupe de France de football 2021-2022, la  édition de la Coupe de France. Elle a lieu le 7 mai 2022 au Stade de France à Saint-Denis.

Équipes

Parcours des finalistes

Note : dans les résultats ci-dessous, le score du finaliste est toujours donné en premier (D : domicile ; E : extérieur).

Match

Notes et références

Finale de la Coupe de France de football
Stade de France
Football en mai 2022
Football en France en 2022
Face-à-face du FC Nantes
Face-à-face de l'OGC Nice
Événement sportif à Saint-Denis (Seine-Saint-Denis)

Finale de la Coupe de France de football 2021-2022


ملوحة التربة أو التملح هي ارتفاع مستوى الملح في التربة.
تكون التربة مملحة بسبب تراكم الأملاح الزائدة، وعادة تكون أكثر وضوحا للعيان على سطح التربة. تنتقل الأملاح إلى سطح التربة عن طريق ناقلات شعرية طبيعية وتكون محملة من المياه الجوفية المالحة، ثم تتراكم بسبب التبخر، ويمكن أيضًا للملوحة أن تكون كثيفة في التربة بسبب النشاط البشري. عندما ترتفع ملوحة التربة ترتفع الآثار السلبية للملح التي يمكن أن يؤدي إلى تدهور التربة والنباتات.

أسباب التملح
 مستويات عالية للملح في التربة.
 خصائص الأرض التي تسمح للملح بالتحرك (حركة المياه الجوفية).
 الاتجاهات المناخية التي تسمح بتراكم الملح.
 الأنشطة البشرية، مثل تجريد الأراضي من الأشجار وتربية الأحياء المائية.
 قطع الأشجار، لأن الأشجار تمتص الأملاح التي في التربة لعملية البناء الضوئي
 التبخر الشديد لانه يؤدي لازدياد الخاصة الشعرية
 الاستخدام المفرط للأسمدة الكيميائية

مفهوم عملية التملح
والملح هو العنصر الطبيعي للتربة والمياه، فالأيونات المسؤولة عن التملح هي : الصوديوم، والبوتاسيوم ، والكالسيوم، والمغنزيوم والكلور. وبما أن الصوديوم هو العنصر السائد فتصبح التربة صوديومية (مليئة بالصوديوم). تواجه التربة المليئة بالصوديوم تحديات خاصة لأنها تكون مهيكلة بشكل سيء للغاية مما يحد أو يمنع من ارتشاح المياه وتصريفها. ومع مرور الدهور، فان معادن التربة مع عوامل التجوية تطلق هذه الأملاح، ثم تدفق أو ترشح إلى سطح التربة مع ارتشاح المياه في المناطق ذات الأمطار الغزيرة. بالإضافة إلى التجوية فالمعادن تُرسب الأملاح أيضا عن طريق الغبار والأمطار.

في المناطق الجافة قد تتراكم الأملاح، مما يؤدي إلى تربة مالحة، هذه هي الحال، على سبيل المثال، في أجزاء كبيرة من أستراليا. يمكن للممارسات البشرية أن تزيد من ملوحة التربة من خلال إضافة الاسمده في مياه الري. إن إدارة الري بشكل صحيح يمكن أن تحول دون تراكم الملح عن طريق تصريف المياه بشكل كاف لتصفية الأملاح من التربة.

إن تعطل أنماط تصريف المياه يمكن أيضا أن يؤدي إلى تراكم الملح. ومثالا على ذلك وقعت حادثة في مصر في عام 1970 عندما بني السد العالي في أسوان. حيث كان التغير في منسوب المياه الجوفية قبل البناء قد أدى إلى زيادة تركيز الملح في المياه الجوفية، وبعد البناء، أدى ارتفاع مستوى المياه الجوفية إلى تملح الأراضي الصالحة للزراعة.

الملوحة في الأراضي الجافة
الملوحة في الأراضي الجافة يمكن أن تحدث عندما يكون منسوب المياه على عمق مترين إلى ثلاثة أمتار من سطح التربة حيث ترتفع أملاح المياه الجوفية من خلال الناقلات الشعرية الطبيعية إلى سطح التربة. هذا يحدث عندما تكون المياه الجوفية مالحة (وهو شيء شاسع في كثير من الأماكن)، ومما يزيد من وطأتها استخدام الأراضي بشكل غير مدروس مثل إزالة الأشجار مما يسمح بدخول المزيد من مياه الأمطار لطبقة المياه الجوفية أكثر مما يمكن أن تستوعب، مثلا إزالة الأشجار من أجل الزراعة هو السبب الرئيسي للملوحة في الأراضي الجافة في بعض المناطق، بسبب استئصال جذور الأشجار العميقة حيث تحل محلها الجذور السطحية للمحاصيل الزراعية.

ملوحة التربة بسبب الري
إن ملوحة التربة بسبب الري يمكن أن تحدث على مر الزمن كلما زاد ري هذه التربة، فمعظم المياه (حتى الأمطار الطبيعية) تحتوي على بعض الأملاح المنحلة. ولأن النباتات تستهلك المياه وكمية قليلة جدا من الأملاح المعدنية، فإن كمية كبيرة من الأملاح في التربة وتبدأ بالتراكم. وبسبب ملوحة التربة يصبح من الصعب على النباتات امتصاص المياه، ويجب إبعاد هذه الأملاح عن جذور النباتات في المنطقة من خلال إضافة كمية أكبر من المياه.

الآثار السلبية لملوحة التربة
 آثار ضارة على نمو النبات والمحاصيل.
 تلحق الأضرار بالبنية التحتية (الطرق، والأبنية، وتآكل الأنابيب والكابلات)
 انخفاض جودة المياه بالنسبة لمستخدميها، ومشاكل بالترسيب.
 تعرية التربة في نهاية المطاف، عندما تكون المحاصيل قد تأثرت بشدة من كميات من الأملاح.

مساحة الأراضي ذات التربة المالحة
إن مساحة الأراضي ذات التربة المالحة بحسب منظمة الفاو واليونسكو هي كالتالي :

مراجع

أملاح
المياه والبيئة
تحويل طاقة
زراعة
طاقة بديلة
علم التربة البيئي
علوم التربة
قضايا بيئية

ملوحة التربة


Robert George Thornton (nacido el  en Los Ángeles, California) es un exjugador de baloncesto estadounidense. Con una altura de 2,07 metros ocupaba la posición de pívot. Después de retirarse, se dedicaría a entrenar siendo entrenador asistente de varios equipos de la NBA.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante cuatro temporadas en el baloncesto universitario de Estados Unidos, jugando 1 temporada en Saddleback College y otras tres en la Universidad de  California en Irvine  en las que promedió 9,6 puntos y 5,8 rebotes.

Profesional
Es elegido en la 4ª ronda  con el puesto 87 en el  Draft de la NBA de 1984 por New York Knicks. Su primera experiencia profesional fue en la temporada 1984-1985 en el Caja Madrid de Alcalá de Henares, donde promedió 13 puntos y 6,9 rebotes. El restos de su carrera deportiva transcurriría en Italia, y Estados Unidos, en la NBA jugó 283 partidos con New York Knicks, Philadelphia 76ers, Minnesota Timberwolves, Washington Bullets y Utah Jazz, promediando  3 puntos y 2,5 rebotes en 12 minutos. En su etapa en la LEGA contabilizaría un total de 104 partidos, con unos promedios de 16,1 puntos y 8,7 rebotes por partidos.

Entrenador
Después de retirarse ha seguido ligado al baloncesto, ejerciendo de entrenador asistente en diversos equipos de la NCAA y NBA como los Cal State Fullerton Titans, Chicago Bulls, Minnesota Timberwolves, Seattle Supersonics, Memphis Grizzlies, Sacramento Kings, equipo del que fue entrenador asistente desde 2016 a 2019.

También ha sido entrenador principal en los Quad City Thunder y Huntsville Flight en la CBA.

En enero de 2021, se mudó a Australia para ser técnico asistente de los Perth Wildcats.

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Thorton en ACB.com

Baloncestistas de California
Entrenadores de baloncesto de Estados Unidos
Baloncestistas de la Liga ACB
Baloncestistas estadounidenses de la Lega Basket Serie A
Baloncestistas de la Serie A2
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los UC Irvine Anteaters
Baloncestistas de los Saddleback Gauchos
Baloncestistas del Club Deportivo Caja Madrid
Baloncestistas de los New York Knicks
Baloncestistas de los Philadelphia 76ers
Baloncestistas de los Minnesota Timberwolves
Baloncestistas de los Sioux Falls Skyforce
Baloncestistas de los Utah Jazz
Baloncestistas de los Chicago Rockers
Baloncestistas de los Washington Bullets
Baloncestistas del Mens Sana Basket
Baloncestistas del Pallacanestro Virtus Roma
Baloncestistas del Pallacanestro Pavia
Baloncestistas del Pallacanestro Trapani

Bob Thornton


gradska vijećnica

Hrvatska:
Gradska vijećnica u Đakovu
Gradska vijećnica u Petrinji
Gradska vijećnica u Osoru
Gradska vijećnica u Splitu
Gradska vijećnica u Šibeniku
Gradska vijećnica u Trogiru
Gradska vijećnica u Zagrebu

BiH:
Gradska vijećnica u Brčkom
Gradska vijećnica u Sarajevu

Njemačka:
Gradska vijećnica u Bochumu
Gradska vijećnica u Bremenu
Gradska vijećnica u Lübecku

Švedska:
Gradska vijećnica u Stockholmu
Gradska vijećnica u Umeu

Gradska vijećnica (razdvojba)


En badebro er en konstruktion, ofte af træ, hvorfra badende kan gå i vandet ved en strand eller anden kyststrækning.

Se også
 Bro
 Landgangsbro

Brokonstruktioner

Badebro


Ash Ketchum, known as  in Japan, is a fictional character in the Pokémon franchise owned by Nintendo, Game Freak, and Creatures. He is the protagonist of the Pokémon anime for the first 25 seasons and certain manga series as well as on various merchandise related to the franchise. In Japanese, the character is voiced by Rica Matsumoto. Hana Takeda voices six-year-old Ash in episode 1 of Pokémon Journeys: The Series. In the English dub, he was voiced by Veronica Taylor in the first eight seasons and has been voiced by Sarah Natochenny since season 9. Ash is a young man who travels with various companions, aiming to fulfill his dream to become a Pokémon Master; his Pokémon lineup greatly evolves over the course of the series, with its sole constant member being Pikachu. Ash is loosely based on Red, the player character from the Generation I games Pokémon Red, Blue, and Green. Satoshi Tajiri, the creator of Pokémon, has stated that Ash represents the 'human aspect' of the series, and that Ash reflects what he himself was like as a kid.

Due to the huge popularity, success, and longevity of the Pokémon anime series around the world since its debut, Ash has gone on to become one of the most well-known and recognizable fictional characters of all time. He is considered a pop culture icon and a figurehead character of the wave of anime in the late 1990s.

Ash has been criticized for being stuck in a 'floating timeline', as well as for his long-lasting inability to win any major Pokémon leagues. However, his longevity and persistence have also been positively received by news outlets such as CNN and the BBC. Ash's outfits through the anime, especially his various hats, are also considered to be just as iconic as him, and also have good reception, in particular, his first outfit from the original series.

Concept and creation
Named after creator Satoshi Tajiri, Satoshi, whose name can be taken to mean "wisdom" or "reason", was designed by Ken Sugimori and Atsuko Nishida, and intended to represent how Tajiri was as a child, obsessed with catching bugs. During localization of both for North American audiences, the character's name was changed in the anime to "Ash Ketchum", the first name taken from one of the possible default names players could select for the player character in Pokémon Red and Blue, and the surname tying into the former tagline (and, as of Pokémon XY, revived) for the series, "Gotta catch 'em all!".

Tajiri noted in an interview that between Japanese and US reactions to the series, Japanese consumers focused on the character Pikachu, while the US purchased more items featuring Ash and Pikachu, his Pokémon, together. He stated that he felt the character represented the concept of the franchise, the human aspect, and was a necessity. The character was given a rival named Gary Oak (Shigeru Okido in the Japanese version, after Tajiri's idol/mentor, Nintendo legend Shigeru Miyamoto), loosely based on Red's rival Blue. In an interview Tajiri noted the contrast between the characters' relationship in the games and anime; while in the games they were rivals, in the anime, Shigeru represented Satoshi's master. When asked if either Satoshi would equal or surpass Shigeru, Tajiri replied "No! Never!" Ash's character design was initially overseen by Sayuri Ichishi, replaced by Toshiya Yamada during the Diamond and Pearl storyline arc. Ash received a redesign in the Best Wishes! series, which included larger brown irises. In the XY series, he received minor changes, such as a decrease in the size of the 'birthmarks' on his cheeks. Ash received a major design overhaul for the Sun and Moon anime series, which started airing in Japan on November 17, 2016.

Voice actors
In Japan throughout the anime media, Rica Matsumoto has always provided the original Japanese voice of Ash. Hana Takeda voices 6 year old Ash in episode 1 of Pokémon Journeys: The Series. For the English dubbing, Veronica Taylor provided the voice of Ash in the first eight seasons of the English adaption of the Pokémon anime, which was dubbed by 4Kids Entertainment. At the time of her audition, Taylor stated that the character was temporarily named Casey, which was the name later given to a recurring character in Johto. After the script was translated from Japanese, the lines were adapted to fit the movements of the character's mouth (called lip flap). All the voices were recorded separately, so Taylor was the only one in the booth when she recorded her lines, which took approximately six to eight hours per episode. Taylor was often the first person to record, so she had to "imagine how the previous line will be said". "Luckily, I work with a great director who helps with the interpretation of the line, matching of the lip flap, and consistency of the voice". Taylor enjoyed playing Ash because of his "low, husky voice" and "energy and excitement".

Taylor commented that Ash and the other characters "loosened up" after the first ten episodes of the anime; she believed the writers were more relaxed and no longer felt the pressure of making sure everything was done correctly. Taylor commented: "I enjoy playing Ash now much more than I did in the very beginning because I can have fun with him more, and we kind of know him and can work out how he really would react. We have the classic Ash responses and things like that." Sarah Natochenny replaced Taylor in season nine when The Pokémon Company International (known at that time as Pokémon USA) took over the licensing, prompting a shift in recording studios.

For the Korean dubbing, Choi Deok-Hui provided the voice of Ash in the first five seasons and first two movies of the Korean adaption of the Pokémon anime, which was dubbed by Seoul Broadcasting System. An Hyeon-Seo replaced Deok-Hui in Pokémon movies three through five. Lee Seon-ho replaced Hyeon-Seo in season 6 and in the sixth Pokémon movie.

Appearances

In the anime

Pre-series
When he was a little boy, Ash went to the forest to look for wild Pokémon. However, during the trip in the woods, it started to rain, and Ash got lost and was so scared to the point of bursting into tears. Ash was forced to take shelter under a hollow tree. However, he noticed a group of Pokémon who were also seeking shelter from the rain. So, he invited them inside the tree and the Pokémon kept him safe and warm. This made Ash so happy that he wondered how much he wanted to become a Pokémon trainer to travel across the entire world with his Pokémon friends.

In the series
The series starts with the episode "Pokémon, I Choose You!", with Ash's tenth birthday, which
according to Pokémon trainer registration bylaws allowed him to become a full-fledged Pokémon trainer and obtain a starter Pokémon. As a ten-year-old hailing from Pallet Town in the Kanto region, Ash was offered a choice between three Pokémon as his starter: Bulbasaur, Squirtle and Charmander. He received the electric type Pokémon Pikachu from Professor Oak in this episode, because he woke up late and all the other starter Pokémon had been taken by other trainers. After receiving Pikachu and a Pokédex, Ash left Pallet Town to start his journey. Since then Ash has traveled the world of Pokémon, competed in many challenges and caught newer Pokémon. He has met many companions.

Throughout the series, Ash's primary enemies are a criminal organization called Team Rocket, specifically the three comical and bumbling members, Jessie and James, and their talking Meowth. Ever since being defeated by Ash's Pikachu in the second episode, "Pokémon Emergency!", the three of them have obsessively never stopped chasing after them to steal Ash's Pikachu, maintaining the delusion that Pikachu is abnormally powerful and presenting it to their criminal boss would make them very rich. As the enduring comical villains of the series, the Team Rocket trio occasionally show signs of goodness, such as care and friendship with their Pokémon and each other, and despite their constant antagonism, they occasionally put their differences aside and work together with Ash against a common threat.

Ash also shows a deep love for Pokémon in the series, protecting wild Pokémon or his own from getting injured or trying to help them, despite getting significantly hurt himself. Ash seems to understand the feelings of Pokémon as he sometimes shares a link with them as he senses their pain, see their thoughts, memories, have them appear in his dream as a way of asking for his help for various reasons and hear what they are saying, although the abilities are usually shown mainly with Legendary Pokémon but it was once shown with a Mythical Pokémon. Also, Ash has shown to sometimes sense a Pokémon's presence or when one is coming.

Ash participates in the Pokémon league of Kanto, Johto, Heonn, Sinnoh, Unova, Kalos and Alola region. Over his journey, Ash has collected eight badges from each of the major regions of Kanto, Johto, Hoenn, Sinnoh, Unova and Kalos. He loses first six leagues  but wins the Alolan Pokémon league and becomes Pokémon Champion. Ash also participates in Orange league and Battle Frontier and wins them, he obtains four badges from the Orange Archipelago and defeated the Orange Islands Champion to gain the Winners' Trophy. He collected all seven Frontier Symbols from Battle Frontier, and has been offered a position as a Frontier Brain, which he declined, he has completed all the Island Grand Trials, Melemele, Akala, Ula'Ula and Poni Island. After becoming Pokémon Champion, Ash participates in World Championship and after winning World Championship Master Tournament he becomes the new Monarch and continues his journey to become Pokémon Master.

In the video games
Ash Ketchum was first mentioned in a video game at the dialogue of Pokémon Play It!, and his first appearance in a game was later in Pokémon Puzzle League, both of which were never released in Japan. He has also appeared in Japanese educational video games Pokémon: Catch the Numbers!, I've Begun Hiragana and Katakana!, and Pico for Everyone Pokémon Loud Battle! for Sega Pico, as well as a player character in the English-language Windows games Pokémon Team Rocket Blast Off, Pokémon Poké Ball Launcher, and Pokémon Seek & Find, distributed by Perdue Farms.

In Pokémon Red, Blue, Yellow, and the remakes of Red and Blue, a character very similar to Ash (named Red) appears as a playable character as well as in cameos in Pokémon Black 2, White 2, Gold, Silver, their remakes, Sun and Moon. The anime re-imagined Red as Ash Ketchum, the same way it re-imagined Red's rival Blue as Gary Oak and Ethan (the protagonist of the second generation Pokémon games as well as their remakes) as Jimmy. Although they are counterparts, they are not the same characters because they originate from different canons and thus developed from different experiences.
Though Pokémon Yellow has certain plot aspects that were inspired by the anime series, the player character is still named Red rather than Ash.

In Pokémon Sun and Moon's demo, the player character, Sun, receives a letter from Ash, along with his Greninja, which is capable of assuming its "Ash-Greninja" form through its ability Battle Bond. Ash also makes a cameo in Ghost Trial of the full game, where one may see a blurry photo of him and his Pikachu in the back room.

Ash and his party from Pokémon Journeys: The Series were added to Pokémon Masters EX starting on August 28, 2022, to promote his upcoming battles in the Masters Eight Tournament.

In the manga
The portrayals of Ash in the manga The Electric Tale of Pikachu, and Ash & Pikachu, are very similar to the one in the anime. There are key differences in the manga, though. The Electric Tale of Pikachu is based on Ash's journey up until the end of the Orange Islands travel. Ash is usually seen traveling by himself during the course of this manga although he is sometimes joined by Misty and Brock in Indigo. Misty is the only one to join Ash in the Orange Islands. The Ash & Pikachu manga is similar, although it has the episodes from the anime like "The Fortune Hunters" and "A Goldenrod Opportunity" combined, but with a couple of changes. Manga author Toshihiro Ono cited Ash as one of his favorite characters to draw for the series, stating, "I want to go on a trip with Misty just like him! (And forget about job, rent, etc.)".
In Pokémon Adventures, Red depicts his appearance from what he wore in the games.

In other media
Although not parodied quite as frequently as the franchise mascot Pikachu, Ash still has many parodies and appearances in various other media, ranging from an unofficial fan-made film to several representations in web media, including many parodies on the YouTube channel Smosh.

Ash makes a brief cameo in the animated series The Simpsons, when, in the episode "Postcards from the Wedge", the character Bart Simpson is watching TV while doing his homework, and a parody of the Pokémon anime appears on TV, starring Ash (in what appears to be a loose parody of his Diamond & Pearl outfit) and Pikachu. Bart remarks "Wow, how does this show stay so fresh?", which is both a reference to the length of the anime, as well as referencing the length of The Simpsons itself in an ironic way. In the episode "The Perspiration Implementation" of the TV show The Big Bang Theory, Ash is mentioned by the character Sheldon Cooper when he attempts to ask a girl out by saying "And as Ash Ketchum said to Pikachu, I choose you", which specifically references how Pikachu was Ash's first Pokémon. In the episode "Chinpokomon" of the animated show South Park, a parody of Ash makes an appearance, along with a parody of Team Rocket's James, as characters in a TV show parodying Pokémon. The title itself is a reference to Pokémon.

A character wearing Ash's League Expo hat makes a cameo in the 4th episode of the 4th season of Rick and Morty.

Ash also makes appearances in several segments of the show Robot Chicken, including "Poké Ball High Life" and "Pokémon Tennis". In the show The Norm Show, the character Tommy thinks that he is Ash, and faces off against the character Norm in the episode "Artie Comes to Town". In the Japanese light novel series High School DxD, the character of the familiar master Zatouji is a clear parody of Ash, even his catchphrase being "Gotta catch 'em all!" Ash also features in an ADHD Short segment called "Pikachu Gets Pokémon Rabies".

A man wearing Ash's original outfit also appears in a few Taiwanese Subway ads teaching passengers basic safety procedures. A man wearing Ash's original League Expo hat is also shown in the third episode of season 4 of the show Metalocalypse. In the episode "Johnny'mon" of the cartoon show Johnny Test, the character Blast Ketchup is a blatant parody of Ash Ketchum. The title is also a parody of Pokémon.

A boy wearing Ash's attire from the original series can be seen in the episode "Operation: A.R.C.H.I.V.E." of Codename: Kids Next Door. Ash also appears in the Captain Tsubasa (2018) series as a spectator, in his Sun and Moon attire.

In the game Overwatch, the character Hanzo says the line "I choose you, spirit dragon", which is a reference to the phrase Ash frequently uses when sending out one of his Pokémon to battle, such as "Pikachu, I choose you!"

Ash also made a brief appearance on The Late Show with Stephen Colbert, where he has a 'Pokémon battle' against Cartoon Donald Trump with Special Prosecutor Robert Mueller.

Reception
The book The Japanification of Children's Popular Culture cited Ash as an example of cultural identification, with the character going through similar motions players of the games had to in order to progress through them. It additionally emphasized the character's growth and development as the anime series progressed. UGO.com noted his hat as iconic and one of the coolest headgear in gaming, while Jian DeLeon of Complex praised him as "stylish," particularly his very first design. The Guinness Book of World Records 2011 Game Edition lists Ash as coming 37th out of 50 in a readers' poll of their favorite video game characters. However, he has been criticized by IGN for staying the same age, his lack of success, and the ambiguity about his father.

Ash has also garnered praise for serving as a role-model to children, and for his persistence despite being an underdog by Business Insider Australia. He has also been cited as a character that incentivizes trying to be the best person you can be, rather than the strongest, or most qualified by the BBC.

Ash's Manalo Conference win has been compared to basketball player LeBron James winning his first ring and film director Martin Scorsese winning his first Oscar.

References

External links
 Ash Ketchum on Bulbapedia
 Ash Ketchum on Serebii

Animated characters introduced in 1997
Animated human characters
Child characters in anime and manga
Child characters in television
Child characters in video games
Fictional Japanese people in video games
Fictional explorers in video games
Male characters in animated series
Male characters in anime and manga
Male characters in video games
Nintendo protagonists
Pokémon anime
Pokémon characters
Television characters introduced in 1997

Ash Ketchum


Hans Zenker (10 August 1870 in Bielitz – 18 August 1932 in Göttingen) was a German admiral.

Biography
Born in Bielitz (now Bielsko-Biała, Poland), he entered the Imperial German Navy on 13 April 1889. After serving as captain of several torpedo boats, he commanded in turn the light cruisers  in 1911 and  in 1912–13. As captain of the battlecruiser  in 1916–17, Zenker saw action in the Battle of Jutland on 31 May – 1 June 1916.

Zenker joined the Admiralty Staff in 1917. He was appointed to the North Sea area command in 1918, holding this post when the German war effort collapsed in November 1918.

After the war, he was an officer of the Reichsmarine, serving as Inspekteur der Marineartillerie from 1920 to 1923 and the top post of Chef der Marineleitung (Chief of the Naval Command) from October 1, 1924, to September 30, 1928. His tenure as head of the Reichsmarine saw the beginning of the rebuilding of the German fleet with the construction of light cruisers and torpedo boats and the planning of  ships, later built as the Deutschland, Admiral Scheer, and Admiral Graf Spee.

Family
The last years of his life Zenker spent in Osterode am Harz. His son, Karl-Adolf Zenker (1907-1998), held the office equivalent to Chef der Marineleitung—Inspector of the Navy—in the West German Bundesmarine from 1961 to 1967.

References
 Bradley, Dermot; Hildebrand, Hans H.; Henriot, Ernest (1990). Deutschlands Admirale 1849–1945. Die militärischen Werdegänge der See-, Ingenieur-, Sanitäts-, Waffen- und Verwaltungsoffiziere im Admiralsrang. Band 3: P–Z. Osnabrück, Germany: Biblio Verlag. .

1870 births
1932 deaths
People from Austrian Silesia
People from Bielsko
Admirals of the Reichsmarine
Imperial German Navy personnel of World War I
Recipients of the Iron Cross (1914), 1st class

Hans Zenker


Sventevith (Storming Near the Baltic) ist das Debütalbum der Extreme-Metal-Band Behemoth. Es wurde 1994 im Warrior Studio aufgenommen und 1995 von Pagan Records veröffentlicht.

Bereits vorher veröffentlichte die Band mittels der Unterstützung des italienischen Labels Entropy Productions ihre EP And the Forests Dreams Eternally. Auf dieser bezog sich Behemoth auf slawische Geographie und Mythologie, die mit Satanismus verbunden wurde.

1995 veröffentlichte das Label Pagan Records Behemoths erstes Album Sventevith (Storming Near the Baltic); auch dieses wurde mit schlechter Ausrüstung aufgenommen, was sich erst gegen 1996 oder 1997 änderte. Die Band, insbesondere der Bandbegründer Nergal, stellt dieses Album in der Retrospektive als ersten Wendepunkt in der bis dato vierjährigen Bandgeschichte dar, da es international auf rundum positive Resonanz stieß. So wurde auch das deutsche Label Solistitium Records auf sie aufmerksam. Aufgrund mangelnder finanzieller Unterstützung beendete Behemoth die Zusammenarbeit.

Das Albumcover zeigt das Bild The Temple of Swarog von Stanisław Jakubowski.

Stil
Der Stil des Albums unterscheidet sich deutlich von dem späterer Alben, Behemoth ist hier wie auch auf And the Forests Dream Eternally und …From the Pagan Vastlands vom norwegischen Black Metal beeinflusst, ihre Musik war vergleichbar mit dem früherer Enslaved und aufgrund des Einsatzes von Keyboards, Piano und akustischen Gitarren teilweise sehr atmosphärisch. Die Produktion ist roh und die Gitarren sägend, was Nergal auf schlechtes Equipment zurückführt.

Titelliste
 Chant of the Eastern Lands – 5:43
 The Touch of Nya – 0:57
 From the Pagan Vastlands – 4:30
 Hidden in a Fog – 6:49
 Ancient – 2:01
 Entering the Faustian Soul – 5:35
 Forgotten Cult of Aldaron – 4:35
 Wolves Guard My Coffin – 4:29
 Hell Dwells in Ice – 5:50
 Transylvanian Forest – 4:53

Einzelnachweise

Album 1995
Album (Black Metal)

Sventevith (Storming Near the Baltic)


A Copa Santa Catarina de 2022 foi a vigésima primeira edição desta competição futebolística organizada pela Federação Catarinense de Futebol. Ela foi disputada por seis equipes entre os meses de agosto a novembro de 2022.

O título da copa ficou com a equipe do  após vencer o  na final. O primeiro jogo foi no estádio Aníbal Torres Costa em Tubarão e ficou empatado em 0 a 0. O segundo jogo foi realizado na casa do Marcílio Dias, no estádio Dr. Hercílio Luz. Com o placar de 2 a 1, o time do litoral do estado ficou com o título da Copa Santa Catarina.

O marinheiro garantiu com o título, a vaga para a Copa do Brasil de 2023 e para a Recopa Catarinense de 2023.

Participantes e regulamento

Regulamento
No dia 13 de junho de 2022, a Federação Catarinense de Futebol realizou o conselho técnico, no qual foi decidido o regulamento da competição. A forma de disputa foi em turno e returno com os clubes jogando entre si. Os quatro primeiros avançam para a semifinal com jogos de ida e volta. A final também foi em duas partidas.

Na semifinal e final, o time de melhor campanha em cada confronto joga por dois empates para avançar. O campeão garante vaga na Copa do Brasil de 2023 e na Recopa Catarinense.

Critérios de desempate

Na fase de pontos corridos, em caso de igualdade na pontuação, foram critérios de desempate:
1) mais vitórias;
2) melhor saldo de gols;
3) mais gols pró;
4) confronto direto;
5) menos cartões vermelhos;
6) menos cartões amarelos;
7) sorteio.

Participantes

Classificação

Primeira Fase
Atualizado em 16 de outubro.

Fase final

Final

Jogo da ida

Jogo da volta

Premiação

Ver também
Campeonato Catarinense de Futebol
Campeonato Catarinense de Futebol de 2022 - Série A
Campeonato Catarinense de Futebol de 2022 - Série B
Campeonato Catarinense de Futebol de 2022 - Série C
Federação Catarinense de Futebol

Ligações externas
Federação Catarinense de Futebol
Tabela de jogos
Artilharia

Copa Santa Catarina de Futebol
Futebol de 2022 em Santa Catarina

Copa Santa Catarina de 2022


නිල් කටරොලු ශ්‍රී ලංකාවේ බහුලව දක්නට ලැබෙන නිල් පැහැති මලකි. වැලක් වශයෙන් දිවෙයි.

මල්
කටරොඩු

නිල් කටරොඩු


Cerro de los Ángeles (španj. brdo anđela) brdo je u blizini Madrida u Španjolskoj.

Poznato je po tome što se, prema predaji, smatra geografskim središtem Pirinejskog poluotoka. Na njemu se, također, nalazi i vjerski kompleks kojeg čine samostan Gospe od Anđela iz 14. stoljeća, spomenik Presvetom Srcu Isusovu (Monumento al Sagrado Corazón) i biskupijsko sjemenište Gospe od Apostola biskupije Getafe.

Spomenik Srcu Isusovu 1919. godine otvorio je španjolski kralj Alfons XIII., nakon što je Španjolsku svečano posvetio Presvetom Srcu. Za vrijeme španjolskog građanskog rata srušen je, a nakon rata ponovno je izgrađen i svečano otvoren 1965. godine.

Kompleks na Cerro de los Ángelesu privlači brojne posjetitelje i hodočasnike.

Povezano
 Marija Maravillas od Isusa

Izvori
 Cerro de los Ángeles, www.rutasconhistoria.es, arhivirano 19. rujna 2020. pristupljeno 29. prosinca 2021.

Katolički samostani u Španjolskoj
Planine u Španjolskoj
Zemljopis Zajednice Madrida

Cerro de los Ángeles


L'Étranger may refer to:

Books
 "L'Étranger", a poem by Charles Baudelaire
 The Stranger (Camus novel), a 1942 novel by Albert Camus
 L'étranger series, a BL manga series by Kanna Kii

Music
 L'Étranger (band), a 1980s Canadian punk band
 "L'Étranger", a song (1934) by Édith Piaf
 "L'étranger (voleur d'eau)", a 2018 song by Christine and the Queens
 L'étranger, an opera by Vincent d'Indy

L'Étranger


Badger Creek is a town in Victoria, Australia, 53 km north-east from Melbourne's central business district, located within the Shire of Yarra Ranges local government area. Badger Creek recorded a population of 1,610 at the .

Badger Creek is near the Healesville Sanctuary and the former Aboriginal reserve, Coranderrk, now known as the Coranderrk Bushland.

History
The creek was named after the wombats in the area which were often called badgers.

Badger Creek was surveyed as a township in 1894, but was not settled to any extent until some time later. The Coranderrk school opened in 1890, being replaced by the Badger Creek school in 1899. The Post Office opened around 1902 as Badger Creek State School, was renamed Badger Creek around 1907 and closed in 1930.

The weir in the Badger Creek reserve was constructed in 1909 and feeds water to the Silvan Reservoir.

See also
Coranderrk

References

External links
Australian Places - Badger Creek

Towns in Victoria (state)
Yarra Valley
Yarra Ranges Shire

Badger Creek, Victoria


Scaevola é um género de plantas com flores na família Goodenia, Goodeniaceae. É composto por mais de 130 espécies, com o centro de diversidade sendo a Austrália e a Polinésia. Existem cerca de 80 espécies na Austrália, ocorrendo em todo o continente, em uma variedade de habitats. A diversidade é maior no sudoeste, onde cerca de 40 espécies são endêmicas.

Os nomes comuns para as espécies de Scaevola incluem scaevolas, flores em leque, meias-flores e naupaka, o nome havaiano das plantas. As flores têm o formato de que foram cortadas ao meio. Consequentemente, o nome genérico significa "canhota" em latim. Muitas lendas havaianas foram contadas para explicar a formação do formato das flores. Em uma versão, uma mulher rasga a flor ao meio após uma briga com seu amante. Os deuses, irritados, transformam todas as flores naupaka em meias flores e os dois amantes permanecem separados enquanto o homem está destinado a procurar em vão por outra flor inteira.

Scaevola é o único género Goodeniaceae difundido fora da Austrália. Em pelo menos seis dispersões separadas, cerca de 40 espécies se espalharam pela Bacia do Pacífico, com algumas alcançando as costas tropicais dos oceanos Atlântico e Índico.

As ilhas havaianas são o lar de dez espécies de Scaevola, nove das quais são endêmicas. Oito das espécies indígenas são o resultado de um único evento de colonização. Scaevola glabra e Scaevola taccada chegaram separadamente para produzir um total de três colonizações do Havaí por Scaevola. Algumas das espécies endêmicas são de origem híbrida.

Beach naupaka ( Scaevola taccada sinônimo S. sericea ) ocorre em todo o Pacífico e Oceano Índico e é considerada uma espécie invasora na Flórida, EUA, e em algumas ilhas do Caribe, incluindo as Ilhas Cayman e Bahamas. Beachberry ou Inkberry ( Scaevola plumieri ) é comum ao longo da costa atlântica das Américas tropicais e da África ; no entanto, está se tornando mais raro em áreas onde S. taccada está substituindo plantas costeiras nativas.

A maioria dos Scaevola australianas tem frutos secos e habitats extensos, herbáceos a arbustivos. Em contraste, quase todas as espécies fora da Austrália têm habitats arbustivos com frutas carnudas, facilitando a dispersão pelos frugívoros.

O fungo saco patogênico de plantas Mycosphaerella scaevolae foi descoberto em uma flor em leque de Scaevola.

Na Europa, Scaevola aemula é uma planta de recipiente e cama bastante comum, geralmente cultivada anualmente.

Taxonomia
O gênero Scaevola foi descrito pela primeira vez por Carl Linnaeus em 1771. Ele não explicou a origem do nome do gênero. É considerada uma alusão à forma unilateral da flor, que possui uma corola tubular de cinco lóbulos;  em latim significa 'canhoto'. Linnaeus criou o género para uma espécie que ele havia descrito anteriormente como Lobelia plumieri, que é, portanto, a espécie-tipo. Linnaeus não usou explicitamente o epíteto específico plumieri em combinação com o gênero Scaevola ; a combinação Scaevola plumieri foi publicada pela primeira vez por Martin Vahl em 1791.

Espécies

Desde janeiro de 2020 a, Plants of the World Online aceitou as seguintes espécies:

Scaevola acacioides Carolin
Scaevola aemula R.Br.
Scaevola albida (Sm.) Druce
Scaevola amblyanthera F.Muell.
Scaevola anchusifolia Benth.
Scaevola angulata R.Br.
Scaevola angustata Carolin
Scaevola archeriana L.W.Sage
Scaevola arenaria E.Pritz.
Scaevola argentea Carolin
Scaevola auriculata Benth.
Scaevola balansae Guillaumin
Scaevola ballajupensis L.W.Sage
Scaevola barrierei A.S.Wulff & Munzinger
Scaevola basedowii Carolin
Scaevola beckii Zahlbr.
Scaevola brookeana F.Muell.
Scaevola browniana Carolin
Scaevola bursariifolia J.M.Black
Scaevola calendulacea (Andrews) Druce
Scaevola calliptera Benth.
Scaevola canescens Benth.
 Scaevola × cerasifolia Skottsb.
Scaevola chamissoniana Gaudich.
Scaevola chanii K.M.Wong
Scaevola chrysopogon Carolin
Scaevola coccinea Däniker
Scaevola collaris F.Muell.
Scaevola collina J.M.Black ex E.L.Robertson
Scaevola coriacea Nutt.
Scaevola crassifolia Labill.
Scaevola cuneiformis Labill.
Scaevola cunninghamii DC.
Scaevola cylindrica Schltr. & K.Krause
Scaevola densifolia Carolin
Scaevola depauperata R.Br.
Scaevola enantophylla F.Muell.
Scaevola eneabba Carolin
Scaevola erosa Guillaumin
Scaevola floribunda A.Gray
Scaevola gaudichaudiana Cham.
Scaevola gaudichaudii Hook. & Arn.
Scaevola glabra Hook. & Arn.
Scaevola glabrata Carolin
Scaevola glandulifera DC.
Scaevola globosa (Carolin) Carolin
Scaevola globulifera Labill.
Scaevola glutinosa Carolin
Scaevola gracilis Hook.f.
Scaevola graminea Ewart & A.H.K.Petrie
Scaevola hainanensis Hance
Scaevola hamiltonii K.Krause
Scaevola hobdyi W.L.Wagner
Scaevola hookeri F.Muell. ex Hook.f.
Scaevola humifusa de Vriese
Scaevola humilis R.Br.
Scaevola kallophylla G.J.Howell
Scaevola kilaueae O.Deg.
Scaevola laciniata F.M.Bailey
Scaevola lanceolata Benth.
Scaevola linearis R.Br.
Scaevola longifolia de Vriese
Scaevola macrophylla (de Vriese) Benth.
Scaevola macropyrena I.H.Müll.
Scaevola macrostachya Benth.
Scaevola marquesensis F.Br.
Scaevola micrantha C.Presl
Scaevola microcarpa Cav.
Scaevola microphylla Benth.
Scaevola mollis Hook. & Arn.
Scaevola montana Labill.
Scaevola muluensis K.M.Wong
Scaevola myrtifolia (de Vriese) K.Krause
Scaevola neoebudica Guillaumin
Scaevola nitida R.Br.
Scaevola nubigena Lauterb.
Scaevola obovata Carolin
Scaevola oldfieldii F.Muell.
Scaevola oppositifolia Roxb.
Scaevola ovalifolia R.Br.
Scaevola oxyclona F.Muell.
Scaevola paludosa R.Br.
Scaevola parvibarbata Carolin
Scaevola parviflora K.Krause
Scaevola parvifolia F.Muell. ex Benth.
Scaevola pauciflora Leenh.
Scaevola paulayi Fosberg
Scaevola phlebopetala F.Muell.
Scaevola pilosa Benth.
Scaevola platyphylla Lindl.
Scaevola plumieri (L.) Vahl
Scaevola porocarya F.Muell.
Scaevola porrecta A.C.Sm.
Scaevola procera Hillebr.
Scaevola pulchella Carolin
Scaevola pulvinaris K.Krause
Scaevola racemigera Däniker
Scaevola ramosissima (Sm.) K.Krause
Scaevola repens de Vriese
Scaevola restiacea Benth.
Scaevola revoluta R.Br.
Scaevola sericophylla F.Muell. ex Benth.
Scaevola socotraensis H.St.John
Scaevola spicigera Carolin
Scaevola spinescens R.Br.
Scaevola striata R.Br.
Scaevola subcapitata F.Br.
Scaevola taccada (Gaertn.) Roxb.
Scaevola tahitensis Carlquist
Scaevola tenuifolia Carolin
Scaevola thesioides Benth.
Scaevola tomentosa Gaudich.
Scaevola tortuosa Benth.
Scaevola verticillata Leenh.
Scaevola virgata Carolin
Scaevola wrightii (Griseb.) M.Gómez
Scaevola xanthina K.A.Sheph. & Hislop

Notas

Referências
  (2003): Phylogenetics of the genus Scaevola (Goodeniaceae): implication for dispersal patterns across the Pacific Basin and colonization of the Hawaiian Islands. Am. J. Bot. 90(6): 915–213. PDF fulltext Supplemental data

Flora pantropical
Géneros de Asterales

Scaevola (planta)


Dinos Legeland er 2 indendørs legelande i Danmark, med dinosaurer som tema. Dinos Legeland er beliggende i Ørestad (åbnet i 2019), Ishøj (åbnet i 2014) Begge legelande er ca. 4.000 m2 store, hvilket gør dem til nogle af de største legelande i Nordeuropa. Legelandene er for børn mellem 0 og 12 år, og indeholder bl.a Danmarks højeste klatrevulkaner, ligesom Ørestad byder på Danmarks højeste spiralrutsjebane på 10 meters højde.

Dinos Legeland er familieejet og beskæftiger, anno 2023, tilsammen ca. 70 medarbejdere.

Dinos Legeland har en søstervirksomhed, Airtrix Trampolinpark, som er beliggende i Nordhavn (åbnet i 2018) og Ishøj (åbnet i 2023). Airtrix i Nordhavn tilbyder trampolinpark, klatrepark, parkourpark og udendørs minigolf. Airtrix i Ishøj tilbyder trampolinpark og lasertag arena. Airtrix beskæftiger anno 2023 tilsammen ca. 70 medarbejdere.

Forlystelser
Begge Dinos Legelande er bygget op af legestrukturer i op til 4 etagers højde, og indeholder mange forlystelser:
 CargoTower Stejlt klatretårn.
 Tube DropSlide Stejl rør-rutsjebane
 RobeCourse Balance gangbro
 Drop Slide Stejl rutsjebane med fritfaldsfornemmelse.
 Dougnut Glider Glidebane med kæmpe-baderinge.
 Shooter Skydearena med 8 kanoner.
 Vulcano Tårnhøj klatrevulkan med 5 m høj rutsjebane.
 MultiArena Multiarena med fodbold og basketball.
 Astra Slide Stor bølget dobbelt-rutsjebane.
 Trampoline High Trampoliner i 1.sals højde.
 Trampoline Low trampoliner i normal højde.
 Ball Pool Boldhav med bolde.
 Fall Oppustelig rutsjebane.
 RollerRun Dobbelt kælkebane.
 PowerTower Klatretårn
 Ladder Challenge En helt umulig stige.
 Spinner Slide En rundtosset rutsjebane med fald på måtte
 FunBlocks Store LEGOklodser
 Cars Elbiler
 Bumper Cars Radiobiler
 TriCykles Rundt i ring på trehjulede minicykler.
 Toddler Fun Småbørnsområde til de 0-4 årige
 Air-Hockey
 Bordfodbold
 Bordtennis
 m.m.

Konceptet Legeland
Konceptet med legelande startede oprindeligt i USA i 1970´erne, men kom først for alvor til Europa i midten af 1990´erne.

I Danmark har der været mindre legelande siden starten af nullerne, men har først rigtigt taget fart med store professionelle legelande fra omkring 2015 og frem.

Konceptet med legelande er, at børn kan lege indendørs i store legestrukturer med forskellige forlystelser (fx trampoliner, rutschebaner m.m.).

Eksterne henvisninger
Dinos Legelands hjemmeside

Forlystelsesparker i Danmark
Ishøj
Etableret i 2014
Ørestad
Kultur
Etableret i 2019
Indendørs
Legeland
Dinosaurer i fiktion
Familie

Dinos Legeland


Ci-dessous figurent les événements relatifs à la sociologie survenus au cours des années 2020'''.

2020

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2021

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2022

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2023

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2024

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2025

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2026

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2027

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2028

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

2029

Publications
 x

Décès
 x

Autres
 x

Voir aussi

Articles connexes
 Histoire de la sociologie (histoire des travaux et non chronologie)

Années 2020
Sociologie

Années 2020 en sociologie


Bršaka (krasena, lat. Reichardia), biljni rod iz porodice glavočika smješten u podtribus Hyoseridinae. Postoji 10 prizatih vrsta i tri hibridne, raširenih po europskom i afričkom Sredozemlju, na istok do Indijskog poluotoka, te po nekim zemljama istočne Afrike.

U Hrvatskoj je prisutna samo jedna vrsta, sredozemna bršaka (R. picroides)

Vrste
 Reichardia albanica F.Conti & D.Lakušić
 Reichardia × baetica Gallego & Talavera
 Reichardia × canariensis Gallego & Talavera
 Reichardia crystallina (Sch.Bip. ex Webb & Berthel.) Bramwell
 Reichardia dichotoma Freyn
 Reichardia famarae Bramwell & G.Kunkel
 Reichardia gaditana (Willk.) Samp.
 Reichardia intermedia (Sch.Bip.) Samp.
 Reichardia ligulata (Vent.) G.Kunkel & Sunding
 Reichardia macrophylla Vis. & Pancčić
 Reichardia picroides (L.) Roth
 Reichardia × sventenia Gallego & Talavera
 Reichardia tingitana (L.) Roth

Izvori

Vanjske poveznice

Hyoseridinae

Bršaka


est un jeu vidéo d'action et de rôle en monde ouvert développé par Monolith Soft et édité par Nintendo sur Nintendo Switch. Annoncé le  lors d'une présentation Nintendo Direct, il est sorti le . Il s'agit du quatrième opus de la série Xenoblade Chronicles et du huitième de la méta-série Xeno.

Le jeu propose une narration centrée sur une nouvelle distribution de nouveaux personnages, décrivant les futurs respectifs des mondes présentés dans Xenoblade Chronicles et Xenoblade Chronicles 2.

Un contenu téléchargeable intitulé Xenoblade Chronicles 3: Un Avenir retrouvé (Future Redeemed) est sorti le .

Trame

Synopsis
Situé après les événements de Xenoblade Chronicles et Xenoblade Chronicles 2, Xenoblade Chronicles 3 se déroule dans le monde d'Aionios, où la nation à la technique mécanique de Keves et la nation dotée de technique magique d'éther d'Agnus sont en guerre l'une contre l'autre. Chacun des habitants d'Aionos sont nés pour se battre contre la nation adverse dans une guerre qui dure depuis une éternité. Le jeu suit deux protagonistes aux nations opposées : Noah, un soldat de Keves et passeur d'âmes accompagné de ses amis d'enfance Lanz et Eunie ; et Mio, une soldate d'Agnus et passeuse d'âmes accompagnée de ses camarades de combat Taion et Sena qui, à la suite de l'obtention d'un pouvoir, l'Ourobouros, va basculer leurs croyances et même leur propre camp les considérera comme des ennemis.

Personnages

Keves
 Noah, soldat de Keves, c'est un passeur d'âme
 Lanz, allié et ami de Noah.
 Eunie, amie d'enfance de Noah.

Agnus
 Mio, soldate d'Agnus, c'est une passeuse d'âme.
 Taion, tacticien allié et ami de Mio.
 Sena, alliée amie de Mio.

Système de jeu

Développement
En mai 2018, le créateur de la série Tetsuya Takahashi a présenté un nouveau concept de jeu à Nintendo. Le premier groupe de production, connu pour son travail sur la série Xenoblade Chronicles, a commencé le développement d'un nouveau projet en août 2018 après la fin du développement de Xenoblade Chronicles 2: Torna - The Golden Country. En octobre 2018, la  division de production de Monolith Soft, dirigée par Tetsuya Takahashi, a commencé à recruter pour un nouveau projet de jeu de rôle dans le style des précédents titres Xenoblade Chronicles. À partir de 2020, le groupe de production se concentre actuellement sur le renforcement de la marque Xenoblade Chronicles dans un avenir proche, ne laissant aucune place à un jeu à plus petite échelle en dehors de la série. Takahashi a déclaré que bien qu'une suite de Xenoblade Chronicles X soit possible, le prochain jeu pourrait aller dans une direction différente car il s'ennuie souvent avec le dernier projet. En plus de poursuivre une nouvelle direction pour la série, le directeur de la série Koh Kojima a exprimé son intérêt pour la réalisation de Xenoblade Chronicles 3 et Xenoblade Chronicles X2.

Xenoblade Chronicles 3 est initialement annoncé le 9 février 2022, lors d'une présentation Nintendo Direct, pour une sortie prévue en septembre 2022. Le jeu propose une narration décrivant les futurs respectifs des mondes présentés dans Xenoblade Chronicles et Xenoblade Chronicles 2.

Le jour même de l'annonce, un billet publié sur le site officiel de Nintendo par Tetsuya Takahashi, directeur exécutif du jeu, relève des détails sur le développement du jeu. On y retrouve dans les équipes plusieurs personnes ayant travaillé sur les précédents opus de la série Xenoblade Chronicles tels que Masatsugu Saito pour le design des personnages et Koichi Mugitani pour les illustrations du jeu. L'équipe de la composition des musiques est composée de Yasunori Mitsuda, Manami Kiyota, ACE, Kenji Hiramatsu et Mariam Abounnasr.

Le , la date de sortie est officialisé dans une nouvelle bande annonce pour le , soit une avance d'un mois et demi sur la fenêtre de lancement annoncée deux mois avant.

Le , un Nintendo Direct dédié au jeu est diffusé. D'une vingtaine de minutes, cette présentation dévoile avec plus de détails les personnages, mécaniques et classes de combat ou encore l'intrigue du jeu. Un pass d'extension est également dévoilé. Celui-ci propose quatre contenus téléchargeables.

Accueil

Critique

Ventes
Pour sa première semaine de commercialisation au Japon, le jeu s'écoule à 112 728 exemplaires en version physique, battant le record de la franchise établi par Xenoblade Chronicles 2.

Durant ses résultats financiers, Nintendo annonce que Xenoblade Chronicles 3 a réalisé le meilleur démarrage de la série avec 1,72 million d'exemplaires distribués en 2 mois.

Notes et références

Liens externes

Jeu vidéo de fantasy
Jeu vidéo de rôle
Jeu vidéo sorti en 2022
Jeu vidéo se déroulant dans un monde ouvert
Jeu Nintendo Switch
Jeu vidéo développé au Japon
Jeu Nintendo
Xeno
Jeu Monolith Soft

Xenoblade Chronicles 3


Hipotez ya da varsayım, bilimsel yöntemde olaylar arasında ilişkiler kurmak ve olayları bir nedene bağlamak üzere tasarlanan ve geçerli sayılan bir önermedir. Bilimsel bir ifadenin hipotez kabul edilebilmesi için sınanabilmesi gerekir. Deney ve testler sonucunda "sürekli olarak" varsayılan sonucu veren hipotezler "kuram statüsünü alırlar.

Hipotez (varsayım) terim eski Latince "önermek" anlamına gelen "hipotithenai" kelimesinden köken almaktadır. Bilimsel bir varsayım farklı kişilerce ve bilimsel yöntemlerle sınanabilmelidir. Varsayımlar genellikle geçmiş gözlemlere veya bilimsel kuramlardan yapılan çıkarsamalara dayanır.

İstatistiki varsayım; tarafsızlık varsayımı,farksızlık varsayımı, sıfır varsayımı: Bu kavrama göre varsayılan değişkenler arasında farklılık yoktur. Bu tür varsayım bilimsel araştırmalarda yan tutmamanın gereğidir.

Araştırma varsayımı; farklılık varsayımı, alternatif varsayım. Araştırmada daha önceki bilgilerin veya gözlemlerin doğruluğunu saptamak üzere oluşturulan, değişkenler arasında önemli ilişki olduğunu varsaya ifadelerdir. Varsayımlar bilimsel yöntemlerle sınanıp geçerliliği değerlendirilir. Varsayım birçok alanda kullanılır. Örneğin; Bir problem çözülmemişse, problemin sonlarında o problem doğruluğa ulaşmamışsa ya da gerçeklere dayalı gözlemlerin kurulmasında varsayım kullanılır.

Varsayımlar
Bilimsel yöntem
Kişisel gelişim
Felsefe
Teoriler
Tezler

Hipotez


L'Amma Makkal Munnettra Kazagam (trad.  Amma People Progressive Federation ; abbr. AMMK) est un parti politique régional indien ayant une grande influence dans l'État du Tamil Nadu et le territoire de l'union de Pondichéry.

L'AMMK est un parti dravidien fondé par  à Madurai le 15 mars 2018 en tant que faction dissidente de All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam.

Notes et références

Parti politique en Inde
Parti politique fondé en 2018

Amma Makkal Munnetra Kazagam