In Scientology, the concept of the thetan () is similar to the concept of self, or the spirit or soul as found in several belief systems. The term is derived from the Greek letter Θ, theta, which in Scientology beliefs represents "the source of life, or life itself."  In Scientology it is believed that it is the thetan, not the central nervous system, which commands the body.

Thetan has been described as:
 A "thetan is an immortal spiritual being; the human soul."
 "The being who is the individual and who handles and lives in the body."
 "A thetan is not a thing, a thetan is the creator of things."
 A thetan is "the person himself—not his body or his name, the physical universe, his mind, or anything else; that which is aware of being aware; the identity which is the individual."

The concept for the thetan was first described in the early 1950s by L. Ron Hubbard, drawing on reports by Dianetics practitioners, who in session found clients came up with descriptions of past-life experiences. A thetan can be incarnated many times over lifetimes and does not cease to exist at body-death, nor go to a heaven or hell. An important goal in Scientology is to develop a greater awareness and higher levels of ability to operate in the physical universe as an Operating Thetan.

Thetan in Scientology doctrine
The term and concept were defined by Scientology founder L. Ron Hubbard, who adopted the Greek letter theta (Θ) to represent "the source of life and life itself". Hubbard first introduced his ideas of "theta-beings" in a lecture series of March 1952. He attributed the coining of the word to his wife Mary Sue. As an essential point of Scientology doctrine, a person's sense of identity and self-awareness stem entirely from the "thetan". It is redundant to refer to "a person's thetan", because the person does not exist independently.

Hubbard once defined a thetan as: "... having no mass, no wave-length, no energy, no measurable qualities and no time or location in space except by consideration or postulate. The spirit is not a thing. It is the creator of things." In a lecture series later published as a book ("The Phoenix Lectures"), he jokingly pointed to a study that implied that a "thetan" manifests a small but measurable amount of mass:From some experiments conducted about fifteen or twenty years ago—a thetan weighed about 1.5 ounces ! Who made these experiments? Well, a doctor made these experiments. He weighed people before and after death, retaining any mass. He weighed the person, bed and all, and he found that the weight dropped at the moment of death about 1.5 ounces  and some of them 2 ounces [60 grams]. (Those were super thetans!)Although Hubbard did not name the doctor concerned, there was indeed such an attempt, by Duncan MacDougall, to measure the weight of dying patients to determine the weight of the soul, although MacDougall's experiments took place about fifty years before Hubbard's lectures, not fifteen or twenty, and are generally not regarded as having any scientific validity.

According to Hubbard's son Ronald DeWolf (born L. Ron Hubbard Jr.), his father stated that thetans are immortal and perpetual, having willed themselves into existence at some point several trillion years ago. After they originated, thetans generated "points to view" or "dimension points", causing space to come into existence. They agreed that other thetans' dimension points existed, thus bringing into existence the entire universe.

In the primordial past, according to Scientologist teachings, thetans brought the material universe into being largely for their own pleasure." The universe is thought to have no independent reality, but to derive its apparent reality from the fact that most thetans agree it exists. Scientologists believe that thetans fell from grace when they began to identify with their creation, rather than their original state of spiritual purity. Eventually, they lost their memory of their true nature, along with the associated spiritual and creative powers. As a result, thetans came to think of themselves as nothing but embodied beings.

Thetans are believed to be reborn time and time again in new bodies through a process called "assumption" which is analogous to reincarnation. Dell deChant and Danny Jorgensen liken Scientology to Hinduism, in that both ascribe a causal relationship between the experiences of earlier incarnations and one's present life. With each rebirth, the effects of the MEST universe (MEST here stands for matter, energy, space, and time) on the thetan are believed to become stronger. Scientologists believe that the thetan has been "embodied on many occasions", but they generally avoid the term "reincarnation". They also reject the idea of transmigration, "i.e. the belief that the thetan would incarnate into any animal less than human." Scientology's first phase has to do with removing "encumbrances acquired in this life and in past existences," J. Gordon Melton writes. According to Melton, these encumbrances are called "engrams" and are "described as aberrations attached to the self that produce dysfunctional behavior patterns."

Jon Atack, whose book A Piece of Blue Sky details how he reached Operating Thetan level V before leaving Scientology, describes Hubbard's doctrines about thetans:  "Thetans are all-knowing beings, and became bored because there were no surprises. Hubbard asserted that the single most important desire in all beings is to have a 'game'. To have a 'game' it was necessary to 'not know' certain things, so certain perceptions were negated ('not-is-ed')."  Since thetans knew everything, this required them to abandon or suppress perceptions and knowledge. Over time, the loss of perception accumulated and certain thetans began to cause harm to others. MEST (physical) beings also sought to "trap" thetans in order to control them. Thetans came to learn contrition, punishing themselves for their own "harmful" acts.

According to Hubbard, an essential part of the thetans' game was the "conquest" of matter, energy, space, and time by the life force, theta. This has produced multiple universes which have ended and begun in succession, each new one being more solid and entrapping than the last. The thetans have by now become so enmeshed in the physical universe that many have identified themselves totally with it, forgetting their quadrillions of years of existence and their original godly powers.

According to Scientology, thetan powers are said to remain potent and restorable. One of the Church of Scientology's stated goals is "the rehabilitation of the human spirit", by which it means the restoration of the thetan's original abilities. Hubbard claims that thetans are able to change reality through "postulates"—decisions made by the individual about the nature of the reality around them. Some thetans are said to have (mis)used this ability to "implant" others with hypnotic suggestions, forcing other thetans to "cluster" around bodies (hence body thetans). This sort of directed control is referred to as "other-determinism". Scientology seeks to undo it and return the thetan to "self-determinism", where he can control himself and his environment. The eventual goal is to achieve "pan-determinism", where he acts for the good of all.

The Scientological notion of the thetan differs from other religions, such as Judaism and Christianity, in three significant ways. While other belief systems "fuse the concept of the body and soul", the thetan is "separate and independent". Also unlike the Judeo-Christian tradition, Scientologists believe that the thetan has "lived through many, perhaps thousands of lifetimes." Third, different from the Christian notion of original sin, Scientology believes that the thetan is basically good, but "has lost touch with its true nature."

Religious scholar Richard Holloway writes that thetans were not created, but they created themselves, adopting and creating the human body as a vehicle for existence.

Thetans and death
Non-Scientologists Joel Sappell and Robert Welkos described in a 1990 article in the LA Times how Scientologists believe that when a person dies—or, in Scientology terms, when a thetan abandons its physical body—they go to a "landing station" on the planet Venus, where the thetan is re-implanted and told lies about its past life and its next life. The Venusians take the thetan, "capsule" it, and send it back to Earth to be thrown into the ocean off the coast of California. They quote Hubbard as saying, "If you can get out of that, and through that, and wander around through the cities and find some girl who looks like she is going to get married or have a baby or something like that, you're all set. And if you can find the maternity ward to a hospital or something, you're OK. And you just eventually just pick up a baby."

While Hubbard's concept of the thetan led to the development of an elaborate cosmology, the doctrinal structure he created is based on the following propositions: "Man is an immortal spiritual being. His experience extends well beyond a single lifetime. His capabilities are unlimited, even if not presently realized."

Operating Thetan

According to Scientology doctrine, a thetan exists whether operating a human body or not. Scientology advertises itself as being able to "rehabilitate" the thetan of a practitioner to a state where the individual can operate with or without a "flesh body". The term "operating thetan" would then apply as it does when an individual is operating a body. The Operating Thetan (OT) levels are the upper-level courses in Scientology.

The Church defines "Operating Thetan" as "knowing and willing cause over life, thought, and matter, energy, space and time (MEST)."

The Church of Scientology states as a point of doctrine that an individual exists with or without a body.

Cleared Theta Clear
Even beyond the Operating Thetan levels comes the "Cleared Theta Clear", a godlike state which Hubbard describes this way:
A thetan who is completely rehabilitated and can do everything a thetan should do, such as move MEST and control others from a distance, or create his own universe; a person who is able to create his own universe or, living in the MEST universe is able to create illusions perceivable by others at will, to handle MEST universe objects without mechanical means and to have and feel no need of bodies or even the MEST universe to keep himself and his friends interested in existence.

Body thetan

A body thetan is a disincarnate thetan who is "stuck" in, on or near a human body, and all human bodies are said to be infested by these disembodied thetans, or clusters of them. This information is not revealed until a Scientologist reaches Section III of the Operating Thetan levels (commonly referred to as "OT III"). Body thetans were said by Hubbard to be a result of a prehistoric "Incident" involving Xenu.

Notes

Sources

Conceptions of self
Scientology beliefs and practices
1952 introductions

Thetan


Zanate nicaragüense o Zanatillo (Quiscalus nicaraguensis) es una especie de ave paseriforme de la familia Icteridae endémica de América Central. Esta especie habita solo alrededor de los lagos de Nicaragua y en el norte de Costa Rica. Otros nombres comunes: clarinero, zanate de laguna. A veces se le llama informalmente «cuervo», pero en realidad no es pariente de los cuervos verdaderos, los cuales pertenecen a la familia Corvidae.

Descripción
Es un ave de tamaño mediano con cola, pico y patas bastante largas. El pico y las patas son de color negro y los ojos son de color amarillo pálido. El macho mide unos 31 cm de largo y la hembra unos 25 cm. El plumaje del macho adulto es totalmente negro con un brillo iridiscente de color violeta en el vientre y la cola, verde-violeta en la cabeza, la espalda y el pecho, y azul verde en la mayor parte del ala. La cola del macho tiene forma de V, subiendo desde el centro hacia las plumas exteriores. Los machos inmaduros son más apagados y menos brillantes que los adultos, con el vientre y los muslos marrones. La hembra es marrón arriba con una pálida lista superciliar (raya en el ojo), que se hace más evidente por el lorum oscuro y las coberteras del oído. Los muslos, flancos y plumas coberteras de la cola son de color marrón oscuro, mientras que el resto de la parte inferior es color beige, más oscuro en la parte superior del pecho y más pálido en la garganta y el vientre.

El similar zanate mexicano (Quiscalus mexicanus) se superpone con él en rango, pero es más grande, con pico y cola más largos. El macho tiene un brillo menos verde que el zanate nicaragüense mientras que la hembra es más oscura por debajo y tiene una lista superciliar menos evidente.

El zanate de Nicaragua tiene una variedad de llamadas incluyendo una llamada nasal frecuente, diversas notas de silbidos y un gemido agudo y creciente. El canto es una serie de silbidos que aumentan en velocidad y frecuencia.

Distribución y hábitat
Se limita al oeste de Nicaragua y el norte de Costa Rica. Se encuentra principalmente en las inmediaciones del lago de Nicaragua y el lago de Managua, pero su gama se ha ampliado un poco gracias a la tala de los bosques y la creación de áreas de pasturas. En Costa Rica se distribuye en el área de Caño Negro a lo largo del río Frío. Se trata de especies no migratorias, pero hace algunos movimientos locales en respuesta a las estaciones y los cambios en el nivel del agua.

Anida sólo en zonas pantanosas, pero también se alimenta en matorrales, pastizales húmedos y orillas de lagos y riberas a lo largo de los ríos.

Comportamiento
Se alimenta en grupos pequeños buscando semillas e insectos en el suelo. A menudo busca alimento alrededor del ganado.

Anida en pequeñas colonias en arbustos o árboles o entre vegetación palustre, como las ciperáceas. El nido en forma de cuenco está hecho de hierba y hojas y raíces de plantas herbáceas. La puesta es de dos a tres huevos de color azul con manchas oscuras concentradas en el extremo más grande. Sólo la hembra incuba los huevos, pero ambos padres están involucrados en la alimentación de los polluelos.

Isla lacustre
La isla Zanatillo se ubica en el lago de Nicaragua perteneciente al municipio de Cárdenas, departamento de Rivas.

En el folclore
Es muy conocida la canción folclórica de autor anónimo titulada "Zanatillo", recopilada por Erwin Krüger y popularizada por el Trío Monimbó, cuya letra dice:

Zanatillo zanatillo, préstame tu relación
zanatillo zanatillo, préstame tu relación
para sacarme una espina que tengo en el corazón
para sacarme una espina que tengo en el corazón.

Esa espina no se saca, por que esa espina es de amor
esa espina no se saca, por que esa espina es de amor
solo tu negrita puede sacármela con primor
solo tu negrita puede sacármela con primor.

El zanate y la zanata, se fueron a confesar
el zanate y la zanata, se fueron a confesar
como no encontraron cura se pusieron a bailar
como no encontraron cura se pusieron a bailar.

Zanatillo zanatillo, préstame tu relación
zanatillo zanatillo, préstame tu relación
para sacarme esa espina que tengo en el corazón
para sacarme esa espina que tengo en el corazón.

Referencias

Garrigues, Richard & Dean, Robert (2007) Aves de Costa Rica, Christopher Helm, Londres.
Jaramillo, Álvaro y Burke, Peter (1999) Mirlos del Nuevo Mundo: la ictéridos, Christopher Helm, Londres.
Ridgely, Robert S. y Gwynne, John A., Jr. (1989) Guía de las Aves de Panamá con Costa Rica, Nicaragua y Honduras, Princeton University Press.

Enlaces externos

 Xeno-canto: Grabación de llamados del quiscal Nicaragüense
 Imagen de Zanate Nicaragüense

Aves de Nicaragua
Aves de Costa Rica
nicaraguensis
Taxones descritos por Osbert Salvin
Taxones descritos por Frederick DuCane Godman
Animales descritos en 1891

Quiscalus nicaraguensis


Nina G. Garsoïan, née le  à Paris et morte le  à New York, est une historienne américaine d'origine française spécialisée dans l'histoire arménienne et byzantine.

En 1969, elle devient la première femme historienne à obtenir un poste permanent à l'université Columbia et, par la suite, est la première titulaire de la chaire Gevork M. Avedissian d'histoire et de civilisation arméniennes à Columbia. De 1977 à 1979, elle est doyenne de la Graduate School de l'université de Princeton.

Biographie
Nina Garsoïan est née à Paris le  de parents arméniens de Russie, originaires du Nakhitchevan-sur-le-Don (Rostov-sur-le-Don) et de Tbilissi. Elle s'installe à New York en 1933. Elle obtient un BA en archéologie classique du Bryn Mawr College en 1943 et une maîtrise et un doctorat de l'université Columbia en histoire byzantine, proche-orientale et arménienne. Elle reçoit une bourse Fulbright pour étudier au monastère mekhitariste de San Lazzaro degli Armeni à Venise.

Nina Garsoïan commence à enseigner au Smith College en 1956 et à Columbia en 1962. En 1969, elle devient la première femme professeur à être titulaire au département d'histoire de Columbia. Garsoïan est la première femme doyenne de la Princeton University Graduate School lorsqu'elle est nommée à ce poste en 1977. Elle occupe ce poste jusqu'en 1979.

En 1979, elle est la première titulaire de la chaire Gevork M. Avedissian d'histoire et de civilisation arméniennes à l'Université de Columbia. Elle prend sa retraite en 1993 et est actuellement professeur émérite d'histoire et de civilisation arméniennes.

Nina Garsoïan est administratrice de la Revue des études arméniennes à Paris, Fellow de la Medieval Academy of America et Corresponding Fellow de la British Academy. Elle a participé au symposium d'études byzantines à Dumbarton Oaks, dont elle est codirectrice à deux reprises.

Ouvrages
Nina Garsoïan publie de nombreux livres, articles de revues et d'encyclopédies sur l'histoire arménienne, byzantine et sassanide. Dans ses publications, elle souligne l'influence irano-persane sur l'histoire arménienne.

Livres
 L'hérésie paulicienne, Mouton, 1968.
 L'Arménie entre Byzance et les Sassanides, Édition Variorum, 1985.
 Les histoires épiques attribuées à Pʻawstos Buzand: (Buzandaran Patmutʻiwnkʻ), Harvard University Press, 1989.
 L'Eglise arménienne et le grand schisme d'Orient, Éditions Peeter, 1999.
 Église et culture au début de l'Arménie médiévale, Ashgate, 1999.
 De Vita Sua, 2011. (mémoires)

Articles
 « Hérésie byzantine. Une réinterprétation », Documents Dumbarton Oaks 25 (1971) : p. 85-113.
 « Juridiction laïque sur l'église arménienne () », Études ukrainiennes de Harvard 7 (1983) : p. 220-250.
 « Byzance et les Sassanides », Cambridge History of Iran 3.1 (1983) : p. 568-592.
 « Le problème de l'intégration arménienne dans l'empire byzantin », Études sur la diaspora interne de l'Empire byzantin (1998) : p. 53-124.

Traductions
 Le commerce et les villes d'Arménie en relation avec le commerce mondial antique par Hakob Manandian, 1965
 L'Arménie à l'époque de Justinien par Nicholas Adontz, Fondation Calouste Gulbenkian, 1970.
 Les Émirats arabes en Bagratid Armenia par Aram Ter-Ghevondyan, Librairie Bertrand, 1976

Notes et références

Liens externes

Naissance en avril 1923
Naissance dans le 15e arrondissement de Paris
Étudiante du collège Bryn Mawr
Professeur à l'université Columbia
Professeur au Smith College
Professeur à l'université de Princeton
Docteur en histoire
Docteur de l'université Columbia
Historienne américaine
Iranologue
Arménologue
Byzantiniste
Décès à 99 ans
Décès à New York
Décès en août 2022
Boursier Fulbright

Nina Garsoïan


Jessica Celeste Michibata (jap. , Michibata Jeshika Seresute; * 21. Oktober 1984 in der Präfektur Fukui) ist ein japanisches Model.

Leben und Karriere
Jessica Michibata ist die Tochter eines argentinischen Vaters mit spanisch-italienischen Wurzeln und einer japanischen Mutter. Sie hat eine ältere Schwester namens Linda Karen (* 1979) und eine jüngere Schwester namens Angelica Patricia (* 1985), die ebenfalls als Models tätig sind.

Michibata war unter anderem 2009 auf der Titelseite der japanischen Ausgabe des Männermagazins GQ. Außerdem ist sie Markenbotschafterin des Schweizer Uhrenunternehmens TAG Heuer.

Michibata war von 2014 bis 2015 mit dem britischen Formel-1-Piloten Jenson Button verheiratet. Im Oktober 2017 wurde sie Mutter einer Tochter.

Bibliografie

Fotobände

Weblinks

Einzelnachweise

Model
Japaner
Geboren 1984
Frau

Jessica Michibata


Mahmoud Dahoud  ()

Statistici

Referințe

Legături externe

Profil pe site-ul Borussia Dortmund

Fotbaliști germani
Nașteri în 1996
Fotbaliști ai Borussia Mönchengladbach
Fotbaliști ai BVB Borussia Dortmund
Fotbaliști ai Brighton & Hove Albion FC
Fotbaliști internaționali germani

Mahmoud Dahoud


An Schoenoplectus americanus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Christiaan Hendrik Persoon, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Volkart. An Schoenoplectus americanus in nahilalakip ha genus nga Schoenoplectus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Schoenoplectus

Schoenoplectus americanus


Yoshihiro Shoji (født 14. september 1989) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Kyoto Sanga FC.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yoshihiro Shoji


Hvidovre Privatskole er en fri grundskole i Hvidovre i Hvidovre Kommune.

Adresse: Gungevej 2, 2650 Hvidovre

Skolen er fra skoleåret 2021/2022 en fuldt tosporet skole fra 0. - 9. klasse. Der er plads til 24 elever i hver klasse, og der er ca. 400 elever i alt på skolen.

Hvidovre Privatskole beskæftiger ca. 40 medarbejdere.

Historie
Skolen startede op med elever fra 0. - 8. klasse den 1/8-2015, og var placeret i Sønderkærskolens tidligere bygninger, hvor man har lejede sig ind. Et halvt år efter opstarten var der over 200 elever og mere end 20 ansatte. Hvidovre Privatskole har også en SFO-ordning.

Eksterne henvisninger
Hvidovre Privatskole

Privatskoler i Danmark
Privatskole
Etableret i 2015

Hvidovre Privatskole


Fourier ist ein Einschlagkrater am westlichen Rand der Mondvorderseite, westlich des Mare Humorum, südlich des Kraters Cavendish und südöstlich von Vieta.
Der Krater ist stark erodiert, der Kraterboden ist relativ eben.

Der Krater wurde 1935 von der IAU nach dem französischen Mathematiker Joseph Fourier offiziell benannt.

Weblinks

 Fourier auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)
Joseph Fourier als Namensgeber

Fourier (Mondkrater)


Kawichthys es un género extinto de pez cartilaginoso simoriforme del Pensilvánico Superior (finales del Virgiliano, en el Carbonífero) hallado en los depósitos de Kansas, Estados Unidos. Kawichthys es conocido a partir de dos neurocráneos bien preservados en tres dimensiones: el holotipo KUVP 152144 el cual está asociado con algunos elementos postcraneales destrozados, mientras que el neurocráneo está parcialmente aplastado, y el paratipo KUVP 56340. Los fósiles fueron recuperados del Grupo Douglas, entre el Miembro Caliza Haskell y el sobrepuesto Esquisto Robbins de la Formación Stranger. Fue nombrado originalmente por Alan Pradel, Paul Tafforeau, John G. Maisey y Philippe Janvier en 2011 y la especie tipo es Kawichthys moodiei.

Referencias

Condrictios fósiles
Fósiles del Carbonífero
Fósiles de América

Kawichthys


An Leymus tianschanicus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vasiliĭ Petrovich Drobow, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nikolai Nikolaievich Tzvelev. An Leymus tianschanicus in nahilalakip ha genus nga Leymus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Leymus

Leymus tianschanicus


El Fondo Extremeño Local de Cooperación al Desarrollo  o Felcode es una organización sin ánimo de lucro que congrega a municipios de la comunidad autónoma de Extremadura, con la finalidad de convertirse en un instrumento para impulsar la cooperación internacional desde el ámbito local.

Sus actuaciones se orientan desde la experiencia de técnicos en gestión local de las entidades públicas socias que lo componen. Es financiado con los fondos que los ayuntamientos y otras entidades locales destinan a la cooperación al desarrollo.

Socios
En 2012, el Fondo conmemora su décimo aniversario con una cifra en torno a los 200 socios, lo que supone una representatividad que ronda el 52% del total de entidades locales de la región.

En su composición figuran diversos municipios y mancomunidades de la Provincia de Cáceres y de la Provincia de Badajoz.

Ejes de actuación
 Desarrollo local: Promoción de iniciativas de desarrollo económico local basadas en la explotación sostenible de los recursos endógenos.
 Descentralización: apoyo a procesos de descentralización político administrativos y en la transferencia de competencias a las administraciones locales.
 Asociacionismo municipal: favorecer los procesos de asociacionismo municipal que permitan desde la gestión mancomunada de servicios hasta la planificación estratégica de territorios supramunicipales.
 Fortalecimiento del gobierno local: encaminado a mejorar la calidad y el acceso a los servicios públicos que se prestan a nivel local.
 Capacitación y formación de cuadros técnicos y políticos locales, con la finalidad de fomentar el liderazgo de los cargos públicos.
 Participación ciudadana: apoyo a la sociedad civil e impulso de los procesos participativos y de empoderamiento social.

Programas y proyectos
El Felcode ha trabajado en varios proyectos relacionados con el fortalecimiento institucional de los gobiernos locales, a través de capacitaciones en gestión y liderazgo; con el fomento del asociacionismo municipal, y con la mejora de la calidad de vida y del desarrollo económico local y sostenible

Además del Fondo Extremeño Local de Cooperación al Desarrollo, existen otras entidades en la región que también trabajan la cooperación descentralizada:
 Las corporaciones locales (ayuntamientos y diputaciones de Badajoz y Cáceres).
 Las organizaciones supra-municipales (mancomunidades, FEMPEX, AUPEX y Grupos de acción local).
 Los gobiernos autonómicos (AEXCID).

Países con los actualmente coopera

Publicaciones
 Manual de cooperación al desarrollo para entidades locales (2005)
 . Sobre estrategias de equidad de género en el nivel local.

Referencias

Bibliografía
  Anuario 2010 de la Cooperación Descentralizada UE-AL. Observatorio de la Cooperación Descentralizada.
 Federación Española de Municipios y Provincias. Departamento de Relaciones Internacionales. Área de Cooperación (2010). La Cooperación al Desarrollo de las Entidades Locales.
 Federación de Municipios y Provincias de Extremadura (2009). La Cooperación Descentralizada Local Extremeña: recorrido y perspectivas.
 Qué es la cooperación descentralizada en el Diccionario Hegoa
 AECID.
 «Intercambio Internacional de Experiencias entre Asociaciones Munícipes de Bolivia y Paraguay» Nova Paraguay, 25 de diciembre de 2011.
 «VI Encuentro de Desarrollo Económico Local en Bolivia»

 «Técnicos medioambientales de entidades locales ecuatorianas se asesoran sobre la gestión de residuos en municipios extremeños»

Enlaces externos
 Sitio oficial de FELCODE
 Confederación de Fondos para la Solidaridad (España)
 Agencia Extremeña de Cooperación Internacional para el Desarrollo
 Agencia Española de Cooperación Internacional para el Desarrollo

Instituciones de Extremadura
Organizaciones de Extremadura
Organizaciones sin ánimo de lucro de España
Cooperación al desarrollo

Felcode


Robert Nyholm (* 7. März 1988 in Jakobstad) ist ein finnischer Eishockeyspieler, der seit 2008 bei Vaasan Sport in der Mestis, der zweithöchsten Liga Finnlands, unter Vertrag steht.

Karriere
Robert Nyholm begann seine Karriere als Eishockeyspieler in der Nachwuchsabteilung von HIFK Helsinki, in der er bis 2006 aktiv war. Im NHL Entry Draft 2006 wurde er in der fünften Runde als insgesamt 129. Spieler von den Columbus Blue Jackets ausgewählt, für die er allerdings nie spielte. Stattdessen lief der Flügelspieler von 2006 bis 2008 für die Kingston Frontenacs in der kanadischen Juniorenliga Ontario Hockey League auf. Zur Saison 2008/09 kehrte er zu HIFK Helsinki zurück, für dessen Profimannschaft er seither in der SM-liiga spielt. In der Saison 2010/11 gewann er mit der Mannschaft den finnischen Meistertitel. Parallel zum Spielbetrieb mit HIFK lief der Linksschütze von 2008 bis 2012 regelmäßig als Leihspieler für Kiekko-Vantaa in der zweitklassigen Mestis auf.

International
Für Finnland nahm Nyholm an den U18-Junioren-Weltmeisterschaften 2005 und 2006 teil. Bei der U18-WM 2006 gewann er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 2006 Silbermedaille bei der U18-Junioren-Weltmeisterschaft
 2011 Finnischer Meister mit HIFK Helsinki

SM-liiga-Statistik

(Stand: Ende der Saison 2010/11)

Weblinks

Eishockeyspieler (Helsingfors IFK)
Eishockeyspieler (Kingston Frontenacs)
Eishockeyspieler (Vaasan Sport)
Finnischer Meister (Eishockey)
Finne
Geboren 1988
Mann

Robert Nyholm


Career and technical student organizations (CTSOs) are vocational organizations primarily based in high schools, colleges and career technology centers.

Often, on the state level, they are integrated into departments of education or incorporated as nonprofit organizations. Many states define CTSOs as "integral parts" of the high school and college education programs. Other higher education institutions have added extracurricular activities that are not sports-related, like CTSOs in order to enhance the college experience.

Some major CTSOs include:

 BPA (Business Professionals of America, formerly Office Education Association)
 DECA (formerly Distributive Education Clubs of America)
 FBLA (Future Business Leaders of America)
 FCCLA (Family, Career, and Community Leaders of America) (formerly Future Homemakers of America)
 FFA  (formerly Future Farmers of America)
 HOSA-Future Health Professionals (formerly Health Occupations Students of America)
 SkillsUSA (formerly Vocational Industrial Clubs of America)
 TSA (Technology Student Association, formerly American Industrial Arts Student Association)

Other CTSOs recognized by some states include Educators Rising (formerly Future Teachers of America) and the International Thespian Society.

References


La guerre des Cœurs d'Alène est un conflit armé qui opposa de  à  l'armée des États-Unis aux peuples amérindiens Cœurs d'Alène, Palouses et Spokanes dans le Nord-Ouest des États-Unis. Elle fait suite à la guerre Yakima.

Contexte
Malgré la fin de la guerre Yakima de 1855-1856, les tensions entre les tribus amérindiennes du Nord-Ouest des États-Unis et les Blancs qui continuent de traverser leurs terres par centaines restent vives. En , le lieutenant-colonel Edward J. Steptoe quitte Fort Walla Walla avec  afin d'enquêter sur des meurtres de mineurs qui auraient été commis par des Palouses. Le , ils sont encerclés par près d'un millier d'Amérindiens qui les contraignent à se replier en abandonnant leur artillerie. En réponse à cet affront, le brigadier général , commandant le département du Pacifique, décide d'envoyer une importante force militaire contrer les Amérindiens.

Déroulement du conflit
Dans l'été 1858, le major Robert S. Garnett part de Fort Simcoe afin de poursuivre les Palouses impliqués dans les meurtres. Ces derniers sont rapidement appréhendés et plusieurs d'entre eux sont exécutés, poussant le reste des fugitifs à trouver refuge chez les Spokanes.

Dans le même temps, le colonel George Wright a quitté Fort Walla Walla avec environ  en suivant la piste empruntée par Steptoe afin de soumettre les Amérindiens hostiles. Les  et , les Amérindiens sont défaits lors des batailles de Four Lakes et de Spokane Plains qui mettent un terme au soulèvement amérindien dans le Nord-Ouest.

À la fin , les Spokanes, Palouses et Cœurs d'Alène hostiles ont tous effectué leur reddition et 15 d'entre eux accusés d'avoir incité à l'attaque de Steptoe sont exécutés.

Annexes

Bibliographie

 .

Articles connexes
 Guerre Yakima

Cœurs d'Alène
1858 aux États-Unis

Guerre des Cœurs d'Alène


زولوتي (Золоте) هي مدينة في مقاطعة لوهانسكا في أوكرانيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 16041 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة لوهانسك
مدن وبلدات بنيت في حقبة الإمبراطورية الروسية
مدن وبلدات في أوكرانيا شيدت إبان الإمبراطورية الروسية

زولوتي


Sierras Albas es un sistema montañoso integrado en la cordillera Cantábrica, situado al sureste de los Picos de Europa, entre el valle de Liébana en Cantabria y la provincia de Palencia (España).

Descripción
Forma parte del límite septentrional del parque natural de Fuentes Carrionas y Fuente Cobre-Montaña Palentina. Lo atraviesa una carretera por el puerto de Sierras Albas (1418 ), que constituye la unión de Castilla y León con Liébana. Esta carretera, hoy en muy mal estado, une los pueblos de Casavegas en la Pernía y Vendejo en Liébana, y fue la más usada para acceder a la capital lebaniega, Potes, desde Castilla antes de abrirse la carretera del desfiladero de La Hermida en 1863.

Al oeste de Sierras Albas se extienden los puertos de Pineda hasta la Peña Bistruey (2002 ), y al este la sierra va perdiendo altura hasta el puerto de Piedrasluengas, que separa a este sistema de la serrata de Peña Labra (2029 ) y la sierra de Híjar.

En la vertiente septentrional de Sierras Albas se encuentra Caloca, el pueblo situado a mayor altitud de Liébana.

Referencias

Sierras de Cantabria
Sierras de la provincia de Palencia

Sierra de Albas


Junia Tertia, aussi appelée Tertulla, (75 av. J.C. - 22) était la troisième fille de Servilia Caepionis et son second époux Decimus Junius Silanus et fut l'épouse de Gaius Cassius Longinus.

Biographie

Jeunesse

Par sa mère, elle était la demi-sœur cadette de Marcus Junius Brutus, elle avait également deux sœurs aînées Junia Prima et Junia Secunda ainsi qu'un frère aîné nommé Marcus Iunius Silanus (consul en -25).

En 47 av. J.-C., la rumeur veut que sa mère Servilia l'ait prostituée à Jules César, bien qu'il ait également été dit qu'elle était la fille de César, dont sa mère était la maîtresse.

Mariage et vie
Tertia a épousé Gaius Cassius Longinus, ils ont eu un fils, qui est né vers 59-60 av. J.-C. Elle a fait une fausse couche en 44 av. J.-C.

Comme sa mère, Tertia a été autorisée à survivre à son mari Cassius, sans être molestée par les Triumvirs et Auguste. Elle survécut jusqu'à un âge avancé, mourant en 22 après J.-C., 64 ans après la bataille de Philippes, sous le règne de l'empereur Tibère. Elle avait amassé un grand patrimoine au cours de son long veuvage, et légua sa fortune à de nombreux Romains éminents, mais en excluant l'empereur, ce qui suscita des critiques. Tibère pardonna cette omission et autorisa tout de même la tenue de grandes funérailles en son honneur, bien que les masques de Brutus et de Cassius ne devaient pas être exposés dans le cortège.

Par son fils, elle a pu devenir l'ancêtre de l'impératrice Domitia Longina.

Arbre généalogique de Marcus Brutus

Articles connexes
 Junia gens

Références

Liens externes
 GLIMRE VED SITT FRAVAER
 https://eugesta-revue.univ-lille.fr/pdf/2017/5.Webb-Eugesta-7_2017.pdf

Personnalité féminine de la Rome antique

Junia Tertia


موسم نادي الهلال في موسم 2008-09 هو الموسم الثاني والخمسين نادي الهلال السعودي لكرة القدم منذ تأسيسه عام 1957، والموسم الثالث والثلاثون له في دوري كرة القدم السعودي الممتاز، برئاسة الأمير عبد الرحمن بن مساعد بن عبد العزيز آل سعود، المنتخب رئيساً لنادي الهلال لفترة رئاسية مقبلة مدتها (4)سنوات، وقيادة المدير الفني الروماني كوزمين أولاريو، شارك النادي فيها في مسابقة دوري أبطال آسيا والدوري السعودي للمحترفين وكأس ولي العهد وكأس الملك.

احد ابرز القضايا التي وجهها نادي الهلال خلالل الموسم عندما أصدرت المحكمة الرياضية حكما بإيقاف اللاعب الليبي طارق التايب المحترف في صفوف فريق الهلال السعودي عن اللعب لمدة أربعة أشهر بالإضافة إلى تغريمه مبلغ 600 ألف دولار، على خلفية قضية اللاعب مع نادي سبورت جازنيت التركي الذي سبق أن احترف فيه التايب لموسمين قبل انتقاله للهلال في 10 أغسطس 2006، حيث تقدم مدير أعمال اللاعب بشكوى ضد النادي التركي يطالب بإلزامه فيها بدفع مرتب 4 أشهر، فيما أكد مسؤولو النادي التركي أن جميع حقوق اللاعب سلمت له، وحدد الفيفا موعد إيقاف اللاعب من يوم 29 سبتمبر، وهو اليوم الذي أرسل فيه الاتحاد الدولي فاكسا لنادي الهلال يعلمه بقرار الإيقاف للاعب الدولي وأعطى الفيفا الإدارة الهلالية مدة 21 يوم لاستئناف القرار والطعن به، أعلنت المحكمة الدولية الرياضية 16 نوفمبر 2008 تعليق المدة المتبقية من عقوبة الليبي طارق التايب المحترف في صفوف الهلال السعودي إلى الموسم المقبل، ومنحه في نفس الوقت الضوء الأخضر ليعود إلى تمثيل فريقه اعتبارا من السبت المقبل امام الاتفاق في دوري المحترفين لكرة القدم. وكان التايب قد تعرض للإيقاف من الفيفا في منتصف سبتمبر/أيلول الماضي لمدة 4 شهور وغرامة مالية 600 ألف دولار لصالح جازنتاب التركي الذي كان يلعب له طارق قبل أن يفك الارتباط لخلافات مالية، وامضى اللاعب شهراً ونصفاً من العقوبة حتى الآن ويتبقى له شهران ونصف سيتم ترحيلها إلى بداية الموسم المقبل.

اللاعبون

قائمة لاعبي الفريق

دوري المحترفين السعودي

الترتيب

مباريات الدوري

دوري أبطال آسيا

نتائج المجموعة الأولى

ترتيب المجموعة الأولى

دور السادس عشر

كأس خادم الحرمين الشريفين للأبطال

دور الثمانية

نصف النهائي

المركز الثالث

كأس ولي العهد

دور الستة عشر

دور الثمانية

دور الأربعة

المباراة النهائية

البطل

كأس الأمير فيصل

نتائج المجموعة الأولى

ترتيب المجموعة الأولى

دور الأربعة

حاشية

السعودية في 2008
السعودية في 2009
مواسم نادي الهلال (السعودية)
موسم رياضي 2008-09

نادي الهلال السعودي موسم 2008–09


Daisuke Nakaharai (født 22. maj 1977) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Avispa Fukuoka og Kyoto Sanga FC.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Daisuke Nakaharai


Freddy Fender, né le , à San Benito, et mort le , à Corpus Christi (États-Unis) est un auteur-compositeur-interprète Texan, de nationalité Américaine et d'origine Mexicaine. Il est connu pour ses succès en tant qu'artiste soliste, et pour sa contribution à celui des groupes Los Super Seven et .

Chronique
Freddy Fender, dont le nom de naissance est Baldemar Huerta est né à San Benito de Margarita "Mage" Garza Delgado et de Serapio "El Chapo" Huerta Medina. Son nom officiel semble avoir été Baldemar Garza Huerta, à moins qu'il s'agisse du nom qu'avait utilisé sa mère pour l'autoriser, bien que mineur à s'engager dans l'armée. Il en a changé légalement en 1958, pour adopter celui de Freddy Fender, mais il a continué à utiliser occasionnellement celui de Baldemar Huerta et figure crédité sous ce nom sur plusieurs disques et albums.

En 2000, il est diagnostiqué porteur d'une hépatite C. En 2002, il subit la greffe d'un rein donné par sa fille Maria Huerta Garcia et en 2004, une greffe du foie. Au début de 2006, il découvre qu'il est atteint d'un cancer du poumon, mais il est trop faible pour que l'on puisse pratiquer une ablation de la tumeur et meurt quelques mois plus tard. Il avait néanmoins donné son dernier concert, le .

Œuvres

Discographie

Albums

Simples

Reconnaissances professionnelles

Notes et références
Notes

Références

Sources
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Liens externes

Naissance en mars 1995
Chanteur américain
Chanteur mexicain de style régional
Auteur-compositeur-interprète américain
Décès en octobre 2006
Décès à 11 ans

Freddy Fender


Tatarkale, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Havza ilçesine bağlıyken, 22 Haziran 1948'de Vezirköprü ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Samsun il merkezine 129 km, Vezirköprü ilçe merkezine 14 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Vezirköprü'nün mahalleleri

Tatarkale, Vezirköprü


The Elements of Typographic Style is a book on typography and style by Canadian typographer, poet and translator Robert Bringhurst. Originally published in 1992 by Hartley & Marks Publishers, it was revised in 1996, 2001 (v2.4), 2002 (v2.5), 2004 (v3.0), 2005 (v3.1), 2008 (v3.2), and 2012 (v4.0). A history and guide to typography, it has been praised by Hermann Zapf, who said "I wish to see this book become the Typographers' Bible." Jonathan Hoefler and Tobias Frere-Jones consider it "the finest book ever written about typography," according to the FAQ section of their type foundry's website. Because of its status as a respected and frequently cited resource, typographers and designers often refer to it simply as Bringhurst.

The title alludes to The Elements of Style, the classic guide to writing by Strunk and White.

Editions
 First edition: Hartley & Marks Publishers, 1992, 254pp,  (hardcover)
 Second edition: Hartley & Marks Publishers, 1996, 352pp,  (hardcover),  (paperback)
 Third edition: Hartley & Marks Publishers, 2005,  (hardcover),  (paperback)
 Fourth edition: Hartley & Marks Publishers, 2012,  (hardcover),  (paperback)

See also
 Anatomy of a Typeface

References

External links
 The Elements of Typographic Style Applied to the Web – an unaffiliated webpage applying the same principles to web typography
 A Classic Thesis Style – An Homage to The Elements of Typographic Style – LaTeX and LyX template for dissertations, books and articles inspired by Bringhurst's book

1992 non-fiction books
Design books
English-language books
Style guides
Typography

The Elements of Typographic Style


32943 Sandyryan este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
32943 Sandyryan este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la observatorul AMOS din Haleakala. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,04 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 11,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 32001-33000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

32943 Sandyryan


[[File:Audley OfWalden Arms.png|thumb|Arms of Thomas Audley, 1st Baron Audley of Walden: Quarterly per pale indented or and azure, in the 2nd and 3rd an eagle displayed of the 1st on a bend of the 2nd a fret between two martlets of the 1st. Quartered by the Howards, Barons Howard de Walden. The fret is a reference to the arms of Audley, which family died out in the male line in 1391.]]
Baron Howard de Walden is a title in the Peerage of England. It was created by writ of summons in 1597 by Queen Elizabeth I for Admiral Lord Thomas Howard, a younger son of Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk, by his second wife, the Honourable Margaret Audley, daughter of Thomas Audley, 1st Baron Audley of Walden.

History
The title was reputedly granted for the admiral's role in the defeat of the Spanish Armada in 1588. He subsequently went on to obtain the title of Earl of Suffolk from Elizabeth I's successor, King James I, which latter title continues in his male-line descendants. However, the barony of Howard de Walden eventually passed out of the Howard family with the death in 1688 of James Howard, 3rd Earl of Suffolk, and it came briefly to the 4th Earl of Bristol before passing in 1803 to his great-grandson, the four-year-old Charles Ellis.

The title actually fell into abeyance between 1688 and 1784, between the heirs of the 3rd Earl's two daughters—Lady Essex Howard (a daughter by his first marriage) and Lady Elizabeth Howard (a daughter by his second marriage). Lady Essex Howard married Edward Griffin, 1st Baron Griffin, and had descendants. Her granddaughter, the Hon. Ann Griffin, was the only surviving daughter of the 2nd Baron Griffin, and her son John Griffin Whitwell, later Field Marshal John Griffin Griffin (he changed his surname in 1749), inherited one-half or a moiety of the barony when his maternal uncle the 3rd Baron Griffin died without legitimate issue. In 1784, the barony was called out of abeyance in his favour. In 1788, the new 4th Baron Howard de Walden was also created 1st Baron Braybrooke with special remainder to a kinsman, Richard Aldsworth Neville, who had married a daughter of the powerful Grenville family (and thus a cousin of William Pitt the Younger).

At the death of Lord Howard de Walden and Braybrooke in 1797 without any issue, the barony of Howard de Walden passed to the only other heir—the representative of the 3rd Earl of Suffolk's younger daughter, Lady Elizabeth Felton. Her daughter Elizabeth Felton had married as his 2nd wife John Hervey, 1st Earl of Bristol, and their grandson was Frederick Hervey, 4th Earl of Bristol (1730–1803). He had inherited the earldom only upon the death of two older brothers. At his death, his second but eldest surviving son inherited the earldom as 5th Earl and eventually became the 1st Marquess of Bristol. However, the barony of Howard de Walden passed out of the Hervey family once again, to a great-grandson, Charles Ellis, 6th Baron Howard de Walden, who inherited in 1803 also became 2nd Baron Seaford. The Ellis family owed their wealth to sugar plantations at Montpelier in the Colony of Jamaica, although Charles lived in England and does not seem to have visited there until in his mid-forties. The family's English properties comprised a house in Audley Square, London, and an estate at Seaford in Sussex.

The young Lord Howard de Walden (1799–1868), aged four when he inherited the title from his great-grandfather, eventually married Lady Lucy Cavendish-Scott-Bentinck, youngest daughter of William Bentinck, 4th Duke of Portland, and sister and co-heiress of the reclusive John Bentinck, 5th Duke of Portland. With her childless sister, Viscountess Ossington, she inherited the Duke of Portland's London estate in Marylebone in 1879. Building leases granted from the mid-18th century began to make huge financial returns from the 1870s and quickly made the Howard de Walden family one of the wealthiest in the country. Charles died in 1868 and his heir had to wait until the death of his mother in 1899 before receiving his London inheritance. Meanwhile the indebted Jamaican estates were conveyed to his younger brother Evelyn in 1891.

The 7th Baron Frederick George (1830–1899) was a soldier with the 4th Light Dragoons. Aged 46 he married Blanche Holden, a beauty 25 years younger than he, whom he subsequently divorced, to the scandal of the day. Their only child, a son Thomas Evelyn Ellis (1880–1946) became the 8th Baron Howard de Walden on his father's death in 1899. He adopted the name of Scott-Ellis instead of Ellis and was a keen sportsman and playwright with a particular interest in promoting the Welsh performing arts. The London estate which came through his grandmother made him one of the wealthiest men in England and his main residences were Seaford House in Belgrave Square, London, and Chirk Castle in Wales; he was also involved in the Second Boer War as part with the British military. He was succeeded by his son John Osmael Scott-Ellis, 9th Baron Howard de Walden and 5th Baron Seaford (1912–1999).

In 1999, while a cousin succeeded as Baron Seaford, the barony of Howard de Walden fell into abeyance among the 9th Baron's four daughters and co-heiresses, who also jointly inherited substantial estates in London. By royal warrant dated 25 June 2004, the Queen called the barony of Howard de Walden out of abeyance in favour of the eldest daughter, Hazel Czernin (born 1935). In 1957, she had married Joseph Czernin, son of Count Franz Josef Czernin. He is descended from one of the oldest and most prominent families of the Kingdom of Bohemia (in modern-day Czech Republic). The Czernin family's noble titles of freiherr and imperial count were granted by the Holy Roman Emperors in 1607 and 1623, respectively. By her husband, she has five daughters and a son, Peter Czernin (born 1966), who is heir to the title.

The principal estate owned by previous barons—Audley End House at Saffron Walden in Essex—which had been obtained by Thomas Howard, 1st Earl of Suffolk, from his maternal grandfather Thomas Audley, 1st Baron Audley, was separated from the title when it was left by the 4th Baron Howard de Walden and 1st Baron Braybrooke to his relative Richard Aldworth Neville, 2nd Baron Braybrooke.

Due to their substantial Central London landholdings, known as the Howard de Walden Estate, the Howard de Walden family is one of the wealthiest in Britain, with a net worth of about £4 billion in 2016, in which year Baroness Howard de Walden was ranked the fifth-richest woman in Britain by the Sunday Times Rich List''.

Barons Howard de Walden (1597)

  Thomas Howard, 1st Earl of Suffolk, 1st Baron Howard de Walden (1561–1626)
 Theophilus Howard, 2nd Earl of Suffolk, 2nd Baron Howard de Walden (1584–1640)
 James Howard, 3rd Earl of Suffolk, 3rd Baron Howard de Walden (1619–1689) (abeyant 1689)
  John Griffin Griffin, 4th Baron Howard de Walden (1719–1797) (great-grandson) (abeyance terminated 1784; abeyant 1797)
  Frederick Augustus Hervey, 4th Earl of Bristol, 5th Baron Howard de Walden (1730–1803) (became sole heir in 1799)
  Charles Augustus Ellis, 6th Baron Howard de Walden (great-grandson) (1799–1868)
 Frederick George Ellis, 7th Baron Howard de Walden (son) (1830–1899)
 Thomas Evelyn Scott-Ellis, 8th Baron Howard de Walden (son) (1880–1946)
 John Osmael Scott-Ellis, 9th Baron Howard de Walden (son) (1912–1999) (son, title abeyant from 1999)
 (Mary) Hazel (Caridwen) Czernin, 10th Baroness Howard de Walden (daughter) (born 1935) (abeyance terminated 2004)

 The heir apparent is the present holder's son, the Hon. Peter John Joseph Czernin (born 1966).
The heir apparent's heir apparent is his son, Alexander John Peter Czernin (born 1999).

References

Notes

Work cited

External links

The Howard de Walden Estate
In pictures: Chirk Castle's Lord Howard de Walden family remembered

Howard de Walden

Baronies in the Peerage of England
Noble titles created in 1597

Baron Howard de Walden


Filip I. od Piémonta, poznat i kao Filip Savojski (fra. Philippe de Savoie, grč. Φίλιππος της Σαβοΐας, tal. Filippo di Savoia) (1278. – 25. rujna 1334.), bio je lord (gospodar) Piémonta i knez (princ) Ahaje (1301. – 1307.). Bio je sin lorda Tome III. od Piémonta i njegove supruge, gospe Guyonne de Châlon († 1316.).

Lord Filip je naslijedio svoga oca te je u Rimu, 12. veljače 1301., oženio princezu Izabelu od Villehardouina. Brakom je postao knez Ahaje – i otac Alise i Margarite – te je htio pokoriti sav Peloponez. Grčki su se seljaci pobunili protiv Filipa. 1307. kralj Karlo II. Napuljski preuzeo je upravljanje Ahajom te ju je dao svom sinu, princu Filipu I. od Taranta.

Filip od Piémonta je oženio 1312. Katarinu de la Tour du Pin († 1337.). Imali su djecu:
Jakov od Piémonta
Eleonora, supruga Manfreda V. od Saluzza
Beatrica, supruga Humberta de Thoirea
Agneza, supruga Ivana de la Chambrea
Ivana, supruga Aymera od Valentinoisa
Margarita, supruga Renauda de Foreza, lorda od Malavala
Amadeus, biskup Mauriennea
Toma, biskup Torina
Edvard, nadbiskup Tarentaisea
Aimone
Alisa
Izabela, supruga Ivana od Mauriennea

Izvori

Grčko plemstvo

Filip I. od Piémonta


ප්‍රාථමික නිෂ්පාදනය යනු වායුගෝලීය හෝ ජලීය හෝ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වෙතින් කාබනික සංයෝග නිෂ්පාදනයයි.
ප්‍රභා ස‍්වයංපෝෂීන් විසින් සිදුකරයි.

ප්‍රභාසංශ්ලේෂණය

ප්‍රාථමික නිෂ්පාදනය


Sweep o los Sweeps es el nombre 3 personajes del mundo ficticio de Transformers, estos 3 guerreros pertenecen a la tercera agrupación de los Seekers un subgrupo de los Decepticons que se encarga en el rastreo aéreo y aunque también terrestre son comandados por Cyclonus quien es el segundo al mando de los Decepticons quienes son liderados por Galvatron.

Acerca de los Sweeps
Los Sweeps son los secuaces de Scourge creados por Unicron en la película de Transformers: The Movie (1986) que vienen a ser los alteregos de los Insecticons Kickback y Shrapnel en aquella batalla de Ciudad Autobot cuando estos quedadon gravemente heridos. Los Sweeps son muy similares a visualización de Scourge, aunque Los Sweeps no necesariamente tienen voces iguales. Aunque sólo unos pocos son vistos inicialmente durante la amenaza de Unicron, no parece ser una fuente muy importante más adelante en la tercera temporada de la serie.

Sólo tres Sweeps han sido agraciados con personalidades definidas y los identificadores, es decir que a veces salen más de dos, seis y siete Sweeps.

Véase también
 Sweep en TFwiki.net Transformers Wiki

Personajes de Transformers

Sweep


Torre San Patrizio ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Fermo in den Marken. Die Gemeinde liegt etwa 10 Kilometer westnordwestlich von Fermo.

Geschichte

Der mittelalterliche Ortskern der Gemeinde ist erhalten geblieben. Die historischen Ortsnamen Turris Patritia und Castrum Turris Sancti Patritii leben im heutigen Namen weiter. Bereits 1258 wurde der Ort zur Gemeinde erhoben.

Gemeindepartnerschaft
  Kells, County Meath

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in den Marken

Torre San Patrizio


Die Leonardo da Vinci Medal (Leonardo-da-Vinci-Medaille) ist die höchste Auszeichnung der Society for the History of Technology (SHOT). Ausgezeichnet werden in der Regel jährlich Personen, die durch Forschung, Lehre, Publikation oder andere Aktivitäten herausragend zur Technikgeschichte beigetragen haben. Der Preis besteht aus einer Urkunde und einer Medaille.

Preisträger
 1962 Robert James Forbes
 1963 Abbott Payson Usher
 1964 Lynn T. White, Jr.
 1965 Maurice Daumas
 1966 Cyril Stanley Smith
 1967 Melvin Kranzberg
 1968 Joseph Needham
 1969 Lewis Mumford
 1970 Bertrand Gille
 1971 A. G. Drachmann
 1972 Ladislao Reti
 1973 Carl Condit
 1974 Bern Dibner
 1975 Friedrich Klemm
 1976 Derek J. deSolla Price
 1977 Eugene S. Ferguson
 1978 Torsten Althin
 1979 John U. Nef
 1980 John B. Rae
 1981 Donald S. L. Cardwell
 1982 nicht vergeben
 1983 Louis C. Hunter
 1984 Brooke Hindle
 1985 Thomas P. Hughes
 1986 Hugh G. J. Aitken
 1987 Robert P. Multhauf
 1988 Sidney M. Edelstein
 1989 R. Angus Buchanan
 1990 Edwin Layton, Jr.
 1991 Carroll W. Pursell
 1992 Otto Mayr
 1993 W. David Lewis
 1994 Merritt Roe Smith
 1995 Bruce Sinclair
 1996 Nathan Rosenberg
 1997 Ruth Schwartz Cowan
 1998 Walter G. Vincenti
 1999 nicht vergeben
 2000 Silvio A. Bedini
 2001 Robert C. Post
 2002 Leo Marx
 2003 Bart Hacker
 2004 David Landes
 2005 David E. Nye
 2006 Eric H. Robinson
 2007 David A. Hounshell
 2008 Joel Tarr
 2009 Susan J. Douglas
 2010 Svante Lindqvist
 2011 John M. Staudenmaier
 2012 Wiebe Bijker
 2013 Rosalind Williams
 2014 Pamela O. Long
 2015 Johan Schot
 2016 Ronald R. Kline
 2017 Arnold Pacey
 2018 Joy Parr
 2019 Francesca Bray
 2020 Maria Paula Diogo
 2021 Suzanne Moon
 2022 Donald MacKenzie
 2023 Alex Roland

Weblinks
 The Leonardo da Vinci Medal bei der Society for the History of Technology (historyoftechnology.org)

Wissenschaftspreis (Vereinigte Staaten)
Geschichtswissenschaftlicher Preis
Leonardo da Vinci als Namensgeber
Wissenschaftsgeschichte
Technikgeschichte (Vereinigte Staaten)
Erstverleihung 1962

Leonardo da Vinci Medal


රාෂ්ට්‍රකූට (IAST: ) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ සයවන සිට දසවන සියවස් අතර කාලයේ ඉන්දියානු උපමහාද්වීපයේ විශාල ප්‍රදේශයක පාලනය හෙබවූ රාජවංශයකි. මුල්ම හඳුනාගත් රාෂ්ට්‍රකූට අභිලේඛනය 7වන සියවසට අයත් තඹ සන්නසක් වන අතර, එහි ඔවුන්ගේ පාලනය මධ්‍යම හෝ බටහිර ඉන්දියාවේ මානපුර නම් නගරයක සිට ගෙනගිය බව විස්තර වෙයි. අභිලේඛනවල සඳහන් එම යුගයේම විසූ වෙනත් පාලන රාෂ්ට්‍රකූට වංශ වන්නේ අචලපූර් සහ කනෞජයේ පාලකයන් ය. මෙම මුල්කාලීන රාෂ්ට්‍රකූටයන්ගේ සම්භවය, ඔවුන්ගේ මව් දේශය සහ භාෂාව පිළිබඳ නොයෙකුත් වාද විවාද පවතියි.

මේවාත් බලන්න
 Gadag
 කල්‍යාණි චාලුක්‍යයෝ
 කුක්නූර්
 Pattadakal
 පෘථිවි-වල්ලභ

සටහන්

බාහිර සබැඳි

 Archaeological Survey of India

ඉන්දියාවේ රාජවංශ
ඉන්දියාවේ අධිරාජ්‍ය සහ රාජධානි
Former countries in South Asia
හින්දු රාජවංශ
History of Marathwada
ඉන්දියාවේ 8වන සියවස
ඉන්දියාවේ 9වන සියවස
ඉන්දියාවේ 10වන සියවස
මධ්‍යකාලීන කර්ණාටකය
8th-century establishments in India
753 ස්ථාපිත කිරීම්
10th-century disestablishments in India
982 අහෝසි කිරීම්
States and territories established in the 750s
States and territories disestablished in the 980s

රාෂ්ට්‍රකූට රාජවංශය


Olaylar

 1218 - Beşinci Haçlı seferi'nde Haçlılar, Akka şehrini Eyyubiler'e bıraktılar.
 1844 - Amerikalı mucit Samuel Morse, ABD Senatosu üyelerinin de hazır bulunduğu bir deneyle, ABD Kongre binasından Baltimore'da bir tren istasyonuna kendi icadı olan Mors alfabesiyle ilk mesajı gönderdi.
 1883 - Yapımı 14 yıl süren New York'taki Brooklyn Köprüsü trafiğe açıldı.
 1921 - Hint asıllı İngiliz casusu Mustafa Sagir Ankara'da idam edildi.
 1921 - ABD'de, Sacco ve Vanzetti'nin yargılanmalarına başlandı.
 1924 - Yabancı şirketlerce işletilen Osmanlı Anadolu Demiryolları (CFOA) Şirketi'nin millileştirilmesi için Anadolu-Bağdat Demiryolları Müdiriye-i Umumiyesi kuruldu.
 1940 - Igor Sikorsky, ilk başarılı tek motorlu helikopter uçuşunu gerçekleştirdi.
 1941 - Danimarka Kanalı Savaşı'nda, İngiliz zırhlısı HMS Hood, DKM Bismarck tarafından batırıldı.
 1943 - Polonya'daki Auschwitz toplama kampında "ölüm meleği" adıyla anılan doktor Josef Mengele göreve başladı. Mengele, tutuklular üzerinde yaptığı korkunç deneylerle biliniyordu.
 1945 - Krasnodar Kray'da Karadeniz kıyısındaki Şapsığ Ulusal Rayonu lağvedildi.
 1956 - İlk Eurovision Şarkı Yarışması, İsviçre'nin Lugano kentinde düzenlendi. 7 ülkenin katıldığı şarkı yarışmasını, ev sahibi İsviçre adına yarışan Lys Assia'nın seslendirdiği, Refrain isimli şarkı kazandı.
 1961 - İmralı Adası'ndaki 2 bin mahkûmun barındığı cezaevinde çıkan isyan bastırıldı.
 1964 - Peru'da bir futbol maçında kargaşa çıktı: 135 kişi öldü.
 1976 - Londra'dan Washington'a ilk Concorde seferi başladı.
 1979 - Yüzde 85'i yerli malzeme ile üretilen ilk Türk uçağı 'Mavi Işık 79-XA', Kayseri İkmal Merkezi'nde başarılı bir deneme uçuşu gerçekleştirdi.
 1981 - Türk Hava Yolları'nın "Haliç" uçağı, 4 kişi tarafından Bulgaristan'a kaçırıldı. Militanlar 47 yandaşlarının ceza evinden çıkarılmasını istediler, ancak ertesi gün yakalandılar.
 1983 - Bulvar gazetesinin düzenlediği yarışmada Türkiye Güzeli seçilen Hülya Avşar'ın evli olduğu ortaya çıkınca, ikinci güzel Dilara Haraççı Kraliçe ilan edildi.
 1989 - Bulgaristan'dan Türkiye'ye zorunlu göç başladı.
 1991 - İsrail, Süleyman Operasyonu adını verdiği bir askerî operasyonla Etiyopyalı Yahudileri İsrail'e getirmeye başladı.
 1993 - PKK pususu: Bingöl-Elazığ karayolunda pusu kuran PKKlılar, 33 silahsız askeri öldürdü.
 1993 - Eritre, Etiyopya'dan bağımsızlığını kazandı.
 2000 - İsrail, Güney Lübnan'da 22 yıldır sürdürdüğü işgale son verdi.
 2003 - Letonya'nın başkenti Riga'da gerçekleştirilen 48. Eurovision Şarkı Yarışması'nı Türkiye adına yarışan Sertab Erener, Everyway That I Can adlı şarkı ile kazandı.
 2004 - Kuzey Kore'de cep telefonları yasaklandı.
 2008 - Dima Bilan, Believe adlı şarkı ile Eurovision'da Rusya'ya ilk birinciliği getirdi.
 2014 - Ege Denizi'nde Semadirek adası açıklarında 6.5 şiddetinde bir deprem oluştu.

Doğumlar
 MÖ 15 - Germanicus (Julius Caesar Claudianus), Romalı general (ö. 19)
 1494 - Pontormo, Maniyerist ressam (ö. 1557)
 1544 - William Gilbert, İngiliz hekim ve fizikçi (ö. 1603)
 1686 - Gabriel Fahrenheit, Alman fizikçi ve cıvalı termometrenin mucidi (ö. 1736)
 1743 - Jean-Paul Marat, Fransız bilim insanı ve tıp doktoru (ö. 1793)
 1794 - William Whewell, İngiliz bilim insanı, anglikan rahibi, filozof, teolog ve bilim tarihçisi (ö. 1866)
 1802 - Aleksandre Orbeliani, Gürcü romantik şairi, oyun yazarı, gazetecisi ve tarihçisi (ö. 1869)
 1819 - I. Victoria, Birleşik Krallık Kraliçesi (ö. 1901)
 1905 - Mihail Şolohov, Rus gazeteci, yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1984)
 1911 - Ne Win, Burmalı diktatör (ö. 2002)
 1914 - Herbert L. Anderson, Manhattan Projesi'ne katkı sağlayan Amerikalı nükleer fizikçi (ö. 1988)
 1914 - George Tabori, Macar tiyatro yönetmeni, yazar ve senarist (ö. 2007)
 1928 - Adrian Frutiger, İsviçreli yazar ve sanatçı (ö. 2015)
 1931 - Michael Lonsdale, Fransız oyuncu ve ressam (ö. 2020)
 1932 - Arnold Wesker, İngiliz oyun ve film senaryo yazarı (ö. 2016)
 1937 - Charly Antolini, İsveçli caz bateristi müzisyen
 1937 - Archie Shepp, Amerikalı caz saksofoncu
 1938 - Prince Buster, Jamaikalı reggae ve rock müzisyeni, şarkıcı ve besteci (ö. 2016)
 1940 - Joseph Brodsky, Rus şair (ö. 1996)
 1941 - Bob Dylan, Amerikalı müzisyen, yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi
 1942 - Hannu Mikkola, Eski Dünya Ralli Şampiyonu olan Fin otomobil yarışçısı (ö. 2021)
 1944 - Patti LaBelle, Amerikalı şarkıcı, yazar, aktris ve girişimci
 1945 - İdris Jetu, Fas eski başbakanı
 1945 - Jean-Claude Magendie, Fransız yargıç
 1946 - Ayten Uncuoğlu, Türk oyuncu
 1946 - Tansu Çiller, Türk ekonomist, akademisyen ve siyasetçi (Türkiye'nin ilk kadın Başbakanı)
 1946 - Thomas Nordahl, İsveçli eski millî futbolcu ve spor yorumcusu
 1946 - Irena Szewińska, Eski Polonyalı Olimpiyat kadın atletizm sporcusu (ö. 2018)
 1949 - James Broadbent, İngiliz oyuncu ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Akademi Ödülü sahibi
 1951 - Jean-Pierre Bacri, Fransız oyuncu ve senarist (ö. 2021)
 1953 - Alfred Molina, İngiliz tiyatro ve sinema oyuncusu
 1956 - Sean Kelly, İrlandalı eski profesyonel yol bisikleti yarışçısı
 1959 - Emire Eren Keskin, Türk avukat
 1960 - Kristin Scott Thomas, İngiliz-Fransız oyuncu
 1964 - Ray Stevenson, İrlanda asıllı İngiliz oyuncu (ö. 2023)
 1965 - John C. Reilly, Amerikalı oyuncu
 1966 - Eric Cantona, Fransız futbolcu
 1967 - Tamer Karadağlı, Türk oyuncu
 1968 - Emrah Yücel, Türk grafik tasarımcı
 1970 - Gülay, Türk şarkıcı
 1973 - Jill Johnson, İsveçli şarkıcı ve şarkı sözü yazarı
 1973 - Ruslana, Ukraynalı şarkıcı, dansçı, yapımcı ve besteci
 1974 - Dan Houser, İngiliz oyun yapımcısı, yazarı ve seslendirme sanatçısı
 1979 - Tracy McGrady, Amerikalı eskiden NBA'de oynamış profesyonel basketbolcu
 1981 - Kenan Bajramović, Boşnak millî basketbolcu
 1981 - Penny Taylor, Avustralyalı basketbolcu
 1982 - Elvis Beasley, Amerikalı orta saha oyuncusu
 1982 - Víctor Bernárdez, Honduraslı millî futbolcu
 1982 - Damien Chrysostome, Beninli millî futbolcu
 1983 - Custódio Castro, Portekizli eski millî futbolcu
 1983 - Žydrūnas Karčemarskas, Litvan eski futbolcu
 1984 - Lucien Aubey, Kongolu millî futbolcu
 1984 - Alma Zadić, Avusturyalı avukat ve politikacı
 1985 - Cemre Atmaca, Türk oyuncu
 1985 - Jordi Gómez, İspanyol futbolcu
 1986 - Ludovic Baal, Fransız millî futbolcu
 1986 - Saúl Berjón, İspanyol futbolcu
 1986 - Ladislas Douniama, Kongolu futbolcu
 1986 - Jordan Metcalfe, İngiliz oyuncu
 1986 - Evandro Roncatto, Brezilyalı futbolcu
 1986 - Abdülaziz Tevfik, Mısırlı millî futbolcu
 1987 - Fabio Fognini, İtalyan profesyonel tenis oyuncusu
 1987 - Deborah François, Belçikalı oyuncu
 1987 - Damir Kedžo, Hırvat şarkıcı
 1988 - Daniella Álvarez, Kolombiyalı manken
 1988 - İlya İlyin, Kazak halterci
 1988 - Ramón Osni Moreira Lage, Brezilyalı eski futbolcu
 1989 - Izu Azuka, Nijeryalı futbolcu
 1989 - Yannick Bolasie, Fransız asıllı Kongolu millî futbolcu
 1989 - Cauê, Brezilyalı futbolcu
 1989 - G-Eazy, Amerikalı rapçi
 1989 - Brianne Howey, Amerikalı aktris
 1989 - Kalin Lucas, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1989 - Adil Taarabt, Faslı millî futbolcu
 1990 - Daniel García Carrillo, İspanyol futbolcu
 1990 - Sandra Vinces, Ekvadorlu manken
 1994 - Anderson Esiti, Nijeryalı futbolcu
 1994 - Naoki Kawaguchi, Japon futbolcu
 1994 - Dimash Kudaibergen, Kazak şarkıcı ve bestekâr
 1994 - Jarell Martin, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1994 - Rodrigo de Paul, Arjantinli futbolcu
 1994 - Milda Valčiukaitė, Litvan kürekçi
 1998 - Daisy Edgar-Jones, İngiliz aktris

Ölümler
 189 - Eleuterus, Yaklaşık olarak 174 - 189 yılları arasında papalık görevinde bulunmuştur (d. ?)
 1136 - Hugo de Payens, Tapınak Şövalyeleri'nin ilk büyük üstadı (d. 1070)
 1408 - Taejo, Kore'nin Joseon Hanedanlığı'nın kurucusu ve ilk hükümdarıydı (d. 1335)
 1524 - Şah İsmail, Türk Safevî İmparatorluğu'nun kurucusu (d. 1487)
 1543 - Mikolaj Kopernik, Polonyalı astronom ve Güneş Sistemi'nin kaşifi (d. 1473)
 1627 - Luis de Góngora, İspanyol Barok lirik şairi (d. 1561)
 1792 - George Brydges Rodney, Büyük Britanya Kraliyet Donanması'nda deniz subayı (d. 1719)
 1817 - Juan Meléndez Valdés, İspanyol neoklasik şair (d. 1754)
 1823 - Franz de Paula Adam von Waldstein, Avusturyalı asker, kaşif, bitki ve doğa bilimci (d. 1759)
 1848 - Annette von Droste-Hülshoff, Alman yazar (d. 1797)
 1879 - William Lloyd Garrison, Amerikalı sosyal reformcu (d. 1805)
 1903 - Marcel Renault, Renault Otomotiv Sanayi'nin üç kurucusundan birisi (d. 1872)
 1907 - Zacharie Astruc, Fransız heykeltıraş, ressam, şair ve sanat eleştirmeni (d. 1833)
 1928 - Teotig, Ermeni yazar ve salnameci (d. 1873)
 1945 - Robert Ritter von Greim, Nazi Almanyası Hava Kuvvetleri Komutanı (d. 1892)
 1948 - Jacques Feyder, Belçikalı film yönetmeni ve senarist (d. 1885)
 1949 - Aleksey Şçusev, Rus mimar (d. 1873)
 1950 - Archibald Wavell, İngiliz asker (d. 1883)
 1957 - İbnülemin Mahmut Kemal İnal, Türk yazar, tarihçi, müzeci ve mutasavvıf (d. 1870)
 1959 - John Foster Dulles, Amerikalı avukat ve siyaset adamı (d. 1888)
 1965 - Aşot Madat, Türk tiyatro sanatçısı
 1965 - Sonny Boy Williamson II, Amerikalı blues armonika virtüözü ve şarkıcı-şarkı yazarıdır (d. 1912)
 1973 - Selahattin Batu, Türk veteriner hekim, akademisyen, siyasetçi ve edebiyatçı (d. 1905)
 1974 - Duke Ellington, Amerikalı caz müzisyeni (d. 1899)
 1979 - André Luguet, Fransız film oyuncusu (d. 1892)
 1984 - Vince McMahon Sr., Amerikalı profesyonel güreş girişimcisi (d. 1914)
 1991 - İsmail Selen, Türk asker (suikast sonucu) (d. 1931)
 1995 - Harold Wilson, İngiliz siyasetçi ve Başbakan (d. 1916)
 2003 - Rachel Kempson, İngiliz aktris (d. 1910)
 2010 - Paul Gray, Amerikalı bas gitarist (Slipknot) (d. 1972)
 2014 - Stormé DeLarverie, Amerikalı aktivist (d. 1920)
 2015 - Tanith Lee, İngiliz çizgi roman, bilimkurgu ve hikâye yazarı (d. 1947)
 2016 - Burt Kwouk, Çin kökenli İngiliz-Britanyalı oyuncu (d. 1930)
 2017 - Denis Johnson, Amerikalı yazar (d. 1949)
 2017 - Jared Martin, Amerikalı sinema ve dizi oyuncusu (d. 1941)
 2017 - Pierre Seron, Belçikalı çizgi roman sanatçısı ve çizer (d. 1942)
 2018 - Gudrun Burwitz, Nazi Partisi (NSDAP)'nin önde gelen üyesi olan Reichsführer-SS Heinrich Himmler'in kızı ve Nihai Çözüm'ün baş mimarı (d. 1929)
 2018 - Jerry Maren, Amerikalı oyuncu (d. 1920)
 2019 - Gianfranco Bozzao, Eski İtalyan futbolcu (d. 1936)
 2019 - Murray Gell-Mann, Amerikalı fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1929)
 2020 - Mukar Çolponbayev, Kırgız politikacı (d. 1950)
 2020 - Makbul Hossain, Bangladeşli politikacı ve iş insanı (d. 1950)
 2020 - Hüseyin Ahmed kanjoi, Pakistanlı politikacı (d. 1985)
 2020 - Lily Lian, Fransız şarkıcı (d. 1917)
 2020 - Lucia Mee, Kuzey İrlandalı aktivist (d. 1999)
 2020 - Dinaldo Wanderley, Brezilyalı politikacı (d. 1950)
 2021 - John Davis, Amerikalı şarkıcı (d. 1954)
 2021 - Banira Giri, Nepalli şair (d. 1946)
 2021 - Desiree Gould, Amerikalı aktris ve iş insanı (d. 1945)
 2021 - Samuel E. Wright, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1946)
 2022 - David Datuna, Gürcü-Amerikalı heykeltıraş ve sanatçı (d. 1974)
 2022 - Saccid Kişvar, Pakistanlı sinema ve televizyon oyuncusu (d. 1933)
 2022 - Ouka Leele, İspanyol fotoğraf sanatçısı, şair ve çizer (d. 1957)
 2023 - Tina Turner, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu (d. 1939)
 2023 - Adil Serdar Saçan, Türk yazar, hukukçu ve eski polis (d. 1962)

Tatiller ve özel günler

0524
24

24 Mayıs


المشاشطة قرية في ليبيا تقع في جنزور غربي طرابلس بحوالي 20 كيلومتر عن مركز طرابلس وهي بلدة تشتهر بزراعة أشجار الزيتون والنخيل وبعض الخضروات.
يوجد بها زاوية المشاشطة القديم ويسمى (زاوية سالم المشاط)، ويتم تعليم علوم القرآن فيها، ويقدر عمرها حوالي 400 سنة.
المشاشطة اليوم انتشر فيه العمران الحديث، وتقع في التقسيم الإداري ضمن طرابلس الكبرى جنزور الوسط (المشاشطة)، يوجد فيها مقر المجلس وعدد من المدارس. 1 مدرسة اجنادين للتعليم الأساسي 2 مدرسة الوطن العربي للتعليم الأساسي 3 مدرسة شهداء الجمعة للتعليم الثانوي وعلى ارضها قامة معركة (شهداء الجمعة)، تلك المعركة التي جرت فوق رقعة من ثرى ليبيا الحبيبة عند أرض (سواني المشاشطة) يوم الجمعة المباركة 9 / 9 / 1917 ميلادي، وهي امتداد لسلسلة من معارك الشرف والفداء على أرض ليبيا الحرة

السكان
عدد السكان يقارب 21 ألف نسمة.

مصادر

أماكن مأهولة في شعبية طرابلس
أماكن مأهولة في شعبية طرابلس
جنزور

المشاشطة


Nakon smrti (rus. После смерти) ruski je film redatelja Jevgenija Bauera.

Radnja
Film govori o mladom znanstveniku Andreju Bagrovu, koji je potpuno uronjen u znanost. Njegov krug prijatelja ograničen je na tetu i prijatelja sa sveučilišta koji su konačno uspjeli izvući Andreja iz samoće.

Uloge
 Vitold Polonskij
 Vera Karalli
 Olga Rahmanova
 Marija Halatova
 Tamara Gedevanova

Izvori

Vanjske poveznice
 Nakon smrti na Kino Poisk

Ruski filmovi 1910-ih

Nakon smrti


Roman Bednář (n. 26 martie 1983) este un fotbalist profesionist ceh care joacă pe postul de atacant.

Cariera pe echipe

Republica Cehă
Născut în Praga, Bednář și-a început cariera ca jucător la tineretul lui ČAFC Praga.

Heart of Midlothian
La data de 27 iulie 2005, Hearts a anunțat că l-a împrumutat pe Bednář pentru o perioadă de un an de la FBK Kaunas. El a marcat la debutul împotriva lui Kilmarnock, și, de asemenea, în victoria cu 3-0 din deplasare cu Dundee United. Bednář a devenit titular la Hearts și a marcat  singurul gol în victoria cu 1-0 asupra lui Rangers de pe Tynecastle. În acest meci a suferit o accidentare gravă la genunchi care l-a făcut să lipsească în cea mai mare parte a campaniei. El a jucat pentru prima dată de la accidentare pe 26 noiembrie împotriva lui Motherwell într-o remiză scor 1-1, și și-a ajutat echipa să termine pe locul doi în campionat și să câștige Cupa Scoției.

Bednář a început sezonul 2006-2007 din Prima Ligă Scoțiană în formă, marcând de trei ori, de două ori în victoria cu 2-1 cu Celtic la Tynecastle.

Bednář a fost transferat definitiv de Hearts la 31 august 2006, dar un an mai târziu s-a transferat la West Bromwich Albion sub formă de împrumut pe un sezon, după care a fost cumpărat definitiv.

West Bromwich Albion
Bednář a marcat primele goluri pentru West Brom pe 15 octombrie 2007, marcând de două ori într-o victorie cu 4-1 pentru echipa de rezerve a lui Albion împotriva rezervelor lui Lincoln City. La 24 octombrie, a marcat un hat-trick pentru rezerve într-o victorie de 6-1 cu rezervele lui Oldham Athletic. El a jucat primul său meci în echipa mare a lui West Brom, intrând din postura de rezevă într-o victorie cu 3-0 împotriva lui Watford pe 3 noiembrie 2007. În ianuarie 2008, Bednář a transformat penaltiul care a adus victoria echipei la loviturile de departajare împotriva lui Charlton Athletic în runda a treia a Cupei Anglei. El a câștigat premiul Midland Player of the Month pentru luna ianuarie 2008. Bednář a terminat sezonul 2007-2008 cu 17 goluri în 22 de meciuri.

La sfârșitul perioadei de împrumut, West Bromwich Albion și-a exercitat opțiunea de cumpărare. Bednář a semnat un contract pe trei ani, iar Albion i-a plătit lui Hearts 2,3 milioane de lire sterline pentru jucător, pe lângă cele 200.000 de lire pe care le-au plătit pentru perioada cât a fost împrumutat. În vara anului 2008 a suferit o operație de hernie.

Bednář a fost suspendat de West Bromwich Albion în mai 2009 după ce a fost acuzat că a cumpărat droguri. În luna următoare, a fost avertizat de poliția din West Midlands în legătură cu incidentul, pentru posedarea unor cantități mici de droguri de clasă A (în principal cocainăa), precum și de canabis, un drog din clasa B. A jucat primul meci de după acest incident pe 26 august într-o remiză în Cupa Ligii cu Rotherham United. Trei zile mai târziu a marcat ambele goluri ale echipei West Brom într-o remiză scor 2-2 cu Sheffield United. La 17 octombrie 2009, Bednář a suferit un o accidentare la spate în meciul împotriva lui Reading. S-a întors la antrenamente după doar o săptămână si a fost o rezervă neutilizată în victoria cu 5-0 asupra lui Watford pe 31 octombrie. La 24 noiembrie 2010, Bednář s-a alăturat echipei Leicester City sub formă de împrumut până în ianuarie 2011 făcându-și debutul într-o victorie cu 1-0 cu Nottingham Forest pe 29 noiembrie. West Brom a acceptat o ofertă de 1,2 milioane de lire sterline din partea lui Bristol City în ianuarie 2011. Cu toate acestea, Bednář a refuzat această ofertă. A fost împrumutat la clubului turc Ankaragücü pentru restul sezonului 2010-2011.

Bednář s-a întors la West Brom după încheierea perioadei de împrumut, iar clubul a activat opțiunea de a-i prelungi contractul până la sfârșitul sezonului 2011-2012. El a purtat tricoul cu numărul 43, după ce fostul său număr, 9, i-a fost repartizat lui Shane Long. Singurul meci al lui Bednář în sezonul 2011-2012 a fost cel în care a intrat din postura de rezervă într-o victorie a Cupei Ligii cu Bournemouth în august 2011. În patru ani și jumătate cu West Brom, el a jucat în 105 meciuri, marcând 34 de goluri.

Blackpool
La 28 ianuarie 2012, Bednář a semnat cu Blackpool un contract de șase luni, venind din postura de jucător liber de contract. El a debutat trei zile mai târziu, intrând în meciul cu Coventry City, dându-i o pasă de gol fostului coechipier de la West Brom Kevin Phillips, pentru golul egalizator marcat în minutul 87 într-o victorie cu 2-1 de pe Bloomfield Road. El a marcat primul său gol pentru echipă în deplasare cu Leicester City pe 21 martie.

Sivasspor
La 8 august 2012, Bednář a semnat un contract pe doi ani cu Sivasspor din Süper Lig.

La națională
La 16 august 2006, Bednář și-a făcut debutul pentru echipa națională a Cehiei în înfrângerea cu 3-1 cu Serbia.

Referințe

Legături externe

 Roman Bednář   pe site-ul Příbram

 Roman Bednář   la londonhearts.com

Fotbaliști ai Premier League
Fotbaliști ai Leicester City FC
Fotbaliști ai West Bromwich Albion FC
Atacanți
Fotbaliști internaționali cehi
Fotbaliști cehi
Cehi în viață
Nașteri în 1983
Nașteri pe 26 martie

Roman Bednář


Ariane Labonté, née à Mont-Saint-Hilaire, est une conteuse, marionnettiste et musicienne québécoise.

Biographie
Ariane Labonté possède un diplôme d'études collégiales en guitare classique ainsi qu'un baccalauréat en création littéraire de l'Université du Québec à Montréal. À l'université, elle suit également des cours de marionnette et d'écologie, deux passions desquelles s'inspirent ses contes et ses animations ; son spectacle Drôles d'oiseaux, destiné aux enfants, mélange d'ailleurs jeux de mots, philosophie, ornithologie, botanique et écologie. À ses contes, elle ajoute aussi slam, poésie, musique, théâtre d'ombres, marionnettes et cirque. Son style engagé est souvent comparé à celui de Sol, qui l'inspire depuis son plus jeune âge.

Depuis 2005, elle s'est produite plus de 800 fois dans le cadre d'ateliers, de formations, de festivals ou d'événements, tels qu'au Festival Contes en Chaises Longues, aux Francofolies de Montréal, à la Place des Arts, au théâtre Outremont, aux Dimanches du contes, au Sergent Recruteur, au Rendez-vous des Grandes Gueules, au Festival Mémoire & Racines, et bien d'autres.

Œuvres

Collaborations
 Contes verts pour une planète bleue, sous la direction de Thierry Pardo, Québec, Les Éditions Michel Brûlé, 2009, 120 p. .
 Nouvelle vague, contes contemporains, sous la direction artistique de Céline Jantet, Montréal, Planète rebelle, 2018, 152 p. .

Prix et honneurs

 2006 : travail reconnu et appuyé par le Conseil des Arts du Canada
 2010 : travail reconnu et appuyé par Culture Montérégie
 2012 : travail reconnu et appuyé par Culture Montérégie
 2012 : travail reconnu et appuyé par le Conseil des arts et des lettres du Québec
 2016 : travail reconnu et appuyé par le Conseil des arts et des lettres du Québec
 2018 : travail reconnu et appuyé par le Conseil des arts et des lettres du Québec
 2020 : travail reconnu et appuyé par Culture Montérégie

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

 Planète rebelle

Liens externes

Femme de lettres québécoise
Musicienne québécoise
Université du Québec à Montréal
Écrivain suivi par le projet Arts littéraires québécois

Ariane Labonté


Simion Irimie (n. 1864, Valea Neagră – d. 1951) a fost delegat din partea cercului electoral Aletea-Sântana, comitatul Arad la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
A absolvit școala elementară. A decedat în anul 1951.

Activitate politică
A făcut parte din Garda Națională Română din Grăniceri. A fost ales delegat din partea cercului Aletea-Sântana, comitatul Arad, (azi județul Arad) la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003.

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Vezi și
Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1864
Decese în 1951
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Arădeni
Români din Imperiul Austriac
Agricultori români

Simion Irimie


محطة أوميدا  هي محطة قطار تقع في كيتا-كو، أوساكا، اليابان. تعتبر محطة أوميدا هي أكثر محطات القطار نشاطاً في غرب اليابان بمعدل 2343747 عابر يومياً بحسب إحصائيات عام 2005.

مراجع

محطات السكك الحديدية افتتحت في 1906
محطات السكك الحديدية في أوساكا
محطات السكك الحديدية في اليابان افتتحت في 1906

محطة أوميدا


Le slalom géant parallèle masculin des Jeux olympiques d'hiver de 2022 a lieu le .

Le format adopté pour cette épreuve est une première course de qualification permettant d'établir un classement par rapport au temps, chaque athlète réalisant un parcours sur la piste rouge et un sur la piste bleue. Les 16 premiers s'affrontent ensuite dans un tableau à élimination directe à partir des huitièmes de finale jusqu'à la finale ; cette dernière se réalise en une seule course.

Médaillés

Qualification

Résultats

Notes et références

Slalom géant parallèle hommes

Slalom géant parallèle masculin de snowboard aux Jeux olympiques de 2022


EUX - den erhvervsfaglige studentereksamen er en gymnasial uddannelse kombineret med en erhvervsuddannelse. Uddannelsen så dagens lys i 2010 som et pilotprojekt, der skulle køre i et år. I begyndelsen kunne man kun tage en EUX på de tekniske uddannelser. Der findes mange forskellige uddannelser, hvor man kan tage EUX. Man kan fx tage EUX, når man læser til anlægsgartner, bager, Social og Sundhedshjælper/assisent og dyrepasser. I 2015 blev uddannelsen udvidet, og det betød, at du nu også har mulighed for at tage EUX Business, som er den merkantile EUX.

Gymnasiale uddannelser
Erhvervsuddannelser i Danmark
Ungdomsuddannelser i Danmark

EUX


තරඟ තුනකින් සමන්විත ටෙස්ට් තරගමාලාව 1-0 ක් ලෙස ජය  ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාව සමත් විය. පළමු තරඟයේදී ඔවුන් ලැබූ ජයග්‍රහණය ඕස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව ටෙස්ට් තරඟ වලදී ලැබූ පළමු ජයග්‍රහණයයි.

පුහුණු තරග

එක්දින තරගය

සිව්දින තරගය

ටෙස්ට් තරගමාලාව

1 වන ටෙස්ට් තරගය

2 වන ටෙස්ට් තරගය

3 වන ටෙස්ට් තරගය

බාහිර සබැදි
තරගමාලාව ඊඑස්පීඑන් ක්‍රික්ඉන්ෆෝ හි

යොමුව

ක්‍රිකට්
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්

ඕස්ට්‍රේලියා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ ශ්‍රී ලංකා තරග සංචාරය 1999


Moren veya buzultaş (Fransızca: moraine, Almanca: Moraene), doğrudan doğruya buzulların ilerlemesi veya gerilemesi sırasında, buzulun taşıyarak oluşturduğu tabakalaşmamış depolara genel olarak verilen bir terimdir. Glasiyal koşullar ve süreçler ile taşınan ya da biriktirilmiş olan malzemenin her tanesine moren adı verilir.

Moren, buzulun zeminden veya yamaçlardan kopardığı parçalar ile buzulun üzerine yamaçlardan düşen veya çığlarla yuvarlanan maddelerden oluşur. Moren depoları taş, toprak, kum ve çakıl boyutundaki irili ufaklı, genellikle de köşeli malzemeden oluşur. Bunların içine yer yer küçük kaya ve blok parçaları da karışmış olabilir. Bütün bu malzeme düzensiz yığılmış bir depo görünümündedir ve herhangi bir tabakalaşma göstermezler.

Moren türleri

Taban morenleri

Gerek vadi buzulları gerekse örtü buzullarında yaygın olarak görülen morenlerdir. Buzulun büyüklüğüne, anakayanın özelliğine bağlı olarak değişmekle beraber, %30 oranında kil ve kumdan meydana gelirler. Bununla birlikte, içlerinde yer yer kaya ve blok büyüklüğündeki malzemeye de rastlanır. Taban morenleri biriktirme sonucu drumlin adı verilen yer şekillerini oluştururlar. Az eğimli yamaçlar veya düzlüklerde biriken taban morenleri, düzenli bir dağılım ve ardalanma göstermeyen buzul depolarını oluştururlar.

Buzulun ilerlemesi ya da geri çekilmesi sırasında, tabanında bir örtü oluşturacak şekilde, taşınmış enkaz malzemelerin birikmesiyle oluşur. Basal tillinin üstüne yer alırlar. Buzulun çekilmesi sonrasında ablasyon morenleri ile karışırlar. Bu yüzden çoğu kez taban moreni depoları basal till, taban moreni, ablasyon moreni gibi buzul yüklerini içerir, ayrım yapmak zordur. Bu malzemelerin tümüne birden taban tilli adı verilir.

Buzulun aşındırma ile oluşturduğu yükü genellikle ana kaya malzemeleridir. Buzulun taban kısmında bulunan taban morenlerini heterojen yapan
unsurlar ise çoğunlukla rüzgâr ile taşınan veya çevreden kar veya yamaçlardan enkaz çığları ile buzula katılan malzemelerdir. Taban morenlerinin tekstüründe iri çakıldan kum boyutuna küçülen tanelerin miktarında düzenli bir azalma trendi görülmektedir.

Taban moreni depolarının tekstür ve strüktüründeki çeşitlilik kalınlık ve yüzey engebeliliği konularında da dikkate geçer. Yüzey engebeliliği ana kaya engebeliliğinden kaynaklanabileceği gibi ayrıca biriken morenlerin depo kalınlıkları ile de ilgilidir. Ana kaya yüzey engebeliliği belirgin topoğrafik değişikliklere sahipse, bu topoğrafik özellik moren birikimini kontrol eder. Moren deposunun kalınlığı ve buzulun yüzeyinde ve içinde bulundurduğu yükü de bu konuda etkili olan bir diğer faktörlerdir.

Buzul vadilerinin tabanlarında morenlerin belirli bir düzene sahip olmayan karmaşık tepe, sırt ve çukurlardan oluşan depolanma şekillerine sıklıkla rastlanır. Düzensiz moren depolarına İskoçya'da "hummocky" adı verilir.

Glasiyal depolardaki çukurlarının bir başka örneği ise tabakalı glasiyal depolar içinde meydana gelen çökme çukurlarıdır (çanak) (İngilizceː kettle).

Buzul depoları üzerindeki çanak şekilli çukurluklara Anglo Sakson ülkelerinde kettle, Baltık ülkelerinde ise söl adı verilir. Eğer erime ve çökme yolu ile meydana gelen bu çanağın tamamı veya bir kısmı su tablasından daha derinde ise çanağın içi su dolar ve kettle gölü oluşur.

Drumlin (hörgüç kaya)
Taban morenleri, buzulun ortadan kalkmasıyla yükseltileri yer yer 10 m'yi bulan tepeciklerden oluşan dalgalı bir topoğrafya meydana getirirler. Örtü buzullarının geliştiği sahalarda bu morenler binlerce kilometrekarelik bir alan (Örneğin Kanada'da) kaplarlar ve drumlin denilen özel topoğrafyanın ortaya çıkmasını sağlarlar. Bu topoğrafya kaşık tersine benzeyen asimetrik sırtlar ve tepelerle oluşur. Uzunlukları 800 ila 2000 m, genişlikleri ise 300 ila 400 m arasında değişir. Bu sırtların eğimi, buzulun geldiği yönden başlayarak uzandığı yöne doğru artar.

Yan morenler
Aşınma ve çığ yoluyla vadi duvarlarından buzulun ucuna dek sürüklenen ve buzul gerilemesiyle bir sırt uzantısı biçiminde çökelen döküntü  malzemeden oluşur. Tabakasız birikim şekillerinden biri olan yan moreni depoları karakteristik olarak vadibuzulları tarafından oluşturulur. Buzul vadisinin her iki yamacı boyunca,buzula paralel uzanan ve morenlerden meydana gelen çizgisel sırtlar şeklindeki morfolojileri, yan moren depolarının karakteristik şekilsel özellikleridir. Yan moreni depolarını oluşturan malzeme birikimi büyük oranda; buzulun içinde bulunduğu vadinin her iki yamacında, özellikle fiziksel parçalanma ile meydana gelen enkazın yer çekimine bağlı olarak hareket edip buzul kenarında toplanması ve ayrıca kısmen de buzul tarafından yataktan enkazın koparılması ile gerçekleşir.

Orta morenler
İki buzul akıntısının kesişmesiyle uzun, ince bir hat ya da kuşak biçiminde biriken döküntülerden oluşur. Ortaya çıkan moren, birleşen iki buzulun ortasında yer alır. Orta morenler, kabaca buz hareketinin yönü doğrultusunda bir sırt biçiminde çökelir. Orta
moreni depoları da yan moreni gibi vadi buzullarının karakteristik birikim şekillerindendir. İki vadi buzulunun birleşmesi halinde, birleşen buzulların birbirine yakın yamaçlarındaki yan morenleri bu birleşme ile buzulun ortasında ve büyük kısmı buzulun yüzey ve yüzeye yakın kesiminde kalırlar. Böylece; eski yan morenler, yeni orta morenleri durumuna gelmiş olurlar. Orta morenlerin bir diğer özelliği ise konumlarının; yan morenleri gibi buzul ilerleme istikametinde olup, vadinin her iki yamacına kabaca paralel şekilde vadiboyunca olmasıdır.

Cephe morenleri
Buzulun sona erdiği dil kısmında yer alan morenlerdir. Bunlar tek sıra halinde bulunabilecekleri gibi birden fazla sıralar halinde de görülebilirler. Cephe morenlerinin yükseltileri farklıdır. 40–50 m yüksekliğinde olanları bulunduğu gibi, 5–10 m'lik yüksekliğe sahip olanları da vardır. Değişik boyuttaki malzemeden oluşurlar. Örtü buzullarının kenarlarında, dağ buzullarının ise vadi buzulu, sirk buzulu veya diğer türlerinin hareket istikametlerine göre ön kısımlarında bulunan ve moren sırtlarından oluşan buzul biriktirme şekillerine Cephe Moreni Depoları adı verilir.

Cephe moreni depoları şekilsel olarak, kabaca kavisli çizgisellik gösteren buzul birikinti sırtlardır. Bu depoların hacimsel büyüklükleri; buzulun yükü, ne süre ile orada sabit kaldığı ve buzulun büyüklüğü ile doğru orantılıdır. Buzulun ilerlemesi ya da gerilemesi sırasında meydana gelen duraklamalar cephe moreni depolarının oluşmasına fırsat verir. Bir cephe moreni deposunun buzulun ilerlemesi sırasında mı yoksa gerilemesi sırasında mı oluştuğunu anlamak mümkündür. Cephe morenlerinin özellikle oluşum şekillerini dikkate alarak şu şekilde sınıflamak mümkündür:

 İtilme morenleri
 Nihai morenler
 Çekilme morenleri

a. İtilme moreni depoları: Buzulun; mevsimlik ya da daha uzun süreli ilerlemesi ve gerilemesi sırasında farklı kökenli suya doygun tabansal till depoları, tabanındaki kil, silt gibi ince taneli malzemeler ve kısmen de önündeki ayrışma ürünü enkaz malzemeyi iterek, öteleyerek yığmak sureti ile cephe moreni depolarının bir türünü oluşturur.

b. Nihai moreni depoları: Genellikle buzul önü arazisindeki sediment malzemesi olan farklı boyutlardaki irili-ufaklı taneli malzemelerden, glasiyo-flüviyal kökenli elenmiş sedimentlerden, kütle hareketi enkazı ve az da olsa tabansal tillden oluşur.

Ablasyon morenleri
En belirgin şekilde dağ buzullarında görülen moren deposu türüdür. Buzulların erimesi ile birlikte buzul yükünün taban morenleri üzerine birikmesi ile meydana gelir. Düşey kesiti incelendiğinde ağırlıklı olarak ince taneli malzemelerden oluşan taban yükü üzerine, daha çok kenarlı köşeli olan buzul içi ve yüzey yükünün düzensiz olarak geldiği bir strüktür gözlemlenir. Bu anlamda tekstür farklılığı da dikkat çekicidir.

Ablasyon moren depoları; öncelikli olarak buzul yüzey yükü olmak üzere ayrıca buzul içi yükü ve buzul altı (taban) yüklerinden oluşur. Ablasyon moren deposunun birikimi, durağan buzul yükünün depolanması ile gerçekleşir.

Ayrıca bakınız
 Dış kuvvetler

Kaynakça

 TUROĞLU, H. 2011. Buzullar ve Buzul Jeomorfolojisi (Birinci Baskı), ISBN 978-975-9060-82-4, Çantay Kitabevi, İSTANBUL.

Dış kuvvetlerin etkisiyle oluşmuş yerşekilleri

Moren


O melodramă este o operă literară sau dramatică în care intriga, care este de obicei senzaționalistă și imaginată pentru a face apel la emoții puternice, are prioritate față de caracterizarea detaliată. Personajele sunt de multe ori abia schițate și stereotipe.

În contextul muzical istoric, melodramele sunt drame victoriene în care muzica instrumentală și cântecele sunt folosite adesea pentru a însoți acțiunea. Termenul este aplicat în prezent, de asemenea, spectacolelor scenice, romanelor, filmelor și emisiunilor de radio și televiziune. În contextul modern, termenul de "melodramă" este, în general, peiorativ, deoarece sugerează că lucrarea în cauză este lipsită de subtilitate și/sau de o dezvoltare caracterologică a personajelor. Prin extensie, limbajul sau comportamentul care seamănă cu melodrama este adesea numit melodramatic; această utilizare este aproape întotdeauna peiorativă.

Etimologie
Termenul provine din cuvântul francez mélodrame ce datează de la începutul secolului al XIX-lea. Acesta este derivat din grecescul melos, muzică, și din franțuzescul drame, dramă (din latinescul târziu drāma, ce a derivat eventual din veterogrecescul δράμα, intrigă teatrală, de obicei, a unei tragedii grecești).

Tipuri de melodrame

Origini
Melodramele au rădăcini în piesele de moralitate medievale.  Abordarea melodramelor a fost reînviată în drama romantică franceză din sec. al XVIII-lea și al XIX-lea, precum și în romanele de dragoste populare atât în Anglia, cât și în Franța. Aceste drame și romane s-au focusat pe moralitate în ceea ce privește viața de familie, dragostea, căsătoria. Au reflectat problemele perioadei respective din timpul  Revoluției Franceze, Revoluției Industriale și etapele modernizării. Multe melodrame, care prezentau conflictele de clase sociale ale perioadei, au avut linia de subiect axată pe situația unei femei tinere cu proviniență din clasa mijlocie, care a fost agresată sexual de un aristocrat mizerabil.

Melodrama cehă
În contextul Renașterii Naționale Cehe, melodrama a avut un rol important în mișcarea naționalisă pentru artiștilor cehi, începută aproximativ în anii 1870 și continuând și în perioada formării Primei Republici Cehoslovace.

Melodrama victoriană

Referințe

Teatrul secolului al XIX-lea
Genuri de filme
Genuri teatrale

Melodramă


Harry Potter : Retour à Poudlard, ou Harry Potter : Retour à Poudlard – 20 ans de magie, est une émission présentée sous la forme d'une « réunion spéciale » autour de la série de films Harry Potter. Elle marque le vingtième anniversaire de la sortie du premier volet de la saga, Harry Potter à l'école des sorciers, sorti en 2001. Elle est produite par Warner Bros.

Daniel Radcliffe, Rupert Grint et Emma Watson, les trois acteurs principaux des films Harry Potter, sont présents dans cette émission spéciale, aux côtés de d'Helena Bonham Carter, Robbie Coltrane, Ralph Fiennes, Jason Isaacs, Gary Oldman, Tom Felton, James et Oliver Phelps, Mark Williams, Bonnie Wright, Alfred Enoch, Ian Hart, Toby Jones, Matthew Lewis, Evanna Lynch, du producteur David Heyman et des cinéastes Chris Columbus, Alfonso Cuarón, Mike Newell et David Yates.

L'émission se compose notamment d'une introduction mettant en scène les acteurs invités à la réunion et s'y rendant à bord du train Poudlard Express ; de scènes de retrouvailles et de discussions entre les acteurs dans différents décors des studios Leavesden ; d'interviews en solo de différents membres de l'équipe, ainsi que d'images d'archives des tournages permettant notamment d'illustrer les anecdotes évoquées par les invités.

Elle est diffusée à partir du  sur la plateforme HBO Max aux États-Unis, ainsi que sur Salto (France), Tipik et  (Belgique), RTS 1 (Suisse) et Crave (Canada).

Synopsis
20 ans après la diffusion du premier film de la saga Harry Potter, Harry Potter à l'école des sorciers, sorti en 2001, les acteurs principaux se retrouvent sur les lieux de tournage et se remémorent leurs souvenirs.

Fiche technique

 Titre original :
 Titre français : Harry Potter : Retour à Poudlard
 Réalisation : Casey Patterson
 Photographie : Geoffrey Sentamu
 Montage : Will Gilbey
 Musique : Marton Barka et Synchron Stage Orchestra
 Sociétés de production : Casey Patterson Entertainment, Pulse Films, Warner Bros.
 Distribution : HBO Max (États-Unis)
 Pays d'origine : Royaume-Uni, États-Unis
 Durée : 103 minutes
 Date de sortie :

Distribution

 Daniel Radcliffe
 Rupert Grint
 Emma Watson
 Helena Bonham Carter
 Robbie Coltrane
 Ralph Fiennes
 Jason Isaacs
 Gary Oldman
 Tom Felton
 James et Oliver Phelps
 Mark Williams
 Bonnie Wright
 Alfred Enoch
 Ian Hart
 Toby Jones (VF : Pierre Laurent)
 Matthew Lewis
 Evanna Lynch
 David Heyman
 Chris Columbus
 Alfonso Cuarón
 Mike Newell
 David Yates
 J. K. Rowling (images d'archives)
 Stephen Fry  : le narrateur

 Version française
 Studio de doublage : Dubbing Brothers
 Direction artistique : Barbara Tissier
 Adaptation : Mélanie de Truchis (dialogues), Juliette Vigouroux et Alain Cassard (films)

Production

Développement
En novembre 2021, Warner Bros a annoncé l'arrivée prochaine d'Harry Potter : Retour à Poudlard, une émission rétrospective spéciale mettant en vedette les acteurs ainsi que les créateurs de la série de films Harry Potter afin de célébrer le vingtième anniversaire de la sortie du premier opus de la saga, Harry Potter à l'école des sorciers, sorti en 2001. Cette émission est produite par Warner Bros en collaboration avec Casey Patterson.

J. K. Rowling, l'auteur de la série de livres, qui a joué un rôle important dans la production des films, est absente du casting de l'émission. Elle apparaît cependant au travers des images d'archives de 2019 et est mentionnée par les acteurs interviewés. Un porte-parole d'HBO a déclaré que Rowling avait eu la possibilité d'être interviewée. Cette dernière a cependant décliné l'invitation, estimant que l'émission concernait davantage les films que les livres.

Tournage

La plus grande partie de l'émission est tournée au Making of Harry Potter - Studio Tour London à Leavesden en Angleterre.

Rupert Grint, qui ne peut pas faire le déplacement à Londres au moment du tournage, tourne ses scènes  à Toronto. Celles-ci sont ensuite arrangées au montage pour faire apparaitre l'acteur aux côtés de Daniel Radcliffe et Emma Watson sur les scènes de retrouvailles, dans le décor de la salle commune de Gryffondor.

Diffusion
Harry Potter : Retour à Poudlard est diffusée en anglais sur la plateforme HBO Max (États-Unis) à partir du , ainsi qu'en version originale sous-titrée sur Salto (France), Tipik et  (Belgique), RTS 1 (Suisse) et Crave (Canada). Elle est diffusée en français le 11 mars 2022 sur TF1.

Notes et références

Liens externes

Autour des films Harry Potter
Film en anglais
Série télévisée de HBO Max

Harry Potter : Retour à Poudlard


Magnor Station (Magnor stasjon) er en tidligere jernbanestation, der ligger ved byområdet Magnor i Eidskog kommune på Kongsvingerbanen i Norge.

Stationen blev åbnet for ekspedition af tog, passagerer og gods under navnet Rastad sammen med denne del af banen 4. november 1865. Stationen fik sit nuværende navn i 1867 efter også at have hedde Magnord i en periode. Stationen fik installeret sikringsanlæg 2. oktober 1953 og fik ændret status til fjernstyret station med ekspedition af passagerer og gods 6. april 1967. Stationen blev gjort ubemandet 1. januar 1985. Betjeningen med persontog ophørte 2. juni 1991 men blev genoptaget fra 27. september 1998 til 1. januar 2004. Herefter har den tidligere station haft status af fjernstyret krydsningsspor.

Stationsbygningen blev opført i schweizerstil i 1865 efter tegninger af arkitekten Georg Andreas Bull. Bygningen er i hovedtrækkene baseret på den første stationsbygning på Hokksund Station på Randsfjordbanen, der også blev tegnet af Bull, men som brændte ned til grunden i 1895. Den nuværende stationsbygning i Hokksund har ingen lighed med Magnor men er opført i mursten efter tegninger af Paul Due i 1897.

Mens stationen var betjent, var den traditionelt set den sidste på den norske del af Kongsvingerbanen før grænsen til Sverige. Denne del af Kongsvingerbanen mellem Kongsvinger i Norge og grænsen kaldes også for Grensebanen.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Kongsvingerbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1865
Jernbanestationer i Hedmark

Magnor Station