John Bird (1709–1776) was a British mathematical instrument maker. He was born at Bishop Auckland. He came to London in 1740 where he worked for Jonathan Sisson and George Graham. By 1745 he had his own business in the Strand. Bird was commissioned to make a brass quadrant 8 feet across for the Royal Observatory at Greenwich, where it was mounted on 16 February 1750, and where it is still preserved. Soon after, duplicates were ordered for France, Spain and Russia.

Bird supplied the astronomer James Bradley with further instruments of such quality that the commissioners of longitude paid him £500 (a huge sum) on condition that he take on an apprentice for  7 years and produce in writing upon oath, a full account of his working methods. This was the origin of Bird's two treatises The Method of Dividing Mathematical Instruments (1767) and The Method of Constructing Mural Quadrants (1768). Both had a foreword from the astronomer-royal Nevil Maskelyne. When the Houses of Parliament burned down in 1834, the standard yards of 1758 and 1760, both constructed by Bird, were destroyed.

Bird, with his fellow County Durham savant William Emerson, makes an appearance in Mason & Dixon, the acclaimed novel by Thomas Pynchon.

References

Further reading

External links

 Biography on South Seas Companion
 https://web.archive.org/web/20040317000544/http://albinoni.brera.unimi.it/HEAVENS/MUSEO/Schede/app1.html

1709 births
1776 deaths
18th-century British astronomers
British scientific instrument makers
People from Bishop Auckland

John Bird (astronomer)


Baudenkmäler nach Ortsteilen

Haunstetten-Nord

|}

Haunstetten-Ost

|}

Siebenbrunn

|}

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

Augsburg

Liste der Baudenkmäler in Augsburg-Haunstetten-Siebenbrunn


Finalen om verdensmesterskabet i fodbold 1978 var den 11. finale siden turneringens etablering i 1930. Den blev spillet den 25. juni 1978 foran 71.483 tilskuere på Estadio Monumental i den argentinske hovedstad Buenos Aires, og skulle finde vinderen af VM i fodbold 1978. De deltagende hold var hjemmeholdet  og . Det argentinske hold vandt kampen med 3-1, hvilket var hollændernes andet VM-finale nederlag i træk.

Kampen blev ledet af den italienske dommer Sergio Gonella.

Kampen

Detaljer

Finalen
1978 - finalen
Argentinas fodboldlandshold
Hollands fodboldlandshold
Buenos Aires

Verdensmesterskabet i fodbold 1978 - finalen


Los eumastácidos (Eumastacidae) son una familia de insectos ortópteros celíferos. Se distribuye por América, Asia, Melanesia y Madagascar.

Géneros
Según Orthoptera Species File (31 mars 2010):
 Eumastacinae Burr, 1899
 Andeomastax Descamps, 1979
 Araguamastax Descamps, 1982
 Beomastax Descamps, 1979
 Caenomastax Hebard, 1923
 Erythromastax Descamps, 1971
 Eumastax Burr, 1899
 Helicomastax Rowell & Bentos-Pereira, 2001
 Homeomastax Descamps, 1979
 Hysteromastax Descamps, 1979
 Phryganomastax Descamps, 1982
 Santanderia Hebard, 1923
 Sciaphilomastax Descamps, 1979
 Eumastacopinae Descamps, 1973
 Arawakella Rehn & Rehn, 1942
 Bahiamastax Descamps, 1979
 Eumastacops Rehn & Rehn, 1942
 Maripa Descamps & Amédégnato, 1970
 Pareumastacops Descamps, 1979
 Pseudeumastacops Descamps, 1974
 Tachiramastax Descamps, 1974
 Gomphomastacinae Burr, 1899
 Afghanomastax Descamps, 1974
 Brachymastax Ramme, 1939
 Clinomastax Bei-Bienko, 1949
 Gomphomastax Brunner von Wattenwyl, 1898
 Gyabus Özdikmen, 2008
 Myrmeleomastax Yin, 1984
 Nepalomastax Yamasaki, 1983
 Oreomastax Bei-Bienko, 1949
 Paedomastax Bolívar, 1930
 Pentaspinula Yin, 1982
 Phytomastax Bei-Bienko, 1949
 Ptygomastax Bei-Bienko, 1959
 Sinomastax Yin, 1984
 Masynteinae Descamps, 1973
 Masyntes Karsch, 1889
 Morseinae Rehn, 1948
 Daguerreacridini Descamps, 1973
 Daguerreacris Descamps & Liebermann, 1970
 Morseini Rehn, 1948
 Eumorsea Hebard, 1935
 Morsea Scudder, 1898
 Psychomastacini Descamps, 1973
 Psychomastax Rehn & Hebard, 1918
 Paramastacinae Rehn & Grant Jr., 1958
 Paramastax Burr, 1899
 Parepisactinae Descamps, 1971
 Chapadamastax Descamps, 1979
 Parepisactus Giglio-Tos, 1898
 Pseudomastacinae Rehn & Grant Jr., 1958
 Pseudomastax Bolívar, 1914
 Temnomastacinae Rehn & Grant Jr., 1958
 Eutemnomastax Descamps, 1979
 Temnomastax Rehn & Rehn, 1942
 sous-famille indéterminée
 Acutacris Dirsh, 1965
 Angulomastax Zheng, 1985
 Pseudosavalania Demirsoy, 1973
 Zeromastax Porras, 2007
 †Archaeomastax Sharov, 1968
 †Taphacris Cockerell, 1926

Referencias

 Burr, 1899 : Essai sur les Eumastacides. Anales de la Sociedad española de Historia natural, vol. 28, 75-112.

Enlaces externos

 Eumastacidae en TolWeb

Familias de insectos
Eumastacoidea

Eumastacidae


Der Papyrus Cairo Maspero I 67002, in Fachabkürzung P. Cair. Masp. I 67002, befindet sich heute im Ägyptischen Museum in Kairo unter der Museumsnummer JdE 40746 und wurde 1905 in Kom Ischqau, dem antiken Aphrodito, im Archiv des Dioskoros von Aphrodito gefunden. Der Text wurde von Jean Maspero publiziert. Auf dem Papyrus findet sich eine von Dioskoros verfasste Petition an Athanasios, den Dux (Militärgouverneur) der Thebais. Der in Griechisch verfasste Text datiert wahrscheinlich in das Jahr 567. Der Papyrus ist 2,33 m lang und 30,5 cm hoch. Das Dokument gilt als eines der wichtigsten Beispiele für eine Petition dieser Zeit und ist von besonderer Wichtigkeit für die frühbyzantinische Sozial- und Rechtsgeschichte.

Inhalt
In Kolumne I berichtet der Text, dass ein gewisser Menas sich Land von Dioskoros angeeignet und eigenen Leuten und Hirten zur Bewirtschaftung übergeben hat. Diese bewirtschafteten es nun steuerfrei, während Dioskoros, der der rechtmäßige Eigentümer des Landes war, weiterhin dafür besteuert werden solle. In Kolumne II wird von namentlich nicht genannten Leuten aus Aphrodito berichtet. Sie berichten, dass sie, während sie auf dem Markt im Dorf Thynis waren, von Männern des Großgrundbesitzers Serenus überfallen und ins Gefängnis geworfen wurden. Sie wurden in das Gefängnis der Provinzhauptstadt Antinoe gebracht, wo sie sechs Monate verbrachten und von Leuten des Menas misshandelt wurden. Der Dux Athanasios ordnete ihre Freilassung an, doch geschah nichts und sie wurden stattdessen in ein Gefängnis in dem nahe dem Heimatort liegenden Antaiopolis gebracht, wo sie vier Monate verblieben. Man verlangte für ihre Freilassung 117 Solidi. In dieser Zeit wurden ihre besten Tiere konfisziert. Ein Teil von ihnen nahm sich Serenus. Als sie schließlich freikamen, hatte sie kaum noch eigene Tiere. Die wenigen überlebenden Tiere waren krank und abgemagert. Die Schikanen der Großgrundbesitzer setzten sich aber weiter fort und sie verlangten noch mehr Geld. Die Bauern berichteten, dass Häuser im Dorf niedergebrannt wurden, Geld, Tiere und Weizen gestohlen wurden. Die Kolumne III berichtet von weiteren Taten der Großgrundbesitzer gegen die Dorfbewohner. Häuser wurden niedergebrannt sowie Jungfrauen und Nonnen geschändet.

Literatur
 James G. Keenan: Tormented Voices, P. Cair. Masp. I 67002. In Jean-Luc Fournet, Caroline Magdelaine (Hrsg.): Les archives de Dioscore d'Aphrodité cent ans après leur découverte. de Boccard, Paris 2008, ISBN 9782701802503, S. 171–180.

Weblinks
 Photographic Archive of Papyri in the Cairo Museum (Bilder)
 Grundinformationen und altgriechische Transkription auf: papyri.info

Einzelnachweise

Cairo Maspero
Handschrift des Ägyptischen Museums (Kairo)
Recht (Spätantike)
Recht (Byzanz)

Papyrus Cairo Maspero I 67002


La mission d'exploration Bailey–Morshead des gorges de Tsangpo est une expédition non autorisée de Frederick Bailey et Henry Morshead en 1913 qui, pour la première fois, établit la route définitive par laquelle la rivière Tsangpo atteint la mer depuis le nord de l'Himalaya, à travers les gorges de Tsangpo.

Contexte

Au nord de l'Himalaya, la rivière Yarlung Zangbo coule vers l'est à travers le plateau tibétain, puis se transforme vers le sud en une série de gorges massives dans les montagnes himalayennes. Jusque dans les années 1880, on ne savait pas par quelle route elle atteignait finalement la mer. Cela aurait pu être n'importe lequel des fleuves Yangzi, Mékong, Salouen, Irrawaddy ou Brahmapoutre, qui ont tous des sources dans cette région. Kinthup, un Lepcha du Sikkim employé comme , avait fourni des preuves que le Tsangpo coule dans le Dihang (un affluent du Brahmapoutre) mais il n'était pas largement considéré . En 1911, la connexion était largement acceptée. Un autre mystère était resté: la rivière chute de  () sur une distance de 100 miles (160 km) ce qui est extrêmement raide pour une rivière de cette taille. Il semblait qu'il devait y avoir une cascade massive et, en effet, Kinthup en avait signalé une de  (46 m) de haut.

Expédition Abor
En 1911–1912, dans le cadre de l'expédition Abor, le Survey of India mena une vaste étude des affluents du Brahmapoutre. Morshead était dans une équipe arpentant la rivière Dibang pendant que Frederick Bailey arpentait le Dihang . Oakes et Field de l'équipe de Dihang furent les premiers à mesurer les   () de hauteur du Namcha Barwa ; et pour le Dibang, Morshead confirma la hauteur ; les mesures séparées permirent de fournir un emplacement très précis .

Expédition de 1913

En 1913, Bailey, un officier du renseignement de l'armée indienne, invita Morshead à être l'arpenteur d'une expédition ayant pour but d'explorer le Grand Canyon de Yarlung Tsangpo (Tsangpo Gorge), maintenant connu pour être la gorge la plus profonde du monde. Bailey et Morshead l'explorèrent du sud avec Morshead examinant l'itinéraire entier et calculant les résultats en chemin afin de ne pas freiner leur progression. En remontant la rivière Dibang et en traversant le col Yonggyap (
 ) et la ligne de partage des eaux de l'Himalaya jusqu'au Tibet, ils atteignirent le Dihang et entamèrent la gorge.

Alors qu'ils étaient à Lagung, juste à l'est de Namcha Barwa, ils furent arrêtés par le Nyerpa de Pome qui les a emmena à Showa sur la rivière Po Tsangpo. Après avoir été emprisonnés pendant plusieurs jours, ils furent libérés. Suivant cette rivière en aval à l'ouest puis au nord, ils atteignirent la vallée de Rong Chu où Bailey découvrit à la lisière de la forêt un grand pavot bleu,  maintenant connu sous le nom de Meconopsis baileyi. Ils se dirigèrent vers le sud pour rejoindre à nouveau la rivière Dihang, cette fois en amont de la gorge, et juste au sud de Gyala Peri. Par conséquent, ils pénétrèrent la courbure massive des gorges de Tsangpo, au nord-est de Namcha Barwa. Ils purent descendre jusqu'à Pemakoi-chen où ils trouvèrent les immenses gorges de Tsangpo infranchissables. Ils n'étaient qu'à environ 45 miles (72 km) en amont de Lagung mais ils durent tourner vers le nord pour suivre le Tsangpo en amont jusqu'à Tsetang où ils quittèrent la rivière et se dirigèrent vers le sud à travers l'est du Bhoutan jusqu'à Trashigang, pour finalement arriver à Rangiya en Inde . L'expédition avait couvert  () à pied, et duré du 16 mai au 14 novembre 1913 .

Découvertes et résultats
Ce faisant, ils prouvèrent que l'affluent Dibang du Brahmapoutre coule autour plutôt qu'à travers les montagnes himalayennes et ne se connecte pas avec le Tsangpo. Ils prouvèrent également de manière concluante que le Tsangpo–Dihang–Brahmapoutre ne forment qu'une seule rivière et pour la première fois établirent son cours précis le long de ce qui est désormais connu comme le Grand Canyon de Yarlung Tsangpo. La plus haute cascade qu'ils trouvèrent était de  () et ils estimèrent qu'il était peu probable qu'il y ait une chute plus élevée; cela a été une déception même pour les professionnels. Pour son travail, Morshead reçut la Médaille Macgregor du  . À l'époque, l'expédition était considérée comme un grand exploit d'exploration et elle s'attira une renommée internationale.

Notes

Références

Bibliographie

1913 au Tibet
1913 en Inde

Mission d'exploration Bailey-Morshead des gorges de Tsangpo


الكتلة البرلمانية لنواب الإخوان المسلمين في مصر هي تجمع يضم نواب الإخوان المسلمين في البرلمان المصري وعددهم في دورة 2005 هو 88 نائباً موزعون علي 20 محافظة ويمثللون خُمس مقاعد البرلمان كالتالي (حوالي 20%):

محافظة القاهرة
 جمال حنفي، دائرة عابدين (فئات).
 يسري بيومي، دائرة مصر القديمة (عمال).
 مجدي عاشور، دائرة النزهة والمرج بشرق القاهرة (عمال).
 علي فتح الباب، دائرة التبين و15 مايو (عمال).
 حازم فاروق على، دائرة الساحل (فئات).
 محمود مجاهد، دائرة المطرية وعين شمس (عمال).
 عصام مختار، دائرة مدينة نصر (عمال).
 المحمدي عبد المقصود، دائرة حلوان (عمال).
 عادل حامد، دائرة السيدة زينب (عمال).

محافظة الإسكندرية
 حمدي حسن، دائرة مينا البصل (فئات).
 حسين محمد إبراهيم، دائرة مينا البصل (عمال). (نائب رئيس الكتلة)
 محمود عطية، دائرة كرموز (فئات).
 صبحي صالح، دائرة الرمل (فئات).
 المحمدي سيد أحمد، دائرة الرمل (عمال).
 صابر أبو الفتوح، دائرة باب شرق (عمال).
 مصطفى محمد مصطفى، دائرة المنتزه (عمال).
 أسامة جادو، دائرة غربال.

محافظة الغربية
 علي لبن، دائرة قطور (عمال).
 يحيى المسيري، دائرة صفط تراب (فئات).
 محمد مصطفى العدلي، دائرة بشبيش (عمال).
 علم الدين السخاوي، دائرة بسيون (فئات).
 الشيخ السيد عسكر، دائرة طنطا (عمال).
 عادل البرماوي، دائرة محلة روح (فئات).
 إبراهيم زكريا يونس، دائرة السنطة (فئات).
 حسنين الشورة، دائرة كفر الزيات (عمال).
 عبد الحليم هلال، دائرة سمنود (فئات).
 سعد الحسيني، دائرة بندر المحلة (فئات).

محافظة المنوفية
 سعد حسين، دائرة البتانون (عمال).
 عبد الفتاح عيد، دائرة منوف والسادات (فئات).
 رجب أبو زيد، دائرة بندر شبين الكوم (فئات).
 أشرف بدر الدين، دائرة أشمون (فئات).
 ياسر حمود، دائرة إسطنها (فئات).
 عيسى عبد الغفار، دائرة قويسنا (عمال).
 يسري تعيلب، دائرة الشهداء (عمال)
 علي إسماعيل، دائرة الشهداء (فئات).
 صبري عامر، دائرة بركة السبع (فئات).

محافظة القليوبية
 عبد الفتاح حسن محمود، دائرة شبين القناطر (فئات).
 عبد الله عليوة، دائرة الخانكة (عمال).
 تيمور عبد الغني، دائرة كفر شكر (فئات).
 جمال شحاتة، دائرة شبرا الخيمة 2 (عمال).
 أحمد محمود دياب دائرة قليوب (فئات). (الأمين العام للكتلة)
 محسن راضي، دائرة بنها (فئات).
 محمد البلتاجي، دائرة قسم أول شبرا الخيمة (فئات). (الأمين العام المساعد الكتلة)

محافظة البحيرة
 رجب عميش، دائرة أبو حمص (فئات).
 محمد الجزار، دائرة إيتاي البارود (فئات).
 أحمد أبو بركة، دائرة كوم حمادة (فئات).
 زكريا الجنايني، دائرة كفر الدوار (فئات).
 عبد الحميد زغلول، دائرة إدكو ورشيد (عمال).
 عبد الوهاب الديب، دائرة أبو المطامير (عمال).
محمد حمدى الطحان ( دائره كوم حماده ) - عمال

محافظة المنيا
 بهاء الدين عطية، دائرة ملوي (عمال).
 محمد عبد العظيم، دائرة العدوة (عمال).
 محمد سعد الكتاتني، دائرة بندر المنيا (فئات). (رئيس الكتلة البرلمانية للإخوان المسلمين)
 إبراهيم زانون، دائرة مغاغة (فئات).
 ثروت عبد الفتاح، دائرة مطاي (فئات).
 موسى غنوم، دائرة بني مزار (فئات).

محافظة الجيزة
 عزب مصطفى، دائرة بندر الجيزة (عمال).
 أحمد عبده شابون، دائرة مزغونة بالجيزة (عمال).
 جمال قرني، دائرة الحوامدية (فئات).
 محمود عامر، دائرة أوسيم (فئات).

محافظة بني سويف
 عبد العظيم الشرقاوي، دائرة مركز ناصر (فئات).
 عبد اللطيف قطب، دائرة ببا
 حمدي زهران، دائرة مركز بني سويف (فئات).
 محمد شاكر الديب، دائرة الواسطى (فئات).

محافظة الإسماعيلية

 صبري خلف الله، دائرة قسم أول الإسماعيلية (فئات).
 حمدي محمد إسماعيل، دائرة التل الكبير (فئات).
 إبراهيم الجعفري، دائرة القنطرة غرب (فئات).

محافظة الدقهلية
 محمد عبد الباقي إسماعيل، دائرة طلخا (فئات).
 م/إبراهيم أبو عوف، دائرة منية النصر (فئات).
 طارق قطب، دائرة مركز المنصورة (عمال).

محافظة الشرقية
 الشيخ ماهر عقل، دائرة كفر صقر(فئات).
 مؤمن زعرور، دائرة التلين (عمال).
 فريد إسماعيل، دائرة فاقوس (فئات).

محافظة سوهاج
 محمد يوسف محمود شحاتة، دائرة طهطا (عمال).
 محمد عبد الرحمن السيد، دائرة مراغة (فئات).
 مختار البيه، دائرة بندر سوهاج.

محافظة الفيوم
 كمال الدين نور الدين، دائرة بندر الفيوم (عمال)
 مصطفى علي عوض الله، دائرة بندر الفيوم (فئات).
 حسن يوسف، دائرة يوسف الصديق (فئات).

محافظة أسيوط
 محمود حلمي، دائرة القوصية (عمال).
 عبد العزيز خلف، دائرة الفتح (فئات).

محافظة كفر الشيخ
 محمد فضل، دائرة فوَّه ومطوبس (فئات).
 محمد شاكر إبراهيم سنار، دائرة الرياض (فئات).

محافظة بور سعيد
 أحمد الخولاني، دائرة الشرق وبورفؤاد (فئات).
 أكرم الشاعر، دائرة العرب والضواحي (فئات).

محافظة السويس
 عباس عبد العزيز، دائرة الأربعين (فئات).
 سعد خليفة، دائرة سوهاج أول (فئات).

محافظة قنا
 هشام القاضي، دائرة قوص (عمال).

محافظة دمياط
 محمد عبد الحميد كسبة، دائرة فارسكور (عمال).

انظر أيضا
 الكتلة البرلمانية لنواب الإخوان المسلمين في مصر (الدورة البرلمانية 2000 - 2005)
 الكتلة البرلمانية لنواب التحالف الإسلامي في مصر (الدورة البرلمانية 1987 - 1990)
 الإخوان المسلمون والعمل السياسي

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي لكتلة نواب الإخوان المسلمين
 قائمة بمرشحو الإخوان في انتخابات مجلس الشعب 2005 وسيرهم الذاتية، إخوان أون لاين
 أخبار الكتلة: نشرة غير دورية ترصد نشاط نواب الإخوان داخل البرلمان المصري ولجانه، إخوان أون لاين
 قراءة في الجوانب الاقتصادية: الأداء البرلماني لنواب الإخوان المسلمين في مصر، إسلام أون لاين، 3 يوليو 2008

أعضاء مجلس الشعب المصري 2005
برلمانيون إخوان مسلمون مصريون

الكتلة البرلمانية لنواب الإخوان المسلمين في مصر (الدورة البرلمانية 2005 - 2010)


Yeşilpınar, Çorum ilinin Laçin ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün 1920 yılında geçen Çerkesçe adı Kaseyhable'dir. Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Karapınar Muhacir olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 43 km, Laçin ilçe merkezine 13 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Laçin belde ve köyleri

Yeşilpınar, Laçin


Big Prairie Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Big Prairie Township (Michigan)
 Big Prairie Township (Missouri)

Big Prairie Township


Stóribjörn (latína: Ursa Major) er stjörnumerki á norðurhimni. Stóribjörn er eitt af 48 stjörnumerkjum sem Kládíos Ptólemajos lýsti í fornöld. Hluti Stórabjarnar er stjörnusamstæða sem er oftast kölluð Karlsvagninn á íslensku, en gengur líka undir ýmsum öðrum nöfnum. Stóribjörn er pólhverft stjörumerki sem virðist snúast um punkt sem er yfir norðurpólnum. Tvær björtustu stjörnurnar í stjörnumerkinu, Dubhe og Merak, eru leiðarstjörnur sem vísa á Pólstjörnuna. Karlsvagninn og Pólstjarnan koma fyrir á fána Alaska.

Tenglar
 Stóribjörn á Stjörnufræðivefnum

Stjörnumerki

Stóribjörn


Karlo Žganec (Zagreb, 25. srpnja 1995.) hrvatski je profesionalni košarkaš. S hrvatskom kadetskom košarkaškom reprezentacijom (do 16) osvojio je zlatno odličje na Europskom prvenstvu 2011. u Češkoj.

Izvori

Hrvatski košarkaši
KK Bosco Zagreb

Karlo Žganec


Carr-Harris ist der Familienname von:

 Ian Carr-Harris (* 1941), kanadischer Bildhauer und Installationskünstler
 Lorne Carr-Harris (1899–1981), britischer Eishockeyspieler

Carr-Harris


Ratko Vojtek (Bjelovar, 1956.) - hrvatski glazbenik, multiinstrumentalist, skladatelj, dugogodišnji solist Zagrebačke filharmonije

Rođen je u Bjelovaru 1956. godine. Njegovi preci doselili su se iz Češke u Bulinac kraj Bjelovara, za vrijeme Austro-Ugarske. Diplomirao je klarinet na zagrebačkoj Glazbenoj akademiji (klasa Josipa Tonžetića) i bas klarinet na konzervatoriju Sweelinck u Amsterdamu (klasa Harryja Sparnaaya), kao stipendist Zaklade Ive Pogorelića. Debitirao je u 18. godini sa Zagrebačkom filharmonijom, svirajući Carla Maria Von Webera kao drugi klarinet u koncertu u E-duru. Postao je stalni solist na bas-klarinetu u Zagrebačkoj filharmoniji, te prvi klarinetist u Hrvatskom komornom orkestru. Okušao se u različitim žanrovima, pa se u svojoj solističkoj karijeri bavio ranom glazbom, kao i suvremenim glazbenim trendovima (Muzički biennale Zagreb), jazzom i world music. Američki glazbeni časopis "Jazz at a Glance" usporedio ga je s Keithom Jarrettom i Eddiem Palmieriem, svjetski poznatim glazbenicima klasične glazbe.

Kao najznačajniji uspjesi u njegovoj klarinetističkoj karijeri mogu se izdvojiti recital u kultnoj nizozemskoj dvorani De Iijsbreker u Amsterdamu, 40 recitala po Španjolskoj (s pianistom Ljubomirom Gašparovićem) te snimka djela "Snake Charmer" Srđana Dedića, koja je posredovanjem UNESCO-a obišla 22 svjetske radio postaje. Mnogi su hrvatski i inozemni skladatelji svoja djela posvetili ovom glazbeniku. Snimao je brojne snimke i nastupao na mnogim hrvatskim i međunarodnim festivalima.

Tijekom karijere surađivao je s glazbenicima raznih žanrova, od Miljenka Prohaske i Boška Petrovića preko Ive Robića, Arsena Dedića i Alfija Kabilja do Darka Rundeka.

Bio je tri puta nominiran za glazbenu nagradu Porin: za najbolju instrumentalnu izvedbu (izvan klasične i jazz glazbe) 2000. godine za "Elephant business", za najbolju produkciju albuma klasične glazbe 2005. za "Četiri godišnja doba" i za najbolju izvedbu klasične glazbe 2016. godine za "Dick Tracy And The Mystery of a Love"

U braku je i ima kćer.

Diskografija
"Kroz tisućljeće hrvatske glazbe" u suradnji s Mladenom Požgajom (Orfej HRT, 1997.),
"Elephant business" (BestMusic, 1999.)
"Etnophonia" (Croatia Records, 1999.)
"World Music Piano" u suradnji s Borisom Beštakom (Rocco&partneri, 2004.)
"Koncert na orguljama" u suradnji s Rucner gudačkim kvartetom i Varaždinskim komornim orkestrom (Rocco&partneri, 2005.)
"Jazz And Beyond" (Aquarius Records, 2015.)

Izvori

Hrvatski glazbenici
Hrvatski skladatelji
Jazz glazbenici
Životopisi, Bjelovar
Jazz u Hrvatskoj

Ratko Vojtek