යාලිනි (දෙමළ: யாழினி) යනු 2015 නොවැම්බර් සිට 2016 සැප්තැම්බර් 2 දක්වා IBC ටැමිල් නාළිකාව ඔස්සේ විකාශය වූ දෙමළ භාෂා සෝප් ඔපෙරාවකි. සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා දිනවල ප.ව. 7:30ට කථාංග 244කින් යුක්තව විකාශය විය. මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරන්නේ නිකිලා, දිනේෂ්, ශ්‍රාවන්, දේව්, ආශා රාණි සහ දිව්‍යා විසිනි.

මෙම වැඩසටහන නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ රදාන් මීඩියාවර්ක්ස් වෙනුවෙන් රාධිකා සරත්කුමාර් විසින් වන අතර, අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ සුන්දර් කේ. විජයන් විසිනි. මෙම නාට්‍යය මගින් තමිල් නාඩුවේ ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ සරණාගතයින් සහ ඔවුන්ගේ අරගලය නිරූපණය වේ. මෙහි ප්‍රධාන චරිතය වන යාලිනී නම් ශ්‍රී ලාංකික යුවතිය ඇගේ නැගණිය හා සොහොයුරා සමගින් සිය නැන්දණියගේ නිවසේ දිවිගෙවයි. මෙය ඇගේ දිවිය වටා ගෙතී ඇත.

චරිත නිරූපණය
 නිකිලා
 දිනේෂ්
 ශ්‍රාවන්
 දේව්
 ආශා රාණි
 දිව්‍යා
 වසන්ති විශ්වනාතන්
 තනලක්ෂ්මී
 අශ්‍රිතා
 සෞතර්යා ෂෙට්ටි
 දෙනකරණ්
 වීරා
 විනෝත්
 මිතුන්
 හරිෂ්
 සංතෝෂ්
 නාගරාජ්

අන්තර්ජාතික විකාශය
  ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ නාළිකාවක් වන ශක්ති ටීවී ඔස්සේ විකාශය වේ. මෙය සඳුදා සිට සිකුරාදා දක්වා ප.ව. 06:00ට (SST) සිංහල උපසිරැසි සහිතව විකාශය කෙරේ.

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
 IBC ටැමිල්

IBC ටැමිල් ටීවී රූපවාහිනී කතාමාලා
දෙමළ රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරා
තමිල් නාඩු නාට්‍ය රූපවාහිනී කතාමාලා
2015 දෙමළ-භාෂා රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
දෙමළ-භාෂා රූපවාහිනී වැඩසටහන්කරණය
2016 දෙමළ-භාෂා රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්

යාලිනි


A1 යනු ශ්‍රී ලංකාවේ තනා තිබෙන, A ශ්‍රේණියට අයත් මහා මාර්ගයකි. කොළඹ වාණිජ අගනුවර සිට මහනුවර නගරය දක්වා සෙසු නගර හා සම්බන්ධ කරමින්, මෙම මාර්ගය ඉදි කොට ඇත.

ඉතිහාසය
නුවර පාර යනුවෙන් සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේ පවතින මෙම AA001 මාර්ගය ලංකාවේ ප්‍රථම වත්මන් මහාමාර්ගය යි. එමෙන්ම කොළඹ නගරයේ සිට ඉදිකළ පළමුවැන්න ද මෙය වේ. ක්‍රි.ව. 1820 දී බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාර සර් රොබට් විල්මට් හෝර්ටන් මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් මෙහි ඉදිකිරීම් ඇරඹුණි. පසුව කැප්ටන් විලියම් ෆ්‍රැන්සිස් ඩෝසන් මහතා විසින් පවත්වාගෙන ගිය මෙහි ඉදිකිරීම් මේජර් තෝමස් ස්කින්නර් මහතාගේ තෙක් පැවතුණි. කැප්ටන් ඩෝසන් මහතා සිහිවීම පිණිස කඩුගන්නාව පිවිසුමේ ඩෝසන් කුළුණ පසුකළෙක ඉදිකෙරුණු ලැබිය.

මාර්ගය
මාර්ගය කොළඹ සිට කැලණිය, කිරිබත්ගොඩ, මහර, කඩවත, යක්කල, තිහාරිය, නිට්ටඹුව, වරකාපොළ, අඹේපුස්සට කෑගල්ල, මාවනැල්ල, කඩුගන්නාව, පේරාදෙණිය යන නගර හරහා මහනුවරට ගමන් කරයි. මෙහිදී අඹේපුස්ස ප්‍රදේශයෙන් කුරුණෑගලට දිවෙන AA006 මාර්ගයද, පොල්ගහවෙල සිට කෑගල්ලට පැමිණ නුවරට ගමන්කිරීම සඳහා AA019 මාර්ගයද, පේරාදෙණියෙන් නුවරඑළියට හා බදුල්ලට දිවෙන AA005 මාර්ගයද සම්බන්ධ වේ.

ගැලරිය
මෙම මාර්ගයේ දක්නට ලැබෙන ස්ථාන හා පැරණි ඡායාරූප පහත දැක්වේ.

AA001 මහා මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)


Helga Engin-Deniz (* 1941 in Wien als Helga Mittelmeier) ist eine österreichische Schriftstellerin.

Leben
Während ihrer Schulzeit schrieb Helga Mittelmeier Kurzgeschichten für die Wochenendbeilage der 1967 eingestellten Zeitung Neues Österreich. Nach Absolvieren ihrer Pflichtschuljahre trat sie in den Familienbetrieb Mittelmeier Möbelwerkstätten ein und absolvierte eine dreijährige Lehre im Tischlerhandwerk mit Abschluss durch Gesellenprüfung. Die nächsten Jahre übte sie gleichzeitig mehrere Berufe aus und übernahm gemeinsam mit ihrem Bruder die Führung des elterlichen Betriebes. Nebenberuflich war sie u. a. als freie Mitarbeiterin beim Aktuellen Dienst des ORF tätig. 1968 heiratete sie den Rechtsanwalt Gérard Engin-Deniz.

2002 begann sie ihre schriftstellerische Tätigkeit mit der Teilnahme an Literatur- und Hörspielwettbewerben. Ihre Romane erschienen zunächst in den Selbstkostenverlagen Mein Buch und novum auf eigene Rechnung und ohne Lektorat. Mit Erscheinen des Kriminalromans Der perfekte Schachzug bei Ibera gelang Engin-Deniz erstmals die Veröffentlichung eines Werkes in einem "echten" Verlag. Die Handlungen ihrer Werke kreisen um die typischen Themen der Trivialliteratur in den Genres Liebesroman, Abenteuer und Kriminalgeschichte, mit autobiographischen Bezügen u. a. auf den Handlungsort Wien.

Werke
 Der Himmelstürmer. Mein Buch, Hamburg 2004. (Neuauflage bei Ibera-Verlag, Wien 2010, 2016, 2019), ISBN 978-3-85052-325-7.
 Schlussakkord in Dur oder Moll. Novum-Verlag, 2007. (Neuauflage bei Ibera-Verlag, 2019) ISBN 978-3-85052-379-0.
 Check-in ins Ungewisse. Novum-Verlag, 2007. (Neuauflage bei Ibera-Verlag, 2019) ISBN 978-3-85052-380-6
 Die Wegbereiterin. Novum-Verlag, 2009. (Neuauflage bei Ibera-Verlag, 2019) ISBN 978-3-85052-381-3.
 Der perfekte Schachzug. Ibera-Verlag, 2011. ISBN 978-3-85052-290-8.
 Riss im Spinnennetz. Ibera-Verlag, 2012. ISBN 978-3-85052-308-0.
 Der gelöste Knoten. Ibera-Verlag, 2013. ISBN 978-3-85052-312-7.
 Der Himmelstürmer in einer fremden Welt. Ibera-Verlag, 2013. ISBN 978-3-85052-325-7.
 Die 365 Seiten der Familie F. Ibera-Verlag, 2014. ISBN 978-3-85052-334-9.
 Mord ist Luxus. Ibera-Verlag, 2014. ISBN 978-3-85052-338-7.
 Der Gedankenleser und seine unglaublichen Abenteuer. Ibera-Verlag, 2015. ISBN 978-3-85052-347-9.
 Ausgetrickst bis Zwischenstopp. Ibera-Verlag, 2016. ISBN 978-3-85052-361-5.
 So war es damals …. Ibera-Verlag, 2017. ISBN 978-3-85052-371-4.
 Sieg der Gerechtigkeit. Ibera-Verlag, 2018. ISBN 978-3-85052-375-2.
 Skrupellos. Ibera-Verlag, 2019. ISBN 978-3-85052-387-5.
 Kein Haar in der Suppe. Ibera-Verlag, 2020. ISBN 978-3-85052-398-1.
 Das alte Haus. Ibera-Verlag, 2021. ISBN 978-3-85052-405-6.
 Das finnische Rezept. Ibera Verlag. 2021. ISBN 978-3-85052-407-0.
 Die Kriminacht im Vorstadtkaffee. Ibera Verlag. 2022. ISBN 978-3-85052-412-4.
 Aus dem Ärmel geschüttelt. Ibera Verlag. 2023. ISBN 978-3-85052-415-5.

Weblinks

 Homepage

Autor
Österreicher
Geboren 1941
Frau

Helga Engin-Deniz


As eleições no território federal do Amapá em 1978 ocorreram em 15 de novembro como parte das eleições gerais em 22 estados e nos territórios federais de Rondônia e Rondônia. Neste caso, o Pacote de Abril determinou que dois deputados federais seriam eleitos para representar cada um dos territórios federais então existentes.

Resultado da eleição para deputado federal
Conforme o Tribunal Superior Eleitoral, foram apurados 31.276 votos nominais (92,15%), 443 votos de legenda (1,31%), 538 votos em branco (1,59%) e 1.684 votos nulos (4,96%), resultando no comparecimento de 33.941 eleitores. Somando este número (76,74%) às 10.288 abstenções (23,26%), chegaremos a 44.229 eleitores inscritos.

Chapa da ARENA

Chapa do MDB

Amapá
1978

Eleições no Território Federal do Amapá em 1978


Alina Panova (de son nom complet Alina Panova-Marasovich, née Alina Vaksman à Kiev, Ukraine) est une productrice de cinéma et costumière américano-ukrainienne.

Biographie
Panova est née à Kiev, en Ukraine, en 1961. Elle étudie l'art à Shevchenko State Art School à Kiev. Après l'immigration de sa famille aux États-Unis en 1979, elle étudie à la Cooper Union à New York.

Carrière
Panova produit son premier long métrage, Orangelove, réalisé par Alan Badoyev en 2016. Le titre de ce film fait écho à la révolution orange mais développe davantage des thématiques intimistes et dont le travail sur la photographie a été remarqué. Le film a été présenté en avant-première au Festival de Cannes.

Famille
Panova est mariée au compositeur croate Zeljko Marasovich. Elle vit à Los Angeles, en Californie.

Filmographie

Comme productrice
 2007 : Orangelove

Comme costumière

 1993 : Les Valeurs de la famille Addams
 1995 : Dunston : Panique au palace
 1998 : The Naked Man
 2000 : Bruiser
 2005 : Sexual Life
 2006 : Standing Still

Références

Liens externes

Étudiant de la Cooper Union
Naissance en 1961
Costumier américain
Naissance à Kiev
Naissance en RSS d'Ukraine

Alina Panova


Belmar may refer to:

Belmar, Nebraska, an unincorporated community
Belmar, New Jersey, a borough in Monmouth County, New Jersey, United States
Belmar, Louisville, a neighborhood in Louisville, Kentucky
Belmar (horse) (foaled 1892), an American thoroughbred racehorse
Belmar (Lakewood) - a neighborhood in Lakewood, Colorado
Lincoln–Lemington–Belmar, a neighborhood in Pittsburgh, Pennsylvania, United States

People with the surname
Nazario Belmar (1919–1980), Spanish footballer, producer and lawyer
Richard Belmar (born 1979), British man who was held in extrajudicial detention in the United States's Guantanamo Bay detention camps

Belmar


Die Bandwurminfektion oder der Befall durch Bandwürmer, der zu den parasitären Infektionen zählt, ist in den Industrieländern beim Menschen relativ selten. Einige Bandwürmer (Cestoda, Zestoden) gehören zu den humanpathogenen, das heißt für den Menschen krankheitsverursachenden Würmern.

Übersicht
Zu den Krankheitserregern zählt man
 Fischbandwurm (Diphyllobothrium latum)
 Rinderbandwurm (Taenia saginata)
 Schweinebandwurm (Taenia solium)
 Kleiner Hundebandwurm (Echinococcus granulosus)
 Kleiner Fuchsbandwurm (Echinococcus multilocularis)
 Zwergbandwurm (Hymenolepis nana)

Infektionsweg
Eine häufige Lokalisation der parasitär lebenden Bandwürmer ist der Darm. Die sekundäre Körperbedeckung (Neodermis) als eine spezielle Oberflächenstruktur hilft den Würmern dabei, Nährstoffe aus der Darmwand zu gewinnen und somit zu überleben, genauso wie sich dort anzuheften und Infektionen auszulösen. Teilweise können auch bestimmte Arten von Bandwürmern andere Teile des menschlichen Körpers, wie zum Beispiel Gehirn oder Leber befallen.

Krankheitsentstehung
Der normale Wirtszyklus beginnt mit der Ei- oder Finnenaufnahme des Menschen. Dies kann auf unterschiedlichen Wegen passieren. In den verschiedenen Organen, vor allem im Darm, entstehen dann die Larven und letztlich die adulten Bandwürmer. Diese verursachen diverse Entzündungsreaktionen in den Organsystemen und können auch über Lymph- und Blutbahn metastasieren.

Es gibt unterschiedliche Arten von humanpathogenen Bandwürmern, welche sich in ihrer Pathogenität unterscheiden. Der Fuchsbandwurm (Echinococcus multilocularis) führt beispielsweise zur Entstehung von Zysten in der Leber. Hundebandwürmer (Echinococcus granulosus) können ebenfalls solche Hydatidenzysten (Zystische Echinokokkose) auslösen. Mehr oder weniger bei allen Arten des Bandwurmbefalls des Menschen treten unspezifische Symptome wie Bauchschmerzen oder Juckreiz in der Analregion  auf.
Die Differentialdiagnose Wurmbefall sollte bei unklaren Bauchschmerzen in Betracht gezogen werden.

Therapie
Eine effiziente Therapie des Bandwurmbefalls kann mit Praziquantel und Niclosamid erzielt werden. Praziquantel führt bei Würmern im fortgeschrittenen Wachstum zu einer Lähmung und verhindert somit eine weitere Ausbreitung des Bandwurms. Auch die Pathogenität der Würmer wird dadurch beeinflusst.

Bei der Zystischen Echinokokkose wird primär die chirurgische Entfernung (Resektion) bevorzugt.

In der Pflanzenheilkunde wurde früher häufig der Extrakt des Wurmfarnes Dryopteris filix-mas eingesetzt.

Weblinks
 Verschiedene Bandwurminfektionen bei kenHub
 Artikel des Robert Koch-Instituts
 Artikel des Bundesinstitut für gesundheitlichen Verbraucherschutz und Veterinärmedizin (PDF; 193 kB)

Quellen

Medizinische Parasitologie

Bandwurmbefall des Menschen


Karakoyun, Sinop ilinin Dikmen ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1487 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Gerze ilçesi Dikmen bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Dikmen ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 118 km, Dikmen ilçe merkezine 45 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Dikmen belde ve köyleri

Karakoyun, Dikmen


Scuderia Ferrari, İtalyan otomobil üreticisi Ferrari'nin Formula 1 yarış araçlarının tasarımı, üretimi ve yarış yönetimi için ayrılmış bölümü. Logosu nedeniyle "Şahlanan At" olarak da hitap edilir. Scuderia Ferrari, en çok başarı elde etmiş ve halen faaliyet gösteren en eski Formula 1 takımıdır. Şu ana kadar çeşitli pilotlar ile 16 kez dünya şampiyonluğu elde etmiştir.

Enzo Ferrari tarafından ilk olarak Alfa Romeo şirketi bünyesinde oluşturulmuş, Ferrari'nin kendi araçlarını üretmek üzere Ferrari S.p.A.'yı kurmasıyla buraya geçmiştir. İlk yıllarında hem Formula 1, hem Formula 2 hem de Le Mans'da varlık gösteren takım 60'larda F2'den ve 70'lere doğru da Le Mans'tan çekilmiştir. F1'de ise hâlen varlığını sürdürmektedir.

Formula 1 Dünya Şampiyonası kapsamındaki ilk yarışına 1950 yılında Monako'da çıkmış, ilk zaferini de 1951 yılında İngiltere'nin Silverstone pistinde José Froilán González ile elde etmiştir.

Formula 1'de Ferrari ile şampiyon olan pilotlar Alberto Ascari (1952,1953), Juan Manuel Fangio (1956), Mike Hawthorn (1958), Phill Hill (1961), John Surtees (1964), Niki Lauda (1975,1977), Jody Scheckter, Michael Schumacher (2000, 2001, 2002, 2003, 2004), Kimi Raikkonen (2007).

Hâlen Formula 1 Dünya Şampiyonası kapsamında en fazla yarış kazanan, en fazla pol pozisyonu elde eden, en fazla en hızlı tura sahip olan, en fazla podyum elde eden, en fazla pilotlar ve takımlar şampiyonluğu elde eden takımdır.

Şu anda Formula 1'de Charles Leclerc ve Carlos Sainz Jr. pilotları ile mücadele etmektedir.

Formula 1 sonuçları

Takımlar Şampiyonuluğu Kazanma Yüzdesi: %28,6
Pilotlar Şampiyonluğu Kazanma Yüzdesi: %23,4
Yarış Kazanma Yüzdesi: %25,2

Ayrıca Ferrari takımı F1'deki çoğu rekoru elinde tutmaktadır:
En çok Takımlar Şampiyonuluğu: 16
En çok Pilotlar Şampiyonluğu: 15
En çok yarışa katılma (Tüm zamanlar) : 1060
En çok yarışa başlama (Tüm zamanlar) : 1056
En çok galibiyet: 241
En çok podyum: 794
En çok duble: 81
Aynı pilotlarla en çok duble (Michael Schumacher – Rubens Barrichello): 24
En çok pol pozisyonu: 243
En çok takımlar şampiyonası puanı: 5,849.5
En çok pilotlar şampiyonası puanı: 6,751.27
En çok en hızlı tur: 258
Arka arkaya her sezon zafer kazanma: 20 (1994-2013)
Arkaya arkaya en çok podyuma çıkma: 53 (1999 Malezya Gp-2002 Japonya Gp)

Ferrari ayrıca 241 galibiyet ile en başarılı motor üreticisidir. 2015 F1 sezonunda kullanılan 19 pistin tur rekorlarından, 8'i Ferrari F2004, 3'ü Ferrari F2003-GA, 1'i Ferrari F2008 ve 1'i de Ferrari F10 tarafından kaydedilmiştir.

Formula 1 araçları

 1948 125 F1
 1950 275 F1
 1950 340 F1
 1950 375 F1
 1951 500 F2
 1954 553 F1
 1954 625 F1
 1955 555 F1
 1955 Ferrari-Lancia D50
 1957 801 F1
 1958 246 F1
 1959 256 F1
 1960 246 P
 1961 156 F1
 1964 158 F1
 1964 512 F1 (aka 1512)
 1966 246 F1-66
 1966 312
 1970 312 B
 1971 312 B2
 1973 312 B3
 1975 312 T
 1976 312 T2
 1978 312 T3
 1979 312 T4
 1980 312 T5
 1981 126 C
 1982 126 C2
 1983 126 C3
 1984 126 C4
 1985 156/85
 1986 F1-86
 1987 F1-87
 1988 F1-87/88C
 1989 640
 1990 641
 1991 642
 1991 643
 1992 F92A
 1993 F93A
 1994 412 T1
 1995 412 T2
 1996 F310
 1997 F310B
 1998 F300
 1999 F399
 2000 F1-2000
 2001 F2001
 2002 F2002
 2003 F2003-GA
 2004 F2004
 2005 F2005
 2006 248 F1
 2007 F2007
 2008 F2008
 2009 F60
 2010 F10
 2011 150° Italia
 2012 F2012
 2013 F138
 2014 F14 T
 2015 SF15-T
 2016 SF16-H
 2017 SF70H
 2018 SF71-H
 2019 SF90
 2020 SF1000
 2021 SF21
 2022 F1-75
 2023 SF-23

Tanınmış pilotlar

Alberto Ascari
Jose Frolinan Gonzalez
Liugi Villoresi
Nino Farina
Lorenzo Bandini
Juan Manuel Fangio
Peter Collins
Mike Hawthorn
Tony Brooks
Phil Hill
Wolfgang von Trips
John Surtees
Mario Andretti
Jackie Ickxx
Clay Regazzoni
Carlos Reutemann
Niki Lauda
Gilles Villeneuve
Jody Scheckter
Didier Pironi
Patrick Tambay
Rene Arnoux
Michaele Alboreto
Stefan Johansson
Gerhard Berger
Nigel Mansell
Alain Prost
Jean Alesi
Eddie Irvine
Rubens Barrichello
Michael Schumacher
Felipe Massa
Kimi Raikkonen
Fernando Alonso
Sebastian Vettel
Charles Leclerc
Carlos Sainz Jr.

Formula 1 pilotlar şampiyonları

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Ferrari resmî websitesi

Formula 1 takımları
Formula 1 motor üreticileri

Scuderia Ferrari


Der Palacio de los Condes de Alba y Aliste ist ein ehemaliger Adelspalast in Zamora, einer spanischen Stadt in der Autonomen Gemeinschaft Kastilien und León, der ursprünglich im 15. Jahrhundert errichtet wurde. Das Gebäude ist ein geschütztes Baudenkmal (Bien de Interés Cultural).

Geschichte
Der Palast, der ab 1469 erbaut wurde, befindet sich im historischen Zentrum von Zamora. Er wurde für den ersten Conde de Alba de Liste, Enrique Enríquez de Mendoza, errichtet. Beim Comuneros-Aufstand wurde das Bauwerk fast vollständig zerstört und danach im Renaissancestil wiederaufgebaut.

Beschreibung
Der Palast besitzt einen großen Innenhof (Patio) mit umlaufenden zweistöckigen Arkaden, die in neuerer Zeit mit Fenstern geschlossen wurden. Über den Säulen befinden sich Medaillons mit Motiven aus der Mythologie. Eine prachtvolle Steintreppe führt zum ersten Stockwerk.

Heutige Nutzung
Im Palast befindet sich seit 1966 ein Parador, ein Vier-Sterne-Hotel mit Restaurant.

Medaillons im Patio

Literatur
 Juan Elava Galán: Historische Paradoes. Spanische Hotels in Klöstern, Palästen und Schlössern. Könemann Verlag, Köln 1999, ISBN 3-8290-2232-8, S. 62–67.
 Alberto Fernández Ferrero, Laura Illana Gutiérrez: Guía de Zamora y rutas por la provincia. Zamora 2010, ISBN 978-84-614-1351-5, S. 45.

Weblinks

Zamora
Hotel in Spanien
Zamora
Zamora
Erbaut im 16. Jahrhundert
Kulturdenkmal in Zamora (Spanien)
Bauwerk in Zamora (Spanien)
Unternehmen (Kastilien und León)
Organisation (Zamora, Spanien)

Palacio de los Condes de Alba y Aliste


سلطنة يافع السفلى أو السلطنة العفيفية (بنو قاصد) هي إحدى كيانات محمية عدن البريطانية. تتكون منطقة يافع السفلى من عدة مشايخ وهي الكلدي، اليهري، الناخبي، السعدي واليزيدي والتي تضم كلاً من البراشي والحِبشي.

كان حكام سلطنة يافع السفلى من سلالة عائلة العفيفي وعاصمتهم يافع جعار. آخر سلاطينها محمود بن عيدروس بن محسن العفيفي، حيث تم خلعه عندما ألغيت السلطنة في عام 1967 عند تأسيس جمهورية اليمن الديمقراطية الشعبية التي هي الآن جزء من الجمهورية اليمنية.

سلاطينها

ثم ألغيت السلطنة عند تأسيس جمهورية اليمن الجنوبي

قبيلة يافع

يافع هي واحدة من أكبر القبائل العربية وتنقسم إلى 10 فروع أو مشيخات خمسة منها تقع في يافع السفلى والخمس الأخرى في يافع العليا. ثم تنقسم هذه المشيخات على العديد من الفروع الصغيرة والأسر الممتدة.

مراجع

اتحاد الجنوب العربي
تأسيسات القرن 19 في اليمن
دول في محمية عدن
دول وأقاليم انحلت في 1967
دول يمنية بعد الإسلام
سلطنات سابقة

سلطنة يافع السفلى


Niebüll (Danca: Nibøl, Frizce: Naibel), Almanya'nın kuzeyinde yer alan Schleswig-Holstein eyaletinde, Nordfriesland iline bağlı yerleşim yeri. 30,63 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 9036 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Wilfried Bockholt tarafından yürütülmektedir.

Galeri

Dış bağlantılar
 www.niebuell.de

Nordfriesland iline bağlı yerleşim birimleri

Niebüll


Le centre universitaire de Tipaza ou le centre universitaire Morsli Abdellah, est une université publique algérienne qui se situe à Tipaza, dans le nord du pays. Créée conformément au décret exécutif  du  portant création du centre universitaire de Tipaza. Elle porte le nom de Morsli Abdellah, qui est né en 1930 et décédé en 2000, est un homme politique algérien.

Elle est classée par le U.S. News & World Report au  du classement régional 2016 des universités arabes.

Histoire et structuration de l'université
Créé le  (décret ), le Centre Universitaire de Tipaza a ouvert ses portes aux étudiants 8 mois plus tard, le , où le nombre des étudiants inscrits s'élevait à 199, pour un effectif enseignant de 18 dont 5 étrangers.

Instituts
En 2016, l'université est composée des instituts suivants :
 l'institut du Droit et des Sciences Politiques ;
 l'institut des Sciences Sociales et Humaines ;
 l'institut des Sciences Économiques et Commerciales et des Sciences de Gestion ;
 l'institut des Sciences (Sciences et Technologie (ST), Sciences de la Nature et de la Vie (SNV)) ;
 l'institut de la Langue et de Littérature Arabe.

Organisation
Après la suite de la construction du centre universitaire de Tipaza, cet établissement a hérité de l'ensemble des facultés à caractères scientifiques et été restructurée comme suit :
 Faculté des sciences et de technologie:
1-Département d'Électronique

2-Département de Génie Mécanique

3-Département de Génie Civil

4-Département de Génie des Procédés

5-Département Tronc commun ST

 Faculté des Sciences de la Nature et de la Vie:
1-Département de Biologie

2-Département de Biotechnologie

3-Département de la zoologie

4-Département d'Agronomie

5-Département de biologie BPO

6-Département de Tronc Commun SNV

Notes et références

Lien externe

 Site officiel

Tipaza
Établissement scolaire fondé en 2011
Tipaza

Centre universitaire de Tipaza


Stefan Nowak ist der Name folgender Personen:

* Stefan Nowak (Soziologe) (1924/25–1989), polnischer Soziologe und Hochschullehrer
 Stefan Nowak (Grafikdesigner) (* 1967), deutscher Grafikdesigner

Stefan Nowak


Aberdeenshire (skosk gelíska: Siorrachd Obar Dheathain) er eitt af  32 sveitarfélögum Skotlands. Það er um 6.300 ferkílómetrar og eru íbúar um 260.000 (2021).

Borgin Aberdeen er utan sveitarfélagsins og myndar sitt eigið sveitarfélag.

Olía og gasvinnsla er mikilvægur iðnaður í Aberdeenshire.

Sveitarfélög í Skotlandi

Aberdeenshire


Linda Cobb (born c. 1950) is an American writer and columnist who is known as the Queen of Clean. She is known for humor in her writing which focuses on difficult cleaning problems and cleaning solutions which use everyday or inexpensive items like tea bags and Tang. She is also a featured guest on radio and television shows in the United States.

Biography
Cobb was raised in Grosse Pointe, Michigan. When she was young, she wanted to be a chemical engineer, but didn't feel there were many opportunities for women in that occupation.

Cobb met her first husband, Bruce Dusette, in 1967. They later moved to Marysville and in 1981, her husband was diagnosed with leukemia and shortly after, Cobb gave birth to their stillborn baby. In 1982, she began to work at a large cleaning company, Moretz Cleaning. She also had a foster child, David, come to live with her in the same year. While she worked at the cleaning company, she learned many tricks and tips on how to clean almost anything. Many of the jobs her company specialized in included smoke and water damage. In 1991, she bought out the Moretz Cleaning company.

In 1994, she married John Cobb and moved to  Phoenix, Arizona, in 1995. Cobb felt that there was a gap in housecleaning information being passed from one generation to the next. At the suggestion of a friend, she began a newsletter focusing on cleaning tips which led to her appearances on Arizona television and radio. She began to make regular appearances on the television show, "Good Morning Arizona." In her first appearance on "Good Morning Arizona" in 1997, she started her segment with the double entendre, "I'm the Queen of Clean and we're going to talk dirty today." Her segment on the show led to a Phoenix publisher offering her a book deal.

Cobb made national attention in the United States through the release of her first book, Talking Dirty With the Queen of Clean. This book was a bestseller in 2000 and two other books, Talking Dirty Laundry With the Queen of Clean and A Queen For All Seasons, were also on the New York Times Best Seller List. Talking Dirty also made the number one spot on the Publishers Weekly List during October, 2000. In 2002, she appeared on the Oprah Winfrey Show. Her editor, Brenda Copeland, says that Cobb's success is due to her personality which adds a twist of fun to the "drudgery" of cleaning.

References

External links
Linda Cobb's website

1950 births
Living people
Writers from Phoenix, Arizona
People from Grosse Pointe, Michigan
People from Marysville, Michigan

Linda Cobb


St Matthias Old Church is the modern name given to the Poplar Chapel built by the East India Company in 1654, in Poplar in the East End of London. The church is designated a Grade II* listed building.

St Matthias Old Church is one of the very few extant churches built under the Commonwealth (others include those at  Berwick-on-Tweed, Staunton Harold, Ninekirks and Brougham.)

History
In 1627 the East India Company (EIC) purchased a house in Poplar High Street to be used as a hospital for disabled seamen. In 1618 a corrupt jeweller, Hugh Greete, had been sent back from India for stealing stones. He died in prison in 1619, and directed that a school or hospital be founded from his estate. The Company had set up a shipyard in Blackwall in 1614, so neighbouring Poplar was the obvious choice for location. In 1633 the inhabitants of Poplar and Blackwall – largely employees of the EIC – requested that a chapel be built there as St Dunstan's, Stepney was too far away for them. When Gilbert Dethick, the Lord of the Manor of Poplar, died in 1639 he left a further £100 towards the building of the chapel, on the condition that work started within three years of his death.

The beginning of the work coincided with the outbreak of the English Civil War. William Laud, the Archbishop of Canterbury was executed in 1645 after being prominently involved in debates about church architecture and internal décor. With a further bequest from Sir John Gayer, a director of the EIC, and money direct from the Company, work got properly underway in 1652. The first payment was made to John Tanner, Master of the Bricklayers' Company in 1654, who became the principal builder.

The burial ground was allotted to the chapel in 1657.

Architecture
St Matthias is a brick building enhanced with stone quoins at the corners. It combines Classical and Gothic elements, similar to St Katherine Cree in the City of London, consecrated  in 1631.

Internally, the barrel-vaulted roof is supported by eight Tuscan columns, seven of oak and one of stone. There is no evidence to support the story that they were made from ships' masts. This gives a Dutch flavour to the architecture reminiscent of Hendrick de Keyser who built several churches in Amsterdam in the early seventeenth century.

During the eighteenth century various changes were made: a tower added (1718), a triple-decker pulpit (1733) and extensive repairs and alterations to the windows in 1775–1776 (architect: Richard Jupp). In the early 19th century a mural monument to George Steevens by John Flaxman was commissioned; this is currently on loan to the Fitzwilliam Museum, Cambridge.

Usage

For many years the Chapel was used for prayers before mariners and passengers departed on what might prove to be a dangerous voyage. Many early migrants to British North America would have participated in these services, before leaving for an uncertain future abroad. It was also the chapel of the adjacent almshouses, home to the Poplar Pensioners, seamen retired from the EIC. Officers had premises up by the East India Dock Road, whereas the other ranks were located on Poplar High Street. Between 1841 and 1844 eight Asiatic sailors were buried in the churchyard.

Following the Indian Rebellion of 1857, the EIC was wound up and Poplar Chapel became St Matthias, a Church of England parish church. Its first vicar was John Fenwick Kitto, appointed by Archibald Campbell Tait. William Milford Teulon carried out substantial changes  from 1867 to 1876: a modern pulpit, font and organ were installed, the building was clad in Kentish ragstone and a chancel, vestry and organ chamber were installed. Stained glass windows incorporating masonic imagery were installed in 1920 by East London lodges as a memorial to their brethren who had died in the First World War. Poplar was heavily bombed during the Second World War, but St Matthias survived with only shards of shrapnel buried in some of the walls.

However, in the 1970s St Matthias merged with St Anne's, Limehouse; St Matthias was thriving but St Anne's, with much smaller congregations, was architecturally too prestigious to close. So the two churches joined, and the congregation of St Matthias moved to Limehouse. St Matthias' building was declared redundant in 1977 and deconsecrated. After several years of dereliction, English Heritage and the London Docklands Development Corporation (LDDC) agreed to major restoration in 1990, with the agreed use being as an "Arts Centre". As the LDDC did not have the funding to match English Heritage, LDDC decided that its contribution should be part of the necessary 'Planning Gain' required for the West India Quay  site, which they were in the process of selling. The UK agents of the overseas purchaser, Cheval, refused to accept the 'Arts Centre' and demanded local involvement in determining future use as well as the establishment of a "sinking fund" to maintain St Matthias in perpetuity. In 1992 the St Matthias Conservation trust was set up to preserve the building and provide use as a community centre.

Notable people buried at St Matthias
 Robert Ainsworth (1743)
 Mary East (1780)
 John Perry (1810)
 John Stock (1842)
 George Green (1849)

References

External links
 A page from Tower Hamlets History Online with a detailed history
History at St Matthias Community Centre website

Former churches in London
Churches in the London Borough of Tower Hamlets
Former Church of England church buildings
Grade II* listed buildings in the London Borough of Tower Hamlets
Grade II* listed churches in London
Churches completed in 1654
17th-century Church of England church buildings
Poplar, London

St Matthias Old Church


بييترو أركاري  ، (كاسال بسترلينغو، 2 ديسمبر 1909) (8 فبراير 1988)، لاعب كرة قدم إيطالي سابق.

لعب مع إيه سي ميلان ستة مواسم سجل خلالها 65 هدفا .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص من كاسالبوستيرلينجو
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو المنتخبات الفائزة بكأس العالم
لاعبو إيه سي ميلان
لاعبو جنوى
لاعبو كأس العالم 1934
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من لومبارديا
لاعبو منتخب إيطاليا في كأس العالم 1934
لاعبو نابولي
لاعبو نادي كريمونيسي
مواليد 1909
وفيات 1988
وفيات في كريمونا

بييترو أركاري


La final del Torneo Finalización 2011 de la Categoría Primera A del fútbol profesional colombiano fue una serie de partidos de fútbol que se jugarán los días 18 y 21 de diciembre de 2011 para definir al segundo campeón del año del fútbol en Colombia. La disputaron los ganadores de las semifinales: Junior y Once Caldas.

Antecedentes

Es la tercera vez que tiburones y albos se enfrentan en una final en la Categoría Primera A. La primera fue en el Torneo Apertura 2003 donde el Once consiguió su segundo título bajo la dirección técnica de Luis Fernando Montoya. La segunda ocasión fue en la final del apertura 2009 donde también ganó el Once Caldas, esta vez con el técnico Javier Álvarez y figuras como Alexis Henríquez, el peruano Johan Fano y Jhon Viáfara.

Para los tiburones de Barranquilla esta fue su quinta final en torneos cortos, en el Finalización 2004 con Atlético Nacional donde fueron campeones y en el Apertura 2010 donde derrotaron a La Equidad y las tres restantes que fueron con el Once Caldas.

La final más reciente del Once Caldas fue un año atrás, en el Finalización 2010 donde derrotó al Deportes Tolima. Esta y las citadas con anterioridad, forman parte de las cuatro finales del blanco-blanco en la época de los torneos cortos (desde 2002) lo que le valió para el título de mejor equipo de la década en Colombia teniendo en cuenta su título en la Copa Libertadores 2004.

Camino a la final

El Junior terminó en el primer lugar de la clasificación de la fase todos contra todos, mientras que Once Caldas avanzó al haber logrado el tercer lugar detrás de Itagüí Ditaires.

El Junior enfrentó en cuartos de final a Boyacá Chicó en el Estadio de La Independencia de la ciudad de Tunja se jugó la ida donde no se pudo terminar el encuentro debido a que desde la tribuna lanzaron un objeto al juez de línea Alejandro Gallego antes de iniciar el segundo tiempo, el juez Adrián Vélez decidió finalizar el encuentro por falta de garantías. En una polémica decisión la Dimayor decide quitarle un punto al Chicó y mantenérselo a Junior. Para el partido de vuelta en Barranquilla en partido finalizó empatado a dos pero Junior clasificó directamente gracias a la decisión de la Dimayor. En las semifinales enfrentó a Millonarios perdiendo en Bogotá tres por cero pero empatando en Barranquilla con el mismo marcador. La serie se fue a penales donde ganó Junior 5-4 y consiguió el cupo para la gran final.

Por su parte el Once Caldas dejó en cuartos de final al América de Cali al empatar en la ida a cero y derrontandolo en Manizales dos por cero con goles de Diego Amaya y Ayron del Valle. En las semifinales enfrentaron a Santa Fe, empatando a un tanto como local y de visitante en Bogotá ganando dos a uno, así el blanco-blanco ganó el derecho a disputar el título frente a Junior.

Estadísticas previas
Total de partidos jugados en el Torneo Finalización 2011 por ambos equipos:

 Leyenda:  Pts=Puntos; PJ=Partidos jugados; G=Partidos ganados; E=Partidos empatados; P=Partidos perdidos; GF=Goles a favor; GC=Goles en contra; DIF=Diferencia de gol

Llave

Desarrollo de la final

Partido de ida

Reacciones

Junior

Once Caldas

Partido de vuelta

</center>

Reacciones

Once Caldas

Junior

Repercusiones
Eduardo Pimentel, máximo accionista del Boyacá Chicó dio las siguientes declaraciones después del título del Junior:

Lo anterior se debe en parte al siguiente cruce de palabras entre Pimentel y Hernández después de conocerse la sanción de la Dimayor en los cuartos de final del torneo donde Junior pasó a la semifinal gracias a la decisión de este ente, puesto que por la falta de garantías en la ida, el Chicó quedó con un punto menos.

Referencias

Véase también
 Categoría Primera A
 Temporada 2011 del fútbol colombiano
 Torneo Finalización 2011
 Resultados de la fase todos contra todos - Torneo Finalización
 Resultados de los cuartos de final - Torneo Finalización
 Resultados de las semifinales - Torneo Finalización
 Goleadores de la Categoría Primera A 2011

Enlaces externos
 Web oficial de Dimayor

2011, Finalización
Final
Final, Finalización
Final, Finalización

Final del Torneo Finalización 2011 (Colombia)


An Comanthera chrysolepis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Silveira, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni L.R.Parra och Ana Maria Giulietti. An Comanthera chrysolepis in nahilalakip ha genus nga Comanthera, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Comanthera

Comanthera chrysolepis


Rumæniens kvindefodboldlandshold repræsenterer Rumænien i internationale fodboldturnerninger for kvinder.

Resultater

VM i fodbold for kvinder

EM i fodbold for kvinder

Aktuel trup
Følgende trup blev annonceret til playoff-kampen i Kvalifikation til EM i fodbold for kvinder 2017 mod  den 21 og 25. oktober 2016.

Referencer

Kvindefodboldlandshold
Kvindefodboldlandshold

Rumæniens kvindefodboldlandshold


Keisuke Kumazawa (født 29. juni 1989) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Gainare Tottori.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Keisuke Kumazawa


An Danthonia melanathera in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eduard Hackel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Bernardello. An Danthonia melanathera in nahilalakip ha genus nga Danthonia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Danthonia

Danthonia melanathera


El XLV Campeonato Mundial de Halterofilia se celebró en Lima (Perú) entre el 18 y el 26 de septiembre de 1971 bajo la organización de la Federación Internacional de Halterofilia (IWF) y la Federación Deportiva Peruana de Levantamiento de Pesas.

En el evento participaron 144 halterófilos de 30 federaciones nacionales afiliadas a la IWF.

Medallistas

Medallero

Enlaces externos
Resultados en la pág. web Lift Up .

1971
Halterofilia en Perú
Halterofilia en 1971
Deporte en Perú en 1971

Campeonato Mundial de Halterofilia de 1971


Big Time Movie (conocida en Hispanoamérica como Big Time Rush: La película), es una película hecha para la televisión, basada en la serie Big Time Rush y estrenada por la cadena Nickelodeon el 10 de marzo de 2012. Fue dirigida por Savage Steve Holland —también director de algunos episodios de la serie— y protagonizada por Kendall Schmidt, James Maslow, Carlos Pena, Jr. y Logan Henderson.

Argumento
Kendall (Kendall Schmidt), James (James Maslow), Logan (Logan Henderson) y Carlos (Carlos Pena, Jr.) se encuentran rumbo a la primera parada del tour All Over The World Tour en Londres. En el avión, Carlos tiene un sueño en el cual es un espía y el grupo debe rescatar a una princesa. En el aeropuerto, un agente del M16 (Christopher Shyer) es perseguido por agentes británicos e intercambia la mochila de Kendall con la suya, puesto que ambas son idénticas. Al llegar al hotel, Kendall descubre que en realidad no es su mochila y se revela que contiene un dispositivo gravitacional creado con fines malvado, conocido como "El escarabajo". Los chicos posteriormente se unen a la hija del agente secuestrado, Penny Lane (Emma Lahana), y le prometen ayudar a salvar a su padre.

Mientras tanto, el director de gira amenaza con cancelarla debido a la ausencia de la banda durante la prueba de sonido, a la vez que Gustavo y Kelly intentan evitarlo. Sin embargo, los agentes del MI6 creen que Big Time Rush quieren apoderarse del mundo y los secuestran a ambos para interrogarlos. Los chicos luego se reúnen con el villano, Sir Atticus Moon (Trevor Devall), y escapan con el padre de Penny y la mochila. Los espías de Moon secuestran a Katie y los chicos manejan el espía-van de Penny hacia el castillo de Moon para rescatarla y derrotar a Moon. El gobierno británico luego ayuda a Big Time Rush a salvar su gira mundial. A medida que la película termina, los chicos van con Penny y su padre en el espía-van.

Reparto

 Kendall Schmidt como Kendall Knight.
 James Maslow como James Diamond.
 Carlos Pena, Jr. como Carlos Garcia.
 Logan Henderson como Logan Mitchell.
 Ciara Bravo como Katie Knight.
 Challen Cates como Jennifer Knight.
 Tanya Chisholm como Kelly Wainwright.
 Stephen Kramer Glickman como Gustavo Rocque.
 Emma Lahana como Penny Lane.
 Trevor Devall como Sir Atticus Moon.
 Christopher Shyer como Agente Simon Lane.
 Gerard Plunkett como Duque del baño.
 Alex Zahara como Sven.
 John DeSantis como Maxwell.
 Garry Chalk como agente de MI6.
 Emily Holmes como agente de MI6.

Recepción

Big Time Rush ya había alcanzado el récord de ser la serie live action de mayor audiencia de Nickelodeon, tanto en Estados Unidos, así como en toda Latinoamérica, Australia y Reino Unido, Superando a otras series como Drake & Josh y iCarly Teniendo más de 7.2 millones de espectadores por episodio. Big Time Movie amasó una audiencia total de 13.1 millones de espectadores. En su semana de estreno, la serie fue el programa número uno en niños de 6-11 años (8.9/1.9 millones) y jóvenes de 12-18 años (8.2/1.7 millones), Además cabe destacar que hasta la fecha aun posee el récord de ser la película original de Nickelodeon más vista en Latinoamérica, con altos niveles de audiencia desde su estreno y retransmisiones.

Banda sonora
El soundtrack de la película se dio a conocer el 14 de febrero de 2012. Se había mencionado que interpretarían cuatro covers de The Beatles: Help!, Revolution, A Hard Day's Night y We Can Work It Out, y luego se darían a conocer dos más; Can't Buy Me Love y I Want to Hold Your Hand. Los covers fueron lanzados el 6 de marzo de 2012, cuatro días antes del estreno de la película, y están disponibles en iTunes.

Lista de canciones
 Help!
 Revolution
 Can't Buy Me Love
 We Can Work It Out
 I Want to Hold Your Hand
 A Hard Day's Night
 Elevate

Premios y nominaciones
La película recibió una nominación en la 63ª entrega de los Premios del Sindicato de Directores en la categoría de Dirección destacada en una película infantil.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio Web Oficial — Big Time Rush

Películas de Nickelodeon
Big Time Rush

Big Time Movie


São Francisco do Conde es un municipio brasileño del estado de Bahía. Su población estimada por el Instituto Brasileño de Geografía y Estadística, en 2009, era de 31 699 habitantes.

São Francisco do Conde pertenecía a Salvador hasta 1697, cuando fue emancipado.

Es el municipio brasileño con mayor producto interno bruto per capita.

Playas
 Playa de la Isla de las Fuentes
 Playa de la isla de Cajaíba

Referencias

Localidades de Bahía

São Francisco do Conde


Son en Breugel () er en kommune og en by i den sydlige provins Noord-Brabant i Nederlandene.

Byer i Nord-Brabant
Kommuner i Nord-Brabant

Son en Breugel


The Joseph Chamberlain Memorial Clock Tower, or colloquially Old Joe, is a clock tower and campanile located in Chancellor's court at the University of Birmingham, in the suburb of Edgbaston. It is the tallest free-standing clock tower in the world, although its actual height is the subject of some confusion. The university lists it variously as , , and 100 metres (328 ft) tall, the last of which is supported by other sources. In a lecture in 1945, Mr C. G. Burton, secretary of the University, stated that "the tower stands  high, the clock dials measure  in diameter, the length of the clock hands are , and the bell weighs ".

The tower was built to commemorate Joseph Chamberlain, the first Chancellor of the University (with the commemoration being carved into the stone at the tower's base), although one of the original suggested names for the clock tower was the "Poynting Tower", after one of the earliest professors at the University, Professor John Henry Poynting.

A prominent landmark in  Birmingham, the grade II* listed tower can be seen for miles around the campus, and has become synonymous with the University itself.

History

Designed as part of the initial phase of the Edgbaston campus by architects Aston Webb and Ingress Bell, the tower was constructed between 1900–1908, and stood at the centre of a semicircle of matching red brick buildings. The tower is modelled on the Torre del Mangia in Siena. The original tower designs were amended due to Chamberlain's great admiration for the Italian city's campanile. On 1 October 1905, the Birmingham Post reported that Chamberlain had announced to the University Council an anonymous gift of £50,000 (the donor in fact was Sir Charles Holcroft). This anonymous gift was announced some two months later in the Birmingham Post as "to be intended for the erection of a tower in connection with the new buildings at Bournbrook at a cost estimated by the architects at £25,000. The tower, it was suggested, would be upwards of  in height, and would not only form the main architectural feature of the University but would be useful in connection with the Physics Department and as a record tower. In 1940, Sir Mark Oliphant used the tower for radar experiments.

The tower remained the tallest structure in Birmingham until 1965, when construction on the  tall BT Tower was completed in the Jewellery Quarter area of the city. However, Old Joe is still one of the fifty tallest buildings in the UK.

The asteroid 10515 Old Joe, discovered in 1989, is named in the clock tower's honour. There is a superstition that if students walk through the tower's archway when it chimes, that they will fail their degree.

Description

The base is solid concrete,  square by  thick, with foundations that extend  below ground to ensure stability. Joyce of Whitchurch built the clock, the face of which is  across, the largest bell weighs  with all the bells together weighing ; the minute hand is  long, the hour hand is  across, the pendulum is  long. The clock hands are made out of sheet copper. There are ten floors served by an electrical lift in the SW corner. The tower was built from the inside, without scaffolding, up to the level of the balcony. It is built of Red Accrington brick with Darley Dale dressings and tapers from  square to  below the balcony. Owing to its having been built from the inside it was not pointed and had to be pointed in 1914 and was subsequently repointed in 1957 and 1984–85. Its weight, solid brick corners linked by four courses of brick resists the overturning wind forces.

The original design for Old Joe is thought to have been based upon St Mark's Campanile in Venice, the latter having served as the inspiration for Sather Tower at University of California, Berkeley. The final design is thought to have been inspired by Torre del Mangia which is of similar design but for the clock being placed towards the bottom of the tower.

David Lodge's novel Changing Places tells the story of exchange of professors between the universities of Rummidge and Euphoric State, Plotinus (thinly disguised fictional versions of Birmingham and Berkeley), which in the book both have replicas of the Leaning Tower of Pisa on campus.

References

General

External links

A 360° view of the Clock Tower

Towers completed in 1908
University of Birmingham
History of Birmingham, West Midlands
Bell towers in the United Kingdom
Individual clocks in England
Clock towers in the United Kingdom
Towers in the West Midlands (county)
Grade II* listed buildings in Birmingham
Memorials to Joseph Chamberlain
1908 establishments in England

Joseph Chamberlain Memorial Clock Tower


Les Firebirds de Coachella Valley sont une franchise professionnelle de hockey sur glace en Amérique du Nord qui évoluera dans la Ligue américaine de hockey. L'équipe est basée à Palm Desert en Californie.

Historique
La LNH approuve à l'unanimité l'ajout d'une équipe d'expansion à Seattle en 2018. Le nouveau groupe de propriétaires débutent alors les démarches pour obtenir une franchise de la LAH. Après des mois de recherche, ils réduisent, au début de 2019, leur liste d'options entre acquérir et promouvoir les Steelheads de l'Idaho (ECHL) qui évoluent à Boise ou implanter une nouvelle équipe à Palm Springs. Le 26 juin 2019, les propriétaires de Seattle choisissent Palm Springs comme site où établir leur club-école. Le 30 septembre 2019, l'équipe d'expansion est approuvée par le bureau des gouverneurs de la LAH et doit débuter ses activités en 2021-2022. Des retards dans la construction du Acrisure Arena forcent les propriétaires à repousser les débuts de l'équipe à la saison 2022-2023.

Joueurs et entraîneurs

Effectif actuel

Entraîneurs
 Dan Bylsma (Depuis 2022)

Capitaines
 Max McCormick (2022-)

Notes et références

Firebirds de Coachella Valley


تيسلا أو تسلا قد تشير إلى:

 نيكولا تسلا مخترع وفيزيائي ومهندس كهرباء كرواتي من الصرب.
 تيسلا موتورز، شركة أمريكية مقرها كاليفورنيا تختص بصناعة المركبات الكهربائية والبطاريات.
 تسلا (وحدة) وهي وحدة قياس المجال المغناطيسي .

صفحات توضيح أسماء أماكن

تسلا (توضيح)


Straight to Hell is a 1987 independent action comedy film directed by Alex Cox and starring Sy Richardson, Joe Strummer (frontman of the Clash), Dick Rude, and Courtney Love.  The film also features cameos by Dennis Hopper, Grace Jones, Elvis Costello, Edward Tudor-Pole, Kathy Burke, and Jim Jarmusch. Band members of the Pogues, Amazulu, and the Circle Jerks are also featured in the film. The film borrows its title from the Clash's 1982 song of the same name.

The film has been called a parody of Spaghetti Westerns, and concerns a gang of criminals who become stranded in the desert, where they stumble upon a surreal Western town full of coffee-addicted killers. The film is based on Giulio Questi's Spaghetti Western film Django Kill... If You Live, Shoot! (1967), which Cox was given permission to adapt.

Straight to Hell received few positive reviews upon release, and was not a commercial success, although it later gained a cult film status. A soundtrack was also released. On 14 December 2010, an extended cut of the film, titled Straight to Hell Returns, was released on DVD, featuring additional footage and digitally enhanced picture quality. This version of the film, under the collaboration of Alex Cox, was also screened at several cinemas as part of a midnight movie theatrical run.

Plot
Three hitmen, Willy, Norwood, and Simms are staying in a posh Los Angeles hotel. After failing a job, they take off in a car with a pregnant woman named Velma, who is in on their scheme. They flee to Mexico to escape the wrath of their boss, Amos Dade, and rob a bank along the way. While driving through the desert, their car breaks down. They bury their suitcase of money and begin to walk.

Night falls, and they come upon a town, where they see a demolished car with a corpse inside. They enter an empty bar, where the three men get drunk and Velma pesters them to leave. As they exit the bar, the wrecked car has vanished, but the men are too inebriated to notice it. The group camps out for the night, and the following morning, Velma witnesses several trucks of cowboys enter the town, carrying espresso machines with them. Much to the dismay of Velma, who insists they keep a low profile and leave, the three men enter the town, which is now full of townspeople, and go back to the bar.

There, they are confronted by a gang of cowboys addicted to coffee, and a shoot-out ensues, but they are ultimately welcomed by the townspeople. The bizarre townspeople include a couple who own a store full of piñatas, a man running a hot dog stand, and countless cowboys and other unusual characters. The head honcho of the town, Tim McMahon, invites the gang to a party that evening. The following day, Tim McMahon's elderly father is pushed off of a building by his relative Sabrina McMahon and appears to die. The entire town has a funeral procession for him, and at the funeral, a friend of Amos', named Whitey, shows up looking for the hitmen and Velma.

The town seizes Whitey for being a "stranger", and accuses him of the murder of the McMahon grandfather. During the burial of the grandfather, his hand comes up out of the dirt and grabs the priest's ankle, and the priest shoots into the ground, killing him. Meanwhile, on the gallows, Whitey begins to tell the town the truth about Amos and the hitmen, but is hanged before he can tell his story. A man named I.G. Farben, who claims to be a house manufacturer, enters town with his wife Sonia and introduces himself, advertising his company. The next morning, Simms sees Amos' car enter the town, and tries to get a drunken Willy and Norwood to leave with Velma.

A series of shootouts begin between the townspeople, Amos' crew, and the hitmen, and I.G. Farben and Sonia provide high-grade weapons for the killers. Tim McMahon joins Amos' team after having wrongfully hanged Whitey, and everyone begins to turn against each other. As Simms and Willy run into the desert, a shootout ensues with the town priest. They reach the spot where they buried the money, and Simms shoots Willy as they are trying to lift the suitcase out of the ground. Simms then hears Velma laughing, and turns around only to be shot by Velma and one of the townsmen. After Velma shoots Simms several times, the townsman with her is shot by Tim McMahon. Tim and Velma then take off arm-in-arm with the suitcase of money, while Simms and Willy die.

Meanwhile, in town, chaos has ensued, and the town hardware store is set on fire. Amos is shot, and virtually everyone is killed, aside from Norwood and several female characters. Tim and Velma leave the town in a truck with the suitcase of money, but accidentally drive off of a cliff when their brakes go out. Norwood leaves town with the female characters, and Farben Oil Company trucks enter the town to drill for oil.

Cast

Production
The film was not originally intended to be made at all, and the reason for a preponderance of musicians in the cast was the result of a concert tour of Nicaragua that was planned in the first place. Political problems arose concerning the support of the left-wing government of Nicaragua, and the tour was cancelled. In its place Cox decided to have the bands, and several actors he could assemble, make a movie in Almería, Spain. Cox and co-star Dick Rude wrote a script in three days, and the entire film was shot in just four weeks. Cox wrote the part of Velma specifically for Courtney Love, who had starred in a supporting role in his previous film, Sid and Nancy (1986). Love modeled the character after Carroll Baker's performance in the 1956 film Baby Doll.

Alex Cox turned down the chance to direct Three Amigos in order to film Straight to Hell.

Release and reception
Straight to Hell'''s premiere was held at the Pickwick Drive-In in Burbank, California. Invitees were asked to come dressed in "post-apocalyptic fiesta garb." Everyone who arrived was handed a water pistol. The film's premiere was a fiasco, and several people at the drive-in left midway into the movie. Courtney Love was reportedly visibly upset at the premiere.

The film was not well received by critics, drawing mostly negative reviews. In her review for The New York Times, Janet Maslin wrote, "The result is a mildly engrossing, instantly forgettable midnight movie." Hal Hinson, in his review for The Washington Post, wrote, "The action is so gratuitous, and so indifferently presented, that it's impossible to think that Cox ever truly intended it to be seen by anyone outside of the cast and crew and their immediate families." Roger Ebert of The Chicago Sun Times gave the film 1.5 stars out of a possible 4. He wrote: 'After "Repo Man" and "Sid and Nancy," I believed that [Cox] could scarcely do wrong, and that there was a streak of obsession in his genius that might well carry him into the pantheon. Since then I have seen Cox's "Straight to Hell," and I must report that he is human after all. I still anticipate his next film. I still think he has a special gift. But "Straight to Hell" is an indulgent mess...'

In the US Straight to Hell was rated "R" for violence and language. The latter reason caught the producers by surprise, as the writers deliberately refrained from including any sort of profanity in the dialogue. Even the word "hell" appears only in the title (at one point a character quite noticeably says "what the heck is going on here?"), and the insults that fly before a showdown are no worse than "go boil yer head!"

The film was released on VHS in the 1990s and was also released on DVD by Anchor Bay Entertainment on 24 April 2001, but went out of print in the following years.

2010 director's cut
In 2010, Microcinema DVD announced a new director's cut, dubbed Straight to Hell Returns. The new version features a new HD transfer, color correction that changes the look of the film, new effects, and new footage. Blood and additional violence during the shootout scenes was digitally implemented into the film which had not been there prior. Cox stated that he was inspired to revisit the film by Francis Ford Coppola's Apocalypse Now Redux. The DVD was released on 14 December 2010. It was also the first version of the film available on Blu-ray.

Leading up to the DVD release, Straight to Hell Returns was screened at several arthouse theaters across the United States and Canada in October and November 2010.

Soundtrack

The soundtrack for the movie was composed of all new, original music composed and performed mostly by the musicians who acted in the film, however the original 1987 soundtrack release contained only some of the music from the film. The complete soundtrack was not released until 2004, under the new title Straight to Hell Returns''.

Track listing (original)

Track listing (expanded release)

References

External links

 Straight to Hell page on Alex Cox website
 Film Comment interview with Joe Strummer
 Village Voice interview with Alex Cox

1987 films
1987 independent films
1987 Western (genre) films
Film scores
1987 soundtrack albums
Films directed by Alex Cox
British comedy films
1980s English-language films
1980s action comedy films
Films set in Mexico
Spaghetti Western films
Films produced by Eric Fellner
Films shot in Almería
1987 comedy films
Contemporary Western films
1980s British films
1980s Italian films

Straight to Hell (film)


Vladimir Melnikov (Imir Elnik)  (numele la naștere  Vladimir Nicolaevici Melnikov ) (n. 14 septembrie 1951, Cernăuți) - scriitor, compozitor, artist emerit al Ucrainei.

Biografie
V.Melnikov din 1959 până în 1969 a studiat la a 33-a școală secundară din orașul Cernăuți. Din 1969-1974 a studiat la Minsk Inginerul superior Air rachete sol-aer de apărare School. În Minsk, a participat la o asociație literară sub ziarul districtului militar belarus "Pentru Gloria Patriei", unde în 1973 au apărut primele publicații poetice ale autorului. Din 1974 până în 1976 a slujit în districtul de apărare militară din Moscova. Din 1976 până în 1980, a servit în Grupul Forțelor de Nord (Legnica, Polonia). În 1978, pentru versuri, "Sergentul" a devenit câștigătorul celui de-al doilea premiu al concursului literar al ziarului Grupului de Forțe de Nord "Banner of Victory", dedicat celei de-a 60-a aniversări a Forțelor Armate ale URSS. Din 1980 până în 1982 a studiat la Kiev la Academia Militară de Apărare Aeriană numită după Alexander Vasilevsky, pe care a terminat-o cu o "medalie de aur". Din 1982 până în 1984 a slujit în districtul militar din Turkestan (Merv). Din 1984 până în 1987 a studiat la Adjunctura Academiei Militare de Apărare Aeriană, după care a obținut diploma academică de candidat la științe tehnice. Din 1987 până în 1992 a fost profesor și lector la Academia Militară de Apărare Aeriană (Kiev). În 1991 a primit diploma militară "Colonel" și titlul academic "Profesor asociat". În perioada activității științifice și pedagogice a publicat peste 100 de lucrări științifice pe un subiect special. Din 1992 până în 1995 a lucrat la Centrul de Verificacion al Statului Major General al Forțelor Armate din Ucraina. Din 1995 până în 2001 - inspector, șef inspector-șef al Grupului de inspecție pentru cooperare militară internațională a Inspectoratului Militar General sub președintele Ucrainei. La sfârșitul anului 2001, a demisionat din serviciul militar în rezervație. Din 2001 până în 2003, a servit în Administrația Președintelui Ucrainei ca șef adjunct al Departamentului, șef adjunct al Direcției principale de reformă judiciară, formațiuni militare și de aplicare a legii. Din 2003 până în 2005, a servit în administrația de stat a președintelui Ucrainei ca șef al Departamentului pentru Dezvoltare Economică. A treia clasă a unui funcționar public a fost acordată în 2003. Din 2005 până în prezent - activitate publică. El a primit Premiul de Stat al Serviciului de Stat Grăniceri al Ucrainei "Emerald Lyra" pentru primul loc în nominalizarea "Muzică" - 2004. Are stat și alte premii. A lucrat în aparatul Uniunii Naționale a Scriitorilor din Ucraina (2017).

Opere literare majore
 2003: Prieteni ("Друзям");
 2007: Ucrainenii nu sunt papuani ("Українці – не папуаси");
 2014: Soarta infinită ("Безмежна доля").

Autorul muzicii pentru cântece
 2001: Pacificatorii ("Миротворці");
 2002: Jurământ nativ Ucraina ("Клятва Україні");
 2002: Balada sergentului dedicat lui Sylvester Iskulescu ("Балада про сержанта");
 2002: Alfa ("Альфа");
 2003: Spioanele ("Розвідники");
 2004: Ziua Victoriei ("День Перемоги").

Poezii scrise pentru cântece
 2003: Ziua Independenței ("День Незалежності");
 2004: Mult noroc ("Хай щастить");
 2009: Ofițeri, domnilor ("Офіцери, панове");
 2013: În Ucraina sunt îndrăgostit ("В Україну закоханий я");
 2017: Unde tu și cu mine suntem ("Там, де ти і я").
 2018: Macara mea simte ("Мій журавлик відчуває").

Note

Legături externe
  Enciclopedia Ucrainei moderne despre Vladimir Melnikov, v.20. p.p. 135-136

  Nume de onoare ale Ucrainei - elita statului, volumul IV, editura "LOGOS UKRAINE", 2017, p.203

  Departamentul pentru Educație și Știință al Administrației de Stat Regionale de la Cernăuți a lui Vladimir Melnikov

Nașteri pe 14 septembrie
Nașteri în 1951
Compozitori ucraineni
Poeți ucraineni
Ucraineni bucovineni
Ucraineni în viață
Oameni din Cernăuți
Ucraineni din secolul al XX-lea
Ucraineni din secolul al XXI-lea

Vladimir Melnikov


Edward T. "Ed" Peterson (Búfalo, Nueva York,  - Syracuse, Nueva York, ) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó dos temporadas en la NBA y una más en la NBL. Con 2,06 metros de estatura, jugaba en la posición de pívot.

Trayectoria deportiva

Universidad
Su trayectoria universitaria transcurrió en los Big Red de la Universidad Cornell, siendo uno de los dos únicos jugadores del centro en llegar a jugar profesionalmente en la NBA.

Profesional
Fue elegido en el Draft de la NBA de 1948 por New York Knicks, pero acabó fichando por los Syracuse Nationals, que ese año competían en la NBL. Al año siguiente se incorporaron a la NBA con gran éxito, ya que alcanzaron las Finales, en las que cayeron ante los Minneapolis Lakers por 4-2. Peterson contribuyó ese año con 7,2 puntos por partido.

Mediada la temporada siguiente fue traspasado a los Tri-Cities Blackhawks a cambio de Noble Jorgensen, donde acabó el año promediando 7,8 puntos y 6,9 rebotes por partido.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Peterson en NBA.com
 Ficha de Ed Peterson en ultimatenba.com

Baloncestistas de Nueva York
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Cornell Big Red
Baloncestistas de los Syracuse Nationals
Baloncestistas de los Tri-Cities Blackhawks
Nacidos en Búfalo

Ed Peterson


Çavdır, Antalya ilinin Kaş ilçesine bağlı bir mahalledir.

Kaynakça

Kaş'ın mahalleleri

Çavdır, Kaş


Patronyme

 Frans de Bruijn Kops (1886-1979), footballeur international néerlandais.
 Raquel Kops-Jones (1982-), joueuse de tennis américaine.

Bâtiment
 La brasserie Kops, ancienne brasserie située dans le quartier de Fulham à Londres.

Kops


Olaylar

 Abdaliye Devleti hükümdarı Ahmed Hanın Kandahar'ı ele geçirerek hükümdarlığını ilan etmesi.

Doğumlar

Ölümler
 19 Haziran - Nadir Şah, 1736-1747 yılları arasında İran şahı ve Afşar Hanedanı'nın kurucusu (d. 1688)
 4 Ekim - Amaro Rodríguez Felipe, İspanyol korsan (d. 1678)

1747


Ahmed Bilal Shah (décédé le ) est un médecin zimbabwéen-pakistanais et une personnalité de la télévision, présentateur sur .

Carrière et parcours
Ahmed Bilal Shah est né au Pakistan. Il part au Zimbabwe en 1982 puis commence sa pratique médicale en 1987 en travaillant à l'hôpital Parirenyatwa. Il travaille ensuite dans les banlieues à forte densité de Harare et il est le premier médecin étranger à travailler dans les zones à forte densité du pays. Pendant cette période, Ahmed Shah va dans les écoles pour donner des conférences sur les bonnes pratiques de santé. Au début des années 90, il rencontre l'un des journalistes de la télévision zimbabwéenne, Reuben Barwe, qui organise sa première interview télévisée ZBC sur les questions de santé. À partir de là, une idée pour sa propre émission de télévision émerge. Il lance alors le programme You and Your Health sur ZBC TV qui est diffusé de 1992 à 2007. Dans son émission, il interviewe de nombreux médecins, dont le chirurgien sud-africain Christiaan Barnard, qui a effectué la première transplantation cardiaque humaine au monde en 1967.

Il présente également le segment Good Morning Zimbabwe Health Is Wealth de ZBC qui était diffusé tous les jeudis matin.

Le 25 juin 2021, Ahmed Shah est décédé de la COVID-19 à l' de Harare, à l'âge de 67 ans.

Références

Scientifique zimbabwéen
Naissance en 1954
Décès en juin 2021
Mort de la maladie à coronavirus 2019 au Zimbabwe

Ahmed Bilal Shah


Fairmont Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Fairmont Township (Minnesota)
 Fairmont Township (North Carolina)

Siehe auch:
 Fairmount Township

Fairmont Township


La 2. Frauen-Bundesliga 2021-2022 est la  du championnat d'Allemagne féminin de football de deuxième division.

Changement de Format

En raison de l'arrêt de la compétition lors de la saison 2019-2020 et l'annulation des relégations, le championnat 2020-2021 s'est déroulé avec deux groupes, à partir de cette saison le deuxième niveau du championnat féminin aura de nouveau une poule unique de 14 équipes.

Compétition
Le classement est calculé avec le barème de points suivant : une victoire vaut trois points, le match nul un et la défaite zéro.

Les critères utilisés pour départager en cas d'égalité au classement sont les suivants :
 différence entre les buts marqués et les buts concédés sur la totalité des matchs joués dans le championnat ;
 plus grand nombre de buts marqués sur la totalité des matchs joués dans le championnat.

Classement

|width=50% valign=top|

|}

 Les équipes réserves ne peuvent être promues en 1.Bundesliga.

Notes et références

Articles connexes
 1. F.Bundesliga 2021-2022
 Championnat d'Allemagne féminin de football de deuxième division
 Coupe d'Allemagne féminine de football 2021-2022

2021-2022
Football F2
Allemagne F2
Championnat F2

Championnat d'Allemagne féminin de football de deuxième division 2021-2022


Biyom, bulundukları fiziksel çevreye ve ortak bir bölgesel iklime tepki olarak oluşmuş biyolojik bir topluluktan oluşan biyocoğrafik bir birimdir. Bir diğer tanıma göre, biyosferin aynı iklim koşullarında ve aynı bitki örtüsünün egemen olduğu çok geniş bölümlerini belirten çevrebilim terimidir. Yeryüzündeki birbirine bitişik, benzer yayılmış yaşam alanları olarak da tanımlanabilir. Biyomlar birden fazla kıtaya yayılabilir. Biyom, habitattan daha geniş bir terimdir ve çeşitli habitatları içerebilir.

Her biyomda, egemen bitki örtüsü, o biyoma özgü bir dizi hayvan topluluğunu barındırır. Her biyomun biyotası (bitkileri ve hayvanları), doğanın her yanında benzer özellikler taşır. Biyomlar, yaşam çevresi denilen içinde özel organizmaların yaşadıkları daha küçük birimlerden oluşurlar.

Bölgenin coğrafyası ve iklimi gibi etkenler söz konusu biyomda gelişen yaşam biçimlerinin türünü belirler. Bir biyomda pek çok ekosistem olabilir.

Bir biyom geniş alanları kapsayabilirken, bir mikrobiyom, tanımlanmış bir alanda çok daha küçük bir ölçekte bir arada bulunan organizmaların bir karışımıdır. Örneğin, insan mikrobiyomu, insan vücudunda veya içinde bulunan bakteri, virüs ve diğer mikroorganizmaların toplamıdır.

Bir 'biyota', bir coğrafi bölgenin veya bir zaman periyodundaki organizmalarının toplam yığınıdır. Yerel coğrafi ölçeklerden ve anlık zamansal ölçeklerden tüm gezegene ve tüm zaman ölçekli uzay-zaman ölçeklerine kadar bulunur. Dünyanın biyotası biyosferi oluşturur.

Biyomlar
Genel olarak biyomların 2 ana çeşidi vardır. Bunlar "karasal biyomlar" ve "su biyomları"dır.
 Karasal Biyomlar
 Ekvator Yağmur Ormanları Biyomu: Amazon, Kongo ve Endonezya adalarında görülür.
 Savan Biyomu: Afrika'nın doğusu ve batısı ile Avustralya'nın güneydoğusu ve Brezilya'nın güney bölgesinde görülür.
 Çöl Biyomu: Afrika Kuzeyi, batı Arap Yarımadası, İran orta bölgesinde, Avustralya orta bölgesinde ve ABD orta bölgesinde görülür.
 Yapraklakrını Döken Orman Biyomu: Avrupa'nın orta ve batı bölgeleri, Kanada batı bölgesi, Avustralya doğusu ve Çin'in genelinde görülür.
 Çalı Biyomu: Akdeniz'e kıyısı olan ülkeler, ABD Kaliforniya eyaleti, Şili orta bölgesi, Güney Afrika Kap Bölgesi ve Avustralya'nın güney batısında görülür.
 İğne Yapraklı Orman Biyomu: İskandinav Yarımadası güneyi, Sibirya güneyi, Kanada güneyi, Alaska güneyi ve Doğu Avrupa'nın soğuk bölgelerinde görülür.
 Tundra Biyomu: Alaska kuzeyi, Kanada kuzeyi, İskandinav Yarımadası kuzeyi ve Rusya'nın kuzey kesimlerinde görülür.
 Dağ Biyomu: Himalaya dağları, And dağları, Alp dağları, Kafkas dağları gibi yüksek zirvelerin bölgeleridir.
 Kutup Biyomu: Kutup bölgesi olan Antarktika ve Grönland'da görülür.
 Su Biyomları. Tuzlu Su Biyomları ve Tatlı Su Biyomları. Tatlı Su biyomlarıda Göl Biyomları ve Akarsu Biyomları olarak ikiye ayrılır.
 Okyanus ve Deniz Biyomu
 Göl Biyomu
 Akarsu Biyomu

Farklı biyomlar
Bir biyomu öbüründen ayıran temel etki iklimdir. Söz gelimi, bir tropikal yağmur ormanının iklimi, iğne yapraklı ormanların ikliminden çarpıcı bir biçimde farklıdır. Tropikal yağmur ormanında bol su bulunur; günlük 13,9 - 29,4 °C'lik sıcaklık, bitki gelişmesi için aşağı yukarı kusursuz bir ortam yaratır. İğne yapraklı orman, tipik olarak yazın kuraklığa, kışın da çok soğuk havaya daha iyi dayanır. Aynı biçimde hayvan topluluğu da biyomdan biyoma değişir. Her biyomun bitki ve hayvan toplulukları, o biyoma uyarlanmışlardır. Söz gelimi kuzey tundralarında, yılın önemli bir bölümünde çok soğuk bir iklim egemendir; bitki gelişme dönemi de serin ve kurak geçer. Bununla birlikte gerek bitki topluluğu, gerek hayvan topluluğu, bu sert koşullara uyum sağlamışlardır. Kuzey kutup bölgesinin ağaçsız tundra bitki örtüsü, çokyıllık bitkilerden oluşur. Bitkilerin alçak boylu olması, sert, dondurucu rüzgarlara karşı geliştirilmiş bir uyumdur; böylece nem, besin azlığı, vb. öbür olumsuz koşullara, yüksek boylu bitkilerden daha iyi dayanırlar.

Benzer biyomlar
Benzer biyomlar, çoğunlukla aynı enlemlerde bulunurlar. Bu durum tundrada ve tayga adı verilen iğne yapraklı kuzey ormanlarında açıkça görünür. Enlem benzerliklerinin yanı sıra, yükseklik benzerlikleri de biyomun oluşumunu etkiler. Yüksek bir dağın doruğuna doğru çıkıldıkça, sıcaklık düşer, hava soğur; kışlar daha uzun ve sert geçer (ekvator yakınlarındaki yüksek dağların dorukları bile karlarla kaplıdır). Bu yüzden, aynı dağda birkaç farklı iklim ve bitki örtüsü kuşağı görülür.

Kara ve su biyomları
Biyomlar kara ve su biyomları olmak üzere ikiye ayrılır. Kara biyomları; tundralar, taygalar (kozalaklı ağaç), yapraklarını döken ve dökmeyen ormanlar, ılıman bölge ormanları, koruluk ve çalılıklar, çöller, tropikal ormanlar ve çalılıklar, stepler-savanlar, çayırlıklardır. Su biyomları ise; tuzlu su ve tatlı su biyomları olmak üzere iki bölümde incelenir. Tatlı su biyomları da akarsular, haliçler ve göllerdir.

Yeryüzü biyomlarının haritası

Tatlısu biyomları haritası

Etimoloji
Terim, 1916'da Frederic Clements tarafından, başlangıçta Karl Möbius'un biyotik topluluğu (1877) ile eşanlamlı olarak önerildi. Daha sonra, hayvan unsurunun dâhil edilmesi ve tür kompozisyonunun taksonomik unsurunun hariç tutulmasıyla, daha önceki fitofizyonomi, oluşum ve bitki örtüsü (floraya karşı kullanılır) kavramlarına dayanan mevcut tanımını kazanmıştır. 1935'te Arthur Tansley, bu görüşe iklim ve toprak unsurlarını ekleyerek buna ekosistem adını verdi. Uluslararası Biyolojik Program (1964–74) projeleri, biyom kavramının yaygınlaşmasında etkili olmuştur.

Bununla birlikte, bazı bağlamlarda biyom terimi farklı bir şekilde kullanılmaktadır. Alman literatüründe, özellikle Walter terminolojisinde, bu terim biyotop (somut bir coğrafi birim) olarak benzer şekilde kullanılırken, bu makalede kullanılan biyom tanımı, hangi kıtada olduğuna bakılmaksızın uluslararası, bölgesel olmayan bir terminoloji olarak kullanılır — bir alan mevcutsa, aynı biyom adını alır ve onun "zonobiyomu", "orobiyomu" ve "pedobiyomu" (iklim bölgesi, yükseklik veya toprak tarafından belirlenen biyomlar) terimlerine karşılık gelir.

Brezilya literatüründe, "biyom" terimi bazen tür kompozisyonuna dayanan bir alan olan biyocoğrafik bölge teriminin eşanlamlısı olarak kullanılır (bitki türleri dikkate alındığında kullanılan floristik bölge terimi) veya aynı zamanda Ab'Sáber'in "morfoklimatik ve fitocoğrafik alan"ının eşanlamlısı olarak, benzer jeomorfolojik ve iklimsel özelliklerin baskın olduğu ve belirli bir bitki örtüsü biçimini içeren kıta altı boyutlarına sahip bir coğrafi alan olarak kullanılır. Her ikisi de aslında birçok biyomu içerir.

Sınıflandırmalar
Dünyayı birkaç ekolojik bölgeye ayırmak, özellikle dünyanın her yerinde var olan küçük ölçekli değişkenlikler ve bir biyomdan diğerine kademeli geçiş nedeniyle, zordur. Bu nedenle sınırlarının keyfi olarak çizilmeleri ve karakterize edilmeleri, içlerinde hâkim olan ortalama koşullara göre yapılmalıdır.

Kuzey Amerika çayırları üzerinde 1978 yılında yapılan bir çalışmada, mm/yıl cinsinden evapotranspirasyon ile g/m2/yıl cinsinden yer üstü net birincil üretim arasında pozitif bir lojistik korelasyon bulunmuştur. Çalışmanın genel sonuçları, yağış ve su kullanımının yer üstü birincil üretime yol açtığı, güneş ışınımı ve sıcaklığın yer altı birincil üretimine (kökler) yol açtığı ve sıcaklık ve suyun serin ve ılık mevsim büyüme alışkanlığına yol açtığı yönündeydi. Bu bulgular, daha sonra Whittaker tarafından basitleştirilmiş olan Holdridge'in biyosınıflandırma şemasında (aşağıya bakınız) kullanılan kategorilerin açıklanmasına yardımcı olur. Bununla birlikte, sınıflandırma şemalarının sayısı ve bu şemalarda kullanılan belirleyicilerin çeşitliliği, biyomların oluşturulan sınıflandırma şemalarına tam olarak uymadığının güçlü göstergeleri olarak alınmalıdır.

Holdridge (1947, 1964) yaşam alanları

1947'de Amerikalı botanikçi ve iklimbilimci Leslie Holdridge, bu iki abiyotik faktörün bir habitatta bulunan bitki örtüsü türlerinin en büyük belirleyicileri olduğu varsayımı altında, sıcaklık ve yağışların bitki örtüsü üzerindeki biyolojik etkilerine dayanarak iklimleri sınıflandırdı. Holdridge, diyagramında açıkça görülebilen 30 sözde "nem bölgeleri"ni tanımlamak için dört ekseni kullanır. Bu plan toprak ve güneşe maruz kalmayı büyük ölçüde göz ardı ederken, Holdridge bunların önemli olduğunu kabul etmiştir.

Allee (1949) biyom türleri
Allee'nin (1949) başlıca biyom türleri:
 Tundra
 Tayga
 Yaprak döken orman
 Mera
 Çöl
 Yüksek plato
 Tropikal orman
 Küçük karasal biyomlar

Kendeigh (1961) biyomları
Kendeigh (1961) tarafından yeryüzünün başlıca biyomları:

 Karasal
 Ilıman yaprak döken orman
 İğne yapraklı orman
 Ormanlık
 Chaparral
 Tundra
 Mera
 Çöl
 Tropikal savan
 Tropikal orman
 Deniz
 Okyanus planktonu ve nekton
 Balanoit-karındanbacaklı-tallofit
 Pelesipod-annelid
 Mercan resifi

Whittaker (1962, 1970, 1975) biyom türleri

Whittaker, biyomları iki abiyotik faktör kullanarak sınıflandırdı: yağış ve sıcaklık. Onun planı, Holdridge'in basitleştirilmiş hâli olarak görülebilir; daha kolay erişilebilir, ancak Holdridge'in daha fazla özgüllüğü eksiktir.

Whittaker, yaklaşımını teorik iddialara ve ampirik örneklemeye dayandırdı. Daha önce biyom sınıflandırmalarının bir incelemesini derlemişti.

Whittaker'ın şemasını anlamak için anahtar tanımlar
 Fizyonomi: bazen bitkilerin görünümüne atıfta bulunur; veya biyomun belirgin özellikleri, dış özellikleri veya ekolojik toplulukların veya türlerin - bitkiler de dâhil olmak üzere - görünümü anlamı taşır.
 Biyom: bitki örtüsü yapısı, fizyonomisi, çevrenin özellikleri ve hayvan topluluklarının özellikleri bakımından benzer olan belirli bir kıtadaki karasal ekosistemlerin gruplandırılmasıdır.
 Oluşum: belirli bir kıtadaki büyük bir bitki topluluğu türü.
 Biyom türü: fizyonomi ile tanımlanan yakınsak biyomların veya farklı kıtaların oluşumlarının gruplandırılmasıdır.
 Bitki örtüsü türü: yakınsak oluşumların gruplandırılmasıdır.

Whittaker'ın biyom ve oluşum arasındaki ayrımı basitleştirilebilir: formasyon sadece bitki topluluklarına uygulandığında kullanılırken, biyom hem bitkilerle hem de hayvanlarla ilgili olduğunda kullanılır. Whittaker'ın biyom türü veya oluşum türü ortak düşüncesi, benzer toplulukları sınıflandırmak için daha geniş bir yöntemdir.

Biyom türlerini sınıflandırmak için Whittaker parametreleri
Whittaker, toplulukları dünya ölçeğinde iklimle ilişkilendirmek için ekoklin desenlerinin "gradyan analizi" olarak adlandırdığı şeyi kullanmıştır. Whittaker, karasal alemde dört ana ekoklin düşünmüştür.
 Gelgit seviyeleri: Yüksekten alçağa kadar konuma göre değişken yoğunluklarda değişen, suya ve kuruluğa maruz kalan alanların ıslaklık gradyanı
 İklimsel nem gradyanı
 Yüksekliğe göre sıcaklık gradyanı
 Enlemlere göre sıcaklık gradyanı

Bu gradyanlar boyunca Whittaker, biyom tiplerini niteliksel olarak belirlemesine izin veren birkaç eğilime dikkat çekti:
 Gradyan, üretkenlikte karşılık gelen değişikliklerle birlikte, olumludan aşırıya doğru ilerler.
 Fizyonomik karmaşıklıktaki değişiklikler, bir çevrenin ne kadar elverişli olduğuna bağlı olarak değişir (çevre daha az elverişli hâle geldikçe topluluk yapısının azalması ve tabaka farklılaşmasının azaltılması).
 Yapı çeşitliliğindeki eğilimler, tür çeşitliliğindeki eğilimleri takip eder; alfa ve beta tür çeşitliliği, elverişli ortamlardan aşırı ortamlara doğru azalır.
 Her büyüme biçimi (yani çimenler, çalılar, vb.) ekoklinler boyunca maksimum öneme sahip karakteristik bir yere sahiptir.
 Aynı büyüme biçimleri, dünyanın çok farklı yerlerinde benzer ortamlarda baskın olabilir.

Whittaker, genel bir sıcaklık gradyanı elde etmek için gradyan (3) ve (4)'ün etkilerini topladı ve bunu, Whittaker sınıflandırma şeması olarak bilinen şeyde yukarıdaki sonuçları ifade etmek için bir gradyan (2), (nem gradyanı) ile birleştirdi. Şema, biyom türlerini sınıflandırmak için yıllık ortalama yağış (x ekseni) ile yıllık ortalama sıcaklık (y ekseni) grafiklerini çizmektedir.

Biyom türleri

 Tropikal yağmur ormanı
 Tropikal mevsimlik yağmur ormanları
 yaprak döken
 yarı yaprak döken
 Ilıman dev yağmur ormanı
 Dağ yağmur ormanları
 Ilıman yaprak döken orman
 Ilıman yaprak dökmeyen orman
 iğne yaprağı
 sklerofil
 Subarktik-subalpin iğne yapraklı ormanlar (tayga)
 Elfin ormanlığı
 Diken ormanları ve ormanlık alanlar
 Dikenli fundalık
 Ilıman ormanlık
 Ilıman çalılıklar
 yaprak döken
 funda
 sklerofil
 subalpin-iğne yaprağı
 subalpin-geniş yapraklı
 Savan
 Ilıman mera
 Alp meraları
 Tundra
 Tropikal çöl
 Ilık-ılıman çöl
 Serin ılıman çöl çalılığı
 Arktik-alp çölü
 Bahçe
 Tropikal tatlı su bataklık ormanı
 Ilıman tatlı su bataklık ormanı
 Mangrov bataklık
 Tuz bataklığı
 Sulak alan

Goodall (1974–) ekosistem türleri
David W. Goodall tarafından düzenlenen çok yazarlı Dünya Ekosistemleri dizisi, Dünya'daki başlıca "ekosistem türleri veya biyomları" hakkında etraflıca bir kapsama sağlar:

Walter (1976, 2002) zonobiyomları
Eşanlamlı olarak adlandırılan Heinrich Walter sınıflandırma şeması, sıcaklık ve yağış mevsimselliklerini dikkate alır. Yağış ve sıcaklığı da değerlendiren sistem, önemli iklim özellikleri ve bitki örtüsü türleri ile dokuz ana biyom türü belirler. Her biyomun sınırı, bitki formunun güçlü belirleyicileri olan nem ve soğuk stres koşulları ve dolayısıyla bölgeyi tanımlayan bitki örtüsü ile ilişkilidir. Bataklıktaki sel gibi aşırı koşullar, aynı biyom içinde farklı türde topluluklar yaratabilir.

Schultz (1988) eko-bölgeleri
Schultz (1988, 2005) dokuz eko-bölge tanımlamıştır (onun eko-bölge kavramı BBC'nin eko-bölge kavramından çok biyom kavramına benzer):

 kutup/kutup altı bölge
 kuzey bölgesi
 nemli orta enlemler
 kuru orta enlemler
 kış yağmurlu subtropikler
 yıl boyunca yağmurlu subtropikler
 kuru tropikler ve subtropikler
 yaz yağmurlu tropikler
 yıl boyunca yağmurlu tropikler

Bailey (1989) ekolojik bölgeleri
Robert G. Bailey, 1976'da yayınlanan bir haritada Amerika Birleşik Devletleri için neredeyse bir biyocoğrafik ekolojik bölgeler sınıflandırma sistemi geliştirdi. Ardından sistemi 1981'de Kuzey Amerika'nın geri kalanını ve 1989'da dünyayı kapsayacak şekilde genişletti. İklime dayalı Bailey sistemi, diğer iklim özelliklerine (subarktik, ılık ılıman, sıcak ılıman ve subtropikal; deniz ve kıta; ova ve dağ) dayanan diğer bölümlerle dört alana (kutupsal, nemli ılıman, kuru ve nemli tropikal) ayrılmıştır.
 100 Kutupsal Etki Alanı
 120 Tundra Bölümü (Köppen: Ft)
 M120 Tundra Bölümü - Dağ Bölgeleri
 130 Subarktik Bölümü (Köppen: E)
 M130 Subarktik Bölümü – Dağ Bölgeleri
 200 Nemli Ilıman Alan
 210 Sıcak Kıta Bölümü (Köppen: Dcb'nin bir kısmı)
 M210 Sıcak Kıta Bölümü – Dağ Bölgeleri
 220 Sıcak Kıta Bölümü (Köppen: Dca'nın bir kısmı)
 M220 Sıcak Kıta Bölümü – Dağ Bölgeleri
 230 Subtropikal Bölüm (Köppen: Cf'nin bir kısmı)
 M230 Subtropikal Bölümü – Dağ Bölgeleri
 240 Deniz Bölümü (Köppen: Do)
 M240 Deniz Bölümü – Dağ Bölgeleri
 250 Kır Bölümü (Köppen: Cf, Dca, Dcb'nin kurak kısımları)
 260 Akdeniz Bölümü (Köppen: Cs)
 M260 Akdeniz Bölümü – Dağ Bölgeleri
 300 Kuru Alan
 310 Tropikal/Subtropikal Bozkır Bölümü
 M310 Tropikal/Subtropikal Bozkır Bölümü – Dağ Bölgeleri
 320 Tropikal/Subtropikal Çöl Bölümü
 330 Ilıman Bozkır Bölümü
 340 Ilıman Çöl Bölümü
 400 Nemli Tropik Alan
 410 Savan Bölümü
 420 Yağmur Ormanları Bölümü

Olson & Dinerstein (1998) WWF / Global 200 için biyomlar

Dünya Doğayı Koruma Vakfı (WWF) tarafından bir araya getirilen bir biyolog ekibi, dünyanın kara alanını biyocoğrafik alanlara (BBC şemasında "ekozonlar" olarak adlandırılır) ve bunları ekolojik bölgelere ayıran bir plan geliştirmiştir (Olson & Dinerstein, 1998, vb.). Her ekolojik bölge, bir ana biyom (ana habitat türü olarak da adlandırılır) ile karakterize edilir.

Bu sınıflandırma, WWF tarafından koruma öncelikleri olarak tanımlanan Global 200 ekolojik bölge listesini tanımlamak için kullanılır.

Karasal ekolojik bölgeler için, XXnnNN biçiminde belirli bir EcoID vardır (XX, biyocoğrafik bölge, nn biyom numarası, NN bireysel sayıdır).

Biyocoğrafik bölgeler

Karasal biyocoğrafik bölgeler

 NA: Nearktik
 PA: Palearktik
 AT: Afrotropikal
 IM: Hintmalay
 AA: Avustralasya
 NT: Neotropikal
 OC: Okyanusya
 AN: Antarktik

Yukarıdaki bölge şemasının - Udvardy'ye (1975) dayalı - çoğu tatlı su taksonuna uygulanabilirliği çözülmemiştir.

Denizsel biyocoğrafik bölgeler

 Ilıman Kuzey Atlantik
 Ilıman Kuzey Pasifik
 Tropikal Atlantik
 Batı Hint-Pasifik
 Orta Hint-Pasifik
 Doğu Hint-Pasifik
 Tropikal Doğu Pasifik
 Ilıman Güney Amerika
 Ilıman Güney Afrika
 Ilıman Avustralasya
 Arktik
 Antarktik/Güney Okyanusu

Biyomlar (karasal)
 Tropikal ve subtropikal nemli geniş yapraklı ormanlar (tropikal ve subtropikal, nemli)
 Tropikal ve subtropikal kuru geniş yapraklı ormanlar (tropikal ve subtropikal, yarı nemli)
 Tropikal ve subtropikal iğne yapraklı ormanlar (tropikal ve subtropikal, yarı nemli)
 Ilıman geniş yapraklı ve karma ormanlar (ılıman, nemli)
 Ilıman iğne yapraklı ormanlar (ılıman, nemli ila yarı nemli)
 Kuzey ormanları/tayga (yarı arktik, nemli)
 Tropikal ve subtropikal çayırlar, savanlar ve çalılıklar (tropikal ve subtropikal, yarı kurak)
 Ilıman çayırlar, savanlar ve çalılar (ılıman, yarı kurak)
 Su basmış çayırlar ve savanlar (ılıman ila tropik, tatlı veya acı sular altında kalmış)
 Dağ çayırları ve çalılıklar (alpin veya dağ iklimi)
 Tundra (Arktik)
 Akdeniz ormanları, ormanlık alanlar ve çalılıklar veya sklerofil ormanları (kış yağışlı ılıman ılık, yarı nemli ila yarı kurak)
 Çöller ve kurakçıl çalılıklar (ılıman ila tropik, kurak)
 Mangrov (subtropikal ve tropikal, tuzlu sular altında)

Biyomlar (tatlı su)
WWF'ye göre, aşağıdakiler tatlı su biyomları olarak sınıflandırılır:

 Büyük göller
 Büyük nehir deltaları
 Kutup tatlı suları
 Dağ tatlı suları
 Ilıman kıyı nehirleri
 Ilıman taşkın yatağı nehirleri ve sulak alanlar
 Ilıman yayla nehirleri
 Tropikal ve subtropikal kıyı nehirleri
 Tropikal ve subtropikal taşkın yatağı nehirleri ve sulak alanlar
 Tropikal ve subtropikal yayla nehirleri
 Kurakçıl tatlı sular ve kapalı havzalar
 Okyanus adaları

Biyomlar (deniz)
Kıyı ve kıta sahanlığı alanlarının biyomları (neritik bölge):
 Kutup
 Ilıman kaya tabakası ve deniz
 Ilıman kabarma
 Tropikal kabarma
 Tropikal mercan

Şemanın özeti
 Biyosfer
 Biyocoğrafik bölgeler (karasal) (8)
 Ekolojik bölgeler (867), her biri bir ana biyom türü ile karakterize edilir (14)
 Ekosistemler (biyotoplar)
 Biyosfer
 Biyocoğrafik bölgeler (tatlı su) (8)
 Ekolojik bölgeler (426), her biri bir ana biyom türü ile karakterize edilir (12)
 Ekosistemler (biyotoplar)
 Biyosfer
 Biyocoğrafik bölgeler (deniz) (12)
 (Deniz bölgeleri) (62)
 Ekolojik bölgeler (232), her biri bir ana biyom türü ile karakterize edilir (5)
 Ekosistemler (biyotoplar)

Diğer biyomlar

Deniz biyomları

Pruvot (1896) bölgeleri veya "sistemleri":
 Kıyı bölgesi
 Pelajik bölge
 Abisal bölge

Longhurst (1998) biyomları:
 Kıyı
 Kutup
 Alize rüzgârı
 Batıdan

Diğer deniz habitatı türleri (henüz Global 200/WWF planı kapsamında değildir):

 Açık deniz
 Derin deniz
 Hidrotermal menfezler
 Soğuk sızıntılar
 Bentik bölge
 Pelajik bölge (alizeler ve batı rüzgârları)
 Uçurum
 Hadal bölgesi (okyanus çukuru)
 Kıyı/Gelgit bölgesi
 Tuz bataklığı
 Haliçler
 Kıyı lagünleri/Atol lagünleri
 Yosun ormanı
 Paket buz

Antropojenik biyomlar

Başlıca antropojenik biyomlar:
 Yoğun yerleşimler
 Tarım arazileri
 Meralar
 Ormanlık
 Kapalı

Mikrobiyal biyomlar

Endolitik biyomlar
Yüzeyin kilometrelerce altındaki kaya gözenekleri ve çatlaklarındaki tamamen mikroskobik yaşamdan oluşan endolitik biyom, daha yeni keşfedilmiştir ve çoğu sınıflandırma şemasına tam olarak uymamaktadır.

İklim Değişikliğinin Etkileri
İklim değişikliği, Dünya'nın biyomlarının dağılımını büyük ölçüde değiştirme potansiyeline sahiptir. Yani, dünyadaki biyomlar o kadar çok değişebilirdir ki, tamamen yeni biyomlar olma riski altında olabilirler. Genel frekans modelleri, iklim değişikliğinin biyomlar üzerindeki etkisini bulmada temel unsur olmuştur. Daha spesifik olarak, küresel arazi alanının %54'ü ve %22'si diğer biyomlara karşılık gelen iklimleri yaşayacaktır. Arazi alanının %3.6'sı tamamen yeni veya olağandışı iklimler yaşayacaktır. Ortalama sıcaklıklar hem kuzey kutbu hem de dağlık biyomlarda normal miktarın iki katından fazla artmıştır. Bu da, şu anda iklim değişikliğine karşı en savunmasız olanın, kuzey kutbu ve dağlık biyomlar olduğu sonucuna bizi götürür. Durumun neden böyle olduğuna dair halihazırda akıl yürütme, daha soğuk ortamların, zemini kaplayan kar ve buzun bir sonucu olarak daha fazla güneş ışığını yansıtma eğiliminde olduğu gerçeğine dayanmaktadır. Yıllık ortalama sıcaklıklar yükseldiği için buz ve kar erimektedir. Sonuç olarak, albedo azalır. Karasal biyomlara yakından bakmak önemlidir, çünkü iklim düzenlemesinde çok önemli bir rol oynarlar. Güney Amerika karasal biyomlarının kuzey kutbu ve dağlık biyomlarla aynı sıcaklık eğilimlerinden geçtiği tahmin edilmektedir. Yıllık ortalama sıcaklığının artmaya devam etmesiyle, şu anda orman biyomlarında bulunan nem kuruyacaktır.

Ayrıca bakınız

Yerbilim
Ekolojik bölge
Çevrebilim
Ekosistem
Gen havuzu
Habitat
Doğa
Toprakbilim

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kaliforniya Üniversitesi Paleontoloji Müzesi Berkeley'de Dünyanın Biyomları
 Gale/Cengage Biyoma Genel Bakış

 Küresel Akımlar ve Karasal Biyomlar Haritası
 WorldBiomes.com
 WWF.panda.org > Başlıca Habitat Türleri
 NASA's Earth Observatory Mission: Biomes
 Çöl Biyomlarının Dünya Haritası

Habitatlar

Biyom


Alexandru Botez-Forăscu, cunoscut sub numele de Alecu Botez-Forăscu sau Alecu Forăscu, poreclit și Tololoiu, (n. 1803, Forăști – d. 1869) a fost un mare boier moldovean, care a avut rangul de vornic și a fost ales deputat al Ținutului Suceava în Divanul Ad-hoc al Moldovei (1857), fiind un militant activ pentru Unirea Principatelor Române (1859).

Biografie
Provenea din familia boierească Forăscu, care stăpânea mai multe moșii în partea de nord a Moldovei, în apropierea orașului Fălticeni. Printre moșiile stăpânite era și moșia satului Forăști.

S-a născut la Forăști în anul 1803, fiind fiul spătarului Costandin Botez (d. 1837) și nepotul medelnicerului Ioan Botez, moșieri din Forăști. Potrivit vidomostiei boierilor din 1829, comisul Alecu Forăscu locuia la Forăști și "nu are sub stăpânire nimic, fiind holtei". A devenit apoi spătar, agă și postelnic, fiind numit în 1855 în rangul de vornic, "pentru deosăbite slujbe".

Alecu Forăscu s-a căsătorit la 20 iulie 1833 cu Raluca Bașotă (1815-1875), fiica vornicului Andrei (Andrieș) Bașotă din Șoldănești. Data căsătoriei este atestată de o însemnare făcută de Alecu Botez-Forăscu pe o carte de rugăciuni: "La 833, iulie 20, m-am însurat și am luat pe fata spătarului Andrii Bașotă, Raluca, și m-au cununat moșu Iordachi Dărmănescu cu cucoana Ilinuța Bașotă, ziua joi, la 10 ceasuri sara". Cei doi soți au avut nouă copii: doi băieți (Vasile și Costache) și șapte fete (Safta, Sevastia, Aglae, Aspasia, Elena, Zoița și Natalia).

În anul 1846 și-a construit o reședință impunătoare în Fălticeni, cu o structură solidă din cărămidă pe fundații de piatră și balast compactat. Casa avea inițial doar parter după un plan tradițional, cu șase camere dispuse de o parte și de alta a unui hol central, prin intermediul căruia se realiza și accesul.

Boierul Alecu Forăscu era un critic vehement al "pantalonarilor și bonjuriștilor" pe care-i critica de pe la 1848 pentru propunerea unor reforme politice contrare tradițiilor țării.

După moartea vornicului Andrei Bașotă în 1855, Raluca Botez-Forăscu a moștenit întreaga lui avere, după cum menționează raportul Departamentului Treburilor din Lăuntru. Ea i-a acordat soțului ei la 6 mai 1855 un act de plenipotență pentru administrarea moștenirii paterne, invocând "dragostea și încrederea ce de-a pururi a fost între mine și soțul meu".

Vornicul Alecu Botez-Forăscu a condus încă din 1856 comitetul unionist din Fălticeni, fiind ales cu o mare majoritate ca deputat al marilor proprietari din Ținutul Suceava în Divanul Ad-hoc al Moldovei (1857). După cum își amintea scriitorul Nicolae Gane, în casele vornicului Alecu Forăscu din Fălticeni erau organizate întruniri și baluri ale unioniștilor moldoveni.

Deși provenea din clasa marilor proprietari, Alecu Forăscu era un boier apropiat de țărani, recunoscut prin generozitatea sa. Scriitorul Ion Creangă îl prezintă în povestirea "Ioan Roată și Vodă Cuza" (1882) ca pe un patriot apărător al limbii române și al obiceiurilor strămoșești, criticându-i permanent pe boierii tineri care și-au uitat originile, s-au îndepărtat de obiceiurile propriei țări și petreceau mai mult timp în străinătate decât la moșiile lor: "Toate ca toatele, dar mare luptă aveau unii dintre boierii tineri cu cuconul Alecu Forăscu, care, una-două, îi tolocănea, mustrându-i: ba că nu vorbesc drept românește, cum vorbeau părinții lor, ci au corchezit graiul strămoșesc, de nu-i mai înțelege nimene; ba că "umblați cu șurubele, să ne trageți butucul"; ba că "face omul cu cineva o tovărășie cât de mică, și tot urmează învoială între părți, iar nu așa cu ochii închiși", căci, "dacă n-ai carte, n-ai parte", scurtă socoteală; ba că, "de când cu străinătatea, v-ați înstrăinat și legea, și limba, și inima, și chiar dragostea sătenilor; și după nepăsarea și risipa ce o facem, zvârlind banul pe lucruri de nimica, puțin mai avem de înstrăinat, și nu-i departe vremea aceea, pe cât văd eu. Întrebați pe bieții nemernici de săteni, să spuie ei dacă mai cunosc cine le e stăpân. Au rămas ca niște câini ai nimănui, sărmanii oameni! Cine se scoală mai dimineață, acela e mai mare în sat la ei, de-i horopsește și-i țuhăiește mai rău decât pe vite! Ciocoismul și străinii să trăiască, și las' pe dânșii, că ne scot ei la covrigi!"" Ion Creangă menționează în aceeași povestire că Alecu Forăscu a intervenit într-o ședință a Divanului Ad-hoc în care țăranul Ion Roată a fost tratat cu obrăznicie de un boier tânăr, afirmând că "decât un bonjurist c-o mână de învățătură, mai bine un țăran cu un car de minte!"

Vornicul Alecu Forăscu a decedat în 1869, fiind înmormântat în cimitirul de la Mănăstirea Neamț. Soția sa a decedat în 1875 și a fost înmormântată tot acolo. Mai târziu, fiica lor, Natalia Vârnav (1847-1937), ce era soția deputatului Gheorghe (Iorgu) Vârnav, a așezat o piatră funerară deasupra mormintelor părinților ei.

Un portret în cărbune al vornicului Alecu Botez-Forăscu este păstrat în prezent în biserica de la Șoldănești. Portretul nu este semnat și datează, probabil, din anii '60 ai secolului al XIX-lea.

Mențiuni literare

Vornicul Alecu Forăscu este menționat în mai multe opere literare românești, în principal în legătură cu activitatea sa unionistă. El este descris cu respect și duioșie de scriitorul Ion Creangă în povestirea "Ioan Roată și Vodă Cuza" (1882) ca un boier generos, apropiat de țărani și păstrător al tradițiilor strămoșești. "În Divanul ad-hoc din Moldova erau boieri de toată mâna: și mai mari, și mai mici; și mai bătrâni, și mai tineri; și mai învățați, și mai neînvățați, cum îi apucase timpul. Între acești din urmă erau de-alde bătrânul Alecu Forăscu, poreclit și Tololoiu, Grigore Cuza și alți câțiva de-alde aceștia, care, ținându-se de obiceiurile strămoșești, în toate sărbătorile ascultau cu evlavie slujbă bisericească de la început până la sfârșit, cântând și citind la strană de-a valma cu dascălii și preoții bisericii; iar la zile mari, ca să le ticnească veselia, împărțeau bucățica de pâine cu orfanii, cu văduvele și cu alți nevoiași, cum apucară din părinți. Atâta-i ajungea capul, atâta făceau și ei pe vremea lor, Dumnezeu să-i ierte și să-i odihnească, unde-or fi acolo, că bună inimă mai aveau!"

Prozatorul Mihail Sadoveanu îl prezintă însă într-un mod cu totul fals în romanul proletcultist Nada Florilor (1950) ca pe unul dintre membrii Divanului ad-hoc care se opuneau Unirii Moldovei cu Muntenia. Aflat la pescuit pe malul Iazului Călugărului din Fălticeni, tânărul Iliuță Dumitraș ascultă povestea lui moș Pricop Litavoi din Forăști despre conflictul său cu boierii ce stăpâneau satul: "Să știi că eu îs Pricop Litavoi... Poate ai mai auzit de mine. Dacă n-ai mai auzit, nu-i nimica; afli acuma. Eu îs cel care m-am tras în degete cu un boier, Alecu Forăscu, și l-am înfruntat când ne spurca și ne batjocorea că ce ne trebuie nouă țăranilor unire și domn unul de-ai noștri pe care îl chema Cuza-Vodă... După aceea m-am tras în degete în vremea mai dincoace și c-un fecior al Forăscului aceluia, cu numele Coculeț. Ciocoii lui de la Forăști ne rod, ne mulg și ne belesc, de-am ajuns la sapă de lemn".

Note

Nașteri în 1803
Decese în 1869
Boieri și boiernași din Moldova

Alecu Botez-Forăscu