Norveç ya da resmî adıyla Norveç Krallığı (Norveççe-Bokmål: Kongeriket Norge; Norveççe-Nynorsk: Kongeriket Noreg), Kuzey Avrupa'da bulunan İskandinav Yarımadası'nın batısında bir ülke. Finlandiya, İsveç ve Rusya ile komşu olan ülkenin batıda Atlas Okyanusu'nun bir kolu olan Norveç Denizi'ne kıyısı vardır. Kıyıları binlerce fiyordla çizilidir.

Anayasal monarşi ile yönetilen ülkenin başkenti Oslo'dur. 385,207 km² alana yayılan Norveç'in, Finlandiya ile 729, İsveç ile 1.619, Rusya ile 167 kilometre sınırı vardır ve 21.925 kilometrelik çok uzun bir sahil şeridi vardır.

Norveç Avrupa ortalamasının üstünde yaşam standardına ve ekonomik gelişmişliğe sahip olduğundan Avrupa Birliği'ne girmek istememektedir. Zira, ülke kıyılarındaki petrol rezervlerinin zenginliği ve dünya ve Avrupa balıkçılık sektörünü elinde bulundurması ile tanınmaktadır. Avrupa Birliği'ne olumsuz yaklaşmalarının bir nedeni de balıkçılık sektörünü olumsuz etkileyeceği yönündeki çekinceleridir. Öte yandan; Norveç, İsviçre, İzlanda ve Lihtenştayn ile birlikte EFTA (Avrupa Serbest Dolaşım Örgütü) üyesidir ve bu örgütü terk edip AB'ye geçmeyi istememektedir.

Avrupa Birliği'nin ısrarları işe yaramamaktadır. Zira ülkede iki kere referandum yapılmış ikisinde de Avrupa Birliği'ne ret çıkmıştır. Bugünlerde yapılan anketlerde AB'yi isteyenlerin oranı %50 civarındadır.

Norveç ayrıca bir NATO ülkesidir. Kuzey kutbunda Rusya ile ABD arasında dengeleyici role sahiptir.

Norveç'in en önemli sorunu azalan ve yaşlanan nüfus sorunudur. Ülkede yaşayan insanların sayısı beş milyon civarındadır ve iş gücü eksikliği çekmektedir.

Öte yandan Avrupa'nın en pahalı ülkesidir.

Köken bilim

Norveç'in resmi adı Bokmål yazı geleneğine göre Kongeriket Norge, Nynorsk yazı geleneğine göre ise Kongeriket Noreg'dir (Norveç Krallığı). Ülkenin adının iki farklı yazılış şeklinin olması zaman zaman tartışmalara neden olmaktadır. Özellikle para, pul ve pasaport gibi resmi evraklarda 1980'lere kadar Norge adı yaygın olarak kullanılırken, 80'lerden sonra her iki yazılış şekli de bir arada kullanılmaya başlandı. Ülkenin adının Eski Nors dilindeki yazılışı Noregr'di. Orta Çağ Latincesinde ise adı Nor(th)vegia'ydı. Ülkenin adının ilk yazılış şekli 9. yüzyıl Hålogaland'lı Ohthere'nin yazılarında norðweg şeklindedir. Bazı Orta Çağ yazmaları ülkenin adının Kral Nórr adında mitolojik bir kişiden geldiğini iddia etse de, yaygın kabul gören görüşe göre ülkenin adı Norveç Denizi'ne verilen "kuzeye doğru deniz yolu" anlamındaki norðvegr'den geldiğidir. Nors dilinde aynı şekilde Baltık Denizi için austrvegr (doğudaki topraklara giden yol), Kuzey Denizi (ve Atlas Okyanusu) için vestvegr (batıdaki topraklara giden yol) ve Akdeniz için suðrvegr (güneydeki topraklara giden yol) kullanılmaktadır. Yine de norð- kökeninin etimolojik kaynağı konusunda kuşkular vardır ve başka köklerden geliyor da olabilir.

Tarih

8.-11. yüzyıl arasında Norveç'te Vikingler olarak bilinen bir kavim hüküm sürmüştür. Savaşçı bir ulus olarak tanınan Vikingler batıda Büyük Britanya, İzlanda, Grönland ve hatta Kuzey Amerika'ya kadar ulaşarak sömürgeler kurdular. 1000 yılı civarında Hristiyan misyonerler Norveç'te Hristiyanlığı yaymaya başladılar. Norveç kralı I. Haakon Hristiyanlığı kabul etti. 995 yılında I. Olaf Norveç'teki ilk Hristiyan kilisesini kurup Kiliseyi devletin eğitimli çalışanları olan ve yörelerde örgütlü bir kolu hâline getirdi. 1030 yılında Danimarkalılar Norveç'i ellerine geçirdiler. Norveç Danimarka kralı Knud'un kurduğu Kuzey Denizi İmparatorluğu'nun bir parçası hâline geldi.

1363 yılında Norveç kralı VI. Håkon Danimarka kralı IV. Valdemar'ın kızı I. Margrete'le evlenerek iki ülkeyi bir bayrak altında birleştirdi. Ayrıca Håkon İsveç kraliyet ailesiyle de akrabaydı. Çiftin evliliğinden doğan Olaf'ın 1387 yılında erken yaşta ölmesi üzerine I. Margrete tahta çıktı (1387-1412). Margrete'in yönetimi altında 1397 yılında İsveç, Norveç, Danimarka ve sömürgeleri (Faroe Adaları, İzlanda, Grönland ve Finlandiya) birleşerek Kalmar Birliği adı altında büyük bir İskandinav İmparatorluğu hâline geldiler.

1521 yılında İsveç Kalmar Birliği'nden ayrıldı. Bu arada İskandinav ülkeleri Martin Luther tarafından Almanya'da başlatılan Protestan Reformu ile sarsıldı. Danimarka ve Norveç 1821 yılına kadar Danimarka-Norveç adı altında birlikte hareket etmeye devam ettiler. Kralları tekti ama yasaları, devlet kurumları ve orduları ayrı ayrı gelişmeye devam etti. 19. yüzyılın başlarında Norveç Napolyon Savaşları'yla temelinden sarsıldı. Fransa savaşı kaybedince Danimarka 1814 yılında imzaladığı Kiel Antlaşması uyarınca savaşı kazanan tarafın üyesi olan İsveç'e Norveç'i bırakmak zorunda kaldı. Norveçliler İsveç yönetimini istemediler. Bir temsilciler meclisi 1814'te Norveç anayasasını kabul etti ve İsveç'e direndi ama bir kral iki meclis prensibini kabul etmek zorunda kaldı. Norveç bayrağı adeta bu geçişi anlatır gibi Norveç'te kullanılagelen kırmızı beyaz Danimarka bayrağının ortasına İsveç'i temsil eden mavi renkte bir haç ekleyerek kabul edildi. Nihayet 1905'te İsveç, Norveç'in bağımsızlığını tanıdı. 12 Kasım 1905'te referandum sonucuna göre %79'la monarşi yanlıları galip çıktı ve Danimarka Kralı VIII. Frederik'in oğlu Karl, VII. Haakon adıyla Norveç kralı ilan edildi. Bu gün Birliğin Dağılması Günü adıyla kutlanmaktadır.

Norveç I. Dünya Savaşı'nda tarafsız kaldı. II. Dünya Savaşı'nda da tarafsız kalma niyetinde olmasına rağmen 9 Nisan 1940 tarihinde Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. 8 Mayıs 1945 tarihinde Almanya'nın teslim olmasına kadar Norveç işgal altında kaldı. 1949 yılında Norveç NATO'ya üye oldu. 1960'ların sonlarında Norveç sularında keşfedilen petrol ve doğalgaz Norveç'e büyük bir refah kazandırdı. 1972 ve 1994'te yapılan referandumlarda Norveç halkı Avrupa Birliği'ne üyeliği reddetti. Norveç Avrupa Birliği ile olan ilişkilerini üyesi bulunduğu EFTA kurumu aracılığıyla sürdürmektedir. Günümüzde Norveç Birleşmiş Milletler raporlarına göre yaşam standartları bakımından dünyanın en ileri ülkelerinden biridir.

Coğrafya

Norveç'in çekirdek bölgesi, Kuzey Avrupa'nın en kuzey kısmını oluşturan İskandinav Yarımadası'nın batı ve en kuzey kısmını kapsar; uzak Jan Mayen adası ve Svalbard takımadaları da Norveç Krallığı'nın bir parçasıdır. Antarktika Peter I Adası ve Alt Antarktika Bouvet Adası bağımlı bölgeler'dir ve bu nedenle Krallığın bir parçası olarak kabul edilmez. Norveç ayrıca Antarktika'nın Kraliçe Maud Toprakları denilen bölümünde hak iddia eder.

Orta Çağ'dan 1814'e kadar Norveç Danimarka krallığı'nın parçasıydı. Kuzey Atlantik'teki Faroe Adaları, Grönland ve İzlanda'daki Norveç mülkleri, Kiel Antlaşması'nda Norveç İsveç'e geçtiğinde Danimarka'da kaldı.
Norveç ayrıca 1658'e kadar Bohuslän, 1645'e kadar Jämtland ve Härjedalen, 1468'e kadar Shetland ve Orkney, ve 1266'daki Perth Antlaşması'na kadar Man Adası ve İbraniler'den oluşuyordu

Norveç, Kuzey Avrupa'daki İskandinavya'nın batı ve en kuzey kısmını kapsar.

Norveç 57° ve 81° K enlemleri ile 4° ve 32° D boylamları arasında yer alır. Norveç İskandinav ülkeleri'nin en kuzeyindedir ve Svalbard da dahil edilirse en doğudadır.

Vardø Greenwich'in 31° 10' 07" doğusunda, St. Petersburg ve İstanbul'dan daha doğuda yer alır.

Norveç, Avrupa anakarasının en kuzey noktasını içerir.

Engebeli kıyı şeridi, devasa fiyort'lar ve binlerce ada tarafından bölünür. Kıyı temel referans çizgisi 'dir.
Fiyortlar dahil anakaradaki kıyı şeridi  uzanır, adalar dahil edildiğinde kıyı şeridinin  olduğu tahmin edilir.

Norveç, İsveç ile  kara sınırını, Finlandiya ile  ve doğuda Rusya ile  kara sınırını paylaşır.
Kuzey, batı ve güneyde Norveç, Barents Denizi, Norveç Denizi, Kuzey Denizi ve Skagerrak ile sınırlanmıştır. İskandinav Dağları İsveç sınırının çoğunu oluşturur.

'da (Svalbard ve Jan Mayen dahil) (ve  olmadan), ülkenin çoğuna dağlık veya tarih öncesi buzul'ların ve çeşitli topografya'nın neden olduğu çok çeşitli doğal özelliklere sahip yüksek arazi hakimdir. Bunlardan en dikkat çekeni kıyıda derinliklerden başlayan fiyort'lardır: Buz Devri'nin sona ermesinin ardından denizin sular altında bıraktığı karaya açılan derin oluklar.
Sognefjord en, dünyanın en derin ikinci fiyortu ve  ile dünyanın en uzun fiyortudur.
Çoğunlukla yüksek platolar ve dik dağların arasında verimli vadiler yer alır. Ovalar küçük ve dağınıktır.  Kuzeyde arktik tundra bölgesi vardır.

Hornindalsvatnet tüm Avrupa'nın en derin gölüdür.

Norveç'te yaklaşık 400,000 göl vardır. 239.057 kayıtlı ada vardır.

Permafrost tüm yıl boyunca yüksek dağlık bölgelerde ve Finnmark ilçesinin iç kesimlerinde bulunabilir. Çok sayıda buzul Norveç'tedir.

Arazi çoğunlukla sert granit ve gnays kayadan yapılmıştır ancak kayağantaş, kumtaşı ve kireçtaşı da yaygındır ve en düşük kotlar deniz birikintileri içerir.

Körfez Akıntısı ve hüküm süren batı bölgeleri nedeniyle, Norveç bu tür kuzey enlemlerinde, özellikle de kıyı boyunca beklenenden daha yüksek sıcaklıklar ve daha fazla yağış alır. Bölgede kıyı boyunca ılıman iklim görülür. Kuzey Atlas akımının etkisiyle sıcaklık değişiklikleri ortaya çıkar.

Anakara daha soğuk kışlar ve iç kesimlerde daha az yağış ile dört farklı mevsim yaşar. En kuzey kesimde çoğunlukla deniz Subarktik iklim, Svalbard'da Arktik tundra iklimi görülür.

Ülkenin geniş enlem aralığı ve değişken topoğrafyası ve iklimi nedeniyle, Norveç neredeyse diğer tüm Avrupa ülkelerinden daha fazla sayıda farklı habitat'lara  sahiptir. Norveç'te ve komşu sularda (bakteri ve virüsler hariç) yaklaşık 60,000 tür vardır. Norveç Kaya Tabakası büyük deniz ekosistemi son derece üretken olarak kabul edilir.

Deniz seviyesinden en yüksek noktası 2,469 metrelik rakımıyla Galdhøpiggen'dir.

Doğal afetlerden en sık görülenler de heyelan ve çığdır.

Norveç'in güney kutbu kıtası Antarktika'da kendine bağlı bölgesi (Kraliçe Maud Toprakları), hem güney kutbuna hem de kuzey kutbuna yakın, açık denizde kıyıdan uzak büyük adaları (güneyde Bouvet Adası, I. Peter Adası, kuzeyde Jan Mayen, Svalbard), ve bunları çevreleyen kara suları, mücavir ve münhasır ekonomik bölge'leri vardır. Bunlardan Spitsbergen barındırdığı doğal soğutmalı Svalbard Küresel Tohum Deposu ile ünlüdür.

Demografi

Norveç halkının genel özelliği iklimden ve ekonomik rahatlıktan kaynaklanan rahatlıkları ve sakinlikleridir. Bireysel yaşam ön plandadır ve Norveç'te hemcins çiftler evlenme hakkına sahiptirler. Ülkede İngilizce anadil kadar etkilidir.

Norveçlilerin çoğunluğunu oluşturanlar Cermen kökenli bir halktır. Yakın ülkelerdeki halklardan pek ayırt edilemezler. Genelde açık renk tenli, uzun boylu, kalın yapılı olurlar. Saç rengi sarı, kırmızı ve siyah olarak her üç çeşidi vardır. Bu renkliliğin yörenin bir özelliği olarak çok eskiden beri var olduğu 1200'lü yıllarda yazıya dökülmüş Rigstula şiirinden bilinmektedir; "işçiler siyah, çiftlik sahipleri kırmızı, asilzadeler sarı saçlı" der şiir. Norveç'e ilk yerleşenler taş devrinde gelen avcılar -ki bugünün Lapon halkının bu gruptan kalma olma ihtimali yüksektir-, daha sonra buzul çağı ertesi tarımı getiren Keltler ve peşinden 4. yüzyılda gelmeye başlayan Gotlardır. Bunlar temeli oluştururlar. Orta Çağ ve Hansa Birliği zamanında Norveç'e göçler olmuştur. Ayrıca eski göçmen Romanlar ve Fince konuşan Kven ve skogfinn halkları vardır.

İkinci dünya savaşı öncesindeki 100 yıl süresinde Norveç'in nüfusunun önemli bir kısmı denizaşırı ülkelere özellikle ABD'ye göç etmiştir. Öyle ki günümüzde Norveç dışında Norveçli olduğunu söyleyen çok yüksek sayıda insan yaşar.

İkinci dünya savaşı sonrası Norveç bir refah toplumu hâline gelmiş ve yeni yeni göçmen grupları gelmeye başlamıştır. Özellikle seksenli yıllar sonrası petrol gelirlerinin de etkisiyle Norveç iltica ve refah arayan göçmenler için çekici bir ülke hâline gelmiştir. Son 50 yılda Norveç Orta Doğu,Avrupa,Asya'dan göç almıştır. Bu insanlar hepsi farklı dil konuşan ve farklı dinlere inanan insanlardır.

2001 sonrası Norveç'in Schengen Bölgesine katılmasıyla ve özellikle ekonomik kriz sebebiyle değişik Avrupa Birliği ülkelerinden Norveç'e göçler artmıştır. Son birkaç yıldır nüfus artışının yarısından fazlası göç sayesindedir. Göçmenler (hem annesi ham babası Norveç dışında doğmuş olanlar, ki kral V. Harald da bunlara dahil) 2011 de nüfusun %12 gibi (600.900 kişi) ve sürekli artan bir bölümünü oluşturmaktadırlar.

2012 yılında yapılan resmi çalışmalar, toplam nüfusun %86'sının Norveç'te doğmuş ve en az bir ailesi olduğu belirlemiştir. 710.000'den fazla göçmenin ve onların atalarının, 117.000'inin çocukları Norveç'te doğmuştur. Göçmenlerin geldikleri ülkelerin şu dağılımı gözlemlenmiştir:
 323.000 (%39) Avustralya, Kuzey Amerika az bir oranla Avrupa
 505.000 (%61) Fas, Irak, Somali, Pakistan

Norveç hükûmeti 2012 yılında yaptığı araştırmada nüfusun %14'ünün göçmen olduğu veya göçmen aileden doğduğunu belirlemiştir. Göçmenlerin %6'sı Kuzey Amerika ve Avustralya'dan, %8,1'i Asya, Afrika ve Latin Amerika'dandır.
 Nüfus: 4.641.500 (Şubat 2006 tahmini)
 Nüfus artış oranı: %0.49 (2001 verileri)
 Mülteci oranı: 2.11 mülteci/1,000 nüfus (2001 tahmini)
 Bebek ölüm oranı: 3.94 ölüm/1,000 doğan bebek (2001 tahmini)
 Ortalama hayat süresi:
 Toplam nüfus: 78.79 yıl,
 erkeklerde: 75.87 yıl,
 kadınlarda: 81.92 yıl (2001 verileri)
 Ortalama çocuk sayısı: 1.81 çocuk/1 kadın (2001 tahmini)
 HIV/AIDS - hastalıklarına yakalanan yetişkin sayısı: 101 den az (1999 verileri)
 HIV/AIDS - hastalığı olan insan sayısı: 1,600 (1999 verileri)
 HIV/AIDS - hastalıklarından ölenlerin sayısı: 8 (1999)
 Ulus: Norveçli
 Nüfusun etnik dağılımı: Norveçliler, Sami 20,000
 Din: Evanjelik Lutherciler %86, diğer Protestanlar ve Roma Katolikleri %3, diğer %1, bilinmeyen %10 (1997)
 Diller: Bokmål ve nynorsk diye adlandırılan iki yazı dilinden oluşan Norveççe, ayrıca Lule Sami, Kuzey Lapça, Güney Lapça (Sami dilleri on dokuz ilden kuzeydeki dokuzunda resmi dil statüsündedir.)
 Okur yazar oranı: 15 yaş ve üzeri için verilerde toplam nüfusta: %100

Göç
Büyük göçmen grupları (1. ve 2. nesil):

Yönetim

 İdari bölümler (Fylke): 11 bölge:

 Bağımlı toprakları: Bouvet Adası, Jan Mayen, Svalbard
 Bağımsızlık günü: 7 Haziran 1905
 Millî bayram: Anayasa Günü, 17 Mayıs 1900
 Anayasa: 17 Mayıs 1814, 1884 yılında değiştirilmiştir.
 Üye olduğu uluslararası örgüt ve kuruluşlardan bazıları: CBSS (Baltık Ülkeleri Konseyi), CCC (Gümrük İşbirliği Konseyi), CE (Avrupa Konseyi), CERN (Avrupa Nükleer Araştırma Teşkilatı), EAPC (Avrupa - Atlantik Ortaklık Konseyi), EBRD (Avrupa Yatırım ve Kalkınma Bankası), EFTA (Avrupa Serbest Ticaret Bölgesi), ESA (Avrupa Uzay Ajansı), IAEA (Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı), NATO (Kuzey Atlantik Asemblesi), WTO (Dünya Ticaret Örgütü).

Ekonomi

Norveçliler, Avrupa ülkeleri arasında (Lüksemburg'dan sonra) en yüksek ikinci Kişi başı GSYİH ve dünyanın en yüksek altıncı kişi başına düşen GSYİH ile ülkelerinin tadını çıkarmaktadır. Bugün Norveç, herhangi bir ulusun kişi başına düşen en büyük sermaye rezervi ile, parasal değer açısından dünyanın en zengin ikinci ülkesidir.

CIA World Factbook'a göre, Norveç net bir dış borç alacaklısıdır. Norveç, altı yıl üst üste (2001-2006) UNDP İnsani Gelişme Endeksi (İGE)'nde dünya birinciliğini korudu ve ardından 2009'da bu konumunu geri aldı. Norveç'te yaşam standardı dünyanın en yüksekleri arasındadır. Foreign Policy dergisi, Norveç'i dünyanın en iyi işleyen ve istikrarlı ülkesi olarak değerlendirerek, 2009 yılı için Başarısız Devletler Endeksi'ne göre son sırada yer verdi. OECD, Norveç'i 2013'te eşitlenen Daha İyi Yaşam Endeksi'nde dördüncü ve nesiller arası kazanç esnekliğinde üçüncü sıraya koydu.

Norveç ekonomisi tarihi boyunca doğal kaynaklara bağlı olmuştur; Balıkçılık, orman ürünleri, madencilik ve bunları Avrupa pazarlarına ulaştıran gemicilik gibi. Endüstri devrimi, özellikle su gücünün ve elektriğin kullanımı Norveç'te erken başlamıştır. Hala Norveç ekonomisi ham madde ihracatı ağırlıklı olsa da belli konularda dünya gücü hâline gelmiştir. Denizcilik ve bankacılık, gemi yapımı, alüminyum ve gübre üretimi (bu son ikisi bir çeşit gizli elektrik ihracatı olarak görülebilir) önemli geleneksel uzmanlık alanlarıdır. Denizden petrol çıkartıp satma 1980'lerden sonra büyüyüp en önemli gelir kaynağı hâline gelmiştir. Norveç devleti petrol gelirleri sayesinde dünyada sayılı büyük yatırımcılardan biri hâline gelmiştir. 2015 itibarıyla petrol gelirleri düşüşe geçmiştir. Alternatif endüstri geliştirme çabaları vardır.

Petrol, bakır, doğalgaz, nikel, demir, çinko, kurşun, balık, kereste, hidrolik enerji başlıca doğal kaynaklarıdır. Norveç'in işsizlik oranı ABD ve Lüksemburg gibi ülkelerden bile daha düşüktür. Dünyada kişi başına düşen millî gelir sıralamasında en üst sıralarda yer almaktadır. Asgari ücretin dünyadaki en yüksek olduğu ülkeler arasında yine ikinci sıradadır.

 GSYİH: Satınalma Gücü paritesi - $374,994 milyar (2021 verileri)
 GSYİH - reel büyüme: %2,7 (2000 verileri)
 GSYİH - sektörel bileşim: tarım: %2, endüstri: %26, hizmet: %73 (1999)
 Enflasyon oranı (tüketici fiyatlarında): %2,9 (2000 verileri)
 İş gücü: 2,4 milyon (2000 verileri)
 Sektörlere göre iş gücü dağılımı: hizmet %74, endüstri %22, tarım, ormancılık, balıkçılık %4 (1995)
 İşsizlik oranı: %3 (2000 verileri)
 Endüstri: Petrol ve gaz, gıda maddeleri, gemi yapımı, kâğıt ürünleri, metaller, kimyasallar, kereste, madencilik, tekstil, balıkçılık
 Endüstrinin büyüme oranı: %3 (2007)
 elektrik tüketimi: 110,795 milyar kWh (1999)
 Elektrik ihracatı: 8,28 milyar kWh (1999)
 Elektrik ithalatı: 6,467 milyar kWh (1999)
 Tarım ürünleri: Arpa, diğer hububat, patates, et, süt, balık
 İhracat: $59,2 milyar (2000 verileri)
 İhracat ürünleri: Petrol ve petrol ürünleri, makine ve parça, metaller, kimyasallar, gemi, balık, silah
 İhracat ortakları: AB %73, ABD %5 (1999)
 İthalat: $35,2 milyar (2000 verileri) 666
 İthalat ürünleri: Makine ve parçaları, kimyasallar, metaller, gıda maddeleri
 İthalat ortakları: AB %66, ABD %10, Japonya (1999)
 Para birimi: Norveç Kronu (NOK)
 Para birimi kodu: NOK
 Mali yıl: Takvim yılı

İletişim

 Kullanılan telefon hatları: 2,735 milyon (1998)
 Telefon kodu: 47
 Radyo yayın istasyonları: AM 5, FM 650, kısa dalga 1 (1998)
 Radyolar: 4,03 milyon (1997)
 Televizyon yayını yapan istasyonlar: 360 (1995)
 Televizyonlar: 2,03 milyon (1997)
 Internet kısaltması: .no
 Internet servis sağlayıcıları: 13 (2000)
 Internet kullanıcıları: 2,36 milyon (Ekim 2000)

Ulaşım

 Demiryolları: 4,012 km
 Karayolları: 91.180 km (1999)
 Su yolları: 1.577 km
 Boru hatları: Arıtılmış petrol ürünleri 53 km
 Limanları: Bergen, Drammen, Floro, Hammerfest, Harstad, Haugesund, Kristiansand, Larvik, Narvik, Oslo, Porsgrunn, Stavanger, Tromso, Trondheim
 Hava alanları: 103 (2000 verileri)

Turizm
2008'de Norveç, Dünya Ekonomik Forumu'nun Seyahat ve Turizm Rekabet Edebilirlik Raporunda 17. sırada yer aldı. Norveç'te turizm 2016 yılında gayri safi yurtiçi hasılaya %4.2 katkı sağlamıştır. Ülke genelinde her on beş kişiden biri turizm endüstrisinde çalışmaktadır. Norveç'te turizm mevsimliktir ve toplam turistlerin yarısından fazlası Mayıs ve Ağustos ayları arasında ziyaret eder.

Norveç'deki başlıca turistik merkezler ülkenin kıyılarındaki binlerce fiyort, Bergen, Norveç'deki Bryggen, Oslo'daki Ålesund, Vigeland Heykel Parkı gibi merkezlerdir.

Kültür

Tarım, hayvancılık ve denizcilik temelli kırsal kültür Norveç'te kültürün temelini oluşturur. Bundan esinlenerek 19. yüzyılda güçlü bir romantik milliyetçilik akımı oluşmuştur ve hala etkileri görülebilir. Petrol gelirleriyle zenginleşen devlet kültürel faaliyet ve yatırımları cömertçe desteklemektedir.

İnsan hakları
Norveç'te insan hakları tartışmaları erken başlamıştır. İlk kadın hakları örgütü 1884'te kurulmuş ve kadınların eğitimi, kadınların seçimlerde oy verme ve kadınların çalışma hakları konularında başarılı çalışmalar yapmıştır. Laponlar konusunda çok eleştirilmiş olan Norveç ILO'nun 169 no'lu yerli halklar kararını 1990'da ilk kabul eden ülke olmuştur. Lapon parlamentosu 9.10.1989'da Karaşok şehrinde faaliyetine başlamıştır. Eşcinsellerin medeni birliktelik ve evlilik haklarını veren kanunları ilk çıkaran ülkeler arasında olmuştur.

Din
Norveç'in Hristiyanlaşması 1000 gibi başladı. 500 yıl sonra Protestan Reformu ile Norveç Kilisesi Roma'dan bağımsız ulusal bir kilise olarak ortaya çıktı ve devletin bir kolu gibi çalışır oldu. 1845 yılına kadar başka dinler Norveç'te yasaktı. Kilise ve devletin birbirinden ayrılması Norveç'te Avrupa'nın çoğuna kıyasla çok daha geç gerçekleşmiştir ve halen tamamlanmamıştır. Norveç Parlamentosu 2012 yılında Norveç Kilisesi'ne daha fazla özerklik verilmesi yönünde oy kullanmış ve bu karar 21 Mayıs 2012 tarihinde yapılan bir anayasa değişikliği ile onaylanmıştır. 2012 yılına kadar parlamento görevlilerinin Norveç Evanjelik-Lutheran Kilisesi'ne üye olması ve tüm hükümet bakanlarının en az yarısının devlet kilisesine üye olması gerekiyordu. Devlet kilisesi olduğundan, Norveç Kilisesi'nin din adamları devlet çalışanı olarak görülüyordu ve merkezi ve bölgesel kilise yönetimleri devlet yönetiminin bir parçasıydı. Kraliyet ailesi üyelerinin Lutheran kilisesine üye olmaları gerekmektedir. 1 Ocak 2017'de Norveç, kiliseyi devletten bağımsız hale getirdi, ancak Kilise'nin "halkın kilisesi" statüsünü korudu. Norveçlilerin çoğu vaftiz sırasında, kuruluşundan bu yana Norveç'in devlet kilisesi olan Norveç Kilisesi'ne üye olarak kaydedilmektedir. Norveçlilerin yaklaşık %70,6'sı 2017 yılında Norveç Kilisesi'ne üye olmuştur. 2017 yılında, yeni doğan bebeklerin yaklaşık %53,6'sı vaftiz edilmiş ve 15 yaşındaki kişilerin yaklaşık %57,9'u kilisede kutsanmıştır.

2010 Eurobarometer Anketine göre, Norveç vatandaşlarının %22'si "bir Tanrı olduğuna inandıklarını", %44'ü "bir çeşit ruh veya yaşam gücü olduğuna inandıklarını" ve %29'u "herhangi bir ruh, Tanrı veya yaşam gücü olduğuna inanmadıklarını" belirtmiştir. Yüzde beş ise yanıt vermemiştir. 1990'ların başında yapılan çalışmalarda Norveçlilerin %4,7 ila %5,3'ünün haftalık olarak kiliseye gittiği tahmin ediliyordu. Bu rakam yaklaşık %2'ye düştü. 2010 yılında nüfusun %10'u herhangi bir dine bağlı değilken, diğer %9'u Norveç Kilisesi dışındaki dini toplulukların üyesiydi.

2015'te devletten para desteği alan cemaatler listesi kabarıktır ve her dinden örnekler bulunur

Sinema
1990'lardan sonra yılda yaklaşık 20 film üreten Norveç sinemasının uluslararası isim yapmış ögeleri şunlardır:
 Kon-Tiki (1950), 1959'da Oscar ödülü kazanan belgesel Thor Heyerdahl ve grubunun Güney Amerika'dan Asya'ya sal seyahatini anlatır.
 Dokuz hayat, Arne Skouen, Oscar ödülü adayı
 Flåklypa Grand Prix, yazar Kjell Aukrust'un karakterlerinin Ivo Caprino tarafından animasyonu en çok seyredilmiş Norveç filmidir.
 İzci (Nils Gaup, 1987), Oscar ödülü adayı, bir Lapon masalını canlandırır.
 Kristin Lavransdatter (Liv Ullmann, 1995) Nobel ödülü kazanmış Sigrid Undset'in bir romanının filmidir.
Norveç aynı zamanda bazı tanınmış film ve serilerin çekildiği yer olmuştur: Vikings (dizi), Lilyhammer, Yıldız Savaşları: Bölüm V - İmparator, Telemark kahramanları (Anthony Mann, 1965), Başka Gün Öl, Altın Pusula, vs.

Müzik
 Klasik beste: Edvard Grieg, Rikard Nordraak, Johan Svendsen, Arne Nordheim
 Klasik yorum: Norwegian black metal, Leif Ove Andsnes, Truls Mørk, Kirsten Flagstad
 Müzik grupları: Emperor, Darkthrone, Gorgoroth, Mayhem, Burzum, Immortal, Enslaved, Kvelertak, Dimmu Borgir, Satyricon, A-ha, Röyksopp, Ylvis, Maria Mena, Ulver
 Jaz: Jan Garbarek, Terje Rypdal, Mari Boine, Arild Andersen, Bugge Wesseltoft, Paal Nilssen-Love, Supersilent, Jaga Jazzist, Wibutee
 Folk: Hardanger fiddlers, Andrea Een, Olav Jørgen Hegge, Annbjørg Lien, Agnes Buen Garnås, Kirsten Bråten Berg, Odd Nordstoga
 Produksyon: Stargate, Espen Lind, Lene Marlin
 Festivaller: Ekstremsportveko, Øyafestivalen, by: Larm, Musikkfest Oslo
Norveç ve Türk ortak müziği
Türk ve Norveç halk müziğinin ortak motiflerinin olduğunun pek çok ortak nokta var. Dünyaca ünlü Norveç'li koro şefi Ragnar rasmussen Türkiye'nin Akdeniz, Ege ve Karadeniz kıyılarına atıfta bulunarak, "üç farklı sahil şeridinden müzik var ve İskandinavların egzotik aynı zamanda çok dokunaklı müzik motifleri aynı iplere dokunuyor."  Devlet Çoksesli Korosu, Norveçli ünlü koro şefi Ragnar Rasmussen yönetiminde ve Norveçli besteci Henning Sommerro eşliğinde, Türkiye'de Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'nın CSO salonunda "Aynı Güneşin Altında" başlıklı bir konserle İskandinav ezgilerini ve dinleyicilerini bir araya getiren Ragnar Rasmussen Türk ve Norveç kültürününde birçok ortak noktaları vardır.

Edebiyat
 Petter Dass, Ludvig Holberg, Henrik Wergeland, Peter Christen Asbjørnsen, Jørgen Moe, Camilla Collett
 Henrik Ibsen, Bjørnstjerne Bjørnson, Alexander Kielland, Jonas Lie, Knut Hamsun, Sigrid Undset
 Dag Solstad, Jon Fosse, Cora Sandel, Olav Duun, Olav H. Hauge, Gunvor Hofmo, Stein Mehren, Kjell Askildsen, Hans Herbjørnsrud, Aksel Sandemose, Bergljot Hobæk Haff, Jostein Gaarder, Erik Fosnes Hansen, Jens Bjørneboe, Kjartan Fløgstad, Lars Saabye Christensen, Johan Borgen, Herbjørg Wassmo, Jan Erik Vold, Rolf Jacobsen, Olaf Bull, Jan Kjærstad, Georg Johannesen, Tarjei Vesaas, Sigurd Hoel, Arnulf Øverland, Johan Falkberget

Bilim
 Niels Henrik Abel, Sophus Lie, Atle Selberg, Lars Onsager, Ivar Giaever, Odd Hassel, Peter Waage, Cato Maximilian Guldberg.
 Arne Næss, Johan Galtung, Nils Christie, Thomas Mathiesen, Fredrik Barth, Vilhelm Auber, Harriet Holter, Erik Grønseth, Tove Stang Dahl, Stein Rokkan, Ragnar Frisch, Trygve Haavelmo, Finn E. Kydland.
 2014 Nobel tıp ödülü May-Britt Moser, Edvard Moser.

Mimari
Ahşap mimari örneği Urnes Stave Kilisesi UNESCO Dünya Mirası listesindedir. Nidaros Katedrali, dünyanın en kuzeydeki Orta Çağ katedrali, uzun hikâyesi ve ülke din tarihi bakımından önemli bir binadır. 1814 Danimarka'dan bağımsızlık sonrası birçok devlet binası Kıta Avrupası'nda yaygın olan stilde inşa edilmişlerdir. Ålesund şehri büyük yangın ertesi zamanın akımı Art Nouveau stilinde tamamen yeniden inşa edilmiştir. Şaşırtıcı yenice bazı mimari örnekleri: Lapon parlamentosu, Oslo opera binası, Tromsø buz denizi kilisesi.

Resim
Johan Christian Dahl (1788-1857), Kitty Kielland, Hans Gude, Harriet Backer (1845-1932), Frits Thaulow, Christian Krohg

Mutfak
Norveç mutfak gelenekleri uzun balıkçılık, hayvancılık ve süt ürünleri tarihinin izlerini taşır. Somon balığı, alabalık, ringa balığı, morina balığı, süt, tereyağı, peynir ve kara ekmek en önde gelen yöresel malzemelerdir.

Geleneksel yemekler: Lutefisk (yoğunlaştırılmış kül suyunda kurutulmuş morina), smalahove (pişmiş kelle), pinnekjøtt (kurutulmuş kuzu eti), raspeball (terbiyeli patates köftesi), fårikål (lahanalı kuzu eti)

Spor
1952 ve 1994 Kış Olimpiyatları Norveç'te yapıldı. Olimpiyatlara 1900'den bu yana katıldı (1904 ve 1980 hariç).

Norveç ulusal futbol takımı FIFA dünya şampiyonluklarına 1938, 1994 ve 1998'de, Avrupa da ise 2000'de katıldı. Rankinglerde 1993 ve 1995'te ikinci idi.

Magnus Carlsen şu anda satranç dünya şampiyonu.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Norveç Kraliyeti Büyükelçiliği'nin internet sitesi

Parlamenter monarşiler
Liberal demokrasiler

NATO ülkeleri
Birleşmiş Milletler üyesi ülkeler
Avrupa ülkeleri
İskandinav ülkeleri
1905'te kurulan bölgeler ve ülkeler
Avrupa Konseyi ülkeleri

Norveç


Ștefan Cioroian (n. 6 octombrie 1886, Comloș – d. secolul XX) a fost un delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Ștefan Cioroian a studiat teologia, slujind ca protopop în Comloș.

Activitatea politică

Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918 a reprezentat, ca delegat de drept, Protopopiatul Comloș, din județul Timiș-Torontal.La Adunarea din 1 decembrie 1918, i-a condus pe următorii țărani fruntași din Comloș: Andrei Bălan, Vichentie Stanciu Tuca, Neculaie Păcurariu Măriuța, Gheorghe Păcurariu, Ioan Coandă și Aurel Luca. Ștefan Cioroian s-a deplasat la Adunare împreună cu învățătorii Teodor Bucurescu și Petru Craiovan.

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1886
Preoți români
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Decese în secolul al XX-lea

Ștefan Cioroian


Jürgen Moll (født 16. november 1939, død 16. december 1968) var en tysk fodboldspiller (forsvarer/angriber).

Moll spillede hele sin karriere, fra 1957 til 1968, hos Eintracht Braunschweig. Han var med til at sikre klubben det tyske mesterskab i 1967.

Moll døde sammen med sin kone i en bilulykke i 1968.

Titler
Bundesliga
 1967 med Eintracht Braunschweig

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra Eintracht Braunschweig
Omkomne ved trafikulykker i Tyskland

Jürgen Moll


Genki Haraguchi (født 9. maj 1991) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|2011||1||0
|-
|2012||0||0
|-
|2013||2||0
|-
|2014||0||0
|-
|2015||||
|-
!Total||3||0
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018

Genki Haraguchi


Fatma Rafet Angın (d. 18 Mart 1915, Gelibolu, Çanakkale - ö. 30 Ocak 2010, İstanbul), Türkiye Cumhuriyeti tarihinin ilk kadın öğretmenlerinden.

Gelibolu'da Emmiyet Amiri Hafız Şerif Bey'le Halime Hanım'ın üç çocuğundan en büyüğü olarak 1915'te dünyaya geldi. Babası bir Kuvâ-yi Milliye üyesidir. Mustafa Kemal'in arkasından Anadolu'ya gidip orta cephede üç yıl savaşmıştır. İlk okul denemesini mahalle mektebinde yaşayan Angın, bu sistemdeki eğitime ancak iki gün dayanabilmiştir. Okuma yazmayı annesinden öğrenen Refet Angın, Cumhuriyetin ilanı ve Tevhid-i Tedrisat Kanunu'ndan sonra Gelibolu'da açılan iki okuldan biri olan Cumhuriyet Okulu sınavını kazanarak okula üçüncü sınıftan başlamış, henüz küçük bir çocukken öğretmen olmaya da karar vermişti.

Mustafa Kemal Atatürk ile yolları birçok kez kesişen Refet Angın, birinci karşılaşması olan ilk okul yıllarında Atatürk'ün "Büyüyünce ne olacaksın çocuk?" sözüne, "Öğretmen" diye cevap verir. İkinci karşılaşmalarında ise Öğretmen Okulu öğrencisidir ve Atatürk'e "Bakın sözümü tuttum Paşam. Öğretmen olacağım işte" dediğinde, Atatürk onun Gelibolu'daki küçük kız olduğunu derhal hatırlar ve bunu belirterek, ne öğretmeni olmak istediğini sorar. 'Matematik' cevabını alınca "Hayır tarih öğretmeni olacaksın. Çünkü nesillere tarihlerini öğretmek en önemli vazifedir" sözü üzerine Refet Angın, tarih öğretmeni olmaya karar verir.

1955 - 1975 yılları arasında Ankara'da görev yapan Angın, Ankara Bahçelievler Deneme Lisesi Müdüreliğini de yürütür. Daha sonraki meslek hayatını İstanbul'da sürdüren Angın, Atatürk'ün 100. yaş kutlamalarında görevlendirilir. İlk Öğretmenler Gününde ise yılın öğretmeni seçilir. Tarih öğretmenliğinden 1982'de emekli olan Refet Angın, Yıldız Teknik Üniversitesi senatosunun 29 Haziran 2006 tarihinde aldığı kararla onursal doktora unvanını, yapılan bir törenle almıştır. Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığı'nda Bakanlık Danışmanı olarak görev almıştır. Ayrıca İstanbul Kağıthane'de adına bir okul yapılmıştır ama bu okul 2015'te yıkılıp yerine başka isimde bir okul yapılmıştır. Ayrıca Hayat Bilgisi dizisinin bir bölümünde - dizide - Afet Güçverir'in öğretmeni olarak karşımıza çıkmıştır.

Cumhuriyetin ilk kadın öğretmenlerinden Rafet Angın tedavi gördüğü İstanbul Bahçelievler Özel Hizmet Hastanesi'nde 30 Ocak 2010 Çarşamba günü 95 yaşındayken hayata gözlerini yummuştur. Ortaköy mezarlığında toprağa verilmiştir.

Kaynakça

1915 doğumlular
2010 yılında ölenler
Türk eğitimciler
Türk öğretmenler
İstanbul Ortaköy Mezarlığı'na defnedilenler

Rafet Angın


الشام الدولية للإنتاج السينمائي والتلفزيوني شركة سورية مقرها دمشق. يملكها باسم خدام ابن نائب الرئيس السوري السابق عبد الحليم خدام. كان مديرها العام الفنان أيمن زيدان والذي كان عضوا في مجلس الشعب والذي اشتهر بمسلسلاته التلفزيونية وأفلامه السينمائية وأعماله المسرحية تركها لفترة ثم عاد ليديرها عام 2004. قامت هذه الشركة بإنتاج مجموعة من المسلسلات التلفزيونية الرائدة. أعطت هذه الشركة الفرصة للعديد من المخرجين السوريين لكي يبدعوا ابتداء من نجدة إسماعيل أنزور وهشام شربتجي وباسل الخطيب وغيرهم ومن الفنانين فارس الحلو واندريه سكاف وأيمن رضا وباسم ياخور ومن الفنيين المونتير خالد دهني مدير الإضاءة هشام المالح المهندس ناصر الجليلي ومديرا الإنتاج جورج بشارة وصلاح طعمة
أنجزت مفصلا تاريخيا هاما في مجال الإنتاج التلفزيوني ووضعت الدراما السورية في مرتبة متميزة. عند انشقاق نائب الرئيس السوري عبد الحليم خدام عن النظام السوري تم إصدار قرار الحجز في مجلس الشعب في جلسته التي عقدها في31 ديسمبر2005 وطالب بالحجز على أموال وممتلكات عبد الحليم خدام وزوجته وأولاده وأحفاده ذكورًا أو إناثا. من ضمنها شركة الشام الدولية مقرها العام الواقع في اتستراد المزة فيلات شرقية شارع الفارابي أموالها الأساسية من الشيخ صالح كامل صاحب شبكة راديو وتلفزيون العرب art ومدينة التصوير الواقعة في بلدة دروشا بريف دمشق وهي تعتبر أكبر استديوهات في سوريا على الإطلاق والمجهزة بأحدث المعدات الحديثة
انتهت بإدارتها إلى المهندس سامر عياش مديرها السابق بإشراف وزارة المالية إلى ان آلت إدارتها إلى مديرة التلفزيون السابقة ديانا جبور في نهاية عام 2010 وضمت ممتلكات شركة الشام الدولية إلى قسم الإنتاج التلفزيوني التابع ل التلفزيون العربي السوري المؤسس حديثا.

تم تغيير شارات المسلسلات التي أنتجتها الشركة وإزالة اسم شركة الشام الأمر الذي أثار انزعاج أيمن زيدان خصوصا بعد تغيير شارة مسلسل بطل من هذا الزمان وأيضا حذف أسماء العشرات من الفنانين والفنيين الذين بذلوا جهودا جبارة في انجاز هذة الأعمال حتى أن الأمر وصل إلى عدم ذكر اسم المؤلف واعتبرها ثقافة محزنة الاستخفاف بجهود الآخرين.

أعمالها

في الإنتاج

في التوزيع

مراجع

شركات إنتاج تلفزيوني
شركات حكومية سورية


الفيروس المعوي  هو جنس فيروسات اٍيجابية ذات الرنا أحادي السلسلة مرتبط بالعديد من أمراض الاٍنسان والثدييات. تاريخيا الأكثر ذكرا هو الفيروس السنجابي، هناك أنواع أخرى ك فيروس كوكساكس والفيروس الاٍيكوي.

تعتبر الفيروسات المعوية الأكثر تسببا في التهاب السحايا العقيم ويمكنها أن تسبب أمراض خطيرة لدى الأطفال والأشخاص الذين يعانون ضعف في المناعة.

انظر أيضًا
 فيروس إيكو

مراجع

وصلات خارجية
 نطاق فيروسي فيروس معوي

أجناس الفيروس
فيروسات إيجابية ذات الرنا أحادي السلسلة
فيروسات بيكورناوية
فيروسات معوية

فيروس معوي


මෙම පොතට අනුව කෙනෙකුගේ  ජිවිතයෙ  තිබිය  යුතු  පුධාන  අරමුණු දෙකකි . එනම්,
 01.	ඔබ යමි කිසි වෘතියකට අති  දක්ෂයකු  විම.
 02.	ඔබ  ධනවතෙකු විම ,යන්නය.
ඔබට ලොක්කෙකු විමට, ධනවතෙකු විමට පිළීපැදිය යුතු නීතී 15 ක් ඇත. නැපෝලියන් හිල් (Napolean  hill) විසින් රචිත "The Law of success" පොතේ දක්වා ඇත. ඒ ගතිගුණ නැතිනමි ධනවතෙනකු  විමට ඒවා  වර්ධනය  කර ගත යුතුය.මෙම ගතිගුණ  නෝමැතිව කවදාවත් ලොක්කෙකු , ධනවතෙකු විමට නොහැක. පහත දැක්වෙන්නේ  එම නීතී  පහළවයි.
 01.	ඔබට ලොක්කෙකු  විමට  ධනවතෙකු  විමට  පුධාන අරමුණක්  තිබිය යුතුය.
 02.	ඔබට  දැඩි ආත්ම විශ්වාසයක් තිබිය යුතුය .
 03.	ඉතිරි කිර‍මේ  පුරුද්දක් ඔබට තිබිය යුතුය .
 04.	යමි වැඩක් කෙනෙකු  කියන තුරු  නොසිට තනියෙන් හිතලා වැඩ කිරිමේ  හැකියාව හා  ඕනැකමක්  ඔබට  තිබිය  යුතුය .
 05.	ඔබ රැකියාව  කරන කේෂත්‍රය සමිබන්ධව  ඔබේ  සිතේ අලුත් ,අලුත් අදහස්  ඇති විය යුතුය. ඔබේ සිතේ අලුත් අදහස් ඇති කරගත යුතුය. එමෙන්ම ඔබ තෝරාගත්  කේෂත්‍රයේ ඇති පරණ අදහස් පරණ ක්‍රම නවිකරණය කරගත යුතුය.
 06.	ඔබ  වැඩ කරන වේලාවට ප්‍රබෝධමත් මුහුණක්, ප්‍රබෝධමත් ඇස් , ප්‍රබෝධමත් කථාව , ප්‍රබෝධමත් ගමනක් තිබිය යුතුය.
 07.	ඔබව  පාලනය කරගැනිමට හැකිවිය යුතුයි. එනමි ඔ‍බේ  වචන , ඔබේ හැගිම් ඔබ කරන දෙවල් ඔබ විසින්ම  පාලනය කරගත යුතුයි.
 08.	සමාජයේ  හෝ රැකියාවෙන්  ඔබට පවරන වැඩ ප්‍රමාණයට වඩා  වැඩියෙන්  නිතරම  වැඩ  කල යුතුයි.
 09.	ප්‍රසන්න  පෙෳරුෂයක් ඔබට තිබිය යුතුය.
 10.	යම් දෙයක් ගැන නිවරැදිව සිතිමේ ශක්තියක් ඔබට  තිබිය  යුතුය.
 11.	ඔබ‍ට  යමක් ගැන  යම් අරමුණක් ගැන  අවධානය  යොමු  කරගෙන සිටිමේ  හැකියාව  සහ පළපුරුද්ද  තිබිය  යුතුය.
 12.	අන් අය  සමග සහයෝගයෙන්  වැඩ කිරිමේ  හැකියාව ඔබට  තිබිය යුතුය.
 13.	ඔබ  ලබන පරාජයන්  හා  නින්දාවලින්  ප්‍රයෝජන  ගතයුතුය .එනම්  පාඩමක්  ඉගන ගත යුතුය.
 14.	ඔබ නෝපිළිගන්නා මතයක්  වුවත් අකමැති දෙයක් වුවත් සමාජයෙදි  අමාරුයෙන්  හෝ  ඉවසන්න  පුරුදුවිය  යුතුය.
 15.	ඔබට  ලෝක්කෙකු  ධනවතෙකු විමට  අවශ්‍ය නම්  ඉහත  ජයග්‍රරහනයේ  රහස්  (නීතී)  ඔබ  වැඩ  කරන  වේලාවට  හෝ  සමාජයේ  ගැවසෙන  විට  යෙදිය  යුතු  වේ.

References

ද ලෝ ඔෆ් සක්සස් (පොත)


František Bublan, né le  à Třebíč, est un homme politique tchèque, ancien membre du parti social-démocrate tchèque (ČSSD).

Biographie

Situation personnelle

Parcours politique

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Articles connexes
 Gouvernement Gross
 Gouvernement Paroubek

Naissance en janvier 1951
Naissance en Tchécoslovaquie
Ministre tchèque de l'Intérieur
Personnalité politique tchèque
Ministre tchèque

František Bublan


Barwick peut faire référence à :

Patronyme

 Clark Barwick (1980-), mathématicien américain.
 David Robert Barwick (1927-), homme politique britannique.
 Sandra Barwick (1949-), athlète néo-zélandaise.

Toponyme

États-Unis
 Barwick (Géorgie).

Royaume-Uni
 Barwick, village et paroisse civile du Somerset, en Angleterre ;
 Barwick-in-Elmet, village du Yorkshire de l'Ouest, en Angleterre.

Barwick


Diego Schwartzman (født 16. august 1992 i Buenos Aires, Argentina) er en professionel mandlig tennisspiller fra Argentina.

Eksterne henvisninger

Tennisspillere fra Argentina
Personer fra Buenos Aires
Tennisspillere ved sommer-OL 2020

Diego Schwartzman


Ruan Teixeira Silva (født 7. januar 1991) er en brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Ryukyu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Ruan Teixeira Silva


Alfons 2. (), kaldet Alfons den Tykke (), (født 23. april 1185, Coimbra, død 25. april 1223, Coimbra) var konge af Portugal fra 1211 til 1223.

Han var anden men ældste overlevende søn af sin forgænger kong Sancho 1.

Alfons 2. var i sit ægteskab med Urraca af Kastilien bl.a. far til datteren Eleonora af Portugal, som var gift med Valdemar den Unge, der fra 1215 til 1231 var medkonge til sin far Kong Valdemar Sejr af Danmark. Han blev efterfulgt af sin ældste søn Sancho 2.

Se også
Portugals historie
Portugisiske konger

Eksterne links

Konger af Portugal
Huset Capet
Fyrster fra middelalderen
Personer i 1200-tallet

Alfons 2. af Portugal


Oyster Bay is a hamlet and census-designated place (CDP) within the town of Oyster Bay on the North Shore of Long Island in Nassau County in the state of New York, United States. The hamlet is also the site of a station on the Oyster Bay Branch of the Long Island Rail Road and the eastern termination point of that branch of the railroad.

The hamlet's area was considerably larger before several of its parts incorporated as separate villages. At least six of the 36 villages and hamlets of the Town of Oyster Bay have shores on Oyster Bay Harbor and its inlets, and many of these were previously considered part of the hamlet of Oyster Bay; three of those are now known as Mill Neck, Bayville & Centre Island. The Oyster Bay Post Office (ZIP code 11771) serves portions of the surrounding villages also, including Oyster Bay Cove, Laurel Hollow, Mill Neck, Muttontown, Centre Island, Cove Neck, and Upper Brookville.

The population of the CDP of Oyster Bay as of the 2010 Census was at 6,707.

History
The first mention of Oyster Bay comes from Dutch Captain David Peterson de Vries, who in his journal recalls how on June 4, 1639, he "came to anchor in Oyster Bay, which is a large bay which lies on the north side of the Great Island… There are fine oysters here, whence our nation has given it the name of Oyster Bay."

Oyster Bay was settled by the Dutch, and was the boundary between the Dutch New Amsterdam colony and the English New England colonies.  The English, under Peter Wright, first settled in the area in 1653. The boundary between the Dutch and English was somewhat fluid which led to each group having their own Main Street. Many Quakers came to Oyster Bay, escaping persecution from Dutch authorities in New Amsterdam. These included Elizabeth Feake and her husband Captain John Underhill, whom she converted to Quakerism.

Other notable Quakers to settle in Oyster Bay were the brothers John Townsend and Henry Townsend. Noted dissenter and founder of Quakerism George Fox visited Oyster Bay in 1672, where he spoke with the Wrights, Underhill and Feake at a Quaker gathering on the site of Council Rock, facing the Mill Pond.

During the Revolutionary War, Raynham Hall was owned by the irredentist Townsend family.  For a six-month period from 1778 to 1779, the Townsend home served as British headquarters for the Queen's Rangers led by Lt. Col. John Graves Simcoe. Simcoe was often visited by British officer Major John Andre. According to legend, on one of these visits Samuel Townsend's daughter Sally Townsend overheard the two officers discussing Benedict Arnold's traitorous plot to surrender the fort at West Point to the British. The plot was thwarted when three Americans on patrol captured Andre near West Point, preventing what would have been a disastrous defeat for the colonists in the Revolutionary War.

In the 1880s, the Long Island Rail Road (LIRR) extended rail service from Locust Valley as a means to establish a connection between New York and Boston, via steamboat on Long Island Sound. On June 21, 1889, the first LIRR train arrived in Oyster Bay.  In the following year, service commenced with the train coaches being loaded onto a ferry for a connection to the New Haven Railroad at Norwalk, CT.  Service lasted less than a year.

Around the time railroad service was introduced, Theodore Roosevelt, the future 26th President of the United States, chose to make his home at Sagamore Hill, in present-day Cove Neck, a neighboring incorporated village (Cove Neck was not incorporated until 1927). Sagamore Hill was completed in 1886. This is where Roosevelt lived until his death in 1919. His wife Edith Roosevelt continued to occupy the house until her death, nearly three decades later, in September 1948. On July 25, 1962, Congress established the Sagamore Hill National Historic Site to preserve the house.

Efforts to honor Theodore Roosevelt in Oyster Bay have greatly improved the hamlet. These include design of the Theodore Roosevelt Memorial Park. Other Roosevelt-related landmarks have been restored including Snouder's Drug Store – location of the first telegraph in Oyster Bay, Moore's Building – today the Wild Honey restaurant, and proposals to restore the Oyster Bay Long Island Rail Road Station – home station of TR and the Octagon Hotel – built in 1851 and once home to offices of Governor Roosevelt. A local non-profit, the Oyster Bay Main Street Association, developed an audio tour of these historic sites and many others called the Oyster Bay History Walk.

The oysters that give the bay its name are now the only source of traditionally farmed oysters from Long Island, providing up to 90% of all the oysters harvested in New York State.

When Hurricane Sandy hit Oyster Bay in 2012, West Shore Road was demolished. Due to the damages, commuters between Bayville and Oyster Bay had to take a detour through Mill Neck, on-and-off for 4 years.

Geography

According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of , of which  is land and  (23.60%) is water.

For the 2000 census, the CDP was enlarged beyond the boundaries used for the 1990 census.

Greater Oyster Bay Area
Oyster Bay consists of 12 villages and 3 unincorporated hamlets

 Oyster Bay
 Centre Island
 Bayville
 Oyster Bay Cove
 Cove Neck
 East Norwich
 Mill Neck
 Brookville
 Old Brookville
 Upper Brookville
 Muttontown
 Laurel Hollow
 Matinecock
 Lattingtown
 Locust Valley

Demographics

2010 Census
As of the 2010 Census the population was  85% White 75.8% Non-Hispanic White, 3.3% Black or African American, 0.3% Native American, 2.9% Asian, 0.0% Pacific Islander, 5.4% from other races, and 3% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 16.7% of the population.

2000 Census
As of the census of 2000, there were 6,826 people, 2,815 households, and 1,731 families residing in the CDP. The population density was . There were 2,898 housing units at an average density of . The racial makeup of the CDP was 90.51% White, 3.16% Black or African American, 0.28% Native American, 1.76% Asian, 0.03% Pacific Islander, 2.17% from other races, and 2.09% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 12.25% of the population.

There were 2,815 households, out of which 26.0% had children under the age of 18 living with them, 48.3% were married couples living together, 9.7% had a female householder with no husband present, and 38.5% were non-families. 33.1% of all households were made up of individuals, and 13.4% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.39 and the average family size was 3.06.

In the CDP, the population was spread out, with 20.7% under the age of 18, 6.4% from 18 to 24, 32.3% from 25 to 44, 23.8% from 45 to 64, and 16.8% who were 65 years of age or older. The median age was 40 years. For every 100 females, there were 92.3 males. For every 100 females age 18 and over, there were 89.3 males.

The median income for a household in the CDP was $57,993, and the median income for a family was $73,500. Males had a median income of $51,968 versus $41,926 for females. The per capita income for the CDP was $34,730. About 3.3% of families and 7.8% of the population were below the poverty line, including 5.5% of those under age 18 and 12.1% of those age 65 or over.

Notable people
Oyster Bay is known for the residence and summer White House of Theodore Roosevelt, Sagamore Hill (though that residence is in a nearby area known since 1927 as the Village of Cove Neck).

Many well-known American celebrities spent their youth in this town; among its better known former residents are musician Billy Joel, who mentions the town in his song The Ballad of Billy the Kid, tennis players John McEnroe and his brother Patrick, actress Heather Matarazzo, authors Thomas Pynchon and Tracy Kidder, basketball coach Rick Pitino of Bayville, who attended St. Dominic's School here, and Sonic Youth guitarist Lee Ranaldo (Pynchon and Ranaldo attended Oyster Bay High School).

A less distinguished figure from the hamlet's past is Typhoid Mary, whose contagiousness was discovered following an investigation into her employment at a summer home in Oyster Bay in 1906. Composer John Barry lived in Oyster Bay until his death in 2011. William Woodward Jr., accidental victim of 1955's "Shooting of the Century" and subject of Dominic Dunne's book and NBC's The Two Mrs. Grenvilles was also a resident of Oyster Bay.

It was also the setting of the 2000 film Meet the Parents.

Greater Oyster Bay Area Points of Interest

 Legacy of Theodore Roosevelt:
 Theodore Roosevelt (26th President of the United States) is buried in Oyster Bay Cove at Youngs Memorial Cemetery.
 Matinecock Lodge Temple and Matinecock Historical Society Building on West Main Street. Theodore Roosevelt and Quentin Roosevelt II were both members of Matinecock Lodge, No. 806. The original Lodge building burned down in October 2003 and has since been re-built through the efforts of the members of the Lodge and the citizens of Oyster Bay and the surrounding community.
 Sagamore Hill National Historic Site, is the historic home of Theodore Roosevelt in Cove Neck, New York, who was the 26th President of the United States.
 Theodore Roosevelt Sanctuary and Audubon Center, a wildlife sanctuary and nature center operated in Oyster Bay Cove, New York by Audubon New York
 Planting Fields Arboretum, a  arboretum and botanical garden including Coe Hall in Upper Brookville and Matinecock.
 Raynham Hall Museum, home of the Samuel Townsend family and a British headquarters during the American Revolution. Townsend's son, Robert, was a member of the Culper Spy Ring.
 The WaterFront Center a non-profit center for marine education and recreation offering sailing lessons and environmental education programs.  It also owns the Sloop Christeen which it uses for sails around the harbor.
 Beekman Beach
 Sagamore Rowing Association
 Oyster Bay Railroad Museum dedicated to preserving the rich legacy of Long Island's railroad history.

Education

Oyster Bay is served by the Oyster Bay-East Norwich Central School District. Schools in the OBEN CSD include:
 Oyster Bay High School, within the hamlet, is the sole public high school.
 James H. Vernon School
 Theodore Roosevelt Elementary School

There are several private schools in close proximity to Oyster Bay. These include:
 St. Dominic High School
 East Woods School

Library

The Oyster Bay-East Norwich Public Library is a public library serving the residents of the communities of Oyster Bay and East Norwich. Today the library provides a variety of services for youth and adults.

History
For over two hundred years the residents of Oyster Bay did not have a public library as we know it today. Before the turn of the twentieth century there were "reading rooms" instead. One of the earliest was opened by the Daughters of the American Revolution in 1873, called the Oyster Bay Reading Room and Lyceum, with a focus on history and genealogy.

Others included one run by Christ Church, begun in 1889 by Reverend Henry Homer Washburn, to encourage people to spend less time at saloons. He gave up on the idea when his reading room was used more for card playing than reading.

Then in 1893 the People's Library and Reading Room opened on east Main Street and it is that collection of books which would later be brought to this building.

The Oyster Bay-East Norwich Public Library was originally constructed in 1901, through the efforts and donations of many community leaders, notably Andrew Snouder of Snouder's Drug Store. One of the early fundraising efforts was the laying of a cornerstone by Theodore Roosevelt in 1899, when the land had been donated by Mrs. Harriet Swan, but no plans for the building itself had yet been developed. In the time between the laying of that cornerstone, and the construction of the actual building, the symbolic masonry corner was lost and has still never been found.

Another early contributor was Andrew Carnegie, the industrialist and philanthropist. He had a niece who lived near the village and when he heard of the efforts to begin a library here he donated $1,000 to help the cause. Carnegie continued this thousand dollar annual contribution for many years afterwards, which helped greatly during the early years of the library's history. The brick building to the left as you face the front of the library represents the original structure, which was wood frame until 1949, when an extensive renovation took place.

To the right is a frame house built around 1890 which for many generations was a doctor's office. It was purchased by the library and connected to the original building in 1975. This house is often referred to as the Bishop house, named for Dr. Bishop who had a medical practice there. In 1994 the brick and glass additions behind the Bishop House were added on to further expand the facilities which now include a spacious and sunny children's room.

Economy
Acclaim Entertainment was originally located in the hamlet of Oyster Bay. It originally occupied a one-room office in Oyster Bay. At a later time it occupied a brick structure with two stories. In 1994 Acclaim bought a headquarters building in Glen Cove.

See also

 Oyster Bay History Walk
 Theodore Roosevelt in Oyster Bay
 List of Town of Oyster Bay Landmarks
 National Register of Historic Places listings in Nassau County, New York

References

External links

 Oyster Bay Historical Society
 Oyster Bay Main Street Association
 Oyster Bay – East Norwich Central School District
 Enterprise Pilot – Local Oyster Bay Newspaper
 Pictures of Oyster Bay's Historic Estates & Homes
 Theodore Roosevelt Sanctuary & Audubon Center
 Historic Oyster Bay-East Norwich Chamber of Commerce

Census-designated places in New York (state)
Hamlets in New York (state)
Oyster Bay (town), New York
Census-designated places in Nassau County, New York
Hamlets in Nassau County, New York
Populated coastal places in New York (state)

Oyster Bay (hamlet), New York


Onthophagus riparius é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Lansberge em 1885.

Referências

Ligações externas

riparius
Coleópteros descritos em 1885

Onthophagus riparius


سيموني بيبي  ، من مواليد 03 أغسطس 1983 في ألبانو لاتسيالي في إيطاليا، لاعب كرة قدم إيطالي.

بدأ مسيرته الكروية مع نادي روما الإيطالي ثم انتقل إلى نادي باليرمو عام 2003، وفي عام 2005انتقل إلى أودينيزي حتى عام 2010 حيث انتقل اللاعب إلى نادي يوفنتوس ولا يزال يلعب معهم حتى الآن. و حصل معهم على بطولتى دورى وبطولة كأس وبطولة كأس السوبر الايطالى

و قد بدأ باللعب مع [منتخب إيطاليا لكرة القدم] في عام 2008.

روابط خارجية

مراجع

أجنحة كرة قدم
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ألبانو لاتسيالي
رياضيون من روما
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو أودينيزي
لاعبو باليرمو
لاعبو بسكارا 1936
لاعبو بياتشينزا
لاعبو تيرامو
لاعبو روما
لاعبو كالياري
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من روما
لاعبو كرة قدم من لاتسيو
لاعبو كييفو فيرونا
لاعبو ليتشو
لاعبو منتخب إيطاليا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا في كأس العالم 2010
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم
لاعبو منتخب إيطاليا لكرة القدم للشباب
لاعبو يوفنتوس
مواليد 1983
مواليد في ألبانو لاتسيالي

سيموني بيبي


مقياس المقاومة  هو جهاز كهربائي لقياس المقاومة الكهربائية، وحدة قياس المقاومة الكهربائية هي الأوم (Ω).

مراجع

انظر أيضا
 المقاومة الكهربائية.
 الأوم.
 قانون أوم.

أجهزة قياس كهربائية
المقاومة والمواصلة الكهربائية
سلامة كهربائية
فيزياء
قياسات المعاوقة
هندسة السلامة

مقياس المقاومة الكهربائية


Evan Mock (Baía de Waimea, 8 de abril de 1997) é um modelo, ator e skatista americano. Ele é conhecido por interpretar Akeno Menzies na série de drama adolescenteda HBO Max, Gossip Girl.

Vida e carreira
Evan Mock nasceu na Baía de Waimea, em Oahu uma das ilhas do Arquipélago do Havaí. Sua mãe é filipina enquanto seu pai é americano e trabalha como fabricante de quilhas de pranchas de surfe. Ele foi educado em casa e se mudou para Califórnia aos 18 anos pra praticar skate profissionalmente.

Em janeiro de 2019 Mock ganhou destaque ao ser gravado andando de skate pelo artista americano Tom Saches e ter seu vídeo compartilhado nas redes sociais por Frank Ocean.

Ele desfilou para a Louis Vuitton em 2019, e em 2020 foi escolhido como o rosto da Calvin Klein.

Mock estrela como o estudante de escola particular Akeno "Aki" Menzies na série de televisão de drama adolescente Gossip Girl, que estreou na HBO Max em julho de 2021.

Filmografia

Nascidos em 1997
Skatistas dos Estados Unidos
Pessoas vivas

Evan Mock


Mackerelmedia Fish é um jogo eletrônico para navegadores de 2020 com elementos experimentais de ARG desenvolvido por Nathalie Lawhead. O jogo apresenta temas e ambientações relacionados à Cibercultura dos anos 1990 e 2000 (seu nome é uma referência ao Macromedia Flash), em especial a perda de história digital devido a deprecações e á gradual corrupção de dados ao longo dos anos. Porções do jogo foram implementadas diretamente nos diretórios .htaccess abertos de um sítio eletrônico, enquanto outras porções guiam o jogador através de projetos artísticos anteriores de Lawhead, como por exemplo um programa chamado Electric Zine Maker.

Desenvolvimento

De acordo com o sítio eletrônico da autora, muito do jogo foi criado com Tumult Hype, um programa de desenvolvimento para HTML5. Lawhead mencionou o desejo de criar algum contexto fictício para o Electric Zine Maker, e criou Mackerelmedia Fish com conexões a esse projeto e outros futuros. Ela também mencionou querer desenvolver um projeto interativo que fizesse uso de diretórios abertos há muito tempo. O projeto foi lançado como um programa de código aberto, atualmente hospedado no GitHub.

Recepção

O jogo foi nomeado como um dos Jogos do Mês de abril de 2020 pela equipe do itch.io, que o definiram como "o ponto de entrada perfeito para jogos de realidade alternativa". Escrevendo para a Rock, Paper, Shotgun, Lauren Morton elogiou o jogo por sua 'esquisitice inteligente', chamando-o de "um portal de volta à minha infância, quando a internet era, se não menos estranha do que hoje, ao menos estranha de um modo diferente". Escrevedo para The Verge, Adi Robertson se referiu ao jogo como "uma ode estranhamente adorável a sítios eletrônicos moribundos". Resenhas tanto na revista PC Gamer quanto em The Verge compararam o jogo favoravelmente a Hypnospace Outlaw.

Ligações externas

 Sítio eletrônico oficial
 Página oficial no itch.io

Jogos eletrônicos de 2020
Ficção interativa
Jogos eletrônicos de aventura
Jogos eletrônicos de navegador
Jogos de realidade alternativa
Jogos eletrônicos para um jogador
Jogos eletrônicos de código aberto
Jogos eletrônicos de paródia
Jogos eletrônicos desenvolvidos nos Estados Unidos
Obras sobre mídia
Cultura da Internet

Mackerelmedia Fish


Pylaisiadelphaceae, porodica pravih mahovina u redu Hypnales. Postoje tri priznata rodova

Rodovi
 Aptychellites Schäf.-Verw., Hedenäs, Ignatov & Heinrichs
 Orientobryum H. Akiyama
 Yakushimabryum H. Akiyama, Ying Chang, T. Yamag. & B.C. Tan

Izvori

Hypnales

Pylaisiadelphaceae


Siva smilica (smilica sinja, lat. Koeleria glauca), vrsta trajnice iz porodice trava, potporodica Pooideae, rod smilica. Raširena po velikim dijelovima Euroazije, uključujući i Hrvatsku i Mongoliju.

Sinonimi
Postoje brojni sinonimi među kojima i:
 Aira dactyloides Rochel
 Aira glauca Spreng.
 Airochloa glauca (DC.) Link
 Dactylis glauca (Spreng.) Roth

Izvori

Smilica

Siva smilica


Das Lexikon zur Homosexuellenverfolgung 1933–1945, Untertitel Institutionen – Personen – Betätigungsfelder, ist ein 2011 erschienenes Lexikon zur Geschichte der Homosexualität in der Zeit des Nationalsozialismus.

Verfasst hat das Lexikon der Sexualwissenschaftler und Medizinhistoriker Günter Grau; Rüdiger Lautmann lieferte statt eines Vorwortes den Beitrag Emanzipation und Repression – Fallstricke der Geschichte. Das knapp 400 Seite starke Buch bietet neben Schlagworten, Quellenverzeichnis und Bildnachweisen ein eigenes Personenregister zum raschen Auffinden von in dem Lexikon erwähnten Personen.

Das Lexikon erschien 2011 in der Reihe Geschichte, Forschung und Wissenschaft als Band 21 in Berlin und Münster in Verlag Lit unter der ISBN 978-3-8258-9785-7.

Einzelnachweise

Geschichte der Homosexualität
Lexikon oder Enzyklopädie
Literatur (21. Jahrhundert)
Nachschlagewerk zum Nationalsozialismus


Senorbì (sardisk: Senorbì) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sud Sardegna i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 199 meters højde og har 4.897 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 34,29 km² og grænser til kommunerne Ortacesus, San Basilio, Sant'Andrea Frius, Selegas, Siurgus Donigala og Suelli.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sud Sardegna

Senorbì


Sandsværmoen Station (Sandsværmoen stoppested) var en jernbanestation på Sørlandsbanen, der lå i Kongsberg kommune i Norge.

Stationen blev oprettet som trinbræt 11. februar 1920 og opgraderet til holdeplads 1. juli samme år. Den blev nedgraderet til trinbræt 1. november 1970. Betjeningen med persontog ophørte 28. maj 1989, og 22. maj 1990 blev stationen nedlagt.

Stationsbygningen og daset blev opført efter tegninger af Gudmund Hoel og Niels Winge Grimnes ved NSB Arkitektkontor i 1918. De er nu solgt fra til private.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Sørlandsbanen
Nedlagte jernbanestationer i Norge
Etableret i 1920
Ophørt i 1990
Jernbanestationer i Viken

Sandsværmoen Station


An Maxillaria muelleri in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard August von Regel. An Maxillaria muelleri in nahilalakip ha genus nga Maxillaria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Maxillaria

Maxillaria muelleri


An Ophrys ulupinara in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni W.Hahn, Passin ngan R.Wegener. An Ophrys ulupinara in nahilalakip ha genus nga Ophrys, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Turkey. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophrys

Ophrys ulupinara


The Heaps je hrvatski glazbeni sastav iz Splita.

Povijest
Osnovani su koncem 2015. godine. Za sebe kažu "Visoko energični i eksplozivni sonički napad u izvedbi benda, počiva na neukrotivoj eneriji rock'n'rolla u svojoj prepoznatljivoj i nešto suvremenijoj varijanti. Heapsi sviraju isključivo autorski materijal". Kao sastav se osobno identificiraju sa sastavima koji nisu razvikani, ali imaju vjerne obožavatelje i snažan status u undergroundu, poput sastava kao što su: Overflowa, Essencea, Wizard Of Stone Mountaina i Bizona iz Splita, Muke, Peach Pita, Pogavranjen iz Zagreba, COG iz Osijeka, Andrije iz Livna,  M.O.R.T.-a, Trobecove krušne peći, Seven That Spells.

Vremenom se The Heapsima formirao profil njihovih obožavatelja: osobe koje preferiraju "ekscesivne nastupe uživo i zvuk sirovog rock n rolla, ali isto tako i "alternativu" u najširem mogućem smislu te riječi; sve od punka, noise do metala". Miksanje i masteriranje napravio je Kel Gore, a glazbu i tekst The Heaps (Lovre, Mario i Nikša).

Svoje pjesme The Heaps rade zajedno. EP Meltdown su snimili u garaži. Tome im je pridonio zajednički prijatelj članova sastava, glazbeni znalac i zanesenjak Goran Kelčec (basist sastava Mind Zooa), koji im je predstavio svoju zamisoa produkcijskog usmjerenja za snimanje. Svi su se složili oko načelnih stvari i uz sva logistička i tehnička ograničenja, zajedničkim pothvatom snimili su EP koji su objavili 8. prosinca 2016. godine.
2017. su sudjelovali na festivalu autorskih sastava ST-@rt.

Diskografija
Meltdown, EP

Članovi
Članovi su:
 Mario Radić - gitara
 Nikša Orlandić - bubnjevi
 Lovre Bilić – vokal

Izvori

Vanjske poveznice
The Heaps na Facebooku
The Heaps na SoundCloudu
The Heaps na Bandcampu
Jerko Jakšić:  MLP-U ) The Heaps - Chillton _ 05.Svibnja-2017. ), 6. svibnja 2017.

Splitski glazbeni sastavi

The Heaps


Hermann Albert comte zu Lynar (né le  à Lübbenau et mort le  à Dresde) est un lieutenant général prussien et propriétaire du  en Basse-Lusace.

Biographie

Origine
Il est issu de la famille noble zu Lynar, le deuxième fils d',  et de sa femme Mathilde, née comtesse von Voss.

Carrière
Lynar se lance dans une carrière d'officier dans l'armée prussienne, au cours de laquelle il commande le  de cuirassiers du  au . Pendant la guerre contre la France, il est chargé de commander la  de cavalerie. Décoré des deux classes de la croix de fer, Lynar devient, après la conclusion de la paix le , commandant du  d'uhlans de la Garde. En cette même qualité, il est affecté au régiment des Gardes du Corps du  au . Il est ensuite transféré aux officiers de l'armée en tant que colonel avec le grade et les émoluments de commandant de brigade, avant de recevoir le commandement de la  de cavalerie à Karlsruhe.

Le comte Lynar est chevalier de Justice de l'Ordre de Saint-Jean.

En 1879, Lynar achète le  avec 507 hectares de terrain, avec la ville et les villages associés pour  et fait effectuer d'importantes rénovations dans le domaine du château. Il écrit également une chronique de la ville de Vetschau. Après sa mort en 1887, la propriété passe à son frère aîné , seigneur du domaine de Lübbenau.

Famille
Lynar se marie le  avec Elisabeth von Bockelberg (1844-1922), fille de l'ambassadeur prussien . Le mariage produit les enfants suivants:

 Maria Anna Elisabeth Margarethe (1871-1959)
 Heinrich Herrmann Albert Guerrino (1874-1961) marié avec Alice comtesse  (1882–1974)
 Felix Guerrino Aribert (1876-1943) marié avec Martina comtesse de Solms-Sonnewalde (1883-1943)
 Mathilde Elisabeth Marie (1877-1949)
 Berthold (1882-1910)

Bibliographie
 Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Band 9, Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. [1941], DNB 986919780, S. 176, Nr. 2811.
 Rochus Graf zu Lynar, Lothar Uebel: Die Grafen zu Lynar. Kurze Geschichte einer langen Tradition. Hrsg. Gräflich zu Lynarsche Schlossverwaltung, Satz Susanne Nagel VorSatz-Berlin, Druck Arnold-Großbeeren, Bindung Helm-Berlin, Lübbenau, 2015, 267 S. gesamt

Références

Liens externes

Generalleutnant prussien
Militaire allemand de la guerre franco-allemande de 1870-1871
Chevalier de Justice de l'ordre de Saint-Jean (Bailliage de Brandebourg)
Récipiendaire de l'ordre de l'Aigle rouge de 2e classe
Récipiendaire de 1re classe de la croix de fer
Naissance en janvier 1827
Naissance à Lübbenau
Naissance dans la province de Brandebourg
Décès en novembre 1887
Décès à Dresde
Décès dans le royaume de Saxe
Décès à 60 ans

Hermann Albert zu Lynar


Noma es un restaurante danés situado en Nordatlantes Brygge, una antigua bodega en Copenhague, ahora convertida en centro cultural para el área del atlántico norte.

Considerado por Restaurant Magazine como el «Mejor restaurante del mundo» en 2010, 2011, 2012, 2014 y 2021, tiene también en su haber 3 estrellas en la Guía Michelin.

El nombre Noma es un acrónimo del danés "nordisk mad", que significa "comida nórdica". La base de sus menús son ingredientes locales y representa la cocina danesa moderna.  René Redzepi es el jefe de cocina y copropietario del restaurante.

Reconocimientos
 2019: 2° Mejor restaurant del Mundo para Restaurant Magazine
 2014 «Mejor restaurante del mundo» para Restaurant Magazine
 2010, 2011 y 2012: «Mejor restaurante del mundo» para Restaurant Magazine.
 2008-2009; 2011-2012: Dos estrellas en la Guía Michelín.
 2008: Los usuarios de la página web TripAdvisor califican Noma como el mejor del mundo.

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial del restaurante Noma

Gastronomía de Dinamarca

Noma (restaurante)


Povestea Jucăriilor 4 este un film de animație american din 2019 și al patrulea din franciza Povestea jucăriilor. Este produs de studiourile Pixar și distribuit de Walt Disney Pictures. Regizat de Josh Cooley, scenariu revenindu-i lui Stephany Folsom si Andrew Stanton, Cooley redactând povestea filmului alături de John Lasseter și Stanton, care au fost co-regizorii primelor două pelicule din trilogie.

Vezi și
 Lista celor mai costisitoare filme de animație
 Toy Story Toons

Referințe

Legături externe

 Pixar website

Filme din 2019
Filme de animație americane
Sequeluri
Povestea jucăriilor
Filme IMAX
Filme Pixar
Filme de animație Disney
Filme Disney
Filme Walt Disney Pictures
Filme 3D
Filme în limba engleză

Povestea jucăriilor 4


هارولد فريدريك شيبمان  (14 يناير 1946 -13 يناير 2004)، المعروف لعائلته وأصدقائه باسم فريد شيبمان، والمعروف إعلاميا باسم «ملاك الموت» و«الطبيب القاتل». كان طبيبًا إنجليزيًا ويعتقد أنه القاتل المتسلسل صاحب أكثر الضحايا في التاريخ. في 31 يناير 2000، وجدت هيئة المحلفين أن شيبمان مذنبًا بقتل 15 مريض كانوا تحت رعايته، ويقدر إجمالي عدد ضحاياه بحوالي 250. وحكم عليه بالسجن مدى الحياة مع التوصية بعدم إطلاق سراحه.

تم إدانة شيبمان في 215 جريمة قتل ويقدر إجمالي عدد جرائمه بـ 250. حوالي 80 ٪ من ضحاياه كانوا من النساء المسنات. وكان أصغر ضحية مؤكدة لشيبمان هو رجل يبلغ من العمر 41 عامًا، على الرغم من بعض الشكوك «الكبيرة» في أنه قتل مرضى لا تتجاوز أعمارهم أربعة أعوام.

تمت مراجعة وتعديل جزء كبير من القوانين فيما يتعلق بالرعاية الصحية والطب نتيجة لجرائم شيبمان. وهو الطبيب البريطاني الوحيد الذي أدين بقتل مرضاه، على الرغم من تبرئة أطباء آخرين من جرائم مماثلة أو إدانتهم بتهم أقل.

انتحر شيبمان في 13 يناير 2004، قبل يوم واحد من عيد ميلاده الثامن والخمسين، بشنق نفسه في زنزانته في سجن ويكفيلد.

الحياة المبكرة والمسيرة المهنية
ولد هارولد فريدريك شيبمان في نوتنغهام، نوتنجهامشير، إنجلترا، كان الثاني من ثلاثة أطفال لفريدريك شيبمان (12 مايو 1914 -5 يناير 1985)، سائق شاحنة، وفيرا بريتان (23 ديسمبر 1919 -21 يونيو 1963). كان والديه من الطبقة العاملة. عندما كبر، كانت شيبمان لاعب رجبي بارع في بطولات الدوري للشباب.

اجتاز شيبمان أحد عشر عامًا إضافيًا في عام 1957، وانتقل إلى المدرسة الثانوية في نوتنغهام، التي غادرها عام 1964. وقد كان عداءً متميزًا، وفي سنته الأخيرة في المدرسة عمل كنائب قائد فريق ألعاب القوى. كان شيبمان قريبًا بشكل خاص من والدته، التي توفيت بسبب سرطان الرئة عندما كان عمره 17 عامًا.

جاءت وفاتها بطريقة مشابهة لما أصبح فيما بعد طريقة عمل شيبمان الخاصة: في المراحل المتأخرة من مرضها، كانت تأخذ المورفين في المنزل من قبل الطبيب. شهد شيبمان ألم والدته ينحسر، على الرغم من حالتها النهائية، حتى وفاتها في 21 يونيو 1963.

في 5 نوفمبر 1966، تزوج شيبمان من بريمروز ماي أوكستوبي. وأنجبا أربعة أطفال.

درس شيبمان الطب في كلية الطب في ليدز، وتخرج عام 1970. بدأ العمل في مستوصف بونتفراكت العام في بونتفراكت، وفي عام 1974 تولى منصبه الأول كطبيب عام.

في العام التالي، تم القبض عليه وهو يقوم بتزوير وصفات من البيثيدين لاستخدامه الخاص. تم تغريمه 600 جنيه إسترليني، وحضر لفترة وجيزة لمركز إعادة تأهيل للمدمنين في يورك. أصبح طبيبًا عامًا في مركز دونيبروك الطبي في هايد بالقرب من مانشستر، في عام 1977.

واصل شيبمان العمل كطبيب عام في هايد طوال الثمانينيات، وأسس عيادته الخاصة في عام 1993، وأصبح عضوًا محترمًا في المجتمع.
في عام 1983، تمت مقابلته في فيلم وثائقي تلفزيوني بعنوان «العالم في العمل» حول كيفية علاج المرضى النفسيين في المجتمع.

اكتشافه
في مارس 1998، عبرت ليندا رينولدز من مركز دونيبروك الطبي في هايد، مدفوعة من ديبرا ماسي من دار فرانك ماسي لخدمات الجنائز، عن مخاوفها لجون بولارد، الطبيب الشرعي في منطقة جنوب مانشستر، بشأن ارتفاع معدل الوفيات بين مرضى شيبمان. وبوجه خاص، أعربت عن قلقها إزاء العدد الكبير من أشكال حرق جثث النساء المسنات التي احتاجت إلى توقيعه. وقد عرضت هذه المسألة على الشرطة، التي لم تتمكن من العثور على أدلة كافية لتوجيه الاتهامات؛ وألقى المحققين في قضية شيبمان باللوم في وقت لاحق على الشرطة لتعيين ضباط عديمي الخبرة في القضية. بين 17 أبريل 1998، عندما تخلت الشرطة عن التحقيق، واعتقل شيبمان في نهاية المطاف، قتل ثلاثة أشخاص آخرين.

بعد عدة أشهر، اتصل سائق سيارة تاكسي بالشرطة لإبلاغهم بأنه يشتبه في أن شيبمان قد قتل 21 من مرضاه.

كانت آخر ضحية لشيبمان هي كاثلين جروندي، التي وجدت ميتة في منزلها في 24 يونيو 1998. وكان آخر شخص رآها على قيد الحياة. ووقع فيما بعد على شهادة الوفاة، مسجلاً «الشيخوخة» كسبب للوفاة. وقد شعرت ابنة جروندي، المحامية أنجيلا وودرف، بالقلق عندما أبلغها المحامي بريان بيرجيس أن والدتها قد كتبت وصية؛ كانت هناك شكوك حول صحتها. لأن الوصية استبعدت وودرف وأطفالها، لكنها تركت 386 ألف جنيه إسترليني لشيبمان. بناء على إلحاح بورجيس، ذهبت وودرف إلى الشرطة، التي بدأت التحقيق.

تم استخراج جثة جروندي، وعندما تم فحصها، تبين أنها تحتوي على آثار من الديامورفين (الهيروين)، والذي يستخدم في كثير من الأحيان كمسكن للألم لمرضى السرطان.

زعم شيبمان أنها مدمنة، وأظهرت لهم الملاحظات التي كتبها في هذا الصدد في سجلاته الطبية المحوسبة؛ ومع ذلك، أظهر فحص جهاز الكمبيوتر الخاص بهم بأن الملاحظات قد كتبت بعد وفاتها. ألقي القبض على شيبمان في 7 سبتمبر 1998، وتبين أنه يمتلك آلة كاتبة من النوع المستخدم لصنع الوصية المزورة.

ثم قامت الشرطة بالتحقيق في حالات وفاة أخرى قام شيبمان بالتصديق عليها، وأنشأت قائمة من خمس عشرة حالة للتحقيق فيها. اكتشفوا وفاتهم بجرعات مميتة من الديامورفين، وتوقيع شيبمان على شهادات الوفاة الخاصة بهم، ثم تزوير السجلات الطبية للإشارة إلى أنهم كانوا في حالة صحية سيئة.

في عام 2000، أصدر الصحفيان براين ويتل وجان ريتشي كتاب بعنوان «وصفة للقتل»، قدموا نظريتان حول دوافع شيبمان لتزوير الوصية: بأنه أراد أن يتم القبض عليه لأن حياته كانت خارج نطاق السيطرة، أو أنه يعتزم التقاعد في سن 55 وترك المملكة المتحدة.

المحاكمة والسجن
بدأت محاكمة شيبمان في 5 أكتوبر 1999. وقد اتهم بخمسة عشر جريمة قتل، وكل ذلك بين عامي 1995 و1998. في 31 يناير 2000، وجدت هيئة المحلفين أن شيبمان مذنب بارتكاب 15 جريمة قتل وتهمة واحدة بالتزوير.

حُكم على شيبمان بالسجن 15 مرة لمدى الحياة لكل من جرائم القتل المدان بها، مع توصية بعدم الإفراج عنه مطلقًا، مع حكم بالسجن لمدة أربع سنوات بتهمة التزوير.

في 11 فبراير 2000، بعد عشرة أيام من إدانته، قام المجلس الطبي العام بشطب شيبمان من سجله. في حين كان يمكن للسلطات أن توجه العديد من التهم الإضافية، فقد خلصت إلى أنه من المستحيل عقد جلسة استماع عادلة في ضوء الدعاية الهائلة المحيطة بالمحاكمة الأصلية. علاوة على ذلك، فإن أحكام السجن الخمسة عشر لمدى الحياة الصادرة بالفعل جعلت من التقاضي الإضافي غير ضروري.

أنكر شيبمان باستمرار ذنبه، متنازعًا على الأدلة العلمية ضده. لم يصرح بأي تصريحات علنية عن أفعاله. حافظت زوجة شيبمان، بريمروز، على براءة زوجها بثبات، حتى بعد إدانته. شيبمان هو الطبيب الوحيد في تاريخ الطب البريطاني الذي أدين بقتل مرضاه.

اتهم جون بودكين آدامز في عام 1957 بقتل مريض، وسط شائعات بأنه قتل عشرات آخرين على مدى 10 سنوات و «ربما قدم نموذجا يحتذى به لشيبمان». ومع ذلك، تمت تبرئته. ذكرت المؤرخة باميلا كولين أنه بسبب تبرئة آدامز، لم يكن هناك زخم لفحص العيوب في النظام البريطاني حتى قضية شيبمان.

الوفاة
شنق شيبمان نفسه في زنزانته في سجن ويكفيلد في الساعة 6:20 صباحًا في 13 يناير 2004، عشية عيد ميلاده الثامن والخمسين، وأعلن عن وفاته في الساعة 8:10 صباحًا. وأشار بيان لخدمة السجون إلى أن شيبمان شنق نفسه من قضبان نافذة زنزانته باستخدام ملاءات السرير.

لم يتم إثبات دافعه للانتحار، على الرغم من أنه أخبر ضابط المشرف عليه أنه يفكر في الانتحار لضمان الأمن المالي لزوجته بعد منعه من معاش الخدمة الصحية الوطنية التقاعدي. حصلت زوجته على معاش كامل من الخدمة الصحية الوطنية؛ لم يكن لها الحق في ذلك لو كان شيبمان قد عاش 60 عامًا. بالإضافة إلى ذلك، كان هناك دليل على أن زوجته، التي احتجت باستمرار على براءته على الرغم من الأدلة الدامغة، قد بدأت في الاشتباه في ذنبه.

خلال هذه الفترة، وفقًا لزميل زنزانة شيبمان، تلقى رسالة من زوجة شيبمان تحثه على «أخبارها بكل شيء، بغض النظر عن أي شيء.» وجد في تحقيق في عام 2005 أن انتحار شيبمان «لم يكن من الممكن التنبؤ به أو منعه»، ولكن مع ذلك يجب إعادة النظر في الإجراءات.

روابط خارجية

المصادر

الأشخاص الذين يعانون من اضطراب الشخصية المعادية للمجتمع
انتحار في 2004
أشخاص أدينوا بالقتل في إنجلترا وويلز
أشخاص أقدموا على الانتحار في السجن
أشخاص من نوتنغهام
أطباء إنجليز في القرن 20
أطباء عامون بريطانيون
أطباء منتحرون
إنجليز أدينوا بتهمة القتل
خريجو جامعة ليدز
خلافات طبية في المملكة المتحدة
سجناء إنجليز حكم عليهم بالحبس المؤبد
سجناء حكم عليهم بالحبس المؤبد من قبل إنجلترا وويلز
قتلة بالسم
قتلة متسلسلون
قتلة متسلسلون إنجليز
مجرمون إنجليز في القرن 20
مجرمون من نوتنغهامشير
مسجونون إنجليز حكم عليهم سجن مؤبد
منتحرون بالشنق في إنجلترا
منتحرون ومنتحرات
مواليد 1946
مواليد في نوتنغهام
وفيات 2004

هارولد شيبمان


La catita versicolor, pihuicho  o periquito de alas amarillas (Brotogeris versicolurus) es una especie de ave psittaciforme de la familia Psittacidae nativa de Sudamérica. Está estrechamente emparentado con la catita chirirí, y a veces se las consideró conespecíficas.

Descripción

Estos periquitos miden entre de 21,5 a 25 cm de longitud. El plumaje es verde, con las mejillas grisáceas y en las alas con bordes amarillos siempre visibles, parches blancos notorios en vuelo y punta azul. La cola es larga, afilada y puntuda.

Distribución y hábitat

El área de distribución natural de la catita versicolor se extiende por la cuenca del Amazonas, en Bolivia, Brasil, Colombia, Ecuador, Guayana francesa, Perú y Surinam. Ha sido introducido en California, Florida, Puerto Rico y en la ciudad de Lima, Perú, debido a la liberación de mascotas. Aunque se ha observado que las poblaciones reproductoras establecidas en Estados Unidos están en declive.

Vive en el dosel del bosque de galería, bordes del bosque, islas fluviales y áreas abiertas arboladas, preferentemente por debajo de los 300 m de altitud, pero se encuentra en elevaciones mayores, incluso hasta los 2.700

Comportamiento

Alimentación
Se alimenta principalmente de gusanos y de frutas en su hábitat natural. Fuera de él se adapta para alimentarse también de flores y de néctar. Gusta consumir las semillas de ceiba.

Reproducción
Anida en troncos huecos de palmeras y árboles, aprovechando las grietas formadas por la descomposición. Construyen el nido como réplica de los montículos de termitas arbóreas. La hembra pone cuatro a cinco huevos blancos, que eclosionan después de 26 días de incubación. Los polluelos abandonan el nido unos 45 días después del nacimiento. Después de la crianza, todas las aves vuelven a los dormideros comunales, de hasta 100 individuos.

Amenazas y conservación
Aunque está catalogado como especie bajo preocupación menor, sus poblaciones disminuyeron debido a la destrucción de hábitat y el comercio ilegal de periquitos como mascotas.

Referencias

Bibliografía
 "National Geographic"  Field Guide to the Birds of North America ISBN 0-7922-6877-6
Josep del Hoyo, Handbook of the Birds of the World Vol 4, ISBN 84-87334-22-9
David Allen Sibley, "National Audubon Society" The Sibley Guide to Birds,  ISBN 0-679-45122-6

Enlaces externos

''B. Galería de fotos en VIREO
 Historia de la catita versicolor en EE. UU. (en inglés)

Versicolurus
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Philipp Ludwig Statius Müller

Brotogeris versicolurus


Gibbs Aquada er et amfibiefartøj, som er blevet udviklet af Gibbs Sports Amphibians. Den er i stand til at køre over 160 km/t på land og 50 km/h  (27 knob) på vand. I stedet for at tiløje hjul til en båd eller lave en bil der kan flyde, blev Aquadaen designet fra grunden for at kunne yde godt både til lands og til vand. Den indeholder over 60 patenter, der dækker tekniske innovationer.

Gibbs Aquada blev produceret i et begrænset antal som en konceptbil i 2003 og 2004. Den har en 2.5L Rover V6 motor.

I 2004 brugte Richard Branson, ejeren af Virgin Group, Gibbs Aquada til at sætte en rekort for at krydse Den Engelske Kanal i et amfibiefartøj. Branson skar 4 timer og 20 minutter af den tidligere rekord på 6 timer, som havde stået siden slutningen 1960'erne. Den officielle tid blev 1 timer, 40 minutter og 6 sekunder.

I august-nummeret fra 2004 af Top Gear-magasinet kørte journalist Paul Walton en Aquada i Monaco havn under Monacos Grand Prix for at kunne se løbet gratis. Han skrev, at Aquadaen var hurtig og responsiv både i og uden for vandet, men at den var for lav til, at han kunne se løbet.

Aquadaen blev udviklet i Auckland i New Zealand. Efterfølgeren er Gibbs Humdinga og Gibbs Quadski.

Se også
 Amphicar (1961)
 Gibbs Humdinga (2006)
 Gibbs Quadski (2006)
 WaterCar
 Rinspeed sQuba

Referencer

Eksterne henvisninger
 Gibbs Technologies official website
 website of Paul Walton who drove the Aquada for Top Gear magazine

Amfibiefartøjer

Gibbs Aquada


.
Mrežna aplikacija (eng. web application, web app) je klijentsko-poslužiteljski računalni program lkoji klijent (rabljen u korisničkom sučelju i logici klijentske strane) izvodi u pregledniku. Uobičajene mrežne aplikacije imaju webmail, online kupovinu i online dražbu.

Mrežne aplikacije su one vrste aplikacija čiji su pokretači računala spojena na mrežu. Najčešće korištene mrežne aplikacije si mrežni preglednici koje se rabi radi pronalaska sadržaja na World Wide Web-u (WWW-u), aplikacije elektronske pošte radi slanja poruka putem WWW-a (mrežno bazirani servisi elektronske pošte, npr. GMail, Yahoo Mail i sl.). Svaka aplikacija izravno je povezana s protokolom koji koristi, pa tako WWW se služi protokolom HTTP, brojni programi za elektronsku poštu služe se protokolima POP3 i IMAPv4, aplikacije za prijenos datoteka najčešće se služe protokolom FTP, programi za udaljeni pristup služe se protokolom Telnet/SSH, aplikacije za upravljanje mrežom služe se protokolom SNMP.

Izvori

Normativni nadzor
LCCN: sh2012001728, NDL: 01058852

Vanjske poveznice
HTML5 Draft recommendation,  changes to HTML and related APIs to ease authoring of web-based applications (eng.)
The Other Road Ahead — An article arguing that the future lies on the server, not rich interfaces on the client (eng.)
Web Applications na Curlieju
Web Applications Working Group at the World Wide Web Consortium (W3C) (eng.)
Create Web App Without Coding  (eng.)

Programska podrška

Mrežna aplikacija


Fizik Mühendisleri Odası, Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) 7303 sayılı Yasa, 66 ve 85 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamelerle değişik 6235 sayılı Yasayla 1954 yılında faaliyete geçmiştir.  Türkiye' de ilk fizik Mühendisliği bölümü 1954 yılında Ankara Üniversitesi ve  İstanbul Teknik Üniversitesi'nde kurulmuş, 1968 yılında Hacettepe Üniversitesi'nde kurulan Fizik Mühendisliği Bölümünün ardından 1970 yılında TMMOB bünyesinde Fizik Mühendisleri Odası olarak oda faaliyete geçmiştir.

Kaynakça

Türkiye merkezli mühendislik kuruluşları
TMMOB
1954'te kurulan kuruluşlar

Fizik Mühendisleri Odası


Newry este cel de-al patrulea cel mai populat oraș din Irlanda de Nord.

Newry s-ar mai putea referi și la următoarele denumiri geografice, precum și la late subiecte.

Denumiri geografice

Australia

 Newry,
 Newry Islands National Park,  și
 Newry Station, .

Canada

 Newry, Ontario

Statele Unite ale Americii

 Newry, statul ,
 Newry, statul ,
 Newry Township, statul ,
 Newry, statul ,
 Newry, statul  și
 Newry, statul .

Alte utilizări în Irlanda de Nord

Circumscripții electorale ale Irlandei de Nord

 Newry (Parliament of Ireland constituency), circumscripție electorală a Parlamentului Irlandei,
 Newry (UK Parliament constituency), fostă circumscripție electorală,
 Newry and Armagh, circumscripție electorală a Ansamblului legislativ al Irlandei de Nord și
 Newry and Armagh, circumscripție electorală a Parlamentului Regatului Unit.

Alte utilizări

 Newry Canal
 Newry Bosco GFC
 Newry City F.C.
 Newry High School
 Newry River
 Newry and Mourne District Council
 Newry railway station și
 The Troubles in Newry, o axă a timpului a incidentelor din Newry.

Dezambiguizare
Nume proprii

Newry (dezambiguizare)


ظهر مصطلح دول الجوار العراق بعد بداية حرب العراق وبداية استقرار المنطقة، وذلك للتنسيق فيما بينها بسبب التغيرات الإقليمية التي حدثت بعد حرب العراق عام 2003. وفيما بعد أنشأت أشبه بمنظمة لها اجتماعات دورية أو غير ذلك، وانظمت دول أخرى إلى الاجتماعات والمباحثات غير الدول الست المجاورة للعراق، وفيما بعد بدأت العراق تشارك فيها أيضا.

الدول المجاورة للعراق
وهي 6 دول:

البداية
بدأت الاجتماعات في العام 2004 على مستوى وزراء خارجية الدول المجاورة للعراق، ثم انظمت  و، ثم انضمت العراق للمحادثات بعد تشكل الحكومة، ووكان وزير خارجية العراق أول مشارك من العراق ما بعد الحرب.

وزراء داخلية جوار العراق
ثم بدأت مباحثات على مستوى وزراء داخلية جوار العراق لبحث مجالات التعاون الامني، وسيعقد في عمان الاجتماع الخامس خلال الفترة 20 - 24 أكتوبر 2008. وسوف تشارك فيه:
 الأردن
 سوريا
 العراق
 السعودية
 الكويت
 تركيا
 إيران
 البحرين
 مصر
 ممثل عن جامعة الدول العربية
 ممثلين عن الهيئات والمنظمات الدولية

الاجتماعات السابقة

على مستوى وزراء الخارجية
 الأول: شرم الشيخ المصرية في مايو 2007
 الثاني: إسطنبول تركيا في نوفمبر 2007
 الثالث: في الكويت 22 ابريل 2008
 الرابع:
 الخامس: في عمان 20 ديسمبر - 24 ديسمبر 2008.

الاجتماع الثالث
شارك في المؤتمر الثالث لوزراء الخارجية:
دول مجلس التعاون الخليجي والعراق ومصر والأردن وإيران وسوريا وتركيا والولايات المتحدة والمملكة المتحدة وكندا والصين وفرنسا وألمانيا وإيطاليا واليابان وروسيا والسويد إلى جانب ممثلين عن الامم المتحدة ورئاسة الاتحاد الأوروبى وحلف الناتو والأمانة العامة لمجلس التعاون الخليجي لدول الخليج العربي ومنظمة المؤتمر الإسلامي وجامعة الدول العربية.

وزراء الداخلية
جرت عدة اجتمعات على ة مستوى وزرائ الداخلية ويشارك فيها وزراء داخلية دول جوار العراق كل من العراق وسوريا والكويت والأردن وتركيا وإيران والسعودية ومصر وممثلين عن الأمم المتحدة والجامعة العربية ومنظمة المؤتمر الإسلامي.
الأول:
 الثاني
 الثالث
 الرابع
 الخامس: الأردن
 السادس: مصر

الاجتماع السادس
عقد الاجتماع السادس لوزراء داخلية دول جوار العراق عام 2009 برئاسة وزير الداخلية المصري اللواء حبيب العادلي وسط جو من التفاؤل المشوب بالحذر في محاولة للخروج بمزيد من الاجراءات التنسيقية بين الدول الأعضاء التي من شأنها حفظ الأمن والاستقرار في العراق، وقبله عقد عدة اجتماعات.

البرلمانات العربية
جرى في عمان اكتوبر 2010اجتماعات رؤساء برلمانات الدول المجاورة للعراق بالإضافة إلى مصر والبحرين، للبحث في الأوضاع التي يعيشها العراق ومختلف التداعيات التي خلفها الاحتلال على مستقبله وعلى دول الجوار، واتفقو في بيان أصدروه على ان قانون محاسبة سورية  هو مخالفة صريحة وواضحة للقانون الدولي والمعاهدات والمواثيق الدولية والإنسانية ولاتستند إلى أي مسوغ قانوني أو شرعي

انظر أيضا
 حرب العراق
 دول جوار افغانستان

مراجع

وصلات خارجية

علاقات العراق الخارجية

دول جوار العراق


Información puede referirse a datos o conjunto de datos con significado o comprensibles en distintos campos:

 Información clasificadada , información secreta.
 Información genética, la que contiene el ADN.
 Información geográfica, en geografía.
 Información cuántica, en mecánica cuántica.
 Información científica, la obtenida por el método científico.
 personal,Información personal, datos personales como el nombre, edad, domicilio, estado civil, etc.
 Información asimétrica, en teoría económica.
 Información periodística, la de los medios de prensa y comunicación.

También puede referirse a:
 Información (periódico), diario fundado en 1941 en Alicante.

Información (desambiguación)


(désignation provisoire ) est un astéroïde Apollon sur une orbite rétrograde. Il pourrait s'agir d'une comète éteinte ou d'un astéroïde damocloïde.

L'astéroïde a été découvert le  par des astronomes du Catalina Sky Survey à la station Catalina près de Tucson, en Arizona, aux États-Unis.  Il mesure environ  de diamètre et fait de nombreuses passages rapprochés de la Terre, de Vénus et de Mars à une vitesse relative très élevée. Il a été nommé d'après le satyre Marsyas de la mythologie grecque.

Classification et orbite
Marsyas a été initialement répertorié comme un astéroïde potentiellement dangereux. Il a été retiré de la Sentry Risk Table le . Il orbite autour du Soleil à une distance allant de  une fois tous les  ( ; demi-grand axe de ). Son orbite a une excentricité de 0,81 et une inclinaison de 154° par rapport à l'écliptique.

Rétrograde
Marsyas a une orbite rétrograde et tourne donc autour du Soleil dans la direction opposée aux autres objets. Par conséquent, les passages près de ces objets peuvent avoir des vitesses relatives très élevées. En 2012, il avait la vitesse relative la plus élevée par rapport à la Terre parmi les objets qui se situent à moins de  de la Terre.

Passages rapprochés
Le , Marsyas passera à environ 0,485 unité astronomique ( de kilomètres) de la Terre à la vitesse relative record d'environ  (). La comète de Halley () et 55P/Tempel-Tuttle () ont des vitesses relatives légèrement inférieures par rapport à la Terre. Il faut cependant noter que, lorsque l'astéroïde sera à une unité astronomique du Soleil (comme ce serait le cas s'il frappait la Terre), sa vitesse relative sera moindre. Le , Marsyas passera à  de kilomètres () de Vénus. Le , il passera à  () de Mars.

Possible damocloïde
Le croisement de plusieurs planètes et son orbite rétrograde suggèrent que cet objet pourrait être une comète éteinte ou un astéroïde damocloïde similaire à ,  et .

Diamètre
Marsyas a une magnitude absolue de 16,3 et donc, pour un albédo supposé compris entre 0,25 et 0,05, mesure entre  de diamètre.

Nom
Le , l'objet a été nommé par le groupe de travail sur la nomenclature des petits corps (GTNPC) d'après Marsyas, un satyre phrygien de la mythologie grecque qui a osé défier Apollon dans un duel musical. Marsyas a perdu et il a été écorché vif dans une grotte près de Célènes pour son hubris de défier un dieu. Comme dans le récit mythologique, l'orbite rétrograde inhabituelle de l'astéroïde Marsyas s'oppose à la plupart des corps du système solaire, en particulier à la plupart des autres astéroïdes Apollon et notamment à  lui-même. Ce nom a été proposé au GTNPC par le Catalina Sky Survey, le relevé qui a découvert l'astéroïde, sur la suggestion d'Adrien Coffinet.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des planètes mineures (343001-344000)
 Astéroïde Apollon

Liens externes
 Images d'actualité 2009 sur HohmannTransfer.com

Damocloïde
Astéroïde Apollon
Astéroïde aréocroiseur
Astéroïde cythérocroiseur
Planète mineure ayant une orbite rétrograde
Planète mineure découverte en 2009
Objet céleste découvert par le Catalina Sky Survey
Objet céleste découvert à la Station Catalina
Marsyas

(343158) Marsyas


The Citadel ist ein Berg im Süden des australischen Bundesstaates Tasmanien. Er liegt am Nordostende der Frankland Range über dem Lake Pedder.

Nördlich anschließend befindet sich The Lion und östlich schließt der Murpheys Bluff an. Außerdem bildet der Berg das Südostufer von The Moat, einem Bergsee.

Quellen
Tasmap-Karte 1 : 25 000: Solitary, Blatt 4224, 1. Auflage 2001

Berg unter 1000 Meter
Berg in Australien und Ozeanien
Berg in Tasmanien
Tasmanische Wildnis

The Citadel (Tasmanien)


S. Husky Höskulds eða Steinar Höskuldsson (fæddur 1969) er íslenskur upptökustjóri sem búið hefur í Bandaríkjunum um árabil (síðan 1991) eða í Los Angeles. Hann hefur unnið til Grammy-verðlauna m.a. fyrir upptökur á plötunum Come Away With Me með Norah Jones og Blood Money með Tom Waits. Einnig hefur hann unnið  t.d. með Sheryl Crow, Wallflowers og Jakob Dylan (sonur Bob Dylan), Elvis Costello, Tracy Chapman og margsinnis með Mike Patton söngvara Faith No More.

Tengill
Heimasíða

Tilvísanir

Íslenskir upptökustjórar

S. Husky Höskulds


Yağınözü, Samsun ilinin Vezirköprü ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 121 km, Vezirköprü ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Vezirköprü'nün mahalleleri

Yağınözü, Vezirköprü


Sibiu Cycling Tour 2018 er den 8. udgave af det rumænske landevejscykelløb i distriktet Sibiu. Løbet foregår i perioden 5. til 8. juli 2018. Løbet er en del af UCI Europe Tour 2018 og er i kategorien 2.1.

Ryttere og hold

Etaperne

Prolog

1. etape

2. etape
2. etape blev aflyst på grund af dårligt vejr.

3a. etape

3b. etape

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Eksterne henvisninger

Cykelløb i Rumænien
UCI Europe Tour 2018

Sibiu Cycling Tour 2018


Firefox is a web browser.

Firefox or fire fox may also refer to:

 Firefox (mythology), a creature in Finnish folklore
 Firefox (novel), a 1977 novel by Craig Thomas
 Firefox (film), a 1982 American film based on the novel
 Firefox (video game), an arcade game based on the film
 Mikoyan MiG-31, a fictional aircraft from the novel
 Firefox OS, an operating system for tablets and phones
 Eurofly Fire Fox, an Italian aircraft design
 Red panda or fire fox, a Himalayan tree mammal
 F15 Firefox, a scooter by Malaguti
 Firefox bikes, a bicycle brand of Hero Cycles
 Fire Fox, a move used by Fox McCloud in Super Smash Bros.

See also

 Firebox (disambiguation)
 Firefox Down, a sequel novel by Craig Thomas
 Foxfire (disambiguation)

Firefox (disambiguation)


Alberto Muro (* 27. April 1927 in Buenos Aires; † 21. Januar 1997 in La Colle-sur-Loup) war ein argentinischer Fußballspieler und Trainer, der den größten Teil seiner Karriere bei französischen Vereinen unter Vertrag stand.

Spielerkarriere
Über Muros Leben in Südamerika ist relativ wenig bekannt; er kam 1950 von Nacional Montevideo nach Frankreich. Beim Erstdivisionär FC Sochaux wurde er ab 1951 zum Stammspieler, und für diesen Klub tauchte der Stürmer am Ende der Saison 1952/53 zum ersten Mal auf einem vorderen Rang der Ligatorjägerliste auf (Rang 6 mit 17 Treffern). In dieser Saison wurde er mit seiner Mannschaft sogar Vizemeister hinter Stade Reims, aber Titel in Meisterschaft oder Pokalwettbewerb waren mit Sochaux in diesen Jahren nicht zu gewinnen. Deshalb wechselte Alberto Muro 1956 zum frischgebackenen Meister OGC Nizza. An der Côte d'Azur blühte er regelrecht auf und war maßgeblich an dem Parcours beteiligt, der den OGC im Europapokal der Landesmeister 1956/57 nach Erfolgen über Aarhus GF und die Glasgow Rangers ins Viertelfinale führte. Gegen die Rangers bedurfte es eines dritten Spiels, in dem ihm das vorentscheidende 2:1 gelang. Anschließend ging es gegen Titelverteidiger Real Madrid; beim Hinspiel in Spanien war Muro aufgrund einer taktischen Umstellung von Trainer Luis Carniglia allerdings "komplett isoliert", und das Rückspiel vor eigenem Publikum war die einzige der sieben Partien, in denen er fehlte. In der Division 1 schloss seine Mannschaft, in der mit Victor Nurenberg, Joseph Ujlaki und Jacques Foix drei weitere torhungrige Offensivkräfte standen, die folgenden beiden Saisons lediglich im Tabellenmittelfeld ab, aber der Argentinier schoss sich 1957/58 mit 21 Punktspieltreffern sogar auf den dritten Rang unter den besten Torjägern. In der folgenden Spielzeit gelang Nizza dann der Durchbruch, und zum Meistertitel der Aiglons – "Jungadler" ist der bis ins 21. Jahrhundert gebräuchliche Spitzname für die Spieler des OGC – hatte ihr Angreifer wiederum 16 Treffer beigetragen. Dabei spielte er inzwischen nicht mehr in vorderster Reihe, sondern "dirigierte das Manöver hinter den Sturmspitzen".

Daran schloss sich allerdings erneut eine nur mittelmäßige Spielzeit an, auch für Muro, der seinen Stammplatz an Héctor De Bourgoing verloren hatte und während der Saison an den Zweitligisten FC Nancy abgegeben wurde. Bei den Lothringern und ihrem Trainer Mario Zatelli fand er schnell zu alter Stärke und bereits sechs Monate später auch in die erste Division zurück. 1961 wurde Nancy Achter und 1962 sogar Vierter, und Alberto Muro stand in beiden Spielzeiten wieder unter den 15 besten Torschützen; vor allem aber galt er als "Seele der Mannschaft, [weil er] sich ungeachtet seines Alters viele Qualitäten bewahrt" hatte. 1962 erreichte er mit seinem Klub zudem das Pokalendspiel; darin unterlag Nancy der AS Saint-Étienne durch einen Treffer kurz vor Spielende mit 0:1, weil der FC zuvor seine Chancen nicht genutzt hatte. Anschließend wechselte der inzwischen 35-Jährige wieder ans Mittelmeer, wo ihm Zweitdivisionär AS Cannes einen Posten als Spielertrainer angeboten hatte. Nachdem er mit Cannes zweimal nur Mittelfeldplätze erreicht hatte, arbeitete er 1964/65 in gleicher Doppelfunktion für den benachbarten Amateurklub SC Draguignan, wo er sich ebenso noch häufig selbst aufstellte wie in der folgenden Saison, in der er – dann wieder in der zweiten Liga – auf Korsika beim AC Ajaccio tätig war. 1966, kurz vor der Vollendung seines 39. Lebensjahres, beendete er endgültig seine Spielerkarriere, in der er in der höchsten französischen Spielklasse bei 269 Einsätzen 128 Tore und in der zweiten Division in 101 Matches 35 Treffer erzielt hatte.

Stationen
 Nacional Montevideo (1949 – 1950)
 1951–1956: FC Sochaux
 1956–Dezember 1959: OGC Nizza
 Januar 1960–1962: FC Nancy (1959/60 in D2)
 1962–1964: AS Cannes (in D2, als Spielertrainer)
 1964/65: SC Draguignan (im Amateurbereich, als Spielertrainer)
 1965/66: AC Ajaccio (in D2, als Spielertrainer)

Trainertätigkeiten
Alberto Muros Laufbahn an der Seitenlinie ist bisher nicht lückenlos zu dokumentieren. Er blieb noch vier weitere Jahre in Ajaccio, führte die Mannschaft 1967 in die erste Division und beendete seine Tätigkeit dort am Ende der Saison 1969/70, nachdem der ACA in den Barrages um den Klassenerhalt kämpfen musste und seinen Platz nur dank einer Aufstockung der Liga behielt. In diesen Jahren hat er mit der Ausbildung von Jean-Pierre Brucato sowie zwei 19-jährigen, späteren Nationalspielern (Dominique Baratelli und Marius Trésor) seine Fähigkeiten auch in diesem Metier nachgewiesen. Ab 1974 trainierte er mit der AS Monaco einen weiteren Erstligisten; die Monegassen entließen Muro nach anderthalb Jahren, als die Mannschaft sich in akuter Abstiegsgefahr befand. Als weitere Trainerstation ist seine Zeit bei Paris FC in dessen Zweitligasaison 1981/82 zu ermitteln, wo er die Nachfolge von Roger Lemerre antrat und nach deren Ende der Verein seine Profiabteilung auflöste und einen Neuanfang im Amateurlager unternehmen musste. Offenbar hat Alberto Muro trotzdem auch 1982/83 noch für den PFC gearbeitet.

Palmarès
als Spieler
 Französischer Meister: 1959 (und Vizemeister 1953)
 Französischer Pokalsieger: Fehlanzeige, aber Finalist 1962
 36. Rang in der Liste der erfolgreichsten Division-1-Torschützen aller Zeiten mit 128 Treffern
als Trainer
 Meister der Division 2: 1967

Literatur
 Jean-Philippe Rethacker/Jacques Thibert: La fabuleuse histoire du football. Minerva, Genève 2003², ISBN 978-2-8307-0661-1
 Matthias Weinrich: Der Europapokal. 1955 bis 1974. AGON, Kassel o. J. [2007], ISBN 978-3-89784-252-6

Weblinks

Anmerkungen und Nachweise

Fußballspieler (Nacional Montevideo)
Fußballspieler (AC Ajaccio)
Fußballspieler (AS Cannes)
Fußballspieler (FC Nancy)
Fußballspieler (FC Sochaux)
Fußballspieler (OGC Nizza)
Fußballtrainer (AC Ajaccio)
Fußballtrainer (AS Monaco)
Fußballtrainer (AS Cannes)
Fußballtrainer (Paris FC)
Geboren 1927
Gestorben 1997
Argentinier
Mann

Alberto Muro


William W. Wheaton (New Haven, 5 de abril de 1833 — 11 de novembro de 1891) foi um atacadista merceeiro, prefeito de Detroit, Michigan, presidente da Convenção do Estado Democrático de Michigan e representante estadual.

Biografia
William W. Wheaton nasceu em New Haven, Connecticut, em 5 de abril de 1833, filho de John e Orit Johnson Wheaton. Seu pai morreu em 1844, deixando o jovem Wheaton para cuidar de sua mãe. Ele frequentou a escola em New Haven e Hartford, Connecticut, e aos dezesseis anos começou a trabalhar no estabelecimento atacadista de Charles H. Northam & Co.

Depois de ganhar alguma experiência na Northam & Co. e ascender ao cargo de contador e balconista confidencial, Wheaton mudou-se para Detroit em 1853 e ingressou na Moore, Foote e Co., mercearias atacadistas. Em 1855, ele se tornou o sócio júnior da Farrand & Wheaton, atacadista e farmacêutico, e em 1859, quando a Farrand & Wheaton foi dissolvida, ele partiu por conta própria e formou a Wheaton & Co. Nos anos seguintes, Wheaton assumiu diferentes parceiros, tornando-se Wheaton & Peek em 1862, WHeaton, Leonard e Burr em 1863 e Wheaton & Poppleton em 1869. Over the next few years, Wheaton took on different partners, becoming Wheaton & Peek in 1862, WHeaton, Leonard, and Burr in 1863, and Wheaton & Poppleton in 1869. Em 1873, ele se tornou tesoureiro da Marquette & Pacific Rolling Mill Company.

Em 1866, Wheaton concorreu ao Senado estadual e perdeu por apenas doze votos. Mais tarde, ele concorreu à prefeitura de Detroit e foi eleito duas vezes, cumprindo dois mandatos de dois anos de 1868 a 1871. Ele também atuou como presidente da Convenção do Estado Democrata, embora a nomeação de Horace Greeley para presidente posteriormente o azedou na política. No entanto, Wheaton voltou à política e foi eleito deputado estadual em 1889.

Wheaton casou-se com Maria Lavinia Ackerman; o casal teve duas filhas: Ida (nascida em 1856) e Maria (nascida em 1859).

William W. Wheaton morreu no Harper Hospital em 11 de novembro de 1891.

William W. Wheaton


Letizia Ciampa (født 20. august 1986 i Rom) er en italiensk tegnefilmsdubber, der er bedst kendt for rollen som Bloom i tegnefilmserien Winx Club. Ciampa har desuden stået for den italienske dub af skuespillerinderne Emma Watson og Vanessa Hudgens.

Kilder

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Italien
Tegnefilmsdubbere

Letizia Ciampa