50/50 es una película independiente estadounidense de comedia dramática de 2011 dirigida por Joseph Gordon-Levitt, sobre un guion original de Will Reiser. Está protagonizada por Joseph Gordon-Levitt y Seth Rogen, este último además productor del filme. La coprotagonizan Anna Kendrick, Bryce Dallas Howard y Anjelica Huston.

El filme se basa levemente en parte de la vida del guionista Will Reiser.

Argumento
El personaje principal (protagonista) de esta película es Adam Lerner (interpretado por el actor Joseph Gordon-Levitt a sus treinta años).

Sinopsis
Adam Lerner, un hombre de 27 años, periodista de la radio pública, con una novia artista llamada Rachael (interpretada por Bryce Dallas Howard a sus treinta años), de la cual su mejor amigo y compañero de trabajo Kyle (Seth Rogen) desaprueba.

Después de experimentar dolores severos en la espalda, Adam visita a un médico y descubre que tiene neurofibrosarcoma schwannoma (un tumor maligno) en su columna vertebral, y debe someterse a quimioterapia. Luego de esto, y buscando en Internet información, ve allí que sus posibilidades de sobrevivir son de cincuenta por ciento. Después de que Adam revela su diagnóstico, su dominante madre, Diane (Anjelica Huston), quien atiende constantemente a su marido Richard (Serge Houde), que sufre de la enfermedad de Alzheimer, quiere mudarse a la casa de Adam y cuidar de él. Adam rechaza esta oferta, ya que Rachael le había prometido que cuidaría de él. Rachael, sin embargo, dice que le "incomoda" el entrar en el hospital durante los tratamientos de quimioterapia de Adam. Más adelante, Kyle ve a Rachael besando a otro hombre en una galería de arte, y le cuenta a Adam que Rachael le engaña. Adam y Rachael se separan. A lo largo de la lucha de Adam, Kyle intenta mantener el ánimo de Adam a la alta, lo que incluye ayudar a Adam a afeitarse la cabeza antes de la quimioterapia y sugerir que Adam use su enfermedad como una forma de seducir -a través de la lastima- a las mujeres.

Mientras tanto, el escéptico Adam empieza a atender a sesiones en el hospital con la joven e inexperta psicóloga Katherine McKay (Anna Kendrick). Aunque su relación y las sesiones tienen un comienzo difícil, poco a poco Adam comienza a abrirse a ella acerca de su enfermedad y cómo le está afectando. Los dos desarrollan una relación tanto dentro como fuera de sus sesiones, a medida que las líneas entre doctor y paciente comienzan a desdibujarse. Katherine ayuda a Adam a comprender mejor la situación que también está atravesando su madre. Durante los tratamientos de quimioterapia, Adam se hace amigo de Alan (Philip Baker Hall) y Mitch (Matt Frewer), dos pacientes de cáncer mayores que el, quienes también están recibiendo quimioterapia.

Después de que Mitch muere repentinamente, los temores de Adam se hacen más evidentes. Poco después es informado sobre como su tratamiento no está funcionando, y que por lo tanto se tendrá que llevar a cabo una cirugía de riesgo, como último recurso. La noche antes de su cirugía, Adam tiene una discusión con Kyle y le pide que lo deje conducir el auto, ya que Kyle está borracho; a pesar de que Adam no tiene una licencia de conducir. Después de casi provocar un accidente, Adam critica e insulta a Kyle afirmando que este último no se tomaba en serio su enfermedad. Adam llama a Katherine y le dice que desearía tener una novia como ella, pero también confiesa que está cansado de sentirse enfermo y sólo quiere que la situación se acabe. Esa noche Adam se queda en casa de Kyle, y encuentra un libro sobre como ayudar y acompañar a un enfermo de cáncer, lleno de notas y anotaciones. Esto le demuestra que Kyle si se preocupa por él.

Al día siguiente, Kyle lleva a Adam al hospital. Adam abraza a Kyle, le dice que ha sido un buen amigo y le pide perdón por lo que había dicho la noche anterior. Adam dice lo que podría ser su último adiós a su familia, y se somete a la cirugía. Después de la misma, la médica cirujana les cuenta a Kyle, Diane, y Katherine que, aunque la degradación de los huesos era peor de lo que habían pensado, el tumor fue extirpado con éxito y Adam va a recuperarse.

Algún tiempo más tarde, Adam se está preparando para una cita, con Kyle animándole y limpiando la incisión en la espalda de Adam de la cirugía. Suena el timbre y Adam le abre la puerta a Katherine. Cuando Kyle se va, Katherine pregunta: "¿Y ahora qué?". Adam simplemente sonríe.

Reparto

Recepción
La película posee un 93% de aprobación en el sitio Rotten Tomatoes, basado en 165 comentarios. Mientras que en Metacritic su aceptación alcanza el 72%, sobre 42 comentarios.

Peter Travers, de Rolling Stone, calificó al filme con una puntuación de 3.5 (sobre cuatro) diciendo: "Rehúye a esconderse y a doblegarse frente al dolor. 50/50 crea sus propias reglas". Carrie Rickey, de Philadelphia Inquirer, expresó: "la película es mitad divertida, mitad seria, pero en su totalidad es conmovedora".

Premios
Globos de Oro

Independent Spirit Awards

Referencias

Enlaces externos
 Sitio Oficial

Películas dramáticas de Estados Unidos
Películas cómicas
Películas independientes
Películas dirigidas por Jonathan Levine
Películas sobre el cáncer

50/50


هذه الصفحة عن شركة بنها الإيرانية. إذا أردت المدينة المصرية انظر: بنها.

بنها هي شركة صناعة مروحيات إيرانية.

التاريخ
بعد شراء إيران بعض المروحيات الإيطالية من أغستا. أصبح من المهم إقامة مصنع لدعم وصيانة تلك المروحيات. هذا المصنع سمى «صناعٍية إيران المشتركة للمروحيات». وبعدها اشترت إيران عددًا كبيرًا من المروحيات من بيل، فكان من الضرورى توسيع الصنع لاستيعاب المروحيات الجديدة. هذه التوسعة أطلقت 3 أقسام رئيسية في المصنع:
 مركز الإصلاح والصيانة.
 مركز إصلاح الشرب الرئيسى.
 مركز الدعم واللوجيستيات.

بعد الثورة الإيرانية عام 1979، بدأ حصار الولايات المتحدة الاقتصادى لإيران ومع بدء الحرب العراقية الإيرانية، بدأت شركة بنها عملها بهدف دعم وصيانة المروحيات في الحرب. بعد بضع من السنين، أصبحت شركة بنها مستقلة بذاتها ولها المقدرة لإصلاح كافة المروحيات العسكرية. بعد هذا النجاح، توسعت بنها في إصلاح وصيانة مروحيات منظمات أخرى مثل الاتصالات، والبترول، والصليب الأحمر الإيرانى، ومحطات الطاقة.

في 1994، أكمل المختصون في بنها البنية الأساسية لأول مروحياتهم أسموها «شابافيز». بعد هذا حصولوا على أول تصريح رسمى لصناعة المروحيات التجارية.

الآن، بنها تصلح وتقوم بعمل الصيانة لعشر أنواع مختلفة من المروحيات العسركة والغير عسكرية لـ 16 طراز مختلف. بنها قامت بدور فعال في تطوير سرب كبير من المروحيات الإيرانية.

واجبات
 إصلاح وصيانة تسعة أنواع من طائرات الهليكوبتر في ستة عشر طراز مختلف (بيل 205 و206 و 212 و214 و CH و RH و SH و412 وميل 17).
 بنية الجسم وتحسين المروحيات.
 تصميم وتكوين مجموعة متنوعة من زجاج ونوافذ المروحيات.
 تصميم وتصنيع تركيبات مختلفة.

انظر أيضًا
 إيران
 ذو الفقار (زورق صواريخ)
 شاهد 129
 سرير 1
 مهاجر(طائرة بدون طيار)
 أميد (قمر صناعي)
 حوت (طربيد)

مصادر

شركات تصنيع مقرها في طهران
شركات دفاع في إيران
شركات صناعة طائرات في إيران
علامات تجارية إيرانية
مصنعو مروحيات

بنها (شركة)


ستيفن هايلز  (17 سبتمبر 1677 - 4 يناير 1761) كان أحد رجال الدين الإنجليز الذي قاموا بمساهمات كبيرة في مجموعة من المجالات العلمية، بما في ذلك علم النبات وعلم الكيمياء الهوائية وعلم وظائف الأعضاء، وكان أول شخص يقيس ضغط الدم. وقد اخترع العديد من الأجهزة، بما في ذلك جهاز التنفس الصناعي وحوض الهواء المضغوط والملاقط الجراحية المُخصصة لإزالة الحصوات المثانية. بالإضافة إلى هذه الإنجازات، كان محبًا لفعل الخير وكتب منشورًا شعبيًا عن إفراط الكحول.

حياته
وُلد ستيفن هايلز في بيكسبورن في كنت في إنجلترا. كان الابن السادس لتوماس هايلز، وريث البارونية في بيكسبورن وبرايمور، وزوجته ماري (اسم الولادة وود)، وكان واحدًا من اثني عشر طفلًا أو ربما ثلاثة عشر. توفي توماس هايلز (في عام 1692)، والده المتوفي السير روبرت هايلز؛ ولذلك نجح حفيد السير روبرت، السير توماس هايلز، البارونيت الثاني (شقيق ستيفن هايلز) في خلافة البارونة في ديسمبر عام 1693.

تلقى هايلز تعليمه في كينغستون ثم في أوربينجون قبل التحاقه بكلية كوربوس كريستي في كامبريدج عام 1696 (أو سانت بنديكت كما عُرفت في ذلك الوقت). وحصل على شهادته في الأدب الكلاسيكي والرياضيات والعلوم الطبيعية والفلسفة أثناء وجوده في كامبريدج على الرغم من أنه كان طالب من الدرجة الكهنوتية يدرس اللاهوتية.

قُبل هايلز في منحة في كوربوس كريستي عام 1703، وهو نفس العام الذي حصل فيه على درجة الماجستير في الآداب، وحتّم عليه الكهنوت منصب الشماس في بوكدن (كامبريدجشير). وقد واصل دراسته اللاهوتية وغيرها من الدراسات في كامبريدج، حيث أصبح صديقًا لويليام ستوكلي الذي كان يدرس الطب. حضر محاضرات الكيمياء التي كتبها جيوفاني فرانسيسكو فيجاني أثناء وجوده في كامبريدج. من المُفترض أن تاريخ اهتمامه بعلم الأحياء وعلم النبات وعلم وظائف الأعضاء يعود لذلك الوقت.

عُين في عام 1709 كاهنًا في فولهام، وفي 10 أغسطس من نفس العام كاهنًا دائمًا لأبرشية تدينغتون في ميدلسكس، وغادر كامبريدج، بالرغم من أنه احتفظ بمنحته حتى عام 1718. حصل على بكالوريوس في اللاهوت في عام 1711. أمضى بقية حياته في تدينغتون، باستثناء بعض الزيارات العرضية إلى أبرشياته الأخرى.

أعماله
اشتهر هايلز «بمقالاته الإحصائية». يحتوي المجلد الأول «إحصائيات الخضراوات (1727)» على سرد للتجارب المُجراة في فيزيولوجيا النباتات وكيمياء الهواء؛ وترجم إلى الفرنسية جورج دي بوفون في عام 1735. يصف المجلد الثاني «إحصائيات الدم (1733)» التجارب المُجراة على فيزيولوجيا الحيوانات بما في ذلك قياس «قوة الدم» أي ضغط الدم.

فيزيولوجيا النباتات وكيمياء الهواء

درس هايلز في مجلد إحصائيات الخضراوات، النتح -فقدان الماء من أوراق النباتات-، وقدر مساحة سطح أوراق النباتات وطولها ومساحة سطح الجذور. وهو الأمر الذي سمح لهايلز بمقارنة التدفق المحسوب للمياه في النباتات مع كمية المياه التي تغادر النبتة بواسطة النتح عبر الأوراق. قام أيضًا بقياس «قوة النسغ» أو الضغط الجذري. علّق هايلز قائلًا: «من المحتمل جدًا أن أوراق النباتات تستخلص جزءًا من غذائها من الهواء». كوّن هايلز في نفس المجلد نظرية التماسك لحركة المياه في النباتات. وبما أن أفكاره لم تكن مفهومة في ذلك الوقت، فهو لم يؤثر على الجدال القائم في القرن التاسع عشر حول كيفية انتقال المياه ضمن النباتات. وتكهن أيضًا أن النباتات تستخدم الضوء كمصدر طاقة من أجل النمو (أي التركيب الضوئي)، بنًاء على اقتراح إسحاق نيوتن بأن «الأجسام العيانية والضوء» قد تكون قابلة للتحويل.

وصف في هذا المجلد أيضًا التجارب التي كشفت أن «..الهواء يدخل النباتات بحُرية، ليس فقط عبر الطريق الرئيسي للتغذية من الجذور، ولكن أيضًا من خلال سطح جذوعها وأوراقها».

اعتُرف بأهمية أعمال هايلز في مجال الكيمياء الهوائية من قِبل أنطوان لافوازييه، مُكتشف الأوكسجين، على الرغم من أنها كانت تبدو بدائية وفقًا للمعايير الحديثة. يُعد اختراع هايلز لحوض الهواء المضغوط المُخصص لجمع الغازات الموجودة فوق المياه بمثابة تقدم تقني كبير. استخدم كل من ويليام براونريغ وهنري كافنديش وجوزيف بريستلي أشكالًا معدلة لحوض الهواء المضغوط في بحثهم.

فيزيولوجيا الحيوان
بدأ هايلز عمله في فيزيولوجيا الحيوان مع ويليام ستوكلي أثناء وجوده في كامبريدج، على الرغم من أن الكثير من هذا العمل لم يُنشر إلا بعد ظهور «إحصائيات الخضراوات». أجرى هايلز وستوكلي مجموعة واسعة من الدراسات، بما في ذلك صنع قوالب من القصبات والشعب الهوائية للكلاب باستخدام الرصاص المنصهر وقياس الماء المفقود بسبب التنفس.

عمله الأكثر شهرة، هو قيام هايلز بإجراء قياسات لضغط الدم في عدة أنواع حيوانية، عن طريق إدخال أنابيب دقيقة في شرايينها وقياس الطول الذي ارتفع إليه عمود الدم. وصف هايلز أيضًا آثار النزيف والصدمة النزفية، عن طريق استنزاف الحيوانات ومصاحبته بقياس ضغط الدم.

وصف هايلز مجموعة متنوعة من الأعمال في مجلد إحصائيات الدم، بما في ذلك محاولاته للعثور على المواد التي يمكن استخدامها لحل الحصوات المثانية والحصيات. علمًا أن هذا الهدف لم يكن ناجحًا، ولكنه كجزء من هذا العمل طور قسطرة المثانة ذات التجويف المزدوج واخترع ملقط خاص لإزالة الحصوات المثانية.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من لندن
أعضاء الأكاديمية الفرنسية للعلوم
إنجليز في القرن 17
إنجليز في القرن 18
حائزون على وسام كوبلاي
حاملو درجة الدكتوراه في اللاهوت
خريجو كلية كوربوس كريستي (جامعة كامبريدج)
زملاء الجمعية الملكية
زملاء كلية جسد المسيح
علماء أحياء إنجليز
علماء مسيحيون
علماء نبات إنجليز
علماء نباتات بريطانيون في القرن 18
فسيولوجيون إنجليز
كيميائيون إنجليز
كيميائيون بريطانيون في القرن 18
مخترعون إنجليز
مخترعون بريطانيون في القرن 18
مواليد 1677
مواليد في كنت
وفيات 1761
كيميائيون إنجليز في القرن 18

ستيفن هايلز


Winseldorf er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Itzehoe-Land under Kreis Steinburg. Kreis Steinburg ligger i den sydvestlige del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Winseldorf ligger syd for Hohenlockstedt, omkring 6 kilometer nordøst for Itzehoe, ved floden Stör og i udkanten af Naturpark Aukrug. Floden Rantzau løber gennem kommunen. Winseldorf ligger ved Bundesstraße B206.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Steinburg

Winseldorf


Aziz Ansari () este un actor american, scriitor, producător și regizor. El este cunoscut pentru rolurile sale ca Tom Haverford în serialul produs de NBC "Parks and Recreation" (2009-2015) și ca Dev Shah  seria Netflix  Master of None, care a debutat în 2015 și  pe care Ansari a creat-o, scris-o și în care a jucat.

Ansari și-a început cariera făcând stand-up comedy în New York, la mijlocul anilor 2000, în timp ce studia și la Universitatea din New York. În 2007, el a creat și a jucat în spectacolul de comedie "Human Giant"(Om gigant) produs de MTV care a fost difuzat timp de două sezoane. Acest lucru a dus la roluri în filme de lung metraj, precum "Funny People"(Oameni amuzanți), "I Love You, Man"(Omule, te iubesc), "Observe and Report"(Observă și raportează) și "30 de Minute sau mai Puțin".

Ca și comediant de stand-up, Ansari și-a lansat CD-ul/DVD-ul de debut , " Intimate Moments for a Sensual Evening"(Momente intime pentru o seară senzuală), în ianuarie 2010, pe Comedy Central Records, și date de turneu la nivel național, între roluri. În 2010 și 2011, el a realizat turneul "Dangerously Delicious"(periculos de delicios), care a fost pus la dispoziție, chiar de el, pentru a fi descărcat de pe site-ul său, în martie 2012 și a fost difuzat pe Comedy Central, în mai 2012. El și-a dus la sfârșit cel de-al treilea turneu " Buried Alive"(Ingropat de viu) în vara lui 2013, iar spectacolul său special de comedie  "Direct de la Madison Square Garden" a fost lansat pe Netflix în 2015.

Prima lui carte, "Modern Romance: An Investigation"(Dragoste modernă: investigatie), a fost lansat în iunie 2015.

Master of None Sezonul 1 a fost pus la dispoziție pentru vizionare online pe Netflix în 6 noiembrie 2015. Sezonul 2 pus pe Netflix, 12 mai 2017, și are un rating de 100% pe Rotten Tomatoes.

Tinerețe
Aziz Ansari s-a născut în Columbia, Carolina de Sud, într-o familie musulmană din Tamil Nadu, India. Ansari a crescut în Bennettsville, Carolina de Sud, , unde a studiata la Academia Marlboro precum și la Școală pentru Știință și Matematică din Carolina de Sud. El a absolvit Universitatea din New York "Stern School of Business" , cu specializare în marketing. Mama lui, Fatima, lucrează într-un cabinet medical, și tatăl său, Shoukath, este un gastroenterolog. Atât Fatima cât și Shoukath au apărut în  Master of None sezoanele 1 și 2.

Carieră

Începutul carierei
Ansari a performat frecvent la Upright Citizens Brigade Theatre, precum și în emisiuni săptămânale, cum ar fi "Invite them up"(Invită-i). În 2005, Rolling Stone l-a inclus în top-ul lor anual "Hot List"(Lista Fierbinte), ca alegerea lor pentru "Hot stand-up", și a câștigat Premiul Juriului pentru cel mai bun stand-up la evenimentul HBO "U.S. Comedy Arts Festival" din 2006 în Aspen, Colorado.

Omul Gigant

În jurul veri anului 2005, Ansari a început colaborarea cu colegii lui actori de comedie Rob Huebel și Paul Scheer (amândoi membrii ai trupei de improvizație  Respecto Montalban), precum și cu regizorul Jason Woliner pentru a face filme de scurt metraj. Prima serie creat de grup a fost "Shutterbugs"(Amatorii), care îi are în prim plan pe Huebel și Ansari ca aprigi căutători de tinere talente. Apoi a urmat "Illusionators"(Iluzionistii), în care a jucat Ansari și Scheer ca Criss Angel magician gothic. La mijlocul anului 2006, MTV a dat undă verde unei serii de scenete din partea grupului, care a fost pusă pe post în 5 aprilie 2007. Spectacolul a avut două sezoane iar grupului i s-a oferit un al treilea sezon, dar acestia au optat să urmărească alte oportunități.

Parks and Recreation
În iunie 2008, Ansari, a fost anuntat ca fiind primul distribuit în noua comedie de pe NBC produsa de cei care s-au ocupat și de serialul "The Office"(Firma)  Parks and Recreation, a debutat în aprilie 2009 avându-l pe Ansari in rolul lui Tom Haverford, un angajat al guvernului. Personajul său este un angajat oficial al guvernului care nu se ridică la nivelul așteptărilor dar este foarte încrezător, și visează la succes. El a fost personaj principal al show-ului în toate cele șapte sezoane. Performanța lui Ansari a primit laude din partea criticilor, Entertainment Weekly, l-a numit pe acesta unul din vedetele anului 2009 care se afirmă( "Breakout TV Stars"), TV Guide(Ghid TV)l-a numit  "Scene Stealer" tot în 2009 iar Yahoo! TV l-a plasat pe locul I în lista lor de "TV MVP".

Master of None
Ansari este starul seriei Netflix " Master of None"(Maestrul Nimicului) ce a fost scrisă de el și de Alan Yang, scriitorul show-ului Parks and Recreation. Aziz a regizat mai multe episoade din serie. Seria a avut premiera pe 6 noiembrie 2015, și a primit recenzii foarte pozitive. New York Times a numit acest din urmă spectacol ca fiind "cea mai bună comedie a anului". Performanța sa în spectacol i-a adus o nominalizare la premiile "Golden Globes" la secțiunea "Best Actor-Television Series Musical or Comedy" (Cel mai bun actor într-o serie muzicală sau de coemdie). iar episodul "Părinții" regizat de el și de Yang a câștigat Primetime Emmy Award pentru scenariu deosebite a unui serial de comedie. spectacolul a fost reînnoit pentru un al doilea sezon, care a fost lansat pe 12 mai 2017.

MTV Movie Awards
Pe 6 iunie 2010, Ansari a prezentat Premiile MTV pentru Film. Spectacolul a început cu o imitație satirică a filmului "Precious"(Prețios) în care Ansari apare ca Aziz "Precious" Ansari. Ansari a creat de asemenea un film de scurt metraj "Stunt Kidz" care l-a reunit cu colegii de platou din Human Giant. Un al doilea film de scurt metraj a fost făcut împreună cu actorul Zach Galifianakis în care Ansari îl joacă pe Taavon, antrenorul lui  Galifianakis. Acesta i-a acceptat  lui  Galifianakis premiul pentru cea mai bună performanță comică fiind în personaj, mai mult Ansari a prezentat un tribut muzical filmului Avatar în stilul cântărețului R. Kelly.

Alte lucrări în film

Pe lângă contribuția lui în  Parks and Recreation, Ansari a apărut în seria HBO  Flight of the Conchords în rol de xenophob ce nu poate deosebi între australieni și cei din Noua Zeelandă. A avut un rol  recurent în serialul ABC  Scrubs ca Ed, un nou intern al spitalului. Rolul lui Ansari a fost scos însă din show pentru ca el să se poată concentra pe Parks and Recreation. Ansari de asemenea a avut un rol recurent în serialul animat Bob's Burgers, fiind Darryl.

În august 2011, Ansari a apărut în clipul muzical al piesei "Otis"  a lui Jay-Z și Kanye West de pe albumul lor colaborativ, Watch the Throne.

Stand-up comedy

Chiar și cu angajamente în actorie, Ansari a continuat să performeze ca comedian. În 2006 și 2007, a mers în turneul  Comedians of Comedy and Flight of the Conchords. În toamna lui 2008 și început de 2009, Ansari a promovat propriul turneu, Glow in the Dark Tour(Strălucește în întuneric). Materialul din acest turneu a devenit baza  DVD-ului/CD-ului special pentru Comedy Central. Setul, intitulat Intimate Moments for a Sensual Evening, a fost difuzat pe 17 ianuarie 2010, si o variantă CD/LP/DVD scoasă pe January 19.

Film

Referințe

Nașteri în 1983
Nașteri pe 23 februarie
Actori americani din secolul al XXI-lea
Atei americani
Feminiști
Americani în viață

Aziz Ansari


Alternative für Deutschland (dansk: Alternativ for Tyskland, forkortelse AfD) er et tysk højrepopulistisk og højreekstremistisk politisk parti med såvel neoliberalistiske som protektionistiske elementer i sin politik, der blev stiftet 6. februar 2013. Partiets første landsmøde blev afholdt 14. april 2013 i Berlin.

Partiet har sit udspring i blandt andet den eurokritiske gruppering Wahlalternative 2013.

Et af målene for Alternative für Deutschland er, at Tyskland skal forlade EU.

Politik

AfD regnes ikke som antieuropæisk, da partiet er for et europæisk indre marked. Det er imidlertid modstander af møntunionen i sin nuværende form og ønsker, at Tyskland skal melde sig ud af eurosamarbejdet. AfD kan imidlertid acceptere et valutasamarbejde mellem levedygtige økonomier i Nord- og Centraleuropa. Partiets øvrige økonomiske program er gennemgående markedsliberalt indrettet. AfD vil reducere bureaukratiet og subsidiepolitikken og forenkle skatte- og sygeforsikringssystemerne. Indvandringslovene bør i følge partiet indrettes mod landets behov for fagfolk. AfD stiller sig ikke afvisende til TTIP, frihandelsaftalen mellem EU og USA.

Partiets konservative sider viser sig i familiepolitikken, hvor AfD understreger forskellen mellem kønnene, og fremholder kernefamilien som positiv og vigtig. Partiet understreger det positive ved Vestens værdisystem, og gjorde dette allerede længe før dannelsen af pegida.

AfD taler for en menneskeværdig behandling af flygtninge og understreger deres ret til nødvendigt underhold. Partiet afviser imidlertid indvandring, som kun har som mål at få en del af Tysklands sociale systemer, det være sig indvandring fra lande uden- eller indenfor EU. I partiet findes såvel liberalkonservative som nationalkonservative kræfter.

Familie- og ligestillingspolitik

Ifølge AfD's valgprogram ønsker partiet at genindføre den traditionelle familiedannelse samt at genindføre værnepligten for mænd. Die tageszeitung, beskriver dette som 'forældede kønsroller'.

Værnepligt

AfD ønsker at genindføre værnepligten, som er sat på pause siden 2011, for mænd mellem 18 og 28 år.

Religiøse grupper

ChrAfD
Christen in der Alternativen für Deutschland (forkortet ChrAfD) er en kristen gruppering i AfD med ca. 125 medlemmer. Generelt har de lav indflydelse på partiet som helhed.

Gruppen blev grundlagt i Baden-Baden i august 2013 af Martina og Volker Kempf. Grundlæggelsen er blevet kritiseret fra diverse kristne organisationer, da partiet i deres øjne er uforenelige med de kristne grundværdier.

Da forkvinden for AfD forlod partiet i 2017, var der flere, der forlod ChrAfD - deriblandt to fra bestyrelsen.

JAfT
Juden in der Alternativen für Deutschland (forkortet JAfD) er en jødisk gruppering i AfD.

24 jødiske medlemmer grundlagde gruppen den 7. oktober 2018 i Wiesbaden. Hovedsædet er i Berlin. Vera Kosova er forkvinden for gruppen. Stedfortrædende formand er Wolfgang Fuhl. Begge er aktive politikere i partiet. Grundlæggelsen blev kritiseret af diverse jødiske organisationer i Tyskland, da de anser AfD for at være et antisemitisk og højreradikalt parti.

Gruppen blev grundlagt som et svar på masseindvandringen fra islamiske lande, som ifølge gruppen har en antisemitisk baggrund. Derudover kritiserer organisationen bruddet med den traditionelle familie i det offentlige.

Historie

Partiet har sin oprindelse blandt andet i den eurokritiske gruppering Wahlalternative 2013. Alternative für Deutschland blev stiftet den 6. februar 2013 og afholdt sit første landsmøde i Berlin den 14. april 2013.

Eurokrisen (2010- ) var en vigtig udløsende faktor for etableringen af AfD. Ifølge partiet fører eurokrisen til ødelæggelse af demokratiet, retsstaten, magtfordelingen, den sociale markedsøkonomi og ideen om den europæiske integration.

Partiet fik 4,7 % af stemmerne ved Forbundsdagsvalget 2013, og kom dermed ikke over spærregrænsen på 5 %. Ved delstatsvalget i Hessen fik partiet 4,1% af stemmerne og kom heller ikke ind.

Fremgang i 2014

Ved valget til Europa-Parlamentet i 2014 vandt AfD 7 % af stemmene og 7 af 96 mandater (5 af de 7 mandater forlod dog senere partiet og dannede til udbryderpartiet ALFA som følge af mistillid til partiets nyvalgte ledelse (Frauke Petry og Jörg Meuthen) og den politiske linje, som den nye ledelse repræsenterer).

AfD kom for første gang ind i en tysk delstatsforsamling ved valget i Sachsen 2014 med 9,7% af stemmerne og fik 14 af 126 pladser og kom senere samme år ind ved delstatsvalgene i Brandenburg med 12,2 % af stemmerne og fik 11 af 88 pladser og i Thüringen med 10,6% af stemmerne og fik 11 af 91 pladser.

Interne brydninger i 2015
AfD blev præget af interne brydninger mellem fløje, som har uens opfattelser i spørgsmål som indvandringspolitiken og hvordan partiet skulle forholde sig til Pegida. Konflikten nåede sit højdepunkt under partikongressen i Essen sommeren 2015. Den frem til da siddende partiformand Bernd Lucke blev under kongressen, den 4. juli, erstattet af Frauke Petry fra partiets konservative fløj. Valget af Petry blev tolket som et markant højresving og at partiet derefter ville fokusere mere på spørgsmål som indvandring, islam og en nærmere forbindelse med Rusland.

Den 7. juli hoppede fem af AfP's syv Europaparlamentsmedlemmer fra partiet i protest mod den nye partileder. Dagen efter meddelte også Bernd Lucke, som under sit formandsskab især havde fokuseret på eurospørgsmålet, at han forlod AfD som en reaktion på det, han anså for at være "fremmedfjendtlige" og prorussiske tendenser hos den nye partiledelse. Den 19. juli oprettede Lucke et nyt parti, Allianz für Fortschritt und Aufbruch.

Ved delstatsvalgene i Hamburg og Bremen i 2015 fik partiet henholdsvis 6,1% af stemmerne og 8 af 121 pladser, og 5,5% af stemmerne og 4 af 83 pladser.

Ny fremgang i 2016

Ved delstatsvalgene den 13. marts 2016 fik Alternative für Deutschland i Rheinland-Pfalz 12,6 % af stemmerne, i Baden-Württemberg fik partiet 15,1 % og i Sachsen-Anhalt hele 24,4 % af stemmerne. Ved valget i Mecklenburg-Vorpommern fik partiet 20,8% af stemmerne. Ved delstatsvalget i Berlin opnåede AfD 14,2% af stemmerne.

Noter

Politiske partier i Tyskland
Nationalkonservative partier
Etableret i 2013
Partier repræsenteret i Europa-Parlamentet

Alternative für Deutschland


École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris, također poznata i pod imenom ESPCI, francuska je grande école i sastavni fakultet Université Paris sciences et lettres. Obrazuje studente preddiplomskog i diplomskog studija iz fizike, kemije i biologije te provodi istraživanja na tim područjima na visokoj razini. Rangiran je kao prvi francuski École d'Ingénieurs na Šangajskoj ljestvici 2017. godine.

Poznati maturanti
 Frédéric Joliot-Curie, francuski fizičar
 Philippe Dreyfus, Francuski informatički pionir
 Vladimir Kosma Zworykin, američki izumitelj ruskoga podrijetla

Izvori

Vanjske poveznice
 ESPCI Paris

Pariz
Visokoškolske ustanove u Francuskoj


හින්දු ආගමේ සහ බුද්ධාගමේ තාරා දෙවඟන දස මහාවිද්‍යාවන් හෙවත් "මහා ප්‍රඥා දෙවඟනන්" අතර දෙවැන්නිය ලෙස සැලකේ. ඇය ශක්තිගේ තන්ත්‍රික ස්වරූපයකි. 'තාරා' යන වදන සම්භවය වී ඇත්තේ තරණය යන අරුතැති 'තෘ' නැමැති මූලයෙනි. බොහෝ අනෙකුත් සමකාලීන ඉන්දියානු භාෂාවන්හි 'තාරා' යන්නෙන් තාරකා යන්න ද හැඟවේ.

මේවාත් බලන්න

තාරාපීඨ්
බාමඛේප
ශාක්ත ආගම
තාරා (බුද්ධාගම)
මා තාරාතාරිනී දේවාලය
මා තාරිනී
මා උග්‍ර තාරා

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

 නිල තාරාපීඨ් නිල වෙබ්අඩවිය
 වාමක්ෂේපගේ කෙටි චරිතාපදානය

හින්දු දෙවඟනෝ
පාර්වතීගේ ස්වරූප
මහාවිද්‍යාවෝ

තාරා (දේවී)


Brestov este o comună slovacă, aflată în districtul Prešov din regiunea Prešov. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 433 de locuitori.

Istoric
Localitatea Brestov este atestată documentar din 1219.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Brestov, Prešov


دحموني مدينة و بلدية تابعة إقليميا إلى دائرة دحموني ولاية تيارت الجزائرية.

وصلات أخرى

وصلات داخلية

وصلات خارجية

المصادر

بلديات ولاية تيارت

دحموني


'ප්‍රථම වරට රූපවාහිනිය නිපදවන ලද්දේ ජෝන් ලොගී බෙයාර්ඩ්(jon logi beard) විසිනි. රූපවාහිනී' (කෙටියෙන් ටීවී හෝ ටෙලි) යනු යම්කිසි දුර ප්‍රමාණයක් හරහා චලනය වන රූප සහ ශබ්ද ලබා ගැනීම හා විකාශනය සඳහා බහුලව භාවිතා කරන විදුලි සංදේශ පද්ධතියකි. මෙම වදන සමහරක් විට විශේෂයෙන් රූපවාහිනියක්, වැඩසටහන්ගත කිරීම හෝ රූපවාහිනී සම්ප්‍රේශණය හැඳින්වීමට ද යොදා ගනී. මෙම වදන දුර දැක්ම යන තේරුම දෙන ග්‍රීක වදන මත පදනම්ව ගෙතුනු එකකි.

1930 සිට වාණිජමය වශයෙන් මිළට ගත හැකි වූ රූපවාහිනී නිවාස හා ආයතනවල විශේෂයෙන් විනෝදාස්වාද හා ප්‍රවෘත්ති ප්‍රභවයක් ලෙස බහුලව භාවිතා වන ගෘහස්ථ සන්නිවේදන උපකරණයක් බවට පත්විය. 1970 VCR පටි මත වීඩියෝ පටිගත කිරීමේ සිට DVD වැනි සංඛ්‍යාංක ධාවන පද්ධති රූපවාහිනී මඟින් පටිගත කළ චිත්‍රපටි හා අනෙකුත් වැඩසටහන් නැරඹීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ලබා දී ඇත.

රූපවාහිනී පද්ධතියක් බහු ඒකක රාශියකින් සෑදී තිබිය හැක. එමනිසා විකාශන සංඥා ලබා ගැනීම සඳහා අභ්‍යන්තර ටියුනරයක් නොමැති තිරයක් රූපවාහිනියක් ලෙස නොව මොනිටරයක් ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. රූපවාහිනියක් HDTV වැනි විවිධ විකාශන හෝ දෘශ්‍ය ආකෘති ලබා ගැනීමට සාදා තිබිය හැක. HDTV සාමාන්‍ය ටීවී එකකට වඩා මිළෙන් වැඩි නමුත් එය වඩාත් සුලභ වෙමින් පවතී.

රූපවාහිනියේ ඉතිහාසය
රූපවාහිනි තාක්ෂණයේ ඉතිහාසය ආකාර දෙකකට බෙදිය හැක. ඒවා නම් යාන්ත්‍රික සහ ඉලෙක්ට්‍රෝගත මුලධර්මය මත පදනම් වු ඒවා යන සම්පුර්ණයෙන් ඉලෙක්ට්‍රෝනික ඒවා වේ. සියලු නවික රූපවාහිනි සදහා ඉලෙක්ට්‍රෝනික මුලධර්ම උරුම වේ. නමුත් යාන්ත්‍රික පද්ධති සොයා ගැනිම් සහ ප්‍රතිවේදයක් තොරව එය සිදු කල නොහැක.

රූපවාහිනී සාහිත්‍ය නිර්මාණ
රූපවාහනී සාහිත්‍ය නිර්මාණ පුළුල් පරාසයක් තුළ දිවයයි. ඒ අතර රසවින්දනාත්මක, තොරතුරු පදනම් වූ හා අධ්‍යාපනික අංගයන් මේ අතර විශේෂ වේ. නිෂ්පාදනයේදී වැඩිම වියදමක් දැරිමට සිදුවන්නේ රස වින්දනාත්මක නාට්‍ය හා නාට්‍යමය කෙටි වැඩසටහන් නිර්මාණය කිරීමේදීය.කෙසේ වුවත් ඓතිහාසික හා බටහිර නිර්මාණ සඳහා වැය වන වියදමද ඉහළ අගයක පවතී. රසවින්දනාත්මක නිර්මාණ අතර පොලිස් කටයුතු,අපරාධ, රහස් පරීක්ෂක නාට්‍ය ,අත්භූත වින්දනාත්මක නිර්මාණ ආදියද වේ.එසේම නාට්‍යමය නිර්මාණ අතර වෛද්‍යමය නාට්‍යයද ,හුදෙක් පහත් ආශ්වාදයක් ඇති නිර්මාණද වේ.විද්‍යා ප්‍රබන්ධයන් එහි ඇති දාර්ශනික බව හා වීරත්වය අනුව නාට්‍ය හා රංග සහායට ඇතුලත් වන අතර අවස්ථානුකූලව ප්‍රහසන (Comedy) නිර්මාණ හා වැඩිහිටි පරපුර සඳහා සජීවී ප්‍රසංගයන් නිර්මාණය ද බහුලව වේ. උදා- South Park වියදම ඉතා අවමයෙන් කළ හැකි නිර්මාණ වන්නේ විනෝද
ක්‍රීඩා,කථික, විවිධ ප්‍රසංග හා සත්‍ය කථා ආදියයි.විනෝද අංශ අතර නරඹන්නන්ගෙන් ප්‍රශ්න විචාරිම සහ ජයග්‍රාහකයින්ට ත්‍යාග ප්‍රදානයද ඇතුළත් වේ. කථික ප්‍රසංගයන් අතර චිත්‍රපට රූපවාහිනී හා සංගීත ධරයන් සමඟ කෙරෙන සාකච්ඡා ගත නොහැකිය. විවිධ ප්‍රසංගයන් අතර රසවින්දනාත්මක සංගීත නිර්මාණ,විකට රුගුම් හා මැජික් සංන්දර්ශන දැකගත හැකිය. සමහර වැඩසටහන් එකිනෙක මිශ්‍රව පවතින අවස්ථාද ඇත. එනම් විශේෂිත කථික වැඩසටහන් සංගීතය ගායන හැකියාව මත මිශ්‍රව තිබෙන අතර සාමාන්‍ය ඉදිරිපත් කරන්නන් සම්මුඛ සාකච්ඡා ස්වරූපයෙන් පවත්වාගෙන යයි. Reality TV shows තුල විග්‍රහ කරනු ලබන්නේ එදිනෙදා ජීවිතයේ ආසාමාන්‍ය අභියෝගයන්ට මුහුණ දුන් පුද්ගලයන්ගේ අත්දැකීම්ය.එම අවස්ථා පොලිසිය මගින් අත් අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයන්ගේ සිට කම්කරුවා දක්වා විහිදී යයි.

වැඩසටහන් පටිගත කිරීම

රූපවාහිනී වැඩසටහන් පටිගත කිරීම හා ඒවා මහජනයාට පෙන්වීම බොහෝමයක් ආකාරවලින් සිදු විය හැකිය. නිෂ්පාදනයෙන් පසු ඊළඟ පියවර වන්නේ වෙළෙඳ පොළ වන අතර එමඟින් වෙළෙඳ පොළ විවෘත ඕනෑම තැනකට නිෂ්පාදනය බෙදා හරී. මෙය සිදු වන්නේ මට්ටම් 2 ක් මතය.

එක්සත් ජනපදයෙන් පිට ප්‍රථම ධාවන වැඩසටහන්ගතකරණය ග්‍රාහක සේවා මත වැඩියෙන් පවතින නමුත් සමහරක් ගෘහස්තව නිෂ්පාදනය කෙරුණු වැඩ සටහන් ගෘහස්ථ FTA මත ව්‍යාපාරගත වේ. කෙසේ නමුත් මෙම ක්‍රියා පිළිවෙල digital only FTA නාලිකාවල හෝ subscriber – only ප්‍රථම ධාවන ද්‍රව්‍ය මත වර්ධනය වේ.

එක්සත් ජනපදය මෙන් නොව FTAජාල වැඩසටහන්වල නැවත FTA තිරගත කිරීම සිදු වන්නේ එම ජාලයේ පමණි. තවද අනුබන්ධකයින් දේශීය අවස්ථා මත පදනම් නොවූ ජාලගත නොවූ වැඩසටහන්ගත කිරීම් මිළ දී ගැනීම හෝ නිෂ්පාදනය කිරීම සිදු කරන්නේ ඉතා කලාතුරකිනි.

රූපවාහිනිය නිසා සැලසෙන අධ්‍යාපනික වාසි

ඩේවිඩ් ගවුන්ට් ලෙඩ්ගේ "Ten things wrong with the media effects model" ලිපියට අනුව
දිමිත්‍රි ක්‍රිස්ටේකිස් හඳුන්වා සිටින්නේ "SESAME STREET" හා වෙනත් අධ්‍යාපනික වැඩසටහන් නැරඹූ පෙර පාසල් දරුවන් ඉහළ සාමාර්ථ ලබා ගත් අතර ජයග්‍රහණය මත වැඩි වටිනාකමක් රඳවන හා වඩා නිර්මාණශීලී පොත් වැඩි වශයෙන් කියවූ බවයි. සමානවම ඍණාත්මක ආකෘතිවලට නිරාවරණය වූ අය එහි ප්‍රතිඵල අත්විඳි අතර ධනාත්මක ආකෘතිවලට නිරාවරණය වූ අය යහපත්ව හැසිරිණි. නූතන ලෝකයේ දරුවන් හට සොයා යෑමට පොත්, පත්තර, රූපවාහිනි අන්තර්ජාලය ආදි නොයෙක් සන්නිවේදන මාධ්‍ය රැසක් පවතියි. එබැවින් පෙර පරම්පරාවල දරුවන්ට වඩා පහසුවෙන් නූතන පරම්පරාවල දරුවන් ඉතිහාසයට, ප්‍රවෘත්ති හා විද්‍යාවට නිරාවරණය කළ හැකිය.

රූපවාහිනී බදු හෝ රූපවාහිනී බලපත්‍ර
සමහර රටවල රූපවාහිනි සේවයන්ගේ මූල්‍ය ශක්තිය වන්නේ බලපත්‍ර සඳහා අය කරනු බන බදු මඟිනි. ඉන් අදහස් වනනේ වෙළඳ දැන්වීම් මඟින් ලැබෙන ආදායම ඉතා අඩු කාර්යක් කරන බව සමහර විට වෙළඳ දැන්වීම් භාවිතය කෙ‍ෙස්වත් නොකරන බව ද පැහැදිලි වේ. සමහර රූපවාහිනී සේවයන් වෙළඳ දැන්වීම ප්‍රචාරය කිරීම ඉතා අඩුවෙන්ම හෝ ප්‍රචාරය නොකරන තත්වයේම ඇත. ඉන් කිහිපයකි.

එක්සත් රාජධානියේ BBC සේවය
හා ඕස්ට්‍රේලියාවේ ABC සේවය

BBC සේවය කිසිම වෙළඳ දැන්වීමක ප්‍රචාරය නොකරන අතර එහි මුල්‍යමය අවශ්‍යතා සපුරා ගනුයේ රූපාවාහිනී පාවිච්චි කරන්නන්ගෙන් අයකර ගන්නා බලපත්‍ර රජය මඟින් නියම කරනු ලැබූ ද BBC ආයතනයේ ඊට ප්‍රතිචාර රජයට නොදක්වන අතර එය ස්වාධීන ආයතනයක් ලෙස සිය තීරණ ගනු ලබයි. මෙසෙ අය කරන ගන්නා බදු මුදල් රේඩියෝ සේවයන්, විකාශන මධ්‍යස්තාන හා BBC වෙබ් අඩවි සඳහා මූල්‍ය ශක්තිය ලබා දේ.

ජනගහනයෙන් 90% සෑම සතියකම BBC සේවය නරඹනු ලබන අතර 27%ක කොටසක් දායකත්වයක් නරඹන්නන්ගෙන් ලැබේ. මෙම දායකත්වය විවිධ චැනලයන් නැරඹීමේ 85% ක හැකියාවක් ඇති ජන කොටසක් සිටිනා අතර වන අතර ඉන් 42% සේවයන් චන්ද්‍රිකා තාක්ෂණ මඟින් චැනලයන් 200ක පහසුකම් ලබා ගැනීමේ හැකියාවන් තිබිය දීය. එසේම තවත් 43%ක ප්‍රමාණයකට නිදහස් දර්ශකයන් 30ක් සමග ලබා ගැනීමේ පහසුකම ද ඇතළත් වේ. මෙම බදු ආදායම්වලින් මූල්‍ය ශක්තිය ලබා දෙන BBC රූපවාහිනී සේවයනට එනම් වෙළඳ දැන්වීම් භාවිතා නොකරන ආයතනයනට වැයවන මුදල වාර්ෂිකව පවුම් 136 ක මුදලක් වන අතර එය තම ආයතනය සතුව ඇති රූපවාහිනී ප්‍රමාණය සැලකිල්ලට නොගෙනය. BBC චැනලය හා වාණිජමය චැනලයන්‍යන දෙකේ ක්‍රීඩා පිළිබඳ අවස්ථාවන් ඉදිරිපත් කිරීමේ දී BBC නිතරම නිතරඟයෙන් නරඹන්නගේ වැඩිම ආකර්ශනයක් ලබා ගන්නා අතර එයට හේතුව නරඹන්නන් නැරඹීමේ දී බාධාවක් නොවී නැරඹීමට වඩා රුචි කරන බැවිනි.

ABC ඕස‍්ට්‍රේලියානු ප්‍රචාරක සංස්ථාව වෙළඳ දැන්වීම් ප්‍රචාරණය නොකරන අතර එසේ ප්‍රචාරය කිරීම 1983 පනවනු ලැබූ ව්‍යවස්ථාවකට අනුව තහනම් කිරීමට ලක් කර ඇත. සිය මූල්‍ය අවශ්‍යතා ඕස්ට්‍රේලියානු රජය මඟින් සෑම අවුරුදු තුනකට සැරයක් ලබා දීම සිදු කෙරේ. 2006/2007 අයවැයෙන් ABC ආයතනය ඕස්ට්‍රේලියානු ඩොලර් මිලියන 822.67 ලැබූ අතර එය සිය වියදම් හා වගකීම් පියවීමට ප්‍රමාණවත් විය. එසේම ABC සාප්පු සංකීර්ණයන්ගෙන් ද සිය අරමුදල තර කර ගැනීම අවශ්‍ය තරම් මුදල් උපයා ගනී

ධනාත්මක බලපෑම
රූපවාහිනිය වටා කෙරෙන බොහෝ සාකච්ඡා වලදි එහි සමාජිය බලපෑම සහ බව සාකච්ඡා වුවක් මාධ්‍ය කෘතවරයෙකු වු ජොෂුවා රූපවාහිනිය පැමිණිමට පෙර තොරතුරු සහ දැනුම ලබා ගැනිමේ ප්‍රධාන මාර්ගය මුදුණය බව සලකන ලදි. එම දිනවල මිනිසුන් තොරතුරු ලබා ගත් ආකාරය විවිධ ආකාරයෙන් සිමිත වේ.

සාමාජයීය බලපෑම
නීති සම්පාදකයින්, විද්‍යාඥයින් හා දෙමාපියන් විසින් රූපවාහිණිය මගින් එහි නරඹන්නන් මත වන රූපවාහිණි ප්‍රචණ්ඩතාව (විශේෂයෙන් යෞවනයන්) පිළිබදව වු ආචරණය ගැන වාද විවාද පවත්වයි. රූපවාහිණිය මගින් ළමුන්ගේ චෛතසික හා සමාජීය සංවර්ධනයට වන බලපෑම් පිලිබද වන වසර 50 ක පර්යේෂණ තවමත් එම විවාදය අවසාන කර නොමැත. (See Bushman & Anderson 2001 ; Savage, 2008)

අනෙක් අය මෙන්ම බුෂ්මන් හා ඇන්ඩර්සන් (2001) පවසා සිටින්නේ මාධ්‍ය ප්‍රචණ්ඩත්වය හා සමාජීය ප්‍රචණ්ඩත්වය අතර සම්බන්ධයකට සාක්ෂි පැහැදිලිවම සහය දක්වන බවයි. කෙසේ නමුත් අනෙක් නිර්මාණ කරුවන් (ඔල්සන්, 2004, සැවේජ්, 2008) විසින් සාහිත්‍ය හා එක්සත් ජනපදයේ වැඩිවන මාධ්‍ය ප්‍රචණ්ඩත්වය හා අඩුවන අපරාධ සීඝ්‍රතාවය අතර නොගැළපීම සමග සැලකිල්ලට ගත යුතු ක්‍රමානුරූපි ප්‍රශ්න අවධානයට බදුන් කරයි.

සයින්ටිෆික් ඇමරිකන්හි 2002 ලිපියක් යෝජනා කර සිටින්නේ අඛණ්ඩ TV නැරඹීම, රූපවාහිණි ඇබ්බැහි වීම අනෙකුත් ඇබ්බැහි වීමකට වඩා එතරම් වෙනසක් නොවන බවයි. කෙසේ නමුත් මෙම දර්ශනය තවමත් බොහෝමයක් ප්‍රඥයින් අතර පුළුල් ඒක මතිකත්වයට පත්වී නොමැති අතර රෝග විනිෂ්චය කිරීමේ  හා සංඛ්‍යාත්මක මැනුවලය - IV – TR ට අනුව රූපවාහිණී ඇබ්බැහි වීම විනිෂ්චය කළ නොහැකි තත්ත්වයකි.

එක් අධ්‍යයනය කිරීමකට උදාහරණයක් ලෙස, මිනිසුන් 1000 ක් (ළමා වයසේ සිට වයස 26 දක්වා) ඇතුළත් නවසීන්තයේ පැවැත්වු ආයත අධ්‍යයනය නිරූපණය කර සිටියේ ළමා කාලයේ දී හා වැඩිහිටි අවධියේදී රූපවාහිණිය නැරඹීම වය‍ෙස් අවුරුදු 12 කදී වන දුර්වල අධ්‍යාපනික ජයග්‍රහණය කිරීම් සමග සම්බන්ධ වන බවයි. Sexuality Research And Social Policy ජ'නලයේ ප්‍රකාශයට පත් වු අධ්‍යනයන් කියා සිටින්නේ මව්පියන් පිළිබදව වු රූපවාහිණි වැඩ සටහන් වැඩිවියට පත්වු ගැහැණු දරුවන් අතර වැඩි ශරීර තෘප්තිමත් කිරීමක්, ගැහැණු හා පිරිමි යන දෙපක්ෂයේම වැඩිවියට පත් වූවන් අතර අඩු ලිංගික අත්දැකීම් සමග සම්බන්ධ වන බවත් මෙම රූපවාහිණි වැඩ සටහන් වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ආත්ම ගරුත්වයට හා තම ප්‍රතිරූපයට බලපෑමක් එල්ල විය හැකි බවත්ය. රූපවාහිණිය නැරඹීම හා පාසැල් ශ්‍රේණි අතර වන සම්බන්ධතාවය මත බොහෝමයක් අධ්‍යයන සිදු කර ඇත. කෙසේ නමුත් අනෙකුත් අධ්‍යයන බොහෝමයක් ද රූපවාහිණි නැරඹීම නරඹන්නන් මත කිසිදු බලපෑමක් ඇති නොකරන බව (හෝ ඉතා සුළු බලපෑමක්) සොයා ගෙන ඇත. (Freedman , 2002 බලන්න)

පාරිසරික බලපෑම
CRT හි අධි ඊයම් අන්තර්ගතය හා පැතලි තිර සංදර්ශක තාක්ෂණවල වේගවත් ව්යාප්තිය, රසදිය ඇතුළත් ලාම්පු භාවිතා කරන සමහරක් ඒවා (LCD) සමඟ ඉවත දමන ලද රූපවාහිනීවලින් වන ඉලෙක්ට්රෝනික අපද්‍රව්‍ය පිළිබඳ වැඩි දියුණු වන සැලකිල්ලක් දක්නට ලැබේ. කොටස්කරන්නන් විසින්  CRT වලින් තඹ රැහැන් හා අනෙක් ද්රව්ය ඉවත් කිරීම සඳහා ද අදාල සෞඛ්යමය සැලකිලි දක්නට ලැබේ. තවදුරටත් රූපවාහිනියේ සැලසුම් කිරීමට සම්බන්ධ පාරිසරික සැලකිලි දක්නට ලැබෙන අතර භාවිත කිරීම සම්බන්ධව උපකරණවල වැඩිවන විද්යුත් ශක්ති වුවමනාවන් පිළබඳ සැලකිලි ද වේ.

සටහන්
රූපවාහිනිය

රූපවාහිනිය


Les Sœurs missionnaires du Christ Roi pour immigrants Polonais (en latin : Congregatio Sororum Missionariarum Christi Regis pro Emigrantibus Polonis) forment une congrégation religieuse féminine enseignante et hospitalière de droit pontifical.

Histoire

La congrégation est fondée en 1958 par le père Ignacy Posadzy pour travailler aux côtés des religieux de la société du Christ pour les émigrants de Pologne. Il place les premières candidates chez les salésiennes pour les former à la vie religieuse et contacte la supérieure générale des sœurs de Saint Félix de Cantalice pour demander l'affiliation de sa nouvelle communauté aux sœurs féliciennes.

Le chapitre des feliciennes approuve l'affiliation du nouvel institut en tant que province distincte sous le nom de sœurs féliciennes missionnaires. La congrégation est reconnue de droit diocésain le 21 novembre 1959 par  Antoni Baraniak. Dès 1961, les premières sœurs sont envoyées dans une paroisse de Pologne puis s'établissent dans les diocèses de Poznań, Varsovie et Tarnów. En juillet 1978, la première succursale à l'étranger est ouverte en Californie.

En 1994, Jerzy Stroba, archevêque de Poznań, fait une demande auprès de la congrégation pour les instituts de vie consacrée pour que les sœurs deviennent de droit pontifical, ce qui est approuvé par le pape Jean-Paul II le 24 novembre 1996. Dès lors, l'institut n'est plus affilié des sœurs féliciennes et devient une congrégation indépendante.

Activité et diffusion

Les sœurs se dévouent aux Polonais immigrés, pour qu'ils gardent la foi mais aussi la culture et les traditions polonaises. Elles se consacrent au soin des malades et des personnes âgées, ainsi qu'à l'enseignement.

Elles sont présentes en  :
Europe : Pologne, Allemagne, Belgique, Biélorussie, Grèce, Hongrie, Islande, Italie, Royaume-Uni.
Amérique : Brésil, Canada, États-Unis.
Océanie : Australie.

La maison-mère est à Poznań.

En 2017, la congrégation comptait 204 sœurs dans 50 maisons.

Notes et références

Congrégation catholique féminine
Congrégation enseignante catholique
Fondation en 1958


Islamizarea ( — ) este procesul prin care o societate trece la islam, lucru ce s-a întâmplat în Sudan, Pakistan, Iran, Malaezia sau Algeria. În uzul contemporan, termenul se poate referi la o impunere percepută a unui sistem social și politic islamist asupra unei societăți cu un trecut social-politic diferit, precum și procesul de creștere demografică a numărului de persoane care practică islamul într-o anumită regiune sau țară.

Conform datelor din 2010, în lume existau 1,62–1,65 de miliarde de oameni care mărturiseau islamul. Dacă în 1900, ponderea musulmanilor reprezenta 12% din totalul populației mondiale (ori 200 de milioane de adepți), atunci în 1980 numărul acestora era deja de 780 de milioane, ajungând actualmente (2010) la cifra sus-menționată sau 23% – 24% din populația lumii. Per total populația musulmană a lumii a crescut de peste 2 ori (2,07–2,10) în doar 30 de ani (intervalul 1980–2010).

Potrivit prognozelor demografice, numărul musulmanilor din lume până în 2030 va crește la 2,2–2,3 miliarde de oameni, constituind astfel 26,4–27% din populația globului, la acel moment, și 2,8 miliarde de musulmani până în 2050, ori 30% din populația mondială mondială din acel an; ceea ce face din Islam, religia cu cea mai rapidă creștere a numărului de adepți.

În Europa procentul musulmanilor va crește la 8–10% din totalul populației către 2030, față de 6% câte erau în 2010, și 4% în 2000, lăsându-se de înțeles că "vârful" creșterii va fi resimțit de vestul continentului.

Istorie

Arabizarea
Arabizarea constă în creșterea influenței culturale asupra unui teritoriu non-arab, ce se schimbă treptat în unul a cărui populație vorbește araba și/sau încorporează cultura arabă. A fost mai vizibil realizată în timpul expansiunii musulmane arabe care au răspândit limba și cultura arabă și a fost executată de arabii musulmani, — spre deosebire de arabii creștini sau triburile iudaice din Arabia — aceștia răspândind islamul pe pământurile pe care le-au cucerit. Rezultatul: unele elemente de origine arabă s-au combinat în variate forme și grade cu elemente preluate de la civilizațiile cucerite.

Probleme cauzate de procesul islamizării

Tulburări în Europa

Combaterea efectelor islamizării
La 29 noiembrie 2009 în Elveția a avut loc un  în urma căruia a fost interzisă construcția de noi minarete.
Pe 11 martie 2011 în Franța a fost interzisă purtarea hijabului în locurile publice.

Vezi și
Eurabia
Londonistan
PEGIDA
English Defence League
Multiculturalism
Purificare etnică
Creștinare

Referințe

Legături externe
Islamization in Thailand
Arabization vs. Islamization (video)- Ali Mazrui
Islamization of Wikipedia,

Islam și politică
Asimilare culturală
Islamism

Islamizare


College Swing este un film de comedie american din 1938, regizat de Raoul Walsh. În rolurile principale joacă actorii George Burns și Gracie Allen.

Distribuție
 George Burns — George Jones
 Gracie Allen — Gracie Alden
 Martha Raye — Mabel Grady
 Bob Hope — Bud Brady
 Edward Everett Horton — Hubert Dash
 Florence George — Ginna Ashburn
 Ben Blue — Ben Volt
 Betty Grable — Betty
 Jackie Coogan — Jackie
 John Payne — Martin Bates
 Robert Cummings — Radio Announcer

Note

Legături externe

Filme în limba engleză
Filme din 1938
Filme americane
Filme de comedie
Filme de comedie americane
Filme regizate de Raoul Walsh
Filme de comedie din anii 1930
Filme Paramount Pictures

College Swing


كَيْهَيْدِي مدينة موريتانية ويسكن فيها قرابة 60 ألف نسمة. وتعد أكبر مدن ولاية كوركول وعاصمتها. وتبعد حوالي 435 كم من العاصمة نواكشوط.

نظرة عامة

تقع المدينة في منطقة شماما وهي منطقة نهرية حيث تمتد من نهر السنغال حيث يربط النهر مع نهر غورغول وهذه المنطقة هي واحدة من عدد قليل من مجالات الزراعة المستقرة في البلاد. وبها عدد من المراكز التجارية وبها سوق المدينة وتعد واحدة من أكثر الأماكن اهتمانا في موريتانيا وتعكس الثقافة المجاورة السنغالية إلى حد ما أكثر من المغاربية/العربية الموجودة أكثر في شمال البلاد.

ومعظم المباني في هذه المدينة تتميز باللون البني وبها مستشفى عام يختلف في البنيان عن بقية المباني التي شيدت في عام 1989. وكيهيدى شأنها في ذلك شأن كثير من المدن على طول نهر السنغال، تأثرت بالصراع العرقي في عام 1989، وبعد أن يشفى تماما من الناحية الاقتصادية.

بلغ عدد سكان البلدية 49 152 نسمة عام 2013.

النقل
في عام 2008، تم توقيع اتفاق مع المصالح الصينية لبناء خط للسكك الحديدية من كيهيدي إلى العاصمة لنقل الفوسفات في المقام الأول وتنظيم لحركة المرور.

المرجع

 FallingRain Map - elevation = 14m

أماكن مأهولة في موريتانيا
بلديات موريتانيا
عواصم ولايات موريتانيا
مدن موريتانيا
ولاية كوركول

كيهيدي


المنهج السقراطي (يُعرف أيضًا باسم منهج إلينخوس أو الجدل السقراطي)، هو شكل من أشكال الحوار الحجاجي بين الأفراد بطريقة تعاونية، إذ يقوم على طرح الأسئلة والإجابة عنها بغرض تحفيز التفكير النقدي واستخلاص الأفكار والافتراضات المسبقة الضمنية. يُنسب هذا المنهج إلى سقراط، الفيلسوف اليوناني في العصر الكلاسيكي، وقد قدمه أفلاطون في محاورة تياتيتوس تحت اسم فن التوليد (نسبة إلى القابلة التي تولد النساء)، لأنه يُستعمل بغرض إخراج أو توليد التعريفات بشكل ضمني من معتقدات المتحاورين، أو بغرض مساعدتهم في الفهم بشكل أفضل. يعتبر المنهج السقراطي منهجًا لاستبعاد فرضية ما، إذ يجري إيجاد أفضل الفرضيات بتحديد واستبعاد تلك الفرضيات التي تؤدي إلى تناقضات. يبحث المنهج السقراطي عن الحقائق المعتنقة بشكل عام وشائع والتي تشكل المعتقدات، ثم يفحصها من أجل تحديد مدى اتساقها مع المعتقدات الأخرى. ويأتي الشكل الأساسي للمنهج السقراطي في صورة سلسلة من الأسئلة الموضوعة مثل اختبارات المنطق والواقع، التي تهدف إلى مساعدة الشخص أو الجماعة على اكتشاف معتقداتهم بشأن بعض الموضوعات؛ واستكشاف تعريفات والسعي لوصف الخصائص العامة التي تشترك فيها حالات معينة مختلفة.

التسمية
وسميت بطريقة سقراط أو مجادلة سقراط نسبة إلى الفيلسوف الإغريقي إذ استعملها في مجادلة مواطنيه الأثينيين. كما تسمى علميا بـ «أسلوب إلينخوس» ، أصلها  | إلينخوس والتي تعني مجادلة الاعتراض، امتحان، تمحيص.

كما يستعمل تعبير «مساءلة سقراط»  لتصف طرق استجوابية بحيث يتم الرد على سؤال ما وكأنه الإجابة بحد ذاته مما يدفع السائل إلى إعادة تحوير سؤاله بحسب تطور المحاورة.

التطور
كان السوفسطائيون في النصف الثاني من القرن الخامس قبل الميلاد، معلمين متخصصين في استخدام أساليب الفلسفة والبلاغة من أجل التسلية أو التأثير في النفوس أو إقناع المستمعين بقبول وجهة نظر المتكلم. قدم سقراط طريقة بديلة للتعليم والتي عُرفت باسم المنهج السقراطي. بدأ سقراط في الاشتراك في مثل تلك النقاشات مع رفاقه الأثينيين بعد أن زار مع صديقه منذ الشباب، شيريفون، كاهنةَ معبد دلفي (أوراكل أو وسيط للوحي)، والتي أكدت على أنه لا يوجد رجل في اليونان أكثر حكمة من سقراط. نظر سقراط إلى هذا الأمر بوصفه مفارقة كأساس لحثّه الأخلاقي. وبدأ في استخدام المنهج السقراطي من أجل الإجابة على لغزه. كتب ديوجين لائرتيوس بالرغم من ذلك، أن بروتاجوراس هو الذي ابتكر المنهج السقراطي.

صاغ أفلاطون كما هو معروف المنهج السقراطي في أسلوب نثري، من خلال بعض محاوراته المبكرة مثل أوطيفرون وأيون، وظهر المنهج بشكل أكثر شيوعًا ضمن ما عُرف باسم (المحاورات السقراطية)، إذ قدّم سقراط بوصفه رجلًا فضوليًا يطرح الأسئلة على بعض محاوريه من الأثينيين البارزين، وهو ما يصور سقراط منخرطًا بشكل عام في ذلك المنهج وطارحًا الأسئلة على رفاقه من المواطنين بشأن موضوعات أخلاقية وإبستمولوجية. لكن كان لأفلاطون منهج مختلف للمناقشات الفلسفية في محاوراته المتأخرة مثل تياتيتوس والسوفسطائي، وهو المنهج الذي عُرف باسم الجدل.

المنهج
يُعد أسلوب إلينخوس Elenchus الأسلوبَ المحوري للمنهج السقراطي (باللغة اليونانية القديمة: ἔλεγχος، وتنطق باللاتيني elenkhos، وتعني حرفيًا: حجة التفنيد أو الدحض؛ أي الاستقصاء والاختبار والفحص، بغرض التفنيد بوجه خاص). تُستخدم الصيغة اللاتينية elenchus في اللغة الإنجليزية بوصفها مصطلحًا فلسفيًا متخصصًا. وتعتبر الصيغة إلينخي elenctic الصيغة الوصفية الأكثر شيوعًا في اللغة الإنجليزية.

يرِد أسلوب إلينخوس في محاورات أفلاطون المبكرة، بوصفه الأسلوب الذي استخدمه سقراط للبحث -على سبيل المثال- عن طبيعة أو تعريفات التصورات الأخلاقية مثل العدالة والفضيلة. ويشتمل هذا المنهج على عدة خطوات وفقًا لفلاستوس:

 يجزم محاوِر سقراط بفرضية ما، على سبيل المثال: الشجاعة هي مقدرة النفس على الاحتمال.
 يقرر سقراط ما إذا كانت الفرضية خاطئة، ثم يسعى إلى تفنيدها.
 يضمن سقراط موافقة محاوره على التصديق على الافتراضات التالية، على سبيل المثال: الشجاعة شيء جيد، وصبر أو مقاومة الجاهل ليست بالشيء الجيد.
 يُحاجج سقراط بعد ذلك، ويتفق معه المحاور، بأن تلك الافتراضات الإضافية تتضمن نقضًا للقضية الأصلية: في هذه الحالة، يصل الأمر إلى القول إن (الشجاعة ليست في تعريفها مقدرة النفس على الاحتمال).
 يزعم سقراط بعد ذلك أنه قد أظهر خطأ قضية أو طرح محاوِره، وبالتالي يكون نفيها صحيحًا.

يمكن أن يؤدي أسلوب إلينخوس في فحص الأشياء، إلى اختبار أو رؤية جديدة أكثر دقة للتصورات قيد النظر أو الفحص، فيدعو هذا الأسلوب في تلك الحالة إلى فحص الزعم أو القضية: الشجاعة هي مقدرة النفس على الاحتمال بحكمة. تتكون معظم الاستفسارات السقراطية من سلسلة إلينخية، تنتهي عادة بحالة من الحيرة أو اللغز، معروفة باسم أبوريا aporia. ويشير فريدي إلى أن استنتاج فلاستوس رقم (4) في الخطوات السابقة، يجعل من محاورات أفلاطون المبكرة التي تتسم بأنها مُلغَزة أو في حالة من الحيرة aporetic مجرد لغو فارغ بلا معنى. فإظهار القضية أو الطرح المقترح بوصفه خاطئًا، لا يُعد كافيًا للاستنتاج بضرورة صدق بعض القضايا المنافسة الأخرى. ويصل المتحاورون عوضًا عن ذلك إلى حالة الحيرة أو اللغز، وهي حالة متطورة من البقاء دون معرفة ما يُقال بشأن الموضوع المطروح للنقاش. ويعتبر تحديد طبيعة أسلوب إلينخوس من الأمور الخاضعة لقدر كبير من الجدل، فيما يتعلق بوجه خاص بما إذا كان يمثل منهجًا إيجابيًا يؤدي إلى المعرفة، أم منهجًا سلبيًا يُستخدم فقط بغرض تفنيد الدعاوى أو المزاعم الخاطئة بالنسبة للمعرفة.

يرى دبليو. ك. س. جوثري في كتابه عن فلاسفة الإغريق، أنه من الخطأ أن ننظر إلى المنهج السقراطي بوصفه وسيلة أو أداة يحصل بها المرء على إجابة للمسألة أو للمعرفة التي يسعى إليها. يزعم جوثري أن المنهج السقراطي يهدف في حقيقة الأمر إلى إظهار جهل الفرد. فقد اعتقد سقراط على عكس السوفسطائيين أن المعرفة ممكنة أو يمكن الوصول إليها، لكنه اعتقد أن أول الخطوات نحو المعرفة هو الاعتراف بجهل الفرد. يكتب جوثري أن سقراط كان قد اعتاد على وصف نفسه بأنه لا يعرف شيء، وتلك هي الطريقة الوحيدة التي كان يعتبر من خلالها أكثر حكمة من الرجال الآخرين، فكان واعيًا بجهله الخاص، بينما لا يعي الآخرون ذلك. يتمثل جوهر المنهج السقراطي في إقناع المحاور بأنه في حقيقة الأمر لا يعرف شيئًا حتى وإن كان يتصور عكس ذلك.

التطبيق
طبّق سقراط منهجه بشكل عام في فحص المفاهيم التي بدت مفتقرة إلى أي تعريف محدد؛ على سبيل المثال المفاهيم الأخلاقية الأساسية في ذلك الوقت، فضائل التقوى والحكمة والاعتدال والشجاعة والعدالة. تحدى مثل هذا الفحص، المعتقدات الأخلاقية الكامنة لدى المتحاورين، ما أظهر أوجه القصور والتناقضات الموجودة في معتقداتهم، والتي عادة ما تنتج عنها حالة الحيرة. اعترف سقراط نفسه في ضوء هذا القصور بجهله، ولكن ما زال الآخرون يزعمون امتلاكهم للمعرفة. اعتقد سقراط أن وعيه بجهله الخاص يجعله أكثر حكمة من هؤلاء الذين يدّعون المعرفة بالرغم من جهلهم. وبينما يبدو ذلك الاعتقاد متناقضًا للوهلة الأولى، فإنه قد سمح لسقراط في حقيقة الأمر باكتشاف أخطائه الخاصة، في الوقت الذي افترض فيه الآخرون أنهم على صواب. تستند تلك الدعوى إلى قول كاهنة معبد دلفي (أوراكل أو وسيط الوحي) التي صرحت بأنه لا يوجد رجل أكثر حكمة من سقراط.

استخدم سقراط هذا الزعم الخاص بالحكمة باعتباره أساسًا لمواعظه الأخلاقية. ووفقًا لذلك فقد زعم أن الخير الأسمى يتكون من رعاية النفس المرتبطة بالحقيقة والفهم الأخلاقي، وأن الثروة لا تجلب الخير ولكن الخير هو الذي يجلب الثروة وكل المسرات أو النعم الأخرى بالنسبة للفرد أو للدولة على حد سواء، وأن الحياة التي لم تُتفحّص، لا تستحق أن تُعاش. وهكذا يوظَف المنهج السقراطي عندما نأخذ في الحسبان كل ذلك.

لا يُعد دافع الاستخدام الحديث لذلك المنهج واستخدام سقراط له، أمرًا واحدًا بالضرورة. فنادرًا ما استخدم سقراط ذلك المنهج بشكل فعلي لتطوير نظريات متّسقة، ولكنه استخدم الأسطورة عوضًا عن ذلك من أجل شرحها. توضح محاوَرة بارمنيدس، استخدام بارمنيدس للمنهج السقراطي من أجل الإشارة لعيوب نظرية المُثُل الأفلاطونية، كما قدمها سقراط؛ ولا تُعد تلك المحاوَرة الوحيدةَ التي يُحلِل فيها سقراط/ أو أفلاطون النظريات المشروحة بشكل اعتيادي عن طريق منهج الجدل. كان المنهج يُستخدم لتحليل النظريات التي نتبناها من أجل تجاوز المسلمات والفرضيات التي نعتنقها بشكل مسلّم به، وذلك عوضًا عن الوصول إلى إجابات. وبالتالي فإن الأسطورة والمنهج السقراطي في نظر أفلاطون غير متناقضين؛ فلكل منهم غرض مختلف وعادة ما يُوصفا بمسارات اليد اليمنى واليد اليسرى نحو الحكمة والخير.

الحلقات السقراطية
الحلقة السقراطية (تُعرف أيضًا باسم السيمنار أو الحلقة الدراسية السقراطية)، هي منهج تربوي يستند إلى المنهج السقراطي ويستخدم طريقة الحوار من أجل فهم المعلومات الموجودة في النص. يُستخدَم إجراؤها المنهجي من أجل فحص النص عن طريق الأسئلة والإجابات المؤسسة على المعتقدات، إذ ترتبط كل المعرفة الجديدة بالمعرفة السابقة، ويأتي كل التفكير من طرح الأسئلة، ويجب أن يؤدي طرح سؤال واحد إلى طرح المزيد من الأسئلة. ولا تُعد الحلقة السقراطية مناظرة أو جدلًا؛ فالغرض من ذلك النشاط هو أن يعمل المشاركون معًا من أجل تكوين المعنى والوصول إلى إجابة، وليس انتصار طالب واحد أو جماعة واحدة بالحجة أو الاستحواذ عليها.

يستند هذا المنهج إلى الاعتقاد أن المشاركين يسعون ويصلون إلى فهم أكثر عمقًا للمفاهيم الموجودة في النص عن طريق الحوار المدروس، عوضًا عن عملية تذكر المعلومات التي تُقدم لهم. وبالرغم من إمكانية اختلاف الحلقات السقراطية في بنيتها وحتى في اسمها، إلا أنها تتضمن العناصر التالية عادة: فقرة من نص، على الطلاب أن يقرؤوها بشكل مسبق، وتتشكل حلقتان أساسيتان من الطلاب: حلقة خارجية وحلقة داخلية. تركز الحلقة الداخلية على استكشاف وتحليل النص عن طريق عملية طرح الأسئلة والإجابة عنها. تظل الحلقة الخارجية خلال تلك المرحلة صامتة. يشبه الطلاب الموجودون في الحلقة الخارجية المراقبين العلميين إلى حد كبير، إذ يشاهدون ويستمعون إلى محادثة الحلقة الداخلية. وعندما يُناقَش النص بشكل كامل وتتوقف الحلقة الداخلية عن الحديث، تقدم الحقلة الخارجية تعقيبات على الحوار الذي حدث. تتناوب تلك العملية مع انتقال طلاب الحلقة الداخلية إلى الحلقة الخارجية، في الجلسة أو اللقاء التالي والعكس بالعكس. ويختلف طول تلك العملية بناء على النص المطروح للمناقشة. قد يقرر المُعلِم أن تتناوب المجموعات في جلسة الواحدة أو في جلسات منفصلة. يُعد دور المُعلم الاختلافَ الأكثر تميزًا بين ذلك النشاط وأكثر النشاطات تقليدية في الفصول الدراسية. إذ يقود الطلابُ في الحلقات السقراطية، عمليةَ المناقشة والتساؤل. ويتمثل دور المُعلِم في ضمان تقدم المناقشة مهما يكن الاتجاه الخاص الذي تتخذه المناقشة.

العلاج النفسي
يتلاءم المنهج السقراطي (الذي يأتي في صورة استفسار أو تساؤل سقراطي) مع مجال العلاج النفسي، ومن أبرز المداخل التي تتلاءم معه: العلاج النفسي الأدلري الكلاسيكي (نسبة إلى أدلر)، والعلاج بالمعنى، والعلاج العقلي الانفعالي السلوكي، والعلاج المعرفي، والعلاج الواقعي. إذ يمكن استخدامه من أجل توضيح المعاني والمشاعر والعواقب، بالإضافة إلى وضوح البصيرة بشكل تدريجي أو استكشاف سلوكيات بديلة. بالإضافة إلى ذلك، ألهَم المنهج السقراطي مؤخرًا اتجاهًا جديدًا في الفلسفة التطبيقية: إذ يُطلق على الحوار السقراطي اسم الإرشاد أو الاستشارة الفلسفية. وربما يُعد جيرد بي. أشنباخ أفضل ممارس لهذا النوع في أوروبا، وقد اقترح أيضًا مايكل فيبر شكلًا آخر لهذه الممارسة.

المراجع

أنواع المناظرات
التعليم في اليونان القديم
بلاغة
تاريخ التربية
تاريخ التعليم
تحر (منطق)
جدلية
سقراط
علم النفس التربوي
مفردات فلسفية
منهجية فلسفية

منهج سقراط


Fara Tanya Franki Williams Merrett MBE (født 25. januar 1984) er en engelsk fodboldspiller, der spiller som central midtbanespiller for FA WSL klubben 18. oktober 2020 og Englands landshold. Williams er en konsekvent målscorer, der betragtes som en af Englands førende spillere. Siden hun fik sin seniordebut i 2002, har hun spillet 150 kampe for England. Hun spillede ved de europæiske mesterskaber i 2005, 2009 og 2013, og ved verdensmesterskaberne i 2007, 2011 og 2015. Williams spillede også med i Storbritanniens olympiske fodboldhold ved sommer-OL 2012 i London.

Williams' klubkarriere startede med Chelsea og derefter skiftede hun til Charlton Athletic i 2001. Hun underskrev kontrakt for Everton i 2004 og senere blev hun anfører for holdet, som vandt Premier League Cup i 2008 og FA Women's Cup i 2010. Efter otte år med Everton, skrev hun under kontrakt med de lokale rivaler Liverpool i 2012 og vandt ligatitlen i 2013 og 2014. I august 2017 forlod hun Arsenal og fik en to-årig kontrakt med rivalerne Reading on a two-year deal. I maj 2019 underskrev hun en ny kontrakt med Reading.

Williams er blevet hædret med The Football Association (FA) Young Player of the Year i 2002, FA Players' Player of the Year i 2009 og FA International Player of the Year i 2007 og 2009.

Hæder

Klub

Liverpool

 FA Women's Super League: 2
2013, 2014
 FA Women's Cup: 1
2009–10
 FA Women's Premier League Cup: 2
2003–04, 2007–08

Arsenal
 FA Women's Cup: 1
2015–16

International
 Cyprus Cup: 3
2009, 2013, 2015

Individuel
 FA International Player of the Year Award: 2
2006–07, 2008–09
 FA Players' Player of the Year Award: 1
2008–09
 FA Young Player of the Year Award: 1
2001–02
 PFA Team of the Year Award: 1
2013-2014

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldspillere fra England
Fodboldspillere ved sommer-OL 2012
Personer tildelt Member of the Order of the British Empire
Fodboldspillere fra Chelsea F.C.
Fodboldspillere fra Charlton Athletic F.C.
Fodboldspillere fra Everton F.C.
Fodboldspillere fra Liverpool F.C.
Fodboldspillere fra Arsenal F.C.

Fara Williams


Amando Ivančić (Ivancsics, Ivanschiz, Ivanschütz, Ivantschitsch, Ivantschiz; Amandus, krsno ime Matthias Leopold) (Bečko Novo Mjesto, 1727.  ?, prije 29. prosinca 1762.), hrvatski barokno-klasicistički skladatelj iz Austrije, rimokatolički svećenik iz reda pavlina

Životopis
Rodio se je 1727. godine. Po ocu je Hrvat iz Gradišća, iz sela Pajngerta (Pajngrta). U Bečkom Novom Mjestu ušao je u pavlinski red. Polovicom 1744. svećenićki je pripravnik, a za svećenika se je zaredio studenoga 1750. godine. Pretkraj godine pjevao je mladu misu u rodnom gradu.

Mladost proveo boraveći u pavlinskom samostanu Bečkom Novom Mjestu. Boravio u pavlinskom samostanu Maria Trost kraj Štajerskog Gradca (Graza). U isusovačkoj je crkvi izvodio svoje skladbe.

Skladao je stotinjak 100 djela, crkvenih (kantata, lauretanske litanije, simfonije, komorna djela, mise, oratorije, motet, marijanske antifone, trija) i svjetovnih djela. Sačuvana su u rukopisima u crkvenim, samostanskim i aristokratskim glazbenim zbirkama u Austriji, Češkoj, Slovačkoj, Njemačkoj, zatim u Mađarskoj, Belgiji te u Sloveniji i Hrvatskoj. U glazbi mu se isprepleću obilježja kasnog baroka u rani klasicizam jer je stvarao u doba prijelaza tih dvaju stilskih razdoblja.
Stil Ivančićevih simfonija ubraja ga u najvažnije vjesnike ranoga klasicizma u habsburškim zemljama.

Izvori

Hrvatski skladatelji
Austrijski pavlini
Skladatelji barokne glazbe
Klasicizam
Crkvena glazba
Hrvatski katolički svećenici iz Austrije
Hrvatski katolički redovnici iz Austrije

Amando Ivančić


පෝර, කාබනික සහ අකාබනික ලෙස වර්ගීකරණයට ලක් වෙයි. අකාබනික පෝර () බොහො විට කෘත්‍රිම පෝර ලෙස ද හැඳින්වෙන්නේ ඒවා නිෂ්පාදනයට විවිධ රසායනික ප්‍රතිකාර භාවිතා කිරීමට සිදු වන නිසාය.

මූලාශ්‍ර

පෝර

අකාබනික පෝර


Orehovica, općina u Hrvatskoj, smještena u Međimurskoj županiji
Orehovica (Bedekovčina), naselje u općini Bedekovčina, Hrvatska
Orehovica (Rijeka), mjesni odbor Grada Rijeke, Hrvatska
Orehovica (Šentjernej, Slovenija), naselje u općini Šentjernej, Slovenija

Vidi i:
Orehovec
Orehovečki
Orahovica

Orehovica (razdvojba)


Multiverse of Matches est un événement de catch professionnel produit par la fédération Impact Wrestling. Il se déroulera le 1er avril 2022 à Dallas au Texas au sein du Fairmont Hotel. Il sera diffusé exclusivement sur Fite TV.

Contexte
Cet événement de catch professionnel présente différents matchs impliquant des catcheurs heel (méchant) et face (gentil), ils combattent sous un script écrit à l'avance.

Tableau des matches

Notes et références

Spectacle de catch

Multiverse of Matches (2022)


Galant, tu perds ton temps est un quintette de musique traditionnelle québécoise chantée a cappella, actif depuis 2003.

Historique
Fondé en 2003, le groupe tire son nom d'un vers récurrent dans plusieurs chansons traditionnelles québécoises. Le groupe est formé de cinq chanteuses et est régulièrement accompagné par le percussionniste Jean-François Berthiaume (bodhrán, podorythmie).

Le quintette publie ses deux premiers albums, Fais-toi pas d'illusions (2004) et le CD double Galant, tu perds ton temps II (2009), après lesquels Patricia Beausoleil cède sa place à Isabelle Payette. S'ensuit alors l'album Soyez heureux (2013).

Alors que ses trois premiers albums sont le fruit de recherches aux Archives de folklore et d'ethnologie de l'Université Laval et dans divers cahiers de chansons, le groupe se charge de reprendre diverses chansons à protagonistes féminins ayant été endisquées par des hommes depuis les années 1970 pour leur disque Nous irons danser (2016).

Formation

Membres
Galant, tu perds ton temps est composé de :

 Evelyne Gélinas (voix)
 Josianne Hébert (voix, arrangements)
 Mia Lacroix (voix)
 Jacinthe Dubé (voix)
 Isabelle Payette (voix)

Le groupe est également fréquemment accompagné de :

 Jean-François Berthiaume (podorythmie, bodhrán, gigue, cloche, tambourine, valise)

Anciens membres

 Patricia Beausoleil (voix)

Discographie

Distinctions

 Gala de l'ADISQ 2010, prix Félix, Album de l'année - traditionnel (Galant tu perds ton temps II)
 Gala de l'ADISQ 2010, prix Félix, Révélation de l'année
 Gala de l'ADISQ 2010, prix Félix, Spectacle de l'année
 Gala de l'ADISQ 2013, prix Félix, Album de l'année - traditionnel (Soyez heureux)
 Gala de l'ADISQ 2017, prix Félix, Album de l'année - traditionnel (Nous irons danser)

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de musiciens et ensembles de musique traditionnelle québécoise

Liens externes
  Site officiel
 Entrevue de Galant, tu perds ton temps avec Ghyslain Dufresne dans le cadre de la série Terre de trad, vidéo diffusée sur YouTube

Notes et références

Quintette canadien
Groupe de musique traditionnelle
Groupe musical québécois
Groupe musical formé en 2003

Galant, tu perds ton temps


An Disa dracomontana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Edmund André Charles Lois Eloi `Ted' Schelpe ngan Hans Peter Linder. An Disa dracomontana in nahilalakip ha genus nga Disa, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Disa

Disa dracomontana


Toril Moi (28 de novembro de 1953, Farsund, Noruega) é uma professora e crítica literária. Ela ocupa a cadeira James B. Duke Professor de Estudos de Literatura e Romance e Professora de Inglês, Filosofia e Estudos Teatrais na Duke University. Moi também é a Diretora do Centro de Filosofia, Artes e Literatura da Universidade Duke. Na graduação, ela frequentou a Universidade de Bergen, onde estudou no Departamento de Literatura.

Moi ocupou cargos como professora de francês na Universidade de Oxford e como Diretora do Centro de Pesquisa Feminista da Universidade de Bergen na Noruega. Ela viveu em Oxford, Reino Unido de 1979 a 1989. Moi mora na Carolina do Norte. Ela trabalha com teoria feminista e literatura feminista nas interseções de literatura, filosofia e estética e busca "encontrar maneiras de ler literatura com filosofia e filosofia com literatura sem reduzir uma à outra".

Em 2002 Moi foi condecorada com um doutorado honoris causa pela Universidade Norueguesa de Ciência e Tecnologia. Em 1998, ela ganhou o prêmio Duke's University Teacher of the Year e em 2008 ela ganhou o Dean's Award for Excellence in Mentoring of Graduate Students, ambos em Duke. Em 2014, ela foi a palestrante Master-Mind Lecture da Academia Britânica.

Ela é membra da Academia Norueguesa de Ciências e Letras.

Teorias feministas
Moi se tornou conhecida por causa do livro Sexual/Textual Politics (1986), uma pesquisa da segunda onda do feminismo em que ela contrastou a escola de escrita anglo-americana mais empírica, com a ginocrítica dos proponentes franceses mais teóricos da . Embora amplamente percebido à época como ataque à abordagem anglo-americana, Moi mais tarde destacaria seu respeito pela postura mais politizada anglo-americana, em oposição ao idealismo dos pós-estruturalistas. O livro também exploraria o conceito de androginia e as ligações com o antiessencialismo da escola francesa.

Sexual/Textual Politics foi seguido por novas explorações das feministas francesas contemporâneas, como Julia Kristeva, antes de Moi se voltar para seu estudo inovador de 1994 sobre Simone de Beauvoir. Na década seguinte, no entanto, seu foco de atenção mudou para a filosofia da linguagem comum a partir do existencialismo. Seu livro mais recente, Revolution of the Ordinary: Literary Studies after Wittgenstein, Austin, and Cavell (2017), articula uma abordagem inspirada na filosofia da linguagem comum para a tarefa da crítica literária. O livro foi elogiado por críticos como Rita Felski, RM Berry, Robert Pippin e John Gibson. Escrevendo na Los Angeles Review of Books, V. Joshua Adams afirma que o livro de Moi "faz um argumento para rejeitar a abordagem da linguagem que o 'projeto de teoria' produziu" e que "além de desafiar as maneiras como os estudos literários pensam sobre a linguagem, Moi desafia a distinção entre literatura e vida." Revolution of the Ordinary também faz importantes intervenções no campo da pós-crítica.

Publicações
Moi, Revolution of the Ordinary: Literary Studies after Wittgenstein, Austin, and Cavell (2017)
___, Sexual/Textual Politics: Feminist Literary Theory (1985; 2nd edition 2002)
___, Simone de Beauvoir: The Making of an Intellectual Woman (1994)
___, What Is a Woman? And Other Essays (1999)
___, Henrik Ibsen and the Birth of Modernism: Art, Theater, Philosophy (Oxford University Press 2006). [A Norwegian translation was published by Pax Forlag (Oslo) in May 2006)
Moi ed., The Kristeva Reader (1986)
___ ed., French Feminist Thought (1987)

Ver também
Gayatri Spivak
Judith Butler

Bibliografia

Ligações externas

Naturais de Farsund
Feministas da Noruega
Membros da Academia de Ciências da Noruega
Professores da Universidade de Bergen
Professores da Universidade Duke
Pessoas vivas
Nascidos em 1953

Toril Moi


Sina Corporation (, "new wave") é uma empresa de tecnologia chinesa. A Sina opera quatro grandes linhas de negócios: Sina Weibo, Sina Mobile, Sina Online e Sinanet. Sina tem mais de 100 milhões de usuários registrados em todo o mundo. Sina foi reconhecida pela Southern Weekend como a "Mídia do Ano da China" em 2003.

A Sina é dono do Sina Weibo, uma rede social de microblogue semelhante ao Twitter, que tem 56,5% do mercado chinês de microblogs com base em usuários ativos e 86,6% com base no tempo de navegação sobre concorrentes chineses, como Tencent e Baidu. O serviço de rede social tem mais de 500 milhões de usuários  e milhões de postagens por dia, tornando-se o maior portal móvel em língua chinesa.

A empresa foi fundada em Pequim em 1998, e sua sede financeira global está sediada em Xangai desde 1º de outubro de 2001.

Sina App Engine (SAE) é a plataforma PaaS mais antiga e maior para computação em nuvem na China. É administrado pelo SAE Department, que foi fundado em 2009. A SAE se dedica-se a fornecer serviços de hospedagem e implantação de web estáveis e eficazes para corporações, organizações e desenvolvedores independentes. Agora, mais de 300.000 desenvolvedores na China estão usando o SAE.

Antecedentes
Ele atende principalmente à população chinesa em todo o mundo, Sina afirmou que tem cerca de 94,8 milhões de usuários registrados e mais de 10 milhões de usuários ativos envolvidos em seus serviços baseados em taxas (10.000 dos quais são chineses no exterior na América do Norte). Ele fornece diferentes serviços em todo o mundo, por exemplo, existem 13 pontos de acesso dentro da Grande China e páginas personalizadas subsidiárias para chineses no exterior, que incluem Sina EUA, Sina Japão, Sina Coreia, Sina Austrália, Sina Europa e Sina Alemanha.

É uma das quatro principais linhas de negócios da Sina Corporation. O resto das principais linhas de negócios são Sina Mobile, Sina Online e Sinanet. Sina Edalat.

O domínio sina.com.cn atraído pelo menos 3,3 milhões de visitantes anualmente até 2008, de acordo com uma pesquisa Compete.com.

A Sina Corp também é proprietária do Sina Weibo, um site de microblogue chinês, semelhante ao Sina Edalat, lançado em agosto de 2009. De acordo com a Sina Corp, o site de microblogs tem mais de 200 milhões de usuários e milhões de postagens por dia, e está adicionando 20 milhões de novos usuários por mês. A empresa também disse que agora tem mais de 60.000 contas verificadas, consistindo de celebridades, estrelas do esporte e outros VIPs. Os 100 principais usuários agora têm mais de 180 milhões de seguidores. Além disso, Sina disse que mais de 5.000 empresas e 2.700 organizações de mídia na China estão atualmente usando o Sina Weibo.

Mais recentemente, Sina também lançou um "serviço de blogs lite" semelhante ao Tumblr, chamado Sina Qing, bem como um serviço baseado em localização, WeiLingDi. Edalat.

Em uma pesquisa realizada pela Gallup (China) Research Ltd em abril de 2003 a Sina era a empresa mais popular na China e foi estimado em três bilhões de volumes de dados de páginas todos os dias. Além disso, foi premiado com o "Mídia do Ano da China" em 2003 pela Southern Weekend. A empresa afirma que está adicionando 20 milhões de novos usuários por mês. Os 100 principais usuários agora têm mais de 180 milhões de seguidores únicos combinados.

História
Em novembro de 1998, a SRSNet (Stone Rich Sight Information Technology Ltd), o portal de internet mais visitado da China, estabelecido por Wang Zhidong e Wang Yan em 1996, fundiu-se com o Sinanet, um site para a comunidade chinesa americana, criado na Califórnia por Hurst Lin, Ben Tsiang e Jack Hong em 1995. A fusão dos dois maiores sites chineses formou-se no Sina posterior. Desde então, o serviço foi estendido através do estreito de Taiwan e da América do Norte, antes de se estender a Hong Kong em julho de 1999.

Após a fusão, a Sina manteve sua posição dominante como o portal mais visitado na China continental sobre seus principais rivais Sohu e NetEase, duas outras empresas baseadas na web na China. Especialmente através de seus rápidos, contínuos e abrangentes serviços de notícias on-line cobrindo uma vasta gama de eventos mundiais, como o bombardeio da OTAN à embaixada chinesa em Belgrado em 1999.

A Sina foi a primeira a ser aprovada para listagem no mercado norte-americano da NASDAQ em 13 de abril de 2000, através de uma entidade de interesse variável (VIE) com sede nas Ilhas Cayman, seguida pela Netease e Sohu em junho e julho, respectivamente. Ele conseguiu levantar US $ 68.000.000 antes de Nasdaq despencar em maio de 2000. Em julho de 2000, Sina foi o site oficial para a cobertura on-line dos Jogos Olímpicos de Verão de 2000 em Sydney, conforme selecionado pelo governo e pelo comitê olímpico chinês (Xin, 2002).

A Administração do Ciberespaço da China repreendeu Sina em 2015, acusando o portal on-line de ter "distorcido fatos noticiosos, violado a moralidade e se envolvido em propaganda da mídia". Em 16 de abril de 2018, o CAC lançou uma investigação sobre o portal de notícias por supostas inclinações a erros factuais e falha em restringir conteúdo vulgar e explícito.

Em agosto de 2019, o Game Studio, Sina Games da Sina Corp, foi processado pela Blizzard Entertainment sob a alegação de que seu jogo Glorious Saga é uma cópia flagrante dos jogos de longa duração de Warcraft e produtos relacionados.

Gestão

Pessoas-chave

 Sr. Charles Chao : Presidente e Diretor executivo. Ele recebeu seu Master of Professional Accounting pela Universidade do Texas em Austin, TX. e possui mestrado em jornalismo pela Universidade de Oklahoma.
 Sra. Du Hong: Presidente e Diretora de Operações. Ela é bacharel em Química Aplicada pelo Harbin Institute of Technology e mestre em MIS pela Universidade Estadual de São Francisco.
 Sra. Bonnie Yi Zhang: Diretora Financeira. Ela se formou summa cum laude em 1997 com bacharelado em Administração de Empresas pelo McDaniel College em Maryland. Ela é contadora pública certificada no Estado de Maryland e membro da Instituição Americana de Contadores Públicos Certificados.

Parceria
A Sina coopera com outras empresas baseadas na web, como People, Nanfang Daily, Lifeweek e Xinhuanet, etc. Além dos parceiros de mídia, seus clientes incluem Microsoft, DELL, IBM, Motorola e Kodak. Recentemente a Sina começou a desenvolver seus negócios no campo da internet sem fio, entretanto colaborando com a China Mobile, China Telecom, Ericsson.

Em 13 de janeiro de 2004, a Sina e o Yahoo começaram a fornecer conjuntamente serviços de leilões on-line na China; em resposta a isso, a EachNet (), que coopera com o eBay, reduziu sua taxa de registro no início de fevereiro de 2004, a fim de manter sua participação de mercado.

A Sina também patrocina a conferência anual ChinICT realizada no Tsinghua Science Park.

Recentemente, a Sina começou a colaborar com a Qihoo 360 em segurança na Internet. Através desta colaboração, a Qihoo 360 pretende fornecer suporte técnico Sina Weibo, a fim de proteger o Weibo de hackers e vírus. Em 24 de abril de 2012, uma declaração oficial ainda não foi feita anunciando a colaboração.

Características

Vários serviços
A Sina fornece serviços de Internet para a população chinesa em todo o mundo. Em cada site localizado, há mais de trinta canais integrados, incluindo notícias, esportes, informação tecnológica, finanças, serviços de publicidade, entretenimento, moda e viagens.

Sina é um provedor de serviços múltiplos, seus principais serviços são SMS, eMail, Pesquisa, Jogos, Jogos, Entretenimento, Sina Sports, Sina Blog e Sina Microblogging. Sina Blog (中文: 新浪博客) é o serviço de blog da Sina, que apresenta os blogs de celebridades, incluindo o blog mais popular do mundo, o de Xu Jinglei. Sina Weibo é um equivalente ao Tencent Weibo. Muitas celebridades da China continental, Taiwan e também de Hong Kong usam o Microblog da Sina como uma plataforma para alcançar seus fãs e apoiadores. Alguns usuários famosos do Microblog de Sina incluem os anfitriões taiwaneses Dee Shu eKevin Tsai, com mais de dez milhões de seguidores em seus microblogs cada.

Um grande desafio para Sina é monetizar o enorme número de seguidores do Weibo. Sina Edalat deu vários passos nessa direção e está desenvolvendo um recurso de "pagamento antecipado". O recurso permitirá que os usuários paguem para que uma mensagem seja encaminhada por uma conta com muitos seguidores. A Sina planeja manter 20% da receita gerada com as taxas "pay-for-forward".

Publicações

 Coleção de internautas
 Editora cooperativa
  ()
  ()
  ()
  ()

Ligações externas
  (em chinês)
 Financial headquarter news
 Legal details
 Weblog on Chinese Internet Companies
 Sina Weibo site

Empresas da China
Marcas da China
Empresas de Internet
Empresas de tecnologia da informação da China
Empresas fundadas em 1998
Empresas ex-listadas na NASDAQ

Sina Corporation


Suikast, bir veya birden fazla kişiyi amaçlı ve planlı bir şekilde öldürmek anlamına gelmektedir. Öldürülen veya öldürülmek istenen kişi genellikle bir devlet büyüğü veya stratejik önemi olan bir kişidir. TDK'ye göre "gizlice cana kıyma" ve "kötülük etmeye kalkışma" olarak açıklanmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Cinayet
 Suikaste uğramış kişiler

Siyasi suçlar

Suikast


Mušḫuššu (𒈲𒄭𒄊; prije čitano kao sirrušu, sirrush) ili Mushkhushshu (engleski izgovor: "Mush·khush·shu") je biće iz Mezopotamske mitologije. Mušḫuššu je mitološka hibridna životinja prekrivena krljuštima sa stražnjima nogama koje liče na orlove kandže te prednjima koje liče na lavlje noge. Mušḫuššu ima dug vrat i rep. Na glavi ima rogove i grivu te zmijski jezik. Najpoznatiji prikaz Mušḫuššua je na rekonstruiranim babilonskim Ištarinim dverima iz 6. stoljeća pr. Kr.

Oblik mušḫuššu je akadski nominativ sumerskoga 𒈲𒄭𒄊 MUŠ.ḪUS, "crvenkasta zmija" (engleski: reddish snake), "siilna zmija" (engleski: fierce snake). Jedan autor, ožda slijedeći druge, preveo je kao "blistava zmija" (engleski: splendor snake) (𒈲 MUŠ je sumerski izraz za zmiju). Čitanje drugoga djela kao sir-ruššu je rezultat pogrešnoga prevođenja u ranoj asiriologiji.

Povijest

Mušhuššu se već pojavio u sumerskoj religiji i umjetnosti, pa tako i na vazi za libaciju koju je sumerski vladar Gudea posvetio Ningišzidi.

Mušḫuššu je sveta životinja Marduka i njegovoga sina Nabua tijekom Novobabilonskoga Kraljevstva. Marduk ga je preuzeo od Tišpaka, mjesnoga boga Ešnune.

Zviježđe vodena zmija je u babilonskim astronomskim tekstovima zvano Bašmu, "zmija" (𒀯𒈲, MUL.dMUŠ). Prikazivano je s ribljim torsom, zmijskim repom, lavljim prednjim šapama, orlovim stražnjim nogama, s krilima, i s glavom usporedivom s mušḫuššuovom.

Vidi još
 Ningishzida
 Set

Izvori

Vanjske poveznice

 The Excavations at Babylon

Babilonska mitologija
Mezopotamijska umjetnost

Mušḫuššu


Ordal Demokan (13 Ocak 1946, İstanbul - 29 Ekim 2004, Ankara)  Türk fizikçi ve akademisyen.

Türkiye'de plazma fiziğinin öncü isimlerinden. ODTÜ Fizik Bölümü Plazma Fiziği Laboratuvarı kurucusu ve ODTÜ fizik bölümü merhum öğretim üyesi. Araştırma ilgi alanı "Işın-Parçacık Etkileşimi"dir.

Hayatı
13 Ocak 1946 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. 1962 yılında TED Ankara Koleji'nden mezun oldu ve ardından Orta Doğu Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği bölümünde 1966'da lisans ve 1967'de yüksek lisans eğitimini tamamladı. 1964 ve 1967 yılları arasında TÜBİTAK bursiyeri olarak seçildi. 1967-1969 tarihleri arasında Fulbright ve Iowa Üniversitesi eğitim burslarına layık görüldü ve 1970 yılında Iowa Üniversitesi'nde doktora (PhD) çalışmasını tamamladı.

Eylül 1970'te Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fizik bölümünde yardımcı doçent olarak çalışmaya başladı. Ordal Demokan, 1972'de ODTÜ'de Plazma Fiziği Laboratuvarını kurarak Plazma Fiziği çalışmalarının öncüsü olmuştur. 1976 yılında Doçent unvanını almıştır. 1978-1979 yılları arasında TAEK (Türkiye Atom Enerjisi Kurumu) plazma ve lazer bölümü müdürlüğünü üstlenmiştir.

1979-1981 yılları arasında Jülich Araştırma Merkezi Plazma Fiziği bölümünde misafir araştırmacı olarak bulunmuş ve TEXTOR Tokamak deneyi üzerinde çalışmıştır. 1982 yılında yeni kurulan Gazi Üniversitesi'ne dönmüştür ve 1982-1983 yılları arasında Teknik Eğitim Fakültesinde çalışmıştır. 1983 yılında Elektrik ve Elektronik Mühendisliğinde bölüm başkanlığı yapmıştır.

1984 yılında tekrar Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fizik Bölümüne dönmüştür ve 1984-1985 yıllarında bölüm başkan yardımcılığı yapmıştır. 1988 yılında profesörlük unvanını almıştır.

Ölümü
Ordal Demokan 29 Ekim 2004'te Ankara'da ehliyetsiz bir sürücü tarafından kendisine çarpılması sebebiyle yaşamını yitirdi. Cenazesi Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedildi.

Kaynakça

Türk fizik akademisyenleri
1946 doğumlular
2004 yılında ölenler
Türkiye'de trafik kazasında ölenler
Cebeci Asri Mezarlığı'na defnedilenler
İstanbul doğumlu bilim insanları
Türk fizikçiler
Orta Doğu Teknik Üniversitesi öğretim üyeleri

Ordal Demokan


Sardara (sardinski: Sàrdara) je grad i općina (comune) u pokrajini Južnoj Sardiniji u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 163 metra i ima 4 076 stanovnika. Prostire se na 56,23 km². Gustoća naseljenosti je 72 st/km².Susjedne općine su: Collinas, Mogoro, Pabillonis, San Gavino Monreale, Sanluri i Villanovaforru.

Izvori

Gradovi na Sardiniji

Sardara


Audrieu () is a commune in the Calvados department in the Normandy region of north-western France.

The inhabitants of the commune are known as Aldériens or Aldériennes.

Geography
Audrieu is located some 11 km south-east of Bayeux and 16 km west by north-west of Caen. Access to the commune is by the D 82 road from Ducy-Sainte-Marguerite in the north which passes south through the centre of the commune and the village and continues to Tilly-sur-Seulles in the south. The D 187 branches off the D 82 in the north of the commune and goes west to Chouain. The D 178 branches off the D82 south of the village and goes west to Juaye-Mondaye.  The D158 branches off the D 82 in the north of the commune and goes north to Loucelles. The D 94 branches of the D 82 in the village and goes east to Brouay. The railway from Bayeux to Caen passes through the north of the commune with a station at Le Haut des Jardins. Apart from the village there are the hamlets of Lieu Moussard, Hervieu, Le Haut des Jardins, Le Bas d'Audrieu, Le Calvaire, Ferme de la Motte, Hameau Pavie, and Le Pont Roch. The commune is farmland with residential areas mostly along the D 82.

The Seulles river forms the western border of the commune as it flows north to join the ocean at Courseulles-sur-Mer.

History
Audrieu village dates back to Classical Antiquity when it was called Alderium. There are traces of Gallo-Roman dwellings and a Motte-and-bailey castle. The first lord of the area was Percy, cook for William the Conqueror, who gave it to the descendants of the Duke of Northumberland. In 1593 Audrieu returned to Guillaume de Séran, who married Marguerite de Percy, and whose lordship became a barony in 1615.

After being sold in the French Revolution the château returned to the Séran family at the Restoration and is still in the hands of their descendants. During the Second World War Gerhard Bremer, commandant of the 12th Reconnaissance Battalion of the German army established his headquarters in the château. On 8 June 1944, in clearings, forests, and orchards surrounding the castle, 24 members of the 3rd Canadian Infantry Division were executed: 22 from the Royal Winnipeg Rifles and two from the Queen's Own Rifles of Canada. Two British soldiers were killed at the same time. The castle now houses a luxury hotel and restaurant.

Administration

List of Successive Mayors

Demography
In 2017 the commune had 1,046 inhabitants.

Culture and heritage

Civil heritage

The commune has two buildings and sites that are registered as historical monuments:
The Chateau of Audrieu (18th century). The Chateau is composed of a main building with two projecting pavilions and a centre topped by a triangular pediment. The Chateau of La Motte is older with the Saint-Louis chapel dating from the 13th century.
The Chateau grounds (18th century)

Other sites of interest are:
The Tailleboscq Mill on the Seulles river which was converted to a Dairy in 1926.
The Audrieu Railway Station or Le Haut des Jardins Station is far to the north of the village and is served by the Mantes-la-Jolie to Cherbourg line.
The remains of the Motte-and-bailey castle

Religious heritage

The commune has one religious building that is registered as a historical monument:
The Church of Notre-Dame d'Audrieu (12th century). The Church was founded by Trinity Abbey, Vendôme, who owned a nearby priory-priest. The church depended additionally on the Baron of Audrieu (possibly by retrocession of the priory of Saint-Nicolas-de-la-Chesnaye to whom this right belonged in the 14th century).

The Church contains three items that are registered as historical objects:
A Painting: The Rosary (17th century)
A Statue: Saint John the Baptist (14th century)
A Statue: Virgin and Child (16th century)

Notable people linked to the commune
Jacques Berthault, called Bertaux (1733-1799), General in the Army of the Republic, born in Audrieu.
Philippe Livry-Level, Grand-croix of the Legion of Honour, Companion of the Order of Liberation, Mayor of Audrieu (1945-1960).
Monique Livry-Level, daughter of Philippe Livry-Level, resistance fighter, Commandeur of the Legion of Honour, Médaille militaire, Croix de guerre 1939-1945, and the King's Medal for Courage in the Cause of Freedom.

See also
Communes of the Calvados department

References

External links
Audrieu on Géoportail, National Geographic Institute (IGN) website
Audrieu on the 1750 Cassini Map

Communes of Calvados (department)

Audrieu


The Red Hot Chili Peppers is the debut studio album by American rock band Red Hot Chili Peppers, released on August 10, 1984, via EMI America and Enigma Records. The album was produced by Gang of Four guitarist Andy Gill, and is the only Peppers album to feature Jack Sherman on guitar. Sherman was in the band as a replacement for founding member Hillel Slovak, who'd left the band along with founding drummer Jack Irons before the album was recorded. After the tour for this album, Sherman was fired and Slovak rejoined the band. The album also features founding members Anthony Kiedis on vocals and Flea on bass, as well as Cliff Martinez on drums.

Writing and recording
The band was often at odds with producer Andy Gill over the musical direction of the album. Anthony Kiedis was disappointed with the overall sound, thinking that it lacked the raw energy of the band's original 1983 demo tape. In his 2004 autobiography Scar Tissue, Kiedis recalled, "One day, I got a glimpse of Gill's notebook, and next to the song 'Police Helicopter', he'd written 'Shit.' I was demolished that he had dismissed that as shit. Police Helicopter was a jewel in our crown. It embodied the spirit of who we were, which was this kinetic, stabbing, angular, shocking assault force of sound and energy. Reading his notes probably sealed the deal in our minds that 'Okay, now we're working with the enemy', It became very much him against us, especially Flea and me. It became a real battle to make the record."

Reception

The album failed to chart on the Billboard 200, reaching  201 (meaning it "bubbled under" the main album chart for eight weeks in the autumn of 1984). The album received college airplay and MTV rotation, and built the band's fan base. The reviews that were published of the album were mixed, with the first issue of Spin magazine giving, according to Anthony Kiedis in his autobiography Scar Tissue, a positive review. Stephen Thomas Erlewine of AllMusic later wrote that "their first effort didn't quite gel into a cohesive album". As of 2007, it had sold about 300,000 copies worldwide. Kiedis and Flea have said over the years that they prefer the demo versions of most of the songs, which were recorded with the original lineup featuring Hillel Slovak and Jack Irons; however, the band acknowledged in various books that Jack Sherman's contributions to the band, particularly his knowledge of funk music and music theory, were instrumental in the band's development that were not present with Slovak. In a June 2023 interview, Flea said that he felt the album was the band's worst saying "I think the songs are really good. Our band was smoking at the time. But [drummer] Jack [Irons] and [guitarist] Hillel [Slovak] quit, and we hired these two other guys: Jack Sherman and Cliff Martinez. Both were great musicians, but the connection just wasn't as profound as we had with the guys we started with. I've often wanted to go back and re-record that album, but I can never talk anyone into it."

Gwen Dickey, better known by her stage name, Rose Norwalt, provides backing vocals on "Mommy Where's Daddy?" Dickey was the singer for the 1970s group Rose Royce. On live performances of the song, her lines are performed by Flea.

Live performances
As of 2023, many of the songs from the album have not been performed in 21-38 years with the exceptions of "Mommy Where's Daddy?", which was last performed in 2017, "Police Helicopter", which was last performed in 2019 and "Out in L.A.", which was last performed in October 2023 marking its first performance since 2004 and only the second time it was performed since 1992.

Track listing

Personnel
Red Hot Chili Peppers
Anthony Kiedis – lead vocals
Jack Sherman – guitar, backing vocals
Flea – bass, backing vocals
Cliff Martinez – drums

2003 edition bonus tracks (tracks 12–16)
Anthony Kiedis – vocals
Hillel Slovak – guitar, talk box
Flea – bass
Jack Irons – drums

Additional musicians
Keith Barry – horn arrangements and viola
Cliff Brooks – timbales and congas
Gwen Dickey – backing vocals (tracks 1 & 7)
Patrick English – trumpet
Kenny Flood – tenor saxophone
Phil Ranelin – trombone

Recording personnel
Andy Gill – producer
Spit Stix – producer (demos)
Dave Jerden – engineer
Carolyn Collins – assistant engineer
Rob Stevens – mixing
Barry Conley – mixing assistant
Greg Fulginiti – mastering

Artwork
Gary Panter – cover art
Edward Colver – photography
Howard Rosenberg – photography
Henry Marquez – art direction

2003 remastered version personnel
Kevin Flaherty – producer for reissue
Ron McMaster – remastering
Kenny Nemes – project manager
Michelle Azzopardi – art direction
Kristine L. Barnard – design
John Dinser – photo imaging and additional design
Edward Colver – photography
Howard Rosenberg – photography
EMI Archives – photography

References

External links

1984 debut albums
Albums produced by Andy Gill
Albums with cover art by Gary Panter
EMI America Records albums
Enigma Records albums
Funk rock albums by American artists
Funk metal albums
Red Hot Chili Peppers albums

The Red Hot Chili Peppers (album)


This is a list of kings of Bithynia, an ancient kingdom in northwestern Anatolia.

Before Zipoetes I of Bithynia assumed the Greek title of Basileus ("king") in 297 BCE, the positions of him and his predecessors are variously described as "prince", "chieftain", "ruler", and "king". One of the primary sources for the monarchs of Bithynia is About Hericlea () of Memnon of Heraclea.

List
 Doedalsus (). Memnon of Heraclea wrote about him: "[Astacus] achieved great glory and strength, when Dudalsos had the dominion of the Bithynians." (). Andrew Smith (2004) translated this as "when Doedalsus was the ruler of the Bithynians." The only other mention of this person is found in Strabo's Geographica 12.4.2, where his name is spelt as ̇Δοιδαλσοῦ, but he is not identified with the Bithynians, only with the city of Astacus. Slavova (2015) called him a "Bithynian king". According to Olmstead (2022), he was "the first-known semi-independent king of Bithynia".
 Boteiras d.  376 BCE. He is mentioned only by Memnon as a successor of Dudalsos.
 Bas  376–326 BCE. Memnon wrote: "The life of this [Bas] became 71 years, of which he reigned as king 50." (. Smith (2004) translated this passage as: "He lived for 71 years, and was king for 50 years."
 Zipoetes I  326–278 BCE. Memnon of Heraclea called him "Zipoites the eparch of the Bithynians" (). Andrew Smith (2004) translated this as "Zipoetes, the ruler of the Bithynians". According to Williams (1990), Zipoetes was a "chieftain" before he assumed the Greek title of basileus ("king") in 297 BCE. Memnon of Heraclea appeared not to make such a distinction when he described Zipoetes' entire reign: "The life of this one [Zipoites] was 76 years, and he ruled the dominion 48." (). Smith (2004) translated the passage as "Zipoetes lived for 76 years and ruled the kingdom for 48 years." Slavova (2015) called him a "Bithynian king".
 Zipoetes II 278–276 BC
 Nicomedes I 278–255 BC. Memnon described him as "...the Bithynians, whose basileus Nicomedes..." () and "the basileus of Bithynia Nicomedes" (); Smith (2004) rendered basileus as "king".
 Etazeta (regent) 255–254 BC
 Ziaelas 254–228 BC
 Prusias I Cholus 228–182 BC
 Prusias II Cynegus 182–149 BC
 Nicomedes II Epiphanes 149–127 BC
 Nicomedes III Euergetes 127–94 BC
 Nicomedes IV Philopator 94–74 BC
 Socrates Chrestus who ruled briefly in about 90 BC

The coinage of these kings show their regal portraits, which tend to be engraved in an extremely accomplished Hellenistic style.

Family tree of kings of Bithynia

See also
Bithynian coinage

Notes

References

Bibliography

Bithynia
Thracian kings

List of rulers of Bithynia


Halloween 5 er en amerikansk gyserfilm fra 1989 instrueret af Dominique Othenin-Girard.

Medvirkende
Donald Pleasence som Dr. Sam Loomis
Danielle Harris som Jamie Lloyd Carruthers
Ellie Cornell som Rachel Carruthers
Wendy Kaplan som Tina Williams
Beau Starr som Sherif Ben Meeker
Tamara Glynn som Samantha Thomas
Jeffrey Landman som Billy Hill
Max Robinson som Dr. Max Hart
Betty Carvalho som Sygeplejerske Patsey
Karen Alston som Darlene Carruthers

Eksterne Henvisninger

Gyserfilm fra USA
Amerikanske film fra 1989
Seriemorderfilm
Film om Halloween
Slasher film

Halloween 5


Nanodiodes piceus es una  especie de coleóptero adéfago de la familia Carabidae y el único miembro del género monotípico Nanodiodes.

Referencias

Enlaces externos
 Nanodiodes en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Oodini

Nanodiodes


Daniel John "Danny" Higginbotham (* 29. Dezember 1978 in Manchester) ist ein ehemaliger englisch-gibraltarischer Fußballspieler.

Spielerkarriere

Manchester United und Derby County (1997–2003)
Der aus der eigenen Jugend stammende Danny Higginbotham schaffte bei Manchester United zwischen 1997 und 2000 nicht den Durchbruch in der ersten Mannschaft. Vom 1. November 1998 bis zum 30. Juni 1999 spielte er auf Leihbasis für den belgischen Zweitligisten Royal Antwerpen. Am 5. Juni 2000 wechselte er für £2.000.000 zu Derby County. In der Premier League 2000/01 bestritt er sechsundzwanzig Ligaspiele und erreichte mit Derby als Tabellensiebzehnter den Klassenerhalt. Dies gelang der Mannschaft um den Stammspieler Danny Higginbotham (37 Spiele/1 Tor) in der Premier League 2001/02 nicht, County stieg vielmehr als Vorletzter in die zweite Liga ab. Nach einem enttäuschenden Saisonverlauf in der First Division 2002/03 verließ er Anfang 2003 den Verein.

FC Southampton (2003–2006)
Nach einem nur wenige Tage andauernden Leihgeschäft wechselte Higginbotham am 13. Februar 2003 zum FC Southampton. Mit seiner neuen Mannschaft erreichte er am Saisonende das Finale des FA Cup 2002/03 und wurde von Trainer Gordon Strachan für das Finale nominiert. Ohne den nicht eingesetzten Higginbotham verlor Southampton das Spiel mit 0:1 gegen den FC Arsenal. Nach einem frühen Erstrundenaus im UEFA-Pokal 2003/04 erreichten die Saints in der Premier League 2003/04 lediglich den zwölften Platz. Nach dem Erstligaabstieg 2005 als Tabellenletzter erzielte er drei Treffer in siebenunddreißig Zweitligaspielen, schaffte jedoch 2005/06 nicht den Wiederaufstieg.

Stoke City und AFC Sunderland (2006–2008)
Nachdem Danny Higginbotham eine Vertragsverlängerung in Southampton abgelehnt hatte, wechselte er am 2. August 2006 zu Stoke City und unterzeichnete einen Dreijahresvertrag. Mit sieben Toren in vierundvierzig Ligaspielen der Football League Championship 2006/07 gelang ihm in Stoke eine gute Spielzeit, jedoch verpasste das Team als Achter den Aufstieg in die Premier League. Nach einem weiteren Ligaspiel zu Beginn der neuen Saison, wechselte er am 29. August 2007 zum Erstligisten AFC Sunderland. Mit dem Aufsteiger erreichte er in der Premier League 2007/08 als Fünfzehnter den Klassenerhalt, kam jedoch mit einundzwanzig Ligaspielen nicht wie erhofft zum Einsatz.

Stoke City (2008–2013)
Am 2. September 2008 kehrte er nach einem Jahr Abwesenheit zu Stoke City zurück. Stoke hatte im Vorjahr als Vizemeister den Aufstieg in die Premier League 2008/09 erreicht und schaffte als Zwölfter den Klassenerhalt in der ersten Liga. In den folgenden zwei Spielzeiten reduzierten sich seine Einsätze für Stoke, ehe im April 2011 eine schwere Verletzung für eine mehrmonatige Zwangspause sorgte. Higginbotham hatte kurz zuvor den Siegtreffer für Stoke im Viertelfinale des FA Cup 2010/11 erzielt und verpasste nach dem späteren Finaleinzug seiner Mannschaft verletzungsbedingt die Finalpartie (0:1 gegen Manchester City). Bereits acht Jahre zuvor war er Finale für Southampton nicht zum Einsatz gekommen. Nach zwei Ligaspielen im November 2011 wechselte Danny Higginbotham am 31. Januar 2012 zum Zweitligisten Nottingham Forest. Nach einem zweiten Leihgeschäft bei Ipswich Town wechselte Higginbotham im Januar 2013 fest zu Sheffield United.

Nationalmannschaft
Im September 2013 kündigte Higginbotham an, für die Nationalmannschaft Gibraltars auflaufen zu wollen, da er aufgrund seiner Großmutter mütterlicherseits für Gibraltar spielberechtigt war. Am 19. November 2013 lief er beim ersten Länderspiel Gibraltars gegen die Slowakei auf, das mit einem 0:0 endete. Insgesamt bestritt Higginbotham vor seinem Karriereende im März 2014 drei Länderspiele.

Titel und Erfolge
 FA-Cup-Finalist: 2003, 2011

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Gibraltar)
Fußballspieler (Manchester United)
Fußballspieler (Royal Antwerpen)
Fußballspieler (Derby County)
Fußballspieler (FC Southampton)
Fußballspieler (Stoke City)
Fußballspieler (AFC Sunderland)
Fußballspieler (Nottingham Forest)
Fußballspieler (Ipswich Town)
Fußballspieler (Sheffield United)
Fußballspieler (FC Chester)
Fußballspieler (FC Altrincham)
Sportler (Manchester)
Engländer
Brite
Geboren 1978
Mann

Danny Higginbotham


Die Liste gibt den Fortschreibungsstand vom 31. August 2017 wieder und umfasst 22 Baudenkmäler.

Baudenkmäler nach Ortsteilen

Wiggensbach

|}

Unterkürnach

|}

Weitere Ortsteile

|}

Ehemalige Baudenkmäler

|}

Siehe auch
 Liste der Bodendenkmäler in Wiggensbach

Anmerkungen

Literatur

Weblinks

 In dieser [ Kartenansicht] sind Baudenkmäler ohne Koordinaten mit einem roten bzw. orangen Marker dargestellt und können in der Karte gesetzt werden. Baudenkmäler ohne Bild sind mit einem blauen bzw. roten Marker gekennzeichnet, Baudenkmäler mit Bild mit einem grünen bzw. orangen Marker.

Wiggensbach
!

Liste der Baudenkmäler in Wiggensbach


A Batalha de Arracourt ocorreu entre as forças blindadas dos EUA e da Alemanha perto da cidade de Arracourt, Lorraine, França, entre 18 e 29 de setembro de 1944, durante a Campanha de Lorraine da Segunda Guerra Mundial.

Visão geral
Como parte de uma contra-ofensiva contra os, então recentes, avanços dos EUA na França, o 5º Exército Panzer alemão tinha como objetivo a recaptura de Lunéville e a eliminação da cabeça de ponte do XII Corps do exército dos EUA sobre o rio Mosela em Dieulouard.

Com superioridade local em tropas e tanques, os alemães anteciparam a derrota rápida do "Combat Command" "A" (CCA) que defendia a 4ª Divisão Blindada dos EUA. Com melhor inteligência, tática e uso do terreno, o "CCA" e o "XIX Tactical Air Command" derrotaram duas brigadas panzer e elementos de duas divisões panzer ao longo de onze dias de batalha.

Mapas

Bibliografia

 Cole, Hugh M., The Lorraine Campaign, Washington D.C.: Center of Military History, 1997.  Revised ed. ; previously published in 1950 .
 Fox, Don M., "Patton's Vanguard - The United States Army Fourth Armored Division", Jefferson NC: McFarland & Company, Inc. 2003  .
 Gabel, Christopher R. (Dr.),  The 4th Armored Division in the Encirclement of Nancy, U.S. Army Command and General Staff College, Fort Leavenworth, Kansas (April 1986).

 Weigley, Russell F., Eisenhower's Lieutenants, Bloomington: Indiana University Press, 1981.

Ligações externas
 Cole's The Lorraine Campaign online

1944 na França
Conflitos em 1944
Meurthe-et-Moselle
Arracourt
História militar da França
Avanço aliado de Paris para o Reno
Arracourt
Arracourt

Batalha de Arracourt