ග්‍රීග්'ගේ කෘෂිකාර්මික වර්ගීකරණය

1974 දී ඩී.බී.ග්‍රිග් ඩාර්වෙන්ට් විසින් විටිල්සිගේ කෘෂිකාර්මික වර්ගීකරණය පදනමි කරගෙන ලෝක කෘෂිකර්මය ප්‍රධාන වර්ග 9කට බෙදා ඇත.

 සල ගොවිතැන
 ආසියාවේ තෙත් බිමි වල වී වගාව
 සංචාරක සත්ව පාලනය
 මධ්‍යධරණීකෘෂි කර්මය
 බටහිර යුරෝපයේ හා උතුරු ඇමරිකාවේ මිශ්‍ර ගොවිතැන
 කිරිපට්ටි පාලනය
ව්‍යාපාරික වතු වගාව
 සත්ව රංචු පාලනය
 ව්‍යාපාරික ධාන්‍ය වගාව

සල ගොවිතැන

සල ගොවිතැන ලොව පැරණිම කෘෂි කර්මික ක්‍රමයකි.විශාල  බිමිවල සංක්‍රමනිකව කරන මෙය විස්තෘත කෘෂි කාර්මික ක්‍රමයකි.මෙහිදී වනාන්තර හෝ ලඳු බිම්,සැවනා තෘණ බිමි යටතේ ඇති ප්‍රදේශ එළි කර පුච්චා වසරක් හෝ කිහිපයක් ගොවිතැන් කර අතහැර දැමීම සිරිතවේ.මීට  හේතුව පොහොර නොයොදන නිසා පස ඉක්මනින් නිසරු වීමයි.බොහෝ විට බිමි මාරුව හා නොදියුණු ජන කොටස් වෙසෙන කටුක පරිසර වලදී පදිංචියද මාරු කරයි.සල ගොවිතැන විවිධ රටවල විවිධ නමිවලින් හදුන්වයි.
උදා:මධ්‍යම ඇමරිකානු රටවල 'මිල්පා',මධ්‍යම අප්‍රිකානු රටවල 'චිටිමේන්',අග්නිදිග ආසියාතික රටවල 'ලාඩාං',ලංකාවේ 'හේන්'.

ව්‍යාප්තිය

නිවර්තන ප්‍රදේශවල පුළුල් කලාප 3ක අවකාශීය ව්‍යාප්තිය දැකිය හැකිය.

1.මධ්‍යම අප්‍රිකානු කලාපය:මෙය සල ගොවිතැන කෙරෙන විශාලම කලාපයයි.අත්ලන්තික් වෙරලේ සිට නැගෙනහිර දෙසට සමකය දෙපස කලාපය,මලගාසි දුපතේ උතුරු කොටස.

2.ලතින් ඇමරිකානු කලාපය:ඇමේසන් ද්‍රෝනියෙන් වැඩි කොටසක්,අත්ලාන්තික් වෙරලේ සිට අන්දීස් කදු දක්වා ඇති කොටස,බ්‍රසීලය, බොලිවියාව,වැනිසියුලාව,දකුණු මැක්සිකෝව,බටහිර ඉන්දීය දුපත්වල කොටස්.

3.දකුණු හා අග්නිදිග ආසියාවේ ඇතැමි ප්‍රදේශ:ඉන්දියාව, මියන්මාර්,තායිලන්තය,කම්පුචියාව යන රටවල අභ්‍යන්තර කොටස්, සුමාත්‍රාවේ සිට නැගෙනහිර බෝර්නියෝ හරහා නවගිනියාව දක්වා ඇති දුපත්.

සල ගොවිතැනේ ලක්ෂණ

ලොව කුමන ප්‍රදේශයක වුවද සල ගොවිතැනේ දැකිය හැකි පොදු ලක්ෂණ සමූහයකි.

1.ස්වාභාවික පරිසරය මත බොහෝ දුරට යැපෙමින් අවම යෙදවුම් මටිට්ටමක් යටතේ බෝග නිශ්පාදනය කිරීම.

2.වියලි කලාපය ගෙවීයත්ම වනාන්තර, ලඳු බිම්,සැවනා වෘක්ෂලතා ප්‍රදේශ එළිකර ගිනිතබා වගාබිම් සෑදීම.මෙහිදී වෘක්ෂලතා වල ඇති පෝෂ්‍ය පදාර්ථ අළු බවට පත්වී ඛණිජ පසට එකතු වේ.ඓන්ද්‍රීය ද්‍රව්‍ය විශාල ලෙස විනාශ වී යන අතර පසට එකතුවන පොටෑසියම් වර්ෂා කාලයේදී අධික ඛාදනයට ලක්වේ.මේ තුල වසර කිහිපයකින් පස නිසරු වේ.

3.වගාබිමේ කැපූ ගස්වල මුල් ගලවා දැමීමක් හෝ පිළිස්සී ඉතිරි වූ විශාල ගස් විනාශ නොකෙරේ.

4.අවම මට්ටමේ බිම් සැකසීම තුළ පාංශු ඛාදනය අවම වේ.

5.අඩු ශ්‍රමය භාවිතා කරයි.

6.බහු බෝග වගාව තනි බෝගයක් වගාවට වඩා  අඩු අවදානමකින් යුතුවීම,විවිධ වර්ගයේ ආහාර සැපයීමට හැකි වීම,වර්ෂය පුරා ඵලදාව ලබාගැනීමට හැකිවීම.

සල ගොවිතැනේ නව ප්‍රවණතා

1.පස ස්වාභාවිකව සාරවත් වීමට පෙර පුරන් වූ බිම් නැවත වගාවට යෙදවීම.

2.ජන ඝනත්වය වැඩි වීම නිසා බිම් පුරන්ව තැබිය හැකි කාලය අඩු වීම.

3.මේ තුල වගා අස්වනු පහළ වැටීම.

4.බිම් හිඟය අධික ප්‍රදේශවල මෙය ස්ථිර ගොවිතැන් ක්‍රමයකට පරිවර්තනය වීම (අග්නිදිග ආසියාවේ හෙක්ටයාර් 4,00,000-8,00,000 ත් අතර ප්‍රමානයක් ස්ථිර වගා ක්‍රම බවට පරිවර්තනය වීම-'ඩී.බී.ග්‍රිග්')

5.කැළෑ ගිනි තැබීම තහනම් කිරීමේ නීති-රීතී ඇති කිරීම.

6.සල ගොවිතැනට විකල්පයක් ලෙස 'කෘෂි වන වගාව'හා 'වියලි  ගොවිතැන' හදුන්වා දීම.

ආසියාවේ තෙත් බිම්වල වී වගාව

මෙය ලොව ඉතා පැරණි කෘෂිකාර්මික ක්‍රමයකි.ලෝක ජන සංඛ්‍යාවෙන්1/3ක් පමන නියලෙන මෙය ඉතා ජනාධික ප්‍රදේශවල දක්නට ලැබේ.

ව්‍යාප්තිය

පාකිස්තානයේ සිට දකුණු,අග්නිදිග හා නැගෙනහිර ආසියාව  හරහා දකුණු කොරියාව දක්වා පැතිරෙන වෙරලබඩ පහත් බිම් කලාපවල හා ඒ අවට  දුපත්වල,චීනය,බංග්ලාදේශය, ඉංදියාව, මියන්මාර්,තායිලන්තය,කම්පුචියාව,දකුණු කොරියාව, ජපානය,තායිවානය,පිලිපීනය,ඉන්දුනීසියාව යන රටවල වර්ෂාධික
පහත්බිම් වල ශ්‍රී ලංකාව, පිලිපීනය වැනි රටවල කඳුකර ප්‍රදේශවල හෙල්මළු ක්‍රමයටද වගා කරයි.

වී වගාවේ කැපී පෙනෙන ලක්ෂණ

1.ඉතා ජනාධික ප්‍රදේශවල පිහිටා තිබීම.උදා-:චීනයේ ටොන්කින්,යැංසි ඩෙල්ටා,ඡාවා දූපත

2.ශ්‍රමය බහුලව භාවිතා කිරීම

3.වර්ෂාව අඩු කන්න වලදී අතිරේක බෝග වගා කිරීම.(බෝංචි,තල....)

4.මූලික අරමුණ පාරිබෝගික අවශ්‍යතාව නිසා අන්තර් ජාතික වෙළදාමට  එක්වන සහල් ප්‍රතිශතය අඩු වීම.

5.ආසියාවෙන් පිටත වී වගාකරන බිම් වල අස්වනු මට්ටම ඉතාඉහළයි.

6.ආසියානු රටවල වී අස්වැන්න පහළ මට්ටමක පවතී.

7.ගොවිබිම් කුඩා වීම.ඉඩම් කැබලි වීම සීඝ්‍රයෙන් වැඩි වීම.

මෑත කාලීන වෙනස්කමි

1.වාරිමාර්ග ව්‍යාප්ත කිරීම හරහා එකම බිම දෙවතාවක්, තුන් වතාවක්වගාවට යොදාගත හැකිවීම.

2.භූ ගත ජලය වගාවන් සදහා  යොදාගනී.

3.වාරිමාර්ග සංවර්ධනයත් සමග ඇතැම් රටවල පසෙහි ලවණතාව වැඩිවීම,ජලවහනය දුර්වල වී පස ඡලබරිත වීම වැනි දේ  නිසා ඇතැම් රටවල වී නිශ්පාදනය දුර්වල
වීම.උදා-:පාකිස්ථානය,බංග්ලාදේශය

4.කෘෂිකර්මය සියුම්කරණයට ලක්කිරීම තුළ නව බීජ හදුන්වා දීම,රසායනික පොහොර භාවිතය ගොවීන් අතර ජනප්‍රිය කරවීම,කාර්යක්ෂම ජල මනාකරණයකට නැඹුරු කරවීම.

5.හරිත විප්ලවය.

සංචරණ සත්ව පාලනය
       200px
සංචරන සත්ව පාලනය යනු,එඩේරුන් ස්වභාවිකව වැඩෙන තෘණ බිම් පදනම් කරගෙන හීලෑ කරගත්සතුන් සමග තැනින් තැනට සංචාරය කිරීමයි.මෙය වර්තමානයේ දක්නටලැබෙන පශු පාලනයේ ආදිම අවස්ථාව වේ.

ව්‍යාප්තිය

ලෝකයේ මුළු බිම් ප්‍රමාණයෙන්  10%ක පමණ භූමියක් සංචරණ සත්ව පාලණයට අයත් වේ.අප්‍රිකාවේ අත්ලාන්තික් වෙරළබඩ  සිට අරාබිය දක්වාත් ඉන්ඔබ්බට
මධ්‍යම ආසියාව හරහා පැසිපික් වෙරළට නුදුරු කොටස් දක්වාත් විහිදේ.යුරෝපා හා ආසියා මහද්වීපවල අන්තයේ,ඇලස්කාවේ,දක්ෂිණාර්ධ ගෝලයේනිරිතදිග අප්‍රිකාවේ හා මැඩගස්කාර්, සෝමාලියාව,සෞධි අරාබිය,ඉරාකය,ඇෆ්ගනිස්ථානය.

ප්‍රධාන ලක්ෂණ

1.තෘණ වගාකිරීමක් හෝ සත්ව ආහාර රැස්කර තැබීමක් දක්නට නැත.

2.සතුන් දක්කාගෙන සංචාරයෙහි යෙදීම නිතර සිදුවේ.

3.පිරිමි සතුන් දක්කාගෙන සංචාරයෙහි යෙදෙන අතර ස්ත්‍රීන් හා ළමුන් ජලය ඇති තැන්වල බෝග වගාකරයි.

4.කිරි,මස්,ලොම්,හම් ආදිය ඇතිකරන සතුන්ගෙන්ම  ලබාගනී.

5.ගවයින්,එළුවන්,බැටළුවන්,ඔටුවන්,පිනිමුවන්,කැරිබු ආදීන් ඇති කරයි.

6.වියලි පරිසරවල සංචාරය කරමින් දුෂ්කර ජීවිතයක් ගතකරන එඩේරුන් ඊට මායිම්ව ඇති තෘණ තලාසහිත තෙත්බිම් වලට සංක්‍රමණය නොවේ.

7.පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට උරුමවන වෘත්තියක් වේ.

8.නියඟ කාලයේ ජල හිඟය හා සිසිර කාලයේ අධික ශීතල නිසා සතුන් මැරීයයි.

නව ප්‍රවණතා

1.සංචරණ සත්ව පාලනය කල බිම් ක්‍රමයෙන් හැකිලීයාම හා යෙදී සිටිජන සංඛ්‍යාව අඩු වීම.

2.සංචරණ එඩේරුන් ස්ථිර පදිංචිකරුවන් බවට පත්කිරීමට රටවල් කටයුතු  කිරීම.

3.එඩේරු සංචාරයෙහි යෙදුනු බිම් ස්ථාවර කෘෂිකර්මාන්තයට ගැනීම.

මධ්‍යධරණී කෘෂිකර්මය

මෙය දේශගුණය පදනම් කරගෙන හදුන්වනු ලැබුවකි.මේ යටතේ ධාන්‍ය,පළතුරු,එළවළු,හා සත්ව පාලනය සිදුකරයි.වවනු ලබන  බෝග වර්ගය,යොදන ාක්ෂණය හා වගා පරිමානය අනුව ප්‍රදේශ අතර විවිධත්වයක්දක්නට ලැබේ.

ව්‍යාප්ති රටාව

මධ්‍යධරණී මුහුදට යාබද අප්‍රිකා යුරෝපා ප්‍රදේශවල, මධ්‍යධරණී වෙරළආශ්‍රිත ප්‍රදේශවල,(ස්පාඤ්ඤයේ හා ප්‍රංශයේ දකුණු වෙරළ,ඉතාලිය,ග්‍රීසිය,සිසිලිය,ඊශ්‍රාලය,සිරියාවේ බටහිර වෙරළ,ඊජීප්තුව,ලිබියාව)

විශේෂ ලක්ෂණ

1.විවිධත්වයකින් යුතු කෘෂිකාර්මික ක්‍රමයක් වීම.

2.රටින් රටට ප්‍රදේශයෙන් ප්‍රදේශයට කැපීපෙනෙන වෙනස්කමි පැවතීම.

3.ධාන්‍ය,එළවළු වැනි කාලීන බෝග වර්ගත් මිදි,ඔලිව් වැනි නිත්‍ය බෝගත් සත්ව පාලනයත් සිදුකිරීම.

4.ධාන්‍ය වගාවට වියළි ගොවිතැන් ක්‍රම භාවිතය.

5.දොඩමි,ලෙමන්,ජමනාරන්,ග්රේප්පෘට් වැනි පැගිරි වගාවන් අනෙක්ඒවා තරම් පුළුල්ව ව්‍යාප්ත නොවීම.

6.අපනයන වෙළදපල ඉලක්ක කරගෙන සිදුකිරීම.

මෑත කාලීන වෙනස්කම්

1.කෘෂිකර්මය ආශ්‍රිත විශේෂීකරණයන්ට තවදුරටත් නැඹුරු වීම.

2.උතුරු අප්‍රිකානු රටවල් ඔලිව්තෙල්,වයින් හා බාර්ලිද දකුණු අප්‍රිකාව ජෑම් වර්ග හා පැගිරි පළතුරුද ඕස්ට්‍රේලියාව තිරිඟු,මිදි හා සත්ව පාලනයටත් මෑතදී යොමුවීම.

3.වගාවන් වඩාත් සූක්ෂමකරණයකට උත්සාහ දැරීම.

4.නව තාක්ෂණයේ දියුණුව, වෙළඳපළ ප්‍රසාරණය නිසා අස්වනු නාස්තිය අවමවීම.

බටහිර යුරෝපයේ හා උතුරු ඇමරිකාවේ මිශ්‍ර ගොවිතැන

මෙහිදි,බෝග වගාව හා සත්ව පාලනය එකම ගොවිපලක පවත්වාගෙන යාම,කෘෂිකාර්මික ක්‍රියාවලියේ විවිධත්වය,නිශ්පාදනවල වාණිජ ස්වරූපය
නිසා මෙය ඉතා වැදගත් ක්‍රමයකි.යුරෝපීය සංස්කෘතීන් ආශ්‍රිතව බිහිවී පසුව යුරෝපීයන්ගේ යටත් විජිත ඇති වූ ප්‍රදේශවල ව්‍යාප්ත වී යෑම කැපීපෙනෙන
ලක්ෂණයකි.

ව්‍යාප්ති රටාව

සෑම යුරෝපා රටකමත්, ඇමරිකා එක්සත්ජනපදයේ ඉරිඟු පටිය ඇතුළු නැගෙනහිර කලාපයේත්,නවසීලන්තය,ආජන්ටිනාවේ පැම්පා ප්‍රදේශය,
ගිනිකොනදිග ඕස්ට්‍රේලියාව,දකුණු අප්‍රිකාවේ කොටස්වල.

විශේෂ ලක්ෂණ

1.බෝග වගාව හා සත්ව පාලනය විවිධ පරිමාණයෙන් මිශ්‍රකර කරනු ලබන කෘෂිකාර්මික ක්‍රමයක් වීම.

2.තිරිඟු,ඉරිඟු,රයි,බාර්ලි වැනි ධාන්‍යත් අර්තාපල්,බීට් වැනි අල වර්ගත්,ඇපල්,පීච්,මිදි වැනි පළතුරුත්,ඇල්පැල්ෆා වැනි තෘණ වර්ගත් මිශ්‍රව
වගාකිරීම.

3.වසර පුරාම එකසේ ශ්‍රමය සඳහා ඉල්ලුමක් පැවතීම.

4.යන්ත්‍ර සුත්‍ර හා කෘෂිකර්ම උපකරණ ඉහළ මට්ටමේ තාක්ෂණයක් හා සම්බන්ධ වීම.

මෑතකාලීන වෙනස්කම්

1.මෙම කෘෂිකර්මයෙහි නිරත වූ ජන සංඛයාව ක්‍රමයෙන් අඩු වී යාම.

2.ගොවිබිම් ක්‍රමයෙන් කුඩාවීම.

3.විශාල ආදායමක් ලබාගැනීමට නොහැකි වීම.

4.සංවර්ධිත රටවල මෙය දැඩි ප්‍රාග්ධන සූක්ෂම කටයුත්තක් බවට පත්වීම.

5.සංවර්ධිත රාජ්‍යන්හි නිශ්පාදන සහනාධාර ක්‍රමයෙන් වැඩ් කිරීමත්,නිශ්පාදනවලට ස්ථාවර මිලක් ලබාදීමට ප්‍රතිපත්ති සකස් කිරීම.

6.තාක්ෂණය වැඩිපුර යොදාගැනීමට උත්සාහ කිරීම.

ආශ්‍රිත ග්‍රන්ථ නාමාවලිය
මානුෂ භූගෝල විද්‍යාව,අධ්‍යාපන ප්‍රකාශන දෙපාර්තමේන්තුව,1998
|

කෘෂි කාර්මික වර්ගීකරණය


الترصيع هو السجع الذي في إحدى القرينتين، أو أكثر، مثل ما يقابله من الأخرى في الوزن، والتوافق على الحرف الآخر المراد من القرينتين هما المتوافقتان في الوزن والتقفية، نحو [قول الحريري]: ، فجميع ما في القرينة الثانية يوافق ما يقابله في الأولى في الوزن والتقفية، وأما لفظه فلا يقابله شيء من القرينة الثانية، وأن تكون الألفاظ مستوية الأوزان، متفقة الأعجاز، كقوله تعالى:  وكقوله تعالى: .

انظر أيضًا
تواز
 سجع

مراجع

وصلات خارجية
 ابن أبي الأصبع. تحرير التحبير في صناعة الشعر والنثر.

علم البديع
إيقاع شعري
أنواع الشعر
قافية

ترصيع


Mica Todorović (Sarajevo, 1900. – Sarajevo, 1981.), bosanskohercegovačka je slikarka srpskog podrijetla. Prva je žena u Bosni i Hercegovini koja je postala redovna članica ANUBiH.

Životopis
Mica Todorović je rođena 1900. godine u Sarajevu. Iako je umjetničkom svijetu bila poznata pod nadimkom Mica, u knjigu rođenih Srpske pravoslavne crkve je pod imenom Mileva. Upisana je kao drugo dijete Petra Todorovića koji se u Bosnu i Hercegovinu doselio kao austrougarski činovnik. U Sarajevu je završila osnovnu i Višu djevojačku školu 1913. godine i već tada je bio vidljiv njen talenat za crtanje i književnost. U dilemi između književnosti i crtanja ipak je, uz savjete Romana Petrovića s kojim je provodila dosta vremena odabrala likovnu umjetnost.

Upisala je Akademiju likovnih umjetnosti u Zagrebu 1920. godine na odsjeku slikarstva. Iako je prema programu trebala ostati četiri semestra, u naredna dva semestra pohađala je slikarsku specijalku Bele Cikoše, a posljednjih šest semestara je bila u klasi profesora Ljube Babića. Diplomirala je 1926. godine. Nakon diplomiranja putuje u Italiju gdje je bila zadivljena umjetnošću slikarskih majstora firentinske rane renesanse. Iz Italije se vraća u Zagreb i nastavlja s radom. Prvu izložbu imala je u Londonu 1930., a zatim i u drugim mjestima u Engleskoj.

Godine 1932. godine se vraća u Sarajevo te učestvuje u radu umjetnika Drinske banovine i Društva umjetnika "Cvijeta Zuzorić". U tom periodu pridružuje se svojim kolegama, naprednim umjetnicima orijentiranim prema Komunističkoj partiji Jugoslavije, u aktivnom kulturnom životu. Od 1937. Mica Todorović se prvenstveno okreće slikanju, gdje boja dobiva primat nad svim drugim vizualnim elementima.

Tokom Drugog svjetskog rata bila je uhićena, osuđena i odvedena prvo u logor Jasenovac, a zatim i u neke koncentracione logore u Njemačkoj. Nakon oslobođenja vraća se u Sarajevo. Bila je jedina među slikarima koja se 1945. odazvala pozivu Državne komisije za utvrđivanje ratnih zločina iz Beograda da svojom umjetnošću posvjedoči o ratnim užasima. Strahote koje je prošla dokumentirala je ciklusom crteža "Posljednje žrtve Jasenovca i Gradiške", a na svoj život iz tog perioda osvrnula se i u tekstu "Kroz zatvore i logore".

Učestvovala je u osnivanju Udruge likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine 1945. godine, i od osnivanja predavala je u Školi za likovnu umjetnost, gdje je neprekidno radila do odlaska u mirovinu. Todorovićeva je 1949. godine prva izložila ženski akt, što je bio pokazatelj velike građanske hrabrosti. Prva njena samostalna izložba bila je 1954. u Beogradu, druga 1962. u Sarajevu, treća 1968. u Beogradu i četvrta 1975. u Sarajevu. Za dopisnog člana ANUBiH izabrana je 1969, a za redovnog 1975. godine. Bila je član i SANU-a od 1978. godine. Bila je dio društva najznačajnijih bosanskohercegovačkih umjetnika: Voje Dimitrijevića, Ismeta Mujezinovića, Danijela Ozme i Romana Petrovića.

Preminula je u Sarajevu, 1981. godine. U Sarajevu jedna ulica na Gorici, gdje je i živjela, nosi njeno ime, a ispred Akademije likovnih umjetnosti u Sarajevu nalazi se postament bez biste koja je sklonjena u depo Akademije kako bi se spriječila njena krađa.

Stvaralaštvo
Prvi radovi Mice Todorović puni su forme i govore o pređenom i savladanom putu mladog umjetnika. Radila je veoma mnogo, a u njenim crtežima je bila vidljiva zrelost umjetnika koji na svojstven i aktualan način prikazuje "visoko" društvo onog vremena.

Njeni pogledi na život i umjetnost povezali su je sa skupinom lijevo orijentiranih umjetnika Zagreba Zemlja, s kojima je izlagala u Ljubljani, a zatim u Čehoslovačkoj, SSSR-u, Italiji, Parizu, Teheranu, Aleksandriji... U Jugoslaviji je još izlagala u Zagrebu, Beogradu, Dubrovniku Dubrovniku i drugim mjestima. Bila je vješti kolorista sa snažnim osjećanjem harmonije, sklona prihvatanju smjelih i neočekivanih postupaka pri upotrebi boja. U svojoj bogatoj zbirci radova sakupila je 300 slika i preko 100 crteža.

Rad nakon zarobljeništva
Njen rad nakon oslobađanja iz logora potpuno se promijenio. Ljudske likove zamijenila je objektima, ne kao konkretnim oblicima u prostoru nego prema emocijama koje su određeni objekti budili u njoj. Crteži nastali na obali Save kod Beograda 1945. predstavljaju izuzetno potresno viđenje i dokument o ljudskom stradalju. Radeći perom i akvarelom leševe ljudi u raspadanju ostvarila je autentično djelo čiji izraz počiva na čisto likovnim vrijednostima. Početak njene važne faze stvaralaštva vezuje se za 1962. godinu. S putovanja u Pariz donijela je uljane pastele i album ispunjen skicama iz francuske prijestonice. Od tog perioda uljana pastela bila je zastupljenija u njenom radu, koja joj je u kombinaciji s uljem postala omiljena tehnika. Taj način slikanja primjenjivala je do smrti 1981. godine.

Djela
 Portret bake, Njanja
 Ljuljaška
 Predio poslije snijega
 Bosanska djevojka
 Društveni događaj, crtež olovkom
 Žrtva vezanih nogu, crtež perom tuš
 Posljednje žrtve Jasenovca i Gradiške, crtež perom i akvarel
 Mrtva priroda sa rasječenom jabukom
 Enterijer
 Pejzaž, ulje i uljani pastel na platnu, 1969.

Nagrade
 Šestotravanjska nagrada grada Sarajeva
 Dvadesetsedmosrpanjska nagrada Bosne i Hercegovine,
 nagrada Banjalučkog salona
 nagrada ZAVNOBiH-a
 Orden zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom
 Orden rada s crvenom zastavom

Izvori

Vanjske povezice
 Mica Todorović - Jedna od najvećih bosanskohercegovačkih umjetnica

Bosanskohercegovački slikari
Životopisi, Sarajevo

Mica Todorović


Emil Evers (geboren 27. Dezember 1897 in Dessau; gestorben 11. Juni 1945) war ein deutscher Politiker (NSDAP).

Leben
Emil Evers besuchte die Oberrealschule Dessau und die Universitäten Marburg, Leipzig und Halle/Wittenberg. Während seines Studiums wurde er 1919 Mitglied der Sängerschaft Hohenstaufen Marburg. Bis 1932 war er als Syndikus des Anhaltischen Arbeitgeberverbandes tätig. Gleichzeitig hatte er ab 1927 eine Rechtsanwaltspraxis. Zum 1. Mai 1932 trat er der NSDAP bei (Mitgliedsnummer 1.108.499). Von 1932 bis 1933 war er Gauwirtschaftsberater der NSDAP. Im Mai 1933 wurde er zum Treuhänder der Arbeit für Mitteldeutschland-Halle-Merseburg ernannt. Ferner war er Mitglied des BNSDJ.

Im März 1933 wurde er kommissarischer Oberbürgermeister der Stadt Dessau. Bereits im April 1933 erfolgte seine Einsetzung als Landrat im Landkreis Dessau-Köthen. Evers blieb bis 1943 im Amt, mit dem auch eine Aufsichtsratstätigkeit in regionalen Elektrizitätswerken verbunden war.

Literatur
 Herrmann A. L. Degener: Wer ist's, Berlin 1935, S. 379
  Bärbel Holtz, Die Protokolle des Preußischen Staatsministeriums, Hildesheim : Olms-Weidmann, 2001 (Acta borussica Band 12/II) ISBN 3-487-12704-0, S. 557

Weblinks

Einzelnachweise

Rechtsanwalt (Deutschland)
Bürgermeister (Dessau-Roßlau)
Landrat (Anhalt)
NSDAP-Mitglied
Sängerschafter
Deutscher
Geboren 1897
Gestorben 1945
Mann

Emil Evers (Politiker)


C Velorum (C Vel / HD 73155 / HR 3407) es una estrella en la constelación de Vela, que representa la vela del Argo Navis.
Tiene magnitud aparente +4,99 y, de acuerdo a la nueva reducción de los datos de paralaje del satélite Hipparcos, se encuentra a 849 años luz de distancia.

C Velorum es una gigante naranja luminosa de tipo espectral K1.5II con una temperatura efectiva de 4400 K.
Es 1058 veces más luminosa que el Sol y, entre las gigantes, forma parte del grupo de las más luminosas, siendo su luminosidad comparable a la de β Coronae Australis, π Herculis o N Velorum, esta última también en Vela.
Como ejemplo cabe reseñar que C Velorum es 5 veces más luminosa que la brillante Arturo (α Bootis) pero está 24 veces más alejada que ella.

C Velorum gira sobre sí misma con una velocidad de rotación medida de 3,1 km/s, aunque este valor representa sólo un límite inferior.
Su contenido metálico es menor que el del Sol, siendo su índice de metalicidad [Fe/H] = -0,4.
La teoría de estructura y evolución estelar permite estimar la masa de C Velorum entre 2,78 y 3,98 masas solares.
El valor obtenido por astrosismología —ciencia que estudia la estructura interna de las estrellas pulsantes mediante la interpretación de sus espectros de frecuencia— es de 3,3 ± 1,1 masas solares, en concordancia con las cifras anteriores.

C Velorum no debe confundirse con c Velorum (HD 78004), también gigante naranja.

Referencias

Gigantes naranjas
Constelación de Vela

C Velorum


An Jodrellia migiurtina in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Emilio Chiovenda, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Baijnath. An Jodrellia migiurtina in nahilalakip ha genus nga Jodrellia, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Jodrellia

Jodrellia migiurtina


පිටත කන, හෙවත් බාහිර කන යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ කනෙහි බාහිර කොටසයි. මෙයට කන්පෙත්ත සහ බාහිර ශ්‍රවණ නාලය අයත් වේ. එමඟින් ධ්වනි ශක්තිය එක්රැස් කොට කන්බෙරය (කර්ණපටහ පටලය) වෙත යොමුකරයි.

ආශ්‍රේයයන්

ශ්‍රවණ පද්ධතිය
කන

බාහිර කන


Laurent Éloi Hotelin né le  à Vallant-Saint-Georges où il est mort le  est un graveur français.

Biographie
Originaire de la Champagne, Hotelin se forme à la gravure auprès d'un certain Caillois, avant d'entrer en 1844 dans l'Atelier ABL, fondé en 1832 par John Andrew (1817-1870), Jean Best (1808-1879) et Isidore Leloir (1806-1851), spécialisé dans la production de gravures sur bois et installé rue Jacob (Paris). Il signe ses premières compositions en collectif pour le Musée des familles, Le Tour du monde, et surtout Le Magasin pittoresque auquel il restera fidèle. Au début des années 1850, Hotelin passe associé de cet atelier, les compositions sont signés ABLHR, BLHR ou « Best, Hotelin et Cie », au gré des contrats passés avec des graveurs comme Isidore Régnier. Séparé de Best, Hotelin travaille ensuite avec des graveurs comme Octave Jahyer, Alexandre Hurel (à partir de 1862), Alfred Louis Sargent, etc. En 1871, il illustre l'Histoire de la guerre entre la France & la Prusse 1870-1871 signée par l'officier E. F. Rome, publiée à la Librairie nationale du Siècle J. Morey, contenant une centaine de gravures pleine page, et qui connaît plusieurs rééditions.

Hotelin présente des gravures au Salon de 1863 et 1879, interprétant Bida, Charlet, Albrecht Dürer, Eugène Delacroix, entre autres.

Peu après, il se retire dans sa ville natale, à Vallant-Saint-Georges, où il possède une maison. Il y meurt en septembre 1894.

Notes et références

Liens externes

Graveur français du XIXe siècle
Graveur sur bois
Illustrateur français du XIXe siècle
Naissance en juillet 1821
Naissance dans l'Aube
Décès en septembre 1894
Décès dans l'Aube
Décès à 73 ans

Laurent Hotelin


භෘකුතේස්වර් සිව දේවාලය පිහිටා ඇත්තේ ඉන්දියාවේ ඔඩිෂාවේ භුබනේස්වර් පැරණි නගරයේ යමේශ්වර පැට්නාවෙහි ය. තනි ව්‍යූහ පීඪ දෙවොලක් වන මෙහි කිසිදු පූර්ව ද්වාර මණ්ඩපයක් දක්නට නොලැබේ. ප්‍රදේශයේ ජනයාට අනුව, මෙම දේවාලය ගොඩනංවන ලද්දේ කේසරීවරුන් විසිනි.

පිහිටීම
භෘකුතේස්වර දේවාලය පිහිටියේ භුබනේස්වර පැරණි නගරයේ යමේශ්වර් පැට්නාවෙහි ය. මෙය ලිංගරාජ් දේවාලයේ සිට යමේශ්වර දේවාලය වෙත දිවෙන මාර්ගයේ බධේයිබාන්ක් චෞක්හි දකුණු පස පිහිටා ඇත. මෙම දේවාලය තාලේස්වර දේවාලයට  බටහිරින් ද, යමේශ්වර දේවාලයට  වයඹ දිගින් ද, සහ බක්රේස්වර දේවාලයට  නැගෙනිහරින් ද පිහිටා ඇත. මෙම දෙවොල උතුරු දෙසට මුහුණලා පිහිටා ඇත. තනි ව්‍යූහයේ පීඪ දෙවොලක් වන මෙහි ඉදිරි ස්වාර මණ්ඩපයක් දක්නට නොලැබේ. මෙහි වන්දනයට ලක්වන ප්‍රධාන දෙවියා වන්නේ වෘත්තාකාර යෝනි පීඨයක් මත පිහිටි ශිව ලිංගයයි. මෙය ජීවමාන දේවාලයකි.

යුගය
පසුකාලීන ක්‍රිව. 13වන සියවසට අයත් යැයි සැලකෙන මෙම දේවාලය ගංග රාජවංශ සමයේ ඉදිවන්නට ඇත.

ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
මෙහි දකුණු, නැගෙනහිර සහ බටහිර පැතිවලින් ප්‍රාකාරයකින් වටවී ඇත. උතුරු දෙසින් පුරාතන ළිඳක් දක්නට ලැබේ. බිම් සැලැස්ම අතින් මෙහි සමචතුරස්‍රාකාර විමානයක් දක්නට ලැබේ. උච්චත්වය සැලකූ විට විමාන පීඪ දෙවොලක් වන අතර එය මීටර 5.03ක උසින් යුක්ත ය. දේවාලයේ ඇති තුනට බෙදුණු බාදා නම් අංගය මීටර 2.03ක් උසැති ය. මෙහි ගාන්දි කොටස මීටර 3.00ක් උසින් යුත් අතර, එහි පසුපසට නෙරූ පේසා දක්නට ලැබේ. මෙහි මස්තකය ඇද වැටී ඇත.

මෙහි උළුවහු කණු මීටර 1.70ක් උසින් යුක්ත වන අතර ඒවායේ පළල මීටර 0.70කි. මේවා චාම් ස්වභාවයක් ගනියි. මෙය ලැටරයිට් මාධ්‍යයෙන් නිර්මාණය කොට ඇති අතර වියළි පෙදරේරු ක්‍රම ශිල්පය අනුගමනය කොට ඇත. මෙහි කාලිංග ගෘහනිර්මාණ ලක්ෂණ දක්නට ලැබේ.

මේවාත් බලන්න
 භුබනේස්වර්හි දේවාල ලැයිස්තුව

සටහන්

ආශ්‍රේයයන්
M.M. Ganguly, Orissa and Her Remains, Calcutta, 1912, P. 269.
N. K. Sahu (Ed), A History of Orissa, Vol. II, Delhi, 1980, P. 270.
R. P. Mohapatra, Archaeology in Orissa, Vol.I, Delhi, 1986, P. 82.
R. L. Mitra. The Antiquities of Orissa, Vol. II, Calcutta, 1963, P. 118-121.

13වන සියවසේ හින්දු දේවාල
ඔඩිෂාවේ ශිව දේවාල
භුබනේස්වර්හි හින්දු දේවාල

භෘකුතේස්වර් ශිව දේවාලය


Pokolj između Donjih Grahovljana i Dragovića, ratni zločin pobunjenih hrvatskih Srba nad hrvatskim policajcima 5. kolovoza 1993. godine.

Na području Pakraca bila je crta razgraničenja kroz izrazito šumovit i brdovit predjel između Papuka i Psunja. Budući da je to bilo UNPA zona, smjeli su ju s hrvatske strane nadzirati samo pripadnici policije s kratkim naoružanjem. Opasni teren bio je savršeno utočište za srpske teroriste nakon njihovih krvavih pohoda. Kasno prijepodne je s policijskih točaka cesti smrti Pakrac — Požega stigla dojava da se iz predjela Bijelog brda kod Donjih Grahovljana čuje brzometna pucnjava te da je odjeknulo devet detonacija. Obaviješten je UNPROFOR a na to mjesto upućena je interventna ophodnja MUP-a. Mjesto gdje se dogodila zasjeda bilo je sjeverno od ceste Pakrac — Požega te tu nije smjelo biti biti pobunjenih Srba. No, UNPROFOR se tijekom Domovinskog rata nije odnosio neutralno, nego je bio pristran. Pobunjenim Srbima puštao je često prelaziti crtu razgraničenja i nositi dugo naoružanje. Naprotiv, UNPROFOR je većinu vremena trenirao strogoću nad hrvatskim policajcima. Tako su i pri ovoj ophodnji hrvatski policajci imali samo pištolje.

Dva osobna automobila interventne ophodnje MUP-a RH zaputila su se iz smjera Dragovića ka Donjim Grahovljanima. Pinzgauerom MUP-a RH zaputilo se sa sedam policajaca i vodičem iz Domobranske bojne Pakrac iz Dereze preko Donjih Grahovljana prema Dragoviću. Na mjestu kasnije pokolja prošli su i unproforov oklopni transporter koji je izvijestio da nema sumnjivih aktivnosti. Potom su prošla dva osobna automobila s policajcima. Susrevši se s pinzgauerom, razmijenili su informacije. Nakon konzultiranja s policijskom postajom Pakrac, odlučili su se vratiti različitim putevima.

Pri povratku pinzgauera ka Dragoviću upali su u zasjedu. Dvojica terorista u maskirnim odorama bez oznaka iskočila su ispred vozila, pretrčali na desnu stranu i otvorili paljbu po vozilu. Očevidom je poslije utvrđeno da su još četvorica terorista pucala s desne strane ceste. Na policajce su pucali dum-dum metcima, zabranjenim po međunarodnim konvencijama. Ni policajci i vodič u nisu imali kad reagirati niti čime. Na licu mjesta ubili su vodiča i dvojicu policajaca te ranili četvoricu policajaca. Od ozljeda je poslije tog dana umro u zagrebačkoj bolnici Rebru treći policajac.

Dio terorista pobjegao je ka istoku i Španovici, a dio ka zapadu i Kusonjama. Na očevid su došli iz MUP-a RH, pripadnici UNPROFOR-a i UNCIVPOL-a (civilne policije UN-a), a zatim postrojba UNPROFOR-a. Potjera sa psom tragačem je došla do crte razgraničenja, što je značilo da su se teroristi izvukli i obustavljena je potraga. I s druge strane obustavilo se potragu jer se smračilo. Potom je stigla dojava o uočenoj skupini kako pretrčava cestu Pakrac — Požega. UNPROFOR je krenuo u pretraživanje okupiranog područja t.zv. češljanjem, no bezuspješno.

Počinitelji i nalogodavci zločina nisu do danas uhićeni ni osuđeni.

Žrtve
Ubijeni su:
 Božidar Kop iz Badljevine kod Pakraca, zapovjednik izvidničke desetine Domobranske bojne Pakrac,
 Renato Kalvi iz Velikog Banovca kod Pakraca, policajac
 Marko Jakšić iz Cerne kod Županje, policajac
 Željko Kotriš iz Podgorača kod Našica, policajac (umro u bolnici)

Ranjeni su policajci:
 Ivica Gujaš iz Podgorača
 Zdravko Vinić iz Podgorača
 Željko Rukavina iz Zoljana kod Našica
 Predrag Žigić iz Pakraca

Izvori

Vanjske poveznice
Ivan Zvonimir Ivančić: ''Cesta smrti Pakrac — Požega Braniteljski.hr. 16. svibnja 2020.

Ratni zločini nad Hrvatima u Domovinskom ratu

Pokolj između Donjih Grahovljana i Dragovića 5. kolovoza 1993.


Gabapentin [1-(aminometil), siklohekzanasetik asit; patent adı: Neurontin®], epilepsi tedavisinde GABA molekülünün taklidi olarak kullanılan bileşiktir.

Neruda ve  Neurontin' markaları ile satılan Gabapentin, öncelikle kısmi nöbetler ve nöropatik ağrı tedavisinde kullanılan bir antikonvülzan ilaçtır. Diyabetik nöropati, postherpetik nevralji ve merkezi ağrı nedeniyle oluşan nöropatik ağrının tedavisi için birinci basamak bir ilaçtır.

Orta derecede etkilidir: diyabetik nöropati veya postherpetik nevralji için gabapentin verilenlerin yaklaşık %30-40'ının anlamlı bir faydası vardır.

Endikasyonları

Epilepsi
Sekonder jeneralize konvülsiyonların eşlik ettiği ya da etmediği, basit ya da kompleks parsiyel konvülsiyonlu yetişkin ve 12 yaş üstü çocuk hastaların tedavisinde monoterapi (yeni tanı konulan konvülsiyonlu hastaların tedavisi dahil) ya da ek tedavi olarak kullanılır . 12 yaşından küçük çocuklarda monoterapi ile ilgili olarak yeterli deneyim yoktur. Sekonder jeneralize konvülsiyonların eşlik ettiği ya da etmediği, parsiyel konvülsiyonlu 3 yaş ve daha büyük çocukların ek tedavisinde kullanılır.

Yetişkinlerde nöropatik ağrı
Yetişkinlerde diyabetik polinöropati ve postherpetik nevraljide görülen nöropatik ağrının tedavisinde kullanılır .

Kontrendikasyonları
Bileşimindeki herhangi bir maddeye karşı aşırı duyarlılığı olduğu bilinen hastalarda, akut pankreatitli hastalarda, kontrendikedir. Absans gibi primer jeneralize nöbetlerde etkili değildir. Laktoz içerdiğinden, galaktozemili (galaktoz intoleransı olan) hastalarda kullanılmamalıdır .

Uyarılar
Kontrollü klinik çalışmalarda, hastaların %16'sında muhtemelen klinik açıdan önemli sayılabilecek derecede kan şekeri düzeyi dalgalanmaları gözlenmiştir. Bu nedenle, Diabetes Mellituslu hastalarda kan şekeri daha sık kontrol edilmeli ve gerekiyorsa antidiyabetik ilacın dozu ayarlanmalıdır. Böbrek fonksiyonları bozuk hastalarda gabapentin dozu azaltılmalıdır. Gabapentin tedavisi sırasında hemorajik pankreatit bildirilmiştir. Bu nedenle, pankreatitin klinik semptomlarının ilk belirtileri (persistan karın ağrısı, bulantı ve tekrarlayan kusmalar) ortaya çıkar çıkmaz gabapentin tedavisine derhal son verilmelidir. Ek olarak, pankreatitin erken tanısı için klinik araştırmalar ve uygun laboratuvar çalışmaları yapılmalıdır. Antiepileptik ilaçlar, konvülsiyon sıklığının artması ihtimaline karşı birden bırakılmamalıdır. 3-12 yaş arası pediyatrik hastalarda gabapentin kullanımıyla beraber merkezi sinir sistemiyle ilişkili bazı advers olaylar görülmüştür. Bunlardan başlıcaları, duygusal değişiklik (özellikle davranış problemleri), agresif davranışlar, konsantrasyon problemleri ve okul performansında değişiklikler dahil olmak üzere düşünce bozuklukları ve hiperkinezidir (özellikle yorulmama ve hiperaktivite). Gabapentin kullanan hastalarda bu olayların çoğunluğu hafif ve orta derecede görülmüştür. Gebelik kategorisi C'dir. Gabapentinin gebelerde güvenli kullanımı ile ilgili deneyim olmadığından, gebelik döneminde ancak yararları ve riskleri çok iyi değerlendirildikten sonra kullanılmalıdır. Gabapentin insanlarda anne sütüne geçer. Gabapentinin anne sütü alan bebekte ciddi bir yan etkiye yol açmayacağını söylemek mümkün olmadığından, anne açısından antiepileptik tedavinin önemi de göz önünde bulundurularak emzirmeye ya da gabapentin tedavisine son verilmelidir. Gabapentin, merkezi sinir sistemi üzerinde etkili olduğundan, kişisel olarak sedasyon, baş dönmesi ya da merkezi sinir sistemi depresyonunun diğer belirti ve semptomlarına yol açabilir. Bu sebeple, reçetelendiği şekilde kullanıldığı durumlarda bile, gabapentin, reaksiyonları, araç ve kompleks makineleri kullanma veya bu tarz yerlerde çalışma yeteneğini bozacak kadar azaltabilir. Bu durum, özellikle tedavinin başlangıcında, doz artırılırsa veya tedavi değiştirilirse ve alkol gibi merkezi sinir sistemi depresyonuna sebep olan maddelerle birlikte kullanılması durumunda belirgindir.

Yan etkileri
Uyku hali ve baş dönmesi en sık görülen yan etkilerdir. Ciddi yan etkiler arasında intihar, solunum depresyonu ve alerjik reaksiyonlar riskinin artması sayılabilir. Böbrek hastalığı olanlarda daha düşük dozlar önerilir.

En sık bildirilen yan etkiler somnolans (uykuya eğilim), halsizlik, baş dönmesi, baş ağrısı, bulantı, kusma, kilo alma, sinirlilik, uykusuzluk, ataksi, nistagmus, parestezi ve iştahsızlıktır.

Asteni, görme bozuklukları (ambliyopi ve diplopi), tremor, disartri, düşünce bozuklukları, amnezi, ağız kuruluğu, depresyon ve emesyonel labilite seyrek olarak görülür.

Klinik çalışmalar sırasında seyrek olarak ortaya çıkan yan etkiler; Dispepsi, kabızlık, karın ağrısı, iştah artışı, rinit, farenjit, öksürük, miyalji, sırt ağrısı, yüz, ekstremite ya da tüm vücutta ödem, impotans, dişlerde anormallik, gingivit, kaşıntı, lökopeni, kırık, vazodilatasyon, hipertansiyon ve travmayı takiben purpuradır.

12 yaşından küçük çocuklarda yapılan klinik çalışmalarda saldırgan davranışlar ve aşırı, kısmen kontrolsüz hareketler (hiperkinezi) gözlenmiştir.

Gabapentin, kalsiyum kanallarının alt küme faaliyetini azaltarak etki eder.

İlaç etkileşimleri
Gabapentinin mide asidini nötralize eden magnezyum ya da alüminyum içeren antasitlerle birlikte kullanılması, gabapentinin biyoyararlanımını %24 oranında azaltabilir. Antasitlerden en az iki saat sonra alınmalıdır. Simetidin ile birlikte kullanıldığında, gabapentinin renal eliminasyonu hafifçe azalır. Basit test stikleriyle yapılan idrarda protein incelemesi, gabapentin kullanan hastalarda yalancı pozitif reaksiyon verebilir. Alkol ya da merkezi etkili ilaçlar, gabapentinin merkezi sinir sistemiyle ilgili bazı yan etkilerini (somnolans ve ataksi gibi) şiddetlendirebilir.

Kaynakça

Analjezikler
Antikonvülzanlar
Anksiyolitikler
Pfizer

Gabapentin


Un délinquant sexuel est une personne qui a commis des crimes ou délits sexuels. La définition d'une infraction sexuelle varie selon les cultures et les législations. Certains des plus graves crimes en ce domaine sont les actes sexuels imposés sous contrainte : agression sexuelle, viol, abus sexuel sur mineur, inceste...

Généralités
La plupart des délinquants ou criminels sexuels condamnés ont commis des infractions de nature sexuelle ; toutefois, certains ont simplement enfreint une loi relative à la sexualité. Aux États-Unis, les fichiers des auteurs d'infractions sexuelles peuvent répertorier des infractions triviales, comme la miction dans un lieu public, un rapport sexuel dans un lieu public (comme une plage) ou la séquestration d'une personne mineure.

Récidivistes
Le taux de récidive chez les délinquants sexuels est plus faible que le public ne le pense en général. En 2002, une enquête des  (OJP) du département de la Justice des États-Unis a suivi  ayant commis une infraction sexuelle après leur libération de prison en 1994 dans 15 États des États-Unis : les résultats montrent que dans les trois premières années après leur libération, de nouveaux faits ont conduit à l'arrestation de 5,3 % des concernés et à la condamnation de 3,5 % d'entre eux ; autrement dit, 1 ancien délinquant sur 19 est arrêté pour un nouveau crime ou délit sexuel. La même enquête montre que, chez les hommes condamnés pour d'autres types de faits (délinquance non sexuelle), dans les trois années qui suivent leur libération, 68 % font l'objet d'une nouvelle arrestation (pour n'importe quelle infraction) et 47,8 % sont de nouveaux condamnés ; chez les anciens délinquants sexuels libérés, 43 % sont de nouveau arrêtés pour n'importe quel type de délit (et 24 % condamnés de nouveau).

D'après les Office of Justice Programs et le département de la Justice des États-Unis dans l'État de New York, le taux de récidive chez les délinquants sexuels est plus faible que pour les autres crimes, excepté le meurtre. Cette conclusion est corroborée par un autre rapport des OJP, qui a enquêté sur les récidives des prisonniers libérés en 1994 dans 15 États.

Parmi les délinquants sexuels qui auraient commis d'autres infractions de même nature, 40 % l'ont perpétrée dans l'année qui a suivi leur libération. Dans les trois années après la libération, 2,5 % des violeurs libérés ont de nouveau été arrêtés pour un viol et 1,2 % de ceux qui ont purgé une peine pour homicide ont été arrêtés pour une récidive. Les délinquants sexuels sont quatre fois plus susceptibles que les autres délinquants d'être arrêtés pour récidive après leur libération (5,3 % des délinquants sexuels, contre 1,3 % des autres délinquants). En 1991, selon les estimations, 24 % des personnes incarcérées pour viol et 19 % de celles ayant commis une agression sexuelle se trouvaient en libération conditionnelle au moment de la réitération.

En 1994, environ  ont été libérés des prisons américaines. Selon les estimations, 3,3 % d'entre eux ont été de nouveau arrêtés pour une infraction sexuelle contre un enfant dans les trois années suivant leur libération. Parmi les pédocriminels libérés en 1994, 60 % avaient commis leur crime contre des enfants de 13 ans ou moins. En moyenne, les criminels avaient cinq ans de plus que les auteurs de crimes violents contre des adultes. Près de 25 % des pédocriminels avaient au moins 40 ans.

Inscription dans les fichiers et restrictions appliquées aux condamnés
Un fichier des auteurs d'infractions sexuelles est un système instauré dans plusieurs juridictions pour permettre aux autorités de conserver une trace du lieu de résidence et des activités de délinquants sexuels (y compris ceux qui ont purgé leur peine). Dans certaines juridictions (notamment aux États-Unis), le public peut accéder aux information de fichier par Internet ou par d'autres moyens. Dans de nombreuses régions, les délinquants sexuels portés au registre se voient imposer des restrictions supplémentaires (y compris en matière de domiciliation). Les délinquants sexuels en libération conditionnelle peuvent faire l'objet de restrictions qui n'affectent pas d'autres types de détenus. Il peut s'agir d'interdictions relative à leur présence auprès de mineurs, à leur logement à proximité d'une école ou d'une crèche, ou à la possession de jouets (ou d'autres articles intéressant les jeunes). En Israël, le fichier des auteurs d'infractions sexuelles n'est accessible qu'aux employés de la sécurité et non au public.

Aux États-Unis, la loi de Megan vise à réprimer les délinquants sexuels et à réduire leur taux de récidive. L'application de cette loi dépend de chaque État. La plupart des État réglementent les possibilités de lieu de résidence après la libération d'un délinquant ou criminel sexuel, leur interdisant de s'établir trop près d'une école ou d'une crèche. La loi  (promulguée en 2007) fournit des détails sur les espaces interdits aux délinquants sexuels et qu'ils ne peuvent approcher à une distance définie, comme les écoles, les arrêts de bus, les salles de sport, les centres de loisirs, les aires se jeux extérieurs... Toutefois, les restrictions en matière de domiciliation varient selon les États. Certains groupes critiquent divers aspects de ces restrictions, comme la , Human Rights Watch et l'.

Thérapies et traitements
Des thérapies de  ont montré leur utilité pour réduire le risque de récidive chez les délinquants ou criminels sexuels. Ces soins s'appuient souvent sur les principes de l'analyse appliquée du comportement. Dans ce domaine de recherche, deux approches semblent prometteuses. L'une utilise le conditionnement opérant (qui s'appuie sur la récompense et la punition pour réorienter l'apprentissage, comme dans la résolution de problèmes) et l'autre sur les procédures de conditionnement répondant, comme dans la thérapie par aversion. De nombreux dispositifs behavioristes recourent au  et / ou à l'aversion envers les odeurs : il s'agit dans les deus cas d'une thérapie par aversion, qui présentent des enjeux éthiques. Ces programmes réduisent la récidive de 15 à 18 %.

Certains pays recourent à la castration chimique contre les hommes condamnés pour délinquance sexuelle. Contrairement à la castration physique, ce traitement est réversible si on cesse de prendre les médicaments. Les hommes délinquants sexuels dont les paraphilies sont graves voire extrêmes, la castration physique (chirurgicale) est un procédé efficace : le taux de récidive sur 20 ans s'élève à moins de 2,3 % (contre 80 % dans le groupe de contrôle), d'après une étude de 1963.

Analyse des risques
Les soignants utilisent diverses méthodes pour analyser le risque de récidive d'un délinquant sexuel. Les instruments tiennent compte de facteurs qui, empiriquement, sont corrélés aux risques de récidive. Les chercheurs et les praticiens examinent certains facteurs dits « statiques », comme l'âge, le nombre de condamnations antérieures, le genre des victimes, la relation qu'a nourrie le délinquant avec elles, ainsi que des indicateurs de psychopathie et d'excitation sexuelle déviante ; d'autres facteurs sont dits « dynamiques », comme le respect du délinquant envers les obligations de surveillance et de traitement. En étudiant ces deux types de facteurs, les professionnels obtient un tableau plus complet des risques de récidive.

Polémiques
Aux États-Unis, certains soutiennent que les délinquants ou criminels sexuels sont devenus les nouveaux symboles d'une panique morale autour de la sexualité, de la  et d'une paranoïa nationale. Ces critiques estiment que les gens condamnés pour n'importe quelle infraction sexuelle  ; malgré les preuves scientifiques, ils sont perçus comme une menace constante qui n'attend que l'occasion d'attaquer.

Des chercheurs, des professionnels médicaux et des groupes favorables à la réforme juridique critiquent les législations actuelles sur les délinquants sexuels, qu'ils estiment fondées sur une panique morale alimentée par les médias et reposant sur l'appel à l'émotion, plutôt que sur la volonté sincère de protéger la société.

Les critiques soulignent que, contrairement à l'image diffusée dans les médias, les enlèvements par des prédateurs sexuels sont un fait très rare et que 93 % des abus sexuels sur mineurs sont perpétrés par un criminel que l'enfant connaît : un membre de sa famille, un ami de la famille ou une personne en position d'autorité.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Droit et sexualité
 Violence sexuelle
 Projet Dunkelfeld
 Prédateur sexuel

Législations notoires

 Loi de Megan

Liens externes
 .
 Bureau of Justice Statistics
 Recidivism of Sex Offenders Released from Prison in 1994
 CSOM Publications - Myths and Facts About Sex Offenders
 Ten Things You Should Know About Sex Offenders and Treatment
 Human Rights Watch Report - No Easy Answers: Sex Offender Laws in the US
 Internet Safety Technical Task Force Report - Enhancing Child Safety and Online Technologies

Infraction sexuelle

Délinquant sexuel


{{Kişi bilgi kutusu
| ad                             = Quentin Tarantino
| resim                          = Quentin Tarantino by Gage Skidmore.jpg
| resimboyutu                    =
| altyazı                        = Tarantino San Diego Comic-Con International fuarında, Temmuz 2015
| alt                            =
| doğumadı                       = Quentin Jerome Tarantino
| diğeradları                    =
| doğumtarihi                    =
| ölümtarihi                     =
| ölümyeri                       =
| yer                            = Knoxville, Tennessee, ABD
| ulus                           =
| evlilik                        =
| ilişkiler                      =
| çocukları                      = 1
| ebeveyn                        =
| meslek                         = Film yönetmeni, yapımcı, senarist, aktör
| köken                          =
| etkinyılları                   = 1987–günümüz
| etkiledikleri                  =
| etkilendikleri                 =
| önemlirolleri                  =
| website                        =
| ödüller                        = Altın Palmiye - Cannes Film Festival  1994 Pulp Fiction
| IMDb-no                        =
| baftaödülleri                  = Best Original Screenplay  1994 Pulp Fiction
| akademiödülleri                = Best Original Screenplay1994 Pulp Fiction
| altınküreödülleri              = Best Screenplay  1995 Pulp Fiction
}}
Quentin Jerome Tarantino (d. 27 Mart 1963), Amerikalı film yönetmeni, oyuncu ve iki Oscar ödüllü senarist.

1990'ların başında doğrusal olmayan öykü akışını, diyalogları ve kanlı şiddet sahnelerini cesurca kullanmasıyla kısa sürede ünlenen Tarantino, bilinen Amerikan film klişelerine yeni bir soluk getirmiştir.

 Hayatı
Tarantino Knoxville, Tennessee'de doğdu. Babası İtalyan asıllı oyuncu ve müzisyen Tony Tarantino, annesi de yarı İrlandalı yarı Cherokee kızılderilisi olan Connie McHugh'tır. Quentin'in doğumundan kısa süre sonra annesi, müzisyen Curt Zastoupil ile evlenmiştir. Daha sonraları Quentin üvey babasıyla çok güçlü bağlar kurmuştur.

1968 yılında San Gabriel Valley bölgesinde anaokuluna başladı. 1971 yılında aile Los Angeles'in South Bay bölgesindeki El Segundo'ya taşındı. Tarantino buradaki Hawthorne Hristiyan Okulu'na devam etti. On altı yaşında Harbor City, Kaliforniya'daki Narbonne Lisesi'nden ayrılarak oyunculuk öğrenmek için James Best tiyatro grubuna katıldı.

22 yaşında ilk senaryosu olan Captain Peachfuzz and the Anchovy Banditi yazdı. 1984 yılında Manhattan Beach'teki tanınmış Video Archives adlı video kaset dükkânında kasiyer olarak çalışmaya başladı. Burada çalışırken tanıştığı Roger Avary ile daha sonraları birlikte çalışacaktı. Oyunculuk üzerine Beverly Hills'teki Allen Garfield'in Actor's Shelter'ında çalışmaya devam etse de daha çok senaristliğe yoğunlaştı.

1993'te gösterime giren Çılgın Romantikin satışıyla dikkatleri üzerine topladı. Bir Hollywood partisinde tanıştığı Lawrence Bender Tarantino'yu bir film yazması konusunda cesaretlendirdi. Sonuç olarak ortaya son akımları takip eden, oldukça nükteli, kana bulanmış bir soygun filmi olan Rezervuar Köpekleri (Reservoir Dogs) (1992) çıktı. Bu film Tarantino'nun sonraki filmlerinin tarzının da öncüsü olacaktı. Senaryoyu okuyan yönetmen Monte Hellman Live Entertainmentın filme para yatırmasını sağladığı gibi Tarantino'nun yönetmenliğine de yardımcı oldu. Lawrence Bender ile aynı kursa giden eşinden projeyi öğrenen Harvey Keitel de senaryoyu okuduktan sonra hem filmde rol aldı hem de yapımcılığı üstlendi.

Rezervuar Köpeklerinin başarısından sonra Hollywood yapımcıları Tarantino'ya Hız Tuzağı ve Siyah Giyen Adamlar gibi filmlerin de dahil olduğu bir dizi proje sundu. Tarantino ise Ucuz Roman (Pulp Fiction) senaryosu üzerinde çalışmak için Amsterdam'a gitti. Film 1994 Cannes Film Festivalinde Altın Palmiye ödülünü kazandı. Steven Soderbergh'in Altın Palmiye ödüllü Seks, video ve yalanlar ve Michael Moore'un Roger and Me filmleriyle birlikte bağımsız sinema endüstrisine yeni bir soluk getiren bu film, bağımsız filmlerin de gişe başarısı kazanabileceğini gösterdi. Ucuz Roman, karmaşık kurguya sahip ve benzer şekilde acımasız nüktesi olan bir filmdi. Oyuncularının başarılarıyla da ilgi çeken film John Travolta'nın kariyerini de canlandırmıştır. Ucuz Roman Tarantino ve Avary'ye En iyi özgün senaryo Oscar'ını da kazandırmış ve en iyi film Oscar'ına aday olmuştur.

Ucuz Roman 'dan sonra, Allison Anders, Alexandre Rockwell ve Robert Rodriguez ile ortaklaşa yapılan Dört Oda (Four Rooms)'un dördüncü öyküsünü ve Alfred Hitchcock Presents'te Steve McQueen'in rol aldığı öykünün yeniden çekimi olan The Man from Hollywoodu yönetti.

Sonraki filmi, akıl hocası Elmore Leonard'ın Rum Punch adlı romanından uyarladığı Jackie Brown'''dır. Siyah sömürü sineması (Blaxploitation) sinema tarzına atıfta bulunan bu filmde, 1970'lerde bu tarz filmlerin yıldızlarından olan Pam Grier de rol almıştır. Tarantino 1998'de Broadway sahneleriyle ilgilenmeye başlamış ve tekrar sahnelenen Wait Until Dark 'da rol almıştır.

Daha sonra Inglorious Bastards adlı bir savaş filmi yapmayı planladı ancak bu projeyi Kill Bill filmini yazıp yönetmek için erteledi. Kill Bill Vol.1 ve Vol.2 adıyla iki ayrı film olarak gösterime girmiştir. Bu film Wuxia (Çin dövüş sanatları filmi), Japon sineması, Spaghetti Westernler ve İtalyan korku filmi ya da giallo tarzının geleneksel tarzlarını harmanlayan tarzda bir intikam filmidir. Filmin üzerine kurulduğu ana karakter, Pulp Fiction filmi çekilirken Uma Thurman ve Tarantino tarafından kurgulanan Gelindir (The Bride).

2004 yılında Tarantino Cannes Film Festivali'nde jüri başkanlığını üstlendi. Kill Bill yarışma adayları arasında değildi; ancak final gecesinde üç saati aşkın orijinal sürümüyle gösterildi. Altın Palmiye ödülü Tarantino'nun Oldboy üzerindeki ısrarına karşın Michael Moore'un Fahrenheit 9/11 adlı filmine verildi.

2005 yılındaki neo-noir film Günah Şehri'nde Clive Owen ve Benicio Del Toro arasındaki arabalı sahneyi yönetmesi nedeniyle "Özel Konuk Yönetmen" olarak onurlandırıldı.

24 Şubat 2005'te CSI dizisinin sezon finalini yöneteceği açıklandı. 19 Mayıs'ta yayınlanan iki saatlik Grave Danger isimli bölüm reyting rekorları kırdı. Jimmy Kimmel Live'ın bir bölümünü de yönetti.

Tarantino Alias adlı TV dizisinin birinci ve üçüncü sezonlarında da oyuncu olarak rol almıştır.

2005 yılında Robert Rodriguez ile ortak yöneteceğini açıkladığı Grindhouse film projesi üzerine çalıştığını duyurdu. Bundan sonra da büyük ihtimalle bir İtalyan II. Dünya Savaşı filmi olan Inglorious Bastards'ın yeniden çekimine başlayacağını ancak önce senaryo üzerinde çalışması gerektiğinden 2006 yılında gösterime girmesinin pek olası olmadığını duyurdu. Jimi Hendrix'in bir biyografisini yönetmek için anlaşma yaptığı da söylenmektedir.

Şu anda yapımcılık yaptığı yapımlar arasında, bir korku filmi olan Hostel (Ucuz Roman filmine birçok atıfta bulunmaktadır), Elmore Leonard'ın Killshot'unu bir uyarlaması (Tarantino bir zamanlar bunun senaryosunu da yazmıştı) ve Kill Billin oyuncularından Larry Bishop 'ın yazıp yönettiği Hell Ride bulunmakta.

Tarantino, 2005 yılındaki  Empire Awards 'ta Icon Of The Decade ödülünü kazandı.

 Estetik
Tarantino'nun filmleri, diyalogları, parçalanmış kronolojik akışı ve pop kültür takıntılarıyla ünlüdür. Sıklıkla şiddet sahneleri içerir ve Rezervuar Köpekleri, Ucuz Roman ile Kill Bill gibi ana filmlerinde bol bol etrafa sıçrayan ve oluk oluk akan kan görüntüleri bulunur. Yine de insanları etkileyen bu sahnelerin yarattığı gerilim ve rahatsızlık değil, şiddetin günlük hayat içinde yer alması ve şiddet üzerine yapılan kara mizahtır.

Tarantino, filmlerinde reklam yapmamak için ürün koymamasıyla da tanınır. Bu nedenle bir ürünün kullanılmasının gerekli olduğu durumlarda ya hayali markalar yaratmış ya da artık kullanımdan kalkmış markaları kullanmıştır. Ucuz Roman'da kullanılan Red Apple sigaraları ve Big Kahuna Burgers gibi hayalî markalar Dört Oda, Gün Batımından Şafağa, Kill Bill ve hatta Romy and Michele's High School Reunion gibi çeşitli filmlerde de kullanıldı. Yönetmen aynı zamanda kahvaltılık mısır gevreğine olan düşkünlüğüyle de tanınır ve birçok filminde bunların kullanıldığı sahneler vardır. Rezervuar Köpekleri ve Ucuz Roman 'da Fruit Brute ve Kill Billde Kaboom gibi hayalî markalar kullanmıştır.

2002 yılı Sight and Sound Yönetmenler anketinde Tarantino tüm zamanların en iyi 12 filmini şöyle belirtti:
 İyi, Kötü, Çirkin (The Good, the Bad and the Ugly) Rio Bravo Taksi Şoförü His Girl Friday Rolling Thunder They All Laughed The Great Escape Carrie Coffy Dazed and Confused Five Fingers of Death Hi Diddle Diddle Eleştiriler
Tarantino, Rezervuar Köpekleri ve Ucuz Roman 'da "nigger" (zenci) sözcüğü gibi ırkçı hitapları kullanması nedeniyle özellikle Amerikalı siyahi yönetmen Spike Lee ve birçok kişi tarafından eleştirilmiştir. Variety dergisinin yaptığı bir söyleşide Lee şöyle söylemiştir: "Ben bu sözcüğe karşı değilim... ve kullanırım da ama bu sözcük Quentin'in aklını çelmiş. Ne istiyor ki? Kendisinin fahri siyah ilan edilmesini mi?"

Çok sık örnek gösterilen Ucuz Roman 'daki sahne şöyledir: Tarantino tarafından canlandırılan Jimmie Dimmick karakteri Samuel L. Jackson'un canlandırdığı Jules Winnfield karakterini, evini "ölü zenci ardiyesi" olarak kullandığı için azarlar ve zenci kelimesinin içinde çokça geçtiği bir ağız kalabalığına başlar. Lee, Bamboozled  filminde bu konuya doğrudan atıfta bulunur ve filmdeki Thomas Dunwitty karakterine şöyle söyletir: "Lütfen benim Z ile başlayan o sözcüğü kullanmamdan rahatsız olmayın. Benim karım siyahi ve üç melez çocuğum var, dolayısıyla bu sözcüğü kullanma hakkını kendimde görüyorum. Spike'ın ne dediği umurumda bile değil, Tarantino haklı. Zenci sadece bir sözcük."

Tarantino, siyah izleyici kitlesinin, "Siyah sömürü sineması"ndan (Blaxploitation) etkilenen filmlerinden hoşnut olduğunu ifade ederek eleştirilerin bir bölümünden kurtulmaya çalışmıştır. Hakikaten de Jackie Brown esas olarak siyahi izleyici için yapılmış bir filmdir.

Tarantino başka filmlerin fikirlerini, sahnelerini ve diyaloglarını ödünç almakla da eleştirilmiştir. Örneğin Rezervuar Köpekleri 'nin genel olay örgüsü Ringo Lam'ın City on Fire filminden seçilip alınmış gibidir. Stanley Kubrick'in The Killing filmi, parçalanmış öykü anlatımını doğrudan etkilemiştir ve renk kod adlı suçlular fikri The Taking of Pelham One Two Three filminden alınmıştır. Rezervuar Köpekleri 'ndeki ünlü kulak kesme sahnesi Sergio Corbucci'nin 1966 Spagetti Western klasiği Django'da öldürülmeden önce kulağı kesilip yedirilen adamın sahnesiyle benzerlik gösterir.

Ayrıca, "İyi, Kötü ve Çirkin" filminin final sahnesi ile "Rezervuar Köpekleri"nin final sahnelerindeki düello benzeri silahlaşmalar birbirlerine çok benzemektedir.The Killers 'ın Don Siegel versiyonu Ucuz Roman 'ı etkilemiştir ve adrenaline enjeksiyon sahnesi Martin Scorsese'nin belgeseli American Boy: A Profile of: Steven Prince 'te anlatılan bir öyküyle bağlantılıdır. "Evlere pense ve pürmüzle çalışmaya gitmek" ifadesi Don Siegel'ın 1971 yapımı Charley Varrick filmindeki "Onlar nasıl insanlar anlıyor musun, seni çırılçıplak soyup üzerinde pense ve pürmüzle çalışırlar" cümlesinden bir alıntıdır. Ucuz Roman 'da Samuel Jackson tarafından yanlış olarak nakledilen İncil'den yapılan alıntı, Karate Kiba (1970'lerin Japon aksiyon filmi,  başrolünde Sonny Chiba'nın olduğu film The Bodyguard olarak da bilinir) filminde de bulunur.

Kill Bill: Vol.1 1973 Toshiya Fujita filmi Lady Snowblood'dan oldukça fazla etkilenmiştir. Kill Bill: Vol.2'nin sonundaki Süpermen monoloğu, Jules Feiffer'ın 1965 kitabı, The Great Comic Book Heroes 'tan alınmış gibi gözükmektedir.

 Ayırıcı nitelikleri
 Başrol karakterleri özellikle Chevrolet ve Cadillac olmak üzere genellikle General Motors araçları kullanırlar.
 Her filmine, azalarak tamamen kesilen ve sonra tekrar duyulmaya başlayan bir müzik sahnesi ekler:
 Rezervuar Köpekleri (kulak sahnesi) - Mr. Blonde (Michael Madsen) arabasına yürür ve sonra tekrar içeri gelir;
 Ucuz Roman (aksama sahnesi) - Butch Coolidge (Bruce Willis) yukarı doğru kaçar ve bir samuray kılıcıyla geri döner;
 Jackie Brown (Beaumont Livingston'ın ölümü) - Beaumont Livingston (Chris Tucker) Ordell Robbie (Samuel L. Jackson) tarafından kullanılan bir aracın bagajındadır. Radyo çalarken araç uzaklaşır ve sonra U dönüşü yaparak kameraya doğru gelir.
 Kill Bill Vol. 1(meydan okuma sahnesi) - O-ren ve çetesi eğlenirken kısık sesle çalmaya başlayan müzik(from man to man), Gelin seslendiğinde yükselir; Sofie 'nin dehşet sahnesinde kısılıp, Gelin yürümeye başlayınca yine yükselir ve durmasıyla kesilir.
 Karakterleri sıklıkla kapı ağzında, kapıları açarken ve kaparken görüntüler. Filmlerinde şiddetin çoğu ve önemsiz karakter diyalogları daha çok sahne dışında gerçekleşir.
 Filmlerinin çoğunda çanta ve valizler önemli rol oynar.
 Hemen hemen tüm filmleri Los Angeles'ta geçer (Kill Bill istisnadır ama yine de Los Angeles'ta geçen kısa bir sahnesi vardır).
 Kült filmlere ve televizyon dizilerine atıfta bulunur ve müziklerini kullanır.
 Dolaylı da olsa önceki filmleri ile sıklıkla bağlantılar kurar. Kevin Smith'in View Askewniverse'i gibi ama daha ince bir şekilde kendi evrenini yaratmış gibidir.
 Buna örnek olarak Tarantino'nun şu açıklaması vardır: Ucuz Roman'daki John Travolta'nın canlandırdığı karakter ile Rezervuar Köpekleri'ndeki Michael Madsen'ın canlandırdığı karakter kardeştir. Soyadları Vega 'dır, isimleri (Vincent ve Vic) ve tipleri (koyu saçlı ve benzer giyimli) birbirine benzer.
 Meksika açmazı ("Mexican standoff"): Filmlerinin çoğunda üç ya da daha fazla karakter aynı anda birbirlerine silah doğrultur.
 Filmlerinde sıklıkla sıra dışı bir öykü anlatım tarzı kullanır:
 Rezervuar Köpekleri 'nde retrospektif (geriye dönük),
 Ucuz Roman 'da doğrusal olmayan,
 Kill Bill, Dört Oda (ve konuk yönetmenlik yaptığı aynı tarzı kullanan Sin City) "bölüm" formatında
 Sıklıkla komedyenlere küçük roller verir:
 Rezervuar Köpekleri 'nde DJ rolünde Steven Wright,
 Ucuz Roman 'da kaza tanığı olarak Kathy Griffin,
 Ucuz Roman 'da Raquel rolünde Julia Sweeney,
 Ucuz Roman 'da Marvin rolünde Phil LaMarr,
 Jackie Brown 'da Beaumont Livingston rolünde Chris Tucker.
 Karakterler elleriyle bir şeyler yaparken çok yakın çekimle yapılan kesitler, Brian De Palma'nın tekniğini anımsatır. Bu sahneler çok sık taklit edilmektedir.
 Sahne dışında birisi konuşurken uzun süre bir karakterin yüzünü yakın çekime almak: Bill konuşurken The Bride 'ın yüzü ve Marsellus konuşurken Butch'ın yüzü. Soysuzlar Çetesinde Albay Landa konuşurken Shosanna'nın yüzü.
 Yaratıcısı olmasa da ün kazandırdığı trunk shot (bagaj çekimi). Daha önce Martin Scorsese'nin Goodfellas filminde görülen bu sahneyi Rezervuar Köpekleri, Ucuz Roman, Gün Batımından Şafağa, Jackie Brown ve Kill Bill 'de kullanmıştır.
 Hemen hemen tüm filmlerinde karakterlerin takma adı vardır: Ucuz Roman 'da Honey Bunny ve Pumpkin, Rezervuar Köpekleri 'ndeki çete üyeleri ve Kill Bill 'de Bill'in ekibi.
 Hemen hemen tüm filmlerinde oburluk-arsızlık arası bir yemek yeme sahnesi vardır. Ucuz Roman da Marsellius'un, Ölüm Geçirmez de Dublör Mike' ın cafede, Soysuzlar Çetesi'nde Albay Landa nın sahneleri.
 Hemen hemen tüm filmlerinde kadın ayağı sahnelerine yakın çekim yapar.
 Filmlerinde sıklıkla küçük bir rolde oynar:
 Rezervuar Köpekleri 'nde Mr. Brown,
 Ucuz Roman 'da Jimmie Dimmick,
 Desperado 'da kamyonetteki adam,
 Dört Oda 'da Chester Rush,
 Gün Batımından Şafağa 'da Richard Gecko,
 Jackie Brown 'da telefon kayıt makinesindeki ses,
 Kill Bill 'de ölü bir Crazy 88 çete üyesi,
 Ölüm Geçirmez'de Warren.
 Sıklıkla bir karakteri bir şarkıya eşlik ederken gösterir:
 Mr. Blonde, "Stuck in the Middle With You" — Stealers Wheel,
 Butch, "Flowers on the Wall" — Statler Brothers,
 Mia Wallace, "Girl, You'll Be A Woman Soon" — Urge Overkill,
 Elle Driver, "Twisted Nerve" — Bernard Herrmann,
 Jackie Brown, "Across 110th Street" — Bobby Womack)
 Filmde karakterler banyoyu nadiren kullansa da Tarantino sıklıkla bir tuvalet sahnesi kullanır: Rezervuar Köpekleri'nde Tim Roth, Ucuz Roman 'da John Travolta, Çılgın Romantik 'te Christian Slater, Gün Batımından Şafağa 'da  Juliette Lewis, Kill Bill Vol.1 'de Uma Thurman ve Kill Bill Vol.2 'de Daryl Hannah.
 Kendisi de karışık etnik kökenden gelen Tarantino bazı fimlerinde çift etnik kökenden gelen karakterler kullanır:
 Ucuz Roman 'da Jules Winfield (Samuel L. Jackson), yarı siyahi, yarı Samoalı Antwan "Tony Rocky Horror" Rockamora'dan sözeder,
 Kill Bill Vol.1 'de O-Ren Ishii (Lucy Liu) yarı Japon yarı Çinli-Amerikalı, en yakın arkadaşı Sofie Fatale de (Julie Dreyfus) yarı Japon yarı Fransızdır.
 Çılgın Romantik 'daki  Drexl (Gary Oldman) beyazdır ama siyah olduğunu düşünmekte ve annesinin Apaçi olduğunu iddia etmektedir.
 Tarantino'nun yönettiği dört film ve senaryosunu yazıp yönetmediği üç filmin tamamı suç ve suçlular üzerinde dönmektedir.
 Başlıca karakterlerin sigara içmesi Tarantino'nun filmlerinde oldukça sık tekrarlanan bir özelliktir ve Kill Bill serisindeki The Bride oldukça önemli bir istisnadır.
 Şu oyunculara filmlerinde sık sık yer vermiştir:
 Tim Roth (Rezervuar Köpekleri, Ucuz Roman,Hateful Eight),
 Harvey Keitel (Rezervuar Köpekleri, Ucuz Roman),
 Uma Thurman (Pulp Fiction, Kill Bill),
 Michael Madsen (Rezervuar Köpekleri, Kill Bill,Hateful Eight),
 Steve Buscemi (Rezervuar Köpekleri, Ucuz Roman),
 Christoph Waltz (Soysuzlar Çetesi, Zincirsiz)
 Samuel L. Jackson (Ucuz Roman, Jackie Brown, Kill Bill, Çılgın Romantik, Zincirsiz,Hateful Eight).
 Sıklıkla siyah takım elbiseli, beyaz gömlekli ve siyah kravatlı karakterlere yer verir:
 Rezervuar Köpekleri 'ndeki hırsızlar,
 Ucuz Roman 'daki John Travolta ve Samuel L. Jackson,
 Gün Batımından Şafağa 'daki Gecko kardeşler,
 Kill Bill Vol.1 'deki Crazy 88 çetesi.
 Karakterlerin konularını ve motivasyonlarını geliştirmek için sıklıkla geçmişlerini de çeker.
 Kill Bill: Vol.2 'de "The Bride", kovboy çizmesine sakladığı usturayla tabuttan çıkar (yakın mesafeden tabutu kıran bir yumruktan sonra), Rezervuar Köpekleri 'ndeki Mr. Blonde çizmesinin içinde kulak kesme sahnesinde kullandığı usturayı taşır.
 Yönettiği her filmde en azından bir kez Wilhelm çığlığı ses efekti kullanılmıştır.

 Filmografisi
 Yönetmen olarak
 My Best Friend's Birthday (1987)
 Rezervuar Köpekleri (Reservoir Dogs) (1992)
 Ucuz Roman (Pulp Fiction) (1994)
 ER (1995) - 1. Sezon; 24. Bölüm: "Motherhood"
 Dört Oda (Four Rooms) ("The Man from Hollywood" kısmı) (1995)
 Jackie Brown (1997)
 Kill Bill (Vol. 1 (2003) ve Vol. 2 (2004))
 Sin City (2005) (Konuk yönetmen)
 CSI: Crime Scene Investigation (2005) - Bölümler: "Grave Danger: Part 1", "Grave Danger: Part 2" (Konuk yönetmen)
 Grindhouse ("Death Proof" kısmı) (2007)
 Ölüm Geçirmez (2007)
 Soysuzlar Çetesi (Inglourious Basterds) (2009)
 Zincirsiz (Django Unchained) (2012)
 The Hateful Eight (2016)
 Once Upon a Time in Hollywood (2019)

 Senarist/yazar olarak
 My Best Friend's Birthday (1987)
 Past Midnight (1992) (adı geçmiyor - yeniden yazım)
 Rezervuar Köpekleri (Reservoir Dogs) (1992)
 Çılgın Romantik (1993)
 Ucuz Roman (Pulp Fiction) (1994)
 Katil Doğanlar (Natural Born Killers) (1994) (Öykü, orijinal taslağın yazarı)
 It's Pat (1994) (adı geçmiyor - yeniden yazım)
 Crimson Tide (1995) (adı geçmiyor - yeniden yazım)
 Dört Oda (Four Rooms) ("The Man from Hollywood" kısmı) (1995)
 Ölüm Geçirmez (deathproof)
Gün Batımından Şafağa (From Dusk Till Dawn) (1996)
 Curdled (1996) (adı geçmiyor - Gecko kardeşler hakkındaki haber)
 Jackie Brown (1997)
 Kill Bill (Vol. 1 (2003) ve Vol. 2 (2004))
 CSI: Crime Scene Investigation (2005) "Grave Danger: Vols. I & II" (Senaryo yazarı)
 Hostel (2006) (adı geçmiyor - yeniden yazım)
 Grindhouse ("Death Proof" kısmı) (2006)
 Soysuzlar Çetesi (Inglorious Basterds) (2009)
 Zincirsiz (Django Unchained) (2012)
 The Hateful Eight (2016)
 "Once Upon a Time in Hollywood" (2019)

 Oyuncu olarak
 Howard The Duck (1986)
 My Best Friend's Birthday (1987) Clarence Pool
 Rezervuar Köpekleri (Reservoir Dogs) (1992) Mr. Brown / * Archibald Greene (1994)
 Ucuz Roman (Pulp Fiction) (1994) Jimmie Dimmick - Kanlı arabanın temizlendiği evin sahibi
 Sleep With Me (1994) Sid - Pulp Fiction (1994)
 Destiny Turns On the Radio (1995) Johnny Destiny
 Dört Oda (Four Rooms) ("The Man from Hollywood" kısmı) Chester
 Desperado (1995) Bardaki adam
 Gün Batımından Şafağa (From Dusk Till Dawn) (1996) Richard Gecko
 Girl 6 (1996) Q.T
 Jackie Brown (1997) Telefon kayıt makinesindeki ses
 Little Nicky (2000) Deacon
 Alias (TV Dizisi) (2001) McKenas Cole
 BaadAsssss Cinema (2002) (belgesel)
 Kill Bill (Vol. 1 (2003) Crazy 88 çete üyesi
 Z Channel: A Magnificent Obsession (2004) (belgesel)
 The Muppets' Wizard of Oz (2005)
 Grindhouse (2007) Tecavüzcü
 Planet terror(2007) Asker
 Death Proof(2007) Barmen Warren
 Sukiyaki Western Django (2007) Eastwood tarzı bir karakter olan Piringo
 Soysuzlar Çetesi (Inglorious Basterds) (2009]]) Bridget von Hammersmark'ı boğazlayan eller
 Zincirsiz (Django Unchained) (2012)

Yapımcı olarak
 My Best Friend's Birthday (1987)
 Past Midnight (1992)
 Iron Monkey (1993) (2001 ABD dağıtımı)
 Killing Zoe (1994)
 Dört Oda (Four Rooms) (1995)
 Gün Batımından Şafağa (From Dusk Till Dawn) (1996)
 Curdled (1996)
 God Said, 'Ha!' (1998)
 From Dusk Till Dawn 2: Texas Blood Money (1999)
 From Dusk Till Dawn 3: The Hangman's Daughter (2000)
 Daltry Calhoun (2005)
 Freedom's Fury (2005)
 Hero (2002 Çin) (2004 ABD)
 Hostel (2006)
 Killshot (2006)
 Grindhouse (2007)
 Hell Ride (2006)
 Hostel 2 (2007)

Birlikte çalıştığı oyuncular

†: dublör

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Beyazperde'de Quentin Tarantino
 IMDb Sayfası

1963 doğumlular

Amerikalı film yapımcıları
Amerikalı erkek dizi oyuncuları
Amerikalı film yönetmenleri
Amerikalı erkek sinema oyuncuları
Amerikalı senaristler
Çeroki asıllı Amerikalılar
İrlanda asıllı Amerikalılar
İtalyan asıllı Amerikalılar
BAFTA Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Senaryo Akademi Ödülü sahipleri
Edgar Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
En İyi Yönetmen Los Angeles Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Senaryo Saturn Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen National Board of Review Ödülü sahipleri
En İyi Senaryo Altın Küre sahipleri
21. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
21. yüzyıl Amerikalı yazarları
BAFTA En İyi Özgün Senaryo Ödülü sahipleri
National Board of Review Ödülü sahipleri
Kaliforniya doğumlu senaristler
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen Chicago Sinema Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Senaryo Ödülü sahipleri
BAFTA Los Angeles Britanya Ödülleri sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
Boston Film Eleştirmenleri Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen Bağımsız Ruh Ödülü sahipleri
En İyi Senaryo Bağımsız Ruh Ödülü sahipleri
En İyi Özgün Senaryo San Francisco Körfez Bölgesi Sinema Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri

Quentin Tarantino


Fra det 3. århundrede brugtes betegnelsen bagaudae (eller bacaudae) i Romerriget om lokale oprørsgrupper, fortrinsvis i de provinser, der i dag indgår i Frankrig og Spanien. Fænomenet fortsatte til det Vestromerske riges sammenbrud i det 5. århundrede.

Oprindelse og betydning
Historikeren Peter Brown skriver, at navnet formentligt kommer fra det keltiske baga ("kriger"). I Salmonsens Konversationsleksikon brugte Kristian Erslev definitionen "de galliske bønder, der rejste opstand under kejser Diocletian ...". Den franske historiker Jean Trithemié havde en meget nationalistisk tolkning af begrebet. Han argumenterede for, at bagauder var et udtryk for national identitet blandt de galliske bønder, der søgte at frigøre sig fra den romerske undertrykkelse, og i stedet opnå de evige franske værdier: Frihed, lighed, og broderskab.

Peter Brown har imidlertid konstateret, at historikerne er på usikker grund, når begrebet skal defineres:

Opstande
Bagauderne blev første gang registreret af det romerske imperium omkring 284, og nedkæmpelsen gik i gang med det samme. I 286 var bondeopstanden knust af kejser Maximian og hans general Carausius - efter ordre fra kejser Diocletian. Lederne hed Amandus og Aelianus, og historikeren E.M. Wightman har gættet på, at der var tale om to gallisk-romerske jordejere, der havde anstiftet oprør i protest mod den hårde beskatning af jord, høst og arbejdskraft, der blev gennemført af Romerrigets ihærdige skatteopkrævere.

I 360 hørte man igen om bagauder, denne gang beskrevet af historikeren Aurelius Victor.

Bagauderne var aktive igen i det nordlige Gallien i 435 og blev nedkæmpet i 437 og igen i 448, og der var opstande i Spanien i 441, 443, 449 og 454. Hver gang blev disse "statsfjender" og "selvmorderiske rebeller" sat grundigt på plads. Brown er ikke i tvivl om, at de var romerske borgere, hvorimod de soldater, der nedkæmpede dem, ofte var "barbariske" lejetropper.

Referencer

Romerriget

Bagauder


South Ribble is a local government district with borough status in Lancashire, England. Its council is based in Leyland. The borough also includes the town of Penwortham and several villages. Many of the built-up areas in the borough form part of the wider Preston built-up area.

The neighbouring districts are Preston, Ribble Valley, Blackburn with Darwen, Chorley, West Lancashire and Fylde.

History
The district was formed on 1 April 1974 under the Local Government Act 1972, covering the whole area of two former districts and parts of a third, which were abolished at the same time:
Leyland Urban District
Preston Rural District (parishes of Cuerdale, Farington, Hutton, Little Hoole, Longton, Much Hoole, Penwortham and Samlesbury only, rest split between Preston and Ribble Valley)
Walton-le-Dale Urban District (which included Bamber Bridge)

The new district was named South Ribble, reflecting the fact that the River Ribble forms its northern boundary. The new district was awarded borough status from its creation, allowing the chair of the council to take the title of mayor.

Governance
South Ribble Borough Council provides district-level services. County-level services are provided by Lancashire County Council. Parts of the borough are covered by civil parishes, which form a third tier of local government.

Political control
The council has been under Labour majority control since the 2023 election.

The first election to the council was held in 1973, initially operating as a shadow authority alongside the outgoing authorities until coming into its powers on 1 April 1974. Since 1974 political control of the council has been as follows:

Leadership
The role of mayor is largely ceremonial in South Ribble. Political leadership is instead provided by the leader of the council. The leaders since 2007 have been:

Composition
Following the 2023 election the composition of the council was:

The next election is due in 2027.

Elections

Since the last boundary changes in 2015 the council has comprised 50 councillors representing 23 wards, with each ward electing two or three councillors. Elections are held every four years.

The borough straddles the parliamentary constituencies of Ribble Valley and South Ribble.

Premises
The council is based at the Civic Centre on West Paddock in Leyland. The building was built in the early 1970s for the former Leyland Urban District Council.

Parishes
There are eight civil parishes in the borough. The parish council for Penwortham has declared its parish to be a town, allowing it to take the style "town council". The parishes of Samlesbury and Cuerdale share a grouped parish council. The former urban districts of Leyland and Walton-le-Dale are unparished areas.

The parishes are:
 Cuerdale
 Farington
 Hutton
 Little Hoole
 Longton
 Much Hoole
 Penwortham (town)
 Samlesbury

Twin Town
South Ribble is twinned with:
  Schleswig-Flensburg, Germany

Freedom of the Borough
The following people and military units have received the Freedom of the Borough of South Ribble.

Individuals
 Anthony Kelly: September 2010.

Military Units
 The King's Royal Hussars: 1992.

Footnotes

External links
South Ribble Borough Council
South Ribble Neighbourhood Watch Association
Leyland Lancashire - A Community website

Non-metropolitan districts of Lancashire
Boroughs in England

South Ribble


Pierre Le Goffic, né le  à Perros-Guirec, mort le  à La Crau dans le Var, est un officier des Forces françaises libres pendant la Seconde Guerre mondiale. Il s'illustre notamment à la bataille de Bir Hakeim, puis dans la campagne d'Italie, et meurt lors de la bataille de Toulon. Il est Compagnon de la Libération.

Biographie
Pierre Le Goffic naît à Perros-Guirec dans les Côtes-du-Nord, en Bretagne, le . Il est le fils d'un agriculteur ou d'un marin.

Il s'engage dans la Marine nationale, choisit d'être fusilier marin et suit à Lorient la formation militaire de sa spécialité.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, Pierre Le Goffic est instructeur à Lorient lorsque les Allemands y arrivent en mai 1940. Il refuse la défaite, entraîne des élèves avec lui et les emmène vers l'Angleterre dans un canot ; ils accostent un cargo qui leur permet de rejoindre l'Angleterre.

En signant son engagement dans les Forces françaises libres, Le Goffic indique vouloir servir dans les fusiliers marins ; cette unité n'existant pas, sa demande est aussitôt transmise à l'amiral Muselier, commandant les Forces navales françaises libres. La création du  bataillon de fusiliers marins ( BFM) est effective peu après, et Le Goffic en fait partie.

Il embarque avec cette unité pour la bataille de Dakar, qui est un échec, mais participe ensuite à la campagne de ralliement du Gabon à la France libre, qui réussit en novembre 1940. Il part ensuite avec son  BFM pour la Syrie, et combat lors de la campagne de Syrie en juin 1941. Le  BFM devient ensuite une unité de défense anti-aérienne (DCA) pour la  brigade française libre.

À la bataille de Bir Hakeim du 27 mai au 11 juin 1942, Le Goffic s'illustre à plusieurs reprises. Le  juin, lors d'une patrouille, il abat deux avions Messerschmitt 110 qui attaquaient sa colonne. Poursuivi et harcelé par les éléments ennemis, il réussit cependant à ramener ses deux pièces d'artillerie dans les lignes. Lors de la sortie nocturne le 11 juin sous le feu ennemi, il parvient à sauver une de ses pièces.

Après Bir Hakeim, il combat à la bataille d'El Alamein en octobre 1942 et en mai 1943 à la fin de la Campagne de Tunisie.

Il participe ensuite à la campagne d'Italie avec la  division française libre. Débarqué en Italie en avril 1944, il est le chef d'un groupe de chars pendant la bataille du Garigliano en mai 1944. Il s'illustre particulièrement le 17 mai en résistant sur ses véhicules immobilisés, ne les abandonnant que sur ordre. Il est promu officier des équipages de  classe.

Il débarque en Provence le 16 août 1944 et participe à la bataille pour la libération de Toulon. Commandant un peloton de chars en soutien de l'escadron, Pierre Le Goffic est tué d'une balle au cœur sur son char le  à La Crau ou à Hyères dans le Var. Il est créé Compagnon de la Libération à titre posthume par le décret du .

Hommages et distinctions
 .
  à titre posthume par décret du 20 novembre 1944.
 .
 , quatre citations.
  par décret du 16 janvier 1947.
 .
 .
Une rue porte son nom à Perros-Guirec. Des hommages lui sont régulièrement rendus.

La compagnie des fusiliers marins de Cherbourg porte son nom depuis 2020.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie
 .
 .

Articles connexes
 Appel du 18 Juin
 Résistance intérieure française
 Forces françaises libres
 Compagnon de la Libération – avec la liste des Compagnons.

Liens externes

 .
 .

Officier des Forces françaises libres (terrestres)
Résistant français
Fusilier marin
Chevalier de la Légion d'honneur
Compagnon de la Libération
Titulaire de la médaille militaire
Titulaire de la croix de guerre 1939-1945
Titulaire de la médaille de la Résistance française avec rosette
Naissance en janvier 1912
Naissance à Perros-Guirec
Décès en août 1944
Décès à La Crau
Mort pour la France
Décès à 32 ans

Pierre Le Goffic (militaire)


Korgun, Çankırı ilinin bir ilçesidir.

Tarihçe
MÖ 13. yüzyıldan itibaren Korgun'un da içinde bulunduğu bölge Hititlerin yerleşim alanı içinde kalmıştır. MÖ 64'te Romalılar bölgeye egemen olmuşlar ve bu durum on birinci yüzyıla kadar sürmüştür. Bugün, ilçe toprakları üzerinde Alpsarı ve Ildızım Köyleri yakınlarında Romalılar döneminden kalma mezarlık alanlarına rastlanmaktadır.

1071 yılında Büyük Selçuklu Hükümdarı Alparslan'ın Malazgirt zaferinin ardından ilçe topraklarının da içinde bulunduğu bölge Türklerin egemenliği altına girmiştir. Yıldırım Beyazıt döneminde Osmanlı Devleti'nin egemenliği altına giren bölgenin, daha önce 1309 yılından itibaren de Çandaroğulları ve İsfendiyaroğulları Beyliği'nin toprağı olduğu bilinmektedir.

Birinci Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sırasında bölge insanı birçok kahramanlık örnekleri göstermiştir. 1925 yılında Şapka İnkılâbı sırasında Mustafa Kemal Atatürk, Korgun'dan Kastamonu'ya geçmiştir.Korgun, adını bölgeye yerleşen Oğuzların Kargın boyundan alır.

Coğrafya
Çankırı Kastamonu yolu üzerinde bulunmaktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 YerelNET
 Korgun resmi sitesi

Korgun


El Jardín Botánico Floralpina (), es un jardín botánico, y arboreto de administración privada, especializado en la Flora alpina, que se encuentra en Arras, Francia.

El código de identificación del Jardin botanique Floralpina como  miembro del "Botanic Gardens Conservation Internacional" (BGCI), así como las siglas de su herbario es ARR.

Localización
Jardin botanique Floralpina, 59 Avenue du Mémorial des Fusillés, Arras, Département de Pas de Calais, Nord-Pas de Calais,, France-Francia.

Planos y vistas satelitales,

Está abierto el último domingo de mayo y previa cita de botánicos y amantes de la naturaleza confirmados.

Historia
El jardín fue establecido en 1953 por Jean-Michel Spas.

Colecciones
Actualmente es una de las mayores colecciones de plantas alpinas en Francia, albergando unos 4,100 taxones alpinos con 2,500 géneros representando 3,700 especies y 400 cultivares,

 Colección de Saxifragas con 250 taxones.
 Colección de Daphnes
 Turbera con 30 especies.
 Plantas amenazadas.
 Arboreto, contiene una serie de especímenes maduros incluyendo, Cedrus libani, Ginkgo biloba, Metasequoia glyptostroboides, Pinus cembra, Sequoiadendron, y Taxodium distichum.

Referencias

Enlaces externos
 Página del jardín botánico en el BGCI
 Convention on Biological Diversity: Botanical Gardens in France
 Parcs et Jardins (Francés)
 Futura Sciences (Francés)
 Entrada en Gralon (Francés)

Floralpina
Floralpina
Floralpina
Floralpina
Floralpina
Francia en 1953
Paso de Calais

Jardín botánico Floralpina


හින්දු ආගමෙහි, සරස්වතී (සංස්කෘත: सरस्वती),  යනු දැනුම, සංගීතය, කලාව, ප්‍රඥාව සහ විද්‍යාව පිළිබඳ දෙවඟන යි. ඇය ලක්ෂ්මී සහ පාර්වතී ප්‍රමුඛ ත්‍රිදේවීන්ගෙන් එක් අයෙකි.

සරස්වතිය දෙවඟනක් ලෙස පළමුව සඳහන් වන්නේ ඍග් වේදය තුළයි. ඇය වෛදික යුගයේ සිට හින්දු සම්ප්‍රදායන්හි නූතන යුගය දක්වා දේවතාවියක් ලෙස සැලකිය යුතු ලෙස රැඳී සිටි. පොතක්, ජපමාලයක්, පැන් කෙන්ඩියක් සහ වීණාව නම් සංගීත භාණ්ඩයක් අතැතිව, අත් හතරක් සහිතව සාමාන්‍යයෙන් පෙන්නුම් කෙරේ. මෙම සෑම ආභරණයක් තුළම හින්දු ආගමේ සංකේතාත්මක අර්ථයක් ඇත.

ඇතැම් හින්දු බැතිමතුන් වසන්ත පංචමී දින (වසන්තයේ පස්වන දිනය, ඉන්දියාවේ බොහෝ ප්‍රදේශවල සරස්වතී පූජා සහ සරස්වතී ජයන්ති ලෙසද හැඳින්වේ.) එතුමියට ගෞරව පිණිස පූජාවන් පවත්වයි. බටහිර සහ මධ්‍යම ඉන්දියාවේ ජෛන ආගමේ අනුගාමිකයන්, මෙන්ම සමහර බෞද්ධ නිකායන් අතරද දෙවඟන ගෞරවයට පාත්‍ර වේ.

නිරුක්තිය
සරස්වතී යනු සංස්කෘත වචනයක් වන සරස් (सरस्) අර්ථය "ජල තටාකය", නමුත් සමහර විට "කථනය" ලෙසද පරිවර්තනය වේ; සහ වති (वती) යන්නෙහි තේරුම "ඇය සතු" යන්නයි. මුලින් සරස්වතී නමින් හැඳින්වෙන ගංගාව හෝ ගංගා සමඟ සම්බන්ධ වූ මෙම සංයෝජනයෙන් අදහස් වන්නේ "පොකුණු, විල් සහ තටාක ජලය ඇති ඇය" හෝ  "කථන හැකියාව ඇති ඇය" යන්නයි.

සරස්වතී යන වචනය ගංගාවක් පිළිබඳ සඳහනක් ලෙසත් ඍග්වේදයේ සැලකිය යුතු දෙවඟනක් ලෙසත් පෙනේ. ආරම්භක ඡේදවල, මෙම වචනය සරස්වතී නදියට යොමු වන අතර ඩ්‍රිෂද්වතී වැනි වයඹදිග ඉන්දියානු ගංගා කිහිපයෙන් එකක් ලෙස සඳහන් වේ. සරස්වතී, එවිට ගංගා දේවතාවියක් අදහස් කරයි. ඍග් වේදයේ 2 පොතෙහි,  සරස්වතිය විස්තර කරන්නේ මව්වරුන්ගෙන්, ගංගාවලින්, දෙවඟනන්ගෙන් විශිෂ්ටතමයා ලෙසයි.

अम्बितमे नदीतमे देवितमे सरस्वति

— ඍග් වේද 2.41.16

මව්වරුන් අතරින්, ගංගාවන් අතරින්, දේවීන් අතරින්, සරස්වතිය විශිෂ්ට වේ.

ප්‍රතිමා ශිල්පය

සරස්වතී දේවිය සාමාන්‍යයෙන් දක්වනුයේ අලංකාර, පැහැපත් ස්වේත වර්ණ පිළි අඳින කාන්තාවක් ලෙසයි. ඇය බොහෝ විට සුදු නෙළුමක් මත වාඩි වී සිටී. (ඇයගේ වාහනය හංසයා ලෙස සැලකේ) නෙළුමෙන් නිරූපණය වන්නේ සත්‍යයයි. එනම් ඇයට පරම සත්‍ය පිළිබඳ නුවණ මෙන්ම අත්දැකිම්ද ඇත. ඇය බොහෝ විට ඒ දැනුම හා පිවිතුරුබව හඟවන සුදු පැහැය හා බද්ධ‍වේ. නමුත් යම් අවස්ථාවල ඇය කහ පැහැයටද සම්බන්ධ කරනු ලැබේ. (වසන්ත කාලයේ සරස්වතී දේවිය වෙනුවෙන් පවත්වනු ලබන උත්සව කාලයේදි මල් හටගන්නා අබ ශාකයේ මල් වල පැහැය කහ පැහැතිවේ) ඇය බොහෝ විට විශාල ආභරණ හෝ රත්‍රං වලින් සරසා නැති අතර චාම් ලෙස වස්ත්‍ර ගන්වා ඇත. මෙය ඇයගේ භෞතික වස්තූන් පිළිබඳ ඇති අවබෝධය පෙන්වීම විය හැක.

	සාමාන්‍යයෙන් ඇයට අත් හතරක් ඇති ලෙස දක්වයි. මෙම අත් සතරින් ඉගෙනීමේදි මනුෂ්‍ය පෞරුෂයේ හතර පැති කඩ පෙන්වන බව කියැවේ. ඒවා නම් මනස, අධ්‍යාත්මය, සිහිය, ආත්මාර්ථය වේ. එ‍සේම අත් හතරින් වේද හතර නිරූපණය වන බව කියැවේ. වේද ග්‍රන්ථ හින්දු භක්තියන්ගේ අත්පොතයි. මෙම වේදග්‍රන්ථවල සාහිත්‍ය ආකාර 3 ක් ඇත.

1.	කාව්‍ය	-	සෘග් වේදයේ ශ්ලෝක, කාව්‍ය නිරූපණය කරයි

2. 	ගද්‍ය	-	යාජුර් වේදයේ ගද්‍ය අඩංගු වේ

3.	සංගීතය	-	සාම වේදයේ සංගීතය අඩංගුවේ.

එක් අතක ඇති පුස්තකයෙන් ගද්‍ය නිරූපණය වන අතර, පළිඟු මාලයෙන් කාව්‍ය නිරූපණය වේ. සංගීතය නිරූපණය වන්නේ වීණාවෙනි. ශුද්ධ වු ජලය පිරුණු කළය මෙම ත්‍රිත්වයෙහි පිවිතුරු  බව හෝ මේවාට මිනිස් සිතුවිලි පවිත්‍ර කිරීමට ඇති හැකියාව පෙන්නුම් කරයි.

ඇය පහත සඳහන් ද්‍රව්‍ය අත්වල රඳවාගෙන සිටි.

1. පුස්තකයක්	-	එය උතුම් වු වේදය ලෙස සැළකේ. මෙයින් පිළිඹිබු වන්නේ දිව්‍යමය, පරම සත්‍ය, සදා පවතින දැනුම ද ඇය‍ගේ විද්‍යාවන් පිළිබඳ පරිපුර්ණ බව හා ධර්ම ග්‍රන්ථයි.

2. පළිඟු මාලය - මෙය භාවනාවේ හා අධ්‍යාත්මයේ බලය පෙන්නුම් කරයි.

3. ශුද්ධ වු ජලය සහිත කළය - මැවීමේ හා පවිත්‍ර කිරිමේ බලය පෙන්නුම් කරයි.

4. වීණාව  - සියලුම කලාවන් හා විද්‍යාවන්ගේ පරිපු‍ර්ණ බව පෙන්නුම් කරයි. සරස්වතී අනුරාග යන්න සමඟ ද බද්ධ වේ. සංගීතයේ රිද්මය ඇති ආදරය අනුරාගය වේ.

සරස්වතී නම ඇති ළමුන් අධ්‍යාපනයට දක්ෂ බව විශ්වාස කරයි.

ඇයගේ පාමුල සුදු හංසයකු දක්නට ලැබේ. මෙම ශුද්ධ වු හංසයාට දියෙන් කිරි වෙන් කර ගත හැක. මේ නිසා හංසා දෙවියන් හා නරක හෝ සදාකාලික බව හා සදාකාලික නොවන බව අතර වෙනස පිළිබිඹු කරයි. මෙම හංසයා නිසා සරස්වතී දේවිය "හමාස - වාහිනි" ලෙසද හඳුන්වනු ලබයි. මෙහි අර්ථය හංසයා රථය ලෙස ඇත්තී යන්නයී. ඇය බොහෝ විට මල් පිපෙන ගංගාව අසල වැඩ සිටින ලෙස නිරූපණය කරයි. මෙය ඇය ගංගා දේවිය ලෙස ඇයගේ අතීතය පිළිඹිබු කරයි. හංසයා හා නෙළුම ද එයම නිරූපණ කරයි.

සමහර අවස්ථාවලදි පිටුපසින් මොණරුන් දර්ශනය කර ඇත. මොණරා රූපය පිළිබඳ ආඩම්බර හා අභිමානය පෙන්නුම් කරයි. මොණරුන්ගෙන් කියැවනුයේ බාහිර පෙනුම පිළිබඳ හින්දු භක්තිකයන් සැළකිලිමත් නොවිය යුතු බව හා පරම සත්‍ය සෙවීමට පමණක් නුවණින් කටයුතු කළ යුතු බවයි.

ආශ්‍රේයයන්

හින්දු දෙවිවරු

සරස්වතී


Plumbaginoideae,  potporodica vranjemilovki, zeljastog bilja i grmova raširenog po svim kontinentima. Sastoji se od tri, roda, tipični je Plumbago ili vranjemil.

Lledó & al. (1998, 2001) potvrdili su klasifikaciju Plumbaginaceae u dvije potporodice Plumbaginoideae Burnett i Limonioideae Reveal, koje se dobro razlikuju po morfološkim, kemijskim i molekularnim značajkama. Plumbaginoideae su uglavnom rasprostranjene u pantropskom području i obuhvaćaju četiri roda. . Ovaj četvrti rod je Dyerophytum Kuntze, a danas se vodi kao sinonim za Plumbago

Rodovi
 Ceratostigma Bunge
 Plumbagella Spach
 Plumbago Tourn. ex L.

Izvori

Vranjemilovke

Plumbaginoideae


Priroda je časopis Hrvatskoga prirodoslovnoga društva za popularizaciju prirodnih znanosti.

Povijest
Priroda je jedan je od najstarijih časopisa takve vrste u svijetu. Pokrenut je 1911. godine u Zagrebu kao popularno-znanstveni prilog Glasnika biološke sekcije Hrvatskoga prirodoslovnog društva. Od 1915. godine obavljuje se kao zasebno izdanje.

Časopis je pod uredništvom zoologa Miroslava Hirtza (1926. – 1941.) počeo promicati ekološku kulturu, zbog čega se smatra najstarijim ekološkim glasilom u svijetu. Priroda danas izlazi 10 puta godišnje.

Dosadašnji urednici časopisa bili su: Ljudevit Gutschy, Antun Heinz, Fran Bubanović, Fran Tućan, Nikola Fink, Fran Šuklje, Miroslav Hirtz, Ivan Supek, Milan Butorac, Drago Grdenić, Leo Randić, Fran Kušan, Franjo Krleža, Teodor Varićak, Dragutin Mayer, Zlatko Pavletić, Nikola Ljubešić, Stanimir Vuk-Pavlović, Danko Škare, Zlatko Pepeonik, Borislav Aleraj, Tomislav Krčmar, Oskar P. Springer, Nenad Raos, Nenad Judaš, Vladimir Stilinović i Dario Hrupec.

Sadržaj
Časopis donosi priloge iz biologije, kemije, fizike, astronomije, ekologije, zaštite prirode, antropologije, medicine i srodnih područja.

Pojedini brojevi časopisa dostupni su i u digitalnom obliku.

Izvori
Bilješke i literatura
 Priroda, Hrvatska enciklopedija, www.enciklopedija.hr, pristupljeno 22. siječnja 2018.
 Priroda , Hrvatsko prirodoslovno društvo, www.hpd.hr, pristupljeno 22. siječnja 2018.

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 Priroda, digitalizirani brojevi u Metelgradu
 odabrani članci  na stranicama Hrvatskog prirodoslovnog društva

Hrvatski stručni i znanstveni časopisiDječji i školski časopisi

Priroda (časopis)


L'église Saint-Martin est une église située à Meux, dans le département français de la Charente-Maritime en région Nouvelle-Aquitaine.

Historique

L'église est inscrite au titre des monuments historiques par arrêté du .

Architecture

Intérieur

Extérieur

Galerie

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des monuments historiques de la Charente-Maritime
 Églises de la Charente-Maritime

Liens externes

Meux
Monument historique inscrit en 2000
Meux
Meux

Église Saint-Martin de Meux


وو وي  وتعني حرفيًّا «من دون» أو «من غير». وكانت قد ظهرت في فترة الربيع والخريف لتصبح مصطلحًا هامًا في كل من الطاوية والإدارة السياسية في الصين القديمة.

مراجع

فلسفة طاوية
كلمات وعبارات صينية
لاوتزه

وو وي


Yeniyapan, Çorum ilinin Uğurludağ ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri İskilip ilçesine bağlıyken, 4 Temmuz 1987'de Uğurludağ ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 59 km, Uğurludağ ilçe merkezine 9 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Uğurludağ belde ve köyleri

Yeniyapan, Uğurludağ


Die Virslīga 1996 war die fünfte Spielzeit der höchsten lettischen Fußball-Spielklasse der Herren, seit deren Neugründung im Jahr 1992. Sie wurde vom Lettischen Fußballverband ausgetragen. Die Spielzeit begann am 20. April 1996 und endete am 30. Oktober 1996.

Skonto Riga wurde zum fünften Mal in Folge lettischer Meister.

Modus
Die Liga wurde mit zehn Mannschaften ausgetragen. Aufsteiger aus der 1. līga war der FK Jūrnieks. Die Mannschaften spielten zunächst in einer regulären Spielzeit in Hin- und Rückrunde zweimal gegeneinander; einmal zu Hause und einmal auswärts. Somit bestritt jede Mannschaft zunächst 18 Spiele.

Nach Ablauf dieser Phase wurde die Liga in zwei Gruppen mit den sechs besten bzw. vier schlechteren Mannschaften unterteilt. Danach spielten die Mannschaften der jeweiligen Gruppen je zweimal (Meisterschaftsrunde) bzw. viermal gegeneinander (Abstiegsrunde). Der Tabellenerste der Meisterschaftsrunde war somit lettischer Fußballmeister. Der Tabellenletzte der Abstiegsrunde FK Jūrnieks stieg direkt in die 1. līga ab, der Tabellenvorletzte FK Skonto/Metāls spielte in der Relegation gegen den Zweitplatzierten aus der zweitklassigen 1. līga dem FK Valmiera.

Ab dieser Saison gab es für einen Sieg drei Punkte, für ein Unentschieden einen Punkt.

Vereine
 RAF Jelgava → FK Universitāte Riga
 FK Amstrig Riga → FK Daugava Riga
 Vilan-D Daugavpils → FC Dinaburg
 DAG Liepāja → FK Baltika Liepāja

1. Runde

Tabelle

Kreuztabelle

2. Runde

Meisterschaftsrunde
Die Ergebnisse aus der Vorrunde wurden mit eingerechnet

Abschlusstabelle

Platzierungskriterien: 1. Punkte – 2. Direkter Vergleich (Punkte, Tordifferenz, geschossene Tore) – 3. Siege – 4. Tordifferenz – 5. geschossene Tore

Kreuztabelle

Abstiegsrunde
Die Ergebnisse aus der Vorrunde wurden mit eingerechnet

Abschlusstabelle

Platzierungskriterien: 1. Punkte – 2. Direkter Vergleich (Punkte, Tordifferenz, geschossene Tore) – 3. Siege – 4. Tordifferenz – 5. geschossene Tore

Kreuztabelle

Relegation

|}

Torschützenliste

Weblinks
 Tabelle und Ergebnisse auf rsssf.com

Einzelnachweise

1996
Fußballsaison 1996

Virslīga 1996


Aceasta este o listă de filme britanice din 1930:

Lista

Note

Legături externe
 Filme britanice din 1930 la Internet Movie Database

Vezi și
1930 în Marea Britanie
1930 în film
1930 în televiziune

 *Listă
britanice
Liste de filme britanice

Listă de filme britanice din 1930


شاين شميلتز ، من مواليد 29 سبتمبر 1981، لاعب كرة قدم نيوزلندي.

يلعب مع نادي غولد كوست يونايتد.

بدأ باللعب مع منتخب نيوزلندا لكرة القدم في عام 2003.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ماليزيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إندونيسيا
لاعبو كرة قدم رجالية نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم رجالية نيوزيلنديون مغتربون
أستراليون متجنسون
أستراليون من أصل ألماني
أستراليون من أصل إنجليزي
أستراليون من أصل نيوزيلندي
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من غوبينغن
ألمان من أصل نيوزيلندي
رياضيون أستراليون مغتربون في ألمانيا
رياضيون أستراليون مغتربون في إنجلترا
رياضيون من غولد كوست
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في ألمانيا
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في إنجلترا
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في إندونيسيا
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في تركيا
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في ماليزيا
لاعبو الدوري 1
لاعبو الدوري الأسترالي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الإنجليزي الشمالي الممتاز
لاعبو الدوري التركي الممتاز
لاعبو الدوري الوطني (كرة القدم الإنجليزية)
لاعبو الرابطة البرلمانية
لاعبو أدليد سيتي أفسي
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو سيدني إف سي
لاعبو غايزلي إي اف سي
لاعبو غنتشليربيرليغي
لاعبو كأس العالم 2010
لاعبو كأس القارات 2003
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كأس القارات 2017
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2004
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2008
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2012
لاعبو كرة قدم أولمبيون نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2012
لاعبو كرة قدم مغتربون في إنجلترا
لاعبو كرة قدم مغتربون في تركيا
لاعبو كرة قدم من بادن-فورتمبيرغ
لاعبو كرة قدم من كوينزلاند
لاعبو كرة قدم نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم نيوزيلنديون مغتربون
لاعبو كيداه
لاعبو منتخب نيوزيلندا لكرة القدم
لاعبو نادي أديلايد يونايتد
لاعبو نادي برث غلوري
لاعبو نادي غولد كوست يونايتد
لاعبو نادي مانسفيلد تاون
لاعبو نادي هاليفاكس تاون
لاعبو نورث إيسترن ميترو ستارز
لاعبو ويلينغتون فينيكس
لاعبو ويمبلدون
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1981
مواليد في غوبينغن
نيوزيلنديون من أصل ألماني
نيوزيلنديون من أصل إنجليزي
نيوزيلنديون مهاجرون إلى أستراليا

شاين سميلتز


Ramón Cota Borbón (Ciudad Obregón, Sonora; 1 de diciembre de 1927 - Hermosillo, Sonora; 5 de noviembre de 2011) fue un político y líder campesino sonorense, fue tres veces diputado local en el Congreso del Estado de Sonora.

Educación y vida personal
Nacido en Cajeme, Sonora. Hijo de Wenceslao Cota Torres y de Esperanza Borbón Rábago. Fue el primero de tres hijos, sus hermanos Wenceslao Cota Borbón y María de los Ángeles Cota Borbon. Realizó estudios diversos de contabilidad en la escuela Pitman en Cajeme. Contrajo matrimonio el 30 de agosto de 1951 con la señora María Dolores Encinas, pero enviudó muy joven, a la edad de 34 años, para no volverse a casar. Del matrimonio nacieron sus hijos Ramón, Luis Abraham, Jorge Alberto, Silvia, Ramón, Gabriel Enrique y Desdémona.

Actividad Partidista y profesional
Tuvo su primer puesto de elección popular como regidor propietario del H. Ayuntamiento de Cajeme en el período 1952-1955, a los 25 años de edad se integró al cabildo de Cajeme como cuarto regidor, junto con Faustino Félix Serna, Saturnino Saldívar y Júlio Schwarzbeck que ocupaban los tres primeros lugares.

Trabajó como almacenista en las obras de construcción de la presa del Oviáchic (1947-1952) aplicando sus conocimientos de contabilidad, libraba importantes batallas en la incipiente CNC, y era miembro de la colonia agrícola Francisco Villa en la comunidad de Agua Blanca ubicada en el municipio de Etchojoa.

En 1958 recibe de Martín Galindo la dirigencia estatal de la CNC. Ese mismo año es postulado candidato a diputado local en la XLII Legislatura del Congreso del Estado de Sonora.
Con la llegada del profesor tlaxcalteca, Francisco Hernández y Hernández al Banco Ejidal, exdirigente nacional de la CNC es designado por éste como agente del Banco Ejidal en Vícam y, posteriormente, en Cananea entre 1964 y 1970.

En Cananea le encargan la recepción al candidato a la presidencia de la República, Luis Echeverría. Era 1969, Faustino Félix Serna era el gobernador de Sonora, y veía bien a su ex compañero de cabildo en Cajeme. Lo protegió, lo promovió y lo impulsó de nuevo -y por segunda ocasión- al liderazgo de la CNC para relevar a Francisco Arispuro Calderón, regresando Cota a la Cámara de Diputados para la legislatura de 1973 a 1976 en la XLVII Legislatura del Congreso del Estado de Sonora.

A invitación del Secretario de Agricultura del gobierno del presidente de México José López Portillo, Francisco Merino Rábago, se hace cargo del distrito de desarrollo rural en Tomatlán, Jalisco, donde pasa de finales de los setenta hasta avanzados los ochenta. En el gobierno de Rodolfo Félix Valdés vuelve al congreso local representando a Ures, en la LI Legislatura del Congreso del Estado de Sonora de 1985 a 1988.
Salvador Alvarado de esta entidad, y luchador social de los trabajadores del campo de la Confederación Nacional  Campesina, CNC.

El 2010 la dirigencia de la CNC en Sonora, representada por Sergio Lugo Mendívil, el líder campesino Trinidad Sánchez Leyva, titular del Sindicato, así como exdirigentes de este sector, brindaron un homenaje en las instalaciones del Sindicato "Salvador Alvarado", en conjunto con trabajadores del campo de la Costa de Hermosillo, el Sahuaral, Pesqueira, Carbo y otros campos de los municipios de Guaymas, Cajeme y Etchojoa, reconociéndolo como creador del primer sindicato campesino de Sonora, surgido en 1974.

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial del Congreso del Estado de Sonora

Nacidos en Ciudad Obregón
Miembros del PRI de Sonora
Políticos de Sonora
Fallecidos en Hermosillo

Ramón Cota Borbón


Horace Welcome Babcock (13 de septiembre de 1912 – 29 de agosto de 2003) fue un astrónomo estadounidense. Era hijo del también astrónomo Harold D. Babcock.

Carrera
Babcock inventó y construyó numerosos instrumentos astronómicos. En 1953 fue el primero en proponer la idea de la óptica adaptativa.  Se especializó en espectroscopía y en el estudio de campos magnéticos de las estrellas. Propuso el Modelo de Babcock, una teoría acerca del magnetismo de las manchas solares.

Durante la Segunda Guerra Mundial, investigó sobre la radiación con el MIT y Caltech. Tras la guerra comenzó una productiva colaboración con su padre. Estudió en el Caltech y se doctoró en Berkeley.

Su tesis doctoral contenía una de las primeras menciones de la materia oscura. Publicó mediciones de la curva de rotación  de Andrómeda que sugerían que la relación entre masa y luminosidad se incrementa radialmente. Sin embargo, atribuyó este hecho a la absorción de luz en el interior de la  galaxia o a dinámicas modificadas en las porciones exteriores de la espiral, pero no a ninguna forma de materia perdida.

Fue director del Observatorio de Monte Palomar del Caltech entre 1964 y 1978.

Reconocimientos
Awards
Medalla Henry Draper de la Academia Nacional de Ciencias (1957)
Medalla Eddington (1958)
Miembro de la Academia Americana de Artes y Ciencias (1959)
Medalla Bruce (1969)
Medalla de Oro de la Royal Astronomical Society (1970)
George Ellery Hale Prize de la División de Física Solar de la Sociedad Astronómica Americana (1992)
Nombrado en su memoria
Asteroide 3167 Babcock (junto con su padre). En cambio, el cráter lunar Babcock debe su nombre exclusivamente a su padre, Harold D. Babcock

Referencias

Enlaces externos
 Bruce Medal page
 Awarding of Bruce Medal
 Awarding of RAS gold medal
 H.W. Babcock, "The Possibility of Compensating Astronomical Seeing", PASP 65 (1953) 229
 Oral History interview transcript with Horace Babcock 25 July 1977, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives
National Academy of Sciences Biographical Memoir

Obituarios
 PASP 116 (2004) 290 (no disponible, ver )

Astrónomos de Estados Unidos
Instituto de Tecnología de California
Medalla Royal Astronomical Society
Miembros de la Academia Estadounidense de las Artes y las Ciencias
Alumnado de la Universidad del Sur de California
Alumnado de la Universidad de California en Berkeley
Astrónomos del siglo XX
Medalla Eddington
Candidatos al premio Nobel de Física
Personas que dan nombre a un asteroide

Horace W. Babcock


Fatali Khan Isgender oglu Khoyski (în ; n.  – d. 19 iunie 1920) a fost un avocat, procuror, deputat în cea de-a doua Dumă de Stat a Imperiului Rus, ministru al afacerilor interne, ministru al apărării și, mai târziu, primul prim-ministru al Republicii Democratice Azerbaidjan.

Primii ani
Khoyski s-a născut pe 25 noiembrie/7 decembrie 1875 în localitatea Șaki în familia de origine nobilă a lui Isgender Khoyski, colonel în Armata Rusă. Străbunicul lui, Jafar Qoli, hanul din Khoy, a fost învins de șahul persan Fath-Ali Shah și, împreună cu armata lui de 20.000 de soldați, s-a retras la Ecimiadzin. În Războiul Ruso-Persan din 1804-1813, Jafar Qoli Khan s-a aliat cu Imperiul Rus și a fost, prin urmare, recompensat de către țarul Alexandru I, fiind numit han de Șaki și ridicat la gradul de locotenent-colonel.

După ce a urmat studii elementare la gimnaziul din Gandja, Fatali Khan a studiat la Facultatea de Drept a Universității din Moscova, absolvind în 1901. După absolvire, Khoyski a lucrat ca avocat la tribunalele din Gandja, Suhumi, Batumi și Kutaisi. Odată ce a fost numit procuror asistent la tribunalul regional din Ekaterinodar, el a început să fie implicat în activități social-politice.

Cariera politică

Imperiul Rus

Khoyski a fost ales deputat în cea de-a Doua Dumă de Stat a Imperiului Rus ca reprezentant al guberniei Elizavetpol din Caucaz. Într-un discurs ținut în Duma de Stat pe 2 februarie 1907, el a criticat politica rusă de colonizare în Azerbaidjan și Caucaz. Deși a fost înscris în mod oficial în Partidul Constituțional Democratic (cunoscut sub numele de Kadets), a făcut parte, de asemenea, din fracțiunea musulmană a Dumei de Stat. Pe 27 martie 1917, la scurt timp după Revoluția din Februarie din Rusia, Khoyski a devenit membru al Comitetului Executiv Provizoriu al Consiliilor Naționale Musulmane. În primul congres al partidului Musavat din 26-31 octombrie 1917, Khoyski a cerut acordarea autonomiei pentru regiunea Azerbaidjan. În decembrie 1917 a fost ales membru al nou-înființatului Comisariat Transcaucazian și numit ulterior ministrul de justiție al Republicii Democratice Federative Transcaucaziene, care s-a proclamat stat independent și se întindea pe teritoriile statelor moderne Armenia, Azerbaidjan și Georgia, plus pe porțiuni din estul Turciei și din zona de frontieră rusă.

Republica Democratică Azerbaidjan
În 28 mai 1918 Republica Democratică Federativă Transcaucazia s-a dizolvat și a fost proclamată Republica Democratică Azerbaidjan. Aceasta a fost primul stat din lumea musulmană care a funcționat pe baza principiilor guvernării republicane. Fatali Khan a fost desemnat să formeze primul guvern al republicii. În acest prim guvern a deținut și funcția de ministru al afacerilor interne.

Primul ministru Khoyski a trimis un mesaj către principalele centre politice ale lumii în care a anunțat proclamarea independenței Republicii Azerbaidjan în 30 mai 1918. Când s-a mutat în reședința sa provizorie din orașul Ganja guvernul noului stat s-a confruntat cu provocări serioase. Statalitatea azeră era pusă în pericol. Pe 17 iunie 1918 Fatali Khan a anunțat demisia guvernului într-o ședință cu ușile închise a Consiliului Național, dar a fost desemnat din nou să formeze guvernul. În plus, în afară de funcția de prim-ministru, el a deținut postul de ministru al justiției în cel de-al doilea guvern.

Pe 17 iunie 1918 a fost format un al doilea guvern condus de Khoyski. El a avut un rol semnificativ în încheierea unei alianțe cu guvernul Turciei, învingând și înlăturând Dictatura Centrocaspică, aflată la putere în Baku, dar și în stabilirea relațiilor diplomatice cu alte țări. Pe 22 decembrie a preluat portofoliul de ministru de externe în guvernul condus de el. Khoyski a protejat statalitatea Azerbaidjanului din această poziție. În plus, el a apărat Republica Democratică Azerbaidjan, reușind să obțină recunoașterea independenței acestei republici la Conferința de Pace de la Paris din 1919. Este considerat, de asemenea, fondatorul Universității de Stat din Baku. În perioada celui de-al treilea guvern format de Khoyski, el a servit ca președinte al Consiliului Național (parlamentul azer) și ministru al afacerilor externe al Republicii Azerbaidjan. În timpul mandatului său, el a schimbat numele orașului Elizavetpol, restabilind numele istoric Gandja, a redenumit regiunea Karyagino în provincia Djabrayil provincie, a instituit un sistem pluripartidist, a avut loc emiterea primelor timbre poștale din Azerbaidjan și a monedei naționale, manatul azer, a fondat școli și licee cu predare în limba azeră. În martie 1919 cel de-al treilea guvern condus de el a fost dizolvat.

În ianuarie 1920, când Puterile Aliate au recunoscut de facto Republica Democratică Azerbaidjan, Gheorghi Cicerin, comisarul sovietic pentru afaceri externe i-a scris în mod repetat lui Khoyski, cerându-i să deschidă un nou front unde să se lupte cu armatele lui Anton Denikin și ale Mișcării Albe, dar Fatali Khan a refuzat, afirmând că Republica Democratică Azerbaidjan nu dorește să se amestece în afacerile interne ale Rusiei. În cea de-a patra și ultima corespondență, Cicerin l-a anunțat pe Khoyski că Armata a 11-a a Armatei Roșii va invada Azerbaidjanul pentru a lupta cu Armata de Voluntari a generalului Denikin. Khoyski și-a mutat familia la Tiflis (azi Tbilisi) înainte ca Armata Roșie a bolșevicilor să invadeze orașul Baku pe 28 aprilie 1920.

Asasinarea
Fatali Khan Khoyski a fost asasinat pe 19 iunie 1920 în orașul Tiflis, în apropierea Pieței Erevan, de către Aram Yerganian, ca parte a Operațiunii Nemesis organizate de Federația Revoluționară Armeană (ARF). ARF l-a acuzat pe Khoyski că a avut un rol major în masacrarea în septembrie 1918 a armenilor din Baku de către armata turcă a generalului Enver Pașa și de aliații ei azeri.

Ceremonia sa de înmormântare a fost organizată de consulatul persan din Tiflis.

Note

Nașteri în 1875
Decese în 1920
Naționaliști azeri
Anticomuniști azeri
Nobili azeri
Judecători azeri
Procurori azeri
Avocați azeri
Prim-miniștri ai Azerbaidjanului
Parlamentari azeri
Exilați azeri

Fatali Khan Khoyski


An Sagittaria latifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Ludwig von Willdenow. An Sagittaria latifolia in nahilalakip ha genus nga Sagittaria, ngan familia nga Alismataceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sagittaria

Sagittaria latifolia


Stephanie Che (n. 28 de diciembre de 1974) es una actriz y cantante nacida en Hong Kong. Che comenzó su carrera como la cantante de New Talent Singing Awards en 1992.

Filmografía

Referencias

Actrices de Hong Kong
Hongkoneses
Cantantes femeninas de Hong Kong

Stephanie Che


Béla Jankovich (* 17. November 1955 in Budapest) ist ein ungarischer Badmintonspieler.

Karriere
Béla Jankovich wurde 1981 erstmals nationaler ungarischer Mannschaftsmeister mit dem Team von Honvéd Zrínyi SE. Im Folgejahr war Honvéd Kilián FSE erfolgreich, während Honvéd Zrínyi SE unter Mitwirkung von Jankovich in den Jahren von 1983 bis 1986 vier Mal in Serie siegreich war. Nach einem Sieg von NYVSSC 1987 wurde Honvéd Zrínyi SE 1988 erneut Meister. Bei dem letztgenannten Titelgewinn stand jedoch nicht mehr im Aufgebot.

Referenzen
Ki kicsoda a magyar sportéletben? Band 2 (I–R). Szekszárd, Babits Kiadó, 1995. ISBN 963-495-011-6

Badmintonspieler (Ungarn)
Ungar
Geboren 1955
Mann

Béla Jankovich


Humboldt Sıradağları (ABD) - Kuzey Amerika, Nevada'da dağ sırası.
 Batı Humboldt Sıradağları
 Doğu Humboldt Sıradağları
 Humboldt Sıradağları (Asya) - Orta Asya'da bir dağ sırası.
 Humboldt Dağları, Antarktika - Antarktika'da bir dağ silsilesi.

Humboldt Sıradağları