Basit Ağ Yönetim Protokolü, (İngilizce: Simple Network Management Protocol) bilgisayar ağları büyüdükçe bu ağlar üzerindeki birimleri denetlemek amacıyla tasarlanmıştır. Cihaz üzerindeki sıcaklıktan, cihaza bağlı kullanıcılara, internet bağlantı hızından sistem çalışma süresine kadar çeşitli bilgiler SNMP'de tanımlanmış ağaç yapısı içinde tutulurlar.

SNMP, ağ cihazlarında yönetimsel bilgi alışverişinin sağlanması için oluşturulmuş bir uygulama katmanı protokolüdür. TCP/IP protokolünün bir parçası olan SNMP; ağ yöneticilerinin ağ performansını arttırması, ağ problemlerini bulup çözmesi ve ağlardaki genişleme için planlama yapabilmesine olanak sağlar. Günümüzde kullanımda olan 3 tane SNMP sürümü mevcuttur. 3. sürüm SNMP'ye pek çok güvenlik özelliği getirmiştir.

SNMP'yi oluşturan bileşenler
SNMP'nin tipik kullanımlarında, ağdaki bir grup ana bilgisayar veya cihazı izleme veya yönetme görevi olan bir veya daha fazla yönetici adı verilen yönetici bilgisayarları bulunur. Her yönetilen sistem, yöneticiye SNMP aracılığıyla bilgi raporlayan bir yazılım bileşeni olan bir ajanı yürütür.

SNMP tarafından yönetilen bir ağ, üç temel bileşenden oluşur:

 Yönetilen cihazlar
 Ajan - yönetilen cihazlarda çalışan yazılım
 Ağ yönetim istasyonu (NMS) - yöneticide çalışan yazılım

Yönetilen cihaz, düğüm özgü bilgilere tek yönlü (yalnızca okuma) veya iki yönlü (okuma ve yazma) erişim sağlayan bir SNMP arabirimini uygulayan bir ağ düğümüdür. Yönetilen cihazlar, NMS'lerle düğüm özgü bilgileri takas ederler. Ağ elemanları olarak da adlandırılan yönetilen cihazlar, yönlendiriciler, erişim sunucuları, anahtarlar, kablo modemleri, köprüler, hub'lar, IP telefonları, IP video kameraları, bilgisayar ana bilgisayarları ve yazıcılardan herhangi bir cihaz olabilir.

Bir ajan, yönetilen bir cihazda yer alan bir ağ yönetimi yazılım modülüdür. Bir ajan, yönetim bilgilerinin yerel bilgisine sahiptir ve bu bilgileri SNMP'ye özgü bir forma çevirir.

Bir ağ yönetim istasyonu, yönetilen cihazları izleyen ve kontrol eden uygulamaları yürütür. NMS'ler, ağ yönetimi için gereken işlem ve bellek kaynaklarının çoğunu sağlar. Yönetilen bir ağda bir veya daha fazla NMS olabilir.

SNMP yönetim bilgi birimleri (MIB)
MIB'ler hiyerarşik bir yapıda kayıtlı tutulan bilgi koleksiyonudur. SNMP'de belirli bir değişkenin değerine ulaşmak için evrensel olarak belirlenmiş bu koleksiyonun ilgili birimi kullanılır. Örneğin bir cihazın üreticisi tarafından atanan cihaz açıklaması için 126.96.36.199.2.1.2 birimindeki bilgiye ulaşmak gerekir. Ağaç yapısında bu rakamların karşılığı "iso.identified-organization.dod.internet.mgmt.mib-2.description" değerine karşılık gelmektedir.

SNMP'nin kullanımı
SNMP istek gönderme ve cevap bekleme ile çalışan bir protokoldür. Ağ yönetim sistemi uygulaması ajan uygulama çalıştıran cihaza ihtiyaç duyduğu bilginin isteğini gönderir ve isteği alan cihaz yönetim uygulamasına ilgili değeri döndürür. Burada UDP ve IP gibi geçmişten günümüze sıklıkla kullanılan iletişim protokollerinden birisi kullanılabilir. SNMP'de yönetim ve izleme SNMPv1 adı verilen ilk sürümünde sadece 4 çeşit işlemle gerçekleştirilir:

 GET: Yönetim sistemi tarafından yönetilen birimdeki bir veya daha fazla bilgi birimindeki değeri elde etmek için gönderilen istek komutudur.
 GETNEXT: Yönetim sisteminden bir bilgi tablosundaki sonraki değeri okumak için gönderilen istek komutudur.
 SET: Yönetim sisteminin yönettiği cihaz üzerinde bir değeri değiştirmek için kullandığı komuttur.
 TRAP: Üzerinde ajan uygulama çalışan cihazda belirli özel durumlar oluştuğunda bu durumu yönetim sistemine bildiren işlemdir. Diğer işlemlerden farklı olarak bu işlem için yönetim sisteminden herhangi bir istek gönderilmesi gerekmez.

SNMPv2 adı verilen ikinci sürüm ise ilk sürümün geliştirilmesi ile ortaya çıkarılmıştır. Örneğin iki yeni işlem ilave edilmiştir:

 GETBULK: Büyük boyutlu bilgilerin verimli şekilde elde edilmesi için yönetim sistemi tarafından gönderilen istek. Bu sayede tablolardan aynı anda birkaç sütun almak mümkün olmuştur.
 INFORM: Bir yönetim sisteminin diğer bir yönetim sistemini bilgilendirmek amacıyla kullandığı işlem.

Bunun yanı sıra MIB'ler için kullanılan bilgi saklama değişkenlerinin kapasitesi arttırılmıştır. Örneğin 32 bitlik sayaçların yanı sıra 64 bitlik sayaçlar kullanılmaya başlanmıştır. Her ne kadar bir geliştirilme ile ortaya çıkarılsa da bu iki sürüm birbiriyle uyumlu değildir. Ancak her iki sürümü destekleyen sistemler de mevcuttur.

RESPONSE: Get komutu ile istenen verileri içeren bir yanıt gönderir.

Protokol sürümleri
Uygulamada, SNMP uygulamaları genellikle birden fazla sürümü desteklerler: tipik olarak SNMPv1, SNMPv2c ve SNMPv3 olmak üzere 3 tanedir.

SNMPv1
SNMP'nin ilk uygulaması olan SNMP sürüm 1 (SNMPv1), SNMP protokolünün tasarımı 1980'lerde bir grup işbirlikçi tarafından yapılmıştır. Resmi olarak desteklenen OSI/IETF/NSF (Ulusal Bilim Vakfı) çabası (HEMS/CMIS/CMIP) o dönemin bilgi işlem platformlarında uygulanamaz olduğu kadar potansiyel olarak işlevsiz olarak da görülmüştü. SNMP, internetin büyük ölçekli dağıtımı ve ticarileştirilmesine yönelik atılan adımlar için geçici bir protokol olarak kabul edildi.

SNMP'nin ilk İstek için Yorumlar (RFC'ler), şimdi SNMPv1 olarak bilinen, 1988'de ortaya çıktı:

  — TCP/IP tabanlı internetlerin yönetim bilgisi yapısı ve tanımlaması
  — TCP/IP-tabanlı internetlerin ağ yönetimi için yönetim bilgi tabanı
  — Basit bir ağ yönetimi protokolü

1990 yılında, bu belgelerin yerini şunlar aldı:

  — TCP/IP tabanlı internetler için yönetim bilgilerinin yapısı ve tanımlanması
  — TCP/IP-tabanlı internetlerin ağ yönetimi için yönetim bilgi tabanı ()
  — Basit bir ağ yönetimi protokolü

1991 yılında,  (MIB-1) daha sık kullanılan ile değiştirilmiştir:

  — TCP/IP-tabanlı internetlerin ağ yönetimi için yönetim bilgi tabanının (MIB-2) 2. sürümü

SNMPv1, User Datagram Protocol (UDP), OSI Connectionless-mode Network Service (CLNS), AppleTalk Datagram Delivery Protocol (DDP) ve Novell Internetwork Packet Exchange (IPX) gibi taşıma katmanı protokolleri tarafından taşınabilir.

Sürüm 1, zayıf güvenliği nedeniyle eleştirildi. Spesifikasyon, aslında, özel kimlik doğrulamanın kullanılmasına izin verir, ancak yaygın olarak kullanılan uygulamalar, "yalnızca tüm SNMP mesajlarını gerçek SNMP mesajları olarak tanımlayan önemsiz bir kimlik doğrulama hizmetini destekler." Bu nedenle, mesajların güvenliği, mesajların gönderildiği kanalların güvenliğine bağlıdır. Örneğin, bir kuruluş, kendi iç ağının, SNMP mesajları için hiçbir şifreleme gerekmeyecek kadar güvenli olduğunu düşünebilir. Bu gibi durumlarda, açık metin olarak iletilen "topluluk adı", orijinal spesifikasyona rağmen fiili bir şifre olarak görülme eğilimindedir.

SNMPv2c
 ve  tarafından tanımlanan SNMPv2, sürüm 1'i gözden geçirir ve performans, güvenlik ve yönetici-yönetici iletişimi alanlarında geliştirmeler içerir. Tek bir istekte büyük miktarda yönetim verisi almak için iteratif GetNextRequests'a alternatif olarak GetBulkRequest tanıtıldı. SNMPv2'de tanıtılan yeni parti tabanlı güvenlik sistemi, birçok kişi tarafından aşırı karmaşık olarak görüldüğü için yaygın olarak benimsenmedi. Bu SNMP sürümü, Önerilen Standart olgunluk seviyesine ulaştı, ancak daha sonraki sürümler tarafından kullanılmayacak şekilde eski olarak kabul edildi.

Topluluk Tabanlı Basit Ağ Yönetim Protokolü sürüm 2 veya SNMPv2c,  - 'de tanımlanmıştır. SNMPv2c, tartışmalı yeni SNMP v2 güvenlik modeli olmadan SNMPv2'yi içerir ve yerine SNMPv1'in basit topluluk tabanlı güvenlik şemasını kullanır. Bu sürüm, IETF'nin Taslak Standart olgunluk seviyesini karşılayan nispeten az sayıda standarttan biridir ve yaygın olarak SNMPv2 standardı olarak kabul edilir. Daha sonra SNMPv3'ün bir parçası olarak yeniden belirtildi.

Kullanıcı Tabanlı Basit Ağ Yönetim Protokolü sürüm 2 veya SNMPv2u,  - 'da tanımlanmıştır. Bu, SNMPv1'den daha büyük bir güvenlik sağlamaya çalışan, ancak SNMPv2'nin yüksek karmaşıklığını ortaya çıkarmadan bir uzlaşmadır. Bu varyant, SNMP v2 * olarak ticarileştirildi ve mekanizma nihayetinde SNMP v3'teki iki güvenlik çerçevesinden biri olarak benimsendi.

SNMPv3
SNMPv3, şifreli güvenliğin eklenmesi dışında, protokolde herhangi bir değişiklik yapmaz; ancak yeni metinsel kurallar, kavramlar ve terimler nedeniyle çok farklı görünür. En dikkat çekici değişiklik, SNMP'nin güvenli bir sürümünü tanımlamak için, SNMP'ye güvenlik ve uzaktan yapılandırma geliştirmeleri ekleyerek gerçekleştirildi. Güvenlik yönü, gizlilik için hem güçlü kimlik doğrulama hem de veri şifrelemesi sunarak ele alınmıştır. Yönetim yönü için SNMPv3, bildirim kaynakları ve proxy yönlendiricileri olmak üzere iki bölüme odaklanmaktadır. Değişiklikler ayrıca, SNMP varlıklarının uzaktan yapılandırması ve yönetimi ile ilgili konuların yanı sıra, büyük ölçekli dağıtım, hesaplamalar ve hata yönetimi ile ilgili sorunları ele almayı kolaylaştırmaktadır.

Dahil edilen özellikler ve geliştirmeler:

 Bilinen SNMP varlıkları arasında sadece iletişimi kolaylaştırmak için SNMP varlıklarının tanımlanması - Her SNMP varlığı SNMPEngineID adı verilen bir tanımlayıcıya sahiptir ve SNMP iletişimi, bir SNMP varlığının eşinin kimliğini bildiği durumlarda mümkündür. Ancak, Trap'ler ve Bildirimler bu kuralın istisnasıdır.
 Güvenlik modellerini destekleme - Bir güvenlik modeli, bir yönetimsel alan veya bir intranet içindeki güvenlik politikasını tanımlayabilir. SNMPv3, kullanıcı tabanlı bir güvenlik modeli (USM) için özellikleri içerir.
 Güvenlik hedeflerinin tanımlanması, mesaj doğrulama hizmetinin hedeflerinin aşağıdaki koruma amaçlarını içerdiği şekildedir:
 Bilginin Değiştirilmesi - Yetkili bir anahtar tarafından oluşturulan iletimdeki mesajların yetkisiz SNMP birimleri tarafından değiştirilmesine karşı koruma.
 Masquerade, bazı yetkilere sahip olmayan bir ilke tarafından yetkilendirilmemiş yönetim işlemlerine karşı koruma sağlamak için uygun yetkilere sahip başka bir ilkenin kimliğini üstlenme işlemidir.
 Mesaj akışı değiştirme, yetkisiz yönetim işlemlerini etkilemek için kötü niyetli olarak yeniden sıralanan, geciktirilen veya yeniden oynatılan mesajlara karşı koruma sağlar.
 Açıklama, SNMP motorları arasındaki değişimleri gizlice dinlemeye karşı koruma sağlar.
 USM Spesifikasyonu - USM, aşağıdaki mevcut iletişim mekanizmalarının genel tanımından oluşur:
 Kimlik doğrulama ve gizlilik olmadan iletişim (NoAuthNoPriv).
 Kimlik doğrulamalı ve özel iletişim olmadan iletişim (AuthNoPriv).
 Kimlik doğrulama iletişimi ve gizlilik (AuthPriv).
 Farklı kimlik doğrulama ve gizlilik protokollerinin tanımı - USM'de MD5, SHA ve HMAC-SHA-2  kimlik doğrulama protokolleri ve CBC_DES ve CFB_AES_128 gizlilik protokolleri desteklenmektedir.
 Keşif prosedürünün tanımı - Belirli bir taşıma adresi ve taşıma uç nokta adresi için bir SNMP varlığının SNMPEngineID'sini bulmak için yapılan işlemlerdir.
 Zaman senkronizasyon prosedürünün tanımı - SNMP varlıkları arasında kimlik doğrulanmış iletişimi kolaylaştırmak için yapılan işlemlerdir.
 SNMP çerçeve MIB'inin tanımı - SNMP varlığının uzaktan yapılandırması ve yönetimi için kolaylık sağlamak için yapılan işlemlerdir.
 USM MIB'lerinin tanımı - Güvenlik modülünün uzaktan yapılandırması ve yönetimi için kolaylık sağlamak için yapılan işlemlerdir.
 View-Based Access Control Model (VACM) MIB'lerinin tanımı - Erişim kontrol modülünün uzaktan yapılandırması ve yönetimi için kolaylık sağlamak için yapılan işlemlerdir.

SNMP'nin en büyük zayıflıklarından biri güvenlik, özellikle SNMP Sürümleri 1 ve 2'de kimlik doğrulama, yönetici ve ajan arasında açık metin olarak gönderilen bir paroladan (topluluk dizisi) ibarettir. Her SNMPv3 mesajı, oktet dizesi olarak kodlanan güvenlik parametreleri içerir. Bu güvenlik parametrelerinin anlamı, kullanılan güvenlik modeline bağlıdır. v3'teki güvenlik yaklaşımı aşağıdaki hedefleri hedefler:

 Gizlilik - Yetkisiz bir kaynak tarafından gözetlemeyi önlemek için paketlerin şifrelenmesi.
 Bütünlük - Aktarım sırasında bir paketin değiştirilmediğinden emin olmak için mesaj bütünlüğü, isteğe bağlı bir paket tekrar koruma mekanizması içerir.
 Kimlik doğrulama - Mesajın geçerli bir kaynaktan geldiğini doğrulamak için yapılır.

v3 ayrıca, daha sonra SNMPv3'ün SSH üzerinden ve SNMPv3'ün TLS ve DTLS üzerinden desteklenmesini sağlayan bir taşıma güvenliği modeli (TSM) tarafından takip edilen USM ve VACM'yi tanımlar.

 Kullanıcı Tabanlı Güvenlik Modeli (USM), kimlik doğrulama ve gizlilik (şifreleme) işlevlerini sağlar ve mesaj düzeyinde çalışır.
 Görünüm Tabanlı Erişim Kontrol Modeli (VACM), belirli bir MIB nesnesine erişime izin verilip verilmeyeceğini belirler ve belirli işlevleri gerçekleştirmek için PDU seviyesinde çalışır.
 Taşıma Güvenlik Modeli (TSM), mesajların harici güvenlik kanalları üzerinden kimlik doğrulama ve şifreleme yöntemi sağlar. TSM özelliklerini kullanan SSH ve TLS/DTLS adlı iki taşıma protokolü tanımlanmıştır.

2004 yılı itibarıyla, IETF,  -  tarafından tanımlandığı şekliyle (aynı zamanda STD0062 olarak da bilinen) Basit Ağ Yönetim Protokolü sürüm 3'ü, mevcut standart sürüm olarak tanımaktadır. IETF, SNMPv3'ü tam bir İnternet standardı olarak belirlemiştir, RFC için en yüksek olgunluk seviyesidir. Daha önceki sürümleri, çeşitli şekillerde "Tarihi" veya "Eskimiş" olarak belirleyerek, eskimiş olarak kabul etmektedir.

Linux işletim sisteminde SNMP sürümlerini etkinleştirme
Turbonomic, Guest Processes'i bulmak için SNMP'nin etkinleştirmesi ve yapılandırılması gerekir. Bu adımlar işletim sürümleri arasında farklılık gösterebilir. Genel adımlar şu şekildedir;

SNMPv2'yi etkinleştirmek
1.Adım: Linux dağıtımınız ve sürümünüz için uygun SNMPv2c sunucu paketini edinin ve kurun. Çoğu paket yöneticisinde net-snmp şeklinde adlandırılır. Eğer paket içerinde net-snmp-utils varsa bunu da kurun.

2.Adım: SNMP'yi yapılandırmak için /etc/snmp/snmpd.conf ve doğrulamak için snmp-conf -i komutu çalıştırılarak SNMPv2c etkinleştirilir ve ardından salt okunur bir topluluk adı ayarlanır. Bu topluluk adı Turbonomic tarafından sanal makinedeki SNMP aracıyla iletişim kurmak için kullanılır. Not:Seçeceğiniz topluluk adı sistemdeki tüm OID'lere en azından salt okunur erişime sahip olmalıdır.

3.Adım: Arka plan programını genel bir arabirimde dinleyecek şekilde yapılanmalıdır. Varsayılan kurumların çoğu yalnızca şu adresi tanır: 127.0.0.1

4.Adım: SNMP kurulumu doğrulanması gerekir.Topluluk dizesini ve IP adresini değiştirerek uzak bir makineden aşağıdaki komutu kullanarak SNMP kurulumunuzun başarılı olduğunu doğrulayın:

snmpwalk -Os -v 2c -c COMMUNITY_STRING IP_ADDRESS iso.18.104.22.168.1.1.1

Başarılı olursa, komut makinenin çekirdek sürümünü döndürecektir.

SNMPv3'ü etkinleştirmek
1.Adım:Linux dağıtımınız ve sürümünüz için uygun SNMPv2c sunucu paketini edinin ve kurun. Aynı şekilde SNMPv2c sürümünde olduğu gibi genel olarak çoğu paket yöneticisinde net-snmp ile adlandırılır. Aşağıdaki 5. adımda yapılandırmanızı doğrulamak için paketi Turbonomicnet-snmp-utils VM'ye de kurmalısınız .

2.Adım: SNMP hizmetini durdurun.

3.Adım: SNMPv3 kullanıcısını şu komutla oluşturun ;net-snmp-config --create-snmpv3-user [-ro] [-A authpass] [-X privpass] [-a MD5|SHA] [-x DES|AES] [username]

Örnek komut:

i. net-snmp-create-v3-user -ro -A snmpv3authPass -a SHA -X snmpv3encPass -x AES snmpv3user

Aşağıdaki koda benzer bir çıktıyla sonuçlanır:

adding the following line to /var/lib/net-snmp/snmpd.conf:

createUser snmpv3user SHA "snmpv3authPass" AES snmpv3encPass adding the following line to /etc/snmp/snmpd.conf:

rouser snmpv3user

4.Adım: Kurulumunuzu doğrulayın ; Yapılandırmayı doğrulamak için Turbonomic VM üzerinde aşağıdaki komutu yürütebilirsiniz :

snmpwalk -Os -v 2c -c COMMUNITY_STRING IP_ADDRESS iso.188.8.131.52.1.1.1

SNMP'nin uygulama alanları
SNMP büyük ve uzaktan yönetilme zorunluluğu doğan ağ cihazlarının tek bir merkezden gözlenmesi ve ayarlanmasına olanak sağlar. Sunucular, routerlar, modemler ve kişisel bilgisayarlar gibi ağı oluşturan tüm birimlerde birer SNMP ajanı bulunabilir. Bunlar Ağ Yönetim Sisteminin çalıştığı birime istek üzerine çalıştırdıkları hizmetlerle ilgili bilgileri sağlayabilecekleri gibi oluşan herhangi bir acil durumu da bu sisteme bildirip sorundan en hızlı şekilde haberdar edilmesini sağlayabilirler. Güvenlik açıklarından dolayı güvenliği sağlanmamış ağlarda kullanımı hâlâ bir tehdit olduğundan SNMP kişisel ağlarda pek fazla uygulama bulamamıştır. Her ne kadar üçüncü sürümde güvenliği sağlayıcı bazı önlemler alınmış olsa bile kullanımı artmamıştır.

Kaynakça

Uygulama katmanı protokolleri

SNMP


Die Filialkirche Buchholz ist ein Kirchengebäude in der römisch-katholischen Pfarre Afritz. Sie ist nach dem heiligen Lambert benannt und steht in der Streusiedlung Buchholz der Gemeinde Treffen auf freiem Feld in 924 Meter Höhe auf der Westflanke des Gerlitzen-Massivs über dem Gegendtal.

Geschichte
Buchholz wurde 1615 als Filialkirche von Treffen genannt. Ab 1756 betreute ein Zisterziensermönch aus Viktring in Buchholz eine Missionsstation zur Bekämpfung des Geheimprotestantismus. 1783 löste man Buchholz im Zuge der Josephinischen Reformen aus der Mutterpfarre Treffen heraus und richtete eine Lokalkaplanei unter dem Patronat des Kärntner Religionsfonds ein. Buchholz, das ab 1898 eine selbstständige Pfarre war, gehört seit 1964 zur Pfarre Afritz.

Beschreibung
Die Kirche ist ein kleiner gotischer Bau mit eingezogenem Chor und westlicher Vorhalle. Der gemauerte westliche Dachreiter wird von einem barocken Zwiebelhelm mit Laterne bekrönt. Die Glocke goss 1573 Georg Renner. Nördlich des Chores befindet sich die Sakristei mit zwei spätgotischen Fenstern. An der Südwand ist ein Christophorusfresko erhalten.

Im Inneren verbindet ein spitzbogiger Triumphbogen das Langhaus und den Chor. Das Langhaus hat eine flache barocke Stuckdecke, der Chor ein Tonnengewölbe mit Stichkappen und einen Fünfachtelschluss. Ein profiliertes, spätgotisches Schulterbogenportal mit Hohlkehlen und Wappentartsche führt durch eine eisenbeschlagene Tür in die Sakristei  mit einem Sterngratgewölbe.

Einrichtung
Der barocke Hochaltar mit Säulen und Opfergangsportalen füllt den Chor in Höhe und Breite aus. Der Altar ist ein Spätwerk von Johann Pacher von 1768. Das Altarblatt zeigt den hl. Lambert, den Kirchenheiligen. Im Aufsatz flankieren die Statuen der Heiligen Johannes der Täufer und Lambert eine geschnitzte Krönung Mariens.

Der 1744 von Josef Kapfer gefertigte und 1777 von Johann Rudolf gefasste linke Seitenaltar stellt im Mittelbild eine Schutzmantelmadonna und im Aufsatzbild den heiligen Florian dar. Seitlich stehen die Figuren der Apostelfürsten Petrus und Paulus.

Die Kanzel entstand um 1725/30 und zeigt an den Brüstungsfeldern die vier Evangelisten.

Literatur
Dehio-Handbuch. Die Kunstdenkmäler Österreichs. Kärnten. Anton Schroll, Wien 2001, ISBN 3-7031-0712-X, S. 67.
 Broschüre der Pfarre Afritz

Weblinks

 https://www.kath-kirche-kaernten.at/pfarren/pfarre/C3235

Kirchengebäude in Treffen am Ossiacher See
Buchholz
Buchholz
Buchholz
Baudenkmal (Kärnten)

Filialkirche Buchholz


An Mibora maroccana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni René Charles Maire, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni René Charles Maire. An Mibora maroccana in nahilalakip ha genus nga Mibora, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mibora

Mibora maroccana


Reinhard II. ist der Name folgender Personen:

Reinhard II. (Hanau) (1369–1451), Graf von Hanau
Reinhard II. von Dampierre (1175–1234), französischer Kreuzfahrer und Herr von Dampierre-le-Château

Reinhard II.


විවිධ ක්‍ෂීරපායීන්ගේ දළ අතීතයේ සිටම විවිධ කටයුතු සඳහා මිනිසා විසින් භාවිතයට ගැනැනි.

දළ ලබාගන්නා සතුන්

ඇත්තු සහ මැමත්

හිපපොටේමස්

වල් ඌරා

තල්මස් වර්ග

භාවිත
 ආභරණ
 ඖෂධ
 ආගමික කටයුතු
 සැරසිලි

කැපූ ක්‍ෂීරපායී දළ

කැපූ ක්‍ෂීරපායී දළ


knez, titula
 Knez (riba), morska riba
 Knez (pjevač), crnogorski pjevač

Knez (razdvojba)


Paktiya Vilayeti (Peştuca:پکتيا, Paktyā), Afganistan'ın 34 vilayetinden birisidir.

Paktiya Vilayeti'nin merkezi Gardez şehridir. 6,432 km² yüzölçümündeki vilayetin nüfusu 415.000'dir.

Vilayetin şehirleri
 Azra
 Tsamkani
 Dand Wa Patan
 Gardez
 Zadran
 ZaZi
 Jani Khel
 Lazha Mangal
 Sayed Karam
 Shamal
 Shwak
 Zurmat
 Ahmadzai

Paktiya


سفينة الخط أو سفينة خط المعركة  نوع من السفن الحربية التي بنيت في القرن القرن السابع عشر حتى منتصف القرن التاسع عشر وهي مصممة بحيث تأخذ دور قتالي في التكتيك البحري المعروف باسم خط المعركة والذي تكون فيه السفن الحربية مصطفة على شكل خط لمواجهة السفن المعادية ، ومع ظهور الطاقة البخارية وظهور البواخر في نهاية الأربعينيات من القرن التاسع عشر قل استخدام السفن الشراعية.

مراجع

انظر أيضا

 خط المعركة

أنواع السفن
حرب بحرية
سفن حربية
سفن عصر الشراع

سفينة خطية


An Coelachne simpliciuscula in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni William Munro och George Bentham. An Coelachne simpliciuscula in nahilalakip ha genus nga Coelachne, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coelachne

Coelachne simpliciuscula


Wilson Martins (* 3. März 1921 in São Paulo; † 30. Januar 2010 in Curitiba) war ein brasilianischer Literaturwissenschaftler und Kulturhistoriker, dessen Beiträge regelmäßig im Jornal do Brasil und in O Estado de S. Paulo veröffentlicht wurden. Außerdem ist er bekannt durch die umfangreiche Reihe História da Inteligência Brasileira.

Leben
Bereits im Alter von 16 Jahren arbeitete Martins als Gutachter für das Amtsblatt Jornal Gazeta do Povo und setzte diese Arbeit bis 1945 fort, als dieses ihre Veröffentlichungstätigkeit als täglich erscheinende Zeitung einstellte. In den 1940er Jahren gehörte er auch zu den ersten Moderatoren des Radiosenders Radio Clube Paranaense. Nach einem ersten juristischen Examen verlegt er infolge eines literarischen Zwischenstudiums in Paris seine Interessen komplett auf die Literaturwissenschaften.

Wilson graduierte an der Universidade Federal do Paraná, dozierte auch dort und lehrte von 1965 bis 1991 an der New York University. 2002 erhielt er für sein Lebenswerk von der Academia Brasileira de Letras den Prêmio Machado de Assis.

Werk
 Interpretac̜ões (ensaios de crítica). S. Paulo, J. Olympio, Rio de Janeiro 1946.
 A crítica literária no Brasil. F. Alves, Rio de Janeiro 1952 (2. Aufl. 1983).
 Um Brasil diferente, ensaio sôbre fenômenos de aculturação no Paraná. Editôra Anhembi, São Paulo 1955.
 A palavra escrita : história do livro, da impresa, e da biblioteca. Com um capítula referente à propiedade literária e, apêndice as convenções de Berna, de Washington e Universal, sôbre os direitos autorais. Editôra Anhembi, São Paulo 1957.
 O modernismo, 1916–1945. Editôra Cultrix, São Paulo 1965, 5ª hrsg. 1977 – Übersetzung: Jack Tomlins (1971), The modernist idea: a critical survey of Brazilian writing in the twentieth century, New York University Press, ISBN 0-8147-0293-7
 Teatro brasileiro contemporâneo. Appleton-Century-Crofts, New York 1966.
 O emprego da palavra "barroco" em literatura. Coimbra 1966.
 História da Inteligência Brasileira. 7 Bde., Editora Cultrix, São Paulo 1976–1979.
 A Crítica Literária no Brasil. 2 Bde.
 Pontos de vista : crítica literária. T.A. Queiroz, São Paulo 1991.
 A invenção do Paraná : estudo sobre a presidência Zacarias de Góes e Vasconcelllos. Imprensa Oficial do Estado do Parana, Curitiba, Parana 1999.
 A idéia modernista. Academia Brasileira de Letras, Topbooks, Rio de Janeiro 2002.
 O ano literário : 2000–2001. Topbooks, Rio de Janeiro 2005.

Auszeichnungen und Ehrungen
 o. J.: Academia Brasileira de Letras
 2002: Prêmio Machado de Assis

Literatur
 M. Sanches Neto: Wilson Martins. Editora UFPR, 1997, ISBN 85-7335-014-8.
 Mestre da crítica: edição commemorativa dos 80 anos do crítico literario Wilson Martins, Professor Emérito da Universidade de Nova Iorque. Imprensa Oficial do Paraná, 2011, ISBN 85-7475-032-8.

Weblinks

Einzelnachweise

Literaturwissenschaftler
Hochschullehrer (New York University)
Träger des Prêmio Machado de Assis
Autor
Literatur (Portugiesisch)
Brasilianer
Geboren 1921
Gestorben 2010
Mann

Wilson Martins (Literaturkritiker)


ඓතිහාසික සංස්ථා පසුබිම

ඓතිහාසිකව සංස්ථා, රජයේ විශේෂ පනතක් මගින් ආරම්භ කරන ලදි. අද වන විට සංස්ථා සාමාන්‍යයෙන් රජයේ, පළාතේ හෝ ජාතික ආණ්ඩුවේ ලියාපදිංචි වනු ලැබේ. මෙම ලියාපදිංචිවීමෙන් අනතුරුව ඒවා රජය මගින් පනවන ලද නීති මගින් විධිමත් ලෙසට පාලනය වන ආයතනයක් බවට පත්වේ. වගකීම් සීමිත ව්‍යාපාරයක් ලෙසට සංස්ථාව උපකල්පනය කිරීමට, ලියාපදිංචිය ප‍්‍රධාන පූර්ව අවශ්‍යතාවයක් වේ. මෙම ලියාපදිංචි කිරීමේ කාර්යයේදී සංස්ථාවේ සහ ලියාපදිංචි නියෝජිතවරයෙකුගේ (කි‍්‍රයාවලිය තුළ නෛතිකමය සේවාවක් ලබාගැනීමට හැකියාවක් ඇති බවට නම් කරන ලද සමාගමක් හෝ පුද්ගලයෙක්) ප‍්‍රධාන ලිපිනය නම් කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය වේ. එසේම මෙම ලියාපදිංචි කිරීමේ කාර්යයේදී, සමහර විට නියෝජිතවරයෙක් හෝ ගොනු කරන ලද නීතිමය හෝ බලඅධිකාරයක් මත පදනම්වන සංස්ථාවේ වෙනත් නෛතික නියෝජිතවරයෙක් නම්කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය වේ.

	සාමාන්‍යයෙන් සංස්ථාවක් ආණ්ඩුවත් සමගින් සංස්ථාවේ පවතින සාමාන්‍ය ස්වභාවය, නිකුත් කිරීමට බලයලත් කොටස් ප‍්‍රමාණය සහ අධ්‍යක්ෂකවරුන්ගේ නම් සහ ලිපිනයන් ඇතුළත් ව්‍යවස්ථාවලියක් ගොනු කරනු ලැබේ. එම ව්‍යවස්ථාවලිය අනුමත වන විට, සංස්ථාවේ අධ්‍යක්ෂකවරු රැස්වී රැස්වීම් කි‍්‍රයාපටිපාටිය, නිලධාරී තනතුරු වැනි සංස්ථාවේ අභ්‍යන්තර කටයුතු පාලනය කරන අතුරු නීති නිර්මාණය කරනු ලබයි.

	සංස්ථාවක් මෙහෙයවන නෛතික වූ බලඅධිකාරිමය නීතිය මගින් එහි අභ්‍යන්තර කටයුතු වැඩි ප‍්‍රමාණයක් මෙන්ම එහි මූල්‍යයද විධිමත් ලෙසට පාලනය වෙයි. තමන්ගේ මව් රාජ්‍යයෙන් පිටත යම් සංස්ථාවක් මෙහෙයවන්නේ නම් එය අදාළ රාජ්‍යයේ "විදේශ සංස්ථාවක්" ලෙසට ලියාපදිංචි විය යුතු අතර මීට මුළුමනින්ම සහ නිතරම සත්කාරක රටේ රැකියා, අපරාධ, කොන්ත‍්‍රාත්, සිවිල් කි‍්‍රයාකාරකම් වැනි අංශවලට අදාළ වන නීතිරීතිවලට යටත්ව කි‍්‍රයාකළ යුතුය.

නම් කිරීම
පොදුවේ සලකන විට සංස්ථාවලට නිශ්චිත නමක් තිබේ. ඓතිහාසික තොරතුරු දෙස බලද්දී, සමහර සංස්ථා නම් කර තිබෙන්නේ ඒවායේ සාමාජිකත්වය ලබාගත් පසුවයි. නිදසුනක් ලෙසට "ද ප‍්‍රසිඩන්ට් ඇන්ඞ් ෆෙලෝස් ඔෆ් හාවඞ් කොලේජ්" නම් සංස්ථාව පෙන්වා දිය හැකිය. අද වන විට වඩාත් නෛතිකමය තත්වයක් තුලින් ලබාගත් නිශ්චිත නමක් සංස්ථාවලට තිබේ. නමුත් එය, ඔවුන්ගේ සාමාජිකත්වය ලබාගැනීම සඳහා යොමු කරවීමක් අවශ්‍ය නොවේ. විශේෂයෙන් කැනඩාව තුළ මේ හැකියාව දක්නට ලැබේ. එහි බොහෝ ප‍්‍රමාණයක් කුඩා කැනේඩියාානු සමාගම්වලට නමක් ඇත්තේ ම නැත. ඔවුන් ඒ වෙනුවට භාවිතා කරන්නේ "පලාත් අලෙවි බදු ගෙවීමේදී" එක් එක් සංස්ථාවලට ලබාදෙන ලියාපදිංචි අංකයයි. හුදෙක්ම එකිනෙක සංස්ථා වෙන් වෙන්ව හඳුනාගැනීමට ඔවුන් භාවිත කරන්නේ ඒ එකිනෙකට අදාල ඉහතින් සඳහන් කළ අංකය වේ. (නිදසුනක් ලෙසට- "12345678 ඔන්ටාරියෝ ලිමිටඞ්")

	බොහෝ රටවල සංස්ථාපිත නම් තුළ "සංස්ථාව" නම් පදය ඇතුළත්ව තිබේ. නොඑසේනම් සංස්ථාපිත තත්ත්වයෙන් යුත් ආයතන හැඳින්වීම සඳහා භාවිත කරන කෙටි යෙදුමක් ඒ නම්වල අඩංගු වේ. නෛතිකමය හෝ වෙනත් බලඅධිකාරිමය සාධක සහ භාෂාවට අනුව මෙම යෙදුම් වෙනස් වේ. සමහර නීතිමය හෝ වෙනත් බලඅධිකාරීන් තුළ ඒවා අනිවාර්ය වේ. නමුත් සමහර ඒවා තුළදී එය අනිවාර්ය නොවේ (භාවිත කරන නම් හෝ කෙටියෙදුම්). ඒවායේ භාවිතයන් නිර්මාණාත්මක දැක්මක් හරහා වගකීම් සීමිත ආයතන සමග ගණුදෙනු කිරීමට සිදුවන සියලූම අයට දැනුම් දෙනු ලැබේ. එය සිදුවන්නේ එම ආයතන පිහිටුවන ලද පුද්ගලයන් වෙත එය නැවත ළඟා නොවන බවට දැනුවත්භාවය තුලය.

	සමහර නෛතික හෝ වෙනත් බලඅධිකාරීන් සංස්ථාපිත තත්ත්වය හැඟවීම සඳහා "සමාගම්" යන වචනය පමණක් භාවිත කිරීමට ඉඩ නොදේ. එයට හේතුව වන්නේ සමහර විට "සමාගම" යන වචනය තුළ හවුල් ව්‍යාපාරයක් හෝ කේවල ස්වාමි ව්‍යාපාරයක් සඳහන් කිරීමටද හැකි බැවිනි. එලෙසම පෞරාණිකව සලකද්දී අනවශ්‍ය ලෙස එකතුවුණු පුද්ගල කණ්ඩායමක් හැඳින්වීමටද එම වචනය භාවිත කළ හැකිය. (නිදසුනක් ලෙසට, තානායමක රැඳී සිටින අය)

References

http://en.wikipedia.org/wiki/Corporation#Formation

සංස්ථා පසුබිම ඓතිහාසික


Bei dem Eisenbahnunfall auf der Desjardins-Kanalbrücke beschädigte am 12. März 1857 ein entgleisender Reisezug bei Hamilton, Ontario, Kanada, eine Brücke, die daraufhin einstürzte. 59 Tote waren zu beklagen.

Voraussetzungen
Der Zug der Great Western Railway war mit etwa 100 Reisenden an Bord von Toronto nach Hamilton unterwegs. Er bestand aus der Lokomotive Oxford mit folgendem Schlepptender, einem Gepäckwagen und zwei Reisezugwagen der ersten Wagenklasse. Die Lokomotive Oxford war erst sechs Tage zuvor einer Generalrevision unterzogen und auch unmittelbar vor Antritt der Unglücksfahrt noch einmal inspiziert worden.

Die Strecke führte kurz vor Hamilton mit einer Drehbrücke über den Desjardins-Kanal. Die Brücke war eine Holzkonstruktion.

Unfallhergang
Bei der Überfahrt über die Brücke oder kurz zuvor brach die vorderste Achse der Lokomotive. Die Lokomotive entgleiste, kippte gegen tragende Elemente der Brückenkonstruktion und zerstörte sie. Die Brücke gab daraufhin nach und der Zug stürzte in den noch unter einer Eisdecke liegenden Kanal. Die Lokomotive durchbrach das Eis und versank vollständig unter der Wasseroberfläche. Zahlreiche Menschen ertranken oder starben durch Unterkühlung. Darüber hinaus gab es eine Anzahl Verletzter.

Untersuchung
Die Unfallursache wurde vom 13. März bis zum 8. April durch den Coroner und eine Jury in zahlreichen Sitzungen untersucht. Diese kamen zu dem Schluss, dass die entgleisende Lokomotive tragende Strukturen der Brücke so beschädigt hatte, dass sie einstürzte. Die Ursache des auslösenden Achsbruchs konnte nicht geklärt werden. Die Konstruktion der Brücke wurde als für den normalen Bahnverkehr für ausreichend erachtet. Sie war aber für den Fall einer Entgleisung nicht ausgelegt. Die Jury empfahl den Bau einer stärkeren Brücke an dieser Stelle und eine gesetzliche Regelung, dass Züge vor der Einfahrt in bewegliche Brücken zunächst anhalten müssten.

Siehe auch
 Liste von Eisenbahnunfällen in Kanada

Literatur
 William A. Shepard (Hrsg.): Full Details of the Railway Disaster of the 12th of March, 1857, at the Desjardin Canal on the Line of the Great Western Railway. Shepard & Co., Hamilton 1857.

Einzelnachweise

Desjardins-Kanalbrucke
Desjardins-Kanalbrucke
Geschichte Ontarios
Verkehr (Ontario)
Hamilton (Ontario)
Desjardins-Kanalbrucke


Zilhicce, Hicri takvime göre yılın 12. ve sonuncu ayıdır. Haram aylardan olan Zilhicce ayı, İslam'ın beş şartından biri olan hac ibadetinin yapıldığı, iki bayramdan biri olan Kurban Bayramı'nın kutlandığı ay olmasıyla kutsal olarak kabul edilir. Zilhicce ayından önceki ay Zilkade, sonraki ay ise yeni yılın ilk ayı Muharrem ayıdır.

Arapça'da Zilhicce isminin anlamı Hac Sahibi veya "Hac Ayı" anlamına gelir. Bu ay boyunca dünyanın her yerinden Müslüman hacılar Kabe'yi ziyaret etmek için Mekke'de toplanır. Hac ibadeti bu ayın sekizinci, dokuzuncu ve onuncu günlerinde yapılır. Bu ayın dokuzuncu günü aynı zamanda arefe günüdür ve 10'unda sabah namazı vaktinden sonra Kurban Bayramı başlar, 13'üncü günün ikindi namazı vaktinde sona erer.

Mübarek Aylar'ın ikincisidir. Ayrıca haccın bir parçası ve tamamlayıcısı olan kurban kesme ibadeti de bu ayda yapılır. İslam aleminde bu gün Kurban Bayramı olarak kutlanır.

Kuran'da Hac Suresi:
 22:28 '''Gelsinler ki, kendilerine ait birtakım menfaatlere şahit olsunlar ve Allah'ın kendilerine rızık olarak verdiği (kurbanlık) hayvanlar üzerine belli günlerde (onları kurban ederken) Allah'ın adını ansınlar. Artık onlardan siz de yiyin, yoksula fakire de yedirin.
 22:29 Sonra kirlerini gidersinler, adaklarını yerine getirsinler ve Beyt-i Atik'i (Kâbe'yi) tavaf etsinler.
 22:33' Sizin için onlarda belli bir zamana kadar birtakım yararlar vardır. Sonra da kurbanlık olarak varacakları yer Kâbe'dir.''

Kaynakça

Haram ay
Hicri takvim
Kutsal ay (İslam)

Zilhicce


Mia Wasikowska (født 14. oktober 1989 i Canberra) er en polsk-australsk skuespiller. Hun blev kendt for sit arbejde i tv-serien In Treatment. Dette har givet hende hovedrollerne i Tim Burtons Alice in Wonderland (2010), Gus Van Sants film Restless (2011) og Cary Fukunagas version af Jane Eyre (2011).

Filmografi
 Amelia ()
 The Kids are All Right ()
 Alice i Eventyrland ()
 Restless ()
 Jane Eyre ()
 Albert Nobbs ()
 Lawless ()
 Tracks ()
 The Turning ()
 The Double ()
 Stoker ()
 Only Lovers Left Alive ()
 Maps to the Stars ()
 Crimson Peak ()
 Alice i Eventyrland: Bag spejlet ()

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Australien
Personer fra Canberra

Mia Wasikowska


Sveti Andrija Kim Taegon (korejski: 김대건; Solmou, Koreja, 21. kolovoza 1821. – Saenamteo, Koreja, 16. rujna 1846.), korejski katolički svećenik, mučenik i svetac Katoličke Crkve, predvodnik 103 Korejska mučenika i prvi katolički svećenik u Koreji.

Životopis
Rođen je 21. kolovoza 1821. godine u plemićkoj obitelji oca obraćenika. Kršten je s 15 godina. Da bi postao svećenik, morao je putovati 1 300 milja do najbližeg sjemeništa u Macau. Za vrijeme dinastije Joseon u Koreji je izbila protukršćanska pobuna, u kojoj su mjesni konfucijevci ubili njegova oca Ignatiusa (Ignacija) Kima.

Nakon ređenja u Šangaju 1845. godine, vraća se u Koreju, gdje je 16. rujna 1846. godine na rijeci Han, nedaleko korejske prijestolnice Seoula, bio mučen te mu je odrubljena glava.

Štovanje
Blaženim je proglašen 1925. godine, a papa Ivan Pavao II. proglasio ga je svetim 6. svibnja 1984. godine zajedno sa 102 korejska mučenika.

Spomendan mu je 20. rujna. Smatra se zaštitnikom korejskih svećenika.

Izvori

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 Papa Franjo korejskog mučenika sv. Andrewa Kima Taegona smatra modelom vjere i evangelizacije, www.ika.hkm.hr

Korejski mučenici
Katolički svećenici
Sveci
Katoličanstvo u Južnoj Koreji

Andrija Kim Taegon


Inden for håndarbejde er et sting en enkel løkke af tråd eller garn. Sting er et fundamentalt element i syning, strikning, broderi, hækling og blonder-fremstilling, både når det foregår i hånden eller på en symaskine. Der findes en række forskellige sting, som bruges til bestemte formål. Eksempelvis bruges et knaphulssting til at forstærke knaphuller.

Typer
 Bagsting
 Kastesting
 Knaphulssting
 Knudesting
 Krydssting
 Kædesting

Referencer

Litteratur

Syning

Sting (syning)


O tufão Haitang, conhecido nas Filipinas como tufão Feria, foi o primeiro super tufão da temporada de 2005 no noroeste do Pacífico. Teve ventos de até  no pico de intensidade e causou mais de 18 feridos graves e 13 mortes confirmadas em Taiwan e na República Popular da China. Os danos totalizaram cerca de $ 1,17 bilhões (2005 USD), a maioria dos quais ocorreu na China continental.

História meteorológica

O sistema formou-se na noite de 11 de julho como uma depressão mal organizada a cerca de 280 km a oeste da Ilha de Marcus, Japão, a 1200 UTC (2100 JST). Em 1800 UTC (0300 JST 13 de julho), tinha atingido uma força de tempestade tropical elevada e destrutiva e chamava-se Haitang, um nome chinês para o caranguejo florido. Cresceu até à força do tufão às 1800 UTC (0300 JST 14 de julho), no dia seguinte. Ao deslocar-se para oeste, continuou a ganhar força, atingindo o estatuto de categoria três ao entrar na área de responsabilidade das Filipinas. A Administração de Serviços Atmosféricos, Geofísicos e Astronómicos das Filipinas (PAGASA) nomeou a tempestade Feria para avisos filipinos a 15 de julho. A 16 de julho, a tempestade continuou a seguir para oeste e tornou-se uma ameaça para Taiwan e para as ilhas Sakishima do Japão. Haitang fortaleceu-se num super tufão de categoria 5. Sem relação com Haitang, o furacão Emily intensificou-se num furacão de categoria 5 na mesma altura em que Haitang se encontrava na categoria 5 de super tufão, marcando a primeira vez desde 1997, quando dois ciclones tropicais de força de categoria 5 existiram simultaneamente no Hemisfério Norte. A 17 de Julho enfraqueceu para a categoria 3, continuando para oeste, poupando a Sakishima um golpe directo, mas visando directamente Taiwan. Haitang fez um desembarque perto de Hualpén, Taiwan, às 0000 UTC (0800 NST) na manhã de 18 de julho. Levou um dia inteiro a atravessar a ilha e provocou inundações e deslizamentos de terra ao passar sobre as montanhas interiores. Enfraquecendo para uma tempestade tropical ao entrar no Mar do Sul da China, reorganizou-se num tufão mínimo à medida que se aproximava da costa sudeste da China. Haitang fez o aterro sanitário pela segunda vez perto de Wenzhou China a 19 de julho às 1200 UTC (2000 CST). Movendo-se para o interior, perdeu rapidamente a sua força e dissipou-se. A PAGASA deixou de emitir boletins para a tempestade perto de Jiangxi a 20 de julho.

Impacto

Taiwan
Em Taiwan, 2 mulheres foram encontradas mortas a leste de Taipé, um homem foi morto pela queda de pedras, e uma quarta vítima foi varrida pela água enquanto pescava. As empresas e escolas de Taiwan foram encerradas a 18 de julho devido ao tufão. Mais de 1.500 pessoas tinham sido evacuadas, na sua maioria do norte de Taiwan, e sinais de devastação podiam ser vistos como árvores arrancadas, ondas altas e perda de energia elétrica.

China continental
Estima-se que 15 milhões de pessoas foram afetadas pelo tufão. Um total de 2.151 casas foram destruídas,  de estradas foram destruídas e vários milhares de linhas de energia foram derrubadas pela tempestade Danos à infraestrutura totalizaram ¥ 8 bilhão (US$ 1,17 bilhões).

Ver também

 Lista de ciclones tropicais
 Tufão Nepartak (2016)
 Ciclone Soudelor (2015)

Referências

Ligações externas

 Informações gerais da JMA sobre o tufão Haitang (0505) da Digital Typhoon
 JMA Best Track Data of Typhoon Haitang (0505)
 JMA Best Track Data (Gráficos) do Tufão Haitang (0505)
 JMA Best Track Data (Texto)
 JTWC Best Track Data of Super Typhoon 05W (Haitang)
 05W. HAITANG do Laboratório de Pesquisa Naval dos Estados Unidos
 Artigo de notícias da BBC (Taiwan)
 Artigo de notícias da BBC (China)
 artigo CBC
 Guardião Ilimitado
 Xinhua (China)

Temporada de tufões no Pacífico de 2005
Ciclones tropicais em 2005
Tufões
2005 em Taiwan
2005 no Japão
F
F
Tufões na China
Tufões em Taiwan
Tufões no Japão

Tufão Haitang (2005)


Snow White's Poison Bite fue una banda finlandesa de post-hardcore procedente de Joensuu.
Su música puede ser descrita como pop punk, horror punk o screamo, Aunque la banda ha descrito su música como "murdercore", "horrorcore" o "killcore".

Historia
La banda se formó a principios del 2007 con Allan"Jeremy Thirteenth" Cotterill, Juuso Puhakka, Tuomo Korander y Teemu Leikas. Luego, en el 2008 la banda se completó con el bajista Jarkko Penttinen. A fines del 2009 Juuso Puhakka dejó la banda por desacuerdos personales y musicales, desde entonces que la banda se transformó en un cuarteto. El vocalista Allan Cotterill nació en Reino Unido pero desde los seis años de edad que vive en Finlandia, el resto de la banda es finlandesa de nacimiento.

En mayo del 2008 SWPB ganó la competencia de bandas "Big Boom". El premio fue tres días de tiempo de estudio y un concierto en el festival de verano "Himos Festival". En mayo del 2009 SWPB tocaron como teloneros para la famosa banda americana post-harcore Alesana en Helsinki. Ellos también estuvieron de gira con Música contra las drogas en Finlandia, que forma parte de la organización juventud contra las drogas.

A comienzos del 2009 Snow White's Poison Bite firmó contrato con Poko Rekords/EMI Finlandia. En febrero del 2009 Poko Lanzó el primer EP de SWPB "Drama Throught Your Stereo"
A principios del 2010 la banda firmó un contrato de grabación con el sello Sound Of Finland's Hyeena Trax y lanzaron dos singles,  "Valentine's Doom" como descarga gratuita y "Kristy Killings".
Su álbum Debut  "The Story of Kristy Killings", fue lanzado el 27 de octubre de 2010. La versión japonesa del álbum fue lanzada a través de Marquee / Avalon y digitalmente a través de iTunes en los EE. UU.
La banda anunció su separación el 18 de noviembre de 2018.

Miembros

Última alineación
 Allan "Jeremy Thirteenth" Cotterill - voz, guitarra (2007-2018)
 Tuomo Räisänen - guitarra (2011-2018)
 Niko Hyttinen - batería (2012-2018)
 Hannu Saarimaa - bajo (2012-2018)

Antiguos miembros
 Juuso Puhakka - voz gutural, screaming (2007-2009)
 Tuomo Korander - guitarra (2007-2011)
 Jarkko Penttinen - bajo (2007-2011)
 Teemu Leikas - batería (2007-2011)
 Wili Ala-Krekola - batería (2011-2012)

Discografía

Álbum
 2010 - The Story of Kristy Killings (Sound Of Finland)
 2013 - Featuring: Dr. Gruesome and the Gruesome Gory Horror Show (Victory Records)

EP
 2008 - Snow White's Poison Bite (Auto-producido)
 2009 - Drama Through Your Stereo (Poko Rekords)

Singles
 2008 - So Cinderella
 2009 - She's A Trendy Designer On Her Wrists
 2010 - Valentine's Doom
 2010 - Kristy Killings
 2010 - The End Of Prom Night
 2012 - Count Dracula Kid

Videografía
 "So Cinderella" (2008)
 "She's A Trendy Designer On Her Wrists" (2009)
 "The End Of Prom Night" (2010)
 "Will You Meet Me In The Graveyard?" (2013)
  "There's A New Creep On The Block" (2013)

Referencias

 Finnish Newspaper Keskisuomalainen's article on SWPB
 Review on The Story Of Kristy Killings at Natalie's World

Enlaces externos
 SWPB at MySpace

Grupos de rock de Finlandia
Grupos de música de Joensuu
Grupos de música separados en 2018

Snow White's Poison Bite


Johann Heckel ist der Name folgender Personen:

* Johann Adam Heckel (1812–1877), deutscher Musikinstrumentenbauer
 Johann Christoph Heckel (1747–1798), deutscher lutherischer Theologe
 Johann Georg Heckel († 1828), Begründer einer Drahtseilfabrik in Saarbrücken
 Johann Jakob Heckel (1790–1857), österreichischer Zoologe

Johann Heckel


The Boy Behind the Door est un film d'horreur américain écrit et réalisé par David Charbonnier et Justin Powell, sorti en 2020.

Synopsis
Dans une région rurale des États-Unis, deux jeunes garçons, Kevin et son meilleur ami Bobby, jouent au base-ball, en rêvant d'une autre vie en Californie. Cependant, en peu de temps, ils sont tous les deux kidnappés par un individu qui les enferme dans le coffre de sa voiture. Bâillonnés et ligotés, une fois arrivés à l'endroit où vit le ravisseur, ils sont séparés par ce dernier qui emmène Kevin dans sa maison abandonnée. Pendant ce temps, Bobby parvient à se libérer et prend peur en entendant les cris de son copain. Dès lors, au lieu de chercher de l'aide ou de s'enfuir, Bobby décide donc d'affronter seul leur tortionnaire...

Fiche technique
 Titre original et français : The Boy Behind the Door
 Réalisation et scénario : David Charbonnier et Justin Powell
 Montage : Stephen Boyer
 Musique : Anton Sanko
 Photographie : Julian Amaru Estrada
 Production : Rick Rosenthal, Jim Hart, Ryan Scaringe, John Hermann et Ryan Lewis
 Sociétés de production : 	Whitewater Films et Kinogo Pictures
 Société de distribution : Shudder
 Pays d'origine :
 Langue originale : anglais
 Format : couleur - 2.35:1
 Genre : horreur
 Durée : 88 minutes
 Dates de sortie  :
  :
  (Fantastic Fest)
  (sortie nationale)
  :  (DVD)
Classification :
 : R (interdit aux moins de 17 ans)
 : Interdit aux moins de 12 ans lors de sa sortie en VOD et à la télévision.

Distribution
 Lonnie Chavis : Bobby
 Ezra Dewey : Kevin
 Kristin Bauer van Straten : Mrs. Burton
 Micah Hauptman : The Creep
 Scott Michael Foster : officier Steward

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 2020
Film d'horreur américain
Film se déroulant au Dakota du Sud
Film d'horreur avec des enfants
Film sur l'enlèvement
Premier long métrage sorti en 2020

The Boy Behind the Door


Sambuyan (eller Sambouya; 13°12'30.0"N 16°45'33.0"W) er en landsby i Kombo South, West Coast Division, som ligger nær Atlanterhavskysten i det sydvestlige Gambia i Vestafrika. Landsbyen havde i 2016 ca. 2500 indbyggere. Landsbyen har ikke elektricitet, og mange huse er opført af lerklinede sten, og nogle har kun tag af palmeblade. Et privat dansk initiativ har bygget og driver en skole i Sambuyan.

Sambuyan village friends
Landsbyen Sambuyan er tæt knyttet til Sambuyan Village Friends (SVF-Skagenskole), som er en frivillig forening, der blev stiftet den 22. september 2009 på privat initiativ af Arne Holm fra Skagen i Danmark, der ved et tilfælde havde besøgt landsbyen på en turistrejse til Gambia. SVF-Skagenskolens formål er at hjælpe børn af fattige forældre i Gambia til en uddannelse via hjælp til selvhjælp.

Med donationer fra private og virksomheder i Skagen blev der bygget en ny skole i Samboyan for børn, der ellers aldrig ville have kommet i skole. På skolen i Sambuyan var der ved årsskiftet 2018 ca. 120 elever i Nursery skole (4-7 år) og ca. 600 elever i Basic Cycle School (1.– 9. klasse). I alt ca. 720 elever, som alle var sponseret via SVF-Skagenskolen. Der er desuden givet støtte og hjælp til en lang række øvrige projekter i landsbyen.

Offentlig støtte
SVF-Skagenskole er på SKATs liste over almenvelgørende eller på anden måde almennyttige foreninger.

SVF-Skagenskole har bl.a. modtaget støtte fra Kulturministeriets andel af udlodningsmidler (tidligere tips- og lottomidler) til humanitære, velgørende og andre almennyttige formål i 2012, 2014, 2015,] 2016,2017,, det af Udenrigsministeriet støttede Genbrug til Syd initiativ, der er en del af den danske udviklingsbistand og den danske støtte til civilsamfundet i udviklingslande (siden 2009), samt Villum Fonden i 2020.

Referencer

Eksterne henvisninger
SVF Skagenskolen.

Byer i Gambia

Sambuyan


Jishuken é um termo oriundo do Sistema Toyota de Produção para designar um evento kaizen específico que tem como objetivo desenvolver lideres Lean na prática, dentro do principio filosófico de "aprender fazendo". Através do Jishuken, os líderes são capazes de construir capacidade de linha de frente para sustentar a melhoria contínua.

O termo é formado através da junção dos caracteres "jishu" (autonomia, autoconfiança) com "ken" (polir, desenvolver). Assim, a palavra pode ser traduzida como "autodesenvolver".

Conforme declarado no site da Toyota Motor Manufacturing Kentucky Inc., o jishuken é uma "atividade kaizen orientada pela administração, na qual os membros da administração identificam áreas que precisam de melhoria contínua e divulgam informações por toda a organização para estimular a atividade kaizen". Segundo o pesquisador Mark Reich, Jishuken deve ser entendido como "uma metodologia para desafiar o pensamento de um indivíduo sobre como olhamos para o trabalho e como aprendemos fazendo".

Lean manufacturing
Sistema Toyota de Produção
Termos de negócios japoneses

Jishuken


La dégradation des forêts est un processus dans lequel la diversité biologique d'une zone forestière est diminuée de façon permanente par un facteur ou une combinaison de facteurs. « Cela n'implique pas une réduction de la superficie forestière, mais plutôt une diminution de sa qualité. ». La forêt est toujours là, mais avec moins d'arbres, ou moins d'espèces d'arbres, de plantes ou d'animaux, ou certaines d'entre elles touchées par des maladies. Cette dégradation rend la forêt moins riche et diverse et peut conduire à la déforestation. La dégradation des forêts est un type du problème plus général de la dégradation des écosystèmes (en). La déforestation et la dégradation des forêts continuent de se produire à un rythme alarmant, ce qui contribue de manière importante à la perte continue de biodiversité.

Depuis 1990, on estime qu'environ 420 millions d'hectares de forêts ont été perdus à cause du changement d'affectation des sols pour d'autres usages (agriculture, urbanisation...), bien que le taux de déforestation ait diminué au cours des trois dernières décennies. Entre 2015 et 2020, le taux de déforestation a été estimé à 10 millions d'hectares par an, contre 16 millions d'hectares par an dans les années 1990. La superficie de forêt primaire dans le monde a diminué de plus de 80 millions d'hectares depuis 1990. Plus de 100 millions d'hectares de forêts sont affectés par les incendies de forêt, les ravageurs, les maladies, les espèces envahissantes, la sécheresse et les phénomènes météorologiques extrêmes

Compréhension du terme
La déforestation est bien pire que la dégradation des forêts, mais elle est claire et visible. À l'inverse, la dégradation des forêts peut prendre place sans être observable immédiatement. Elle est difficile à mesurer et même le terme est sujet à discussion. Dans une étude présentée au  Congrès Forestier Mondial, 2003, l'ingénieur forestier Jean-Paul Lanly déclare: « La situation est encore moins satisfaisante en ce qui concerne la dégradation des forêts en raison notamment de l'imprécision et des interprétations multiples, et souvent subjectives, du terme ». En 2009, le forestier américain H. Gyde Lund identifie plus de 50 définitions de la dégradation des forêts.

La notion de « permanence » pose également quelques difficultés: une forêt affectée par une sécheresse saisonnière douce peut subir une perte de sa diversité biologique, mais si elle est saisonnièrement inversée, alors ce n'est pas considéré comme une dégradation. À l'inverse, une sécheresse sévère et prolongée peut gravement dégrader une forêt et rendre opportune voire nécessaire l'intervention humaine pour limiter les dégâts.

Difficultés qui entravent l'évaluation de la dégradation
Selon l'ingénieur forestier Jean-Paul Lanly il existe trois difficultés :

 les différents choix de l'état initial de référence ou situation de référence ;
 les critères retenus : santé, biodiversité, capacité de production ; et
 l'avis sur les perspectives d'évolution : le résultat final sera-t-il souhaitable ou indésirable ?

Pour cartographier la dégradation des forêts en Bolivie, Müller et al. prennent en compte les zones où il ne reste qu'entre 30% et 70% du couvert forestier d'origine. S'il reste moins de 30%, la zone est considérée comme déboisée, et s'il reste plus de 70%, la forêt est considérée intacte.

Davidar et al. pensent également que « la perte de couvert forestier dense et moyennement dense est évocatrice d'une dégradation des forêts » mais pour l'instant aucun paramètre n'existe « qui indique à quelle vitesse les forêts se dégradent et combien de temps il faudra à l'écosystème pour se dégrader au-delà du point de non-retour. ».

Causes

Le Centre pour le développement agricole et forestier de la République dominicaine énumère les causes suivantes de la dégradation des forêts:

 Extraction excessive de produits forestiers comme le bois, le charbon de bois ou la résine.
 Construction de routes: après sa construction, la route favorise l'érosion des sols.
 Exploitation de mines à ciel ouvert: la zone d'extraction est bien sûr complètement déboisée, mais aussi la zone environnante subit une dégradation de sa faune et de sa flore.
 Expansion des zones urbaines.

Davidar et al. en ajoute une autre :

 Pâturage du bétail : les chèvres ou les moutons mangent les jeunes plants d'arbres, ralentissant ainsi la régénération naturelle de la forêt.

Earth Eclipse, une plateforme d'articles de recherche sur l'environnement, ajoute les causes suivantes :

 Pluie acide ;
 Ravageurs et maladies ;
 La pollution de l'air, la dégradation pour cette cause est spécifiquement appelée Waldsterben ;
 Fragmentation forestière : une grande forêt est morcelée en bois plus petits, ce qui détruit l'habitat des grands animaux ;
 Pollution terrestre ;
 Érosion du sol (voir image ci-dessus) et sédimentation.

Enfin comme cause supplémentaire:

 Tourisme excessif ou irrespectueux.

Solutions à la dégradation des forêts
En règle générale, toute mesure visant à prévenir la déforestation réduira indirectement la dégradation des forêts. Spécifiquement pour la dégradation, Greenpeace propose :

 Atteindre une industrie forestière responsable ;
 Gestion durable des forêts.

La réduction des émissions de dioxyde de soufre (pour lutter contre les pluies acides) réduirait également les dégradations dues à cette cause. Si une centrale électrique au charbon utilise du charbon de mauvaise qualité (avec une forte teneur en soufre), cela peut être atténué par la désulfuration des gaz de combustion.

Initiatives contre la dégradation des forêts

 La réduction des émissions dues à la déforestation et à la dégradation des forêts (REDD+) est une approche volontaire internationale d'atténuation du changement climatique visant à freiner la déforestation et la dégradation des forêts. Ce mécanisme fait partie de la Convention Cadre des Nations Unies sur les Changements Climatiques (CCNUCC) depuis 2005 ;
 Le Programme des Nations Unies sur la Réduction des Émissions dues au Déboisement et à la Dégradation des Forêts (ou Programme UN-REDD) est un programme collaboratif créé en 2008 par l'Organisation des Nations Unies pour l'alimentation et l'agriculture (FAO), le Programme des Nations Unies pour le Développement (PNUD) et le Programme des Nations Unies pour l'environnement (PNUE). Il ne doit pas être confondu avec REDD+. Le Programme UN-REDD soutient ses pays partenaires (plus de 60) par un financement direct et un appui technique aux programmes nationaux REDD+ et au renforcement des capacités techniques.

Voir aussi
 Afforestation
 Amnésie écologique
 Déforestation
 Reboisement
 Gestion durable des forêts
 Destruction des habitats

Notes et références

Écologie forestière
Déforestation

Dégradation forestière


ශ්‍රී ලංකාවේ ගාල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ දොඩන්දූව, පොල්ගස්දූව දූපතේ පිහිටි දූපත් ආශ්‍රමය 1911 දී ඤාණතිලෝක මහතෙර හිමියන් විසින් ආරම්භ කරන ලද සුප්‍රසිද්ධ බෞද්ධ ආරණ්‍ය සේනාසනයකි. එය බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාට බෞද්ධ සම්ප්‍රදාය ඉගෙනීමට හා භාවනා කිරීමට හුදකලා ස්ථානයකි. එහි ඉංග්‍රීසි සහ ජර්මන් පුස්තකාලයක් ද ඇත.

ථෙරවාදී බෞද්ධ අධ්‍යයනයේ සහ බටහිරයන් විසින් සහ ඔවුන් සඳහා පිහිටුවන ලද ප්‍රථම මධ්‍යස්ථානය දූපත් ආශ්‍රමයයි. එහි වැසියෝ, පැවිද්දෝ සහ ගිහියෝ ථෙරවාදී බුදුදහම සහ පාලි භාෂාව හදාරා, පාලි ග්‍රන්ථ පරිවර්තන කළහ, ථේරවාදී බුදුදහම පිළිබඳ පොත්පත් රචනා කළහ, භාවනාව ප්‍රගුණ කළහ. දූපත් ආරාමය වරෙක බටහිර ථෙරවාදී බුදුදහම සමඟ අත්‍යවශ්‍ය සම්බන්ධයක් ගොඩනඟා ගත්තේය.

1951 දී නයනතිලෝක මහනුවර ආරණ්‍ය සේනාසනයට ගිය අතර පසුව නයනපෝනිකා ද එක් විය. 2003 වසරේ සිට මෙම ආරාමය පවත්වාගෙන යනු ලබන්නේ තරුණ ශ්‍රී ලාංකික භික්ෂූන් වහන්සේලා පිරිසක් විසිනි. දැනට මෙහි වසර හතරක පමණ කාලයක සිට වැඩ වසන එක් බටහිර හිමිනමක් පමණි.

ස්ථානය
ආරාමය පිහිටා ඇත්තේ දොඩන්දූව අසල වෙරළ තීරයේ සිට කිලෝමීටර් දෙකක් පමණ දුරින් පිහිටි රත්ගම වැවේ, කිවුල් වතුර කලපුවේ ය. එය ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන නගරය වන කොළඹ සිට කිලෝමීටර් 105 ක් දකුණින් සහ පළාත් අගනුවර වන ගාල්ලට කිලෝමීටර් 12 ක් උතුරින් පිහිටා ඇත.

මෙම ආරාමය දූපත් දෙකකින් සමන්විත වේ: පොල්ගස්දූව සහ මැටිදූව (හෝ මැද්දේදූව හෝ  මැද්දෙදූව). එය පොහොසත් කැලෑ වෘක්ෂලතා සහ බහුල පක්ෂීන්, සතුන් සහ උරග ජීවීන් විසින් සංලක්ෂිත වේ. එය සැතපුම් දෙකහමාරක් පමණ දුරින් සහ මුහුද හා සම්බන්ධ වන බැවින් කිවුල් සහිත විශාල බොල්ගොඩ වැවේ දූපතක සාමකාමී ස්ථානයකි. දිවයිනේ භූමි ප්‍රදේශය බොහෝ දුරට පැතලි හෝ තරමක් රැලි සහිත වේ. උසම ස්ථානය මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් 5 ක් පමණ උසයි. මැටිදූවේ වෘක්ෂලතාදිය ලඳු කැලෑ සහ කුරුඳු, බෝබු වැනි කුඩා ගස් වලින් සමන්විත වන අතර ජල අද්දර වැඩෙන කඩොලාන සහ තල් ගස් වලින් සමන්විත වේ. පරපාඩුවේ උස් බිමේ මහගොනි, අඹ, කොස් වැනි විශාල ගස් ඇත. මීහරක් හා කුරුමිණියන්ගේ ඝෝෂාකාරී අභිජනන ජනපදයක් මෙන්ම පියාඹන නරියන්ගේ ජනපදයක් ද ඇත.

කලපුවක දූපතක පිහිටා ඇති බැවින් දේශගුණය තරමක් උණුසුම් හා තෙත් වේ, නමුත් සම්පූර්ණයෙන්ම වැඩුණු වනයේ වියන් තට්ටුව භාවනා කරන්නන්ට සුවපහසු පරිසරයක් සපයයි.

ඉතිහාසය

මුල් බටහිර පදිංචිකරුවන් අතර වප්පෝ, මහානාම, අස්සජි සහ භද්දිය යන හිමිවරු වූහ. ආරම්භක දායකයා (ගිහි ආධාරකරු) විලියම් මෙන්ඩිස් විජේසේකර ය. උන්වහන්සේ ඇතුළු දොඩන්දූව අවට ප්‍රදේශවලින් පැමිණි ගිහි ආධාරකරුවෝ සෑම දිනකම උදේ බෝට්ටුවෙන් දානමය ආහාර සහ අනෙකුත් අවශ්‍යතා සංඝාවාසයට ගෙන ගියහ. 1913 දී දානශාලාවක් (ආහාර ශාලාවක්) ඉදිකරන ලදී.

1914 වන තෙක් පොල්ගස්දූව නීත්‍යානුකුලව සඟ සතු කර ගත්තේ 1914 වන තෙක් නොවේ. නයනතිලෝකගේ ස්විස් ආධාරකරු, මොන්සියර් බර්ජියර්. එතැන් පටන් ලෝක යුද්ධ දෙකකින් බාධා ඇති වුව ද බටහිර මෙන්ම සිංහල භික්ෂූන් වහන්සේ ද ගිහි පැවිද්දෝ ද දිවයිනේ ආරාමයේ සිට වැඩ වාසය කොට, අධ්‍යයනය කොට, ප්‍රගුණ කර, ධර්මය ප්‍රචාරය කළහ.

1914 දී පළමු ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වූ විට, ජර්මානු භික්ෂූන් වහන්සේලාට සෝදිසි කිරීම යටතේ දිවයිනේ ආරාමයේ රැඳී සිටීමට ප්රථම වරට අවසර දෙන ලදී. කෙසේ වෙතත්, මාස හතරකට පසු, ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාවේ සිවිල් සිර කඳවුරකට ගෙන ගොස් පසුව ඕස්ට්‍රේලියාවට යවන ලදී. හාමුදුරුවො ඉන්නකොට. අවසානයේ 1926 දී ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීමට නයනතිලෝකට හැකි වූ අතර, ඔහු තම ආදරණීය දූපත් ආශ්‍රමය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වී ඇති අතර එය නැවත ගොඩනඟා ගැනීමට සිදු විය.

ප්‍රතිසංස්කරණය අවසන් වී ආරාමය නැවත ප්‍රගතියක් ලබමින් සිටි විගසම 1939 දී දෙවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ විය. හාමුදුරුවෝ. නයනතිලෝක සහ ඔහුගේ ජර්මානු ගෝලයන් නැවතත් කඳවුරුවල සිරකර තබන ලදී, පළමුව ශ්‍රී ලංකාවේ සහ පසුව ඉන්දියාවේ. 1946 දී ඔවුන්ට ආපසු යාමට අවසර ලැබුණි. මෙවර ආරාමය හොඳින් සංරක්ෂණය කර ඊටත් වඩා දියුණු තත්ත්වයක පැවතුනි. එයට දැන් යාබද කුඩා දූපතක් වන මැටිදූව ද ඇතුළත් වූ අතර එය දැනටමත් කලක් භාවිතා කර ඇති නමුත් දැන් නිල වශයෙන් පරිත්‍යාග කරනු ලැබුවේ පූජ්‍ය හිමියන්ගේ දිගුකාලීන ආධාරකරුවෙකු වූ එවඩ්නේ ද සිල්වා ආර්යාව විසිනි. නයනතිලෝක.

දිවයින ආරාමයේ ඉතිහාසය සහ එහි විසූ භික්ෂූන් වහන්සේලා පිළිබඳ සවිස්තර වාර්තාවක් The Life of Nyanatiloka Thera: The Biography of a Western Buddhist Pioneer, භික්ෂු න්‍යානතුසිතා සහ හෙල්මූත් හෙකර්, මහනුවර 2008 කෘතියෙන් සොයාගත හැකිය.

සීමා මාලකය
වැව මත ඉදිකර ඇති පරිච්ඡේද ගෘහය, විශේෂයෙන් සති දෙකකට වරක් පාතිමොක්ඛ සජ්ඣායනය ශ්‍රවණය කිරීමට මෙන්ම අවශ්‍ය පරිදි වෙනත් පැවිදි ක්‍රියා පටිපාටි කිරීමට ද එක්රැස් වන ස්ථානයයි.

ජීවන රටාව
ශික්ෂාපද රකින්නට එන බැතිමතුන්ගෙන් පෝෂණය වන පුර පසළොස්වක පොහොය හැර දිනපතා දානය සඳහා සක්මන් කිරීම සඳහා දිවයින ආරාමයේ සිටින සියලුම භික්ෂූන් පුරුදුව සිටිති.

සංචාරය කිරීම
සංචාරකයින්ට සහ කෙටි කාලීන අමුත්තන්ට ආරාමය නැරඹීමට අවසර නැත. දිගුකාලීන අමුත්තන්, එනම් අවම වශයෙන් සති දෙකක් හෝ තුනක් රැඳී සිටීමට කැමති අය, කල්තියා ලියන්න.

වනජීවී
සතුන්ගෙන් දිවයිනේ කිසිදු අනතුරක් නොමැති තරම්ය. අලි, කොටි, මකරුන් නැත. කෙසේ වෙතත්, ආලෝකය නොමැතිව රාත්‍රියේ එළිමහනේ ඇවිදින්න එපා - කුටි ඉදිරිපිට පවා. සෙන්ටිපීඩ් දෂ්ට කිරීම් දරුණු වේදනාවක් ඇති කළ හැකිය. සමහර සර්පයන් ඇත (ඒවායින් බොහොමයක් දැනටමත් මැංගුස් විසින් ජීර්ණය කර ඇත). ඉගුවානා (විශාල කටුස්සන් / කුඩා ඩයිනෝසෝරයන්) නුවණින් යුතුව තමන්ටම තබා ගන්නා නමුත්, මාර්ගයේ වැතිර සිටින කෙනෙකුට උඩින් යාමට ඔබට අවස්ථාවක් ලැබුණහොත් ඔවුන්ගේ වලිගයෙන් ඔබට කස පහර දීමට හැකියාව ඇත.

පුස්තකාලය
අයිලන්ඩ් හෙර්මිටේජ්හි පුස්තකාලය යනු ආරණ්‍ය ආශ්‍රිත පරිසරයක ජීවත්වන්නන්ට අධ්‍යයනය සඳහා සුදුසු පොත්පත්, බෞද්ධ හා අබෞද්ධ එකතු කිරීම් රාශියක් මත පදනම් වූ විශාල බෞද්ධ පුස්තකාලයකි. පුස්තකාලයේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන අංගයක් නම්, එය විවිධ අක්ෂර හයකින් පාලි කැනන් එකතුවක් රැස් කර තිබීමයි. සිංහල, තායි, බුරුම, දේවනාගරි, රෝම සහ ජර්මානු.

එහි මූලික එකතුව පිහිටා ඇත්තේ බුදුදහමේ විශ්වකෝෂ, නිර්මාණාත්මක කෘති, අත්පිටපත්, සඟරා ඇතුළු වාර ප්‍රකාශන, සඟරා සහ පොත්පත් සහ නේවාසික භික්ෂූන් වහන්සේලා සම්බන්ධ වෙනත් ඓතිහාසික වාර්තා වැනි විමර්ශන කෘතිවල ය. එබැවින් බුදුදහමට ආධුනිකයෙකුට මූලික කරුණු කියවිය හැකි සහ විද්වතෙක් තම පර්යේෂණ සිදු කළ හැකි ස්ථානයක් ලෙස Island Hermitage පුස්තකාලය දැකිය හැකිය. එහි ඉතිහාසය පුරාවටම, පුස්තකාලයේ එකතුව සියලු විෂයයන් පිළිබඳ පොත් රාශියක් ඇතුළත් කිරීමට වර්ධනය වී ඇත. මෙහි වැඩ සිටි අපවත් වී වදාළ බටහිර භික්ෂූන් වහන්සේලා විසින් පුස්තකාලයේ වර්ධනය සහතික කළ ඵලදායී වාර්තා තබා ගැනීමේ පුරුද්දක් පැවති බව පෙනේ. අවාසනාවකට, දුර්වල නඩත්තු හේතුවෙන් වසර ගණනාවක් තිස්සේ බොහෝ වාර්තා එකතු කිරීම් විනාශ වී ඇති බව විශ්වාස කෙරේ. පුස්තකාලයේ ඇති අයිතම සියල්ලම පාහේ ඩිජිටල්කරණය කර නොමැති අතර ඒවා භෞතික ස්වරූපයෙන් පමණක් ලබා ගත හැකිය.

අයිලන්ඩ් හර්මිටේජ් පුස්තකාලය දිගු කලක් ආරාමයේ ප්‍රධාන ගොඩනැගිල්ලේ තබා ඇත, නමුත් 2016 දී හානියට පත් ගොඩනැගිල්ලේ අලුත්වැඩියා කටයුතු එහි විශාල එකතුව ආරක්ෂා කිරීම සහ ඒකාබද්ධ කිරීම සඳහා සාර්ථකව සිදු කරන ලදී. 2018 වන විට පුස්තකාලය වායුසමනය කළ කාමරයක ප්‍රතිසංස්කරණය කර දේශීය හා විදේශීය භික්ෂූන් වහන්සේලාට සහ ගිහියන්ට තම පර්යේෂණ සිදු කිරීම සඳහා විවෘත කර ඇත.

පිහිනීම
පිහිනීම සුදුසු නොවේ. ඔබට ඇත්තටම අවශ්‍ය නම්, ජලය ගිල දමන්න එපා. ජලයේ හෝ ඉන් පිටතට යන විට පාද කපා දැමිය හැකි බෙල්ලන් කටු ගැන විශේෂයෙන් සැලකිලිමත් වන්න. ඉගුවානා (සිංහල භාෂාවෙන් කබර ගොයා) අසල සිටී නම්, ජලය ඕනෑවට වඩා නොගෙන ඉතා සන්සුන්ව පිහිනන්න (ළය ආර හොඳම) වෙරළට ගොස් පිටතට යන්න. ඔවුන් පිහිනන්නන් දෂ්ට කරන බව දන්නා කරුණකි.

නා හිමිවරු

 පූජ්‍ය නයනතිලෝක හිමි : 1911 – 1957
 පූජ්‍ය නයනාලෝක හිමි: 1957 – 1976
 පූජ්‍ය අනුරාගොඩ පියරතන මහතෙර: 1976 – 1994 (? )
 පූජ්‍ය රක්ඛිත හිමි
 පූජ්‍ය නයනසන්තා හිමි
 පූජ්‍ය ගංගොඩවිල මුදිතාමාණෝ හිමි
 පූජ්‍ය රජ්ගම විවේකවිහාරී හිමි

විනාශකාරී නොවන අයුරින් පොත් පරිලෝකන ව්‍යාපෘතිය
මේ වන විට ගල්දූව සම්ප්‍රදායට අයත් භික්ෂූන් වහන්සේලා පිරිසක් වත්මන් අගරදගුරු හිමිපාණන්ගේ අනුග්‍රහය යටතේ පුස්තකාලයේ ඇති පෞරාණික පොත්පත් විනාශ නොවන අයුරින් ඩිජිටල් ලෙස ස්කෑන් කර සංරක්ෂණය කිරීමේ ව්‍යාපෘතියක් ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටිති. ස්වයංක්‍රීය ක්‍රියාවලියක් නොවන අතර එය තරමක් කාලය ගතවන සහ අඳුරු තාක්‍ෂණයකි. පොත්වල බන්ධන ඉවත් නොකරන අතර පසුව ඩිජිටල් විද්‍යුත් පොත් ගොනු බවට පරිවර්තනය කිරීමේ අරමුණ සඳහා පොත් එකවර පිටු දෙකක් ආක්‍රමණශීලී නොවන ලෙස ස්කෑන් කරනු ලැබේ. තවද, පර්යේෂණ කටයුතු සඳහා කාර්යක්ෂමව දත්ත ලබා ගැනීමට සහ එකතුව නොවෙනස්ව තබා ගැනීමට පුස්තකාලයේ අන්තර්ගත විද්‍යුත් නාමාවලි දත්ත ගබඩාවක් සංවර්ධනය කිරීම මෙම ව්‍යාපෘතියේ අරමුණයි.

සුප්‍රසිද්ධ පැවිදි නිවැසියන්

 පූජ්‍ය මහින්ද (සික්කිම්) — සිංහල භාෂාවේ ප්‍රසිද්ධ කවියෙකි, ඔහුගේ කවි තවමත් සිංහල පාසල් පොත්වල ඇතුළත් වේ.
 පූජ්‍ය නයනධර (ජර්මන්).
 පූජ්‍ය නයනපෝනික (ජර්මන්) — හාමුදුරුවන්ගේ සමීපතම ගෝලයා. නයනතිලෝක, ඔහුගේ කෘතිවල සංස්කාරක සහ ඔහුගේ සාහිත්‍ය උරුමක්කාරයා. ඔහු බෞද්ධ භාවනා හදවත රචනා කර මහනුවර බෞද්ධ ප්‍රකාශන සංගමය පිහිටුවීය.
 පූජ්‍ය නයනසත්ත (චෙකොස්ලෝවැකියානු) — ඔහුගේ ගෞරවයට එස්පෙරන්ටෝ මෙන්ම ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ප්‍රකාශන කිහිපයක් තිබුණි.
 පූජ්‍ය සෝම (ශ්‍රී ලාංකික) — ඔහුගේ ශාස්ත්‍රීය කෘති සඳහා ප්‍රසිද්ධ වූ අතර, ඔහුගේ පසුකාලීනව ඔහුගේ සිතුවිලි කාව්‍යකරණයට යොමු විය.
 පූජ්‍ය නානමොලි (ඉංග්‍රීසි) — ථෙරවාද බුදුදහමේ සමහර දුෂ්කර පාලි ග්‍රන්ථවල විශිෂ්ට විශාරදයෙක් සහ පරිවර්තකයෙක්. බුද්ධඝෝෂ හිමියන්ගේ විසුද්ධිමග්ගය නම් ප්‍රසිද්ධ අටුවා පොතේ පරිවර්තනය ඔහුගේ විශිෂ්ට කෘතියයි.
 පූජ්‍ය නන්විර (ඉංග්‍රීසි) — ධර්මය පිළිබඳ සටහන් කතුවරයා ලෙස ප්‍රකටය.
 පූජ්‍ය නයනවිමල (ජර්මානු) — විශේෂයෙන් වසර 25ක් පුරා ශ්‍රී ලංකාව පුරා ඇවිදීමේ චාරිකාව (කාරිකා) සඳහා ප්‍රසිද්ධය.
 පූජ්‍ය ආනජීවකෝ (සර්බෝ-ක්‍රොඒෂියානු) — ලේඛකයෙක් සහ දාර්ශනිකයෙක්.
 පූජ්‍ය බෝධෙසකෝ (ඇමරිකානු) — ලේඛකයා සහ පූජ්‍ය කර්තෘ. සානවිරගේ කෘති. ඔහු වෙනස් කිරීම ලියා පාත් මුද්‍රණාලය ස්ථාපිත කළේය.
 පූජ්‍ය ආනන්ද (ශ්‍රී ලාංකික) — ඔහුගේ සංකල්පය සහ යථාර්ථය වැනි පොත් සඳහා ප්‍රසිද්ධය.

මේකත් බලන්න

 ඤාණතිලෝක මහතෙර
 නයනපෝනික හිමි
 ශානමෝලි භික්ෂුව
 සානවිර හිමි
 සාමණේර බොදෙසකෝ
 කටුකුරුන්දේ ඤානානන්ද හිමි
 ශ්‍රී කල්‍යාණි යෝගාශ්‍රම සංස්තා
 බෞද්ධ ප්‍රකාශන සංගමය
 පරියත්ති (පොත් සාප්පුව)
 පාත් මුද්‍රණාලය

යොමු කිරීම්
නයනතිලෝක හිමිගේ ජීවිතය: බටහිර බෞද්ධ පුරෝගාමියෙකුගේ චරිතාපදානය, නයනතුසිත භික්ෂුව සහ හෙල්මුත් හෙකර්, මහනුවර 2008.
ශ්‍රී ලංකාවේ විහාර
Coordinates on Wikidata
පන්සල් - ශ්‍රී ලංකා

පොල්ගස්දූව දූපත් ආරාමය


El superóxido de potasio es un compuesto químico de fórmula KO2. Esta sal rara del ion superóxido es producida por la quema de potasio fundido en oxígeno puro. Es usado como un agente oxidante en la industria química, como un depurador de CO2, deshumidificador de H2O y generador de O2 en naves espaciales, trajes espaciales, submarinos y en reprocesadores de aire exhalado.

La Roscosmos ha tenido éxito usando el superóxido de potasio en generadores químicos de oxígeno para sus trajes espaciales y la nave espacial Soyuz. El KO2 también ha sido utilizado en los respiradores usados en la lucha contra incendios y rescates en minas; también se usó en los reprocesadores de aire exhalado de buceo, pero tuvo un uso limitado debido a los peligros de reacción explosiva con el agua. La importancia teórica del KO2 está en su capacidad de absorber 0.309 kg de CO2 y producir 0.450 kg O2 por kilogramo de absorbente.

Reacciones importantes:

4 KO2 + 2 H2O → 4 KOH + 3 O2
2 KOH + CO2 → K2CO3 + H2O
K2CO3 + CO2 + H2O →  2 KHCO3

Tendencias estructurales de los compuestos de oxígeno molecular

Los compuestos derivados del O2 tienen distancias características en el enlace oxígeno-oxígeno que se correlaciona con el orden de enlace del enlace oxígeno-oxígeno.

Referencias

Agentes oxidantes
Compuestos de potasio

Superóxido de potasio


ඕස්ට්‍රේලියාවෙහි ස්වදේශික ජන කණ්ඩායම් සිය ගණනක් සිටිති; බොහෝ දෙනා   1788 වසරෙහිදී ඕස්ට්‍රේලියාව තුල බ්‍රිතාන්‍ය ජනපදකරණයට පෙර සිටි කණ්ඩායම් වෙති. එක් එක් රට තුල, ජනයා ජීවත්වූයේ වරිගය කණ්ඩායම් වශයෙනි: විතත පවුල් පැවතියේ, විවිධ ඕස්ට්‍රේලියානු ආදිවාසී ඥාතිත්ව ආකාර අනුවය. වරිග-අතර මෙන්ම රටවල්-අතර සබැඳි බහුල ලෙසින් පැවතුනද, මෙම සම්බන්ධකම් අරභයා දැඩි චාරිත්‍ර පැවතිනි.

වර්තමානයෙහි විශාලතම භාෂා කණ්ඩායම වන්නේ ඌලුරූ (එයර්ස් පර්වතය)  අසබඩ ප්‍රදේශයෙහි සහ දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවෙහි අනන්ගූ පිච්චන්චච්චාරා යැන්කනිචච්චාරා භූමි වලට දකුණින්  ජීවත්වන  අනන්ගූ පිච්චන්චච්චාරා  වෙති.

ඕස්ට්‍රේලියාවෙහි ස්වදේශික ජනයා


Das Samsung Galaxy S III (GT-I9300 und GT-I9301 ohne LTE, GT-I9305 und SGH-I747M mit LTE) ist ein Smartphone, das vom Hersteller Samsung am 3. Mai 2012 in London vorgestellt wurde. Es ist der Nachfolger des Samsung Galaxy S II. Wie alle Galaxy-Modelle ist es mit dem Betriebssystem Android und der zusätzlichen Benutzeroberfläche TouchWiz ausgestattet. Das Galaxy S III wurde erstmals mit Android 4.0.4 eingeführt und ist außerdem das erste Smartphone von Samsung, das für das Nachrüsten des Qi-Standard vorgesehen wurde.

Das Nachfolgemodell Samsung Galaxy S4 wurde am 14. März 2013 in New York vorgestellt.

Design
Die Hülle des Samsung Galaxy S III besteht aus dem Kunststoff Polycarbonat und wurde zum Verkaufsstart in zwei Farben angeboten: Marble White ("marmorweiß", übliches Weiß) und Pebble Blue ("kieselsteinblau", gebürstetes Dunkelblau). In Nordamerika war – exklusiv für AT&T – seit dem 29. Juli 2012 auch eine rote Version (Garnet Red, dunkelrot) erhältlich. In Deutschland übernahm der Netzbetreiber O2 den Verkauf des roten Modells. In einigen Ländern wurde das Gerät zudem nachträglich in einer grauen (titanium grey), braunen (amber brown), pinken (martian pink) und schwarzen (sapphire black) Farbvariante angeboten. Das Gerät hat bei einer Größe von 133 mm × 70,6 mm × 8,6 mm ein Gewicht von 133 Gramm.

Technik

Allgemeines
Das Gerät verfügt über ein 4,8 Zoll großes Super-AMOLED-HD-Display mit Multitouch-Technik aus Gorilla Glass 2 und eine 8-Megapixel-Kamera mit Autofokus, LED-Blitz, Full-HD-1080p-Filmkamera mit zeitgleicher 6-Megapixel-Standbildaufnahme und digitaler Filmstabilisierung. Der LED-Blitz befindet sich auf der linken Seite neben der Kamera. Neben Fotos und Videos sind auch Videokonferenzen mit der Frontkamera möglich.

Es ist mit 16 GB, 32 GB und – seit September 2012 – auch mit 64 GB integriertem Massenspeicher erhältlich. Mittels einer externen MicroSD-, MicroSDHC- oder MicroSDXC-Speicherkarte lässt sich die Speicherkapazität um maximal 128 GB erweitern.

Softwarefunktionen
Samsung erweiterte die Funktionen des Android-Betriebssystems um eine Funktion, die das Abschalten des Bildschirms verhindert, solange man darauf schaut ("Smart Stay"), eine sensorgesteuerte Bildschirmhelligkeit, um eine neue Sprachsteuerung ("S Voice"), eine Gesichtserkennung für Fotos ("Buddy Photo Share") und Präsentationsfunktionen ("AllShare Cast" und "Group Cast", hierfür benötigt man ein Zusatzgerät, genannt "Dongle").

Die Videospieleranwendung ermöglicht erstmals Darstellung in einem frei beweglichen Pop-up-Fenster zum gleichzeitigen Betrachten und Arbeiten, und Vorschaubilder in der Miniaturansicht sind erstmals beweglich.

Der CPU-Takt kann, wenn das System nicht oder gering ausgelastet ist, auf minimal 200 MHz gedrosselt werden. Auch in den Energiesparoptionen kann der Takt begrenzt werden, um die Akkulaufzeit zu verlängern.

Mit dem mit Android 4.1 Jelly Bean mitgelieferten "Premium-Suite-Upgrade" wird die Benutzung zweier Anwendungen auf geteiltem Bildschirm ermöglicht.

Apps und Zubehör
In Deutschland bereits vorinstallierte Apps waren der hauseigene Instant Messenger ChatOn, die App der Bild, die Hotelsuche HRS, der Einkaufsberater KaufDa Navigator, die App Lieferheld, der App Store von Samsung, der Taxibestelldienst MyTaxi, die Anwendung zum Speichern von Notizen SMemo, der Terminkalender SPlanner sowie – bis zum 26. Juni 2014 – das App-Empfehlungstool SSuggest. Optional ist Zubehör für induktive Akkuladung, ein Dock-/Ladegerät, die MP3-Player-Fernsteuerung S Pebble und eine Kfz-Halterung erhältlich. Zusätzlich wurden dem Käufer des Gerätes 50 GB Festplattenplatz für den Webdienst Dropbox angeboten, begrenzt auf zwei Jahre.

Drahtloses Aufladen kann mit einem speziellen Rückdeckel nachgerüstet werden.

Prozessor
Die internationale Version hat ein Samsung-eigenes System-on-a-Chip mit einer 1,4-GHz-Quad-Core-ARM-Cortex-A9-CPU (Samsung Exynos 4412) und einer ARM Mali-400-MP-GPU. Für die Version i747M wird ein Qualcomm Dual-Core-Snapdragon S4 SoC mit LTE-Unterstützung eingesetzt.

MHL
Für die Übertragung von Audio/Video-Daten gibt es eine MHL-Schnittstelle. Diese weicht jedoch vom MHL-Standard ab, weshalb ein spezieller Adapter von Samsung benötigt wird.

Bluetooth 4.0
Trotz des vorhandenen Bluetooth-4.0-Chipsatzes konnte lange Zeit kein entsprechendes Zubehör verwendet werden, da dem Android-Betriebssystem die notwendige Bluetooth-4.0-Unterstützung fehlte. Dies änderte sich erst mit dem Anfang 2014 ausgelieferten Android 4.3.

LTE-Unterstützung
In einigen Ländern war das Samsung Galaxy S III bereits seit der Einführung mit LTE-Unterstützung erhältlich, in Deutschland wurde die entsprechende Variante zunächst nicht verkauft. Erst im August 2012 kündigte die Telekom Deutschland an, das Smartphone exklusiv in der LTE-Version anzubieten, diese war etwas teurer als das Standardmodell.

Das UKW-Radio entfällt bei der LTE-Variante GT-i9305, jedoch verdoppelt sich der Arbeitsspeicher von 1 GB auf 2 GB, was das Multitasking verbessert.

Marketing und Verkauf
Das Smartphone wurde von Samsung zum "offiziellen Smartphone der Olympischen Sommerspiele 2012" deklariert und mit Naturverbundenheit beworben. Zwei Monate nach Verkaufsstart wurden weltweit über zehn Millionen Geräte verkauft; bis Anfang September 2012 konnte der Hersteller 20 Millionen Einheiten und bis Anfang November 30 Millionen Geräte ausliefern. Im März 2013 wurde von Samsung bestätigt, dass das Galaxy S3 weltweit über 50 Millionen Mal verkauft wurde.

Verkaufsverbot

Im Juli 2012 veröffentlichte Samsung eine als Stabilitäts-Update gekennzeichnete Aktualisierung, mit der bestimmte Funktionen des Smartphones deaktiviert werden. Dazu gehört unter anderem die lokale Suche, mit der Kontakte über das zentrale Eingabefeld von Google gefunden werden können. Dieses Verfahren ist von Apple patentiert, was bereits zu einem Verkaufsverbot des Galaxy Nexus in den USA geführt hatte. Daher wurde die Systemaktualisierung meist als Vorsichtsmaßnahme von Samsung beurteilt, um ein mögliches Verkaufsverbot des Galaxy S III zu verhindern. Samsung hingegen gab an, dass es sich um einen Fehler handele, und versprach die Wiederherstellung der deaktivierten Funktionen.

Bewertung und Kritik
In Expertentests erwies sich die Sprachsteuerung S Voice im Vergleich zu Apples Siri als nicht optimal. Als überzeugend bewertet wurden die durch den Vierkernprozessor ermöglichte hohe Geschwindigkeit beim Öffnen von Anwendungen und beim Surfen sowie die sehr gute Sprachqualität beim Telefonieren.

Einige Besitzer des Galaxy S III berichten über feine Risse im Polycarbonatgehäuse sowie dem Gorilla-Glas-Bildschirm des Gerätes, die sich anscheinend ohne äußeren Anlass bildeten; Samsung werde das Problem untersuchen und sicherte allen Betroffenen eine Reparatur im Rahmen der Garantie zu.
Gleiches gilt auch für das sogenannte Sudden-Death-Problem, welches eine Fehlfunktion des internen Flash-Speichers bei einigen im Jahr 2012 produzierten 16-GB-Modellen darstellt und zu plötzlichen Systemabstürzen oder gar Totalausfällen führen kann. Dieser Fehler wurde mittlerweile auf Hardware-Basis behoben, und neuere Geräte werden dementsprechend mit einem überarbeiteten Mainboard ausgestattet. Bei von dem Problem betroffenen Modellen wurde im Rahmen der Garantie die Systemplatine ausgetauscht.

In einem Schnelltest der Stiftung Warentest auf test.de wurden der große Bildschirm mit hervorragender Bildqualität und Schärfe, die hohe Arbeitsgeschwindigkeit und das geringe Gewicht sowie die Akkuleistung gelobt, während die geringe Sprachqualität bei lauten Hintergrundgeräuschen sowie ein "Antennenproblem" (bei Berührung der Antenne am Gehäuse verringert sich die Funkleistung deutlich) bemängelt wurde.

Neuere Android-Versionen
Zum Marktstart wurde das Samsung Galaxy S3 mit Android 4.0.x Ice Cream Sandwich ausgeliefert. Ab Oktober 2012 war Version 4.1.1 JellyBean verfügbar, und je nach Region folgte zwischen Dezember 2012 und Januar 2013 Version 4.1.2. Dieses brachte im Rahmen der sogenannten PremiumSuite einige neue Funktionen mit sich, unter anderem das Multi-Window-Feature, das die gleichzeitige Darstellung zweier zur selben Zeit ausgeführten Apps übereinander (hochkant) bzw. nebeneinander (quer) ermöglicht. Weiterhin wurden die Kamera und die Galerie-Ansicht um zusätzliche Funktionen wie die 3D-Spiralansicht erweitert.

Ursprünglich war vorgesehen, im Laufe des Jahres 2013 Android 4.2.2 inklusive einiger Funktionen des Samsung Galaxy S4 herauszubringen. Jedoch wurden die Pläne wegen diverser Anpassungsprobleme mit der Benutzeroberfläche TouchWiz gestoppt und man entschied sich dafür, später in der zweiten Jahreshälfte direkt Android 4.3 anzubieten. Dieses wurde im November 2013 in mehreren europäischen Ländern zur Verfügung gestellt, jedoch erwies es sich bald als nicht ausgereift, was sich bei vielen Benutzern in schwerwiegenden Fehlfunktionen äußerte. Aus jenen Gründen wurde es dann relativ schnell wieder vom Netz genommen.

Die überarbeitete und funktionsfähige Version von Android 4.3 wird seit Ende 2013 und damit ziemlich genau ein Jahr nach der letzten offiziellen Version verteilt. Die wichtigsten Neuerungen sind TRIM-Unterstützung, neue GPU-Treiber für schnellere Grafik, Teile der neuen TouchWiz-Oberfläche des Galaxy S4 und Note 3, eine neue Samsung-Tastatur und Apps2SD, was die Installation von Apps auf der Speicherkarte ermöglicht.
Anfang Mai 2014 gab Samsung offiziell bekannt, dass es für die 3G-Variante des Samsung Galaxy S3 und für das Galaxy S3 mini kein Android 4.4 geben werde, da 1 GB Arbeitsspeicher zwar für Android 4.4 ausreiche, aber nicht für Samsungs eigene Oberfläche Touch-Wiz. Davon ausgenommen sind die 3G-Modelle des Samsung Galaxy S3 des US-amerikanischen Mobilfunkanbieters Sprint, wo diese Version aber nur teilweise verteilt wurde, da diese Modelle 2 GB Arbeitsspeicher besitzen. Für die LTE-Version des Samsung Galaxy S3 gibt es seit Januar 2015 Android 4.4.

Galaxy S III Mini

Am 11. September 2012 wurde das kleinere Samsung Galaxy S III mini (GT-I8190) vorgestellt, das gegenüber dem Galaxy S III ein 4 Zoll großes Display mit 800×480 px Auflösung, einen mit 1 GHz getakteten Dual-Core-Prozessor und eine 5-Megapixel-Kamera bietet.

Die Variante GT-i8200 (auch bekannt als Samsung Galaxy S3 Mini VE – "Value Edition") bietet zudem Android 4.2.2 statt 4.1.2 und die Kamera-Bedienoberfläche des S4 und des S3 Neo.

Galaxy S III Neo
Nach Beschwerden von Nutzern wegen des fehlenden Android 4.4 KitKat kündigte Samsung im Juni 2014 das S III Neo (GT-i9301, GT-i9301i) an, das sich durch den größeren Arbeitsspeicher gegenüber dem GT-i9300, von 1,5 GB und die neuere Android-Version KitKat vom normalen S3 unterscheidet. Sein Aussehen und seine restlichen Komponenten sind, wie die Bildschirmauflösung und die Pixeldichte, mit denen des S3 identisch. Allerdings bietet das S3 Neo im Gegensatz zum S3 keine MHL-Unterstützung, die für den Anschluss von HDMI-Geräten an den Micro-USB-Anschluss nötig ist.
Dieses Smartphone erschien im Juni 2014.

USB OTG (hiermit kann ein USB-Massenspeicher oder eine Kamera an das Smartphone angeschlossen werden) ist nur noch durch ein OTG-Y-Kabel möglich.

Weggelassen wurde ebenfalls die Möglichkeit zur induktiven Akkuladung. Die zwei Kontakte befanden sich beim S3 noch links vom Akkufach. Auch der 4G-Standard LTE ist nicht unterstützt.

Die Kamera-App-Bedienoberfläche gleicht nun derjenigen des Note 3, welche auch von den S4-Modellen bekannt ist. Sie erlaubt das Aufnehmen von Fotoaufnahmen und Videoaufnahmen ohne das Umschalten zwischen zwei Aufnahmemodi. Jedoch entfallen beim S3 Neo zahlreiche Kamerafunktionen, beispielsweise die Videostabilisierung und der "Zero-Shutter-Lag". Diese Funktionen gibt es aber beim S4 und Note 3, obwohl ansonsten das Kamera-Bedienoberflächendesign identisch ist. Beim S3 Neo braucht die Kamera 3 Sekunden statt nur einer zum Starten.

Eine Designänderung gab es beim externen MicroSD-Steckplatz. Er ist nun huckepack über dem SIM-Kartensteckplatz angeordnet und kann eine MicroSD-, MicroSDHC- oder MicroSDXC-Karte bis 64 GB aufnehmen. Mit der Maximalgröße von 64 GB weist es die Eigenschaft eines 32- oder 64 GB-S3 auf, hat aber nur 16 GB internen Speicher. Die 16 GB-Version des S3 konnte nur um 32 GB erweitert werden.

Auch am vorinstallierten Software-Umfang hat Samsung einiges geändert. So sind beispielsweise in der alphabetischen Anordnung die von Samsung stammenden Apps in einem Ordner "Samsung" zusammengefasst. Die Apps HRS Hotels, kaufda, Lieferheld, MyBoard und Zalando sind neu in der Version für den deutschen Markt dazugekommen.

Im Mai 2015 wurde das Neo mit Android 4.4.2 ausgeliefert. Ab Android 4.4 wurde die Schreibberechtigung für die externe Speicherkarte geändert, wodurch viele Apps nicht mehr darauf schreiben können. Zudem wurde auch die "Screen Mirroring"-Software deaktiviert, welche für die Präsentation über den "Allshare Cast Hub Dongle" (ein Zusatzgerät als Präsentations-Empfänger an einem externen Monitor) benötigt wird.

Literatur

Weblinks

 Offizielle Website
 Testbericht bei heise mobil
 Testbericht bei netzwelt (inkl. Video)

Einzelnachweise

S III

ja:SC-06D

Samsung Galaxy S III


Vivian Cristina Albernaz Tanus Naves (Goiânia, 20 de fevereiro de 1979) é uma empresária e política brasileira, filiada ao Progressistas.Nas eleições de 2022, foi eleita deputada estadual em Goiás com 38.574 votos (1,12%  dos votos válidos).

Ela é primeira dama da cidade de Anápolis.

Membros do Progressistas de Goiás
Naturais de Goiânia
Deputados estaduais de Goiás
Empresários de Goiás
Membros do Progressistas

Vivian Naves


Uma série de protestos e bloqueios de estradas no Canadá, chamados Comboio da Liberdade (em inglês: Freedom Convoy 2022; em francês: Convoi de la Liberté) por seus organizadores, foi realizado por motoristas de camiões em 2022.

O comboio seguiu de Toronto na direccão da capital em Ottawa, contra a exigência do passaporte de vacina contra o COVID-19 a esses profissionais que atravessam a fronteira com os Estados Unidos, introduzida pelo governo do Canadá, em 15 de janeiro de 2022. O porta-voz dos protestos, Benjamin Dichter, disse em 29 de janeiro que o comboio de caminhões se prolongava por até 70 quilômetros.

Canais de voz push-to-talk do aplicativo Zello dos manifestantes foram objeto de interrupção coordenada de contra-manifestantes. A música country rock homoerótica  foi usada nesses canais para "trollar" participantes e ouvintes. Os contra-manifestantes iniciaram também a hashtag #RamRanchResistance.

O comboio foi condenado pela indústria de caminhões e por grupos trabalhistas. A Canadian Trucking Alliance afirmou que a maioria dos manifestantes não tinha conexão com as organizações de motoristas de caminhões. Próximo de um bloqueio realizado em Coutts, Alberta, várias armas foram apreendidas pela Real Polícia Montada do Canadá (RCMP) e quatro homens foram presos e acusados por conspiração para cometer assassinato. Autoridades levantaram preocupações sobre o envolvimento de alguns manifestantes com grupos de extrema-direita, incluindo aqueles que promovem a violência e que alguns manifestantes pediram a derrubada do governo federal do Canadá. Algumas fontes chamaram os protestos de ocupação ou cerco.

Segundo uma pesquisa feita pela Nanos Research, de 25 de fevereiro de 2022, cerca de 51% dos canadenses acreditavam que os protestos foram ineficazes, 15% achavam que eram um pouco ineficazes, 20% que eles foram um pouco eficientes, 12% achavam que foram eficazes e 2% não tinham certeza do impacto dos protestos. Outras pesquisas, como uma avaliada pelo The Washington Examiner, indicava que a maioria dos canadenses se opuseram fortemente à abordagem e comportamento dos manifestantes.

Pandemia de COVID-19 no Canadá
Manifestações e protestos no Canadá
Manifestações e protestos contra as medidas da pandemia de COVID-19
2022 no Canadá
2022 na política
Impactos da pandemia de COVID-19
Extrema-direita no Canadá
Respostas à pandemia de COVID-19
Cultura do transporte
Desobediência civil
Relações entre Canadá e Estados Unidos
Transporte rodoviário no Canadá
QAnon
Protestos contra respostas à pandemia de COVID-19

Protestos de caminhoneiros no Canadá


Gábor Ferenc Király (; n. 1 aprilie 1976) este un fotbalist profesionist maghiar care joacă pentru Szombathelyi Haladás și echipa națională de fotbal a Ungariei pe postul de portar.

În cei 22 de ani de carieră ca jucător, Király și-a petrecut o mare parte din ei la clubul german Hertha BSC, cu care a semnat în 1997 și pentru care a jucat în 198 de jocuri oficiale. În afară de Hertha BSC, Király a jucat pentru cluburile engleze Crystal Palace, Burnley, și Fulham și a fost împrumutat cu West Ham United și Aston Villa. În 2015, el a ajuns la echipa din orașul său natal, Szombathelyi Haladás. A debutat la națională împotriva Austriei în 1998, având în prezent peste 100 de selecții la naționala Ungariei.

Király este recunoscut pentru purtarea unor pantaloni de trening gri în loc de pantaloni scurți în aproape fiecare meci în care joacă, declarând că i-a ales pentru confort după ce a jucat pe suprafețe dure.

Cariera pe echipe

Începutul carierei
Născut în Szombathely, Király și-a început activitatea ca fotbalist la club local Szombathelyi Haladás, în 1993, fiind transferat de clubul german Hertha BSC în 1997.

Hertha BSC
La Hertha, el a fost inițial cea de-a doua alegere pentru postul de portar, dar după o serie de șapte meciuri fără victorie, l-a înlocuit pe portarul Christian Fiedler pentru meciul de acasă cu 1. FC Köln de pe 28 septembrie 1997, în care Hertha a reușit prima ei victorie în Bundesliga din acel sezon. Ulterior, a devenit prima alegere pentru postul de portar, apărând în fiecare meci timp de doi ani, până în februarie 2000, când Király a pierdut șapte meciuri de campionat din cauza unei accidentări. De asemenea, el a apărut în 10 meciuri  pentru Hertha în Liga Campionilor UEFA, în sezonul 1999-2000.

După Hans Meyer a fost numit noul antrenor al Herthei în pauza de iarnă a 2003-04 sezon din Bundesliga, Király și-a pierdut locul de titular, Fiedler reluându-și locul după șase ani petrecuți pe banca de rezervă.

Crystal Palace
După trei sezoane la Crystal Palace este împrumutat la West Ham.

Burnley
Király a semnat Burnley pe 30 mai 2007, după ce a rămas liber de contract.

Bayer Leverkusen
În ianuarie 2009, Király a fost împrumutat de Burnley la Bayer Leverkusen.

1860 Munchen
În iunie 2009, Király a fost lăsat liber de contract de Burnley alături de Steve Jones și Alan Mahon. La 3 iunie 2009 a semnat un contract pe trei ani cu TSV 1860 München.

După cel de-al doilea meci al 2014-15 sezon Király a fost suspendat și trimis la echipa a doua, împreună cu colegii lui Vitus Eicher, Daniel Adlung, Yannick Stark și căpitanul Julian Weigl. Király l-a asaltat Gary Kagelmacher în timpul unui meci, în timp ce alți patru jucători au fost băut până târziu în noapte și au auzit vorbind lucruri urâte despre club.

Fulham
Pe 28 august 2014, s-a anunțat că Király a semnat cu Fulham.

Carieră internațională
Király a debutat la națională împotriva Austriei în 1998, meci în care, după numai patru minute, a apărat un penalti executat de Toni Polster, iar Ungaria a câștigat cu 3-2. În meciurile de calificare la Campionatul Mondial de Fotbal 2006
 Király a fost singurul jucător care a apărut în toate cele zece meciuri de calificare.

Pe 12 noiembrie 2015, a ajuns la 100 de selecții pentru Ungaria, în meciul câștigat cu Norvegia, scor 1-0, din prima manșă a Preliminariilor Campionatului European de Fotbal 2016 în Oslo. El a fost cel de-al doilea jucător maghiar care a depășit 100 de selecții, după József Bozsik din Echipa de Aur. Împlinind 40 de ani în luna aprilie 2016, Király a stabilit un nou record, fiind cel mai bătrân jucător la un Campionat European, depășind recordul lui Lothar Matthäus'.

Din 20 mai 2016

Note

Legături externe
 Gábor Király la magyarfutball.hu
 Soccerbase

Nașteri în 1976
Portari
Fotbaliști ai Bayer Leverkusen
FIFA Century Club
Fotbaliști maghiari
Fotbaliști internaționali maghiari
Oameni în viață
Fotbaliști ai Premier League

Gábor Király


Bulimundo (Pedra Badejo, abril de 1978) é um grupo musical cabo-verdiano, um dos principais responsáveis pela modernização e expansão nacional e internacional do Funaná.

Percurso
Fundado por Carlos Alberto Martins "Katchas", juntamente com Madala, Lázaro e Kim de Santiago, o grupo surgiu inicialmente com a intenção de integrar apenas pescadores e agricultores residentes em Santa Cruz. O nome foi inspirado do quintal, designado Bulimundo, onde ocorreram os primeiros ensaios.

Ao contrário do que pretendiam inicialmente, o conjunto acabou por integrar músicos da cidade da Praia. Com os constrangimentos da distância - enquanto uns membros do coletivo moravam em Santa Cruz, a maioria residia na capital -, o núcleo acabou por assentar em Katchás, Santos, Kim de Santiago, Silvestre Alfama, Lú di Pala.   Ainda no mesmo ano, Santos, Tony, Zé Carabedja, Zé Augusto e Zeca di Nha Reinalda (todos saídos do coletivo Opus 7) integravam os Bulimundo.

De acordo com a tese Contributo de Bulimundo na música tradicional Cabo-Verdiana, de Nelson Furtado Correia Barros, são provavelmente o nome maior do Funaná, em Cabo Verde e além fronteiras, por permitirem que o estilo musical tradicional do arquipélago contornasse a invisibilidade prescrita pela ditadura colonial (vigente até 1975), o colocasse no centro da vida cultural cabo-verdiana e o internacionalizasse.  Até então, o funaná estava relegado ao menosprezo e ao contexto rural, onde nascera. Na capital, Praia, vingava apenas a Morna, música colada à elite, por consequência, tida como de prestígio.

Curioso de outros estilos musicais cabo-verdianos além do funaná, como o batuque, a tabanka, a morna ou a coladeira, Katchas integrou na sonoridade do grupo um misto dessas influências (entre outras internacionais), o que acabou por assegurar a singularidade e popularidade dos Bulimundo.

Nessa impermeabilização da música tradicional cabo-verdiana com os sons da guitarra elétrica, baixo, viola ritmo, entre outros instrumentos amplificados, os cabo-verdianos despertaram para um novo funaná, descentralizado do acordeão diatónico (conhecido em Cabo Verde como gaita) e do ferrinho (tocado com uma faca) como atores principais.

"Em algumas ilhas, o público reagia de uma maneira estranha, porque não conhecia o ritmo funaná. Muitos até achavam que estávamos a tocar coladeira de uma forma que não era real", recorda Zeca di Nha Reinalda ao jornal Português Correio da Manhã, a propósito da primeira atuação dos Bulimundo na ilha de São Vicente, em 1978.

O sucesso do coletivo desponta a 28 de março de 1980, depois da participação no festival Praia-80, no Cine-Teatro da Praia.

Em 1982, integra grupo José Mário dos Reis, popularmente conhecido por Zé Mário Bulimundo (falecido a 9 de maio de 2023).

Até 1984, o grupo lançou seis álbuns: Bulimundo (1980); Djâm Bancu Dja (1980); Batuco (1981); O Mundu Ka Bu Kaba (1982) ; Êxodu (1983) e Compasso Pilon (1984). O trágico acidente de viação de Katchas, a 29 de março de 1988, acabou por ditar o fim dos Bulimundo, já destabilizado pela partida (incluíndo Zeca di Nha Reinalda) e integração de vários membros.

Por volta de 2006/2007 o grupo voltou a reunir-se, por ocasião de diferentes festivais, mas apenas dez anos depois, em abril de 2017, voltaram a atuar juntos, "na Praia - Cabo Verde, regressando aos palcos com 3 dos seus elementos fundadores, dos 8 que fazem actualmente parte da banda", indica a publicação Ao Sul do Mundo.

Referências

Portais

Música de Cabo Verde
Géneros musicais de Cabo Verde

Bulimundo


Carlos Antonio Ascues Ávila (Caracas, Venezuela, 6 de mayo de 1992) es un futbolista peruano nacido en Venezuela. Juega como mediocentro y su equipo actual es el Club Deportivo Universidad César Vallejo de la Liga 1 de Perú.

Trayectoria
Carlos Ascues nació en Caracas. Hijo de padres peruanos, vivió en la capital venezolana durante sus primeros 10 años de vida, donde jugó en las categorías inferiores del Caracas FC. Luego se trasladó a Lima junto a su familia. Ya en la capital peruana, se probó en las filas del club Alianza Lima, pasó a integrar las divisiones menores.

Se ha destacado por ser un jugador versátil, a lo largo de su carrera ha ocupado prácticamente todas las posiciones en el centro de la cancha. En sus inicios, y posteriormente en la selección bajo las órdenes de Ricardo Gareca, ocupó la demarcación de back central, y conforme fue progresando también fue ocupando posiciones más adelantadas en la cancha como mediocentro defensivo y mediocentro, siendo esta última su posición principal. Bajo las órdenes de Pablo Bengoechea, tanto en la selección peruana como en alianza lima, llegó a ocupar las posiciones de mediapunta y delantero centro en ocasiones debido a su capacidad goleadora. Volvió a ocupar la posición de delantero centro en el 2020 durante su última etapa en Alianza Lima.

Alianza Lima
En Alianza Lima, en la temporada 2010, se dio a conocer en el fútbol jugando la primera edición del Torneo de Promoción y Reserva con Alianza. Sus buenas actuaciones le valieron su llamado a la selección peruana Sub-20. Al año siguiente, siguió jugando en el equipo reservista, aunque en algunas ocasiones alternó en el equipo principal. Su debut en Primera División se produjo el 15 de mayo de 2011. Aquel día, por la fecha 13 del Campeonato Descentralizado, ingresó al terreno de juego en los últimos minutos del partido en el que Alianza Lima derrotó de visita a Sport Huancayo por 0-2. Jugó también la Copa Libertadores 2012.

Benfica
El Benfica; el 10 de agosto de 2012, se confirmó su transferencia al Benfica de Portugal, el cual compró el 80% del pase, dejándole a Alianza el porcentaje restante para una venta futura. Se sumó al Benfica "B", la reserva del plantel principal, que inició su participación en la Liga de Honra en la temporada 2012/13. De esta forma, Ascues se convirtió en el cuarto peruano de esa década en militar en Portugal junto a Paolo Hurtado, Alberto Rodríguez y André Carrillo. Sumó un total de 22 apariciones, iniciando en 21 ocasiones como titular a lo largo del torneo.

Panetolikos
En Panetolikos; el 21 de agosto de 2013, se confirma su cesión al Panetolikos de la Super Liga de Grecia para toda la temporada 2013/14. El 26 de septiembre, debutó oficialmente en un partido de la Copa de Grecia ante el Kerkyra, sustituyendo en el entretiempo a Michalis Bakakis. El encuentro finalizó 1-0 a favor del Panetolikos.

Universidad San Martín
En la Universidad de San Martín; en 2014 se confirma el regreso de Ascues a Perú donde jugará en la San Martín por el Torneo del Inca, donde marcó un gol. durante el Torneo Clausura lo pusieron de centrocampista donde rindió bien. Además llegó a debutar en la selección peruana.

Tuvo una buena temporada pero su equipo casi se va al descenso.

Melgar
En FBC Melgar; el 3 de febrero de 2015, el cuadro arequipeño anuncia su fichaje por 2 años con opción de dejarlo libre cuando llegara una oferta del extranjero, siendo convocado a la selección peruana para la Copa América.

VfL Wolfsburgo y retorno a Melgar
El 23 de julio de 2015 se confirmó su traspaso al club alemán por 1.5 millones de euros, firmando un contrato de 4 años con los Lobos hasta 30 de junio de 2019, quien vestirá la camiseta número 6.

Sin oportunidades en el equipo alemán y con sólo un partido en su haber, Ascues retornó al Melgar en calidad de préstamo para jugar la Copa Libertadores.

Retorno a Alianza Lima
El 30 de agosto de 2017 se anunció su retorno al Alianza Lima, en calidad de préstamo. En Alianza logra el campeonato nacional número 23 para su club siendo pieza clave en la recta final del torneo con 4 goles en 10 partidos.

Orlando City
A mediados de 2018, Ascues fichó por el Orlando City de la Major League Soccer lo que resta del año. Renovó vínculos con el club en 2019. Sin embargo no reunió las expectativas y decidió volver al Perú.

Retorno nuevamente a Alianza Lima
El 9 de enero de 2020, El Patrón llegó nuevamente a Club Alianza Lima como refuerzo estrella, puesto que su contrato señaló que embolsaría unos 20 mil dólares por mes, además se le dio la cinta de capitán. Asimismo, a diferencia de otras temporadas en esta tendría un rol mucho más ofensivo jugando en las posiciones de enganche o delantero centro.

Alianza Atlético de Sullana
Sería presentado en marzo para afrontar la  Primera División del Perú  allí se rencontró con sus compañeros Rinaldo Cruzado y Alberto Rodríguez (futbolista peruano) que también ficharon por el club luego de descender con Club Alianza Lima. Disputaría 17 partidos marcando 2 goles y 1 asistencia .

Universidad César Vallejo
En diciembre del 2021 fue anunciado como refuerzo de la Universidad César Vallejo para disputar la Primera División del Perú y la Copa Libertadores durante el año 2022.

Selección nacional

Selección Sub-20
Fue capitán de la selección peruana que participó en el Campeonato Sudamericano Sub-20 de 2011 realizado en el Perú.

Selección absoluta
Debutó en el seleccionado mayor el 6 de agosto de 2014 marcando un doblete en la victoria de 3-0 ante la Selección de Panamá.

Jugó un amistoso contra Irak disputado en Dubái; Perú salió victorioso por 2-0. Fue nuevamente citado para la derrota por 3-0 ante Chile en Valparaíso.

Repitió un doblete contra Paraguay el 19 de noviembre, ganándose así el apelativo de "El patrón" en alusión al exmediocampista de la selección peruana José Velásquez.

Anotó nuevamente en un amistoso ante Guatemala jugado en Matute y finalizado 1-0 con gol del antes mencionado .

El 25 de mayo de 2015 fue convocado para disputar la Copa América 2015 realizada en Chile.
Jugó el partido amistoso previa la Copa con un empate ante México . Perú en el 2.º puesto del Grupo C, que compartió con las selecciones de Brasil, Colombia y Venezuela donde jugó de defensa y tuvo buena actuación. En la fase de cuartos de final se enfrentó a la selección de Bolivia derrotándolo 3-1 así consiguiendo la clasificación para las semifinales. En semifinales Perú fue eliminada por la anfitriona Chile al caer 2-1 en un partido que Perú se quedó con 10 hombres desde el minuto 20' tras la expulsión de Carlos Zambrano por doble amarilla. Por el tercer lugar Perú derrotó 2-0 a Paraguay, fue disputada el viernes 3 de julio de 2015, en el estadio Bicentenario Alcaldesa Ester Roa Rebolledo de la ciudad de Concepción, Ascues fue titular en los seis partidos que Perú disputó en la copa.

Jugó los dos amistosos jugados en Estados Unidos; un empate a 1 ante Colombia y una derrota por 2-1 ante Estados Unidos en la que Ascues hizo un penal.

Fue convocado para la primera fecha doble de Eliminatorias Conmebol a Rusia 2018 en octubre de 2015. Comenzó el camino perdiendo por 2-0 ante Colombia en Barranquilla. Su segundo partido fue ante Chile en una derrota por 4-3, Perú jugó con 10 casi todo el partido; Carlos fue titular en ambos encuentros.

Participaciones en Copa América

Partidos con la selección absoluta
<center>
{| class="wikitable collapsible collapsed" style="width:80%"
|-
! colspan="43" | Partidos en la selección nacional de mayores
|-
| |}

Clubes y estadísticas

Fuente: SoccerWay.

Palmarés

Campeonatos nacionales

Torneos cortos

Referencias

Enlaces externos

 Ficha en Soccerway
 Perfil en Transfermarkt

Caraqueños
Centrocampistas de fútbol
Futbolistas nacionalizados en Perú
Futbolistas de Perú en la Copa América 2015
Futbolistas del Club Alianza Lima
Futbolistas del Sport Lisboa e Benfica
Futbolistas del Sport Lisboa e Benfica "B"
Futbolistas del Panetolikos
Futbolistas del Club Universidad de San Martín
Futbolistas del Foot Ball Club Melgar
Futbolistas del VfL Wolfsburgo en los años 2010
Futbolistas del Orlando City Soccer Club
Futbolistas del Club Alianza Atlético Sullana
Futbolistas del Club Universidad César Vallejo

Carlos Ascues


| fæðingardagur  =
| fæðingarstaður =
| dauðadagur     =
| dauðastaður    = ,
| orsök_dauða    =
| verðlaun       =
| þekkt_fyrir    =
| stjórnmálaflokkur =
| starf          = Kvikmyndaleikstjóri,handritshöfundur
| trú            =
| maki           =
| börn           =
| foreldrar      =
| undirskrift    =
}}

Hafsteinn Gunnar Sigurðsson (f. 24. september 1978) er íslenskur kvikmyndaleikstjóri og handritshöfundur.

Kvikmyndir

 Skröltormar (2007) (Stuttmynd)
 Paradox (2011) (Heimildarmynd)
 Á annan veg (2011)
 Filma (2012) (Heimildarmynd)
 París norðursins (2014)
 Undir trénu (2017)
 Síðasta áminningin (2018) (Heimildarmynd)
 Northern Comfort (2022)

Tenglar

Íslenskir kvikmyndaleikstjórar
Fólk fætt árið 1977

Hafsteinn Gunnar Sigurðsson


Der Straßenzug mit den Hausnummern Dorfstraße 5, 6, 8, 9 im Calvörder Ortsteil Lössewitz steht unter Denkmalschutz.

Lage

Die denkmalgeschützten Häuser befinden sich im Ortskern des Rundlingsdorfes Lössewitz. Das Haus mit der Hausnummer 5 befindet sich an der Bushaltestelle im Dorf, die anderen Häuser mit den Hausnummern 6, 8 und 9 befinden sich auf der gegenüberliegenden Straßenseite.

Architektur und Geschichte
Eine hohe städtebauliche Qualität erfährt der Ort durch seine beidseitige Bepflasterung, die wiederum mit Alleebäumen versehen ist. Die einzelnen Häuser sind im Stil des Barock errichtet wurden, stammen aber aus dem 19. Jahrhundert. So wurden die beiden zweigeschossigen Ziegelbauten mit der Hausnummer 8 und 9 nach einem Brand von 1841 neu in barockem Stil errichtet. Die architektonische Vielfalt an Fachwerk-, Fachwerk-Ziegel- sowie reinem Ziegelbau mit interessanten Details ist in Lössewitz bemerkenswert.

Literatur
 Mathias Köhler, Denkmalverzeichnis Sachsen-Anhalt, Band 10.1, Ohrekreis (I), Landesamt für Denkmalpflege und Archäologie Sachsen-Anhalt, Michael Imhof Verlag Petersberg 2005, ISBN 3-86568-011-9, Seite 51

Einzelnachweise

Fachwerkhaus in Calvörde
Bauwerk des Heimatschutzstils in Calvörde
Kulturdenkmal in Calvörde

Dorfstraße 5, 6, 8, 9 (Lössewitz)


Carlo Lastricati (* 1921 in Rom) ist ein italienischer Filmschaffender.

Leben
Lastricati ist wie seine Geschwister Giorgio (* 1915, Regieassistent und Produktionsleiter) und Anna (* 1917, Schnittsekretärin) beim Film tätig. Er debütierte 1947 als Regieassistent bei Giorgio Ferroni und arbeitete bis Ende der 1980er Jahre in verschiedenen Funktionen an zahlreichen Filmen; so war er Produktionsleiter für Jean-Luc Godard und Francesco Rosi, Assistent von Jean Negulesco und Joseph Losey sowie bei zahlreichen in Italien gedrehten internationalen Produktionen. Arbeiten als Darsteller oder Organisator runden seine Vita ab. Ab 1982 war er auch als Produzent für seine eigene Firma aktiv. 1958 hatte er bei Anna di Brooklyn die Regie inne, die von Reginald Denham und Hauptdarsteller Vittorio De Sica überwacht wurde.

Filmografie (Auswahl)
 1958: Anna von Brooklyn (Anna di Brooklyn) (Regie)

Weblinks

Einzelnachweise

Filmregisseur
Filmproduzent
Italiener
Geboren 1921
Mann

Carlo Lastricati