William James (11 Ocak 1842, New York - 26 Ağustos 1910, Chocorua, New Hampshire, ABD), psikolojide işlevselcilik hareketinin öngörücüsü, pragmatizmin öncüsü Amerikalı filozof ve psikologdur.

Yaşamı
James ve romancı ve eleştirmen kardeşi Henry James, zengin ve iyi tanınan bir ailenin çocukları olarak dünyaya geldi. Babaları ilahiyatçı ve düşünür Henry James, çocuklarının eğitimine çok önem vermekteydi. New York, Boulogne (Fransa), Cenevre, İngiltere, Almanya ve İtalya'da öğrenim gördü. Babasının felsefe ve ilahiyat alanlarındaki görüşlerinin James'in yetişmesinde büyük etkisi vardı. Babası, zihinsel özgürlüğün önemine inanıyor ve çocuklarını bu doğrultuda yetiştiriyordu. James, eleştirel yaklaşımını bu sayede kazandı. Babası çocuklarının meslek edinme ve hayatlarını kazanma zorunluluklarının olmadığını düşünüyordu. Yine de James'in ilgisinin bilime yönelmesi için çabaladı. James 15 yaşındayken babası ona bir mikroskop hediye etti. On sekiz yaşına geldiğinde ressam olma amacıyla Amerikalı ressam William M. Hunt'ın yanında resim dersleri almaya başladı, altı ay sonra bundan vazgeçti. 1861 yılında Harvard Üniversitesi Lawrence Bilim Okulu'na girdi. Bu okulda kimya, anatomi ve benzeri konularda dersler aldı. Daha sonra nörotik bir hastalığa yakalandı. Kısa bir süre sonra kimyadan vazgeçti ve Harvard Tıp Okulu'na kaydoldu. Tıp öğrenimine bir yıl ara vererek ünlü doğa bilimci Louis Agassiz'in Amazon'a yapacağı bir keşif gezisine deniz hayvanları örnekleri toplamak amacıyla asistan olarak katıldı. Gezi esnasında hastalandı ve bir yarıyıl için tekrar Tıp Okulu'na döndü. 1867-68'de Almanya'da, enerjinin korunumu ilkesini ortaya koyan fizyolog ve fizikçi Hermann von Helmholtz, patolog Rudolf Virchow, 19. yüzyılda tıpta deneyciliğin öncüsü Claude Bernard gibi bilim insanlarının derslerini takip etti. Bunun yanında dönemin öne çıkan psikoloji ve felsefe eserlerini, özellikle Kantçı idealist ve göreci Charles Renouvier'nin eserlerini okudu. Renouvier'yle tanıştı ve bu tanışma James'in kişiliğinin ve düşünsel hayatının dönüm noktalarından biri oldu. Haziran 1869'da Harvard Tıp Okulu'nu bitirdikten sonra ruhsal bunalıma girdi. İntiharı bile düşünmesine yol açan bu bunalım sebebiyle hekimliğe hemen başlayamadı. 1872'ye kadar babasının evinde çeşitli eserleri okumak ve ara sıra kitap tanıtım yazıları yazmak haricinde hiçbir şey yapmaksızın yarı hasta durumda yaşadı. Kendi ifadesine göre, Renouvier'nin özgür irade üzerine yazdıklarını okuyarak ve "özgür iradeye dayalı ilk edinim, özgür iradeye inanmak olacak" kararını vererek bu bunalımdan kurtuldu.

Akademik yaşamı
James 1861 yılında Harward'da Lawrence Bilim Okuluna girdi. Burada kimya eğitimi alıyordu. Kimya ile olan deneyimi çocukken evde gizemli sıvılarıyla yaptığı bazen tehlikeli patlamalara sebep olabilen deneylerden ibaretti. Kısa süre sonra James dikkat ve özen isteyen laboratuvar çalışmalarını ilginç bulmamaya başladı. Hayatına çok büyük etkisi olan nörotik bir rahatsızlığı baş gösterdi. Kısa bir süre sonra kimya eğitimini bıraktı. James hem bilimsel eğitime elverişli olması hem de ekonomik olarak iyi bir gelir sunması açısından 1864'te Harward'da tıp eğitimi almaya başladı. 1865'te zoolog Louis Agassiz deniz hayvanları toplamak amacıyla Brezilya'ya gidiyordu. James bu alanla ilgili yeteneklerini keşfetme umuduyla ücretsiz bir yardımcı olarak bu geziye katıldı. Gezi, James'ın umduğu gibi geçmemişti, yaptığı işler onu heyecanlandırmıyordu. Yolculuğun büyük bir kısmında deniz tutulmasına yakalanan James çiçek hastalığına da yakalanmıştı. James bu alanla uğraşmanın getirdiği yaşam şartlarının kendisine uygun olmadığını anladı. Ayrıca biyolojinin gerektirdiği düzenli sınıflandırmalara tahammül edemezdi. Kimya ve biyolojiye olan tepkisi daha sonra psikolojide deneyden hoşlanmamasının bir işareti sayılabilirdi. 1865 yılındaki yolculuğun ardından James isteksizce de olsa tıp alanındaki çalışmalarına devam etti. Ancak sağlık sorunları yine kendini göstermeye başlamıştı. Çiçek hastalığı göz zayıflığına neden olmuştu ve sırt ağrıları çekiyordu. Bu nedenle okuması güçleşmişti, hastanede dolaşmaları ve ayakta yaptığı laboratuvar çalışmaları zorlaşmıştı. O dönemde sırt sorunları için Avrupa'ya maden suyu banyosu almaya gidiliyordu. James de bu neden 1867'de Almanya'ya gitmek üzere yola çıktı. Sağlığı için attığı bu adım ile Almancasını da geliştirmeyi umuyordu. Gözleri iyileşmişti ve o dönemde Almanya'da gelişmekte olan fizyolojik yönelimli ruh bilimi dikkatini çekiyor, bu alanda okumalar yapıyordu. İlk kez Wundt'un adını duymuş ve Heidelberg'de Wundt'u ve Helmholtz'u ziyaret etme girişiminde bulunmuştu. Berlin'de du Bois-Reymond 'un derslerine katılmıştı ve yeni düzenekçi ruhbilimin açıklayıcı gücünden etkilenmişti. James Berlin Üniversitesindeki fizyoloji derslerine devam edip zamanın " Psikolojinin yeni bir bilim olmaya başladığı zaman" olduğunu belirtmişti. Cambridge'e döndüğünde James biraz iyileşmişti ancak ruhsal olarak bir çöküntü durumundaydı. Duygusal olarak iyileşmesinde 29 Nisan 1870'te okuduğu, Fransız felsefecisi Charles Renouvier tarafından özgür istenç üzerine yazılan denemenin etkisi büyüktü. James'ın ruhsal durumu yavaş olsa da sürekli iyileşiyordu. 1869 yılında Harward 'dan tıp diplomasını aldı. 1872 yılında Harward'ın başkanı Charles Eliot, James'dan fizyoloji derslerinin yarısı vermesini istedi. James bunalımdan tam olarak kurtulamadığını ve bu dersin getireceği sorumlulukları üstlenemeyeceğini düşünüyordu. Bir yıl izin isteyerek Avrupa gezisine çıktı. Geri döndüğünde görevi kabul etti. Hatta bir sonraki yıl dersin yarısını değil tümünü üstlenmesi istenmişti. James bundan sonraki yaşamı boyunca birincil olarak bir Harward profesörü kimliğinde kalacaktı.

Psikolojinin ilkeleri
William James 1878 yılında yayımcı Henry Holt ile psikoloji ile ilgili bir kitap yazmak için anlaştı. Alman, İngiliz ve Fransız literatürü ile yakından ilgili olduğu için çalışmanın kolay olacağını düşünerek, Henry Holt'a iki yıl içerisinde bitireceğine söz verdi. Ancak 1880 yılında henüz yazmaya yeni başlamıştı. 1890 yılına kadar psikoloji ile ilgili çeşitli dergilerde yazılar yazdı. Bunları metnin parçaları olarak toparlayarak 1890 yılının ocak ayında Holt'a 350 sayfalık bir el yazması gönderdi ve bunun kitabın kısa bir bölümü olduğunu, kalanının da yakın zamanda gönderileceğini söyledi. 1890'ların sonlarına doğru Psikoloji'nin İlkeleri iki kalın cilt halinde yayınlandı. 12 yıl süren bu çalışma James' i fazlası ile bunaltmıştı ve yayıncıya yolladığı son bölümlerde gönderdiği bir mektupta kendini beceriksiz olarak tanımlayıp şunları söylemekteydi: " Hiç kimse kitabın görünüşünden benden daha çok iğrenemez. Hiçbir konu 1000 sayfada ele alınmaya değmez! On yılım daha olsaydı onu 500 sayfada yeniden yazabilirdim.".

Psikolojinin İlkeleri psikoloji dünyasında büyük ses getirmiş ve İngilizce'de en çok satan psikoloji metni olmuştur.  Kitabın yayınlanması psikoloji tarihi için büyük bir öneme sahiptir. Binlerce öğrencinin görüşlerini etkilemiş ve birçok çalışmaya ilham kaynağı olmuştur. Ayrıca yapısalcı ABD'de yapısalcı görüşündeki psikologların işlevselcilik ekolüne doğru yönelmesinde neden olmuştur. Kitabın ilk cildi biyolojik temellerle başlamaktadır. Zihinsel işleyişin sinir sistemi faaliyetleri ile oluştuğundan ve benzer tepkilerin oluşumunun ilk oluşumdan sonra daha kolay olduğundan bahsetmektedir. Bu durum alışkanlıkları zihinsel yaşam için önemli bir hale getirmektedir. Birinci cildin kalan kısmı ise psikolojinin konusu ve araştırma metotları ile devam etmektedir. İkinci cilt ise; duyum davranışı, algı, inanç, muhakeme, içgüdü, irade, hipnoz ve psikogenesis konularından oluşmaktadır.

İçgüdü ve alışkanlıklar
James insan davranışının içgüdü ve alışkanlıklardan etkilendiğini söylemiştir. Arkadaşları ile birlikte insan içgüdüleri için hazırladıkları listede ' bir araya gelmek, bir arada bulunmak, birbiri ile kavga etmek' gibi içgüdülerden bahsetmiştir. Alışkanlıklar ve duygular gibi fenomenler iç güdüler ile etkileşim halindedir ve deneyimlere bağlı olarak iç güdülerde değişimler olabilmektedir.

James için alışkanlıklar belli bir yere kadar özgürlüğümüzü iç güdülerimizden fazla kısıtlamaktadır. Tekrar fiziğin olduğu gibi fizyolojinin de temel ögelerindendir. Sinir sisteminin işleyişi gereği tekrarlanan faaliyetler zamanla daha kolay hale gelmektedir ve daha az dikkat gerektirmektedir. James'e göre öğrenilmiş edimlerin tüm insanlardaki tekrarlanışları toplumu bir arada tutan şeydir. Ancak kötü şartlar içerisinde bulunan insanların durumlarını değiştirememesinin nedeni de alışkanlıklardır. Alışkanlıklardan 'dönme dolabı' diye söz etmiştir. Kişilik 30 yaşına kadar insana yerleşir ve sonrasında onlar yürüyen alışkanlık yığınlarıdır.

Bilinç akışı
Wundt'un bilinç anlayışına karşı çıkan James, aynı akıntıya iki kez girmenin olanaksız olduğunu söyleyen Yunan filozof Herakleitos'a göndermede bulunarak, bilincin durmayan sürekli hareket halinde olan bir şey olduğunu söylemiştir. Bilinç yerinde durmayan, yeni durumlarla karşılaşıp yeni bölgelere geçen bir ırmak gibidir.  Süreklidir ve parçalara ayrılamaz. Zaman ve alanda bir bütün halindedir. Wund'un içebakış yöntemine karşı çıkma nedeni de budur;  bilinçli düşünce sürekli bir akış halinde olduğu için durdurulamaz ve yapısına zarar verilmeden çözümlenemez.

Benlik kavramı
William James'e göre benliğin 3 yönü bulunmaktadır. Benliğin 3 yönü; a) Maddesel Benlik, b)Sosyal Benlik, c)Ruhsal Benlik'tir. Maddesel benlik kişinin kendisine ait olan, sahip olduğu her şeydir. Bedeni, kıyafetleri, ailesi, arabası, banka hesabı gibi. Buradaki vurgu kişinin başkaları ile ve maddesel şeylerle özdeşleşmiş olmasıdır. Özdeşleştiği şey değişime uğrarsa kişinin benliği de değişim yaşar. Örneğin sahip olduğumuz ailemizi kaybettik, bu durumdan benliğimizde etkilenir ve ailevi benliğimizin de yok olduğunu söyleyebiliriz. Sosyal benlik içinse James, kişilerin kendi sosyal yaşamları içinde bulundukları ortama, konuma, statüye göre bir takım maskeler kullanmakta olduğumuzu söylemektedir. Örneğin; aile benliğimiz, dernek benliğimiz, arkadaş benliğimiz. Kişiler bulundukları ortamlardaki üstlendikleri roller içinde tutarlı davranışlar sergilemektedir ancak  birbirlerini farklı bir otamda tanıyan kişiler başka ortamda birbirlerini izlediklerinde farklı sosyal benlik içerisinde olduğunu görünce şaşırabilirler. Bunun nedeni bizi daha önce farklı bir benlikle tanımış olmalarıdır. James ruhsal benliğimizin ise çok subjektif olduğunu ve bizim kendimizi nasıl değerlendirdiğimizde ve nasıl algıladığımızda belirleyici olduğunu söyler. Yeteneklerimizi, ilgilerimizi, görüşlerimizi, tutumlarımızı kendi içimizde kişisel olarak değerlendirme biçimimiz ruhsal benliğimizin içine girmektedir. Benliğin bu üç yönü 'Deneyimci Benlik' adı verilen bir bütünü oluşturur.

Benlik saygısı
James, benliğin doğası ile ilgili çalışırken benlik saygısı kavramını da gündeme getirmiştir. Bu konuda bir formül geliştirmiştir ve bu formül kişilik değerlendirmeleri konusunda geliştirilen ilk formüllerden biridir. Bu formül:

Başarı / İstekler = Benlik Saygısı

James bu formülle kişinin benlik saygısı üzerinde ne isteklerin ne başarının ne de amaçların tek başına etkili olmadığını göstermek istemiştir. Benlik saygısını, insanın kendisiyle barışık olma durumu, isteklerini gerçekleştirebilmesi yani başarılarının isteklerine oranı etkilemektedir. Örneğin; dünyanın en ünlü ressamı olma gibi bir isteğiniz vardı ve siz şu anda küçük bir okulda herhangi resim öğretmeninden biri oldunuz. Bu durum sizin kendine olan saygınızı etkiler ve benlik saygınızı düşürebilir. James'in bu formülüne göre mutlu olan kişi; hayata bakış açısı daha gerçekçi olan, ortalama bir başarıda dahi kendilerine pay çıkarıp kendilerini değerli gören kişiler olacaktır.

Özgür irade
William James gençliğinde bir bunalım geçirmiştir. Günümüzde 'varoluş krizi' denilmektedir. Bu dönemde bilimsel yönünü, bilimsel bakış açısını, kendi üzerinde bir yük olarak görmeye başlamıştır. Yaptığı çalışmalar onu insan doğasına ilişkin bir takım sonuçlara inandırmıştır. İnsanın bir neden sonuç ilkeleri içerisinde var olan karmaşık bir makine olduğuna inanmıştır.Bu düşünceler onu intihar etme düşüncesine, nevrotik semptomlar geliştirmeye itmiştir.

James, filozof Charles Renouvier'in özgür irade üzerine yazdığı birkaç makaleyi okumuştur ve bu okumalardan sonra özgür iradenin varlığına inanmaya başlamıştır. Böylece özgür iradeye güvenerek ve kendi iradesini kullanarak kendi kendini iyileştirebileceğini düşünmeye başlamıştır. Bir nebzede olsa bu sayede kendini iyileştirmeyi başarmıştır.

James'in bu öyküsü onun yaşadığı objektif ve subjektif bakış açıları arasındaki çatışmayı yansıtmaktadır. Bilim objektiftir ve dıştan gözlem gerektirir,insanın kendi yaşamı ise subjektiftir ve içten bakışı gerektirmektedir.James özgür irade yaklaşımını benimsemiştir ancak bu yaklaşım bilimsel bir yaklaşım değildir ve James psikolojinin bir bilim olarak iradenin özgürlüğüne dair sorulara cevap üretemeyeceğini de belirtmiştir. Bu  metafizik bir sorudur ve metafiziki sorular bilimsel araştırmalarla yanıtlanamaz. James'e göre, eğer bilimsel psikoloji, davranışın, kalıtımsal özelliklere, iç güdülere veya alışkanlıklara bağlanabileceğini savunuyorsa; bu durum metafizik sorulara ilişmediği sürece geçerlidir.

James Lange Kuramı
Ormanda bir ayı gördüğümüzde sağduyumuza göre korktuğumuz için koşarak kaçarız. James ise sağduyunun böyle bir yorumlamasını doğru bulmamıştır. Ona göre korktuğumuz için değil, kaçtığımız için korkarız. Yani, bu süreç tersinedir. Aynı kuram, James'ten bağımsız olarak, Carl Lange isimli Danimarkalı bir fizyolog tarafından da ortaya atıldığı için ''James Lange kuramı'' adını almıştır. Her ikisinin de öne sürdükleri şey, davranışın, duyguları belirlediğidir. Yani kişi, davranışı yönünde duygular içinde bulunur. Bu görüşü vurgulayan, pek çok örnek verebiliriz. Sabahları kalkınca, yavaş yavaş ona kadar sayıp aynada kendimize tebessüm ederiz, bütün gün neşeli olacağımızı söyleyenlerle karşılaşmışızdır. Oscar Hemmerstein, anılarında, korktuğu zamanlar, neşeli bir melodiyi mırıldandığını ve korkusunun bir süre sonra geçtiğini söylemiştir. İngilizlerin bir atasözü ise *Cesur gibi davran, kendini cesur hissedesin* şeklindedir.

James-Lange kuramı, 'duygular' üzerinde geniş araştırmalara yol açmıştır. Duygular konusundaki çağdaş kuramlar ise, James Lange kuramından daha karmaşıktır. Hatta, bu kuramın her zaman doğru olmadığını da söyleyebiliriz. Buna rağmen, duygusal durumların oluşturulmasında, davranışın rolü önemlidir.

Din çalışmaları
Principles'ı tamamladıktan sonra, James'in psikolojiye ilgisi zayıflamıştır. William James, ABD'deki ilk psikoloji laboratuvarının kurucusudur fakat laboratuvar çalışmasından da hoşlanmamaktaydı. Psikoloji soruları, felsefe ve din sorularına göre ona daha sıkıcı gelmiştir. Tanrı'nın doğası ve varlığı ruhun ölümsüzlüğü, özgür irade ve belirlenimcilik, yaşamın değerleri üzerine araştırmalarında geçmişteki savlar için kanıt aramak yerine yeni sonuçlara varmaya çalışmıştır. 1880'lerin sonlarında etik ve din dersleri vermeye başlamıştır. Çalışmaları sonunda ölümden sonra yaşamın kanıtlanamayacağı yargısına ulaşmıştır. Ama James'e göre, dinsel deneyimin varlığı tanrısal bir varlığın göstergesi olmuştur.O, özgürlüğü, şeylerin rastlantısal bir araya gelişinden doğan belli bir kararsızlık olarak ele almıştır. Yani, geçmiş ve bugün, geleceğin nasıl olacağını kaçınılmaz bir biçimde belirlemiyordu. James bu görüşlerini, 1893-1903 arasında çeşitli deneme ve derslerinde dile getirmiştir ve sonrasında çeşitli kitaplarında toplamıştır. Bu yapıtları arasında en önemlileri The Will to Believe and Other Essays in Popular Philosophy olmuştur.

Doğal din üzerine Gifford Konferansları vermesi için Edinburgh Üniversitesinden aldığı çağrıyı ancak 1901-02'de yanıtlayan James, bu konferansları hazırlamak birkaç yıl boyunca çalışmalarının odak noktasını oluşturmuştur. The Varieties of Religious Experience başlığıyla toplanan bu konferanslar, dindarlara bilimle ve bilimsel yöntemle çatışmayan, kendilerini savunabilecekleri bir malzeme sağlamıştır.

Felsefe çalışmaları
James, sadece eylemlerin sonuçlarını baz alan pragmatizm olarak bilinen yöntemin kuramını 1898'de California Üniversitesi'nde, bir filozof olarak felsefi bir şekilde, olaylar ve hayatımızdaki sonuçlarını anlattığı bir konferans gerçekleştirdi.Ona göre pragmatizmde önemli olan ilkler değildir, sonuçlardır. O felsefenin 'nesne nedir' sorusunu sormasını kabul etmiyordu. Halbuki, pragmatizm, 'sonuçlar nelerdir?' diye sormalıdır. Oysaki James, hayatı birebir ilgilendiren somut şeyleri, nesneleri önemsemiştir. Ona göre, dünya hiçbir şekilde henüz tamamlanmış değildir ve sürekli bir oluş içerisindedir. James'e göre, dünya hakkındaki herhangi bir teori, insanla ilgili çalışmalarda kesin sonuçlar barındırıyorsa bu teori kabul edilmemelidir.Bu şekildeki bir teoriyi dogmatik olarak kabul edebilirsiniz. James bu görüşe katılmaz aksine pragmatizmin dogmatik olmadığını savunur. O, sadece yaşamı ön plana alır. James'in ilgilendiği bir diğer konu ise bilgi teorisidir. Bu teoride James hedef olarak kendisine sonucu alır.Yaşamdaki birçok şeyin ve alanın kesin olmadığını savunur. James anlamlılığı yararlılıkla ilişkilendirmiştir. Bu yararlılık sadece insanın maddi gereksinimlerini içermemektedir.O, dinin metafizikliğini bilmediğini söylese de dini yararlı olarak kabul eder. James pratiği ve uygulamayı teorinin önüne koyar yani daha mühim olduğunu düşünür. Pratiği olan şeyi gerçek olarak kabul eder.

Kadınların işlevsel eşitsizliği
James kadınlara karşı gösterilen işlevsel eşitsizlik konusunda Mary Whiton Calkins'in yüksek lisans eğitimini tamamlamasına Mary'e destek olmuştur. Bu durum öğrencinin cinsiyet ayrımcılığından ve önyargıdan kaynaklanan sorunlarla baş etmesi noktasında önemli bir durumdur. "Calkins daha sonra bellek araştırmalarında kullanılan ikili çağrışım tekniğini geliştirmiş ve psikolojiye önemli ve kalıcı bir hizmette bulunmuştur".

"Calkins, Amerikan Psikoloji Derneğinin(APA) ilk kadın başkanı oldu. 1906'da ABD'deki en önemli 50 psikolog sıralamasında 12.sırayı aldı". Harvard Üniversitesi Calkins'in resmi olarak kaydolmasına hiçbir zaman izin vermedi buna rağmen James onu seminerlerine kabul etti ve Calkins'in üniversiteye kabulü için uğraştı. "Üniversite isidare bu ısrarlara direndi ve James, Calkins'e şunları yazdı: "Senin ve tüm kadınların şaşırtıcılığı başarmak için yeter. Senin çabalarının tüm engelleri aşacağını umuyor ve inanıyorum. Bu konuda yapabileceğim her şeyi yapacağım". "James'in çabalarına ve Calkins'in sınavının (James ve diğer öğretim görevlileri tarafından resmen idareye bildirilerek) 'Harvard'da şimdiye kadar gördüğümüz en parlak doktora sınavı' olarak nitelendirilmesine rağmen, Harvard bir kadına cinsiyetinden ötürü doktora derecesi vermedi". Calkins'in yaşadıklarından, 20. yüzyıla girerken bile yaşanılan bu olayı öğretimde kadınların karşılaştıkları ayrımcılığa bir örnek olarak gösterebiliriz.

Kaynakça

Dış bağlantılar

1842 doğumlular
New York doğumlular
Amerikalı agnostikler
Harvard Medical School'da öğrenim görenler
Harvard Üniversitesi öğretim üyeleri
Din filozofları
19. yüzyıl Amerikalı filozofları
20. yüzyıl Amerikalı filozofları
19. yüzyıl Amerikalı yazarları
20. yüzyıl Amerikalı yazarları
Amerikalı akademisyenler
Pragmatistler
1910 yılında ölenler
New Hampshire'da ölenler

William James


Charles Henderson Yoakum (* 10. Juli 1849 in Tehuacana, Limestone County, Texas; † 1. Januar 1909 in Fort Worth, Texas) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1895 und 1897 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Charles Yoakum besuchte das Larissa College im Cherokee County und danach das Cumberland College. Nach einem anschließenden Jurastudium und seiner 1874 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Emory in diesem Beruf zu arbeiten. Im Jahr 1876 war er Bezirksstaatsanwalt im Rains County. Seit 1883 praktizierte Yoakum in Greenville als Anwalt. Zwischen 1886 und 1890 war er Staatsanwalt im achten Gerichtsbezirk von Texas. Gleichzeitig schlug er als Mitglied der Demokratischen Partei eine politische Laufbahn ein. Von 1892 bis 1896 gehörte er dem Senat von Texas an.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1894 wurde Yoakum im dritten Wahlbezirk seines Staates in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1895 die Nachfolge von Constantine B. Kilgore antrat. Bis zum 3. März 1897 konnte er eine Legislaturperiode im Kongress absolvieren. Nach dem Ende seiner Zeit im US-Repräsentantenhaus betätigte er sich wieder als Rechtsanwalt in Greenville. Zwischen 1900 und 1904 lebte er in Los Angeles; danach kehrte er nach Texas zurück. Charles Yoakum starb am Neujahrstag 1909 in Fort Worth.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied des Senats von Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Staatsanwalt (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1849
Gestorben 1909
Mann

Charles Henderson Yoakum


Fereastra de Azur (în malteză: Tieqa Żerqa sau Tieqa tad-Dwejra și Azure Window în engleză) a fost un arc natural din calcar situat pe insula Gozo din Malta. Acest monument al naturii  era situat într-o zonă geologică interesantă în jurul satului Qawja, o zonă foarte populară în rândul turiștilor, care reunește într-un perimetru mic, pe lângă fereastră, faleze, marea interioară, golful Dwejra și insulița Fungus Rock, precum și cart-ruts pe faleze și Blue Hole sau Peștera Întunericului pentru scafandri. Fereastra de Azur s-a prăbușit pe 8 martie 2017, după o furtună puternică.

Geologie

Formarea ferestrei este rezultatul unor fenomene carstice scoase la lumina zilei de eroziunea marină. Fereastra de Azur era compusă din mai multe straturi de calcar moale de nuanță aurie cunoscută în malteză sub numele de Il-Franka, în română "calcar globigerin " de la fosilele marine, cum ar fi globigerina.

Filmografia
Fereastra de Azur apare în diferite opere cinematografice, precum Ciocnirea titanilor (1981), în al 104-lea minut<span class="cx-segment" data-segmentid="210"> și în Răzbunarea lui Monte Cristo, în minutul al 13-lea. Este, de asemenea, vizibilă în telefilmul Odiseea, precum și în primul sezon al serialul de televiziune Game of Thrones.

Geografia Maltei
Monumente ale naturii

Fereastra de Azur


Gunbjörg Thunvall (født 26. august 1912 i Sarpsborg, død 8. juni 2009) var en svensk socialdemokratisk riksdagspolitiker.

Thunvall var riksdagsmedlem for Gävleborgs län i andetkammeret 1957–1970 og derefter i enkammerriksdagen 1971–1976.

Kilder

Politikere fra Sverige

Gunbjörg Thunvall


Warren is a town in the Orana Region of New South Wales, Australia. It is located off the Mitchell Highway, 120 kilometres north west of Dubbo, and is the seat of the Warren Shire local government area. At the , Warren had a population of 1,530.
Warren is included in the Central West Slopes and Plains division of the Bureau of Meteorology forecasts.

History
Before European settlement the area is said to have been occupied by the Ngiyambaa Aborigines. Explorer John Oxley camped on the present town site during his investigation of the Macquarie River in 1818. He noted an abundance of kangaroos and emus. Charles Sturt carried out further exploration in 1828-29. Cattle were grazing hereabouts by the late 1830s.

Warren station was established in 1845 by Thomas Readford and William Lawson, the son of explorer William Lawson who was a member of the first European party to breach the Blue Mountains in 1813. Some say the name derives from a local Aboriginal word, meaning "strong" or "substantial". Another theory is that it represents the adoption of a contemporary English term, "warren", meaning a game park - perhaps a reference to the picturesque riverside setting where the station hut was built (on what is now Macquarie Park) and to the large numbers of wildlife in the area.

A small police station was built near the hut to protect the new settlers from Aborigines but there being no disturbances the police soon moved on. The hut was located by the site of a river-crossing on the main route from Dubbo. Stockmen camped here in the bend by the river, adjacent to the Warren Hole (a natural and permanent waterhole), before crossing over on the gravel bar when the water was sufficiently low. A few stayed on and a site for a township was consequently surveyed in 1860 with land sales proceeding in 1861.

A post office opened in 1861, a bootmaker's shop (made of bark) in 1863, a store in 1866, a school in 1867, an Anglican church in 1873, the first courthouse in 1874 and the first bridge in 1875. However, the closer settlement did not really develop until the late 1880s.

Warren was incorporated as a municipality in 1895 and the Warren Weir was established in 1896. The town benefited greatly with the arrival of the railway in 1898, making it the railhead for an enormous area. In general terms, its prosperity rose and fell with the price of wool. In the 1920s the town developed quite substantially. In the Great Depression the economy shrank, expanding again in the postwar years. The eternal water shortage was greatly eased when Burrendong Dam was opened in 1967, allowing the development of cotton and produce.

Economy
Warren is one of the main centres for the wool and cotton growing industries in New South Wales. It is a well-known area for merino breeding with local studs that include Haddon Rig and Egelabra.

Population
According to the 2016 census of Population, there were 1,530 people in Warren.
 Aboriginal and Torres Strait Islander people made up 20.4% of the population.
 81.3% of people were born in Australia and 86.3% of people spoke only English at home
 The most common responses for religion were Catholic 32.5%, Anglican 28.6% and No Religion 13.1%.

Geography
The Macquarie River runs through Warren.

Climate
Warren experiences a humid subtropical climate (Köppen: Cfa, Trewartha: Cfak), with hot summers and cool winters.

Media
Warren is serviced by a weekly local newspaper, The Warren Star.

Sport and recreation
Warren Pumas Rugby Club play in the Western Plains competition. The Warren Bulldogs are a member of the Castlereagh Cup rugby league competition but are currently in recess.

Warren's racecourse is home to the Warren Jockey Club, which holds four major race meetings each year.

The Far West Academy of Sport is based in Warren and is responsible for identifying talented young sportspeople across 42% of the state.

Warren Gun Club has been running since 1898 and continues to hold a number of feature events throughout the year, attracting sporting shooters from around New South Wales.

Notable people from Warren
 Warren Bardsley, former Australian test cricket captain
 Sharan Burrow, former president of the Australian Education Union, and former president of the ACTU.
 Ben McCalman, former Wallabies No.8 and Western Force player
 Greg Storer, country music singer

References

External links

SMH - Warren
Warren Shire
Warren Historical and Family History
Warren Museum and Art Gallery

Towns in New South Wales
Warren Shire

Warren, New South Wales


Le Protégé de madame Qing (男男女女, Nánnán nǚnǚ) est un film chinois réalisé par Liu Bingjian, sorti en 1999.

Synopsis
Xia Bo arrive à Pékin pour chercher du travail. Qing Jie l'engage dans sa boutique de mode et lui présente sa meilleure amie, persuadés qu'ils feraient un beau couple. Mais Xia Bo ne semble pas intéressé et préfère la compagnie de son meilleur ami Chong Chong.

Fiche technique
 Titre : Le Protégé de madame Qing
 Titre original : 男男女女 (Nánnán nǚnǚ)
 Réalisation : Liu Bingjian
 Scénario : Cui Zi'en et Liu Bingjian
 Photographie : Liu Jiang et Xu Jun
 Montage : Yi Ah
 Production : Li Jinliang
 Pays :
 Genre : Comédie dramatique
 Durée : 89 minutes
 Dates de sortie :
 :  (festival international du film de Mar del Plata)
 :

Distribution
 Yang Qing : Qing Jie
 Yu Bo : Xiao Bo
 Zhang Kang : Da Kang
 Jiangang Wei : Chong Chong
 Cui Zi'en : Gui Gui
 Mengjie Yu : A Meng
 Hao Meng : Cui Cui
 Sheng Guang : Da Yang

Distinctions
Le film a obtenu le prix FIPRESCI au festival international du film de Locarno et a été présenté en sélection officielle au festival international du film de Busan.

Notes et références

Liens externes

Film chinois sorti en 1999
Comédie dramatique chinoise
Film chinois sur l'homosexualité masculine
Film se déroulant à Pékin

Le Protégé de madame Qing


بلدية أبيا دي لا أوبيسباليا ، هي إحدى بلديات مقاطعة قونكة إحدى مقاطعات إسبانيا، والتي تقع في منطقة قشتالة لا منتشا وسط البلاد، والمائلة لجهة الشرق من إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 78 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات قونكة

أبيا دي لا أوبيسباليا


Die kenianische Davis-Cup-Mannschaft ist die Herren-Tennisnationalmannschaft Kenias.

Geschichte
Erstmals nahm Kenia 1986 am Davis Cup teil. Das beste Resultat erzielte die Mannschaft 1992, als sie das Halbfinale der Europa/Afrika-Gruppenzone I erreichen konnte. Erfolgreichster Spieler ist Allan Cooper mit 31 Siegen bei 47 Teilnahmen. Er ist damit gleichzeitig Rekordspieler seines Landes.

Aktuelles Team
Folgende Spieler traten im Davis Cup 2011 für ihr Land an:
 Francis Thuku Mwangi
 Dennis Ochieng
 Gilbert Kibet
 Ismael Changawa Ruwa

Weblinks

Davis-Cup-Mannschaft
Daviscup
Davis Cup

Kenianische Davis-Cup-Mannschaft


Gibson Ripper je električna bas-gitara tvrtke Gibson Guitar Corporation, predstavljena 1973.g. zajedno s modelom Gibson Grabber.

Gitaru je dizajnirao Bill Lawrence. Proizvodila se od 1973. do 1983., a najbolja prodajna godina bila je 1976.

Model Grabber se izvorno proizvodio tijela i vrata izrađenog od javorovog drveta.
Kod veće broja modela gitare proizvedenih 1975. tijelo je izgrađeno od drveta johe.

Gitara je imala dva elektromagneta koje je dizajnirao Bill Lawrence posebno za ovaj model, te četiri potenciometra za kontrolu. Most je bio fiksan.

Godine 2009. tvrtke je proizvela limitirano reizdanje gitare, nazvano Ripper II Bass.

Izvori
 Članak na stranicama Gibson.com, pristupljeno 24.12.2017.

 Gibson gitare

Gibson Ripper


Die Tourmente ist ein Fluss in Frankreich, der in den Regionen Nouvelle-Aquitaine und Okzitanien verläuft. Sie entspringt beim Weiler Lagardelle, im nördlichen Gemeindegebiet von Turenne, entwässert generell in südöstlicher Richtung und mündet nach rund 26 Kilometern an der Gemeindegrenze von Martel und Floirac als rechter Nebenfluss in die Dordogne. In ihrem untersten Abschnitt teilt sich die Tourmente in zwei Äste auf, die etwa einen Kilometer voneinander entfernt münden. Das Flusstal wird zum Großteil von der Bahnlinie Brive-la-Gaillarde nach Figeac genutzt. Auf ihrem Weg durchquert die Tourmente die Départements Corrèze und Lot.

Orte am Fluss
 Jugeals-Nazareth
 Turenne
 Les Quatre-Routes-du-Lot
 Condat
 Saint-Denis-lès-Martel

Weblinks

Anmerkungen

Tourmente (Dordogne)


The Spanish Grand Prix (, ) is a Formula One motor racing event currently held at the Circuit de Barcelona-Catalunya. The race is one of the oldest in the world still contested, celebrating its centenary in 2013. The race had modest beginnings as a production car race. Interrupted by the First World War, the race waited a decade for its second running before becoming a staple of the European calendar. In 1927 it was part of the World Manufacturers' Championship; it was promoted to the European Championship in 1935 before the Spanish Civil War brought an end to racing. The race was successfully revived in 1967 and has been a regular part of the Formula One World Championship since 1968 (except 1982–1985) at a variety of venues.

The event is due to take place at the Circuit de Barcelona-Catalunya until at least 2026.

History

Origins and pre-war
The first race generally considered to be a Spanish Grand Prix was held in 1913. Though not run to the Grand Prix formula of the day, instead it was a race for touring cars, taking place on a 300-kilometre road circuit at Guadarrama, near Madrid, on the road to Valladolid. It was officially named the RACE Grand Prix (after the Royal Automobile Club of Spain) and was won by Carlos de Salamanca with Rolls-Royce.

Motor racing events had taken place in Spain prior to that—the most notable among them being the Catalan Cup held annually from 1908 to 1910, on roads around Sitges, near Barcelona. The first event was won by Giosuè Giuppone on a Lion-Peugeot, with both following events won by Jules Goux, also driving a Lion-Peugeot, these races helping to establish a strong racing tradition in Spain, which has continued to this day. This enthusiasm for racing led to the plan to build a permanent track at Sitges—a  oval that became known as Sitges-Terramar, and was the site of the first race to officially carry the title Spanish Grand Prix in 1923, won by Albert Divo in a Sunbeam.

Lasarte
After this first race, the track fell into financial difficulties, and the organisers had to look for another venue. In 1926, the Spanish Grand Prix moved to the  Circuito Lasarte on the northern coast near Bilbao, home of the main race in Spain during the 1920s—the San Sebastián Grand Prix. The 1927 Spanish Grand Prix was part of the AIACR World Manufacturers' Championship, but the race was still not established and in 1928 and 1929 was run to sports car regulations. The 1930 Spanish Grand Prix for sports cars, scheduled for 27 July, was cancelled due to the bad economic situation following the Wall Street crash in October 1929. The 1931 and 1932 Spanish Grands Prix were also announced, only to be cancelled due to political and economic difficulties. Finally, in 1933 the Spanish Grand Prix was revived at Lasarte with government backing. Following the 1935 race, Spain descended into civil war and racing stopped. In 1946, racing returned to Spain in the form of the Penya Rhin Grand Prix at the Pedralbes street circuit in Barcelona.

Formula One

Pedralbes

Spain did not return to the international calendar until 1951, joining the list of races of the Formula One championship at the very wide Pedralbes street circuit in Barcelona. Argentine Juan Manuel Fangio won his first world championship at the 1951 event in an Alfa Romeo while he took advantage of the improved works Ferrari's tire problems. The race was scheduled for the 1952 and 1953 seasons but did not take place due to a lack of money, and in 1954, Briton Mike Hawthorn stopped Mercedes's dominance by winning in a Ferrari. In 1955, the Spanish Grand Prix at Pedralbes was scheduled to take place, but a terrible accident at the 24 Hours of Le Mans that killed more than 80 people resulted in regulations governing spectator safety, and the scheduled Spanish Grand Prix (like many others) was cancelled that year and for the subsequent 2 years (also owing to more problems with money to hold the race), and the wide but pedestrian-lined street track at Pedralbes was then never used again for motor racing.

Jarama and Montjuïc

In the 1960s, Spain made a bid to return to the world of international motor racing—the Royal Automobile Club of Spain commissioned a new permanent racing circuit just north of Madrid at Jarama, and the Spanish government refurbished the Montjuïc street circuit in Barcelona with safety upgrades. A non-championship Grand Prix took place at Jarama in 1967, which was won by Jim Clark racing in a Lotus F1 car.

In 1968, Jarama hosted the Spanish Grand Prix, near the beginning of the F1 season. It was agreed, following this event, that the race would alternate between the tight, slow and twisty Jarama and the fast, wide and sweeping Montjuïc, and the Montjuïc circuit hosted its first Formula One race in 1969, with Briton Jackie Stewart winning. Jarama would get the race in even-numbered years, and Montjuïc in odd-numbered years. 1970 was a race that saw Belgian Jacky Ickx and Briton Jackie Oliver get involved in a fiery accident; with Ickx and Oliver escaping with burns. The race was won by Stewart, he won again the next year after holding off 3 more powerful 12-cylinder engined cars. Austrian Niki Lauda won his first of 25 races in 1974. The 1975 event was marked by tragedy. There had been concerns about track safety during practice races, as the Armco barriers surrounding the city streets of the Montjuïc circuit had not been fastened down properly. There were a number of protests, and the drivers refused to race. The organizers panicked, and they threatened to lock the cars inside the stadium where they stayed while not being raced. The drivers and teams relented; but double-winner Emerson Fittipaldi retired in protest after a single lap. On the 26th lap of the race, Rolf Stommelen's car crashed when the rear wing broke off, killing four spectators. The race was stopped on the 29th lap and won by Jochen Mass, though only half the points were awarded.

Jarama

After the tragic events at the dangerously fast and tight space of Montjuïc, the Spanish Grand Prix was confined to Jarama. The 1976 race saw Briton James Hunt take advantage of Lauda's broken ribs in a tractor accident; he was then disqualified after his McLaren was found to be 1.8 inches too wide. McLaren appealed the decision, and it was successful; Hunt's points were restored. 1977 and 1978 saw Mario Andretti dominate in his ground-effect Lotus 78. The 1980 race was of note, because on the Friday morning of race weekend, FISA president Jean-Marie Balestre announced the Spanish Grand Prix would not be counted as a championship race. As a result, none of the factory teams (Ferrari, Renault and Alfa Romeo) showed up for the event and only the independent constructors belonging to FOCA competed. The race was won by Alan Jones in a Williams. 1981 was a race that Gilles Villeneuve in his ill-handling Ferrari held off 4 better-handling cars to take victory on the twisty and confined circuit; this is considered one of the greatest drives in all motorsports. But the Spanish Grand Prix at Jarama was then also dropped from the racing calendar after being cancelled in 1982 because the organizers seemed more interested in the golf course near the circuit, and because of the narrow track, unpleasantly hot late June conditions, and small crowd at that year's race; it would return in 1986.

Jerez

An attempt to revive the Spanish Grand Prix on a street circuit in the southwestern resort town of Fuengirola for 1984 and 1985 did not work out; but in 1985, the Mayor of Jerez commissioned a new racing circuit in his town to promote tourism and sherries. The track, the Circuito Permanente de Jerez, located near Seville in southern Spain was finished in time for the  championship, which saw a furious battle between Ayrton Senna and Nigel Mansell, with the two cars finishing side by side. Senna won by 0.014 seconds—one of F1's closest finishes. 1987 saw Mansell win in his Williams; and 1989 saw Senna drive a hard race to keep himself in the championship points; he won the event from Austrian Gerhard Berger in a Ferrari and the Brazilian's fierce rival and McLaren teammate, Frenchman Alain Prost. The 1990 event was the last Spanish Grand Prix at Jerez (although Jerez did stage the European Grand Prix in 1994 and 1997). During the practice, Martin Donnelly's Lotus was destroyed in a high-speed crash, and the Briton was ejected from the car. He was severely injured, but survived; he never raced in Formula One again. Jerez's remote location did not help build large crowds for the race, combined with Donnelly's appalling crash into Armco barriers close to the track did nothing to help Jerez's reputation; although the circuit was popular with the F1 fraternity. Ferrari finished first and second in the race, with Prost finishing ahead of Mansell.

Catalunya

Work on the Circuit de Barcelona-Catalunya was underway in Montmeló, few kilometres from Barcelona, thanks to the support of the Spanish government, and in 1991, the event moved to this new track, where it has remained since. The 1992 event was advertised as the Grand Prix of the Olympic Games. Since that race the race has been held in early season, usually in late April or early May.

The Williams team dominated the first outings there, taking all victories until 1994. Michael Schumacher has won a total of six times, including his 1996 victory in heavy rain, which was his first for Ferrari. Mika Häkkinen took three victories and was on road for fourth in 2001 before his car failed on the last lap.

Since 2003 the race has been well attended thanks to success of Fernando Alonso. Alonso finished second in 2003 and 2005 before taking victory from pole in 2006. Alonso also finished third in 2007, with two further second places in 2010 and 2012, where he finished behind the Williams of Spanish speaking Pastor Maldonado, who won from pole; this was the first win and pole in a Grand Prix for a Venezuelan driver and Williams's first win since the 2004 Brazilian Grand Prix and the team's first Spanish Grand Prix win and pole since 1997.
Two Spanish drivers have won the Spanish Grand Prix; Carlos de Salamanca in 1913 and Alonso in 2006 and 2013, with Spanish speaking Juan Manuel Fangio winning in 1951 as well as Maldonado in 2012.

From , the Spanish Grand Prix was due to alternate every year between Catalunya and the Valencia Street Circuit. However, this did not happen—Valencia dropped out for financial reasons and Catalunya remained the sole host of the Spanish Grand Prix.

Only four of the 19 races at this track between 2001 and 2019 have not been won from pole position.

The 2020 race was postponed from May to August due to the COVID-19 pandemic.

Lewis Hamilton won the 2021 edition after passing Max Verstappen after making an additional pit stop.

Winners of the Spanish Grand Prix

Multiple winners (drivers)
Drivers in bold are competing in the Formula One championship in the current season
A pink background indicates an event that was not part of the Formula One World Championship.

Multiple winners (constructors)
Teams in bold are competing in the Formula One championship in the current season.
A pink background indicates an event that was not part of the Formula One World Championship.
A yellow background indicates an event that was part of the pre-war European Championship.

Multiple winners (engine manufacturers)
Manufacturers in bold are competing in the Formula One championship in the current season.
A pink background indicates an event that was not part of the Formula One World Championship.
A yellow background indicates an event that was part of the pre-war European Championship.

* Designed and built by Cosworth, funded by Ford

** Between 1998 and 2005 designed and built by Ilmor, funded by Mercedes

By year

A pink background indicates an event that was not part of the Formula One World Championship.
A yellow background indicates an event that was part of the pre-war European Championship.
''A green background indicates an event that was part of the pre-war World Manufacturers' Championship.

* Sports car race
† Officially named as RACE Grand Prix

See also
 San Sebastián Grand Prix

References

External links

 Circuit de Catalunya official website (click on English to change language)
 Spanish Grand Prix Statistics
 Catalunya F1 statistics

Formula One Grands Prix
Formula One non-championship races
Pre-World Championship Grands Prix
National Grands Prix
Recurring sporting events established in 1913
1913 establishments in Spain

Spanish Grand Prix


XPath bir XML dokümanındaki bilgiyi bulmak için kullanılan bir dildir. XPath bir XML dokümanı içindeki elemanları ve onlara ait özellikleri incelemeye yarar.

 XPath bir XML dokümanı yazım-sözdizim-imla (sözdizimi) kılavuzudur.
 XPath yol belirteçleri (path expression) yardımı ile XML içinde dolaşmaya yarar.
 XPath standart kütüphanesi içinde fonksiyonları-yordamları içerir.
 XPath XSLT'nin önemli parçalarındandır.
 XPath W3C Standardıdır.

Dış bağlantılar
 XPath öğretici
 XSLT ve XPath referans

Sorgulama dilleri
XML

XPath


Lagascalia, es una revista científica internacional de Botánica editada por el Departamento de Biología Vegetal y Ecología de la Universidad de Sevilla, con periodicidad anual, y dedicada a la publicación de trabajos inéditos originales sobre plantas vasculares, preferentemente de la Región Mediterránea.

Lagascalia incluye artículos científicos y series. Se publican como artículos científicos los resultados completos de un trabajo de investigación y tendrán una extensión de 2 páginas impresas como mínimo y un máximo de 20 páginas, incluyendo figuras y cuadros a excepción de revisiones y monografías taxonómicas cuya extensión quedará a juicio de los editores. Las series incluyen "Números cromosómicos para la Flora española" y "Notas taxonómicas y corológicas para la flora de la península ibérica y el Maghreb".

Referencias

Enlaces externos
en Trópicos
en IPNI

Revistas de botánica
Universidad de Sevilla

Lagascalia


Hospital Alto Hospicio es uno de los proyectos hospitalario más grande construido en el norte de Chile, es un recinto de mediana complejidad que  contará con una dotación total de 235 camas (12 cama UTI) y 28 especialidades, lo que aumentará en un 70% la capacidad hospitalaria de la zona. Sus instalaciones también contarán con 7 pabellones y más de 33 box de consulta para especialidades médicas, no médicas y dental, además de 12 sillones de diálisis y 3 salas de parto integral, entre otros equipamientos. Se espera que planilla de funcionario alcance las 1400 personas. Es el principal recinto hospitalario de la comuna de Alto Hospicio, en la Región de Tarapacá, en el norte de Chile. Pertenece a la red asistencial del Servicio de Salud Iquique.

En 2010, el presidente Sebastián Piñera anunció el inicio formal del proceso de planificación y diseño para un nuevo hospital en Alto Hospicio, lo que traerá como consecuencia que el actual Hospital Básico de Urgencias sea formalmente un consultorio. Este nuevo hospital incorporará prestaciones en medicina tradicional andina, especialmente en cuanto a la atención de partos de acuerdo a la cultura aimara. Se construirá desde 2013 en el sector de La Pampa, contemplando un aumento en 200 camas respecto a la capacidad hospitalaria actual, con el fin de descongestionar al Hospital Regional de Iquique.

Referencias

Enlaces externos
Red Asistencial de Iquique

Alto Hospicio
Arquitectura de Chile de los años 2000
Arquitectura de 2007
Chile en 2007

Hospital de Alto Hospicio


එයට ඉංග්‍රීසියෙන් යෙදෙන පදය වන TRIAC යන්න, triode for alternating current හෙවත් ප්‍රත්‍යාවර්තක ධාරා සඳහා ත්‍රියෝඩය යන්නෙන් බිඳී ඇති,  ට්‍රයැක්  යනු, එය ක්‍රියාරම්භ කළ පසු (විවෘත කළ පසු) ඕනෑම දිශාවකට ධාරාව සන්නයනය කළ හැකි ඉලෙක්ට්‍රොනික උපාංගයකට යෙදෙන සාමාන්යිත වෙළෙඳ නාමයක් වන අතර,   ද්විදිශා ත්‍රියෝඩ තයිරිස්ටරයක් හෝ ද්විපාර්ශවික ත්‍රියෝඩ තයිරිස්ටරයක් ලෙසින් විධිමත්ව හැඳින්වෙයි.

තයිරිස්ටර පවුලට අයත් වන ට්‍රයැක,  සිලිකොන් පාලිත සෘජුකාරක (SCR) හා කිට්ටු ඥාතිත්වයක් දක්වයි. කෙසේවෙතත්, ඒක-දිශා උපාංග  (එනම්, ධාරාව සන්නයනය කළ හැක්කේ එක දිශාවකට පමණි) වන්නාවූ එස්සීආර් මෙන් නොව, ට්‍රයැක ද්වි-දිශා වන බැවින් කුමන දිශාවකට හෝ එය තුලින් ධාරාව ගැලිය හැක. එස්සීආර් වෙතින් තවද වෙනසක් වන්නේ, ට්‍රයැක් උපාංගයන්හී දොරටුව ඉලෙක්ට්‍රෝඩය වෙත ධන හෝ සෘණ ධාරාව සැපයීමෙන් එය ක්‍රියාරම්භ කළ හැකි මුත්, එස්සීආර් උපාංග ක්‍රියාරම්භ කළ හැක්කේ දොරටුව තුලට ගලන්නාවූ ධාරාව මගින් පමණක් වීමයි. ක්‍රියාරම්භ ධාරාවක් උත්පාදනය කෙරුම සඳහා, MT1 (නැතිනම් A1 ලෙසින් දැක්වෙන) අග්‍රයට සාපේක්ෂව, දොරටු අග්‍රය වෙත ධන හෝ සෘණ හෝ වෝල්ටීයතාවයක් සැපයිය යුතු වෙයි.

ඝන අවස්ථා සුවිච්ච
බල ඉලෙක්ට්‍රොනික විද්‍යාව

ට්‍රයැක්


En programmation informatique, une constante est une valeur qui ne doit pas être modifiée par le programme lors de son exécution normale, c'est-à-dire que la valeur est constante. Lorsqu'elle est associée à un identifiant, une constante est dite « nommée », bien que les termes « constante » et « constante nommée » soient souvent utilisés de manière interchangeable. Cela contraste avec une variable, qui est un identificateur dont la valeur peut être modifiée pendant l'exécution normale, c'est-à-dire que la valeur est variable. Les constantes sont utiles à la fois pour les programmeurs et les compilateurs : pour les programmeurs, elles constituent une forme de code auto-documenté et permettent de raisonner sur l'exactitude, tandis que pour les compilateurs, elles permettent des vérifications au moment de la compilation et de l'exécution qui vérifient que les hypothèses de constance ne sont pas violées, et permettent ou simplifier certaines optimisations du compilateur.

Il existe diverses réalisations spécifiques de la notion générale de constante, avec des distinctions subtiles qui sont souvent négligées. Les plus importantes sont : les constantes de compilation (à valeur statique), les constantes d'exécution (à valeur dynamique), les objets immuables et les types constants (const).

Des exemples typiques de constantes de compilation incluent des constantes mathématiques, des valeurs issues de normes (ici unité de transmission maximale ) ou des valeurs de configuration internes (ici caractères par ligne), comme ces exemples C :const float PI = 3.1415927; // maximal single float precision
const unsigned int MTU = 1500; // Ethernet v2, RFC 894
const unsigned int COLUMNS = 80;Des exemples typiques de constantes d'exécution sont des valeurs calculées en fonction des entrées d'une fonction, comme cet exemple C++ :void f(std::string s) {
  const size_t l = s.length();
  // ...
}

Usage
Certains langages de programmation font une distinction syntaxique explicite entre les symboles constants et variables, par exemple en considérant l'affectation à une constante comme une erreur de syntaxe, tandis que dans d'autres langages, ils sont considérés comme syntaxiquement identiques (tous deux simplement un identifiant), et la différence de traitement est sémantique (l'affectation à un identifiant est syntaxiquement valide, mais si l'identifiant est une constante, il est sémantiquement invalide).

Une valeur constante est définie une fois et peut être référencée plusieurs fois dans un programme. L'utilisation d'une constante au lieu de spécifier la même valeur plusieurs fois peut simplifier la maintenance du code (comme dans ne vous répétez pas ) et peut s'auto-documenter en fournissant un nom significatif pour une valeur, par exemple,  au lieu de 3,1415926.

Comparaison avec les littéraux et les macros
Il existe plusieurs façons principales d'exprimer une valeur de données qui ne change pas pendant l'exécution du programme et qui sont cohérentes dans une grande variété de langages de programmation. Une méthode très simple consiste à écrire simplement un nombre littéral, un caractère ou une chaîne dans le code du programme, ce qui est simple en C, C++ et autres langages similaires.

En langage d'assemblage, les nombres littéraux et les caractères sont effectués à l'aide des instructions de "mode immédiat" disponibles sur la plupart des microprocesseurs. Le nom "immédiat" vient du fait que les valeurs sont disponibles immédiatement à partir du flux d'instructions, au lieu de les charger indirectement en recherchant une adresse mémoire. D'autre part, les valeurs plus longues que la longueur de mot du microprocesseur, telles que les chaînes et les tableaux, sont traitées indirectement et les assembleurs fournissent généralement une pseudo-opération "données" pour intégrer ces tables de données dans un programme.

Une autre méthode consiste à définir une macro symbolique. De nombreux langages de programmation de haut niveau et de nombreux assembleurs offrent une fonction de macro où le programmeur peut définir, généralement au début d'un fichier source ou dans un fichier de définition séparé, des noms pour différentes valeurs. Un préprocesseur remplace ensuite ces noms par les valeurs appropriées avant la compilation, ce qui donne quelque chose de fonctionnellement identique à l'utilisation de littéraux, avec les avantages de vitesse du mode immédiat. Parce qu'il peut être difficile de maintenir un code où toutes les valeurs sont écrites littéralement, si une valeur est utilisée de manière répétitive ou non évidente, cela se fait souvent comme une macro.

Une troisième méthode consiste à déclarer et à définir une variable comme étant "constante". Une variable globale ou une variable statique peut être déclarée, ce qui signifie que sa valeur sera définie au moment de la compilation et ne devrait pas être modifiable au moment de l'exécution. Les compilateurs placent généralement des constantes statiques dans la section texte d'un fichier objet avec le code lui-même, par opposition à la section données où les données initialisées non const sont conservées. Certains compilateurs peuvent produire une section spécifiquement dédiée aux constantes. La protection de la mémoire peut être appliquée à cette zone pour empêcher l'écrasement de telles constantes par des pointeurs errants.

Ces constantes diffèrent des littéraux de plusieurs façons. Les compilateurs placent généralement une constante dans un seul emplacement de mémoire identifié par un symbole, plutôt que de la répartir dans l'exécutable comme avec une macro. Bien que cela exclut les avantages de vitesse du mode immédiat, il existe des avantages en termes d'efficacité de la mémoire et les débogueurs peuvent travailler avec ces constantes lors de l'exécution. De même, alors que les macros peuvent être redéfinies accidentellement par des fichiers d'en-tête en conflit en C et C++, des constantes en conflit sont détectées au moment de la compilation.

Selon le langage, les constantes peuvent être non typées ou typées. En C et C++, les macros fournissent la première, tandis que const fournit la seconde :#define PI 3.1415926535

const float pi2 = 3.1415926535;tandis qu'en Ada, il existe des types numériques universels qui peuvent être utilisés, si vous le souhaitez :pi : constant := 3.1415926535;

pi2 : constant float := 3.1415926535;la variante non typée étant implicitement convertie dans le type approprié à chaque utilisation.

Constantes à valeur dynamique
Outre les constantes statiques décrites ci-dessus, de nombreux langages procéduraux tels que Ada et C++ étendent le concept de constance aux variables globales créées au moment de l'initialisation, aux variables locales créées automatiquement lors de l'exécution sur la pile ou dans les registres, à la mémoire allouée dynamiquement qui est accessible par un pointeur et aux listes de paramètres dans les en-têtes de fonction.

Les constantes à valeur dynamique ne désignent pas une variable comme résidant dans une région spécifique de la mémoire, et les valeurs ne sont pas définies au moment de la compilation. Dans le code C++ tel quefloat func(const float ANYTHING) {
    const float XYZ = someGlobalVariable*someOtherFunction(ANYTHING);
    ...
}l'expression à laquelle la constante est initialisée n'est pas elle-même constante. L'utilisation de la constance n'est pas nécessaire ici pour la légalité du programme ou l'exactitude sémantique, mais présente trois avantages :

 Il est clair pour le lecteur que l'objet ne sera plus modifié, une fois défini
 Les tentatives de modification de la valeur de l'objet (par des programmeurs ultérieurs qui ne comprennent pas entièrement la logique du programme) seront rejetées par le compilateur
 Le compilateur peut être en mesure d'effectuer des optimisations de code en sachant que la valeur de l'objet ne changera pas une fois créé.

Les constantes à valeur dynamique ont été créées en tant que fonctionnalité de langage avec ALGOL 68 . Des études sur le code Ada et C++ ont montré que les constantes à valeur dynamique sont rarement utilisées, généralement pour 1 % ou moins des objets, alors qu'elles pourraient être utilisées beaucoup plus, car environ 40 à 50 % des objets locaux hors classe sont en fait invariants. une fois créé. D'un autre côté, ces "variables immuables" ont tendance à être la valeur par défaut dans les langages fonctionnels car elles favorisent les styles de programmation sans effet secondaire (par exemple, la récursivité) ou rendent la plupart des déclarations immuables par défaut, comme ML. Les langages purement fonctionnels interdisent même complètement les effets secondaires.

La constance est souvent utilisée dans les déclarations de fonctions, comme une promesse que lorsqu'un objet est passé par référence, la fonction appelée ne le changera pas. Selon la syntaxe, un pointeur ou l'objet pointé peut être constant, mais normalement ce dernier est souhaité. Surtout en C++ et C, la discipline consistant à s'assurer que les structures de données appropriées sont constantes tout au long du programme s'appelle const-correctness.

Paramètres de fonction constants
En C/C++, il est possible de déclarer le paramètre d'une fonction ou d'une méthode comme constante. C'est une garantie que ce paramètre ne pourra pas être modifié après la première affectation (par inadvertance). Si le paramètre est un type prédéfini (intégré), il est appelé par valeur et ne peut pas être modifié. S'il s'agit d'un type défini par l'utilisateur, la variable est l'adresse du pointeur, qui ne peut pas non plus être modifiée. Cependant, le contenu de l'objet peut être modifié sans limites. Déclarer des paramètres comme des constantes peut être un moyen de signaler que cette valeur ne doit pas être modifiée, mais le programmeur doit garder à l'esprit que les vérifications sur la modification d'un objet ne peuvent pas être effectuées par le compilateur.

Outre cette fonctionnalité, il est également possible en C++ de déclarer une fonction ou une méthode en tant que const . Cela empêche ces fonctions ou méthodes de modifier autre chose que des variables locales.

En C#, le mot clé const existe, mais n'a pas le même effet pour les paramètres de fonction, comme c'est le cas en C/C++. Il existe cependant un moyen de "remuer" le compilateur pour effectuer la vérification, bien que ce soit un peu délicat.

Pour obtenir le même effet, d'abord, deux interfaces sont définiespublic interface IReadable
{
    IValueInterface aValue { get; }
}

public interface IWritable : IReadable
{
    IValueInterface aValue { set; }
}

public class AnObject : IWritable
{
    private ConcreteValue _aValue;

    public IValueInterface aValue
    {
        get { return _aValue; }
        set { _aValue = value as ConcreteValue; }
    }
}Ensuite, les méthodes définies sélectionnent la bonne interface avec des capacités de lecture seule ou de lecture/écriture :public void doSomething(IReadable aVariable)
{
    // Cannot modify aVariable!
}

public void doSomethingElse(IWritable aVariable)
{
    // Can modify aVariable, so be careful!
}

Constantes orientées objet
Une structure de données ou un objet constant est appelé « immuable » dans le langage orienté objet. Un objet étant immuable confère certains avantages dans la conception du programme. Par exemple, il peut être "copié" simplement en copiant son pointeur ou sa référence, évitant une opération de copie longue et économisant de la mémoire.

Les langages orientés objet tels que C++ étendent encore plus la constance. Les membres individuels d'une structure ou d'une classe peuvent être rendus const même si la classe ne l'est pas. Inversement, le mot clé mutable permet de modifier un membre de classe même si un objet a été instancié en tant que const.

Même les fonctions peuvent être const en C++. La signification ici est que seule une fonction const peut être appelée pour un objet instancié en tant que const ; une fonction const ne modifie aucune donnée non modifiable.

C # a à la fois un const et une readonly qualificatif; son const est uniquement pour les constantes de compilation, tandis que readonly peut être utilisé dans les constructeurs et autres applications d'exécution.

Java
Java a un qualificatif appelé final qui empêche de modifier une référence et garantit qu'elle ne pointera jamais vers un objet différent. Cela n'empêche pas les modifications de l'objet référencé lui-même. La final de Java est fondamentalement équivalent à un pointeur const en C++. Il ne fournit pas les autres fonctionnalités de const.

En Java, la final qualificative indique que le membre de données ou la variable concerné(e) n'est pas attribuable, comme ci-dessous :final int i = 3;
i = 4; // Error! Cannot modify a "final" objectIl doit être décidable par les compilateurs où la variable avec la final marker est initialisé et ne doit être exécuté qu'une seule fois, sinon la classe ne se compilera pas. La final de Java et les mots-clés const de C++ ont la même signification lorsqu'ils sont appliqués avec des variables primitives.const int i = 3; // C++ declaration
i = 4; // Error!Compte tenu des pointeurs, final fait référence en Java à quelque chose de similaire au pointeur const en C++. En C++, on peut déclarer un "type pointeur constant". Foo *const bar = mem_location; // const pointer typeIci, bar doit être initialisé au moment de la déclaration et ne peut plus être changé, mais ce qu'il pointe est modifiable. C'est-à-dire que {{{ 1 }}} est valide. Il ne peut tout simplement pas pointer vers un autre emplacement. Les références finales en Java fonctionnent de la même manière sauf qu'elles peuvent être déclarées non initialisées.final Foo i; // a Java declarationRemarque : Java ne prend pas en charge les pointeurs. C'est parce que les pointeurs (avec des restrictions) sont le moyen par défaut d'accéder aux objets en Java, et Java n'utilise pas d'étoiles pour les indiquer. Par exemple,  dans le dernier exemple est un pointeur et peut être utilisé pour accéder à l'instance.

On peut également déclarer un pointeur vers des données "en lecture seule" en C++.const Foo *bar;Ici, la  peut être modifiée pour pointer n'importe quoi, n'importe quand; seule cette valeur pointée ne peut pas être modifiée via le pointeur de  .

Il n'existe pas de mécanisme équivalent en Java. Ainsi, il n'y a pas non plus de méthodes const . L'exactitude const ne peut pas être appliquée en Java, bien qu'en utilisant des interfaces et en définissant une interface en lecture seule pour la classe et en la transmettant, on peut s'assurer que les objets peuvent être transmis autour du système de manière qu'ils ne puissent pas être modifiés.

Le framework de collections Java fournit un moyen de créer un wrapper immuable d'une et méthodes similaires.

Une méthode en Java peut être déclarée "finale", ce qui signifie qu'elle ne peut pas être remplacée dans les sous-classes.

C#
En C#, le qualificatif readonly a le même effet sur les données membres que final fait en Java et le const fait en C++ ; le modificateur const a un effet similaire (mais typé et de portée de classe) à celui de #define en C++. L'autre effet d'inhibition de l'héritage de Java final lorsqu'il est appliqué aux méthodes et aux classes est induit en C # à l'aide du mot-clé sealed.

Contrairement à C++, C# ne permet pas aux méthodes et aux paramètres d'être marqués comme const . Cependant, on peut également passer des sous-classes en lecture seule, et le .NET Framework fournit une certaine prise en charge pour la conversion de collections mutables en collections immuables qui peuvent être transmises en tant que wrappers en lecture seule.

Le traitement des constantes varie considérablement selon le paradigme de programmation. L'exactitude const est un problème dans les langages impératifs comme C++ car, par défaut, les liaisons de noms créent généralement des variables, qui peuvent varier, comme leur nom l'indique, et donc si l'on souhaite marquer une liaison comme constante, cela nécessite une indication supplémentaire.  Dans d'autres paradigmes de langage de programmation, des problèmes liés se posent, avec quelques analogues à la const-exactitude trouvés.

En programmation fonctionnelle, les données sont généralement constantes par défaut, plutôt que variables par défaut. Au lieu d'attribuer une valeur à une variable (un espace de stockage avec un nom et une valeur potentiellement variable), on crée une liaison d'un nom à une valeur, comme par la construction  dans de nombreux dialectes en Lisp. Dans certains langages fonctionnels, en particulier ceux multiparadigmes tels que Common Lisp, la modification des données est courante, alors que dans d'autres, elle est évitée ou considérée comme exceptionnelle ; c'est le cas de Scheme (un autre dialecte Lisp), qui utilise   construire pour modifier les données, avec le point d'exclamation attirant l'attention sur cela. Ces langages atteignent les objectifs de const-exactitude par défaut, attirant l'attention sur la modification plutôt que sur la constance.

Dans un certain nombre de langages orientés objet, il existe le concept d'un objet immuable, qui est particulièrement utilisé pour les types de base comme les chaînes ; les exemples notables incluent Java, JavaScript, Python et C#. Ces langages varient selon que les types définis par l'utilisateur peuvent être marqués comme immuables et peuvent permettre à des champs particuliers (attributs) d'un objet ou d'un type d'être marqués comme immuables.

Dans certains langages multiparadigmes qui autorisent à la fois les styles orientés objet et fonctionnels, ces deux fonctionnalités peuvent être combinées. Par exemple, dans OCaml, les champs d'objet sont immuables par défaut et doivent être explicitement marqués avec le mot-clé mutable pour être muables, tandis que dans Scala, les liaisons sont explicitement immuables lorsqu'elles sont définies avec  pour "valeur" et explicitement mutables lorsqu'elles sont définies avec  pour "variable ".

Conventions de nommage
Les conventions de nommage des constantes varient. Certains les nomment simplement comme ils le feraient pour n'importe quelle autre variable. D'autres utilisent des majuscules et des traits de soulignement pour les constantes d'une manière similaire à leur utilisation traditionnelle pour les macros symboliques, telles que . En notation hongroise, un préfixe "k" signifie des constantes ainsi que des macros et des types énumérés.

Une convention appliquée est qu'en Ruby, toute variable commençant par une lettre majuscule est considérée comme une constante, y compris les noms de classe.

Notes et références

Notes

Références

Articles connexes
 Constantes d' adresse pour la plate-forme IBM/360 et Z/Architecture

Programmation informatique
Pages avec des traductions non relues

Constante (programmation informatique)


Hrant Dink (Ermenice: Հրանդ Տինք, 15 Eylül 1954, Malatya - 19 Ocak 2007, İstanbul), Türkiye Ermenisi gazeteci.

19 Ocak 2007 tarihinde saat 15.00 sıralarında, genel yayın yönetmeni olduğu Agos gazetesinin Şişli Halaskârgazi Caddesi üzerindeki binası önünde uğradığı silahlı saldırı neticesinde öldü.

Hayatı

Hrant Dink 1954 yılında Malatya'da dünyaya geldi. Babası Sivas'ın Gürün ilçesinde, annesi Gülvart ise Sivas'ın Kangal ilçesinde doğup büyümüştü. Anne ve babası 1961 yılında İstanbul'a taşınmalarının ardından boşandı. Hrant ve iki kardeşi Gedikpaşa'daki Ermeni Yetimhanesine yerleştirildi.

Dink bu sırada Türkiye'de gelişmekte olan sol siyasetten etkilendi ve Türkiye Komünist Partisi/Marksist-Leninist çizgisinde siyaset yapmaya başladı. O yıllarda örgüt ile Ermeni cemaatinin ilişkilendirilmesini önlemek amacıyla ismini mahkeme kararı ile Fırat olarak değiştirdi.

Lise eğitimini Surp Haç Tıbrevank Ermeni Lisesinde aldı. Liseyi bitirdikten sonra İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesinde zooloji eğitimi aldı. Bir süre sonra yetimhanede birlikte büyüdükleri Rakel ile evlendi.

Kardeşleriyle birlikte açtığı yayınevi ve kırtasiye işlerini sürdürürken eşi Rakel'le kendileri gibi Anadolu'dan gelen kimsesiz ve yoksul çocukların yetiştiği Tuzla Ermeni Çocuk Kampını yönetmeye başladı. Açılışından 21 yıl sonra kampa devlet el koydu. Askerliğini Denizli Piyade Alayında sekiz ay kısa dönem er olarak yaptı.

Bazı gazetelerde kitap eleştirileri ile yazı hayatına başladı. Basında çıkan yanlış haberlere gönderdiği düzeltmeler ile adı duyulmaya başladı. İstanbul Ermeni Patrikhanesine, "Ermeni toplumu çok kapalı yaşıyor, kendimizi iyi anlatırsak önyargılar kırılır" diyerek bu amaçla Türkçe ve Ermenice bir gazete çıkarmayı önerdi. 5 Nisan 1996 tarihinde ilk sayısı yayınlanan Agos gazetesinin kuruculuğunu, yayın yönetmenliğini ve başyazarlığını üstlendi. Agos dışında Zaman ve Birgün gazetelerinde yazdı. Yazılarında Türkiye'deki her etnik topluluğun barış içinde yaşaması gerektiğinin altını çizen Dink aynı zamanda Ermeni cemaatinin patrikhane dışında sivil bir merkezi olması gerektiğini de söylüyordu.

Davalar
Hrant Dink hakkında Türk Ceza Kanununun 301. maddesini ihlal etmekten davalar açıldı.

Ermeni Diasporasına 1915 olayları için soykırım kelimesini içermeyen daha yumuşak muhalefet yürütmeleri çağrısında bulundu. Bunlara karşılık 2002 yılında Urfa'da verdiği bir konferansta "Ben Türk değil, Türkiyeliyim ve Ermeniyim" dediği için "Türklüğü aşağılamaktan" üç yıl yargılanarak beraat etti. 13 Şubat 2004'te yayımlanan bir makalesindeki "'Türk'ten boşalacak o zehirli kanın yerini dolduracak temiz kan, Ermeni'nin Ermenistan'la kuracağı asil damarında mevcuttur." sözleri nedeniyle 301. maddeden "Türklüğe hakaret" suçlamasıyla yargılandı ve aksi yönde verilen bilirkişi raporuna rağmen 6 ay hapis cezası aldı fakat cezası ertelendi.

Bilirkişi raporuna göre, "Ermeni Kimliği" üst başlığı altında 8 yazıdan oluşan yazı dizisinin "'Türk'ten Kurtulmak" başlıklı 7. yazısında yer alan söz konusu cümle genel bağlamı içinde ele alındığında görülmektedir ki, gerçekte Hrant Dink "Ermeni kimliğinde bir ruhsal sorun olarak ifade ettiği Türk olgusunu, yani 1915'te yaşananları Ermeni kimliğinin hayati bir unsuru olarak benimseyip, tüm çabaların ve birlikteliğin bu olgu üzerine kurulmasını, 1915 olaylarını soykırım olarak dünyaya kabul ettirme çabası ve inadından kurtulmak gerektiğini söylemektedir. Sanık daha önceki yazılarında da bu anlayış ve çabayı Ermeni kimliğini kemiren bir husus, ruhsal bozukluk ve zaman kaybı olarak nitelendirmektedir. Zehirli kan olarak ifade edilen husus, Türklük ya da Türkler değil Ermeni kimliğinde yer alan sanığın ifadesi ile hatalı anlayıştır. Tüm bu açıklamalar bir arada değerlendirildiğinde, sanığın ifadelerinin 159. maddede düzenlenen anlamda Türklüğü tahkir ve tezyif olarak nitelendirilmesi mümkün değildir."

Dink bu dava için AİHM'ye başvurmaya hazırlanmaktaydı. Bunun dışında Dink'in yargılanmakta olduğu iki dava daha vardı.

Reuters'a "Evet, 1915'te olan bir soykırımdı çünkü dört bin yıldır bu topraklarda yaşayan bir halk ve onun uygarlığı artık yok" biçiminde bir demeç verdi. Bu, 1915-1918 yıllar arasında Osmanlı'da Ermeni Kırımı'ndaki olayları konusunda Ermeni diasporasına yakın tutum sergilediğini gösterdi fakat onlardan ayrıştığı nokta şuydu: Bu iddiaların temelini oluşturan Vahakn N. Dadrian'ın Ermeni toplumuyla Türk toplumunun arasının açılmasından Osmanlı yönetimini sorumlu tutmasına rağmen, Hrant Dink bu durumun esas sorumlusunun Avrupa ülkeleri olduğunu iddia ediyordu.

Suikast

Hrant Dink 19 Ocak 2007'de Şişli'de Halâskârgazi Caddesi üzerinde yer alan Agos merkez binasının çıkışında gerçekleştirilen silahlı saldırı sonucu öldürüldü. Katil zanlısı olarak 19 yaşındaki Ogün Samast güvenlik kameralarından elde edilen görüntülerin yayınlanmasından sonra babası tarafından polise ihbar edilerek Samsun otogarında sivil polis ve jandarma ekipleri tarafından yakalandı. Dink 1909 yılından bu yana Türkiye'de suikast sonucu öldürülen 62. gazeteci oldu.

İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi'ndeki duruşmada suikastın 'FETÖ'nün amaçları doğrultusunda işlendiğine' hükmedildi.

Cenazesi

Hrant Dink'in cenazesi 23 Ocak 2007 Salı günü Şişli'de Agos Gazetesi önünde bir törenle başladı. Cenazeye katılanlar DİSK tarafından hazırlanan Türkçe, Ermenice ve Kürtçe "Hepimiz Hrant Dink'iz, hepimiz Ermeniyiz!" yazılı dövizler taşıdı. Ayrıca topluluğun taşıdığı dövizlerin bazılarında ise Türk Ceza Kanunu 301. maddesine atfen "Katil 301" yazmaktaydı. Topluluk Kumkapı'ya kadar yürüdü. Burada Surp Asdvadzadzin Patriklik Kilisesinde yapılan dinî törenin ardından Hrant Dink Balıklı Ermeni Mezarlığında toprağa verildi. Cenaze törenine kimi kaynaklara göre 40 bin, kimilerine göre ise 100 bin kişi katıldı.

Hatırası
Ölümünden bir yıl sonra Lyon Belediyesi tarafından şehirdeki bir sokağa, Diyarbakır'da da Sur Belediyesi tarafından Süryani ve Müslümanların bir arada yaşadığı bir sokağa Hrant Dink'in adının verilmesi kararlaştırıldı.

2010 yılında Kınalıada sahilindeki bir çocuk parkına Hrant Dink Çocuk Parkı ismi verildi.

Hrant Dink'in suikasta uğradığı Halâskârgazi Caddesi ile kesişen Ergenekon Caddesi'nin ismi de Hrant Dink Caddesi olarak değiştirilmek istendi fakat bu talep 8 Şubat 2010 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclis oturumunda reddedildi.

2013 yılında Malatya Belediyesi tarafından doğduğu evin bulunduğu Çavuşoğlu Mahallesi'ndeki sokağa Hrant Dink adı verilmiştir.

Ödüller

2005
 İnsan Hakları Derneği "Ayşe Nur Zarakolu Düşünce ve İfade Özgürlüğü Ödülü"
2006
 Henri-Nannen Düşünce Özgürlüğü ve Cesur Gazetecilik Ödülü
 Oxfam Novib "Pen İfade Özgürlüğü Ödülü"
 Bjørnson İnsan Hakları Ödülü
2007
 (IPA) Özgürlük Özel Ödülü
 Ermenistan Cumhurbaşkanlığı Ödülü
 Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) "Basın Özgürlüğü 2007" Ödülü (Ragıp Zarakol ve Gülçin Çaylıgil ile birlikte)
 Vahan Tekeyan Kültür Derneği Ödülü
 Knights of Vartan Derneği "Yılın Adamı" Ödülü
 Amerika Ermeni Meclisi (AAA) "Seçkin İnsan Ödülü"
 Yılmaz Güney Festivali "Festival Özel Ödülü"
 Uluslararası İspanya Gazeteciler Derneği "Uluslararası Basın Ödülü"
 PEN Uluslararası Yazarlar Birliği "Hermann-Kesten Madalyası" (Hrant Dink ve AGOS gazetesine)
 ATİK - YDG 17. Gençlik Kültür Sanat Festivali "Jüri Özel Ödülü"
 PAN Austria "İnsan Hakları Ödülü"
 IPI "Dünya Basın Özgürlüğü Kahramanı Ödülü"
 Marsilya "Uluslararası Özgür İfade Ödülü" (Anna Politovskaya ile birlikte)
2008
 AASSSG "Üstün Başarı Ödülü"
 Fordham Üniversitesi "İnsan Hakları Savunuculuğu Ödülü"
2010
 Padova Belediyesi "Doğruluk Ödülü"
 Johann-Philipp-Palm Vakfı İfade Özgürlüğü ve Basın Ödülü

Ayrıca bakınız
Uluslararası Hrant Dink Ödülleri

Konuyla ilgili yayınlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Elza'dan Hrant'a "Adalet İstiyoruz"
 Agos Gazetesi Resmi Sitesi
 Hrant Dink Vakfı
 Hrant İçin Adalet İçin
 "'Türklüğü Tahkir ve Tezyif'ten 6 Ay", Mutlu Koser ve Eyüp Karasakal, Hürriyet Gazetesi
 NTV'nin web sitesinde öldürülme haberi
 Jandarmanın Zanlı ile Beraber Çektirdiği Fotoğraflar
 17 Ekim 2006 tarihinde Yeni Şafak Gazetesinde Yayımlanan Röportajı
 Hukukportali.com'da Davanın Değerlendirmesi
 Hrant Dink'i 'yakan' yazılar
 "Soğuk Eller ve Kurşunları" G. Gürkan Öztan'ın Radikal'de Hrant Dink için Yazdığı Makale
 Hrant Dink, 2005 BBC Türkçe

1954 doğumlular
Malatya doğumlu gazeteciler
2007 yılında ölenler
Şişli'de ölenler
İstanbul'da ateşli silahtan ölenler
Balıklı Ermeni Mezarlığı'na defnedilenler
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Türk gazete editörleri
Türk barış aktivistleri
Türk insan hakları aktivistleri
Türk sosyalistler
Ermeni Hristiyanlar
Suikast sonucu ölen Türk gazeteciler
Türkiye'de öldürülen gazeteciler
Agos kişileri
BirGün kişileri
Türkiye'nin müdahil olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi davaları
İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesinde öğrenim görenler

Hrant Dink


Corentin Glénat, né le  à Voiron, est un joueur français de rugby à XV qui évolue au poste d'arrière ou de demi d'ouverture. Il joue au sein de l'effectif du Soyaux Angoulême XV.

Biographie
Corentin Glénat découvre le rugby à l'US Vinay puis il rejoint le club de FC Grenoble en 2013.

En , à seulement 19 ans il dispute son premier match en professionnel avec son club formateur au poste d'ouvreur en Challenge européen en s'imposant face aux Harlequins de son homologue Marcus Smith et dispute également son premier match en Top 14 en .

Palmarès

En club
 Championnat de France de Pro D2 :
 Vice-champion (1) : 2023 (FC Grenoble)
 Barrage d'accession au championnat de France :
 Finaliste (2) : 2019 (FC Grenoble) et 2023 (FC Grenoble)

Notes et références

Liens externes

Joueur français de rugby à XV
Joueur du FC Grenoble
Joueur du Soyaux Angoulême XV
Arrière (rugby à XV)
Demi d'ouverture (rugby à XV)
Naissance en août 1999
Naissance à Voiron

Corentin Glénat


කෘෂි භෞතික විද්‍යාව යනු භෞතික විද්‍යාව හා ශස්‍ය විද්‍යාව මත සිමා වු විද්‍යාවේ අංශයක් වන අතර එහි අරමුණ වන්නේ මනුෂ්‍ය ක්‍රියාකාරකම් මගින් බලපෑම් එල්ල වී ඇති හා භෞතික විද්‍යාත්මක ක්‍රම යොදා ගෙන අධ්‍යයනය කිරීම් හා විස්තර කිරීම් කර ඇති පරිසර පද්ධති හා ජීව විද්‍යාත්මක වස්තූන් පිළිබද අධ්‍යයනය කිරීමයි.

කෘෂි භෞතික විද්‍යාවට සමීපව සම්බන්ධ වන නමුත් එය කෘෂිකාර්මික කටයුතු වල හා ජෛව විවිධත්වයේ  ඇතුළත් ශාක හා සතුන්ගේ ජීව විද්‍යාවට පමණක් සීමා වේ. එය ජීව භෞතික විද්‍යාවෙන් වෙනස් වන්නේ පර්යේෂණ වස්තූන් වල විශේෂිත අංග ලක්ෂණ වල සැලකා බැලීමට ඇති අවශ්‍යතාවය මතයි. මේ සදහා කෘෂිකාර්මික තාක්ෂණයේ, ජීව තාක්ෂණයේ හා ජාන විද්‍යාවේ දැනුමක් අවශ්‍ය වේ.

කෘෂි භෞතික විද්‍යාව,  ජීව විද්‍යාව (එමගින් සේවයෙහි යොදවන ක්‍රම හා දැනුම, විශේෂයෙන් පාරිසරික පරිසර විද්‍යාව ශාක කායික විද්‍යාව යන ක්ෂේත්‍ර) හා භෞතික විද්‍යාව (එමගින් යොදා ගන්නා පර්යේෂණ ක්‍රම, විශේෂයෙන් භෞතික පරීක්ෂණ හා ආකෘති) වැනි මූලික විද්‍යාවන්ට සමීප වෙයි. කෘෂිභෞතික විද්‍යාවේ අවධානයේ විෂය පථය ශස්‍ය විද්‍යාවේ තාක්ෂණික ගැටලු හා විද්‍යා වල ප්‍රායෝගික ක්‍රියාකරවීම මත පමණක් අවධානය යොමු නොකරන අතර එමගින් කෘෂි භෞතික විද්‍යාව මූලික විද්‍යාවක් ලෙස වර්ගීකරණයට පසුබිම සැකසෙයි. කෘෂිකාර්මික ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ පර්යේෂණ වලින් එය වෙනස් කළ සංකල්ප පිළිබද ද අවධානය යොමු කරයි. විද්‍යා අංශයේ විෂය පථය පරිසර පද්ධතිය තුළ වු සබධතා අධෂ්‍යයනයට මූලිකව සීමා වී ඇති නමුත් කාලයත් සමග එය ආහාර හා අමු ප්‍ර ඵලදාව වැනි කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදන හා බෝග වල ගුණ වලට බලපෑම් එල්ල කරමින් හා පරිසර විද්‍යාවේ තත්ත්ව තක්සේරුව වැනි ගැටලු වලට මැදිහත් වෙමින් ව්‍යාප්ත විය.

විද්‍යාවේ දියුණුව පිළිබද අවධානය යොමු කරන හා එහි ආවේනික ගති ලක්ෂණ අර්ථ දක්වන පර්යේෂණ මධ්‍යස්තානයක් වන්නේ ලබ්ලින්හි පිහිටි පෝලන්ත විද්‍යා ඇකඩමියේ කෘෂි භෞතික විද්‍යා ආයතනයයි.

කෘෂි භෞතික විද්‍යාව, කෘෂි කර්මාන්තයේ ප්‍රධාන ගැටලු විසදීම සදහා අදාල විද්‍යා වල සොයා ගැනීම් උපයෝගි කර ගන්නා අතර පරිසරයේ තත්ත්වය හා ගොවිතැන් ද්‍රව්‍ය වල හා ආහාර නිෂ්පාදන වල තත්ත්වය පිළිබද වැඩි අවධානයක් යොමු කරමින් ද්‍රව්‍ය හා කෘෂි කාර්මික බෝග නිෂ්පාදනය හා සැකසීමේ දි සිදු වන ක්‍රියා වලි පිළිබද අධ්‍යයනය කිරීම සිදු කරයි.
භෞතික විද්‍යාව
ජීව විද්‍යාව

කෘෂි භෞතික විද්‍යාව


Ilie Seleșiu (n. 1842, Pălatca, comitatul Cluj, Regatul Ungariei  - d. 1930) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Născut în anul 1842, Ilie Seleșiu își trage originile din satul Pălatca, comitatul Cluj, Regatul Ungariei, activând în viață ca și agricultor, încetând din viață în anul 1930.

Activitatea politică
Ilie Seleșiu a fost ales  de către Cercul electoral Cojocna ca delegat al Marii Adunări Naționale de la Alba Iulia de la 1 decembrie 1918..

Note

Bibliografie
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria .Jude, Clujenii și Marea Unire, Cluj-Napoca, 1998

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
  1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1842
Decese în 1930
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Transilvăneni
Români din Austro-Ungaria
Agricultori români

Ilie Seleșiu