UFO 1 es el álbum debut de la banda británica de hard rock y heavy metal UFO, publicado en 1970 en Europa por Beacon Records y en 1971 por Rare Earth Records para los Estados Unidos. A pesar de poseer en su gran mayoría ritmos del hard rock, también tiene sonidos del rock espacial e influencias del rhythm and blues.

Además, el disco incluye las versiones; «(Come Away) Melinda» de Harry Belafonte, «Who Do You Love?» de Bo Diddley y «C'mon Everybody» Eddie Cochran, que llegó al primer puesto en las listas del Japón.

Lista de canciones

 Nota: el tema «Boogie» fue posteriormente nombrado «Boogie for George» al ser lanzado como sencillo en 1971.

Músicos
 Phil Mogg: voz
 Mick Bolton: guitarra eléctrica
 Pete Way: bajo
 Andy Parker: batería

Referencias

Álbumes de UFO
Álbumes debut de 1970
Álbumes de hard rock
Álbumes en inglés

UFO 1


Ronald F. "Ron" Johnson (New Prague, Minnesota, 20 de julio de 1938-St. Cloud, Minnesota, 1 de febrero de 2015) fue un baloncestista estadounidense que disputó una temporada en la NBA. Con 2,03 metros de estatura, lo hacía en la posición de alero.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante tres temporadas con los Golden Gophers de la Universidad de Minnesota, donde promedió 19,6 puntos y 12,1 rebotes por partido. En 1959 fue incluido en el tercer quinteto All-American.

Profesional
Fue elegido en la decimosegunda posición del Draft de la NBA de 1960 por Detroit Pistons, donde jugó únicamente 6 partidos, en los que promedió 5,2 puntos y 2,3 rebotes por partido, antes de ser traspasado a Los Angeles Lakers. En el equipo californiano no tuvo la confianza de su entrenador, Fred Schaus, saltando al terreno de juego en 8 partidos, en los que solo pudo anotar 6 puntos.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Ron Johnson en ultimatenba.com

Baloncestistas de Minnesota
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Minnesota Golden Gophers
Baloncestistas de los Detroit Pistons
Baloncestistas de Los Angeles Lakers

Ron Johnson (baloncestista)


Duško Jelaš, hrvatski književnik iz Donjih Riječana kod Modriče, iz Bosanske Posavine, Bosna i Hercegovina. Radi kao vjeroučitelj. Objavio je zbirke poezije Cvjetna grana sela moga i Pita bez ičega te knjigu Tomo Radat  dragulj Donjih Riječana. U zbirkama poezije pjeva o prijateljstvu, rodnoj Bosanskoj Posavini, o nesebičnoj majčinskoj ljubavi, o braku i dr. U knjizi o Tomi Radatu, piše o svom prijatelju koji je kao ondašnji bogoslov iz Sarajeva došao braniti svoj rodni kraj i poginuo je od tenkovske granate. Jelaš piše i o svojem selu i zavičaju, ukazuje na važnost čuvajanja tradicije i poštovanja zavičaja, važnost poštovanja i čuvanja dostojanstva svakog čovjeka. Kritički se osvrće i na rat. Ističe na pustu i porušenu Bosansku Posavinu, nekad najbogatiji kraj u Bosni i Hercegovini. Jelaš je kao mnogi njegovi zemljaci moraju napustiti rodnu Bosansku Posavinu nakon što je pala pod velikosrpsku okupaciju. Od 800 Hrvata katolika u Donjim Riječanima nitko se do danas nije vratio, a u selo su se naselili neki drugi ljudi.

Izvori

Hrvatski pjesnici iz Bosne i Hercegovine
Hrvatski publicisti iz Bosne i Hercegovine
Životopisi, Modriča

Duško Jelaš


Crkva Gospe od Sniga na Dridu je rimokatolička crkva nalazi se području općine Marine.

Ova je crkva jedno od najvažnijih i najstarijih marijanskih svetišta u dalmaciji, koju pohode hodočasnici iz čitave Dalmacije. Mise se održavaju 5. kolovoza, na blagdan Gospe Snježne, 5. kolovoza i na Uskrsni ponedjeljak kad se obavlja i blagoslov polja.

Položaj
Crkva se nalazi se brdu Dridu, 1 km sjeveroistočno od Marine. Brdo Drid dominira cijelim okolnim prostorom, a okruženo je okružen poljima i morem. Ima 2 vrha, smještena u pravcu sjeverozapad-jugoistok. Sjeverozapadni Veli vrh je viši, a jugoistočni Mali vrh je niži. Čitavim Dridom dominira crkva Gospe od Sniga na Velom vrhu.

Opis
Crkva je pravokutnog oblika, dimenzija otprilike 17 x 5,7 metara, orijentirana u pravcu istok-zapad, s poligonalnom apsidom na istoku. Građena je od pravilnih kamenih blokova, ali različitih veličina, što ukazuje na brojne preinake. Interijerom dominira kameni oltar sa likom Boga u kojem je smještena Gospina slika.

Štovanje Gospe Dridske

Slika Gospe Dridske je bila u ovoj je crkvi do oko 1500. godine, kada je, zbog opasnosti od Turaka, presenena na otok Čiovo, gdje se oko nje ubrzo formira svetište u kojemu se smještaju fratri. Svetište prerasta u franjevački samostan sv. Ante na Dridu, pri čemu je ime samostana temeljeno na imenu prethodne lokacije slike.

Gospa od Sniga se danas štuje na lokalnoj razini, ali u srednjem vijeku je, zbog navodno čudotvorne slike Gospe Dridske,  ovo marijansko svetište bilo mnogo značajnije, usporedivo sa današnjim štovanjem Gospe Sinjske u Dalmaciji.

Ikona se oko 1600. godine raspala od starosti, pa danas ne znamo njezin izvorni izgled. Pretpostavlja se da datira iz 13. stoljeća, a moguće je da se radi i o starijoj svetinji iz ranokršćanskog doba.

Povijest
Crkva je podignuta u 6. stoljeću, a postoje indicije da je podignuta nad ranijom građevinom iz 5. i 6. stoljeća, također posvećenoj Mariji, te da se ispod temelja crkve još uvijek nalaze ostaci stare crkve. Takvo bi otkriće dokazalo da je štovanje Bogorodice na Dridu započelo u ranokršćanskom dobu.

Datacija crkve se temelji na konstrukcija luka iznad vrata, jedan natpis u kamenu iz tog perioda i dio ranokršćanskog sarkofaga uzidan u zid crkve s prikazom reljefnog križa. U neposrednoj blizini crkve je i danas funkcionalni bunar, koji se također smješta u ranokršćansko doba.

Crkva je izgrađena u sklopu kasnoantičke i srednjovjekovne utvrde Drid, koja se prvi put u pisanim povijesnim izvorima između 6. i 7. stoljeća navodi pod imenom Dridum.

Dolaskom Hrvata, Drid između 8. i 9. st. postaje središte starohrvatske župe Drid. Hrvati su nakon dolaska zauzeli utvrdu, a s njom i crkvu. moguće je da je crkva pritom bila uništena, međutim jaka kršćanska tradicija na Dridu kod preživjelog romanskog stanovništva imali su utjecaj na širenje kršćanstva kod novopridošlih Hrvata.

Poznati arapski putopisac opisuje Drid u 12. stoljeću:

Ovaj se kraj u srednjem vijeku naziva Bosiljina i stalno je poprište borbi i sporova između: trogirske komune i biskupa, Trogirana i Šibenčana, Trogirana i Splićana te knezova Bribirskih. Nakon trogirskog kneza Vučine, pripadnika roda Šubića – Bribirskih u 13. stoljeću ugarsko-hrvatski kraljevi teritorij nekadašnje županije i utvrde Drid daruju trogirskoj crkvi od kada postaje i sastavni dio trogirskog teritorija.

Crkva je više puta povišena i produžena, zadržavajući originalni oblik, a o pregrađivanju  svjedoči i natpis u kamenu iznad južnih vrata NAČAST G OSNIGA SAGRADU M HRVATI 1935., a i kameni blokovi različitih veličina.

Obnova 2016.
Crkva je u proljeće 2015., usljed orkanske bure ostala bez krova. Na inicijativu marinskog župnika don Damira Poljaka započinje njezina obnova, a ministarstvo kulture i općina Marina financirali su izradu arhitektonskog snimka i promjenu kompletne krovne konstrukcije. Radovi su završeni 2016. godine.

Arheološki nalazi oko crkve
Oko crkve su sačuvani dijelovi suhozida iz predantičkog doba te ostaci dvije faze gradnje koje spajaju oba vrha: kasnoantičke kule i ranosrednjovjekovni bedem.

Na velikom neobrađenom kamenu, koji se nalazi ispred crkve, nalazi se natpis koji glasi: D(A) O(N) BLAŽENI, T(K)O ME PRIOBERNE, TOME NEĆE BITI MANI, odnosno, Sreća onomu tko će me obrnuti, on ne bi to trebao uzalud činiti.

Izvori

Vanjske poveznice

 Crkva Gospe od Sniga – Drid - galerija slika

Gospe od Sniga

Crkva Gospe od Sniga na Dridu


was a village located in Uma District, Ehime Prefecture, Japan.

As of 2003, the village had an estimated population of 1,653 and a density of 20.97 persons per km². The total area was 78.82 km².

On April 1, 2004, Shingū, along with the town of Doi (also from Uma District), the cities of Iyomishima and Kawanoe, was merged to create the city of Shikokuchūō.

Dissolved municipalities of Ehime Prefecture
Shikokuchūō

Shingū, Ehime


Bog se rodi v Vitliomi, najstarija hrvatska poznata božićna pučka popijevka. Dokumenti svjedoče da je nastala potkraj 14. stoljeća. Za nju se znalo samo u stihovima sve do 1644. kada je s notama objavljena u "Pavlinskoj pjesmarici". Opisuje pučko viđenje Isusova rođenja prema Lukinu evanđelju (glava 2.). Pjesma je danas nažalost zanemarena. Ima svoju duboku pučku teologiju "Bog se rodi v Vitliomi, đavlu silu tak da slomi", dakle Božjim rođenjem nadvladano je zlo.

Poveznice
 Božićne skladbe

Izvori

Božićne pjesme
Hrvatska glazba

Bog se rodi v Vitliomi


Aceasta este o listă alfabetică a țărilor în funcție de evoluția istorică și viitoare a Produsului Intern Brut (PIB) pe cap de locuitor, ajustat la paritatea puterii de cumpărare (PPP), în loc de cursul oficial de schimb valutar. Valorile sunt date în dolari americani ($). Aceste estimări sunt din baza de date "Perspectiva Economică a Lumii" (din eng. World Economic Outlook) a Fondului Monetar Internațional, ediția din Octombrie 2017.

Estimările FMI între 1980 și 1989

Estimările FMI între 1990 și 1999

Estimările FMI între 2000 și 2009

Estimările FMI între 2010 și 2019

Estimările FMI între 2020 și 2022

Estimările PwC între 2020 și 2030
Tabelul următor prezintă o prognoză a PIB-ului pe cap de locuitor în primele zece economii majore, din 2020 până în 2030, făcută de către PriceWaterhouseCoopers în Februarie 2017.

Vezi și
 Lista țărilor în funcție de evoluția istorică și viitoare a PIB-ului (nominal) pe cap de locuitor
 Lista țărilor în funcție de PIB-ul (PPC) pe cap de locuitor
 Lista țărilor în funcție de PIB (PPC)

Surse

Referințe

Linkuri externe
Website-ul FMI
Baza de date World Economic Outlook (WEO) - 2017
Arhiva bazelor de date WEO, din 1999 până în 2011

Liste de țări
Liste economice
Macroeconomie

Lista țărilor în funcție de evoluția istorică și viitoare a PIB-ului (PPC) pe cap de locuitor


A.T.B.A.N Klann (A Tribe Beyond a Nation) was a hip hop group whose members were Will 1X, apl.de.ap, Mooky Mook, and DJ Motiv8. The Atban Klann were signed to Eazy-E's Ruthless Records. Will 1X (who later changed his stage name to will.i.am) and apl.de.ap were first signed by Eazy-E when they were in high school and would later become members of The Black Eyed Peas.

History

The group was signed to Ruthless Records in 1992 and made their debut on Eazy-E's EP, 5150: Home 4 tha Sick on the track entitled "Merry Muthaphuckkin' Xmas".  Soon after, the group recorded their debut album, Grass Roots which was to be released on October 6, 1994; however, the album was shelved shortly before its release, and shortly after being jailed for 6 weeks in early 1995 on a domestic assault charge, Mookie Mook would leave after an argument. The duo would stay with Ruthless until they were dropped from the label after Eazy-E's death in 1995. Will 1X would change his name to will.i.am and the Atban Klann would add Taboo and later Fergie  and become the Grammy award winning band, The Black Eyed Peas.

Discography

Singles
1994: Puddles Of H2O

Studio album

Grass Roots was originally planned for release at the end of 1993 for Ruthless Records, distributed by Relativity Records; however, the album was put on hold. In 1994, the group released the first single from the album, "Puddles of H2O", as a CD single and promotional twelve-inch, with the B-side single "Let Me Get Down". However, with the band being dropped from Ruthless in 1995 it was not released at that time. The songs from the album later leaked and a cover was made using a photo of apl.de.ap and will.i.am from the Bridging the Gap photo-shoot in 2000. It was then remastered and released properly for the first time on vinyl in 2020 by Back 2 Da Source Records, which sold out.

Track listing
 "Open Your Mind"
 "Put On Your Adidas"
 "Goin for a Ride"
 "Mountain Top" (feat. Dante Santiago and Mr. Shaw)
 "L.A. Borrio Woman Beater"
 "Lord of the Flies" (feat. Huck Finn)
 "No Sequel"
 "Focus on You" (feat. Dante Santiago and Dandilion)
 "Quid Pro Quo"
 "World's Gone Mad" (feat. Longevity)
 "Strollin"
 "This Is Dedicated" (feat. Dandilion and Mr. Shaw)
 "Let Me Get Down" (feat. Mr. Shaw)
 "Duet" (feat. Dante Santiago and Dandilion)
 "Puddles of H2O"
 "Rain on Me"
 "Eyougodah"

Personnel
A.T.B.A.N. Klann
Will 1X - vocals
apl.de.ap - vocals
Mooky Mook - vocals
DJ Motiv8 - turntables

Featured Artists
Dante Santiago - vocals
Mr Shaw - vocals
Dandillion - vocals
Huck Finn - vocals
Longevity - vocals

References

Hip hop groups from California
Musical groups from Los Angeles
Ruthless Records artists
Black Eyed Peas

Atban Klann


NGC 6019 est une galaxie elliptique située dans la constellation du Dragon. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 6019 a été découverte par l'astronome américain Lewis Swift en .

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 6019 sur le site du professeur C. Seligman

6019
Constellation du Dragon
Galaxie elliptique
Galaxie découverte en 1886
Objet céleste découvert par Lewis Swift

NGC 6019


An Acanthostachys strobilacea in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schult. ngan Julius Hermann Schultes, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johann Friedrich Klotzsch. An Acanthostachys strobilacea in nahilalakip ha genus nga Acanthostachys, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Acanthostachys

Acanthostachys strobilacea


Songs from the North I, II & III šesti je studijski i prvi trostruki album finskog ekstremnog metal sastava Swallow the Sun. Album je 13. studenog 2015. godine objavila diskografska kuća Century Media Records. Posljednji je album na kojem su svirali Aleksi Munter, koji je napustio grupu 2016. godine, i Markus Jämsen, koji ju je napustio 2018. godine.

O albumu
Tri se diska u ovom izdanju nazivaju Gloom (Sumornost), Beauty (Ljepota) i Despair (Očaj). Glazbeni su kritičari napomenuli kako je prvi disk stilistički sličan prethodnom albumu sastava, Emerald Forest and the Blackbirdu iz 2012. godine, miješajući čiste i grube vokale, kao i električne instrumente s akustičnima. Drugi je disk u potpunosti akustičan i sadrži samo čiste vokale. Stil trećeg albuma je najžešći i najsporiji od svih triju te prikazuje elemente žanra funeral doom metala.

Glazbeni spot za pjesmu "Rooms and Shadows" bio je objavljen na isti datum kada i sam album.

Popis pjesama

Recenzije
Thom Jurek, glazbeni kritičar sa stranice AllMusic, dodijelio je albumu četiri i pol od pet zvjezdica te je komentirao: "Finski je Swallow the Sun poznato ime među obožavateljima ekstremnog metala zbog njegove beskompromisne vizije i ambicije. Songs from the North I, II & III, trostruki album koji čine dva i pol sata potpuno novog materijala (21 pjesama) nudi dokaz. Svaki je disk zaseban album, iako su svi bili osmišljeni, napisani i snimljeni kao jedinstven projekt u kojem je skupina istraživala različite elemente svojega zvuka. Ono što ih spaja u glazbenom smislu jest sveprisutan osjećaj za melodiju, bez obzira na okolnosti. S tekstualnog su gledišta prisutni motivi žalosti, gubitka i očaja, ali prirodni svijet -- divlji, mitološki, duhovni -- [...] tematsko je ljepilo. Prvi disk širi teritorij koji je grupa istraživala na albumu Emerald Forest and the Blackbird iz 2012. godine. Osam pjesama nudi bogato teksturirane aranžmane koji balansiraju između akustičnih i električnih instrumenata usred mijenjanja čistih i grubih vokala. Uglavnom započinjući suptilno i nježno, ove skladbe na kraju dolaze do iznenađujućih klimaksa. "Heartstrings Shattering" [...] je STS na svojem vrhuncu. Gitare svirane prstima uz efekt jeke ustupaju mjesto gotičkoj pop melodiji koju pogone snažni bubnjevi i vrlo oštri rifovi u pozadini muškog i ženskog pjevanja. "10 Silver Bullets" je mračnija, izglavljenija i zlokobnija, dok neoklasični dramatični okvir "From Happiness to Dust" ne kažnjava ništa manje. Na drugom disku STS svira gotovo isključivo na akustičnim instrumentima koje prati čisto pjevanje. Skladbe na ovom albumu spajaju set s ukletom, gotovo eteričnom atmosferom, ali manjak nestalnosti dodatno ističe žalost. Na skladbi "Pray for the Winds to Come" u pozadini neutješivih vokala Mikka Kotamakija sviraju akustične gitare s dvanaest žica, violončela i električna bas-gitara, ali su prisutne i suptilne klavijaturističke nijanse. "The Heart of a Cold White Land", svirana u tročetvrtinskoj mjeri, nudi upečatljive akustične gitare svirane prstima koje zvona, zvončići i gudački instrumenti posebno ističu. "Before the Summer Dies" spaja električne i akustične gitare, pulsirajuću basističku dionicu, raskalašene bubnjeve i elegantno otpjevane vokalne harmonije. Konačni disk nudi najveće, najzločestije i najmračnije iznenađenje. Ovo je prvi put da se STS upustio u ranjavajući funeral doom s takvom produženom, nasilnom usredotočenošću. Najkraća od ovih pet pjesama traje devet minuta. "The Gathering of the Black Moths", trajući trinaest minuta, duboka je, spora, prijeteća i brutalna kao i svaka skladba skupine Sunn 0))), ali je puno glazbenija. Duboki, zvonki, obredni limeni instrumenti, zastrašujući grleni i vrišteći vokali, usitnjujuća i raštimana basistička dionica, tremolo sviranje i bubnjanje vojne povorke nalaze se u pjesmi. Tada se promijeni kako bi uvela melodične prijelaze i death metal interludije prije nego što se vrati natrag. Brutalno prelijepa "Empires of Loneliness" sadrži gostujuću naraciju Nathana Ellisa iz sastava Daylight Dies. Plemensko bubnjanje bubnjara Juusa Raatikainena, skandirani refreni u gregorijanskom stilu, psihodelični gitaristički efekti, valovi klavijaturističkih prijelaza i tutnjajuća bas-gitara podižu zid zvukovne jeze koji se razbija tijekom blackened death metal završnice. Objavljivanje [ovog albuma] prikazuje radikalnu vjeru u fizički koncept albuma – inaćenje protiv trendova. Iako je svaki disk zasebno poseban, zajedno čine djelo koje definira karijeru."

Osoblje

Swallow the Sun
Juha Raivio – snimanje (gitara), miksanje (na prvom disku), gitara
Matti Honkonen – bas-gitara
Markus Jämsen – gitara
Aleksi Munter – klavijature, snimanje, umjetnički direktor, omot albuma, fotografija
Mikko Kotamäki – vokali
Juuso Raatikainen – bubnjevi
Dodatni glazbenici
Aleah Stanbridge – vokali (na pjesmi "Heartstrings Shattering"), prateći vokali, omot albuma, fotografija
Jaani Peuhu – snimanje (vokala), miksanje (na drugom disku), prateći vokali
Kaisa Vala – snimanje (vokala), vokali (na pjesmi "Songs from the North")
Sarah Elisabeth Wohlfahrt – vokali (na pjesmama "The Memory of Light" i "Lost & Catatonic")
Nathan Ellis – naracija (na pjesmi "Empires of Loneliness")

Ostalo osoblje
Hiili Hiilesmaa – snimanje, miksanje (na trećem disku)
Tuomas Kokko – snimanje, miksanje (na drugom disku)
Hannu Honkonen – asistent pri snimanju
Pietari Pyykönen – dodatno snimanje vokala
Svante Forsbäck – mastering
Patrick W. Engel – mastering (na vinilnoj inačici)
Birger Nießen – snimanje (vokala Sarah Elisabeth Wohlfahrt)
Rami Mursula – ilustracije, logotip
Indrek Päri – dodatna fotografija
Jussi Ratilainen – fotografija
Alexandra Lisiecki – fotografija
Antti Makkonen – fotografija

Izvori

Albumi iz 2015.
Finski glazbeni albumi

Songs from the North I, II & III


A nu se confunda cu braunerit, K2Ca(UO2)(CO3)3·6H2O.

Branneritul este un mineral de tip titanat de uraniu, cu formula chimică simplificată UTi2O6.. Compoziția reală este de fapt mai complicată, (U,Ca,Y,Ce)(Ti,Fe)2O6. Este un mineral puternic radioactiv și o sursă primară de uraniu.

A fost denumit după John Casper Branner, fost profesor de geologie și președinte al Universității Stanford.

Referințe

Minerale de uraniu

Brannerit


Ayr dans le South Ayrshire était un royal burgh qui a envoyé un Commissaire au Parlement d'Écosse et à la Convention des États.

Après les Actes d'Union de 1707, Ayr, Campbeltown, Inveraray, Irvine et Rothesay ont formé le district de Ayr, envoyant un membre à la Chambre des communes de Grande-Bretagne.

Liste des commissaires de burgh

 1567, 1575, 1578, 1579: John Lockhart de Barr
 1604, 1605, 1607, 1609, 1612: John Lockhart of Barr
 1644: John Osbourn
 1645–47, 1648, 1649: John Kennedy
 1649, 1650–51: Hew Kennedy
 1661–63, 1665 convention, 1667 convention, 1669–74: William Cunningham, provost
 1678 convention: Robert Doock, provost
 1681–82: James Boyll, provost
 1685–86: Robert Hunter, provost
 1689 (convention), 1689–1702, 1703–07: John Moore, provost

Références

Article connexe
 Liste des circonscriptions au Parlement d'Écosse au moment de l'Union

Circonscription du Parlement d'Écosse (jusqu'en 1707)
Politique dans le South Ayrshire

Ayr (circonscription du Parlement d'Écosse)


Salam Salamzade (en azéri: Salam Əbdülqasım oğlu Salamzadə), né le  à Bakou où il est mort le , est un peintre russe, artiste du peuple de l'URSS en 1982.

Biographie
Pendant la Seconde Guerre mondiale, S. Salamzadeh travaille principalement sur des portraits de héros de guerre et des compositions d'intrigues pour le Musée de la littérature. Après les années de guerre, l'artiste élargit la portée de son travail créatif, effectue des voyages dans la région sud du pays (Lankaran, Astara) et crée de nombreuses œuvres à succès. Les portraits d'artistes présentés par S.Salamzadeh, les images de travailleurs représentés en cours de travail sont très convaincants.
L'artiste effectue un long voyage créatif dans le monde arabe. Il séjourne en Égypte, en Irak, en Syrie, au Liban et dans d'autres pays arabes pendant environ six mois, crée les œuvres d'art qui attirent l'attention. Les œuvres de l'artiste de divers genres, créées sur une période d'environ 10 ans, forment la Série des pays arabes (1961-1970).

Expositions
Ses expositions personnelles ont été présentées dans de nombreuses villes du monde ; ses œuvres sont conservées au Musée d'art national d'Azerbaïdjan R.Mustafayev, à la Galerie d'art national d'Azerbaïdjan et d'autres musées.

Œuvres
 La Bataille de Rustam avec Afrasiyab (1934)
 Portrait de Manya Karimova (1938)
 Portrait d'Uzeyir Hajibeyov (1941)
 Portrait de l'artiste populaire Sidgi Ruhulla (1944)
 Derrière le roi (1955)
 Portrait de Gamar Almaszade, la première réalisatrice azerbaïdjanaise (1957)
 Portrait d'une jeune fille aux cerises (1957)
 Portrait de Nariman Narimanov (1958)
 Portrait d'une jeune fermière collective (1964)
 Paysanne (1972)
 Sous le soleil (1958)
 Steppes sovkhozes (1959)
 Femmes allant à l'eau (1968)
 Plantation de thé (1970)
 Amies (1970)
 Le Coucher du soleil (1976)
 Invités du mariage (1974)
 Ferme d'État subtropicale d'Astara (1976)
 Réservoirs (1976).

Distinctions et titres
 Titre honorifique : ouvrier d'art honoré de la RSS d'Azerbaïdjan (3 juillet 1940).
 Titre honorifique : artiste du peuple de la RSS d'Azerbaïdjan  (1er décembre 1982).
 Ordre de l'Insigne d'honneur ( 9 juin 1959).
 Ordre de l'Amitié des peuples (5 mars 1988).

Références

Liens externes

Naissance en mars 1908
Naissance à Bakou
Décès en mai 1997
Peintre azéri
Récipiendaire de l'ordre de l'Insigne d'honneur
Décès à 89 ans

Salam Salamzade


O Internet Architecture Board (IAB) é "um comitê da Internet Engineering Task Force (IETF) e um órgão consultivo da Internet Society (ISOC). Suas responsabilidades incluem supervisão arquitetural das atividades da IETF, supervisão e recurso do Processo de Padrões da Internet, e nomeação do Editor de Request for Comments (RFC). O IAB também é responsável pelo gerenciamento dos registros de parâmetros do protocolo IETF."

O IAB é responsável por:

 Fornecendo supervisão arquitetural de protocolos e procedimentos da Internet
 Contato com outras organizações em nome da Internet Engineering Task Force (IETF)
 Revisando apelações do processo de padrões da Internet
 Gerenciando documentos de padrões da Internet (a série RFC) e atribuição de valor de parâmetro de protocolo
 Confirmando o Presidente do IETF e os Diretores de Área do IETF
 Selecionando o Presidente da Força-Tarefa de Pesquisa da Internet (IRTF)
 Atuando como fonte de aconselhamento e orientação para a Internet Society.

Em seu trabalho, o IAB se esforça para:

 Garantir que a Internet seja um meio de comunicação confiável que forneça uma base técnica sólida para privacidade e segurança, especialmente à luz da vigilância generalizada,
 Estabelecer a direção técnica para uma Internet que permitirá que bilhões de pessoas se conectem, apoie a visão de uma Internet das coisas e permita que as redes móveis floresçam, mantendo os principais recursos que têm sido a base do sucesso da Internet e
 Promover a evolução técnica de uma Internet aberta sem controles especiais, especialmente aqueles que prejudicam a confiança na rede.

História e Origem
O órgão que acabou se tornando o IAB foi criado originalmente pela Agência de Projetos de Pesquisa Avançada de Defesa do Departamento de Defesa dos Estados Unidos com o nome de Conselho de Controle de Configuração da Internet (ICCB) em 1979. Mais tarde, em 1983, o ICCB foi reorganizado pelo Dr. Barry Leiner, sucessor de Vint Cerf na DARPA, em torno de uma série de forças-tarefas considerando diferentes aspectos técnicos da internet. O grupo reorganizado foi nomeado o Conselho de Atividades da Internet.

O IAB estabeleceu para si sete focos principais para o período de 1989 a 1990. São eles:

 Estabilidade Operacional
 Serviços do usuário
 Coexistência OSI
 Instalações de teste
 Segurança
 Ficando grande
 Ficando rápido

Ele finalmente se tornou o Conselho de Arquitetura da Internet , sob a ISOC, em janeiro de 1992, como parte da transição da Internet de uma entidade governamental dos EUA para uma entidade pública internacional.

Atividades
As atividades do IAB incluem:

Oficinas

 Workshop de Impactos da Rede COVID-19, 2020
 Explorando a sinergia entre a agregação de conteúdo e o Publisher Ecosystem Workshop 2019
 Expectativas de design versus realidade de implantação no Workshop de desenvolvimento de protocolo 2019

     * Documentos de Posicionamento: Workshop DEDR

 Workshop de Sistemas Explícitos de Nomenclatura da Internet (EName) 2017
 Workshop de Atualização de Software da Internet das Coisas (IoTSU) 2016

     * Workshop de interoperabilidade semântica IoT 2016

 Gerenciando Redes de Rádio em um Mundo Criptografado (MaRNEW) Workshop 2015
 Workshop de Coordenação de Resposta a Ataques em Escala da Internet (CARIS) 2015

     * Chamada de Artigos
     * Agenda: Workshop de Coordenação de Respostas a Ataques em Escala da Internet (CARIS)

 Workshop do IAB sobre evolução de pilha em uma Internet Middlebox (SEMI) 2015
 Workshop do W3C/IAB sobre Fortalecimento da Internet contra o monitoramento generalizado (STRINT) 2014
 Workshop do IAB sobre Adoção e Transição de Tecnologia da Internet (ITAT) 2013
 Workshop IAB/IRTF sobre Controle de Congestionamento para Comunicação Interativa em Tempo Real 2012

     * Workshop sobre Controle de Congestionamento: Documentos de Posicionamento
     * Agenda e Materiais do Workshop de Controle de Congestionamento

 Interconectando Objetos Inteligentes com a Internet Workshop 2011

     * Tutorial sobre como interconectar objetos inteligentes com a Internet
     * Documentos de Posicionamento
     * Agenda

 Workshop de Privacidade na Internet 2010

     * Apresentações de slides
     * Atas do Workshop de Privacidade na Internet do IAB/W3C/ISOC/MIT
     * Atas de Reunião
     * Documentos de Posicionamento Aceitos

 Workshop de Roteamento e Endereçamento 2006
 Workshop de Tráfego Indesejado 2006
 IAB Wireless Internetworking Workshop 2000

Programas técnicos e grupos de apoio administrativo
     * Programa Editor RFC: O Comitê de Supervisão da Série RFC (RSOC)
     * Programa de Desenvolvimento Futuro do Editor RFC
     * Programa de Planejamento Plenário
     * Programa de Modelo de Ameaça da Internet (modelo-t)
     * Grupo IETF-IANA
     * Programa de Evolução, Implantação e Manutenibilidade (EDM)

 Programas Concluídos

      * Programa de segurança
      * Programa de privacidade
      * Comentários de privacidade
      * Pesquisa de Privacidade IPv6
      * Programa de privacidade e segurança
      * Programa de Nomes e Identificadores
      * Programa de Supervisão de Ligação
      * Programa de Coordenação ITU-T
      * Programa de evolução de pilha de IP
      * Evolução IP
      * Programa de Internacionalização
      * Comitê de Supervisão de Registros do Protocolo IETF (IPROC)
      * Programa de Ferramentas e Processos IAB
      * Serviços de emergência
Nomeações e confirmações do IAB

 Grupo de Coordenação da Comunidade (CCG): Russ Housley (2017-2021), Barry Leiba (2017-2021), Tim Wicinski (2018-2022)
 Grupo de Coordenação de Transição de Administração da IANA (ICG): Russ Housley, Lynn St Amour
 Contato da Diretoria da ICANN: Harald Alvestrand: (2018–presente)
 Comitê de revisão da evolução da zona raiz da ICANN (RZERC): Tim (abril de 2020–2021)
 ICANN NomCom: Peter Koch, 2020
 Grupo de Ligação Técnica da ICANN (TLG): Warren Kumari (2019-2021), Petr Špaček (2020-2022)

RFC1087 – Ética e Internet e uma ascensão à modernidade
O IAB assume uma posição formal sobre o que constitui o uso adequado da Internet em seu memorando de 1989, RFC 1087: "Ética e Internet". Eles apresentam sua versão contemporânea da Internet, que na época estava em seus estágios iniciais, servindo principalmente como ferramenta de comunicação de pesquisas na comunidade científica, e identificam o uso dessa internet como um "privilégio".

O IAB então proclama como antiética qualquer atividade que:

 busca obter acesso não autorizado aos recursos da Internet,
 interrompe o uso pretendido da Internet,
 desperdiça recursos (pessoas, capacidade, computador) através de tais ações,
 destrói a integridade das informações baseadas em computador
 compromete a privacidade dos usuários.

Este memorando foi escrito em uma época em que a Internet existia no meio geral de pesquisa, mas desde então a Internet evoluiu muito e expandiu sua base de usuários. O IAB assumiu novas posturas sobre o uso ético e seguro da Internet, como na RFC 8890, onde o IAB identifica a proteção dos usuários finais como a primeira prioridade na manutenção da Internet.

Como tal, embora seus princípios fundamentais sejam os mesmos, a prioridade de proteção do IAB mudou da comunidade técnica e científica para a comunidade de usuários do dia-a-dia. Em outro memorando RFC7624, o IAB assume uma posição firme contra a vigilância em massa generalizada através do uso da Internet por parte das agências nacionais de inteligência, dizendo que é necessário que a comunidade técnica da Internet, incluindo ela própria, "resolva as vulnerabilidades exploradas [por campanhas de vigilância em massa]... para garantir que a Internet possa ser confiável por [seus] usuários".

RFC 2850 - Carta do Conselho de Arquitetura da Internet (IAB)
A RFC 2850 estabelece a estrutura e a finalidade do IAB. A RFC especifica o seguinte:

 Associação IAB: o IAB tem 13 membros, sendo 1 o presidente da Internet Engineering Task Force (IETF). Esses membros são nomeados para mandatos de 2 anos.
 O Papel do IAB: O IAB serve para fornecer supervisão arquitetônica para procedimentos da Internet e para fornecer supervisão no processo de criação de padrões da Internet, incluindo recursos. Além disso, o IAB atua como elo de ligação com a Internet Society (ISOC) para aconselhamento sobre questões técnicas e de arquitetura.
 Organização do IAB: Os 13 membros do IAB escolhem 1 membro para atuar como presidente do IAB por um mandato de 1 ano. Não há limite para o número de mandatos que o presidente pode servir. O diretor executivo do IAB é escolhido pelo presidente. O IAB também tem o poder de designar o presidente da Internet Research Task Force (IRTF) para um mandato de 2 anos.
 Tomada de decisão: na maioria das situações, o IAB visa chegar a decisões unânimes sobre os assuntos. Quando isso não for possível, o IAB deve chegar a um consenso de pelo menos 7 membros antes de agir.
 Abertura e confidencialidade: O IAB torna todas as reuniões abertas ao público, disponibilizando-as online, e também publica RFCs regularmente para divulgar suas conclusões. Em algumas situações, no entanto, as informações confidenciais são excluídas por motivos de privacidade.

RFC 2026 - O Processo de Padrões da Internet
O processo de Padrões da Internet é uma atividade da Internet Society que é organizada e gerenciada em nome da comunidade da Internet pelo Internet Architecture Board (IAB) e pelo Internet Engineering Steering Group (IESG). O Processo de Padrões da Internet está relacionado a todos os protocolos, procedimentos e convenções que são usados na ou pela Internet. O processo de criação de um padrão da Internet é simples: uma especificação passa por um período de desenvolvimento e várias iterações de revisão pela comunidade da Internet e revisão com base na experiência, é adotada como padrão pelo órgão apropriado (o IAB ou o IESG), e é publicado. Cada versão distinta de uma especificação relacionada aos padrões da Internet é publicada como parte da série de documentos "Request for Comments" (RFC). Esta série de arquivos é o canal oficial de publicação de documentos de padrões da Internet e outras publicações do IESG, IAB e da comunidade da Internet. O Processo de Padrões da Internet completo é especificado por um RFC, ou seja, RFC 2026.

RFC 8980 - Workshop sobre expectativas de design versus realidade de implantação no desenvolvimento de protocolos
O workshop RFC 8980 foi realizado em fevereiro de 2021, onde o IAB discutiu vários tópicos sobre protocolos de segurança, incluindo:

• Padrões de e-mail, que presumiam que muitos provedores funcionavam de maneira amplamente descoordenada, mas viram tanto uma consolidação significativa do mercado quanto uma necessidade de coordenação para se defender contra spam e outros ataques. A coordenação e os mecanismos de defesa centralizados são melhor dimensionados para grandes entidades; estes alimentaram a consolidação adicional.

• O Domain Name System (DNS), que presumia hierarquias profundas, mas muitas vezes foi implantado em zonas grandes e planas, fazendo com que os servidores de nomes dessas zonas se tornassem infraestrutura crítica. Os desenvolvimentos futuros no DNS podem apresentar concentração por meio do uso de serviços de resolução comum globalmente disponíveis, que evoluem rapidamente e podem oferecer melhor segurança. Paradoxalmente, a concentração dessas consultas em alguns serviços cria novas preocupações de segurança e privacidade.

• A Web, que é construída em um design fundamentalmente descentralizado, mas agora é frequentemente entregue com a ajuda de Content Delivery Networks (CDNs). Seus serviços fornecem dimensionamento, distribuição e prevenção de negação de serviço de maneiras que novos operadores e operadores de sistemas menores achariam difícil de replicar. Embora serviços realmente pequenos e serviços realmente grandes possam operar usando apenas sua própria infraestrutura, muitos outros ficam com a única opção prática sendo o uso de um serviço comercial disponível globalmente.

O workshop resultou nas seguintes recomendações do IAB:

• Desenvolva e documente um modelo moderno de ameaças.

• Continuar a discussão de questões de consolidação/centralização.

• Documentar princípios de arquitetura, por exemplo, (re)aplicação do princípio de ponta a ponta.

Organizações relacionadas

 IETF Administration LLC - Esta organização fornece consultoria jurídica para o IAB
 Request for Comments (RFC) Editor - A série RFC contém documentos divulgados por 4 organizações: The Internet Architecture Board (IAB), Internet Engineering Task Force (IETF), Internet Research Task Force (IRTF) e Independent Submissions
 Internet Assigned Numbers Authority (IANA)
 Internet Research Task Force (IRTF) - A IRTF trabalha em projetos de longo prazo relacionados à Internet
 The IETF Trust - The IETF Trust detém licenciamento de propriedade intelectual e outras licenças relacionadas à Internet
 The Internet Society (ISOC)

Referências

Leitura adicional

 Carpenter, Brian (editor), Charter of the Internet Architecture Board (RFC 2850, May 2000)
 Kozierok, Charles, The TCP/IP Guide (Sep 2005)
 Comer, Douglas, Internetworking with TCP/IP vol I: Principles, Protocols, and Architecture (1991)

Links externos

 (em inglês)
 List of IAB Members (em inglês)

Internet

Internet Architecture Board


NHL 22 é um videogame de simulação de hóquei no gelo desenvolvido pela EA Vancouver e publicado pela EA Sports. É a 31ª edição da série de videogames da NHL e foi lançada para PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One e Xbox Series X/S em 15 de outubro de 2021. É a primeira entrada da série a usar o mecanismo Frostbite e utiliza o novo mecanismo de jogo em todas as quatro plataformas. O jogo apresenta o pivô do Toronto Maple Leafs, Auston Matthews, como o atleta da capa pela segunda vez na série, depois de ser o atleta da capa norte-americana da NHL 20.

Recursos
Novo no NHL 22 é um novo mecanismo de jogo e uma revisão gráfica. A série NHL salta para o motor Frostbite, depois de usar o motor Ignite nos 7 anos anteriores. Além disso, ele se move para os consoles de próxima geração PlayStation 5 e Xbox Series X/S. NHL 22 também apresenta Superstar X-Factors, que são habilidades que tornam os jogadores superstars únicos e os diferenciam de outros jogadores. Isso também desbloqueia animações específicas que afetam sua área de especialização.

O NHL 22 será completo em todas as quatro plataformas, com as versões PlayStation 4 e Xbox One também migrando para o mecanismo Frostbite, enquanto as versões PlayStation 5 e Xbox Series X / S não perderão nenhum recurso da contraparte de última geração. De acordo com o produtor da NHL, Clement Kwong, a prioridade da equipe da NHL este ano foi garantir que tudo fosse transportado para o novo mecanismo Frostbite, bem como para as versões da próxima geração, para não repetir o mesmo erro com a transição da geração de console anterior que era a NHL. 15. Ao mudar para o Frostbite Engine, a equipe da NHL está reconstruindo todas as arenas ao redor do novo mecanismo de iluminação, permitindo partículas aprimoradas e efeitos visuais no gelo e em outros lugares, assim como os modelos de personagens também estão sendo refeitos.

NHL 22 também apresenta novas animações de jogo, com novos rebatidas reversas, novos blocos de passes e chutes, novos captadores, proteção de puck renovada, defesas / cutucadas adicionais de goleiros e muito mais.

A NHL 22 também apresenta a nova equipe de expansão Seattle Kraken, ao ingressar na National Hockey League na temporada 2021-22 da NHL. No modo de franquia, você pode refazer o rascunho de expansão do Seattle Kraken ou fazer um 33º rascunho de expansão da equipe da NHL e, conforme solicitado pelos fãs há vários anos, pela primeira vez na série NHL, no NHL 22 agora você pode compartilhar suas listas e baixar Community fez arquivos de lista com o novo recurso de compartilhamento de lista, que será lançado em dezembro.

Em março de 2022, a editora EA Sports anunciou que as seleções nacionais da Rússia e da Bielorrússia serão removidas da NHL 22 após a invasão da Ucrânia pelo ex-país. O anúncio vem após o anúncio da Federação Internacional de Hóquei no Gelo de que expulsarão a Rússia e a Bielorrússia de seis torneios da federação em março a setembro de 2022, juntamente com o anúncio do Comitê Olímpico Internacional de banir atletas russos e bielorrussos de todos competições internacionais em 1º de março de 2022.

Trilha sonora
A trilha sonora de NHL 22 foi revelada em 6 de outubro de 2021, apresentando artistas como Angels & Airwaves, Grouplove, Jxdn, KennyHoopla, Machine Gun Kelly e Volbeat, e também retornando de trilhas sonoras anteriores da NHL: Arkells, Dropkick Murphys, Imagine Dragons, Johnossi, K.Flay, Royal Blood, Strumbellas e Twenty One Pilots. NHL 22 tem a maior trilha sonora da série até hoje, com 43 músicas.

Recepção
NHL 22 recebeu críticas "mistas ou médias" no PlayStation 5 e críticas "geralmente favoráveis" no Xbox Series X, de acordo com o agregador de críticas Metacritic. Kimberley Wallace, da Game Informer, premiou o jogo com 7,25 e resumiu sua crítica dizendo: "O NHL 22 depende de seu talento superstar, e não é impressionante o suficiente para dar à jogabilidade a nova vida que ela precisa tão desesperadamente".

Ligações externas
 Website oficial

NHL (EA Sports)
Jogos para Xbox Series X e Series S
Jogos para Xbox One
Jogos eletrônicos ambientados em 2022
Jogos eletrônicos desenvolvidos no Canadá
Jogos para PlayStation 4
Jogos eletrônicos da Electronic Arts
Jogos da EA Sports
Jogos eletrônicos de 2021

NHL 22


Purhøj er en 121 meter høj markant bakke på åsen Bjerrelide, lige oven for landsbyen Over Ustrup, ca. syv kilometer syd for Horsens. På toppen er en fredet rundhøj fra stenalderen hvorfra der er vid udsigt ud over det lave landbrugsland ned mod Boller på sydsiden af Horsens Fjord. På bakken står der en kreds af gamle bøge der står synligt helt oppe fra Aarhuskanten.

Øst for højen er der fundet en gravplads fra jernalderen.

Fredning
Højen blev fredet i 1946, og fredningskendelsen indeholder mulighed for at holde et passende areal omkring højen fri for opvækst. Endvidere skal der til enhver tid fri og uhindret adgang til højen.

Tingl.: 19/11 1946, naturfredet NMI: Der skal ingen deklaration udstedes fra Nat.Mus. "Purhøj", rundhøj, 1 - 1,7 x 15 - 16 m; kun et smalt parti langs periferien er så højt; hele det indre udgør en stor flad forsænkning, hvis bund ligger 0,5 - 0,8 m under kanten. Langs kanten en krans af purrede, krogede træer, der ses i mange miles omkreds, iøvrigt græsklædt. Højen med nærmeste omgivel- ser er naturfredet. Det fredede areal strækker sig 25 m mod Ø, mod S til den langs skellet påtænkte vej (15 - 20 m), 5 m mod V og 5 m mod N.

Eksterne kilder og henvisninger

 Om Purhøj  på bestigbjerge.dk

Fredede fortidsminder i Danmark
Bakker i Danmark
Lokaliteter i Horsens Kommune

Purhøj


Dobro došli u plavi pakao, komedija Borivoja Radakovića, praizvedena u Satiričkom kazalištu Kerempuh 1994. Režirao ju je Petar Veček. Radnja je smještena u Zagreb sredinom 1990-ih, i vezana uz nogometni derbi između zagrebačkog Dinama i splitskog Hajduka. Igrala je 89 puta i bila odlično prihvaćena među publikom i nogometnim navijačima Problemski intonirana, izazvala je kontroverze zbog društvenog i političkog naboja koji je nosila zbog tadašnje promjene imena "Dinamo" u "Croatia".

Radio-dramska verzija predstave je premijerno emitirana 2007.

Izvori

Hrvatsko kazalište

Dobro došli u plavi pakao


نوافذ على سينما الجنوب هو مهرجان سينمائي سنوي يقام منذ عام 1999 في مدينة ليون الفرنسية. المهرجان يتيح للجمهور فرصة اكتشاف أفلام متنوعه، روائية وتسجيلية، تُتناول الأوضاع الاجتماعية والسياسية المعقده لبلدان الجنوب، وُتقدم بحضور مخرجي وممثلي الافلام المُنتخَبه.

منظموا المهرجان اختاروا فيلم فجر العالم، من إخراج العراقي عباس فاضل، لافتتاح دوره 2009، التي يضم منهاجها تحيه لذكرى المخرج المصري يوسف شاهين من خلال عرض فيلمه باب الحديد.

وصلات خارجية
منهاج دوره 2009

مهرجانات سينمائية

نوافذ على سينما الجنوب


Jones County is the name of six counties in the United States:
 Jones County, Georgia
 Jones County, Iowa
 Jones County, Mississippi
 Jones County, North Carolina
 Jones County, South Dakota
 Jones County, Texas

It was also the former name of two Alabama counties:
 Lamar County, Alabama.  Established as Jones County on February 4, 1867, re-established as Sanford County on October 8, 1868, and renamed Lamar County on February 8, 1877.
 Covington County, Alabama.  Renamed Jones County on August 6, 1868, the original name of Covington was restored on October 10, 1868.

Jones County


Ibbit-Lim was the earliest known ruler of the Third kingdom of Ebla, in modern Syria, reigning most likely shortly before 1950 BCE.

Reign
Ibbit-Lim is only known by a fragmentary basalt torso found in 1968 at Tell Mardikh and now in Aleppo, which was part of a votive statue for Ishtar, once placed in this goddess' temple in the acropolis of Ebla. A cuneiform inscription on it bears the name of the meki (king) of Ebla Ibbit-Lim, son of Igrish-Kheb, and claims that the statue was made "eight years after Ishtar's apparition in Ebla". It is believed that this text passage refers to the election of Ishtar as the poliadic goddess of Ebla, an action most likely brought by Ibbit-Lim himself, eight years before making the statue.
Ibbit-Lim's torso was the first evidence permitting the identification of Tell Mardikh with the ancient city of Ebla, whose location had been lost.

As one of the earliest rulers – if not the first one – of the Third kingdom of Ebla, Ibbit-Lim may have been the king who ordered the construction of city walls. The names of Ibbit-Lim and his father Igrish-Kheb – who is not known to have been a king – are Amorite, suggesting that the inhabitants of Third kingdom of Ebla were predominantly Amorites, as were most of the inhabitants of Syria at that time.

Sources

Kings of Ebla
20th-century BC monarchs

Ibbit-Lim


Pfaffenhausen ist ein Stadtteil der bayerischen Stadt Hammelburg im unterfränkischen Landkreis Bad Kissingen.

Geographische Lage
Das Kirchdorf Pfaffenhausen liegt südlich von Hammelburg.

Die westlich von Pfaffenhausen verlaufende St 2294 führt nordwärts zur zwischen Hammelburg und Pfaffenhausen liegenden B 287 und danach als B 27 nach Untererthal. Südwärts führt die St 2294 nach Gauaschach.

Geschichte
Die erste bekannte Erwähnung von Pfaffenhausen erfolgte Anfang des 10. Jahrhunderts, als Bruotbert und seine Frau Kunigund als Gegenleistung für die Schenkung ihres Erbes, eines Klosters, den Ort Pfaffenhausen erhielten. Im Jahr 907 wird Pfaffenhausen als Fafunhusa in einer Urkunde des ostfränkischen Königs Ludwig das Kind erwähnt. In dieser Urkunde wird der Tausch von Gütern zwischen dem Kloster Echternach und dem Kloster Fulda bestätigt. Dabei geht der Besitz in Fafunhusa vom Kloster Echternach an das Kloster Fulda über. Im Jahr 1543 verkauften die Herren von Hutten den Ort an den Mainzer Erzbischof Albrecht von Brandenburg.

Im 15. Jahrhundert entstand im Ort die St. Leonhard-Kirche. Um das Jahr 1580 entstand der Jüdische Friedhof des Ortes, auf dem unter anderem auch die verstorbenen Juden der Orte Bonnland, Hammelburg, Untererthal und Westheim bestattet wurden.

Im Rahmen der Gemeindegebietsreform wurde Pfaffenhausen am 1. April 1971 ein Stadtteil von Hammelburg.

Einzelnachweise

Weblinks
 Webpräsenz von Pfaffenhausen
 Webpräsenz von Pfaffenhausen auf www.hammelburg.de

Ort im Landkreis Bad Kissingen
Ortsteil von Hammelburg
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Bad Kissingen)
Gemeindeauflösung 1971
Ort an der Fränkischen Saale
Kirchdorf (Siedlungstyp)

Pfaffenhausen (Hammelburg)


An Germainia grandiflora in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Stanley Thatcher Blake, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Chai-anan. An Germainia grandiflora in nahilalakip ha genus nga Germainia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Germainia

Germainia grandiflora


Baidyabati (en bengalí: বৈদ্যবাটী ) es una ciudad de la India, en el distrito de Hugli, estado de Bengala Occidental.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 11  a 31 km de la capital estatal, Calcuta, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 124 349 habitantes.

El médico Madhusudan Gupta (1800-1856), nacido en Baidiabati, fue el primer indio que realizó una autopsia (la religión hinduista prohíbe el contacto de una persona de casta alta con un cadáver).

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Bengala Occidental

Baidyabati


Gaće su je hrid u hrvatskom dijelu Jadranskog mora. Nalazi se u Palagruškom otočju, u kanalu između Vele i Male Palagruže.

Površina hridi iznosi 399 m2, a hrid se iz mora uzdiže 4 m.

Izvori

Palagruško otočje

Gaće (hrid)


Peru çöl tilkisi (Pseudalopex sechurae), Sekura tilkisi olarak da bilinir, köpekgiller (Canidae) familyasının Canini oymağına ait bir tilki türü.

Kuzey Peru ve Güney Ekvador'un sahile yakın çölllerinde yaşar. Boyu  53 ve 59 cm arasında olup, kuyruğu yaklaşık 25 cm kadardır. Ağırlığı yaklaşık 4.5 kg gelir. Rengi soluk-aguti, kuyruk ucu siyahtır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Bakınız:Türün fotoğrafı
 IUCN Kırmızı listesi

Köpekgiller
Tilkiler
Şili'deki memeliler

Peru çöl tilkisi


Paul Frère (Le Havre, Francuska, 30. siječnja 1917. – Saint-Paul-de-Vence, Francuska, 23. veljače 2008.) je bio belgijski sportski novinar i vozač automobilističkih utrka.

Frère se utrkivao poluprofesionalno 15 godina, ali to je u osnovi bio samo dodatak njegovoj profesiji talentiranog i cijenjenog međunarodnog automobilističkog novinara. Njegova ozbiljnija trkačka karijera krenula je kada je osvojio utrku Grand Prix des Frontières 1952. za upravljačem HWM-a.

U Formuli 1 je nastupao od 1952. do 1956., a najbolji rezultat je ostvario u Belgiji 1956. kada je u Ferrariju završio na drugom mjestu iza momčadskog kolege Petera Collinsa. Godine 1960. osvojio je utrku 24 sata Le Mansa, zajedno s Oliverom Gendebienom, također u Ferrarijevom bolidu.

Godine 1963. napisao je knjigu Sports Car and Competition Driving, a dugi niz godina je bio stručnjak za Porscheove automobile. Nakon njegove smrti 2008., zavoj Stavelot na stazi Spa-Francorchamps je preimenovan u zavoj Paul Frère.

Izvori

Vanjske poveznice
Paul Frère - Stats F1

Belgijski vozači Formule 1

Paul Frère


Le Training Squadron 35 (TRARON THIRTY FIVE ou VT-35) est un escadron d'entraînement avancé du Naval Air Training Command de l'US Navy. Créé en 1960, il est basé actuellement à la Naval Air Station Corpus Christi, au Texas. Il est l'un des quatre escadrons du Training Air Wing Four (TRAWING FOUR).

Mission
Après avoir terminé leur programme de formation sur le T-44C Pegasus, les étudiants aviateurs navals sont affectés à piloter le P-8 Poseidon de l'US Navy ou l'EP-3 Aries ou le MV-22 Osprey du US Marine Corps. La formation se concentre sur le vol aux instruments avancé, le vol en formation, la navigation au-dessus de l'eau et la formation/navigation tactique à basse altitude. L'escadron exécute plus de 14.000 heures de vol par an, englobant plus de 52.000 atterrissages et près de 9.500 événements de formation au pilotage d'étudiants.

Historique

De sa fondation en octobre 1999 à avril 2012, le VT-35 a formé des étudiants aviateurs de l'USAF qui ont été sélectionnés pour piloter le C-130 "Hercules". D'avril 2012 à novembre 2016, le VT-35 a continué à former des étudiants aviateurs de l'US Navy et du Corps des Marines. Le , l'US Navy a pris le commandement de l'escadron, entamant un autre cycle de commandement en alternance, cette fois entre l'USN et l'USMC.

Lors de la mise en service de l'escadron en 1999, le VT-35 ont formé des étudiants aviateurs dans le TC-12B "Huron", communément connu dans l'aviation civile sous le nom de Beechcraft King Air 200.

Le 16 mai 2017, après 18 ans de service exceptionnel, les TC-12B ont été retirés et remplacés par le T-44C "Pegasus". Sa technologie avancée et récemment mise à niveau a été choisie pour fournir un meilleur élément de formation pour la prochaine génération d'aviateurs navals qualifiés de la Marine et du Corps des Marines.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Naval Air Training Command
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
 VT-35 - Site dvidshub.net
  Naval Air Training Command - Site jetwashaviationphotos.com

Training squadron de l'United States Navy

VT-35


Boleslovas Jonas Masiulis (* 21. Januar 1889 in Tverečius, Kreis Švenčionys, Litauen; †  18. April 1965 in Michigan City, USA) war ein litauischer Jurist und Politiker.

Leben
Nach dem Abitur 1908 am Gymnasium Sankt Petersburg studierte er  von 1909 bis 1915 an der Rechtsfakultät und von 1915 bis 1916 an der Ostsprachenfakultät der Universität Sankt Petersburg. In Jura schloss er an der Lietuvos universitetas ab.

Von 1918 bis 1919 war er Lehrer in den Gymnasien von Vilnius und von 1919 bis 1920 Friedensrichter in Kaunas. Von 1920 bis 1922 war er Richter am Bezirksgericht Kaunas, von 1923 bis 1926 stellvertretender Gerichtspräsident. Von März bis Oktober 1938 war er im Kabinett von Vladas Mironas litauischer Justizminister, sein Nachfolger war Vladas Stašinskas.

Quellen

Richter (Litauen)
Justizminister (Litauen)
Person (Rajongemeinde Švenčionys)
Geboren 1889
Gestorben 1965
Litauer
Mann

Boleslovas Jonas Masiulis


An Aloe albostriata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni T.A.Mccoy, Rakouth ngan John Jacob Lavranos. An Aloe albostriata in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Mabibilngan ini ha Madagascar. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Aloe

Aloe albostriata


Dejan Milosavljev (født 16. marts 1996) er en serbisk håndboldspiller, som spiller i Füchse Berlin og for Serbiens herrehåndboldlandshold.

Referencer

Håndboldspillere fra Serbien

Dejan Milosavljev


Kanlı Pazar, 16 Şubat 1969 tarihinde İstanbul Taksim Meydanı'nda ABD'nin 6. Filo'sunu protesto etmek için 76 gençlik örgütünün toplandığı sırada meydana gelen olaylardır. Tarihçi Feroz Ahmad ise olayı "organize bir faşist şiddet örneği" olarak nitelemiştir.

Arka plan
14 Şubat'taki Cuma namazından sonra Komünizmle Mücadele Derneği ile sağ kesimin denetiminde olan Milli Türk Talebe Birliği'nin öncülüğünde "Bayrağa saygı" mitingi düzenlendi. Bu mitingde komünistlere karşı savaş açıldığı ilan edilerek halka iki gün sonra düzenlenecek olan 6. Filo'yu Protesto Yürüyüşü'nde komünistlere gereken dersi vermek üzere toplanma çağrısı yapıldı. İzmir ve Trabzon'da 6. Filo'yu protesto gösterilerinde sağcı grupların saldırısı sonucu 14'ü ağır, 130 kişi yaralanmıştı.

Saldırı
6. Filo'nun İstanbul'a gelişini protesto eden Ankara, İzmir, Trabzon ve İstanbul'daki olaylı gösterilerin ardından, öğrenci ve işçi örgütleri 16 Şubat'ta İstanbul'da emperyalizm ve sömürüye karşı "Emperyalizme Karşı Mustafa Kemal Yürüyüşü" çağrısıyla yürüyüş ve miting yapma kararı aldı. 76 gençlik örgütünün katılacağı gösteri için valilikten gereken izin alındı. 16 Şubat günü, 10 binden fazla kişi Taksim'e kadar yürümek için Beyazıt'ta toplandı.

Protestonun başladığı sırada "komünistlere gereken dersi verme" çağrısına uyan sağ görüşlü kişiler de Taksim Meydanı'na geldi. Burada toplu kılınan namazın ardından taşlı ve sopalı bir biçimde beklemeye koyuldu. Beyazıt Meydanı'nda toplanan gençlik örgütleri yürüyüşe geçti. Sultanahmet, Sirkeci, Eminönü, Karaköy ve Dolmabahçe üzerinden Taksim Meydanı'na ulaşan göstericilerin önünü kesen polis, alana küçük gruplar halinde girmelerini sağladı. Alana girenler de burada bekleyen ve sadece iki sıra olan polis barikatını kolaylıkla aşan sağcıların sopalı, taşlı ve bıçaklı saldırısına uğradı. Tekbir getiren saldırganlar, göstericileri şiddetli bir biçimde dövdü. Saldırı sırasında "Kahrolsun komünistlere", "Komünistlere ölüm" sloganları atıldı. Olaylar sırasında Ali Turgut Aytaç ve Duran Erdoğan adlı gençler bıçaklanarak öldürüldü. 200'den fazla kişi yaralandı.

Ertesi gün Hürriyet gazetesinde yayınlanan Ali Turgut Aytaç'ın bıçaklandığı anı gösteren fotoğrafta bir toplum polisinin olayı sadece izlemekle yetindiğini anlaşılması toplumda büyük tepki yarattı. İktidardaki Adalet Partisi dışındaki siyasi partiler dönemin iç işleri bakanı Faruk Sükan'ın istifasını istediler. Buna karşılık, Sükan suçu solcu öğrencilere yükledi ve polisin normal görevini yerine getirdiğini belirterek tepkilere kayıtsız kaldı. Bu arada AP üyesi bazı milletvekilleri de suçlamalara katıldılar. Hatta AP senatörü Mahmut Vural konuyla ilgili bir genel görüşme açılmasını istese de sadece olay hakkında kısıtlı bir soruşturma yürütüldü.

Popüler kültür

 Ruhi Su - Ellerinde Pankartlar

Ayrıca bakınız
 Kanlı 1 Mayıs
 Türkiye'de sağ-sol çatışması

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Hatırla Sevgilinin olayı anlatan 31. bölümünden ilgili parça

Türkiye'de protestolar
Türkiye'de insan hakları
Türkiye'deki ayaklanmalar
Pazar günü
1969'da Türkiye
1960'larda protestolar

Kanlı Pazar (1969)


Öksürük ilacı öksürük ve öksürükle ilgili durumların tedavisinde kullanılan ilaçlara verilen isimdir. Öksürük ilaçları ikiye ayırılabilir: kuru öksürüklerin tedavisinde kullanılan öksürük dindirici antitussifler ve balgam üreten öksürüklerin tedavisinde kullanılan ekspektoranlar.

Tipler
Çeşitli öksürük tipleri için kullanılabilecek birçok farklı öksürük ve soğuk algınlığı ilacı vardır. Ticari ürünler, aşağıdaki madde türlerinden herhangi birinin veya birkaçının çeşitli bileşimlerini içerebilir:
 Mukokinetikler veya mukolitikler, solunum yollarından, akciğerlerden, bronşlardan ve soluk borusundan mukusun temizlenmesine yardımcı olan ilaç sınıfıdır. Örneğin: karbosistein, ambroksol ve bromheksin.
 Balgam söktürücüler, mukus ve balgam üretimini artırırken öksürüğü kolaylaştırdığı iddia edilen maddelerdir. Örneğin: asetilsistein ve guaifenesin.
 Öksürük önleyiciler veya öksürük baskılayıcılar, öksürüğün kendisini baskılayan maddelerdir. Örneğin: kodein, folkodin, dekstrometorfan, noskapin ve butamirat.
 Antihistaminler, alerjik riniti hafif yatıştırabilir ve burun akıntısı ve sulu gözler gibi diğer ilişkili belirtileri azaltabilir. Örneğin: difenhidramin, klorfeniramin, bromfeniramin, loratadin ve setirizin.
 Dekonjestanlar sinüs enfeksiyonlarında burun tıkanıklığını iyileştirebilir. Örneğin: efedrin, fenilefrin, psödoefedrin ve oksimetazolin.
 Ateş veya ağrı kesici. Örneğin: parasetamol (asetaminofen) ve ibuprofen veya naproksen gibi NSAID'ler.
 Ayrıca bal veya takviye şurubu gibi öksürüğü yumuşatması gereken çeşitli maddeler de kullanılır.

Etkinlik
Öksürük ilaçlarının etkinliği, özellikle çocuklarda sorgulanabilir.
2014 yılında yapılan Cochrane incelemesinde, "OTC ilaçlarının akut öksürükte etkinliği lehinde veya aleyhinde iyi bir kanıt olmadığı" sonucuna varmıştır. Bazı öksürük ilaçları, üst solunum yolu enfeksiyonlarına bağlı öksürükler dahil, yetişkinlerdeki akut öksürükler için plasebolardan daha etkili olmayabilir. Amerikan Göğüs Hastalıkları Koleji (ing:American College of Chest Physicians) öksürük ilaçlarının bakterilerin neden olduğu ve aylarca sürebilen boğmaca adlı bir öksürüğü tedavi etmek için tasarlanmadığını vurgulamaktadır. Zatürre vakalarında reçetesiz satılan hiçbir öksürük ilacının etkili olduğu bulunmamıştır. KOAH, kronik bronşit veya soğuk algınlığı olanlarda önerilmez. Kanser'de öksürüğü olanlara tavsiyelerde bulunmak için yeterli kanıt yoktur.

İlaçlar
 Dekstrometorfan (DXM), viral üst solunum yolu enfeksiyonu olan erişkinlerde öksürüğü azaltmada orta derecede etkili olabilir. Ancak çocuklarda etkili bulunmamıştır.
 Kodein bir zamanlar öksürük baskılayıcılarda "altın standart" olarak görülürdü, ancak bu konumu artık sorgulanmaktadır. Bazı plasebo kontrollü deneyler, çocuklarda akut öksürük dahil olmak üzere bazı öksürük biçimlerine karşı etkisiz olduğunu bulmuştur. Bu nedenle çocuklar için önerilmez. Ayrıca, hidrokodon'un çocuklarda yararlı olduğuna dair bir kanıt yoktur. Benzer şekilde, 2012 Hollanda kılavuzu, akut öksürüğü tedavi etmede kullanılmasını önermemektedir.
 Piyasada bulunan diğer bazı öksürük tedavilerinin viral üst solunum yolu enfeksiyonlarında etkili olduğu gösterilmemiştir. Bunlar yetişkinler için şu maddeleri içerir: antihistaminikler, antihistamin-dekonjestan kombinasyonları, benzonatat, anti astım-balgam söktürücü-mukolitik kombinasyonları, balgam söktürücü-bronkodilatör (bronş genişletici) kombinasyonları, lökotrien inhibitörleri, ambroksol ve guaifenesin , bazen analjezikler, ateş düşürücüler, antiinflamatuarlar ve antikolinerjiklerle; çocuklar için: burnu temizlemek için antihistaminikler, dekonjestanlar veya alerji ve astım için bunların ve lökotrien inhibitörlerinin bileşenleri. Ancak, antihistaminler özellikle çok küçük çocuklarda, kronik veya özel olmayan öksürük durumunda ampirik tedavi olarak kullanılamaz.  Uzun süreli difenhidramin kullanımı, yaşlı insanlarda olumsuz sonuçlarla ilişkilidir.

Antitussifler

Aslında koruyucu bir refleks olan öksürük, sık ve şiddetli olduğu durumlarda akciğerlerde tahrişe neden olabilir. Öksürük refleksi çok güçlüdür ve tamamıyla bastırılması mümkün değildir. Bununla beraber, kuru öksürük (balgam üretmeyen) veya çok sık öksürük antitussifler ile tedavi edilmelidir.

Antitussifler öksürüğü hafifletir veya ortadan kaldırırlar. Genellikle sık ve şiddetli kuru öksürüğün olduğu durumlarda kullanılırlar. Bunu merkezi (beyin üzerine) veya lokal (solunum yolu üzerine) bir şekilde etki ederek öksürük refleksini bastırırlar.

Dekstrometorfan, noskapin, etil morfin ve kodein merkezi etki eden antitussiflerdendir.

Narkotik olmayan antitussif ilaçlarla teskin edilemeyen öksürük durumlarında güçlü antitussif etkisi olan metadon ve onun türevi olan normetadon kullanılabilir.

Lokal (periferik - çevresel) etki eden antitussiflere lokal anestezikler ve özofagusu (yemek borusunu) kaplayan bazı yatıştırıcılar örnek olarak verilebilir.

Oksolamin, solunum yollarının sinir reseptörlerinin irritasyona azalmaya neden olan anti-inflamatuar etkisiyle örnek verilebilir

Ekspektoranlar

Ekspektoran, trakeal veya bronşiyal mukusun ekspektorasyon (göğüs atımı) veya öksürük şeklinde dışarı atımını arttıran ilaçlara veya şifalı bitkilere verilen isimdir. Ekspektoranlar balgam üreten öksürüklerin tedavisinde kullanılır.

Bazı bitkisel ekspektoranlar:
 Anason (Pimpinella anisum),
 Sarımsak (Allium sativum),
 Kekik (Thymus vulgaris),
 Meyan kökü (Glycyrrhiza glabra).

Kaynakça

 Schroeder K, Fahey T. Systematic review of randomised controlled trials of over the counter cough medicines for acute cough in adults. BMJ 2002;324:329-31. Metnin tamamı. PMID 11834560.

Antitussif ve ekspektoranlar

Öksürük ilacı


Pyropia, je rod crvenih algi iz porodice Bangiaceae.

Tipična vrsta je P. californica J.Agardh 1899, sinonim za Pyropia nereocystis (C.L.Anderson) S.C.Lindstrom, morska alga na japanskom jeziku poznata kao nori. Vrste P. nereocystis (nori) i P. tenera (asakusa nori), u Japanu služe za hranu. Vrstu P. tenera uključena je u novi rod Neopyropia (Neopyropia tenera)

Popis vrsta

 Pyropia abbottiae (V.Krishnamurthy) S.C.Lindstrom
 Pyropia aeodis (N.J.Griffin, J.J. Bolton & R.J.Anderson) J.E.Sutherland
 Pyropia bajacaliforniensis Aguilar Rosas & Hughey
 Pyropia brumalis (Mumford) S.C.Lindstrom
 Pyropia cinnamomea (W.A.Nelson) W.A.Nelson
 Pyropia collinsii Neefus, T.Bray & A.C.Mathieson
 Pyropia columbiensis S.C.Lindstrom
 Pyropia columbina (Montagne) W.A.Nelson
 Pyropia conwayae (S.C.Lindstrom & K.M.Cole) S.C.Lindstrom
 Pyropia crassa (Ueda) N.Kikuchi & M.Miyata
 Pyropia endiviifolia (A.Gepp & E.Gepp) H.G.Choi & M.S.Hwang
 Pyropia fallax (S.C.Lindstrom & K.M.Cole) S.C.Lindstrom
 Pyropia francisii W.A.Nelson & R.D'Archino
 Pyropia hiberna (S.C.Lindstrom & K.M.Cole) S.C.Lindstrom
 Pyropia kanakaensis (Mumford) S.C.Lindstrom
 Pyropia kurogii (S.C.Lindstrom) S.C.Lindstrom
 Pyropia lanceolata (Setchell & Hus) S.C.Lindstrom
 Pyropia montereyensis S.C.Lindstrom & Hughey
 Pyropia nereocystis (C.L.Anderson) S.C.Lindstrom
 Pyropia nitida L.K.Harden, K.M.Morales & Hughey
 Pyropia njordii Mols-Mortensen, J.Brodie & Neefus
 Pyropia novae-angliae T.Bray, Neefus & A.C.Mathieson
 Pyropia orbicularis M.E.Ramírez, L.Contreras Porcia & M.-L.Guillemin
 Pyropia peggicovensis H.Kucera & G.W.Saunders
 Pyropia plicata W.A.Nelson
 Pyropia protolanceolata S.C.Lindstrom & J.R.Hughey
 Pyropia pseudolanceolata (V.Krishnamurthy) S.C.Lindstrom
 Pyropia pseudolinearis (Ueda) N.Kikuchi, M.Miyata, M.S.Hwang & H.G.Choi
 Pyropia pulchra (Hollenberg) S.C.Lindstrom & Hughey
 Pyropia saldanhae (Stegenga, J.J.Bolton & R.J.Anderson) J.E.Sutherland
 Pyropia stamfordensis C.Neefus, T.Bray & A.C.Mathieson
 Pyropia taeniata S.C.Lindstrom
 Pyropia thulaea (Munda & P.M.Pedersen) Neefus
 Pyropia thuretii (Setchell & E.Y.Dawson) J.E.Sutherland, L.E.Aguilar Rosas & R. Aguilar Rosas
 Pyropia torta (V.Krishnamurthy) S.C.Lindstrom
 Pyropia variabilis J.Zapata, A.Meynard, M.E.Ramírez & L.Contreras-Porcia
 Pyropia virididentata (W.A.Nelson) W.A.Nelson
 Pyropia vittata Y.H.Koh & M.S.Kim

Izvori

Bangiaceae

Pyropia


බර්ටි සෙනෙවිරත්න (1916 සැප්තැම්බර් 16 – 1967 පෙබරවාරි 22), ශාන්ති කුමාර් නම් වේදිකා නාමයෙන් ජනප්‍රිය වූ ශ්‍රී ලාංකේය සිනමාවේ නළුවෙක්, චිත්‍රපට නිෂ්පාදකවරයෙක් සහ නර්තන අධ්‍යක්ෂකවරයෙක් විය. සිංහල සිනමාවේ පුරෝගාමී චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරුන් තිදෙනාගෙන් කෙනෙකු ලෙස සැලකෙන ඔහු, ශ්‍රී ලාංකේය චිත්‍රපට ඉතිහාසයේ ප්‍රථම කතානාද චිත්‍රපටය නිර්මාණය කළේය. ඉන්දියාව විස්මයට පත් කරමින් ඉන්දීය ආණ්ඩුකාරවරයෙකුගේ ගෞරවයට පාත්‍ර වූ නර්තන ශිල්පියෙකු ලෙසද ඔහු ඉතිහාසයට එක්ව ඇත.

Personal life
බර්ටි සෙනෙවිරත්න හෙවත් ශාන්ති කුමාර් සෙනෙවිරත්න 1916 සැප්තැම්බර් 16 වැනි දින ශ්‍රී ලංකාවේ කුරුණෑගල ලිහිණිගිරි මාලිගයේදී උපත ලැබීය. ඔහුගේ මව සඳලංකාවේ සුබසිංහ පවුලකින් පැවත එන්නේය. ඔහු ත්‍රිත්ව විද්‍යාලය, මහනුවර ලෙස අධ්‍යාපනය හැදෑරූ අතර පාසල් සමයේදී මල්ලවපොර, රග්බි සහ පාපන්දු ප්‍රගුණ කළේය. බර්ටිගේ බාල සොහොයුරා වන රිචඩ් හර්බට් හෙවත් හර්බි සෙනෙවිරත්න ද මුල්කාලීන සිංහල සිනමාවේ ජනප්‍රිය නළුවෙකි.

ඔහු 1967 පෙබරවාරි 22 වන දින වයස අවුරුදු 50 දී මිය ගියේය.

Career
පසුව ඔහු ඉංග්‍රීසි සහ ලතින් භාෂාව හදාරා ජනප්‍රිය නර්තන ශිල්පී ගෝපිනාත්ගෙන් නැටුම් ඉගෙන ගැනීමට ඉන්දියාවට ගියේය. ඔහු ඉන්දියාවේ ජීවත් වූ කාලය තුළ හින්දි, දෙමළ, ගුජරාටි, මරාති, පන්ජාබි, උර්දු, මලයාලම්, තෙළිඟු සහ බෙංගාලි භාෂා ඉගෙන ගත්තේය. ඔහු වරක් ඉන්දියාවේ සුප්‍රසිද්ධ සර්කස් කණ්ඩායමකට සම්බන්ධ වූ අතර නළුවෙකු ලෙස ඔහු ඉදිරිපත් කළ සියලුම ඉන්දියානු ප්‍රාන්තවල සංචාරය කළේය. එකල ඔහු භරත, කතකලි, මනිපුරි නැටුම්වලට දක්‍ෂ විය. මේ අතර ඉන්දියාවේ කලායතනයක නැටුම් ගුරුවරයකු ලෙස සේවය කළ ඔහු පසුව නාට්‍ය කලාව ඉගෙන ගත්තේය. ඔහු ගීතාබාලි, චන්ද්‍රලේඛා, රාජා රාණි, රාණි, අක්තාර්, ඉර්ෂාඩ් බෙගම් සහ සෙනෙහෝලතා වැනි ප්‍රමුඛ පෙළේ ඉන්දියානු සිසුන් කිහිප දෙනෙකුට මඟ පෙන්වූ අතර ඔවුන් බවට පත් කළේය.

1943 දී බොම්බේ ග්‍රේට් ඊස්ටර්න් තියටර්ස් හි කළමනාකරු ලෙස සේවය කරන අතරතුර ඔහුට ලංකාවට ගොස් චිත්‍රපටයක් අධ්‍යක්ෂණය කිරීමේ ආශාවක් ඇති විය. නමුත් ඔහු සිංහල භාෂාව නොදන්නා නිසා ලංකා ඉතිහාසයේ සාලිය අශෝකමාලා කතාව ඇසුරින් ඉංග්‍රීසි තිර නාටකයක් ලිව්වා. පසුව ඔහු පෞද්ගලික ගුරුවරයෙකුගෙන් සිංහල ලියන ආකාරය ඉගෙන ගත්තේය. ඔහු එස්.එම් නායගම්, ජේ.ඩී.ඒ.පෙරේරා සහ සංගීතවේදී යූ.ඩී.පෙරේරා සමඟ සාකච්ඡා කිහිපයක් කළේය. 1945 මුල් භාගයේදී සිංහල චිත්‍රපටයක් නිර්මාණය කිරීම සම්බන්ධයෙන්. ඔවුන්ගේ සාකච්ඡාවට අනුව චිත්‍රපටයකට නැඟුණු පළමු කතාව ශ්‍රී වික්‍රම රාජසිංහ ය.

ඉන් අනතුරුව සාලිය අශෝකමාලා චිත්‍රපටිය කිරීමට හිතාගෙන හිටපු අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලය කතා තරගයක් පවත්වා හොඳම කතාව ලියපු ලේඛකයාට රුපියල් 500ක් දෙන බව පත්තරවල ප්‍රකාශ කරන ලදි. මෙම තරගයට ඉදිරිපත් කළ කතා අතරින් හොඳම කතාව වූයේ ශාන්ති කුමාර් විසින් රචිත අශෝක මාලා චිත්‍රපට කතාවයි. ඉන්දීය චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයකු රුපියල් 500කට චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කිරීමට චිත්‍රපට කර්මාන්තයේ තීරණයට ඔහු විරෝධය පළ කර තිබේ. ඒ නිසා අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලය විරුද්ධ වීම නිසා ඔහු කේන්තියෙන් ඔහුගේ පිටපත රැගෙන පිටවන ලදි.

පසුව 1947 දී මොහොමඩ් ගවුස්, මයිකල් සන්නස් ලියනගේ සහ ශ්‍රීමත් චිත්තම්පලම් ඒ. ගාඩිනර්ගේ සහය ඇතිව බර්ටි ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම කතානාද චිත්‍රපටය වන අශෝකමාලා නිර්මාණය කළේය. චිත්‍රපටයේ සාර්ථකත්වයෙන් පසු ඔහු පසුව 1953 දී එදා රෑ චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කළේය. චිත්‍රපටයේ බර්ටි සහ සීතා ජයවර්ධන ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කළහ. චිත්‍රාගාර පහසුකම් රාත්‍රියට තිබෙන නිසා එදා රෑ චිත්‍රපටය රාත්‍රී කාලයට අනුවර්තනය කිරීමට සිදුවූ අතර එහෙත් එදා රෑ චිත්‍රපටය අශෝක මාලා චිත්‍රපටය තරම් සාර්ථක වූයේ නැත. 1957 දී ඔහු සිය තෙවන අධ්‍යක්ෂණය වන ජීවිත සටන නිර්මාණය කළේය. 1962 දී ඔහු සංසාරේ චිත්‍රපටිය අධ්‍යක්ෂණය කළ අතර 1964 දී හෙට ප්‍රමද වැඩි චිත්‍රපටය අධ්‍යක්ෂණය කළේය. හෙට ප්‍රමද වැඩි චිත්‍රපටය කල්‍යාණ පාරිසු හි දෙමළ අනුවර්තනය අනුකරණය කරන ලදී.

1964 දී ඔහු විසින් නිර්මාණය කරන ලද කලා කල දේ පලා පලදේ චිත්‍රපටය ඉරඹු තිරෙයි දමිළ චිත්‍රපටයේ අනුවර්තනය විය. ඊ.ඒ.පී නිෂ්පාදනය කළ සුහද සොහොයුරෝ චිත්‍රපටයේ පළමු අධ්‍යක්ෂවරයා වූයේද ඔහුය. එදිරිසිංහ. බර්ටි චිත්‍රපට දෙකක දෙබස් අධ්‍යක්ෂණයට ද සම්බන්ධ වී ඇත: එම චිත්‍රපට දෙක වන්නේ මිලප් හින්දි චිත්‍රපටය අනුසාරයෙන් සල්ලි එපා සහ ඉන්සතියත් හින්දි චිත්‍රපටය අනුසාරයෙන් මනුෂ්‍යත්වය. 1966 නොවැම්බර් 6 වෙනිදා ඔහු චිත්‍රපටයක් හදන හැටි ගැන ලිපි දෙකක් ලිව්වා.

චිත්‍රපටකරණය

References

External links

ශ්‍රී ලාංකික නළුවෝ
ශ්‍රී ලාංකික අධ්‍යක්ෂවරු
සිංහල ජනයා

ශාන්ති කුමාර්


Tahir Aytaç Yalman (29 Temmuz 1940 – 15 Mart 2020) Türk asker ve musikişinas. 2002-2004 yılları arasında Türk Kara Kuvvetleri Komutanı olarak görev yaptı.

Askerî kariyeri
1958'de Kuleli Askerî Lisesinden, 1960 yılında Kara Harp Okulundan, 1961 yılında Piyade Okulundan, 1971 yılında Kara Harp Akademisinden ve 1976 yılında da Silahlı Kuvvetler Akademisinden mezun oldu. 1961-1976 yılları arasında Kara Kuvvetleri'nin çeşitli birliklerinde Takım ve Bölük komutanlıkları ile Karargâh Subaylığı ve Kurmay Başkanlıkları görevlerinde bulundu. 1976-1980 yılları arasında Silahlı Kuvvetler Akademisi'nde Öğretim Üyesi, 1980-1982 yılları arasında Ege Ordusu ve Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı İstihbarat Başkanı olarak görev yaptı. 1982-1983 yılları arasında 50. Piyade Alay Komutanlığı görevini icra etti. 1983-1985 yılları arasında Kara Harp Akademisi, 1985-1986 yılları arasında da Kara Harp Okulu Öğretim Başkanlığı görevlerinde bulundu.

1986 yılında Tuğgeneral rütbesine terfi etti. Bu rütbede Kara Harp Okulu Komutan Yardımcılığı'na, 1987 yılında da 39. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı'na atandı. 1990 yılında ise Tümgeneral rütbesine terfi etti. 1990-1993 yılları arasında Kara Kuvvetleri Personel Daire Başkanlığı, 1993-1994 yılları arasında Piyade Okul Komutanlığı yaptı. Aynı yıl Korgeneral rütbesine terfi etti ve Kara Kuvvetleri Denetleme ve Değerlendirme Başkanlığı görevine atandı. 1995-1998 yılları arasında Adana'da bulunan 6. Kolordu Komutanlığı görevini yürüttü.

1998 yılında Orgeneral rütbesine terfi ederek 2. Ordu Komutanlığına atandı. 1998 yılında Suriye ile yaşanan kriz sonrası 20 Ekim 1998 tarihinden itibaren Adana Mutabakatı gereği, Türkiye Cumhuriyeti adına Türkiye-Suriye güvenlik ilişkilerini yürüttü. 24 Ağustos 2000 tarihinde Jandarma Genel Komutanlığı görevine atandı. 24 Ağustos 2002 tarihinde Kara Kuvvetleri Komutanlığı'na atandı. Bu görevdeyken 1 Mart tezkeresine karşı çıktı. 29 Ağustos 2004 tarihinde emekli oldu.

Olaylar
Ergenekon davası kapsamında ortaya çıkan eski Deniz Kuvvetleri Komutanı Özden Örnek'e ait olduğu iddia edilen günlüklerle ilgili hakkında soruşturma yürütüldüyse de beraat etti.

Balyoz davası

1. Ordu Komutanlığında düzenlenen plan seminerinde hazırlandığı iddia edilen Balyoz darbe planı hakkında yürütülen davada tanıklık yapmaması eleştirildi. Daha sonra mahkemenin çağrısı üzerine verdiği ifadede darbeyi önlediği iddialarının doğru olmadığını söyledi.

Daha sonra verdiği bir röportajda Yalman'a göre olay şöyle gelişti:

Çetin Doğan ve İlker Başbuğ, Yalman'ı yalanladı. Daha sonra Yalman da Başbuğ'un "gerçek dışı beyanda bulunduğunu" belirtti.

Ölümü
Birkaç gün önce İran'dan dönen Yalman, spor yaparken fenalaşınca 15 Mart 2020 günü Sağlık Bilimleri Üniversitesi Sultan Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesine kaldırılmış, hastanede yapılan tüm müdahalelere rağmen aynı gün ölmüştür. 18 Mart günü Saygı Öztürk, Yalman'ın virüsten öldüğünü, eşininse karantinada olduğunu yazdı. Sultan Abdülhamid Han Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliği 19 Mart 2020 tarihinde Yalman'ın ölüm nedeninin, COVID-19 pandemisi çerçevesinde gelişmiş ve eşinin de yakalanmış olduğu COVID-19 olduğunu açıkladı. Başhekimlik, "Eşinin test sonucunun COVID pozitif gelmesi üzerine merhum Aytaç Yalman'ın klinik tablosunun da uyumlu olduğu dikkate alındığında COVID 19'a bağlı vefat ettiği kanaati oluşmuştur." açıklamasında bulundu. Yalman'ın vefatından 3 hafta önce İran'a gittiği ortaya çıktı.

Sağlık Bakanı Fahrettin Koca yaptığı açıklamada Aytaç Yalman'ın COVID-19 nedeniyle öldüğünü doğruladı.

Yalman, özel bir askerî defin töreni yapılmadan gömüldü. Eşi Belma Yalman da kendisinden 24 gün sonra 8 Nisan 2020'de COVID-19 hastalığı nedeniyle tedavi gördüğü Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinde öldü.

Ödülleri
TSK Üstün Hizmet Madalyası, Üstün Cesaret Madalyası, iki Altın Şeref Madalyası, Gambiya Devlet Nişanı ve Güney Kore Tong İl Jang madalyası sahibidir.

Kişisel yaşamı
Belma Yalman ile evli olup 2 çocuk babasıydı.

Klasik müzik alanında eserlerinin olmasından dolayı 'Notacı Paşa' olarak da bilinir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Aytaç Yalman'ın resmî blogu

1940 doğumlular
Üsküdar doğumlular
Kuleli Askerî Lisesinde öğrenim görenler
Kara Harp Okulunda öğrenim görenler
Ergenekon davası
Balyoz davası
2020 yılında ölenler
İstanbul'da COVID-19 pandemisinden ölenler
Kanlıca Mezarlığı'na defnedilenler
Piyade subaylar

Aytaç Yalman


Rastko Barbić, (Dubrovnik, 7. srpnja 1932. – Dubrovnik, 3. siječnja 2017.), odvjetnik, plivač, planinar, dugogodišnji predsjednik Srpske pravoslavne crkvene općine.

Životopis
Rođen je u Dubrovniku 7. srpnja 1932. godine u svećeničkoj obitelji. Ime je dobio po djedu Savi Barbiću koji je bio dubrovački pravoslavni paroh od 1898. do 1920. Godine 1955. diplomirao je na Pravnome fakultetu u Zagrebu te je cijelu karijeru proveo kao samostalni odvjetnik u Dubrovniku.
U mladosti je bio uspješan plivač Juga za kojega je nastavio raditi kao trener. Jedan je od poticatelja Divlje lige, plivanjem se nastavio baviti u amaterskim natjecanjima. Krajem 1976. godine počinje se aktivno baviti planinarenjem te često pohodi Orjen i Sniježnicu. Počasni je član HPD Dubrovnik i dobitnik visokih priznanja Hrvatskog planinarskog saveza i Planinarskog saveza Dubrovačko-neretvanske županije. Uspio je Planinarski dom na Vrbanju u Crnoj Gori vratiti u posjed HPD Dubrovnik. Posljednjih 25 godine je bio predsjednik Srpske pravoslavne crkvene općine. Bio je i član Odbora za ljudska prava koji je pod pokroviteljstvom Crvenoga križa osnovao dr. Slobodan Lang u vrijeme Obrane Dubrovnika u Domovinskom ratu. Od 2001. do 2009. za vrijeme njegova mandata obnovljena je i restaurirana  srpska pravoslavna crkva sv. Blagovijesti u Dubrovniku.

Izvori

Hrvatski plivači
Životopisi, Dubrovnik

Rastko Barbić


Victoria, Avustralya'nın güneydoğusunda bulunan eyalet. Ülkenin kara parçasına dahil olan en ufak ama aynı zamanda en kalabalık ve kentleşmiş eyaletidir. Victoria 1800'lü yıllarda çiftçiler tarafından yerleşim alanı olarak kullanılmıştır. Altının keşfedilmesi eyaleti endüstriyel bir ticaret merkezine çevirmiştir. Eylül 2005'te Victoria'nın nüfusu yaklaşık 5,037,700'e ulaşmıştır ve Yeni Güney Galler'den sonra Avustralya'nın en kalabalık eyaleti konumuna gelmiştir. Victoria'nın başkenti ve en kalabalık şehri Melbourne'dir. Eyalet nüfusunun %70'i bu şehirde yaşar.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmi web sitesi

Victoria, Avustralya


Roy Chaderton, de son nom complet Roy Antonio María Chaderton Matos, est un avocat, diplomate et homme politique vénézuélien, né à Caracas le . Ministre des Relations extérieures entre 2002 et 2004 sous la présidence d'Hugo Chávez, il est l'actuel ambassadeur du Venezuela en Suisse depuis 2021. Il a auparavant été ambassadeur du Venezuela dans de nombreux pays, au Saint-Siège en 2018, et également en Pologne, en Allemagne, en Belgique, au Gabon, en Norvège, au Mexique de 2006 à 2007, au Canada de 1993 à 1994, en France de 2004 à 2007, au Royaume-Uni à l'arrivée de Chávez à la présidence puis en Colombie après qu'il a apporté sous soutien au nouveau président.

Carrière politique

Controverses
Le , il est sanctionné par le gouvernement du Canada, comme 39 autres responsables gouvernementaux de la présidence de Nicolás Maduro, notamment par le gel de ses avoirs et l'interdiction de transactions, avec des citoyens canadiens au Canada ou à l'étranger.

Notes et références

Naissance en août 1942
Naissance à Caracas
Ministre vénézuélien des Relations extérieures
Ambassadeur du Venezuela en Allemagne
Ambassadeur du Venezuela en Belgique
Ambassadeur du Venezuela en Colombie
Ambassadeur du Venezuela au Canada
Ambassadeur du Venezuela en France
Ambassadeur du Venezuela au Gabon
Ambassadeur du Venezuela au Mexique
Ambassadeur du Venezuela en Norvège
Ambassadeur du Venezuela en Pologne
Ambassadeur du Venezuela au Royaume-Uni
Ambassadeur du Venezuela au Saint-Siège
Ambassadeur du Venezuela en Suisse

Roy Chaderton


سان ديماس  هي إحدى مدن مقاطعة لوس أنجليس، كاليفورنيا. تم إعطاءها لقب مدينة في 4 أغسطس، 1960.

التركيبة السكانية
حدّد مكتب تعداد الولايات المتحدة بيانات التركيبة السكانية لسان ديماس في تعداد الولايات المتحدة. في ما يلي، التركيبة السكانية حسب تعدادي 2000 و2010.

تعداد عام 2000
بلغ عدد سكان سان ديماس 34,980 نسمة بحسب تعداد عام 2000، وبلغ عدد الأسر 12,163 أسرة وعدد العائلات 8,985 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 12,503 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 74.66% من البيض و3.30% من الأمريكيين الأفارقة و0.69% من الأمريكيين الأصليين و9.39% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.21% من سكان جزر المحيط الهادئ و7.34% من الأعراق الأخرى و4.39% من عرقين مختلطين أو أكثر و23.34% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 12,163 أسرة كانت نسبة 39.1% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 57.7% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 11.6% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 4.6% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 26.1% من غير العائلات. تألفت نسبة 21% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 8.7% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.78، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.23.

بلغ العمر الوسطي للسكان 37.3 عاماً. وكانت نسبة 25% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 8.2% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 27.9% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 25.3% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 10.1% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. يوجد لكل 100 أنثى 92.6 ذكر، ويوجد لكل 100 أنثى في الثامنة عشر من عمرها فما فوق 88.6 ذكر.

بلغ متوسط دخل الأسرة في المدينة 62,885 دولارًا، أما متوسط دخل العائلة فبلغ 72,124 دولارًا. وكان متوسط دخل الذكور 53,009 دولارًا مقابل 36,057 دولارًا للإناث. وسجل دخل الفرد الخاص بالمدينة 28,321 دولارًا. وكانت نسبة 3.6% من العائلات ونسبة 6.3% من السكان تحت خط الفقر، وكان من هؤلاء نسبة 6.7% تحت سن الثامنة عشر ونسبة 11.5% في الخامسة والستين من العمر وما فوق.

تعداد عام 2010
بلغ عدد سكان سان ديماس 33,371 نسمة بحسب تعداد عام 2010، وبلغ عدد الأسر 12,030 أسرة وعدد العائلات 8,679 عائلة مقيمة في المدينة. في حين سجلت الكثافة السكانية . وبلغ عدد الوحدات السكنية 12,506 وحدة بمتوسط كثافة قدره .
وتوزع التركيب العرقي للمدينة بنسبة 72.03% من البيض و3.25% من الأمريكيين الأفارقة و0.70% من الأمريكيين الأصليين و10.48% من الأمريكيين ذوي الأصول الآسيوية و0.14% من سكان جزر المحيط الهادئ و8.47% من الأعراق الأخرى و4.93% من عرقين مختلطين أو أكثر و31.44% من الهسبانيون أو اللاتينيون من أي عرق.

بلغ عدد الأسر 12,030 أسرة كانت نسبة 32.2% منها لديها أطفال تحت سن الثامنة عشر تعيش معهم، وبلغت نسبة الأزواج القاطنين مع بعضهم البعض 54.9% من أصل المجموع الكلي للأسر، ونسبة 12.2% من الأسر كان لديها معيلات من الإناث دون وجود شريك، بينما كانت نسبة 5.1% من الأسر لديها معيلون من الذكور دون وجود شريكة وكانت نسبة 27.9% من غير العائلات. تألفت نسبة 22.2% من أصل جميع الأسر من عدة أفراد يعيشون في نفس المنزل ونسبة 10.6% كانت تتألف من شخص يعيش بمفرده يبلغ من العمر 65 عاماً أو أكثر. وبلغ متوسط حجم الأسرة المعيشية 2.73، أما متوسط حجم العائلات فبلغ 3.19.

بلغ العمر الوسطي للسكان 42.6 عاماً. وكانت نسبة 20.9% من القاطنين تحت سن الثامنة عشر، وكانت نسبة 9.8% بين الثامنة عشر والرابعة والعشرين عاماً، ونسبة 22.6% كانت واقعةً في الفئة العمرية ما بين الخامسة والعشرين والرابعة والأربعين عاماً، ونسبة 31.1% كانت ما بين الخامسة والأربعين والرابعة والستين، ونسبة 15.5% كانت ضمن فئة الخامسة والستين عاماً فما فوق. وتوزع التركيب الجنسي للسكان بنسبة 47.5% ذكور و52.5% إناث.

أعلام
 شانان كليك
 ريان ميلر
 أليكس مورغان
 جيريمي ريد
 داني دورن

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1960
وادي بومونا
تأسيسات سنة 1960 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا
مدن لوس أنجلوس (كاليفورنيا)

سان ديماس (كاليفورنيا)


Gölcük, şu anlamlara gelebilir:

Yerleşim yerleri
 Gölcük, Kocaeli ili ilçesi
 Gölcük, Sındırgı, Balıkesir ili Sındırgı ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Acıpayam, Denizli ili Acıpayam ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Ödemiş, İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Kumluca, Antalya ili Kumluca ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Karpuzlu, Aydın ili Karpuzlu ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Efeler, Aydın ili Efeler ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Dursunbey, Balıkesir ili Dursunbey ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Bolu, Bolu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Mudurnu, Bolu ili Mudurnu ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Kestel, Bursa ili Kestel ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Çardak, Denizli ili Çardak ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Urla, İzmir ili Urla ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Pınarbaşı, Kayseri ili Pınarbaşı ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Çiçekdağı, Kırşehir ili Çiçekdağı ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Tavşanlı, Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Ula, Muğla ili Ula ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Hafik - Sivas ili Hafik ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Koyulhisar, Sivas ili Koyulhisar ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Hilvan, Şanlıurfa ili Hilvan ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Şarköy, Tekirdağ ili Şarköy ilçesine bağlı mahalle
 Gölcük, Tokat, Tokat ili merkez ilçesine bağlı köy
 Gölcük, Zile, Tokat ili Zile ilçesine bağlı köy

Coğrafya
 Gölcük (coğrafya), bir yer şekli
 Gölcük Gölü (Bolu), Bolu'da bir göl
 Gölcük Gölü (Isparta), Isparta'da bir göl
 Gölcük Gölü (İzmir), İzmir'de bir göl

Gölcük (anlam ayrımı)


Royston est une ville américaine située dans les comtés de Franklin, de Hart et de Madison, en Géorgie. Selon le recensement de 2020, sa population est de .

Liens externes

Municipalité en Géorgie (États-Unis)
Comté de Franklin (Géorgie)
Comté de Hart (Géorgie)
Comté de Madison (Géorgie)

Royston (Géorgie)


Gallium nitride () is a binary III/V direct bandgap semiconductor commonly used in blue light-emitting diodes since the 1990s. The compound is a very hard material that has a Wurtzite crystal structure. Its wide band gap of 3.4 eV affords it special properties for applications in optoelectronic, high-power and high-frequency devices. For example, GaN is the substrate which makes violet (405 nm) laser diodes possible, without requiring nonlinear optical frequency-doubling.

Its sensitivity to ionizing radiation is low (like other group III nitrides), making it a suitable material for solar cell arrays for satellites. Military and space applications could also benefit as devices have shown stability in high radiation environments.

Because GaN transistors can operate at much higher temperatures and work at much higher voltages than gallium arsenide (GaAs) transistors, they make ideal power amplifiers at microwave frequencies. In addition, GaN offers promising characteristics for THz devices. Due to high power density and voltage breakdown limits GaN is also emerging as a promising candidate for 5G cellular base station applications. Since the early 2020s, GaN power transistors have come into increasing use in power supplies in electronic equipment, converting AC mains electricity to low-voltage DC.

Physical properties

GaN is a very hard (Knoop hardness 14.21 GPa), mechanically stable wide-bandgap semiconductor material with high heat capacity and thermal conductivity. In its pure form it resists cracking and can be deposited in thin film on sapphire or silicon carbide, despite the mismatch in their lattice constants. GaN can be doped with silicon (Si) or with oxygen to n-type and with magnesium (Mg) to p-type. However, the Si and Mg atoms change the way the GaN crystals grow, introducing tensile stresses and making them brittle. Gallium nitride compounds also tend to have a high dislocation density, on the order of 108 to 1010 defects per square centimeter.

The U.S. Army Research Laboratory (ARL) provided the first measurement of the high field electron velocity in GaN in 1999. Scientists at ARL experimentally obtained a peak steady-state velocity of , with a transit time of 2.5 picoseconds, attained at an electric field of 225 kV/cm. With this information, the electron mobility was calculated, thus providing data for the design of GaN devices.

Developments
One of the earliest synthesis of gallium nitride was at the George Herbert Jones Laboratory in 1932.

An early synthesis of gallium nitride was by Robert Juza and Harry Hahn in 1938.

GaN with a high crystalline quality can be obtained by depositing a buffer layer at low temperatures. Such high-quality GaN led to the discovery of p-type GaN, p–n junction blue/UV-LEDs and room-temperature stimulated emission (essential for laser action). This has led to the commercialization of high-performance blue LEDs and long-lifetime violet laser diodes, and to the development of nitride-based devices such as UV detectors and high-speed field-effect transistors.

LEDs
High-brightness GaN light-emitting diodes (LEDs) completed the range of primary colors, and made possible applications such as daylight visible full-color LED displays, white LEDs and blue laser devices. The first GaN-based high-brightness LEDs used a thin film of GaN deposited via metalorganic vapour-phase epitaxy (MOVPE) on sapphire. Other substrates used are zinc oxide, with lattice constant mismatch of only 2% and silicon carbide (SiC). Group III nitride semiconductors are, in general, recognized as one of the most promising semiconductor families for fabricating optical devices in the visible short-wavelength and UV region.

GaN transistors and power ICs
The very high breakdown voltages, high electron mobility and saturation velocity of GaN has also made it an ideal candidate for high-power and high-temperature microwave applications, as evidenced by its high Johnson's figure of merit. Potential markets for high-power/high-frequency devices based on GaN include microwave radio-frequency power amplifiers (such as those used in high-speed wireless data transmission) and high-voltage switching devices for power grids. A potential mass-market application for GaN-based RF transistors is as the microwave source for microwave ovens, replacing the magnetrons currently used. The large band gap means that the performance of GaN transistors is maintained up to higher temperatures (~400 °C) than silicon transistors (~150 °C) because it lessens the effects of thermal generation of charge carriers that are inherent to any semiconductor. The first gallium nitride metal semiconductor field-effect transistors (GaN MESFET) were experimentally demonstrated in 1993 and they are being actively developed.

In 2010, the first enhancement-mode GaN transistors became generally available. Only n-channel transistors were available. These devices were designed to replace power MOSFETs in applications where switching speed or power conversion efficiency is critical.  These transistors are built by growing a thin layer of GaN on top of a standard silicon wafer, often referred to as GaN-on-Si by manufacturers. This allows the FETs to maintain costs similar to silicon power MOSFETs but with the superior electrical performance of GaN. Another seemingly viable solution for realizing enhancement-mode GaN-channel HFETs is to employ a lattice-matched quaternary AlInGaN layer of acceptably low spontaneous polarization mismatch to GaN.

GaN power ICs monolithically integrate a GaN FET, GaN-based drive circuitry and circuit protection into a single surface-mount device.   Integration means that the gate-drive loop has essentially zero impedance, which further improves efficiency by virtually eliminating FET turn-off losses. Academic studies into creating low-voltage GaN power ICs began at the Hong Kong University of Science and Technology (HKUST) and the first devices were demonstrated in 2015. Commercial GaN power IC production began in 2018.

CMOS logic
In 2016 the first GaN CMOS logic using PMOS and NMOS transistors was reported with gate lengths of 0.5 μm (gate widths of the PMOS and NMOS transistors were 500 μm and 50 μm, respectively).

Applications

LEDs and lasers
GaN-based violet laser diodes are used to read Blu-ray Discs.  The mixture of GaN with In (InGaN) or Al (AlGaN) with a band gap dependent on the ratio of In or Al to GaN allows the manufacture of light-emitting diodes (LEDs) with colors that can go from red to ultra-violet.

Transistors and power ICs

GaN transistors are suitable for high frequency, high voltage, high temperature and high efficiency applications. GaN is efficient at transferring current, and this ultimately means that less energy is lost to heat.

GaN HEMTs have been offered commercially since 2006, and have found immediate use in various wireless infrastructure applications due to their high efficiency and high voltage operation. A second generation of devices with shorter gate lengths will address higher frequency telecom and aerospace applications.

GaN-based MOSFET and MESFET transistors also offer advantages including lower loss in high power electronics, especially in automotive and electric car applications. Since 2008 these can be formed on a silicon substrate. High-voltage (800V) Schottky barrier diodes (SBDs) have also been made.

The higher efficiency and high power density of integrated GaN power ICs allows them to reduce the size, weight and component count of applications including mobile and laptop chargers, consumer electronics, computing equipment and electric vehicles.

GaN-based electronics (not pure GaN) have the potential to drastically cut energy consumption, not only in consumer applications but even for power transmission utilities.

Unlike silicon transistors which switch off due to power surges, GaN transistors are typically depletion mode devices (i.e. on / resistive when the gate-source voltage is zero). Several methods have been proposed to reach normally-off (or E-mode) operation, which is necessary for use in power electronics:
 the implantation of fluorine ions under the gate (the negative charge of the F-ions favors the depletion of the channel)
 the use of a MIS-type gate stack, with recess of the AlGaN
 the integration of a cascaded pair constituted by a normally-on GaN transistor and a low voltage silicon MOSFET
 the use of a p-type layer on top of the AlGaN/GaN heterojunction

Radars
They are also utilized in military electronics such as active electronically scanned array radars.

Thales Group introduced the Ground Master 400 radar in 2010 utilizing GaN technology. In 2021 Thales put in operation more than 50,000 GaN Transmitters on radar systems.

The U.S. Army funded Lockheed Martin to incorporate GaN active-device technology into the AN/TPQ-53 radar system to replace two medium-range radar systems, the AN/TPQ-36 and the AN/TPQ-37. The AN/TPQ-53 radar system was designed to detect, classify, track, and locate enemy indirect fire systems, as well as unmanned aerial systems. The AN/TPQ-53 radar system provided enhanced performance, greater mobility, increased reliability and supportability, lower life-cycle cost, and reduced crew size compared to the AN/TPQ-36 and the AN/TPQ-37 systems.

Lockheed Martin fielded other tactical operational radars with GaN technology in 2018, including TPS-77 Multi Role Radar System deployed to Latvia and Romania. In 2019, Lockheed Martin's partner ELTA Systems Limited, developed a GaN-based ELM-2084 Multi Mission Radar that was able to detect and track air craft and ballistic targets, while providing fire control guidance for missile interception or air defense artillery.

On April 8, 2020, Saab flight tested its new GaN designed AESA X-band radar in a JAS-39 Gripen fighter. Saab already offers products with GaN based radars, like the Giraffe radar, Erieye, GlobalEye, and Arexis EW. Saab also delivers major subsystems, assemblies and software for the  AN/TPS-80 (G/ATOR)

Nanoscale
GaN nanotubes and nanowires are proposed for applications in nanoscale electronics, optoelectronics and biochemical-sensing applications.

Spintronics potential
When doped with a suitable transition metal such as manganese, GaN is a promising spintronics material (magnetic semiconductors).

Synthesis

Bulk substrates
GaN crystals can be grown from a molten Na/Ga melt held under 100 atmospheres of pressure of N2 at 750 °C. As Ga will not react with N2 below 1000 °C, the powder must be made from something more reactive, usually in one of the following ways:
 2 Ga + 2 NH3 → 2 GaN + 3 H2
 Ga2O3 + 2 NH3 → 2 GaN + 3 H2O

Gallium nitride can also be synthesized by injecting ammonia gas into molten gallium at  at normal atmospheric pressure.

Metal-organic vapour phase epitaxy
Blue, white and ultraviolet LEDs are grown on industrial scale by MOVPE. The precursors are ammonia with either trimethylgallium or triethylgallium, the carrier gas being nitrogen or hydrogen. Growth temperature ranges between . Introduction of trimethylaluminium and/or trimethylindium is necessary for growing quantum wells and other kinds of heterostructures.

Molecular beam epitaxy
Commercially, GaN crystals can be grown using molecular beam epitaxy or metalorganic vapour phase epitaxy. This process can be further modified to reduce dislocation densities.  First, an ion beam is applied to the growth surface in order to create nanoscale roughness.  Then, the surface is polished. This process takes place in a vacuum. Polishing methods typically employ a liquid electrolyte and UV irradiation to enable mechanical removal of a thin oxide layer from the wafer. More recent methods have been developed which utilize solid-state polymer electrolytes which are solvent-free and require no radiation before polishing.

Safety
GaN dust is an irritant to skin, eyes and lungs. The environment, health and safety aspects of gallium nitride sources (such as trimethylgallium and ammonia) and industrial hygiene monitoring studies of MOVPE sources have been reported in a 2004 review.

Bulk GaN is non-toxic and biocompatible. Therefore, it may be used in the electrodes and electronics of implants in living organisms.

See also
 Schottky diode
 Semiconductor devices
 Molecular-beam epitaxy
 Epitaxy
 Lithium-ion battery

== References ==

External links

 Ioffe data archive

Nitrides
Gallium compounds
Inorganic compounds
III-V semiconductors
Wurtzite structure type

Gallium nitride