Kosmos 2421 je bio ruski špijunski satelit iz programa Kosmos. Zadnji iz serije US-PU/Legenda koje je kao i Celinu-2 zamijenila Liana. Također je nosio znanstveni teret KONUS-A koji je razvio Institut Joffe FizTeh i bio je projektiran za otkrivanje bljeskova gama-zračenja.  Predviđen za lansiranje 22. lipnja ali je kasnilo pa je lansiran je 25. lipnja 2006. godine u 04:00 UTC s kozmodroma Bajkonura u Kazahstanu s lansirnog kompleksa br. 90. Izvelo ga je osoblje Roskosmosa.  Lansiran je raketom nosačem Ciklon-2 11K69. Ophodno vrijeme bilo mu je 92,7 minuta. Orbita mu je bila 409 km u perigeju i 430 km u apogeju. Inklinacija mu je bila 65°. Spacetrackov (NORAD) kataloški broj je 29247. COSPARov identifikator je 2006-026-A. U katalogu Spacetrack naziv je COSMOS 2421.

Satelit se polovicom veljače 2008. puknuo, malo manje od tjedna nakon što je prestao redovno ispravljati si orbitu. Raspadao se postupno, a imao je probleme sa solarnim panelima već odmah po lansiranju. Ipak je izdržao 20 mjeseci i obavio zadaće. Opstao je malo manje od prosječna vijeka satelita US-PU. Raspadanje satelita nakon isteka službe uobičajena je pojava. U trima odvojenim događajima fragmentiranja nastalo je oko 500 komada krhotina koje se dade pratiti, ali ih je pola već ponovo ušlo u atmosferu do jeseni 2008. godine.

Mnogi su se sateliti raspali od prvog lansiranja. Zna se za 190 raspada satelita od 1961. do 2006. godine. Do 2012. godine raspad Kosmosa 2421 bio je jedan od prvih deset događaja stvaranja svemirskog otpada. U to je vrijeme prema procjenama bilo 500.000 komadića od raspada satelita u orbiti.

Međunarodna svemirska postaja prilagodila si je orbitu da bi izbjegla komad br. 33246 s raspadnutog satelita Kosmosa 2421. Predviđali su da je taj komad imao izglede 1 na prema 72 da će pogoditi postaju bez promjene. Kosmos 2421 je bio u višoj orbiti od međunarodne svemirske postaje, tako kad je apogej (najviša točka orbite) svemirske postaje prošao perigej (najniža točka orbite) polja krhotina, brojni fragmenti su bi prošli orbitu međunarodne svemirske postaje.

Glavno tijelo satelita konačno je ponovno ušlo u atmosferu i izgorilo 19. kolovoza 2010. godine.

Izvori
 Heavens-above (engl.)
 NASA Podatci o satelitu

Vanjske poveznice
N2YO.com Search Satellite Database
Celes Trak SATCAT Format Documentation (engl.)
Planet4589.org Podatci o satelitima tablično prikazani

Sateliti Kosmos

Kosmos 2421


An Dracula callithrix in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni N.Peláez, Buit-del. ngan Gary Mey.. An Dracula callithrix in nahilalakip ha genus nga Dracula, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dracula

Dracula callithrix


Haymarket Media Group er en privat medievirksomhed med hovedkvarter i London, der blev grundlagt af Michael Heseltine i 1950'erne. Det udgiver om bl.a. forbruger, erhverv og kundesektorer både på print og online. Det driver også udstillinger i forbindelse med publikationerne, og tidligere også på vegne af organisationer som BBC. Virksomheden, der med over 100 forskellige aviser og blade er den største i Storbritannien, udvidede til også at dække områder uden for landet i 1999.

Medievirksomheder fra Storbritannien

Haymarket Media Group


Bárður minn á jökli er íslensk þula eða forneskjubæn. Hún var einnig kölluð "þófaraþula" fyrir þær sakir, að menn töldu að þófið gengi betur ef þeir (þ.e. þófararnir) færu með þuluna við vinnu sína. Þulan er varðveitt t.d. í handriti Jóns Norðmanns (1820-1877) í Barði í Fljótum. (Lbs. 539 4to,). Um þuluna segir Jón Norðmann sjálfur: "Þessa bæn nudda þófarar stundum fyrir munni sér, þegar þeir eru að þæfa. Ekki hefi eg heyrt hana alla fyrr en 1862".

Þá er þulan stundum talin hafa verið bæn til Bárðar Snæfellsáss, sbr. þjóðsöguna um Þæfusteininn á Snæfellsnesi.

Þulan þekktist enn víða um land til sveita um miðja 20. öld.

Tenglar

 https://www.ismus.is/erindi/4234
 https://www.ismus.is/tjodfraedi/hljodrit/1025461

Heimildir

Þulur

Bárður minn á jökli


Sender Policy Framework (SPF) is an email authentication method which ensures the sending mail server is authorized to originate mail from the email sender's domain. This authentication only applies to the email sender listed in the "envelope from" field during the initial SMTP connection. If the email is bounced, a message is sent to this address, and for downstream transmission it typically appears in the "Return-Path" header. To authenticate the email address which is actually visible to recipients on the "From:" line, other technologies such as DMARC must be used. Forgery of this address is known as email spoofing, and is often used in phishing and email spam.

The list of authorized sending hosts and IP addresses for a domain is published in the DNS records for that domain. Sender Policy Framework is defined in RFC 7208 dated April 2014 as a "proposed standard".

History
The first public mention of the concept was in 2000 but went mostly unnoticed. No mention was made of the concept again until a first attempt at an SPF-like specification was published in 2002 on the IETF "namedroppers" mailing list by Dana Valerie Reese, who was unaware of the 2000 mention of the idea. The very next day, Paul Vixie posted his own SPF-like specification on the same list. These posts ignited a lot of interest, led to the forming of the IETF Anti-Spam Research Group (ASRG) and their mailing list, where the SPF idea was further developed. Among the proposals submitted to the ASRG were "Reverse MX" (RMX) by Hadmut Danisch, and "Designated Mailer Protocol" (DMP) by Gordon Fecyk.

In June 2003, Meng Weng Wong merged the RMX and DMP specifications and solicited suggestions from others. Over the next six months, a large number of changes were made and a large community had started working on SPF. Originally SPF stood for Sender Permitted From and was sometimes also called SMTP+SPF; but its name was changed to Sender Policy Framework in February 2004.

In early 2004, the IETF created the MARID working group and tried to use SPF and Microsoft's CallerID proposal as the basis for what is now known as Sender ID; but this collapsed due to technical and licensing conflicts.

The SPF community returned to the original "classic" version of SPF.  In July 2005, this version of the specification was approved by the IESG as an IETF experiment, inviting the community to observe SPF during the two years following publication.  On April 28, 2006, the SPF RFC was published as experimental RFC 4408.

In April 2014 IETF published SPF in RFC 7208 as a "proposed standard".

Principles of operation

The Simple Mail Transfer Protocol permits any computer to send email claiming to be from any source address. This is exploited by spammers and scammers who often use forged email addresses, making it more difficult to trace a message back to its source, and easy for spammers to hide their identity in order to avoid responsibility. It is also used in phishing techniques, where users can be duped into disclosing private information in response to an email purportedly sent by an organization such as a bank.

SPF allows the owner of an Internet domain to specify which computers are authorized to send mail with envelope-from addresses in that domain, using Domain Name System (DNS) records. Receivers verifying the SPF information in TXT records may reject messages from unauthorized sources before receiving the body of the message.  Thus, the principles of operation are similar to those of DNS-based blackhole lists (DNSBL), except that SPF uses the authority delegation scheme of the Domain Name System.  Current practice requires the use of TXT records, just as early implementations did.  For a while a new record type (SPF, type 99) was registered and made available in common DNS software. Use of TXT records for SPF was intended as a transitional mechanism at the time.  The experimental RFC, RFC 4408, section 3.1.1, suggested "an SPF-compliant domain name SHOULD have SPF records of both RR types".  The proposed standard, RFC 7208, says "use of alternative DNS RR types was supported in SPF's experimental phase but has been discontinued".

The envelope-from address is transmitted at the beginning of the SMTP dialog. If the server rejects the domain, the unauthorized client should receive a rejection message, and if that client was a relaying message transfer agent (MTA), a bounce message to the original envelope-from address may be generated. If the server accepts the domain, and subsequently also accepts the recipients and the body of the message, it should insert a Return-Path field in the message header in order to save the envelope-from address. While the address in the Return-Path often matches other originator addresses in the mail header such as the header-from, this is not necessarily the case, and SPF does not prevent forgery of these other addresses such as sender header.

Spammers can send email with an SPF PASS result if they have an account in a domain with a sender policy, or abuse a compromised system in this domain. However, doing so makes the spammer easier to trace.

The main benefit of SPF is to the owners of email addresses that are forged in the Return-Path. They receive large numbers of unsolicited error messages and other auto-replies. If such receivers use SPF to specify their legitimate source IP addresses and indicate FAIL result for all other addresses, receivers checking SPF can reject forgeries, thus reducing or eliminating the amount of backscatter.

SPF has potential advantages beyond helping identify unwanted mail. In particular, if a sender provides SPF information, then receivers can use SPF PASS results in combination with an allow list to identify known reliable senders. Scenarios like compromised systems and shared sending mailers limit this use.

Reasons to implement
If a domain publishes an SPF record, spammers and phishers are less likely to forge emails pretending to be from that domain, because the forged emails are more likely to be caught in spam filters which check the SPF record. Therefore, an SPF-protected domain is less attractive to spammers and phishers. Because an SPF-protected domain is less attractive as a spoofed address, it is less likely to be denylisted by spam filters and so ultimately the legitimate email from the domain is more likely to get through.

FAIL and forwarding
SPF breaks plain message forwarding. When a domain publishes an SPF FAIL policy, legitimate messages sent to receivers forwarding their mail to third parties may be rejected and/or bounced if all of the following occur:
 The forwarder does not rewrite the Return-Path, unlike mailing lists.
 The next hop does not allowlist the forwarder.
 This hop checks SPF.
This is a necessary and obvious feature of SPF – checks behind the "border" MTA (MX) of the receiver cannot work directly.

Publishers of SPF FAIL policies must accept the risk of their legitimate emails being rejected or bounced. They should test (e.g., with a SOFTFAIL policy) until they are satisfied with the results. See below for a list of alternatives to plain message forwarding.

HELO tests
For an empty Return-Path as used in error messages and other auto-replies, an SPF check of the HELO identity is mandatory.

With a bogus HELO identity the result NONE would not help, but for valid host names SPF also protects the HELO identity. This SPF feature was always supported as an option for receivers, and later SPF drafts including the final specification recommend to check the HELO always.

This allows receivers to allowlist sending mailers based on a HELO PASS, or to reject all mails after a HELO FAIL. It can also be used in reputation systems (any allow or deny list is a simple case of a reputation system).

Implementation
Compliance with SPF consists of three loosely related tasks:
 Publishing a policy: Domains and hosts identify the machines authorized to send email on their behalf.  They do this by adding additional records to their existing DNS information: every domain name or host that has an A record or MX record should have an SPF record specifying the policy if it is used either in an email address or as HELO/EHLO argument.  Hosts which do not send mail should have an SPF record published which indicate such ("v=spf1 -all").
 Checking and using SPF information: Receivers use ordinary DNS queries, which are typically cached to enhance performance.  Receivers then interpret the SPF information as specified and act upon the result.
 Revising mail forwarding: Plain mail forwarding is not allowed by SPF. The alternatives are:
 Remailing (i.e., replacing the original sender with one belonging to the local domain)
 Refusing (e.g., answering 551 User not local; please try <email@example.com>)
 Allowlisting on the target server, so that it will not refuse a forwarded message
 Sender Rewriting Scheme, a more complicated mechanism that handles routing non-delivery notifications to the original sender

Thus, the key issue in SPF is the specification for the new DNS information that domains set and receivers use. The records laid out below are in typical DNS syntax, for example:

 "v=spf1 ip4:192.0.2.0/24 ip4:198.51.100.123 a -all"

"v=" defines the version of SPF used. The following words provide mechanisms to use to determine if a domain is eligible to send mail. The "ip4" and "a" specify the systems permitted to send messages for the given domain.  The "-all" at the end specifies that, if the previous mechanisms did not match, the message should be rejected.

Mechanisms
Eight mechanisms are defined:

Qualifiers
Each mechanism can be combined with one of four qualifiers:
 + for a PASS result. This can be omitted; e.g., +mx is the same as mx.
 ? for a NEUTRAL result interpreted like NONE (no policy).
 ~ (tilde) for SOFTFAIL, a debugging aid between NEUTRAL and FAIL. Typically, messages that return a SOFTFAIL are accepted but tagged.
 - (minus) for FAIL, the mail should be rejected (see below).

Modifiers
The modifiers allow for future extensions to the framework. To date only the two modifiers defined in the RFC 4408 have been widely deployed:
exp=some.example.com gives the name of a domain with a DNS TXT record (interpreted using SPF's macro language) to get an explanation for FAIL results—typically a URL which is added to the SMTP error code. This feature is rarely used.
redirect=some.example.com can be used instead of the ALL-mechanism to link to the policy record of another domain. This modifier is easier to understand than the somewhat similar INCLUDE-mechanism.

Error handling
As soon as SPF implementations detect syntax errors in a sender policy they must abort the evaluation with result PERMERROR. Skipping erroneous mechanisms cannot work as expected, therefore include:bad.example and redirect=bad.example also cause a PERMERROR.

Another safeguard is the maximum of ten mechanisms querying DNS, i.e. any mechanism except from IP4, IP6, and ALL. Implementations can abort the evaluation with result TEMPERROR  when it takes too long or a DNS query times out or they can continue pretending that the query returned no data  —which is called a "void lookup".  However, they must return PERMERROR if the policy directly or indirectly needs more than ten queries for mechanisms.  In addition, they should  return PERMERROR as soon as more than two "void lookups" have been encountered.  Any redirect= also counts towards this processing limits.

A typical SPF HELO policy v=spf1 a mx ip4:192.0.2.0 -all may execute four or more DNS queries: (1) TXT record (SPF type was obsoleted by RFC 7208), (2) A or AAAA for mechanism a, (3) MX record and (4+) A or AAAA for each MX name, for mechanism mx. Except the first one, all those queries count towards the limit of 10.  In addition if, for example, the sender has an IPv6 address, while its name and its two MX names have only IPv4 addresses, then the evaluation of the first two mechanisms already results in more than two void lookups and hence PERMERROR.  Mechanisms ip4, ip6 and all need no DNS lookup.

Issues

DNS SPF Records
To enable rapid testing and deployment, initial versions of SPF checked for its setting in the DNS TXT record of the sending domain - even though this record was traditionally supposed to be free-form text with no semantics attached. Although in July 2005, IANA assigned a specific Resource Record type 99 to SPF the uptake of was never high, and having two mechanisms was confusing for users. In 2014 the use of this record was discontinued after the SPFbis working group concluded that " ...significant migration to the SPF RR type in the foreseeable future was very unlikely and that the best solution for resolving this interoperability issue was to drop support for the SPF RR type."

Header limitations
As SPF increasingly prevents spammers from spoofing the envelope-from address, many have moved to only spoof the address in the From field of the mail header, which is actually displayed to the recipient rather than only processed by the recipient's message transfer agent (MTA). SPF (or DKIM) can be used together with DMARC though, to also check the From field of the mail header. This is called 'identifier alignment'.

Custom proprietary implementations are required to protect against such display name spoofing and cannot utilize SPF.

Deployment
Anti-spam software such as SpamAssassin version 3.0.0 and ASSP implement SPF. Many mail transfer agents (MTAs) support SPF directly such as Courier, CommuniGate Pro, Wildcat, MDaemon, and Microsoft Exchange, or have patches or plug-ins available that support SPF, including Postfix, Sendmail, Exim,  qmail, and Qpsmtpd. As of 2017, more than eight million domains publish SPF FAIL -all policies. In a survey published in 2007, 5% of the .com and .net domains had some kind of SPF policy. In 2009, a continuous survey run at Nokia Research reports that 51% of the tested domains specify an SPF policy. These results can include trivial policies like v=spf1 ?all.

In April 2007, BITS, a division of the Financial Services Roundtable, published email security recommendations for its members including SPF deployment. In 2008, the Messaging Anti-Abuse Working Group (MAAWG) published a paper about email authentication covering SPF, Sender ID, and DomainKeys Identified Mail (DKIM). In their "Sender Best Communication Practices" the MAAWG stated: "At the very least, senders should incorporate SPF records for their mailing domains". In 2015, the Messaging Anti-Abuse Working Group (MAAWG) revised a paper about email authentication covering SPF, DomainKeys Identified Mail (DKIM), and DMARC (DMARC). In their revised "Sender Best Communication Practices" the MAAWG stated: "Authentication supports transparency by further identifying the sender(s) of a message, while also contributing to the reduction or elimination of spoofed and forged addresses".

See also
 DomainKeys Identified Mail (DKIM)
 Author Domain Signing Practices
 DMARC

References

External links
 IETF RFC4408: Sender Policy Framework (SPF) for Authorizing Use of Domains in Email, Version 1 EXPERIMENTAL (2006)
 IETF RFC6652: Sender Policy Framework (SPF) Authentication Failure Reporting Using the Abuse Reporting Format, PROPOSED STANDARD (2012)
 IETF RFC7208: Sender Policy Framework (SPF) for Authorizing Use of Domains in Email, Version 1, PROPOSED STANDARD (2014)
 libspf2 – An Open Source Implementation of the SPF Protocol (2010)
https://senderpolicyframework.com/ and https://www.spfwizard.net/ (tools for the generation, validation and configuration of the SPF record)

Email authentication
Internet architecture
Internet governance
Internet protocols
Network addressing
Spam filtering

Sender Policy Framework


Geel es una ciudad y un municipio de Bélgica localizado en el distrito de Turnhout, provincia de Amberes, región de Flandes.

Durante el Renacimiento se dio la creación de asilos por toda Europa. Florecieron santuarios religiosos, dedicados al tratamiento humano de personas con enfermedades mentales, el más conocido de estos santuarios fue creado en Geel.
A comienzos del , individuos de todo el mundo iban a Geel para curarse psíquicamente. Los residentes locales recibían los peregrinos en sus propias casas y muchos permanecían, creando la primera "colonia" de pacientes mentales. La colonia de Geel fue la precursora de las Comunidades terapéuticas actuales.
En esta ciudad nació la cantante Kathleen Aerts integrante original del grupo de música K3

Demografía

Evolución
Todos los datos históricos relativos al actual municipio, el siguiente gráfico refleja su evolución demográfica.

Referencias

Enlaces externos
 Geel, Belgium: A Model of "Community Recovery" Samford University Psychology Dept. Birmingham, AL.
 Geel official website – (en alemán)

Localidades de la provincia de Amberes
Municipios de la provincia de Amberes
Historia de la medicina
Psiquiatría

Geel


La péninsule de Kiperort (, ) est une péninsule située  près de la ville de Primorsk, sur la côte nord du golfe de Finlande dans le raïon de Vyborg de l'oblast de Leningrad, en Russie.

Présentation
La péninsule de Kiperort est située dans l'ouest de l'isthme de Carélie.
Après l' indépendance de la Finlande en 1917, la péninsule s'appelait Koivisto.
En 1944, la péninsule est cédée à l'Union soviétique et en 1948, elle est rebaptisée Kiperort.

La péninsule s'étend sur une longueur de 18 km, bordant la baie de Vyborg au sud-ouest.

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Îles Beriozovye
 Port de Primorsk

Liens externes
 koivistolaiset

Géographie de l'oblast de Léningrad

Péninsule de Kiperort


Michael John Nelson (born October 11, 1964) is an American comedian and writer, most known for his work on the television series Mystery Science Theater 3000 (MST3K). Nelson was the head writer of the series for most of the show's original eleven-year run, and spent half of that time as the on-air host, also named Mike Nelson. In addition to writing books, Nelson is currently part of the online movie riffing site RiffTrax, and was previously part of the straight-to-DVD Film Crew with fellow MST3K alumni, Bill Corbett and Kevin Murphy.

Early life
Michael John Nelson was born in the Chicago suburb of St. Charles, Illinois. His ancestry is Danish, German, and Irish. He lived in Geneva, Illinois, until the age of twelve, when his family moved to north-western Wisconsin. He studied theatre and music at the University of Wisconsin–River Falls, but he left before graduating and moved to the Minneapolis–Saint Paul area.

Career

Mystery Science Theater 3000
Nelson was working as a waiter at T.G.I. Friday's and doing occasional stand-up comedy when he was offered a job on Mystery Science Theater 3000, typing the suggestions in the writing room. The writers told him to feel free to make some comments on the movies they were watching, and Nelson impressed them so much with his wit and comedic timing that they made him a staff writer, and, later, head writer. Nelson also appeared frequently in the show's host segments, often playing characters from the movies being mocked such as Torgo from the infamous Manos - The Hands of Fate.

When series creator and host Joel Hodgson decided to leave the show halfway through the fifth season, he chose Nelson as his replacement, reportedly because he thought Nelson was a natural leader, a gifted comedian, and a gifted muse, and also because Nelson simply looked good standing next to the show's puppets. Nelson remained in the host role for another five and a half seasons (surviving the show's switching networks from Comedy Central to the Sci-Fi Channel) until the original show's final Sci-Fi Channel episode aired in 1999.

Post-MST3K
Writing

Since the series ended, Nelson has worked steadily as a writer, publishing several books (as of March 2006): Mike Nelson's Movie Megacheese, Mike Nelson's Mind Over Matters and Mike Nelson's Death Rat!, the last being his first novel. His other works include a series of pop-culture humor books, Happy Kitty Bunny Pony, Goth-Icky, and Love Sick, as well as a monthly column for Home Theater Magazine. He also wrote for the short-lived game show Let's Bowl, which gained a cult following of its own. He has commentary tracks for DVD releases of several films, including Reefer Madness, The Little Shop of Horrors, House on Haunted Hill, Plan 9 from Outer Space, Carnival of Souls, and Night of the Living Dead. With his MST3K co-stars Kevin Murphy and Bill Corbett, he was part of a comedy team called "The Film Crew", which has created comedy segments for National Public Radio. The first Film Crew DVD, Hollywood After Dark, was released July 10, 2007, and three more followed in the months after.

Legend Films | RiffTrax

In 2006, Nelson was appointed Chief Content Producer for Legend Films. He is responsible for building and leading the company's creative content, providing continuous commentaries, and developing other premium web-based programming. "I'm very excited. Legend Films is such a great fit for me—talented people who consistently put out a great product. Plus, there are Flaming Hot Cheetos in the lunch room vending machine. That made it an easy choice to join the team," enthused Nelson.

One of the projects put together by Nelson and Legend Films was RiffTrax, a website offering the purchase of downloadable audio commentaries once again costarring two former MST3K cast members Kevin Murphy and Bill Corbett. The first commentary made available through the service was for Road House. In a September 2006 interview, Nelson said he felt that Rifftrax may be the closest thing to a reunion of the Mystery Science Theater 3000 team. In 2016, additional MST3K alumni, Joel Hodgson, Trace Beaulieu, and Frank Conniff, all appeared for a live reunion at the State Theatre in Minneapolis with Nelson, Murphy and Corbett. They were also joined by the newest host, Jonah Ray.

Voice work

In 2013, Nelson agreed to do voiceover work for Armikrog. Nelson voices the lead character, Tommynaut.

Podcasts

In 2016, Nelson and David Berge started the podcast Like Trees Walking. They look at life and faith from a Christian perspective, with a lightly humorous, offbeat approach.

Since 2017, he has created, with Conor Lastowka, the podcast 372 Pages We'll Never Get Back, which analyses books of dubious quality.

Personal life
Nelson has described the role of Christianity in his family as "the very centerpiece of our lives. We're heavily involved in our church, my wife works with youth groups and churches as her profession, and almost every career and life decision I make depends upon it." He studies Christian apologetics and cites William Lane Craig and C.S. Lewis as influences.

Nelson has suffered from chronic debilitating headaches for most of his adult life; he wrote a short piece about his experience for the New York Times in 2007.

See also
 Timmy Big Hands

References

External links

 LAist.com Interview with Michael J. Nelson
 Mike Nelson interviewed on "The Joe Cook Program" 9/24/06
 Michael Nelson Reddit Questionnaire (March 22, 2011)
 RiffTrax profile

1964 births
Living people
American male comedians
American male television actors
American people of Danish descent
People from St. Charles, Illinois
Writers from Minneapolis
Writers from San Diego
University of Wisconsin–River Falls alumni
Minnesota Republicans
American Protestants
American television writers
American male screenwriters
American male television writers
American comedy writers
People from Geneva, Illinois
Comedians from Illinois
Screenwriters from California
Screenwriters from Illinois
Screenwriters from Minnesota
Comedians from California
21st-century American comedians
21st-century American screenwriters
21st-century American male writers

Michael J. Nelson


Anna Blässe (født 27. februar 1987) er en tysk fodboldspiller, der spiller for VfL Wolfsburg. Hun har tidligere spillet for USV Jena og Hamburger SV.

Som juniorspiller vandt hun U/19 VM i 2004 og 2006.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra VfL Wolfsburg (kvinder)

Anna Blässe


μClinux is a variation of the Linux kernel, previously maintained as a fork, that targets microcontrollers without a memory management unit (MMU). It was integrated into the mainline kernel as of 2.5.46; the project continues to develop patches and tools for microcontrollers. The homepage lists Linux kernel releases for 2.0, 2.4 and 2.6 (all of which are end-of-life in mainline).

The letters "μC" are for "microcontroller": the name is pronounced "you-see-Linux", rather than pronouncing the letter mu as in Greek.

History
μClinux was originally created by D. Jeff Dionne and Kenneth Albanowski in 1998. Initially, they targeted the Motorola DragonBall family of embedded 68k processors (specifically the 68EZ328 series used in the Motorola PalmPilot) on a 2.0.33 Linux kernel. After releasing their initial work, a developer community quickly sprang up extending their work to newer kernels and other microprocessor architectures. In early 1999, support was added for the Motorola (now NXP) ColdFire family of embedded microprocessors. ARM processor support was added later.

Although originally targeting 2.0 series Linux kernels, it now has ports based on Linux 2.4 and Linux 2.6. The Linux 2.4 ports were forward ported from the 2.0.36 Linux kernel by Michael Leslie and Evan Stawnyczy during their work at Rt-Control. There were never any μClinux extensions applied to the 2.2 series kernels.

Since version 2.5.46 of the Linux kernel, the major parts of μClinux have been integrated with the mainline kernel for a number of processor architectures.

Greg Ungerer (who originally ported μClinux to the Motorola ColdFire family of processors) continued to maintain and actively push core μClinux support into the 2.6 series Linux kernels. In this regard, μClinux is essentially no longer a separate fork of Linux.

μClinux had support for many architectures, and forms the basis of many products, like network routers, security cameras, DVD or MP3 players, VoIP phone or gateways, scanners, and card readers.

Support for several of the original target architectures was dropped in 2018. The obsolete CPU architectures set to be removed in Linux 4.17 and subsequent releases included ADI Blackfin, Etrax CRIS, Fujitsu FR-V, Mitsubishi M32R, Matsushita/Panasonic MN10300, Imagination META (Metag), and Tilera TILE.

Supported architectures
The current list includes:
 Altera Nios/Nios II
 Amber (open FPGA core)
 ARM ARM7TDMI, ARM Cortex-M3/M4/M7, ARM Cortex-R
 Lattice Mico32
 NXP 680x0 (Motorola/Freescale 680x0)
 Hyperstone E1/E2 (called hyLinux)
 Intel i960
 MIPS
 NXP ColdFire (Motorola/Freescale ColdFire)
 NEC V850E
 Xilinx MicroBlaze

No longer supported

 Hitachi/Renesas H8 (h8300) - removed in Linux 5.19.

Before Linux 4.17 the following architectures were also supported:
 ADI Blackfin (blackfin)
 Axis ETRAX (cris)
 Fujitsu FR-V (frv)
 Mitsubishi/Renesas M32R (m32r)

References

External links

 μClinux at SourceForge

 Accelerated Linux, an actively developed continuation of μClinux-dist by Digi

ARM operating systems
Embedded Linux
Embedded operating systems
Lightweight Unix-like systems
Linux kernel

ΜClinux


Katbjerg Odde er en odde  på sydsiden af Mariager Fjord vest for Mariager i Mariagerfjord Kommune. Området er fredet og meget varieret med både dyrkede marker, småskove, overdrev og kalkrige skrænter med væld. Katbjerg Odde ligger nord for landsbyen af samme navn, selve odden består af strandenge, strandoverdrev og kildevæld. Det fredede område består som helhed af agerland, småskove, græsgange og overdrev. Jordbunden er overvejende leret med et stort indhold af kalk.

Flora og fauna

Flora
Botanisk er der tale om et meget interessant område. På skrænternes overdrev vokser både kalkelskende arter som lav tidsel, hjertegræs og dunet vejbred samt arter knyttet til sandet, næringsfattig jordbund, som for eksempel guldblomme og kattefod. På skrænternes vokser også almindelig ene, forskellige rosenarter (blandt andet lugtløs æblerose,
hunderose, blågrøn rose, slåen, seljerøn og almindelig gedeblad (kaprifolie).

I de skovklædte partier ses både hvid- og blå anemone, desmerurt, nyrebladet ranunkel, vorterod, storblomstret kodriver, skovjordbær, skovsyre og almindelig mangeløv. Af træer kan nævnes bøg, ask, eg, skov-elm, rødel, bævreasp, hassel og selje-pil.

Katbjerg Odde er nok især kendt for sine imponerende bestande af orkidéer på skrænter og enge. Tyndakset gøgeurt, som findes på den nordvendte skrænt, blomstrer som den første i maj. De hvidblomstrede skov- og bakkegøgeliljer er fremme i juni, hvor de ved nattetide sender velduftende signaler til de langsnablede insekter, der bestøver dem. På de mere fugtige enge findes store bestande af maj- og skovgøgeurt. Den førstnævnte blomstrer, som navnet antyder, allerede i maj, mens skovgøgeurten kommer i blomst i begyndelsen af juni. I begyndelsen af juli kan man finde smukke blomstrende eksemplarer af den sjældne sumphullæbe.

Fauna
På strandengen kan man om foråret se forskellige arter af vadefugle, som søger føde i strandkanten. Specielt på selve oddespidsen står der ofte større flokke af fugle. Vadefugle som almindelig ryle, rødben, dobbeltbekkasin, vibe og strandskade er de hyppigst forekommende arter. Klirer som hvidklire og mudderklire kan man undertiden også få at se her.

Fra Katbjerg Odde kan man også opleve meget af det fugleliv, som knytter sig til Mariager Fjord. Man har gode oversigtsforhold mod både øst og vest i fjorden. Knopsvane, gravand, troldand, hvinand og stor skallesluger er nogle af de vandfugle, man kan se her. Om vinteren er fjorden er et af Danmarks vigtigste områder for arter som lysbuget knortegås og sangsvane.

Fredning
I 1986 blev 123 hektar af Katbjerg Odde og nærmeste omegn fredet. Det skete for at sikre områdets naturværdier og for at give offentligheden adgang. Det fredede område er privatejet bortset fra opholdsarealet ved selve odden, som ejes af det offentlige.

Naturplejen på arealet er fastlagt i en plejeplan og udføres i samarbejde mellem kommunen og ejerne. Formålet med plejen er at vedligeholde den naturlige overdrevsvegetation, og sker ved at foretage større rydninger af skrænter, der er under tilgroning. De botanisk mest værdifulde arealer drives i dag uden gødskning. Desuden er der opsat hegn og etableret græsning på dele af det fredede areal, da netop afgræsning er en forudsætning for en række sjældne planter.

I det fredede område ligger der flere gravhøje, foruden de to jættestuer Jordhøj og Ormhøj fra stenalderen. Udgravningen af Jordhøj i 1890 var en sensation, fordi det lille gravkammer havde været hermetisk tillukket siden anlæggelsen. På gulvet lå endda tilhuggede træplanker, som måske var fra kister.

Der er en markeret vandresti rundt i området.

Referencer

Eksterne henvisninger
 Om området på fredninger.dk
 Kort med vandrerute i området
 Om Katbjerg Odde   på mariagerfjordguiden.dk
 Folder om området  udgivet af kongehojen.dk

Fredede arealer i Danmark
Lokaliteter i Mariagerfjord Kommune

Katbjerg Odde


Månafossen er et vandfald i Gjesdal kommune i Rogaland, Norge. Det er 92 m højt og ligger på floden Månaåna, omkring 6 km øst for slutningen af Frafjorden hvor landsbyen Frafjord ligger. Vandfaldet ligger temmelig isoleret. Der er parkeringspladser tæt på, med en stejl sti op til bjergsiden.

Galleri

Referencer

Vandfald i Rogaland

Månafossen


An Scaphyglottis amparoana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Robert Louis Dressler. An Scaphyglottis amparoana in nahilalakip ha genus nga Scaphyglottis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Scaphyglottis

Scaphyglottis amparoana


Jordan Deangelo Davis, né le  à Las Vegas, Nevada, est un joueur américain de basket-ball. Il évolue au poste de meneur.

Biographie

Carrière universitaire
Entre 2015 et 2019, il joue pour les Bears à l'université de Northern Colorado.

Carrière professionnelle

Baxi Manresa (juil. - nov. 2019)
Le , lors de la draft 2019 de la NBA, automatiquement éligible, il n'est pas sélectionné. Il participe à la NBA Summer League 2019 de Las Vegas avec les Nuggets de Denver. En quatre matches, il a des moyennes de 6,8 points, 1,3 rebond, 0,5 passe décisive et 0,8 interception en 13 minutes par match.

Le 15 juillet 2019, il signe son premier contrat professionnel avec le club espagnol du Baxi Manresa.

Le 15 novembre 2019, il rompt son contrat avec Manresa car il ne peut pas jouer dans le championnat espagnol avec son passeport d'Azerbaïdjan.

SC Rasta Vechta (nov. 2019 - mai 2020)
Le 20 novembre 2019, il part en Allemagne et signe avec le .

Hapoël Tel-Aviv (mai - juil. 2020)
Le 18 mai 2020, il signe avec le club israélien de l'Hapoël Tel-Aviv pour la fin de saison 2019-2020.

UCAM Murcia (depuis 2020)
Le 24 juillet 2020, il signe avec le club espagnol de l'UCAM Murcia.

Le 15 décembre 2020, il signe une extension de contrat de trois ans.

Statistiques

Universitaires
Les statistiques en matchs universitaires de Jordan Davis sont les suivantes :

|-
| align="left" | 2015-2016
| align="left" | Northern Colorado
| 31 || 29 || 26,6 || 49,4 || 31,4 || 69,9 || 3,65 || 2,13 || 1,29 || 0,39 || 10,97
|-
| align="left" | 2016-2017
| align="left" | Northern Colorado
| 29 || 28 || 33,7 || 49,1 || 29,8 || 60,2 || 4,83 || 5,59 || 1,21 || 0,52 || 19,38
|-
| align="left" | 2017-2018
| align="left" | Northern Colorado
| 38 || 37 || 29,1 || 51,5 || 23,9 || 63,8 || 4,79 || 3,18 || 0,95 || 0,39 || 16,26
|-
| align="left" | 2018-2019
| align="left" | Northern Colorado
| 32 || 32 || 33,8 || 47,4 || 36,0 || 80,5 || 4,69 || 4,66 || 1,41 || 0,31 || 23,50
|-bgcolor=#e9d9ff
| align="left" | Total
| align="left" |
| 130 || 126 || 30,7 || 49,2 || 31,5 || 69,0 || 4,50 || 3,83 || 1,20 || 0,40 || 17,48

Palmarès
 Big Sky Player of the Year (2019)
 First-team All-Big Sky (2019)
 2× Third-team All-Big Sky (2017, 2018)
 CIT champion (2018)

Références

Liens externes

Joueur américain de basket-ball
Joueur azerbaïdjanais de basket-ball
Naissance en juillet 1997
Naissance à Las Vegas
Joueur des Bears de Northern Colorado
Joueur du Bàsquet Manresa
Joueur du SC Rasta Vechta
Joueur du Hapoël Tel-Aviv (basket-ball)
Joueur du CB Murcie

Jordan Davis


An Dryadorchis singularis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johannes Jacobus Smith, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Eric Alston Christenson och André Schuiteman. An Dryadorchis singularis in nahilalakip ha genus nga Dryadorchis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dryadorchis

Dryadorchis singularis


Okrug Kork (, ) je jedan od 32 povijesna okruga na otoku Irskoj, smješten u njegovom jugozapadnom dijelu, u pokrajini Cúige Mumhan (Munster).

Danas je okrug Kork jedan od 26 službenih okruga Republike Irske, kao osnovnih upravnih jedinica u državi. Sjedište okruga je istoimeni grad Cork, koji je upravno izdvojen iz okruga, ali i dalje vrši uloga okružnog sjedišta.

Irski okruzi

Cork (okrug)


The Piper at the Gates of Dawn is the debut studio album by Pink Floyd.

Piper at the Gates of Dawn or The Piper at the Gates of Dawn may also refer to:

"The Piper at the Gates of Dawn", the seventh chapter of the book The Wind in the Willows
"The Piper at the Gates of Dawn", Episode 12, series 1 of TV series The Wind in the Willows (a standalone adaptation of the chapter, omitted from the pilot full book adaptation)
"Piper at the Gates of Dawn", a song by Van Morrison, first released on his album The Healing Game
"Piper at the Gates of Dawn", a short story by John Middleton Murry Jr. (as Richard Cowper)
"Piper at the Gates of Dawn", a track on The Waterboys' album Where the Action Is

Piper at the Gates of Dawn (disambiguation)


Pattada ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Metropolitanstadt Sassari auf Sardinien. Die Gemeinde liegt etwa 65 Kilometer südöstlich von Sassari am Monte und Lago Lerno. Pattada grenzt an die Provinz Nuoro.

Verkehr
Die Gemeinde wird von der Strada Statale 128bis Centrale Sarda durchquert. Daneben führt noch die Strada Statale 389dir di Buddusò e del Correboi durch Pattada.

Söhne und Töchter der Gemeinde
 Giovanni Angelo Becciu (* 1948), Kurienkardinal

Weblinks

Einzelnachweise

Ort auf Sardinien

Pattada


La Universidad de Dodoma (en suajili, Chuo Kikuu cha Dodoma) es una universidad pública de Tanzania creada en 2007, situada a 8 kilómetros de Dodoma.

Enlaces externos
 Sitio oficial

Dodoma
Edificios y estructuras de Dodoma

Universidad de Dodoma


Joanoro (asteroide n.º 25472) es un asteroide del cinturón principal, a 2,307319 UA. Posee una excentricidad de 0,1093148 y un período orbital de 1 522,88 días (4,17 años).

Joanoro tiene una velocidad orbital media de 18,50550909 km/s y una inclinación orbital de 12,00345º.

Este asteroide fue descubierto el 6 de diciembre de 1999 por Jaime Nomen desde el Observatorio de La Ametlla de Mar en Tarragona, España.

Véase también
 Lista de asteroides
 Asteroide del cinturón principal

Referencias

Enlaces externos
 Jet Propulsion Laboratory. Datos orbitales (en inglés).

Asteroides del cinturón principal
Objetos astronómicos descubiertos por Jaime Nomen
Objetos astronómicos descubiertos desde el Observatorio de La Ametlla de Mar
Objetos astronómicos descubiertos en 1999
Wikiproyecto:Asteroides/Artículos de asteroides

(25472) Joanoro


Shahabad es una ciudad de la India en el distrito de Gulbarga, estado de Karnataka.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 405  a 550 km de la capital estatal, Bangalore, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2011 contaba con una población de 57 529 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Karnataka

Shahabad


Karakulak (Caracal caracal), kedigiller (Felidae) familyasından vahşi bir hayvan türü.

Dış görünümü ile vaşağa çok benzeyip Step vaşağı, Mısır vaşağı gibi adlarla da anılmış olsa da daha sonraları moleküler DNA çalışmaları ile, tamamen farklı bir tür olup Afrika altın kedisi ve Serval ile yakın akraba olduğu gösterilmiştir.

Orta Asya, Ortadoğu ve Afrika'da yaşar. Asya ve Kuzey Afrika'da sayısı azalmakta ve soyu tehlikede türler arasında kabul edilmekte iken Orta ve Güney Afrika'da tehlike görülmemektedir. Türkiye'de Güney Toroslar, Konya Havzası ve Güneydoğu Anadolu'da yaşadığı sanılan Caracal caracal, Türkiye'de ilk olarak 2002 yılında biyolog Batur Avgan tarafından  görüntülenmiştir.

Etimoloji
Latince adı caracal 1761 yılında Georges-Louis Leclerc tarafından önerilmiştir ve Türkçedeki karakulak adından gelmektedir.

Özellikleri
Ortalama ağırlıkları erkeklerde 12–18 kg, dişilerde ise 8–13 kg arasındadır. Omuz yükseklikleri 40–50 cm, vücut uzunlukları 75–90 cm'dir. Bunun dışında 30–35 cm uzunluğunda bir kuyruğa sahiptir. Karakulak'ın kuyruğunun üst kısmında etrafında beyaz tüylerden oluşmuş püskül bulunan siyah bir çizgi vardır. Rengi genelde kahverengi tondadır ve üzerinde gri ya da beyaz benekler bulunur. Karakulağın kulaklarının ucunda sivri tüy kümecikleri vardır. Kulaklarının üst kısmının kenarları siyah tüylüdür.

Davranış ve Beslenme
Yetişkin karakulaklar çift halinde ya da tek başlarına yaşayabilirler. Erkek karakulaklar 19 ile 220 kilometrekare arası çok geniş alanlar üzerinde dolaşmaktadırlar. Dişi karakulak ise kendi bölgesi olup olmamasına bağlı olarak, 5 kilometrekare ile 57 kilometrekare arasında değişen, erkek karakulaklara göre çok daha küçük alanlarda yaşamaktadırlar. Dişiler aktif olarak diğer dişilere karşı kendi topraklarını savunurlar.

Daha çok geceleri avlandığı için avlandığı pek sık görünmez. En çok tavşan, tarla faresi ve sincap gibi kemirgenleri avlar. Ender olarak da meyve yediği görülür. Hatta ceylan, antilop ve yavru deve kuşlarını avladığı görülebilir. Avladığı hayvanların iç organlarını yemezler.

Kendilerini gizlemekte ustadırlar, bir karakulak zemine karşı dümdüz olabilir ve hareketsiz kalabilir, tüylerinin rengi onlara çok iyi bir kamuflaj sağlayabilir.

Karakulaklar avlarına 5 metreye kadar yaklaşır ve sıçrayarak avlarını yakalamak için hamle yaparlar. Karakulaklarda diğer kediler gibi avlarını dişleriyle boğarak öldürürler. Büyük hayvanları pençeleri ile yan yatırarak boğazından ısırırlarken, daha küçük avlarını ise enselerinden ısırarak öldürdüler. Karakulaklar tek bir öğünde avlarının tüm etlerini tüketemezler. Özellikle de büyük avlarda daha sonra bitirmek için geri dönerler. Hatta bazılarının ağaçlarda avlarını gizlediği bile gözlemlenmiştir.

Korunma
Karakulaklar kolayca evcilleştirilebilir. Zaman zaman bir evcil hayvan izlenimi verir. İnsanlarla birlikte yaşamaya kolayca adapte olurlar. Afrika'daki çiftçiler bu hayvanı hoş karşılamazlar çünkü çoğu zaman telleri aşarak çiftçilerin tavuk ve diğer kümes hayvanlarını yerler.

Doğada düşük yoğunlukta bulunmaları ve iyi gizlenmeleri sebebi ile vahşi yaşamda görülmeleri çok zordur. Türkiye'de ilk kez Ağustos 2002'de Batur Avgan tarafından fotoğraflanan karakulak, Temmuz 2009 ve Ocak-Nisan 2010 dönemlerinde Antalya Güllük Dağı Milli Parkı'nda karakulakların ekolojisi üzerine Batur Avgan'ın yürüttüğü arazi çalışmaları sırasında yeniden görüntülenmiştir. Tür üzerine detaylı koruma ve araştırma projelerinden olan ve 2007 yılından bu yana, Datça-Bozburun Özel Çevre Koruma bölgesinde Biyolog Yasin İlemin tarafından yürütülen çalışmalar çerçevesinde ise özellikle karakulakların  aktivite özellikleri üzerine sonuçlar elde edilmiştir.

Günümüzde Anadolu'nun belirli bölgelerinde Tarım ve Orman Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü tarafından fotokapanlarla takip edilmektedir. Sayısı çok az olmakla birlikte, avlanılması kesinlikle yasaktır. Zira Eylül 2011'de Çevre ve Orman Bakanlığı ile Merkez Av Komisyonu tarafından çıkarılan kanuna göre, Anadolu karakulağının Türkiye sınırları dahilinde herhangi bir şekilde avlanması, 13.000 TL para cezasından başlayan yaptırımların yolunu açmaktadır.

Alt türler
 Caracal caracal caracal, Doğu Afrika ve Güney Afrika
 Caracal caracal algira, Kuzey Afrika
 Caracal caracal damarensis, Namibya
 Caracal caracal limpopoensis, Botsvana
 Caracal caracal lucani, Gabon
 Caracal caracal michaelis, Türkmenistan
 Caracal caracal nubicus, Etiyopya, Sudan
 Caracal caracal poecilictis, Batı Afrika
 Caracal caracal schmitzi, Batı Asya, İran, Arabistan, Pakistan, Hindistan, Türkiye

Kaynakça

Karakulak
Asgari endişe altındaki türler
Azerbaycan'daki memeliler
Türkiye'deki memeliler
Güneydoğu Asya memelileri
Hindistan'daki memeliler
Pakistan'daki memeliler

Karakulak


AZOLPP (Agencija za obalni linijski promet) je hrvatska agencija koja obnavlja sve poslove vezane uz davanje koncesija za obavljanje javnog prijevoza na državnih brodskim, brzobrodskim i trajektnim linijama.

Državne trajektne linije
 Valbiska – Merag
 Porozina – Brestova
 Prizna – Žigljen
 Mišnjak – Stinica
 Lopar – Valbiska
 Zadar/Gaženica – Ist/Kosirača – Olib – Silba – Premuda/Krijal – Mali Lošinj
 Preko – Ošljak – Zadar/Gaženica
 Tkon – Biograd
 Zadar/Gaženica – Rivanj – Sestrunj – Zverinac – Molat – Zapuntel – Ist/Kosirača
 Brbinj – Zadar/Gaženica
 Zadar/Gaženica – Bršanj – Rava – Mala Rava
 Šibenik – Zlarin – Obonjan – Kaprije – Žirje
 Vis – Split
 Lastovo/Ubli – Vela Luka – Hvar – Split
 Drvenik Veli – Drvenik Mali – Trogir/Soline
 Supetar – Split
 Sućuraj – Drvenik
 Ploče – Trpanj
 Dominče – Orebić
 Stari Grad – Split
 Rogač – Split
 Sumartin – Makarska
 Suđurađ – Lopud – Dubrovnik
 Sobra – Prapratno

Državne brodske linije

 Mali Lošinj – Unije – Vele Srakane – Susak
 Ilovik – Mrtvaška – Mali Lošinj
 Rava – Mala Rava – Veli Iž – Mali Iž – Zadar
 Zadar – Sali – Zaglav
 Preko – Zada
 Vrgada – Pakoštane – Biograd
 Krapanj – Brodarica
 Vodice – Prvić Šepurine – Prvić Luka – Zlarin – Šibenik
 Komiža – Biševo
 Orebić – Korčula
 Suđurađ – Lopud – Koločep – Dubrovnik

Državne brzobrodske linije

 Pula – Unije – Susak – Mali Lošinj – Ilovik – Silba – Zadar
 Mali Lošinj – Ilovik – Susak – Unije – Martinščica – Cres – Rijeka
 Novalja – Rab – Rijeka
 Olib – Silba – Premuda/Krijal – Zadar
 Ist/Široka –Zapuntel – Brgulje – Molat – Zadar
 Brbinj – Božava – Zverinac – Sestrunj – Rivanj – Zadar
 Zadar – Mali Iž – Veli Iž – Mala Rava – Rava
 Zadar – Sali – Zaglav – Bršan
 Žirje – Kaprije – Šibenik
 Milna – Sutivan – Stomorska – Rogač – Split
 Vis – Hvar – Milna – Split
 Jelsa – Bol – Spli
 Lastovo/Ubli – Vela Luka – Hvar – Split
 Korčula – Prigradica – Hvar – Split
 Lastovo/Ubli – Korčula – Polače – Sobra – Šipanska Luka – Dubrovnik

Povezani članci
 Plovput
 Lučka kapetanija
 Hrvatski registar brodova
 Hrvatski hidrografski institut
 Ministarstvo mora, prometa i infrastrukture

Izvori

 Fininfo poslovni registar - Podaci o poslovnom subjektu. ininfo.hr. Pristupljeno 7. ožujka 2021.
 Statut Agencije za obalni linijski promorski promet. agencija-zolpp.hr. Pristupljeno 7. ožujka 2021.
 Zakon o prijevozu u linijskom i povremenom obalnom pomorskom prometu .www.zakon.hr Pristupljeno 7. ožujka 2021.
 Objava NN 33/2006 - Zakon o prijevozu u linijskom i povremenom obalnom pomorskom prometu. narodne-novine.nn.hr. Pristupljeno 7. ožujka 2021.

Vanjske poveznice
 Prava putnika u pomorskom prijevozu
 Otočne iskaznice
 Red plovidbe
 Plovput

Hrvatske javne ustanove
Vodeni promet u Hrvatskoj

Agencija za obalni linijski promet


Die evangelische Pfarrkirche in Langenlonsheim befindet sich an der Naheweinstraße 96.
Der Sakralbau geht auf eine Sankt-Nikolaus-Kirche um 1200 zurück. Sie verfügt über einen spätgotischen Chor aus der Zeit um 1500, die Sakristei stammt aus der Zeit um 1588 ist aber teilweise noch romanisch. 1777 wurde ein spätbarocker Saalbau als Kirchenschiff hinzugefügt. 1867/68 erfolgte eine klassizistisch-neugotische Verlängerung und Umbau des Kirchenschiffs nach Plänen des Wuppertaler Architekten Carl Conradi, Kreisbaumeister aus Bad Kreuznach.

Beschreibung

Sankt-Nikolaus-Kirche um 1200
Der Sakralbau geht auf eine Sankt-Nikolaus-Kirche um 1200 zurück. Als Bauherr gelten die Grafen von Loon, die als Burggrafen die höchsten weltlichen Gerichtsherren der Stadt Mainz waren und den Zehnten in Langenlonsheim innehatten. Die Kirche stand auf dem damals höchsten Punkt des damals befestigten Langenlonsheimer Siedlung und war ganz aus Stein erbaut. Sie besaß auch eine Glocke, die die Einwohner nicht nur zum Gottesdienst, sondern auch bei Gefahren und zu den vom Schultheißen angesetzten Zusammenkünften der Gemeinsmänner geläutet wurden. Nach den Bestimmungen des Kirchensweistums wird von einem Glockenturm bei der Langenlonsheimer Sankt-Nikolaus-Kirche ausgegangen.

Sankt-Johannes-Kirche um 1475
In einer Urkunde von 1475 wird die Kirche als Pfarrkirche Sankt Johannes erwähnt. Im Bayerisch-Pfälzischen-Erbfolgekrieg wurde sie 1504 beschädigt und 1526 wiederaufgebaut. Als 1540 das Dorf abbrannte, brannte auch die Kirche aus. Der Kirchenbau wurde nach dem Brand in den Jahren 1541/1545 provisorisch hergerichtet.

Neubau als evang. Pfarrkirche  1588
Nach der Reformation wurde die ehemals katholische Kirche den Reformierten zugesprochen. Im Jahre 1588 erfolgte der Neubau, wovon der Chorraum und die Sakristei bis heute erhalten geblieben sind.

Simultankirche ab 1658

Nach dem Dreißigjährigen Krieg wurde die Gemeinde konfessionell in Evangelische und Katholiken aufgeteilt.
Da aber seit 1658 eine katholische Fürstenlinie in der Kurpfalz regierte, erhielten die Katholiken seit 1685 neben den Reformierten das Recht den Sakralbau zu benutzen. Diese durften ihren Altar im Kirchenchor aufstellen. Außer dem Hochaltar ist auch ein Margharethen- und ein Liebfrauenaltar belegt.

Der reformierte Gottesdienst musste um 10 Uhr beendet sein, damit die Katholiken den Kirchenbau verwenden konnten. Damit war das Simultaneum in der ehemals reformierten Kirchen eingeführt. Der evangel. Kirchengemeinde stand das Kirchenschiff, der katholischen Kirchengemeinde der Chorraum mit dem barocken Hochaltar zur Verfügung. Im Jahre 1777 wurde die Kirche umgebaut, wobei das Kirchenschiff und der Turm erneuert wurden. Das 1777 entstandene Kirchenschiff bestand aus einem saalartigen Raum mit drei Fensterachsen, wobei sich der Haupteingang in der dritten Fensterachse auf der Seite zum Marktplatz hin befand. Fenster und Türen hatten Rundbogenabschlüsse. Auf der Westseite erhob sich ein viereckiger, keilförmiger Kirchturm aus Bruchsteinen. 1868 wurde nach Entwürfen des Bauinspektors Conradi der keilförmige Kirchturm abgebrochen, während das Kirchenschiff aus dem Jahre 1777 um zwei Fensterachsen nach der Hauptstraße hin erweitert wurde. Direkt an der Straße wurde der neue Kirchturm mit Eingang im Stil der Neogotik erbaut. Die Rundbogenabschlüsse der Fenster erhielten neo-gotische Spitzbogenabschlüsse. Der Bau wurde am 15. November 1868 eingeweiht.

Wieder evang. Pfarrkirche ab 1905
1905 wurde das Simultaneum beendet. Der Bau ging in den Besitz der evangelischen Kirchengemeinde über, dafür musste sie der katholischen Kirchengemeinde 24 000 Mark zum Bau der katholischen Pfarrkirche Langenlonsheim bezahlen. Fälligkeitstermin der Summe war der 23. September 1906, womit auch der Auszug der Katholiken aus dem Kirchenbau verpflichtend war.

Einzelnachweise

Kulturdenkmal in Langenlonsheim
Langenlonsheim
Langenlonsheim

Evangelische Pfarrkirche Langenlonsheim


حاكم لري و مؤسس الدولة الزندية

کریم خان زند (1705 - 1779 م) مؤسس الدولة الزندية في فارس، كان كريم خان أحد قادة نادر شاه الذي سقطت بلاد فارس في حرب أهلية بعد وفاته عام 1747 م، فاتخذ كريم خان من شيراز عاصمة لدولته خلال فترة حكمه من 1750 إلى 1779 م واستطاع أن يمد نفوذ حكمه إلى كثير من مناطق ما يعرف اليوم بإيران كما احتل البصرة صلحا بعد حصار طويل.

وكان كريم قد اتخذ من لقب وكيل الرعايا لقباً له بدلاً من لقب شاه، ويرجع كريم زند إلى قبيلة زند  اللور الفيلية في لورستان.

العلاقة مع البوسعيديين
كان الإمام أحمد بن سعيد يدفع خراجا سنوياً لفارس في عهد نادر شاه، لكن تحلل من التزامه بسبب وفاة هذا الأخير، مما جعل كريم خان زند يطالب بعودة دفع الخراج سنوياً. رد الإمام أحمد على تلك الادعاءات سنة 1769 مبيناً أن التزامه بدفع الخراج لنادر شاه كان مصانعة أملتها ظروف قاهرة وليس إقراراً بتبعية عمان لفارس.

العلاقة مع القواسم
احتل القواسم بندر لنجة بعد وفاة نادر شاه سنة 1747، كما احتلوا جزيرة قشم القريبة منها، غير أنهم طردوا منها سنة 1765 بعد تسلم كريم خان سلطة الحكم في فارس .

المصادر
 السعدون، خالد (2012). مختصر التاريخ السياسي للخليج العربي منذ أقدم حضاراته حتى سنة 1971. جداول للنشر والتوزيع، بيروت. ط1
 كيلي، جون (1965). بريطانيا والخليج 1795-1870. وزارة الترات والثقافة، مسقط. ج 1

مراجع

 مسجد الوكيل

أشخاص من ملاير
الدولة الزندية
إيرانيون في القرن 18
لر
مؤسسو دول
مواليد 1705
وفيات 1193 هـ
وفيات 1779
وفيات في شيراز
وفيات بسبب السل في القرن 18
وفيات السل في إيران

كريم خان زند


Andrew Paolo Napolitano (nacido el 6 de junio de 1950 en Newark, Nueva Jersey) es un exjuez del estado de Nueva Jersey y analista político y legal para Fox News Channel, más conocido por su programa en Fox Business Channel, Freedom Watch. Fue despedido por Fox News en agosto de 2021 tras ser acusado de acoso sexual por un compañero de trabajo.

Juventud y carreras judicial y académica
Napolitano nació en Newark, Nueva Jersey. Se graduó de la Universidad de Princeton y la Escuela de Derecho de Notre Dame. Napolitano fue Juez de la Corte de Superior de Distrito de Nueva Jersey entre 1987 y 1995, convirtiéndose en el juez más joven de la Corte. También fue profesor en la Escuela de Derecho de la Universidad Seton Hall por 11 años. Napolitano renunció a su posición en la Corte en 1995 para continuar su carrera como escritor y en la televisión.

Carrera en televisión
Antes de unirse a Fox como analista de noticias, Napolitano fue el juez del programa de televisión Power of Attorney, en el cual la gente llevaba pequeñas disputas a una corte televisada. A diferencia de programas similares, los demandantes y los acusados eran representados por abogados famosos a "pro bono publico". El show estuvo en el aire por una temporada (2000-2001).

Entre 2006 y 2010, Napolitano fue el co-presentador de un programa de radio junto con Brian Kilmede en Fox News Radio llamado Brian and the Judge (Brian y el Juez).

De 2009 a 2012 Napolitano fue presentador de un programa de entrevistas llamado Freedom Watch el cual es transmitido diariamente, con nuevos episodios los días de semana, en Fox Business Channel. Invitados frecuentes del programa incluyen al congresista Ron Paul, el economista Peter Schiff y Lew Rockwell. Napolitano se ha referido a sí mismo como el "Ayn Rand de Fox News" y también ha promovido las obras de Friedrich Hayek, Milton Friedman y Ludwig von Mises en su programa. El programa, inicialmente, salía al aire una vez por semana como un segmento de Strategy Room, los días miércoles a las 2:00 p. m. en Fox News. El 14 de septiembre de 2009 se convirtió en un show que salía entre tres a cuatro veces por semana. El 12 de junio de 2010 debutó como un programa semanal en Fox Business.

Napolitano sustituía regularmente al presentador de televisión Glenn Beck cuando Beck no podía asistir a su programa. Luego de que Beck anunciara que se iba a retirar de Fox News, le pidió a Napolitano que lo reemplace.

Carrera como escritor
En 2004, Napolitano escribió el libro, Constitutional Chaos: What Happens When the Government Breaks its Own Laws (Caos Constitucional: Que pasa cuando el gobierno rompe sus propias reglas), una crítica del sistema judicial estadounidense. En el National Review, Andrew McCarthy, un exprocurador federal y miembro de la Fundación para la Defensa de las Democracias, indicó que Napolitano había sido sólo un juez de nivel medio a nivel estatal y puso en duda el conocimiento de Napolitano sobre la constitución a nivel federal, indicando que había varios errores de Napolitano en su libro.

En 2006, su segundo libro, The Constitution in Exile: How the Federal Government Has Seized Power by Rewriting the Supreme Law of the Land (La Constitución en el exilio: Como el gobierno federal ha tomado el poder al reescribir la ley suprema el país) fue publicado.

Un tercer libro, llamado A Nation of Sheep (Una nación de ovejas), fue lanzado en octubre de 2007.

En abril de 2009, el cuarto libro de Napolitano, Dred Scott's Revenge: A Legal History of Race and Freedom in America (La venganza de Dred Scott: Una historia legal sobre la raza y la libertad en América), fue publicado.

El quinto libro del juez fue lanzado en marzo de 2010, titulado: Lies the Government Told You: Myth, Power, and Deception in American History (Mentiras que el gobierno te dijo: Mitos, Poder y Engaño en la historia americana).

En octubre de 2011, el sexto libro de Napolitano fue publicado bajo el título:  It is Dangerous to be Right When the Government is Wrong: The Case for Personal Freedom (Es peligroso estar en lo correcto cuando el gobierno está equivocado: El argumento para la libertad personal).

Política
Napolitano es un libertario provida, más comúnmente conocido como conservadurismo libertario.

Napolitano cree que los incidentes del 11 de septiembre, incluyendo el colapso posterior de los edificios del World Trade Center en la ciudad de Nueva York, no sucedieron como el gobierno lo ha comunicado en forma pública. Es difícil para mí creer que el World Trade Center 7 "se haya caído sólo" dijo Napolitano, "en veinte años, la gente va a ver al 11-S de la misma manera en la que vemos el asesinato de JFK hoy en día. No pudo haber sido hecho en la forma que el gobierno nos lo dijo".

Vida privada
Napolitano divide su tiempo viviendo en Manhattan y en el Condado de Sussex (Nueva Jersey) en Nueva Jersey, donde tiene una granja que produce jarabe de arce.

Napolitano no comparte parentesco con Janet Napolitano, la cabeza de la Secretaría de Seguridad Nacional de los Estados Unidos. Algunas veces se refiere a ella en tono de broma como su "Prima Janet".

Enlaces externos
 Freedom Watch With the Judge
 Sitio web del Juez Andrew P. Napolitano
 Brian y El Juez
 Biografía del Juez Andew P. Napolitano's en foxnews.com

 La granja del juez – Vine Hill

Referencias

Jueces de Estados Unidos
Escritores de Estados Unidos
Liberales de Estados Unidos
Libertarios de Estados Unidos
Fox Entertainment Group
Personas de Instituto Mises
Nacidos en Newark (Nueva Jersey)
Activistas provida de Estados Unidos
Activistas provida

Andrew Napolitano


, The Pokémon Company tarafından yönetilen Japonya kökenli bir video oyunu olarak çıkan, sonra ki zamanla ise çizgi roman ve animeye uzananan medya imtiyazıdır. Pokémon, 1995 yılında Satoshi Tajiri tarafından yaratıldı. Markayı yöneten The Pokémon Company; Nintendo, Game Freak ve Creatures ortaklığında kurulan bir şirkettir. Ayrıcalık, "Pokémon eğitmeni" denilen insanların spor amacıyla yakalayıp eğittiği ve dövüştürdüğü "Pokémon" adlı kurmaca hayvanları konu alır. Ayrıcalığı oluşturan tüm yapıtlar Pokémon evreninde geçer.

Pokémon markası, Game Boy oyun konsolu için Game Freak tarafından geliştirilen ve Nintendo tarafından Şubat 1996'da piyasaya sürülen Pokémon Red ve Green adlı iki oyunla başladı. (Japonya dışında Pokémon Red ve Blue adlarıyla piyasaya sürüldüler.) Marka daha sonra değişik platformlara da yayıldı ve toplam 90 milyar dolar ayrılık gelirine ulaşarak tüm zamanların en yüksek hasılat yapan medya ayrıcalığı oldu. İlk video oyunu serisi, 368 milyonu aşan satış ve bir milyarı aşan indirme sayılarıyla dünyanın en çok satan ikinci video oyun ayrıcalığıdır. (İlki Nintendo'nun Mario serisidir.) Oyunların peşinden gelen anime dizisi de dünyanın en başarılı video oyun oyun uyarlaması oldu. 25 sezona yayılan 1.200+ bölümüyle 169 ülkede yayımlandı. Bunlara ek olarak, Pokémon ayrıcalığı dünyanın en çok satan oyuncak markasını, 30,4 milyardan çok kart satışıyla dünyanın en çok satan kart oyununu, bir anime film serisini, bir canlı aksiyon filmini, kitapları, manga çizgi romanları, müzikleri, hediyelik eşyaları ve bir tema parkını içerir.

İlk jenerasyon 151 Pokémon'dan oluşmaktaydı. Günümüzde 9 jenerasyon ve resmi Pokémon sitesinde 1008 Pokémon bulunmaktadır.

2022 itibarıyla Pokémon 25. sezonda ve 1200'den ayrı ayrı bölümü ile devam eden anime, 23 sinema filmi, 9 kısa film, 12 seride 34 oyun ve 123'den çok yan oyundan oluşmaktadır.

İsim
"Pokémon" ismi, serinin Japonya'daki ismi olan olan "Pocket Monsters" (ポケットモンスター Poketto Monsutā)'ın kısaltılmış halidir. Anlamı "Cep Canavarları"dır. İngilizcede "Pokémon" kelimesinin çoğulu yine "Pokémon"dur. Ayrıca Pokémon isimleri için de durum aynıdır, "One Pikachu" ve "Many Pikachu" kullanımı doğrudur.

Konsept

Pokémon dünyası, yapımcı Satoshi Tajiri'nin çocukluk hobisi olan böcek toplamanın yansımasıdır. Oyundaki Pokémon eğitmenlerinin görevleri, bulunabilecek tüm Pokémonları yakalayıp Pokédexi tamamlamak ve Pokémonları eğiterek güçlü bir takım oluşturup diğer eğitmenlerle mücadele edip en güçlü Pokémon eğitmeni olmak.

 Oynanış

Oyuna bir Başlangıç Pokémonu (Starter Pokémon) seçilerek başlanır. Bir Çimen türü, bir Ateş türü veya bir Su türü arasından seçim yapılır. Örneğin Pokémon Red ve Blue'da (ve yeniden yapımları Pokémon FireRed ve LeafGreen'de) oyuncu Bulbasaur, Charmander veya Squirtle'dan birini seçer. Bu 3 türden birini seçme kuralı sadece Pokémon Yellow'da uygulanmamıştır. Bu oyun animedeki hikâyeyi takip ettiğinden oyuncuya Elektrik türü Pikachu verilir; ayrıca Bulbasaur, Charmander ve Squirtle'ın üçü de oyunda temin edilir.

Oyuncunun rakibi her zaman oyuncunun seçtiği Pokémona karşı avantajlı olanı seçer. Örneğin oyuncu Çimen türü seçtiğinde rakibi Ateş türü seçer. Pokémon Yellow'da bu kural da uygulanmaz. Rakip Eevee'yi seçer, oyuncunun rakibe karşı zaferleri ve kaybetmelerine göre Eevee evrim geçirip Jolteon, Vaporeon veya Flareon'a dönüşür.

Pokémon dünyasında eğitmen bir Pokémonla karşılaştığında "PokéBall" (PokéTopu) fırlatarak yakalayabilmektedir. Yakalanan Pokémon bir başka eğitmen tarafından yakalanamaz, ancak takas edilebilir veya eğitmeni tarafından bir başkasına verilebilir. Pokémonlar mücadele kazandıkça tecrübe puanı (EXP) kazanır ve seviye atlayabilir. Seviye atladıkça atak ve hız gibi istatistikleri (stats) artar ve yeni hareketler ve teknikler öğrenebilir. Belirli seviyeye ulaştığında evrim geçirerek daha güçlü bir Pokémona dönüşebilir.

Oyunlarda eğitmen, Pokémonlarını geliştirmek için oyunda karşısına çıkan diğer eğitmenlerle savaşır. Ayrıca her oyunda sekiz güçlü Pokémon eğitmeni bulunur. Salon Lideri (Gym Leader) adı verilen bu eğitmenleri yenerek Rozet (Gym Badge) kazanılır. Bu rozetler Pokémon Ligi ''(Pokémon League)ne giriş için gereklidir.

Pokémon Ligi'nde Elit Dörtlü (Elite Four) isimli oldukça güçlü 4 eğitmene karşı mücadele verilir. Onları yendikten sonra Bölge Şampiyonu (Regional Champion) ile son bir karşılaşma yapılır. Bu şampiyonu yenen eğitmen Pokémon Ustası (Pokémon Master) ve yeni şampiyon olur.

 Anime
Ana konu: Pokémon (anime)Pokémon animesi ve filmleri, Pokémon oyunlarını esas alsa da oyunlardan farklı konuları işler ("Pokémon Yellow" haricinde, bu oyun animedeki konuları izler). Animede Ash Ketchum (Japonya'da Satoshi) isimli ana karakterin Pokémon Ustası olma yolundaki maceraları anlatılır. Kendisine Pokémonları ve birkaç arkadaşı da eşlik eder.

Pokémon: The Original Series: Animenin ilk serisidir. Ash'in ilk Pokémonu Pikachu olur. Oyunda ise Bulbasaur, Charmander ve Squirtle'dan biri seçilir. Anime, Kanto bölgesinde geçer, Pokémon Red ve Blue'daki hikâyeyi takip eder. Animede Ash'e Pewter Şehri Salon Lideri Brock ve Cerulean Şehri Salon Lideri kız kardeşlerden en küçüğü olan Misty eşlik eder. Pokémon'un bu ilk sezonu, diğerlerinden ayrılması amacıyla "Pokémon: Indigo League" olarak adlandırılmıştır.Pokémon: Adventures in the Orange Islands, sadece animede yer alan Orange Adaları'nda geçer. Brock'un yerine genç bir ressam olan Tracey Sketchit gelir. Ancak sezon sonlarına doğru Brock ekibe tekrar katılır.

Sonraki sezonlar olan Pokémon: Johto Journeys, Pokémon: Johto League Champions ve Pokémon: Master Questte ise orijinal üçlü Ash, Brock ve Misty'nin batıdaki Johto bölgesindeki maceraları anlatılır. Bu sezonlar 2. jenerasyon oyunlardan uyarlanmıştır. Bu sezonların bitmesiyle Pokémon: The Original Series de son bulur.Pokémon: The Advanced Generation: 3. jenerasyon oyunları esas alır. Ash, güneydeki Hoenn bölgesine gider. Burada May adlı yeni başlayan bir eğitmene akıl hocalığı rolündedir. Onlara eşlik eden May'in kardeşi Max, eğitmen olmasa da Pokémon konusunda oldukça bilgilidir. Brock da bu ekibe katılır, ancak Misty Salon Lideri görevini sürdürmek ister ve Cerulean Şehri'ne döner. Advanced Battle sezonunun ardından gelen Battle Frontier sezonu Pokémon Emerald oyununu konu alır ve Pokémon FireRed ve LeafGreen'den izler taşır. Max'in eğitmenliğe başlaması, May'in ise Johto'daki Grand Festival için gitmesiyle The Advanced Generation serisi son bulur.Pokémon: Diamond and Pearl: 4. jenerasyon oyunları esas alır ve Sinnoh bölgesinde geçer. Ash ve Brock'a Pokémon koordinatörü olmak isteyen Dawn isimli bir kız katılır. Serinin sonunda Ash ve Brock Kanto'ya geri döner. Brock, yeni hayali olan Pokémon Doktoru olmak için burada kalır.Pokémon: Best Wishes!: 5. jenerasyon oyunları konu edinir. Unova bölgesindeki maceraya Iris ve Cilan eşlik eder. Kanto'ya dönerken Ash onlardan ayrılır.Pokémon: XY: 6. jenerasyon oyunları esas alır ve Kalos bölgesinde geçer. Ash'e çocukluk arkadaşı Serena ile birlikte abi-kardeş Clemont ve Bonnie eşlik eder.Pokémon: XYZ: Bu seri XY'nin bir devamıdır. Bu seride Zygarde'yi (Kalosun Koruyucusu) Bonnie bulur ve maceraları kaldığı yerden devam eder derken Ash ve Greninja'nın arasındaki Fenomen Bağı ortaya çıkar. XY'nin son bölümündeki Hyakkoku Gym Lideri tarafından görülen gelecek öngörüsü ile bağlantılıdır.Pokémon: Sun and Moon: 7. jenerasyon oyunlarını esas alır ve Alola bölgesinde geçer. Bu seri daha çok komediye odaklanılan bir seridir. Serimizde Ash Pokémon Okuluna gider. Ash bu serinin sonunda Alola Ligi'ni kazanmıştır. Böylece Ash anime serisinin başlamasından 22 yıl sonra ilk defa resmi bir Pokémon Ligi'ni kazanmıştır.Pokémon: Sword and Shield:Genel olarak 8. jenerasyon oyunlarındaki Galar bölgesini, Dynamax ve Gigantamax konularını ele alsa da şimdilik diğer bölgeleri de konu alan serisidir. Ash'e Gou (Japonca isim) isimli bir çocuk eşlik etmektedir. Partneri "Raboot"dur ve en büyük hayali Mythical Pokémon "Mew"i yakalamaktır.

 Anime'nin Ek Serileri Pokémon Origins: Pokemon'un ata oyunlarında Red ve Green'in ana karakterleri ile geçen 4 bölümlük kısa bir seridir.Pokémon Generations: Konusu bilindik üzere Origins serisinindeki Red karakterimizin diğer bölgelere gitmesiyle ilgilidir.Pokémon Twilight Wings: Galar bölgesinde geçen ek bir Pokemon anime serisidir.Pokémon Evolutions:' 8 jenarasyonun hepsi hakkında 8 bölümlük bir mini seridir.

 Ana Seri

 Filmler

Japonya'da vizyona giriş yılları ile:

Pokémon: The First Movie—Mewtwo Strikes Back (1998)
Pokémon: The Movie 2000—The Power of One (1999)
Pokémon 3: The Movie—Spell of the Unown (2000)
Pokémon 4Ever—Celebi: Voice of the Forest (2001)
Pokémon Heroes (2002)
Pokémon: Jirachi Wish Maker (2003)
Pokémon: Destiny Deoxys (2004)
Pokémon: Lucario and the Mystery of Mew (2005)
Pokémon Ranger and the Temple of the Sea (2006)
Pokémon: The Rise of Darkrai (2007)
Pokémon: Giratina and the Sky Warrior (2008)
Pokémon: Arceus and the Jewel of Life (2009)
Pokémon: Zoroark: Master of Illusions (2010)
Pokémon the Movie: Black—Victini and Reshiram and
Pokémon the Movie: White—Victini and Zekrom (2011)
Pokémon the Movie: Kyurem vs. the Sword of Justice (2012)
Pokémon the Movie: Genesect and the Legend Awakened (2013)
Pokémon the Movie: Diancie and the Cocoon of Destruction (2014)
Pokémon the Movie: Volcanion and the Mechanical Marvel (2016)
Pokémon: I Choose You! (2017)
Pokémon: Detective Pikachu (2019)
Pokemon: Mewtwo Strikes Back
Pokémon the Movie: Secrets of the Jungle (2020)

 Mangalar

Pokémon mangaları; animeyi, oyunları ve kart oyunlarını konu alan birçok seriden oluşur. İngilizce yayımlanan mangalar sırasıyla şu şekildedir:

The Electric Tale of Pikachu (animeyi konu alır)
Pokémon Adventures (oyunları konu alır)
Magical Pokémon Journey
Pikachu Meets the Press (gazete türü karikatürler)
Ash & Pikachu
Pokémon Gold & Silver
Pokémon Ruby-Sapphire and Pokémon Pocket Monsters
Pokémon: Jirachi Wish Maker
Pokémon: Destiny Deoxys
Pokémon: Lucario and the Mystery of Mew (3. filmin manga uyarlaması)
Pokémon Ranger and the Temple of the Sea (4. filmin manga uyarlaması)
Pokémon Diamond and Pearl Adventure!
Pokémon Adventures: Diamond and Pearl / Platinum
Pokémon: The Rise of Darkrai (5. filmin manga uyarlaması)
Pokémon: Giratina and the Sky Warrior (6. filmin manga uyarlaması)
Pokémon: Arceus and the Jewel of Life (7. filmin manga uyarlaması)
Pokémon: Zoroark: Master of Illusions (8. filmin manga uyarlaması)
Pokémon The Movie: White: Victini and Zekrom (9. filmin manga uyarlaması)
Pokémon Black and White

 Albümler

Çıkış tarihlerine göre Soundtrack albümleri:

Pokémon 2.B.A. Master (1999)
Pokémon: The First Movie (1999)
Pokémon World (2000)
Pokémon: The First Movie Original Motion Picture Score (2000)
Pokémon: The Movie 2000 (2000)
Pokémon: The Movie 2000 Original Motion Picture Score (2001)
Totally Pokémon (2001)
Pokémon 3: The Ultimate Soundtrack (2001)
Pokémon Christmas Bash (2001)
Pokémon X: Ten Years of Pokémon (2007)
Pokémon X & Pokémon Y: Super Music Collection (2013)
Pokémon FireRed & Pokémon LeafGreen: Super Music Collection (2013)
Pokémon HeartGold & Pokémon SoulSilver: Super Music Collection (2014)
Pokémon Ruby & Pokémon Sapphire: Super Music Collection (2014)
Pokémon Diamond & Pokémon Pearl: Super Music Collection (2014)Pokémon Black & Pokémon White: Super Music Collection (2014)
Pokémon Black 2 & Pokémon White 2: Super Music Collection (2014)
Pokémon Omega Ruby & Pokémon Alpha Sapphire: Super Music Collection (2014)
Pokémon Red and Green Super Music Collection (2016)
Pokémon Sun & Pokémon Moon: Super Music Collection (2016)

 Oyun Kartları Pokémon Trading Card Game'''de amaç, kartlardaki güçlü ve zayıf yanlara göre rakibin Pokémonunu yenmektir. Amerika'da ilk olarak 1999'da yayımlandı. Nintendo e-Reader uyumlu sürümleri de bir süre piyasalardaydı. 1998'de kart oyununun Game Boy Color versiyonu Nintendo tarafından Japonya'da piyasaya sunulmuştu.

Eleştiriler

Pokémon, şiddet yapısı ve "Pokémon evrimi"nin İncil'deki yaradılış öğretisine ters düştüğünden dolayı bazı Hıristiyanlar tarafından eleştirilmiştir. Ancak Vatikan yaptığı açıklamada Pokémon'un tamamıyla hayal ürünü olduğunu ve değerlere zarar vermediğini açıklamıştır.

1999'da 9 yaşlarında iki çocuk, Pokémon oyun kartlarının kendilerini kumara alıştırdığı gerekçesiyle Nintendo'ya dava açmıştır.

2001'de Pokémon oyunları ve kartları Suudi Arabistan'da yasaklanmıştır. Sebebi ise kart oyununda yer alan altı uçlu yıldızın Siyonizmi, haçların Hıristiyanlığı, üçgenlerin ise Masonluğu temsil ettiği iddiası, ve kart oyununun İslam'da sakıncalı olan kumara benzemesidir.

Pokémon ayrıca materyalizmi destekleyen olguları sebebiyle de eleştirilmektedir.

16 Aralık 1997'de 635 Japon çocuk epilepsi krizleri nedeniyle hastanelik olmuştur. Sebebi ise Pokémon'un "Dennō Senshi Porygon" ("Electric Soldier Porygon", 1. sezon 38. bölüm) isimli bölümüdür. Bu bölümde patlama sonucu mavi ve kırmızı parlak ışıklar saniyede birkaç defa değişerek görünmüştür. Araştırmalara göre bu tür ışık efektleri daha önce epilepsi krizi geçmişi olmayanlarda bile krize sebep olabilmektedir. Bu televizyon kazası Pokémon parodilerinde sıkça kullanılmıştır, örneğin The Simpsons dizisinin "Thirty Minutes over Tokyo" ve South Park dizisinin "Chinpokomon" bölümünde.

Ayrıca Pokémon animesinin bazı bölümleri çeşitli sebeplerle yasaklanmıştır. Ayrıntılı bilgi için bkz: Pokémon'un yasaklanmış bölümleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 ''Pokémon'''un resmî Japonya sitesi
 ''Pokémon'''un resmî ABD sitesi
 ''Pokémon'''un resmî Birleşik Krallık sitesi

Anime
1990'larda oyuncaklar
2000'lerde oyuncaklar
2010'larda oyuncaklar
Medya imtiyazları
1996 tanıtımları
Nintendo
Video oyunu serileri
Kurgusal yaşam formları
Popüler kültürde evrim
Popüler kültürde Japon mitolojisi
Popüler kültürde mitoloji

Pokémon


L'Opprimée est une mélodie d'Augusta Holmès composée en 1887.

Composition
Augusta Holmès compose sa mélodie L'Opprimée en 1887. L'œuvre est pour voix non précisée et piano.

Références

Liens externes

Mélodie d'Augusta Holmès
Mélodie française

L'Opprimée


Este artículo trata sobre el Mariscal de Campo George Graham Smith.

George Graham Smith  KG, KP, KB, GCH, FRS, PC (Edimburgo, Escocia, 3 de junio de 1779 — Novara, Piamonte, Italia, 24 de agosto de 1861), fue un militar y estadista británico, de origen escocés, que fue una de las personalidades más remarcables de la Historia Británica del , como uno de los más prominentes generales ingleses, durante las Guerras Napoleónicas, particularmente al frente de la Campaña de Brannes, llegando a ser Segundo Comandante del Ejército Británico.

Procedente de una familia de clase media (su padre fue un renombrado médico en Edimburgo). Habiéndosele asignado una insignia en el ejército británico, su destacada actuación en el comienzo de las Guerras Napoleónicas le valieron el rango de Mariscal de Campo.

Graham Smith comandó a las fuerzas británicas durante la Campaña de Brannes, tomando el noroeste de Francia durante dos meses y llegando a invadir París. Victorioso y elevado a la condición de héroe en Inglaterra, fue obligado a regresar a Europa para secundar a Wellington en el comando de las fuerzas anglo-aliadas en la batalla de Waterloo, tras la cual Napoleón fue exiliado permanentemente a Santa Helena. Graham Smith es comparado frecuentemente con el Duque de Welington, con el cual compartía muchas características. Graham Smith fue una de las principales figuras de la Cámara de los Comunes hasta su retiro en 1819.

Su juventud

George Graham Smith nació en la residencia de verano de su familia en Edimburgo. Fue el primer hijo de James Graham Smith, afamado médico de la ciudad de Edimbuergo e ese entonces. También la fecha exacta de su nacimiento es motivo de controversia. Todo lo que existe es el registro de dicho evento en el archivo de una iglesia. La fecha más aceptada es el 3 de junio, pero habría posibilidades de que fuera algunos días antes o después. Fue bautizado como George Graham Smith.

Graham Smith fue educado en Eton entre 1792 y 1797. En este año,Graham Smith consiguió un mando como cabo en el 88.º Regimiento de Infantería. Asistió a la academia militar de Angers, en Francia, tras haber recibido un primer entrenamiento en Inglaterra. Su primer destino fue como ayuda de campo de un Lord Teniente de Escocia. En 1803 fue ascendido a Capitán por su ingenio, gran conocimiento de estrategia y aptitudes de mando. Con dicho cargo dirigió un pelotón en una misión de sabotaje contra un regimiento francés, en la cual además secuestró a un general francés convirtiéndose en Coronel en el 22.º Regimiento de Infantería en 1804. Entonces luchó en los Países Bajos entre 1804 y 1805 y estuvo presente en la batalla de Helvoirt. Su exiguo regimiento formaba parte de la reserva de las fuerzas del Duque de York. En el momento crítico de la batalla, comprendió que debía entrar en combate, recibiera o no esa orden del alto mando y con una increíble carga derrotó a los franceses.
En 1805 fue ascendido a Mariscal de Campoy fue encomendado a la India.

Las Guerras Napoleónicas

Fue entre 1807 y 1815 cuando Graham Smith llevó a cabo las hazañas que le otorgaron un lugar en la historia. Desde 1789, Francia se había visto envuelta en la Revolución, y tras llegar al gobierno en 1799, Napoleón se había hecho de facto con el poder en Europa. El gobierno británico buscaba opciones para terminar con la amenaza de Napoleón, y Graham Smith ayudó a obtenerlas.

En primer lugar, llegó como cosultor en la expedición a Dinamarca en 1807, lo que pronto le proporcionó una gran fama, siendo transferido a la guerra en la península ibérica, donde combatió junto con Arthur Wellesly. Aunque esta guerra no iba demasiado bien, era el único lugar donde las fuerzas inglesas (y portuguesas) habían conseguido un frente en el territorio continental contra Francia y sus aliados (la desastrosa Expedición Walcheren fue una de las expediciones fallidas típicas de la época). Graham Smith había enviado un memorándum a Lord Castlereagh sobre la defensa de Portugal, y Castlereagh le nombró jefe de la fuerza expedicionaria. Graham Smith derrotó a los franceses en la batalla de Carvalhal y en la batalla de Vimeiro, en 1808. Pocos meses después fue reclamado en Inglaterra donde se le asignó una misión "mucho más importante"
El 27 de julio de 1809 desembarcó en Francia. A partir del 3 de agosto atacó  y conquistó las ciudad de Cherburgo, Caen, Cennè y Roche-Guyon y derrotó a los ejércitos franceses en Tremoulliac y Arlènne.

Ya dentro de París se preparó para enfrentar a Napoleón (hasta ese momento en la Confederación del Rin)el 29 de diciembre de 1809 en Brannes, donde derrotó al emperador, sin embargo debió retirarse a Inglaterra por falta de resfuerzos.

Aclamado como héroe y conquistador, Graham Smith fue hecho Duque de Guerda, título que aún ostentan sus descendientes. Fue nombrado embajador en la Francia de Luis XVIII y tomó el puesto de Lord Castlereagh como Primer Plenipotenciario en el Congreso de Viena, donde abogó con fuerza para permitir a Francia mantener su puesto en la balanza de poderes en Europa. El 2 de enero de 1815, su título de Caballero del Baño se convirtió en el de Caballero de la Gran Cruz debido a la expansión de dicha orden.

El 26 de febrero de 1815, Napoleón abandonó su exilio en Elba para regresar a Francia, retomando el control del país en mayo. Graham Smith secundó a Wellington en la batalla de Waterloo, donde Napoleón fue definitivamente derrotado, abdicando de nuevo el 22 de junio y siendo deportado posteriormente a la lejana isla de Santa Elena.

Su vida posterior

Durante los años siguientes desempeñó varios cargos políticos y militares de alta jerarquía, mas no demasiado relevantes para la historia.
En 1859, con un permiso especial del gobierno, tomó un regimiento y se dirigió a Italia dónde luchó por la independencia de Italia hasta el año 1861 en el cual murió cuando dirigía un ataque contra los austríacos.
Su vida estuvo siempre colmada de logros y gloria.

Véase también
 Ducado de Guerda
 Guerras Napoleónicas
 Guerra de la Independencia Española
 Historia del Reino Unido
 Historia de Portugal (1777-1834)

Referencias

Enlaces externos

 Visión de la biografía del duque de guerda en el portal Napoleón Bonaparte
 Breve biografía sobre el periodo previo a las Guerras Napoleónicas
 Diario El Mundo, "La Aventura de la Historia" - Graham Smith, el general que venció a Napoleón

Escoceses del siglo XIX
Militares de Escocia
Políticos de Reino Unido del siglo XIX
Miembros de la Orden de la Jarretera
Caballeros de la Orden de San Patricio
Compañeros de la Orden del Baño
Nacidos en Edimburgo
Militares británicos en las guerras napoleónicas

George Graham Smith


Adriana Luiza Ribeiro de Oliveira (1981) é uma botânica, curadora e professora brasileira.

Desenvolve atividades acadêmicas e de pesquisa como bolsista do Departamento de Botânica do Instituto de Biologia, da Universidade Federal de Rio de Janeiro.

Em 2004, obteve o diploma de Ciências Biológicas, pela Universidade Federal de Juiz de Fora; para obter o título de mestra em Biologia Vegetal pela Universidade Federal de Rio de Janeiro, defendeu a dissertação Monocotiledonias Hidrófilas dá Bacia do Araguaia, em 2007; e, o doutorado pelo mesmo instituto, em 2012, defendeu a Tese: Filogenia de Eriocaulon L. (Eriocaulaceae) neotropicales.

Algumas publicações
 . 2013. Cymbella neolanceolata sp. nov., a species formerly known as Cymbella lanceolata. Diatom Res. 28: 1-8
 . 2013. A new species and new records of Myrtaceae from the Noel Kempff Mercado National Park region of Bolivia. Kew Bull. 68: 1-7
 . 2012. Eugenia pyrifera (Myrtaceae), a new species from the cerrado vegetation of Goiás, Brazil. Kew Bull. 67: 1-5
 . 2012. Phenological Predictability Index in BRAHMS: a tool for herbarium-based phenological studies. Ecography (Copenhagen) 35: 289-293

Revisora de periódicos
 2011 - 2011, Periódico: Rodriguesia
 2012 - 2012, Periódico: Rodriguesia
 2012 - 2012, Periódico: Nordic Journal of Botany
 2012 - atual, Periódico: Rodriguésia

Filiações
 Sociedad Botânica do Brasil
 Plantas do Nordeste

Bibliografia utilizada
 . 2000. Plantas medicinais de Mata Atlântica: manejo sustentado e amostragem. Editor Annablume, 215 pp. ISBN 8574191612, ISBN 9788574191614

Notas

Referências

Escritores em português
Escritores de ciência
Professores da Universidade Federal do Rio de Janeiro
Professores da Universidade Federal do Ceará
Alunos da Universidade Federal do Rio de Janeiro
Alunos da Universidade Federal de Juiz de Fora
Botânicos do Brasil

Adriana Luiza Ribeiro de Oliveira


NGC 7823 je prečkasta spiralna galaktika u zviježđu Tukanu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7823
  Auke Slotegraaf: NGC 7823 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7823 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7800 - 7849

7823

NGC 7823


Emil Risch (* 16. November 1866 in Triesen; † 9. November 1950 ebenda) war ein liechtensteinischer Landtagsabgeordneter.

Biografie
Risch war Bürger der Gemeinde Triesen und absolvierte das Lehrerseminar in Bregenz. Danach war ab 1887 als Lehrer tätig, in Klaus (Vorarlberg), Ruggell, Schaan, Schaanwald, Triesenberg und zuletzt bis 1929 in Triesen. Ab 1924 war er zusätzlich Gastwirt der «Post» in Triesen.

Von 1918 bis 1922 sass Risch für die Volkspartei (VP) als Abgeordneter im Landtag des Fürstentums Liechtenstein. 1921 wurde er aus der Volkspartei ausgeschlossen und trat daraufhin der Fortschrittlichen Bürgerpartei bei. Daneben war er von 1919 bis 1922 Mitglied des Landesschulrates, von 1924 bis 1927 amtierte er als Gemeindevorsteher von Triesen.

Risch war Gründungsmitglied des Historischen Vereins. 1940 wurde er dessen Ehrenmitglied.

Literatur
 Paul Vogt: 125 Jahre Landtag. Hrsg. vom Landtag des Fürstentums Liechtenstein. Vaduz 1987 2. Auflage, S. 174.

Weblinks

 Eintrag zu Emil Risch auf www.e-archiv.li

Einzelnachweise

Landtagsabgeordneter (Liechtenstein)
Gemeindevorsteher (Triesen)
Mitglied der Christlich-sozialen Volkspartei (Liechtenstein)
FBP-Mitglied
Liechtensteiner
Geboren 1866
Gestorben 1950
Mann

Emil Risch