Onthophagus singulariformis é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Kohlmann & Solis em 2001.

Referências

Ligações externas

singulariformis
Coleópteros descritos em 2001

Onthophagus singulariformis


An Potamogeton perfoliatus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl von Linné. An Potamogeton perfoliatus in nahilalakip ha genus nga Potamogeton, ngan familia nga Potamogetonaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Potamogeton

Potamogeton perfoliatus


Amphiplexia, rod crvenih algi iz porodice Clavicloniaceae. pripadaju mu dvije morske vrste uz australsku obalu, koje su isključene iz porodice Acrotylaceae.

Vrste
 Amphiplexia hymenocladioides J.Agardh
 Amphiplexia racemosa (J.Agardh) Kraft 1977

Izvori

Gigartinales

Amphiplexia


Eonian je deseti studijski album norveškog black metal-sastava Dimmu Borgir, a izdan je 2018.

Popis pjesama

Standardno izdanje
"The Unveiling" – 5:47
"Interdimensional Summit" – 4:39
"Ætheric" – 5:27
"Council of Wolves and Snakes" – 5:19
"The Empyrean Phoenix" – 4:44
"Lightbringer" – 6:06
"I Am Sovereign" – 6:48
"Archaic Correspondance" – 4:55
"Alpha Aeon Omega" – 5:18
"Rite of Passage" (Instrumentalna pjesma) – 5:16

Demo
"Ætheric" – 5:27
"Council of Wolves and Snakes" – 5:19
"Lightbringer" – 6:11
"I Am Sovereign" – 6:58
"Archaic Correspondance" – 4:57

Doprinosi
Shagrath - vokal
Galder - gitara
Silenoz - gitara
Gerlioz - sintisajzer i klavir
Daray - bubnjevi

Izvori

Albumi sastava Dimmu Borgir
Albumi iz 2018.

Eonian


බංගලාදේශයේ බුදු දහම 11වන සියවස තෙක්ම එරට අති ප්‍රමුඛ ආගම බවට පත්ව තිබුණ ද, වර්තමානයේ බුදු දහම බංගලාදේශයේ තෙවැනියට විශාලතම පිරිසක් අදහන ආගම බවට පත්ව තිබේ. එරට ජනගහනයෙන් 0.7%ක් පමණ ථෙරවාද බුදු දහම අදහති. බංගලාදේශයේ බෞද්ධ ජනගහනයෙන් 65%ක් පමණම චිතගොං කඳුකර ප්‍රදේශයේ සංකේන්ද්‍රණය වී පවතී. එම ප්‍රදේශයේ වෙසෙන චක්මා, මර්මා, තන්චන්ග්‍යා, සෙසු ජුම්මා ජනයා සහ බරුවා යන ජනයාගේ බහුර ආගම වන්නේ ද බුදු දහමයි. සෙසු 35%ක බෞද්ධ ජනහගහනය බෙංගාලි බෞද්ධ ප්‍රජාවගෙන් සමන්විත ය. බෞද්ධ ප්‍රජාව බංගලාදේශයේ ජනාකීර්ණ ප්‍රදේශ වන චිතගොං සහ ධකා ප්‍රදේශවල දක්නට ලැබේ.

ජනගහන විශ්ලේෂණය
2014 වන විට, බංගලාදේශයේ වානිජ නගරය වන චිතගොංහි බරුවාවරුන් සහ උප-නිවර්තන චිතගොං කඳුකර ප්‍රදේශවල වෙසෙන ස්වදේශික අරකානීස සම්භවයක් ඇත්තවුන්ගේන බහුතරයක් බෞද්ධාගමිකයන් බව හෙළිව තිබේ. බංගලාදේශයේ බෞද්ධාගමිකයන්ගෙන් බහුතරයන් එනම් 65%ක් පමණම බරුවා ජනයාගෙන් සමන්විත වේ. චක්මා, චක්, මර්මා, තන්චන්ග්‍යා සහ ඛ්‍යාන්ග් ජනයා අතීතයේ සිටම බුදු දහම අදහන්නෝ වෙති. සර්වසව වාදය අදහන ඇතැම් ගෝත්‍ර ද බෞද්ධ බලපෑමට නතුව ඇත. මේ අතරට ඛුමි සහ ම්රු ගෝත්‍ර අයත් ය. නමුත් සෙසු ගෝත්‍රවලට සාපේක්ෂව මේවායේ ඇත්තේ අඩු ව්‍යාප්තියකි.

ඉතිහාසය

පුරාවෘත්තයක් අනුව කියැවෙන්නේ ගෞතම බුදුන් වහන්සේ වරක් ධර්ම ප්‍රචාරය සඳහා මෙම ප්‍රදේශය වෙත පැමිණි බවයි. උන් වහන්සේගේ මාර්ගයෙහි ගමන් කිරීමට එහිදී පුද්ගලයකු හෝ දෙදෙනකු මහණ වූ බව ද කියැවේ. කෙසේනමුත්, අශෝක අධිරාජයාගේ සමය වන තෙක්ම මෙම ප්‍රදේශයේ බුදු දහමට එතරම් අනුග්‍රහයක් හිමි වූයේ නැත. ඉන්දියානු උපමහාද්වීපය පාලනය කළ පාල අධිරාජ්‍යය විසින් බොහෝ බෞද්ධ මතවාදයන් වර්තමාන බංගලාදේශය වෙත ව්‍යාප්ත කරන ලදී. ඔවුහු මහාස්ථාන්ගාර් සහ සෝමපුර මහා විහාරය වැනි විහාරාරාම ගණනාවක් ඉදිකළහ. බික්‍රම්පූර් නගරයේ උපන් සුප්‍රකට ආචාර්යවරයකු වූ ආතිෂ විසින් මහායාම බුදු දහම ව්‍යාප්ත කරන ලදී.

චන්ද්‍ර රාජවංශයේ පුරාණ්චන්ද්‍ර සහ සුබර්ණචන්ද්‍ර විසින් බුදු දහම වැළඳගත් අතර, හරිකේල් සහ චන්ද්‍රද්වීප් (බරිසාල්) පාලන කළ ඔවුන්ගේ අනුප්‍රාප්තික ත්‍රෛලෝක්‍යචන්ද්‍ර සහ ශ්‍රීචන්ද්‍ර ද ඔවුන්ව අනුගමනය කළහ. ඛාඩ්ගා රාජවංශය යනු භාට් යන පෙළපත් නාමය දරන ලද බෞද්ධ රජවරුන් විසූ රාජවංශයකි. ඔවුන් විසින් විහාර සහ ආරාම ගණනාවක් ඉදිකොට තිබේ. රාජභට රජු දැඩිව කැපවූ මහායාන බෞද්ධයකු ලෙස සැලකේ.

1202 තුර්කි ආක්‍රමණ සමයේ බුදු දහම විවිධ ස්වරූපවලින් ව්‍යාප්තව පැවති බැව් පිළිගැනේ. ආක්‍රමණික හමුදා විසින් විහාරාරාම ගණනාවක් විනාශ කොට තිබේ. නාලන්දා විශ්වවිද්‍යාලය වැනි බෞද්ධ අධ්‍යාපන මධ්‍යස්ථාන විනාශ කිරීම හේතුවෙන් බුද්ධාගම ශීඝ්‍රයෙන් පරිහානියට පත් වන්නට විය. 1980 දශකය දක්වා අනුයාත සියවස් ගණනාවක දී, සෙසු බෞද්ධයින් චිතගොං ප්‍රදේශය වටා ඒකරාශී වන්නට විය. මෙම ප්‍රදේශය බ්‍රිතාන්‍ය රාජ් (1858–1947) යුගය තෙක්ම ආක්‍රමණය නොකොට පැවතිණි. 19වන සියවසේ දී බෞද්ධ පුනර්ජීවන ව්‍යාපාර ඇරඹුණු අතර, මෙහි දී ථෙරවාද භික්ෂු නිකායයන් දෙකක් වූ සංඝරාජ් නිකාය සහ මහාස්ථබිර් නිකාය වර්ධනය විය.

චිතගොං කඳු ප්‍රදේශයේ බහුතර ජනයා බෞද්ධ ගෝත්‍රවලින් සමන්විත විය. ඔවුන්ගේ ආගම විවිධ ගෝත්‍රික ඇදහීම් සහ බෞද්ධ භාෂිතයේ සංකලනයක් ලෙස පැවතිණි. 1981 සංඛ්‍යාලේඛන අනුව, බංගලාදේශයේ ආසන්න වශයෙන් බෞද්ධයන් 538,000ක් ජීවත් වන අතර, ඔවුන් ජනගහනයෙන් සියයට 1කට මඳක් අඩු ප්‍රමාණයක් නියෝජනය වේ.

සංස්කෘතිය

චිතගොංහි බෞද්ධ විහාර කිහිපයක් දක්නට ලැබේ. බොහෝ බෞද්ධ ගම්මානවල, ශිෂ්‍යයින් ජීවත් වන බෙංගාලි (ජාතික භාෂාව) සහ ඇතැම් පාලි (පුරාතන බෞද්ධ සූත්‍රමය භාෂාව) ලියන්නට සහ කියවන්නට උගන්වන පාසැලක් (ක්යොං) දක්නට ලැබේ. සිය පාසල් අඡයාපනය හදාළ මිනිසුන්ට මෙම පාසල්වල මඳ කාලයක් නවාතැන් ගනීමට ද හැක. ප්‍රාදේශීය බෞද්ධ ආශ්‍රමය ග්‍රාමීය දිවියේ වැදගත් මධ්‍යස්ථානයක් වියත

විහාරවලින් පිටත බුදු දහම එය ව්‍යාප්තව පවතින ප්‍රදේශවල නොයෙකුත් ජනප්‍රිය ඇදහීම් සහ විශ්වාසයන් සමග මුසු වී පවතියි. බොහෝ ප්‍රදේශවල, බුද්ධ ප්‍රතිමා සඳහා විවිධ චාරිත්‍ර ඉටු කිරීම සිදු කෙරේ. බුදුන් වහ්නසේගේ දිවියේ වැදගත් සිදුවීම් සැමරීම සඳහා බංගලාදේශ බෞද්ධයින් විසින් නොයෙකුත් ප්‍රධාන උත්සව පවත්වනු ලබයි. සැබැවින්ම බුදු දහම මගින් දේව වන්දනාව ප්‍රතික්ෂේප කොට, බුද්ධත්වයට පත්වූ තැනැත්තකු ලෙස බුදුන් වහන්සේගේ මතකය පමණක් සිහිපත් කිරීම සිදුවුව ද, ජනප්‍රිය බුදු දහම තුළ බුදුන් ප්‍රමුඛ දේවතාවුන් සහ සුළු දේවතාවුන් රැසක් වන්දනාමාන කරනු දැකගත හැක.

ආගමික කටයුතු අමාත්‍යාංශය මගින් බෞද්ධ පූජාස්ථාන සහ පුරාවස්තු පවත්වා ගැනීමට සහ නඩත්තු කිරීමට සහාය සපයයි. පහර්පූර් (රාජ්ෂාහි ප්‍රදේශයේ) සහ මේනාමති (කොමිලා ප්‍රදේශයේ) පිහිටි පුරාතන විහාර ක්‍රි.ව. හත්වන සිට නවවන දියවස් දක්වා කාලයට අයත් යැයි සැලකෙන අතර, මේවා රාජ්‍යයේ ආරක්ෂිත ස්මාරක ලෙසින් නම්කොට ඇත.

ප්‍රමුඛ බංගලාදේශ බෞද්ධයින්

භික්ෂූන්

 පූජ්‍ය. ජ්‍යෝතිපාල මහාථෙර
 රාජ්ගුරු අග්ගවංස මහාථෙර
 පූජ්‍ය. ප්‍රඥානන්ද මහාථෙර

පරිපලනය

නියෝජ්‍ය ලේකම් සහ ඉහළ
අධිනීතිඥ දේවාසිෂ් රෝයි, චක්මා රාජා (චක්මා කවයේ ප්‍රධානී)

දේශපාලනය

දිලීප් බරුවා (බංගලාදේශයේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (මාක්ස්වාදී–ලෙනින්වාදී) (බරුවා)). වර්තමාන කර්මාන්ත කටයුතු අමාත්‍ය.
ජ්‍යෝතිරීන්ද්‍ර බෝධිප්‍රිය ලර්මා

කලාව සහ සාහිත්‍යය

 කණක් චන්පා චක්මා, කලා ශිල්පියෙකි
බිප්‍රදාශ් බරුවා, කතුවරයෙකි
පර්ථා බරුවා, ගායකයකු, සෝල්ස් සංගීත කණ්ඩායමේ ප්‍රධාන ගායක සහ ගිටාර් ශිල්පී

ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්
දේබබ්‍රාතා බරුවා
දේබාශිෂ් බරුවා
සුමන් බරුවා

මේවාත් බලන්න
 බරුවා (බංගලාදේශය)
 චක්මා ජනයා
 මර්මා ජනයා
 රඛිනේ ජනයා
 ජුම්මා ජනයා

ආශ්‍රේයයන්

බංගලාදේශය

බංගලාදේශයේ බුදු දහම


නාගර්ජුන නම් මහායාන බෞද්ධ දාර්ශනික භික්ෂූන් වහන්සේ විසින් දේශිත සංකල්පවල ප්‍රධාන සංකල්පය  මධ්‍යමක හෙවත් ශූන්‍යවාදය නම්වේ.  ඉංග්‍රීසි බසින් මධ්‍යමක සංකල්පය සහ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව යන එකිනෙකට ඍජු සඹඳතාවක් නොමැති සංකල්ප 2ටම Middle way හෝ Middle path යන යෙදුම භාවිතා කරන බැවින් ඉංග්‍රීසි බසින් බුදු දහම ඉගෙනගන්නන් අතර මෙම සංකල්ප පටලවාගැනීම දක්නට ලැබේ.

නාගර්ජුන හාමුදුරුවන්ට අවශ්‍ය වූයේ පෘථග්ජන භික්‍ෂුන් වහන්සේ නමක ලෙස බුදු දහම තේරුම් ගැනීම ය. උන්වහන්සේ ආර්කිමිඩීස්, නිව්ටන්, අයින්ස්‌ටයින් යන බටහිර උසස් ම යෑයි සැලකෙන බුද්ධිමතුන්ට වඩා බුද්ධිමත් වූහ.  නාගර්ජුන හිමියන් ඉදිරියේ ඔවුහු හිරු දුටු කදෝ පැණියෝ වෙති.

එහෙත් මෙයින් කියෑවෙන්නේ නාගර්ජුන හිමියන් දෙසූ සියල්ල නිවැරදි බවත් උන්වහන්සේ කළ කී දෙයින් බුදු දහමට අනතුරක් නොවීය යන්නවත් නොවේ. උන්වහන්සේගේ ශුන්‍යතාව නිවැරදි නොවීය. එය අවසානයේදී නිර්ගුණ් බ්‍රහ්මන් නමැති සංකල්පය නිර්මාණය කිරීමටත් එමගින් බුදුදහම භාරතයෙන් අතුගා දැමීමටත් ශංකරාචාර්යයන්ට උපකාරි විය.

ආශ්‍රිත ලිපි
 මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව
මධ්‍යමක

මධ්‍යමක


Drangedal Station (Drangedal stasjon) er en jernbanestation på Sørlandsbanen, der ligger i byområdet Prestestranda i Drangedal kommune i Norge. Stationen består af nogle få spor, to perroner og en stationsbygning opført i gult træ efter tegninger af Gudmund Hoel og Bjarne Friis Baastad. Stationsbygningen rummer en ventesal og et kommunalt informationskontor. De to arkitekter har desuden tegnet pakhuset, der fik tilføjet et relærum i 1968.

Stationen åbnede 2. december 1927, da banen blev forlænget fra Lunde til Neslandsvatn.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Sørlandsbanen
Etableret i 1927
Jernbanestationer i Telemark

Drangedal Station


116 (one hundred [and] sixteen) is the natural number following 115 and preceding 117.

In mathematics
116 is a noncototient, meaning that there is no solution to the equation , where  stands for Euler's totient function.

116! + 1 is a factorial prime.

There are 116 ternary Lyndon words of length six, and 116 irreducible polynomials of degree six over a three-element field, which form the basis of a free Lie algebra of dimension 116.

There are 116 different ways of partitioning the numbers from 1 through 5 into subsets in such a way that, for every k, the union of the first k subsets is a consecutive sequence of integers.

There are 116 different 6×6 Costas arrays.

See also
116 (disambiguation)

References

Integers

116 (number)


Halfdan Sigurdsson o Halfdan Hadafylke (995 – 1047) fue un caudillo vikingo de Hadafylki, reino de Ringerike, Noruega en el . Hijo de Sigurd Syr y Åsta Gudbrandsdatter, hija de Gudbrand Kula. Su hija Bergljot Halfdansdóttir casó con Finn Arnesson, un prominente noble y lendmann noruego que fue consejero real de Olaf II el Santo, Harald III de Noruega (por otro lado, hermano de Halfdan) y más tarde Svend II de Dinamarca. Su hermana Gunnhild casó con Ketil Kalv de Ringanes.

 Referencias

 Bibliografía
 Sturluson, Snorri, Heimskringla: History of the Kings of Norway, tr. Lee M. Hollander. Reprinted University of Texas Press, Austin, 1992. ISBN 0-292-73061-6
Weis, Frederick Lewis  Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700 (Genealogical Publishing Company. 1992)
Koht, Halvdan  The Old Norse Sagas'' (Periodicals Service Co.  1931)

Vikingos de Noruega
Nobles de Noruega del siglo XI

Halfdan Sigurdsson


Carles Puyol Saforcada (; d. 13 Nisan 1978), İspanyol eski millî futbolcudur. Tüm kariyeri boyunca Barcelona forması giymiştir ve takım kaptanlığı yapmıştır. Çoğunlukla defansın merkezinde oynamasına rağmen, sağ ve sol bek olarak da oynayabilmektedir. Defansif nitelikleri ve liderliği ile övülen Puyol, tüm zamanların en iyi defans oyuncularından ve kaptanlarından biri olarak kabul edilmektedir. Puyol'un sahadaki yetenekleri ve becerisi, takım arkadaşları ve taraftarlar tarafından kendisine "El Tiburón" (Köpekbalığı) lakabını kazandırmıştır.

Ağustos 2004'ten 2014'teki emekliliğine kadar Barcelona'nın kaptanlığını yaptı ve kulüp için 593 resmi maça çıktı. Altı La Liga ve üç UEFA Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu dahil olmak üzere 18 büyük kulüp şampiyonluğu kazandı.

Puyol, İspanya için 100 kez millî formayı giydi ve Euro 2008 ile 2010 FIFA Dünya Kupası'nı kazanan kadrolarda yer aldı. 2010 Dünya Kupası yarı finalinde Almanya'ya karşı maçın tek golünü attı.

Kulüp kariyeri
Futbola Barcelona altyapısında başlayan Puyol, 1999 yılında A takıma çıktı. Buradaki başarılı performansıyla Puyol, 2000'den itibaren hem FC Barcelona'nın hem de İspanya millî futbol takımının değişmez oyuncusu olmuştur. Ayrıca 2007 yılında dünyanın en iyi defansı seçilmiştir. Bir dönem sağ bek mevkiinde de oynamıştır. Kariyeri boyunca sadece Barcelona formasını giyen Katalan oyuncu, saç tarzı ile Kempes'i örnek almıştır. 5 numaralı formayı giymektedir. Ailesiyle futbol hayatını hiçbir zaman birbirine karıştırmamıştır.

4 Mart 2014 tarihinde, sezon sonunda futbolu bırakacağını açıkladı ve 15 Mayıs 2014 tarihinde resmi olarak futbolu bıraktı.

Millî takım kariyeri
İspanya millî futbol takımının formasını tam 94 kez giymeyi başaran Puyol, millî takım forması altında üç golü vardır. Aynı zamanda Katalonya millî futbol takımının formasını 5 kez giymiştir ama golü yoktur. Puyol İspanya millî futbol takımı forması altında tam yedi kupada mücadele etmiştir. Bunlar; 2000 Yaz Olimpiyatları, 2002 FIFA Dünya Kupası, 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası, 2006 FIFA Dünya Kupası, 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası, 2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası ve 2010 FIFA Dünya Kupası'dır.

İstatistikleri

Kulüp İstatistik
29 Mayıs 2011 itibarıyla.

Millî takım İstatistik

|-
|2000||1||0
|-
|2001||4||0
|-
|2002||10||1
|-
|2003||8||0
|-
|2004||10||0
|-
|2005||10||0
|-
|2006||10||0
|-
|2007||5||0
|-
|2008||14||1
|-
|2009||8||0
|-
|2010||11||1
|-
!Toplam||91||3
|}

Millî takım golleri

Başarılar

Barcelona
 La Liga:
 Şampiyon: 2004-05, 2005-06, 2008-09, 2009-10 ve 2010-11
 Copa del Rey:
 Şampiyon: 2008-09, 2011-12
 Supercopa de España:
 Şampiyon: 2005, 2006, 2009, 2010, 2011
 UEFA Şampiyonlar Ligi:
 Şampiyon: 2005-06, 2008-09 ve 2010-11
 UEFA Süper Kupası:
 Şampiyon: 2009, 2011
 FIFA Kulüpler Dünya Kupası:
 Şampiyon: 2009, 2011

İspanya

 FIFA Dünya Kupası:
 Şampiyon: 2010
 Avrupa Futbol Şampiyonası:
 Şampiyon: 2008
 Yaz Olimpiyat Oyunları:
 Gümüş Madalya (İkinci): 2000

Kişisel Ödülleri
 Don Balón Award: 2000 ve 2001
 Avrupa En İyi Defans Oyuncuları: 2004, 2005 ve 2009
 FIFA En İyi Defans Oyuncuları: 2005 ve 2007
 ESM Yılın Takımı: 2001-02, 2002-03, 2004-05, 2005-06 ve 2006-07
 UEFA Yılın Takımı: 2002, 2005, 2006, 2008, 2009 ve 2010
 UEFA Kulüp En İyi Defans Oyuncuları: 2006 ve 2007
 FIFPro Yılın Takımı: 2006, 2007, 2008 ve 2010
 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası Yılın Takımı: 2008
 FIFA Yılın Takımı: 2008, 2009 ve 2010
 2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası Yılın Takımı: 2009
 FIFA All-Star Takımı: 2010

Kaynakça

Dış bağlantılar

Resmî Site
Carles Puyol Twitter
FC Barcelona profili
2010 FIFA Dünya Kupası profili
BDFutbol profili
SoccerSurfer.com Profil
Millî takım profili

FootballDatabase profili and istatistikleri

1978 doğumlular
Katalonya doğumlular
Katalan futbolcular
FC Barcelona futbolcuları
2002 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2010 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Yaşayan insanlar
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2008 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2009 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
Avrupa Futbol Şampiyonası kazanan futbolcular
La Liga futbolcuları
İspanya millî futbol takımı futbolcuları
FIFA Dünya Kupası kazanan futbolcular
Defans futbolcuları
İspanya 23 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İspanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
İspanya 18 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
FC Barcelona B futbolcuları
FC Barcelona C futbolcuları
2000 Yaz Olimpiyatları futbolcuları
İspanyol Olimpiyat futbolcuları
Gümüş Olimpiyat madalyalı İspanyol sporcular
Segunda División B futbolcuları
La Liga 2 futbolcuları
Tercera División futbolcuları
UEFA Şampiyonlar Ligi'ni kazanan futbolcular
2000 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar
Gümüş Olimpiyat madalyalı futbolcular

Carles Puyol


في الفيزياء, يكون النظام الكمومي المفتوح  عبارة عن نظام كمومي أُوجدت لتكون في التفاعل مع النظام الكمي الخارجي، ألا وهي البيئة environment. يمكن مشاهدة النظام الكمومي المفتوح كجزء واحد مميز من نظام كمومي مغلق و أكبر، والجزء الآخر هو البيئة.

الأنظمة الكمية المفتوحة هو مفهوم هام في بصريات الكمومية quantum optics, و المقياس في الميكانيكا الكمومية measurement theory, و الميكانيكا الإحصائية الكمية، و علم الكون الكمومي quantum cosmology و التقريبات الشبه-كلاسيكية semiclassical approximations.

مراجع

ميكانيكا الكم

نظام كمي مفتوح


Varronia est un genre d'arbustes et d'arbres de la famille des Cordiaceae (anciennement inclus dans genre Cordia et dans la famille des Boraginaceae), comptant environ 163-245 espèces, et dont l'espèce type est Varronia corymbosa Desv.. Environ  originaires des Amériques tropicales et tempérées chaudes (de l'Arizona à l'Argentine).

Protologue
En 1756, le botaniste Patrick Browne propose le protologue suivant :

Liste d'espèces
Selon  :

Selon  (Attention liste brute contenant possiblement des synonymes) :

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Cordiaceae
Genre d'Angiospermes (nom scientifique)

Varronia


සියලු විවර්තන සංසිද්ධි පැහැදිලි කිරීමේ මූලික සාධකය වනනේ නිරෝධනයයි. තරංග දෙකක් එකතු වීමේ දී ඒවායේ විස්ථාපන එකතු වී තරංග දෙක අතර කලා වෙනසට අනුව අඩු හෝ වැඩි මුළු විස්ථාපනය නිර්මාණය වේ. පාරාන්ධ වස්තුවකින් වන විවර්තනයේ ඵලය, විවර්තන වස්තුවට එපිටින් වූ තරංගයේ විවිධ කොටස් අතර නිරෝධනයක් ලෙස දැකිය හැක. මෙම නිරෝධනයෙන් ඇති වන රටාව තරංගයේ තරංග ආයාමය මත රඳා පවතී. උදාහරණය ලෙස CD මත වූ දේදුණු රටාව දැක්විය හැක. බොහොමයක් විවර්තන සංසිද්ධීන් පහත දක්වා ඇති සරල සංකල්ප කිහිපය තුළින් අවබෝධ කරගත හැක.

විවර්තනයේ වඩාත් සංකල්පිත වශයෙන් සරල උදාහරණය වන්නේ තනි දික් සිදුරු විවර්තනයයි. එහි දී විශේෂයෙන් දික් සිදුර තරංගයේ තරංග ආයාමයට වඩා පටු විය යුතුය. තරංගය සිදුර හරහා ගිය පසු සිදුරු වූ ස්ථානයේ සරල තරංග ප්‍රභවයක් ඇත්තාක් මෙන් අර්ධ වෘත්තාකාර රැලිති රටාවක් ඇතිවේ. මෙම අර්ධ වෘත්තාකාර තරංගය විවර්තන රටාවකි.

අපි දැන් එවැනි පටු විවර දෙකක් සැලකුවහොත් මෙම විවර දෙකෙන් ඇති වන අරීය තරංග දෙක එකිනෙක සමඟ අධිස්ථාපනය විය හැක. උදාහරණ ලෙස තිරයක වූ කුඩා විවර දෙකකින් යුත් ජල තරංගයක් සලකන්න. තිරයේ ඈත කෙළවර වූ ඕනෑම ලක්ෂයක සම්පූර්ණ සම්පුර්ණ විස්ථාපනය වනනේ එම ලක්ෂ්‍යයේ දී එක් එක් අරීය තරංගවල විස්ථාපනවල එකතුවයි. එක් සිදුරකින් එන තරංග අනෙක සමඟ සැමවිටම එකම කලාවේ පවතින ලක්ෂ්‍ය ඇත. එනම් එම ලක්ෂ්‍යයේ දී දෙකම ඉහල යයි. මෙය නිර්මාණකාරී නිරෝධනය ලෙස හඳුන්වන අතර වඩා විශාල මුලු විස්තාරයකට හේතු වේ. තරංග ආයාමයේ අර්ධයකින් එක් අරීය තරංගයක් අනෙක සමඟ සැම කලාවේ නොපිහිටන ලක්ෂ්‍ය ඇත. එනම් එකක් ඉහල යන අතර අනෙක පහළ යයි. මෙහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ අඩු වූ මුළු විස්තාරයකි. මෙය විනාශකාරී නිරෝධනය ලෙස හැඳින්වේ. අවසාන ප්‍රතිඵලය වන්නේ තරංගයක ඇති ප්‍රදේශ හා තරංගය වර්ධනය වූ ප්‍රදේශ ඇති වීමයි.

තවත් සංකල්පිත වශයෙන් සරල උදාහරණයක් වන්නේ විශාල (තරංග ආයාමයට සන්සන්දනාත්මකව) තල දර්පණයක් මත වු තල ජල තරංගයක විවර්තනයයි. දර්පණයෙහි වූ දෝලනය වන සියලුම ඉලෙක්ට්‍රෝන එකිනෙක සමඟ සමකලාස්ථව දෝලනය වන්නා සේ පෙනෙන එකම එක දිශාව සම්ප්‍රේශක (දර්පණය) දිශාවයි. ඒ අනුව දර්පණයක් ආ‍ලෝකය පරාවර්තනය කරන්නේ තරංගයේ පතන කෝණයට සමාන කෝණයකිනි. මෙම ප්‍රතිඵලය පරාවර්තන නියම ලෙස හැඳින්වේ. දර්පණය කුඩාවත්ම එය වඩා විශාල කෝණ පරාසයකට ආලෝකය විවර්තනය කරයි.

තරංග ආයාමයට වඩා විශාල දික් සිදුරු විවර්තනය පෙන්නුම් කරන මුත් වඩාත් හොඳින් දැකගත හැක්කේ ඒවායේ තුඩු අසල දීය. තරංගයේ මධ්‍ය කොටස අඩු දුරවල්වලදී සීමා වූ බලපෑම් පෙන්නුම් කරන නමුත් වඩා විශාල දුරවල්වලදී ස්ථායී විවර්තන රටා පෙන්නුම් කරයි. මෙම රටාව එක ළඟින් විවරයේ පළල හරහා අතුරා ඇති සරල ප්‍රභව විශාල ගණනක නිරෝධන රටාවක් ලෙස සිතීමෙන් පහසුවෙන් තේරුම් ගැනීම හා ගණනය කිරීම සිදු කළ හැක.

මෙම සංකල්පය හයිජන්ස් - ෆ්‍රෙස්කල් න්‍යාය ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. තරංගයේ ව්‍යාප්තිය තරංග පෙරමුණේ සියලු ලක්ෂ්‍ය ද්විතීයික අරීය තරංගය සඳහා ලක්ෂ්‍ය ප්‍රභව ලෙස සැලකීමෙන් ආදර්ශනය කළ හැක. මෙම සියලු අරීය තරංගවල පසුව සිදුවන ව්‍යාප්තිය හා නිරෝධනය වන තරංග පෙරමුණ ඇති කරයි. ප්‍රභවය හා අනාවරණ ලක්ෂ්‍යය අතර සියලු ඉඩ දී ඇති පථ දිගේ වු (එනම් විවර්තනය වන වස්තු මඟින් හරස් වී නැති සියලුම පථ) තරංගවල නිරෝධනයෙන් මෙම නියමය ගණිතමය වශයෙන් ලැබේ.

http://en.wikipedia.org/wiki/Diffraction#The_mechanism_of_diffraction

විවර්තනයේ යාන්ත්‍රණය


İmparator, kralların da kendisine bağlı olduğu en yüksek hükümdar. Bir imparatorluğun erkek hükümdarına İmparator, imparatorluğun kadın hükümdarına '''imparatoriçe''' denir. Latince imperator (askeri kumandan) kelimesinden gelir. Rütbe ve mevkii olarak kralların üzerinde bulunan çok büyük bir devletin yöneticisine denir.

İmparator ile diğer monarşi hükümdarları arasındaki farklar
Monarşi ile yönetilen devletlerin hükümdarları değişik unvanlarla anılırlar. En yaygın olarak kullanılanları kral ve imparatordur. Net bir ayrım olmamakla beraber, tarihçilerin yaptığı tercüme ve yorumlara bakılarak farklılıklar şu şekilde listelenebilirler:
 İmparator, bilfiil veya hükmen diğer hükümdarları boyunduruğu altında toplar ancak bu hükümdarlar unvanlarını muhafaza edebilirler.
 İmparator geçmişte bağımsız olan birkaç ülkeyi yönetir. Bu anlamda etno-kültürel bir devletin hükümdarıdır.
 İmparator ilahi veya diğer yüksek seviyeden dini özellikler veya karakteristiklere sahip olduğunu iddia edebilir.

Bununla beraber bu ayrımlar daha çok kral ve imparator için geçerlidir. Dünya üzerindeki değişik monarşilerin hükümdarları padişah, halife, han, kağan, hakan, şah gibi isimlerle anıldığı gibi birbirinden farklı yetki ve özelliklere de sahip olabilirler.

Kaynakça
 Oxford İngilizce Sözlük, emperor maddesi

Soyluluk unvanları

İmparator


Türk kavimleri ile Araplar arasındaki ilişkiler Arapların İslam öncesi döneminde İpek Yolu vasıtasıyla ticaret ile sınırlıydı.

Halife Ömer Dönemi

Ömer zamanında Orta Asya Türk-Arap münasebetleri başlamıştır. Nihavend Savaşı'nı 642 yılında kazanarak İran'daki Sasani hakimiyetine son veren Müslüman Araplar, doğuya doğru ilerlediler ve Ceyhun nehrinin ötesinde Türkler ile karşılaştılar.

Halife Osman Dönemi

Batı Türkistan'ın bir kısmı ve Karadeniz'i egemenliği altında bulunduran Hazar Hakanlığı ile Araplar arasında yoğun mücadeleler yaşandı. İlk temaslar Ömer döneminde sağlandı ise de bu temaslar kendini küçük sınır çatışmaları olarak gösterdi. Osman döneminde ise bu sınır çatışmaları kademeli olarak şiddetli savaşlara döndü. 645 yılında Habib b. Mesleme komutasındaki Arap kuvvetleri Gürcistan'ı ele geçirdi. Bizler bundan sonra Hazarların sistemli ve kapsamlı bir saldırıya geçtiklerini görüyoruz. İlk Hazar saldırısında Arap orduları pusuya düşürüldü ve Araplar büyük zayiatlar verdi. 653 yılında Abdurrahman b. Rabia, Osman izin vermediği halde Hazarlar üzerine bir intikam seferine çıktı ise de Hazarlar bu orduyu yenerek, Abdurrahman b. Rabia'yı öldürdü.
Bu tarihten Osman'ın ölümüne kadar geçen süre içerisinde olan çarpışmalarda ise iki tarafta birbirine üstünlük sağlayamadı.

Emeviler Dönemi

Emevilerin 661 yılında halifeliği ele geçirmelerinden sonra Arapların Türk ülkelerine doğru ilerleyişleri devam etti. Türkler ile Araplar arasında en şiddetli mücadeleler ve savaşlar Emeviler döneminde yaşandı. Bu dönemde Orta Asya'da Göktürk egemenliği hüküm sürmekteydi.

Emevilerin Horasan valisi Ubeydullah bin Ziyad, 674 yılında ilk kez Ceyhun nehrini geçerek Maveraünnehir'in önemli Türk şehirlerinden Buhara'yı kuşattı. Buhara'da birçok Türk kılıçtan geçirildi. Buhara'nın Türk melikesi Kabaç Hatun, ağır bir vergi karşılığında Ubeydullah Bin Ziyad ile anlaşma yaptı. Bu anlaşma sonucu olarak Ubeydullah Bin Ziyad, iki bin Türk gencini asker olarak ordusuna aldı.

Müslüman Araplar, Horasan valisi Kuteybe bin Müslim zamanında bütün Maveraünnehir'i ve Batı Türkistan'ı ele geçirdiler. Baykent, Buhara, Semerkant ve Kaşgar gibi önemli Türk şehirleri Araplar tarafından yağmalandı . Kuteybe'nin ölümünden sonra Araplar Orta Asya'da tutunamadılar. Göktürklerin yeniden güçlendikleri dönemde Göktürk Hakanı Kültigin bu toprakları daha sonra geri aldı.

Orta Asya'da Göktürk hakanlığının sona ermesinden sonra, Batı Türkistan'da Türgiş hakimiyeti, Doğu Türkistan ve Baykal Gölü civarında Uygur hakimiyeti yaşanmaya başladı. Bu devirde Batı Türkistan'da hüküm süren Türgiş hakanlığı ile Arap İslam devleti arasında büyük mücadeleler yaşandı.

Türgiş Kağanı Su-lu Kağan, Arapların elindeki bazı Türk şehirlerini geri aldı. Ancak Su-lu Kağan'ın ölümünden sonra ortaya çıkan otorite boşluğu, Batı Türkistan'ın Araplar tarafından ele geçirilmesini kolaylaştırdı. Bu dönemde Batı Türkistan'daki şehirlerde oturan birçok Türk kitlesi ve göçebeliğe devam eden Türk boyları İslam'a girmeleri için zorlandı. Büyük çoğunluğunun İslamiyete geçmemesi sebebiyle kılıçtan geçirildi.

Türklerin İslamiyet'e topluca geçmelerinde ise bu savaşların etkisi olmamıştır. Türkler İslam'ı dönem savaşlarından yaklaşık 100 yıl sonra, komşu Fars milletinden öğrenmiştir. Fars etkileşimli bu olayın en büyük etkileri bugün Türkçede dini kelimelerin Fars kökenli olması ve İslam'a geçildiği dönem kullanılan Arap alfabesinin Farsî olmasıdır. Başka bir kaynağa göre Türklerin İslamiyetle tanışmaları ve İslamiyete geçmeleri zorla ve kanla olmuştur. Emeviler döneminde birçok Türk boyu İslamiyete geçmedikleri için Müslüman Emevi orduları tarafından kılıçtan geçirilmiştir. Birçok Türk, İslam ordularına zorla alınmıştır.

Abbasiler Dönemi ve Talas Muharebesi

Abbasiler döneminde, Emeviler döneminde zorla esir alınmış birçok Türk askerlikteki yetenekleri sonucunda Abbasi yönetiminde söz sahibi olmaya başladılar. Harun Reşit döneminde, saray muhafızları ve saray yönetiminin küçük bir kısmı Türklerden oluşuyordu. Halife Mutasım döneminde Türkistandan toplanan Türklerle Bağdat, Suriye ve Anadolu'da "Samerra" adı verilen ordugahlar kuruldu ve hassa ordusu teşkil edildi.

Orta Asya'da Talas'ta karşı karşıya gelen Çin ve bir kısmı Türk kökenli askerler ve yöneticilerden oluşan Arap orduları karşısında bölgede bulunan Türk boyları, Arap ordusunun yanında yer alarak Arap ordusunun kazanmasına yol açtı.

Bu savaş ve sonrasında gelen zafer ile Araplar Türklerin ilk müttefikleri oldular. Kazanılan zafer sonrasında Türkler Müslümanlığı kabul etmiş ve İslam Orta Asya'ya varmıştır.

Abbasi sonrası
Talas Muharebesi'nden sonra, Karadeniz'in kuzeyinde bulunan İtil Bulgarları (Tatarlar), daha sonra da Karahanlı Devletini teşkil eden Karluk, Yağma, Çiğil boyları Müslümanlığı kabul etmiştir. Daha sonra İslamiyete giriş yoğunlaştı.

Abbasiden Osmanlı dönemine kadar

Abbasi Halifeliğinin ortadan kalkmasından Osmanlı Devleti'nin sonuna kadar karşılıklı ilişkide Araplar yönetilen, Müslüman Türkler yöneten olmuştur.

1900 sonrası dönem

1900'lü yıllarda Osmanlı Devleti zayıflamaya ve dağılmaya başlamıştı. 1914 yılında patlak veren I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı Devleti İttifak Devletleri ile müttefik olmuştu. Ve savaş yıllarında Suudi Arapları, Osmanlı'ya karşı savaştılar ve bir bağımsızlık arayışı içine girdiler. Tabii bu arayışın gerçekleşmesi için İtilaf Devletleri ile müttefik oldular. Savaş sonunda Orta Doğu İngiliz ve Fransız mandası altına girdi. Daha sonra ayrı Arap devletleri kuruldu.

Ayrıca bakınız
 Hazar-Arap ilişkileri

Kaynakça

Arap tarihi
Türk tarihinde dış ilişkiler
Emevîler Halifeliği
Abbâsîler

Arap-Türk ilişkileri


فرانسيس دو فوركى ، ويعرف اختصاراً باسم فرانسيس دو  هو لاعب كرة قدم ليبيري يلعب للنادي الأهلي المصري سبق ولعب لاندية كثيرة مثل يانون كاوندى الكاميرونى وفاز بلقب احسن محترف في الكاميرون وهو ثاني لاعب كاميرونى ياخذها بعد مواطنه الأسطورة جورج وايا ولعب أيضا لاندية امريكيه لكن الاصابات ظلت تطارده حتى ذهب للنادى الاهلى المصري.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية ليبيريون
لاعبو كرة قدم رجالية ليبيريون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في ماليزيا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في مصر
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الولايات المتحدة
مهاجمو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون ليبيريون مغتربون في ماليزيا
رياضيون من مونروفيا
لاعبو الدوري الأسترالي لكرة القدم (1995–2004)
لاعبو الدوري الأمريكي لكرة القدم
لاعبو الدوري المصري الممتاز
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو النادي الأهلي (مصر)
لاعبو تونير ياوندي
لاعبو دي سي يونايتد
لاعبو كرة قدم ليبيريون
لاعبو كرة قدم ليبيريون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الكاميرون
لاعبو كرة قدم مغتربون في الولايات المتحدة
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم مغتربون في ماليزيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في مصر
لاعبو منتخب ليبيريا لكرة القدم
لاعبو مينيسوتا ثندر
لاعبو نادي أتروميتوس
لاعبو نادي سلاغور
لاعبو نادي كلنتن
لاعبو نادي نيويورك ريدبولز
مواليد 1985
مواليد في مونروفيا
لاعبو كرة قدم من مونروفيا

فرانسيس دو


Aleksej Lutsenko (født 9. september 1992) er en kasakhisk cykelrytter. Han cykler for det professionelle cykelhold .

I 2012 blev han U23 verdensmester i landevejscykling i en alder af 20 år.

Meritter

2012
 U23 Verdensmester i landevejsløb
5. etape, Tour de l'Avenir
1b. etape, Tour de Bulgarie
5. etape, Giro della Valle d'Aosta

2014
5. etape (ITT), Post Danmark Rundt
Tour of Almaty

2015
8. etape, Tour de Suisse
 National mester i enkeltstart
Tour of Almaty

2016
5. etape, Paris-Nice
Tour of Almaty
8. etape og samlet, Tour of Hainan

2017
5. etappe, Vuelta a España

2018
 National mester i landevejscykling

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Kasakhstan
Cykelryttere ved sommer-OL 2020

Aleksej Lutsenko


سيف الله مختار (20 فبراير 1921 - 7 ديسمبر 1989)، ممثل مصري كوميدي اشتهر بترديده لكلمة «ابه» على نحو مضحك، وشارك في الكثير والعديد من أعمال السينما و المسرح و التلفاز في فترة الستينات والسبعينات والثمانينات. ومثّل في عدد ضخم من الأفلام المصرية منها فيلم رجب فوق صفيح ساخن في عام 1979م و إمرأة في السجن في عام 1984م و رمضان فوق البركان في عام 1984م. ورغم محدودية وصغر مساحة الأدوار التي كان يلعبها وتسند إليه في أغلب الأعمال التي ظهر ومثّل بها طوال مشواره الفني، إلا أن مجرد ظهوره في أي عمل كان يعتبر مكسبا فعليا للعمل ويعزز من فرص نجاحه. حيث كان يجلب الفرحة والسعادة والضحك للمشاهد عند حضوره، ويرجع ذلك إلى أسلوبه المبتكر والمميز في الطابع الكوميدي. وقد برع الفنان سيف الله مختار في تقديم شخصية الساذج والأبله في جميع أعماله. وهو ممثل خفيف الظل، سريع البديهة محبوب من الجماهير. ويمكن مشاهدة تمثيله المميز في فيلمي (ممنوع في ليلة الدخلة)، و(الراقصة والطبال) مع الممثل الكوميدي محمد رضا.

ولقد ظهرت إشاعة عقب وفاته وانتشرت في مواقع التواصل الإجتماعي بأنه هو الأخ الشقيق للفنان أحمد رمزي وهي إشاعة كاذبة حيث أن الفنان أحمد رمزي له شقيق واحد إسمه حسن ويعمل في مجال الطب.

أفلامه
 يوميات نائب في الأرياف 1969.
 ممنوع في ليلة الدخلة 1976م
 عماشة في الأدغال
 عالم عيال عيال 1976م
 مولد يا دنيا 1976م
 لقاء هناك 1976م
 أفواه وأرانب 1977م
 رجب فوق صفيح ساخن 1979م
 إنهم يسرقون الأرانب 1983م
 امرأة في السجن 1984م
 الراقصة والطبال 1984م
 الإحتياط واجب 1984م
 القط أصله أسد 1985م
 رمضان فوق البركان 1985م
 هنا القاهرة 1985م
 العبقري والحب(فيلم) 1987م
 غريب في بيتي
 (فيلم العرضحالكجي) 1987م

مسرحياته
 روبابيكيا 1967م

المصادر

 صفحة سيف الله مختارعلى موقع السينما

ممثلو أفلام مصريون
ممثلو تلفزيون مصريون
ممثلو مسرح مصريون
مواليد 1339 هـ
مواليد 1921
وفيات 1410 هـ
وفيات 1989

سيف الله مختار


ඔබට අවැසි ලිපිය තෝරාගන්න

  මහගල්කඩවල වැව, මහගල්කඩවල
  මහගල්කඩවල වැව, රඹෑව

මහගල්කඩවල වැව


Štore () is a town in eastern Slovenia. It is the seat of the Municipality of Štore. It lies on the Voglajna River, just east of Celje. The area is part of the traditional region of Styria. The municipality is now included in the Savinja Statistical Region.

Name
The name Štore is probably originally an accusative plural derived from the Slovene common noun štor 'stump', referring to an area where stumps remained after it was cleared.

History
Until the Second World War, Štore was a hamlet of the village of Kresnike (today Kresnike is a hamlet of Štore). The town only developed in the mid-19th century, when the ironworks were established in the area after coal was found in the surrounding hills.

References

External links

 Štore on Geopedia

Populated places in the Municipality of Štore

Štore


E vitamini, kimyasal yapı itibarı ile bir tokol olup antisterilite vitamin olarak da bilinir. E vitamini yağda çözünen önemli bir antioksidandır ve özellikle hücre zarları ve lipoproteinlerde önemli antioksidan işlevler görmektedir. Epidemiyolojik ve sınırlı ara çalışmalar, E vitamininin kardiyovasküler hastalıkların, bazı kanserlerin ve öteki kronik hastalıkların riskini azalttığını belirlemektedir. Bazı büyük klinik deneylerle E vitamininin sağlığa yararları daha derinlemesine değerlendirilmektedir. Tokollerin (tokoferol ve tokotrienol) farklı bileşikleri E vitamini aktivitesi gösterir. En aktifi alfa-tokoferoldür. Geçmişte asıl olarak α-tokoferol üzerinde yoğunlaşılmışken, bugün öteki tokoferoller ve tokotrienoller daha fazla ilgi çekmektedir. İlk sonuçlara göre bunlar, α-tokoferolden farklı antioksidan ve diğer fonksiyonlara sahiptir.

Tarihi

E vitamini 1922'de, beslenme ile doğurganlık arasındaki ilişkiyi araştıran Evans ve Bishop tarafından bulundu. Aylarca E vitamininin olmadığı bir beslenmeye tabi tutulan dişi fareler, fetus emiliminden dolayı doğurganlık kaybına uğradı. Bu, beslenmelerine az miktarda taze hıyar, beyaz tohum ya da kurutulmuş alfalfa yaprakları eklenerek önlendi. Başlangıçta E vitamini terimi, doğurganlığı sürdürmek için gerekli olan ve bitkilerden elde edilen bir lipid ekstraktını tarif ediyordu. Sonraları, E vitamini aktivitesi gösteren 4 tokoferol ve 4 tokotrienolden ibaret 8 bileşik bulundu. Tokoferoller izole edildi ve ilk kez 1930'ların sonlarında tanımlandı; tokotrienoller de yaklaşık 25 yıl sonra tanımlandı.

Tokoferoller ve tokotrienoller aynı kroman halkaya sahiptir fakat tokotrienollerin fitil zinciri üç çifte bağ içerir. α-Tokoferol E vitaminiyle eş anlamlı hale gelmiştir ve insan ve hayvan dokularındaki predominant şekli olduğundan asıl araştırma konusu olmuştur. Ancak diğer tokoferol ve tokotrienoller de beslenmede önemli ve özel bir antioksidan ve biyolojik etkiye sahiptir ve artık daha fazla ilgi çekmektedir.

İşlevleri

E vitamini sinir sisteminin, kasların, hipofiz ve sürrenaller gibi endokrin bezlerin ve üreme organlarının fonksiyonları için önemlidir. E vitamini, biyolojik bir antioksidan olup, atardamar hastalıklarının ve kanserin önlenmesi için gereklidir.

Ayrıca nükleik asit metabolizması, askorbik asit sentezi, ve kükürtlü aminoasit metabolizmasında rol oynar. Mitokondrilerdeki lipidin oksidatif parçalanmasını önleyen Vitamin E keratin fosfat, adenozin trifosfat gibi yüksek enerjili fosfat bileşiklerinde fosforilasyon işlevini düzenler.

Sekiz farklı fakat birbirleriyle bağlantılı molekül ailesinden oluşur. Kan dolaşımını ve normal kan pıhtılaşmasını güçlendirir. Dokuların onarımı için gereklidir, bazı yaraların etrafında iz oluşma ihtimalini azaltır. Yüksek kan basıncını azaltır, kataraktı önler, atletik performansı geliştirir, bacaklardaki krampları açar, kılcal damar duvarlarını güçlendirirken sağlıklı sinirler ve kaslar oluşturur. Ayrıca sağlıklı bir deri ve cilt için gereklidir. Anemi ve prematüre (erken-doğum) bebeklerde oluşan göz bozukluluklarına karşı vücudu korur, yaşlanmayı geciktirir ve yaşlılık lekelerini önleyebilir. Ayrıca, yaşlanmaya bağlı hafıza kayıplarını önlemede etkilidir.

Birbiriyle ilgili birçok bileşik, E vitamini etkisi gösterir. Hemen hemen tüm vitaminler gibi E vitamini eksikliği de normal büyümeyi engeller ve bazen böbrek hücrelerinin bozulmasına neden olur. E vitamini yokluğunda hücrelerde doymamış yağ asitleri azalır ve mitokondrilerde, lizozomlarda ve hatta hücre zarı gibi organellerde anormal yapısal ve işlevsel değişiklikler görülür.

Antioksidan fonksiyonları

E vitaminin insanlardaki ana antioksidan fonksiyonu çoğunlukla α-tokoferollerle birlikte incelenir ve bu, lipid peroksidasyonunun engellenmesidir. Lipid peroksidasyonu hücre ve organel zarlarında, lipoproteinlerde, yağlı dokuda, beyinde ve PUFA'nın (poly unsaturated fatty acids = çoklu doymamış yağ asitleri) bol olduğu diğer dokularda özellikle yaygındır.

α-Tokoferol, zarlarda yaklaşık 1 moleküle 1000 lipid molekülü oranında bulunur. Fitil kuyruğu sayesinde, yüzeye yakın olan aktif kroman halkasıyla birlikte zar alt tabakasında konumlanmak gibi eşsiz bir yeteneğe sahiptir. Bu hem lipid antioksidanı olarak iş görmesine hem de diğer antioksidanlarla etkileşime geçerek oksitlenmiş halinden kendi haline yeniden dönüşmesine imkân sağlar. Diğer antioksidanlarla, özellikle de suda çözünenlerle sinerjisi, antioksidan sistemin önemli bir özelliğidir.

E vitamini aynı zamanda lipoproteinlerdeki lipid oksidasyonunu önlemede belirleyici rol oynar. α-Tokoferol LDL'deki bu etkiden sorumlu esas vitamin E formudur çünkü peroksil radikallerinin en yaygın ve en iyi temizleyicisidir. Fakat şilomikronlar da beslenmeye bağlı olarak diğer tokoferolleri ve tokotrienolleri α-tokoferole benzer ya da daha yüksek konsantrasyonda sürükleyebilir ve lipid antioksidanı olarak önemli bir rol oynayabilir. Bunlar aynı zamanda yağlı doku ve karaciğerde önemli bir lipid antioksidanı olarak iş görebilir. Bazı in vitro çalışmalarda tokotrienollerin LDL oksidasyonunu engellemede tokoferollerden çok daha etkili olduğu belirtilmektedir; öte yandan tokotrienol bakımından zengin bir beslenmeye tabi tutulmuş farelerden elde edilen plazmayla yapılan çalışmalar α-tokoferol ve α-tokotrienolün yaklaşık olarak aynı ölçüde engelleyici olduğuna işaret etmektedir; γ-tokoferol ve γ-tokotrienol aynı etkide bulunmasına rağmen bu α formlarında daha azdır. Bu bulgulardan yola çıkarak insanlara ilişkin direkt tahminlerde bulunmak zordur çünkü dinamik çevre farklıdır.

Tokoferoller ve tokotrienoller, peroksi radikallerinin yanı sıra, singlet oksijen ve diğer reaktif türleri ve serbest radikalleri de yakalar. E vitamininin azotlu reaktif türleri üzerindeki antioksidan etkisi gitgide daha fazla dikkat çekmektedir. Biyolojik sistemlerde, azotmonoksidin (NO) oksijenle reaksiyonundan azotdioksit (NO2) elde edilir. α-Tokoferol NO2 ile reaksiyona girer fakat bu γ-tokoferolle olmaz. Aksine, γ-tokoferol NO2'yi NO'ya dönüştürür.

Tıpta ve endüstride kullanımı

Erken doğan bebeklerde görülen hemolitik anemiyi düzeltmek en yaygın kullanım alanıdır. Orak hücreli anemide E vitamininin oraklaşma oranını azalttığı ve hastalığın prognozunu önemli ölçüde düzelttiği gösterilmiştir. Kistik pankreas fibrozu olan çocuklara E vitamini vermek faydalıdır. Yeni doğanın solunum sıkıntısını gidermekte kullanılır. Akdeniz tipi glikoz-6-fosfatdehidrogenaz eksikliği Akdeniz'e kıysı olan ülkelerde çok sık görülmektedir. Bu hastalara günde 800 IU E vitamini verildiğinde üç ay içinde hemolizin azaldığı ve eritrositlerin yaşama müddetinin uzadığı kati olarak gösterilmiştir. Bir yıllık tedavi ise bu hastaların kansızlıklarını önemli ölçüde gidermiş ve krizleri hafif atlatmasını sağlamıştır. Bazı kaynaklar, E vitamininin vücuttaki serbest köklerin birikmesine mani olduğunu ve böylece yaşlanmayı geciktirdiğini iddia etmektedir. Fakat demir ve C vitamini ise bu serbest kökleri meydana getirerek iltihaplanma ile mücadeleyi kolaylaştırmaktadır.

E vitamini şeker hastalığındaki dejeneratif değişiklikleri önlemek, devamlı düşükleri tedavi etmek, sporcuları kuvvetlendirmek, erkek kısırlığını düzeltmek, prostat büyümelerini kontrol altında tutmak, katarakt meydana gelmesini önlemek, bazı deri hastalıklarını tedavi etmek için kullanılmıştır. Kozmetik sektöründe krem ve losyon formülasyonlarında kullanılır. Şampuan vb. ürünlerde de E vitamini kullanılabilmektedir.

Fiziksel ve kimyasal özellikleri

E vitamini yağda çözünen vitaminlerdendir. Bu yüzden hücre zarında bol miktarda bulunur. E vitamininin etkilerini gösteren 8 tokoferol ve tokotrienol vardır. α-tokoferol diğer tokoferoller içinde en etkili olanıdır. α-tokoferol ve daha çok kullanılan α-tokoferil asetat; hafif sarı, kokusuz, yağımsı berrak ve oldukça yapışkan maddelerdir. Doğada bulunan dekstro şekli fizyolojik olarak en etkili izomeridir. Suni rasemik α-tokoferol (DL-α-tokoferol) ve esteri, tekabül eden dekstro izomerinin %70-75 etkisine sahiptir. β ve γ tokoferoller, α izomerinin yarısı kadar, δ izomeriyse ancak % 1'i kadar etkilidir. Tokoferoller billuri şekilde elde edilemez. Oksijensiz ortamda 200 °C'ye kadar dayanır. Organik asitlerden 100 °C'ye kadar müteessir olmaz. Alkaliler etki eder. Oksidasyonla biyolojik etkisini hızla kaybeder. Acılaşmış yağda E vitamini bulunmaz. Işık ve bilhassa ultraviyole (morötesi) ışınlara karşı dayanıksızdır. Onun için E vitamini ihtiva eden gıdalar güneşe maruz bırakılmamalıdır. E vitaminininin bazı oksidasyon ürünleri K vitamini etkisi gösterir. Kızartmalarda E vitamininin %50-90'ı kayıp olur. Suni olarak ağartılmış unlarda E vitaminin bir kısmı harap olmaktadır. E vitamini antioksidan olduğundan yağlara katılarak yağın dayanıklılığı artırılır.

Biyolojik etkileri

 Sinyal iletimi

α-Tokoferol, sinyal iletiminde önemli bir izoenzim olan Protein Kinaz C'nin (PKC) inhibisyonunda β, γ ve δ-tokoferollerle α-tokotrienolden daha güçlüdür.

 Trombosit yapışması

Çözülebilir fibrinojenin çözülemez fibrine dönüştüğü ve kanın pıhtılaştığı akıştaki ilk olay budur. Trombosit yapışması ve toplanması, kanamadan ölümün engellenmesi için kesinlikle gereklidir.

 3-hidroksi-3-metilglutaril-koenzim A (HMG-CoA) redüktazın transkripsiyon sonrası bastırılması

Bu enzim, kolesterol sentezi için önemlidir.

 Hücre dışı sıvıların kontrolü

Emilim ve taşınma

E vitamini trigliserid ve kolesterol gibi diğer nonpolar lipidlerle aynı şekilde emilir. Karaciğerin ürettiği safra, tokoferolleri diğer yağda çözünebilen bileşiklerle birlikte misellere katarak emülsiyon haline getirir ve böylelikle emilimi kolaylaştırır. Asetat ve süksinat gibi α-tokoferol esterleri lipazlar tarafından hidroliz edilir (lipazı pankreas üretir) ve serbest α-tokoferol olarak emilir. Lipaz ve safra üretimini destekleyen yemek yağlarının alınması E vitamininin emilimi için zorunludur. E vitamininin suda çözünen bir biçimi olan TPGS, kendi misellerini oluşturur ve lipaz veya safra tuzlarının yardımı olmaksızın emilir.

Tokoferoller ince bağırsaktan emilip bağırsak duvarında üretilen şilomikronlardaki lenf içine salgılanır. Lipoprotein lipazları şilomikronları hızla katabolize eder ve küçük bir miktar tokoferol, şilomikron kalıntılarından diğer lipoproteinlere veya dokulara transfer edilebilir. Bu sırada E apolipoproteini, şilomikron kalıntılarına bağlanır. Karaciğerin spesifik E apolipoprotein reseptörleri bulunduğundan, şilomikron kalıntılarının çoğunu tutar ve temizler. Kalıntılardaki tokoferoller çok düşük yoğunluklu lipoproteinlere (VLDL) salgılanır ve plazma yoluyla sirkülasyonu sağlanır. VLDL, lipoprotein lipaz tarafından, plazma tokoferollerinin büyük bölümünü taşıyan ve onları kolayca yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) ile değiştiren düşük yoğunluklu lipoproteinlere (LDL) hidroliz edilir. HDL'deki tokoferoller plazma tokoferolünü karaciğere geri getiren sirkülasyon esnasında şilomikron kalıntılarına kolayca geri transfer olur.

Tokoferollerin dokulardan alımı değişkenlik gösterir ve iyi bilinmemektedir. Tokoferoller şilomikronların ve VLDL'nin hidrolizi sırasında dokulara dağıtılabilir. Yine de, tokoferollerin LDL'den dokulara büyük oranda transferinin temelinde, doku hücrelerinin yüzeyindeki LDL reseptörlerinin hareketinin yanı sıra tokoferolün zarlardan geçerken çok yoğun bölgeden az yoğun bölgeye direkt geçişi yatmaktadır. Bu geçiş lipoproteinlerden dokulara veya dokulardan lipoproteinlere olabilir. Tokoferolün dokulardan alımı hem hızlı (plazma, alyuvarlar, dalak ve karaciğer) hem de yavaş (kalp, testis, kas, beyin ve omurilik) olarak tanımlanmıştır.

Tokotrienollerin emilimi tokoferollerinkine benzemektedir. Fakat bunların taşınması ve dokulardan alımı, α-tokoferolünkinden farklı görünmektedir. Tokotrienoller şilomikronun temizlenmesiyle plazmadan kaybolur ve trigliseridlerle birlikte yağlı dokuda birikir.

Vitamin E ve insan sağlığı

E Vitamini alımı için geleneksel tavsiyeler vitaminin vücut fonksiyonlarına katkısı ve kronik hastalıkları önlemedeki muhtemel rolleri göz önüne alınmadan belirlenmiştir. Klinik ve biokimyasal verilerce normal fertlerde E vitamininin eksikliğini belirleyen deliller görülmemekte eksiklik yalnız yağ absorblamayan uzun süreli hastalarda görülebilmektedir. E vitamini aktivitesinin normal dietlerde kafi olduğu sanılmaktadır. Müsaadeler ABD geleneksel gıdalarna göre belirlenmiştir. Yetişkin erkekler için 10 mg α-tokoferole eşdeğer, yetişkin kadınlar için ise 8 mg kafi değerlerdir. Araştırmalara göre bugün insanlar önerilen bu miktarlardan fazlasını almaktadır ki bu fazlalıkların insan sağlığına birçok yönden olumlu etkileri vardır.

E vitamininin sağlığa yararları:

 Hücrelerin oksidatif tahripten korunması
 LDL'nin oksidasyondan korunması
 Bağışıklık sisteminin güçlendirilmesi
 Göz merceği, sinir dokusu, kan damarları, kıkırdak vb. özel dokuların oksidatif tahribinin azaltılması
 HMG-CoA redüktaz enziminin inhibisyonu yoluyla kolesterol sentezinin azaltılması

E Vitamininin Gerekliliği

vitamininin birinci fizyolojik rolü biyolojik antioksidan olmasıdır. E vitamininin antioksidan fonksiyonu diyetteki çoklu doymamış yağ asitlerinin (PUFA) oksidasyonunun önlenmesidir. Gerekli olan E vitamininin miktarı yağ asidinin çifte bağ sayısı ile artan PUFA'nın otoksidasyon ihtimaline bağlıdır. İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan çok sayıdaki çalışma raporuna göre alınan PUFA'nın gram başına gerekli E vitamini miktarı PUFA'nın oksidatif zararlarından korunmak için 0,4-0,8 mg'dır. Uzun zincirli PUFA'ca zengin diyetlerde vitamin E gerekliliği çok daha yüksek olmalıdır.

E vitamini eksikliği

1920'lerin başlarında yapılan bir gözlem, sonradan E vitamini diye adlandırılan bir beslenme faktörünün, farelerde fetus emilimini önlemek için gerekli olduğunu ortaya koydu. Sonradan onun erkek hayvanlarda normal üretkenlik için gerekli olduğu ortaya çıkarıldı. Son olarak E vitamini eksikliği birçok patolojik durumla ilişkilendirildi. E vitamini eksikliği her hayvanda başka etki göstermektedir. Tavşan ve maymunların erkeklerinde kısırlık, hindilerde kanama, maymunlarda hemolitik Anemiye vs. sebep olmaktadır.

İnsanda E vitamini eksikliği:

Doğada ve besinlerde oldukça bol olan E vitamini eksikliği insanlarda çok az görülür. Çok az sayıda rapor insanlarda E vitamini yetersizliğini bildirmektedir. Günde yalnız 2–3 mg tokoferol 1-2 yıl süre ile verilirse yetişkin insanlarda E vitamini yetersizliği semptomları (Eritrositlerde peroksidatif hemoliz) gözlenmektedir. Kalıtsal E vitamini yetersizliği olan hastalarda yürümede zorluk, konuşamama, ilerleyen beden hareketleri bozukluğu (ataxia) gibi şiddetli nörolojik semptomlar rapor edilmiştir. Yağla yetersiz beslenmelerde nöromuskular bozukluklar 10-20 yıl sonra, çocuklarda yetersiz beslenmelerde belirtiler çok daha kısa sürede görülür. Erken doğan bebeklerde E vitamini eksikliğine bağlı olarak hemolitik Anemi görülür. E vitamini yağda eriyen bir vitamin olduğu için sindirim esnasında yeterince yağ alınamadığı zaman E vitamini eksikliği görülür ki, bu da kandaki Eritrositlerin ömrünün kısalmasına yol açar. E vitamini eksik olan kimselerin eritrositleri bazı oksidan maddelere karşı dayanıksızıdr. Vitamin E yetersizliğinin immün sistemi üzerinde etkili olduğu rapor edilmiştir.

E vitamini fazlalığı

E vitamini fazlalığında, mide bulantısı ve sürekli kusma ya da nadiren mide ağrıları görülür.
E Vitamini, vücut dokularının ve cildin sağlıklı olmasını ve bağışıklık sisteminin güçlenmesini sağlar. Sağlıklı bir kemik yapısı için de gereklidir

Benzerleri ve türevleri

E vitaminin pek çok oksidasyon ürünü in vitro ve in vivo sistemlerde gözlemlenmiştir. Bunlar arasında kinonlar (α-tokoferilkinon), dimerler ve kinon-epoksitler vardır. Bazı hayvan dokuları tokoferilkinonu, hala etkili bir antioksidan olan mukabil hidrokinona indirgeyen bir enzim içerir. Yıllar boyunca E vitamininin bazı sıra dışı özellikleri, bazı koşullarda peroksidasyon reaksiyonlarını hızlandırma yeteneği açıklanamamıştır. Fakat 1993'te Ingold ve meslektaşları, bu sonuçlara sebebiyet veren bir hipotez geliştirmişlerdir. Onlar E vitamini fenoksil radikalinin düşük yoğunluklu lipoprotein dispersiyonları gibi ortamlarda lipid oksidasyonunu hızlandırabileceğini ileri sürmektedirler.

E vitamininin benzerleri de iyi antioksidanlardır. Osawa 1991'de, tokoferol ve sinnamik asidden türetilen yapısal elementleri içeren A ve B prunusoller tanımlamıştır. Yapısal zeminde parçaların hiçbirinden güçlü antioksidan aktivite beklenmemesine rağmen etanolde otookside olan linoleik asidle yapılan testlerde bileşikler BHA ve diğer tokoferol türevleriyle karşılaştırılabilir özellikler göstermiştir.

E vitamini kaynakları

Vitamin molekülleri içinde en büyüğü olan E vitamini, tahıl, tahıl ürünleri, süt, süt ürünleri, kırmızı et, sebze ve yağlarda, tahıl embriyoları, küspeler ve yeşil yapraklı bitkilerde bulunur. En önemli kaynak tohum yağlarıdır (nebati yağlar). Ekmek ne kadar esmer ise o kadar çok E vitamini ihtiva eder. Et ve meyvede çok az vardır. Normal yeme ile günde 5–10 mg E vitamini alınır. ABD'de tavsiye edilen miktar 15 mg/gün olduğu halde Kanada'da 9 mg/gün'dür. Bazı besinlerin 100 gramında bulunan α-tokoferolün miligram cinsinden miktarı şöyledir:

 sebzelerde 90
 sıvı yağlarda 50
 tahılda 45
 yumurtada 10,7
 margarinde 10,2
 fasulyede 9
 koyun ve sığır etinde 1,7
 tereyağında 1,6
 tavukta 1,6

Ayrıca bakınız

 Antioksidan
 Gıda katkısı
 Tokol
 Vitamin
 E vitamini eksikliği

Kaynakça

Kaynakça
 Prof. Dr. Halit Keskin; Besin Kimyası (I-II), İ.Ü. Yayınları, (İstanbul, 1987)
 H.D. Belitz, W. Grosch; Food Chemistry, Springer Verlag (Berlin, Heidelberg, New York, Paris, Londra, Tokyo, 1987)
 Richard A. Larson; Naturally Occuring Antioxidants, Boca Raton (Lewis Publishers, 1997)
 Fereidoon Shahidi; Natural Antioxidant: Chemistry, Health Effects and Applications, Champaigh, III (AOCS Press, 1997)
 Andreas M. Papas; Antioxidant STATUS, Diet, Nutrition and Health, Boca Raton (CRC Press, 1999)

İlaçlara kıvam veren maddeler

E vitamini


Ryarsh es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Tonbridge and Malling, en el condado de Kent (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Ryarsh tiene una superficie de 3,81 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Ryarsh tenía 617 habitantes (49,59% varones, 50,41% mujeres) y una densidad de población de 161,94 hab/km². El 15,72% eran menores de 16 años, el 76,82% tenían entre 16 y 74 y el 7,46% eran mayores de 74. La media de edad era de 43,64 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 20,19% estaban solteros, el 62,69% casados y el 17,12% divorciados o viudos.

El 95,3% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 2,43% de la población, mientras que el 2,27% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 99,51% eran blancos y el 0,49% mestizos. El cristianismo era profesado por el 82,5%, mientras que el 11,67% no eran religiosos y el 5,83% no marcaron ninguna opción en el censo.

333 habitantes eran económicamente activos, 327 de ellos (98,2%) empleados y 6 (1,8%) desempleados. Había 261 hogares con residentes, 7 vacíos y 0 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Kent
Parroquias civiles de Kent

Ryarsh


Warren County er navnet på 14 counties i USA. De er opkalder efter general Joseph Warren, som blev dræbt i slaget ved Bunker Hill i den amerikanske uafhængighedskrig:

 Warren County, Georgia
 Warren County, Illinois
 Warren County, Indiana
 Warren County, Iowa
 Warren County, Kentucky
 Warren County, Mississippi
 Warren County, Missouri
 Warren County, New Jersey
 Warren County, New York
 Warren County, North Carolina
 Warren County, Ohio
 Warren County, Pennsylvania
 Warren County, Tennessee
 Warren County, Virginia

Warren County


Urban Decay, un brand American de produse cosmetice  cu sediul în Newport Beach, California, este o filiala a companiei franceze de cosmetice L ' oréal.

Gama lor include produse de buze, ochi, unghii, precum și altele de corp și față. Piața sa țintă sunt femeile tinere, deși nu este limitată la această gamă, și este, de asemenea, proiectat pentru a face apel la clienții care doresc să achiziționeze produse de machiaj care sa nu dauneze pielii. Proodusele sale sunt vândute în marile magazine din Statele Unite, cum ar fi Macy, Sephora, Ulta, Nordstrom, și de pe site-ul oficial precum și în alte câteva țări, cum ar fi Mexic și Germania.

Istoria

Roz, roșu și bej erau tonurile care au dominat industria frumuseții până la mijlocul anilor 90. În 1995, Sandy Lerner, un co-fondator al Cisco Systems, și Pat Holmes erau la vila lui Lerner, înafara Londrei, când Holmes a amestecat zmeură cu negru pentru a forma o nouă culoare, pe care au numit-o Urban Decay. Apoi, au decis să-și deschidă o companie de cosmetice. Lansată în Ianuarie 1996, compania oferea o colecție de zece rujuri și 12 lacuri de unghii. Paleta lor de culori a fost insipirată din peisajele urbane, și aveau nume precum Gândac, Fum, Ruginit, Ulei Scurs și Ploaie Acidă.

În 2000, Moet-Hennessy Louis Vuitton a cumpărat Urban Decay. În 2002, Falic Group (proprietarii colecțiilor Perry Ellis) au cumpărat Urban Decay. În 2009, Castanea Partners (o firmă privată) au obținut Urban Decay. Pe 26 noiembrie 2012, L'Oréal au anunțat că vor cumpăra Urban Decay Cosmetics. L'Oréal a câștigat compania în 2013. L'Oréal a plătit o sumă estimată de $350 miloane pentru Urban Decay.

Primăvara în 2015, Urban Decay s-au extins pe plan media cu un site Tumblr, The Violet Underground. Avea colaborări cu artiști tineri cum ar fi Baron Von Fancy.

Testarea pe animale
În 2009, Urban Decay a primit aprobarea de la  Coalition for Consumer Information on Cosmetics, și People for the Ethical Treatment of Animals (PETA) au premiat compania cu al cincilea premiu Cea Mai Buna Colectie de Machiaje care să nu dăuneze pielii.

Totuși, PETA a șters Urban Decay de pe lista lor cu produse de machiaj care nu dăunează pielii după ce Urban Decay au anunțat pe 6 iunie 2012 că vor începe să-și vândă produsele și în China, o țară știută pentru comportamentul lor față de testarea produselor pe animale înainte de a le lansa pe piață. O lună mai târziu, pe 6 iulie 2012, Urban Decay a anunțat că nu își vor mai vinde produsele în China.

Începând cu anul 2014 Urban Decay nu a mai angajat animale în creația produselor. PETA și The Leaping Bunny Program (CCIC) au declarat brand-ul ca fiind nedăunător. Urban Decay oferă pensule 100% sintetice create din taklon, o alternativă pentru pensulele create din păr de animal.

Colecții
The Naked Collection a fost lansată inițial cu Naked Palette, un set de 12 farduri în culori neutre, mate și metalice și o pensulă originală sintetică.

The Naked Palette are un scor de 4.9 din 5 stele și 99% din consumatori o recomandă.

Mai târziu colecția s-a extins cu alte palete incluzând
Naked 2, Naked2 Basics, Naked 3, Naked Smoky, și Naked Ultimate Basics. O sub-colecție de la colecția originală Naked, Naked Complexion, includ alte produse de piele cum ar fi fonduri de ten, corectoare, farduri de obraz și instrumente de machiaj pentru fiecare.

Urban Decay au de asemenea colaborări cu celebrități precum Gwen Stefani. Colaborarea cu Gwen Stefani face parte dintr-o inițiativă pentru drepturile femeilor, The Ultraviolet Edge, pe care Urban Decay a lansat-o urmând ca banii pe care îi câștigă să-i doneze unei organizații benefice femeilor în 2016.

De asemenea, compania a lansat și două palete ediție limitată inspirate din filmele Disney Alice in Wonderland și Alice Through the Looking Glass.

La începutul anului 2017, Urban Decay a anunțat că vor lansa o colecție de ruj lichid numit Vice.

Referințe

External links

Urban Decay (cosmetice)


Baraj Ateşi (BA) ya da Baraj Atışı, özel surette ve belirli bir hedefe nişan alınarak yapılan atıştan farklı olarak, bir boşluğu veya sahayı doldurmak maksadıyla yapılan atış türüdür.

Atışı yapan platform veya mühimmata göre değişiklik göstermekle beraber Topçu Barajı, Roket Barajı gibi isimlendirilmelerde mevcuttur.

İngilizcesi Barrage veya atışı yapan platforma göre değişiklik göstermekle beraber Artilerry Barrage veya Rocket Artilerry Barrage gibi atışın yapıldığı platform veya mühimmata göre değişmektedir.

Genellikle hava saldırılarına karşı bir grup asker yere sırtüstü yatarak hava taşıtının tahmini hızını hesapladıktan sonra, taşıtın kendisine değil de uçuş yoluna doğru aynı anda ateş açması şeklinde tezahür eder. Amaç, taşıtın bu biriktirilen baraj ateşiyle tahribidir.

Kaynakça

Top operasyonu

Baraj ateşi


Bruyères ist eine französische Gemeinde mit  Einwohnern (Stand ) im Département Vosges in der Region Grand Est (bis 2015 Lothringen). Sie gehört zum Arrondissement Épinal und ist Sitz des Gemeindeverbandes Bruyères-Vallons des Vosges.

Geografie
Die Kleinstadt Bruyères liegt in den Vogesen auf einer Höhe von 480 m über dem Meeresspiegel, etwa auf halbem Weg zwischen Épinal und Saint-Dié.

Die 16,02 km² große Gemeinde umfasst als Kern ein Gebiet um einen Bergsattel, der von vier markanten Bergkuppen eingerahmt wird. Der Ortskern schmiegt sich an die Südflanke eines 533 m hohen Bergkegels, der nur Château genannt wird und auf dem früher eine Burg stand. Westlich erhebt sich eine 570 m hohe Bergkuppe, nordwestlich der 571 m hohe Buemont und östlich der 593 m erreichende Grande Avison mit einem Aussichtspunkt und einer Funkantenne. Der Sattel, auf dem Bruyères liegt, bildet eine Wasserscheide. Sie trennt die Einzugsgebiete der Flüsse Mortagne im Norden und Vologne im Süden. Im Gemeindegebiet von Bruyères entspringen mehrere Bäche, so unter anderem die Arentèle, die über die Mortagne zur Mosel entwässert, der Ruisseau de l'Avison, der über die Moxené zur Mortagne fließt und die Lizerne, ein kleiner Nebenfluss der Vologne. Den höchsten Punkt im Gemeindeareal markiert ein 704 m hoher Nebengipfel des Borémont im äußersten Westen. Die nordwestlichen und östlichen Teile der Gemeinde sind von dichten Wäldern bedeckt, die als Forêt Communale de Bruyères bewirtschaftet werden. In den tieferen Lagen der Gemeinde herrscht Ackerland vor, zu den höhergelegenen Wäldern hin dominieren Grasland und Viehweiden. Das Siedlungsbild der Kleinstadt weist im Zentrum eine dichte Bebauung auf, die sich von der Kirche und dem Rathaus bis zum Place Stanislas hinzieht und auch einige Nebenstraßen einbindet. An der Peripherie haben sich mehrere Straßenzüge mit Einfamilienhäusern herausgebildet. Der Süden der Kleinstadt ist durch eine Mischung aus Wohn- und Gewerbezonen geprägt.

Zu Bruyères gehören die Ortsteile Le Hallier, Les Baraques, Le Beheue und Haut des Fourches sowie die Weiler und Höfe L'Écrevisse, La Bouillante, Le Printemps, Grandrupt, Les Sept Sceaux, Grandes Boulayes und La Bergerie.

Nachbargemeinden von Bruyères sind Brouvelieures im Norden, Vervezelle und Belmont-sur-Buttant im Nordosten, La Chapelle-devant-Bruyères und Laveline-devant-Bruyères im Südosten, Champ-le-Duc und Fiménil im Süden, Laval-sur-Vologne und Fays im Südwesten, Viménil im Westen (Berührungspunkt) sowie Grandvillers im Nordwesten.

Geschichte

Besiedlung und Stadtgründung
Die frühesten Spuren einer Besiedlung auf dem Terrain der heutigen Stadt Bruyeres fanden sich auf dem Gipfel des markanten Berges Grande Avison. Es handelte sich um Steinreste, die als Schrein gedeutet und auf das 3. bzw. 4. Jahrhundert datiert wurden.

Die exponierte Lage am Übergang zwischen den Flüssen Mortagne und Vologne ließ vermutlich schon früh militärische Befestigungen entstehen, bevor von einer Siedlung gesprochen werden konnte. Der Berg, zu dessen Füßen Bruyères liegt, wurde schon seit alters her als Château (= Burg) bezeichnet. Schriftliche Überlieferungen liegen nicht vor, man nimmt aber an, dass im 10. Jahrhundert eine Burg existierte, die der Herzog von Lothringen errichtete.

Aus dem frühen 12. Jahrhundert stammen die ersten schriftlichen Aufzeichnungen über Bruyères, sie fanden sich in den Archiven des Kapitels Remiremont. Aus dem Jahr 1189 ist ein Schriftstück erhalten, in der Pierre de Brixey, Bischof von Toul, eine Schenkung des Gérardus de Brueriis an die Abtei Beaupré in der heutigen Gemeinde Moncel-lès-Lunéville beurkundet. 1196 bestätigte Kaiser Heinrich VI. in Bruyères auf der Durchreise die Privilegien der Bischöfe von Saint-Dié.

Während des 13. Jahrhunderts wuchs das Dorf Bruyères entlang einer Handelsstraße, die von Arches an der Mosel über Bruyères und Saint-Dié und den Col de Saales ins elsässische Breuschtal führte. In der Regierungszeit der Herzogin Katharina von Limburg, die von 1251 bis 1255 die Regentschaft für ihren noch nicht volljährigen Sohn, den späteren oberlothringischen Herzog Friedrich III. führte, bekam Bruyères die Privilegien eines Marktortes. 1263 erlangte der Markt zusammen mit Arches die Stadtrechte.

Ende 13. bis Anfang 17. Jahrhundert
Im weiteren Verlauf des 13. Jahrhunderts gab es anhaltende Streitigkeiten um die Steuereinnahmen der Stadt zwischen dem Kapitel Remiremont und dem Herzog von Lothringen, die erst 1295 beigelegt wurden, als man in einem Vertrag die hälftige Aufteilung festlegte. In diesem Vertrag wurde auch Audate de Bruyères, der erste Propst der Stadt, erwähnt. Er wurde vom Herzog ernannt und mit Verwaltungs-, Steuer-, Polizei- und Justizaufgaben betraut.

Das Ende des 15. Jahrhunderts war auch im westlichen Vogesengebiet von den Burgunderkriegen geprägt. 1476 eroberte der lothringische Herzog René II. Bruyères zurück, das ein Jahr zuvor vom burgundischen Herzog Karl dem Kühnen eingenommen worden war.

Vom 15. bis zum 17. Jahrhundert erlebte Bruyères durch seine geografische Lage an der Kreuzung zweier Straßen, die zu den Vogesen-Übergängen führten (eine große Rolle spielte der Weinhandel), einen langsamen, aber stetigen Aufschwung. Im Jahr 1503 hatte der Ort 140 Einwohner, 1602 wurden 545 Einwohner gezählt. 1612 wurde die Pfarrgemeinde Bruyères gegründet, zwei Jahre später konnte der Bau der Kirche abgeschlossen werden.

Vom Dreißigjährigen Krieg bis zur Französischen Revolution
Während des Dreißigjährigen Krieges forderte die Pest viele Opfer (1629/1630), Söldnerhaufen der protestantischen Fürsten auf der Seite Schwedens plünderten zweimal die Stadt: 1635 und 1643. Die Bevölkerungszahl sank so von 1618 (690 Einwohner) auf 330 Bewohner im Jahr 1648. Wie auch in anderen Teilen Mitteleuropas erholten sich viele Landstriche nur sehr langsam – in Bruyères wurden erst 1708 wieder über 700 Einwohner gezählt.

Das 18. Jahrhundert war von wirtschaftlicher Erholung und relativem Wohlstand geprägt. Unter anderem wurden auf jedem der fünf abgehaltenen Märkte pro Jahr mehr als 200 Rinder verkauft. Die Händler kamen aus dem Elsass, aus Lothringen und aus dem Burgund. 1703 errichtete die Stadt einen Getreidespeicher (später als Schule, heute als Poststelle genutzt), das Gerichtsgebäude (heute Hôtel de ville) entstand ein Jahr später. Das städtische Spital Saint-Jean wurde 1716 gegründet, aus dieser Zeit stammt auch die Apotheke am Krankenhaus, beide Häuser wurden vom Grafen von Girecourt gestiftet. Auf der Verwaltungsebene wurde aus der Propstei Bruyères 1751 die Vogtei Bruyères. 1779 pflanzte die Stadt Linden um den neuen Place Stanislas, der aus dem alten Viehmarkt hervorging. Der Platz wurde nach dem lothringischen Herzog Stanislaus I. Leszczyński benannt. Bruyères hatte 1783 bereits 1.813 Einwohner, darunter waren viele Händler, Handwerker und Verwaltungsbeamte.

In der Zeit der Französischen Revolution wurde Bruyères zunächst eine der zehn Distrikts-Hauptstädte im neugeschaffenen Département Vosges. Bei der Neubildung der damals fünf Arrondissements ging Bruyères leer aus (das Gebiet der ehemaligen Propstei Bruyères wurde in die Kantone Brouvelieures, Corcieux und Bruyères aufgeteilt), so wurde die Stadt "nur" Hauptort (chef-lieu) eines Kantons.

19. Jahrhundert
Im 19. Jahrhundert begann ein neuer wirtschaftlicher Aufschwung: Bruyères hielt an jedem zweiten und vierten Mittwoch eines Monats Agrarmärkte ab, die im nun dicht besiedelten Volognetal von großer Bedeutung waren. Die inzwischen zu kleine Kirche wurde zugunsten einer neuen, größeren abgerissen. Die neue Kirche Mariä Himmelfahrt wurde 1842 geweiht. Neue Möglichkeiten schuf die Anbindung an das Eisenbahnnetz. Die Stadt unternahm große finanzielle Anstrengungen, um die Bahnlinie im Tal der Vologne in einem großen Bogen hinauf nach Bruyères und wieder zurück ins Volognetal zu führen. Auch der Bau eines Tunnels und der Betrieb des Bahnhofes ging auf Kosten der Stadt. Die Bahnlinie Arches-Saint-Dié wurde 1869 eröffnet.

Nach dem Ende des Deutsch-Französischen Krieges 1871 lag Bruyères nur noch 30 Kilometer von der deutschen Grenze entfernt, die auf dem Kamm der Vogesen verlief. Durch die strategisch günstige Lage wurde Bruyères nun Garnisonsstadt. Stationiert wurden zwei Infanterie- und eine Artillerie-Brigade. Das Kasernengelände für mehrere tausend Soldaten und Offiziere (quartier Barbazan) entstand an der Straße nach Laval im Südwesten der Stadt. Zum Ende des 19. Jahrhunderts entstanden die ersten Hotels in der Stadt. Erwerbsmöglichkeiten für die Bewohner der Stadt, die 1891 erstmals die 4000-Einwohner-Grenze überschritt, boten sich auch in Textilbetrieben im Tal der Vologne und in Fabriken, die Kartoffelstärke herstellten.

20. Jahrhundert
1902 wurde die Bahnlinie von Bruyères nach Rambervillers eröffnet, sodass nun eine durchgängige Verbindung von Lunéville nach Gérardmer zur Verfügung stand.

Der Erste Weltkrieg von 1914 bis 1918 unterbrach die Entwicklung der Stadt. Nach der Verschiebung der deutsch-französischen Grenze an den Rhein hatte Bruyères seine militärische Bedeutung verloren. Die Garnison wurde aufgelöst und in der Folge sank die Einwohnerzahl von 4.450 im Jahr 1911 auf 2.908 im Jahr 1926.

Während des Zweiten Weltkrieges erlitt die Stadt schwere Zerstörungen. Am 18. Juni 1940 bombardierten fünf deutsche Flugzeuge die Stadt. Die deutsche Besatzung begann am 21. Juni 1940 und dauerte bis zum Oktober 1944. In dieser Zeit verschwanden 18 Einwohner in den Konzentrationslagern der Nazis, davon elf Juden. Die Kämpfe zur Befreiung der Stadt Bruyères dauerten aufgrund schwieriger topografischer und klimatischer Bedingungen drei Tage und kosteten hunderte Soldaten und 25 Zivilisten das Leben. Auf amerikanischer Seite operierte das 442. Infanterie-Regiment und das 100. Infanterie-Bataillon mit vielen hawaiianischen Soldaten japanischer Herkunft – ein Grund für die 1961 von Veteranen besiegelte Städtepartnerschaft mit Honolulu – gegen das Grenadierregiment 736, das Panzergrenadier-Regiment 192 sowie den Verband der Legion Freies Indien auf der Seite der Deutschen.

Nach 1945
Nach dem Krieg konzentrierte sich Bruyères auf den Aufbau von Schulstrukturen und das Gesundheitswesen. So wurde 1965 ein Gymnasium (lycée) eingerichtet, gefolgt 1975 von einem Collège. Auch das städtische Krankenhaus wurde modernisiert und es entstanden mehrere Pflegeeinrichtungen. 1960 begann die Produktion von Auto-Rückspiegeln auf dem Gelände einer ehemaligen Textilfabrik in der Nähe des Bahnhofes. Bedingt durch strukturelle Krisen und die Stilllegung vieler mittelständischer Unternehmen in den 1970er und 1980er Jahren hatte auch Bruyères mit einer hohen Arbeitslosigkeit zu kämpfen; es folgte eine Abwanderungswelle in die Industriebetriebe des Moseltales um Épinal. Bruyères setzt heute auf die Gesundheitswirtschaft und den Fremdenverkehr.

Bevölkerungsentwicklung

Im Jahr 1911 wurde mit 4450 Bewohnern die bisher höchste Einwohnerzahl ermittelt. Die Zahlen basieren auf den Daten von annuaire-mairie und INSEE.

Kultur und Sehenswürdigkeiten

Kirchen und Kapellen
 Kirche Mariä Himmelfahrt (Église de l'Assomption-de-Notre-Dame)
 Kapelle Notre-Dame-de-la-Roche an der Ostflanke des Grande Avison

Ehemalige Synagoge
1903 erhielt die Jüdische Gemeinde Bruyères eine Synagoge an der Rue de l'Hôpital. Die finanzielle Unterstützung zum Bau kam vom Pariser Bankier Daniel Iffla (1825–1907), der zur Ausführung den Architekten Lucien Hesse bestimmte. Während des Zweiten Weltkriegs profanierte das deutsche Militär die Synagoge und benutzte sie als Warenlager. Ab 1942 wurden die jüdischen Bewohner des Ortes deportiert und ermordet. Da nach 1945 nur drei jüdische Familien nach Bruyères zurückkamen, musste die Synagoge und das Wohnhaus des ministre-officiant verkauft werden. Der Erlös diente dem Wiederaufbau der Synagoge in Épinal. In den Jahren 1994 und 1995 wurde die Synagoge restauriert. Sie ist als Monument historique klassifiziert.

Museum
In das Gebäude der alten Synagoge zog 1996 das Museum Henri-Mathieu ein. Es zeigt eine Sammlung von Keramiken des 18. und 19. Jahrhunderts, die Henri Mathieu (1913–1994, Initiator des Museums) zusammengetragen hat sowie verschiedene Gegenstände im Zusammenhang mit der Geschichte der Synagoge und des Judentums in den Vogesen. Des Weiteren werden Bildwirkereien von Jean Lurçat sowie Gebrauchsgegenstände aus früheren Epochen gezeigt – unter anderem eine komplette alte Apothekenausstattung.

Kriegerdenkmal
Das Denkmal für die gefallenen amerikanischen Soldaten wurde 1947 eingeweiht. 1994 durch es durch einen eisernen "Knoten der Freundschaft" erweitert, den Shinkichi Tajiri schuf.

Städtepartnerschaften
Bruyères pflegt Partnerschaften der belgischen Kleinstadt Vielsalm (seit 1959) und der hawaiischen Stadt Honolulu (seit 1961). Vielsalm, zwischen Lüttich und Luxemburg gelegen, weist viele Parallelen in der Geschichte zu Bruyères auf. Die Partnerschaft zur Metropole Honolulu ist wegen des Größenunterschiedes (Honolulu hat eine mehr als hundertfache Einwohnerzahl) ungewöhnlich. Sie resultiert aus den Kämpfen der Alliierten im Oktober 1944 gegen die Deutschen, bei denen auf der Seite der Amerikaner viele Hawaiier kämpften. Bei zahlreichen Besuchen der Kriegsschauplätze durch ehemalige Soldaten entstand der Wunsch nach einer dauerhaften Partnerschaft, die am 15. Oktober 1961 besiegelt wurde und heute von Veteranen- und Geschichtsvereinen getragen wird.

Wirtschaft und Infrastruktur
Größte Arbeitgeber in Bruyères sind das städtische Krankenhaus sowie verschiedene Pflegeheime. Auch der Tourismus, der Handel, das Handwerk und kleine mittelständische Betriebe bieten Arbeitsplätze. In der Innenstadt bestehen etwa 40 Geschäfte und Supermärkte, die auch von der Bevölkerung der umliegenden Dörfer genutzt werden. Des Weiteren sind viele Einwohner Berufspendler in die nahegelegenen Industriezonen des unteren Volognetales (Papierherstellung) und des Moseltales. Die Land- und Forstwirtschaft spielt – bezogen auf die Anzahl der Arbeitsplätze – nur eine untergeordnete Rolle.

Bildung
Bruyères ist Kindergarten- und Schul-Standort – auch für die nahegelegenen kleinen Gemeinden:
 École Jean Rostand, Kindergarten und Vorschule
 École Jules Ferry, Grundschule
 Collège Charlemagne mit über 600 Schülern
 Institution Jeanne d'Arc, Privatschule verschiedener Altersklassen
 Lycée Jean Lurçat, seit 1979 staatliches Gymnasium mit über 400 Schülern

Verkehrsanbindung
In Bruyères treffen mehrere überregional wichtige Straßen aufeinander. So existieren günstige Anbindungen nach Épinal, Remiremont, Rambervillers, Saint-Dié, Anould und Gérardmer. Der Bahnhof Bruyères liegt an der von der TER Lorraine betriebenen Bahnstrecke Arches–Saint-Dié. Die Bahnlinie von Bruyères nach Rambervillers wurde 1980 (Personenverkehr) bzw. 1988 (Güterverkehr) stillgelegt.

Persönlichkeiten
 Jean-Baptiste Mougeot (1776–1858), Arzt, Paläobotaniker und Botaniker
 Jean-Claude Miche (1805–1873), römisch-katholischer Ordensgeistlicher und Apostolischer Vikar von West-Cochin
 Arsène Houssaye (1815–1896), Journalist, Schriftsteller sowie Kunst- und Literaturkritiker
 Antoine Mougeot (1815–1889), Arzt, Paläobotaniker und Geologe
 Jean Lurçat (1892–1966), Maler, Keramiker und Bildwirker
 André Lurçat (1894–1970), Architekt
 Gaston Litaize (1909–1991), Komponist, Organist und Musikpädagoge

Belege

Weblinks

 Gemeindepräsentation (französisch)
 Tourismusportal Bruyères (französisch)
 Champ des Roches

Ort in Grand Est

Ersterwähnung im 12. Jahrhundert
Stadt in Frankreich

Bruyères


Olanak, gündelik dilde imkân ve olabilirlik olarak kullanılan bir felsefe kategorisidir. Felsefe kategorisi olarak bir şeyin olabilir oluşunu niteler. Nesnel ve öznel boyutlarda anlam katmanlarına sahiptir. Nesnel anlamda olanak, bir şeyin belirli koşullar altında ya da içinde gerçek olabilme durumunu belirtir. Öznel anlamda ise, belirli varsayımlara dayanarak varolacağı ya da gerçekleşeceği düşünülen şeyi belirtir.

Kaynakça
 Felsefe Terimleri Sözlüğü, Bedia Akarsa, İnkılap Yayınevi.
 Felsefe Sözlüğü, Ahmet Cevizci, Paradigma Yayınları.

Felsefi kavramlar

Olanak


Kan, yönetmenliğini Remzi Jöntürk'ün yaptığı, senaryosunu Mehmet Aydın'ın yazdığı Türk filmidir.

Oyuncular
 Kadir İnanır … Deli Kadir (ses. Abdurrahman Palay]
 Necla Nazır (Zerrin)
 Yıldırım Gencer … Kerim (ses. Sadettin Erbil)
 Suna Yıldızoğlu
 Mümtaz Ener
 Yaşar Güçlü
 İhsan Yüce (Osman)
 Baykal Kent
 Aysel Gürel
 Coşkun Göğen
 Levent İnanır

Dış bağlantılar

1977 çıkışlı Türk filmleri
Türk gangster filmleri
Türk polisiye macera filmleri
1970'lerde polisiye macera filmleri
Remzi Jöntürk'ün yönettiği filmler
İntikam teması içeren Türk filmleri
Mehmet Aydın'ın senaryosunu yazdığı filmler
1970'lerde Türkçe filmler
Kalkavan Film filmleri
Doğrusal olmayan anlatı içeren Türk filmleri
Deniz Kalkavan'ın yapımcısı olduğu filmler

Kan (film, 1977)


Angul (en oriya: ଅନୁଗୁଳ ଜିଲା ) es un distrito de la India en el estado de Odisha. Código ISO: IN.OR.AN.

Comprende una superficie de 6347 km².

El centro administrativo es la ciudad de Angul.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 1 271 703 habitantes, de los cuales 616 805 eran mujeres y 654 898 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Angul

Distrito de Angul


Rodolphe Archibald Reiss (8 July 1875 – 7 August 1929) was a German–Swiss criminology-pioneer, forensic scientist, professor and writer.

Early life and studies
The Reiss family was in agriculture and winemaking. Archibald was the eighth of ten children, son of Ferdinand Reiss, landowner and Pauline Sabine Anna Gabriele Seutter von Loetzen. After finishing highschool in Germany, he went to Switzerland for his studies. He had received a Ph.D. in chemistry at the age of 22 and was an expert in photography and forensic science. In 1906 he was appointed a professor of forensic science at the University of Lausanne. In 1909, he was the founder of the first academic forensic science programme and of the "Institut de police scientifique" (Institute of forensic science) at the University of Lausanne. He published two major books on forensic science "Photographie judiciaire" (Forensic photography), Mendel, Paris, in 1903 and the first part of his major contribution "Manuel de police scientifique. I Vols et homicides" (Handbook of forensic science I: Thefts and homicides), Payot,  Lausanne and Acan, Paris, in 1911. The Institute he created celebrated its 100th anniversary in 2009 and has grown to become a major school, "Ecole des sciences criminelles", that includes forensic science, criminology and criminal law within the Faculty of Law and Criminal Justice of the University of Lausanne.

Serbia

With the advent of World War I, Reiss was commissioned by the Serbian government to investigate atrocities committed by the invading Central Powers against Serbs. Dr. Reiss would end up extensively documenting his findings in two reports. The first, "Report upon the atrocities committed by the Austro-Hungarian Army during the first invasion of Serbia" was completed in 1915 and published in 1916, focusing on the crimes committed by the Austro-Hungarians against the Serbs during their invasion and occupation of Serbia in the first few months of World War I in 1914. The second Reiss report focused on the second round of the invasion and occupation of Serbia and crimes committed against the Serbs which began in 1915, this time by the combined forces of Austria-Hungary, Bulgaria, and Germany, but in Bulgaria the results of Rice's investigations are rejected on the arguments that he did not take any photographs of victims of "Bulgarian atrocities", while making them for the Austro-Hungarian and German ones - moreover that he was one of the pioneers of forensic photography and the fact that he fought in the ranks of the Serbian army during the war compromised his impartiality as an expert.  This second report, "Infringement of the Rules and Laws of War committed by the Austro-Bulgaro-Germans: Letters of a Criminologist on the Serbian Macedonian Front", was published in 1919.

When Serbia was overrun in 1915 he joined the Serbian Army in its retreat across Albania to return with the victorious Serbian Army when it liberated Belgrade in the final days of the war. He was known as a great friend of Serbia and the Serbian people and after the war decided to stay and live in the Kingdom of Yugoslavia. Upon the invitation of the Serbian Government, he carried out an inquiry on Hungarian, German and Bulgarian atrocities in Serbia during World War I and published the reports in European papers. He was part of the Serbian Government's envoy at the Paris Peace Conference, 1919. He found propaganda postcards of the Austrian-Hungarian Army showing atrocities against Serbian people.

After the war, Reiss helped establish the first police academy in Serbia and teach forensic sciences. He was one of the founders of the Red Cross of Serbia. He became an honorary citizen of Krupanj in 1926.

After his death, his body was buried in the Topčider cemetery and, at his own request, his heart was buried on Kajmakčalan hill. The urn containing his heart was later demolished as revenge by the Bulgarians in World War II.

Legacy
As a legacy to the Serbian people, he left an unpublished manuscript Ecoutez les Serbes! ("Listen Serbs!", sr. Čujte Srbi!). It was finished on 1 June 1928, and in 2004 was printed in Serbia in a large number of copies and distributed for free.

Several streets across Serbia, particularly in Vojvodina carry his name. There is a primary school in Karaburma, Belgrade named after him. In November 2013, he was nominated for the French Forensic Science Hall of Fame by the Association Québécoise de Criminalistique

Works
 La photographie judiciaire Beudel, Paris 1903.
 Manuel de police scientifique (technique). Préface de Louis Lépine. Payot, Lausanne 1911.
 Report upon the atrocities committed by the Austro-Hungarian army during the first invasion of Serbia. Simpkin, Marshall, Hamilton, Kent & Co. Ltd., London 1916.
 Les infractions aux règles et lois de la guerre. Payot, Lausanne 1918.

 The Comitadji Question in Southern Serbia, London, 1924.
 Poslednje pismo Srbima: Čujte Srbi! Zlaja, Belgrad 2005, . (posthumous)

References

Bibliography
 Quinche, Nicolas, "Experts du crime sur les bords du Léman: naissance de la police scientifique en Suisse romande et en France". Hauterive: Editions Attinger, 2014, 352p., collection "Nouvelles Editions".
The genealogy of Rodolph Archibald Reiss can be found on "Jewish families of Frankfurt am Main".
 Quinche, Nicolas, Crime, Science et Identité. Anthologie des textes fondateurs de la criminalistique européenne (1860-1930). Genève: Slatkine, 2006, 368p.
 Quinche, Nicolas, "Les victimes, les mobiles et le modus operandi du criminaliste suisse R.-A. Reiss. Enquête sur les stratégies discursives d'un expert du crime (1906-1922)", in Revue Suisse d'Histoire, 58, no 4, décembre 2008, pp. 426–444.
 Quinche, Nicolas, « L'ascension du criminaliste Rodolphe Archibald Reiss », in Le théâtre du crime : Rodolphe A. Reiss (1875-1929). Lausanne : Presses polytechniques et universitaires romandes, 2009, pp. 231–250.
 Quinche, Nicolas, « Reiss et la Serbie : des scènes de crime aux champs de bataille, l'enquête continue », in Le théâtre du crime : Rodolphe A. Reiss (1875-1929). Lausanne : Presses polytechniques et universitaires romandes, 2009, pp. 289–306.
 Quinche, Nicolas, « Le tatouage dans l'œil du criminaliste », in Le théâtre du crime : Rodolphe A. Reiss (1875-1929). Lausanne : Presses polytechniques et universitaires romandes, 2009, pp. 307–310.
 Quinche, Nicolas, « Bombes et engins explosifs sous l'œil du criminaliste : le travail de l'expert à l'Institut de police scientifique de l'Université de Lausanne (1904-1919) », Revue historique vaudoise, 2010, pp. 175–191.
 Quinche, Nicolas, "Sur les traces du crime: de la naissance du regard indicial à l'institutionnalisation de la police scientifique et technique en Suisse et en France. L'essor de l'Institut de police scientifique de l'Université de Lausanne". Genève: Slatkine, 2011, 686p.,(Thèse de doctorat).

 Rodolphe A. Reiss, pionnier de la criminalistique, publié par Jacques Mathyer, ancien directeur de l'IPSC - Lausanne.
 Report upon the atrocities committed by the Austro-Hungarian army during the first invasion of Serbia Rodolphe Archibald Reiss - Simpkin, Marshall, Hamilton, Kent & Co., Ltd., London en 1916.
 Les infractions aux règles et lois de la guerre / R.-A.Reiss. - Ed.Payot - 1918.
 Manuel de police scientifique (technique) : I. vols et homicides / R.-A. Reiss; préf. de Louis Lépine. - Ed.Payot - 1911.
 Reiss sort en 1903 La photographie judiciaire qui lui vaut sa renommée internationale.
 Rodolphe Archibald Reiss - Zdenko Levental - Editions L'Âge d'Homme -1992- www.lagedhomme.com
 Dernière lettre aux serbes - Alexandre Milinkovic - éditions Zlaja - Belgrade 2005.
 From the Austrian-Hungarian Wehrmacht to the German Wehrmacht - Herbert Gantschacher - edition ARBOS - Arnoldstein-Klagenfurt-Salzburg-Vienna 2009

External links

  University of Lausanne, Un Sherlock Holmes vaudois Rodolphe Archibald Reiss

1875 births
1929 deaths
German criminologists
German forensic scientists
German male writers
Serbian military personnel of World War I
Academic staff of the University of Lausanne
People from the Kingdom of Yugoslavia
German expatriates in Serbia
Foreign volunteers in Serbian armies
Immigrants to the Kingdom of Serbia

Archibald Reiss


"We Had Love" este un cântec al cantautorului si producătorului român Monoir, cu vocale din partea cantautoarei June. Acesta a fost lansat la data de 1 martie 2017.

Videoclipul
Videoclipul piesei a fost regizat de către Alex Ceausu și a publicat lansat la data de 1 martie 2017 pe canalul casei de discuri Cat Music.

Ordinea pieselor pe disc

Specificații
 A ^ Versiunea originală.
 B ^ Versiunea extinsă.
 C ^ Remix "Going Deeper".
 D ^ Remix "DeeJay Paris".
 C ^ Remix extended "DeeJay Paris".

Clasamente

Datele lansărilor

Note

Cântece dance
Discuri single din 2017

We Had Love


How Ya Doin'? est une chanson du groupe britannique Little Mix en duo avec la rappeuse américaine Missy Elliott, sortie le  et publiée sur l'album DNA.

Contexte
La chanson contient des samples de Help Is on the Way de The Whatnauts, composé par James Carter, et de Name and Number de Curiosity Killed the Cat, écrit par Glenn Skinner, Ben Volpeliere-Pierrot, Nicholas Thorp, Julian Brookhouse et Miguel Drummond. Le concept des samples est une idée de Guy Langley, responsable des artistes et du répertoire chez Syco Music, qui entend Name and Number lors d'une fête. Il se souvient : . Les couplets sont écrits par Shaznay Lewis et les membres du groupe Little Mix. Concernant, le processus d'écriture, Jesy Nelson indique : . Le groupe aime le titre parce que leurs parents reconnaissent les samples, et veulent que leur musique plaise à un public plus âgé. Lorsque la liste des titres du premier album est annoncée en , le rappeur britannique Slick Rick devait figurer sur How Ya Doin' ?. Cependant, il hésite puis refuse de collaborer avant la sortie de l'album.

Sortie
Le groupe annonce, lors d'une interview pour Digital Spy le  que la chanson est la dernière de la promotion pour l'album DNA. Pour sa sortie, la chanson est remixée pour y inclure des voix nouvellement enregistrées par le groupe et un couplet de la rappeuse américaine Missy Elliott. Le son est arrangé car la rappeuse chante de son côté, seule dans un studio à Los Angeles. Nelson, qui cite Elliott comme étant une collaboration de rêve dans des interviews de presse, révèle avoir pleuré toutes les larmes de son corps lorsque la rappeuse a accepté de participer au morceau. Elle se souvient : .

Clip
Réalisé par Carly Cussen, le tournage se déroule dans l'est de Londres au mois de . Little Mix publie quelques teasers et fait un compte à rebours pour la date de sortie. Elles décrivent la vidéo comme étant . La vidéo est publiée le  sur leur chaîne officielle YouTube. Le clip montre les filles dans différents décors et dans différents vêtements colorés tout en dansant et en chantant sur la chanson. Missy Elliott est ensuite montrée dans une tenue orange ornée de diamants alors qu'elle interprète ses couplets de rap via un téléphone avant de couper le cordon du téléphone.

Certification

Références

Chanson interprétée par Little Mix
Chanson de 2013
Single certifié or en Australie
Single certifié argent au Royaume-Uni

How Ya Doin'?


Jacques-Louis Soret () a fost un chimist elvețian care –  alături de Marc Delafontaine – a observat spectroscopic (în 1878) pentru prima oară holmiul.   Independent, Per Teodor Cleve a separat chimic acest element de tuliu și erbiu în 1879.   Cei trei sunt creditați ca descoperitori ai elementului.

Soret a fost – de asemenea – cel care a determinat corect compoziția chimică a ozonului, ca o asociere de trei atomi de oxigen legați împreună.

Picul Soret – o bandă puternică de absorbție a hemoglobinei – este denumit în onoarea sa.

Note

Descoperitori de elemente chimice
Decese în 1890
Nașteri în 1827
Chimiști elvețieni
Chimiști din secolul al XIX-lea

Jacques-Louis Soret


Les 8 étapes du génocide est un essai écrit par Gregory Stanton, président fondateur de Genocide Watch, publié pour la première fois lors de la conférence Faulds de 1987 au Warren Wilson College, également présenté à l'American Anthropological Association en 1987 et au Département d'État des États-Unis en 1996. L'auteur ajoutera par la suite, en 2012, deux étapes supplémentaires, la discrimination et la persécution, à son modèle, ce qui aboutira à un modèle de génocide en 10 étapes.

Résumé
Stanton suggère au départ que le génocide se développe en huit étapes, à laquelle il en ajoute 2 autres, toutes étant « prévisibles mais pas inexorables ». Celles-ci ne sont pas linéaires, et généralement plusieurs se produisent simultanément. Le modèle de Stanton est un modèle conceptuel pour analyser les processus de génocide et pour déterminer les mesures préventives qui pourraient être prises pour combattre ou arrêter chaque processus.

L'article de Stanton est présenté au Département d'État en 1996, peu après le génocide rwandais, mais il analyse également les processus de l'Holocauste, du génocide cambodgien et d'autres génocides. Les mesures préventives suggérées sont celles que les États-Unis, les gouvernements nationaux et les Nations Unies pourraient mettre en œuvre ou influencer d'autres gouvernements à mettre en œuvre.

Le modèle en dix étapes du processus génocidaire de Stanton est largement utilisé dans les études comparatives sur les génocides, par les enseignants des écoles et des universités, et dans des musées tels que le Dallas Holocaust Museum. La méthodologie de Stanton se concentre sur les événements et les processus qui mènent au génocide. L'organisation qu'il a fondée, Genocide Watch, surveille les événements dans le monde entier. Elle émet des alertes au génocide qu'elle transmet aux décideurs politiques des gouvernements et de l'ONU.

Description des dix étapes

Analyse
D'autres spécialistes du génocide se sont concentrés sur les conditions culturelles et politiques qui conduisent au génocide. La sociologue Helen Fein a montré que l'antisémitisme préexistant était corrélé au pourcentage de Juifs tués dans les pays européens pendant l'Holocauste. Des politologues tels que le Dr Barbara Harff ont identifié les caractéristiques politiques des États qui sont statistiquement corrélées avec le risque de génocide. Ce sont des génocides antérieurs effectués en toute impunité ; un bouleversement politique ; la domination des minorités ethniques ; une idéologie d'exclusion ; l'autocratie ; des frontières fermées et des violations massives des droits de l'homme.

Le modèle de Stanton place les facteurs de risque dans l'analyse de Harff des risques nationaux de génocide dans une structure processuelle. Les risques d'instabilité politique sont caractéristiques de ce que Leo Kuper appelé les « sociétés divisées », avec de profondes failles. Des groupes ciblés sont victimes de discrimination par l'État. Une idéologie d'exclusion est au cœur de la déshumanisation. Les régimes autocratiques favorisent l'organisation de groupes haineux. Le manque d'ouverture au commerce et à d'autres influences extérieures aux frontières d'un État est caractéristique de la préparation au génocide. La violation massive des droits de l'homme est une preuve de persécution. L'impunité après des génocides antérieurs est la preuve du déni.

Plus généralement, diverses recherches ont été menées pour examiner les déterminants de la violence contre les civils dans les conflits armés, y compris le génocide.

Gregory Stanton suggère qu'.

Notes et références

Voir aussi
 Éducation au génocide
 Étude des génocides
 Crime contre l'humanité

Génocide

Les dix étapes du génocide


Edward Findley, né le  à Sandhurst et mort le  à Melbourne, est un syndicaliste et homme politique australien.

Biographie
Fils d'un cheminot né en Irlande et établi dans la colonie britannique autonome du Victoria, il obtient à l'âge de 12 ans un apprentissage comme compositeur d'imprimerie au journal The Bendigo Independent à Sandhurst, puis s'établit dans ce métier au journal The Daily Telegraph de Melbourne. Ce journal disparaît en 1892, et Edward Findley travaille dès lors pour un journal du soir. Il se syndique, devient en 1897 président du Syndicat des Typographes australasiens, et est un membre actif du Parti travailliste uni du Victoria, mouvement politique des organisations syndicales. Il contribue à définir le programme du parti, qui inclut la demande d'un suffrage universel, d'un impôt progressif, d'une banque publique, d'un salaire minimum, d'une journée de huit heures, de conciliation et d'arbitrage des conflits sociaux, d'une application plus stricte de l'interdiction de l'immigration asiatique (afin de protéger les salaires et les conditions de travail des ouvriers australiens face à cette concurrence), et d'aides publiques plus conséquentes pour les chômeurs et les pauvres. En 1896 il co-fonde un journal hebdomadaire ouvrier, , avec notamment ,  et .

Fin 1900, il est élu député travailliste de Melbourne à l'Assemblée législative du Victoria, profitant d'une dispersion des voix libérales entre trois candidats. Il en est expulsé en juin 1901, les députés votant à soixante-quatre voix contre dix-sept sa destitution pour diffamation séditieuse. Son journal The Tocsin a en effet, au nom de la liberté de la presse, reproduit un article d'un journal dublinois diffamant le roi Édouard VII. Il se présente sans succès à une élection partielle la même année, puis à nouveau sans succès aux élections victoriennes de 1902.

Aux élections législatives fédérales de 1903, toutefois, il est élu parmi les sénateurs du Victoria au Sénat australien, avec l'étiquette du Parti travailliste australien. « Intellectuellement curieux », grand amateur de lecture et de science autant que de football, durant les débats parlementaires sur la construction d'une capitale fédérale, il appelle à ce que celle-ci soit fondée sur le principe de la propriété collective des terres, et qu'elle soit un grand centre d'institutions culturelles et de grandes industries publiques. Il soutient une politique de protectionnisme mais demande que les entreprises australiennes qui en bénéficient doivent, en contrepartie, en reverser une partie des bénéfices à leurs ouvriers. Il soutient également l'interdiction de l'immigration asiatique, mais refuse les discriminations contre les personnes non-blanches déjà établies en Australie et s'oppose à la politique que mène l'Australie d'inciter une immigration massive en provenance du Royaume-Uni : Il argue qu'elle est défavorable aux acquis des travailleurs.

De 1910 à 1913 il est ministre sans portefeuille dans le gouvernement fédéral travailliste d'Andrew Fisher, et représente de fait le ministre de l'Intérieur King O'Malley et le ministre des Postes Josiah Thomas au Sénat. Opposé à la conscription et resté fidèle au Parti travailliste lorsque celui-ci se scinde en 1916, il perd son siège de sénateur aux élections de 1917, mais le retrouve à celles de 1922.

Après une nouvelle défaite aux élections de 1928, il est nommé en 1930 co-directeur de l'entreprise pétrolière Commonwealth Oil Refineries, qui est propriété pour moitié du gouvernement australien et pour moitié de la Anglo-Persian Oil Company. Il meurt à son domicile en 1947, à l'âge de 83 ans.

Références

Liens externes

Naissance en septembre 1864
Décès en octobre 1947
Syndicaliste australien
Ministre australien
Personnalité du Parti travailliste australien
Personnalité politique australienne du XXe siècle
Décès à 83 ans
Personnalité politique australienne du XIXe siècle

Edward Findley