This is a list of notable events in the history of LGBT rights that took place in the 20th century before 1949.

Events

1900s

1901
 June 8 — The first documented same-sex marriage in Spain in post-Roman times is performed. Marcela Gracia Ibeas and Elisa Sanchez Loriga were married by a parish priest in A Coruña (Galicia), with Elisa using the male identity "Mario Sánchez". The priest later discovered the deception but the marriage certificate was never officially voided.

1907
 German newspaper writer Maximillian Harden publicly outed the homosexuality of Prince Eulenburg, April 27, in the newspaper Die Zukunft, after previously outing General Kuno Grof von Moltke in 1906. Public trials followed, and, while neither were proven to have taken part on homosexual actions, both Eulenburg and Moltke lost their credibility and reputation.

1910s

1912
 November — Following his arrest in Portland, Oregon, for shoplifting, 19-year-old Benjamin Trout tells police that he was "corrupted" by adult men in the town. This news incites a moral panic which comes to be known as the Portland vice scandal. Dozens of men and boys are arrested on charges ranging from lewd behaviour to sodomy, and the state legislature responds by passing a law allowing for the forced sterilization of "sexual perverts".
1913
 Marcel Proust's In Search of Lost Time is published in France, marking the first time a modern Western author treats homosexuality openly in literature.

1916

 The United States military begins issuing blue discharges, a form of Military discharge that was neither honorable nor dishonorable. During World War II the blue discharge became the discharge of choice for commanders seeking to remove homosexuals from the ranks.

1917

 Following the Russian Revolution, the Bolshevik government abolishes the entirety of the Empire's criminal code. This includes Article 995, which criminalized anal sex between males.

1919
 Magnus Hirschfeld founds the Institut für Sexualwissenschaft, a sexology research center, in Germany.
 February — an investigation into reports of homosexual activity among sailors in Newport, Rhode Island, results in a series of arrests, courts-martial and civilian criminal trials. Details of sailors ordered to act as sexual decoys led to political embarrassment for then-Secretary of the Navy Franklin Roosevelt.

1920s

1920
 May 23 — Harvard University establishes an ad hoc committee to investigate homosexual activity at the school. Following two weeks of inquiries, Harvard expels several students. The tribunal becomes known as the "Secret Court" after records filed under that name are discovered in 2002.

1921
 The UK House of Commons votes to extend the Labouchere Amendment, which criminalizes sexual acts between males, to women. The House of Lords rejects the measure.

1924
 December 10 — The Society for Human Rights (SHR), the first LGBT rights organization in the United States, is founded by Henry Gerber and chartered by the state of Illinois. SHR published the first known American LGBT publication, Friendship and Freedom. The Society existed for only a few months before it collapsed in the wake of the arrests of Gerber and several Society members.

1927
 The New York Assembly amends the state's obscenity code to ban the appearance or discussion of homosexuality on the public stage.

1928
 July 27 — The Well of Loneliness by Radclyffe Hall is published in England.
 November 9 — The obscenity trial for The Well of Loneliness begins. On the 16th, Chief Magistrate Sir Chartres Biron declares the book obscene.

1929
 Section 171 of the Criminal Code of Cyprus is enacted as part of a new criminal code in the country, criminalizing homosexual acts between consenting male adults. It would be repealed in 1998.
 A committee of the Reichstag votes 15–13 to repeal Paragraph 175. However, in the wake of the worldwide Depression the full body never votes.

1930s

1933
 May 6 — Members of the Nazi Party sack the Institut für Sexualwissenschaft. A few days later they publicly burn the Institute's archives.

1934
 January — The Soviet Union orchestrates mass arrests of homosexuals in Moscow and Leningrad.
 March — The Soviet Union criminalizes consensual sexual acts between adult males as a crime against the State. Conviction carries a penalty of five years' hard labor.

1935
 June 28 — The Nazis expand the language of Paragraph 175 to cover virtually any contact between men. Arrests under the expanded law skyrocket from under 1,000 in 1932 to over 8,500 in 1938.

1936
 The Nazis establish the Federal Security Department for Combating Abortion and Homosexuality.

1938
 A new Nazi directive allows for men convicted of gross indecency with another man to be sent directly to a concentration camp.

1939
 January 12 — The Georgia Supreme Court rules that "The crime of sodomy as defined by statute cannot be accomplished between two women."

1940s

1940
 A new Nazi directive requires men arrested for homosexual activities with more than one partner be transferred to a concentration camp after completing his prison term.
 May — Psychiatrists Harry Stack Sullivan and Winfred Overholser formulate guidelines for the psychiatric screening of United States military inductees. While both believe homosexuals should not be inducted, their proposal does not explicitly exclude homosexuals.

1941
 May — The United States Army Surgeon General's office issues a circular that for the first time classifies "homosexual proclivities" as disqualifying inductees for military service. Similar exclusive policies are adopted by the United States Navy and the Selective Service.

1942
 August 6 — The Vichy government introduced a discriminative law in penal code: article 334 (moved to article 331 on February 8, 1945, by the Provisional Government of the French Republic) increased the age of consent to 21 for homosexual relations and 15 for heterosexual ones.fr

1943
 Heinrich Himmler issues a directive that allows homosexuals to be released from concentration camps if they underwent castration. However, those who were released under this edict were sent to fight in the Dirlewanger Brigade, which for practical purposes was a death sentence.
 As Allied forces begin liberating Nazi concentration camps, some American and British jurists conclude that the camps did not technically constitute prisons. If a gay man had served part of a prison sentence for violating Paragraph 175, he could be returned to prison to serve the remainder of his sentence. It is unknown how many men were returned to prison.

1944
 October — TB MED 100 establishes homosexuality as a reason for disqualifying recruits into the Women's Army Corps.

1945
 The Veterans Administration institutes a policy of denying G.I. Bill benefits to veterans holding blue discharges, despite the explicit language of the Bill that the only discharge that disqualified a veteran was a dishonorable one. The VA renewed this directive in 1946 and 1949.
 Four honorably discharged gay World War II veterans found the Veterans Benevolent Association. Although primarily a social club, VBA formed in part in response to the sense of injustice that many gay veterans felt about being given blue discharges, with its attendant negative legal and societal connotations. VBA worked in coalition with Black and labor organizations against the arbitrary issuance of blue discharges.

1946
 January 30 — The House Committee on Military Affairs issues a report called Blue Discharges. The committee finds that the use of the blue discharge is discriminatory and singles out the VA for special criticism for denying blue discharge holders G.I. Bill benefits.

1947
 July 1 — Congress discontinues the blue discharge, replacing it with two new classifications, general and undesirable. At the same time, however, the Army changes its regulations to ensure that gay and lesbian service members would not qualify for general discharges.

1948
 Harry Hay conceives of the idea of a homosexual activist group. He develops this idea over the next two years, co-founding the Mattachine Society, the first sustained LGBT rights group in the United States, in 1950.
 Alfred Kinsey and the Institute for Sex Research publish Sexual Behavior in the Human Male, the first of two Kinsey Reports.

1949
 The Préfet de Paris issues a decree banning men from dancing together in public places.
 October — The newly consolidated United States Department of Defense standardizes anti-homosexual regulations across all branches of the military: "Homosexual personnel, irrespective of sex, should not be permitted to serve in any branch of the Armed Forces in any capacity, and prompt separation of known homosexuals from the Armed Forces is mandatory."

See also

Timeline of LGBT history – timeline of events from 12,000 BCE to present
LGBT rights by country or territory – current legal status around the world
LGBT social movements
LGBT history in France

Notes

References
 Archer, Bert (2004). The End of Gay: And the Death of Heterosexuality. Thunder's Mouth Press. .
 Bérubé, Allan (1990). Coming Out Under Fire: The History of Gay Men and Women in World War Two. New York, The Penguin Group. .
 Bianco, David (1999). Gay Essentials: Facts For Your Queer Brain. Los Angeles, Alyson Books. .
 Bullough, Vern L. (2002). Before Stonewall: Activists for Gay and Lesbian Rights in Historical Context. New York, Harrington Park Press, an imprint of The Haworth Press. .
 Hogan, Steve and Lee Hudson (1998). Completely Queer: The Gay and Lesbian Encyclopedia. New York, Henry Holt and Company. .
 Katz, Jonathan (1976). Gay American History: Lesbians and Gay Men in the U.S.A.. New York, Harper Colophon Books.  (paperback edition).
 Mettler, Suzanne (2005). Soldiers to Citizens: The G.I. Bill and the Making of the Greatest Generation. Oxford University Press US. .
 Miller, Neil (1995). Out of the Past: Gay and Lesbian History from 1869 to the Present. New York, Vintage Books. .
 Smith, Raymond A. and Donald P. Haider-Markel (2002). Gay and Lesbian Americans and Political Participation: a Reference Handbook. ABC-CLIO. .

~
1900s in LGBT history
1910s in LGBT history
1920s in LGBT history
1930s in LGBT history
1940s in LGBT history

1900–1949 in LGBT rights


Humphrey Lloyd (* 16. April 1800 in Dublin; † 17. Januar 1881 ebenda) war ein britischer Physiker.

Leben und Wirken
Nach dem glänzenden Abschluss seiner wissenschaftlichen Studien wandte sich Lloyd als Physiker vornehmlich optischen Problemen zu. Dabei beschäftigte er sich besonders mit theoretischen Fragen der Reflexion des Lichtes. Grundlegend für die Physik der Optik waren dabei vor allem seine Versuche zur Interferenz des Lichtes, die er mit nur einem einzigen Spiegel durchführte. Von besonderer Bedeutung waren auch seine theoretischen Untersuchungen über die konische Refraktion.

Humphrey Lloyd war Provost des Trinity-Colleges in Dublin. 1843 wurde er zum korrespondierenden Mitglied der Göttinger Akademie der Wissenschaften gewählt. 1845 wurde er Ehrenmitglied (Honorary Fellow) der Royal Society of Edinburgh. Für seine wissenschaftlichen Verdienste wurde er am 31. Mai 1874 in den preußischen Orden pour le mérite für Wissenschaft und Künste als ausländisches Mitglied aufgenommen.

Lloyd ist Namensgeber für den Mount Lloyd und den Mount Humphrey Lloyd in der Antarktis.

Weiterführende Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Physiker (19. Jahrhundert)
Träger des Pour le Mérite (Friedensklasse)
Mitglied der Niedersächsischen Akademie der Wissenschaften zu Göttingen
Mitglied der Royal Society of Edinburgh
Person (Dublin)
Brite
Geboren 1800
Gestorben 1881
Mann

Humphrey Lloyd


|}
Die Bahnstrecke Olten–Luzern ist eine zweigleisige elektrifizierte Hauptstrecke in der Schweiz und Teil der Nord-Süd-Achse durch den Gotthard. Sie befindet sich in Eigentum der SBB und wird von dieser mit Fern- und Regionalverkehrszügen befahren.

Geschichte
Das Teilstück Olten–Emmenbrücke wurde von der Schweizerischen Centralbahn (SCB) am 9. Juni 1856 eröffnet, als diese ihre Strecke von Aarau nach Emmenbrücke in Betrieb nahm. Während die Stadt Zofingen den Knotenpunkt der Nord-Süd- und Ost-West-Achsen gerne an ihrem Bahnhof sah, entschied sich die SCB, diesen im Bahnhof Olten anzulegen. Anfänglich war die Streckenführung Basel–Luzern auch via Aarau–Lenzburg und das Seetal nach Emmenbrücke geprüft worden. Die Verlängerung nach Luzern folgte schliesslich im Jahre 1859.

Die Elektrifizierung wurde durchgehend am 23. Februar 1924 durchgeführt. Der Doppelspurausbau hingegen wurde in mehreren Etappen ausgeführt. Die SCB baute die Strecke Olten–Aarburg-Oftringen bereits 1858 auf Doppelspur aus, weil dieser Abschnitt zugleich der Bahnstrecke Olten–Bern angehört. Von 1908 bis 1939 wurde dann abschnittsweise die gesamte Strecke von Olten bis zur Dienststation Gütsch ausgebaut, die Einfahrt in den Bahnhof Luzern folgte erst 1969 – notabene heute weiterhin trotz Doppelspur ein dicht befahrenes Nadelöhr.

Mit der Einführung von Bahn 2000 und der S-Bahn Luzern stieg die Bedeutung der Strecke abermals. Zur Beschleunigung und Verdichtung der bisher durchs Emmental führenden InterRegio-Züge Luzern–Bern–Genf sollten diese via Zofingen und die Neubaustrecke Mattstetten–Rothrist geführt werden. Dafür war die Reaktivierung der Kriegsschlaufe als Umfahrung von Olten und Vermeidung einer Spitzkehre im Bahnhof Olten notwendig – nach rund 15-monatiger Bauzeit konnte sie per Fahrplanwechsel im Dezember 2004 dem Verkehr übergeben werden. Auch die S-Bahn-Luzern sorgte für ein besseres Angebot im Nahverkehr.

Unfälle
Am Pfingstmontag, 30. Mai 1898 wurde eine Gruppe von mit Gleisarbeiten beschäftigten Bahnangestellten der Centralbahn (SCB) am südlichen Ausgang des Gütschtunnels bei Luzern von einem Personenzug der Nordostbahn (NOB) überfahren. Sieben Bahnarbeiter wurden sofort getötet, vier schwer verletzt.

Am 13. Dezember 1932 stiess der Regionalzug Luzern–Arth-Goldau mit dem internationalen Schnellzug Stuttgart–Zürich–Luzern im Gütschtunnel zusammen. Dabei wurden sechs Menschen getötet und über zehn verletzt. Rauch einer Dampflokomotive, die mit einem Güterzug Richtung Olten fuhr, schränkte die Sicht auf ein Halt zeigendes Signal ein. Der Schnellzug aus Zürich hatte dieses Signal überfahren und damit den Unfall verursacht.

Streckenverlauf
Der Bahnhof Olten wird südwärts am rechten Ufer der Aare verlassen und ab Aarburg dem breiten Wiggertal bis etwa Nebikon gefolgt, von wo aus die flache Talwasserscheide zur Suhre und zum Sempachersee westlich von Sursee überschritten wird. Am Westufer des Sempachersees entlang geht es dann bis zu dessen Südende und ab Sempach die Furche des Waldbachs entlang über den flachen Höhenrücken zum Tal des tief eingegrabenen Rotbachs weiter. Nach dessen Überbrückung wurde eine nach Osten gerichtete Kehrschleife südlich von Rothenburg zum Abstieg ins Reusstal angelegt. Die Kleine Emme wird, unmittelbar vor ihrer Mündung in die Reuss, südwärts bei Emmen passiert und die Reuss noch ein kurzes Stück an ihrer linken (westlichen) Uferseite bis zum Kopfbahnhof Luzern begleitet.

Betrieb
Im Güterverkehr hat die Strecke vor allem wegen der zahlreichen Anschlussgleise von Industriebetrieben eine Bedeutung, Transitgüterzüge der Nord-Süd-Achse mit Ziel Basel umfahren die Bahnhöfe Luzern und Olten via Aargauische Südbahn und Bözbergstrecke. Im Personenverkehr wird ein sehr dichtes Angebot geführt. Im Fernverkehr verkehren jeweils zweistündlich die ICN/EC Basel SBB–Luzern–Gotthard–Lugano (–Mailand) und die IR Basel SBB–Luzern–Gotthard–Locarno und überlagern sich so zu einem Stundentakt. Sie verkehren zwischen Olten und Luzern seit 2008 ohne Halt, zwischen 2005 und 2008 hielten sie auch in Sursee und Zofingen.

Dazu verkehren stündlich InterRegio-Züge zwischen Basel SBB und Luzern, sie halten in Olten, Zofingen und Sursee. Ebenfalls im Stundentakt werden die InterRegio-Züge Genf–Bern–Luzern mit Halt in Zofingen und Sursee geführt. Zwischen Zofingen und Luzern bilden beide Interregiolinien einen exakten Halbstundentakt. Da diese beiden Fernverkehrszüge in ihrem Umlauf verknüpft sind, um in Luzern die Standzeit von 60 auf 30 Minuten zu reduzieren (Umläufe Genf–Luzern–Basel–Luzern–Genf) kommt das gleiche Rollmaterial zum Einsatz. Generell sind dies Wendezüge mit Re 460, NBS-taugliche Einheitswagen IV und Steuerwagen. Vor allem wegen Kapazitätsproblemen in den Zügen von Luzern nach Genf werden zu frequenzstarken Zeiten auch IC2000-Doppelstockwendezüge mit Re 460 eingesetzt, die umlaufbedingt auch bis Basel verkehren.
Im Regionalverkehr verkehrt durchgehend stündlich ein RegioExpress-Zugspaar, um vor allem die Orte nördlich Sursees besser an die Stadt Luzern anzubinden. Die RegioExpress-Züge halten in Aarburg-Oftringen, Zofingen, Reiden, Dagmersellen, Nebikon, Wauwil, Sursee, Sempach-Neuenkirch und Emmenbrücke. Seit Fahrplanwechsel 2011 werden für diese RE-Linie Regionalverkehrszüge des Typs Stadler FLIRT eingesetzt, davor waren es Wendezüge mit Einheitswagen I und Re 4/4 II.

Für den Nahverkehr mit Halt an allen Stationen ist das Angebot der S-Bahn Luzern zuständig. Von deren Einführung 2004 bis 2008 verkehrte durchgehend die S-Bahnlinie S8, die teilweise mit der S1 zu einem durchgehenden Zuglauf Olten–Baar durchgebunden wurde. Mit der Einführung des Neigezugskonzept auf der Gotthardbahn und der Einführung des Fernverkehrshalbstundentaktes Zofingen–Luzern veränderten sich jedoch die Fahrplantrassen auf der Strecke Olten–Luzern, so dass die S-Bahn neu in Sursee gebrochen wird. Die S8 verkehrt nunmehr im Stundentakt zwischen Olten und Sursee, zwischen Sursee und Luzern verkehrt die S1 halbstündlich, die über Luzern bis Baar ebenfalls im Halbstundentakt verkehrt. Auf der S8 werden seit Dezember 2011 vierteilige Triebzüge des Typs NPZ Domino eingesetzt, davor waren es unumgebaute NPZ Kolibri. Die S1 wiederum wird mit Stadler FLIRT-Zügen gefahren.

Bahnhöfe

Olten

Zofingen

Sursee

Emmenbrücke Gersag
Die Haltestelle Emmenbrücke Gersag wurde am 14. Dezember 2002 offiziell eingeweiht. Die fahrplanmässige Inbetriebnahme erfolgte am 15. Dezember 2002. Sie besteht aus zwei aussen liegenden 35 cm hohen Perrons, in der 16-Promille Steigung zwischen den Bahnhöfen Emmenbrücke und Rothenburg Dorf.

Emmenbrücke

Luzern

Wissenswertes
 Die Strecke Olten–Luzern diente als Pilotstrecke für das Zugsicherungssystem ERTMS/ETCS Level 2. Für die Ausrüstung zuständig war der kanadische Technologiekonzern Bombardier.
 Die maximale Fahrgeschwindigkeit beträgt 160 km/h, jeweils zwischen Zofingen und Nebikon bzw. Sempach-Neuenkirch und Sursee.
 Das Bundesamt für Umwelt und die SBB betreiben mit weiteren Partnern zwischen Sempach-Neuenkirch und Rothenburg Messtechnik zur Erhebung von Lärm- und Erschütterungsdaten.

Spange Emmenbrücke
Aufgrund der Kapazitätsengpässe der nur doppelspurigen Zufahrtsstrecke zum Bahnhof Luzern, welche vor allem Ausbauten im Regionalverkehr verunmöglicht, gibt es nebst dem Tiefbahnhof Luzern auch andere Varianten, so eine Verbindungsspange von Emmenbrücke zur Bahnstrecke Zug–Luzern, um vor allem den Gotthardzügen das Kopfmachen in Luzern zu ersparen. Als Ersatz für den entfallenden Halt in Luzern soll der Bahnhof Emmenbrücke zu einem Fernverkehrsbahnhof ausgebaut werden.

Einzelnachweise

Bahnstrecke im Kanton Solothurn
Bahnstrecke im Kanton Aargau
Bahnstrecke im Kanton Luzern

Bahnstrecke Olten–Luzern


Nabih Berri (; born 28 January 1938) is a Lebanese Shia politician who has been serving as Speaker of the Parliament of Lebanon since 1992. He heads the Amal Movement.

Early life and education
He was born in Bo, Sierra Leone to Lebanese Shia parents on 28 January 1938. His father, Mustafa Berri, was a trader there.

Berri went to school in Tebnine and Ain Ebel in southern Lebanon, then continued his education in Bint Jbeil and Jaafariya supplementary schools in southern Lebanon  and later studied at the Makassed and the Ecole de la Sagesse in Beirut. He graduated with a law degree from the Lebanese University in 1963, where he had served as the student body president, and became a lawyer at the Court of Appeals.

Early career
During 1963, Berri was elected as president of the National Union of Lebanese Students, and participated to student and political conferences. During his early career he became a lawyer at the Court of Appeals. In the early 1970s, Berri worked in Beirut as a lawyer for several companies.

Lebanese Civil War
In 1980, Berri was elected leader of the Amal Movement, and led the resistance against the Israeli army especially in the south of Lebanon and Beqaa and the most famous battle was the battle of khalde in 1982.

He was the key player of the Intifada of 6 February 1984 with his ally Walid Jumblatt leader of the Progressive Socialist Party against the Lebanese sectarian government of Amin Gemayel, where officers and soldiers were called to defect from the Lebanese Army and made ground for the Taif agreement that ended the civil war.

Berri also joined the National Unity government as minister of state for South Lebanon and reconstruction under Prime Minister Rashid Karami in May 1984. He also served as the minister of housing and co-operatives.

Political career
Berri served as a cabinet minister from 1984 to 1992:
 30 April 1984 to 22 September 1988: Minister of Justice in the government of Rashid Karami.
 25 November 1989 to 24 December 1990: Minister of Hydraulic & Electric Resources in the government of Selim Hoss.
 25 November 1989 to 24 December 1990: Minister of Housing & Cooperatives in the government of Selim Hoss.
 16 May 1992 to 31 October 1992: Minister of state in the government of Rachid Solh.

Due to strong Syrian backing and to Berri's proximity to Syrian officials in Lebanon, he was reported to have the biggest influence in the Lebanese government formed after the Taif Accord.

Berri headed the list of "Liberation" in the parliamentary elections that took place in southern Lebanon on 6 September 1992, which was won in full. The other lists he headed were "Liberation and Development" in the parliamentary elections on 8 September 1996, which was won in full. Since 1992 he has chaired the Liberation and Development parliamentary bloc.

Berri headed the list of "Resistance and Development" in the parliamentary elections that took place in southern Lebanon on 3 September 2000, which was won in full. He also headed the list of Liberation and Development in the parliamentary elections which took place in June 2005, which was won in full. Currently, Berri heads the list of "Liberation and Development" in the parliamentary elections on 7 June 2009. All the members of the Bloc won the elections in 2009.

Speaker Nabih Berri was always and is still a major supporter of the dialogue between all Lebanese parties, religions and sects. During the last national dialogue session in May 2014, Speaker Nabih Berri stressed that "power-sharing between Christians and Muslims in Lebanon would not change under any circumstance," adding that he spoke on behalf of the Shia, Sunnis and the Druze.

He was elected Speaker of the parliament of Lebanon for the first time on 20 October 1992 (105 votes out of 124 votes). He was re-elected for a second time on 22 October 1996 (122 votes out of 126 votes). He was elected to the same post on 17 October 2000 unanimously (124 votes out of 126 votes), on 28 June 2005 (90 votes out of 126 votes), on 25 June 2009 (90 votes out of 127 votes), and on 23 May 2018 (98 votes out of 128 votes).

Since 1999, he has chaired the Arab Parliament Committee in charge of disclosing Israeli crimes against Arab civilians. On 3 June 2003, he was elected president of the Arab Parliament and handed the presidency in Damascus on 1 March 2004 for a period of two years. He was elected president of the Council of the Parliamentary Union of the Member States.

On 9 March 2004, Nabih Berri was elected President of the Parliamentary Union of the OIC Member States in Dakar-Senegal until 9 March 2006.

In 2013 and 2014 he supported the UCC, the teachers, public employees, and the armed forces in Lebanon, in their fight to increase their salaries, and has held many meeting with political leaders in an effort to attain his goal.

Since 1993, Berri has chaired the Union of Parliamentarians of Lebanese Descent, including 156 members of parliament and senators from 19 countries.

Personal life
Berri has married twice and he has six children with Lila, his first wife, and four with his second wife, Randa Assi Berri.

Electoral history

References

External links

1938 births
Amal Movement politicians
Lebanese University alumni
Lebanese Shia Muslims
Lebanese expatriates in the United States
Living people
People from South Lebanon
Speakers of the Parliament of Lebanon
Sierra Leonean people of Lebanese descent
Sierra Leonean emigrants to Lebanon
21st-century Lebanese politicians
People of the Lebanese Civil War
Lebanese warlords

Nabih Berri


Die Route nationale 674, kurz N 674 oder RN 674, war eine französische Nationalstraße, die von 1933 bis 1973 zwischen Angoulême und einer Straßenkreuzung mit der ehemaligen Nationalstraße 10bis nördlich von Libourne verlief. Ihre Länge betrug 87,5 Kilometer.

Weblinks

 Route nationale française 674 auf WikiSara ()

674

Route nationale 674


Katsuya Ishihara (født 2. oktober 1978) er en japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Ventforet Kofu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Katsuya Ishihara


Ahmed-i Hani (; d. 1650/1651, Han köyü, Çukurca, Hakkâri - ö. 1707, Doğubayazıt, Ağrı), 17. yüzyıl'da yaşamış Kürt edebiyatçı, astronom, şair, tarihçi ve İslam alimi.

Hayatı
Ahmed-i Hani 1650-51 yılında Hakkâri'nin Çukurca ilçesine bağlı Han Köyünde doğmuştur. Babasının adı Şeyh İlyas annesinin adı Gulnigar'dır. Pinyanişi Aşiretinin bir kolu olan Hânî kabilesinden olmasından ve Han köyünde doğmasından ötürü Ahmed-i Hani (Ehmedê Xanî, Hani'li Ahmed) olarak tanınmaktadır.

Ahmed-i Hani 1707'de Doğubayazıt'ta ölmüştür. Türbesi Ağrı Doğubayazıt'tadır.

Eğitimi
Ahmed-i Hani ilk eğitimini aile içinde babası Şeyh İlyas'tan fıkıh derslerini aldı. Ardından Beyazıt'taki Muradiye medresesine gider. Daha sonra Ahlat ve Bitlis medreselerinde öğrenim görür. Bağdat, Şam, Halep ve İran medreselerinde de uzunca yıllar öğrencilik hayatı yaşadı. Hani özellikle Suriye medreselerinde Antik Yunan felsefesi'ni, Anadolu ve İran medreselerinde ise İslam felsefesi, astronomi, şiir ve sanat tekniğini öğrenmiştir.

Hani'nin Kabe'yi tavaf ettiği, Mısır'a gittiğini yazdığı eserinin içeriğinde açıkça görülmektedir. Her yerde isim yapmış alimleri araştırır ilmi ve bilimi daha da ilerletmek için onların yanında diplomasını aldıktan sonra Beyazıt'taki Muradiye medresesinde eğitim vermeye çalışır.

Ahmed-i Hani, Şihabeddin Sühreverdî, Farabi, Feqiyê Teyran, Molla Ahmed-i Cezirî, Platon, Aristoteles, Muhyiddin İbn Arabi, Ali Hariri, Firdevsî ve Ömer Hayyam gibi daha birçok büyük şahsiyetten etkilenme düşünceler ortaya koyar. Hani bu birikimini 4 ayrı dilde dile getirir.

Hani iyi bir eğitmen ve dil uzmanıdır. Dönemin felsefi, teolojik ve edebiyat bilgilerini iyi özümsediği ve bu yönüyle yetkinleştiği anlaşılıyor. Felsefe tarihi, dinler tarihi, Kürt edebiyatı, folklor ve tarihi konusunda da derin birikimi vardır.

Ayrıca Kürtçe'nin yanı sıra Arapça, Farsça ve Osmanlı Türkçesi'ne  oldukça hâkim olduğu biliniyor. Şiirlerindeki derin kültürel birikim ve bilgi hayranlık uyandıracak düzeydedir. Mem û Zîn adlı temel yapıtında her olayı ele alışı derin bir çözümleme biçimindedir.

Hani halka çok kolay bir şekilde dini eğitim vermek için hem Arapça hem de Kürtçe dilinde çok pratik ve halkın kavrayabileceği metotlar geliştirir. Hani'nin özellikle çocuklar için Nûbihara Biçukan adlı eseri yazar. Nitekim eserinde "Ne ji boy sahip rewacan, belki ji boy piçûkên Kurmancan" diye ifade etmiştir. Yani eseri küçük Kürt (Kurmanc) çocukları için yazdım der.

Hani, İshakpaşa Sarayı'nın temeli atılırken 1674 yılında dua okumuştur. Daha sonra Beyazıt'ta Muradiye Camii'nde imamlık yapmıştır. Beyazıt Beyi Mir Muhammed'in divan kâtipliğinde bulunmuştur. Onunla yakınlığını, ona sevgisini bir şiirinde ifade etmiştir, ölümüne dair üzüntüsünü belgelemiştir. Mir adına İran sınır Serdar'ı ile alınan karara imza atmıştır.

Düşünceleri
Ahmed-i Hani'nin siyasi özlemi, düşünceleri açıktır ki o dönemin genel atmosferinden doğmuştur. Bu dönemde, Kürt düşün hayatının geri olduğu açık. Ancak bu, Kürt düşünce ve edebiyat mirasının hiç olmadığı anlamına gelmiyordu. Önemli bir düşünce ve edebiyat mirasına sahipti. Fakat bu Kürtlerin sosyo-ekonomik koşullarından dolayı yaygınlık kazanamamıştı. Çok dar sınırlar içinde düşüne haps olmuştu. Bu bir idari yaptırımdan çok sosyal ve kültürel nedenlerden kaynaklanıyordu. Hani daha çok birlik ve ittifak parolalarını kullanarak sesini yükseltiyor, Kürtlerin kendi aralarındaki çelişkilerine de dikkat çekiyordu. Butür şartlar altında Beyler Hani'yi anlayamadılar böylece bu modern düşünceler pratikleşmeyip sonrasız kaldı.

Ahmed-i Hani'nin en önemli yönlerinden bir tanesi de, yurtsever ve halkçı oluşudur. Birçok aşirete bölünmüşlük kendisi için en temel sorundur. Denilebilinir ki, tüm düşüncelerinde ana tema budur. Bu nedenle Kürtlerin birliği, Kürtlerin diğer halklar gibi özgür yaşaması, Kürt kültürü ve dili'nin özgürce gelişmesi için feryat eder. Tüm bunları sağlamanın yolunun çağdaş bir millet olmaktan geçtiğine inanır. Kürtlerin aslında hiçbir yönü ile komşu halklardan geri olmadığını yalnızca birlik ve iyi yöneticilerden yoksun olduğunu savunur. Bu nedenle şiirlerinde komşu halkların sanatıyla dilleriyle yarışır ve bununla Kürtlerin sahip olduğu yeri dile getirir. Ancak Hani'de başka halkları karşısına alan bir milliyetçiliğe rastlanmaz. Tam tersine Hani hep eşitliği gösterir. Komşu halkların kültürel, tarihsel, dinsel yakınlıklarını kardeşlik olarak görür. Kimi şiirlerinde her bir mısrasını ayrı bir dilde (Kürtçe, Farsça, Türkçe, Arapça) ifadelendirdiği dörtlüklerde sembolize eder.

Eserleri
 Mem û Zîn, (Mem ve Zin)
 Nûbihara Biçukan, (Küçüklerin Baharı)
 Eqîdeya Îmanê, (İman'ın Akidesi veya İnanç Risalesi) Ahmed-i Hani'nin Kürtçe eseri, genel anlamda İslam'ın temellerini içeren, dini konuları işleyen bir kitaptır. Şiirsel bir dille yazılan kitap yetmiş üç beyitten oluşmaktadır.
 Eqîdeya Îslamê, (İslam'ın Akidesi)
 Fî Beyanî Erkanî Îslam, (İslam'ın Temelleri)
 Erdê Xweda, (Allah'ın Arzı), (Astronomi ve Coğrafya ile ilgili eser)
 Dîwana Helbestan, (Şiir Dîvanı)
 Şirên Fîlozofî (Filozofik Şiirler)

Çalışmaları
Ahmed-i Hani özellikle Kürtler, Kürt edebiyatı ve Kürtçe ile ilgili pek çok çalışması oldu. Bunun yanında astronomi ve coğrafya alanında da çalışmalar yapmıştır.

 Kürt talebelere Kürtçe eğitim vermek için Medrese kurdu.
 İlk Kürtçe-Arapça sözlük olan Nûbihara Biçûkan eseri yazdı.
 Astronomi ve Coğrafya üzerine ilk kez Kürtçe kitap yazdı.
 Felsefe üzerine ilk kez Kürtçe eser yazdı.
 Kürt milliyetçiliği temelini atmıştır. (Ancak Ehmedê Xani'de başka halkları karşısına alan bir milliyetçiliğe rastlanmaz.)
 Kürtlerin birliğini savunan ilk kişi oldu.
 Kendisinden sonra gelen bütün Kürt bilginlere ilham kaynağı oldu.

Ayrıca bakınız
 Kürt edebiyatı

Kalıt
2015 yılında Ağrı Havalimanına Ahmed-i Hani ismi verildi

Kaynakça

1650 doğumlular
1707 yılında ölenler
Kürt yazarlar
Kürt şairler
Osmanlı Kürtleri
Mutasavvıflar
17. yüzyıl Osmanlı yazarları
18. yüzyıl Osmanlı yazarları
Kürtçe eser veren şairler
Kürtçe eser veren yazarlar
17. yüzyıl yazarları
Kürt filozoflar
Kürt tarihçiler
Kürt astronomlar
Kürt edebiyatçılar
Kürt milliyetçileri
Kürt bilim insanları
Kürt fıkıh âlimleri
Kürt alimler
Sözlükçüler

Ahmed-i Hânî


Într-un sistem inchizitorial de drept, judecătorul de instrucție este un judecător care desfășoară investigații preprocesuale ale acuzațiilor de săvârșire a unei infracțiuni și, în unele cazuri, face o recomandare pentru declanșarea urmăririi penale.

Rolul exact al judecătorilor de instrucție variază de la jurisdicție la jurisdicție; sarcinile și atribuțiile frecvente ale judecătorului de instrucție include supravegherea desfășurării cercetării penale, emiterea de mandate de percheziție,  autorizarea interceptării convorbirilor telefonice, luarea de decizii privind detenția preventivă, interogarea inculpatului, audierea martorilor, examinarea probelor și întocmirea unui dosar cu dovezi pentru pregătirea procesului.

Judecătorii de instrucție au un rol important în procedura judiciară franceză și un rol mai mic în procedura penală spaniolă, olandeză, belgiană și greacă, deși rolul judecătorului de instrucție s-a micșorat, în general, de-a lungul timpului. Mai multe țări, inclusiv Elveția, Germania, Portugalia și Italia, au abolit poziția de judecător de instrucție.

Comparație cu sistemele de drept comun
Rolul judecătorului de instrucție este important în jurisdicțiile în care se practică sistemul de drept civil, cum ar fi Franța, care are un sistem inchizitorial. În schimb, jurisdicțiile în care se practică sistemul de drept comun, cum ar fi Anglia și Statele Unite ale Americii care au un sistem acuzatorial și nu au un post similar. Interacțiunea strânsă frecventă cu poliția și procurorii "i-ar putea condiționa foarte bine pe judecătorii de instrucție să favorizeze interesele pe termen lung ale participanților obișnuiți față de interesele acuzatului". Această problemă afectează, de asemenea, jurisdicțiile de drept comun, deși s-a remarcat faptul că "în Statele Unite ale Americii, accentul s-a pus pe independența avocatului apărării, în timp ce în Franța, accentul s-a pus pe independența judecătorului de instrucție."

Faza de examinare a probelor a fost descrisă ca fiind "cel mai controversat aspect de procedură penală" în jurisdicțiile de drept civil deoarece din cauza "secretului și duratei procedurilor, marile puteri au beneficii de pe urma judecătorilor de instrucție" și a "posibilității inerente de abuz din partea judecătorilor care lucrează în secret și țin încarcerate persoanele pe perioade lungi de timp". Unii specialiști au comparat, cu toate acestea, rolul favorabil al judecătorului de instrucție cu cel al juriului în sistemele de drept comun. Specialistul George C. Thomas III constată că în timp ce Marele Juriu, așa cum există în sistemul juridic din SUA, are un rol de investigare, el este lipsit de funcțiile de evaluare pe care le are sistemul francez. Thomas observă că potrivit precedentului legal al Curții Supreme a SUA, procurorii americani nu sunt obligați să prezinte probele favorabile acuzaților în fața Marelui Jusriu și, în consecință, jurații află doar probele folosite în urmărirea penală; prin contrast, în sistemul francez, judecătorul de instrucție francez funcționează ca un anchetator, fiind responsabil de aflarea adevărului.

Țările în care există această instituție
Utilizarea judecătorilor de instrucție s-a redus în Europa în decursul timpului. Spania, Franța, Croația, Olanda, Belgia și Grecia sunt țările care au păstrat această practică și în toate aceste state rolul judecătorului de instrucție s-a diminuat, cu o tendință generală de a restrânge participarea judecătorului de instrucție doar în investigarea "infracțiunilor grave sau a cazurilor sensibile" sau ca judecătorul de instrucție să-și împartă responsabilitatea cu procurorul. Elveția, Germania, Portugalia și Italia au abolit funcția de judecător de instrucție.

Note

Bibliografie
Cărți

Alte lucrări

Drept procesual penal
Judecători

Judecător de instrucție


En pengetransport, er en special varevogn, der bruges til at fragte penge fra et lager til en bank.

Pengeindsamling
Transport
Sikkerhed
Varevogne

Pengetransport


Corazón Latino est un festival organisé par l'association Republica latina qui se tient au Rocher Palmer à Cenon (Gironde), commune limitrophe de Bordeaux, en septembre, qui propose des concerts de salsa, des shows, stages et initiations gratuites (au parc Palmer) de danses, 3 grandes soirées dansantes et une garden party gratuite dans le parc Palmer.

Du côté des danses on trouve, entre autres, de la salsa (sous ses diverses variantes, notamment "cubaine" et "portoricaine"), de la bachata, de la kizomba, du cha-cha-cha, du semba, du tango et du forró.

Le Festival Corazon Latino s'est imposé comme un des événements phares de la scène européenne des danses latines au long de ses 7 premières éditions.

Programmation concerts
2023 : Mercadonegro (déjà programmés en 2018) feat. Haila Mompié
2022 : Tromboranga (déjà programmés en 2015)
2019 : vendredi : Septeto Nabori; dimanche : La Perfecta de Martinique
2018 : vendredi : Mercadonegro; dimanche : Maykel Blanco y su Salsa Mayor
2017 : La Maxima 79
2016 : Bloque 53 ft. Tromboranga
2015 : Tromboranga
2014 : Meñique & La Orquesta del Solar pour un tribute to Tito Puente & Charlie Palmieri
2013 : Jimmy Bosch
2012 : Donaldo Flores, Alfredo de la Fé

Références

Lien externe

Festival de salsa
Festival de salsa en France
Festival de musique en Nouvelle-Aquitaine
Festival de musique en Gironde
Festival de danse en France
Festival dans la Gironde
Danse en Gironde
Cenon

Festival Corazón latino


النَق (نقّ، ينقّ، نقّا) في التواصل بين الأشخاص، هو السلوك المتكرر بشكل مزعج ومستبد ومتغطرس، أو هو حث أو استثارة شخص ما بشكل متكرر من أجل القيام بأمر ما أو تنفيذ شيء تم الإتفاق عليه.

الكلمة الإنكليزية
كما عبرت إليزابيث بيرنشتاين (Elizabeth Bernstein)، وهي مراسلة في صحيفة وول ستريت جورنال، فإن النق هو «التفاعل الذي يقدم فيه شخص ما طلبا مرارا وتكرارا، ويتجاهله الشخص الآخر مرارا وتكرار، ويصبح كل منهما مزعجا على نحو متزايد». وبجانب ذلك، فإن النق هو شكل من أشكال محاولة الإقناع المستمر والذي يعتبر أكثر تكرارا من العدوانية، حيث أنه تفاعل يساهم فيه كل طرف من الأطراف.

النق هو شكل شائع جدا من الإقناع المستخدم في جميع جوانب الحياة بما في ذلك المحلية والمهنية. كما أنه أيضا ممارسة شائعة لتجنب المزيد من الحركات العدوانية للإقناع مثل التهديدات. الكلمة الإنكليزية مشتقة من (nagga) الاسكندنافية، وتعني «يزعج».

مراجع

العلاقات الشخصية
الأبوة والأمومة
تلاعب نفسي
تنمر
علاقات أليفة
علاقات بين الأشخاص

نق (سلوك)


Ponilala ist ein osttimoresischer Suco im Verwaltungsamt Ermera (Gemeinde Ermera).

Geographie

Ponilala liegt im Nordwesten des Verwaltungsamts Ermera. Südöstlich liegt der Suco Poetete. Im Nordosten grenzt Ponilala an das Verwaltungsamt Railaco mit seinem Suco Matata und im Südwesten an das Verwaltungsamt Hatulia B mit seinen Sucos Lisapat und Fatubolo. Im Norden liegen die zur Gemeinde Liquiçá  gehörenden Verwaltungsämter Liquiçá (mit dem Suco Açumanu) und Bazartete (mit dem Suco Leorema). Die Nordgrenze bildet der Fluss Gleno, in den auch der westliche Grenzfluss Lendeum fließt. Die beiden gehören zum Flusssystem des Lóis.

Ponilala hat eine Fläche von 8,54 km². Der Suco teilt sich auf in die fünf Aldeias Cota Heu, Eroho, Hatuposi, Nunupu und Sacoco.

Größere Straßen fehlen. Im Süden liegen die Dörfer Cota Heu (Cotaheu, Kotaheo) und Eroho, im Osten Nunupu und Hatuposi (Hatoposi) und im Norden Sacoco (Sakoko), das sich in einen Nord- und ein Süddorf aufteilt. In Eroho und Sacoco befinden sich Grundschulen. Eine davon ist die Escola Primaria No. 188 Ponilala.

Einwohner

Im Suco leben 4.055 Einwohner (2022), davon sind 2.052 Männer und 2.003 Frauen. Im Suco gibt es 766 Haushalte. Fast 63 % der Einwohner geben Mambai als ihre Muttersprache an. Über 36 % sprechen Tetum Prasa.

Geschichte

Anfang 1979 wurden etwa hundert Männer aus Ponilala und der bisherigen Distriktshauptstadt Ermera von der indonesischen Besatzungsmacht an den Ort gebracht, wo heute die Stadt Gleno steht. Das indonesische Militär zwang die Männer das bisher unbewohnte Gebiet zu roden und von der Vegetation zu befreien, damit hier die neue Stadt gebaut werden konnte. Erfüllten die Zwangsarbeiter ihr Tagespensum nicht, wurden sie zur Bestrafung gefoltert. Drei Männer, die zu krank zum arbeiten waren, wurden von den Soldaten umgebracht. Da man in der Zeit keine Gärten anlegen konnte, erfolgte die Versorgung mit Nahrungsmitteln durch das Militär. Als die Arbeiten an der neuen Distriktshauptstadt Gleno 1983 beendet waren, stellte das Militär die Versorgung ein. Die Familien der Zwangsarbeiter wurden nun ebenfalls nach Gleno zwangsumgesiedelt. Weil immer noch keine Gärten zur Grundversorgung angelegt worden waren, kam es zu Todesfällen durch Verhungern. Erst ab 1985 durften sich die Bewohner Glenos frei bewegen.

Politik
Bei den Wahlen von 2004/2005 wurde Amaro Silverio dos Santos zum Chefe de Suco gewählt. Bei den Wahlen 2009 gewann Jacinto de Jesus Madeira und 2016 Amaro Silveiro dos Santos.

Persönlichkeiten
 Marcus Soares Martins (* 1978), Politiker

Weblinks

 Ergebnisse des Zensus 2010 für den Suco Ponilala (tetum; PDF; 8,5 MB)
 Ergebnisse des Zensus 2015 für den Suco Ponilala (tetum; PDF;)
 Seeds of Life: Suco information sheets Ermera (tetum)

Einzelnachweise

Suco in Ermera (Gemeinde)

Ponilala


Kozhikode Abdul Kader, cuyo nombre verdadero era Leslie Andrews (19 de febrero de 1916 † 13 de febrero de 1977) fue un cantante de playback o de reproducción indio.

Biografía
Nacido como JS Andrews y Manini el 19 de febrero de 1916, Andrews se convirtió al islam y se rebautizado a sí mismo como Abdul Kader cuando llegó en Birmania. Fue descubierto por el director musical V. Dakshinamoorthy. El compositor de música, MS Baburaj, quien también lo descubrió quedó impresionado por su voz.

Kader inició su debut como cantante de playback o de reproducción de cine en Malayalam Navalokam en 1951.

Su muerte
Kader falleció el 13 de febrero de 1977. En 2008 Noushad Nadeem, un director de cine hizo un documental sobre el cantante como un homenaje, titulado Desh Raagathil Oru Jeevitham.

Filmografía
 'Navalokam' (1951) – Thangakinakkal ...
 'Navalokam' (1951) – Parithaapamithe haa jeevithame ...
 'Thiramala' (1953) – Hey kaliyodame ...
 'Neelakkuyil' (1954) – Enginey nee ...
 'Manikya Kottaram' (1966) – Nakshathrapunnukalaayiram ...
 'Minnaaminung' – Ithranaal ithranaal ...
 'Nammalonnu' (A Play by Cherukad) – Pachcha panam thathe, ponnara poo muthe

Referencias
 Chithrabhumi, February, 2

Cantantes de playback de India
Cantautores de India
Compositores de India

Kozhikode Abdul Kader


Das Alte Pumpwerk in Bremen-Findorff an der Salzburger- und der Bayernstraße ist ein stillgelegtes Abwasserpumpwerk, das seitdem als Museum für die Technik- und Kulturgeschichte der Abwasserentsorgung in Bremen dient.

Das Ensemble – Hauptpumpwerk I., Altes Pumpwerk,  Halle, Wohnhaus, Waschhaus – steht seit 1995 unter Denkmalschutz gestellt.

Geschichte
Vom Hauptpumpwerk I, heute Altes Pumpwerk genannt, wurden von 1915 bis 1994 die Abwässer aus der Stadt Bremen abgepumpt. Die industriehistorisch wertvolle Anlage wurde nach Plänen des Hochbauamts Bremen von 1913 bis 1915 im Stil der Reformarchitektur mit neobarocken Elementen gebaut.

Das Pumpwerk bewältigte zwei Drittel der Bremer Abwässer, die in die Weser gepumpt wurden; am Anfang nur nach grober Vorreinigung, später durch die Kläranlage in Seehausen. Nach der Inbetriebnahme eines neuen Pumpwerks wurde die alte Anlage 1994 stillgelegt.

Museum
Mit finanzieller und ideeller Unterstützung durch die hanseWasser Bremen GmbH wurde das Hauptpumpwerk I zu einem Museum für Technik- und Kulturgeschichte der Abwasserentsorgung umgestaltet.

Der Verein Altes Pumpwerk, 1997 durch ehemalige Mitarbeiter gegründet, betreibt die Gebäude als Museum und Veranstaltungsstätte. Der Verein wurde im November 2010 mit dem Bremer Denkmalpflegepreis für sein langjähriges, ehrenamtliches Engagement zur Erhaltung und zum Ausbau der Anlage ausgezeichnet. Verein und hanseWasser entwickeln zurzeit ein Nutzungskonzept zur verstärkten kulturellen Nutzung der Anlage.

Neben der Besichtigung der Maschinenhalle und einer Ausstellung zur Abwassergeschichte und Abwassertechnik, ist der Einstieg in die "Unterwelt" zu einem unterirdischen Abwasserkanal möglich.

Quellen
 Frauke Fischer: Ein anspruchsvoll gestaltetes Industriebauwerk. In: Weser-Kurier. 20. Mai 2012, S. 9.
 Alexandra Küthe: Altes Pumpwerk. In: Denkmalpflege in Bremen. 4, 2007, S. 76–80.

Weblinks

 Altes Pumpwerk e. V.

Einzelnachweise

Baudenkmal in Bremen
Museum in Bremen
Architektur der Neuen Sachlichkeit
Erbaut in den 1910er Jahren
Findorff (Bremen)

Altes Pumpwerk (Bremen)


موسيقى الغيطة، فن ولد بشكل أساسي في مدينة طبرق الليبية، في القرون الاربعة الماضية، وهي إحدى أهم الموسيقى الشعبية الليبية إلى جانب جر سواحلي، والمرسكاوي.

وتشتهر الغيطة بسرعة الإيقاع بشكل عنيف ويمكن ان نشبها بموسيقة (هارد روك) في أمريكة مع فرق في نوع الالات الموسيقية والايقاعات، وتعد موسيقة الغيطة هي موسيقة شبابية فقط أي لشباب من دون الشابات وهذة الموسيقة تعد إحدى اعمدة في الحفلات والمناسبات الكبرى كاعراس والانتصارات في البطولات الرياضية.

الات واشعار الغيطة
في السابق كانت الموسيقة الغيطة تعتمد على الات (العود، الدربوكة، الطبلة، الزمارة، الزكرة، الغيطة) اما في نصف القرن الماضي فلقد دخلت الات (الاوكريوم، اورغ) مع الات السابقة.

اشعار الغيطة لا تشترط ان تكون ذات قافية إذا كانت تكسر اللحن واشعارة ما بين متوسطة وقصيرة وأحياننا بضع كلمات ذات قيمة عالية تكفي، ومن أشهر المغنون هذا الفن اليوم الفنان الليبي (إبراهيم العكشي) وغيرة الكثيرون.

انظر أيضًا
 قائمة أنواع الموسيقى الليبية

المراجع

أنواع موسيقية
موسيقى ليبية

غيطة


Luj II. od Monaka, punim imenom Louis Honoré Charles Antoine Grimaldi (Baden-Baden, Veliko Vojvodstvo Baden, 12. srpnja 1870. – Monako, 9. svibnja 1949.), monegaški knez od 1922. do 1949. godine, iz kneževske dinastije Grimaldi. Bio je posljednji muški odvjetak dinastije, koja se nastavila na glavnu lozu Grimaldijevih, preko ženske linije u 18. stoljeću. Naslijedio ga je unuk Rainier III., sin njegove kćeri Charlotte.

Životopis

Rodio se kao jedino dijete monegaškog kneza Alberta I. Grimaldija i Mary Victorije Hamilton. Njegova majka bila je kći Williama Hamiltona, 11. vojvode od Hamiltona i princeze Marie Amelie Badenske. Roditelji su mu se razveli kada je imao deset godina. Luj je odgojen u Njemačkoj, a osim njegove majke u njegovu odgoju je sudjelovao i očuh, grof (kasnije princ) Tasziló Festetics iz mađarske aristokratske obitelji hrvatskog podrijetla.

S jedanaest godina vratio se u Monako, kako bi se pripremio za buduće kneževske dužnosti. Međutim, nije želio živjeti sa svojim hladnim i distanciranim ocem te je napustio Monako i upisao se u francusku vojnu akademiju Saint-Cyr. Četiri godine nakon diplomiranja na akademiji, pridružio se Legiji stranaca u tadašnjoj francuskoj koloniji Alžiru. Tamo je upoznao kabaret pjevačicu Marie Juliette Louvet, u koju se zaljubio. Godine 1898. par je dobio djevojčicu Charlottu, no Lujev otac Albert I. nije htio odobriti brak između svog sina i rastavljene žene s dvoje djece iz prvog braka, koja je k tome i kabaret pjevačica. Zbog toga se Luj zakleo ocu da se neće nikada ženiti.

Nakon određenog vremena, knez Albert I. je shvatio da će njegov sin zbilja održati zakletvu i neće se oženiti, što je stvorilo prijestolonasljednu i državnu krizu, jer ako bi Monako ostao bez prijestolonasljednika, država bi bila vraćena Francuskoj. Zbog toga je Albert I. 1911. godine, donio zakon kojim je Charlotte proglašena Lujevom zakonitom kćerkom. Međutim, jer je zakon bio u direktnoj koliziji sa statutom iz 1882. godine, nađeno je rješenje da Luj posvoji svoju kćerku, nakon čega ju je djed Albert I. proglasio nasljednom princezom Monaka.

Luj Grimaldi je preuzeo prijestolje nakon očeve smrti, 26. lipnja 1922. godine, kao Luj II. od Monaka. Iako nije ostvario utjecaj na Monako kakav je ostavio njegov otac, Luj II. je pridonio suvremenizaciji i popularizacije male kneževine. Godine 1924. osnovan je AS Monaco FC, a 1929. godine utemeljena je Velika nagrada Monaka.

Za vrijeme Drugog svjetskog rata (1939. – 1945.), održavao je veze s Vichyjevskom Francuskog pod upravom maršala Petaina. S druge strane, stanovništvo Monaka činili su većinom potomci Talijana, koji su podržavali fašistički režim talijanskog vođe Benita Mussolinijia. Godine 1942. talijanska vojska je napala i osvojila Monako. Poslije kapitulacije Italije u rujnu 1943. godine, Monako je okupirala njemačka vojska i počela deportirati Židove u koncentracijske logore.

Lujeva neodlučnost uzrokovala je sukob s njegovim unukom Rainierom koji je podržavao Saveznike. Poslije rata se oženio francuskom glumicom Ghislaine Dommanget i većinu vremena živio izvan Monaka, u monegaškoj rezidenciji izvan Pariza. Poslije smrti, naslijedio ga je unuk Rainier III.

Životopisi, Njemačka
Monegaški monarsi
Grimaldi

Luj II. od Monaka


El Monumento Natural Cinco Hermanas es un pequeño Monumento Natural chileno de 228 hectáreas, ubicado en la comuna de Aisén, en la zona costera del fiordo del mismo nombre y a 50 kilómetros de distancia de la localidad de Puerto Aysén. Es un archipiélago de 6 pequeñas islas, formaciones con altitudes que alcanzan los 104  Es posible acceder a él por vía marítima, embarcando en Puerto Chacabuco.

Descripción
Está compuesto por seis islas ubicadas en la parte norte del fiordo de Aysén, casi a su llegada al canal Moraleda. Destaca en él su entorno boscoso achaparrado, debido que se alcanza mucha densidad pero no tanta altura. La especie dominante es el ñirre que se extiende en mesetas y laderas altas y frías, aunque también destacan la lenga, que ocupa el nivel más alto del bosque, el canelillo y el coigüe de Magallanes. En relación con la fauna, el grupo más común lo constituyen las aves marinas como el cormorán y el cormorán imperial, y entre los mamíferos, el chungungo y el lobo marino común.

El monumento no cuenta con guardaparques o administración permanente.

Clima
El clima es del tipo Marítimo templado frío lluvioso de costa occidental, con precipitaciones medias anuales que fluctúan entre los 3.500 y los 4.000 mm. anuales. La temperatura media varía entre los 4 °C y los 9 °C.

Referencias

Cinco Hermanas
Cinco Hermanas

Monumento natural Cinco Hermanas


الغَوْدة أو الغاودا (بالهولندية: Goudse kaas) هي نوع من أنواع الجبن الأصفر الهولندي، وهو مصنوع من حليب البقر. وهي مسمّاه على اسم مدينة في هولندا بنفس الاسم. هي جبنة عالمية، وتباع في كل أنحاء العالم.

طالع أيضاً
 قائمة أنواع الجبن

مراجع

أجبان تصنع من حليب البقر
أجبان مدخنة
أطعمة تحمل أسماء أماكن
جبن
خاودا
مطبخ هولندي

غاودا (جبن)


All Evil demoalbum je norveškog black metal-sastava Satyricon. Objavljen je 22. lipnja 1992. Jedino je izdanje snimljeno s bubnjarom Exhurtumom i basistom Wargodom.

Popis pjesama

Osoblje

 Satyricon
 Satyr – vokal
 Lemarchand – gitara
 Wargod – bas-gitara
 Exhurtum – bubnjevi

Izvori

Albumi sastava Satyricon
Albumi iz 1992.

All Evil


Eureka (veya 'Heureka'; Yunanca: εὕρηκα/ηὕρηκα, Evreka şeklinde okunabilir), Arşimet'e atfedilen ünlü bir ünlemdir. Söylentiye göre şekilsiz bir cismin hacminin, suya battığı anda su hacmindeki değişikliği bularak bulunabileceğini keşfettiğinde banyodan çıplak bir şekilde sokağa fırlamış ve sokaklarda koşarken bu ünlem sözcüğünü haykırmıştır. Sözcük "(Onu) buldum!" benzeri bir anlama sahiptir. Bunun sonucunda "Eureka!" bir keşfi kutlarken kullanılan bir ünlem halini almıştır.

Bu ifade, ünlü ve önemli bir olay olan 1848'de Sutter's Mill yakınlarında altın bulunmasına atfen Kaliforniya eyaletinin mottosu olmuştur.

Yunanca deyişler
Mottolar
Kaliforniya'nın sembolleri

Eureka


Capila es un género de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Pyrginae  dentro de la familia Hesperiidae.

Especies
Capila jayadeva
Capila lidderdali
Capila pennicillatum
Capila phanaeus
Capila pieridoides
Capila zennara

Referencias
Natural History Museum Lepidoptera genus database

Enlaces externos

 http://www.tolweb.org/Tagiadini

Tagiadini

Capila


Derin ven trombozu (venöz tromboz), toplardamarlar (ven) içerisinde pıhtı oluşmasıdır.

Tromboz özel bir tıbbi terim olup kan pıhtısının oluştuğu yerde kalması anlamına gelmektedir. Yüzeysel toplardamar trombozu rahatsızlık veren bir durum olmasına rağmen ciddi durumlar doğurmamaktadır. Derin venlerde oluşan tromboz ise (DVT) bacak bölgesi ve kalça bölgesinde oluşmaktadır.

Toplardamarlar kanın kalbe dönüşünü sağladığı için toplardamar içerisinde şekillenen pıhtı uzantısı koptuğunda kalbin sağ taraftaki odacıklarına ulaşır ve buradan akciğerlere taşınır. Pıhtının bir parçasının taşınması "tromboemboli" olarak adlandırılır. Bu yolla taşınıp akciğerlerde tutunan emboliye "akciğer embolisi" (AE) denir.

Toplardamar kaynaklı sistemik emboli kalp karıncıkları veya kulakçıkları arasında (ASD ve VSD) delik olması durumunda ortaya çıkabilir. Venlerden gelen pıhtı bu delikten geçtikten sonra arteriyel sisteme karışabilmektedir. Bu durum ise "paradoks emboli" olarak adlandırılır.

Akciğer embolisi oldukça ciddi bir durumdur erken tanı konulup derhal tedavi edilmediğinde öldürücü olabilmektedir.

Risk etmenleri
 Yaş
 Cerrahi
 Travma
 Hareketsizlik/felç
 Varis
 Obezite
 Kanser
 Gebelik
 Doğum kontrol hapları
 Böbrek hastalıkları
 Lupus antikoagulan
 Paroksismal nokturnal hemoglobinuri
 inflamator Kalın bağırsak hastalığı
 Tromboanjiitis obliterans (Bürger hastalığı)
 Disemine intravasküler koagulasyon
 Ailesel
 Antitrombin III eksikliği
 Protein C eksikliği/Protein S eksikliği
 APC rezistans(Faktör V Leiden)
 Disfibrinojenemi
 Hipoplazminojenemi
 Ailesel homosisteinemi
Sigara

Ayrıca bakınız
 Homans bulgusu

İnsan hastalıkları

Derin ven trombozu


An Acroceras in uska genus han Liliopsida. An Acroceras in nahilalakip ha familia nga Poaceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Acroceras

Acroceras


Katie Grays Dorsett (July 8, 1932 – July 6, 2020) was a Democratic member of the North Carolina General Assembly representing the state's twenty-eighth Senate district from 2003 to 2010. Her district included constituents in Guilford County, North Carolina. In the 2009–10 session, Dorsett served as the Majority Whip in the Senate.

Education and career
Dorsett was born in Shaw, Mississippi. She attended local public schools up to the eighth grade and then a private boarding school. Dorsett attended Alcorn State University for her undergraduate work and then earned her master's from Indiana University. After attending several schools in pursuit of her doctorate, she eventually finished at the University of North Carolina at Greensboro in 1975. Dorsett taught business at North Carolina State A&T University in Greensboro, North Carolina, from 1955 until 1987.

Political career
After retiring from A&T after 32 years of service, she served two terms on the Greensboro City Council from 1983 to 1986, the first African American woman ever elected. She then served as a Democratic Guilford County Commissioner starting in 1990. Dorsett represented District 9 until 1992, when she was appointed Secretary of the Department of Administration by North Carolina Governor Jim Hunt. This position made her the first African American woman to hold a North Carolina Cabinet post. She was elected to the state Senate in 2002.

Just before filing ended in 2010, she announced that she would not seek re-election. She was inducted into the North Carolina Women's Hall of Fame in 2010. She died on July 6, 2020, two days before her 88th birthday.

References

External links
Civil Rights Greensboro: Katie G. Dorsett
North Carolina General Assembly - Senator Katie G. Dorsett official NC Senate website
Project Vote Smart - Senator Katie G. Dorsett (NC) profile
Follow the Money - Katie G. Dorsett
2008 2006 2004 2002 campaign contributions
Oral History with Katie G. Dorsett

County commissioners in North Carolina
Greensboro, North Carolina City Council members
Democratic Party North Carolina state senators
State cabinet secretaries of North Carolina
1932 births
2020 deaths
Alcorn State University alumni
Indiana University alumni
North Carolina A&T State University faculty
University of North Carolina at Greensboro alumni
Women state legislators in North Carolina
21st-century American politicians
21st-century American women politicians
People from Shaw, Mississippi
American women academics

Katie G. Dorsett


The College Widow é um filme mudo estadunidense de 1915, do gênero comédia dramática, dirigido por Barry O'Neil, e estrelado por Ethel Clayton. O roteiro de Clay M. Greene foi baseado na peça teatral homônima de 1904, de George Ade. É considerado um filme perdido.

O filme foi a primeira adaptação cinematográfica da história de Ade, que estava sendo apresentada na Broadway no ano do lançamento da produção. Outras adaptações cinematográficas conhecidas da mesma história são "The College Widow" (1927), estrelada por Dolores Costello; "Maybe It's Love" (1930), estrelada por Joan Bennett; e "Freshman Love" (1936), estrelada por Patricia Ellis.

Elenco
 Ethel Clayton como Jane Witherspoon
 George Soule Spencer como Billy Bolton
 Charles Brandt como Dr. Witherspoon
 Edith Ritchie como Sra. Dalzelle
 Ferdinand Tidmarsh como Jack Larrabee
 Howard Missimer como Matty McGowan
 Clarence Elmer como Stub Talmadge
 Peter Lang como Hiram Bolton
 George Clarke como Murphy Silencioso
 Joseph Kaufman como Tom Pierson

Ver também
 Lista de filmes perdidos

Filmes dos Estados Unidos de 1915
Filmes mudos
Filmes mudos dos Estados Unidos
Filmes de comédia dramática dos Estados Unidos
Filmes baseados em romances de autores dos Estados Unidos
Filmes de comédia dramática da década de 1910
Filmes perdidos
Filmes sobre futebol americano
Filmes em preto e branco
Filmes em língua inglesa

The College Widow (1915)


The Rebel Media (stilizat ca TheREBEL.media și prescurtat ca The Rebel) este o platformă media canadiană de politică de dreapta, precum și de știri online, fondată în februarie 2015 de fostul jurnalist al Sun News Network, Ezra Levant. Fostul reporter al revistei Sun News Network, Brian Lilley, și fostul reporter al Sun News, Faith Goldy, s-au alăturat mai târziu. Gavin McInnes este, de asemenea, un contribuitor.

Rebel Media difuzează conținutul său și pe canalul său de YouTube – Rebel Media, care are peste 720.000 de abonați (în mai 2017).

Show-uri
The Rebel are câteva show-uri, inclusiv:
The Ezra Levant Show
On The Hunt with Faith Goldy
Culture Wars with Tiffany Gabbay
How's It Goin', Eh? with Gavin McInnes
The Sensible Environmentalist

Referințe

Legături externe
Pagină web
The Rebel Media pe YouTube
The Rebel Canada pe YouTube
The Rebel Edge pe YouTube

Mass-media alternative
Site-uri web canadiene
Conservatorism în Canada
Canale YouTube
Reviste
Alt-right

The Rebel Media


maNga, Ankara kökenli Alternatif Rock, Nu-Metal ve Rapcore tarzlarında müzik yapan Türk rock grubudur.

Grup beş stüdyo albümüne sahip olup son albümleri Antroposen 001'i 14 Aralık 2021 tarihinde piyasaya sürdü. Antroposen 001, grubun Işıkları Söndürseler Bile'den (2014) sonra yaklaşık yedi yıl sonra yayınladığı ilk stüdyo albümüdür ve grubun iki stüdyo albümleri arasındaki en uzun farktır.

Tarihi
2001 sonlarına doğru kurulan maNga grubunun hikâyesi Yağmur Sarıgül "Yamyam" (Gitar)'ün barlarda "cover" parçaları yorumlayıp eğlendikleri gruptan ihraç edilmesiyle başladı. Yeni grubunda rock müzikle elektroniği, sert gitar riffleriyle rap vokalleri birleştirmek isteyen Yamyam öncelikle okuldan en yakın arkadaşı Orçun Şekerusta (Bas gitar)'yı gruba dahil etti. Sonrasında  Özgür Can Öney (Davul), Efe Yılmaz (Turntable) ve Ferman Akgül (Vokal)'ün gruba dahil olmasıyla ilk kadro tamamlanmış oldu. Tarz olarak ise yeni yeni gönüllerini kaptırdıkları "nu metal" ve "hardcore" akımını benimsemişlerdi.

Albüm maceraları ise Eylül 2001'de Ferman'ın "Sing Your Song" yarışmasına katılma fikriyle başladı. Orçun'un özel nedenlerden dolayı gruptan ayrılmak zorunda kalmasıyla Cem Bahtiyar (Bas gitar) gruba dahil oldu ve maNga şu andaki yapısına kavuştu. Böylelikle beş ayrı karakteri, beş ayrı müzik zevkini ve beş ayrı duruşu sergileyen grup Japon çizgi romanı geleneğinin ünlü ekolü olan maNga ismiyle uzun yıllar sürecek albüm hayali için yola çıkmış oldu.

Sing Your Song Dönemi
İlk besteleri olan, "Kal Yanımda" parçasıyla "Sing Your Song" yarışmasından ikincilik ödülü aldılar ve yarışmada kazandıkları başarıyla yeni besteler üretmeye başladılar. Bu dönem içinde "Bitti Rüya", "Libido" ve "Yalan" gibi çok sevilen parçalarını yaptılar. Bir süre sonra yarışma döneminden tanıdıkları yapımcı Haluk Kurosman'dan gelen bir telefon ile artık emeklerinin karşılığını alacaklarına inanmaya başladılar. Beste çalışmalarına ve konserlere ağırlık veren grup Türkiye'nin dört bir yanına gidip elliyi aşkın konserle müziklerini kitlelerle paylaşmaya başladı.

İlk Albüm: maNga

İlk albümleri 5 Aralık 2004'te grupla aynı adı taşıyan "maNga" adıyla Sony Music Türkiye ve GRGDN  ortaklığında piyasaya sürüldü. "Kal Yanımda "adlı parçada Kargo'nun solisti Koray Candemir, "İz Bırakanlar Unutulmaz" adlı parçada Vega grubunun solisti Deniz Akyüz, "Dursun Zaman" adlı parçada ise Göksel konuk sanatçı olarak albümde yer aldı. Dinleyicilerden gelen destekle 180.000'i aşan albüm satışıyla Altın Plak ödülünün sahibi oldular. Ayrıca "Bir Kadın Çizeceksin" şarkısı EA Sports'un FIFA 2006 oyunu sound trackine dahil edildi. Albümden çekilen video klipler sırasıyla "Bir Kadın Çizeceksin", "Bitti Rüya" ve "Dursun Zaman" olmuştur. 2007 yılında ise "Yalan" adlı şarkılarına klip çekmişlerdir. Bu albümde "Spa" adlı bir karakter kullanılmıştır.

maNga+

İlk albüm 2006 Haziran'da, "maNga+" adıyla çok özel ikinci bir baskısıyla yeniden yayımladı. Albümün yeni baskısı, Cem Karaca klasiği "Raptiye Rap Rap" şarkısı ve "Kandırma Kendini" şarkısı ile video kliplerinin olduğu hediye bir DVD ile birlikte yayımlandı. İlk albümlerinin üzerinden geçen 4 yılı aşkın süre zarfında turneler sebebiyle değişik coğrafyalara açılan maNga farklı kültürlerden insanlarla tanışarak kendisiyle daha barışık, daha samimi, daha sıcak ve biraz daha hüzünlü yeni bir dönemin içine girdi.

Şehr-i Hüzün

Dünyaya bakış açıları değişen ve müzikal olarak dinledikleri de çeşitlenen grubun daha güçlü bir sounda sahip olan ikinci albümleri "Şehr-i Hüzün"'ün önkayıt dönemi yaklaşık 23 ay sürdü. Bu dönemin bu kadar uzun sürmesinin sebebi; büyük bir başarı yakaladıkları ilk albümün gruba getirdiği mutluluğun yanında herkesin üzerine göz ardı edilmeyecek bir sorumluluk yüklemesi ve heyecanla bekleyen müzik severlerine ilk albümü aratmayacak kadar nitelikli ve nicelikli bir albüm sunabilme isteğiydi. Büyük bir özveri ile hazırlanan, maNga'nın farklılığını ve müziğinde hiçbir sınır olmadığını gösteren "Şehr-i Hüzün" albümü, 15 Nisan 2009 tarihinde GRGDN & Sony Music etiketiyle raflardaki yerini aldı. Bu albüme sırasıyla "Dünyanın Sonuna Doğmuşum", "Beni Benimle Bırak", "Cevapsız Sorular" ve 90'ların en büyük gruplarından Cartel'in "Evdeki Ses" parçalarına video çekilmiş ve müzik listelerinin üst sıralarında yer almıştır.

e-akustik

maNga grubunun üçüncü stüdyo albümü olan "E-akustik" 20 Mart 2012 tarihinde yayımlanmıştır. Albümün prodüktörlüğünü grup üyelerinden Yağmur Sarıgül'ün yaptığı ve Pasaj/GRGDN işbirliğiyle çıkan bu elektrikli akustik olarak tanımladıkları ve tüm enstrümanların canlı kaydedildiği, ancak elektronik sesler de barındıran yeni maNga albümü, üçü yepyeni toplam on iki parçadan oluşuyor. Albümde Yıldız Tilbe'yle "Hani Biz", Arto Tunçboyacıyan'la ise "Hoş Geldin" parçalarında yaptıkları düetler de vardır. Yıldız Tilbe'nin farklı bir ses yapısı olduğunu savunan grup üyeleri sanatçıyla ilgili gelen sorulara ise "Yıldız Tilbe çoğu rockçıdan daha çok Rock'n Roll." cevabını vermişlerdir. Bu albümden "Hani Biz" ve "Rezalet Çıkarasım Var" şarkılarına klip çekildi.

Işıkları Söndürseler Bile

2014 albümüyle birlikte Rock-Nu Metal (Metal Rock) tarzına geçiş yapan olan maNga, albümün adını 'Işıkları Söndürseler Bile' olarak kendi youtube hesabından 14/02/2014 tarihinde yayınladığı teaser ile açıklamıştır. Albümünü kendi stüdyolarında kaydetmiş olup, "Fazla Aşkı Olan Var Mı?", "Parti", "Hint Kumaşı" ve "Bize Müsade Ettim" isimli şarkılara klip çekildi. 28 Kasım 2014 tarihinde yayınlanan Hadi İnşallah filmi için Nilüfer tarafından 1992 yılında söylenmiş olan "Yeniden Sev" isimli şarkıyı yeniden yorumladılar.

maNga X ve Sonrası Dönem
2014'ten itibaren 4 yıl boyunca çeşitli cover çalışmalarıyla faaliyetlerine devam eden grup, 2018'de Demir Demirkan prodüktörlüğünde kendi albümleri için tekrar stüdyoya girdiğini YouTube hesaplarından duyurdu. Ve bu sürede uzun süredir albüm bekleyen dinleyicileri için de 2018'in Nisan ayında "maNga X" isimli maxisingle'ı paylaştılar. Bu single'daki "Yad Eller", "Gel-Bu Son El" ve "1000 Parça" isimli şarkıların üçüne de klip çekildi.

"maNga X" sonrası yaz konserleri için turneye çıkan grup, 2019'da tekrar stüdyoya girdi ve Mayıs ayında Süper Güçlerimiz Var isimli bir maxi single yayınladı. Maxi single'ın ilk şarkısı "Süper Güçlerimiz Var" için klip çekildi. Bunun yanında turnelerinde, yayınlamayı düşündükleri Almanca single için de çeşitli ipuçları verdiler. Albüm için 2020 yılının sonbaharına süre veren grup, COVID-19 karantinası günleri için "Zor" isimli tekli bir çalışması yayımladı. Ayrıca, uzun yıllardır maNga ve Inna'nın beraber şarkı yapmayı düşündükleri de biliniyor.

Antroposen 001
Grup 14 Aralık 2021 tarihinde Antroposen 001 albümünü yayımladı. maNga bu albümde yönünü progresif metale çevirdi,olumlu olumsuz birçok eleştiri aldı. Şuanlık Antroposen 002 üzerinde çalışıyorlar.

Efe Yılmaz
Bir süredir maNga'nın konuk olduğu programlar ve sosyal medyada paylaştıkları fotoğraflarda grubun Disk Jokey'i Efe Yılmaz'ı göremeyen maNga hayranları bu konuya ve "Efe Yılmaz gruptan ayrıldı." iddialarına karşın bir açıklama yapılmasını istemiş ve grup üyeleri 24 Şubat 2013 Pazar günü saat 23.41'de konuya dair "maNga ve Efe Yılmaz, yollarını ayırmaya karar verdiler. Müzik yolculuklarına dört kişilik bir grup olarak devam edecek olan diğer maNga üyeleri, kendi stüdyolarında bu yıl piyasaya çıkması planlanan yeni albümlerinin kayıtlarını yapmakla meşgulken, konserlerine de ara vermeksizin devam ediyorlar." şeklinde açıklama yapıp Efe Yılmaz'ın gruptan ayrıldığını bildirmişlerdir.

Eurovision 2010
TRT Genel Müdürlüğü 2010 yılında Norveç'te gerçekleştirilecek olan Eurovision Şarkı Yarışması finalinde, Türkiye'yi temsil etmek üzere maNga ile anlaştı.

Haber kurumundan yapılan yazılı açıklamada "Oslo'da, 29 Mayıs 2010 tarihinde finali gerçekleştirilecek olan 55. Eurovision Şarkı Yarışmasında ülkemizi maNga temsil edecektir." denildi.

maNga grubu Türkiye'yi "We Could Be The Same" isimli şarkı ile temsil etti ve 29 Mayıs'ta finali gerçekleştirilen 2010 Eurovision Şarkı Yarışması'nda Almanya'nın birinciliğinin ardından yarışmayı ikinci olarak tamamladı ve Sertab Erener'in 2003 yılında aldığı birincilikten sonra Türkiye'nin aldığı en iyi dereceye sahip oldu.

Grup Üyeleri

Güncel Üyeler
 Ferman Akgül - Vokal - (2001 - Günümüz)
 Yağmur Sarıgül - Elektro Gitar - (2001 - Günümüz)
 Cem Bahtiyar - Bas Gitar - (2002 - Günümüz)
 Özgür Can Öney - Bateri (2001 - Günümüz)

Eski Üyeler
 Efe Yılmaz  - DJ - (2001 - 2013)
 Orçun Şekerusta - Bas gitar - (2001 - 2002)

Üye Değişim Kronolojisi

Diskografi

Stüdyo albümleri
maNga (2004)
maNga+ (2006)
Şehr-i Hüzün (2009)
e-akustik (2012)
Işıkları Söndürseler Bile (2014)
Antroposen 001 (2021)

Single / Maxi Single
We Could Be the Same (2010)
Fly to Stay Alive (2011)
maNga X (2018)
Süper Güçlerimiz Var (2019)
Zor (2020)
Bize Her Yer Stat (2021)
Kırıla Kırıla (VEYasin ile) (2021)
Uzun İnce Bir Yoldayım (Ezgi Arıkan ile) (2023)

Film müzikleri
Fly To Stay Alive (2011) - Anadolu Kartalları
Yine Yeni Yeniden Sev (2015) - Hadi İnşallah
Kendi Yolundan Şaşma (2015) - Takım: Mahalle Aşkına
Para Parra Parrra (2020) - Baba Parası

Yer Aldığı Toplu Düzenleme Albümleri
Beni Unutma (2011) - İyilik ve Güzellik Spor
Ya Evde Yoksan (2012) - Orhan Gencebay ile Bir Ömür
Eğrisi Doğrusu (2013) - 13 Düet (Nilüfer)
Mihriban (2015) - Gelenekten Geleceğe Musa Eroğlu ile Bir Asır
Ayrılık (2016) - Doğan Canku ile 50 Yıl
Haykıracak Nefesim Kalmasa Bile (2019) - Fikret Şeneş Şarkıları

Liste başarıları

Katıldığı festivaller

maNga'nın şimdiye kadar katıldığı önemli festivaller:

 7. ODTÜ Rock Şenliği, 2002, Türkiye
 Avrupa Gençlik Festivali, 2002, Türkiye
 Tuborg Rock Festival, 2004, Türkiye
 Rockİstanbul, 2004, Türkiye
 Ereğli Festivali, 2005, Türkiye
 Rock'n Coke, 2005, Türkiye
 Rock'n Live, 2005, Türkiye
 Mimar Sinan Üniversitesi, 2005, Türkiye
 Ankara Saklifest, 2006, Türkiye
 Ankirockfest, 2006, Türkiye
 BİMFEST!, 2006, Türkiye
 Sziget, 2006, Macaristan
 Patlican, 2007, Türkiye
 Rock'n Coke, 2009, Türkiye
 İTÜ Bahar Şenlikleri, 2009, Türkiye
 Çukurova Üniversitesi Fest., 2009, Türkiye
 Gazi Üniversitesi Fest., 2009, Türkiye
 Rock the Balkans 2009, Bulgaristan
 Rock'n Coke, 2009, Türkiye
 Bilkent Üniversitesi MayFest 2010, Türkiye
 Uludağ Üniversitesi Bahar Şenlikleri, 2010, Türkiye
 AİBÜ, Bahar Şenlikleri 2010, Türkiye
 Eurovision Şarkı Yarışması 2010, Norveç
 Fanta Gençlik Festivali 2011, Türkiye
 Marmara Üniversitesi Bahar Festivali 2011, İstanbul/Türkiye
 Fatih Dershaneleri Bahar Şenliği 2012, Türkiye
 TED Ankara Koleji Geleneksel Kuru Fasulye Günü 2012, Türkiye
 İstanbul Aydın Üniversitesi Bahar Şenlikleri 2012, Türkiye
 ODTÜ Koleji 2012-2013 Eğitim Öğretim Yılı Açılış Konseri, 30 Eylül 2012 Türkiye
 Gordion Gençlik Festivali İmza Günü ve Söyleşi, 8 Aralık 2012 Ankara/Türkiye
 Gediz Üniversitesi Gediz Fest'13, İzmir/Türkiye
 Rock'n Coke, 2013, İstanbul/Türkiye
 Mehmet Niyazi Altuğ Anadolu Lisesi, MNAFEST, 12 Mayıs 2014, İstanbul/Türkiye
 Vefa Lisesi, VefaFest'14, 6 Haziran 2014, İstanbul/Türkiye
 Çankaya Belediyesi Anıtpark, 19 Nisan 2015 Ankara/Türkiye
 Kuşadası Gençlik Festivali 7 Temmuz 2017 Sevgi Plajı Davutlar/Kuşadası/AYDIN
Kuşadası Gençlik Festivali 13 Temmuz 2018 Sevgi Plajı Davutlar/Kuşadası/AYDIN
Zeytinli Rock Festivali, 29 Ağustos 2018 Balıkesir/Türkiye
MilyonFest İstanbul, 14 Eylül 2018 İstanbul/Türkiye
 Genç Bi Şenlik, 4 Mayıs 2019 İstanbul/Türkiye
 ODTÜ Kuzey Kıbrıs Kampüsü 12. Bahar Şenliği, 12 Mayıs 2019, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
Kuşadası Gençlik Festivali 12 Temmuz 2019 Sevgi Plajı Davutlar/Kuşadası/AYDIN
Kuşadası Gençlik Festivali 6 Temmuz 2022 Sevgi Plajı Davutlar/Kuşadası/AYDIN

Ödül ve başarıları
 2002 - "Sing Your Song": İkincilik ("Kal Yanımda")
 2005 - Altın Kelebek Ödülleri: En İyi Çıkış Yapan Grup ("Bir Kadın Çizeceksin")
 2006 - MÜYAP Müzik Endüstrisi Ödülleri: Altın Plak Ödülü
 2006 - Our Future Dergisi: En İyi Grup
 2006 - Jetix TV Ödülleri: En İyi Grup
 2006 - Beyaz Show Oscarları: En İyi Performans
 2006 - Kemal Sunal Kültür Sanat Ödülleri: En İyi Çıkış Yapan Grup ("Bir Kadın Çizeceksin")
 2006 - Popsav Ödülleri: En İyi Rock ve Alternatif Grup
 2006 - Popsav Ödülleri: En İyi Klip ("Bir Kadın Çizeceksin")
 2007 - Radyo Boğaziçi: En İyi Animasyon Klip ("Yalan")
 2007 - Kanaltürk Ödül Töreni: En İyi Grup
 2007 - Kanaltürk Ödül Töreni: En İyi Klip ("Bir Kadın Çizeceksin")
 2007 - Yıldız Teknik Üniversitesi: En İyi Grup Ödülü
 2009 - Yıldız Teknik Üniversitesi: En İyi Grup Ödülü
 2009 - MTV Avrupa Müzik Ödülleri: Avrupa'nın En İyi Sanatçısı
 2009 - 13. İstanbul FM Altın Ödülleri: En İyi Grup
 2009 - Pal FM En İyiler Ödülleri: En İyi Canlı Performans
 2009 - Pal FM En İyiler Ödülleri: En İyi Şarkı ("Dünyanın Sonuna Doğmuşum")
 2009 - 17. İTÜ EMOS Başarı Ödülleri: Yılın En Başarılı Grubu
 2010 - 16. Kral Müzik Ödülleri: En İyi Grup
 2010 - 55. Eurovision Şarkı Yarışması: İkincilik Ödülü ("We Could Be The Same")
 2011 - Balkan Müzik Ödülleri: Balkanların En İyi Grubu
 2012 - Balkan Müzik Ödülleri: Balkanların En İyi Grubu
 2012 - Radyo Klas Müzik Ödülleri: En iyi grup
 2012 - Blue Jean Ödülleri: Yılın grubu
 2012 - Blue Jean Ödüllerİ: Yılın Albümü (E-Akustik)
 2012 - Altın Örümcek Medya Ödülleri: En iyi website (www.manga.web.tr)
 2014 - Blue Jean Ödülleri: Yılın Albümü (Işıkları Söndürseler Bile)
 2014 - Blue Jean Ödülleri: Yılın Grubu
 2014 - Blue Jean Ödülleri: Yılın Şarkısı (Fazla Aşkı Olan Var Mı?)
 2015 - Türkiye Gençlik Ödülleri: En İyi Grup
 2015 - Magazinci.com 15. Yıl İnternet Medyası Yılın En İyileri: Yılın En İyi Grubu
 2015 - 12. Radyo Boğaziçi Müzik Ödülleri: En İyi Grup

Türkiye'ye verilen puanlar
Türkiye, büyük finalde 170 puan toplayarak ikinci oldu.

Kaynakça

Dış bağlantılar

2001'de kurulan müzik grupları

Türk rock müzik grupları
2010 Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Altın Kelebek Ödülü sahipleri
Türkiye'nin Eurovision Şarkı Yarışması yarışmacıları
Kral TV Video Müzik Ödülü sahipleri
Pasaj Müzik sanatçıları
DMC sanatçıları
Sony BMG sanatçıları
Poll Production sanatçıları
Ankara kökenli müzik grupları
Nu metal grupları
Radyo Boğaziçi Müzik Ödülü sahipleri

MaNga


Cephalic Carnage es una banda estadounidense de grindcore y deathgrind formada en 1992 en Denver, Colorado. La banda cuenta con el vocalista Lenzig Leal, los guitarristas Steve Goldberg y Brian Hopp, el baterista John Merryman y el bajista Nick Schendzielos. Cephalic Carnage ha lanzado seis álbumes de estudio, varios EPs y a pesar de su estado underground una gira por América del Norte, Europa y Japón.
Cephalic Carnage tiene un estilo (que ellos llaman "Hydro grind") se basa en goregrind de cariz progresivo, técnico, virtuoso y vanguardista con elementos de jazz modal y free jazz. Sus letras incorporan temas tan diversos como la naturaleza, la crítica sociopolítica, la psicología o el humor negro.

Conforming to Abnormality, Exploiting Dysfunction (1992-2001)
Cephalic Carnage formado en Denver, Colorado, en 1992 por el vocalista Lenzig Leal y el guitarrista Zac Joe. El dúo grabó un EP titulado Scrape My Lungs en 1993. Luego tomaron un descanso hasta el 1996, Cuando reclutaron al baterista John Merryman, al guitarrista Steve Goldberg y al bajista Doug Williams. Merryman colaboró con Secret Chiefs 3. Poco después de la Reforma, su segundo EP Fortuitous Oddity fue puesto en libertad. Durante, el año 1997, Cephalic Carnage financió su propia gira en los Estados Unidos.

En 1998, la banda llamó la atención de los italianos de los Registros Headfucker Records, La cual lanzó el álbum debut de la banda Conforming to Abnormality de la ese año. Después de este lanzamiento, Williams dejó la banda en 1999 y sí unió a Origin. Después fue reemplazado por Jawsh Mullen, la banda estuvo de gira en el Metalfest Milwaukee en 1998, el Grindfest Dallas, el Deathfest Ohio y el Hatefest Denver en 1999.

En el año 2000, Cephalic Carnage firmó con la discogragfica del heavy metal Relapse Records y lanzó su segundo álbum Exploiting Dysfunction, que incluyó una gira con Napalm Death y The Dillinger Escape Plan.

Lucid Interval y Anomalies (2002-2006)
Lucid Interval, el tercer álbum de la banda, fue una grabado principios de 2002 y liberado en agosto de ese año. La banda estuvo de gira sin mensajes más tarde en Canadá y, posteriormente, en los Estados Unidos con las dos bandas alemanas de Thrash metal, las veteranas de guerra Kreator y Destruction. En mayo de 2003, la banda llevó a cabo "North Amer4ican Contamination Tour" junto a Mastodon y otros. Aquel mes de septiembre, Cephalic Carnage y "Madball" apoyado por Hatebreed en el "Rise Of Brutality Tour" en América del Norte.

En septiembre de 2004, la banda grabó su siguiente álbum, Anomalies, con el productor David Otero. Darren Doane dirigió el video musical promocional de "Dying Will Be the Death of Me", Que se estrenó en MTV Headbanger. Las parodias de Metalcore con su música, letras y voces. En marzo de 2005, Anomalies fue puesto en libertad, y la banda estuvo de gira en América del Norte, una vez más.

Mullen salió de la banda en enero de 2006, para dar su párrafo de "prioridad de educación y otros actos", y la banda pronto se encontró con el reemplazo Nick Schendzielos. En marzo, el Estudio de grabación de la banda fue Robado. Tuvieron varios conciertos en los Estados Unidos en abril, y una extensa gira, por Europa en junio, seguido por Darkest Hour.

Xenosapien (2007-2009)
La banda grabó su siguiente álbum de estudio, entre noviembre y diciembre de 2006, y su lanzamiento fue fijado en mayo de 2007, bajo el título de Xenosapien. En marzo de 2007, la banda fue apoyo de Brujería en las fechas de Estados Unidos y, posteriormente, se embarcó el "Xenosapien World Tour", que se inició en la Europa continental El 4 de mayo, continuó en El Reino Unido e Irlanda, en mayo y sí reanudó en "The Summer Slaughter Tour" (apodado "The Summer Laughter Tour" por los miembros de la banda) a través de los Estados Unidos a lo largo de junio y julio, junto con los auténticos Decapitated, entre otros. La banda also y filmó un video musical de la canción "Endless Cycle of Violence". El 20 de noviembre de 2007, la van de la banda fue robada. sus "recientes ganancias de la gira (Cerca de 4.000 dólares Estadounidense), sin ordenador Portátil más de 2.000 dólares con en los programas de software de música cargada, un iPod y varios artículos personales" fueron Robados.

Cephalic Carnage reeditado cumple una anormalidad en la discográfica Relapse Records, el 29 de abril de 2008. Cephalic Carnage participó en la ONU "mini-tour" de Japón en mayo de 2009, actuando en Osaka, Nagoya y Tokio. En junio de 2009, Cephalic Carnage, junto con Cattle Decapitation de ganado y marchitada, sin retiro de la Blackenedfest de la gira debido una de la organización de problemas y Dijo Que Eran "seguir adelante con la escritura y con el siguiente total de longitud, así como terminar la construcción de nuestro soporte poutine tarde y noche, donde se sirven los countries huevos fritos de jirafa y su especialidad favorita franco-canadiense ". En octubre de 2009, la banda lanzó su video musical de la canción "Vaporized" al escribir un nuevo álbum de la ONU y la ONU anuncia concierto en DVD titulado Live At Your Mom's House.

Misled by Certainty (2010-presente)
Cephalic Carnage comenzó a grabar su nuevo álbum, Misled by Certainty, en mayo de 2010. Fue lanzado el 31 de agosto del 2010 por Relapse Records. Para Cephalic Carnage es reeditar Lucid Interval, con una fecha de lanzamiento prevista del 13 de septiembre de 2011.

Estilo musical
Allmusic describe el estilo de Cephalic Carnage como "mezcla loca de verdad experimental grindcore, el death metal y el jazz". Su música oscila entre su estilo de metal extremo y jazz rock fusionado con el surf rock ocasional e instrumental a intervalos de flamenco o violín, inclusive saxo. Su estilo inicial suele ser progresiva y técnicamente competentes, con algunas canciones de comedia. Su trabajo más tarde se convirtió en uno más experimental, [27] dirección complejo.

Cephalic Carnage es también conocido por sus canciones de humor. Puntos PopMatters algunos ejemplos: "En los álbumes anteriores, la banda ha tenido golpes satírica a los de metal negro abiertamente la imagen orientada (" Black Metal Sabbath ") y el sobresaturado, angustiado sonido metalcore (" La muerte será la muerte para mí "), e incluso en los entornos en vivo, que no son capaces de tomar algún que otro espontáneo pis-tomar para traer algo de levedad a una situación. Un famoso video en YouTube tiene una pelea a partir de la fosa en un show cefálica en Toronto, y en un inspirada momento, la banda se lanza a un extracto de despertar "Eye of the Tiger", con una ovación ruidosa de los niños.

Miembros

Miembros actuales
 Lenzig Leal - vocalista (1992-presente)
 John Merryman - batería (1996-presente)
 Steve Goldberg - guitarra (1996-presente)
 Nick Schendzielos - bajo, coros (2006-presente)
 Brian Hopp - guitarra (2009-presente)

Exmiembros

 Zac Joe - guitarra (1992-2010)
 Doug Williams - guitarra (1996-1998)
 Jawsh Mullen - guitarra (1998-2006)

Cronología

Discografía

Álbumes de estudio
 Conforming to Abnormality (1998)
 Exploiting Dysfunction (2000)
 Lucid Interval (2002)
 Anomalies (2005)
 Xenosapien (2007)
 Misled by Certainty (2010)

Reproducciones extendidas
 Salones de Amenti (2002)
 Carnage Digital (2005)

Demos
 Scrape My Lungs (1994)
 Fortuitous Oddity (1996)
 Promo '97 (1997)

Splits
 Cephalic Carnage / Adnauseam(1998)
 Matanza de Impaled / cefálica(1999)
 La perversión... y la culpa después de / Versión 5.Obese(2002)
 HF Seveninches Collection Vol. 1(2008)

Enlaces externos

Cephalic Carnage


was a town located in Shimoge District, Ōita Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 3,317 and the density of 27.68 persons per km². The total area was 119.85 km².

On March 1, 2005 Yamakuni, along with the towns of Hon'yabakei and Yabakei, and the village of Sankō (all from Shimoge District), was merged into the expanded city of Nakatsu.

Yamakuni is best known for Core Yamakuni ((コアやまくに), a large municipal building featuring an ice-skating rink in the winter. It has a junior high school, Yamakuni Chugakko (山国中学校) and an elementary school Misato Shogakko (三郷小学校). As part of its fusion with Nakatsu City, two elementary schools, Tsukinoki (槻木) and Mizobe (溝部) were closed and their students transferred to Misato in 2005.

Despite the former town's political ties to Nakatsu City, it is geographically closer to Hita City to its west. It also tends to look to bordering Fukuoka Prefecture more than to the distant prefectural capital of Oita City.

Yamakuni is notable for its contribution to Japanese mythology in the form of the Yamaguni Yetii myth. This tale, widely regarded of fictional, recounts the story of a local hunter who allegedly stalked, captured and skinned the famous Yetii, and mounted its hide above his hearth. The tale is recalled in many local folk songs, poems and word-of-mouth folklore.

External links
 Nakatsu official website

Dissolved municipalities of Ōita Prefecture

Yamakuni, Ōita


Das Naturschutzgebiet Grünland-/Gehölzkomplex bei Ostbevern (NSG-Kennung WAF-003) ist etwa 54,3 Hektar groß und liegt in der nordrhein-westfälischen Gemeinde Ostbevern im Kreis Warendorf.
Es wurde erstmals 1988 unter der Bezeichnung Feuchtwiesen bei Ostbevern als Naturschutzgebiet festgesetzt. Mit Inkrafttreten des Landschaftsplans Ostbevern 2011 wurde es mit etwas geändertem Flächenzuschnitt und neuem Namen erneut als NSG ausgewiesen.

Das Gebiet befindet sich nordwestlich des Ortskerns von Ostbevern zwischen der Dorfbauerschaft und dem Lehmbrock, unweit der Hankenheide. Es entspricht dem Typus einer strukturreichen Parklandschaft und ist durch Nass- und Feuchtgrünland sowie Feldgehölze geprägt.
Ziele der Unterschutzstellung sind unter anderem die Erhaltung und der Aufbau eines Biotopverbundsystems und die Sicherung als Brutgebiet des Kiebitzes.

Siehe auch
Liste der Naturschutzgebiete im Kreis Warendorf

Einzelnachweise

Geographie (Ostbevern)
Naturschutzgebiet im Kreis Warendorf
Schutzgebiet (Umwelt- und Naturschutz) in Europa

Grünland-/Gehölzkomplex bei Ostbevern


Daniel Danielsen Trosner (født 1689, død 1741) var en norsk sømand, der gjorde tjeneste i den Dansk-norske flåde.

Han førte dagbog om bord på dansk-norske orlogsskibe fra den 3. april 1710 til den 19. januar 1714. Manuskriptet blev købt af det norske riksarkiv den 15. juni 1883 for 50 n.kr. af medicinstuderende Hjalmar Wedøe (1861-1933) under betegnelsen "en dagbok ført paa Flaaten 1710-13 af Daniel Olsøn Sæbø i Bokn Sogn". Det blev henlagt i Rikarkivets manuskriptsamling under nr. 48 med acces, forfatter af Matros Trosners dagbog 1710-1714. Matros Daniel Trosner var om bord på dansk-norske orlogsskibe under Den store nordiske krig.

Daniel Trosner kom fra en storbonde på gården Trosnavåg i Bokn Sogn, Rogaland nær Haugesund. Før han kom til flåden havde han angiveligt sejlet i et par år, men ses ikke at have fået en speciel uddannelse. Efter 1714 kom han hjem til Trosnavåg, som han førte videre indtil sin død. Daniel Trosner kom til København den 23. oktober 1709, og gjorde i den anførte periode tjeneste om bord på skibene Dannebroge, Gyldenløve, Højenhald, Printz Wilhelm, Printz Christian og Beskiærmeren. Han står opført på mandskabslisterne som matros, men ellers kendes hans funktion om bord ikke.

Referenser

Flådefolk fra Norge

Daniel Danielsen Trosner


KSSA ist die Abkürzung für:
 Katholische Schule St. Alfons, Berlin
 Konferenz der Studierendenschaften Sachsen-Anhalt als gesetzliche Landesstudierendenvertretung von Sachsen-Anhalt

KSSA

KSSA


Mlynář est un nom propre tchèque qui peut faire référence à :

Patronyme

 Zdeněk Mlynář (1930-1997), intellectuel tchèque qui s'est impliqué dans le combat
 Vladimír Mlynář (1966-), journaliste et homme politique tchèque.

Patronyme tchèque

Mlynář


Spužva Bob Skockani je filmska franšiza o doživljajima Spužve Boba Skockanog u Bikini Dolini.

Popis filmova
Spužva Bob Skockani (2004.)
Spužva Bob Skockani: Spužva na suhom
Spužva Bob Skockani: Spužva u bijegu

Filmovi o Spužvi Bobu Skockanom

Spužva Bob Skockani (franšiza)


An Echinochloa turneriana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Karel Domin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John McConnell Black. An Echinochloa turneriana in nahilalakip ha genus nga Echinochloa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Echinochloa

Echinochloa turneriana


Mahder Assefa () este o actriță etiopiană.

Filmografie
 Chefu (2012)
 Triangle (2012)
 Sost Maezen (2013)

Oameni din Addis Abeba
Etiopieni în viață
Nașteri în 1987
Nașteri pe 5 octombrie

Mahder Assefa


rakovica spužvonoša (Dromia Personata), vrsta raka
 žbirac (Eriphia verrucosa)
 tvrđava Kosmač, Austro-Ugarska utvrda

Hrvatski otoci:
 Kosmač Veli, kod Sevida
 Kosmač Mali, kod Sevida
 Kosmač (Pelješac)
 Kosmač (Mljet)

Kosmač


A barragem de Gouvães é uma das três barragens do Sistema Eletroprodutor do Tâmega, situada no rio Torno (Tâmega), na região de Trás-os-Montes.

O complexo das barragens é considerado uma das maiores iniciativas da história de Portugal no setor da energia hidroelétrica, representando mais de 50% do objetivo do Programa Nacional de Barragens de Elevado Potencial Hidroelétrico, e um dos mais ambiciosos a nível europeu.

O Sistema Eletroprodutor do Tâmega, complexo formado por três barragens e três centrais hidroelétricas (Alto Tâmega, Daivões e Gouvães), vai produzir energia 'verde' suficiente para abastecer cerca de 400 mil famílias.

O contrato com o Governo, ganho em concurso público internacional, é de 70 anos.

A central de Gouvães será reversível, ou seja, permitirá o armazenamento de água da albufeira de Daivões (que abrange uma parcela de terreno em Cabeceiras de Basto) na albufeira de Gouvães, aproveitando os mais de 650 metros de diferença de altura.

O investimento total da obra é de 1.500 milhões de euros e pretende aumentar em 6% a potência instalada em Portugal..

De acordo com as especificidades do projeto, esta "gigabateria" vai evitar a importação de mais de 160 mil toneladas de petróleo por ano e a emissão de 1.2 milhões de toneladas de CO2, também a nível anual.

Direta e indiretamente, criou 13.500 empregos, durante a construção das barragens, desde 2014, privilegiando a contratação de empresas locais e nacionais.

Referências

Barragens de Portugal

Barragem de Gouvães


Tantalus Creek peut faire référence à plusieurs rivières :

au Canada

 Tantalus Creek (Canada), une rivière en Colombie Britannique,

aux États-Unis

 Tantalus Creek (Utah), une rivière dans le Comté de Garfield, dans l'Utah
 Tantalus Creek (Wyoming), une rivière dans le Comté de Park, dans le Wyoming

Tantalus Creek


La plus charmante et la plus attirante () est une comédie romantique soviétique de 1985 réalisée par Gerald Bezhanov.

Résumé
Nadya, une employée modèle d'un institut de recherche, ne parvient pas organiser sa vie personnelle : à plus de trente ans, elle n'est toujours pas mariée. Elle croise un jour une ancienne camarade de classe, Susanna, sociologue professionnelle. Susanna prodigue alors à Nadya des conseils pratiques sur la façon de changer son comportement et son apparence pour trouver un mari.

Le caractère malhonnête et frivole des manigances suggérées par Susanna finit par lasser Nadya qui à la fin du film reprend ses habitudes, retrouvant ainsi selon toute apparence sa joie de vivre.

Distribution des rôles
 Irina Muravyova : Nadya Klyueva, employée SRI
 Tatyana Vasileva : Susanna, l'amie expérimentée de Nadya
 Aleksandr Abdulov : Volodia Smirnov, collègue de Nadya, employée du SRI
 Leonid Kuravlyov : Pacha Diatlov, collègue de Nadya, employé du SRI
 Mikhail Kokshenov : Lyoha Priakhin, collègue de Nadya, employée du SRI
 Lyudmila Ivanova : Claudia Matveevna Stepankova, collègue de Nadya, employée du SRI
 Larisa Udovichenko : Lyucya Vinogradova, collègue de Nadya, employée du SRI
 Lev Perfilov : Pyotr Vasilievich, le chef de Nadya
 Vladimir Nosik : Gena Sysoev, amie et collègue de Nadya, ingénieur
 Alexander Schirvindt : Arkady, le mari de Susanna
 Lyubov Sokolova : la mère de Nadya
 Vera Sotnikova : Sveta, la petite amie de Volodia Smirnov
 Viktor Filippov : policier
 Igor Yasulovich : colporteur
 Veronica Izotova : compagnon de voyage dans le train
 Viktor Ilichyov : Dima, le mari d'un compagnon de voyage

Notes et références

Liens externes

Film soviétique sorti en 1985
Comédie romantique soviétique
Film se déroulant en Union soviétique
Film tourné à Moscou
Film de Mosfilm
Film en russe

La plus charmante et attirante


Shaft kan henvise til:

 Shaft (film fra 1971) – film fra 1971 af Gordon Parks
 Shaft (film fra 2000) – film fra 2000 af John Singleton
 Shaft (tv-serie) – serie af tv-film fra 1973-1974 - baseret på filmen fra 1971
 Shaft (album) – tema fra filmen fra 1971 af Isaac Hayes
 Shaft (virksomhed) – japansk animation studie

Shaft


ويتزيلوبوتشتلي أو هويتزيلوبوتشتلي (بلغة الناهواتل: HUITZILOPOCHTLI) هو الإله الأكبر في معتقدات أهل [المكسيك] القدماء، وكانوا يخصونه كإله للحرب، وكان القائد الأسطوري وسيد الآلهة عند الأزتك القبيلة المسيطرة بين قبائل الناهواتل.

تقول الحكايات انه كطائر طنان قاد الأزتك من مساكنهم القديمة في أزتلان إلى وطنهم الجديد حيث سيرون نسرا يأكل أفعى ويقف على شجرة صبار تنبت من الصخر (هذا الرمز موجود على علم المكسيك). وله احتفال يتم في الانقلاب الصيفي حيث يصنع تمثال له من العجين ويرمى بالسهام ثم يؤكل حيث كان يعتقد انه أول إله للطبيعة حياته وموته متعلقة بمسار السنة.

كان صنمه مصنوعا من حجر بازلت كبير، وطقوسه تتميز بالدموية حيث يقتل المئات كل سنة في معبده كأضاحي وتؤكل أطرافهم من قبل عبدته، وعندما كرس له معبد عام 1486 قيل أن 70,000 شخص قتلوا كأضحية له.

المراجع

آلهة
آلهة الحرب
آلهة السماء والجو
آلهة الشمس
آلهة الموت
أساطير ودين الأزتيك

ويتزيلوبوتشتلي


An Ficinia capillifolia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Heinrich Adolph Schrader, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Charles Baron Clarke. An Ficinia capillifolia in nahilalakip ha genus nga Ficinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ficinia

Ficinia capillifolia


Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ), ülkedeki bütün su kaynaklarının planlanması, yönetimi, geliştirilmesi ve işletilmesi amacıyla kurulan, Tarım ve Orman Bakanlığına bağlı, kamu tüzel kişiliğini haiz, merkezi Ankara'da bulunan özel bütçeli bir genel müdürlük. 6200 Sayılı Kanun'la 25 Aralık 1953 tarihinde kurulmuş ve 1954 yılında teşkilatlanmıştır. Daha sonra 4 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesiyle yeniden düzenlenmiştir.

Bir kamu kuruluşu olarak kendine verilen; taşkın koruma, sulu ziraatı yaygınlaştırma, hidroelektrik enerji üretme ve büyük şehirlere içme suyu temini yanı sıra Belediye Teşkilatı Olan Yerleşim Yerlerine de İçmesuyu temini gayelerini etkin bir şekilde yerine getirebilmesi bakımından, söz konusu dört maksadın ortak noktası olan baraj çalışmaları konusunda öncelikli faaliyetlerini sürdürmektedir. Ayrıca 18/04/2007 tarih ve 5625 sayılı Kanun ile 1053 sayılı kanunun 10. maddesinin değişmesi neticesinde nüfus kriteri kaldırılarak Belediye teşkilatı olan tüm yerleşim yerlerinin içme kullanma ve endüstri suyu ve gerekmesi halinde atık su tesislerinin yapımında DSİ yetkili kılınmıştır.

Görevleri
Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün görev ve yetkileri şunlardır:

 Taşkın sular ve sellere karşı koruyucu tesisler meydana getirmek.
 Sulama tesislerini kurmak, sulama sahalarında mevcut parsellerin tamamını veya aksamını gösterir harita ve planları yapmak veya yaptırmak ve icabı halinde kadastrosunu yaptırmak.
 Sulak alanları ıslah etmek, erozyon ve rüsubat kontrolü ile ilgili etüt ve planlama işlerini yapmak veya yaptırmak, kendi tesislerini korumaya yönelik erozyon kontrolü maksatlı ağaçlandırma çalışmaları yapmak.
 1. ve 2. maddelerdeki faaliyetlerle ilgili olmak şartıyla sudan ve zaruret halinde yardımcı diğer kaynaklardan enerji istihsal etmek.
 Şehir ve kasabaların içme su ve kanalizasyon projelerini tetkik, tasdik ve murakabe etmek.
 Köy içme suları için teknik organizasyon ve murakabeyi sağlamak ve bu iş için Bakanlık emrinde çalışacak lüzumlu bilgiye sahip elemanları yetiştirmek.
 Akar sularda ıslahat yapmak ve icap edenleri seyrüsefere elverişli hale getirmek.
 Bu maddede belirtilen tesislerin çalıştırma, bakım ve onarım dâhil işletmelerini yürütmek.
 Bu maddede belirtilen işlerle ilgili olmak üzere rasat, tecrübe, istatistik, araştırma ve her türlü istikşaf işlerini yapmak; ezcümle toprağın cins ve karakterini, yetiştirilecek mahsul nevilerini ve elde edilecek zirai, iktisadi faydaları ve verimlilik derecelerini tespit etmek; bu mevzularda gerekirse ilgili bakanlık ve kurum ve kuruluşlardan faydalanmak, amenajman planları hazırlamak ve bunları temin edecekleri fayda ve ele alınmalarındaki zaruretlere göre seçmek, sıralamak ve Bakanlığa teklif etmek.
 Bu maddede belirtilen işlerin her türlü etüt ve projelerini yapmak veya yaptırmak.
 Tesislerin yapılması hususunda her türlü mali imkânları araştırmak ve icabı halinde ortaklıklar kurulmasını Bakanlığa teklif etmek ve Cumhurbaşkanı kararı ile uzun vadeli iç ve dış istikrazlar yapmak.
 Genel Müdürlüğün yaptığı veya devraldığı tesislerden işletmelerini bizzat deruhte etmediklerinin işletmelerini sağlamak üzere işletmeler kurmak ya doğrudan doğruya veyahut da işletmeler marifetiyle ortaklıklar teşkil etmek ve lüzumu halinde tesisleri hakiki ve hükmi şahıslara devretmek üzere Bakanlığa teklifte bulunmak.
 Kamu kurum ve kuruluşları ile diğer gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılıp kamu yararı bulunan ve Genel Müdürlüğün vazifesi ile ilgili işlere ait proje ve keşif evrakını tetkik ve tasdik etmek, inşaatın yapılmasının proje ve fenni icaplara uygunluğunu murakabe etmek ve bu işlerin etüt ve projelerini uygun gördüğü bir ücret mukabilinde yapmak veya yaptırmak.
 Genel Müdürlüğün bu maddede belirtilen çalışmaları için gerekli olan garaj ve atölyeleri, makine ve malzeme ambar ve depolarını, idare binalarını, servis ve akaryakıt tesislerini, laboratuvarları, deneme istasyonlarını, işletme ve koruma emniyetlerini sağlayacak bina ve lojmanlarla telefon şebekelerini, radyo verici istasyonlarını, Genel Müdürlüğün vazifelerinin verimli yönetimine yarayacak diğer tesisleri yapmak veya yaptırmak, teçhiz etmek, kiralamak ve bakımlarını temin etmek.
 Genel Müdürlüğün vazifesi içinde bulunan işlerin yapılmasına lüzumlu gayrimenkulleri kanunlarına göre geçici olarak işgal etmek veya istimlak etmek veya satın almak.
 Genel Müdürlüğün çalışma konusuna giren işleri yapmaya lüzumlu malzeme, makine, teçhizat ve taşıtları seçmek, sağlamak, çalıştırmak ve icabında kira mukabili vermek ve bunlar için gerekli tamir atölyeleri ile tesisleri kurmak ve işletmek.
 Kullanılmış suları tekrar kazanmak maksadıyla gerekli tesisleri yapmak veya yaptırmak.
 İşletmeye açılan hidroelektrik santrallerin su kullanım hakkı anlaşmalarına uygun olarak işletilip işletilmediğini kontrol etmek, bunlarla ilgili her türlü hesap ve tahsilât işlemlerini yapmak, baraj, gölet ve kanal gibi su yüzeyleri ile rezervuar alanında azami su kotu ile işletme kotu arasında kalan yerlerde güneş enerjisi sistemlerinin kurulmasına yönelik taleplerden uygun görülenleri bedeli karşılığında kiralamak.
 Sınır aşan ve sınır oluşturan sular konusunda görev alanı ile ilgili çalışmalar yapmak.
 Yardım mahiyetindeki uluslararası su sondajı veya diğer faaliyetler ile sulama tesislerinin işletme ve bakım hizmetlerini devralan kuruluşlar hariç, kamu kurum ve kuruluşları ile yerli ve yabancı gerçek ve tüzel kişilere yurt içinde ve yurt dışında ücreti karşılığında eğitim, etüt, planlama, proje hazırlama, müşavirlik, laboratuvar ve kontrollük hizmeti vermek.
 Su tahsislerini yapmak, yerüstü ve yeraltı sularını kalite yönünden izlemek, atıksular sebebiyle yerüstü ve yeraltı sularının kirlenmesinin tespiti hâlinde durumu ilgili bakanlığa bildirmek.
 Arazi toplulaştırma ve tarla içi geliştirme hizmetlerini yürütmek.
 Mevzuatla verilen diğer görevleri yapmak.

Hizmet birimleri
Genel Müdürlüğün merkez teşkilatı aşağıdaki hizmet birimlerinden oluşur:

 Etüt, Planlama ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı
 Proje ve İnşaat Dairesi Başkanlığı
 Barajlar ve Hidroelektrik Santrallar Dairesi Başkanlığı
 İçmesuyu Dairesi Başkanlığı
 Atıksu Dairesi Başkanlığı
 Emlak ve Kamulaştırma Dairesi Başkanlığı
 Jeoteknik Hizmetler ve Yeraltısuları Dairesi Başkanlığı
 Makina, İmalat ve Donatım Dairesi Başkanlığı
 Teknik Araştırma ve Kalite Kontrol Dairesi Başkanlığı
 İşletme ve Bakım Dairesi Başkanlığı
 Hidroelektrik Enerji Dairesi Başkanlığı
 Teknoloji Dairesi Başkanlığı
 Arazi Toplulaştırma ve Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri Dairesi Başkanlığı
 Arazi Toplulaştırması Etüt ve Projelendirme Dairesi Başkanlığı
 Değerlendirme ve Destekleme Dairesi Başkanlığı
 Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı
 Personel Dairesi Başkanlığı
 Destek Hizmetleri Dairesi Başkanlığı
 Teftiş Kurulu Başkanlığı
 Hukuk Müşavirliği

Genel Müdürler

Dış bağlantılar
 Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü resmi web sitesi

Kaynakça

Türk kamu kurumları
Türkiye Cumhuriyeti Tarım ve Orman Bakanlığı
1954'te Türkiye'de kurulan oluşumlar
1954'te kurulan kuruluşlar

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü