Andrew Merrill (born November 27, 1966)  is an American voice actor best known for his portrayal of the character Brak on Space Ghost Coast to Coast and Cartoon Planet.

Personal life
Merrill is a graduate of Asbury University, where he majored in media communications. He and his wife, Stacy Isenhower who works for Cartoon Network, have one girl. In an Instagram post on October 25, 2022, Merrill indicated that he had "been a bachelor for nearly a year now," leading to speculation that he and his wife have separated.

Space Ghost Coast to Coast
Merrill joined Cartoon Network within several months of its inception (in 1992), coming over from sister company CNN.  He started working in programming, and in 1993 he and then head of programming Mike Lazzo helped put together the first animated late-night talk show, Space Ghost Coast to Coast. He voiced Space Ghost in the first of two unaired pilots for the show.

In April 1994, Space Ghost Coast to Coast premiered on Cartoon Network. The concept was that 1960s Hanna-Barbera cartoon superhero Space Ghost had retired from being a superhero and was hosting his own talk show, in which he interviewed live action celebrity guests, with his old archenemies Zorak and Moltar as band leader and director. To date, the show has had over 90 episodes aired on television, and was one of the motivating forces behind the creation of the Adult Swim programming bracket started in 2001. Merrill helped produce and write for the show for years, and voiced "Council of Doom" members Brak and Lokar, who would appear on the show periodically, mostly Brak.

Merrill, along with Coast to Coast friend and co-star George Lowe, wrote on social media that their friend and co-star C. Martin Croker died on September 17, 2016. It was then revealed that Adult Swim would play the first produced episode of Space Ghost Coast to Coast aired 12:30 eastern, 11:30 central that night in honor of Croker's contribution not only to Space Ghost, but many Adult Swim shows in both animation and voice overs. The three of them, along with Dave Willis, Dana Snyder, and Carey Means had been friends since their earliest Cartoon Network days.

Cartoon Planet
In 1995, Cartoon Planet premiered on TBS (moving to Cartoon Network in 1996). Merrill wrote and produced the show, along with crew members who had worked on Space Ghost Coast to Coast, himself voicing the character of Brak. The main characters on Cartoon Planet were Space Ghost, Zorak, and Brak, and it was a show of skits and songs put together with the same limited animation used in Space Ghost Coast to Coast.

Originally, the skits and songs were filler for showing old cartoons owned by Turner Entertainment (Hanna-Barbera, Looney Tunes, Merrie Melodies, Popeye the Sailor) until the skits and songs became more popular and Brak developed more of a personality and grew popular with fans. The show eventually became entirely skits and songs.

Brak spin-offs
In 2000, two Sonny and Cher-style variety show specials premiered on Cartoon Network, titled Brak Presents the Brak Show Starring Brak. The show featured new animation, and new songs with celebrity guests and fellow Space Ghost villain Zorak. However, the specials were met with mixed reviews from fans. In the early hours of December 21, 2000, a new sitcom parody cartoon premiered, titled "Leave It to Brak", which was actually the pilot episode for the future Adult Swim show The Brak Show, which premiered on Adult Swim in 2001 and ran for three seasons.

Merill is also set to reprise Brak in an upcoming episode of HBO Max's Jellystone!, which is also based on Hanna-Barbera characters.

Boomerang
Merrill left Atlanta briefly, moving to New Jersey for a year and joining the programming department of Boomerang, an asset of the Turner Broadcasting System.

Acting

References

External links

1966 births
Living people
Asbury University alumni
American male video game actors
American male voice actors
Male actors from Columbus, Ohio
People from Newark, Ohio

Andy Merrill


Laona Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Laona Township (Illinois)
 Laona Township (Minnesota)

Laona Township


An Rhynchospora talamancensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gómez-laur. ngan William Wayt Thomas. An Rhynchospora talamancensis in nahilalakip ha genus nga Rhynchospora, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhynchospora

Rhynchospora talamancensis


Se denomina peritecio a una estructura (ascocarpo) con forma esférica o de botella propia de varios organismos pertenecientes a la división Ascomycota, y en cuyo interior se producen las ascas. Si la forma es de botella, expulsará las ascosporas a través del cuello; sí el peritecio es esférico, las liberará al romperse durante la madurez.

Referencias

Ascomycota
Términos de micología

Peritecio


Michael Bisping () este un luptător de arte marțiale mixte și actor englez, care în prezent concurează în categoria de greutate medie din Ultimate Fighting Championship unde este actualul campion. Bisping este fost campion semigreu din Cage Rage, și câștigătorul turneului The Ultimate Fighter 3.

Filmografie

Film

Rezultate în arte marțiale mixte

|-
|Înfrângere
|align=center|30–9
|Kelvin Gastelum
|KO (punch)
|UFC Fight Night: Bisping vs. Gastelum
|
|align=center|1
|align=center|2:30
|Shanghai, China
|
|-
|Înfrângere
|align=center|30–8
|Georges St-Pierre
|Technical Submission (rear-naked choke)
|UFC 217
|
|align=center|3
|align=center|4:23
|New York City, New York, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|30–7
|Dan Henderson
|Decizie (unanim)
|UFC 204
|
|align=center|5
|align=center|5:00
|Manchester, England
|
|-
|Victorie
|align=center|29–7
|Luke Rockhold
|KO (punches)
|UFC 199
|
|align=center|1
|align=center|3:36
| Inglewood, California, United States
|
|-
|Victorie
|align=center|28–7
|Anderson Silva
|Decizie (unanim)
|UFC Fight Night: Silva vs. Bisping
|
|align=center| 5
|align=center| 5:00
|London, England
|
|-
|Victorie
|align=center|27–7
|Thales Leites
|Decizie (split)
|UFC Fight Night: Bisping vs. Leites
|
|align=center|5
|align=center|5:00
|Glasgow, Scotland
|
|-
| Victorie
|align=center| 26–7
| C.B. Dollaway
| Decizie (unanim)
| UFC 186
|
| align=center|3
| align=center|5:00
| Montreal, Quebec, Canada
|
|-
| Înfrângere
| align=center| 25–7
| Luke Rockhold
| Submission (guillotine choke)
| UFC Fight Night: Rockhold vs. Bisping
|
| align=center|2
| align=center|0:57
| Sydney, Australia
|
|-
|  Victorie
| align=center| 25–6
| Cung Le
| TKO (knee and punches)
| UFC Fight Night: Bisping vs. Le
|
| align=center| 4
| align=center| 0:57
| Macau, SAR, China
|
|-
|  Înfrângere
| align=center| 24–6
| Tim Kennedy
| Decizie (unanim)
| The Ultimate Fighter Nations Finale: Bisping vs. Kennedy
|
| align=center| 5
| align=center| 5:00
| Quebec City, Quebec, Canada
|
|-
|  Victorie
| align=center| 24–5
| Alan Belcher
| Technical Decision (unanimous)
| UFC 159
|
| align=center| 3
| align=center| 4:29
| Newark, New Jersey, United States
|
|-
|  Înfrângere
| align=center| 23–5
| Vitor Belfort
| TKO (head kick and punches)
| UFC on FX: Belfort vs. Bisping
|
| align=center| 2
| align=center| 1:27
| São Paulo, Brazil
|
|-
|  Victorie
| align=center| 23–4
| Brian Stann
| Decizie (unanim)
| UFC 152
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Toronto, Ontario, Canada
|
|-
|  Înfrângere
| align=center| 22–4
| Chael Sonnen
| Decizie (unanim)
| UFC on Fox: Evans vs. Davis
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Chicago, Illinois, United States
|
|-
|  Victorie
| align=center| 22–3
| Jason Miller
| TKO (knees to the body and punches)
| The Ultimate Fighter: Team Bisping vs. Team Miller Finale
|
| align=center| 3
| align=center| 3:34
| Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
|  Victorie
| align=center| 21–3
| Jorge Rivera
| TKO (punches)
| UFC 127
|
| align=center| 2
| align=center| 1:54
| Sydney, Australia
|
|-
|  Victorie
| align=center| 20–3
| Yoshihiro Akiyama
| Decizie (unanim)
| UFC 120
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| London, England
|
|-
|  Victorie
| align=center| 19–3
| Dan Miller
| Decizie (unanim)
| UFC 114
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
|  Înfrângere
| align=center| 18–3
| Wanderlei Silva
| Decizie (unanim)
| UFC 110
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Sydney, Australia
|
|-
| Victorie
| align=center| 18–2
| Denis Kang
| TKO (knees to the body and punches)
| UFC 105
|
| align=center| 2
| align=center| 4:24
| Manchester, England
|
|-
|  Înfrângere
| align=center| 17–2
| Dan Henderson
| KO (punch)
| UFC 100
|
| align=center| 2
| align=center| 3:20
| Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
| Victorie
| align=center| 17–1
| Chris Leben
| Decizie (unanim)
| UFC 89
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Birmingham, England
| |
|-
| Victorie
| align=center| 16–1
| Jason Day
| TKO (punches)
| UFC 85
|
| align=center| 1
| align=center| 3:42
| London, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 15–1
| Charles McCarthy
| TKO (arm injury)
| UFC 83
|
| align=center| 1
| align=center| 5:00
| Montreal, Quebec, Canada
|
|-
| Înfrângere
| align=center| 14–1
| Rashad Evans
| Decizie (split)
| UFC 78
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| Newark, New Jersey, United States
|
|-
| Victorie
| align=center| 14–0
| Matt Hamill
| Decizie (split)
| UFC 75
|
| align=center| 3
| align=center| 5:00
| London, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 13–0
| Elvis Sinosic
| TKO (punches)
| UFC 70
|
| align=center| 2
| align=center| 1:40
| Manchester, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 12–0
| Eric Schafer
| TKO (punches)
| UFC 66
|
| align=center| 1
| align=center| 4:24
| Las Vegas, Nevada United States
|
|-
| Victorie
| align=center| 11–0
| Josh Haynes
| TKO (punches)
| The Ultimate Fighter: Team Ortiz vs. Team Shamrock Finale
|
| align=center| 2
| align=center| 4:14
| Las Vegas, Nevada, United States
|
|-
| Victorie
| align=center| 10–0
| Ross Pointon
| Submission (armbar)
| CWFC: Strike Force 4
|
| align=center| 1
| align=center| 2:00
| Coventry, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 9–0
| Jakob Lovstad
| Submission (punches)
| CWFC: Strike Force 3
|
| align=center| 1
| align=center| 1:10
| Coventry, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 8–0
| Miika Mehmet
| TKO (corner stoppage)
| CWFC: Strike Force 2
|
| align=center| 1
| align=center| 3:01
| Coventry, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 7–0
| Alex Cook
| Submission (guillotine choke)
| FX3: Xplosion
|
| align=center| 1
| align=center| 3:21
| Reading, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 6–0
| Dave Radford
| TKO (punches)
| CWFC: Ultimate Force
|
| align=center| 1
| align=center| 2:46
| Sheffield, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 5–0
| Mark Epstein
| KO (punch)
| Cage Rage 9
|
| align=center| 3
| align=center| 4:43
| London, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 4–0
| Andy Bridges
| KO (punch)
| Pride & Glory 3 – Glory Days
|
| align=center| 1
| align=center| 0:45
| Newcastle upon Tyne, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 3–0
| Mark Epstein
| TKO (punches and knees)
| Cage Rage 7
|
| align=center| 2
| align=center| 1:27
| London, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 2–0
| John Weir
| TKO (punches)
| UK MMA Championship 7 – Rage & Fury
|
| align=center| 1
| align=center| 0:50
| Manchester, England
|
|-
| Victorie
| align=center| 1–0
| Steve Mathews
| TKO (Punches)
| Pride & Glory 2 – Battle of the Ages
|
| align=center| 1
| align=center| 0:38
| Newcastle upon Tyne, England
|

Referințe

Nașteri în 1979
Practicanți de arte marțiale
Actori englezi

Michael Bisping


ඩඩ්ලි සේනානායක (ඩඩ්ලි ෂෙල්ටන් සේනානායක) (1911 ජුනි 19 - 1973 අප්‍රේල් 13)  යනු ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවන අග්‍රාමාත්‍යවයායි. (1952 මාර්තු 26 සිට 1953 ඔක්තොම්බර් 12) සහ නැවත දෙවතාවක් පිලිවෙලින් (1960 මාර්තු 21) සහ (1965 මාර්තු 25) ශ්‍රී ලංකාවේ  අග්‍රාමාත්‍ය බවට පත් විය.

මුල්කාලින ජිවිතය

ඩඩ්ලි උපත ලද්දේ 1911 ජුනි 19 වන දින මොලි ඩුඩුවිලා සහ ලංකාවේ ප්‍රථම අග්රාමාත්යවරය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂවලින් එකක්වන එක්සත් ජාතික පක්ෂය පිහිටවූ ඩොන් ස්ටීවන් සේනානායකගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා ලෙසින්ය. ඩඩ්ලි එම පක්‍ෂයේ දිගු කාලීන සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය. ඔහු සිය ද්විතීයික අධ්‍යාපනය ලැබූයේ ශාන්ත තෝමස් විද්‍යාලයේ ය. ඔහු එහිදී සිය අධ්‍යන හා ක්‍රීඩා කටයුතුවලදී විශිෂ්ටත්වයක් දැක්වීය.

දේශපාලන ජිවිතය

නැවත ලංකාවට පැමිණීමෙන් පසු ඩඩ්ලි රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ සාමාජිකයෙකු ලෙස තේරී පත්වූ අතර ඔහුගේ පියා කෘෂිකර්ම අමාත්‍යවරයා වශයෙන් සේවය කළ අතර වසර 10 ක් පසුකාලීනව සේවය කළේය. 1946 දී සිය පියා වෙනුවට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යවරයා වශයෙන් පත් වූ අතර නිදහසෙන් පසු තනතුර දැරීය. ඔහු තවමත් කෘෂිකාර්මික ඇමති ලෙස සේවය කරමින් සිටියදී ඔහුගේ පියා අනපේක්ෂිත ලෙස මිය ගියේය.දින හතරකට පසුව, 1952 මාර්තු 26 දින බොහෝ දෙනෙක් පුදුමයට පත් කරමින්, ඩඩ්ලි අගමැතිවරයා ලෙස ආණ්ඩුකාර ජෙනරාල් සෝල්බරි විසින් ඔහුගේ ඥාති සහෝදරයා වූ ශ්‍රීමත් ජෝන් කොතලාවලද සිටියදී තෝරා ගත්තේය.

එක්සත් ජාතික පක්ෂය ජයගත් මහ මැතිවරනයක් කැඳවූයේය. වර්ෂ 1953 දී ආණ්ඩුව සහල් මිල ඉහළ දැමූ අතර සහනාධාර කපා හැරුණු විට ආණ්ඩුව අවුරුද්දකට පසුව අපකීර්තියට පත්විය. එ.ජා.ප. ය බලයට පත් වුවද, සේනානායක 1953 හර්තාලයේදී අගමැති ලෙස ඉල්ලා අස්වූ අතර දේශපාලනය හැර ගියේය.

1957 දී එජාපය පරාජය වූ විට ඔහු දේශපාලනයට පැමිණියේය. 1960 මාර්තු මාසයේදී එක්සත් ජාතික පක්ෂය මැතිවරණයෙන් පසු ආණ්ඩුව පිහිටුවීමට සමත් වූ අතර සේනානායක නැවතත් අගමැති බවට පත් විය. එහෙත් සභාව බිඳී ගිය අතර ඩඩ්ලි අගමැති ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්විය. නව මැතිවරණයක් පැවැත්වීමෙන් පසුව එජාපය ආසන ගණනාවක් ලබා ගත්තේය. අගමැති සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ ආධාරකරුවන් 14 දෙනකුට ඒත්තු ගැන්වීම මගින් 1965 දී ඉක්මන් මැතිවරණයකින් බලයට පත් විය.

1965 මාර්තුවේ සිට මැයි මස 1970 සිට අගමැති ධුරය දැරූ සේනනායක ඔහුගේ අනෙකුත් ධුර කාලයෙහි සේවය කළේය. ඔහුගේ රජය මුලින්ම හය දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වූ අතර දෙමල හා සිංහල ජාතිකවාදීන් ඇතුලත් විය. ශ්‍රී ලංකා ආර්ථිකය නැවත ස්ථාපිත කිරීම සඳහා ඔහුගේ ආණ්ඩුවට බැර කර ඇත. 1970 දී ඔහු සහ ඔහුගේ මිත්‍රයන් පරාජය විය. 1973 අප්‍රේල් 13 වන දින දිගු අසනීපයකින් පසුව සිදු වූ ඔහුගේ මරණය දක්වා ඔහු දේශපාලනයට සම්බන්ධ වී සිටියේය.

මෙයද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන පවුල්
 ශ්‍රී ලංකාවේ ජනාධිපතිවරු
 ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍ය ලයිස්තුව
 ඩී.එස්. සේනානායක
 රුක්මන් සේනානායක
එක්සත් ජාතික පක්ෂය

මුලාශ්‍ර

බාහිර සබැදි
 The Senanayake Ancestry
Website of the Parliament of Sri Lanka
Biography
 A Prime Minister who knew his onions
Dudley – the reluctant Prince By Buddhika Kurukularatne
  Methek Kathawa  Divaina
 Raja Veediya in Sinhala

1911 උපත්
1973 මරණ
චරිත කතා
ශ්‍රී ලාංකිකයෝ
ලාංකික සිංහලයෝ
ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයෝ
ගල්කිස්ස ශාන්ත තෝමස් ආදි සිසුවෝ
ලංකික දේශපාලනඥයෝ
එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙහි දේශපාලනඥයන්

ඩඩ්ලි සේනානායක


සිරිසඟබෝ රාජ වංශයට අයත් දෙවන පරාක්‍රමබාහු යනු කලින් සිටි තුන්වන විජයබහු රජුගේ ලොකු පුතා ය.මායා රටේ රජු ලෙස මේ රජුගේ රාජ්‍ය කාලය ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1234 සිට 1269 වන තෙක් ය. දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජතුමා බෙලිගල තිබූ දාන්ත ධාතූන් වහන්සේ දඹදෙනිය ට වැඩම කර අති උත්කර්ෂවත් දළදා පූජාවක් පවත්වා මාඝ ගෙන් රට මුදවා ගන්නා බවට මහජනතාව ඉදිරියේ ප්‍රතිඥාවක් ද දුන්නේය. භාසා ශාස්ත්‍ර, ආගම් ධර්මය ආදී විසයයන් පිළිබඳ මනා නිපුනතාවයක් තිබූ නිසා මහා පඬි රුවනක් වූ දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජ "කලිකාල සාහිත්‍ය සර්වඥ පණ්ඩිත" යන උපාධි නාමයෙන් ද පිදුම් ලැබීය.

යුද්ධ

දෙවන් පරාක්‍රමබාහු රජතුමාට ආක්‍රමණකාරී සටන් 3කට මුහුණ දීමට සිදු විය. ඒවා නම් මාඝ රජු සමඟ පැවති යුද්ධය, චන්ද්‍රභානු රජුගේ පළමු ආක්‍රමණය හා චන්ද්‍රභානු රජුගේ දෙවන අක්‍රමණයයි.

චන්ද්‍රභානු රජුගේ පළමු ආක්‍රමණය දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජුගේ එකොළොස්වන රාජ්‍ය වර්ෂයේදී, එනම් ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1247 දී සිදු විය. චන්ද්‍රභානු රජු මලය අර්ධ ද්වීපයේ  තාම්‍රලිංග දේශයෙන් පැමිණි බව සඳහන් වේ. පරාක්‍රමබාහු රජුගේ බෑනා වූ වීරබාහු කුමරු මෙම සටනේ මූලිකත්වය ගෙන තිබේ. සටනින් පරාජයට පත් වූ චන්ද්‍රභානු පලා ගියේය.

මාඝගේ පාලනයෙන් රජරට මුදවා ගැනීම මේ රජුගේ ඊළඟ ප්‍රයත්නය විය. මේ සඳහා දකුණු ඉන්දීය පාණ්ඩ්‍ය අධිරාජයාගේ උදව් ලබා ගෙන ඇත. පාණ්ඩ්‍ය හමුදාවත් පරාක්‍රමබාහු රජුගේ හමුදාවත් නැගෙනහිරින් හා බටහිරින් පොළොන්නරුව වට කොට ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1255 දී මාඝ පරාජය කර්න ලදී.

මේ රජ දවාස එල්ල වූ මීළඟ ආක්‍රමණය වූයේ පළමුව පරාජයට පත් වූ ජාවක චන්ද්‍රභානු නැවතත් ලංකාව ආක්‍රමණය කිරීමයි. පාණ්ඩ්‍ය අධිරාජයාගෙන් උදව් ලබා ගත් දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජු ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1261 දී චන්ද්‍රභානු ජීවිතක්ෂයට පත් කළේය. මෙයට හිලව් වශයෙන් පාණ්ඩ්‍ය අධිරාජයා ජාවක රජුගේ පුතෙකු උතුරු ලංකාවේ නියෝජිතයා වශයෙන් පත් කළ බව සෙල් ලිපිවල සඳහන් වේ.

සේවාවන්

භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ විනය නීති පිළිබඳ දඹදෙණි කතිකාවත සම්පාදනය කිරීම, උපසම්පදා උත්සව පැවැත්වීම, විදේශ වලින් ධර්මධර හා විනයධර භික්ෂූන් වහන්සේලා ගෙන්වා ගැනීම, කව් සිළුමිණ හා විසුද්ධි මාර්ග සන්නය යන කෘති රචනා කිරීම යනාදිය මෙතුමා කළ සේවාවන් ලෙස සැලකිය හැකිය.

අවසානය

ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1258 දී පමණ දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජු ගිලන් විය. එවිට රාජ්‍යයේ වැඩ බලන තත්වයට පත් වූයේ දේවපතිරාජ අමාත්‍යයා ය. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1262 දී පමණ මේ රජුගේ වැඩිමහල් පුත් වන විජයබාහු කුමාරයා රාජ්‍යයේ වැඩ කටයුතු කරන්න පටන් ගත් නමුත් නිල වශයෙන් රාජ්‍යත්වයේ සිටියේ ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1270 වන තෙක් පරාක්‍රමබාහු රජතුමා ය. දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජුගෙන් පසු විජයබාහු කුමාරයා හතරවන විජයබාහු රජ නමින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ 1271 දී රාජ්‍යත්වයට පත් විය.

සබැඳි පිටු
 සිංහලේ රාජාවලිය

ප්‍රවර්ගය : ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය
රාජ්‍ය නායකයන් - ශ්‍රී ලංකාව
සිරි සඟ බෝ රාජ වංශය

දෙවන පරාක්‍රමබාහු රජ


بلدية أس بونتيس دي غارسيا رودريغيز ، هي إحدى بلديات مقاطعة لا كرونيا إحدى مقاطعات إسبانيا، والتي تقع في منطقة جليقية شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها أكثر من 10.399 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2016).

أعلام

 ديفيد روشيلا كالفو
 أدريان لوبيز رودريغيز
 إغناثيو إيشيفيريا
 دييغو أندريس برموديز

معرض صور

مراجع

بلديات قرجيطة

أس بونتيس دي غارسيا رودريغيز


Bilimsel Devrimlerin Yapısı (1962), Thomas S. Kuhn'un bilim tarihi üzerine bir analizidir. Yayınlanması bilimsel bilginin sosyolojisi alanında bir kilometre taşı olmuş, çokça tartışılmış, paradigma ve paradigma kayması (paradigma değişimi) kavramlarını popülerleştirmiştir.

Tarih
Kuhn kitabının kaynağını 1947'de Harvard Üniversitesi'nde lisans üstü öğrencisiyken beşeri bilimler öğrencilerine verdiği bilim tarihi odaklı bir lisans dersi için yaptığı çalışmalara dayandırır. Kitabı oluşturan metin ise ilk defa, International Encyclopedia of Unified Scienceın içerisinde bir monografi olarak yayınlanmış ve kitap formatında ilk kez 1962 yılında basılmıştır.

 Özet
Kuhn'un tarih ve bilim felsefesine yaklaşımı, "Belli bir dönemde ne tür fikirler düşünülebilirdi, ne tür fikri seçenekler ve stratejiler mümkündü?" gibi kavramsal sorulara odaklanarak açıklanır. Kuhn, bilimsel kuramın evriminin, olguların basitçe biriktirilmesinden değil, değişken fikri ortamlar ve olasılıklar kümesinden çıktığını iddia eder.

 Üç evre
Kuhn bilimsel çalışma ortamının sırayla geçirdiği üç evre tanımlar. Paradigma öncesi ya da pre-paradigma dediği ilk evrede, bilimsel nitelikte bir araştırma sürdürülüyor olsa da, belirli bir kuram üzerinde mutabakat yoktur. Bu evrenin tipik özelliği, çeşitli uyumsuz ve tamamlanmamış kuramların bir arada varlığıdır. Eğer bilimsel toplumun oyuncuları giderek bu kavramsal çerçevelerden birisine yönelir ve bilimsel yöntemler, terminoloji, deney türleri üzerinde geniş mutabakat sağlanırsa, ikinci evre olan normal bilim başlar. Bu evrenin özelliği de baskın paradigma kapsamında problem ya da bir anlamda yapboz çözmektir. Zamanla, normal bilim sürecinde anomaliler, mevcut paradigma kapsamında açıklanması zor olgular belirebilir, dahası bunlar birikerek normal bilimi zorlaştıran ve paradigmanın güçsüzlüklerini sergileyen bir noktaya, Kuhn'un adlandırmasıyla krize, ulaşabilir. Ama, gene Kuhn'un gözlemlerine göre, anomaliler ne denli çok sayıda ve büyük olursa olsun, güvenilir bir seçenek ortaya çıkana kadar, uygulamadaki bilim insanlarının çoğunluğu mevcut paradigmaya sadık kalır ve normal bilimi sürdürürler, çünkü sorunların çözüleceğine inançsızlık bilim insanı olmayı bırakmak anlamına gelir. Kuhn'a göre bütün bilimsel topluluklarda çoğunluğa aykırı düşen, kriz durumlarında yeni paradigmalar geliştiren az sayıda cüretkar birey de vardır. Bu bilim insanları Kuhn'un devrimci bilim dediği işe girişirler ve böylece bilim üçüncü evreye geçer. Bilimsel devrim''' diye de adlandırılabilecek bu evrede, eski paradigmaya güven sarsılır, temeldeki varsayımlar gözden geçirilir ve zamanla yeni bir paradigma itibar kazanır. Her iki paradigmanın da yan yana varolduğu ve yeni paradigmanın başlangıçtaki eksiklerinin zamanla kapatıldığı bir dönem sonunda yeni paradigma başat duruma geldiğinde, yani paradigma değişimi'' gerçekleştiğinde, bilim insanları yeni paradigma çerçevesinde yapbozla uğraştıkları normal bilime dönerler.

Etkileri
Siyaset, toplum ve ekonomideki değişimler sıkça Kuhncu terminolojiyle, "paradigma" ve "paradigma kayması" terimleriyle ifade edilmiştir. Bu terimlerin, Kuhn'un özgün tanımıyla ilgisiz bağlamlarda yersiz ve aşırı kullanım sonucu, içeriklerinden kopuk klişelere dönüştükleri ileri sürülse de, bilim tarihi dışında kullanımları yaygınlığını korumaktadır.

Ayrıca bakınız
 Bilim felsefesi

Bilim kitapları
1962 kitapları
İngilizce kitaplar
Amerikan kitapları

Bilimsel Devrimlerin Yapısı


Editus Luxembourg SA est l'éditeur officiel des Pages Jaunes et Pages Blanches du Luxembourg. Cette filiale du groupe POST Luxembourg est notamment active dans les petites annonces, la publicité en ligne et le marketing direct. Elle se positionne aujourd'hui comme agence marketing et propose aux entreprises locales des solutions digitales, telles que la création de site internet, la publicité sponsorisée, le community management, l'e-mailing, l'analyse de data, le marketing automation.

Historique

Editus est fondée en juin 1974 sous le nom d'Edition Kompass Luxembourg Sàrl. L'entreprise est responsable de la production et la distribution des annuaires téléphoniques du Luxembourg. Le premier annuaire d'entreprises Telefonsbuch Kompass est publiée en 1980. La première édition des Ligne Bleue, actuellement connues sous le nom de Pages Jaunes, sort trois ans plus tard. En 1991, Edition Kompass Luxembourg est renommée Editus Sàrl. L'entreprise adopte le nom Editus Luxembourg SA lorsqu'elle devient la filiale du groupe P&T (POST Luxembourg) en 1995.

À l'aube des années 2000, l'entreprise développe la version numérique de son support papier à travers le service Editus.lu ; un moteur de recherche qui répertorie les contacts, adresses, numéros de téléphone, fax et GSM des professionnels du Luxembourg et de la Grande Région.

En 2011, la société quitte ses bureaux au Quartier de la gare de Luxembourg-ville pour s'installer dans la commune de Kayl. L'immeuble qui abrite le nouveau siège social d'Editus est le premier bâtiment du Luxembourg à obtenir la certification environnementale « Gold » de la DGNB (Deutsche Gesellschaft für Nachhaltiges Bauen). Ce bâtiment innovant se veut un modèle de construction responsable. L'immeuble est conçu à partir de matériaux certifiés et durables, il utilise des dalles actives au niveau de la climatisation, ainsi qu'un système automatique pour l'éclairage et les stores. Sa construction a coûté 15,5 millions d'euros au groupe P&T.

En 2012, son actionnaire PagesJaunes Groupe cède 38,92% de ses parts à POST Luxembourg, qui devient actionnaire à hauteur de 89,92% de la société Editus. Le groupe PagesJaunes conserve toutefois 10,08% du capital d'Editus, à travers la filiale Euro Directory.

Le groupe POST Luxembourg détient actuellement 100% des parts de la société Editus Luxembourg SA.

Data Driven Marketing

Grâce à son activité d'annuairiste, Editus accumule un grand nombre d'informations sur les entreprises du Grand-Duché. Mais c'est en 2016, après le rachat de la société Solvalux, que la filiale du groupe POST Luxembourg devient une société axée sur le Data Driven Marketing. Aujourd'hui, Editus commercialise l'accès aux données légales et financières de plus de 160 000 entreprises locales.

ONE et NEO

En 2019, la société transforme son métier de mise en relation en créant la marque ONE. Cette offre est basée sur l'accompagnement des entreprises locales ayant peu de ressources à consacrer à leur marketing.

En 2020, la crise sanitaire du Covid-19 révèle la nécessité pour les petites entreprises et commerçants de se numériser. Editus décide ainsi d'étoffer son offre ONE en proposant des solutions de vente en ligne. En parallèle, la société développe la marque NEO, une offre qui s'adresse aux entreprises avec une maturité digitale plus importante.

En juin 2021, Editus annonce une transformation profonde de ses activités et se repositionne en tant qu'agence marketing.

Annuaires téléphoniques

L'entreprise édite quatre annuaires différents: Editus Pro (Pages Jaunes), Editus d'Telefonsbuch (Pages Blanches), Editus B2B et Editus Net. Le tirage de son annuaire téléphonique est ajusté chaque année selon la demande, passant de 200 000 exemplaires en 2012 à 45 000 exemplaires en 2022.

Annuaire en ligne

La plateforme Editus.lu répertorie toutes les informations que l'on retrouve dans l'imprimé. Ce service est également accessible sur mobile, via une application disponible sur Google Play et App Store. Depuis 2021, la plateforme intègre un système de commande en ligne en partenariat avec certains commerçants luxembourgeois.

Notes et références

Entreprise ayant son siège au Luxembourg
Annuaire web

Editus Luxembourg


هو الفقيه أبو معروف الشيخ حسين أفندي بن الملا عبد الله بن الملا محمد الخضري البشدري، وأصلهُ من قبيلة نور الدين، ولقد ولد في شمال العراق عام 1229هـ/1813م، وتعلم القرآن في صغرهِ ودرس على علماء عصرهِ في بلدهِ، وكان ذكياً حاذقاً باللغة العربية، وعلوم التفسير والفقه، والحساب والفلك، والرياضيات.

عين مدرساً في بعض المدارس الملحقة بمساجد بغداد، وسكن في منطقة الأعظمية، حيث تولى التدريس في كلية الإمام الأعظم عام 1265هـ، كما عين عضواً في مجلس المعارف في عام 1289هـ، ولهُ مؤلفات عديدة، وهي ما تزال مخطوطة عند حفيدهِ الأستاذ فائق المدرس الأعظمي، ومنها ما زال في مكتبة المخطوطات في المتحف العراقي، ولقد تخرج عليهِ خلق كثير وعلماء أعلام منهم الشيخ نعمان الآلوسي، وقد أجازهُ عام 1295هـ، ولقد أعتزل البشدري التدريس أواخر حياتهِ وحل محلهُ في مجلسهِ ولدهُ العلامة معروف أفندي البشدري.

من مؤلفاته
 برهان الهدى، وهو كتاب تفسير للقرآن.
 مناقب الإمام أبي حنيفة.
 شرح تشريح الأفلاك.

وفاته
توفي حسين البشدري في بغداد في شهر شوال من عام 1322هـ / 1904م، وشيع بموكب كبير مشى فيهِ رجال الفقه والقضاء ودفن قرب مرقد الشيخ أبو بكر الشبلي في مقبرة الخيزران في الأعظمية.

مصادر

علماء دين سنة عراقيون
فقهاء عراقيون
لغويون عراقيون
مواليد 1229 هـ
مواليد 1813
وفيات 1322 هـ
وفيات 1904
فلكيون عراقيون
كتاب وكاتبات عراقيون
أشخاص من بغداد
مدفونون في مقبرة الخيزران
لغويون عرب في القرن 20
كتاب بالعربية في القرن 20

حسين البشدري


السابقة، وتسمى المزيد المقدم والصدر (والتصدير مصدر والصدور جمع) والبادئة، هي لاصقة تزاد قبل الكلمة لتحويل مبناها وتغيير معناها. وهي وسيلة اقتصادية لبناء المفردات في اللغة.

انظر أيضا
 ذوات الصدر
 حرف مضي
 سابقة ثنائية

مراجع

زوائد
سابقات
كلمات
مصطلحات لغويات
وحدات كلماتية

سابقة


A Hora Nona, também chamada de Hora Noa, é uma das horas intermédias da Liturgia das Horas.

Ela é rezada às 15:00.

Ela recebe esse nome por ser rezada na nona hora de luz do dia, em geral.

Hino
Versão lusófona de Rerum, Deus, tenax vigor.Vós que sois o Imutável,

Deus fiel, Senhor da História,

nasce e morre a luz do dia,

revelando a vossa glória.

Seja a tarde luminosa

numa vida permanente.

E da santa morte o prêmio

nos dê glória eternamente.

Escutai-nos, ó Pai Santo,

pelo Cristo, nosso irmão,

que convosco e o Espírito

vive em plena comunhão.

Referências

Liturgia das Horas

Hora Nona


Vasilij Mihajlovič Gončarov (ruski: Василий Михайлович Гончаров; Voronjež, Rusko Carstvo, 1861. – Moskva, Rusko Carstvo, 23. kolovoza 1915.), ruski filmski redatelj.

Filmovi
 Drama u Moskvi
 Ruska svadba 16. stoljeća
 Mazepa
 Pjesma o trgovcu Kalašnjikovu
 Smrt Ivana Groznog
 Uhar-kupec
 U ponoć na groblju
 Život i smrt Puškina
 Korobejniki
 Pjotr Velikij
 Evgenij Onegin
 Obrana Sevastopolja
 1812. godine

Izvori

Vanjske poveznice
 Vasilij Gončarov na kino-teatr.ru

Ruski filmski redatelji

Vasilij Gončarov


Povestirile Rățoiului este o serie de televiziune animată americană de comedie-aventură, dezvoltată de Matt Youngberg și Francisco Angones inițial pentru Disney XD, apoi pentru Disney Channel. Produsă de Disney Television Animation, seria este un reboot a seriei originale din 1987 cu același nume. Povestirile Rățoiului a fost anunțat oficial în februarie 2015 și a avut premiera pe 12 august 2017, cu un episod special de 44 de minute, intitulat "Woo-oo!". Primul sezon, care a fost reluat pe 23 septembrie 2017, a constat din 21 de episoade suplimentare de douăzeci și două de minute și o finală specială de 44 de minute. Seria a fost reînnoită pentru un al doilea sezon pe 2 martie 2017.
Al doilea sezon va avea premiera la sfârșitul anului 2018.

În România, desenul animat a avut premiera pe 6 aprilie 2018 cu un episod special, urmat de premiera sezonului 1 din 16 aprilie 2018. În limba română, binecunoscuta vedetă și interpretă, Lidia Buble, a interpretat coloana sonoră a serialului animat.

Poveste
Serialul prezintă aventurile îndrăznețe ale celui mai cunoscut trilionar din Duckburg, Scrooge McDuck în jurul lumii. El este în permanență însoțit de cei trei strănepoți ai săi neastâmpărați - Huey, Dewey și Louie, nepotul său cu temperament, Donald și personalul de încredere de la Conacul McDuck: șoferul/pilotul inimos și curajos, Launchpad McMac; menajeră serioasă, doamna Beakley; și strănepoata doamnei Beakley, Webby Vanderquack, o adolescentă aventurieră și noua prietenă feroce a tripleților. După ce o reuniune de familie îi aduce laolaltă pe Scrooge, pe nepotul și strănepoții lui și un trecut epic, aceștia încep o viață mult mai incitantă decât și-au imaginat vreodată. Viața este ca un uragan în Macburg, o metropolă importantă și foarte agitată, unde locuiesc o mulțime de afaceriști competitivi și oportuniști, dar și ființe supranaturale – care vor să se răzbune pe Scrooge și pe apropiații săi.

Personaje

Episoade

Lansarea

Difuzare
Pilotul de 44 de minute, intitulat Woo-oo !, a avut premiera la 12 august la ora 12:00 EST si a fost repetat consecutiv in urmatoarele 24 de ore. Două zile mai târziu, pe 14 august, pilotul a fost lansat și pe YouTube. De asemenea, pilotul a difuzat pe canalul Disney Channel la 17 septembrie 2017. Seria a avut premiera în mod oficial la 23 septembrie 2017, coincis cu aniversarea a 30-aa aniversării originale. La 1 mai 2018, spectacolul sa mutat la Disney Channel, cu noi episoade difuzate în zilele de vineri începând cu 4 mai 2018.

În Canada, pilotul a avut premiera pe Disney XD pe 12 august, iar seria completă a început pe 23 septembrie 2017. În Australia și Noua Zeelandă, spectacolul a avut premiera pe Disney Channel la 13 octombrie 2017. În Regatul Unit și Irlanda, pilotul a avut premiera pe Disney Channel la 4 noiembrie 2017. Seria plină a debutat pe 1 martie 2018 pe Disney XD.

Marketing

Pe 10 martie 2017, o remorcă pentru seria difuzată pe Disney Channel în timpul premierii filmului Tangled: Before Ever After și pe 14 iunie 2017, secvența de titlu pentru seria, care include o reînregistrare a cântecului tematic scris de Mark Mueller și interpretat de Felicia Barton, a fost eliberat.

Media
Un DVD intitulat Woo-oo!  a fost lansat pe 19 decembrie 2017. DVD-ul conține episodul pilot și toate cele 6 părți scurte din "Bun Venit În Duckburg".

Referințe și note

Legături externe

Seriale de televiziune din 2017
Seriale de televiziune americane
Emisiuni difuzate de Disney Channel

Povestirile Rățoiului (serial TV din 2017)


PowerQuest was a software company that produced utility software.  It was acquired by Symantec in 2003.   PowerQuest's market focus was on management of computer data storage, especially file systems and disk partitions.  Their products included PartitionMagic, DriveCopy, Drive Image, and ServerMagic.

PowerQuest was started in the basement of Eric J. Ruff in Orem, Utah. PowerQuest earned Mr. Ruff the 64th spot on the Inc. 500 list in 2000, and earned many awards for being one of the fastest growing software companies in the world.

References

External links
 http://www.powerquest.com/ - Original web site (since replaced by Symantec web site)
  (Last Internet Archive copy from before Symantec acquisition)

Defunct software companies of the United States
Gen Digital acquisitions
Companies disestablished in 2003
Companies based in Orem, Utah

PowerQuest


Le  Martinpuich British Cemetery (cimetière militaire britannique de Martinpuich) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Martinpuich, dans le département du Pas-de-Calais, au sud d'Arras.

Localisation
Ce cimetière est situé au sud du village, à proximité la D 6, à une cinquantaine de mètres du cimetière communal. On y accède par un petit sentier engazonné.

Histoire

Aux mains des Allemands depuis le début de la guerre, Martinpuich a été pris après de durs combats le  par la  division écossaise lors de la bataille de la Somme. Perdu en  lors de la bataille du Kaiser, les ruines du village seront définitivement reprises en .

Le cimetière britannique de Martinpuich a été commencé en  et utilisé par les unités combattantes et les ambulances de campagne jusqu'en   et de nouveau au fin . En 1931, les corps de dix soldats enterrés par les Allemands sont retrouvés au cimetière communal et transférés au cimetière britannique. Le cimetière contient aujourd'hui  et commémorations de la Première Guerre mondiale dont 9 sont non identifiées.

Caractéristique
Ce cimetière a un plan rectangulaire de  sur  et est clos d'un muret de briques.

Sépultures

Galerie

Notes et références

Pour approfondir

Articles connexes
 Cimetière militaire
 Liste des mémoriaux et cimetières militaires du Pas-de-Calais
 Bataille de la Somme
 Commonwealth War Graves
 Martinpuich

Liens externes

Martinpuich British Cemetery
Martinpuich British Cemetery
Martinpuich British Cemetery

Martinpuich British Cemetery


An Tillandsia dyeriana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Éduard-François André. An Tillandsia dyeriana in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an duro. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tillandsia

Tillandsia dyeriana


කාලගුණය () යනු වායුගෝලයේ යම් අවස්ථාවක පවතින තත්ත්වයයි.

ආශ්‍රිත
 දේශගුණය
 Glossary of meteorology
 Indigenous Australian seasons
 Outline of meteorology
 Weather station
 Weather of 2021

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

කාලගුණය


Radiolites je rod rudista koji pripada porodici Radiolitidae.

Rasprostranjenost
Ostatci roda Radiolites pronađeni su u: Austriji, Bugarskoj, Crnoj Gori, Češkoj, Egiptu, Francuskoj, Grčkoj, Hrvatskoj, Italiji, Jamajci, Kosovu, Kubi, Mađarskoj, Meksiku, Njemačkoj, Omanu, Pakistanu, Peruu, Portugalu, Rumunjskoj, Sjedinjenim Američkim Državama, Sloveniji, Srbiji, Španjolskoj, Švicarskoj, Tunisu, Turkmenistanu i Turskoj. Među lokacijama u Hrvatskoj gdje su pronađeni ostatci ovoga roda su: Brač, Fenoliga, jug Istre, Medvednica i Olib.

Taksonomija
Rodu Radiolites pripadaju sljedeće vrste:
 Radiolites aliensis Z.-R. Yang, 1984.
 Radiolites humilior Počta, 1889.
 Radiolites kunlunensis Z.-R. Yang, 1984.
 Radiolites sanctaebarbarae Počta, 1889.
 Radiolites xinjiangensis Z.-R. Yang, 1984.

Izvori

Vanjske poveznice

Rudisti

Radiolites


El tiburón martillo liso es una especie de tiburón de la familia Sphyrnidae.

Descripción
 Cuerpo alargado y fusiforme.
 Cabeza aplanada y alargada en dos lóbulos donde, en los extremos, son colocados los ojos (no ofrece ninguna duda de identificación debido a su forma de martillo).
 Presenta cinco pares de hendiduras branquiales, las dos últimas por encima de las pectorales.
 El color va del gris azulado al verde marrón; los flancos son claros y el vientre, blanco grisáceo.
 El macho madura entre los 210 y 240 cm. La hembra lo hace cuando mide 304 cm aproximadamente.
 Alcanza una longitud máxima entre 370 y 400 cm.

Distribución y hábitat
Se encuentra en aguas tropicales y subtropicales de todo el mundo. Es un potente nadador pelágico que se encuentra tanto cerca de la costa como mar abierto y preferentemente en zonas de profundidad (de 20 a 400 m). Es muy tolerante con las temperaturas del agua. Puede realizar migraciones y a menudo forma grupos.

Alimentación
Compuesta principalmente de crustáceos y moluscos.

Reproducción
Es vivíparo placentario; con 29 o 37 crías por camada que miden entre 50 y 61 cm.

Estado de conservación
Se encuentra en estado vulnerable de extinción bajo la clasificación de amenaza según la Unión Internacional de Conservación de la Naturaleza (IUCN) y el Libro Rojo de Peces de Colombia. Esto debido principalmente a la pesca indiscriminada para la obtención de la aleta, apreciada en gran medida en el mercado asiático por la errónea creencia que esta tiene facultades afrodisiacas para el sexo masculino; así mismo las pobres leyes ambientales por parte de los gobiernos para su conservación, en países como Colombia, contribuyen a su acelerada despoblación.

Comportamiento
Puede atacar a los humanos, lo cual lo diferencia de otros tiburones martillo como Sphyrna lewini. También puede percibir campos eléctricos para encontrar a sus presas.

Referencias

Enlaces externos
 Amplia información sobre el tiburón martillo. (en inglés)

Sphyrnidae

Sphyrna zygaena


المساواتية أو مذهب المساواة هو فكر يناصر المساواة بين فئات معينة من الكيانات، أو جميعها ويؤمن أفراده بأن جميع البشر متساوون في القيمة الجوهرية أو الحالة الاجتماعية، وهذا وفقًا لما هو مذكور في موسوعة ستانفورد للفلسفة. تُعرِف نظرية المخاطرة الثقافية المساواتية بأنها (1) موقف معارض للمبادئ والقواعد، و(2) مؤيد لعمليات اتخاذ القرارات الجماعية، ونقيضها القدرية. أما قاموس ميريام ويبستر، فيذكر أن المصطلح له تعريفان مختلفان في اللغة الإنجليزية المعاصرة. فهو يُعرَف إما بأنه معتقد سياسي ينص على ضرورة المساواة بين جميع الناس في المعاملة وأن يكون لهم نفس الحقوق السياسية، والاقتصادية، والاجتماعية، والمدنية أو فلسفة اجتماعية مناصرة لمحو صور عدم المساواة الاقتصادية بين الناس أو القضاء على مركزية السلطة. وتُعرف بعض المصادر الأخرى المساواتية بأنها وجهة النظر القائلة بأن المساواة هي انعكاس الحالة الطبيعية للإنسانية.

نماذج

من المخاوف المتعلقة بالمساواة والتي يتم التركيز عليها بشكل خاص: المساواة الاقتصادية، والمساواة القانونية، والمساواة في الحظوظ، والمساواة السياسية، والمساواة بين الجنسين، والمساواة بين الأعراق، والمساواة على أساس الأصول، والمساواة في المسيحية. ومن الصور الشائعة للمساواة المساواة السياسية والفلسفية.

المساواة الاقتصادية

المساواتية في الاقتصاد مصطلح مختلف عليه، وله عدد من المعاني المحتملة المتباينة. فقد يشير إلى المساواة في الفرص، وتعني ضرورة عدم ممارسة الحكومة للتمييز ضد المواطنين أو إعاقتها للفرص المتاحة لهم لتحقيق الرفاهية، أو إلى مفهوم مختلف تمامًا، وهو المساواة في الناتج، وهي حالة الشؤون الاقتصادية التي تعزز فيها الحكومة فرص رفاهية متساوية لجميع المواطنين.

لقد أيد عالم اقتصاد السوق الحر ميلتون فريدمان المساواتية الاقتصادية القائمة على المساواة في الفرص. أما عالم الاقتصاد جون مينارد كينز، فقد دعم مفهوم النتائج المتساوية.

من النماذج المبكرة للمساواة الاقتصادية القائمة على فكرة المساواة في النتائج سو سينج، وهو باحث في المذهب الزراعي بالفلسفة الصينية. كان سينج يؤيد تثبيت الأسعار، الذي تكون معه جميع السلع والخدمات المتشابهة لها نفس السعر غير المتغير، بغض النظر عن الاختلافات في الجودة أو الطلب.

في الأعوام التالية للحرب العالمية الثانية، تبنت النظم الديمقراطية الاجتماعية الأوروبية جميعها برامج المساواة الموضوعة خصيصًا لتعزيز حصول الجميع على الرعاية الصحية والتعليم.

المساواة السياسية

المساواتية في السياسة لها، على الأقل، شكلان. الشكل الأول هو المساواة بين الأفراد في الحقوق، والتي يُشار إليها أحيانًا بالحقوق الطبيعية، ويُعَد جون لوك مؤسس هذا الشكل من المساواة.

من الأشكال الأخرى أيضًا للمساواة السياسية المساواة في التوزيع، والتي يتم فيها تنظيم الثروة التي تحققها الأيدي العاملة والتحكم فيها على نحو متساوٍ. وقد كان كارل ماركس مناصرًا لهذا النوع من المساواة.

انظر أيضًا

 المساواة على أساس الأصول
 مساواة بين الأجيال
 مساواة في الحكم الذاتي
 التمييز
 المساواة أمام القانون
 تكافؤ الفرص
 المساواة بين الجنسين
 اقتصاد مجاني
 قانون جنتا
 الليبرالية
 استحقاقراطية
 الاشتراكية

المراجع

أيديولوجيات سياسية
إيديولوجيات اقتصادية
تفاوت اجتماعي
ثقافة سياسية
حقوق الإنسان
حقوق المساواة
عدالة اجتماعية
عواقبية
لامركزية
نظريات اجتماعية
نظريات أخلاقية

مساواتية


Die Serra do Buçaco (auch Serra do Bussaco) ist ein bewaldetes Gebirge in Mittel-Portugal. Ein Teil (105 ha) steht als Mata Nacional do Buçaco ("National-Wald von Bussaco") unter Naturschutz. Im Laufe der Portugiesischen Kolonialgeschichte brachten die Seefahrer Pflanzen aus den neuentdeckten Ländern mit, so dass der oft auch als verwunschener Märchenwald bezeichnete, von beschilderten Wander- und Spazierwegen durchzogene Wald mit 300 exotischen und 400 einheimischen Arten von Bäumen und Sträuchern eine ungewöhnliche botanische Mischung bietet.

1628 hatte das neuentstandene Karmeliterkloster Convento de Santa Cruz do Buçaco die Bewahrung des Waldes übernommen. Seit 1653 stand der Wald unter dem Schutz des Papstes, der jedem mit Exkommunikation drohte, der einen Baum fällte. Das Betreten des Klostergeländes samt Wald durch Frauen war ab 1622 durch ein päpstliches Dekret verboten. Durch die Karmeliter wurde er durch eine 5,7 km lange Mauer mit zehn Toren umgeben.

Im Wald befindet sich ein parkähnlicher Bereich mit einer Quelle mit Wassertreppe, Grotten und einem Teich sowie mehreren Kapellen und Gebetsstationen.

Nach der Auflösung der portugiesischen Klöster Ende des 19. Jahrhunderts ließ König Carlos hier einen neo-manuelinischen Sommerpalast errichten, seit 1905 das heutige Palácio Hotel do Buçaco.

Vom Kurort Luso steigt die Serra do Buçaco bis auf 549 Meter an, jedoch wird meist der Aussichtspunkt Miradouro da Cruz Alta als Gipfel angegeben.

Hier fand 1810 die Schlacht von Buçaco statt, in der die napoleonische Invasionsarmee unter Gen.Massená  von einem britisch-portugiesischen Heer unter Gen.Wellington geschlagen wurde.

Weblinks

 Webseite der Mata Nacional do Buçaco

Einzelnachweise

Galerie

Gebirge in Portugal
Geographie (Região Centro)
Luso (Portugal)

Serra do Buçaco


معركة غزة أو معركة هربيا وتسمى أيضا معركة لافوربي (بالفرنسية: La Forbie) معركة قامت بجوار قرية هربيا في شمال شرق غزة يوم 17 أكتوبر 1244 بين تحالف للصليبيين مع أيوبيين انفصاليين في دمشق وحمص والكرك من جهة، والجيش المصري التابع للسلطان الأيوبي الصالح أيوب مع قوات خوارزمية من جهة أخرى. انتهت المعركة بفوز الأيوبيين المصريين. قاد الجيش المصري أمير اسمه ركن الدين بيبرس الصالحي (وهو ليس ركن الدين بيبرس الذي لقب بالظاهر بيبرس).

مصادر

آسيا في 1244
معارك الأيوبيين
معارك الإسبتارية
معارك تشمل فرسان تيوتون
معارك تشمل مملكة بيت المقدس
نزاعات في 1244

معركة غزة 1244


L'Heptaméron, Fransız yazar Marguerite de Navarre'nın Rönesans dönemi hikâye koleksiyonu.

1494'ten 1525'e kadar Fransız ordusu İtalya'yı işgal altında tuttu. Bu istilalar Fransa için İtalyan edebiyatı ve sanatıyla teması beraberinde getirmişti. Bu ilişki sayesinde Fransız rönesansı hız kazandı. 1500'lerin başında Kral I. Francis ve kız kardeşi Marguerita de Navarre hümanistlerin ve tebalarındaki diğer yazarların taslaklariyla ilgilendi. Marguerite de bir yazardı. Kendi hikâye koleksiyonu Heptameronu (1558) İtalyan Rönesans yazarı Giovanni Boccaccio'nun 1300'lerde kaleme aldığı Decameron üzerine yazmıştı.

1558 kitapları
1559 kitapları
Fransız edebiyatı
Fransız hikâyeleri

Heptaméron


Yann Songo'o (Yaundé, Camerún, 19 de noviembre de 1991) es un futbolista camerunés. Juega de defensa en el Morecambe F. C. de la Football League Two.

Es hijo del portero ex del Deportivo de la Coruña, Jacques Songo'o y hermano de Franck Songo'o.

Trayectoria

Tras un breve periodo jugando en Francia, fichó por el Real Zaragoza de la División de Honor Juvenil donde jugó una temporada, y tras estar a prueba durante el verano de 2011 en el CE Sabadell, terminó fichando el último día del mercado de fichajes junto con Pablo Ruiz por la entidad catalana para acompañarles en su periplo por la recién lograda categoría de Segunda división. Su debut se produjo en la Copa del Rey, donde el equipo perdió por 2-1 con un dudoso penal que, a la postre, empató el partido cuando el Sabadell iba por delante, y provocó el propio Songo'o. En invierno de 2012, Songo'o rescindió su contrato con el CE Sabadell tras haber tenido pocas ocasiones y haber jugado en la demarcación de lateral.

Selección nacional

Ha jugado con la .

Clubes

Referencias

Enlaces externos

Yaundeses
Futbolistas de Camerún
Futbolistas de la cantera del Real Zaragoza
Futbolistas del Deportivo Aragón
Futbolistas del Centre d'Esports Sabadell Futbol Club
Futbolistas del Club de Fútbol La Pobla de Mafumet
Futbolistas del Sporting Kansas City
Futbolistas del Orlando City Soccer Club (USL)
Futbolistas del Blackburn Rovers Football Club
Futbolistas del Ross County Football Club
Futbolistas del Plymouth Argyle Football Club
Futbolistas del Scunthorpe United Football Club
Futbolistas del Morecambe Football Club
Futbolistas del Bradford City Association Football Club
Futbolistas del Walsall Football Club
Hermanos futbolistas

Yann Songo'o


Sportska udruga - Rukometni klub Garešnica (RK Garešnica; SURK Garešnica; Garešnica) je muški rukometni klub iz Garešnice, Bjelovarsko-bilogorska županija. U sezoni 2018./19. klub se natječe u 2. HRL - Sjever.

O klubu
U Garešnici je od 1954. do 1965. godine postojao rukometni klub "Partizan". Novi klub je osnovan 1971. godine pod imenom RK "Zvijezda", prema trgovačkom poduzeću "Zvijezda", koje je bilo sponzor kluba. Poduzeće "Zvijezda" se nakon nekog vremena preimenovalo u "Slaviju", te je klub promijenio naziv u RK "Slavija". Do raspada SFRJ, najveći uspjeh "Slavje" je bio plasman u Hrvatsku regionalnu ligu - Sjever 1984. godine, u kojoj sljedećih godina osvaja drugo, treće i četvrto mjesto.
Početkom 1990.-ih klub dobiva ime RK "Finag" po novom sponzoru, ali kasnije se naziva samo RK "Garešnica". Od sezone 1994./95. do 1998./99. su članovi 2. HRL - Sjever, a nakon ispadanja iz lige su članovi Međužupanjske lige i 3. HRL - Sjever, igrajući povremen i pod drugim nazivima, kao "Garešnica Žarkovo"'.
Od sezone 2012./13. su ponovno u 2. HRL Sjever, uz isnimku sezona 2016./17. i 2017./18. kad su se natjecali u 1. HRL - Sjever'' što predstavlja najveći ligaški uspjeh kluba.

Pri klubu također djeluje i ženska ekipa.

Uspjesi

Plasmani po sezonama

Poznati igrači

Unutrašnje poveznice
 Garešnica

Vanjske poveznice
 rkgaresnica.hr - službene stranice
 RK Garešnica, facebook stranica
 furkisport.hr/hrs, rezultati po sezonama
 sportilus.com, Sportska udruga rukometni klub Garešnica

Izvori
 rkgaresnica.hr, Povjest Rukometa u Garešnici , objavljeno 7. svibnja 2010., pristupljeno 26. rujna 2018.
 bbz.hr, DONACIJA PBZ-a RUKOMENTNOM KLUBU GAREŠNICA, objavljeno 25. travnja 2017., pristupljeno 26. rujna 2018.
 poslovna.hr, RK GAREŠNICA  - SPORTSKA UDRUGA-RUKOMETNI KLUB GAREŠNICA
 bisnode.hr, SPORTSKA UDRUGA-RUKOMETNI KLUB "GAREŠNICA"

Garešnica
Garešnica

RK Garešnica


Biserica "Sfânta Cruce" din Damasc este o biserică din Damasc (Siria).

Note

Cruce
Biserici cu hramul Sfânta Cruce

Biserica „Sfânta Cruce” din Damasc


Prince Bira ili punim imenom Prince Birabongse Bhanudej Bhanubandh (Bangkok, Siam, 15. srpnja 1914. – London, Velika Britanija, 23. prosinca 1985.) je bio tajlandski vozač automobilističkih utrka, pilot, te član tajlandske dinastije Charki.

Uz pokroviteljstvo rođaka princa Chule, Bira je 1930-ih godina počeo voziti utrke i pokazao izniman talent. Na najjačim međunarodnim utrkama je nastupao u preslabim ili zastarjelim automobilima, ali u manjim je lokalnim utrkama, pogotovo u Engleskoj, briljirao. Nakon završetka Drugog svjetskog rata, vratio se utrkama nastupajući za Connaught i Gordini, dok nije kupio privatni Maserati 250F kojim je na neprvenstvenoj utrci u Chimayu 1954. ostvario i zadnju pobjedu u karijeri.

U Formuli 1 je nastupao od 1950. do 1954., te osvojio ukupno osam bodova. Okušao se dva puta i na utrci 24 sata Le Mansa, 1939. s Raymondom Sommerom i 1954. s Peterom Collinsom, no oba puta nije završio utrku.

Nakon povlačenja iz svijeta utrka preselio se u Tajland, ali pokušaji uspostave posla u domovini nisu bili uspješni, pa se vratio u Europu, gdje je živio u priličnoj opskurnosti, sve do fatalne odluke o polasku na vožnju metroom. Stariji gospodin azijskog porijekla stajao je na londonskoj stanici podzemne željeznice Baron's Court dan prije Badnjaka 1985. Iznenada, uhvatio se za srce i srušio. Prolaznici su mu pokušali pomoći, ali bilo je prekasno. Scotland Yard izašao je na uviđaj i našao se pred problemom: muškarac nije kod sebe imao nikakve dokumente, tek jedno pismo na nekom azijskom jeziku. Poslali su to pismo na sveučilište na analizu, a ondje je utvrđeno da je jezik tajlandski, dok je pismo naslovljeno na stanovitog princa Biru.

Izvori

Vanjske poveznice
Prince Bira - Stats F1

Vozači Formule 1
Životopisi, Tajland
Šport u Tajlandu

Prince Bira


Çır Şelalesi, Bingöl'ün Ilıcalar Bucağında Uzundere köyündedir. Köyün adını aldığı derenin, Büyük Çır Taşı adı verilen 100 m yükseklikteki kayalığın ortasından geçen bir şelaledir. Su 50 m yükseklikte alt tarafı kayalık olan dere yatağına düşerken güzel bir görünüm arz etmektedir.

Ilıca Bucağı merkezine 8 km uzaklıkta olan şelaleye iki ayrı yoldan gidilmektedir. Çır Taşı'nın olduğu bölgede ayrıca kayalıklar, mağaralar bulunmaktadır. Bu kayalıklarda daha çok yırtıcı kuşlar yaşar.

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki şelaleler listesi

Türkiye'deki şelaleler
Bingöl ilindeki yeryüzü şekilleri
Bingöl ilindeki görülecek yerler
Bingöl merkez

Çır Şelalesi


Wilhelmine Kofler (* 25. Oktober 1802 in Bozen; † 14. April 1866 ebenda) war eine Bozner Wohltäterin.

Leben
Wilhelmine Kofler war die Tochter des Handelsdirektors J.A. Grätzl und mit dem Arzt Josef Kofler verheiratet. In ihren Testamenten vermachte sie ihr ganzes, sehr umfangreiches Vermögen den Armen und Waisen. Der Hauptanteil floss zu gleichen Teilen dem Armenhaus in der Rauschertorgasse und der Kleinkinderbewahranstalt zu, aus der Kleinkinderbewahranstalt wurde mit der Zeit der Koflerkindergarten und ein Mädchenheim, im selben Gebäude in der Vintlerstraße. Der Kindergarten schloss mit dem Schuljahr 2014/15 und wurde wenige Meter weiter als Kindergarten Weggenstein wieder errichtet. In den Räumen des Kindergartens wurden weitere Zimmer für das Mädchenheim eingerichtet. Ein kleiner Platz in der Nähe der Deutschhauskirche in Bozen erinnert an die große Wohltäterin, deren Wirken auf einer Gedenktafel verewigt ist.

Weblinks
Internetauftritt der Kofler-Stiftung
Offizielle Benennung des Wilhelmine Grätzl von Kofler Platzes

Quellen

 Eduard Widmoser (1983): Südtirol A-Z, 2. Band (G-Ko), Innsbruck: Südtirol-Verlag, Seite 439

Mäzen
Person (Bozen)
Historische Person (Südliches Tirol)
Person (Kaisertum Österreich)
Geboren 1802
Gestorben 1866
Frau

Wilhelmine Kofler


Max Woltman, né le  à Wirral en Angleterre, est un footballeur anglais qui évolue au poste d'attaquant au Oxford United.

Biographie

Jeunesse et formation
Originaire de Wirral, Max Woltman est formé au Liverpool FC. Il se fait remarquer avec les U18 du club lors de la saison 2020-2021 en inscrivant huit buts en cinq matchs. Cette même année il joue la finale de la FA Youth Cup perdue face aux jeunes d'Aston Villa (2-1 score final).

En professionnel
Le , Woltman signe un nouveau contrat avec son club formateur, le liant avec les reds jusqu'en juin 2025.

Le  Jürgen Klopp l'intègre dans le groupe professionnel pour un match de Ligue des champions face à l'AC Milan. Il entre en jeu ce jour-là et fait ainsi ses premiers pas en professionnel.

Le , il rejoint Oxford United.

Notes et références

Liens externes

Footballeur anglais
Joueur du Liverpool FC
Joueur du Doncaster Rovers FC
Joueur de l'Oxford United FC
Naissance en août 2003
Naissance dans le Merseyside

Max Woltman


Tatarmuslu, Samsun ilinin Kavak ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin adı hakkında bazı rivayetler vardır. Mahalleye ilk yerleşen kişinin Tatar musa adında bir zat olduğu söylenir. Bu sebepten dolayı halk ağzında adı Tatarmusalı ya da Tatarmusallı olarak geçer. Mahallenin gerçek tarihine kuzeyindeki Sülemiş adındaki eski mezarlık ve bunun yakınında bulunma ihtimali yüksek olan yerleşim yeri ışık tutacaktır.

Coğrafya
Samsun iline 53 km, Kavak ilçesine ise 3 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kavak'ın mahalleleri

Tatarmuslu, Kavak


Kazumasa Takagi (født 17. december 1984) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Kamatamare Sanuki.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kazumasa Takagi


Jaje s Instagrama, poznato kao Instagram jaje (eng. Instagram egg) je slika jajeta koju je postavio račun @world_record_egg na platformi društvenog medija Instagram, poznata je po tome što je postala globalni fenomen i internet meme u roku od nekoliko dana od svog nastanka. Slika je donedavno držala svjetski rekord za najpopularniju Instagram objavu prestigavši rekord Kylie Jenner. Međutim prestigla ju je fotografija Lea Messija s trofejem Svjetskog prvenstva u Kataru..

Povijest
Dana 4. siječnja 2019. stvoren je račun @world_record_egg i objavljen je prikaz ptičjeg jajeta s natpisom: "Hajde da zajedno postavimo svjetski rekord i dobijemo najpopularniju objavu na Instagramu. Pobjeđivanje trenutnog svjetskog rekorda Kylie Jenner (18 milijuna)! Dobili smo ovo."  Prethodni rekord Kylie Jenner je prva fotografija njezine kćeri Stormi, osvojila je ukupno 18,4 milijuna lajkova (oznaka "sviđa mi se"). Jenner je razbila jaje kao odgovor na to da ju je pretekao.

Objava je brzo dosegla 18,4 milijuna lajkova (oznaka "sviđa mi se") u samo 10 dana, postajući najpopularnija Instagram objava svih vremena. Zatim se nastavio povećavati za više od 45 milijuna lajkova (oznaka "sviđa mi se") u narednih 48 sati, nadmašivši glazbeni spot "Despacito", najpopularniji videozapis na usluzi YouTube i uzimajući svjetski rekord za najomiljeniji post (na bilo kojoj medijskoj platformi) u povijesti.

Račun trenutno ima 8,7 milijuna pratitelja, ali njegovi vlasnici su nepoznati, tvrdeći da u svojoj priči ne upravljaju drugim računima. Washington Post je utvrdio da žive u Londonu.  Račun je potvrđen 14. siječnja 2019. godine.

18. siječnja 2019. na računu je objavljena druga slika jajeta, gotovo identična prvoj, osim male pukotine na gornjem lijevom rubu. Od 24. siječnja 2019. godine objava je dobila 9 milijuna lajkova (oznaka "sviđa mi se"). Dana 22. siječnja 2019. na računu je objavljena treća slika jajeta, ovaj put s dvije male pukotine. Za manje od 25 minuta, objava je skupila milijun lajkova (oznaka "sviđa mi se").  Od 24. siječnja prikupilo je 5,63 milijuna lajkova (oznaka "sviđa mi se").

Odgovor Kylie Jenner
Kao odgovor na razbijanje svjetskog rekorda za najpopularniju Instagram objavu, vlasnik računa je napisao: "Ovo je ludilo. Kakvo je vrijeme za biti živ." Nekoliko sati kasnije, Kylie Jenner objavila je videozapis na Instagramu u kojem je razbila jaje i izlila žumance na tlo, s natpisom: "Sruši to malo jaje."

Vidi još
 Internetski fenomeni

Izvori

Internetski memi

Jaje s Instagrama


Forsteronia est un genre néotropical de plante à fleurs de la famille des Apocynaceae. Il regroupe plus de 40 espèces valides et son espèce type est Forsteronia spicata (Jacq.) G. Mey..

Description
Les espèces du genre Forsteronia sont des lianes ligneuses produisant un latex blanc, collant. Le tige est brune, lenticellée. Les feuilles sont opposées (sauf F. refracta), avec des colléters à la base du limbe (face supérieure), et parfois des domaties sur la face inférieure le long de la nervure primaire à l'aisselle des nervures secondaires (F. adenobasis et F. gracilis), ou parfois aussi avec la surface inférieure pubérulente avec des touffes de poils longs. Le pétiole est canaliculé avec des colléters intrapétiolaires minuscules. Les inflorescences thyrsiformes sont groupées, terminales ou axillaires. Les fleurs très petites, mesurent environ , avec une préfloraison dextrorse. Le calice comportant 5 lobes, est cilié, pubérulent, avec 0 à 4 glandes par lobe. Le tube de la corolle très court, porte des lobes plus ou moins pubérulents avec de longs poils à l'apex. Les étamines sont insérées près de la base du tube, avec des anthères généralement sorties du tube de la corolle, et les filets incurvés, adhérents à la tête du style et unis à elle (les anthères ont une queue obtuse, et apex incurvé généralement pubescent). Le pollen lisse présente 3-4 pores. Le disque est glabre et comporte 5 lobes. L'ovaire est apocarpe, poilu, avec un style très court à extrémité conique ou fusiforme, 5-striée. Les fruits sont des paires de follicules, apocarpes ou syncarpes, cylindriques, coudés ou sub-monoliforme, à nombreuses graines. Les graines sont cylindriques, acuminées, anémochores, portant une longue touffe de poils soyeux 3 à 4 fois plus longs que les graines. L'embryon est droit. Les cotylédons obtus sont 3 fois plus longs que la radicule.

Liste d'espèces
Selon  :

Espèces valides

Nomenclatures taxonomiques non résolues

Notes et références

Liens externes

Apocynoideae
Genre d'Apocynaceae (nom scientifique)
Végétation tropicale américaine

Forsteronia


Virgilijus ist ein litauischer männlicher Vorname (abgeleitet von Virgilio). Die Abkürzung ist Virgis. Die weibliche Form ist Virgilija.

Personen
 Virgilijus Alekna (* 1972), Diskuswerfer, zweimal Olympiasieger
 Virgilijus Vladislovas Bulovas (* 1939), Diplomat und Politiker, Innenminister und Vizeminister
 Virgilijus Juozas Čepaitis (* 1937), Literat und Politiker, Seimas-Mitglied
 Virgilijus Kačinskas (* 1959), Architekt und Politiker, Seimas-Mitglied
 Virgilijus Noreika (1935–2018), Tenor und Professor
 Virgilijus Šironas (* 1958), Politiker, Bürgermeister von Molėtai
 Virgilijus Pozingis (* 1964), Politiker, Bürgermeister von Šilutė
 Virgilijus Valančius (* 1963),  Richter, Zivilprozessrechtler, Professor der MRU-Universität in Vilnius
 Virgilijus Valeika (* 1958), Chemiker und Professor der Technischen Universität in Kaunas

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname

Virgilijus


Emil Engelmann (* 26. August 1837 in Ötlingen; † 10. März 1900 in Stuttgart) war ein deutscher Schaumweinfabrikant und Schriftsteller in Stuttgart. Er schuf populäre Nachdichtungen von germanischen, nordischen, mittelalterlichen und griechischen Sagen "für das deutsche Haus".

Leben
Christian Emil Engelmann wurde am 26. August 1837 in Ötlingen, heute ein Stadtteil von Kirchheim unter Teck geboren. Engelmanns Eltern waren Luise Friederike Eckhardt (1809–1862) und der Apotheker Christian Gotthold Jakob Engelmann (1792–1871), ein Bruder des Apothekers und Materialisten Christian Gotthold Engelmann (1787–1847). Emil Engelmann war das zweite von fünf Kindern, das dritte Kind war sein Bruder Albert Engelmann (1839–1885). Die Familie zog 1839 von Ötlingen nach Stuttgart, wo der Vater eine Wein-, Likör- und Schaumweinfabrik gründete. Engelmann besuchte das Gymnasium in Stuttgart und trat anschließend in die väterliche Fabrik ein, in der er späterhin zusammen mit seinem Bruder Albert als Prokurist tätig war. Nach dem Tod des Vaters 1872 führten Emil und sein Bruder Albert die Firma weiter. Nach dem Tod seines Bruders 1885 war Emil alleiniger Inhaber.

Emil Engelmann heiratete 1868 in Stuttgart die 12 Jahre jüngere Hildegard Elben (1849–1914), die Tochter von Otto Elben, Verleger und Hauptschriftleiter des Schwäbischen Merkur, und von Sophia Kapff (1827–1900). Aus der Ehe gingen zwischen 1869 und 1882 drei Töchter und zwei Söhne hervor.

Emil Engelmann starb am 10. März 1900 im Alter von 62 Jahren in Stuttgart. Seine Frau überlebte ihn um 14 Jahre und starb 1914 im Alter von 65 Jahren in Stuttgart. Beide sind in einem Familiengrab auf dem Stuttgarter Pragfriedhof in Abteilung 4 bestattet.

Werk
Engelmanns schriftstellerisches Interesse galt vor allem der germanischen, nordischen, mittelalterlichen und griechischen Sagenwelt. In seinen populären Nach- und Umdichtungen und in Nacherzählungen bearbeitete er vor allem Heldenlieder, Märchen und Sagen für das deutsche Haus, die Frauenwelt und die Jugend. Seine Bücher verdankten ihren Erfolg der leichtverständlichen Sprache und nicht zuletzt der reichen Illustration.

Engelmann betätigte sich auch als Dichter, hauptsächlich als Fest- und Gelegenheitsdichter, wobei er "sein bescheidenes poetisches Talent niemals künstlich in die Hohe zu schrauben" suchte. Bei der jährlich im Mai wiederkehrenden Schillerfeier des Stuttgarter Liederkranzes "trug er mehr als zwanzigmal zum Gelingen des Festes sein Scherflein durch begeisterte Verse bei", die er vom Sockel des Schillerdenkmals zur versammelten Volksmenge sprach. Der Liederkranz ernannte ihn dafür zum Ehrenmitglied.

Als Liedautor gab er 1881 eine Auswahl seiner von Ludwig Stark vertonten Dialektgedichte unter dem Titel "Aus dem Schwabenlande" heraus. Ferner veröffentlichte er 1886 50 alte Volkslieder unter dem Titel "Der Minnesänger. 50 alte Lieder in neuen Weisen".

Werkverzeichnis

 Volksmärchen und Göttersagen aus germanischer Vorzeit. Epische Dichtungen. Stuttgart : Bonz, 1880, pdf 1882.
 Die schönsten Mären und Heldensagen der Vorzeit. Getreu nach den Quellen geschildert. Mit 12 Illustrationen. Stuttgart : Neff, 1884.
 Das Nibelungenlied. Für das deutsche Haus nach den besten Quellen bearbeitet. Stuttgart : Neff, 1885.
 Das Gudrunlied für das deutsche Haus. In freier Umdichtung. Mit einem Facsimile der Ambraser Handschrift, 6 Lichtdruckbildern und vielen Illustrationen im Text. Stuttgart : Neff, 1886, pdf 1892.
 Die Frithiofs-Sage. Das Lied von Frithiof dem Kühnen für das Deutsche Haus nach den Quellen der alten isländischen und der Tegner'schen Frithiofs-Sage. Stuttgart : Neff, 1887.
 Einiges über Parzival- und Nibelungenlied-Handschriften der Stiftsbibliothek St. Gallen. In: Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung, Band 16, 1887, Seite 85–88, pdf.
 Parzival. Das Lied vom Parzival und vom Gral. Nach den Liedern des Wolfram v. Eschenbach und des Christian v. Troies für das deutsche Haus bearbeitet. Mit 3 Faksimile's der St. Galler Handschrift, 6 Lichtdruckbildern und 67 Illustrationen. Stuttgart : Neff, [1888], pdf 1894. – Nachwort vom 26. August 1887.
 Germania's Sagenborn. Mären und Sagen für das deutsche Haus bearbeitet.
 Band 1. Stuttgart : Neff, 1889, pdf.
 Band 2. Stuttgart : Neff, 1890, pdf.
 Homers Odyssee. In freier Umdichtung für das deutsche Haus. Stuttgart : Neff, 1891.
 Die Pfingstfahrt. Ein lustiger Sang aus dem Schwarzwald in 6 Abenteuern. Stuttgart : Neff, 1893.
 Nordland-Sagen. Nordisch-germanische Lieder und Mären für das deutsche Haus bearbeitet. Stuttgart : Neff, 1895, pdf.
 Der Märchenwald für das deutsche Haus. Mit sechs Vollbildern von R. E. Kepler und E. Weißer. Stuttgart : Neff, 1895.
 Sagen des klassischen Altertums. Herausgegeben von Gustav Schwab. In freier Auswahl für die Jugend bearbeitet. Mit sechs Farbendruckbildern von A. Zick. Stuttgart : Loewe, [1897], pdf. – Widmungsgedicht "im Lenz 1897".
 Das Zauberland. Neue Märchen für die Jugend. Gesammelt von Emil Engelmann. Mit 5 Farbdruckbildern von A. Zick. Stuttgart : Effenberger, [1898], pdf.
 Märchenbilder aus germanischer Vorzeit. Dichtungen. Bilder von E. Weisser. Stuttgart, [ohne Jahr].

Literatur
 Rudolf Krauß: Engelmann, Emil. In: Biographisches Jahrbuch und deutscher Nekrolog, Band 5, 1900, Seite 160–161.

Weblinks

Fußnoten

Autor
Kinder- und Jugendliteratur
Literatur (19. Jahrhundert)
Literatur (Deutsch)
Deutscher
Geboren 1837
Gestorben 1900
Mann

Emil Engelmann (Dichter)


الجمعية الألمانية العربية (بالألمانية: Deutsch-Arabische Gesellschaft e. V. DAG) تأسست عام 1966 بهدف تطوير وتحسين العلاقات الألمانية العربية سواء على الصعيد السياسي والاقتصادي كما على الصعيد الثقافي.

في 22 آذار 2007 تم انتخاب بيتر شول-لاتور في فندق أدلون في برلين من قبل الأعضاء بالإجماع كرئيس للجمعية.
كان سلفه أوتو فيشوي قد استقال من منصبه أثناء المؤتمر السنوي، بعد أن امتنعت أغلبية الأعضاء عن دعم أقتراح لتعديل ميثاق الجمعية تقدم به رغم عدم استشارة القيادة ومجلس المندوبين.
شول-لاتور كان قد عين في مجلس مندوبي الجمعية الألمانية العربية عام 1986.

الرئيس الفخري للجمعية منذ تشرين الأول هو فيصل بن عبد المجيد بن عبد العزيز آل سعود.
الأمير فيصل هو عضو في مجلس الشورى السعودي الذي انشأه .الملك عبد الله بن عبد العزيز في كانون الأول سنة 2007.

أختير أعضاء الهيئة الرئاسية في الجمعية (رؤساء بالوكالة) في الانتخابات الأخيرة وهم: الراحل بيتر غلوتس من الحزب الديمقراطي الاجتماعي الألماني, إيغون يوتنر من الإتحاد المسيحي الديمقراطي الألماني, فولفغانغ كوبيكي من الحزب الديمقراطي الحر إضافة إلى ارنست يوأخيبم تراب.
كذلك ينتمي سفراء ألمانيا في الدول العربية للمجلس.
رئيسة المجلس هي كورنيليا بيبر من الحزب الديمقراطي الحر ونائبها هو هانس-كريستوف فون سبونيك.

ترأس الجمعية الألمانية العربية نائب المستشار الألماني ووزير الاقتصاد يورغين موليمان من 1981 ولغاية 1991 ومن 1993 لغاية وفاته سنة 2003.

موقع الجمعية على الشبكة العالمية
 Offizielle Website der Deutsch-Arabischen Gesellschaft

مراجع

منظمات غير ربحية مقرها في برلين
تأسيسات سنة 1966 في ألمانيا
ثقافة ألمانية
جمعيات الصداقة الألمانية
جمعيات برلين
علاقات ألمانيا الثنائية
علاقات ألمانيا الخارجية
مستقيلون من مناصبهم
منظمات أسست في 1966
منظمات عربية

الجمعية الألمانية العربية


قناة فضائية عراقية مستقلة تبث عبر القمر الصناعي نايل سات وعرب سات وهوت بيرد، إضافة إلى بثها الأرضي في جميع عموم العراق، ومقرها الحالي في بيروت.

تأسست عام 2004 على يد مجموعة من رجال الأعمال الضليعين في مجال الإعلام، وهي تضمّ اليوم طاقماً من الإعلامين والتقنيين عداده 450 موظفاً موزّعين في العراق، ولبنان، والإمارات العربية المتحدة، والأردن.

تبث قناة السومرية برامجها على مدار الساعة، وتنتج أكثر من 24 ساعة من برامجها الأسبوعيّة داخلياً في استوديوهاتها الخاصة. كما ترتكز مجموعة برامج تلفزيون السومرية على الترفيه والثقافة والسياسة والأخبار، بالإضافة إلى برامج اجتماعية وأخرى مباشرة يقدمها فريق كفء من الشباب العراقي.

وتعتمد السومرية مفهوم التواصل المباشر مع مشاهديها من خلال برامج تفاعليّة تقوم على الاتصالات الهاتفية المباشرة والرسائل الخلوية القصيرة، إلى جانب المقابلات الميدانية التي يعدّها طاقم من المراسلين والصحافيين المنتشرين في أنحاء العراق كافة.

وهناك راديو «سومر FM» التابع لقناة السومرية، الذي يبث على مدار الساعة ويساعد بالبث الأرضي لتلك القناة.

ومؤخراً اطلقت مجموعة السومرية وكالة انباء متطورة باسم «السومرية نيوز».

برامجها

{| class="wikitable"
 خط أحمر: ينقل للمشاهد عمليات التحقيق مع المتهمين بجرائم كبيرة ويتضمن ذلك الذهاب إلى مسرح جريمة.
 شباب وبنات
 اتعب تلعب
 اضحكك اضحكك
 ماجينا يا ماجينا
 ياسر مان
 أكو فد واحد
 ناس وناس تقديم مصطفى الربيعي

طالع أيضا
 قناة الغدير
 قناة الميادي
 قناة السومرية الفضائية
 قناة العهد

وصلة خارجية

موقع قناة السومرية

مراجع

قنوات تلفزيونية عراقية
قنوات وشبكات تلفزيونية أسست في 2004
محطات تلفزيونية باللغة العربية
محطات تلفزيونية في العراق
قنوات فضائية عراقية

قناة السومرية الفضائية


A Catedral de Quelimane, oficialmente a Catedral de Nossa Senhora do Livramento é um edifício religioso da Igreja Católica situado em Quelimane, Moçambique. É a sede da Diocese de Quelimane.

O edifício foi inaugurado em 1969, coincidindo com a mudança da sede da diocese da antiga catedral, conhecida como Catedral Velha que foi inaugurada em 1786 e se apresentava em adiantado estado de degradação.

O projecto do edifício foi realizado pelo arquitecto Megre Pires no início da década de 1960.

Património edificado em Moçambique

Catedral de Quelimane


Le Conseil des traducteurs, terminologues et interprètes du Canada (, CTTIC) est l'organisme national du Canada dont la mission est d'établir des normes dans le domaine de la traduction, de la terminologie et de l'interprétation.

Les membres du CTTIC sont les associations qui représentent les traducteurs, terminologues et interprètes dans sept provinces du Canada :

 Association des traducteurs et interprètes de l'Alberta (ATIA)
 Association des traducteurs et interprètes de la Nouvelle-Écosse (ATINE)
 Association des traducteurs et interprètes de la Saskatchewan (ATIS)
 Association des traducteurs et interprètes de l'Ontario (ATIO)
 Association des traducteurs, terminologues et interprètes du Manitoba (ATIM)
 Corporation des traducteurs, traductrices, terminologues et interprètes du Nouveau-Brunswick (CTINB)
 Society of Translators and Interpreters of British Columbia (STIBC)

Le CTTIC définit les règles d'agrément et tient les examens annuels - organisés par les associations provinciales - qui ouvrent droit au titre de traducteur agréé, de terminologue agréé, d'interprète communautaire agréé, d'interprète de conférence agréé, d'interprète judiciaire agréé ou d'interprète médical agréé.

Les associations membres du CTTIC ont conclu une entente de réciprocité qui permet la reconnaissance et le transfert de l'agrément.

Le CTTIC a été constitué en 1970 et a pris la succession de la Société des traducteurs et interprètes du Canada (STIC), qui avait elle-même été fondée en 1956. L'Ordre des traducteurs, terminologues et interprètes agréés du Québec (OTTIAQ), membre fondateur du CTTIC, l'a quitté en 2012.

Le CTTIC n'est plus membre de la Fédération internationale des traducteurs (FIT) depuis 2018.

Notes et références

Liens externes

Association ou organisme scientifique au Canada
Association de traducteurs


Ketilbjörn gamli Ketilsson (apodado el Viejo, 871 - ¿) fue un vikingo  y explorador noruego, uno de los primeros colonizadores de Islandia en el . Su asentamiento estaba localizado en Grímsnes y fue el primer goði del clan familiar de los Mosfellingar en Árnesþing. Era hijo de un vikingo llamado Ketill y Åsa Håkonsdatter, una hija del jarl de Lade, Håkon Grjotgardsson.

En su vejez, Ketilbjörn construyó un templo y sin decir nada a sus hijos, llevó sus riquezas en un carro arrastrado por bueyes y acompañado por dos esclavos y las enterró. Posteriormente mató a los esclavos para que no revelasen el secreto, pero él murió al poco tiempo y nadie supo nada más del tesoro. La misma historia aparece en la saga de Egil Skallagrímson, pero con Egil Skallagrímson como protagonista.

El clan islandés de los Haukdælir trazaron su linaje y proclamaban ser descendientes de Ketilbjörn. Los Haukdælir finalmente gobernarían la isla en el  y el primer jarl del clan fue Gissur Þorvaldsson, que subyugó el territorio bajo la corona de Haakon IV de Noruega finalizando así el periodo de la Mancomunidad Islandesa.

Herencia
De una primera relación tuvo un hijo Skæringur Ketilbjörnsson (n. 892);
De su relación con Helga Þórðardóttir (n. 874), hija de Þórður Hrappsson, nacieron ocho hijos:
 Teitur Ketilbjörnsson (n. 895), padre de Gizur el Blanco.
 Þuríður Ketilbjörnsdóttir (n. 896), que sería esposa de Helgi Hallsson (n. 890) de Skálholt, Árnessýsla.
 Ketill Ketilbjörnsson (n. 897);
 Þormóður Ketilbjörnsson (n. 899);
 Oddleif Ketilbjörnsdóttir (n. 901);
 Þorleifur Ketilbjörnsson (n. 903);
 Þorgerður Ketilbjörnsdóttir (n. 905), que casaría con Ásgeir Úlfsson de Úthlíð.
 Þorkatla Ketilbjörnsdóttir (n. 915), que casó con Eilífur Önundarson, uno de los hijos de Önundur Hróarsson.

Referencias

Haukdælir
Exploradores vikingos
Vikingos de Islandia

Ketilbjörn Ketilsson


Pedro Romo se puede referir a:

 Pedro Romo, futbolista ecuatoriano.
 Pedro Romo, actor mexicano.

Pedro Romo