O acervo do Museu do Índio, ou acervo do Centro de Preservação da Arte Indígena (CPAI), é uma coleção de arte ancestral constituída em 1991, composta de cerâmica e artefatos de povos nativos da Amazônia, que inicialmente estava sob salvaguarda do município brasileiro de Santarém (estado do Pará). Em 1997 foi tombado como patrimônio histórico do estado do Pará.

Atualmente, devido problemas estruturais em Santarém o acervo  Belém do Pará, salvaguardado no Museu do Estado do Pará,

Dentre os objetos, estão adornos; artefatos de madeira; bancos; bonecas; cocares; cordões; estatuetas; instrumentos musicais, de caça e de pesca, de transporte e de trabalho; máscaras; peças de cerâmica; trançados de palha; e utensílios domésticos.

Histórico
Inicialmente, o acervo pertencia ao "Centro para a Preservação da Arte, da Cultura e, da Ciência Indígena" também conhecido como projeto Museu do Índio, foi constituído em 1991 e funcionava na Vila de Alter do Chão, é uma coleção composta por cerca de 1 500 peças de cerâmica e artefatos de setenta povos nativos da Amazônia (este chegou a conter quatro mil itens). O projeto foi criado pelo historiador estadunidense Davi Richarson e por Maria Antonina de Lima, sua esposa e indígena da região. Até o ano de 2001 o espaço em Santarém foi referência para visitação de turistas e realização de pesquisas.

Então o espaço ficou abandonado por algum tempo e, por sua importância, o acervo foi transferido por via legal para a salvaguarda do Sistema Integrado de Museus e da Secretaria Estadual de Cultura (SIMM/Secult), guardado no Museu do Estado do Pará localizado na cidade de Belém; onde passou por inventário e identificação por etnia, higienização, registro fotográfico e, acondicionamento.

Após anos de fechamento do centro CPAI, o acervo está em processo legal à ser devolvido para a prefeitura de Santarém, a partir de uma ação judicial feita por: Secretaria Estadual de Cultura, Centro Regional de Governo, Instituto Histórico e Geográfico do Tapajós (IGTAP), Secretaria Municipal de Cultura e, procurador público do acervo.

Tombamento
O Acervo do Centro para a Preservação da Arte, da Cultura e da Ciência Indígena foi tombado como patrimônio histórico em nível estadual pelo Departamento de Patrimônio Histórico Artístico e Cultural do Pará (DPHAC/Secult), setor da Secretaria de Cultura do Estado do Pará, em 1997.

Saber tradicional
O saber tradicional é um produto histórico resultado do modo de vida de uma comunidade tradicional e o relacionamento com a biodiversidade que está inserida (intelecto coletivo ou intelecto cultural). Este saber se reconstrói na transmissão entre as gerações e, que geralmente é feita por via oral, possui uma vísivel e imediata aplicação prática na sociedade.

Veja também
 Arte marajoara
 Artesanato de balata
 Cerâmica de Icoaraci
 Tradição polícroma da Amazônia

Cultura marajoara
Acervos no Brasil
Patrimônio tombado pelo DPHAC


චංචල රේඛා යනු සේන සමරසිංහ විසින් අධ්‍යක්ෂණය කරනු ලැබූ 1981දී තිරගත වූ චිත්‍රපටයකි. මෙහු ගාමිණී ෆොන්සේකා, ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි, නදීකා ගුණසෙර්කර, බන්දු සමරසිංහ රඟනු ලබයි.

රංගනය
ගාමිණී ෆොන්සේකා - සිරිසේන
නදීකා ගුණසේකර - දං චූටී
ෆරීනා ලායි
ස්වර්ණා මල්ලවආරච්චි - කමලා
තලතා ගුණසේකර
රෙක්ස් කොඩිප්පිලි
සේනක පෙරේරා
විමල් කුමාර් ද කොස්තා - පොඩි මහත්තයා
බන්දු සමරසිංහ - කපිල
රිචාඩ් වීරක්කොඩි
නන්දා ජයමාන්න
නිමල් සිටුගේ
සිසිර කුමාරතුංග
ජී. ගුණවර්ධන

ගීතයන්
සංගීත අධ්‍යක්ෂණය - සරත් දසනායක
ඉරේ එළිය නැත උණුසුම – මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි – ගී පද - සෝමපාල ලීලානන්ද
හස කැලුම් උදාවේවා - නීලා වික්‍රමසිංහ – ගී පද – කුලරත්න ආරියවංශ
කීන දම් මිටක් අරන් ආවේ – මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි, නීලා වික්‍රමසිංහ – ගී පද රචනය – අජන්තා රණසිංහ
මී අඹ අත්තේ කොහෝ - මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි, නීලා වික්‍රමසිංහ – ගී පද රචනය – අජන්තා රණසිංහ

නිෂ්පාදනය
සහාය අධ්‍යක්ෂණය – එච්. එම්. පී. ප්‍රනාන්දු, කුමාරදාස වාගිස්ට, රොඩ්නි විදානපතිරණ
අංග රචනය – ඩබ්ලිව්. සෙල්වරාජා
පසුතල සකස් කිරීම - එච්. කේ. අප්පුහාමි
සහාය සංස්කරණය - ස්ටැන්ලි ද අල්විස්
සහාය කැමරා - එස්. එන්. ආස්මින්,
ජී. නන්දසේන, ආරියදාස විතානගේ
නිෂ්පාදන සංවිධායක - සරත් එම්. රණවක
ඇඳුම් නිර්මාණය - ලීලා සමරසිංහ
කාර්මික උපකරණ - සමරසිංහ චිත්‍රපට, සුමිත්ත එන්ටර්ප්‍රයිසස්, දිසානායක චිත්‍රපට
ශබ්ද පරිපාලනය - ජෝර්ජ් මනතුංග, ඩොනල් අයිවන්, එල්රෝයි අල්මේදා
රසායනාගාර පාලක සහ පිටපත් මුද්‍රණය - ජෙරල්ඩ් ජයවර්ධන
නාමාවලිය – හීනටිගල ප්‍රේමදාස
නිෂ්පාදන කළමනාකරු - සිරිල් අමරසිංහ

ප්‍රදර්ශනය
ආරම්භක සිනමා ශාලා - ලිඩෝ - බොරැල්ල, සෙයින්ස්තාන් – ග්‍රෑන්ඩ්පාස්, විජිත – රත්මලාන, ක්වින්ලන් – නුගේගොඩ, රීගල් - මීගමුව, පබ්ලික් හෝල් - ගම්පහ, අප්සරා - හෝමාගම, රීගල් - මහනුවර, නිව් ඉම්පීරියල් - පානදුර, රීගල් - අම්පාර, පර්ල් - හලාවත, ප්‍රින්ස් - ගාල්ල, නිව් ඉම්පීරියල් - රත්නපුරය, ජුපිටර් – කුරුණෑගල

චංචල රේඛා


Melon şapka, 1850 yılında Thomas William Coke isimli bir İngiliz tarafından yaratılan, asıl amacı at üzerindeyken alçak ağaç dallarından korumak olan, içi ve kenarlığı sert takviyeli bir şapka türü. Şeklen fötr şapkayı andırsa da ondan çok daha sert olup üst kısmı içe girintili değil dışa bombelidir.

Türkçeye Fransızcadan geçen sözcük kavun anlamına gelir.

1960'lara kadar Londra centilmenlerinin dışarlık kıyafetlerinin ayrılmaz bir parçası sayılırdı. Kovboy şapkasına nazaran rüzgarda kolayca uçmayan melon şapka, Vahşi Batı'da en yaygın olarak kullanılan şapka türüdür.

Melon şapka takan bazı ünlüler
 Charlie Chaplin, komedyen.
 Sir Winston Churchill, İngiliz politikacı.
 Atatürk, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusu.

Kaynakça

Modern giyim kültürleri
Şapkalar
Britanya'da giyim
1849 tanıtımları
1880'ler modası
1890'lar modası
1900'ler modası
1910'lar modası
1920'ler modası
1930'lar modası
1940'lar modası
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Melon şapka


Antonio Abad (Melilla, 1949) es un escritor español. Pasó gran parte de su infancia en el Marruecos español. Las vivencias de esos años se reflejan en sus obras, tanto narrativas como poéticas. En su ciudad natal estudió Magisterio y Filosofía y Letras en la Universidad de Granada. Miembro del extinguido Colectivo Palmo de Málaga, de profunda trascendencia cultural en dicha ciudad como movimiento artístico de las últimas vanguardias, realiza una intensa labor como crítico de arte. Dirigió durante diez años la revista PuertaNueva de la Consejería de Educación de Andalucía. Pertenece a la Asociación Internacional de Críticos de Arte (AICA). Algunas de sus obras han sido traducidas al inglés y al francés.

Poesía
 El Ovillo de Ariadna, Ed. Antonio Ubago, Granada, 1978
 Misericor de mí, Colección Rusadir, Melilla, 1980
 Mester de lujuría, Corona del Sur, Málaga, 1980
 Lejanos mares de Xilón [Noray], Corona del Sur, Málaga, 1982
 Invención del Paisaje, Ed. Antonio Ubago, Granada, 1983
 El Arco de la Luna, Colección Rusadir, Melilla, 1987
 Melilla Mágica, Ediciones Seyer, Málaga, 1992
 El cuarto cerrado, Manca Editorial, Málaga, 2013

Novela
 Quebdani. El cerco de la estirpe, Ediciones 29, Barcelona, 1997 (Editada también por la editorial L'Harmattan, París, 2007 con el título Chronique d'une vengeance
 La Mudanza, Ediciones 29, Barcelona, 1997
 Perspectivas para una Melilla innombrada, con 40 collages de Stefan von Reiswitz. Ciudad Autónoma de Melilla, Consejería de Cultura, Col. V Centenario núm. 4, Melilla, 1997
 Cuando la noche cambia el color de las cosas, Ed. Port-Royal, Granada, 2009
 Lucía o la inasible sustancia del tiempo, ETC. El toro celeste. Narrativa, Málaga, 2014
 El vuelo de la salamandra, ETC. El toro celeste. Narrativa, Málaga, 2015
 El renegado, Servicio Publicaciones. Ciudad Autónoma de Melilla. Narrativa, Melilla, 2021

Ensayo
 Elena Laverón o el vuelo de las formas, Ánade Arte, Granada, 1984
 Lo árabe en la obra de Pablo Picasso, Fundación Picasso, Málaga, 1990
 Aproximación a la obra de Diazdel, Ed. Van Gestel, Marbella, 1994
 Eduardo Morillas, El lenguaje de la luz, Ciudad Autónoma de Melilla, 1997
 Armando Sendín, La génesis del instante, Ed. Seyer, Málaga 2002
 Suso de Marcos, De lo humano y lo divino, Ayuntamiento de Málaga, 2007

Cuento
 El maravilloso viaje de Angi, Ilustraciones: Mª Carmen Corcelles. Ediciones Seyer, Málaga, 1992
 Los sonidos del alma, Ilustraciones: José Antonio Diazdel. Ediciones Seyer, Málaga, 1992

Premios
 Premio de Poesía Ciudad de Linares (1982)
 Premio Internacional de Poesía Ciudad de Melilla (1986)
 Beca a la Creación Literaria del Ministerio de Cultura (1989)
 Finalista del Premio Tigre Juan de Novela (1997)
 Finalista del Premio de la Crítica de Andalucía (1998)
 Finalista del Premio de la Crítica de Andalucía (2015)

Estudios sobre su obra
 Rosemberg, Gladys: Alas de tigre, dientes de paloma. La articulación de la mitologóa griega y la tradición arábigo andaluza en tres obras de Antonio Abad.  Colección Ensayos Melillenses. Consejería de Cultura. Melilla, septiembre, 1995.
 Abrighach, Mohamed: Entre el Rif y Melilla. Nuevos espacios fronterizos en la narrativa magrebí de Antonio Abad. Servicio de Publicaciones. Melilla, 2017.
 Caña Jiménez, María del Carmen: Topografías y subjetividades: Melilla en Lucía o la Inasible sustancia del tiempo de Antonio Abad. Bulletin of Spanish Studies. Volume XCVII, Number 2, February, 2020. Universidad de Virginia.
 Oueld Aissa, Mohamed: Quebdani. El Cerco de la estirpe. Tesina de Máster. Universidad Mohamed I de Oujda. Facultad Pluridisciplinar de Nador. Curso académico, 2021/2022.
Ait Bella, Mohamed: Lo marroquí en Quebdani, de Antonio Abad. Tesina de Máster. Universidad Ibn Zohr de Agadir. Departamento de Estudios hispánicos. Curso académico, 2022-2023.

Enlaces externos
 Antonio Abad: la reinvención del mito.

Escritores de Melilla
Poetas de Melilla
Ensayistas de España del siglo XX
Ensayistas de España del siglo XXI
Cuentistas de España del siglo XX
Cuentistas de España del siglo XXI
Novelistas de España del siglo XX
Novelistas de España del siglo XXI
Críticos de arte de España
Nacidos en Melilla

Antonio Abad (escritor)


Lost in Time puede referirse a:

Lost in Time (videojuego), videojuego aventura gráfica del año 1993.
Bugs Bunny: Lost in Time, videojuego de plataformas del año 1999.
Lost in Time (película), película keniana de 2019

Lost in Time


හින්දුස්ථානි (/ˌhɪndʊˈstɑːni/; දේවනාගරි: हिन्दुस्तानी, Hindustānī; පර්සෝ-අරාබි: ہندوستانی, Hindūstānī, වාචික Hindustan) උතුරු සහ මධ්‍යම ඉන්දියාව සහ පකිස්ථානය හි භාවිතා වන පොදු හෙවත් සබැදි භාෂාවකි. හින්දුස්ථානි යනු හින්දි සහ උර්දු ලෙස හඳුන්වන සම්මත ලේඛන දෙකක් සහිත බහු කේන්ද්‍රීය භාෂාවකි. මේ අනුව, භාෂාව සමහර විට හින්දි-උර්දු ලෙස හැඳින්වේ. මෙම සම්මත ලේඛන තිබියදීත්, හින්දුස්ථානි භාෂාවේ වාචික කථාව බොහෝ විට මෙම ප්‍රමිතීන් අතර වර්ණාවලියක් මත පවතී.

යොමුකිරීම්
හින්දුස්ථානී බස

හින්දුස්ථානී බස


This is a list of Allied warships that served at the Battle of Gallipoli in 1915.

Royal Navy warships
All British warships which served in the Dardanelles region received the battle honour Dardanelles 1915 after the war

 Seaplane carriers

 Battleships

 Battlecruisers

  (mined and damaged on March 18)
Pre-dreadnought battleships

  (torpedoed and sunk on May 13 at Cape Helles, 570 men killed)

  (mined and sunk on March 18, 150 men killed)

  (torpedoed and sunk on May 27 at Cape Helles, 49 men killed)

  (mined and sunk on March 18, little loss of life)

  (torpedoed and sunk on May 25 at Anzac, 78 men killed)

 Zealandia
 Cruisers

 Destroyers

  (ran aground during a gale and destroyed by shellfire on October 31)

 Monitors

 Sloops
 Anemone
 Aster

  (HQ for British IX Corps at Suvla)
 Submarines

  (scuttled on September 5)

  (destroyed on April 19)
  (torpedoed and sunk on November 5)
 Other
 (Trawler / minesweeper)
  (Kite balloon ship)
 Egmont (Ironclad, formerly )
  (Hospital ship)
  (Kite balloon ship)
  (Armed Boarding Steamer)
  (Kite balloon ship)
  (Yacht)
Barryfield (paddle steamer converted to landing vessel)http://historicalrfa.org/requisitioned-auxiliaries/161-requisitioned-auxiliaries-b/1575-requisitioned-auxiliary-barry

French warships
 Battleships
  (mined and sunk on March 18, 1915, 660 men killed)

  (hulk scuttled off Cape Helles in November 1915)

 Cruisers

 Submarines

  (mined and sunk on May 1, 31 men killed)
  (scuttled on July 27)
  (sunk on January 15, 1915, 15 men killed)
  (captured on October 30)

Other warships
  - Russian light cruiser
  - Australian submarine (attacked, later scuttled on April 29)

References

Gallipoli campaign
Gallipoli

List of Allied warships that served at Gallipoli


Johan Meens (né le  à Hombourg) est un coureur cycliste belge, membre de l'équipe Bingoal WB.

Biographie

Fils d'un fermier, Johan Meens court pendant plusieurs saisons au Pesant Club Liégeois, sans obtenir de résultats marquants. Après des études en agronomie, il commence à travailler dans la ferme familiale, tout en poursuivant sa carrière cycliste.

En 2021, il rejoint l'équipe réserve de Bingoal-WB et prend une année sabbatique à la ferme, pour se consacrer pleinement au cyclisme. Décrit comme un bon grimpeur, il réalise ses meilleures performance dans des courses vallonnées en terminant quatrième de l'étape reine du Circuit des Ardennes, douzième de Liège-Bastogne-Liège espoirs ou encore treizième du Tour du Pays de Montbéliard, manche de la Coupe des Nations espoirs. Il participe également à quelques courses avec l'équipe professionnelle, comme la Classic Grand Besançon Doubs, où il remporte les classements des monts et des sprints intermédiaires.

En 2022, il rejoint l'équipe professionnelle de Bingoal WB. Il a pour ambition de faire les meilleures résultats possibles, spécialement dans les classiques ardennaises ainsi que de se montrer dans les échappées.

En juillet 2023, il remporte le maillot blanc du classement des "Monts" du Tour de Wallonie.

Notes et références

Liens externes

Coureur cycliste belge
Naissance en juillet 1999
Naissance à Plombières (Liège)

Johan Meens


Bahrains Grand Prix 2016 (officielt navn: 2016 Formula 1 Gulf Air Bahrain Grand Prix) var et Formel 1-løb som blev arrangeret den 3. april 2016 på Bahrain International Circuit. Det var det andet løb i Formel 1-sæsonen 2016, og 12. gang Bahrains Grand Prix blev arrangeret. Løbet blev vundet af Mercedes-køreren Nico Rosberg, som også havde løbets hurtigste omgang. Dette var Rosbergs anden sejr for sæsonen, og hans femte F1-sejr i træk. På andenpladsen kom Ferraris Kimi Räikkönen, mens Lewis Hamilton fra Mercedes, som startede fra pole position, sikrede sig tredjepladsen.

Resultater

Kvalifikation

Løbet

Noter til tabellerne:
  - Kevin Magnussen startede løbet fra pit lane som straf for ikke at have stoppet for en obligatorisk vægtkontrol under anden træningsomgang.

Stillingen i mesterskaberne efter løbet

Kørermesterskabet

Konstruktørmesterskabet

Referencer

Eksterne henvisninger

2016
Formel 1 2016

Bahrains Grand Prix 2016


بادربورن  أو بَدَربُرن  (بالوستفالية: Paterboärn) هي مدينة يقطنها أكثر من 140،000 نسمة في الجزء الشرقي من ولاية شمال الراين - وستفاليا الألمانية. كما تحتل جامعتها المراتب الثلاث الأولى على مستوى جمهورية ألمانيا الاتحادية في اختصاصات المعلوماتية وهندسات الميكانيك والكهرباء بالإضافة إلى اختصاص الأدب الإنكليزي.
وقدرت نسبة الانفاق على البحث العلمي في العام 2010 حوالي 37,6 ميلون يورو.
عدر الطلاب الذين يدرسون في الجامعة حتى بداية الفصل الدراسي الشتوي للعام 2011 / 2012 تقدر حوال 17.500 طالبة وطالبة.
وللجامعة تعاون بحث علمي وإكاديمي مع أكثر من 130 جامعة ومعهد عالي في جميع أنحاء العالم.

توأمة
لبادربورن اتفاقيات توأمة مع كل من:

 لو مان (1967 - )
 بولتن (1975 - )
 بلفيل (1990 - )
 بنبلونة (1992 - )
 برزيميسل
 دبرتسن (1994 - )
 تشينغداو
 مقاطعة مانتوفا
 نهاريا

أعلام

 فريدريك سيرتونر
 لوكاس كروس
 كارستن بيتر تييد
 لويز هانسل
 موريس روز
 يوهانس براون
 غوستاف سيمون
 ألكسندر نوبل
 نوربرت بيترز
 تولغاي أرسلان
 جاسمين غليسر

معرض صور

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي

مراجع

بادربورن
أعضاء الرابطة الهانزية
جغرافيا شمال الراين-وستفاليا
دائرة بادربورن
مدن شمال الراين-وستفاليا
مدن في شمال الراين-وستفاليا
مقاطعة ويستفاليا

بادربورن


Prodidomus flavidus est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique d'Algérie.

Description
Les syntype mesurent  et .

Les mâles mesurent de  à  et les femelles de  à .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite sous le protonyme Miltia flavida par Simon en 1884. Elle est placée dans le genre Prodidomus par Simon en 1884.

Publication originale
 Simon, 1884 : « Descriptions de quelques arachnides des genres Miltia E. S. et Zimiris E. S. » Annales de la Société Entomologique de Belgique, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique d'Algérie

Prodidomus flavidus


Katja Greulich (* 25. März 1985 in Leipzig) ist eine ehemalige deutsche Fußballspielerin und heutige -trainerin.

Karriere

Spielerin

Verein
Greulich startete ihre Karriere beim VfB Leipzig. Nach dessen Insolvenz und der Übernahme der Frauenabteilung war sie ab 2004 für den 1. FC Lokomotive Leipzig aktiv, für den sie in der Zeit von 2006 bis 2010 47 Spiele in der Regionalliga und 2. Fußball-Bundesliga absolvierte. Im Sommer 2010 verließ sie den 1. FC Lok Leipzig und wechselte zum Halleschen FC, mit dem sie 2011 Landespokalsiegerin wurde. Bereits nach einem Jahr kehrte sie zu Lok Leipzig zurück, wo sie bis zum Jahr 2013 für die zweite und dritte Mannschaft spielte. Im Jahr 2015 half Greulich noch einmal für zwei Spiele beim Regionalligisten FFV Leipzig II aus, der 2013 aus der Frauenfußballabteilung des 1. FC Lok hervorgegangen war.

International
Greulich gehörte ab 2007 zum Allgemeinen deutschen Hochschulsportverband und spielt dort in der Damen-Fußballlandesauswahl.

Trainerin
Im Sommer 2011 übernahm sie neben ihrer aktiven Karriere die C-Juniorinnen des 1. FC Lokomotive Leipzig, wo sie bis Februar 2012 als Trainerin arbeitete. Am 17. Februar 2012 wurde sie zur Co-Trainerin von Daniel Kraus beim Bundesligisten FF USV Jena ernannt und war dort bis Sommer 2015 tätig. In der Saison 2016 war Greulich Co-Trainerin des Dänen Jack Majgaard Jensen beim schwedischen Erstligisten FC Rosengård.

Nach ihrer Rückkehr nach Deutschland übernahm sie im November 2016 den Bundesligisten FF USV Jena als Nachfolgerin von Christian Franz-Pohlmann. Nach dem Abstieg des FF USV Jena am Saisonende 2017/18 wurde der auslaufende Vertrag mit Greulich nicht verlängert und sie übernahm zur Saison 2018/19 den Trainerposten beim Regionalligisten RB Leipzig, wo sie zunächst einen Vertrag bis 2021 unterschrieb. Mit Leipzig gelang ihr 2020 der Aufstieg in die 2. Bundesliga, wo die Mannschaft in den beiden folgenden Spielzeiten jeweils den dritten Platz belegte. Nach der Saison 2021/22 verließ sie den Verein auf eigenen Wunsch und übernahm die Frauenmannschaft des FC Basel. Ende März 2023 gab der Schweizer Erstligist die einvernehmliche Vertragsauflösung zum folgenden Saisonende bekannt.

Privates
Greulich studierte ab 2005 Sportwissenschaften an der Universität Leipzig.

Einzelnachweise

Fußballspieler (1. FC Lokomotive Leipzig)
Fußballspieler (Hallescher FC)
Fußballspieler (FFV Leipzig)
Fußballtrainer (FF USV Jena)
Fußballtrainer (RB Leipzig)
DDR-Bürger
Deutscher
Geboren 1985
Frau

Katja Greulich


Enache Jugănaru () a fost un general român care a luptat în cel de-al Doilea Război Mondial.

Era locotenent-colonel în iunie 1940.

Generalul de brigadă Enache Jugănaru a fost trecut în cadrul disponibil la 9 august 1946, în baza legii nr. 433 din 1946, și apoi, din oficiu, în poziția de rezervă la 9 august 1947.

Decorații
  Ordinul "Coroana României" în gradul de Ofițer (8 iunie 1940)

Note

Legături externe
  Generals.dk

Nașteri în 1896
Decese în 1955
Generali români din Al Doilea Război Mondial
Decorați cu Ordinul Coroana României

Enache Jugănaru


Reseda gredensis es una especie de planta de la familia de las resedáceas.

Descripción
Es una planta perenne. Multicaule y glauca. Los tallos alcanzan un tamaño de hasta 10-25 cm de altura, postrados o ascendentes, glabros, glaucos. Hojas 4-8(13) × 0,5-1 mm, fasciculadas, lineares, mucronuladas, subenteras –a veces con 1(2) pares de apéndices escariosos hacia la base–, glabras, glaucas, subcarnosas. Inflorescencia racemosa, densa, estrecha–de 0,7-1 cm de ancho–; brácteas 1,5-2 mm, persistentes, ovadas, de margen escarioso, entero, glabras; pedicelos florales 0,5-1,5 mm, los fructíferos de hasta 3 mm, algo mayores. Sépalos (5)6(7), de 1-2 mm, persistentes, agudos, de estrecho margen escarioso, entero, glabros. Pétalos (5)6(7), de 3-5 mm, blanquecinos, que amarillean en la desecación; los superiores, unguiculados, con uña de longitud 1/4-1/3 de la del pétalo, de subromboidal a obovada, separada del limbo por una membrana transversal, y limbo subtriangular, con 3-5 lóbulos; pétalos laterales e inferiores, no unguiculados, linear-lanceolados. Estambres 9-12, más cortos que los pétalos; filamentos persistentes, glabros; anteras 0,7-0,8 mm, elipsoideas, amarillas. El fruto en forma de cápsula de  4 × 4 mm, erecta, subsésil, subglobosa, con surcos profundos en la zona placentaria, ligeramente umbilicada en el ápice y con 4(5) dientes erectos de 1-1,5 mm, glabra. Semillas 0,7-0,8 mm, reniformes, de un pardo obscuro a negruzcas, lisas, mates; testa teselada, de teselas lobuladas y ruguladas, con papilas cónicas en la zona del pliegue.

Distribución y hábitat
Se encuentra en  la península ibérica, taludes, gleras, arenas sobre granito o gneis; a una altitud de 1200-2300 metros, en las Sierra de Gredos, Sierra del Barco, Sierra de Béjar y Sierra de la Estrella. En España y Portugal.

Taxonomía
Reseda gredensis fue descrita por (Cutanda & Willk.) Müll.Arg. y publicado en Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis 16(2.2): 582, en el año 1868.
Citología
Número de cromosomas de Reseda gredensis (Fam. Resedaceae) y táxones infraespecíficos:
2n=28
Sinonimia
Reseda glauca subsp. gredensis (Cutanda & Willk.) Malag.
Reseda virgata var. gredensis Cutanda & Willk.

Referencias

gredensis
Flora de la península ibérica

Reseda gredensis


Cea de-a 89-a ediție a Premiilor Academiei Americane de Film s-a desfășurat la 26 februarie 2017 la Teatrul Dolby din Hollywood, Los Angeles, începând cu ora 5:30 pm PST (8:30 pm ). Evenimentul a fost televizat de către ABC și a fost produs de Michael De Luca și Jennifer Todd. Comediantul Jimmy Kimmel a găzduit ceremonia pentru prima dată.

Nominalizări

Referințe și note

Vezi și
 A 74-a ediție a Premiilor Globul de Aur

2016 în premii cinematografice
2017 în California
2017 în film
2017 în Statele Unite ale Americii
! 2017
Secolul al XXI-lea în Los Angeles, California

Oscar 2017


José Santos López (1914 -1965) foi guerrilheiro e revolucionário nicaraguense.

Santos López era combatente do Exército Defensor da Soberania Nacional (EDSN) organizado por Augusto César Sandino para lutar contra as tropas estadunidenses que intervieram na Nicarágua. Fazia parte de um grupo de jovens que era conhecido, devido a idade de seus integrantes, como  "Coro de Ángeles". Atingiu a patente de Coronel, sendo lugar-tenente do General Sandino e membro do Estado-Maior do EDSN. Junto com Carlos Fonseca, Silvio Mayorga, Tomás Borge, entre outros, participou da fundação da Frente Sandinista de Libertação Nacional (FSLN).

Em 29 de fevereiro de 1984, a Junta de Governo de Reconstrução Nacional nomeou Santos López como Herói Nacional da Nicarágua.

Revolucionários da Nicarágua
Heróis nacionais da Nicarágua

Santos López


Nephelinite is a fine-grained or aphanitic igneous rock made up almost entirely of nepheline and clinopyroxene (variety augite). If olivine is present, the rock may be classified as an olivine nephelinite. Nephelinite is dark in color and may resemble basalt in hand specimen. However, basalt consists mostly of clinopyroxene (augite) and calcic plagioclase.

Basalt, alkali basalt, basanite, tephritic nephelinite, and nephelinite differ partly in the relative proportions of plagioclase and nepheline. Alkali basalt may contain minor nepheline and does contain nepheline in its CIPW normative mineralogy. A critical ratio in the classification of these rocks is the ratio nepheline/(nepheline plus plagioclase). Basanite has a value of this ratio between 0.1 and 0.6 and also contains more than 10% olivine. Tephritic nephelinite has a value between 0.6 and 0.9. Nephelinite has a value greater than 0.9. Le Maitre (2002) defines and discusses these and other criteria in the classification of igneous rocks.

Nephelinite is an example of a silica-undersaturated igneous rock. The degree of silica saturation can be evaluated with normative mineralogy calculated from chemical analyses, or with actual mineralogy for completely crystallized igneous rocks with equilibrated assemblages. Silica-oversaturated rocks contain quartz (or another silica polymorph). Silica-undersaturated mafic igneous rocks contain magnesian olivine but not magnesian orthopyroxene, and/or a feldspathoid. Silica-saturated igneous rocks fall in between these two classes.

Silica-undersaturated, mafic igneous rocks are much less abundant than silica-saturated and oversaturated basalts. Genesis of the less common mafic rocks such as nephelinite is usually ascribed to more than one of the following three causes:
 relatively high pressure of melting;
 relatively low degree of fractional melting in a mantle source;
 relatively high dissolved carbon dioxide in the melt.
Nephelinites and similar rocks typically contain relatively high concentrations of elements such as the light rare earths, as consistent with a low degree of melting of mantle peridotite at depths sufficient to stabilize garnet. Nephelinites are also associated with carbonatite in some occurrences, consistent with source rocks relatively rich in carbon dioxide.

Nephelinite is found on ocean islands such as Oʻahu, although the rock type is very rare in the Hawaiian Islands. It is found in a variety of continental settings. An example is the Hamada nephelinite lava flow in southwest Japan which occurred in the late Miocene age.  Nephelinite is also associated with the highly alkalic volcanism of the Ol Doinyo Lengai volcanic field in Tanzania. Nyiragongo, another African volcano known for its semipermanent lava lake activity, erupts lava made of melilite nephelinite. The unusual chemical makeup of this igneous rock may be a factor in the unusual fluidity of its lavas.

Olivine nephelinite flows also occur in the Wells Gray-Clearwater volcanic field in east-central British Columbia and at Volcano Mountain in central Yukon Territory. Melilite olivine nephelinite intrusives of Cretaceous age are found in the area around Uvalde, Texas.

References
 Roger W. Le Maitre (Editor), Igneous Rocks: A Classification and Glossary of Terms. (Recommendations of the International Union of Geological Sciences Subcommission of the Systematics of Igneous Rocks). Cambridge University Press (2002).
 Hamada nephelinite, SW Japan
 Oldoinyo Lengai volcano, Eastern Rift Valley, North Tanzania

 Daniel P. Miggins, Charles D. Blome, and David V. Smith. Preliminary Argon40/Argon39 geochronology of igneous intrusions from Uvalde County, Texas: Defining a more precise eruption history for the southern Balcones Volcanic Province. U.S. Geological Survey Open-File Report 2004-1031. In usgs.gov

Bibliography

External links
  Nefelinita in - Atlas de rocas ígneas

Igneous petrology
Ultramafic rocks
Volcanic rocks

Nephelinite


Mario Maffei (* 1918 in Rom) ist ein italienischer Regieassistent und Filmregisseur.

Leben
Maffei war zwischen 1936 und 1991 über einen Zeitraum von 55 Jahren als Regieassistent tätig; zwischen 1963 und 1969 übernahm er bei drei Spielfilmen und einer Kurzfilmserie selbst die Inszenierung; sein erster eigener Film war eine der vielen Versionen von I promessi sposi 1963. Einige Male als Darsteller eingesetzt, produzierte er Mitte der 1960er Jahre auch zwei Werke.

Maffei war 1936 erstmals für Filme tätig, noch unter dem Pseudonym Michele Badiek; mit Beginn des Zweiten Weltkriegs begann er für Reportagen zu arbeiten und kehrte nach dessen Ende zum Spielfilm zurück.

Filmografie (Auswahl)
 1966: La grande notte di Ringo (Regie und Drehbuch)
 1966: Heißes Pflaster für Spione (Da Berlino l'apocalisse) (Regie und Drehbuch)
 1973: Die Ermordung Matteottis (Il delitto Matteotti) (Darsteller, Drehbuch)

Weblinks

Einzelnachweise

Filmregisseur
Drehbuchautor
Filmproduzent
Filmschauspieler
Italiener
Geboren 1918
Mann

Mario Maffei


Langhagen steht für:

 Langhagen (Lalendorf), ein Ortsteil der Gemeinde Lalendorf im Landkreis Rostock in Mecklenburg-Vorpommern
 Langhagen (Neustrelitz), ein Ortsteil der Stadt Neustrelitz im Landkreis Mecklenburgische Seenplatte in Mecklenburg-Vorpommern

Langhagen ist der Familienname folgender Personen:

 Christian Langhagen (* 1974), deutscher Filmjournalist und Übersetzer

Langhagen


Karl Weiner (* 29. Januar 1872 in Greiffenberg; † 25. August 1950 in Berlin) war ein deutscher Gewerkschafter und Politiker (SPD).

Leben
Nach dem Besuch der Volksschule absolvierte Weiner eine Lehre als Former. Anschließend arbeitete er als Formstecher und Metallarbeiter in Berlin. Er trat in die Gewerkschaft ein, war von 1909 bis 1929 Vorsitzender der Sektion der Formstecher im Verband der Lithographen und Steindrucker und von 1918 bis 1928 Mitglied des Betriebsrates sowie Vorsitzender des Arbeiterrates bei der Firma Ludwig Loewe & Co. in Berlin.

Weiner trat in die SPD ein und war von 1921 bis 1933 Mitglied der Bezirksverordnetenversammlung im Bezirk Tiergarten. 1928 wurde er in den Preußischen Landtag gewählt, dem er bis 1933 angehörte.

Nach 1945 lebte Weiner in West-Berlin.

Literatur
 Ernst Kienast (Hrsg.): Handbuch für den Preußischen Landtag, Ausgabe für die 5. Wahlperiode, Berlin 1933, S. 396.

Weblinks

Mitglied des Preußischen Landtags (Freistaat Preußen)
SPD-Mitglied
Deutscher
Geboren 1872
Gestorben 1950
Mann

Karl Weiner (Politiker)


Puujoki (en , en , en ) est une municipalité rurale du raïon des rives de l'Onega en république de Carélie.

Géographie
Puujoki est situé à l'embouchure de la rivière Puujoki, qui se jette dans le lac Onega, à 25 kilomètres au sud-est de Petroskoi.

La municipalité de Puujoki a une superficie de .

Puujoki est bordé à l'est par le lac Onega, au sud-est par Šokšu du raïon des rives de l'Onega, au sud par Latva, à l'ouest par  Uusikylä et Uusi-Vilka, et au nord par Petroskoi.
Environ 82% du territoire de la commune est forestière.

Mustakoski est traversé par les rivières Puhtojoki (Puhta), Lohijoki, Puujoki (Derevjanka), Suuri Ujujoki (Bolšaja Uja), Orsijoki (Orzega), Uika et Neloksa.
Les lacs de la commune sont le lac Onega, Polovinnoje, Uvarovo, Orzegskoje, Tšornoje et  Regozero.

Démographie
Recensements (*) ou estimations de la population

Bibliographie

Références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes

Village dans la république de Carélie
Raïon des rives de l'Onega

Puujoki


Tony Peter Clement  (born January 27, 1961) is a Canadian former federal politician and former Member of Parliament for Parry Sound—Muskoka in Ontario. Before entering federal politics, Clement served as an Ontario cabinet minister, including as Minister of Health and Long-Term Care under premiers Mike Harris and Ernie Eves.

Moving to federal politics, he was a candidate for the leadership of the Conservative Party of Canada after its formation from the merger of the Progressive Conservative and Canadian Alliance parties in 2003. He lost to Stephen Harper. Clement won the seat of Parry Sound—Muskoka in the 2006 federal election, defeating incumbent Liberal cabinet minister Andy Mitchell. The Conservatives formed government in that election and Clement was appointed Minister of Health and Minister for FedNor. He also later served as President of the Treasury Board. Clement was re-elected despite the Conservative defeat in the 2015 election. On July 12, 2016, he announced his second bid for the leadership of the Conservative Party but withdrew on October 13, 2016.

From his initial election in 2006, Clement sat as a Conservative member until he resigned at the request of Conservative leader Andrew Scheer on November 7, 2018 due to a sexting scandal.

Early life and career

Clement was born Tony Peter Panayi in Manchester, England, the son of Carol Ann (née Drapkin) and Peter Panayi. His father was a Greek Cypriot and his mother was Jewish (part of her family had immigrated from Aleppo, Syria). He emigrated to Canada in childhood with his parents when he was four years old. His parents divorced and his mother married Ontario politician John Clement, with Tony adopting his stepfather's surname soon after.

As a student at the University of Toronto, Clement was elected twice, both as an undergraduate and as a law student, to the university's Governing Council. He was also president of the campus Progressive Conservatives. He first attracted the attention of the media in 1986, when he created a new society to invite the South African ambassador to Canada, Glenn Babb, to speak after the International Law Society had withdrawn its invitation, deeming it too controversial because of the issue of apartheid. Clement argued in favour of inviting Babb on the grounds of free speech. An attempt by four law professors for a court injunction barring "any representative of the Republic of South Africa to expound, explain or otherwise to solicit public support for his Government's policy of apartheid" was rejected by the court.

A graduate of the University of Toronto, Clement completed degrees in political science in 1983 and law in 1986. He was called to the Ontario Bar in 1988.

Clement is married to Lynne Golding, a partner and Chair of the Health Law Practice at the international law firm, Fasken Martineau DuMoulin.

Clement became president of the Progressive Conservative Party of Ontario in 1990 and was a close ally of then-party leader Mike Harris.  He ran, unsuccessfully, for Metro Toronto Council in 1994, losing to future mayor David Miller in the ward of Parkdale-High Park. He served as Harris's assistant principal secretary from 1992 to 1995 and played a leading role in drafting policy directives for the Common Sense Revolution.

In November 2019, Clement started the "And Another Thing" podcast with Jodie Jenkins which features a weekly interview with a public figure, and the discussion between Clement and Jenkins.

In provincial politics
Clement was elected to the Legislative Assembly of Ontario in the provincial election of 1995, defeating incumbent Liberal Bob Callahan by over 6,000 votes in the riding of Brampton South. After serving as a Parliamentary Assistant for two years, he was appointed Minister of Transportation on October 10, 1997. He also represented the Progressive Conservative government on a variety of televised discussion panels, gaining the reputation of a rising star in the party.

Clement was returned in the provincial election of 1999 in the new riding of Brampton West—Mississauga, defeating Liberal candidate Vic Dhillon by over 8,000 votes. He was promoted to Minister of the Environment on June 17, 1999, and served in this capacity until May 3, 2000. In this role, he implemented the program known as Ontario's Drive Clean, which mandated periodic emissions tests on vehicles in southern Ontario.

Clement was appointed Minister of Municipal Affairs and Housing on October 25, 1999, and held this position until February 8, 2001.

On February 8, 2001, Clement was appointed Minister of Health and Long-Term Care. He initiated primary care reform, oversaw the implementation of Telehealth Ontario (a toll-free health information line staffed by registered nurses) and expanded Ontario's hospitals system. Clement also entered into a public-private partnership for a hospital redevelopment in Brampton.

Clement ran for leadership in the 2002 Ontario Progressive Conservative Party leadership election and finished third on the first ballot. Clement then placed his support behind victorious candidate Ernie Eves on the second ballot. When Eves became Premier, he kept Clement in the Health portfolio.

Clement was especially prominent when Toronto suffered an outbreak of SARS in the summer of 2003, travelling to Geneva in a successful bid to urge the World Health Organization to lift a travel ban to Canada's largest city.

The Eves government was defeated in the 2003 provincial election, and Clement was defeated by Vic Dhillon by about 2,500 votes in a rematch of 1999. Clement afterwards worked as a counsel for Bennett Jones LLP. He also was a small business owner and a visiting professor at the University of Toronto Faculty of Law.

Federal politics
Clement first became prominent in federal politics in 2000, sitting on the steering committee for the United Alternative. This initiative was meant to provide a framework for the Reform Party and Progressive Conservative Party to unite under a single banner. It did not accomplish this end, but nonetheless led to the formation of the Canadian Alliance later that year; Clement served as the Alliance's founding president.

Soon after the 2003 provincial election, Clement declared himself a candidate for the leadership of the new Conservative Party of Canada. He placed third in the party's leadership vote, while Stephen Harper emerged as the winner.

He then sought election as the Conservative Party candidate in Brampton West in the 2004 federal election, but lost to Liberal incumbent Colleen Beaumier by about 3,500 votes.

For his second attempt to win a seat in the House of Commons of Canada, in the 2006 campaign, he switched to the Parry Sound—Muskoka riding.  On election night, he was declared winner by 21 votes.  Upon conclusion of the judicial recount, Clement was found to have defeated Mitchell by 28 votes: 18,513-18,485. On February 6, 2006, Clement was appointed as Minister of Health by Prime Minister Stephen Harper.

Clement pledged to extend an existing measure to require disclosure of meetings by only registered lobbyists with lower-level government officials who have decision-making power.

Minister of Health
Some of Clement's initiatives included announcing a national strategy on autism, working towards establishing Canada's first Patient Wait Times Guarantees, and investing in faster, more effective and safer health information systems across Canada for Canadians.

One of Clement's first initiatives as Minister of Health was establishing the Canadian Partnership Against Cancer, an independent not-for-profit organization committed to combating this disease and improve patient quality of life.

In 2006, Clement launched the Public Health Scholarship and Capacity Building Initiative — on-going scholarships supporting public health training and positions across Canada.  Furthermore, in 2006, he announced the $1-billion compensation package for pre-1986/post-1990 forgotten victims of the tainted blood scandal, who were neglected in the 1998 settlement agreement.

Clement also played a key role in launching the Chemical Management Plan, which the Conservative government claimed "made Canada a world leader in chemical management".  "We have established clear priorities and now we are taking action to protect the health of Canadians," said Clement.  Further, the government claimed "Canada was the first nation in the world to take action to prohibit the importation, sale and advertising of baby bottles that contain BPA".

On September 29, 2007, the CBC reported Clement's new strategy to combat the growing drug abuse problem in Canada.  "The party is over" for illicit drug users, he announced, with the new policy aiming towards widespread arrest of drug users, in contrast to the old strategy of targeting dealers.  Over 130 physicians and scientists signed a petition condemning the Conservative government's "potentially deadly" misrepresentation of the positive evidence for harm reduction programs. Clement stated that governments in Canada have been sending the wrong message about drug use, and he wanted to clear up the mixed messages going out on illicit drugs.

Also in 2007, Clement launched the new Canada's Food Guide, the first update in 15 years incorporating the most up-to-date information based on current nutritional science and a new interactive web section.

Minister of Industry

On October 30, 2008, Clement was sworn into the office of Industry Minister. This included the appointment to the Office of the Registrar General of Canada.

Shortly after becoming Industry Minister, Clement launched the Knowledge Infrastructure Program, a two-year $2-billion measure that supported infrastructure enhancement at post-secondary institutions across Canada.

In conjunction with the US and Ontario governments, Clement worked closely on the restructuring of GM and Chrysler.  Following the successful restructuring, he stated that the companies "will now be in a position to operate a sustainable and viable business that Lost 86% production, innovation and jobs in Canada."  Furthermore, he said, "This is news for 32,000 Canadian auto workers, the Canadian auto parts supply chain and for Canadian consumers.  Moving forward, the Government of Canada will continue to work toward removing our country's auto industry, while exercising rigorous oversight of taxpayer money."

In the summer of 2010, Clement introduced changes to the 2011 Census. On this issue, he said, "The government will retain the mandatory short form that will collect basic demographic information.  To meet the need for additional information, and to respect the privacy wishes of Canadians, the government has introduced the voluntary National Household Survey (NHS)." The change sparked significant criticism, including the resignation of Statistics Canada's Chief Statistician (see Voluntary long-form survey controversy). Other changes included the addition of questions about the languages spoken by Canadians.

On November 14, 2010, Australia's BHP Billiton withdrew its hostile $39-billion offer for Saskatchewan's Potash Corporation.  At a news conference following the withdrawal, Clement explained that of the six Investment Canada Act guidelines that determine if an investment has a "net benefit", he said BHP's bid failed to meet three of them. Clement said the Government felt the takeover would not have a beneficial effect on Canada's competitiveness in world markets.

In January 2011, Clement spoke out against a ruling of the Canadian Radio-television and Telecommunications Commission (CRTC) which allowed usage-based billing for wholesale clients and smaller internet service providers. Citing concerns about how the change could adversely affect consumers, small businesses and entrepreneurs, he warned that if they did not revise the decision, the government would intervene. The CRTC initiated its own review of the ruling, and reversed its decision.

In the lead-up to the 2010 G8 summit, Clement was involved in directing $50 million of border security money for largely unrelated projects in his own riding, a practice commonly known as "pork barrelling". Auditor-General Sheila Fraser issued a report criticizing the Minister for breaking the rules and "complained that there was no paperwork to determine how the hundreds of proposals" for spending were narrowed to the 32 projects that were approved. Clement later admitted that this process was not subject to the oversight that it should have been.

President of the Treasury Board

Shortly after the May 2, 2011 election, Clement was appointed as the President of the Treasury Board, a position of wide-ranging authority and oversight. Consistent with the Conservative Party of Canada's election platform, Clement has been tasked with leading a government-wide spending review, with the goal of finding ways to contain government spending.

On November 2, 2013, Clement backed a motion at the Conservative Party national convention that advocated clawing back public-sector pay and benefits. At the convention he vowed, as the minister responsible for negotiations with the civil service, to "alter the dynamics of collective bargaining as it has been done in this country over the last few decades".

On December 22, 2014, Clement was quoted by the Canadian Press as saying that government deliberately withholds public data because people using the information might "create havoc" by altering the contents.

Minister responsible for the Federal Economic Development Initiative for Northern Ontario
On February 6, 2006, in addition to being appointed Minister of Health, Clement was also appointed Minister responsible for FedNor (Federal Economic Development Initiative for Northern Ontario).  Clement held the FedNor portfolio until July 2013.  FedNor invests in projects that support community economic development, business growth and competitiveness, and innovation; FedNor's goal is to encourage economic growth, diversification, job creation and self-reliant communities in northern Ontario.

Between February 2006 and January 2012, FedNor approved $398 million in support of 1,742 projects, which leveraged an additional $614 million from other sources.  During this same period, FedNor also approved $11 million towards 364 youth internships, with close to two-thirds of these interns finding employment following their internship.  Of the total funding from February 2006 to January 2012, $44 million went toward 300 tourism-related projects, which included over 70 youth internships.

FedNor projects include some of the following:

Red Lake	- Unorganized Kenora District	- To build on existing efforts to extend Union Gas' natural gas pipeline to the Goldcorp mines, businesses, and residences of the Red Lake community.  $2.7 million

Dryden     - The Corporation of The City of Dryden     - To expand Dryden's industrial park and the Norwill subdivision (acquisition and clearing of land, construction of an access road, and expansion of municipal services).	$1,470,000

Eagle Lake     - Eagle Lake First Nation     - To prepare the First Nation for the development of one of two proposed wood processing plants for the Two Feathers Forest Products Initiative.	Project cancelled on January 27, 2011

Parry Sound	- The Corporation of the Town of Parry Sound	- To expand municipal services to accommodate the announced $6.2-million construction of an expanded Parry Sound Canadore College campus.	$1,290,000

FedNor has provided funding to encourage tourism in northern Ontario by:
Increasing the awareness of this region as a tourism destination;
Encouraging product development and investments in northern Ontario's tourism assets and products by supporting new and expanding festivals and events, and developing niche tourism products (e.g., authentic Aboriginal, francophone, motorcycling touring routes);
Fostering an adequate supply of skills and labour to enhance visitor experiences.

Opposition
Clement retained his seat in the 2015 general election that defeated the Conservative government. Moving to the Opposition benches, he was appointed the Opposition's critic for foreign affairs by interim Leader of the Opposition Rona Ambrose. He stepped down from the Shadow Cabinet on July 12, 2016 in order to launch his campaign for the leadership of the Conservative Party. He ended his campaign on October 12, 2016, due to not meeting fundraising goals he had set for his campaign.

Sexting scandal
In early November 2018, Clement resigned his House of Commons committee assignments and his role as Conservative Shadow Minister for Justice. The resignation was filed after he admitted having shared "sexually explicit images and a video of [himself]" with an individual or party that he "believed was a consenting female recipient" but was actually a person that Clement claimed had targeted him for extortion. The RCMP were investigating the situation. After additional allegations of improper behaviour were made against Clement on November 7, party leader Andrew Scheer requested that he also resign from the Conservative caucus. Clement did so and continued to sit as an independent MP. In January 2019, two men from the Ivory Coast were arrested in connection with the attempted extortion of Clement. On April 2, Clement announced that he would not be standing as a candidate in the next federal election.

Political positions

Clement has stated that there are circumstances where the death penalty is warranted.

Clement, as Conservative Public Safety Critic, stated in February 2017 that the RCMP needed to "enforce the law" to stop the influx of Syrian Refugees attempting to cross the Canada–United States border in the wake of US President Donald Trump's Executive Order 13769 to ban citizens of certain majority Muslim countries from entering the United States. When a CBC Radio reporter asked Clement in a telephone interview to specify the measures the RCMP must take to do so, he refused to answer and hung up. Clement stated in an interview with Power Play on CTV News Channel that the Conservatives "are calling for two things in particular. One, more resources, more money and funding, and human resources for the border agents and for the RCMP to deal with this much higher influx... Secondly, we want the federal government to develop a plan. What is the plan that is going to be employed or deployed to ensure that the rule of law continues in this country, that the laws are obeyed, that we don't have illegal crossings?"

Clement favored reforming Canada's taxation system. When running for the Conservative Party leadership he collaborated with Roger Martin on a proposal for a lifetime income tax.

Electoral record

Federal

Provincial

Municipal

References

External links

 Archival holdings
 Tony Clement fonds held at the University of Toronto Archives and Records Management Services, related to his time at University College
 Tony Clement fonds held at the Archives of Ontario, related to his time at Progressive Conservative Party of Ontario presidency
 Region of Peel Archives, related to his time as Member of Provincial Parliament

1961 births
Canadian adoptees
Canadian Ministers of Health
Canadian people of Greek Cypriot descent
Canadian people of Syrian-Jewish descent
Canadian Christians
Conservative Party of Canada MPs
English emigrants to Canada
Health ministers of Ontario
Jewish Canadian politicians
Lawyers in Ontario
Living people
Members of the 28th Canadian Ministry
Members of the Executive Council of Ontario
Members of the House of Commons of Canada from Ontario
Members of the King's Privy Council for Canada
Politicians from Brampton
Politicians from Manchester
Presidents of the Progressive Conservative Party of Ontario
Progressive Conservative Party of Ontario MPPs
University of Toronto alumni
University of Toronto Faculty of Law alumni
Independent MPs in the Canadian House of Commons
Canadian people of Syrian descent
Political sex scandals in Canada
Foreign-born Canadian politicians

Tony Clement


is a town located in Onga District, Fukuoka Prefecture, Japan.

Education

Facilities
Mizumaki has a train station on the Kagoshima Main Line, and another on the Fukuhoku Yutaka Line at Higashi-Mizumaki, both operated by Kyushu Railway Company (JR Kyushu).

Mizumaki has a public library.

Festivals

History
About 3000 years ago, the large Ko-Onga Bay covered the area where the town of Mizumaki now lies. Soil and silt carried by the Onga River gradually built up until a flat plain was built up in the area. People began living and planting rice crops on that ground. Terrible floods continually plagued the area.

In the year 1889, the village of Mizumaki was formed when nine villages merged. From that time, the population expanded as workers moved in to work in the prosperous coal mines.

In 1940 Mizumaki officially became a town.

Mizumaki was the site of "Japan Coal Mining Company, Onga Coal Mine" which used forced laborers in the mine, particularly Dutch, American and British POWs in World War II. A memorial called "The Memorial Cross "  commemorates the allied POWs who died during the war.

References

External links

Mizumaki official website
English homepage on official website

Towns in Fukuoka Prefecture

Mizumaki, Fukuoka


Et mitogen er et kemisk stof, normalt et protein, der inducerer en celle til at begynde celledeling, mitose. Mitogenese er induktion (dvs. start) af mitose, typisk via et mitogen. Virkningsmekanismen af et mitogen er, at det udløser en signaltransduktion, dvs. en kaskade af molekylære enzymatiske reaktioner involverende bl.a. mitogenaktiveret proteinkinase (MAPK), hvilket fører til genaktivitet, proteinbiosyntese og mitose.

Mitogener kan enten være endogene eller eksogene faktorer.

Endogene mitogener

Endogene mitogener er organismens egne molekyler til kontrol af celledeling, og de endogene mitogener er en nødvendig del af den normale livscyklus hos multicellulære organismer.

Nogle vækstfaktorer som vaskulær endothel vækstfaktor (VEGF) er virker direkte som mitogener ved induktion af cellereplikation.
Andre vækstfaktorer virker i stedet indirekte ved at udløse andre mitogener.

Eksogene mitogener

Nogle mikrobielle og plantestoffer virker som mitogener.

Det gælder specielt de såkaldte "superantigener", dvs. mikrobielle toksiner, der er de mest potente mitogener for T-celler, der kendes.

Det gælder også for nogle lektiner:
 Concanavalin A (ConA) (mitogen for T-celler)
 Phythämagglutinin (PHA) (mitogen for T-celler)
 Pokeweed-Mitogen (PWM ) (mitogen for B- og T-celler)

Det gælder også for Lipopolysaccharid, LPS fra Gram-negative bakteriers cellevæg.

Referencer

Se også
 Toll-like receptorer

Immunologi
Cellebiologi
Proteiner

Mitogen


Murter  (pronunciación [mǔrtɛːr]; Italiano: Mortero; Latín: Colentum) es el nombre de una isla en la parte croata del mar Adriático, situada en el centro de Dalmacia, así como el de una pequeña aldea en la parte norte-occidental de la isla.

La pequeña ciudad de Betina se encuentra en el lado noroeste de la isla, mientras que Jezera y Tisno se encuentran en la costa sureste. La Población actual de la isla es de unos 5.192 habitantes, mientras que la de la aldea es 2010. Contiene una mayoría absoluta de croatas, con 97,59% de la población.

Véase también
 Geografía de Croacia
 Geografía de Europa

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Archipiélagos e islas de Croacia

Murter


DQS Holding GmbH con sede en Fráncfort del Meno (Alemania) es la sociedad matriz de la red mundial del Grupo DQS. El grupo DQS proporciona evaluaciones y certificaciones de sistemas de gestión y procesos de cualquier tipo.

Historia
DQS fue fundada en 1985 en Fráncfort del Meno (Alemania) y fue el primer organismo de certificación alemán. El objetivo de los socios fundadores, DGQ (Sociedad Alemana para la Calidad) y DIN (Instituto Alemán de Normalización), fue principalmente a promover la economía alemana. La fundación coincidió con la publicación de los primeros borradores de la serie de normas de ISO 9000, que incluye el estándar de calidad más importante a nivel mundial; ISO 9001.
En 1986 DQS se convirtió en el primer organismo de certificación en Alemania en emitir un certificado según la norma ISO 9001.

Después de la fusión de DQS con Management System Solutions (MSS), división del organismo de certificación de producto estadounidense Underwriters Laboratories Inc. en marzo de 2008, el Grupo DQS es actualmente uno de los referentes mundiales de los organismos de certificación en sistemas de calidad. Desde junio de 2015 la compañía cambió su nombre a Grupo DQS.

Organización corporativa
DQS Holding GmbH cuenta con más de 80 oficinas en más de 60 países, que forman parte de una red para la realización de proyectos internacionales. El Grupo DQS cuenta actualmente con unos 20 000 clientes certificados en casi todas las industrias, con aproximadamente 58 000 localizaciones certificadas en más de 130 países.
La compañía emplea a a más de 2800 personas de las cuales 2500 son auditores. Entre las oficinas más grandes se pueden mencionar DQS Inc. (EE.UU.), DQS do Brasil Ltda., DQS Japón, DQS GmbH Medizinprodukte (productos médicos) y DQS GmbH (ambos de Alemania).

Servicios
Las oficinas internacionales del Grupo DQS enfocan sus actividades a la prestación de servicios de auditorías a organizaciones en todos los sectores (evaluaciones internas, legales, normativas, a sus proveedores y/o a sus clientes), así como acciones formativas, certificaciones a medida y acreditadas en más de 100 estándares reconocidos nacional e internacionalmente.
Las normas más importantes en los diferentes ámbitos son las siguientes:
 ISO 9001 (Calidad)
 ISO 14001 (Medio Ambiente)
 BS OHSAS 18001/ISO 45001 (Seguridad y Salud Ocupacional)
 ISO 50001 (Gestión de la Energía)
 IATF 16949 (Industria Automotriz)
 ISO 27001 (Seguridad de la Información)
 ISO 13485 (Dispositivos Médicos)
 ISO/TS 22163:2017/IRIS (Industria Ferroviaria)
 EN 9100 (Industria Aeroespacial)
 International Featured Standards (IFS)
Además, el grupo también ofrece auditorías en las áreas de Sistemas de Gestión de Riesgos, Sostenibilidad, Educación, Protección de Datos, Excelencia Empresarial, Salud y Servicios Sociales, y Sistemas Integrados de Gestión.

Enfoque
El enfoque del grupo es único, ya que los servicios de auditoría son prestados por auditores externos. Los auditores generalmente trabajan o son expertos en el sector de la industria que deben auditar. Esta combinación de certificación y conocimiento de la industria con experiencia práctica y científica tiene como objetivo asegurar que las evaluaciones se realicen utilizando la información más actualizada y el estado de los conocimientos técnicos más avanzados del sector de la industria respectiva.

Red
DQS es fundador y miembro de pleno derecho de la red de certificación internacional IQNet que fue fundada en 1990. El principal objetivo a nivel mundial de los actuales 40 miembros (aprox.) es el reconocimiento mutuo de los certificados emitidos por las compañías miembro. El actual Director General de DQS GmbH, Michael Drechsel, es el actual presidente de IQNet.

Referencias

Enlaces externos
 http://www.dqs-holding.com/ DQS Internacional Sitio Web
 https://web.archive.org/web/20160115042732/http://www.dqs-holding.com/en DQS Group
 http://dqsiberica.com/ DQS España
 http://dqs-cfs.com/ DQS CFS (Consumer Food Safety)
 http://www.dqs-med.de/ DQS Medizinprodukte (DQS Medical Devices)
 http://www.dqs.hk/ DQS-HK (Hong Kong)
 DQS Group: Facts and Figures 2015

Empresas de Alemania
Empresas multinacionales
Organizaciones de estándares
Gestión de la calidad
Empresas con sede en Frankfurt
Sellos de calidad

DQS


III. Ahmed divan edebiyatındaki mahlasıyla Necib (Osmanlıca: احمد ثالث, Aḥmed-i sālis) (30 Aralık 1673, Dobriç - 1 Temmuz 1736, İstanbul), 23. Osmanlı padişahı, 102. İslam halifesi ve Lale Devri padişahıdır.

Babası Sultan IV. Mehmed, annesi Emetullah Râbia Gülnûş Sultan'dır. Sultan II. Mustafa'nın öz kardeşi olan Sultan III. Ahmed, iyi bir tahsil ve terbiye görmüş, ünlü hocalardan dersler almıştı.

Sultan III. Ahmed, ağabeyi Sultan II. Mustafa'nın tahttan indirilmesi üzerine 22 Ağustos 1703 tarihinde 30 yaşında iken Edirne'de tahta geçti. Osmanlı Devleti açısından önemli bir yere sahip olan Lale Devri boyunca padişahlık yapan Sultan III. Ahmed, hâttat ve şâirdi. "Necib" mahlasıyla şiirler yazdı. Ayrıca musiki ile de yakından ilgileniyordu. Divan şairlerinden Urfalı Nâbi Efendi'nin hem kendisini hem de şiirlerini çok severdi.

Din adamlarına çok yakındı. Cerrahî tarikatı şeyhi Nûreddin Cerrâhî'nin ve Halvetî şeyhi Hasan Ünsî'nin sohbetlerine sık sık katılırdı. Tasavvuf tarihçisi Hüseyin Vassaf'ın verdiği bilgiye göre Kapı Kethüdasının ölümü üzerine boş kalan Karagümrük'teki konağını Nûreddin Cerrâhî'ye vererek Karagümrük'teki Nûreddin Cerrâhî tekkesinin kurulmasına vesile olmuştur.

Gençliği diğer Osmanlı şehzadelerine göre bir hayli serbest geçti. Şehzadelerin hayatını kaybettirilmesi geleneği kalktığından, rahat bir hayat sürdü. İstediği her şeyle ilgilendiği için bilgisi de, görgüsü de arttı. Avrupa'daki gelişmeleri inceleme fırsatı buldu ve matbaanın Osmanlı Devleti'ne gelmesi için çok çaba sarf etti. 27 yıl gibi uzun bir süre tahtta kalan Sultan III. Ahmed, çıkan Patrona Halil İsyanı sonucunda, 1 Ekim 1730 tarihinde padişahlıktan çekilmek zorunda kaldı.

Sultan III. Ahmed'in padişahlığının ilk günleri, tamamen disiplinden çıkmış yeniçerileri yatıştırma gayretleri ile geçti. Ancak kendisini padişah yapan yeniçerilere karşı etkili olamadı. Sultan III. Ahmed'in sadrazamlığa getirdiği Çorlulu Ali Paşa, ona idari konularda yardımcı olmaya çalıştı, hazine için yeni düzenlemelerde bulundu ve Sultan III. Ahmed'e rakipleriyle mücadelesinde destek oldu.

Sultan III. Ahmed zamanında Rusya ile olan ilişkilerde gerginlik yaşandı. Bunun sebebi Rusya'nın Orta Asya üzerinde yayılma siyaseti izlemesi, Balkanlar'daki toplumları Slavlaştırmaya çalışması, açık ve sıcak denizlere inmek istemesiydi.

III. Ahmed ve I. Mahmud döneminde ilköğretim zorunlu hale getirilmiştir.

Saltanatı dönemindeki önemli olaylar

Prut Savaşı

Sadrazam Baltacı Mehmet Paşa yönetimindeki ordu Kırım Hanlığı ordusunun desteğiyle Ruslar'ı Prut Nehri kıyısında kıstırdılar ve yendiler. Prut Savaşı denilen bu savaşı Osmanlılar'ın kazanması üzerine 21 Temmuz 1711 tarihinde Prut Antlaşması imzalandı. Antlaşmanın koşulları şunlardır:
1. Azak Kalesi Osmanlılar'a geri verilecek.
2. Ruslar İstanbul'da daimi elçi bulundurmayacaklar.
3. İsveç Kralı Şarl'ın serbestçe ülkesine dönmesine izin vereceklerdi.
4. Ruslar Lehistan'ın içişlerine karışmayacaklardı.

Rusya, Osmanlı Devleti ile mücadelesinde kendi lehine bir zemin yaratmak istiyordu. Osmanlı Devleti içinde yaşayan Ortodoks toplumları kışkırtarak Osmanlı Devleti'ni zayıflatacak ve yapacağı savaşlarda daha önce kaybettiği toprakları geri alacaktı. Eflak ve Boğdan Beyleri'ni Osmanlılar'a karşı kışkırtan Rus Çarı Deli Petro, Poltova Savaşı'nda (28 Haziran 1709), İsveç Kralı XII. Karl'ı yenince, Demirbaş Şarl Osmanlılar'a sığınarak 1 Şubat 1713'e kadar beş yıl süre ile Bender'de mülteci olarak kaldı. İsveç Kralı'nı kovalayan Rus birliklerinin Osmanlı topraklarına akınlar düzenlemesi üzerine, Osmanlı Devleti Rusya'ya karşı savaş ilan etti (1711).

Sadrazamlığa getirilen Baltacı Mehmet Paşa, 100.000 kişilik bir orduyla Tuna'yı geçerek Eflak'a girerken, Osmanlı donanması da Karadeniz'e açıldı. Osmanlı kuvvetleri, Kırım ordusunun da desteği ile Rus birliklerini Prut Nehri kıyısında çember içine aldılar. O an için kurtuluş imkânı bulunmayan Rus Çarı Deli Petro, Moskova'ya bir mektup yazarak durumun zorluğunu ve ümitsizliğini anlattı. Çariçe I. Katerina araya girerek Osmanlı Devleti'ne barış teklifinde bulundu. Hem Kırım Hanı, hem de İsveç Kralı saldırıya geçilip Rus ordusunun yok edilmesini savunuyorlardı. Ancak Baltacı Mehmet Paşa, yeniçerilere güvenmiyordu.

Kuşatma sırasında yeni bir kutsal ittifakın oluşturulabileceği düşüncesine sahip olan ve Osmanlı ordusunun çok yıpranacağı endişesini taşıyan Baltacı Mehmet Paşa barış yapılmasını kabul etti (21 Temmuz 1711). İmzalanan Prut Antlaşması ile Azak Kalesi Osmanlılar'a geri verildi. Ruslar, İstanbul'da devamlı bir elçi bulundurmayacak ve İsveç Kralı Şarl'ın serbestçe ülkesine dönmesine izin vereceklerdi.

Osmanlı Devleti kazandığı bu başarıdan sonra, daha önce kaybedilen Mora Yarımadası'nı da geri almak istiyordu. Venedikli korsanların Osmanlı ticaret gemilerine saldırmaları ve Mora halkının Osmanlı Devleti'nin yönetimi altına girmeyi istemesi Venedikliler'e savaş açılmasına neden oldu (8 Aralık 1714). Silahdar Damad Ali Paşa, Modon, Koron ve Navarin'i alarak Mora'yı fethetti (22 Ağustos 1715).

1715-1718 Osmanlı-Avusturya-Venedik Savaşı ve Pasarofça Antlaşması

Avusturya'nın Karlofça Antlaşması gereğince Mora'nın Venedikliler'e geri verilmesini istemesi üzerine, Avusturya'ya da savaş açıldı. Sadrazam Silahdar Damad Ali Paşa Osmanlı ordusu ile birlikte Macaristan'a girdi. Petrovaradin Muharebesi'nde Savoy Prensi Eugen komutasındaki Avusturya ordusu Osmanlı kuvvetlerini bozguna uğrattı (5 Ağustos 1716) ve Sadrazam Silahdar Damad Ali Paşa hayatını kaybetti. Bu bozgundan sonra 18 Ağustos 1717 tarihinde Belgrad düşman eline geçti. Silahdar Ali Paşa'nın yerine sadrazamlığa getirilen Damad İbrahim Paşa barış teklif etti. Yapılan Pasarofça Antlaşmasına göre yukarı Sırbistan, Belgrad ve Banat yaylası Avusturya'ya, Dalmaçya, Bosna ve Arnavutluk kıyıları Venedik'e verildi, Mora Yarımadası Osmanlılarda kaldı (1 Temmuz 1718).

1724 yılında İran'da taht kavgaları başlamıştı. Bu durumdan yararlanarak İran'ı ele geçirmek isteyen Rusya harekete geçti. İran'ın Rusya'nın eline geçmesini istemeyen Osmanlı Devleti İran'a sefer düzenledi. Ruslar'la yapılan İstanbul Antlaşması'na göre Azerbaycan'da alınan yerler Osmanlılar'da kalacak, Derbent, Bakü ve Dağıstan Ruslar'a bırakılacaktı.

Lâle Devri

1718 yılında imzalanan Pasarofça Antlaşması'ndan sonra Osmanlı Devleti'nde yeni bir dönem başlamıştı. 1730 yılındaki Patrona Halil İsyanı'na kadar, 12 yıl süren bu döneme Lale Devri denir. Sultan III. Ahmed ve Nevşehirli Damad İbrahim Paşa barışçı bir siyasetten yanaydılar. Lale Devri de bu barışçı politikaların bir ürünü olarak ortaya çıkmıştı.

Lale Devri'nde edebiyat, kültür ve sanat alanında gelişmeler olduğu gibi, teknik konularda da Avrupalı devletlerden etkilenilerek bazı yenilikler gerçekleştirildi. Bu dönemde Avrupa'ya ilk kez geçici elçiler gönderildi. 1727 yılı ortalarında Osmanlı Devleti'nde de matbaa kurulması için düzenlenen padişah fermanı üzerine, Paris Elçisi Yirmisekiz Mehmed Çelebi'nin oğlu Yirmisekizzade Mehmed Said Paşa ve İbrahim Müteferrika ilk matbaayı kurdular (16 Aralık 1727).

Lale Devri'nde Yalova'da bir kâğıt fabrikası kuruldu. İstanbul'da sık sık çıkan yangınları daha hızlı kontrol altına almak için, yeniçeriler içinden bir itfaiye örgütü oluşturuldu. Yine İstanbul'da bir kumaş fabrikası ve bir çini imalathanesi açıldı. Her tarafta birçok köşk, saray ve lale bahçeleri yapıldı. Ayrıca doğu kültürünün klasik eserleri ilk kez Türkçe'ye çevrildi. İstanbul'da halk yıllar süren savaşlardan sonra böyle bir dönem yaşamanın mutluluğu içerisinde idi.

1723-1727 Osmanlı-İran Savaşı

1723 yılında Şirvan'da çıkan karışıklıklar üzerine Rusya ile anlaşan Osmanlı Devleti'nin Safevî Devleti'ne savaş açtı. Kafkasya, Güney Azerbaycan ve Batı İran'da olmak üzere üç cepheden taarruza geçen Osmanlı orduları 1724-1726 arasında Gürcistan, Karabağ, Luristan ve (eski başktan Tebriz dahil) Batı İran'ı ele geçirdi. 1727 yılında İran'da yönetimi ele geçiren Hotakîler'le imzalanan Hemedan Antlaşması'yla savaş haline son verildi. Osmanlı İmparatorluğu bir kez daha 1590 yılındaki doğu sınırlarına genişledi.

Patrona Halil İsyanı ve padişahın ölümü

Damat İbrahim Paşa'nın açtığı zevk ve sefahat devrinden memnun olmayan bu yapılanları israf olarak gören bir kitle oluşmuştu. Bu topluluk İran seferinden olumsuz haberler gelmesi üzerine, harekete geçmiş camilerde ve diğer yerlerde propaganda yaparak ayaklanmanın zeminini oluşturmaya başlamıştı. Yeniçerilerin içerisinde de huzursuzluk belirmişti. On yedinci Ağa Bölüğü Yeniçerisi Patrona Halil ve yandaşları 25 Eylül 1730'da ayaklanmayı başlatmışlar ancak halkın onlara katılmaması endişesiyle bu girişimlerinden vazgeçmişlerdi. İsyancılar üç gün sonra Bayezit caminin Kaşıkçılar kapısı tarafından yürüyüşe geçerek ayaklanmayı resmen başlattılar. Esnafı da dükkânlarını kapatarak kendilerine katılmaya ikna eden isyancılar, hapishaneleri boşalttılar ve yeniçerilerden de yardım gördüler. Yeniçeri ağalarından Hasan Paşa onlara karşı harekete geçtiyse de başarılı olamadı.

Bu gelişmeler üzerine Sultan III. Ahmed isyancıların ne istediklerinin sorulmasını istedi. İsyancılar, Sadrazam Nevşehirli Damad İbrahim Paşa ile birlikte 37 kişinin kendilerine teslim edilmesini istediler. Lale Devri'nin önemli kişilerinden olan Nevşehirli Damad İbrahim Paşa ve bazı devlet adamları idam edilerek isyancılara teslim edildi. İsyan sırasında şehir tahrip edildi. İsyancılar Sadabad Köşkü'nü yaktılar. Ayrıca dönemin ünlü Divan şairlerinden Nedim de isyan sırasında, isyancılardan kaçmak için damdan dama atlarken düşerek hayatını kaybetti.

Patrona Halil ve diğer isyancı başları, bu sefer de tüm isteklerini yerine getiren Sultan III. Ahmed'in tahtan indirilmesini istedi. Kendisine ve ailesine zarar verilmemesi durumunda tahttan çekileceğini bildiren Sultan III. Ahmed, 1 Ekim 1730'da Osmanlı tahtını Şehzade Mahmut'a bıraktı. tahtı bırakırken yeğenine şu nasihati verdi " Vezirine teslim olma; daima ahvalini tecessüs eyle ve beş on sene birini vezarette müstakil istihdam eyleme ve kalem-i düruğ (yalan yazan, söyleyen) larına asla îtimad etme; merhamet sahibi ol ve sahaveti elden koma; gayet tasarruf üzere ol; hâlen hazinelerde olan malı zayi etme, işi kendin gör, ele îtimad eyleme; işte benim ahvalim sana nasihat için kâfidir; Oğlum; devlet işlerini baban (II. Mustafa) Feyzullah Efendi'ye ve ben veziriazama (Nevşehirli Damad İbrahim Paşa) bıraktığımızdan bu haller başımıza geldi; sen
bizzat idareyi ele al." 1736 yılında ölen III. Ahmed Yeni Cami Turhan Valide türbesine defnedilmiştir.

Mimari çalışmalar, sanat yapıtları
İnce ve hassas bir ruha sahip olan Sultan III. Ahmed, Nevşehirli Damad İbrahim Paşa ile uyum içerisinde çalışmış, bu sırada yaşanan Lale Devri'nde sanata, edebiyata ve toplumsal hayata özgün bir anlayış getirilmişti. Yazmış olduğu dört Kur'an'dan birisini Ravza-i Mutahhara'ya hediye etmiştir. Bab-ı hümayun karşısında yaptırdığı güzel mimarî eserlerimizden olan meşhur çeşmenin (III. Ahmet Çeşmesi) yazısı ile Drağntan Camii tekke kapısı üzerindeki kitabe III. Ahmed'in kendi yazısıdır. Sultan III. Ahmed, Topkapı Sarayı ile Yeni Camii'de birer Kütüphane, Ayasofya'da ve İstanbul'un su ihtiyacını karşılamak amacıyla da Deryayi Sim adlı bir su bendi inşa ettirmiştir.

Bunlardan başka Üsküdar'da Yeni Valide Camii, Çorlulu Ali Paşa Medresesi, İbrahim Paşa Camii ve Külliyesi, İstanbul'da Yeni Postane arkasında Daarül Hadis ve Sebil, Ortaköy Camii önündeki çeşme, Üsküdar Şemsi Paşa'da Hüsrev Ağa Camii önündeki çeşme ve Çubuklu Camii yanındaki Mesire Çeşmesi gibi eserler yine bu dönemde yapılmıştır.

Ailesi

Eşleri
Emetullah Kadın
Emine Mihrişah Kadın
Rabia Şermi Kadın
Ümmü Gülsüm
Hatem Kadın
Hüsnüşah Kadın
Hatice Kadın
Zeynep Kadın
Şahin Kadın
Şayeste Kadın
Ayşe Behri Kadın
Fatıma Hümaşah
Musli Kadın
Gülşen Kadın
Hurrem Kadın
Meyli Kadın
Rukiye Kadın
Nazife Kadın
Nejat Kadın
Sadık Kadın
Hanife Kadın

Erkek çocukları
 III. Mustafa (1717-1774)
 I. Abdülhamid (1725-1789)
 Şehzade Süleyman (1710-1745)
 Şehzade Mehmed (1714-1756)
 Şehzade Bayezid (1718-1771)
 Şehzade İbrahim (1720-1721)
 Şehzade Numan (1723-1764)
 Şehzade Selim (1706-1708)
 Şehzade Ali (1706)
 Şehzade İsa (1706)
 Şehzade Murad (1707)
 Şehzade Seyfeddin (1728-1732)
 Şehzade Abdülmecid (1709-1711)
 Şehzade Abdülmelik (1709-1711)

Kız çocukları
 Fatma Sultan (1704-1733)
 Ümmü Gülsüm Sultan (1708-1732)
 Emine Sultan
 Rabia Sultan (1719-1721)
 Habibe Sultan
 Zeynep Sultan (1714-1774)
 Zübeyde Sultan
 Esma Sultan
 Hatice Sultan (III. Ahmed'in kızı)
 Rukiye Sultan
 Saliha Sultan
 Atike Sultan (III. Ahmed'in kızı)
 Reyhan Sultan
 Esime Sultan
 Ferdane Sultan
 Nazife Sultan (1725-1764)
 Naile Sultan
 Ayşe Sultan (1715-1775)
 Emetullah Sultan
 Ümmüseleme Sultan
 Emine Sultan
 Rukiye Sultan
 Zeyneb Sultan
 Sabiha Sultan

Popüler kültürdeki yeri
2012 yılında TRT 1'de yayınlanan Bir Zamanlar Osmanlı dizisinde Kerem Atabeyoğlu tarafından canlandırılmıştır.

Ayrıca bakınız
 Nesâyihü'l-Vüzerâ ve'l-Ümerâ

Kaynakça

Dış bağlantılar

  say.315-328

1673 doğumlular
Dobriç doğumlular
1736 yılında ölenler
İstanbul'da ölenler
İstanbul'da defnedilenler
18. yüzyılda Osmanlı padişahları
18. yüzyıl dini liderleri
Tahttan indirilen Osmanlı padişahları
Lale Devri
Osmanlı İmparatorluğu gerileme dönemi
İki kutsal caminin hizmetkârları
Osmanlı Türkleri
Osmanlı şairleri
18. yüzyıl şairleri

III. Ahmed


Kofi Sarkodie (n. Huber Heights, Ohio, Estados Unidos, el 22 de marzo de 1991) es un futbolista estadounidense que juega como defensa para el Houston Dynamo de la Major League Soccer. Sarkodie tiene pasaportes de Ghana y de los Estados Unidos. Sus hermanos Kwame Sarkodie y Ofori Sarkodie también son futbolistas.

Trayectoria

Carrera universitaria
Luego de graduarse de la Academia de Fútbol IMG en 2008, Sarkodie entró a la Universidad de Akron. Sarkodie jugó los 23 partidos de la universidad en su primer año, anotando su primer gol en su debut contra la Universidad de Notre Dame. Ese año fue incluido en el equipo Soccer America All-Freshman (Equipo Estelar de los jugadores de primer año) y en el equipo estelar de la Mid-American Conference (MAC). Durante su segundo año, ganó más premios y volvió a ser nombrado al equipo estelar de la MAC. El año 2010 fue su año revelación. El 19 de octubre anotó su primera tripleta contra la Universidad de Míchigan. Ese año terminó la temporada con 8 goles y 6 asistencias, ganando el College Cup con los Akron Zips. Ese año Sarkodie recibió el premio ESPN Academic All-America of the Year, NSCAA All-America First Team, Soccer America Player of the Year, Top Drawer Soccer Team of the Season First Team, College Soccer News All-America First Team, College Cup Most Outstanding Defensive Player, College Cup All-Tournament Team, y fue nombrado por tercera vez consecutiva al Equipo estelar de la MAC.

Mientras estaba en la universidad, Sarkodie también era miembro de los Michigan Bucks de la USL Premier Development League, pero nunca jugó ningún partido oficial con el club.

Houston Dynamo
Sarkodie fue seleccionado en la primera ronda del MLS SuperDraft 2011 por el Houston Dynamo. Sarkodie se quedó con el club y debutó como profesional el 25 de marzo de 2011 en un partido contra Seattle Sounders.

Con la Selección de Estados Unidos
El 6 de enero de 2012, Sarkodie fue llamado por el entrenador de la selección estadounidense sub-23, Caleb Porter, al campamento del mes enero en preparación para el torneo pre-olímpico de la CONCACAF. Sarkodie debutó y jugó los 90 minutos del primer partido amistoso del 2012 contra la selección sub-23 de . Estados Unidos terminaría ganando el partido 2-0. El 12 de marzo de 2012, Sarkodie fue llamado al grupo preliminar de 19 jugadores que conformaría el equipo que enfrentará las eliminatorias de la CONCACAF para las Olimpiadas en Londres.

Referencias

Enlaces externos
Perfil de Kofi Sarkodie en transfermarkt.co.uk
Perfil de Kofi Sarkodie en Ussoccer.com

Futbolistas de Estados Unidos
Futbolistas del Houston Dynamo
Afroestadounidenses
Deportistas de Ohio

Kofi Sarkodie


Messier 87 (også kendt som Virgo A eller NGC 4486, typisk forkortet til M87) er en enorm elliptisk galakse i stjernebilledet Jomfruen. M87 er en af de største galakser i det lokale univers. ("Det lokale univers" er ikke en stringent defineret term, men det bliver ofte opfattet som den del af universet ud til afstande mellem 50 millioner til én milliarder lysår.) M87 har en jet af energirigt plasma som har oprindelse ved galaksekernen og der strækker sig mindst 1500 parsec (4900 lysår) og plasmaet har relativistisk hastighed. M87 er en af de energirigeste radiokilder på himlen og er derfor både populær blandt amatører og professionelle astronomer.

Den franske astronom Charles Messier opdagede M87 i 1781 og katalogiserede den som en stjernetåge, da han søgte efter objekter som kometjægere ville tro var kometer. M87 er omkring 16,4 megaparsec (53 millioner lysår) fra Jorden og er den næstklareste galakse i den nordlige del af Virgohoben, der har mange satellitgalakser.

Den 10. april 2019 blev det annonceret på en pressekonference i Bruxelles, at man for første gang i historien havde taget et billede af et sort hul. Det supermassive sorte hul i centrum af M87, der benævnes  M87*, er optaget ved hjælp af radio-interferometri. Man selvfølgelig ikke lave et billede af det sorte hul, men man har lavet billeder i falske farver fra otte radioteleskopers modtagne radiobølger med en bølgelængde på 1,3 mm (EHF; millimeterbølger) udenfor, men tæt på, det supermassive sorte huls begivenhedshorisont i centrum af galaksen M87. Via Event Horizon Telescope samarbejdet har man estimeret M87* til at have en masse på  solmasser. Det er en af de højeste kendte masser for sådan et objekt.

Kilder/referencer

Eksterne henvisninger

 Messier 87, SEDS Messier pages
 ESA/Hubble images of M87
 Solar elemental abundances

Individuelle galakser
Messier 087
087

Messier 87


Urnula craterium (Lewis David de Schweinitz, 1822 ex Elias Magnus Fries, 1851) din încrengătura Ascomycota, în familia Sarcosomataceae și de genul Urnula, denumită în popor pocalul diavolului este o ciupercă necomestibilă parazitară (în stadiul anamorf) și saprofită (în formă perfectă) destul de rară care însă este mereu recurentă în același loc. În România, Basarabia și Bucovina de Nord crește în grupuri mai mici sau mai mari în special pe specii de stejar, dar și alte foioase vii precum pe ramuri căzute la pământ. Timpul apariției este primăvara timpuriu. din martie până mai, de obicei suprapunându-se cu perioada zbârciogilor.

Numele generic este derivat din cuvântul latin (=urnă mică, ulcior), iar cel al epitetului din cuvântul latin (=aici în sensul: crater de vulcan, abisul pământului.

Taxonomie
Specia a fost descrisă și desenată pentru prima dată de micologul americano-german Lewis (Ludwig) David de Schweinitz ca Peziza craterium în 1822. și transferată la genul Urnula cu păstrarea epitetului de renumitul savant suedez Elias Magnus Fries în 1851.

Toate celelalte încercări de redenumire sunt acceptate sinonim, dar după ce nu au fost folosite niciodată, ele pot fi neglijate.

Descriere
Pocalul diavolului nu se încadrează în clasificările taxonomice comune ale ciupercilor, pentru că în ciclul de dezvoltare, faza de fertilizare sexuală lipsește sau încă nu a fost descoperită. Înmulțirea se realizează prin spori formați asexuat (conidii) sau pur vegetativ. Se cunosc două forme ale acestei ciuperci:

Forma anamorfică
Forma asexuată, imperfectă este cunoscută și sub numele de Conoplea globosa, formată dintr-o masă miceliană densă și negricioasă care se formează pe masa lemnoasă căzută la pământ, pe care se formează una sau mai multe structuri de țesut cilindrice de 3-4 mm înălțime, a căror dezvoltare este lentă pe timpul iernii, dar se accentuează cu venirea primăverii.

În această formă, buretele  trăiește parazitar, fiind suspectat pentru provocarea cancerului de stejari.

Forma perfectă

 Corpul fructifer: are o înălțime de 4-8 cm și o lățime de 3-5 cm, fiind inițial închisă și aproape sferică, deschizându-se la maturitate în formă adâncită, ca de cupă, cu o margine răsfrântă, crenată cu zimțuiri și văluri. Suprafața fertilă interioară este brun-negricioasă până neagră și netedă, pe când suprafața sterilă exterioară este fin pâsloasă, gri-negricioasă, în tinerețe cu nuanțe de un ocru-brun murdar și acoperită cu puf.
 Piciorul: are o lungime de 3–4 (7) cm și o grosime de 0.5–1 cm, este deseori ridat, brăzdat și gol pe dinăuntru. Se subțiază către bază, unde prezintă fire negre de miceliu. Coloritul exterior este ca cel al pălăriei, pe interior este negricios.
 Carnea: este gri-albicioasă, în stadiu timpuriu gelatinoasă și moale, dar se întărește rapid, devenind  foarte tare, mai întâi ca pielea, apoi lemnoasă. Mirosul și gustul sunt imperceptibili.
 Caracteristici microscopice: are spori cu pereți foarte subțiri, fiind elipsoidali, netezi, neamiloidozi și hialini (translucizi), măsurând 22–37 x 10–15 microni. Pulberea lor este albă. Ascele cu 8 spori sunt cilindrice cu o mărime de  600 x 15-17 microni. Au un mecanism de pliere, un așa numit opercul (termen botanic cu o anumită structură care acționează ca un capac sau o clapetă) pentru eliberarea sporilor.
 Reacții chimice: nu sunt cunoscute.

În această formă, buretele trăiește ca saprofit  pe ramuri de foioase.

Confuzii
Pocalul diavolului poate fi confundat cu alte specii de asemenea necomestibile, cum sunt: Bulgaria inquinans, Geopyxis carbonaria, Helvella corium, Helvella leucomelaena, Peziza praetervisa, Plectania melastoma, Pseudoplectania nigrella, Tarzetta cupularis  și Urnula padeniana sau chiar cu comestibilele Craterellus cornucopioides sau Peziza badia mai bătrână.

Specii asemănătoare în imagini

Valorificare
Deși văzută de unii tânăr comestibilă, ciuperca este considerată de mult ca fiind necomestibilă din cauza texturii ei fibroase și tari.
Dar pocalul diavolului are proprietăți medicinale: are proprietăți anti-fungide (inhibă dezvoltarea diferitelor ciuperci), precum proprietăți antibacteriene.

Note

Bibliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto, "I funghi dal vero", vol. 1-7
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Gustav Lindau, Eberhard Ulbrich: "Die höheren Pilze, Basidiomycetes, mit Ausschluss der Brand- und Rostpilze", Editura  J. Springer, Berlin 1928
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Pocalul diavolului, film
 Pocalul diavolului foarte bătrân, film

 Pezizales
Ciuperci parazite
Ciuperci saprofite
Ciuperci necomestibile
1822 în știință

Urnula craterium


Drenderup Skov er en offentlig skov, ejet af Naturstyrelsen, ved Drenderup (udenfor Ødis) i Kolding Kommune på ca. 46 hektar (el. 110 hektar?).
Drenderup Skov er en 400 år gammel statsskov der er omkranset af et jorddige. Skoven hørte oprindeligt under hovedgården Drenderupgård, men blev solgt til Kronen i 1584 godsejer Christoffer Johansen Lindenov (1520 -1585)- og har siden tilhørt staten.

Rekreativ
Skoven indeholder en række afmærkede vandrestier og ridestier

Andet
Drenderup Skov er en løvskov på frugtbar moræne med, eg, bøg, ask og ær. Herunder en del ergamle egebevoksninger. Der er enkelte mindre afdelinger
med nåletræ.
Skoven er gennemskåret af maser af dybe grøfter, da skoven ligger på fugtigt terræn.
Der er funder og udgravet flere jernalder grave i skoven, bl.a. Rævebakken i skovens nordøstlig del.
a

Naturskolen
Skoven tidligere skovløberbolig, Drenderuphus, har siden 2007 været en Naturskole under Kolding Kommunes skoleforvaltning

Referencer

Skove i Kolding Kommune
Lokaliteter i Kolding Kommune

Drenderup Skov


În România, sunt mai multe biserici de lemn amplasate în localități cu numele Sârbi:
Biserica de lemn din Sârbi, Arad
Biserica de lemn din Sârbi, Hunedoara
Biserica de lemn din Sârbi, Sălaj

Vezi și
Biserica de lemn din Sârbi-Hunedoara
Biserica de lemn din Sârbi Josani
Biserica de lemn din Sârbi Susani

Biserica de lemn din Sârbi


O Svetim Julijanu i Bazilisi neznamo mnogo, no prema predaji bili su supružnici iz Egipta koji su stradali tijekom Dioklecijanovim i Maksimilijanovim progonima. Svoj su dom pretvorili u hospicij zbog čega su uhićeni i smaknuti u Aleksdandriji, prema predaji 304. godine te ih se smatra zaštitnicima siromašnih bolesnika i hospicija

Izvori

Vanjske poveznice

Sveci
Kršćanski mučenici

Sveti Julijan i Bazilisa


An Pterostylis robusta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Richard Sanders Rogers. An Pterostylis robusta in nahilalakip ha genus nga Pterostylis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Pterostylis

Pterostylis robusta


6533 Giuseppina este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6533 Giuseppina este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Catalina Station de Carl W. Hergenrother. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,64 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 22,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Familia  Hansa

Obiecte astronomice descoperite în 1995
Centura de asteroizi

6533 Giuseppina


La 6.ª edición del Festival de Cine Europeo de Sevilla (Seville European Film Festival o SEFF) se celebró en la capital andaluza del 6 al 14 de noviembre de 2009.

Jurados

Sección oficial
 Nicolas Roeg (presidente): director, realizador y director de fotografía.
 Gabriele Röthemeyer: directora, productora y guionista.
 Hannah McGill: escritora, crítica y directora artística del festival de Edimburgo.
 Juan Cobos Wilkins: escritor, crítico literario y teatral y director de la Fundación y Casa-Museo Juan Ramón Jiménez.
 Manuel Hidalgo: guionista, crítico de cine, novelista y periodista.

Eurimages
 Gervasio Iglesias: director y productor ejecutivo.
 Caroline Locardi: productora.
 Martin Stellman: director y guionista.

Eurodoc
 Carmen Cobos: documentalista y productora.
 Gudrun Edda Thorhannesdottir: documentalista, productora y directora artística del Nordic Short and Documentary Film Festival, Nordisk Panorama en Islandia.
 Richard Horowitz: músico y compositor.

Secciones

Sección oficial
En ella participan las producciones europeas de los últimos dos años y que son inéditas en España.

Referencias

2009
Festivales de cine de 2009
España en 2009

Festival de Cine Europeo de Sevilla 2009


Forkortelsen UCN kan henvise til:

 University College Nordjylland – en professionshøjskole
 Uddannelsescentret Nygård – en folkeskole i Brøndbyøster
 Udlændingecenter Nordsjælland – en afdeling af Nordsjællands Politi i Birkerød

UCN (flertydig)


Emperor, 1992 güzünde kurulan Norveçli black metal grubu. Grubun türü gittikçe değişmiş, progresif bir hal almıştır. Gitar ve seslendirmede Ihsahn, davulda Samoth, basta ise Mortiis grubun kurucu üyeleridir. Grup, black metali Norveç yeraltından dışarı taşımasıyla ünlüdür ve en saygın ekstrem metal gruplarından biridir.

Biyografi

Emperor'un oluşumu
Ihsahn ve Samoth ilk kez bir rock müzik seminerinde karşılaştı ve tanışmalarının ardından farklı adlar altında (Dark Device, Xerasia, Embryonic) müzik çalışmaları yaptılar. Emperor'dan önce aldıkları en son ad Thou Shalt Suffer'dı. Gruba bas gitarda Mortiis'in katılmasıyla Emperor kurulmuş oldu. 1992 Haziran 'da çıkardıkları ilk demo Wrath of the Tyrants kısa zaman içinde yeraltında önemli bir popülarite kazandı ve bunun sonucunda Candlight grup ile bir kayıt sözleşmesi yaptı. Sözleşmenin ardından Samoth ritm gitarlara geçerken boşalan davula Bard Faust getirildi. 1992 yılının sonlarında, bir yıl sonra piyasaya sürülecek olan, Enslaved ile split albümleri Emperor/Hordanes Land'ı kaydettiler.

Senfonik black metal dönemi
Basa Tchort'un geçmesinin ardından Temmuz 1993'te Grieghallen Studios'da ilk stüdyo albümlerini kaydettiler. Bu kült black metal albümü In the Nightside Eclipse, 21 Şubat 1994'te piyasaya sürüldü. Emperor'a büyük bir ün ve saygı kazandırdı. Albüm, yine Emperor'a ait olan Anthems to the Welkin at Dusk albümüyle birlikte black metalin en önemli albümlerinden biri olarak gösterilir.  Albüm, önceki çalışmaların aksine melodiktir ve yoğun bir klavye kullanımı vardır.  Albümün 1999 ve 2004 yılındaki yeniden sürümlerinde Bathory'den A Fine Day To Die ve Ihsahn'ın etkilendiği müzisyenlerden biri olarak gösterdiği Mercyful Fate'den Gypsy şarkılarının Emperor tarafından çalınan yeniden yorumları yer alır.

Grup üylerinden Faust ve Samoth'un 1992 yılında işledikleri suçlar albümün çıkışının hemen ardından açığa çıkarıldı. Faust, kendisine eşcinsel ilişki teklif eden bir adamı öldürmüş, Samoth ise Mayhem ve diğer bazı black metal gruplarıyla birlikte kilise kundaklama olaylarına karışmıştı. Bu iki üyenin hapse girmesinin ardından davula Enslaved grubundan Trym, basa ise Alver getirildi.

Yeni kadroyla çıkardıkları ilk çalışma, yine Grieghallen Studios'da kaydedilen Reverence adlı EP'leri oldu.  Bu albümdeki üç şarkıdan biri olan The Loss and Curse of Reverence, ikinci stüdyo albümlerinde de yer bulacaktır.

Diğer ünlü albümleri Anthems to the Welkin at Dusk, 8 Temmuz 1997 yılında çıkarıldı. Bu albüm öncekinden daha da büyük bir başarı elde etti. İçinde Terrorizer ve Metal Maniacs'ın da bulunduğu metal müzik dergilerinin çoğu, albümü yılın albümü olarak gösterdi. Bu albümde senfonik müzik çok önlere taşınır ve ilk defa In the Nightside Eclipse'deki Inno A Satana'da kullanılan melodik vokaller, bu albümdeki şarkıların hemen hepsinde bulunur. Albümden With Strength I Burn, bazı black metal dinleyicilerince bütün zamanların en iyi black metal şarkısı olarak gösterilir . The Loss and Curse of Reverence için bir klip çekilmiştir. Albümün 1999 sürümünde Reverence albümünden iki parçanın yanı sıra,  The Loss and Curse of Reverence'ın konser videosu, 2004 sürümünde ise Bir Fin televizyon kanalında yapılan röportaj yer alır.

Müzikte progresifleşme
1998 yılında Dynamo ve Milwaukee metal festivallerine katıldılar. Alver'in gruptan ayrılmasının ardından Ihsahn gitar, klavye ve vokalin yanı sıra bası da eline aldı. 1999 yılında, black metal grubu Thorns ile Thorns vs. Emperor split albümünü çıkardılar. Albümde Emperor, Thorns'un Aerie Descent parçasının farklı yorumunun yanı sıra, kendi eski şarkılarından I Am the Black Wizards, Inno A Satana, Thus Spake the Nightspirit ve Alsvartr şarkılarından alıntılar yaptığı industrial-experimental türde şarkılar kaydetmişlerdir.

Grup 2000 yılında, yine oldukça olumlu tepkilerle karşılanan IX Equilibrium'u çıkardı. Bu albümde black metal daha gerilere çekilir ve geleneksel metal müzik öğeleri daha yoğun kullanılır.

22 Ekim 2001'de ekstrem progressive/senfonik metal türündeki  Prometheus: The Discipline of Fire & Demise  albümlerini çıkardıklar. Bu albümde black metal öğeleri hemen hemen tamamen kaybolmuştur. Albümdeki çalışmaların çok büyük kısmı sadece Ihsahn'a aittir. Ihsahn'ın daha sonra başlayacağı solo müzik kariyerindeki tarzı, bu albümün devamı şeklindedir.

Samoth ve Trym death metal'e, Ihsahn da progresif müziğe yöneldiklerinden grubu dağıtma kararı aldılar.
Samoth ve Trym Zyklon'da, Ihsahn ise Peccatum'da çalışmalarını sürdürdüler.
Grup 2005'in  Eylül ayında, bir dizi konser vermek için tekrar bir araya geldi.

Müzikal özellikleri

Müziklerinde karmaşık gitar riflerine klavye yoğun şekilde eşlik eder. Tipik black metal özelliği olarak gitar solosu kullanılmaz, gitarların öne çıktığı bölümler daha çok progresif gitar rifleridir. Ezgiler genellikle Barok-Ortaçağ dönemindendir. Başlarda besteler Ihsahn veya Samoth'un veya ikisinin ortak çalışmalarının ürünüyken sonraki bestelerin hemen hepsi yalnızca Ihsahn'a aittir..

Şarkı sözleri başlarda satanizm temalıydı. Buna rağmen şeytan adı doğrudan kullanmaz, bunun yerine almighty emperor (en güçlü imparator), master of beasts (ucubelerin efendisi) gibi belirtkelere giderlerdi. Her albümüyle bu satanistik tema daha gerilerde kullanılır olmuştur. Grubun son zamanlarındaki şarkı sözleri daha çok doğa, mitoloji ve mistizm üzerinedir. Başlangıçta şarkı sözleri Samoth'a aitken, grubun son zamanlarında bu işi Ihsahn üstlenmiştir.

Emperor, her türlü ekstrem metal türü dinleyicisi tarafından çok saygı duyulan ve takdir edilen bir grup olmasına rağmen grubun müziğinin izinden giden gruplar olmamıştır. Bunun nedeni olarak aşırı karmaşık ve progresif müzik ve bunun yanı sıra çok sayıda enstrümanın aynı anda ve armonik şekilde çalınması gösterilebilir.

Grup üyeleri

Üyeler
 Ihsahn (Vegard Sverre Tveitan) - vokal, gitar, bas, klavye (1991–)
 Samoth (Tomas Haugen) – gitar, bas, bateri, vokal (1991–)
 Trym Torson (Kai Mosaker) - bateri (1996–)

Eski üyeler
 Alver (Jonas Alver) - bas gitar (1995–1998)
 Tchort (Terje Schei) - bas gitar (1993–1994)
 Mortiis (Håvard Ellefsen) - bas gitar (1991–1992)
 Faust (Bård Faust) - bateri (1992–1993)

Diskografi

Demo
 Wrath of the Tyrant (1992)

Stüdyo albümü
 In the Nightside Eclipse (1994)
 Anthems to the Welkin at Dusk (1997)
 IX Equilibrium (1999)
 Prometheus: The Discipline of Fire & Demise (2001)
 Thus Spake the Nightspirit - Live Inferno (2009)

Single/EP
 Emperor (1993)
 As the Shadows Rise (1994)
 Reverence (1996)

Live
 Emperial Live Ceremony (2000)

Toplama
 Emperial Vinyl Presentation (2001)
 Scattered Ashes: A Decade of Emperial Wrath (2003)

Split
 Thorns vs. Emperor (1999)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Official website

Norveçli black metal grupları
Norveçli senfonik black metal grupları
Norveçli heavy metal grupları
Norveçli müzik grupları
1991'de kurulan müzik grupları
Century Media Records sanatçıları

Emperor (müzik grubu)


Die Spanish International 1998 im Badminton fanden vom 19. bis zum 22. November 1998 in Sevilla statt. Es war die 20. Auflage des Turniers.

Sieger und Platzierte

Weblinks
 http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=A39F9B38-7C41-4452-BE80-A30234BA64E7

1998
Badminton 1998
EBU Circuit 1998/99
Badmintonwettbewerb in Sevilla

Spanish International 1998


Jaklovce (bis 1927 slowakisch "Jakľovce"; deutsch Jeckelsdorf, ungarisch Jekelfalva) ist eine Gemeinde im Osten der Slowakei, mit  Einwohnern (Stand ), die zum Okres Gelnica, einem Kreis des Košický kraj gehört.

Geographie

Die Gemeinde liegt im Tal des Flusses Hnilec im Ostteil des Slowakischen Erzgebirges. Das Gebiet ist gebirgig, mit Ficht- und Eichenwäldern. Ein Teil des Stausees Ružín ragt in den Ort. Das Ortszentrum liegt auf einer Höhe von  und ist sechs Kilometer von Gelnica sowie 31 Kilometer von Košice gelegen.

Geschichte
Jaklovce wurde zum ersten Mal 1292 schriftlich erwähnt, als der damalige Bürgermeister von Göllnitz Jekul, Gründer des Geschlechtes Jekelfalussy, das unbewohnte Land durch eine Donation erhielt. Im Ort gab es ein Eisenerz-Bergwerk. 1828 sind 134 Häuser und 982 Einwohner verzeichnet.

Bevölkerung
Ergebnisse nach der Volkszählung 2001 (1958 Einwohner):

Bauwerke
 römisch-katholische Antoniuskirche, ursprünglich gotisch im 13. Jahrhundert errichtet, 1897 und 1912 umgebaut
 barockes Landschloss aus der Hälfte des 18. Jahrhunderts

Weblinks

Ort in der Slowakei
Ersterwähnung 1292

Jaklovce


Allokoenenia stygia est une espèce de palpigrades de la famille des Eukoeneniidae.

Distribution
Cette espèce est endémique du Pará au Brésil. Elle se rencontre à Canaã dos Carajás dans des grottes.

Description
La femelle holotype mesure  et la femelle paratype .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Souza et Ferreira en 2022.

Étymologie
Cette espèce est nommée en référence au Styx.

Publication originale
 Souza & Ferreira, 2022 : « Two extraordinary troglobitic species of Allokoenenia (Eukoeneniidae: Palpigradi) from Brazil: first records of this initially monotypic genus more than a century after its description. » European Journal of Taxonomy, ,  (texte intégral).

Notes et références

Eukoeneniidae
Espèce de palpigrades (nom scientifique)
Faune endémique du Pará

Allokoenenia stygia